# Dziennik Urzędowy C 390/2019

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 390 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6218 listopada 2019 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 390

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6218 listopada 2019

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI SESJA 2018‒2019 Posiedzenia od 16 do 19 kwietnia 2018 r.Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 450 z 13.12.2018 . Teksty przyjęte w dniu 18 kwietnia 2018 r. dotyczące absolutoriów z wykonania budżetu za rok 2016 zostały opublikowane w  Dz.U. L 248 z 3.10.2018 . TEKSTY PRZYJĘTE | 1 |

Spis treśći

Strona

PARLAMENT EUROPEJSKI SESJA 2018‒2019 Posiedzenia od 16 do 19 kwietnia 2018 r.Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 450 z 13.12.2018 . Teksty przyjęte w dniu 18 kwietnia 2018 r. dotyczące absolutoriów z wykonania budżetu za rok 2016 zostały opublikowane w  Dz.U. L 248 z 3.10.2018 . TEKSTY PRZYJĘTE

PARLAMENT EUROPEJSKI

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 450 z 13.12.2018 . Teksty przyjęte w dniu 18 kwietnia 2018 r. dotyczące absolutoriów z wykonania budżetu za rok 2016 zostały opublikowane w  Dz.U. L 248 z 3.10.2018 .

1

---

| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| --- | --- |
| | REZOLUCJE |
| | Parlament Europejski |
| 2019/C 390/01 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie europejskiej strategii na rzecz promowania roślin wysokobiałkowych – zachęcania europejskiego sektora rolnego do produkcji roślin wysokobiałkowych i strączkowych (2017/2116(INI)) | 2 |
| | REZOLUCJE |
| 2019/C 390/02 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrożenia 7. unijnego programu działań w zakresie środowiska (2017/2030(INI)) | 10 |
| 2019/C 390/03 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie równouprawnienia płci w sektorze mediów w UE (2017/2210(INI)) | 19 |
| 2019/C 390/04 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (2017/3016(RSP)) | 28 |
| 2019/C 390/05 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrażania Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Instrumentu Pomocy Humanitarnej oraz Europejskiego Funduszu Rozwoju (2017/2258(INI)) | 33 |
| 2019/C 390/06 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie poprawy zdolności obsługi zadłużenia przez kraje rozwijające się (2016/2241(INI)) | 46 |
| 2019/C 390/07 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wzmacniania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w Unii Europejskiej: 7. sprawozdanie Komisji Europejskiej (2017/2279(INI)) | 53 |
| 2019/C 390/08 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie polityki Komisji w dziedzinie prawości, w szczególności mianowania sekretarza generalnego Komisji Europejskiej (2018/2624(RSP)) | 63 |
| 2019/C 390/09 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie postępów w zakresie globalnych porozumień ONZ w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji oraz w sprawie uchodźców (2018/2642(RSP)) | 69 |
| 2019/C 390/10 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrażania unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego: przegląd śródokresowy w 2017 r. i przyszła struktura na okres po roku 2020 (2017/2280(INI)) | 76 |
| 2019/C 390/11 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie sprawozdań rocznych za lata 2015–2016 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (2017/2010(INI)) | 94 |
| 2019/C 390/12 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie Białorusi (2018/2661(RSP)) | 100 |
| 2019/C 390/13 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie Filipin (2018/2662(RSP)) | 104 |
| 2019/C 390/14 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy (2018/2663(RSP)) | 108 |
| 2019/C 390/15 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie ochrony dziennikarzy śledczych w Europie: przypadek słowackiego dziennikarza Jána Kuciaka i Martiny Kušnírovej (2018/2628(RSP)) | 111 |
| 2019/C 390/16 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie konieczności ustanowienia instrumentu na rzecz wartości europejskich wspierającego organizacje społeczeństwa obywatelskiego, które propagują wartości podstawowe w Unii Europejskiej na poziomie lokalnym i krajowym (2018/2619(RSP)) | 117 |
| 2019/C 390/17 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie naruszenia praw człowieka i praworządności w przypadku dwóch greckich żołnierzy aresztowanych i przetrzymywanych w Turcji (2018/2670(RSP)) | 120 |
| 2019/C 390/18 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie stosowania postanowień Traktatu dotyczących parlamentów narodowych (2016/2149(INI)) | 121 |
| 2019/C 390/19 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego polityki konkurencji (2017/2191(INI)) | 128 |
| 2019/C 390/20 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie uchylania się od szczepień i spadku liczby szczepień w Europie (2017/2951(RSP)) | 141 |
| 2019/C 390/21 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. z wdrożenia dyrektywy 2011/99/UE w sprawie europejskiego nakazu ochrony (2016/2329(INI)) | 146 |
| 2019/C 390/22 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrażania procesu bolońskiego – stan obecny i przyszłe działania (2018/2571(RSP)) | 155 |

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

2019/C 390/01

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie europejskiej strategii na rzecz promowania roślin wysokobiałkowych – zachęcania europejskiego sektora rolnego do produkcji roślin wysokobiałkowych i strączkowych (2017/2116(INI))

2

REZOLUCJE

2019/C 390/02

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrożenia 7. unijnego programu działań w zakresie środowiska (2017/2030(INI))

10

2019/C 390/03

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie równouprawnienia płci w sektorze mediów w UE (2017/2210(INI))

19

2019/C 390/04

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (2017/3016(RSP))

28

2019/C 390/05

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrażania Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Instrumentu Pomocy Humanitarnej oraz Europejskiego Funduszu Rozwoju (2017/2258(INI))

33

2019/C 390/06

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie poprawy zdolności obsługi zadłużenia przez kraje rozwijające się (2016/2241(INI))

46

2019/C 390/07

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wzmacniania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w Unii Europejskiej: 7. sprawozdanie Komisji Europejskiej (2017/2279(INI))

53

2019/C 390/08

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie polityki Komisji w dziedzinie prawości, w szczególności mianowania sekretarza generalnego Komisji Europejskiej (2018/2624(RSP))

63

2019/C 390/09

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie postępów w zakresie globalnych porozumień ONZ w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji oraz w sprawie uchodźców (2018/2642(RSP))

69

2019/C 390/10

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrażania unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego: przegląd śródokresowy w 2017 r. i przyszła struktura na okres po roku 2020 (2017/2280(INI))

76

2019/C 390/11

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie sprawozdań rocznych za lata 2015–2016 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (2017/2010(INI))

94

2019/C 390/12

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie Białorusi (2018/2661(RSP))

100

2019/C 390/13

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie Filipin (2018/2662(RSP))

104

2019/C 390/14

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy (2018/2663(RSP))

108

2019/C 390/15

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie ochrony dziennikarzy śledczych w Europie: przypadek słowackiego dziennikarza Jána Kuciaka i Martiny Kušnírovej (2018/2628(RSP))

111

2019/C 390/16

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie konieczności ustanowienia instrumentu na rzecz wartości europejskich wspierającego organizacje społeczeństwa obywatelskiego, które propagują wartości podstawowe w Unii Europejskiej na poziomie lokalnym i krajowym (2018/2619(RSP))

117

2019/C 390/17

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie naruszenia praw człowieka i praworządności w przypadku dwóch greckich żołnierzy aresztowanych i przetrzymywanych w Turcji (2018/2670(RSP))

120

2019/C 390/18

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie stosowania postanowień Traktatu dotyczących parlamentów narodowych (2016/2149(INI))

121

2019/C 390/19

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego polityki konkurencji (2017/2191(INI))

128

2019/C 390/20

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie uchylania się od szczepień i spadku liczby szczepień w Europie (2017/2951(RSP))

141

2019/C 390/21

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. z wdrożenia dyrektywy 2011/99/UE w sprawie europejskiego nakazu ochrony (2016/2329(INI))

146

2019/C 390/22

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrażania procesu bolońskiego – stan obecny i przyszłe działania (2018/2571(RSP))

155

---

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI |
| 2019/C 390/23 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Republiką Libańską, określającej warunki uczestnictwa Republiki Libańskiej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (11967/2017 – C8-0344/2017 – 2017/0199(NLE)) | 158 |
| 2019/C 390/24 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu (12476/2017– C8-0445/2017 – 2017/0223(NLE)) | 159 |
| 2019/C 390/25 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (13357/2017 – C8-0434/2017 – 2017/0259(NLE)) | 160 |
| 2019/C 390/26 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych pochodzących z działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu (COM(2016)0479 – C8-0330/2016 – 2016/0230(COD)) | 161 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 525/2013 oraz decyzję nr 529/2013/UE | 162 |
| 2019/C 390/27 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rocznych wiążących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie w latach 2021–2030 na rzecz stabilnej unii energetycznej i w celu wywiązania się ze zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego, oraz zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu (COM(2016)0482 – C8-0331/2016 – 2016/0231(COD)) | 163 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających się do działań na rzecz klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z Porozumienia paryskiego oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 525/2013 | 164 |
| 2019/C 390/28 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych (COM(2017)0481 – C8-0307/2017 – 2017/0219(COD)) | 165 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/... zmieniającego rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych | 165 |
| 2019/C 390/29 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (COM(2016)0765 – C8-0499/2016 – 2016/0381(COD)) | 166 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej dyrektywę 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej | 167 |
| 2019/C 390/30 | Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 5 marca 2018 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie delegowane (UE) 2017/1430 (C(2018)01231 – 2018/2618(DEA)) | 168 |
| 2019/C 390/31 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie ustalenia terminu dziewiątych wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich (07162/2018 – C8-0128/2018 – 2018/0805(CNS)) | 170 |
| 2019/C 390/32 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią z drugiej (15467/2016 – C8-0327/2017 – 2016/0367(NLE)) | 171 |
| 2019/C 390/33 | Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią, z drugiej (15467/2016 – C8-0327/2017 – 2016/0367(NLE) – 2017/2227(INI)) | 172 |
| 2019/C 390/34 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14494/2017 – C8-0450/2017 – 2017/0265(NLE)) | 178 |
| 2019/C 390/35 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14498/2017 – C8-0451/2017 – 2017/0266(NLE)) | 179 |
| 2019/C 390/36 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (COM(2015)0596 – C8-0385/2015 – 2015/0276(COD)) | 180 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... zmieniającej dyrektywę 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych | 180 |
| 2019/C 390/37 | P8_TA(2018)0113Pojazdy wycofane z eksploatacji, zużyte baterie i akumulatory oraz zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 2000/53/WE w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, 2006/66/WE w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów i 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (COM(2015)0593 – C8-0383/2015 – 2015/0272(COD)) | 181 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającej dyrektywy 2000/53/WE w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, 2006/66/WE w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów i 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego | 182 |
| 2019/C 390/38 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (COM(2015)0595 – C8-0382/2015 – 2015/0275(COD)) | 183 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów | 184 |
| ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ | 185 |
| 2019/C 390/39 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów (COM(2015)0594 – C8-0384/2015 – 2015/0274(COD)) | 186 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej dyrektywę 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów | 187 |
| 2019/C 390/40 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 87/217/EWG, dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013, dyrektywę Rady 86/278/EWG i dyrektywę 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów proceduralnych w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska oraz uchylającej dyrektywę Rady 91/692/EWG (COM(2016)0789 – C8-0526/2016 – 2016/0394(COD)) | 188 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/63/WE i 2009/31/WE, jak również dyrektywy Rady 86/278/EWG i 87/217/EWG, w odniesieniu do przepisów proceduralnych w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska oraz uchylającej dyrektywę Rady 91/692/EWG | 188 |
| 2019/C 390/41 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w zakresie okresu obowiązywania minimalnej stawki podstawowej (COM(2017)0783 – C8-0007/2018 – 2017/0349(CNS)) | 189 |
| 2019/C 390/42 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu i zmieniającej dyrektywę 2009/101/WE (COM(2016)0450 – C8-0265/2016 – 2016/0208(COD)) | 190 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... zmieniającej dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz zmieniającej dyrektywy 2009/138/WE i 2013/36/UE | 191 |
| 2019/C 390/43 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (COM(2016)0031 – C8-0015/2016 – 2016/0014(COD)) | 192 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylającego dyrektywę 2007/46/WE | 192 |
| 2019/C 390/44 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie o kontrolach urzędowych] i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (COM(2014)0180 – C7-0109/2014 – 2014/0100(COD)) | 193 |
| Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 | 194 |
| ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ | 195 |
| 2019/C 390/45 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich (COM(2017)0677 – C8-0424/2017 – 2017/0305(NLE)) | 196 |
| 2019/C 390/46 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2019 (2018/2001(BUD)) | 215 |

III   Akty przygotowawcze

PARLAMENT EUROPEJSKI

2019/C 390/23

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Republiką Libańską, określającej warunki uczestnictwa Republiki Libańskiej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (11967/2017 – C8-0344/2017 – 2017/0199(NLE))

158

2019/C 390/24

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu (12476/2017– C8-0445/2017 – 2017/0223(NLE))

159

2019/C 390/25

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (13357/2017 – C8-0434/2017 – 2017/0259(NLE))

160

2019/C 390/26

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych pochodzących z działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu (COM(2016)0479 – C8-0330/2016 – 2016/0230(COD))

161

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 525/2013 oraz decyzję nr 529/2013/UE

162

2019/C 390/27

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rocznych wiążących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie w latach 2021–2030 na rzecz stabilnej unii energetycznej i w celu wywiązania się ze zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego, oraz zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu (COM(2016)0482 – C8-0331/2016 – 2016/0231(COD))

163

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających się do działań na rzecz klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z Porozumienia paryskiego oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 525/2013

164

2019/C 390/28

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych (COM(2017)0481 – C8-0307/2017 – 2017/0219(COD))

165

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/... zmieniającego rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych

165

2019/C 390/29

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (COM(2016)0765 – C8-0499/2016 – 2016/0381(COD))

166

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej dyrektywę 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej

167

2019/C 390/30

Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 5 marca 2018 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie delegowane (UE) 2017/1430 (C(2018)01231 – 2018/2618(DEA))

168

2019/C 390/31

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie ustalenia terminu dziewiątych wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich (07162/2018 – C8-0128/2018 – 2018/0805(CNS))

170

2019/C 390/32

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią z drugiej (15467/2016 – C8-0327/2017 – 2016/0367(NLE))

171

2019/C 390/33

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią, z drugiej (15467/2016 – C8-0327/2017 – 2016/0367(NLE) – 2017/2227(INI))

172

2019/C 390/34

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14494/2017 – C8-0450/2017 – 2017/0265(NLE))

178

2019/C 390/35

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14498/2017 – C8-0451/2017 – 2017/0266(NLE))

179

2019/C 390/36

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (COM(2015)0596 – C8-0385/2015 – 2015/0276(COD))

180

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... zmieniającej dyrektywę 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych

180

2019/C 390/37

P8_TA(2018)0113Pojazdy wycofane z eksploatacji, zużyte baterie i akumulatory oraz zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 2000/53/WE w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, 2006/66/WE w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów i 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (COM(2015)0593 – C8-0383/2015 – 2015/0272(COD))

181

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającej dyrektywy 2000/53/WE w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, 2006/66/WE w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów i 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego

182

2019/C 390/38

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (COM(2015)0595 – C8-0382/2015 – 2015/0275(COD))

183

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów

184

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

185

2019/C 390/39

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów (COM(2015)0594 – C8-0384/2015 – 2015/0274(COD))

186

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej dyrektywę 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów

187

2019/C 390/40

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 87/217/EWG, dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013, dyrektywę Rady 86/278/EWG i dyrektywę 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów proceduralnych w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska oraz uchylającej dyrektywę Rady 91/692/EWG (COM(2016)0789 – C8-0526/2016 – 2016/0394(COD))

188

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/63/WE i 2009/31/WE, jak również dyrektywy Rady 86/278/EWG i 87/217/EWG, w odniesieniu do przepisów proceduralnych w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska oraz uchylającej dyrektywę Rady 91/692/EWG

188

2019/C 390/41

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w zakresie okresu obowiązywania minimalnej stawki podstawowej (COM(2017)0783 – C8-0007/2018 – 2017/0349(CNS))

189

2019/C 390/42

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu i zmieniającej dyrektywę 2009/101/WE (COM(2016)0450 – C8-0265/2016 – 2016/0208(COD))

190

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... zmieniającej dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz zmieniającej dyrektywy 2009/138/WE i 2013/36/UE

191

2019/C 390/43

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (COM(2016)0031 – C8-0015/2016 – 2016/0014(COD))

192

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylającego dyrektywę 2007/46/WE

192

2019/C 390/44

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie o kontrolach urzędowych] i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (COM(2014)0180 – C7-0109/2014 – 2014/0100(COD))

193

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007

194

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

195

2019/C 390/45

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich (COM(2017)0677 – C8-0424/2017 – 2017/0305(NLE))

196

2019/C 390/46

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2019 (2018/2001(BUD))

215

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

18.11.2019

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/1 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/1

---

PARLAMENT EUROPEJSKI

SESJA 2018‒2019

Posiedzenia od 16 do 19 kwietnia 2018 r.

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w Dz.U. C 450 z 13.12.2018.

Teksty przyjęte w dniu 18 kwietnia 2018 r. dotyczące absolutoriów z wykonania budżetu za rok 2016 zostały opublikowane w Dz.U. L 248 z 3.10.2018.

TEKSTY PRZYJĘTE

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/2 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/2

---

P8_TA(2018)0095

Europejska strategia na rzecz promowania roślin wysokobiałkowych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie europejskiej strategii na rzecz promowania roślin wysokobiałkowych – zachęcania europejskiego sektora rolnego do produkcji roślin wysokobiałkowych i strączkowych (2017/2116(INI))

(2019/C 390/01)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 marca 2011 r. zatytułowaną „Deficyt białka w UE: jak rozwiązać istniejący od dawna problem?” (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 marca 2011 r. zatytułowaną „Deficyt białka w UE: jak rozwiązać istniejący od dawna problem?” (1),

| — | uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 września 2016 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady, zwanego rozporządzeniem zbiorczym, w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (COM(2016)0605) oraz odnoszącą się do niego poprawkę mającą na celu uwzględnienie kierowanego do Komisji apelu o opublikowanie do końca 2018 r. „planu dotyczącego białka” (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 września 2016 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady, zwanego rozporządzeniem zbiorczym, w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (COM(2016)0605) oraz odnoszącą się do niego poprawkę mającą na celu uwzględnienie kierowanego do Komisji apelu o opublikowanie do końca 2018 r. „planu dotyczącego białka” (2),

| — | uwzględniając unijną deklarację w sprawie soi, przedstawioną przez Niemcy i Węgry w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu Rady ds. Rolnictwa, a następnie podpisaną przez 14 państw członkowskich (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając unijną deklarację w sprawie soi, przedstawioną przez Niemcy i Węgry w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu Rady ds. Rolnictwa, a następnie podpisaną przez 14 państw członkowskich (3),

| — | uwzględniając decyzję Rady 93/355/EWG z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie zawarcia w ramach układu GATT protokołu ustaleń między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wybranych nasion oleistych (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 93/355/EWG z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie zawarcia w ramach układu GATT protokołu ustaleń między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wybranych nasion oleistych (4),

| — | uwzględniając dokument pt. „Przekształcamy nasz świat: program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030”, przyjęty w dniu 25 września 2015 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, a zwłaszcza zawarte w nim cele zrównoważonego rozwoju nr 2, 12 i 15, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument pt. „Przekształcamy nasz świat: program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030”, przyjęty w dniu 25 września 2015 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, a zwłaszcza zawarte w nim cele zrównoważonego rozwoju nr 2, 12 i 15,

| — | uwzględniając podjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ na jego 68. sesji decyzję o oficjalnym ogłoszeniu roku 2016 Międzynarodowym Rokiem Roślin Strączkowych, pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając podjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ na jego 68. sesji decyzję o oficjalnym ogłoszeniu roku 2016 Międzynarodowym Rokiem Roślin Strączkowych, pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) (5),

| — | uwzględniając analizę pt. „Wpływ upraw roślin wysokobiałkowych na środowisko w ramach nowej wspólnej polityki rolnej”zleconą przez Departament Tematyczny B Parlamentu na wniosek Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając analizę pt. „Wpływ upraw roślin wysokobiałkowych na środowisko w ramach nowej wspólnej polityki rolnej”zleconą przez Departament Tematyczny B Parlamentu na wniosek Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (6),

| — | uwzględniając zorganizowane w Parlamencie Europejskim wysłuchanie na temat poprawy zaopatrzenia w rośliny wysokobiałkowe w Europie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zorganizowane w Parlamencie Europejskim wysłuchanie na temat poprawy zaopatrzenia w rośliny wysokobiałkowe w Europie,

| — | uwzględniając deklarację w sprawie soi naddunajskiej z dnia 19 stycznia 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację w sprawie soi naddunajskiej z dnia 19 stycznia 2013 r.,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0121/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0121/2018),

| A. | mając na uwadze, że Unia Europejska cierpi na znaczny deficyt białek roślinnych wynikający z potrzeb jej sektora produkcji zwierzęcej, który jest zależny od przywozu pasz z państw trzecich, a sytuacja ta niestety nie zmienia się pomimo wielokrotnie deklarowanych od ponad 15 lat zamiarów i inicjatyw w tym zakresie oraz pomimo wykorzystywania w materiałach paszowych produktów ubocznych z produkcji biopaliw; mając na uwadze że aktualna sytuacja w UE związana z przywozem białek roślinnych (głównie soi) z Ameryki Południowej nie jest zrównoważona i wskazuje na to, że powinniśmy podjąć bardziej energiczne działania, zwłaszcza w celu nadania temu przywozowi bardziej zrównoważonego charakteru; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Unia Europejska cierpi na znaczny deficyt białek roślinnych wynikający z potrzeb jej sektora produkcji zwierzęcej, który jest zależny od przywozu pasz z państw trzecich, a sytuacja ta niestety nie zmienia się pomimo wielokrotnie deklarowanych od ponad 15 lat zamiarów i inicjatyw w tym zakresie oraz pomimo wykorzystywania w materiałach paszowych produktów ubocznych z produkcji biopaliw; mając na uwadze że aktualna sytuacja w UE związana z przywozem białek roślinnych (głównie soi) z Ameryki Południowej nie jest zrównoważona i wskazuje na to, że powinniśmy podjąć bardziej energiczne działania, zwłaszcza w celu nadania temu przywozowi bardziej zrównoważonego charakteru;

| B. | mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie ma ograniczenie poważnej zależności Unii od przywozu roślin wysokobiałkowych, które są wykorzystywane głównie w materiałach paszowych; mając na uwadze, że oprócz wpływu na środowisko w regionach produkcji soi obecna sytuacja niesie za sobą poważne zagrożenia w szczególności dla unijnego sektora produkcji zwierzęcej, jako że zmienność cenowa na rynkach międzynarodowych znacznie się zwiększyła; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie ma ograniczenie poważnej zależności Unii od przywozu roślin wysokobiałkowych, które są wykorzystywane głównie w materiałach paszowych; mając na uwadze, że oprócz wpływu na środowisko w regionach produkcji soi obecna sytuacja niesie za sobą poważne zagrożenia w szczególności dla unijnego sektora produkcji zwierzęcej, jako że zmienność cenowa na rynkach międzynarodowych znacznie się zwiększyła;

| C. | mając na uwadze, że Parlament wielokrotnie wypowiadał się w sprawie białek i na temat konieczności wprowadzenia europejskiego planu na rzecz białek, ale jego inicjatywy nie przynosiły wymiernych rezultatów, które mogłyby zmienić sytuację w zakresie uzależnienia Europy od dostaw białek roślinnych; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Parlament wielokrotnie wypowiadał się w sprawie białek i na temat konieczności wprowadzenia europejskiego planu na rzecz białek, ale jego inicjatywy nie przynosiły wymiernych rezultatów, które mogłyby zmienić sytuację w zakresie uzależnienia Europy od dostaw białek roślinnych;

| D. | mając na uwadze, że z powodu kryzysu BSE w Europie słusznie wprowadzono zakaz stosowania mączki mięsno-kostnej w paszach (7), jednakże doprowadził on do znaczącego wzrostu importu soi z Ameryki Łacińskiej; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że z powodu kryzysu BSE w Europie słusznie wprowadzono zakaz stosowania mączki mięsno-kostnej w paszach (7), jednakże doprowadził on do znaczącego wzrostu importu soi z Ameryki Łacińskiej;

| E. | mając na uwadze, że w związku z tym w Unii przeznacza się zaledwie 3 % gruntów ornych pod uprawę roślin wysokobiałkowych, a ponad 75 % zapotrzebowania na białka roślinne pokrywa się przez przywóz, przede wszystkim z Brazylii, Argentyny i Stanów Zjednoczonych; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w związku z tym w Unii przeznacza się zaledwie 3 % gruntów ornych pod uprawę roślin wysokobiałkowych, a ponad 75 % zapotrzebowania na białka roślinne pokrywa się przez przywóz, przede wszystkim z Brazylii, Argentyny i Stanów Zjednoczonych;

| F. | mając na uwadze, że sektory produkcji zwierzęcej w Unii są niezmiernie podatne na zmienność cenową i zakłócenie konkurencji oraz zależą od przywozu przystępnego cenowo białka roślinnego o wysokiej jakości, co stanowi prawdziwe wyzwanie dla europejskich gospodarstw; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że sektory produkcji zwierzęcej w Unii są niezmiernie podatne na zmienność cenową i zakłócenie konkurencji oraz zależą od przywozu przystępnego cenowo białka roślinnego o wysokiej jakości, co stanowi prawdziwe wyzwanie dla europejskich gospodarstw;

| G. | mając na uwadze, że europejskie rośliny wysokobiałkowe generują oleiste produkty uboczne, które mogą wnieść wkład do gospodarki o obiegu zamkniętym oraz być cenionym materiałem w obszarze spożycia przez ludzi, energii odnawialnej czy produkcji chemikaliów przyjaznych dla środowiska; mając na uwadze, że współprodukcja białek i produktów ubocznych w Europie umożliwia ograniczenie przywozu zarówno białek GMO, jak i biopaliw, które przyczyniają się do wylesiania; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że europejskie rośliny wysokobiałkowe generują oleiste produkty uboczne, które mogą wnieść wkład do gospodarki o obiegu zamkniętym oraz być cenionym materiałem w obszarze spożycia przez ludzi, energii odnawialnej czy produkcji chemikaliów przyjaznych dla środowiska; mając na uwadze, że współprodukcja białek i produktów ubocznych w Europie umożliwia ograniczenie przywozu zarówno białek GMO, jak i biopaliw, które przyczyniają się do wylesiania;

| H. | mając na uwadze, że problem białka roślinnego stosowanego w żywieniu zwierząt zbyt często analizowany był wyłącznie pod kątem surowców bogatych w białko, a także pod kątem naszego deficytu białka roślinnego oraz poszukiwania surowców, które mogłyby uzupełnić pasze zwierząt hodowlanych; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że problem białka roślinnego stosowanego w żywieniu zwierząt zbyt często analizowany był wyłącznie pod kątem surowców bogatych w białko, a także pod kątem naszego deficytu białka roślinnego oraz poszukiwania surowców, które mogłyby uzupełnić pasze zwierząt hodowlanych;

| I. | mając na uwadze, że należy przystąpić do bardziej ogólnej analizy zagadnienia białka roślinnego w Europie, aby zapewnić długoterminową strategię i jak najwięcej możliwości bardziej skutecznego działania w celu zmniejszenia naszej zależności od importowanych białek roślinnych; mając na uwadze, że strategia ta jest narzędziem w przechodzeniu na bardziej zrównoważone systemy rolno-spożywcze; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że należy przystąpić do bardziej ogólnej analizy zagadnienia białka roślinnego w Europie, aby zapewnić długoterminową strategię i jak najwięcej możliwości bardziej skutecznego działania w celu zmniejszenia naszej zależności od importowanych białek roślinnych; mając na uwadze, że strategia ta jest narzędziem w przechodzeniu na bardziej zrównoważone systemy rolno-spożywcze;

| J. | mając na uwadze, że w żywieniu człowieka białko – podobnie jak energia – stanowi zasadniczy i nieodzowny składnik naszego żywienia, który można dostarczać w postaci białka roślinnego lub zwierzęcego; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w żywieniu człowieka białko – podobnie jak energia – stanowi zasadniczy i nieodzowny składnik naszego żywienia, który można dostarczać w postaci białka roślinnego lub zwierzęcego;

| K. | mając na uwadze, że białka roślinne znajdują się w centrum zainteresowania, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo żywnościowe i suwerenność żywnościową (w dziedzinie żywności i pasz), a także środowisko naturalne, globalne ocieplenie i energię ze źródeł odnawialnych; mając na uwadze, że są one niezbędne do życia i są obecne we wszystkich produktach żywnościowych spożywanych zarówno przez ludzi, jak i przez zwierzęta; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że białka roślinne znajdują się w centrum zainteresowania, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo żywnościowe i suwerenność żywnościową (w dziedzinie żywności i pasz), a także środowisko naturalne, globalne ocieplenie i energię ze źródeł odnawialnych; mając na uwadze, że są one niezbędne do życia i są obecne we wszystkich produktach żywnościowych spożywanych zarówno przez ludzi, jak i przez zwierzęta;

| L. | mając na uwadze, że całkowita europejska produkcja surowców o wysokiej zawartości białka wzrosła w latach 1994–2014 z 24,2 mln ton do 36,3 mln ton (+50 %), ale jednocześnie całkowite spożycie wzrosło z 39,7 mln ton do 57,1 mln ton (+44 %); mając na uwadze, że wobec tego wzrasta całkowity unijny deficyt białkowy (20,8 mln ton w 2014 r.); mając na uwadze, że światowy rynek białek roślinnych, związany z rynkiem soi i śruty sojowej, znacząco zmienił się w ciągu ostatnich 50 lat oraz że spożycie tych surowców znacząco wzrosło we wszystkich państwach członkowskich, przy czym spożycie soi wzrosło z 2,42 mln ton w 1960 r. do prawie 36 mln ton obecnie; mając na uwadze, że unijny sektor produkcji zwierzęcej w dużej mierze zależy od przywozu nasion soi i śruty sojowej z państw trzecich, zwłaszcza z Ameryki Południowej; mając na uwadze, że popyt na soję w UE wiąże się z wykorzystaniem prawie 15 mln ha gruntów, z czego 13 mln ha znajduje się w Ameryce Południowej; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że całkowita europejska produkcja surowców o wysokiej zawartości białka wzrosła w latach 1994–2014 z 24,2 mln ton do 36,3 mln ton (+50 %), ale jednocześnie całkowite spożycie wzrosło z 39,7 mln ton do 57,1 mln ton (+44 %); mając na uwadze, że wobec tego wzrasta całkowity unijny deficyt białkowy (20,8 mln ton w 2014 r.); mając na uwadze, że światowy rynek białek roślinnych, związany z rynkiem soi i śruty sojowej, znacząco zmienił się w ciągu ostatnich 50 lat oraz że spożycie tych surowców znacząco wzrosło we wszystkich państwach członkowskich, przy czym spożycie soi wzrosło z 2,42 mln ton w 1960 r. do prawie 36 mln ton obecnie; mając na uwadze, że unijny sektor produkcji zwierzęcej w dużej mierze zależy od przywozu nasion soi i śruty sojowej z państw trzecich, zwłaszcza z Ameryki Południowej; mając na uwadze, że popyt na soję w UE wiąże się z wykorzystaniem prawie 15 mln ha gruntów, z czego 13 mln ha znajduje się w Ameryce Południowej;

| M. | mając na uwadze, że uprawa roślin wysokobiałkowych generuje znaczną wartość dodaną dla środowiska, której nie zagraża powiązane z nią stosowanie środków ochrony roślin; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że uprawa roślin wysokobiałkowych generuje znaczną wartość dodaną dla środowiska, której nie zagraża powiązane z nią stosowanie środków ochrony roślin;

| N. | mając na uwadze, że w ostatnich latach Chiny stały się największym światowym importerem soi i wprowadziły prawdziwą i nieprzejrzystą strategię na rzecz bezpieczeństwa zaopatrzenia, która wykracza poza klasyczne mechanizmy rynkowe i opiera się na umowach w sprawie produkcji z największym na świecie dostawcą soi, którym jest Brazylia, oraz ogromnych inwestycjach w produkcję oraz infrastrukturę przetwórczą (rozdrabniającą) i transportową infrastrukturę portową na miejscu ze szkodą dla środowiska naturalnego; mając na uwadze, że ta strategia umiędzynarodowienia stosowana przez chiński przemysł rolno-spożywczy może wpłynąć na obecne zaopatrzenie w soję i nasiona oleiste rynku Unii Europejskiej, która również jest dużym klientem Brazylii, oraz być zagrożeniem dla stabilności rynków w Unii; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w ostatnich latach Chiny stały się największym światowym importerem soi i wprowadziły prawdziwą i nieprzejrzystą strategię na rzecz bezpieczeństwa zaopatrzenia, która wykracza poza klasyczne mechanizmy rynkowe i opiera się na umowach w sprawie produkcji z największym na świecie dostawcą soi, którym jest Brazylia, oraz ogromnych inwestycjach w produkcję oraz infrastrukturę przetwórczą (rozdrabniającą) i transportową infrastrukturę portową na miejscu ze szkodą dla środowiska naturalnego; mając na uwadze, że ta strategia umiędzynarodowienia stosowana przez chiński przemysł rolno-spożywczy może wpłynąć na obecne zaopatrzenie w soję i nasiona oleiste rynku Unii Europejskiej, która również jest dużym klientem Brazylii, oraz być zagrożeniem dla stabilności rynków w Unii;

| O. | mając na uwadze, że większość importowanej soi, zwłaszcza soi z obu Ameryk, pochodzi z upraw genetycznie modyfikowanych oraz że wśród europejskich konsumentów panuje nieufność wobec tej technologii; mając na uwadze, że obserwowane jest rosnące zainteresowanie lokalnymi produktami niezmodyfikowanymi genetycznie oraz rosnące zaniepokojenie śladem węglowym powodowanym przez przywóz; mając na uwadze, że w UE wielu producentów i przetwórców nasion soi, producentów pasz oraz przedstawicieli przemysłu spożywczego (producenci mięsa, mleka i jaj oraz inne podmioty wykorzystujące nasiona soi), a także łańcuchy handlowe i inne właściwe instytucje popierają zrównoważone i certyfikowane systemy produkcji nasion soi niezmodyfikowanych genetycznie; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że większość importowanej soi, zwłaszcza soi z obu Ameryk, pochodzi z upraw genetycznie modyfikowanych oraz że wśród europejskich konsumentów panuje nieufność wobec tej technologii; mając na uwadze, że obserwowane jest rosnące zainteresowanie lokalnymi produktami niezmodyfikowanymi genetycznie oraz rosnące zaniepokojenie śladem węglowym powodowanym przez przywóz; mając na uwadze, że w UE wielu producentów i przetwórców nasion soi, producentów pasz oraz przedstawicieli przemysłu spożywczego (producenci mięsa, mleka i jaj oraz inne podmioty wykorzystujące nasiona soi), a także łańcuchy handlowe i inne właściwe instytucje popierają zrównoważone i certyfikowane systemy produkcji nasion soi niezmodyfikowanych genetycznie;

| P. | mając na uwadze, że aby zaspokoić potrzeby żywnościowe UE, europejskie rolnictwo przeszło transformację w ramach wspólnej polityki rolnej (WPR); mając na uwadze, że rolnictwo europejskie zwiększyło intensywność produkcji, nastąpiło otwarcie rynków produktów rolnych i surowców, co zwiększyło zależność UE od przywozu białek roślinnych z obu Ameryk; mając na uwadze, że wskutek globalizacji doszło do ujednolicenia nawyków żywieniowych i wyspecjalizowania się gospodarstw rolnych, co spowodowało, w obszarze produkcji białek, zakrojone na szeroką skalę przewożenie środków produkcji na duże odległości, czy to azotowych nawozów sztucznych, czy też surowców o wysokiej zawartości białka stosowanych w paszach dla zwierząt hodowlanych, i wywarło tym samym wpływ na środowisko i klimat; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że aby zaspokoić potrzeby żywnościowe UE, europejskie rolnictwo przeszło transformację w ramach wspólnej polityki rolnej (WPR); mając na uwadze, że rolnictwo europejskie zwiększyło intensywność produkcji, nastąpiło otwarcie rynków produktów rolnych i surowców, co zwiększyło zależność UE od przywozu białek roślinnych z obu Ameryk; mając na uwadze, że wskutek globalizacji doszło do ujednolicenia nawyków żywieniowych i wyspecjalizowania się gospodarstw rolnych, co spowodowało, w obszarze produkcji białek, zakrojone na szeroką skalę przewożenie środków produkcji na duże odległości, czy to azotowych nawozów sztucznych, czy też surowców o wysokiej zawartości białka stosowanych w paszach dla zwierząt hodowlanych, i wywarło tym samym wpływ na środowisko i klimat;

| Q. | mając na uwadze, że produkcja roślin wysokobiałkowych, w szczególności soi, importowanych do celów produkcji pasz, jest jednym z kluczowych czynników powodujących zmianę sposobu użytkowania gruntów oraz w znacznym stopniu przyczynia się do globalnego wylesienia w wielu regionach poza Europą; mając na uwadze, że zwiększenie europejskich upraw roślin wysokobiałkowych może stanowić ważne uzupełnienie działań służących wspieraniu niepowodującego wylesiania łańcucha dostaw towarów rolnych; mając na uwadze, że stawianie czoła globalnemu wyzwaniu, jakim jest wylesianie i degradacja lasów, stało się jeszcze ważniejsze w świetle agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i porozumienia klimatycznego z Paryża; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że produkcja roślin wysokobiałkowych, w szczególności soi, importowanych do celów produkcji pasz, jest jednym z kluczowych czynników powodujących zmianę sposobu użytkowania gruntów oraz w znacznym stopniu przyczynia się do globalnego wylesienia w wielu regionach poza Europą; mając na uwadze, że zwiększenie europejskich upraw roślin wysokobiałkowych może stanowić ważne uzupełnienie działań służących wspieraniu niepowodującego wylesiania łańcucha dostaw towarów rolnych; mając na uwadze, że stawianie czoła globalnemu wyzwaniu, jakim jest wylesianie i degradacja lasów, stało się jeszcze ważniejsze w świetle agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i porozumienia klimatycznego z Paryża;

| R. | mając na uwadze, że zapotrzebowanie na azot niezbędny do nawożenia roślin i do produkcji białek roślinnych, z wyjątkiem upraw roślin strączkowych, jest obecnie zaspokajane głównie przez azotowe nawozy sztuczne, których produkcja jest kosztowna i energochłonna, powoduje zanieczyszczenie wody i powietrza i charakteryzuje się dużym śladem ekologicznym ze względu na to, że w procesie produkcji zużywa się duże ilości paliw kopalnych; mając na uwadze, że nie przyczynia się to do osiągania celu gospodarki o obiegu zamkniętym oraz wydajniejszego wykorzystywania zasobów i strumieni odpadów; mając na uwadze, że należy w tych warunkach na nowo przemyśleć kwestię białka – od etapu produkcji do etapu spożycia – pod kątem wydajności produkcyjnej i środowiskowej uzyskiwanej dzięki sprawniejszemu domknięciu cyklu azotowego, w tym wykorzystaniu i opracowywaniu organicznych nawozów azotowych, na przykład w drodze recyklingu składników pokarmowych z organicznych strumieni odpadów, takich jak obornik; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że zapotrzebowanie na azot niezbędny do nawożenia roślin i do produkcji białek roślinnych, z wyjątkiem upraw roślin strączkowych, jest obecnie zaspokajane głównie przez azotowe nawozy sztuczne, których produkcja jest kosztowna i energochłonna, powoduje zanieczyszczenie wody i powietrza i charakteryzuje się dużym śladem ekologicznym ze względu na to, że w procesie produkcji zużywa się duże ilości paliw kopalnych; mając na uwadze, że nie przyczynia się to do osiągania celu gospodarki o obiegu zamkniętym oraz wydajniejszego wykorzystywania zasobów i strumieni odpadów; mając na uwadze, że należy w tych warunkach na nowo przemyśleć kwestię białka – od etapu produkcji do etapu spożycia – pod kątem wydajności produkcyjnej i środowiskowej uzyskiwanej dzięki sprawniejszemu domknięciu cyklu azotowego, w tym wykorzystaniu i opracowywaniu organicznych nawozów azotowych, na przykład w drodze recyklingu składników pokarmowych z organicznych strumieni odpadów, takich jak obornik;

| S. | mając na uwadze, że w dążeniu do osiągnięcia większej niezależności UE od przywozu białek roślinnych należy zainteresować się zwłaszcza uprawami roślin bogatych w białka, które zaspokajają potrzeby przeżuwaczy i innych zwierząt, ale również wszystkimi innymi uprawami (w tym uprawami paszowymi i użytkami zielonymi), które – chociaż mają niższą zawartość białka – prowadzone są na dużych obszarach we wszystkich regionach Unii; mając na uwadze, że istnieje wiele korzyści płynących z wypasania przeżuwaczy na pastwiskach, łącznie z ograniczeniem kosztów nakładów gospodarstw; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że w dążeniu do osiągnięcia większej niezależności UE od przywozu białek roślinnych należy zainteresować się zwłaszcza uprawami roślin bogatych w białka, które zaspokajają potrzeby przeżuwaczy i innych zwierząt, ale również wszystkimi innymi uprawami (w tym uprawami paszowymi i użytkami zielonymi), które – chociaż mają niższą zawartość białka – prowadzone są na dużych obszarach we wszystkich regionach Unii; mając na uwadze, że istnieje wiele korzyści płynących z wypasania przeżuwaczy na pastwiskach, łącznie z ograniczeniem kosztów nakładów gospodarstw;

| T. | mając na uwadze, że nie dojdzie do zwiększenia produkcji białek roślinnych bez zwiększenia rentowności takich upraw oraz że dla wsparcia zrównoważonego rozwoju rolnictwa europejskiego konieczne jest obecnie wprowadzenie skutecznego i ambitnego planu strategicznego w dziedzinie zaopatrzenia w białka roślinne; mając na uwadze, że taki plan wymagałby zaangażowania wielu strategii politycznych Unii, a w pierwszej kolejności WPR; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że nie dojdzie do zwiększenia produkcji białek roślinnych bez zwiększenia rentowności takich upraw oraz że dla wsparcia zrównoważonego rozwoju rolnictwa europejskiego konieczne jest obecnie wprowadzenie skutecznego i ambitnego planu strategicznego w dziedzinie zaopatrzenia w białka roślinne; mając na uwadze, że taki plan wymagałby zaangażowania wielu strategii politycznych Unii, a w pierwszej kolejności WPR;

| U. | mając na uwadze, że w ostatnich dziesięcioleciach Unia Europejska wykorzystała trzy główne narzędzia służące wsparciu celu, jakim jest europejska niezależność w dziedzinie źródeł białka: dobrowolne wsparcie związane z produkcją roślin białkowych oraz roślin oleistych wysokobiałkowych, unijną politykę w dziedzinie biopaliw i wprowadzone w ramach ostatniej reformy WPR uwarunkowanie 30 % dopłat bezpośrednich od wdrożenia środków służących zazielenianiu, w szczególności obowiązek przeznaczenia 5 % powierzchni gruntów ornych na obszary proekologiczne, oraz decyzję o dopuszczeniu uprawiania na nich roślin wiążących azot i międzyplonów; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że w ostatnich dziesięcioleciach Unia Europejska wykorzystała trzy główne narzędzia służące wsparciu celu, jakim jest europejska niezależność w dziedzinie źródeł białka: dobrowolne wsparcie związane z produkcją roślin białkowych oraz roślin oleistych wysokobiałkowych, unijną politykę w dziedzinie biopaliw i wprowadzone w ramach ostatniej reformy WPR uwarunkowanie 30 % dopłat bezpośrednich od wdrożenia środków służących zazielenianiu, w szczególności obowiązek przeznaczenia 5 % powierzchni gruntów ornych na obszary proekologiczne, oraz decyzję o dopuszczeniu uprawiania na nich roślin wiążących azot i międzyplonów;

| V. | mając na uwadze zainteresowanie rolników uprawami wiążącymi azot i wysokobiałkowymi znacząco wzrosło, ponieważ uprawy te pomagają rolnikom w spełnianiu wymogów dotyczących ekologizacji, a zainteresowanie to zachęci hodowców do wznowienia lub wzmożenia działań związanych z tymi uprawami; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze zainteresowanie rolników uprawami wiążącymi azot i wysokobiałkowymi znacząco wzrosło, ponieważ uprawy te pomagają rolnikom w spełnianiu wymogów dotyczących ekologizacji, a zainteresowanie to zachęci hodowców do wznowienia lub wzmożenia działań związanych z tymi uprawami;

| W. | mając na uwadze, że w latach 2000–2013 środki wdrożone w ramach WPR nie wystarczyły, by odwrócić tendencję spadkową czy stagnację w dziedzinie produkcji białkowej w Europie, lecz od roku 2013 połączenie takiego wsparcia ze środkiem w zakresie zazieleniania dopuszczającym uprawę roślin wysokobiałkowych na obszarach proekologicznych doprowadziło do gwałtownego wzrostu produkcji roślin wysokobiałkowych w UE; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że w latach 2000–2013 środki wdrożone w ramach WPR nie wystarczyły, by odwrócić tendencję spadkową czy stagnację w dziedzinie produkcji białkowej w Europie, lecz od roku 2013 połączenie takiego wsparcia ze środkiem w zakresie zazieleniania dopuszczającym uprawę roślin wysokobiałkowych na obszarach proekologicznych doprowadziło do gwałtownego wzrostu produkcji roślin wysokobiałkowych w UE;

| X. | mając na uwadze, że porozumienie polityczne w sprawie WPR osiągnięte przez Parlament, Radę i Komisję w 2013 r. przewiduje możliwość uprawy roślin wiążących azot na obszarach proekologicznych; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że porozumienie polityczne w sprawie WPR osiągnięte przez Parlament, Radę i Komisję w 2013 r. przewiduje możliwość uprawy roślin wiążących azot na obszarach proekologicznych;

| Y. | mając na uwadze, że jak wykazują badania producenci często dodają do pasz więcej białka niż to konieczne, a precyzyjniejsze określanie zawartości białka niezbędnej dla docelowych gatunków zwierząt może spowodować wzrost wydajności; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że jak wykazują badania producenci często dodają do pasz więcej białka niż to konieczne, a precyzyjniejsze określanie zawartości białka niezbędnej dla docelowych gatunków zwierząt może spowodować wzrost wydajności;

| Z. | mając na uwadze, że niewielki udział upraw roślin wysokobiałkowych w Unii skutkuje niewielką liczbą programów badawczych na temat białek pochodzenia roślinnego i podobna sytuacja ma miejsce, jeśli chodzi o szkolenia, innowacje i zdobywanie praktycznych doświadczeń w tej dziedzinie w UE; mając na uwadze, że konieczne jest zwiększenie skuteczności innowacji oraz rozszerzenie polityki w dziedzinie badań naukowych dotyczących białek, jednak działania te będą miały szanse powodzenia tylko wtedy, gdy poparte zostaną zobowiązaniami politycznymi w perspektywie średnio- i długoterminowej; mając na uwadze, że polityka w dziedzinie badań naukowych powinna również obejmować lokalnie dostosowane rodzime rośliny strączkowe; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że niewielki udział upraw roślin wysokobiałkowych w Unii skutkuje niewielką liczbą programów badawczych na temat białek pochodzenia roślinnego i podobna sytuacja ma miejsce, jeśli chodzi o szkolenia, innowacje i zdobywanie praktycznych doświadczeń w tej dziedzinie w UE; mając na uwadze, że konieczne jest zwiększenie skuteczności innowacji oraz rozszerzenie polityki w dziedzinie badań naukowych dotyczących białek, jednak działania te będą miały szanse powodzenia tylko wtedy, gdy poparte zostaną zobowiązaniami politycznymi w perspektywie średnio- i długoterminowej; mając na uwadze, że polityka w dziedzinie badań naukowych powinna również obejmować lokalnie dostosowane rodzime rośliny strączkowe;

| AA. | mając na uwadze, że wspieranie działań w zakresie hodowli roślin będzie miało duże znaczenie dla rozwoju nowych odmian roślin wysokobiałkowych, które mogą przyczynić się do większej produkcji białkowej w UE; mając na uwadze, że skuteczne działania w zakresie hodowli roślin wymagają długoterminowej polityki badawczej o wystarczającym poziomie finansowania oraz odpowiedniego środowiska regulacyjnego wspierającego innowacje; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że wspieranie działań w zakresie hodowli roślin będzie miało duże znaczenie dla rozwoju nowych odmian roślin wysokobiałkowych, które mogą przyczynić się do większej produkcji białkowej w UE; mając na uwadze, że skuteczne działania w zakresie hodowli roślin wymagają długoterminowej polityki badawczej o wystarczającym poziomie finansowania oraz odpowiedniego środowiska regulacyjnego wspierającego innowacje;

| AB. | mając na uwadze, że Komisja już sfinansowała i obecnie finansuje szereg właściwych projektów, w tym objętych nagłówkiem „SFS-44-2016: wspólny program hodowli roślin w celu ograniczenia zależności UE i Chin od przywozu białka”; mając na uwadze, że należy zapewnić odpowiednie przekazywanie, rozpowszechnianie i wykorzystywanie rezultatów takich projektów, tak aby przyszłe decyzje polityczne w tym obszarze opierały się na dowodach; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że Komisja już sfinansowała i obecnie finansuje szereg właściwych projektów, w tym objętych nagłówkiem „SFS-44-2016: wspólny program hodowli roślin w celu ograniczenia zależności UE i Chin od przywozu białka”; mając na uwadze, że należy zapewnić odpowiednie przekazywanie, rozpowszechnianie i wykorzystywanie rezultatów takich projektów, tak aby przyszłe decyzje polityczne w tym obszarze opierały się na dowodach;

| AC. | mając na uwadze, że od 2007 r. koszt soi uległ prawie podwojeniu w ujęciu realnym; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że od 2007 r. koszt soi uległ prawie podwojeniu w ujęciu realnym;

| 1. | uważa, że nadszedł czas, by wprowadzić szeroko zakrojony europejski plan strategiczny na rzecz produkcji białek roślinnych i zaopatrzenia w nie, opierający się na zrównoważonym rozwoju wszystkich upraw prowadzonych w całej Unii; uważa, że zmiana ta wymaga znacznej modyfikacji naszych systemów produkcji, tak aby sprostać wymogom w zakresie dochodów rolników oraz wymogom gospodarki o obiegu zamkniętym oraz zrównoważonej produkcji rolnej, opierającej się na takich zasadach, jak agroekologia i inne praktyki przyjazne dla środowiska, w tym niskonakładowe strategie karmienia przeżuwaczy oparte zarówno na trwałych użytkach zielonych, jak i na tymczasowych użytkach zielonych na gruntach ornych; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa Komisję do podjęcia natychmiastowych działań mających na celu uniknięcie ograniczenia obecnych poziomów upraw roślin wysokobiałkowych, przy należytym uwzględnieniu korzyści dla środowiska wynikających z konwencjonalnej uprawy roślin wiążących azot na obszarach proekologicznych; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zauważa, że rośliny wysokobiałkowe mogą wiązać się z korzyściami dla środowiska ze względu na ich zdolność wiązania azotu z atmosfery; dodaje, że korzyści te obejmują ograniczenie wykorzystania nawozów wytwarzanych na bazie paliw kopalnych, poprawę jakości i żyzności gleby, a dzięki płodozmianowi ograniczenie chorób będących skutkiem utrzymywania upraw jednogatunkowych i ochronę różnorodności biologicznej; podkreśla ponadto, że biologiczne wiązanie azotu przez te rośliny może przyczynić się do ograniczenia kosztów nakładów oraz negatywnego wpływu na środowisko, który może wiązać się z nadmiernym stosowaniem nawozów; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wnosi o utworzenie europejskiej platformy, wspieranej przez Unijne Centrum Monitorowania Rynku Upraw, umożliwiającej: identyfikację europejskich parceli upraw białkowych w podziale na kategorię upraw oraz lokalizację, opracowanie technicznych punktów odniesienia dostępnych dla wszystkich rolników, określenie europejskiej zdolności produkcji białek, aby ułatwić wprowadzanie ich do obrotu, oraz skatalogowanie wszystkich publicznych i prywatnych badań naukowych, które przeprowadzono na temat białek; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zaleca również, by poświęcić uwagę wszystkim roślinnym zasobom białkowym, czyli uprawom wykorzystywanym zarówno do celów produkcji żywności, jak i pasz, a także zaleca wsparcie regulacyjne na rzecz opracowywania i wprowadzania do obrotu nowych białek roślinnych; ponadto uważa, że należy prowadzić więcej badań nad alternatywnymi źródłami białek; |
| --- | --- |

5.

| 6. | przyznaje, że produkcja soi w Ameryce Południowej jest głównym czynnikiem zmiany użytkowania gruntów i powoduje wielorakie problemy ekologiczne, takie jak zanieczyszczenie wód gruntowych pestycydami, erozja gleby, wyczerpywanie zasobów wody i wylesianie, co prowadzi do druzgocącej utraty różnorodności biologicznej; uznaje, że produkcja soi ma negatywne skutki społeczne oraz w dziedzinie zdrowia w państwach będących głównymi producentami, a skutki te ulegają zaostrzeniu ze względu na ograniczone prawa własności gruntu, masowy wykup gruntów rolnych, przymusowe wydalenia i innego typu łamanie praw człowieka; |
| --- | --- |

6.

| 7. | przypomina, że kryzys BSE w latach 90. oraz zakaz stosowania przetworzonych białek zwierzęcych w paszach ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 999/2001 zwiększyły popyt na białko pochodzenia roślinnego w Europie; zauważa, że alternatywne źródła wysokobiałkowych materiałów paszowych w Europie, takie jak mączka rybna, są wykorzystywane w europejskim sektorze chowu i hodowli ryb; |
| --- | --- |

7.

Wielorakie cele planu

| 8. | uważa, że plan ten powinien zmaksymalizować zrównoważoną produkcję biomasy na obszarze nadających się do tego użytków rolnych, rozwijając wieloletnie uprawy roślin, których część można przeznaczyć do celów dostarczania białka; |
| --- | --- |

8.

| 9. | uważa, że należy skupić się w szczególny sposób na potencjale, który niosą ze sobą uprawy roślin strączkowych, zarówno nasiennych, jak i pastewnych, ponieważ rodzina ta ma różne zalety rolnicze i gospodarcze oraz przedstawia korzyści dla środowiska naturalnego, a główną zaletą tych upraw jest ich zdolność wiązania azotu z powietrza dzięki układowi symbiotycznemu, w ramach którego nie potrzebują one sztucznych nawozów azotowych, a także bardzo rzadka w przypadku tych upraw konieczność stosowania pestycydów; podkreśla, że uprawa roślin strączkowych poprawia strukturę gleby dzięki dodatkowym dawkom azotu, które zwiększają plon z kolejnej uprawy o 10 do 20 %; wskazuje na to, że płodozmian wypływa korzystnie na jakość gleby, ogranicza choroby i wspiera różnorodność biologiczną; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla ponadto, że w systemach płodozmianu obejmujących rośliny strączkowe cykle reprodukcyjne agrofagów i patogenów są przerywane, przez co obniża się poziom występowania chorób roślin i konieczność stosowania środków ochrony roślin; zauważa, że dodatkową korzyść stanowi zwiększenie różnorodności biologicznej dzięki przerwaniu corocznych monokultur; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zaleca, by wspierać, zwłaszcza w ramach WPR, uprawy soi w UE przez zapewnienie im rentowności i konkurencyjności, jako że nowe odmiany soi otwierają obecnie nowe perspektywy dla niektórych regionów, w których te uprawy mogą się przyjąć, jednak zaznacza, że interesując się tą uprawą, nie można zapominać o innych uprawach roślin białkowych nasiennych (łubin, bobik, groch, ciecierzyca, orzeszki ziemne, bób itd.); wyraża przekonanie, że ta duża różnorodność gatunków mogłaby umożliwić produkcję możliwie największej ilości białek we wszystkich regionach Europy, w zależności od ich uwarunkowań klimatycznych; |
| --- | --- |

11.

| 12. | zwraca się o poświęcenie większej uwagi gospodarowaniu użytkami zielonymi i koniczyną, które ze względu na dużą zajmowaną powierzchnię przyczyniają się znacznie do pokrycia zapotrzebowania na białko w żywieniu zwierząt (tylko przeżuwaczy); zauważa, że uprawy roślin strączkowych, takich jak koniczyna, mogą udawać się na użytkach zielonych; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zaleca przywrócenie upraw takich roślin wysokobiałkowych jak soja, lucerna, bób, groch oraz roślin takich jak koniczyna, esparceta i wiele innych roślin strączkowych w systemach dużych upraw i systemach pastewnych; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla, że należy rozwinąć lokalne i regionalne gałęzie produkcji i przetwórstwa białek poprzez łączenie rolników w grupy i zbliżenie do siebie podmiotów rynku upraw polowych oraz hodowców (poprzez umowy dotyczące dostaw i wymiany, budowanie zdecentralizowanych małych i średnich biorafinerii „ekologicznych białek”), w celu wymiany wiedzy na temat odpowiednich odmian roślin strączkowych, płodozmianu i gleb; uważa, że w tym celu przydatne byłoby wspieranie za pośrednictwem WPR podmiotów, które podejmują ryzyko i rozpoczynają działalność w krótkich łańcuchach żywności i pasz bazujących na białkach; podkreśla znaczenie bezpośrednich umów między plantatorami a producentami pasz; |
| --- | --- |

14.

| 15. | w związku z rosnącym zainteresowaniem konsumentów europejskich produktami wolnymi od GMO zachęca do propagowania produkcji wysokiej jakości odmian białek roślinnych pozbawionych GMO, z jasnym systemem ich identyfikowalności i etykietowania (zarówno w zakresie miejsca, jak i metod produkcji); |
| --- | --- |

15.

| 16. | uważa, że niezbędne jest działanie na rzecz większej samowystarczalności paszowej gospodarstw hodowlanych zarówno na poziomie gospodarstw, jak i regionów, w odniesieniu do przeżuwaczy, jak i zwierząt z żołądkiem jednokomorowym, w tym poprzez produkcję pasz w gospodarstwie; |
| --- | --- |

16.

| 17. | uważa, że pożądane jest ograniczenie strat plonów i odpadów do minimum i zwiększenie wartości odżywczej plonów dzięki poprawie warunków, w których odbywają się zbiory, a także warunków przechowywania i przetwarzania (suszenie, owijanie itd.); |
| --- | --- |

17.

| 18. | uważa, że aby usprawnić produkcję białek roślinnych, niezbędne jest zwiększenie rentowności tych upraw oraz rozwinięcie praktyk takich, jak płodozmian (przynajmniej 3-letni) oraz podsiew roślin strączkowych, a także częstsze łączenie różnych odmian upraw w sektorach produkcji roślin nasiennych (koniczyna/rzepak, pszenżyto/groch itd.) oraz roślin pastewnych (trawiaste, meslin itd.), w celu przejścia na bardziej zrównoważony system rolno-spożywczy i wspierania odchodzenia od wysokonakładowych monokultur w UE i poza UE w kierunku zróżnicowanego systemu agroekologicznego; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wzywa do rozpoczęcia badań naukowych nad: odpowiedniością do stosowania w ramach płodozmianu i upraw mieszanych, doborem nowych odmian i gatunków, które zapewnią rolnikom elastyczność w zakresie dostosowywania się do zmiany klimatu, odpornością na stres, mieszanką upraw, poprawą wydajności, zawartością białka, strawnością dla zwierząt (skiełkowane nasiona itd.), zwiększaniem odporności roślin na choroby, biologią kiełkowania chwastów w kontekście ich zwalczania, współczynnikiem wykorzystania paszy, oraz biostymulatorami; podkreśla, że rolnikom niezbędny jest spójny zestaw narzędzi obejmujących praktyki w dziedzinie zarządzania, techniki oraz środki ochrony roślin w celu zwalczania agrofagów i innych czynników, które mogą wpłynąć negatywnie na plony i wzrost roślin; |
| --- | --- |

19.

| 20. | domaga się znacznych inwestycji w badania naukowe, w tym dotyczące odmian roślin, w celu poprawy wyników agronomicznych tych upraw, nadania atrakcyjności gospodarczej uprawom roślin białkowych, które pod kątem uzyskiwanych marży handlowych mogą niekorzystnie wypadać w porównaniu z innymi uprawami, a także w celu uzyskania większej liczby odmian roślin, aby zagwarantować plony, rozwiązać problemy agronomiczne ograniczające uprawę roślin wysokobiałkowych oraz zagwarantować takie ich ilości, które będą wystarczające, gdyż jest to niezbędne do strukturyzacji produkcji i sieci dystrybucji; podkreśla, że jest to również niezbędne do rozwoju roślin wysokobiałkowych bardziej dostosowanych do europejskiego klimatu, do zwiększenia wartości białkowej tych upraw oraz do zapewnienia bezpieczeństwa inwestycjom, aby wspierać badania naukowe; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zaleca, by w większym stopniu stosowano rolnictwo precyzyjne, zwłaszcza dzięki cyfryzacji, w celu jak najdokładniejszego dostosowania środków produkcji roślinnej i racji paszowych, tak aby zredukować marnotrawstwo i niektóre zanieczyszczenia, oraz zaleca, by promowano systemy mechanicznego zwalczania chwastów; |
| --- | --- |

21.

| 22. | pragnie sprzyjać: poszerzaniu wiedzy, przekazywaniu wiedzy, kształceniu zawodowemu i kształceniu ustawicznemu, a także wspierać wszystkie formy innowacji i badań stosowanych w dziedzinie żywności i pasz; |
| --- | --- |

22.

| 23. | apeluje o wspieranie wszystkich form innowacji i badań stosowanych przez wzajemną wymianę doświadczeń i wiedzy oraz przez bazowanie w szczególności na podmiotach działających na miejscu i dysponujących innowacyjnymi rozwiązaniami; |
| --- | --- |

23.

| 24. | domaga się wprowadzenia kryteriów zrównoważonego rozwoju dla przywozu paszy w celu zapewnienia zrównoważonej uprawy roślin wysokobiałkowych w państwach trzecich, nieprowadzącej do negatywnego wpływu na środowisko lub negatywnych skutków społecznych; |
| --- | --- |

24.

| 25. | podkreśla istotną rolę, jaką edukacja żywieniowa może odgrywać w kształtowaniu popytu na żywność; podkreśla potrzebę przyjęcia na szczeblu UE lub państw członkowskich wytycznych żywieniowych mających propagować zdrową dietę, a jednocześnie odpowiadać na problemy ekologiczne związane z produkcją żywności; |
| --- | --- |

25.

| 26. | uważa, że absolutnie niezbędne jest zwiększenie poziomu wsparcia technicznego dla rolników i doradztwa w celu propagowania zrównoważonej produkcji białek z roślin nasiennych i pastewnych; |
| --- | --- |

26.

Instrumenty planu

| 27. | uważa, że plan ten wymaga zaangażowania kilku strategii politycznych Unii oraz zapewnienia ich spójności: WPR, polityki badawczej, polityki w dziedzinie środowiska i polityki działań w zakresie klimatu, polityki energetycznej, polityki sąsiedztwa oraz polityki handlowej; |
| --- | --- |

27.

| 28. | uważa, że istotne jest, by WPR wspierała uprawy białkowe dzięki różnym środkom, takim jak dobrowolne płatności powiązane z wielkością produkcji (które – aby zdziałać więcej – nie powinny być ograniczone do upraw i regionów znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji) oraz płatności za zazielenianie, ale także za pomocą drugiego filara, między innymi dzięki środkom rolno-środowiskowym, w dziedzinie rolnictwa ekologicznego i innych typów rolnictwa, inwestycjom w jakość, systemowi doradztwa rolniczego, szkoleniom, a także, oczywiście, innowacjom poprzez europejskie partnerstwa innowacyjne; podkreśla, że wprowadzenie płatności powiązanych z wielkością produkcji pobudziło uprawę roślin wysokobiałkowych w niektórych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

28.

| 29. | uważa, że należy wyciągnąć przydatne wnioski z niedawnego zakazu stosowania pestycydów na obszarach proekologicznych, mimo że obszary te obejmowały w 2016 r. 15 % europejskich gruntów ornych (8 mln ha), a prawie 40 % tej powierzchni stanowią uprawy roślin wiążących azot lub międzyplonów; uważa, że w ramach powszechnej mobilizacji wszystkich nadających się do użytku obszarów rolnych przewidzianej w planie na rzecz niezależności zaopatrzenia w białka roślinne obszary proekologiczne można wykorzystywać na potrzeby produkcji białek, zarówno w rolnictwie tradycyjnym – ze zintegrowaną ochronę przed szkodnikami, biorąc pod uwagę fakt, że rolnicy prowadzący uprawę tych roślin na obszarach proekologicznych w rolnictwie tradycyjnym nie zawsze mają zagwarantowaną możliwość reagowania na inwazje agrofagów – jak i w rolnictwie ekologicznym, choć w tym przypadku w stopniu marginalnym, zważywszy na fakt, że aby zastąpić wwożoną do Unii soję, potrzebne byłyby w Unii uprawy soi o powierzchni wynoszącej blisko 17 mln hektarów; uważa, że obszary proekologiczne są ponadto niezbędne do zwiększenia zagrożonej różnorodności biologicznej i naszego bezpieczeństwa żywnościowego, ponieważ ta różnorodność biologiczna – zwłaszcza dzięki lepszemu zapylaniu – może o około 20 % zwiększyć plony na uprawach sąsiadujących, którymi mogą być uprawy białkowe; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zaleca dostosowanie środka zazieleniania dotyczącego utrzymywania trwałych użytków zielonych, tak aby lepiej uwzględniać w niektórych regionach specyfikę lucerny rosnącej osobno lub w połączeniu z trawami na krótkotrwałych użytkach zielonych zakładanych na okres dłuższy niż 5 lat, ponieważ to ograniczenie okresu sprawia, że zalicza się je do kategorii trwałych użytków zielonych zgodnie z przepisami prawa, co ogranicza możliwość orki na tego rodzaju użytkach po upływie 5 lat, podczas gdy ponowne zasadzenie tych roślin umożliwia produkcję dużych ilości białek paszowych oraz zapewnienie większej samowystarczalności zainteresowanych gospodarstw w zakresie zaopatrzenia w białka; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wyraża zadowolenie, że w ramach przeglądu zbiorczego wspólnej polityki rolnej Parlament doprowadził do zmiany wartości współczynnika konwersji upraw roślin wiążących azot z 0,7 na 1 w celu zrekompensowania zakazu stosowania pestycydów na obszarach proekologicznych; |
| --- | --- |

31.

| 32. | uważa, że europejska strategia zaopatrzenia w białko powinna uwzględniać przekształconą wersję dyrektywy o energii odnawialnej, podwójne wykorzystanie białek oraz rolę ich produktów ubocznych, odpadów i pozostałości w gospodarce o obiegu zamkniętym, a także zachęcać do płodozmianu, dywersyfikacji upraw i wykorzystania ugorów w ramach środków ekologicznych WPR, |
| --- | --- |

32.

| 33. | uważa, że ważne jest, by przyszła WPR uwzględniała propozycje uzupełniające mające na celu wspieranie upraw roślin białkowych, jak propozycje dotyczące co najmniej trzyletniego płodozmianu na gruntach ornych obejmującego udział roślin strączkowych; w tym względzie podkreśla, że państwa członkowskie, w których występują choroby wynikające z wilgotnych warunków klimatycznych, mogą wymagać dłuższego okresu płodozmianu; uważa, że właściwe byłoby zwłaszcza ustanowienie płatności ekosystemowej bardziej elastycznej niż płatność z tytułu zazieleniania w celu dostrzeżenia korzyści płynących z uprawy roślin strączkowych i nasion roślin oleistych dla różnorodności biologicznej, w tym dla odżywiania owadów zapylających, zapewnienia instrumentów sprzyjających podejmowaniu ryzyka przez podmioty wprowadzające innowacje oraz utworzenia podpriorytetu dotyczącego białek w polityce rozwoju obszarów wiejskich; |
| --- | --- |

33.

| 34. | podkreśla konieczność wprowadzenia nowych instrumentów, aby wspierać zwiększenie podaży roślin wysokobiałkowych, w szczególności soi, oraz zapewnienia sprawiedliwego wdrażania tych instrumentów we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

34.

| 35. | uważa, że obecne badania naukowe w obszarze strategii na rzecz roślin wysokobiałkowych są fragmentaryczne i pozbawione ukierunkowania; apeluje o zintensyfikowanie działań w dziedzinie badań naukowych i rozwoju, zwłaszcza publicznych badań naukowych, w dziedzinie słabo rozwiniętych upraw białkowych, które są odpowiednie zarówno do celów żywności przeznaczonej dla ludzi, jak i paszy, i którymi inwestorzy prywatni nie interesują się lub interesują w niewielkim stopniu, a także w dziedzinie alternatywnych białek, takich jak owady czy algi; domaga się intensywniejszej współpracy między publicznymi i prywatnymi instytucjami badawczymi; podkreśla potrzebę wprowadzenia ram regulacyjnych, które wspierają programy badań naukowych i innowacji w celu uzyskania zwiększonej i konkurencyjnej produkcji białkowej; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zaleca zwiększenie inwestycji w przemysłowe i rolne projekty badawcze koncentrujące się na zwiększaniu jakości i różnorodności białek funkcjonalnych przeznaczonych do spożycia przez ludzi; |
| --- | --- |

36.

| 37. | uważa, że niezbędne jest zabezpieczenie niezależności w zakresie zaopatrzenia w soję w drodze wzmocnionej współpracy z państwami sąsiednimi i dywersyfikacja zrównoważonych źródeł pochodzenia białek produkowanych poza UE, zwłaszcza białek z państw sąsiednich UE, które opowiedziały się za Europą i które produkują soję, a soję tę można by transportować do UE Dunajem; apeluje, aby ten przywóz odbywał się z poszanowaniem tych samych norm społecznych i środowiskowych, które obowiązują w przypadku produkcji wewnątrz Unii oraz przyznaje, że pożądana jest uprawa soi niezmodyfikowanej genetycznie w celu spełnienia wymagań konsumentów; |
| --- | --- |

37.

| 38. | dostrzega, że nie można wyobrazić sobie dzisiejszych praktyk rolniczych bez udziału soi, oraz że ta bardzo ważna roślina strączkowa w niedawnej przeszłości prawie zniknęła z europejskich upraw, oraz że jej uprawa wzrosła z poziomu 17 mln ton w 1960 r. do 319 mln ton w 2015 r.; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wzywa o wprowadzenie dostosowań w drugim filarze WPR, tak aby dopilnować, by wkład upraw, które odżywiają owady zapylające w krytycznym okresie w roku (rośliny wcześnie kwitnące wiosną), oraz ich rola w przeciwdziałaniu spadkowi liczebności owadów zapylających zostały uznane i wynagrodzone; |
| --- | --- |

39.

| 40. | popiera ustanowienie przejrzystych systemów etykietowania produktów na podstawie norm produkcji certyfikowanej, takich jak normy Stowarzyszenia Soi Naddunajskiej (Donau Soja) i Soi Europejskiej (Europe Soya); |
| --- | --- |

40.

| 41. | uważa, że chociaż porozumienia z Blair House z 1992 r. nadal obowiązują, są faktycznie przestarzałe, a nie powinny utrudniać zrównoważonego rozwoju upraw białkowych w Europie; |
| --- | --- |

41.

o

o o

| 42. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

42.

---

(1)  Dz.U. C 199E z 7.7.2012, s. 58.

(2)  Zob. sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2012/2002, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013, (UE) nr 1307/2013, (UE) nr 1308/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014, (UE) nr 283/2014 i (UE) nr 652/2014 oraz decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 541/2014/UE (A8-0211/2017).

(3)  Sekretariat generalny Rady 10055/17, Bruksela, 7 czerwca 2017 r.

(4)  Dz.U. L 147 z 18.6.1993, s. 25.

(5)  Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Międzynarodowy Rok Roślin Strączkowych: Nutritious Seeds for a Sustainable Future. [„Nasiona bogate w wartości odżywcze dla przyszłości zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju”].

(6)  IP/B/AGRI/IC/2012-067 (PE 495.856).

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1).

---

REZOLUCJE

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/10 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/10

---

P8_TA(2018)0100

Wdrożenie 7. programu działań w zakresie środowiska

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrożenia 7. unijnego programu działań w zakresie środowiska (2017/2030(INI))

(2019/C 390/02)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając decyzję nr 1386/2013/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie ogólnego unijnego programu działań w zakresie środowiska do 2020 r. pt. „Dobra jakość życia z uwzględnieniem ograniczeń naszej planety” (1) (7. EAP), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję nr 1386/2013/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie ogólnego unijnego programu działań w zakresie środowiska do 2020 r. pt. „Dobra jakość życia z uwzględnieniem ograniczeń naszej planety” (1) (7. EAP),

| — | uwzględniając art. 191 i 192 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, które odnoszą się do zachowania, ochrony i poprawy jakości zdrowia ludzkiego i środowiska, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 191 i 192 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, które odnoszą się do zachowania, ochrony i poprawy jakości zdrowia ludzkiego i środowiska,

| — | uwzględniając porozumienie paryskie, decyzję 1/CP.21, oraz 21. Konferencję Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (COP 21), który miały miejsce w Paryżu w dniach od 30 listopada do 11 grudnia 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie paryskie, decyzję 1/CP.21, oraz 21. Konferencję Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (COP 21), który miały miejsce w Paryżu w dniach od 30 listopada do 11 grudnia 2015 r.,

| — | uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju ONZ oraz ich połączony i zintegrowany charakter, |
| --- | --- |

—

uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju ONZ oraz ich połączony i zintegrowany charakter,

| — | uwzględniając dokument Europejskiej Agencji Środowiska z grudnia 2016 r. pt. „Environmental indicator report 2016 — In support to the monitoring of the 7th Environment Action Programme”[Raport w sprawie wskaźników środowiskowych 2016 – wsparcie monitorowania 7. programu działań w zakresie środowiska]; |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument Europejskiej Agencji Środowiska z grudnia 2016 r. pt. „Environmental indicator report 2016 — In support to the monitoring of the 7th Environment Action Programme”[Raport w sprawie wskaźników środowiskowych 2016 – wsparcie monitorowania 7. programu działań w zakresie środowiska];

| — | uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska z listopada 2017 r. pt. „Environmental Indicator Report 2017 – In support to the monitoring of the 7th Environment Action Programme”[Raport w sprawie wskaźników środowiskowych 2017 – wsparcie monitorowania 7. programu działań w zakresie środowiska], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska z listopada 2017 r. pt. „Environmental Indicator Report 2017 – In support to the monitoring of the 7th Environment Action Programme”[Raport w sprawie wskaźników środowiskowych 2017 – wsparcie monitorowania 7. programu działań w zakresie środowiska],

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 lutego 2017 r. zatytułowany „Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska UE – Wspólne wyzwania i jak łączyć wysiłki by uzyskiwać lepsze wyniki”(COM(2017)0063) i 28 towarzyszących mu sprawozdań krajowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 lutego 2017 r. zatytułowany „Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska UE – Wspólne wyzwania i jak łączyć wysiłki by uzyskiwać lepsze wyniki”(COM(2017)0063) i 28 towarzyszących mu sprawozdań krajowych,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 maja 2016 r. zatytułowany „Osiągnięcie korzyści z polityki ochrony środowiska UE poprzez regularny przegląd wdrażania tej polityki”(COM(2016)0316), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 maja 2016 r. zatytułowany „Osiągnięcie korzyści z polityki ochrony środowiska UE poprzez regularny przegląd wdrażania tej polityki”(COM(2016)0316),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie przeglądu wdrażania polityki ochrony środowiska UE (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie przeglądu wdrażania polityki ochrony środowiska UE (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie oszczędnego gospodarowania zasobami: ku gospodarce o obiegu zamkniętym (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie oszczędnego gospodarowania zasobami: ku gospodarce o obiegu zamkniętym (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 lutego 2016 r. w sprawie śródokresowego przeglądu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 lutego 2016 r. w sprawie śródokresowego przeglądu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie planu działania na rzecz przyrody, ludzi i gospodarki (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie planu działania na rzecz przyrody, ludzi i gospodarki (5),

| — | uwzględniając swoje zalecenie z dnia 4 kwietnia 2017 r. dla Rady i Komisji w następstwie dochodzenia w sprawie pomiarów emisji w sektorze motoryzacyjnym (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje zalecenie z dnia 4 kwietnia 2017 r. dla Rady i Komisji w następstwie dochodzenia w sprawie pomiarów emisji w sektorze motoryzacyjnym (6),

| — | uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska pt. „SOER 2015 – Środowisko Europy 2015 – Stan i prognozy”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska pt. „SOER 2015 – Środowisko Europy 2015 – Stan i prognozy”,

| — | uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska z dnia 19 maja 2015 r. pt. „State of Nature in the EU”[Stan przyrody w Unii Europejskiej], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska z dnia 19 maja 2015 r. pt. „State of Nature in the EU”[Stan przyrody w Unii Europejskiej],

| — | uwzględniając badanie dotyczące europejskiej oceny wdrożenia z listopada 2017 r. pt. „Mid-term review of the implementation of the 7th Environment Action Programme (2014-2020)”[Przegląd śródokresowy wdrożenia 7. unijnego programu działań w zakresie środowiska (2014-2020)], przeprowadzone przez Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego, w tym załącznik do badania, |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie dotyczące europejskiej oceny wdrożenia z listopada 2017 r. pt. „Mid-term review of the implementation of the 7th Environment Action Programme (2014-2020)”[Przegląd śródokresowy wdrożenia 7. unijnego programu działań w zakresie środowiska (2014-2020)], przeprowadzone przez Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego, w tym załącznik do badania,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 kwietnia 2012 r. w sprawie przeglądu 6. unijnego programu działań w zakresie środowiska oraz określenia priorytetów dla 7. unijnego programu działań w zakresie środowiska – lepsze środowisko dla lepszego życia (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 kwietnia 2012 r. w sprawie przeglądu 6. unijnego programu działań w zakresie środowiska oraz określenia priorytetów dla 7. unijnego programu działań w zakresie środowiska – lepsze środowisko dla lepszego życia (7),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 listopada 2016 r. zatytułowany „Kolejne kroki w kierunku zrównoważonej przyszłości Europy”(COM(2016)0739), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 listopada 2016 r. zatytułowany „Kolejne kroki w kierunku zrównoważonej przyszłości Europy”(COM(2016)0739),

| — | uwzględniając Konwencję o różnorodności biologicznej (CBD), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję o różnorodności biologicznej (CBD),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 września 2011 r. pt. „Plan działania na rzecz zasobooszczędnej Europy”(COM(2011)0571), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 września 2011 r. pt. „Plan działania na rzecz zasobooszczędnej Europy”(COM(2011)0571),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 listopada 2017 r. pt. „Przyszłość rolnictwa i produkcji żywności”(COM(2017)0713), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 listopada 2017 r. pt. „Przyszłość rolnictwa i produkcji żywności”(COM(2017)0713),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0059/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0059/2018),

| A. | mając na uwadze, że 7. EAP ustanawia w dziedzinach środowiska i zmiany klimatu prawnie wiążące cele, które mają zostać osiągnięte do 2020 r.; mając na uwadze, że nakreśla on długoterminową wizję do 2050 r.; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że 7. EAP ustanawia w dziedzinach środowiska i zmiany klimatu prawnie wiążące cele, które mają zostać osiągnięte do 2020 r.; mając na uwadze, że nakreśla on długoterminową wizję do 2050 r.;

| B. | mając na uwadze, że 7. EAP nie zawiera klauzuli przeglądu śródokresowego; mając na uwadze, że sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności dotyczące wdrożenia 7. EAP jest okazją do oceny postępów poczynionych w ramach tego programu oraz przedstawienia opartych o dowody zaleceń dla dalszego wdrażania obecnego EAP oraz wszelkich przyszłych EAP; mając na uwadze, że sprawozdanie to powinno wykraczać poza potwierdzenie dobrze znanych problemów i skupiać się na proponowaniu rozwiązań służących osiągnięciu celów określonych w 7. EAP; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że 7. EAP nie zawiera klauzuli przeglądu śródokresowego; mając na uwadze, że sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności dotyczące wdrożenia 7. EAP jest okazją do oceny postępów poczynionych w ramach tego programu oraz przedstawienia opartych o dowody zaleceń dla dalszego wdrażania obecnego EAP oraz wszelkich przyszłych EAP; mając na uwadze, że sprawozdanie to powinno wykraczać poza potwierdzenie dobrze znanych problemów i skupiać się na proponowaniu rozwiązań służących osiągnięciu celów określonych w 7. EAP;

| C. | mając na uwadze, że Komisja opracowuje sprawozdanie z oceny skupiające się na strukturze 7. EAP oraz odgrywanej przez niego strategicznej roli; mając na uwadze, że celem sprawozdania jest w szczególności sprawdzenie, czy uzgodnione ramy pomagają nam w osiągnięciu w inteligentny sposób dziewięciu celów priorytetowych; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Komisja opracowuje sprawozdanie z oceny skupiające się na strukturze 7. EAP oraz odgrywanej przez niego strategicznej roli; mając na uwadze, że celem sprawozdania jest w szczególności sprawdzenie, czy uzgodnione ramy pomagają nam w osiągnięciu w inteligentny sposób dziewięciu celów priorytetowych;

| D. | mając na uwadze, że choć UE ma rygorystyczne przepisy w zakresie środowiska, występującym od dawna problemem jest ich słabe i nieskuteczne wdrażanie; mając na uwadze, że luki we wdrażaniu stanowią zagrożenie dla zrównoważonego rozwoju, mają niekorzystne skutki transgraniczne dla środowiska i zdrowia ludzi oraz pociągają za sobą znaczne koszty społeczno-gospodarcze; mając ponadto na uwadze, że luki we wdrażaniu podważają wiarygodność UE; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że choć UE ma rygorystyczne przepisy w zakresie środowiska, występującym od dawna problemem jest ich słabe i nieskuteczne wdrażanie; mając na uwadze, że luki we wdrażaniu stanowią zagrożenie dla zrównoważonego rozwoju, mają niekorzystne skutki transgraniczne dla środowiska i zdrowia ludzi oraz pociągają za sobą znaczne koszty społeczno-gospodarcze; mając ponadto na uwadze, że luki we wdrażaniu podważają wiarygodność UE;

| E. | mając na uwadze, że dotychczasowe postępy w realizacji celów na 2020 r. były nierównomierne: mało prawdopodobne jest, że cel 1 (ochrona kapitału naturalnego) zostanie osiągnięty, ale można oczekiwać realizacji niektórych celów cząstkowych w ramach celu 2 (gospodarka niskoemisyjna oraz efektywne gospodarowanie zasobami); nie jest jasne, czy uda się zrealizować cel 3 (zmniejszenie obciążeń dla środowiska i zagrożeń dla zdrowia ludzkiego); |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że dotychczasowe postępy w realizacji celów na 2020 r. były nierównomierne: mało prawdopodobne jest, że cel 1 (ochrona kapitału naturalnego) zostanie osiągnięty, ale można oczekiwać realizacji niektórych celów cząstkowych w ramach celu 2 (gospodarka niskoemisyjna oraz efektywne gospodarowanie zasobami); nie jest jasne, czy uda się zrealizować cel 3 (zmniejszenie obciążeń dla środowiska i zagrożeń dla zdrowia ludzkiego);

| F. | mając na uwadze, że utrzymujący się brak wdrażania przepisów i włączania specjalistycznej wiedzy do kształtowania strategii politycznych w takich obszarach jak jakość powietrza, hałas w środowisku i narażenie na działanie chemikaliów stwarza poważne zagrożenia dla zdrowia oraz obniża jakość życia obywateli UE i je skraca; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że utrzymujący się brak wdrażania przepisów i włączania specjalistycznej wiedzy do kształtowania strategii politycznych w takich obszarach jak jakość powietrza, hałas w środowisku i narażenie na działanie chemikaliów stwarza poważne zagrożenia dla zdrowia oraz obniża jakość życia obywateli UE i je skraca;

| G. | mając na uwadze, że najnowsze dane opublikowane przez Europejską Agencję Środowiska potwierdzają opisane powyżej ogólne tendencje w ramach każdego celu tematycznego, a jednocześnie wykazują spowolnienie postępów w niektórych obszarach; mając na uwadze, że w niektórych przypadkach, takich jak emisja gazów cieplarnianych i efektywność energetyczna, perspektywa osiągnięcia celów cząstkowych pozostaje niezmieniona przez nowe tendencje; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że najnowsze dane opublikowane przez Europejską Agencję Środowiska potwierdzają opisane powyżej ogólne tendencje w ramach każdego celu tematycznego, a jednocześnie wykazują spowolnienie postępów w niektórych obszarach; mając na uwadze, że w niektórych przypadkach, takich jak emisja gazów cieplarnianych i efektywność energetyczna, perspektywa osiągnięcia celów cząstkowych pozostaje niezmieniona przez nowe tendencje;

| H. | mając na uwadze, że obecnie osiągnięcie celu dotyczącego emisji amoniaku jest niepewne, a celu dotyczącego zajmowania gruntów – mało prawdopodobne; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że obecnie osiągnięcie celu dotyczącego emisji amoniaku jest niepewne, a celu dotyczącego zajmowania gruntów – mało prawdopodobne;

| I. | mając na uwadze, że panuje niepewność w kwestii wdrażania z powodu braku wskaźników oraz ograniczeń istniejących wskaźników; mając na uwadze, że luki w wiedzy wciąż hamują postęp na trzech poziomach: pojmowanie zagrożeń; tworzenie stosownych strategii politycznych w celu zarządzania zagrożeniami i ich redukcji; monitorowanie efektywności strategii politycznych; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że panuje niepewność w kwestii wdrażania z powodu braku wskaźników oraz ograniczeń istniejących wskaźników; mając na uwadze, że luki w wiedzy wciąż hamują postęp na trzech poziomach: pojmowanie zagrożeń; tworzenie stosownych strategii politycznych w celu zarządzania zagrożeniami i ich redukcji; monitorowanie efektywności strategii politycznych;

| J. | mając na uwadze, że wiedza jest zazwyczaj dostępna, ale nie używa się jej przy kształtowaniu strategii politycznych ani nie przekazuje się jej stronom odpowiedzialnym za wdrażanie; mając na uwadze, że powyższe jest zazwyczaj wynikiem braku woli politycznej oraz konfliktu interesów, których nie postrzega się jako spójnych z EAP lub celami polityki środowiskowej ogólnie; mając na uwadze, że dalszy rozwój gospodarczy jest również uzależniony od czystego środowiska; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że wiedza jest zazwyczaj dostępna, ale nie używa się jej przy kształtowaniu strategii politycznych ani nie przekazuje się jej stronom odpowiedzialnym za wdrażanie; mając na uwadze, że powyższe jest zazwyczaj wynikiem braku woli politycznej oraz konfliktu interesów, których nie postrzega się jako spójnych z EAP lub celami polityki środowiskowej ogólnie; mając na uwadze, że dalszy rozwój gospodarczy jest również uzależniony od czystego środowiska;

| K. | mając na uwadze, że należy poprawić synergię między innymi unijnymi instrumentami polityki wysokiego szczebla i EAP, aby osiągnąć cele programu; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że należy poprawić synergię między innymi unijnymi instrumentami polityki wysokiego szczebla i EAP, aby osiągnąć cele programu;

| L. | mając na uwadze, że na niektórych szczeblach brakuje funduszy na właściwe wdrożenie 7. EAP; mając na uwadze, że finansowanie na poziomie UE nie zawsze przynosiło oczekiwane rezultaty, co w wielu przypadkach było wynikiem nieudolnego zarządzania funduszami, a nie braku środków; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że na niektórych szczeblach brakuje funduszy na właściwe wdrożenie 7. EAP; mając na uwadze, że finansowanie na poziomie UE nie zawsze przynosiło oczekiwane rezultaty, co w wielu przypadkach było wynikiem nieudolnego zarządzania funduszami, a nie braku środków;

| M. | mając na uwadze, że zakres 7. EAP odpowiada obecnym potrzebom w dziedzinie polityki środowiskowej, chociaż wielu interesariuszy zaleca dodanie nowych celów cząstkowych w celu zwiększenia przydatności programu w przyszłości; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że zakres 7. EAP odpowiada obecnym potrzebom w dziedzinie polityki środowiskowej, chociaż wielu interesariuszy zaleca dodanie nowych celów cząstkowych w celu zwiększenia przydatności programu w przyszłości;

| N. | mając na uwadze, że interesariusze oczekują mniej skomplikowanego i bardziej ukierunkowanego EAP; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że interesariusze oczekują mniej skomplikowanego i bardziej ukierunkowanego EAP;

| O. | mając na uwadze, że projekt utworzenia 8. EAP uzyskał ogólne poparcie; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że projekt utworzenia 8. EAP uzyskał ogólne poparcie;

Główne wnioski

| 1. | uważa, że 7. EAP stanowi wartość dodaną i wywiera pozytywny wpływ na strategie polityczne w obszarze środowiska na poziomie unijnym i poszczególnych państw członkowskich, z korzyścią dla obywateli, środowiska naturalnego i zainteresowanych podmiotów gospodarczych; |
| --- | --- |

1.

| 2. | ponownie zwraca uwagę, że 7. EAP obejmuje jasną długoterminową wizję do 2050 r., aby zapewnić stabilne środowisko dla zrównoważonych inwestycji i wzrostu w ramach ekologicznych ograniczeń naszej planety; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zadowoleniem odnotowuje pozytywne tendencje w realizacji wielu celów cząstkowych 7. EAP oraz obiecujące perspektywy w odniesieniu do niektórych celów na 2020 r.; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla jednak, że nadal istnieje bardzo duży potencjał poprawy, oraz wzywa Komisję i właściwe organy państw członkowskich do zwiększenia na najwyższych szczeblach politycznej woli wdrożenia 7. EAP; |
| --- | --- |

4.

| 5. | ubolewa nad tym, że realizacja priorytetowego celu w zakresie ochrony, zachowania i poprawy kapitału naturalnego Unii jest mało prawdopodobna; ponadto z niepokojem zauważa, że cele europejskiej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. i Konwencji o różnorodności biologicznej nie zostaną osiągnięte bez natychmiastowego znacznego zwiększenia wysiłków w tym kierunku; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zauważa, że w niektórych obszarach osiągnięto pewne postępy w dążeniu do osiągnięcia celu priorytetowego 2, w szczególności w odniesieniu do celów związanych z klimatem i energią; zauważa jednak, że należy zrobić więcej w kwestii efektywnego gospodarowania zasobami; przypomina o potencjale dyrektywy dotyczącej ekoprojektu (8) i rozporządzenia w sprawie oznakowania ekologicznego (9) do poprawy efektywności środowiskowej produktów i efektywnego gospodarowania zasobami w całym cyklu życia produktów dzięki temu, że obejmują między innymi trwałość produktu, możliwość naprawy, możliwość ponownego użycia, możliwość recyklingu, materiały wtórne oraz okres trwałości produktu; |
| --- | --- |

6.

| 7. | ubolewa, że cel cząstkowy dotyczący osiągnięcia dobrego stanu jakości części wód powierzchniowych do roku 2020 nie zostanie osiągnięty z powodu presji wywieranej przez zanieczyszczenie, roboty zmieniające morfologię cieków wodnych oraz nadmierne pobory wody wynikające z przekierowywania wody z cieków do celów wytwarzania energii elektrycznej; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że cele 7. EAP są celami minimalnymi oraz że należy poczynić znaczne dodatkowe starania, aby osiągnąć założenia porozumienia paryskiego i cele zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

8.

| 9. | przypomina, że UE i wszystkie państwa członkowskie są sygnatariuszami porozumienia paryskiego, w związku z czym zobowiązały się do osiągnięcia jego celów oraz przedłożyły ustalone na poziomie krajowym wkłady w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych w całej gospodarce w Unii o 40 % do 2030 r.; podkreśla potrzebę pełnego włączenia do wszystkich unijnych polityk i programów finansowania celu na 2030 r. oraz długoterminowego celu osiągnięcia zeroemisyjności netto; wzywa Komisję do przeprowadzenia przeglądu celów zawartych w ramach polityki klimatyczno-energetycznej w kontekście dialogu pomocniczego w 2018 r. i przeprowadzanych co pięć lat globalnych przeglądów oraz do opracowania strategii UE na rzecz osiągnięcia zerowej emisji do połowy wieku, przedstawiającej opłacalny sposób osiągnięcia celu zeroemisyjności netto przyjętego w porozumieniu paryskim; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zauważa, że panuje duża niepewność co do dokonanych postępów w dziedzinie zdrowia i dobrostanu ludzkiego; podkreśla, że luki w wiedzy i ograniczone wskaźniki przeszkadzają w rozwoju strategii politycznych i monitorowaniu; |
| --- | --- |

10.

| 11. | przyjmuje z zadowoleniem istniejące inicjatywy, które przyczyniają się do zmniejszenia braków w wiedzy, w tym: schemat „czynnik sprawczy – presja – stan środowiska – narażenie – skutek zdrowotny – odpowiedź”(ang. DPSEEA, Driving force – Pressure – State – Exposure – Effect – Action) stosowany w celu zrozumienia czynników, które zaburzają funkcje ekosystemu, biomonitoring człowieka stosowany do oceny narażenia ludności na zanieczyszczenia i ich możliwych skutków zdrowotnych oraz „platformę informacyjną na rzecz monitorowania substancji chemicznych”(IPCheM); |
| --- | --- |

11.

| 12. | niepokoi się faktem, że wiedza specjalistyczna i dowody naukowe nie są odpowiednio uwzględniane przy kształtowaniu strategii politycznych ani nie przekazuje się ich stronom odpowiedzialnym za wdrażanie; podkreśla przykłady bioenergii, oleju palmowego, środków ochrony roślin, substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego, produkcji i konsumpcji żywności, GMO, planowania i projektowania obszarów miejskich, zanieczyszczenia powietrza i zanieczyszczenia hałasem oraz marnowania żywności na obszarach miejskich jako obszary, w których naukowe dowody zagrożeń dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego zostały odsunięte na drugi plan w debatach publicznych i politycznych; uważa, że podstawą odpowiedzialnego procesu podejmowania decyzji powinny być szeroka wiedza naukowa, a także przestrzeganie zasady ostrożności ze względu na brak wystarczających danych naukowych; przypomina w tym kontekście o znaczeniu doradztwa naukowego agencji Unii Europejskiej; podkreśla, że inne przewodnie zasady prawa i polityki UE w zakresie środowiska obejmują zasadę „zanieczyszczający płaci”, działania zapobiegawcze i walkę ze szkodami w środowisku u źródła; |
| --- | --- |

12.

| 13. | potępia nieprzestrzeganie przez Komisję terminów określonych przez prawo w odniesieniu do sporządzania zharmonizowanych i opartych na zagrożeniach kryteriach identyfikacji substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego oraz przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 (10) (rozporządzenie dotyczące produktów kosmetycznych) w odniesieniu do substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego; wzywa Komisję do niezwłocznego przeglądu rozporządzenia dotyczącego produktów kosmetycznych w odniesieniu do substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego; ubolewa nad faktem, że brak wystarczających postępów w sprawie substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego stanowi ryzyko dla zdrowia obywateli i przeszkodę w realizacji priorytetowego celu nr 3 7. EAP; |
| --- | --- |

13.

| 14. | ubolewa nad brakiem postępów w rozwoju unijnej strategii na rzecz środowiska wolnego od toksyn, promowania nietoksycznych cyklów materiałowych i ograniczenia narażenia na szkodliwe substancje, w tym chemikalia w produktach; podkreśla, że należy zwiększyć wysiłki, aby zapewnić, by do 2020 r. wszystkie odpowiednie substancje wzbudzające szczególnie duże obawy, w tym substancje powodujące zaburzenia funkcjonowania układu hormonalnego, zostały umieszczone na liście kandydackiej REACH, zgodnie z 7. EAP; wzywa Komisję i państwa członkowskie do jak najszybszego zapewnienia właściwego uwzględnienia połączonego oddziaływania chemikaliów we wszystkich odpowiednich przepisach UE, kładąc szczególny nacisk na kwestię zagrożeń dla dzieci wynikających z narażenia na substancje stwarzające zagrożenie; pochwala strategię Komisji dotyczącą tworzyw sztucznych i apeluje o jej sprawne wdrożenie; w tym kontekście ponownie podkreśla, że propagowanie nietoksycznych cyklów materiałowych ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju dobrze funkcjonującego rynku surowców wtórnych; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla, że nieuwzględnianie problemów ochrony środowiska w innych obszarach polityki jest jedną z podstawowych przyczyn luk we wdrażaniu przepisów i polityki zakresie środowiska; uważa, że synergie między innymi unijnymi instrumentami polityki wysokiego szczebla (takimi jak wspólna polityka rolna (WPR), wspólna polityka rybołówstwa (WPRyb), fundusze strukturalne i polityka spójności) oraz większa spójność pomiędzy priorytetami politycznymi wyższego szczebla mają podstawowe znaczenie dla realizacji celów 7. EAP; wzywa Komisję i Radę we wszystkich swoich składach do poprawy koordynacji polityki i włączenia celów 7. EAP; ponadto podkreśla potrzebę włączenia wszystkich nieuregulowanych kwestii 7. EAP do instrumentów wysokiego szczebla, w tym do europejskiego semestru; |
| --- | --- |

15.

| 16. | podkreśla, że możliwość tworzenia nowych mechanizmów finansowych na rzecz ochrony różnorodności biologicznej, które miałyby umożliwić osiąganie celów do 2020 r., ograniczają ramy czasowe obecnych wieloletnich ram finansowych (WRF); w związku z tym wzywa do maksymalnego wykorzystania zasobów dostępnych w obecnych WRF, w tym programu LIFE, WPR i funduszy strukturalnych, oraz wzywa do włączenia nowych mechanizmów finansowych na rzecz zachowania różnorodności biologicznej do kolejnych WRF; |
| --- | --- |

16.

| 17. | z zadowoleniem przyjmuje ulepszenia WPRyb i polityki spójności, których zgodność z 7. EAP uległa zwiększeniu; z żalem zauważa jednak, że mimo ulepszenia jej ram regulacyjnych WPRyb nadal wdrażana jest nieudolnie; przypomina o znaczeniu występowania zdrowych stad ryb; |
| --- | --- |

17.

| 18. | odnotowuje stopniowe uwzględnianie kwestii środowiskowych w WPR, lecz uważa, że polityka ta nadal stanowi wyzwanie dla realizacji celów EAP, zwłaszcza w dziedzinach produkcji o wysokim zużyciu zasobów i bioróżnorodności; przypomina, że ważnym celem WPR jest zapobieganie degradacji środowiska spowodowanej niewłaściwymi praktykami rolniczymi (takimi jak niezrównoważone biopaliwa), niezrównoważoną intensyfikacją rolnictwa lub odłogowaniem gruntów przy jednoczesnym zapewnieniu lepszej jakości i większej ilości żywności i surowców rolnych dla stale rosnącej populacji światowej; podkreśla, że dalsze inicjatywy i wsparcie na rzecz zrównoważonych środowiskowo metod rolnictwa, w tym płodozmian i rośliny wiążące azot, mają podstawowe znaczenie i muszą uwzględnić rolnictwo i rolników jako część rozwiązania; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla, że długoterminowe ochrona i zwiększanie bezpieczeństwa żywności przez zapobieganie niszczeniu środowiska i zmierzanie w kierunku zrównoważonych systemów żywnościowych zapewniających konsumentom żywność po rozsądnych cenach powinny stanowić najwyższy priorytet nowej WPR; podkreśla, że cele te mogą zostać zrealizowane jedynie za pomocą zrównoważonego zarządzania zasobami naturalnymi i za pomocą działań politycznych zapewniających ochronę ekosystemów; |
| --- | --- |

19.

| 20. | przypomina, że w kontekście zmiany klimatu i wzrostu liczby ludności na świecie zwiększające się spożycie białek zwierzęcych wywiera znaczną presję ekologiczną na grunty rolne i coraz bardziej słabnące ekosystemy; podkreśla również, że diety nadmiernie bogate w tłuszcze zwierzęce coraz częściej identyfikuje się jako jedną z przyczyn obciążenia chorobami niezakaźnymi; |
| --- | --- |

20.

| 21. | przypomina o zaangażowaniu Komisji w 2016 r. we włączenie celów zrównoważonego rozwoju do głównego nurtu strategii politycznych i inicjatyw UE; przyznaje, że zobowiązanie to nie ma jasnej strategii i konkretnych propozycji dotyczących struktur instytucjonalnych i ram zarządzania, które zapewniłyby uwzględnianie celów zrównoważonego rozwoju w polityce UE, wnioskach ustawodawczych, ich wdrożeniu i egzekwowaniu; uznaje za istotne, aby UE odgrywała – z pełnym zaangażowaniem – rolę pioniera w osiąganiu celów agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i celów zrównoważonego rozwoju; ponadto podkreśla, że 7. EAP sam w sobie stanowi kluczowy instrument wdrożenia celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zwraca uwagę na dobrą jakość wody pitnej w UE; oczekuje, że przegląd dyrektywy 98/83/WE (11) (dyrektywa w sprawie wody pitnej) zapewni konieczną aktualizację tych ram prawnych; zachęca Komisję i państwa członkowskie, by w ramach EAP w większym stopniu połączyły cele Unii w dziedzinie gospodarki wodnej z pozostałymi strategiami sektorowymi, w szczególności z WPR; |
| --- | --- |

22.

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje ulepszenia wprowadzone dzięki niektórym projektom finansowanym z funduszy UE, ale ubolewa nad niewykorzystanymi szansami na osiągnięcie lepszych rezultatów, na co zwrócił uwagę Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO); podkreśla, że WRF na okres po 2020 r. muszą zostać przeorientowane na zrównoważony rozwój i włączanie polityki środowiskowej do wszystkich mechanizmów finansowania i linii budżetowych; podkreśla potrzebę zwiększenia inwestycji ekologicznych, innowacji i zrównoważonego wzrostu przy wykorzystaniu nowych narzędzi finansowania, zarówno ze środków publicznych, jak i prywatnych, oraz podkreśla różne podejścia do obecnej polityki inwestycyjnej takie jak stopniowe wycofywanie dotacji o skutkach szkodliwych dla środowiska w celu realizacji długoterminowej wizji 7. EAP; uważa, że w odniesieniu do wszystkich unijnych funduszy strukturalnych i inwestycyjnych należy stosować jasno zdefiniowane kryteria zrównoważonego rozwoju i celów opartych na wynikach; apeluje o bardziej skuteczne i ukierunkowane wykorzystanie obecnych WRF i funduszy w ramach polityki spójności i rozwoju regionalnego, a wyżej wymienione problemy wskazane przez ETO należy pilnie rozwiązać; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania dalszego przeznaczania i ewentualnego zwiększania środków budżetowych UE na działania związane ze środowiskiem i zmianą klimatu; |
| --- | --- |

23.

| 24. | wyraża ubolewanie, że wciąż istnieją poważne niedociągnięcia w zakresie oczyszczania ścieków komunalnych w różnych regionach Europy; podkreśla potencjał oczyszczania i ponownego wykorzystywania ścieków do łagodzenia przypadków deficytu wody, ograniczenia bezpośredniego pobierania wody oraz produkcji biogazu i zagwarantowania lepszej gospodarki wodnej w szczególności przez wykorzystywanie do nawadniania w rolnictwie; oczekuje na wniosek ustawodawczy w sprawie ponownego wykorzystywania ścieków, który ma zostać przedstawiony przez Komisję na początku 2018 r.; |
| --- | --- |

24.

| 25. | uważa, że największe zagrożenia środowiskowe dla zdrowia ludzkiego są najbardziej widoczne na obszarach miejskich, ale także na ich obrzeżach i w aglomeracjach podmiejskich i że według szacunków do 2020 r. 80 % ludności będzie zamieszkiwać obszary miejskie i podmiejskie; zwraca uwagę na fakt, że poziom emisji zanieczyszczeń atmosferycznych, w połączeniu z nieodpowiednim planowaniem i infrastrukturą, mają katastrofalne skutki dla gospodarki, sektora socjalnego, zdrowia publicznego i środowiska naturalnego; stwierdza, że zanieczyszczenie powietrza powoduje ponad 400 000 przedwczesnych zgonów w UE (12) oraz generuje koszty zewnętrzne związane ze zdrowiem w przedziale od 330 mld EUR do 940 mld EUR; |
| --- | --- |

25.

| 26. | zauważa, że w UE odnotowano co najmniej 10 000 przypadków przedwczesnej śmierci spowodowanej przez schorzenia wywołane hałasem i że w 2012 r. jedna czwarta ludności UE była narażona na poziom hałasu przekraczający dopuszczalne wartości graniczne; wzywa państwa członkowskie, aby priorytetowo potraktowały monitorowanie poziomów hałasu zgodnie z dyrektywą 2002/49/WE (13) w celu zapewnienia przestrzegania obowiązujących wartości granicznych na zewnątrz i wewnątrz pomieszczeń; |
| --- | --- |

26.

| 27. | odnotowuje postępy w redukcji szeregu czynników zanieczyszczenia atmosferycznego, zwłaszcza na obszarach miejskich, z drugiej strony ubolewa nad ciągłymi problemami z jakością powietrza, do których w znacznym stopniu przyczyniają się emisje z transportu drogowego i rolnictwa; odnotowuje pakiet dotyczący czystej mobilności przedstawiony przez Komisję w listopadzie 2017 r. oraz europejską strategię na rzecz mobilności niskoemisyjnej przedstawioną w 2016 r., otwierające możliwości dla mobilności niskoemisyjnej w obrębie Unii; |
| --- | --- |

27.

| 28. | przyjmuje z zadowoleniem postęp prac nad pakietem legislacyjnym dotyczącym gospodarki o obiegu zamkniętym; wzywa wszystkie strony, aby dążyły do osiągnięcia porozumienia obejmującego ambitne cele; |
| --- | --- |

28.

Zalecenia

| 29. | wzywa państwa członkowskie, by oceniły postępy w osiąganiu celów 7. EAP i w razie potrzeby zmieniły kierunek swoich działań; wzywa państwa członkowskie do podania wyników do publicznej wiadomości; |
| --- | --- |

29.

| 30. | wzywa Komisję do zapewnienia, by wszelkie nowe wnioski ustawodawcze w pełni wdrażały cele i środki 7. EAP; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wzywa Komisję do zapewnienia czynnego zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego w ocenę wdrażania unijnych przepisów w zakresie środowiska; |
| --- | --- |

31.

| 32. | domaga się, aby stosowne instytucje i agencje UE priorytetowo potraktowały badania naukowe i wypełniły luki w następujących obszarach wiedzy: wartości progowe w środowisku (punkty krytyczne), model gospodarki o obiegu zamkniętym, połączony wpływ chemikaliów, nanomateriały, metody rozpoznawania zagrożeń, efekty stosowania mikrodrobin plastiku oraz interakcja między zagrożeniami systemowymi i innymi czynnikami warunkującymi stan zdrowia, wykorzystywanie gruntów i gleb oraz inwazyjne gatunki obce; |
| --- | --- |

32.

| 33. | przyjmuje z zadowoleniem przegląd wdrażania polityki w zakresie środowiska jako pozytywny mechanizm służący poprawie wdrażania przepisów i polityki UE w zakresie środowiska, który może przyczynić się do monitorowania wdrażania 7. EAP, co podkreślono już w rezolucji PE z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie przeglądu wdrażania polityki ochrony środowiska UE; uważa, że przegląd wdrażania polityki w zakresie środowiska powinien w pełni angażować wszystkie zainteresowane strony, w tym społeczeństwo obywatelskie, i powinien obejmować pełny zakres działań priorytetowych celów tematycznych EAP; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa Unię i państwa członkowskie do niezwłocznego i definitywnego wycofania dotacji szkodliwych dla środowiska; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zwraca się do Komisji i państw członkowskich, aby zwiększyły i skoordynowały wysiłki mające na celu wspieranie opracowywania i zatwierdzania metod alternatywnych wobec testowania na zwierzętach, tak aby przyczynić się do osiągnięcia celu priorytetowego nr 5 7. EAP; |
| --- | --- |

35.

| 36. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby wzmogły wysiłki mające na celu doskonalenie bazy wiedzy i bazy dowodowej unijnych strategii w zakresie środowiska, zwiększając dostępność danych dla obywateli i wspierając zaangażowanie obywateli w dziedzinie nauki; |
| --- | --- |

36.

| 37. | wzywa instytucje UE oraz, w stosownych przypadkach, rządy krajowe i regionalne, do nieograniczonego stosowania dostępnej wiedzy specjalistycznej dotyczącej zagrożeń dla środowiska naturalnego i zdrowia ludzkiego przy tworzeniu i monitorowaniu strategii politycznych; |
| --- | --- |

37.

| 38. | wzywa do poprawy systemu wydawania zezwoleń na stosowanie pestycydów w UE w oparciu o recenzowane badania naukowe i pełną przejrzystość na temat stopnia narażenia człowieka i środowiska oraz zagrożeń dla zdrowia; wzywa do poprawy standardów monitorowania pestycydów i celów dotyczących ograniczenia ich użycia; odnotowuje komunikat Komisji z dnia 12 grudnia 2017 r. dotyczący europejskiej inicjatywy obywatelskiej „Zakaz stosowania glifosatu i ochrona ludzi i środowiska przed toksycznymi pestycydami”(C(2017)8414); |
| --- | --- |

38.

| 39. | apeluje o zapewnienie wystarczających zasobów materialnych i ludzkich, tak aby agencje UE mogły realizować swoje zadania i zapewniać najlepsze dane naukowe, analizy i dowody; |
| --- | --- |

39.

| 40. | wzywa Komisję do zapewnienia, by do 2020 r. zostały określone długoterminowe działania zmierzające do osiągnięcia celu, jakim jest nietoksyczne środowisko; |
| --- | --- |

40.

| 41. | prosi właściwe agencje UE i Komisję o zwiększenie liczby i jakości wskaźników używanych do monitorowania postępów; wzywa Komisję i państwa członkowskie do współpracy przy tworzeniu i gromadzeniu nowych danych w celu opracowania nowych wskaźników i poprawy tych istniejących; |
| --- | --- |

41.

| 42. | apeluje, by kwestia wdrażania figurowała jako stały punkt w priorytetach i programach trzech prezydencji, co najmniej raz do roku była omawiana na posiedzeniu Rady ds. Środowiska, np. w formie specjalnej Rady ds. Wdrażania, oraz została uzupełniona innym forum, w którym weźmie udział także Parlament Europejski i Komitet Regionów; apeluje o wspólne posiedzenia Rady mające na celu poruszenie międzysektorowych, horyzontalnych kwestii wdrażania i wspólnych wyzwań, a także nowych kwestii o potencjalnych skutkach transgranicznych; |
| --- | --- |

42.

| 43. | wzywa do niezwłocznego przyspieszenia pełnego wdrożenia europejskiej strategii ochrony różnorodności biologicznej; |
| --- | --- |

43.

| 44. | apeluje, aby przy projektach infrastrukturalnych, zwłaszcza tych związanych z TEN-T, brano w pełni pod uwagę ich oddziaływanie na środowisko na poziomie regionalnym i poziomie projektu; odnotowuje również, że istotna jest spójność pomiędzy różnymi politykami środowiskowymi; podkreśla znaczenie uwzględnienia środowiska i różnorodności biologicznej w projektach infrastruktury pozyskiwania energii hydroelektrycznej z odnawialnych źródeł oraz energii elektrycznej z morskich odnawialnych źródeł energii; |
| --- | --- |

44.

| 45. | apeluje do państw członkowskich, aby podjęły większe wysiłki ukierunkowane na utrzymanie dostępności i integralności zapasów wody słodkiej w związku z niepewnością co do możliwości osiągnięcia celu cząstkowego dotyczącego tej kwestii, zawartego w 7. EAP; apeluje do państw członkowskich, aby jak najszybciej rozwiązały problem złego stanu wód powierzchniowych, ponieważ cele w tym obszarze prawdopodobnie nie zostaną osiągnięte do roku 2020; apeluje do właściwych organów państw członkowskich, aby zaradziły presjom, jakim podlegają jednolite części wód, przez zwalczanie źródeł zanieczyszczenia wód w miejscu ich powstawania, przez określenie obszarów, na których niedozwolone jest przekierowywanie wód do celów wytwarzania energii elektrycznej, oraz przez zagwarantowanie, że zachowano przepływy hydrobiologiczne wzdłuż biegów rzek; apeluje do Komisji, aby nie zwlekała z oceną zgodności drugiego cyklu planów gospodarowania wodami w dorzeczu, przyjętych przez państwa członkowskie zgodnie z ramową dyrektywą wodną; |
| --- | --- |

45.

| 46. | wzywa do dalszych reform WPR w celu dostosowania systemu produkcji żywności do celów polityki środowiskowej, w tymi celów bioróżnorodności, tak aby zapewnić bezpieczeństwo żywnościowe teraz i w przyszłości; podkreśla potrzebę inteligentnej polityki rolnej silnie zaangażowanej w dostawę dóbr publicznych i usług ekosystemowych związanych z glebą, wodą, różnorodnością biologiczną, jakością powietrza, działaniami w dziedzinie klimatu oraz zapewnianiem walorów krajobrazowych; apeluje o zintegrowaną politykę o bardziej celowym i ambitnym, lecz elastycznym podejściu, w której udzielanie pomocy sektorowi rolnemu połączone jest zarówno z bezpieczeństwem żywności, jak i osiąganiem rezultatów w zakresie ochrony środowiska; wzywa państwa członkowskie do uznania systemu rolno-leśnego za obszar proekologiczny zgodnie z art. 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 (14); wzywa Komisję, aby zapewniła odpowiednie wsparcie korzystnych dla środowiska praktyk rolnych we wszystkich przyszłych przeglądach WPR; |
| --- | --- |

46.

| 47. | wzywa państwa członkowskie i Komisję, aby w większym stopniu wykorzystywały rozwiązania pozwalające sprostać wyzwaniom w dziedzinie środowiska, w szczególności w przypadkach, w których rozwiązania techniczne istnieją, ale nie zostały jeszcze w pełni wdrożone, takie jak redukcja emisji amoniaku w rolnictwie; |
| --- | --- |

47.

| 48. | wzywa Komisję do znacznego zwiększenia oraz ulepszenia wykorzystania funduszy UE i zarządzania nimi w ramach celów EAP; apeluje o lepsze monitorowanie oraz większą przejrzystość i rozliczalność; wzywa do uwzględnienia kwestii związanych z klimatem i innych kwestii związanych ze środowiskiem w budżecie UE; |
| --- | --- |

48.

| 49. | wzywa Komisję do bezzwłocznego opracowania kompleksowej, nadrzędnej strategii ramowej na potrzeby wdrożenia celów zrównoważonego rozwoju w UE, odnoszącej się do wszystkich obszarów polityki i obejmującej mechanizm przeglądu służący ocenie postępów wdrażania; zwraca się do Komisji o ustanowienie kontroli celów zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do wszystkich nowych strategii politycznych i przepisów oraz o zapewnienie pełnej spójności politycznej we wdrażaniu celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

49.

| 50. | wzywa Komisję, by zagwarantowała egzekwowanie obowiązującego prawa UE oraz zapewniła, by państwa członkowskie w pełni przestrzegały celów 7. EAP, wykorzystując wszystkie dostępne narzędzia, np. postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

50.

| 51. | przyjmuje z zadowoleniem istniejące sprawozdania specjalne i kontrole wykonania zadań ETO zachęca również ETO do dalszej analizy wydatkowania w innych obszarach powiązanych z EAP, które nie zostały jeszcze uwzględnione w programie prac; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wzywa Komisję i właściwe organy państw członkowskich do zapewnienia odpowiednich wytycznych, aby uczynić fundusze UE bardziej dostępnymi, także dla projektów lokalnych, zwłaszcza w dziedzinach zielonej infrastruktury, bioróżnorodności oraz dyrektyw ptasiej i siedliskowej; |
| --- | --- |

52.

| 53. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia pełnego wdrożenia legislacji dotyczącej jakości powietrza; apeluje do władz regionalnych o udostępnienie ram wsparcia, w szczególności w dziedzinie urbanistyki i kształtowania strategii politycznych na szczeblu lokalnym, aby poprawić wyniki zdrowotne na wszystkich obszarach, a szczególnie na tych najbardziej dotkniętych; |
| --- | --- |

53.

| 54. | wzywa właściwe organy krajowe i regionalne do przyjmowania planów uwzględniających wiarygodne środki mające na celu definitywne rozwiązanie problemu przekraczania określonych przez przepisy UE dziennych i rocznych dopuszczalnych wartości pyłu drobnego i ultradrobnego w aglomeracjach, gdzie występuje niska jakość powietrza; podkreśla, że ma to zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celów priorytetowych nr 2, 3 i 8 7. EAP; |
| --- | --- |

54.

| 55. | proponuje następujące działania w celu poprawy jakości powietrza na obszarach miejskich: tworzenie „stref niskiej emisji”; promowanie instrumentów i usług w zakresie wspólnego korzystania z samochodów i wspólnych przejazdów; wycofywanie ulg podatkowych dla pojazdów powodujących duże zanieczyszczenie; wprowadzenie „funduszy na mobilność”dla pracowników jako alternatywy dla samochodów służbowych; stosowanie polityki parkingowej zmniejszającej natężenie ruchu na zatłoczonych obszarach; poprawa infrastruktury w celu zachęcenia do korzystania z roweru i zwiększenia liczby połączeń multimodalnych oraz zwiększenia bezpieczeństwa jazdy rowerowej; ustanowienie stref dla pieszych; |
| --- | --- |

55.

| 56. | wzywa do lepszego planowania i rozwoju obszarów miejskich na odpowiednich szczeblach władzy, aby jak najszybciej dostosować infrastrukturę do pojazdów elektrycznych i pojazdów czystych ekologicznie, np. dzięki instalacji infrastruktury służącej do ładowania, i do zapewnienia korzyści dla środowiska i zdrowia, takich jak zmniejszenie efektu wyspy ciepła i zwiększenie aktywności fizycznej, na przykład poprzez rozbudowanie zielonej infrastruktury i odzyskiwanie opuszczonych lub zdegradowanych obszarów poprzemysłowych; przyznaje, że te środki mogłyby poprawić jakość powietrza, zwalczać choroby i przedwczesne zgony spowodowane zanieczyszczeniem i umożliwiać postępy na rzecz mobilności bezemisyjnej; |
| --- | --- |

56.

| 57. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia uczciwej konkurencji pomiędzy różnymi rodzajami transportu i przejścia na zrównoważone środki transportu; |
| --- | --- |

57.

| 58. | apeluje do Komisji, aby najpóźniej do 2019 r. przedstawiła nadrzędny unijny program działań w zakresie środowiska na okres po 2020 r. zgodnie z wymogami art. 192 ust. 3 TFUE; podkreśla znaczenie przejrzystości i demokratycznej rozliczalności podczas monitorowania polityki UE; kładzie w związku z tym nacisk na to, by kolejny EAP obejmował cele pośrednie, które są mierzalne i oparte na wynikach; |
| --- | --- |

58.

| 59. | wzywa następną Komisję, by uczyniła jednym z obszarów priorytetowych kolejnej kadencji ogólnie zrównoważony rozwój, ochronę środowiska i klimatu, a w szczególności cele 7. EAP i nadchodzącego 8. EAP; |
| --- | --- |

59.

o

o o

| 60. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiej Agencji Środowiska oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

60.

---

(1)  Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 171.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0450.

(3)  Dz.U. C 265 z 11.8.2017, s. 65.

(4)  Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 2.

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0441.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0100.

(7)  Dz.U. C 258 E z 7.9.2013, s. 115.

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (Dz.U. L 285 z 31.10.2009, s. 10).

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1).

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych (Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 59).

(11)  Dyrektywa Rady 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 330 z 5.12.1998, s. 32).

(12)  Sprawozdanie EEA nr 13/2017 z 11 października 2017 r. pt. „Air quality in Europe 2017”[Jakość powietrza w Europie w 2017 r.].

(13)  Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku (Dz.U. L 189 z 18.7.2002, s. 12).

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/19 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/19

---

P8_TA(2018)0101

Równouprawnienie płci w sektorze mediów w UE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie równouprawnienia płci w sektorze mediów w UE (2017/2210(INI))

(2019/C 390/03)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 11 i art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 11 i art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając dyrektywę 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (1),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) (2),

| — | uwzględniając wniosek Komisji z dnia 26 kwietnia 2017 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającej dyrektywę Rady 2010/18/UE (COM(2017)0253), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 26 kwietnia 2017 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającej dyrektywę Rady 2010/18/UE (COM(2017)0253),

| — | uwzględniając wniosek Komisji dotyczący trzeciego średnioterminowego programu wspólnotowego działania w sprawie równych szans dla mężczyzn i kobiet na lata 1991–1995 (COM(90)0449), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji dotyczący trzeciego średnioterminowego programu wspólnotowego działania w sprawie równych szans dla mężczyzn i kobiet na lata 1991–1995 (COM(90)0449),

| — | uwzględniając rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zgromadzonych w Radzie dnia 5 października 1995 r., dotyczącą wizerunku kobiet i mężczyzn w reklamie i w mediach (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zgromadzonych w Radzie dnia 5 października 1995 r., dotyczącą wizerunku kobiet i mężczyzn w reklamie i w mediach (3),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 czerwca 2000 r. pt. „W kierunku wspólnotowej strategii ramowej w dziedzinie równości kobiet i mężczyzn (2001–2005)” (COM(2000)0335), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 czerwca 2000 r. pt. „W kierunku wspólnotowej strategii ramowej w dziedzinie równości kobiet i mężczyzn (2001–2005)” (COM(2000)0335),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 9 czerwca 2008 r. w sprawie eliminowania społecznych stereotypów związanych z płcią, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 9 czerwca 2008 r. w sprawie eliminowania społecznych stereotypów związanych z płcią,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 24 czerwca 2013 r. w sprawie zwiększania roli kobiet jako podmiotów decyzyjnych w mediach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 24 czerwca 2013 r. w sprawie zwiększania roli kobiet jako podmiotów decyzyjnych w mediach,

| — | uwzględniając europejski pakt na rzecz równości płci (2011–2020), przyjęty przez Radę w marcu 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejski pakt na rzecz równości płci (2011–2020), przyjęty przez Radę w marcu 2011 r.,

| — | uwzględniając Plan działań na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2006–2010 przyjęty dnia 1 marca 2006 r. (COM(2006)0092), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Plan działań na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2006–2010 przyjęty dnia 1 marca 2006 r. (COM(2006)0092),

| — | uwzględniając strategię UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010–2015 z dnia 21 września 2010 r. (COM(2010)0491), |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategię UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010–2015 z dnia 21 września 2010 r. (COM(2010)0491),

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 3 grudnia 2015 r. pt. „Strategic engagement for gender equality 2016–2019” [Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019] (SWD(2015)0278), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 3 grudnia 2015 r. pt. „Strategic engagement for gender equality 2016–2019” [Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019] (SWD(2015)0278),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lipca 1997 r. w sprawie dyskryminacji kobiet w reklamie (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lipca 1997 r. w sprawie dyskryminacji kobiet w reklamie (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 września 2008 r. w sprawie wpływu marketingu i reklamy na równość kobiet i mężczyzn (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 września 2008 r. w sprawie wpływu marketingu i reklamy na równość kobiet i mężczyzn (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2013 r. w sprawie eliminowania stereotypów dotyczących płci w UE (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2013 r. w sprawie eliminowania stereotypów dotyczących płci w UE (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet w erze cyfrowej (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet w erze cyfrowej (7),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. w sprawie tworzenia na rynku pracy warunków sprzyjających równowadze między życiem zawodowym a prywatnym (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. w sprawie tworzenia na rynku pracy warunków sprzyjających równowadze między życiem zawodowym a prywatnym (8),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 września 2016 r. w sprawie stosowania dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (dyrektywa w sprawie równego traktowania w obszarze zatrudnienia i pracy) (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 września 2016 r. w sprawie stosowania dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (dyrektywa w sprawie równego traktowania w obszarze zatrudnienia i pracy) (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie potrzeby opracowania unijnej strategii mającej na celu wyeliminowanie różnic w emeryturach ze względu na płeć i zapobieganie występowaniu takich różnic (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie potrzeby opracowania unijnej strategii mającej na celu wyeliminowanie różnic w emeryturach ze względu na płeć i zapobieganie występowaniu takich różnic (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie warunków pracy i niepewności zatrudnienia (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie warunków pracy i niepewności zatrudnienia (11),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 października 2017 r. w sprawie wzmocnienia pozycji gospodarczej kobiet w sektorach prywatnym i publicznym w UE (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 października 2017 r. w sprawie wzmocnienia pozycji gospodarczej kobiet w sektorach prywatnym i publicznym w UE (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2017 r. w sprawie przeciwdziałania molestowaniu i wykorzystywaniu seksualnemu w UE (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2017 r. w sprawie przeciwdziałania molestowaniu i wykorzystywaniu seksualnemu w UE (13),

| — | uwzględniając zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 10 lipca 2013 r. dotyczące równouprawnienia płci i mediów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 10 lipca 2013 r. dotyczące równouprawnienia płci i mediów,

| — | uwzględniając zalecenie nr 1555 Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z dnia 24 kwietnia 2002 r. dotyczące wizerunku kobiet w mediach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie nr 1555 Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z dnia 24 kwietnia 2002 r. dotyczące wizerunku kobiet w mediach,

| — | uwzględniając zalecenie nr 1799 Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z dnia 26 czerwca 2007 r. dotyczące wizerunku kobiet w reklamie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie nr 1799 Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z dnia 26 czerwca 2007 r. dotyczące wizerunku kobiet w reklamie,

| — | uwzględniając zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 27 września 2017 r. skierowane do państw członkowskich i dotyczące równouprawnienia płci w sektorze audiowizualnym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 27 września 2017 r. skierowane do państw członkowskich i dotyczące równouprawnienia płci w sektorze audiowizualnym,

| — | uwzględniając badanie Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) z 2013 r. pt. „Review of the implementation of the Beijing Platform for Action in the EU Member States: Women and the Media – Advancing gender equality in decision-making in media organisations” [Przegląd realizacji pekińskiej platformy działania w państwach członkowskich UE: Kobiety w mediach – większe równouprawnienie płci w procesach decyzyjnych organizacji medialnych], |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) z 2013 r. pt. „Review of the implementation of the Beijing Platform for Action in the EU Member States: Women and the Media – Advancing gender equality in decision-making in media organisations” [Przegląd realizacji pekińskiej platformy działania w państwach członkowskich UE: Kobiety w mediach – większe równouprawnienie płci w procesach decyzyjnych organizacji medialnych],

| — | uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania, wraz z załącznikami, przyjęte podczas Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet we wrześniu 1995 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania, wraz z załącznikami, przyjęte podczas Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet we wrześniu 1995 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie Rady Europy z 2013 r. pt. „Media and the image of women” [Media a wizerunek kobiet], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Rady Europy z 2013 r. pt. „Media and the image of women” [Media a wizerunek kobiet],

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0031/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0031/2018),

| A. | mając na uwadze, że równość kobiet i mężczyzn jest podstawową zasadą Unii Europejskiej zapisaną w art. 8 TFUE, który stanowi, że we wszystkich swoich działaniach Unia zmierza do zniesienia nierówności oraz wspierania równości mężczyzn i kobiet; mając na uwadze, że polityka Unii Europejskiej w zakresie promowania równouprawnienia płci przyczyniła się do poprawy jakości życia wielu obywateli UE; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że równość kobiet i mężczyzn jest podstawową zasadą Unii Europejskiej zapisaną w art. 8 TFUE, który stanowi, że we wszystkich swoich działaniach Unia zmierza do zniesienia nierówności oraz wspierania równości mężczyzn i kobiet; mając na uwadze, że polityka Unii Europejskiej w zakresie promowania równouprawnienia płci przyczyniła się do poprawy jakości życia wielu obywateli UE;

| B. | mając na uwadze, że media odgrywają rolę czwartej władzy i mogą wywierać wpływ na opinię publiczną oraz ją ostatecznie kształtować; mając na uwadze, że media są jednym z filarów społeczeństw demokratycznych i jako takie są zobowiązane do zapewnienia wolności informacji, różnorodności opinii i pluralizmu mediów, do wspierania poszanowania godności ludzkiej oraz do zwalczania wszelkich form dyskryminacji i nierówności, między innymi w drodze przedstawiania zróżnicowanych wzorców ról społecznych; mając w związku z powyższym na uwadze, że organizacje medialne muszą być uczulone na te kwestie; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że media odgrywają rolę czwartej władzy i mogą wywierać wpływ na opinię publiczną oraz ją ostatecznie kształtować; mając na uwadze, że media są jednym z filarów społeczeństw demokratycznych i jako takie są zobowiązane do zapewnienia wolności informacji, różnorodności opinii i pluralizmu mediów, do wspierania poszanowania godności ludzkiej oraz do zwalczania wszelkich form dyskryminacji i nierówności, między innymi w drodze przedstawiania zróżnicowanych wzorców ról społecznych; mając w związku z powyższym na uwadze, że organizacje medialne muszą być uczulone na te kwestie;

| C. | mając na uwadze, że na Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet, która odbyła się w Pekinie w 1995 r., uznano, że relacja między kobietami a mediami ma istotne znaczenie dla osiągnięcia równości kobiet i mężczyzn, oraz że w pekińskiej platformie działania zawarto także dwa cele strategiczne:






  a) | zwiększenie udziału kobiet w wyrażaniu opinii i w procesach decyzyjnych oraz zapewnienie im większych możliwości w tym zakresie za pośrednictwem mediów i nowych technologii komunikacyjnych; |
| --- | --- | --- |

C.

mając na uwadze, że na Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet, która odbyła się w Pekinie w 1995 r., uznano, że relacja między kobietami a mediami ma istotne znaczenie dla osiągnięcia równości kobiet i mężczyzn, oraz że w pekińskiej platformie działania zawarto także dwa cele strategiczne:

a)

zwiększenie udziału kobiet w wyrażaniu opinii i w procesach decyzyjnych oraz zapewnienie im większych możliwości w tym zakresie za pośrednictwem mediów i nowych technologii komunikacyjnych;

| b) | promowanie zrównoważonego i niestereotypowego przedstawiania kobiet w mediach; |
| --- | --- |

b)

promowanie zrównoważonego i niestereotypowego przedstawiania kobiet w mediach;

| D. | mając na uwadze, że przedstawianie kobiet i mężczyzn w mediach może dawać obraz nierównej reprezentacji w różnych kontekstach, w tym w kontekście politycznym, gospodarczym, społecznym, naukowym, religijnym, kulturalnym i sportowym, w których mężczyźni występują głównie w aktywnych rolach społecznych, a kobietom przypisuje się bardziej bierne role; mając na uwadze, że wśród wszystkich stereotypów dotyczących wizerunku kobiety i mężczyzny dominującym przykładem jest seksualizacja kobiecego ciała, najbardziej widoczna w tzw. prasie bulwarowej oraz w reklamie; mając na uwadze, że erotyzacja przemocy i uprzedmiotowienie kobiet w mediach wywierają negatywny wpływ na działania podejmowane w celu położenia kresu przemocy wobec kobiet; mając na uwadze, że stereotypy płci łączą się często z innymi stereotypami, których elementem jest dyskryminacja z różnych względów; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że przedstawianie kobiet i mężczyzn w mediach może dawać obraz nierównej reprezentacji w różnych kontekstach, w tym w kontekście politycznym, gospodarczym, społecznym, naukowym, religijnym, kulturalnym i sportowym, w których mężczyźni występują głównie w aktywnych rolach społecznych, a kobietom przypisuje się bardziej bierne role; mając na uwadze, że wśród wszystkich stereotypów dotyczących wizerunku kobiety i mężczyzny dominującym przykładem jest seksualizacja kobiecego ciała, najbardziej widoczna w tzw. prasie bulwarowej oraz w reklamie; mając na uwadze, że erotyzacja przemocy i uprzedmiotowienie kobiet w mediach wywierają negatywny wpływ na działania podejmowane w celu położenia kresu przemocy wobec kobiet; mając na uwadze, że stereotypy płci łączą się często z innymi stereotypami, których elementem jest dyskryminacja z różnych względów;

| E. | mając na uwadze, że media mają duży wpływ na normy dotyczące płci kulturowej oraz na sposób kształtowania i ewolucji społecznych wizerunków kobiet i mężczyzn, a także wpływają na odbiorców za pośrednictwem stereotypowych obrazów ciała i koncepcji męskości i kobiecości; na przykład przedstawianie kobiet w reklamach i sposób, w jaki produkty są kierowane do potencjalnych konsumentów, sprzyjają utrwalaniu tradycyjnych norm dotyczących płci; mając na uwadze, że w przypadkach gdy media nadal przedstawiają stereotypowo kobiety i mężczyzn, w tym osoby LGBTI, społeczeństwo bardzo często postrzega te wizerunki jako uzasadnione, co sprawia, że ich zakwestionowanie staje się bardzo trudne lub wręcz niemożliwe; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że media mają duży wpływ na normy dotyczące płci kulturowej oraz na sposób kształtowania i ewolucji społecznych wizerunków kobiet i mężczyzn, a także wpływają na odbiorców za pośrednictwem stereotypowych obrazów ciała i koncepcji męskości i kobiecości; na przykład przedstawianie kobiet w reklamach i sposób, w jaki produkty są kierowane do potencjalnych konsumentów, sprzyjają utrwalaniu tradycyjnych norm dotyczących płci; mając na uwadze, że w przypadkach gdy media nadal przedstawiają stereotypowo kobiety i mężczyzn, w tym osoby LGBTI, społeczeństwo bardzo często postrzega te wizerunki jako uzasadnione, co sprawia, że ich zakwestionowanie staje się bardzo trudne lub wręcz niemożliwe;

| F. | mając na uwadze, że we współczesnych społeczeństwach branża reklamowa odgrywa istotną rolę w krajobrazie medialnym, gdyż przekazuje informacje za pośrednictwem obrazów i idei odwołujących się do ludzkich emocji, przez co ma zdolność kształtowania naszych wartości, postaw i sposobów postrzegania świata; mając na uwadze, że, przekazując zniekształcony obraz płci, reklama może uciekać się do seksizmu i odtwarzać dyskryminujące praktyki; mając na uwadze, że reklama może być postrzegana jako dyskryminująca lub seksistowska, jeżeli dana płeć jest przedstawiana w sposób obraźliwy i uwłaczający lub jako mniej zdolna, mniej inteligentna czy gorsza; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że we współczesnych społeczeństwach branża reklamowa odgrywa istotną rolę w krajobrazie medialnym, gdyż przekazuje informacje za pośrednictwem obrazów i idei odwołujących się do ludzkich emocji, przez co ma zdolność kształtowania naszych wartości, postaw i sposobów postrzegania świata; mając na uwadze, że, przekazując zniekształcony obraz płci, reklama może uciekać się do seksizmu i odtwarzać dyskryminujące praktyki; mając na uwadze, że reklama może być postrzegana jako dyskryminująca lub seksistowska, jeżeli dana płeć jest przedstawiana w sposób obraźliwy i uwłaczający lub jako mniej zdolna, mniej inteligentna czy gorsza;

| G. | mając na uwadze, że nowe technologie przekształcają tradycyjne modele biznesowe mediów; mając na uwadze, że sektor audiowizualny stanowi bardzo ważną branżę o istotnej wartości gospodarczej, w której w UE zatrudnienie znajduje bezpośrednio ponad milion osób; mając na uwadze, że korzystanie z nowych internetowych systemów komunikacyjnych i multimedialnych wymaga dostosowania nadzoru nad rozwiązaniami przyjmowanymi na szczeblu krajowym, a także dostosowania systemów samoregulacji, jednak bez wpływu na wyniki negocjacji nad dyrektywą o audiowizualnych usługach medialnych; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że nowe technologie przekształcają tradycyjne modele biznesowe mediów; mając na uwadze, że sektor audiowizualny stanowi bardzo ważną branżę o istotnej wartości gospodarczej, w której w UE zatrudnienie znajduje bezpośrednio ponad milion osób; mając na uwadze, że korzystanie z nowych internetowych systemów komunikacyjnych i multimedialnych wymaga dostosowania nadzoru nad rozwiązaniami przyjmowanymi na szczeblu krajowym, a także dostosowania systemów samoregulacji, jednak bez wpływu na wyniki negocjacji nad dyrektywą o audiowizualnych usługach medialnych;

| H. | mając na uwadze, że aby uzyskać pełen i zróżnicowany obraz każdego aspektu rzeczywistości społecznej, należy w równej mierze uwzględnić punkt widzenia kobiet i mężczyzn; mając na uwadze, że istotne jest, by nie utracić potencjału i umiejętności, jakie posiadają kobiety w przekazywaniu informacji, faktów i opinii na temat wyzwań piętrzących się przed kobietami w mediach, a jednocześnie należy uznać, że kobiety nie mogą być traktowane jako jednolita grupa; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że aby uzyskać pełen i zróżnicowany obraz każdego aspektu rzeczywistości społecznej, należy w równej mierze uwzględnić punkt widzenia kobiet i mężczyzn; mając na uwadze, że istotne jest, by nie utracić potencjału i umiejętności, jakie posiadają kobiety w przekazywaniu informacji, faktów i opinii na temat wyzwań piętrzących się przed kobietami w mediach, a jednocześnie należy uznać, że kobiety nie mogą być traktowane jako jednolita grupa;

| I. | mając na uwadze, że należy zmienić obecną sytuację, w której w przekazach medialnych – elektronicznych, drukowanych, wizualnych i dźwiękowych – kobiety są nadal reprezentowane w sposób negatywny i uwłaczający im; mając na uwadze, że różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn powstają i są rozpowszechniane również za pośrednictwem języka i obrazów stosowanych w mediach; mając na uwadze, że dzieci od najwcześniejszych lat mają do czynienia z nierównym traktowaniem płci za pośrednictwem wzorców postępowania promowanych w serialach i programach telewizyjnych, dyskusjach, grach, w tym grach wideo, i reklamach; mając na uwadze, że role płciowe są kształtowane głównie w okresie dzieciństwa i dorastania oraz że mają wpływ na całe życie; mając na uwadze, że kształcenie i szkolenie pracowników mediów stanowią potężne narzędzia zwalczania i eliminowania stereotypów, podnoszenia poziomu świadomości i promowania równouprawnienia; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że należy zmienić obecną sytuację, w której w przekazach medialnych – elektronicznych, drukowanych, wizualnych i dźwiękowych – kobiety są nadal reprezentowane w sposób negatywny i uwłaczający im; mając na uwadze, że różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn powstają i są rozpowszechniane również za pośrednictwem języka i obrazów stosowanych w mediach; mając na uwadze, że dzieci od najwcześniejszych lat mają do czynienia z nierównym traktowaniem płci za pośrednictwem wzorców postępowania promowanych w serialach i programach telewizyjnych, dyskusjach, grach, w tym grach wideo, i reklamach; mając na uwadze, że role płciowe są kształtowane głównie w okresie dzieciństwa i dorastania oraz że mają wpływ na całe życie; mając na uwadze, że kształcenie i szkolenie pracowników mediów stanowią potężne narzędzia zwalczania i eliminowania stereotypów, podnoszenia poziomu świadomości i promowania równouprawnienia;

| J. | mając na uwadze, że w 2015 r. kobiety stanowiły 68 % absolwentów studiów w dziedzinie dziennikarstwa i informacji w UE-28 (14), podczas gdy dane dotyczące zatrudnienia w UE-28 w latach 2008–2015 pokazują, że średni odsetek kobiet zatrudnionych w sektorze mediów stale utrzymuje się na granicy ok. 40 %; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w 2015 r. kobiety stanowiły 68 % absolwentów studiów w dziedzinie dziennikarstwa i informacji w UE-28 (14), podczas gdy dane dotyczące zatrudnienia w UE-28 w latach 2008–2015 pokazują, że średni odsetek kobiet zatrudnionych w sektorze mediów stale utrzymuje się na granicy ok. 40 %;

| K. | mając ponadto na uwadze, że w 2015 r. udział kobiet na stanowiskach decyzyjnych w mediach w UE-28 państwach UE kształtował się nadal poniżej przedziału równowagi płci (40–60 %) i wynosił jedynie 32 %, zaś odsetek kobiet zajmujących stanowiska prezesów zarządów wynosił zaledwie 22 % (15); |
| --- | --- |

K.

mając ponadto na uwadze, że w 2015 r. udział kobiet na stanowiskach decyzyjnych w mediach w UE-28 państwach UE kształtował się nadal poniżej przedziału równowagi płci (40–60 %) i wynosił jedynie 32 %, zaś odsetek kobiet zajmujących stanowiska prezesów zarządów wynosił zaledwie 22 % (15);

| L. | mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzeń i emerytur ze względu na płeć jest stałym problemem w UE, wyraźnie widocznym w różnych sektorach gospodarki, w tym w mediach, gdzie wynagrodzenia kobiet są o 17 % niższe od wynagrodzeń mężczyzn; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzeń i emerytur ze względu na płeć jest stałym problemem w UE, wyraźnie widocznym w różnych sektorach gospodarki, w tym w mediach, gdzie wynagrodzenia kobiet są o 17 % niższe od wynagrodzeń mężczyzn;

| M. | mając na uwadze, że kobiety nadal borykają się z problemem szklanego sufitu w mediach i mogą nie mieć takich samych możliwości awansu i rozwoju zawodowego jak mężczyźni, do czego przyczynia się wiele czynników, w tym procedury przyjęte w kulturze organizacyjnej, które często nie sprzyjają zachowaniu równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, w połączeniu z konkurencyjnym i stresogennym otoczeniem, sztywnymi terminami i długimi godzinami pracy; mając na uwadze, że kobiety mają mniejszą moc decyzyjną w ustalaniu programu przedstawianych wiadomości z powodu ich niedostatecznej reprezentacji na wyższych stanowiskach kierowniczych; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że kobiety nadal borykają się z problemem szklanego sufitu w mediach i mogą nie mieć takich samych możliwości awansu i rozwoju zawodowego jak mężczyźni, do czego przyczynia się wiele czynników, w tym procedury przyjęte w kulturze organizacyjnej, które często nie sprzyjają zachowaniu równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, w połączeniu z konkurencyjnym i stresogennym otoczeniem, sztywnymi terminami i długimi godzinami pracy; mając na uwadze, że kobiety mają mniejszą moc decyzyjną w ustalaniu programu przedstawianych wiadomości z powodu ich niedostatecznej reprezentacji na wyższych stanowiskach kierowniczych;

| N. | mając na uwadze, że organizacje mediów w państwach członkowskich mogą określać własną politykę równości, co skutkuje szerokim spektrum praktyk w UE: począwszy od bardzo obszernych ram polityki obejmujących treści medialne i zapewniających zrównoważony udział kobiet i mężczyzn w organach decyzyjnych, a skończywszy na całkowitym braku takiej polityki; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że organizacje mediów w państwach członkowskich mogą określać własną politykę równości, co skutkuje szerokim spektrum praktyk w UE: począwszy od bardzo obszernych ram polityki obejmujących treści medialne i zapewniających zrównoważony udział kobiet i mężczyzn w organach decyzyjnych, a skończywszy na całkowitym braku takiej polityki;

| O. | mając na uwadze, że z badań wynika, iż tylko 4 % programów informacyjnych sprzeciwia się przedstawianiu stereotypowych wizerunków; mając na uwadze, że kobiety stanowią tylko 24 % osób, o których słyszymy lub czytamy w wiadomościach (16); mając na uwadze, że około 37 % wiadomości pochodzących z internetowych i pozainternetowych źródeł informacji przekazują kobiety i w ciągu ostatnich dziesięciu lat nie stwierdzono poprawy sytuacji w tym względzie (17); mając na uwadze, że od kobiet najczęściej oczekuje się przedstawienia obiegowych opinii (41 %) lub osobistych doświadczeń (38 %), natomiast rzadko są one cytowane jako eksperci (tylko 17 % wiadomości); mając na uwadze, że badania wykazały również, iż mniej niż jeden na pięciu ekspertów lub komentatorów to kobieta (18 %) (18); |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że z badań wynika, iż tylko 4 % programów informacyjnych sprzeciwia się przedstawianiu stereotypowych wizerunków; mając na uwadze, że kobiety stanowią tylko 24 % osób, o których słyszymy lub czytamy w wiadomościach (16); mając na uwadze, że około 37 % wiadomości pochodzących z internetowych i pozainternetowych źródeł informacji przekazują kobiety i w ciągu ostatnich dziesięciu lat nie stwierdzono poprawy sytuacji w tym względzie (17); mając na uwadze, że od kobiet najczęściej oczekuje się przedstawienia obiegowych opinii (41 %) lub osobistych doświadczeń (38 %), natomiast rzadko są one cytowane jako eksperci (tylko 17 % wiadomości); mając na uwadze, że badania wykazały również, iż mniej niż jeden na pięciu ekspertów lub komentatorów to kobieta (18 %) (18);

| P. | mając na uwadze, że kobiety są w niewspółmiernym stopniu niedostatecznie reprezentowane w mediach informacyjnych i są jeszcze mniej widoczne w dziedzinie sportu, polityki, gospodarki i finansów pomimo różnorodności środków przekazu w państwach członkowskich; mając na uwadze, że kobiece postaci historyczne są niemal nieobecne w treściach medialnych dotyczących historii, takich jak biograficzne programy dokumentalne; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że kobiety są w niewspółmiernym stopniu niedostatecznie reprezentowane w mediach informacyjnych i są jeszcze mniej widoczne w dziedzinie sportu, polityki, gospodarki i finansów pomimo różnorodności środków przekazu w państwach członkowskich; mając na uwadze, że kobiece postaci historyczne są niemal nieobecne w treściach medialnych dotyczących historii, takich jak biograficzne programy dokumentalne;

| Q. | mając na uwadze, że udział kobiet na równi z mężczyznami w przekazywaniu treści medialnych oraz traktowanie ich jako źródła informacji są kluczowe nie tylko ze względów równej reprezentacji, ale również w celu zapewnienia równych szans i pełnego uznania ich doświadczenia i wiedzy; mając na uwadze, że w europejskim sektorze mediów występują przeszkody utrudniające odpowiedzialne podejście do kwestii równości płci, z uwagi na ograniczenia finansowe i warunki pracy, w tym niepewność zatrudnienia i poziom doświadczenia zawodowego w połączeniu z rosnącym tempem przepływu informacji i względami handlowymi; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że udział kobiet na równi z mężczyznami w przekazywaniu treści medialnych oraz traktowanie ich jako źródła informacji są kluczowe nie tylko ze względów równej reprezentacji, ale również w celu zapewnienia równych szans i pełnego uznania ich doświadczenia i wiedzy; mając na uwadze, że w europejskim sektorze mediów występują przeszkody utrudniające odpowiedzialne podejście do kwestii równości płci, z uwagi na ograniczenia finansowe i warunki pracy, w tym niepewność zatrudnienia i poziom doświadczenia zawodowego w połączeniu z rosnącym tempem przepływu informacji i względami handlowymi;

| R. | mając na uwadze, że w sektorze mediów są kobiety pracujące na najwyższym szczeblu zawodowym, w tym uznane producentki filmowe, dziennikarki i reporterki, które, pomimo że wykonują swoją pracę równie dobrze jak mężczyźni, są bardziej narażone na przemoc ze względu na płeć oraz dyskryminację w miejscu pracy i mogą nie spotykać się z takim samym uznaniem jak ich koledzy mężczyźni; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że w sektorze mediów są kobiety pracujące na najwyższym szczeblu zawodowym, w tym uznane producentki filmowe, dziennikarki i reporterki, które, pomimo że wykonują swoją pracę równie dobrze jak mężczyźni, są bardziej narażone na przemoc ze względu na płeć oraz dyskryminację w miejscu pracy i mogą nie spotykać się z takim samym uznaniem jak ich koledzy mężczyźni;

| S. | mając na uwadze, że kobiety aktywne w mediach społecznościowych spotykają się z coraz większym nękaniem; mając na uwadze, że nękanie to może zmusić kobiety do milczenia i osłabia ich udział w społeczeństwie; mając na uwadze, że dane zgromadzone w skali światowej pokazują, że połowa kobiet zatrudnionych w mediach doświadczyła niegodziwego traktowania w celach seksualnych, jedna czwarta ucierpiała wskutek przemocy fizycznej, a trzy czwarte doświadczyło zastraszania, pogróżek lub nadużyć (19); mając na uwadze, że cyberprzemoc wobec kobiet i dziewcząt budzi coraz większe zaniepokojenie i szacuje się, że co dziesiąta kobieta w UE doświadczyła jakiejś formy cyberprzemocy po ukończeniu 15. roku życia1; mając na uwadze, że brakuje danych i badań na szczeblu UE poświęconych problemowi cyberprzemocy wobec kobiet i dziewcząt; mając na uwadze, że molestowanie psychiczne i seksualne stanowi naruszenie praw człowieka; mając na uwadze, że media oraz krajowe i międzynarodowe organy regulacyjne powinny ustanowić przepisy, w tym sankcje, które organizacje medialne będą stosowały w celu przeciwdziałania tym problemom; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że kobiety aktywne w mediach społecznościowych spotykają się z coraz większym nękaniem; mając na uwadze, że nękanie to może zmusić kobiety do milczenia i osłabia ich udział w społeczeństwie; mając na uwadze, że dane zgromadzone w skali światowej pokazują, że połowa kobiet zatrudnionych w mediach doświadczyła niegodziwego traktowania w celach seksualnych, jedna czwarta ucierpiała wskutek przemocy fizycznej, a trzy czwarte doświadczyło zastraszania, pogróżek lub nadużyć (19); mając na uwadze, że cyberprzemoc wobec kobiet i dziewcząt budzi coraz większe zaniepokojenie i szacuje się, że co dziesiąta kobieta w UE doświadczyła jakiejś formy cyberprzemocy po ukończeniu 15. roku życia1; mając na uwadze, że brakuje danych i badań na szczeblu UE poświęconych problemowi cyberprzemocy wobec kobiet i dziewcząt; mając na uwadze, że molestowanie psychiczne i seksualne stanowi naruszenie praw człowieka; mając na uwadze, że media oraz krajowe i międzynarodowe organy regulacyjne powinny ustanowić przepisy, w tym sankcje, które organizacje medialne będą stosowały w celu przeciwdziałania tym problemom;

| T. | mając na uwadze, że w szczególności kobiety zajmujące się dziennikarstwem śledczym często są narażone na przemoc i stają się celem śmiertelnych ataków, co pokazują przypadki Veroniki Guerin i Daphne Caruany Galizii; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że w szczególności kobiety zajmujące się dziennikarstwem śledczym często są narażone na przemoc i stają się celem śmiertelnych ataków, co pokazują przypadki Veroniki Guerin i Daphne Caruany Galizii;

| U. | mając na uwadze, że według badania przeprowadzonego przez Europejską Sieć Audiowizualną Kobiet (EWA) (20) tylko co piąty film w siedmiu europejskich państwach, które poddano analizie, został wyreżyserowany przez kobietę, a znaczną większość finansowania przeznacza się na filmy, które nie są reżyserowane przez kobiety, choć kobiety stanowią około połowy absolwentów wszystkich szkół filmowych; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że według badania przeprowadzonego przez Europejską Sieć Audiowizualną Kobiet (EWA) (20) tylko co piąty film w siedmiu europejskich państwach, które poddano analizie, został wyreżyserowany przez kobietę, a znaczną większość finansowania przeznacza się na filmy, które nie są reżyserowane przez kobiety, choć kobiety stanowią około połowy absolwentów wszystkich szkół filmowych;

| V. | mając na uwadze, że przedsiębiorstwa medialne powinny przyjąć systemy samoregulacji i kodeksy postępowania określające normy i kryteria postępowania dotyczące przebiegu kariery zawodowej i przekazu medialnego, aby zagwarantować i promować równouprawnienie płci; mając na uwadze, że tego rodzaju systemy samoregulacji i kodeksy postępowania powinny być tworzone we współpracy ze związkami zawodowymi działającymi w sektorze, zgodnie z wyraźnie zdefiniowaną polityką równości płci; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że przedsiębiorstwa medialne powinny przyjąć systemy samoregulacji i kodeksy postępowania określające normy i kryteria postępowania dotyczące przebiegu kariery zawodowej i przekazu medialnego, aby zagwarantować i promować równouprawnienie płci; mając na uwadze, że tego rodzaju systemy samoregulacji i kodeksy postępowania powinny być tworzone we współpracy ze związkami zawodowymi działającymi w sektorze, zgodnie z wyraźnie zdefiniowaną polityką równości płci;

Obecność kobiet w mediach

| 1. | podkreśla, że choć w tej dziedzinie kobiety posiadające wyższe wykształcenie stanowią dużą grupę pracowników, są niedostatecznie reprezentowane na szczeblu kierowniczym oraz na najwyższych stanowiskach; uważa, że zarówno media publiczne, jak i prywatne mają obowiązek gwarantować równość kobiet i mężczyzn i zapobiegać wszelkim formom dyskryminacji; wzywa państwa członkowskie, by opracowały zachęty polityczne mające na celu znoszenie barier w dostępie kobiet do stanowisk kierowniczych w organizacjach medialnych i do zarządzania nimi; |
| --- | --- |

1.

| 2. | ubolewa nad faktem, że średni udziału procentowy kobiet w mediach publicznych w UE jest niski, zarówno na strategicznych i operacyjnych stanowiskach wysokiego szczebla, jak i w zarządach (dane za rok 2017: 35,8 % kobiet na stanowiskach wykonawczych, 37,7 % na stanowiskach niewykonawczych i 33,3 % jako członkinie zarządu) (21); |
| --- | --- |

2.

| 3. | przypomina, że w związku z monitorowaniem krytycznych obszarów pekińskiej platformy działania odnoszących się do kobiet w mediach EIGE opracował następujące wskaźniki:






  — | udział procentowy kobiet i mężczyzn na stanowiskach decyzyjnych w organizacjach medialnych oraz w zarządach organizacji medialnych w UE, |
| --- | --- | --- |

3.

—

udział procentowy kobiet i mężczyzn na stanowiskach decyzyjnych w organizacjach medialnych oraz w zarządach organizacji medialnych w UE,

| — | udział procentowy kobiet i mężczyzn w zarządach organizacji medialnych w UE, |
| --- | --- |

—

udział procentowy kobiet i mężczyzn w zarządach organizacji medialnych w UE,

| — | strategie polityczne służące promowaniu równouprawnienia płci w organizacjach medialnych; |
| --- | --- |

—

strategie polityczne służące promowaniu równouprawnienia płci w organizacjach medialnych;

| 4. | przypomina, że w dyrektywie o audiowizualnych usługach medialnych stwierdza się, że cele dyrektywy „nie mogą być osiągnięte w wystarczający sposób przez państwa członkowskie, a [...] mogą być osiągnięte w lepszy sposób na poziomie Unii”, niemniej nie zawarto w niej odniesień do równego udziału w organizacjach medialnych; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zauważa, że choć w chwili obecnej kobiety nie są w wystarczającym stopniu reprezentowane w tych organizacjach, jednak w mediach publicznych istnieją większe szanse na to, że będą one zatrudniane na wysokich stanowiskach lub na nie awansowane niż w mediach prywatnych (22); |
| --- | --- |

5.

| 6. | wzywa państwa członkowskie i organizacje medialne, by wspierały i rozwijały zachęty (w tym parytety) do zapewniania równej reprezentacji kobiet i mężczyzn na stanowiskach decyzyjnych, a także by nadały większe znaczenie skutecznemu monitorowaniu takich działań w tych organizacjach; wzywa Komisję, by zintensyfikowała wysiłki na rzecz wznowienia prac nad dyrektywą w sprawie kobiet w zarządach, którą Rada blokuje od 2013 r.; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zwraca uwagę na długą tradycję zatrudniania w sektorze mediów zarówno wolnych strzelców, jak i pracowników stałych, a także na postępującą cyfryzację tego sektora, której skutkiem jest ograniczenie tradycyjnego obiegu i spadek wpływów z reklam, co z kolei wywiera wpływ na rodzaj umów o pracę oferowanych w tym sektorze; zauważa ponadto, że kobiety są nadreprezentowane w wielu nietypowych formach zatrudnienia we wszystkich sektorach rynku pracy; odnotowuje, że coraz większy nacisk na sektor mediów, by zachował rentowność w obliczu cyfryzacji, prawdopodobnie w jeszcze większym stopniu przyczyni się do wzrostu liczby tego rodzaju umów; |
| --- | --- |

7.

| 8. | uważa, że stereotypy mogą prowadzić do powstania niekorzystnego dla kobiet otoczenia społecznego i przyczyniać się do dyskryminacji ze względu na płeć w miejscu pracy; zwraca uwagę na znaczenie korzystnego otoczenia społecznego, które pomaga pracownikom radzić sobie z dużą ilością obowiązków zawodowych; |
| --- | --- |

8.

| 9. | przypomina, że organizacje medialne mogą swobodnie określać role swoich pracowników, zarówno kobiet, jak i mężczyzn, niemniej jednak apeluje do nich, aby czyniły to przy jak największym poszanowaniu godności osobistej i jakości zawodowej; zwraca w tym kontekście uwagę na niepokojące przypadki, w których uznano, że dziennikarka bardziej nadaje się do dziennikarstwa telewizyjnego ze względu na jej postrzeganą atrakcyjność dla widzów, a po pewnym czasie zastępowano ją młodszą koleżanką; |
| --- | --- |

9.

| 10. | potępia ponadto powszechne molestowanie seksualne i inne rodzaje nadużyć, szczególnie w grach online i mediach społecznościowych, oraz zachęca przedsiębiorstwa medialne do stworzenia bezpiecznego otoczenia, w którym reaguje się na wszystkie przypadki molestowania; apeluje w związku z tym o różne środki, w tym działania informacyjne, zasady wewnętrzne dotyczące sankcji dyscyplinarnych wobec sprawców, a także środki psychologiczne lub środki wsparcia prawnego dla ofiar, aby zapobiegać nękaniu i molestowaniu seksualnemu w miejscu pracy i w środowisku internetowym oraz zwalczać je; |
| --- | --- |

10.

| 11. | z całą mocą potępia ataki na dziennikarki, które odważnie informują o istotnych sprawach politycznych i kryminalnych, oraz wzywa do dołożenia wszelkich starań, aby zapewnić ochronę i bezpieczeństwo wszystkim dziennikarzom; |
| --- | --- |

11.

| 12. | apeluje do publicznych i prywatnych organizacji medialnych o przyjęcie polityki wewnętrznej, takiej jak polityka równości szans i różnorodności obejmująca środki przeciwdziałania molestowaniu, programy urlopów macierzyńskich i rodzicielskich oraz elastyczną organizację pracy, która wspiera utrzymanie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, umożliwia kobietom i mężczyznom korzystanie w jednakowym stopniu z urlopu rodzicielskiego oraz zachęca mężczyzn do korzystania z urlopu ojcowskiego, a tym samym zapewnia sprawiedliwy podział opieki nad dziećmi, jak również opiekę mentorską i programy kształcenia w zakresie zarządzania, telepracę i elastyczne warunki pracy zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn na zasadzie dobrowolności i bez uszczerbku dla kariery zawodowej; |
| --- | --- |

12.

| 13. | apeluje do sektora mediów o poszanowanie praw kobiet i mężczyzn do korzystania z urlopów macierzyńskich, ojcowskich lub rodzicielskich; przypomina, że kobieta w ciąży nie może być dyskryminowana ze względu na swój stan i nie może spotkać się z odmową zatrudnienia motywowaną możliwością podjęcia przez nią decyzji o zajściu w ciążę; zachęca organizacje medialne i organy regulacyjne do ujawniania różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn, do ustanowienia obowiązków w zakresie przejrzystości wynagrodzeń oraz wdrożenia zasady równego wynagradzania za jednakową pracę za pomocą wiążących środków; |
| --- | --- |

13.

| 14. | sugeruje, by organizacje medialne stworzyły bazy danych kobiet będących ekspertkami w wielu dziedzinach, szczególnie w tych, w których kobiety nie są dostatecznie reprezentowane, aby móc wykorzystywać te bazy danych w razie potrzeby; zachęca ponadto do gromadzenia danych segregowanych według kryterium płci w odniesieniu do wszystkich treści medialnych; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, by zapewniły szerszy udział kobiet w wyrażaniu opinii i procesach decyzyjnych oraz większe możliwości w tym zakresie za pośrednictwem mediów oraz nowych technologii komunikacyjnych; |
| --- | --- |

15.

| 16. | jest zdania, że wszyscy pracownicy sektora mediów mogliby odnieść korzyści z ogólnej poprawy warunków kobiet w miejscu pracy; uważa jednak, że poprawa warunków pracy kobiet nie jest wystarczająca i że nadal istnieją nierówności; podkreśla, że państwa członkowskie i Komisja Europejska powinny propagować zasadę równości wynagrodzenia i gwarantować stosowanie jej zgodnie z art. 157 TFUE, w tym w drodze zwalczania różnic w wynagrodzeniach i świadczeniach emerytalnych ze względu na płeć, ograniczania niepewnych form zatrudnienia (23), zapewnienia dostępu do przystępnej cenowo i wysokiej jakości opieki nad dziećmi, skuteczniejszych strategii zapewniających równowagę między pracą a życiem prywatnym oraz zapewnienia praw do rokowań zbiorowych; |
| --- | --- |

16.

| 17. | ponownie stwierdza, że media muszą niezwłocznie wprowadzić politykę równej płacy za taką samą pracę, w tym obowiązek przejrzystości wynagrodzeń, a jednocześnie umożliwiać kobietom korzystanie z jednakowych możliwości awansu i odbywania szkoleń oraz z wszelkich innych dodatkowych korzyści na równi z mężczyznami; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zwraca uwagę na pozytywną rolę rad kobiecych i pracowników odpowiedzialnych za kwestie równouprawnienia kobiet w miejscu pracy; apeluje o promowanie równouprawnienia płci jako kwestii przekrojowej w polityce zarządzania zasobami kadrowymi w mediach; uważa, że osiągnięcie równouprawnienia kobiet w mediach na wszystkich poziomach, a w szczególności na szczeblu decyzyjnym, wymaga podejścia ukierunkowanego na pracownika, a także zespołu kierowniczego wyższego szczebla uwrażliwionego na kwestie płci; zaleca, aby krajowe ograny regulacyjne i organizacje medialne zastosowały się do zalecenia Komisji 2014/124/UE dotyczącego umacniania zasady równości wynagrodzeń kobiet i mężczyzn dzięki przejrzystości (24), opracowały wytyczne dotyczące sprawiedliwych procedur rekrutacji, wypracowały kompleksową politykę równouprawnienia płci obejmującą treści medialne i zapewniającą awans kobiet na stanowiska w organach decyzyjnych, a także ustanowiły wewnętrzne procedury postępowania w przypadku molestowania w miejscu pracy; wzywa Komisję, by nadal monitorowała poprawność stosowania i wykonywania dyrektywy 2006/54/WE, która odwraca ciężar dowodu w przypadkach dyskryminacji ze względu na płeć; |
| --- | --- |

18.

Kobiety a treści medialne

| 19. | zwraca uwagę na rolę mediów jako katalizatora przemian społecznych i na ich wpływ na kształtowanie opinii publicznej oraz wzywa państwa członkowskie do promowania treści dotyczących równouprawnienia płci w mediach publicznych; zwraca uwagę, że jak dotąd wszelkie działania regulacyjne odnoszące się do seksizmu i stereotypowego przedstawiania płci w treściach medialnych leżały w gestii państw członkowskich; przypomina o zakazie dyskryminacji ze względu na płeć w mediach zawartym w dyrektywie o usługach audiowizualnych; podkreśla ponadto, że choć działania regulacyjne podlegają kontroli pod kątem przestrzegania zasady wolności wypowiedzi, wolność redakcyjna nie powinna w żadnym wypadku służyć wspieraniu lub sankcjonowaniu poniżającego przedstawiania kobiet i osób LGBTI; wzywa państwa członkowskie do uregulowania dostępu do gier wideo o szkodliwych treściach i do pornografii w internecie z myślą o zagwarantowaniu wspomnianych wolności; |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla, że względy ekonomiczne nie mogą być pretekstem do utrwalania stereotypów płciowych w treściach medialnych; |
| --- | --- |

20.

| 21. | z naciskiem stwierdza, że pełne agresji i seksistowskie treści medialne wpływają szkodliwie na kobiety i ich udział w życiu społecznym; wyraża zaniepokojenie w związku z niektórymi handlowymi przekazami audiowizualnymi, które wyrządzają fizyczną lub psychiczną szkodę dzieciom i ludziom młodym; wzywa odnośne zainteresowane strony oraz władze do zajęcia się kwestią reklam, które pośrednio wywołują zaburzenia żywienia takie jak anoreksja, a także do podjęcia innych działań na rzecz ochrony osób wymagających szczególnej ochrony, w tym dziewcząt i młodych kobiet, przed podobnymi treściami; |
| --- | --- |

21.

| 22. | domaga się, aby treści prezentowane w mediach, w tym reklamy, związane z planowaniem rodziny, prawami seksualnymi i reprodukcyjnymi, zdrowiem matki i dziecka oraz edukacją były kierowane zarówno do mężczyzn, jak i do kobiet; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zwraca uwagę, jak ważne jest wspieranie umiejętności korzystania z mediów i oferowanie wszystkim odnośnym zainteresowanym stronom inicjatyw edukacyjnych uwzględniających aspekt płci, aby zachęcać młodych ludzi do rozwijania umiejętności krytycznego myślenia, pomóc im rozpoznawać seksistowskie sposoby przedstawiania osób i protestować przeciwko dyskryminacji i przemocy ze względu na płeć, nękaniu w internecie, mowie nienawiści i przemocy motywowanej płcią danej osoby, tożsamością płciową, ekspresją płciową, orientacją seksualną lub cechami płciowymi; podkreśla zapotrzebowanie na środki zapobiegawcze, w tym szyfrowanie i kontrolę rodzicielską, w celu zapewnienia bezpieczniejszego korzystania z internetu oraz umiejętności cyfrowych i umiejętności korzystania z mediów; zwraca uwagę na fakt, że stereotypy w reklamach i w innych produktach medialnych mogą wywrzeć wpływ na socjalizację dzieci, a następnie na ich sposób postrzegania siebie, członków ich rodzin oraz świata zewnętrznego; zwraca uwagę, że reklama może być skutecznym narzędziem przełamywania stereotypów, takich jak stereotypy związane z płcią oraz stereotypy wobec osób LGBTI; wzywa zatem do położenia większego nacisku na szkolenie zawodowe i kształcenie jako sposób walki z dyskryminacją i wspierania równouprawnienia płci oraz osób LGBTI; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zaleca, aby w organizacjach medialnych nadano jeszcze większą wagę tzw. miękkim działaniom, takim jak plany i wytyczne dotyczące równouprawnienia płci, oraz sugeruje, aby określić w nich standardy przedstawiania pozytywnego wizerunku kobiet w reklamie, wiadomościach, sprawozdaniach, produkcjach, transmisjach radiowych i telewizyjnych oraz uwzględnić w nich wszystkie newralgiczne treści, takie jak przedstawianie siły i władzy, wiedza specjalistyczna, podejmowanie decyzji, seksualność, przemoc, różnorodność ról oraz użycie języka wolnego od seksizmu; zachęca ponadto media publiczne i prywatne do uwzględniania równouprawnienia płci we wszystkich przekazywanych treściach oraz do przyjęcia planów w dziedzinie równouprawnienia, aby odzwierciedlić różnorodność społeczną; |
| --- | --- |

24.

| 25. | zaleca, aby w uregulowaniach prawnych wprowadzanych przez organy regulacyjne właściwe do spraw mediów i komunikacji określono kryteria służące zagwarantowaniu wolnego od stereotypów przedstawiania kobiet i dziewcząt oraz aby przewidziano możliwość usuwania bądź zawieszania obraźliwych treści; zaleca także, aby wyspecjalizowane organizacje, takie jak krajowe organy ds. równouprawnienia i organizacje pozarządowe działające na rzecz kobiet, uczestniczyły w monitorowaniu wdrażania tych uregulowań; |
| --- | --- |

25.

| 26. | zwraca uwagę, że państwa członkowskie muszą zagwarantować przy użyciu wszelkich właściwych środków, iż media, w tym media internetowe i społecznościowe, a także reklama będą wolne od jakiegokolwiek nawoływania do przemocy lub nienawiści wobec jakiejkolwiek osoby lub grupy osób; przypomina o potrzebie gromadzenia danych segregowanych według kryterium płci i prowadzenia badań we współpracy z EIGE, aby przeciwdziałać przemocy w sieci, molestowanie seksualne w internecie, pogróżki, seksistowskie komentarze oraz nawoływanie do nienawiści wobec kobiet i dziewcząt, w tym wobec tych, które są osobami LGBTI; podkreśla, że należy zwrócić szczególną uwagę na szkolenia na temat sposobów informowania przez media o przypadkach przemocy ze względu na płeć, w tym przemocy wobec osób LGBTI; sugeruje, żeby pracownikom mediów, również tym zajmującym stanowiska kierownicze, stale oferować szkolenia w zakresie przedstawiania płci w treściach medialnych; zaleca włączanie problematyki równouprawnienia płci w moduły nauczania na studiach wyższych pierwszego i drugiego stopnia w dziedzinie dziennikarstwa i komunikacji; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wzywa państwa członkowskie i Komisję Europejską do propagowania samoregulacji i współregulacji w mediach za pośrednictwem kodeksów postępowania; |
| --- | --- |

27.

Przykłady wzorcowych praktyk

| 28. | z entuzjazmem odnotowuje różne przykłady wzorcowych praktyk, które można zaobserwować we wszystkich państwach członkowskich, w tym: kampanie medialne, konkretne przepisy, nagrody lub antynagrody za reklamy seksistowskie i utrwalające stereotypy, bazy danych ekspertek, szkolenia dla specjalistów branżowych oraz programy równouprawnienia płci, kodeksy postępowania oraz polityka równości szans i różnorodności w organizacjach medialnych, a także ustanowienie minimalnych poziomów reprezentacji płci na szczeblach zarządzających organów regulacyjnych ds. mediów; |
| --- | --- |

28.

| 29. | zachęca państwa członkowskie do wspierania takich kampanii, jak m.in. belgijskie narzędzie Expertalia, czeska nagroda „Sexistické prasátečko” [Seksistowskie prosiątko] czy szwedzka inicjatywa #TackaNej [Nie, dziękuję]; wzywa państwa członkowskie do okresowego prowadzenia kampanii informacyjnych i uświadamiających na temat obecnych w mediach treści dyskryminacyjnych pod względem płci oraz do regularnego przedstawiania sprawozdań na temat przemian zachodzących w dziedzinie równouprawnienia płci w mediach; wzywa Komisję, by przeznaczyła specjalne fundusze na podprogramy skupiające się na poprawie sytuacji kobiet w sektorze mediów oraz by wspierała stowarzyszenia i sieci medialne w organizowaniu publicznych i sektorowych kampanii uświadamiających; zachęca także Komisję do stworzenia nagrody unijnej dla studentów w dziedzinie mediów, przyznawanej w dowód uznania prac związanych z równouprawnieniem płci; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zachęca organizacje społeczeństwa obywatelskiego do wytyczenia strategii komunikacyjnych nie tylko w odniesieniu do mediów tradycyjnych, ale także dla mediów internetowych, aby rozszerzyć spektrum możliwości w zakresie monitorowania przekazu medialnego oraz wpływania na jego treść; |
| --- | --- |

30.

Dalsze zalecenia

| 31. | wzywa państwa członkowskie, aby wspólnie z organami ds. równouprawnienia skoncentrowały się na wdrażaniu obowiązujących przepisów dotyczących równouprawnienia płci, a także by zachęcały organy regulacyjne do zwracania uwagi na obecność kobiet i poprawę zajmowanej przez nie pozycji, jak również na wolne od stereotypów treści medialne; zachęca państwa członkowskie do prowadzenia regularnych kontroli wspomnianych obszarów i w razie potrzeby do opracowania przepisów ustawodawczych dotyczących wolnych od stereotypów treści medialnych; podkreśla, że do państw członkowskich należy zapewnienie lepszego wykorzystania zasobów dostępnych w mediach w ramach kompetencji tych ostatnich w zakresie świadczenia usługi publicznej, a jednocześnie media powinny być odzwierciedleniem bardziej zrównoważonego pod względem płci i demokratycznego społeczeństwa; |
| --- | --- |

31.

| 32. | wzywa Komisję do prowadzenia dalszych badań na temat obecności kobiet na wyższych stanowiskach w mediach; wyraża uznanie dla EIGE za jego pracę w tej dziedzinie i wzywa go do dalszego rozwijania i monitorowania odnośnego zestawu wskaźników, w tym między innymi wskaźnika udziału kobiet w procesach decyzyjnych, ich warunków pracy i równouprawnienia płci w treściach medialnych, przy jednoczesnym rozszerzeniu zakresu swoich prac o zagadnienie nowych technologii w mediach społecznościowych w celu opracowania metod zapobiegania przemocy na tle płciowym i molestowaniu w mediach społecznościowych; |
| --- | --- |

32.

| 33. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania i propagowania organizacji kobiecych, które działają w dziedzinie propagowania równouprawnienia płci w mediach, w tym organizacji wspierających kobiety i dziewczęta będące ofiarami przemocy uwarunkowanej płcią, dyskryminacji krzyżowej lub molestowania seksualnego; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa państwa członkowskie, by wdrożyły programy działania zapewniające kobietom udział w opracowywaniu i wdrażaniu skutecznych i wydajnych strategii i programów uwzględniających problematykę płci w organizacjach medialnych; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa państwa członkowskie, by opracowały programy przyczyniające się do rozwijania umiejętności kobiet w dziedzinie nauk ścisłych, techniki, inżynierii i matematyki, które są istotne w zawodach sektora mediów o bardziej technicznym charakterze, takich jak technika dźwięku i technika audiowizualna; podkreśla znaczenie kształcenia i szkolenia zawodowego dla różnicowania wyborów zawodowych i przedstawiania kobietom i mężczyznom możliwości zawodowych innych niż tradycyjne, by pokonać wykluczenie poziome i pionowe; |
| --- | --- |

35.

o

o o

| 36. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

36.

---

(1)  Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 23.

(2)  Dz.U. L 95 z 15.4.2010, s. 1.

(3)  Dz.U. C 296 z 10.11.1995, s. 15.

(4)  Dz.U. C 304 z 6.10.1997, s. 60.

(5)  Dz.U. C 295E z 4.12.2009, s. 43.

(6)  Dz.U. C 36 z 29.1.2016, s. 18.

(7)  Dz.U. C 66 z 21.2.2018, s. 44.

(8)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0338.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0360.

(10)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0260.

(11)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0290.

(12)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0364.

(13)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0417.

(14)  Wspólny zbiór danych UNESCO, OECD i Eurostatu, dostępny pod adresem internetowym: http://eige.europa.eu/gender-statistics/dgs/indicator/ta_educ_part_grad__educ_uoe_grad02

(15)  EIGE, Wskaźnik równouprawnienia płci z 2017 r.

(16)  https://www.womenlobby.org/IMG/pdf/factsheet_women_and_media.pdf

(17)  Lenka Vochocová, wysłuchanie publiczne komisji FEMM na temat: „Równouprawnienie płci w sektorze mediów w UE”, 26 czerwca 2017 r., zapis dostępny pod adresem internetowym http://www.europarl.europa.eu/ep-live/en/committees/video?event=20170626-1500-COMMITTEE-FEMM

(18)  Projekt „Global Media Monitoring”, raport regionalny dla Europy z 2015 r. dostępny pod adresem internetowym http://cdn.agilitycms.com/who-makes-the-news/Imported/reports_2015/regional/Europe.pdf

(19)  Kampania Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy dotycząca przemocy ze względu na płeć w miejscu pracy, https://www.ifj-stop-gender-based-violence.org/

(20)  „Where are the women directors in European films? Gender equality report on female directors (2006–2013) with best practice and policy recommendations” [Gdzie są reżyserki w kinie europejskim? Sprawozdanie na temat równouprawnienia płci dotyczące reżyserek (2006–2013), obejmujące najlepsze praktyki i zalecenia w zakresie polityki] http://www.ewawomen.com/en/research-.html

(21)  „Gender Equality in Power and Decision-Making. Review of the implementation of the Beijing Platform for Action in the EU Member States”. [Równouprawnienie płci w sprawowaniu władzy i w procesie decyzyjnym. Przegląd realizacji pekińskiej platformy działania w państwach członkowskich UE], 2017 r. (Źródło: Baza danych statystycznych instytutu EIGE związanych z płcią – Kobiety i mężczyźni w procesach decyzyjnych).

(22)  Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE): Review of the implementation of the Beijing Platform for Action in the EU Member States”: Women and the Media – Advancing gender equality in decision-making in media organisations” [Przegląd realizacji pekińskiej platformy działania w państwach członkowskich UE. Kobiety w mediach – zwiększanie równouprawnienia płci w procesach decyzyjnych organizacji medialnych], 2013 r.

(23)  Zob. rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie warunków pracy i niepewności zatrudnienia.

(24)  Dz.U. L 69 z 8.3.2014, s. 112.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/28 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/28

---

P8_TA(2018)0102

Wzmocnienie pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (2017/3016(RSP))

(2019/C 390/04)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania, które przyjęto podczas Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet w 1995 r., a w szczególności obszar „Kobiety i media”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania, które przyjęto podczas Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet w 1995 r., a w szczególności obszar „Kobiety i media”,

| — | uwzględniając dokument końcowy z dnia 16 grudnia 2015 r. przyjęty na posiedzeniu wysokiego szczebla Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych poświęconym ogólnemu przeglądowi wdrażania wyników Światowego Szczytu Społeczeństwa Informacyjnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument końcowy z dnia 16 grudnia 2015 r. przyjęty na posiedzeniu wysokiego szczebla Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych poświęconym ogólnemu przeglądowi wdrażania wyników Światowego Szczytu Społeczeństwa Informacyjnego,

| — | uwzględniając dokument Komisji pt. „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równości płci na lata 2016–2019”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument Komisji pt. „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równości płci na lata 2016–2019”,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 maja 2015 r. pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192) oraz przegląd śródokresowy jej realizacji pt. „Połączony jednolity rynek cyfrowy dla wszystkich” (COM(2017)0228), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 maja 2015 r. pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192) oraz przegląd śródokresowy jej realizacji pt. „Połączony jednolity rynek cyfrowy dla wszystkich” (COM(2017)0228),

| — | uwzględniając II filar strategii jednolitego rynku cyfrowego Komisji, mający na celu stworzenie odpowiednich warunków oraz równych szans i otoczenia dla rozwoju sieci cyfrowych i innowacyjnych usług, a także III filar, wspierający integracyjne społeczeństwo cyfrowe, w którym obywatele posiadają odpowiednie umiejętności, by korzystać z możliwości oferowanych przez internet i zwiększyć swoje szanse na znalezienie pracy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając II filar strategii jednolitego rynku cyfrowego Komisji, mający na celu stworzenie odpowiednich warunków oraz równych szans i otoczenia dla rozwoju sieci cyfrowych i innowacyjnych usług, a także III filar, wspierający integracyjne społeczeństwo cyfrowe, w którym obywatele posiadają odpowiednie umiejętności, by korzystać z możliwości oferowanych przez internet i zwiększyć swoje szanse na znalezienie pracy,

| — | uwzględniając strategiczne ramy europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategiczne ramy europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020),

| — | uwzględniając badanie Komisji pt. „ICT for work: Digital skills in the workplace” [ICT na potrzeby pracy – umiejętności cyfrowe w miejscu pracy] i komunikat Komisji z dnia 10 czerwca 2016 r. pt. „Nowy europejski program na rzecz umiejętności – wspólne działania na rzecz wzmocnienia kapitału ludzkiego, zwiększania szans na zatrudnienie i konkurencyjności” (COM(2016)0381), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Komisji pt. „ICT for work: Digital skills in the workplace” [ICT na potrzeby pracy – umiejętności cyfrowe w miejscu pracy] i komunikat Komisji z dnia 10 czerwca 2016 r. pt. „Nowy europejski program na rzecz umiejętności – wspólne działania na rzecz wzmocnienia kapitału ludzkiego, zwiększania szans na zatrudnienie i konkurencyjności” (COM(2016)0381),

| — | uwzględniając analizę pt. „Empowering women on the Internet” [Wzmacnianie pozycji kobiet w internecie] opublikowaną przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Wewnętrznej w październiku 2015 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając analizę pt. „Empowering women on the Internet” [Wzmacnianie pozycji kobiet w internecie] opublikowaną przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Wewnętrznej w październiku 2015 r. (1),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 1 października 2013 r. pt. „Women active in the ICT sector” [Kobiety działające w sektorze ICT], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 1 października 2013 r. pt. „Women active in the ICT sector” [Kobiety działające w sektorze ICT],

| — | uwzględniając badanie Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) z dnia 26 stycznia 2017 r. pt. „Gender and Digital Agenda” [Agenda cyfrowa a kwestia płci], |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) z dnia 26 stycznia 2017 r. pt. „Gender and Digital Agenda” [Agenda cyfrowa a kwestia płci],

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie stosowania zasady równego wynagradzania pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie stosowania zasady równego wynagradzania pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2013 r. w sprawie eliminowania stereotypów dotyczących płci w UE (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2013 r. w sprawie eliminowania stereotypów dotyczących płci w UE (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie agendy cyfrowej na rzecz wzrostu, mobilności i zatrudnienia: pora przyspieszyć (4), a w szczególności wielką koalicję na rzecz cyfrowych umiejętności i miejsc pracy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie agendy cyfrowej na rzecz wzrostu, mobilności i zatrudnienia: pora przyspieszyć (4), a w szczególności wielką koalicję na rzecz cyfrowych umiejętności i miejsc pracy,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie stosowania dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie stosowania dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet w erze cyfrowej (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet w erze cyfrowej (6),

| — | uwzględniając pytanie skierowane do Komisji w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (O-000004/2018 – B8-0010/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie skierowane do Komisji w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (O-000004/2018 – B8-0010/2018),

| — | uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że transformacja cyfrowa zrewolucjonizowała i zasadniczo zmieniła sposób, w jaki ludzie docierają do informacji i je przekazują, w jaki komunikują się, utrzymują kontakty, studiują i pracują, dzięki stworzeniu nowych możliwości uczestnictwa w dyskusjach publicznych i politycznych, w szkoleniach oraz w rynku pracy, otwarciu nowych perspektyw dla samostanowienia o swoim życiu oraz ogromnemu potencjałowi gospodarczemu w Unii Europejskiej i poza nią; mając na uwadze, że cyfryzacja ma wpływ nie tylko na rynek, ale i na całe społeczeństwo; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że transformacja cyfrowa zrewolucjonizowała i zasadniczo zmieniła sposób, w jaki ludzie docierają do informacji i je przekazują, w jaki komunikują się, utrzymują kontakty, studiują i pracują, dzięki stworzeniu nowych możliwości uczestnictwa w dyskusjach publicznych i politycznych, w szkoleniach oraz w rynku pracy, otwarciu nowych perspektyw dla samostanowienia o swoim życiu oraz ogromnemu potencjałowi gospodarczemu w Unii Europejskiej i poza nią; mając na uwadze, że cyfryzacja ma wpływ nie tylko na rynek, ale i na całe społeczeństwo;

| B. | mając na uwadze, że społeczeństwo informacyjne, bazujące na technologiach informacyjno-komunikacyjnych (ICT), niesie ze sobą ogromne możliwości, jeśli chodzi o tworzenie i podział dobrobytu oraz wiedzy; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że społeczeństwo informacyjne, bazujące na technologiach informacyjno-komunikacyjnych (ICT), niesie ze sobą ogromne możliwości, jeśli chodzi o tworzenie i podział dobrobytu oraz wiedzy;

| C. | mając na uwadze, że na całym świecie kobiety jako grupa demograficzna rzadziej korzystają z internetu niż mężczyźni; mając na uwadze, że 68 % mężczyzn i 62 % kobiet regularnie używa komputera i internetu; mając na uwadze, że 54 % mężczyzn, w porównaniu z 48 % kobiet, korzysta z internetu na urządzeniach mobilnych; mając na uwadze, że 33 % mężczyzn i tylko 18 % kobiet samodzielnie instaluje oprogramowanie na urządzeniach; mając na uwadze, że 41 % mężczyzn korzysta z radia i telewizji w internecie, w porównaniu z 35 % kobiet; mając na uwadze, że 47 % mężczyzn korzysta z elektronicznych usług bankowych, w porównaniu z 35 % kobiet; mając na uwadze, że 22 % mężczyzn i tylko 17 % kobiet sprzedaje towary w internecie; mając na uwadze, że 20 % mężczyzn kupuje towary w internecie, w porównaniu z 13 % kobiet; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że na całym świecie kobiety jako grupa demograficzna rzadziej korzystają z internetu niż mężczyźni; mając na uwadze, że 68 % mężczyzn i 62 % kobiet regularnie używa komputera i internetu; mając na uwadze, że 54 % mężczyzn, w porównaniu z 48 % kobiet, korzysta z internetu na urządzeniach mobilnych; mając na uwadze, że 33 % mężczyzn i tylko 18 % kobiet samodzielnie instaluje oprogramowanie na urządzeniach; mając na uwadze, że 41 % mężczyzn korzysta z radia i telewizji w internecie, w porównaniu z 35 % kobiet; mając na uwadze, że 47 % mężczyzn korzysta z elektronicznych usług bankowych, w porównaniu z 35 % kobiet; mając na uwadze, że 22 % mężczyzn i tylko 17 % kobiet sprzedaje towary w internecie; mając na uwadze, że 20 % mężczyzn kupuje towary w internecie, w porównaniu z 13 % kobiet;

| D. | mając na uwadze, że cyfrowe modele komunikacji przyczyniły się do stworzenia warunków sprzyjających szerzeniu się mowy nienawiści i gróźb pod adresem kobiet, bowiem 18 % kobiet w Europie od momentu wejścia w okres dojrzewania doświadczyło różnych form nękania w internecie; mając na uwadze, że wzrosła liczba gróźb wobec kobiet, w tym gróźb śmierci; mając na uwadze, że świadomość społeczna na temat form cyberprzemocy jest nadal niewystarczająca; mając na uwadze, że w ramach prawnych nie uwzględniono jeszcze w pełni różnych form przemocy w internecie; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że cyfrowe modele komunikacji przyczyniły się do stworzenia warunków sprzyjających szerzeniu się mowy nienawiści i gróźb pod adresem kobiet, bowiem 18 % kobiet w Europie od momentu wejścia w okres dojrzewania doświadczyło różnych form nękania w internecie; mając na uwadze, że wzrosła liczba gróźb wobec kobiet, w tym gróźb śmierci; mając na uwadze, że świadomość społeczna na temat form cyberprzemocy jest nadal niewystarczająca; mając na uwadze, że w ramach prawnych nie uwzględniono jeszcze w pełni różnych form przemocy w internecie;

| E. | mając na uwadze, że tylko 2 % wszystkich kobiet na rynku pracy jest zatrudnione na stanowiskach technicznych i naukowych, natomiast wśród mężczyzn odsetek ten wynosi 5 %; mając na uwadze, że zaledwie 9 % programistów w Europie to kobiety, że jedynie 19 % menedżerów wysokiego szczebla w sektorze ICT i sektorze łączności jest płci żeńskiej (w porównaniu z 45 % w innych sektorach usługowych) oraz że wśród przedsiębiorców działających w tych sektorach jest tylko 19 % kobiet (w porównaniu z 54 % w innych sektorach usługowych); |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że tylko 2 % wszystkich kobiet na rynku pracy jest zatrudnione na stanowiskach technicznych i naukowych, natomiast wśród mężczyzn odsetek ten wynosi 5 %; mając na uwadze, że zaledwie 9 % programistów w Europie to kobiety, że jedynie 19 % menedżerów wysokiego szczebla w sektorze ICT i sektorze łączności jest płci żeńskiej (w porównaniu z 45 % w innych sektorach usługowych) oraz że wśród przedsiębiorców działających w tych sektorach jest tylko 19 % kobiet (w porównaniu z 54 % w innych sektorach usługowych);

| F. | mając na uwadze, że istnieją znaczne różnice pod względem płci w dostępie do możliwości zawodowych i edukacyjnych, jeśli chodzi o technologie informacyjno-komunikacyjne i umiejętności komputerowe; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że istnieją znaczne różnice pod względem płci w dostępie do możliwości zawodowych i edukacyjnych, jeśli chodzi o technologie informacyjno-komunikacyjne i umiejętności komputerowe;

| G. | mając na uwadze, że seksizm i stereotypy płciowe stanowią poważną przeszkodę dla równości płci i jeszcze bardziej pogłębiają różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn w sektorze cyfrowym, utrudniając kobietom pełny rozwój ich zdolności jako użytkowniczek, innowatorek i twórczyń; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że seksizm i stereotypy płciowe stanowią poważną przeszkodę dla równości płci i jeszcze bardziej pogłębiają różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn w sektorze cyfrowym, utrudniając kobietom pełny rozwój ich zdolności jako użytkowniczek, innowatorek i twórczyń;

| H. | mając na uwadze, że coraz więcej stanowisk, nie tylko w sektorze ICT, wymaga pewnego stopnia umiejętności cyfrowych i informatycznych, a tendencja ta będzie zapewne wzrastać w przyszłości, kiedy to w większości zawodów i wolnych miejsc pracy potrzebny będzie szerszy zakres kompetencji cyfrowych; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że coraz więcej stanowisk, nie tylko w sektorze ICT, wymaga pewnego stopnia umiejętności cyfrowych i informatycznych, a tendencja ta będzie zapewne wzrastać w przyszłości, kiedy to w większości zawodów i wolnych miejsc pracy potrzebny będzie szerszy zakres kompetencji cyfrowych;

| I. | mając na uwadze, że doskonalenie umiejętności cyfrowych i informatycznych daje wyjątkową szansę na poprawę równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, gdyż zwiększa dostęp do edukacji i szkoleń oraz ułatwia integrację na rynku pracy, nie tylko w przypadku kobiet i dziewcząt, ale i osób o specjalnych potrzebach, takich jak osoby niepełnosprawne, a także mieszkańców obszarów wiejskich i obszarów oddalonych, które są daleko od ośrodków miejskich; mając na uwadze, że transformacja cyfrowa miejsca pracy może nieść ze sobą pewne wyzwania, którym trzeba stawić czoła; mając na uwadze, że wzrost liczby kobiet w jednym z najlepiej płatnych sektorów, jakim jest ICT, mógłby przyczynić się do wzmocnienia ich pozycji finansowej i niezależności, prowadząc do ogólnego zmniejszenia różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn oraz zwiększenia niezależności finansowej kobiet; mając na uwadze, że zaledwie około 16 % z prawie 8 mln osób pracujących w sektorze ICT w Europie to kobiety; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że doskonalenie umiejętności cyfrowych i informatycznych daje wyjątkową szansę na poprawę równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, gdyż zwiększa dostęp do edukacji i szkoleń oraz ułatwia integrację na rynku pracy, nie tylko w przypadku kobiet i dziewcząt, ale i osób o specjalnych potrzebach, takich jak osoby niepełnosprawne, a także mieszkańców obszarów wiejskich i obszarów oddalonych, które są daleko od ośrodków miejskich; mając na uwadze, że transformacja cyfrowa miejsca pracy może nieść ze sobą pewne wyzwania, którym trzeba stawić czoła; mając na uwadze, że wzrost liczby kobiet w jednym z najlepiej płatnych sektorów, jakim jest ICT, mógłby przyczynić się do wzmocnienia ich pozycji finansowej i niezależności, prowadząc do ogólnego zmniejszenia różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn oraz zwiększenia niezależności finansowej kobiet; mając na uwadze, że zaledwie około 16 % z prawie 8 mln osób pracujących w sektorze ICT w Europie to kobiety;

| J. | mając na uwadze, że cyfryzacja oferuje nowe możliwości w zakresie przedsiębiorczości kobiet, w tym przedsiębiorczości cyfrowej na niewielką skalę, w wielu przypadkach niewymagającej dużego kapitału założycielskiego, jak również przedsiębiorstw prowadzonych w ramach gospodarki społecznej, które zwiększają włączenie społeczne; mając na uwadze, że trzeba wspierać przedsiębiorczość cyfrową kobiet, gdyż jest to jeden z najbardziej dynamicznych się i najlepiej prosperujących sektorów gospodarki, który oferuje liczne możliwości innowacji i rozwoju, natomiast kobiety stanowią jedynie 19 % przedsiębiorców w tej branży; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że cyfryzacja oferuje nowe możliwości w zakresie przedsiębiorczości kobiet, w tym przedsiębiorczości cyfrowej na niewielką skalę, w wielu przypadkach niewymagającej dużego kapitału założycielskiego, jak również przedsiębiorstw prowadzonych w ramach gospodarki społecznej, które zwiększają włączenie społeczne; mając na uwadze, że trzeba wspierać przedsiębiorczość cyfrową kobiet, gdyż jest to jeden z najbardziej dynamicznych się i najlepiej prosperujących sektorów gospodarki, który oferuje liczne możliwości innowacji i rozwoju, natomiast kobiety stanowią jedynie 19 % przedsiębiorców w tej branży;

| K. | mając na uwadze, że wzrost liczby kobiet w sektorze ICT ożywiłby rynek, na którym przewiduje się niedobór pracowników, podczas gdy równy udział kobiet w tym rynku doprowadziłby do zysków w unijnym PKB w wysokości ok. 9 mld EUR rocznie; mając na uwadze, że na wydziałach informatyki i komunikacji wciąż jest zdecydowanie za mało kobiet, gdyż stanowią one jedynie około 20 % absolwentów w tej dziedzinie, a tylko 3 % wszystkich absolwentek skończyło studia na wydziale informatyki czy komunikacji; mając na uwadze znaczne trudności, jakie kobiety napotykają, by dostać się do sektora ICT i w nim się utrzymać; mając na uwadze, że zdominowane przez mężczyzn środowisko pracy, gdzie jedynie 30 % pracowników stanowią kobiety, sprawia, że wiele kobiet porzuca sektor ICT w kilka lat po ukończeniu studiów; mając na uwadze, że udział kobiet w cyfrowym rynku pracy maleje wraz z wiekiem; mając na uwadze, że absolwentki informatyki i komunikacji poniżej 30 roku życia stanowią 20 % zatrudnionych w sektorze ICT, natomiast kobiety w wieku od 31 do 45 lat – 15,4 %, a powyżej 45 roku życia – 9 %; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że wzrost liczby kobiet w sektorze ICT ożywiłby rynek, na którym przewiduje się niedobór pracowników, podczas gdy równy udział kobiet w tym rynku doprowadziłby do zysków w unijnym PKB w wysokości ok. 9 mld EUR rocznie; mając na uwadze, że na wydziałach informatyki i komunikacji wciąż jest zdecydowanie za mało kobiet, gdyż stanowią one jedynie około 20 % absolwentów w tej dziedzinie, a tylko 3 % wszystkich absolwentek skończyło studia na wydziale informatyki czy komunikacji; mając na uwadze znaczne trudności, jakie kobiety napotykają, by dostać się do sektora ICT i w nim się utrzymać; mając na uwadze, że zdominowane przez mężczyzn środowisko pracy, gdzie jedynie 30 % pracowników stanowią kobiety, sprawia, że wiele kobiet porzuca sektor ICT w kilka lat po ukończeniu studiów; mając na uwadze, że udział kobiet w cyfrowym rynku pracy maleje wraz z wiekiem; mając na uwadze, że absolwentki informatyki i komunikacji poniżej 30 roku życia stanowią 20 % zatrudnionych w sektorze ICT, natomiast kobiety w wieku od 31 do 45 lat – 15,4 %, a powyżej 45 roku życia – 9 %;

| L. | mając na uwadze, że zgodnie z badaniem zatytułowanym „Kobiety aktywne zawodowo w sektorze ICT” („Women active in the ICT sector”) Europa będzie musiała zmierzyć się z niedoborem 900 tys. pracowników w sektorze ICT do 2020 r.; mając na uwadze, że sektor ICT rozwija się w szybkim tempie, a co roku powstaje 120 tys. nowych miejsc pracy; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że zgodnie z badaniem zatytułowanym „Kobiety aktywne zawodowo w sektorze ICT” („Women active in the ICT sector”) Europa będzie musiała zmierzyć się z niedoborem 900 tys. pracowników w sektorze ICT do 2020 r.; mając na uwadze, że sektor ICT rozwija się w szybkim tempie, a co roku powstaje 120 tys. nowych miejsc pracy;

| M. | mając na uwadze, że sektor ICT cechuje niezwykle wysoki stopnień segregacji, zarówno pionowej, jak i poziomej, oraz przepaść między kwalifikacjami kobiet uzyskanymi w ramach kształcenia a ich pozycją w sektorze ICT; mając na uwadze, że mniej niż 20 % przedsiębiorców w sektorze ICT to kobiety; mając na uwadze, że większość (54 %) kobiet zatrudnionych w sektorze ICT zajmuje gorzej płatne stanowiska wymagające niższego poziomu kwalifikacji oraz że tylko niewielka ich część (8 %) zajmuje stanowiska inżynierów oprogramowania wymagające wysokiego poziomu kwalifikacji; mając na uwadze, że kobiety są także niedostatecznie reprezentowane w procesie podejmowania decyzji w sektorze ICT, w którym jedynie 19,2 % pracowników ma za kierownika kobietę, podczas gdy w innych sektorach wartość ta wynosi 45,2 %; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że sektor ICT cechuje niezwykle wysoki stopnień segregacji, zarówno pionowej, jak i poziomej, oraz przepaść między kwalifikacjami kobiet uzyskanymi w ramach kształcenia a ich pozycją w sektorze ICT; mając na uwadze, że mniej niż 20 % przedsiębiorców w sektorze ICT to kobiety; mając na uwadze, że większość (54 %) kobiet zatrudnionych w sektorze ICT zajmuje gorzej płatne stanowiska wymagające niższego poziomu kwalifikacji oraz że tylko niewielka ich część (8 %) zajmuje stanowiska inżynierów oprogramowania wymagające wysokiego poziomu kwalifikacji; mając na uwadze, że kobiety są także niedostatecznie reprezentowane w procesie podejmowania decyzji w sektorze ICT, w którym jedynie 19,2 % pracowników ma za kierownika kobietę, podczas gdy w innych sektorach wartość ta wynosi 45,2 %;

| N. | mając na uwadze, że kobiety, które ukończyły 55 lat, są szczególnie zagrożone bezrobociem i brakiem aktywności na rynku pracy, przy czym średnia stopa zatrudnienia kobiet w wieku 55–64 lat w UE wynosiła jedynie 49 % w 2016 r. porównaniu z 62 % w przypadku mężczyzn; mając na uwadze, że niski poziom znajomości technologii informacyjno-komunikacyjnych i umiejętności cyfrowych potęguje to zagrożenie; mając na uwadze, że zwiększanie umiejętności cyfrowych kobiet po 55 roku życia i inwestowanie w te umiejętności poprawiłoby szanse kobiet na zatrudnienie oraz oferowałoby pewien poziom ochrony przed wykluczeniem z rynku pracy; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że kobiety, które ukończyły 55 lat, są szczególnie zagrożone bezrobociem i brakiem aktywności na rynku pracy, przy czym średnia stopa zatrudnienia kobiet w wieku 55–64 lat w UE wynosiła jedynie 49 % w 2016 r. porównaniu z 62 % w przypadku mężczyzn; mając na uwadze, że niski poziom znajomości technologii informacyjno-komunikacyjnych i umiejętności cyfrowych potęguje to zagrożenie; mając na uwadze, że zwiększanie umiejętności cyfrowych kobiet po 55 roku życia i inwestowanie w te umiejętności poprawiłoby szanse kobiet na zatrudnienie oraz oferowałoby pewien poziom ochrony przed wykluczeniem z rynku pracy;

| O. | mając na uwadze, że według danych Eurostatu za 2014 r. kształcenie na poziomie wyższym kontynuuje więcej kobiet (42,3 %) niż mężczyzn (33,6 %), przy czym kobiety są liczniej reprezentowane w dziedzinach humanistycznych niż naukowych; mając na uwadze, że jedynie 9,6 % kobiet w szkolnictwie wyższym studiuje na kierunkach związanych z ICT, natomiast odsetek mężczyzn studiujących na takich kierunkach wynosi 30,6 %; mając na uwadze, że kobiety nadal są w niedostatecznym stopniu reprezentowane w takich inicjatywach, jak unijny Tydzień Kodowania, ICT na rzecz lepszej edukacji, Startup Europe Leaders Club i wielka koalicja na rzecz miejsc pracy w sektorze cyfrowym, które zmierzają do dalszego promowania e-edukacji i e-umiejętności; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że według danych Eurostatu za 2014 r. kształcenie na poziomie wyższym kontynuuje więcej kobiet (42,3 %) niż mężczyzn (33,6 %), przy czym kobiety są liczniej reprezentowane w dziedzinach humanistycznych niż naukowych; mając na uwadze, że jedynie 9,6 % kobiet w szkolnictwie wyższym studiuje na kierunkach związanych z ICT, natomiast odsetek mężczyzn studiujących na takich kierunkach wynosi 30,6 %; mając na uwadze, że kobiety nadal są w niedostatecznym stopniu reprezentowane w takich inicjatywach, jak unijny Tydzień Kodowania, ICT na rzecz lepszej edukacji, Startup Europe Leaders Club i wielka koalicja na rzecz miejsc pracy w sektorze cyfrowym, które zmierzają do dalszego promowania e-edukacji i e-umiejętności;

| P. | mając na uwadze, że niewielki udział kobiet i dziewcząt w kształceniu w dziedzinie ICT, a następnie w odnośnych zawodach jest wynikiem złożonej zależności między stereotypowym przedstawianiem płci, które zaczyna się na wczesnym etapie życia, a edukacją, oraz że utrzymuje się to następnie w trakcie kariery zawodowej; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że niewielki udział kobiet i dziewcząt w kształceniu w dziedzinie ICT, a następnie w odnośnych zawodach jest wynikiem złożonej zależności między stereotypowym przedstawianiem płci, które zaczyna się na wczesnym etapie życia, a edukacją, oraz że utrzymuje się to następnie w trakcie kariery zawodowej;

| 1. | wzywa Komisję do wykorzystania i lepszego ukierunkowania agendy cyfrowej i strategii jednolitego rynku cyfrowego w celu zajęcia się poważnym zróżnicowaniem sytuacji kobiet i mężczyzn w sektorze ICT oraz wspierania pełnej integracji kobiet w tym sektorze, zwłaszcza w odniesieniu do zawodów technicznych i w branży telekomunikacyjnej, a także do propagowania kształcenia i szkolenia kobiet i dziewcząt w dziedzinie ICT i w innych przedmiotach z dziedziny nauk przyrodniczych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM); |
| --- | --- |

1.

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje działania służące wspieraniu integracji i uczestnictwa kobiet w społeczeństwie informacyjnym zawarte w dokumencie zatytułowanym „Strategic engagement for gender equality 2016–2019” [Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019]; wzywa Komisję do wdrożenia działań mających na celu zmniejszenie różnicy w wynagrodzeniach, zarobkach i świadczeniach emerytalnych kobiet i mężczyzn, a co za tym idzie zwalczanie ubóstwa wśród kobiet, a także do nadania priorytetu propagowaniu zatrudnienia kobiet w sektorze ICT, zwalczania stereotypów płciowych i wspierania równości płci na wszystkich szczeblach i we wszystkich rodzajach kształcenia, w tym w odniesieniu do uwarunkowanego płcią wyboru kierunku studiów i przebiegu kariery zawodowej, zgodnie z priorytetami ustalonymi w programie „Edukacja i szkolenia 2020”; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zachęca Komisję i państwa członkowskie do działania w duchu otwartej współpracy w oparciu o strategiczne ramy europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020) w celu znalezienia rozwiązań i dzielenia się najlepszymi praktykami w zakresie wczesnej edukacji cyfrowej, w tym e-umiejętności i kodowania, które będą proponowane również dziewczętom, a także na późniejszych etapach kształcenia, w zakresie programów ukierunkowanych na zwiększenie udziału kobiet decydujących się na kształcenie w dziedzinach STEM i kończących studia na powiązanych z nimi kierunkach, gdyż pozwoliłoby to kobietom uzyskać pełny dostęp do usług elektronicznych, na równi z mężczyznami, oraz korzystać z możliwości zatrudnienia dla inżynierów i specjalistów w dziedzinie IT, które z dużym prawdopodobieństwem będą dostępne; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa UE i państwa członkowskie do rozwijania, wspierania i wdrażania działań promowanych przez ONZ i jej organy, zwłaszcza w ramach pekińskiej deklaracji i platformy działania oraz Światowego Szczytu Społeczeństwa Informacyjnego (WSIS), w tym w ramach programów nauczania, w celu dążenia do wzmocnienia pozycji kobiet w erze cyfrowej na szczeblu europejskim i światowym; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się problemem zróżnicowania sytuacji kobiet i mężczyzn sektorze ICT przez podkreślanie faktu, że różnorodność sprzyja przedsiębiorczości, oraz tworzenie dodatkowych, silniejszych zachęt zarówno dla przedsiębiorstw, jak i dla kobiet, np. uwypuklając autorytety, zapewniając programy opieki mentorskiej i ścieżki rozwoju zawodowego, aby kobiety stały się bardziej widoczne; zachęca państwa członkowskie do udzielania wsparcia na rzecz i podejmowania działań w zakresie, między innymi, opracowywania treści online promujących równość płci, propagowania dostępu do ICT i wykorzystania ICT, jako narzędzi służących zwalczaniu dyskryminacji ze względu na płeć w obszarach takich, jak przemoc ze względu na płeć, a także osiąganiu równowagi między życiem zawodowym a prywatnym; |
| --- | --- |

5.

| 6. | z zadowoleniem przyjmuje Plan działania UE na lata 2017–2019 na rzecz eliminowania zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć (COM(2017)0678); podkreśla potrzebę wzmocnienia przestrzegania zapisanej w TUE zasady równości wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę, a także wzywa Komisję do wdrożenia inicjatyw zawartych w ramach działania II określonego w planie mającym na celu przyciągnięcie większej liczby kobiet do zawodów związanych z dziedzinami STEM, co według EIGE mogłyby doprowadzić do likwidacji różnic w wynagrodzeniach mężczyzn i kobiet do 2050 r., dzięki wyższej wydajności miejsc pracy w dziedzinach STEM; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do udostępniania funduszy oraz poprawy dostępu do istniejących funduszy w celu promowania i wspierania przedsiębiorczości kobiet, zwłaszcza w ramach cyfrowej transformacji przemysłu, aby zagwarantować, że każde przedsiębiorstwo, niezależnie od wielkości, sektora prowadzenia działalność lub lokalizacji w Europie, będzie mogło korzystać z innowacji cyfrowych; podkreśla w związku z tym, że ośrodki innowacji cyfrowych, które mają kluczowe znaczenie dla ułatwienia transformacji cyfrowej, powinny kłaść szczególny nacisk na przedsiębiorczość kobiet i na przedsiębiorstwa typu start-up, których właścicielami są kobiety; wzywa Komisję do pełnego i kompleksowego zajęcia się kwestią różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn w procesie cyfryzacji; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania uczenia się przez całe życie oraz szkolenia i programów, które pomagają uczestnikom lepiej dostosować się lub przygotować do ewentualnej zmiany ścieżki kariery, zgodnie z rosnącym zapotrzebowaniem na umiejętności cyfrowe w wielu różnych sektorach, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet w wieku co najmniej 55 lat, w szczególności tych, które mają obowiązki opiekuna, oraz kobiet, które miały przerwę w karierze zawodowej lub ponownie wchodzą na rynek pracy, w celu zapewnienia, aby nie pozostały one w tyle w coraz szybszym procesie cyfryzacji, a także w celu ich ochrony przed wykluczeniem z rynku pracy; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla skuteczność wykorzystywania internetu do celów kampanii, forów i wzmacniania widoczności kobiet stanowiących wzorce do naśladowania, jako że przyspiesza to osiągnięcie równouprawnienia płci; wzywa Komisję i państwa członkowskie do propagowania internetowych sieci kobiet, gdyż zakładają one podejście oddolne do wzmacniania pozycji kobiet; |
| --- | --- |

9.

| 10. | apeluje do Komisji o wspieranie tworzenia sieci organizacji społeczeństwa obywatelskiego i organizacji zrzeszających pracowników mediów w celu wzmocnienia pozycji kobiet, tak by mogły w nich aktywnie uczestniczyć oraz w celu uznania szczególnych potrzeb kobiet w sektorze mediów; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla kluczową rolę społeczeństwa obywatelskiego w zarządzaniu internetem; apeluje do Komisji i państw członkowskich o konstruktywne zaangażowanie i wsparcie cyfrowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

11.

| 12. | zachęca wszystkie organy i podmioty społeczeństwa obywatelskiego do wspierania wprowadzania i wdrażania e-usług, e-umiejętności i cyfrowych form pracy, które mogą przyczynić się do równowagi między życiem zawodowym a prywatnym w naszych społeczeństwach, a jednocześnie do dopilnowania, by nie dopuszczać do podwójnego obciążenia kobiet; wzywa Komisję i państwa członkowskie do określenia szans i wyzwań związanych z cyfryzacją, także w odniesieniu do warunków pracy, takich jak niestabilne formy zatrudnienia i związane z pracą problemy dotyczące zdrowia psychicznego; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla znaczenie zapewnienia uwzględniania aspektu płci w sektorze edukacji poprzez promowanie umiejętności cyfrowych i uczestnictwa kobiet i dziewcząt w edukacji i szkoleniach z dziedziny ICT dzięki ujęciu kodowania, nowych mediów i technologii w programach nauczania na wszystkich poziomach, a także w edukacji pozaprogramowej, kształceniu nieformalnym i pozaformalnym, i we wszystkich typach edukacji i szkolenia, w tym kierowanych do nauczycieli, tak by zmniejszać i likwidować niedobory umiejętności cyfrowych oraz zachęcać dziewczęta i młode kobiety do podejmowania kariery naukowej w dziedzinie ICT; podkreśla znaczenie stałego dialogu z partnerami społecznymi w celu przezwyciężenia problemu różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zachęca państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiedniej do wieku edukacji z zakresu ICT na wczesnych etapach, ze szczególnym naciskiem na inspirowanie dziewcząt do rozwoju zainteresowań i zdolności w sferze cyfrowej, oraz apeluje do Komisji i państw członkowskich o popularyzację nauk przyrodniczych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM) w edukacji dziewcząt od młodego wieku z uwagi na fakt, że dziewczęta na wczesnym etapie ścieżki edukacyjnej rezygnują z przedmiotów z dziedziny STEM z powodu stereotypów płci, z jakimi wiążą się tego rodzaju przedmioty, braku autorytetów oraz podziału zajęć i zabawek, czego skutkiem jest niedostateczna liczba kobiet na takich kierunkach na uniwersytetach, a w konsekwencji w miejscu pracy; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zachęca państwa członkowskie i Komisję do promowania, m.in. za pośrednictwem kampanii informacyjnych i uświadamiających, uczestnictwa kobiet w sektorach działalności tradycyjnie uważanych za „męskie”, do których należy też cyfryzacja; podkreśla potrzebę organizowania kampanii uświadamiających i szkoleniowych, a także kampanii uwzględniania perspektywy płci dla wszystkich podmiotów zaangażowanych w politykę w obszarze cyfryzacji; podkreśla, że należy wspierać nabywanie przez kobiety e-umiejętności w sektorach, które nie wykorzystują intensywnie ICT, ale w bliskiej przyszłości będą wymagać umiejętności i kompetencji cyfrowych; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa Komisję i państwa członkowskie oraz przedsiębiorstwa do szerzenia równości kobiet i mężczyzn w dziedzinie ICT przez zbieranie danych na temat korzystania z ICT segregowanych według kryterium płci oraz opracowywanie celów ilościowych, wskaźników i poziomów referencyjnych, aby śledzić sytuację w zakresie dostępu kobiet do ICT i upowszechniać przykłady najlepszych praktyk wśród przedsiębiorstw z sektora ICT; wzywa EIGE do opracowania danych dotyczących sposobów lepszego wykorzystania usług cyfrowych z korzyścią dla kobiet i równouprawnienia płci; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla, że istotne znaczenie ma określenie wyzwań, które wiążą się z wykorzystaniem ICT i internetu do popełniania przestępstw przeciwko kobietom, grożenia im lub dopuszczania się aktów molestowania i przemocy wobec kobiet; pilnie wzywa decydentów politycznych do zajęcia się tymi kwestiami we właściwy sposób oraz dopilnowania, aby zostały wprowadzone ramy umożliwiające organom skuteczne ściganie przestępstw cyfrowych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia ochrony dziewcząt przed reklamami w środowisku cyfrowym, które mogłyby nakłaniać je do zachowania szkodliwego dla zdrowia; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wzywa instytucje UE i państwa członkowskie do przeprowadzenia kampanii uświadamiających kobiety o korzyściach związanych z ICT, a także o związanym z nimi ryzykiem, oraz do zapewniania im koniecznej edukacji i wiedzy o tym, jak chronić się w internecie; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wzywa instytucje, agencje i organy UE, a także państwa członkowskie i ich organy ścigania do współpracy i przyjęcia konkretnych środków w celu koordynowania swoich działań służących walce z wykorzystywaniem ICT do popełniania przestępstw związanych z handlem ludźmi, napastowaniem lub uporczywym nękaniem w internecie, gdyż przestępstwa te mają często charakter transgraniczny, a koordynacja na szczeblu UE ma zasadnicze znaczenie dla ich ścigania; apeluje do państw członkowskich o dokonanie przeglądu swojego prawa karnego, aby dopilnować, by nowe formy przemocy cyfrowej zostały zdefiniowane i uznane w przepisach; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

20.

---

(1)  Analiza „Empowering women on the Internet” [Wzmacnianie pozycji kobiet w internecie], Parlament Europejski, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Wewnętrznej Unii Europejskiej, Departament Tematyczny C ds. Praw Obywatelskich i Spraw Konstytucyjnych, Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia, październik 2015 r.

(2)  Dz.U. C 264 E z 13.9.2013, s. 75.

(3)  Dz.U. C 36 z 29.1.2016, s. 18.

(4)  Dz.U. C 93 z 9.3.2016, s. 120.

(5)  Dz.U. C 349 z 17.10.2017, s. 56.

(6)  Dz.U. C 66 z 21.2.2018, s. 44.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/33 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/33

---

P8_TA(2018)0103

Wdrażanie Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Instrumentu Pomocy Humanitarnej oraz Europejskiego Funduszu Rozwoju

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrażania Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Instrumentu Pomocy Humanitarnej oraz Europejskiego Funduszu Rozwoju (2017/2258(INI))

(2019/C 390/05)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 3 ust. 5 oraz art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 3 ust. 5 oraz art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 208–211 i 214 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 208–211 i 214 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając globalne partnerstwo w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju przyjęte podczas Forum Wysokiego Szczebla w sprawie Skuteczności Pomocy, które odbyło się w Pusanie w 2011 r., oraz odnowione na posiedzeniu wysokiego szczebla w Nairobi w 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalne partnerstwo w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju przyjęte podczas Forum Wysokiego Szczebla w sprawie Skuteczności Pomocy, które odbyło się w Pusanie w 2011 r., oraz odnowione na posiedzeniu wysokiego szczebla w Nairobi w 2016 r.,

| — | uwzględniając Trzecią Światową Konferencję ONZ na temat Ograniczania Ryzyka Klęsk Żywiołowych, która odbyła się w Sendai (Japonia) w dniach 14–18 marca 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Trzecią Światową Konferencję ONZ na temat Ograniczania Ryzyka Klęsk Żywiołowych, która odbyła się w Sendai (Japonia) w dniach 14–18 marca 2015 r.,

| — | uwzględniając rezolucję ONZ pt. „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”przyjętą podczas szczytu ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju zorganizowanego w dniu 25 września 2015 r. w Nowym Jorku, a także uwzględniając 17 celów zrównoważonego rozwoju zawartych w tej rezolucji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję ONZ pt. „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”przyjętą podczas szczytu ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju zorganizowanego w dniu 25 września 2015 r. w Nowym Jorku, a także uwzględniając 17 celów zrównoważonego rozwoju zawartych w tej rezolucji,

| — | uwzględniając Światowy Szczyt Humanitarny, który odbył się w dniach 23–24 maja 2016 r. w Stambule, oraz tzw. wielki układ (Grand Bargain) zawarty przez podmioty z grona największych darczyńców i niosących pomoc, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Światowy Szczyt Humanitarny, który odbył się w dniach 23–24 maja 2016 r. w Stambule, oraz tzw. wielki układ (Grand Bargain) zawarty przez podmioty z grona największych darczyńców i niosących pomoc,

| — | uwzględniając umowę o partnerstwie AKP–UE (1) podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. oraz zmienioną w dniach 25 czerwca 2005 r. i 22 czerwca 2010 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę o partnerstwie AKP–UE (1) podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. oraz zmienioną w dniach 25 czerwca 2005 r. i 22 czerwca 2010 r.,

| — | uwzględniając decyzję Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską (2),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej (3),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (4),

| — | uwzględniając umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („umowa wewnętrzna”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („umowa wewnętrzna”),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/322 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie realizacji 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/322 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie realizacji 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (5),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (6),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020 (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020 (7),

| — | uwzględniając przyjęty w 2007 r. Konsensus europejski w sprawie pomocy humanitarnej (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjęty w 2007 r. Konsensus europejski w sprawie pomocy humanitarnej (8),

| — | uwzględniając przyjęty w dniu 7 czerwca 2017 r. nowy Europejski konsensus w sprawie rozwoju (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjęty w dniu 7 czerwca 2017 r. nowy Europejski konsensus w sprawie rozwoju (9),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie współpracy UE ze społeczeństwem obywatelskim w dziedzinie działań zewnętrznych UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie współpracy UE ze społeczeństwem obywatelskim w dziedzinie działań zewnętrznych UE,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie podniesienia skuteczności współpracy na rzecz rozwoju (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie podniesienia skuteczności współpracy na rzecz rozwoju (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. w sprawie funduszu powierniczego UE dla Afryki: skutki dla rozwoju i pomocy humanitarnej (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. w sprawie funduszu powierniczego UE dla Afryki: skutki dla rozwoju i pomocy humanitarnej (11),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie sprawozdania UE za rok 2015 w sprawie spójności polityki na rzecz rozwoju (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie sprawozdania UE za rok 2015 w sprawie spójności polityki na rzecz rozwoju (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 października 2013 r. w sprawie lokalnych władz i społeczeństwa obywatelskiego: zaangażowanie Europy we wspieranie zrównoważonego rozwoju (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 października 2013 r. w sprawie lokalnych władz i społeczeństwa obywatelskiego: zaangażowanie Europy we wspieranie zrównoważonego rozwoju (13),

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 18/2014 w sprawie systemów oceny i monitorowania zorientowanego na rezultaty stosowanych przez EuropeAid, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 18/2014 w sprawie systemów oceny i monitorowania zorientowanego na rezultaty stosowanych przez EuropeAid,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2017 r. pt. „Sprawozdanie z przeglądu śródokresowego instrumentów finansowania zewnętrznego”(COM(2017)0720) oraz powiązane dokumenty robocze służb Komisji zawierające ocenę Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju (SWD(2017)0600) i ocenę 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (SWD(2017)0601), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2017 r. pt. „Sprawozdanie z przeglądu śródokresowego instrumentów finansowania zewnętrznego”(COM(2017)0720) oraz powiązane dokumenty robocze służb Komisji zawierające ocenę Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju (SWD(2017)0600) i ocenę 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (SWD(2017)0601),

| — | uwzględniając ocenę zewnętrzną 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (sprawozdanie końcowe z czerwca 2017 r.) przeprowadzoną na zlecenie Komisji przez zespół wykonawców zewnętrznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając ocenę zewnętrzną 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (sprawozdanie końcowe z czerwca 2017 r.) przeprowadzoną na zlecenie Komisji przez zespół wykonawców zewnętrznych,

| — | uwzględniając ocenę zewnętrzną Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju (sprawozdanie końcowe z czerwca 2017 r.) przeprowadzoną na zlecenie Komisji przez zespół wykonawców zewnętrznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając ocenę zewnętrzną Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju (sprawozdanie końcowe z czerwca 2017 r.) przeprowadzoną na zlecenie Komisji przez zespół wykonawców zewnętrznych,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 lutego 2018 r. w sprawie nowych, nowoczesnych wieloletnich ram finansowych dla Unii Europejskiej, która skutecznie realizuje swoje priorytety po 2020 r. (COM(2018)0098), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 lutego 2018 r. w sprawie nowych, nowoczesnych wieloletnich ram finansowych dla Unii Europejskiej, która skutecznie realizuje swoje priorytety po 2020 r. (COM(2018)0098),

| — | uwzględniając dokument pt. „Coherence report – Insights from the External Evaluation of the External Financing Instruments”[Sprawozdanie na temat spójności – uwagi zawarte w ocenie zewnętrznej instrumentów finansowania zewnętrznego] (sprawozdanie końcowe z lipca 2017 r.) opracowany na zlecenie Komisji przez zespół wykonawców zewnętrznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument pt. „Coherence report – Insights from the External Evaluation of the External Financing Instruments”[Sprawozdanie na temat spójności – uwagi zawarte w ocenie zewnętrznej instrumentów finansowania zewnętrznego] (sprawozdanie końcowe z lipca 2017 r.) opracowany na zlecenie Komisji przez zespół wykonawców zewnętrznych,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju oraz opinię Komisji Budżetowej (A8-0118/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju oraz opinię Komisji Budżetowej (A8-0118/2018),

| A. | mając na uwadze, że od czasu przyjęcia instrumentów finansowania zewnętrznego międzynarodowe i unijne ramy polityki zmieniły się znacząco wraz z przyjęciem przełomowych instrumentów, takich jak agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, porozumienie paryskie w sprawie zmian klimatu, program działań z Addis Abeby, ramy z Sendai dotyczące ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych w latach 2015–2030 oraz program działań na rzecz ludzkości; mając na uwadze, że UE odegrała wiodącą rolę w negocjacjach dotyczących tych instrumentów; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że od czasu przyjęcia instrumentów finansowania zewnętrznego międzynarodowe i unijne ramy polityki zmieniły się znacząco wraz z przyjęciem przełomowych instrumentów, takich jak agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, porozumienie paryskie w sprawie zmian klimatu, program działań z Addis Abeby, ramy z Sendai dotyczące ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych w latach 2015–2030 oraz program działań na rzecz ludzkości; mając na uwadze, że UE odegrała wiodącą rolę w negocjacjach dotyczących tych instrumentów;

| B. | mając na uwadze, że Traktat z Lizbony, agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 oraz cele zrównoważonego rozwoju, a także Konsensus europejski w sprawie pomocy humanitarnej, nowy Europejski konsensus w sprawie rozwoju i zasady skuteczności rozwoju z Pusanu, określają strategię UE w zakresie współpracy na rzecz rozwoju i pomocy humanitarnej; mając ponadto na uwadze, że Rada przyjęła globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej, która odnosi się m.in. do współpracy na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Traktat z Lizbony, agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 oraz cele zrównoważonego rozwoju, a także Konsensus europejski w sprawie pomocy humanitarnej, nowy Europejski konsensus w sprawie rozwoju i zasady skuteczności rozwoju z Pusanu, określają strategię UE w zakresie współpracy na rzecz rozwoju i pomocy humanitarnej; mając ponadto na uwadze, że Rada przyjęła globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej, która odnosi się m.in. do współpracy na rzecz rozwoju;

| C. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 214 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej świadczenie pomocy humanitarnej musi być zgodne z zasadami humanitaryzmu, neutralności, niezależności i bezstronności oraz opierać się na podejściu ukierunkowanym na potrzeby; mając na uwadze, że pomoc humanitarna nie może być narzędziem zarządzania kryzysowego; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 214 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej świadczenie pomocy humanitarnej musi być zgodne z zasadami humanitaryzmu, neutralności, niezależności i bezstronności oraz opierać się na podejściu ukierunkowanym na potrzeby; mając na uwadze, że pomoc humanitarna nie może być narzędziem zarządzania kryzysowego;

| D. | mając na uwadze, że polityka rozwojowa powinna uzupełniać politykę zagraniczną UE i zarządzanie migracją, gwarantując jednocześnie, że środki finansowe na rozwój są wykorzystywane wyłącznie do celów i zadań związanych z rozwojem, a nie do pokrywania wydatków związanych z realizacją innych celów, takich jak kontrola granic lub polityka antymigracyjna; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że polityka rozwojowa powinna uzupełniać politykę zagraniczną UE i zarządzanie migracją, gwarantując jednocześnie, że środki finansowe na rozwój są wykorzystywane wyłącznie do celów i zadań związanych z rozwojem, a nie do pokrywania wydatków związanych z realizacją innych celów, takich jak kontrola granic lub polityka antymigracyjna;

| E. | mając na uwadze, że głównym celem Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju jest ograniczenie ubóstwa i wyeliminowanie go w perspektywie długoterminowej w krajach rozwijających się, które nie korzystają z finansowania w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju, Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa lub Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej, zapewnienie merytorycznego wsparcia organizacjom społeczeństwa obywatelskiego i organom lokalnym w krajach partnerskich w dziedzinie związanych z rozwojem powszechnych dóbr publicznych i wyzwań, a także wspieranie strategicznego partnerstwa między Afryką i UE; mając na uwadze, że Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, na który przydzielono 19,6 mld EUR na lata 2014–2020, jest głównym geograficznym instrumentem w budżecie UE w zakresie współpracy na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że głównym celem Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju jest ograniczenie ubóstwa i wyeliminowanie go w perspektywie długoterminowej w krajach rozwijających się, które nie korzystają z finansowania w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju, Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa lub Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej, zapewnienie merytorycznego wsparcia organizacjom społeczeństwa obywatelskiego i organom lokalnym w krajach partnerskich w dziedzinie związanych z rozwojem powszechnych dóbr publicznych i wyzwań, a także wspieranie strategicznego partnerstwa między Afryką i UE; mając na uwadze, że Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, na który przydzielono 19,6 mld EUR na lata 2014–2020, jest głównym geograficznym instrumentem w budżecie UE w zakresie współpracy na rzecz rozwoju;

| F. | mając na uwadze, że głównym celem Europejskiego Funduszu Rozwoju jest ograniczenie ubóstwa i wyeliminowanie go w perspektywie długoterminowej w regionach Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz osiągnięcie zrównoważonego rozwoju krajów i terytoriów zamorskich; mając na uwadze, że Europejski Fundusz Rozwoju jest głównym unijnym instrumentem w zakresie współpracy na rzecz rozwoju, przy czym na 11. Europejski Fundusz Rozwoju przydzielono 30,5 mld EUR na okres 2014–2020; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że głównym celem Europejskiego Funduszu Rozwoju jest ograniczenie ubóstwa i wyeliminowanie go w perspektywie długoterminowej w regionach Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz osiągnięcie zrównoważonego rozwoju krajów i terytoriów zamorskich; mając na uwadze, że Europejski Fundusz Rozwoju jest głównym unijnym instrumentem w zakresie współpracy na rzecz rozwoju, przy czym na 11. Europejski Fundusz Rozwoju przydzielono 30,5 mld EUR na okres 2014–2020;

| G. | mając na uwadze, że głównym celem Instrumentu Pomocy Humanitarnej jest zapewnianie wsparcia, pomocy i ochrony ludziom dotkniętym skutkami klęsk żywiołowych, katastrof spowodowanych przez człowieka i podobnych sytuacji kryzysowych, koncentrując się na najbardziej narażonych ofiarach – bez względu na narodowość, religię, płeć, wiek, pochodzenie etniczne lub poglądy polityczne – zgodnie z rzeczywistymi potrzebami, międzynarodowymi zasadami humanitarnymi oraz Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że głównym celem Instrumentu Pomocy Humanitarnej jest zapewnianie wsparcia, pomocy i ochrony ludziom dotkniętym skutkami klęsk żywiołowych, katastrof spowodowanych przez człowieka i podobnych sytuacji kryzysowych, koncentrując się na najbardziej narażonych ofiarach – bez względu na narodowość, religię, płeć, wiek, pochodzenie etniczne lub poglądy polityczne – zgodnie z rzeczywistymi potrzebami, międzynarodowymi zasadami humanitarnymi oraz Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej;

| H. | mając na uwadze, że działanie Instrumentu Pomocy Humanitarnej wykracza poza podstawowe zadanie operacji mających na celu ratowanie życia, obejmując pomaganie osobom dotkniętym skutkami długoterminowych kryzysów, krótkoterminowe działania mające na celu naprawę i odbudowę, gotowość na wypadek klęsk żywiołowych oraz reagowanie na konsekwencje migracji ludności; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że działanie Instrumentu Pomocy Humanitarnej wykracza poza podstawowe zadanie operacji mających na celu ratowanie życia, obejmując pomaganie osobom dotkniętym skutkami długoterminowych kryzysów, krótkoterminowe działania mające na celu naprawę i odbudowę, gotowość na wypadek klęsk żywiołowych oraz reagowanie na konsekwencje migracji ludności;

| I. | mając na uwadze, że skuteczna współpraca na rzecz rozwoju wymaga innowacyjnego podejścia, zapewniającego darczyńcom możliwość szybkiego reagowania na lokalne warunki, współpracy z organizacjami lokalnymi oraz wspierania lokalnych przedsiębiorstw i przedsiębiorców, zwłaszcza w najuboższych i najbardziej niestabilnych krajach; mając na uwadze, że unijny system audytu musi zapewnić darczyńcom elastyczność w zakresie podejmowania przez nich rozsądnej dozy ryzyka związanego z takimi projektami, zwiększając zdolności UE do szybkiego reagowania i skutecznego udzielania pomocy; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że skuteczna współpraca na rzecz rozwoju wymaga innowacyjnego podejścia, zapewniającego darczyńcom możliwość szybkiego reagowania na lokalne warunki, współpracy z organizacjami lokalnymi oraz wspierania lokalnych przedsiębiorstw i przedsiębiorców, zwłaszcza w najuboższych i najbardziej niestabilnych krajach; mając na uwadze, że unijny system audytu musi zapewnić darczyńcom elastyczność w zakresie podejmowania przez nich rozsądnej dozy ryzyka związanego z takimi projektami, zwiększając zdolności UE do szybkiego reagowania i skutecznego udzielania pomocy;

| J. | mając na uwadze, że UE jest wiodącym darczyńcą pomocy rozwojowej i humanitarnej na świecie; mając na uwadze, że poprzez tę pomoc UE dokłada wszelkich starań na rzecz zmniejszania ubóstwa i wspierania światowych i unijnych interesów i podstawowych wartości; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że UE jest wiodącym darczyńcą pomocy rozwojowej i humanitarnej na świecie; mając na uwadze, że poprzez tę pomoc UE dokłada wszelkich starań na rzecz zmniejszania ubóstwa i wspierania światowych i unijnych interesów i podstawowych wartości;

| K. | mając na uwadze, że szczyt Unii Afrykańskiej i UE, który odbył się w Abidżanie w dniach 29 i 30 listopada 2017 r., potwierdził wolę nawiązania autentycznego nowoczesnego, globalnego i ambitnego partnerstwa, stwarzającego warunki polityczne i gospodarcze dla prawdziwej równości; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że szczyt Unii Afrykańskiej i UE, który odbył się w Abidżanie w dniach 29 i 30 listopada 2017 r., potwierdził wolę nawiązania autentycznego nowoczesnego, globalnego i ambitnego partnerstwa, stwarzającego warunki polityczne i gospodarcze dla prawdziwej równości;

| L. | mając na uwadze gwałtowny wzrost liczby umów o współpracy na rzecz rozwoju zawartych z państwami trzecimi, w tym z Chinami, Rosją, Turcją, Brazylią i Indiami; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze gwałtowny wzrost liczby umów o współpracy na rzecz rozwoju zawartych z państwami trzecimi, w tym z Chinami, Rosją, Turcją, Brazylią i Indiami;

| M. | mając na uwadze, że przedmiotem poważnego niepokoju jest przywrócenie i rozszerzenie tzw. zasady globalnego knebla oraz ograniczanie środków finansowych przeznaczonych dla organizacji świadczących na rzecz kobiet i dziewcząt usługi w zakresie planowania rodziny, zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz związanych z nim praw; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że przedmiotem poważnego niepokoju jest przywrócenie i rozszerzenie tzw. zasady globalnego knebla oraz ograniczanie środków finansowych przeznaczonych dla organizacji świadczących na rzecz kobiet i dziewcząt usługi w zakresie planowania rodziny, zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz związanych z nim praw;

| N. | mając na uwadze, że rządy państw trzecich mają realne oczekiwania, jeśli chodzi o szybkie działanie, skuteczność i pilną potrzebę utrzymywania solidnych partnerstw w zakresie współpracy na rzecz rozwoju; mając na uwadze, że w krajach partnerskich istnieje potrzeba rozwijania otwartej i wydajnej gospodarki rynkowej, z uwzględnieniem nowej sytuacji i nowych podmiotów gospodarczych obecnych na arenie międzynarodowej; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że rządy państw trzecich mają realne oczekiwania, jeśli chodzi o szybkie działanie, skuteczność i pilną potrzebę utrzymywania solidnych partnerstw w zakresie współpracy na rzecz rozwoju; mając na uwadze, że w krajach partnerskich istnieje potrzeba rozwijania otwartej i wydajnej gospodarki rynkowej, z uwzględnieniem nowej sytuacji i nowych podmiotów gospodarczych obecnych na arenie międzynarodowej;

| O. | mając na uwadze, że ze względu na brak zaangażowania Zjednoczonego Królestwa po roku 2020 brexit odbije się na unijnym budżecie spadkiem wpływów o 12 % do 15 %; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że ze względu na brak zaangażowania Zjednoczonego Królestwa po roku 2020 brexit odbije się na unijnym budżecie spadkiem wpływów o 12 % do 15 %;

| P. | mając na uwadze, że oceny Europejskiego Funduszu Rozwoju i Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju potwierdzają, że stosowanie w spójny sposób różnych instrumentów geograficznych i tematycznych jest w istocie możliwe; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że oceny Europejskiego Funduszu Rozwoju i Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju potwierdzają, że stosowanie w spójny sposób różnych instrumentów geograficznych i tematycznych jest w istocie możliwe;

| Q. | mając na uwadze, że w ocenie 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju stwierdza się, iż „istnieje realne zagrożenie naciskami, by EFR służył do reagowania na programy oddalające go od podstawowego celu Funduszu, którym jest wyeliminowanie ubóstwa, co jest trudne do pogodzenia z podstawowymi wartościami EFR i zagraża działaniom skutecznie realizowanym w ramach Funduszu”, że „pomimo konsultacji, opinii rządu i organizacji społeczeństwa obywatelskiego (z pewnymi znaczącymi wyjątkami, np. w regionie Pacyfiku), względy te rzadko brano pod uwagę w decyzjach dotyczących programowania”oraz że „w programowaniu 11. EFR właśnie wykorzystano podejście odgórne w celu zastosowania zasady koncentracji, ale kosztem głównej zasady partnerstwa zawartej w umowie z Kotonu”; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w ocenie 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju stwierdza się, iż „istnieje realne zagrożenie naciskami, by EFR służył do reagowania na programy oddalające go od podstawowego celu Funduszu, którym jest wyeliminowanie ubóstwa, co jest trudne do pogodzenia z podstawowymi wartościami EFR i zagraża działaniom skutecznie realizowanym w ramach Funduszu”, że „pomimo konsultacji, opinii rządu i organizacji społeczeństwa obywatelskiego (z pewnymi znaczącymi wyjątkami, np. w regionie Pacyfiku), względy te rzadko brano pod uwagę w decyzjach dotyczących programowania”oraz że „w programowaniu 11. EFR właśnie wykorzystano podejście odgórne w celu zastosowania zasady koncentracji, ale kosztem głównej zasady partnerstwa zawartej w umowie z Kotonu”;

| R. | mając na uwadze, że zgodnie z oceną 11. EFR do kwietnia 2017 r. z rezerwy EFR wypłacono prawie 500 mln EUR na rzecz wspierania Dyrekcji Generalnej ds. Prowadzonych przez UE Operacji Ochrony Ludności i Pomocy Humanitarnej Komisji Europejskiej (ECHO), prawie 500 mln EUR przyznano pojedynczym krajom w ramach wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych i 1,5 mld EUR wypłacono kryzysowemu funduszowi powierniczemu UE dla Afryki; mając na uwadze, że EFR wnosi również wkład do nowego Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że zgodnie z oceną 11. EFR do kwietnia 2017 r. z rezerwy EFR wypłacono prawie 500 mln EUR na rzecz wspierania Dyrekcji Generalnej ds. Prowadzonych przez UE Operacji Ochrony Ludności i Pomocy Humanitarnej Komisji Europejskiej (ECHO), prawie 500 mln EUR przyznano pojedynczym krajom w ramach wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych i 1,5 mld EUR wypłacono kryzysowemu funduszowi powierniczemu UE dla Afryki; mając na uwadze, że EFR wnosi również wkład do nowego Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju;

| S. | mając na uwadze ocenę Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, w której stwierdza się, że „Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju zawsze był ogólnie istotny i odpowiedni do zamierzonego celu, zarówno wtedy, gdy został przyjęty, jak i w połowie okresu wdrażania. Jest w znacznej mierze zgodny z nowymi dokumentami prezentującymi założenia polityki (takimi jak nowy Europejski konsensus w sprawie rozwoju i agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030), chociaż wdrażanie określonych priorytetów może być w obecnym formacie trudne”; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze ocenę Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, w której stwierdza się, że „Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju zawsze był ogólnie istotny i odpowiedni do zamierzonego celu, zarówno wtedy, gdy został przyjęty, jak i w połowie okresu wdrażania. Jest w znacznej mierze zgodny z nowymi dokumentami prezentującymi założenia polityki (takimi jak nowy Europejski konsensus w sprawie rozwoju i agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030), chociaż wdrażanie określonych priorytetów może być w obecnym formacie trudne”;

| T. | mając na uwadze, że w czasie przyjmowania instrumentów finansowania zewnętrznego na lata 2014–2020 Parlament Europejski opowiedział się za oddzielnym instrumentem finansowania zewnętrznego w odniesieniu do współpracy na rzecz rozwoju i wezwał do wyodrębnienia funduszy na rzecz rozwoju w przypadku włączenia EFR do budżetu; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że w czasie przyjmowania instrumentów finansowania zewnętrznego na lata 2014–2020 Parlament Europejski opowiedział się za oddzielnym instrumentem finansowania zewnętrznego w odniesieniu do współpracy na rzecz rozwoju i wezwał do wyodrębnienia funduszy na rzecz rozwoju w przypadku włączenia EFR do budżetu;

| U. | mając na uwadze, że w odniesieniu do kryzysowego funduszu powierniczego UE dla Afryki w ocenie EFR stwierdza się, iż „w porównaniu ze standardowymi projektami EFR takie czynniki jak skrócenie czasu na przygotowanie i zatwierdzenie, pośrednie zaangażowanie UE w wykonanie projektów oraz fakt, że punktem wyjścia dla tych projektów były raczej priorytety Unii niż odpowiedź na długoterminowe cele krajów partnerskich, wywołują obawy związane z ewentualną skutecznością i zrównoważonym charakterem projektów kryzysowego funduszu powierniczego UE dla Afryki oraz zdolnością UE do ścisłego monitorowania ich wdrażania”; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że w odniesieniu do kryzysowego funduszu powierniczego UE dla Afryki w ocenie EFR stwierdza się, iż „w porównaniu ze standardowymi projektami EFR takie czynniki jak skrócenie czasu na przygotowanie i zatwierdzenie, pośrednie zaangażowanie UE w wykonanie projektów oraz fakt, że punktem wyjścia dla tych projektów były raczej priorytety Unii niż odpowiedź na długoterminowe cele krajów partnerskich, wywołują obawy związane z ewentualną skutecznością i zrównoważonym charakterem projektów kryzysowego funduszu powierniczego UE dla Afryki oraz zdolnością UE do ścisłego monitorowania ich wdrażania”;

| V. | mając na uwadze, że przepływy finansowe z Unii do krajów korzystających z instrumentów finansowych na rzecz rozwoju są mniejsze niż wartość prywatnych przekazów generowanych przez diasporę tych krajów, mieszkającą w Europie; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że przepływy finansowe z Unii do krajów korzystających z instrumentów finansowych na rzecz rozwoju są mniejsze niż wartość prywatnych przekazów generowanych przez diasporę tych krajów, mieszkającą w Europie;

| W. | mając na uwadze, że pomimo otrzymywanych przez lata miliardów euro z EFR i poważnych obaw Komisji dotyczących zarządzania finansami, Instrument na rzecz Pokoju w Afryce nie był elementem oceny EFR; mając na uwadze, że Instrument na rzecz Pokoju w Afryce nie został poddany ocenie od 2011 r.; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że pomimo otrzymywanych przez lata miliardów euro z EFR i poważnych obaw Komisji dotyczących zarządzania finansami, Instrument na rzecz Pokoju w Afryce nie był elementem oceny EFR; mając na uwadze, że Instrument na rzecz Pokoju w Afryce nie został poddany ocenie od 2011 r.;

| X. | mając na uwadze, zgodnie z ich odpowiednimi ocenami i sprawozdaniem Komisji z przeglądu śródokresowego instrumentów finansowania zewnętrznego, że ogólna skuteczność i długoterminowy wpływ Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i EFR w osiąganiu ustanowionych celów jest trudny do zmierzenia z powodu poważnych ograniczeń w określeniu odpowiednich systemów oceny i monitorowania oraz w ocenie roli odgrywanej przez czynniki zewnętrzne, a także ze względu na szeroki zakres stosownych krajów i tematów; mając na uwadze, że w opinii osób przeprowadzających ocenę łączenie źródeł finansowania uruchamia dodatkowe zasoby tylko w 50 % przypadków; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, zgodnie z ich odpowiednimi ocenami i sprawozdaniem Komisji z przeglądu śródokresowego instrumentów finansowania zewnętrznego, że ogólna skuteczność i długoterminowy wpływ Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i EFR w osiąganiu ustanowionych celów jest trudny do zmierzenia z powodu poważnych ograniczeń w określeniu odpowiednich systemów oceny i monitorowania oraz w ocenie roli odgrywanej przez czynniki zewnętrzne, a także ze względu na szeroki zakres stosownych krajów i tematów; mając na uwadze, że w opinii osób przeprowadzających ocenę łączenie źródeł finansowania uruchamia dodatkowe zasoby tylko w 50 % przypadków;

| Y. | mając na uwadze, że Parlament musiał zmierzyć się z bardzo krótkimi terminami w odniesieniu do kontroli projektu środków wykonawczych; mając na uwadze, że przy ustalaniu tych terminów nie uwzględnia się w sposób należyty charakterystycznych cech działalności parlamentarnej; mając na uwadze, że w niektórych przypadkach sytuacja ta ulegała dalszemu pogorszeniu ze względu na przekazanie projektu środków wykonawczych do Parlamentu po upływie ustalonego terminu lub przed przerwami w pracach Parlamentu, co jeszcze bardziej ogranicza zdolność Parlamentu do odpowiedniego wykonywania nadanych mu uprawnień kontrolnych; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że Parlament musiał zmierzyć się z bardzo krótkimi terminami w odniesieniu do kontroli projektu środków wykonawczych; mając na uwadze, że przy ustalaniu tych terminów nie uwzględnia się w sposób należyty charakterystycznych cech działalności parlamentarnej; mając na uwadze, że w niektórych przypadkach sytuacja ta ulegała dalszemu pogorszeniu ze względu na przekazanie projektu środków wykonawczych do Parlamentu po upływie ustalonego terminu lub przed przerwami w pracach Parlamentu, co jeszcze bardziej ogranicza zdolność Parlamentu do odpowiedniego wykonywania nadanych mu uprawnień kontrolnych;

| Z. | mając na uwadze, że UE uznała znaczenie partnerstwa z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego w stosunkach zewnętrznych; mając na uwadze, że dotyczy to również zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego w programowanie i wdrażanie instrumentów finansowania zewnętrznego; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że UE uznała znaczenie partnerstwa z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego w stosunkach zewnętrznych; mając na uwadze, że dotyczy to również zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego w programowanie i wdrażanie instrumentów finansowania zewnętrznego;

Fakty i ustalenia określone w ramach przeglądu śródokresowego w sprawie wdrażania Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Europejskiego Funduszu Rozwoju i Instrumentu Pomocy Humanitarnej

Uwagi ogólne

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w wyniku ocen Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Europejskiego Funduszu Rozwoju i Instrumentu Pomocy Humanitarnej stwierdzono, że cele tych instrumentów miały bardzo istotne znaczenie dla priorytetów politycznych, jakie obowiązywały, kiedy opracowywano te instrumenty, a same instrumenty są zasadniczo odpowiednie do zakładanych celów i zgodne z wartościami i zamierzeniami celów zrównoważonego rozwoju; zauważa, że roczny deficyt finansowy konieczny do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju wynosi 200 mld USD; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca uwagę, że niektóre państwa, w których funkcjonują programy geograficzne w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju oraz Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, osiągnęły postępy pod względem zmniejszania ubóstwa oraz rozwoju społecznego i gospodarczego w ciągu ostatnich dziesięciu lat, podczas gdy w innych państwach sytuacja wciąż jest krytyczna; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zadowoleniem zauważa, że priorytety Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i EFR są zgodne z wartościami i założeniami celów zrównoważonego rozwoju, ze względu na kluczową rolę, którą UE odegrała w przyjęciu tych celów, przy czym fakt ten w bardzo znacznym stopniu ułatwił i uprościł śródokresowy przegląd tych instrumentów; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca uwagę, że w pierwszych latach wdrażania Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju oraz Europejski Fundusz Rozwoju umożliwiły Unii Europejskiej reagowanie na nowe kryzysy i potrzeby dzięki rozległemu charakterowi celów tych instrumentów; zauważa jednak, że wskutek spiętrzenia kryzysów i ukształtowania się nowych priorytetów politycznych Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Europejski Fundusz Rozwoju oraz Instrument Pomocy Humanitarnej są obarczone presją finansową i znajdują się na granicy przeciążenia, co doprowadziło do podjęcia decyzji o ustanowieniu nowych doraźnych mechanizmów, takich jak fundusze powiernicze, które wzbudzają poważne obawy szczególnie w odniesieniu do przejrzystości, demokratycznej odpowiedzialności i ich oderwania od celów rozwoju; przypomina niedawno przyjęty Europejski Fundusz na rzecz Zrównoważonego Rozwoju, który utworzono w celu zapewnienia większego efektu dźwigni; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wyraża zadowolenie w związku z większą spójnością wewnętrzną między Instrumentem Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i Europejskim Funduszem Rozwoju, co w dużej mierze jest wynikiem wysokiej jakości ocen, zharmonizowanych procesów podejmowania decyzji i koncentracji sektorowej; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zauważa, że w niektórych przypadkach wsparcie budżetowe nadal jest krytycznie oceniane za brak przydatności i skuteczności, gdy tymczasem ta forma pomocy jest dopasowana do nowoczesnego pojęcia współpracy i w pełni wpisuje się w model autentycznego partnerstwa na rzecz rozwoju, pozwala krajom partnerskim na przejęcie odpowiedzialności za własny rozwój oraz ma tę zaletę, że jest elastyczna i skuteczna; uważa w związku z tym, że należy wzmacniać partnerstwa polityczne i instytucjonalne, ułatwiając udzielanie wsparcia budżetowego, przy jednoczesnym dążeniu do wydajnego zarządzania gospodarczego i poszanowania demokratycznych wartości; zwraca uwagę, że polityka współpracy na rzecz rozwoju musi być wdrażana w sposób uwzględniający życzenia krajów i narodów jej potrzebujących oraz że należy zadbać o ich udział w procesie podejmowania decyzji, jak i o to, aby kraje te przyjmowały odpowiedzialność za przejrzystą i skuteczną realizację tej polityki; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zauważa, że liczne kraje stały się krajami o wyższym średnim dochodzie, w wyniku czego nie kwalifikują się już do korzystania z dwustronnej współpracy w ramach Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju lub otrzymują obniżone dotacje z tytułu współpracy dwustronnej w ramach EFR, ponieważ pomoc rozwojowa w połączeniu ze skutecznymi krajowymi strategiami politycznymi może przyczynić się do uzyskania pozytywnych wyników; przypomina o wielowymiarowym charakterze ubóstwa i rozwoju oraz że utrzymanie PKB jako jedynego wskaźnika rozwoju jest niewystarczające; zauważa również, że skoro większość najuboższych ludzi na świecie mieszka w krajach o średnim dochodzie, w których utrzymują się nierówności, nagłe wycofanie pomocy udzielanej tym krajom mogłoby zagrozić osiągnięciu celów zrównoważonego rozwoju; podkreśla zatem konieczność dalszego wspierania tych krajów w tej newralgicznej fazie na ich drodze ku większemu rozwojowi; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla potrzebę zapewnienia, by pomoc rozwojowa wykorzystywana była zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, z należytym uwzględnieniem zasad skuteczności pomocy i rozwoju; przypomina, że unijną współpracę na rzecz rozwoju należy dostosować do planów i potrzeb krajów partnerskich; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że w żadnym wypadku krótkoterminowe wewnętrzne interesy UE (bezpieczeństwo lub migracja) nie powinny mieć wpływu na unijny program działań na rzecz rozwoju, i że należy w pełni przestrzegać zasad skuteczności pomocy na rzecz rozwoju i stosować je w odniesieniu do wszystkich form współpracy na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zauważa, że Komisja doszła do wniosku, iż spójność instrumentów można zwiększyć przez racjonalizację; podkreśla, że w żadnej z innych ocen nie wspomina się o takim ustaleniu; |
| --- | --- |

10.

| 11. | jest zaniepokojony ustaleniami osób przeprowadzających ocenę dotyczącymi braku systemów monitorowania i oceny, co utrudnia pomiar wyników; z drugiej strony podkreśla liczne pozytywne ustalenia dotyczące politycznych strategii rozwoju UE, zawarte w audytach przeprowadzonych przez Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO); przypomina w tym kontekście uwagi ETO zawarte w sprawozdaniu specjalnym nr 18/2014 w sprawie systemów oceny i monitorowania zorientowanego na rezultaty stosowanych przez EuropeAid; apeluje do Komisji, by skorzystała z tej okazji i wprowadziła dalsze usprawnienia do systemu ram wyników zgodnie z zaleceniami ETO; |
| --- | --- |

11.

| 12. | jest zaskoczony różnicą między wynikami oceny a wyciągniętymi przez Komisję wnioskami w ramach przeglądu śródokresowego; ubolewa, że we wnioskach Komisji w ogóle nie zajęto się poważnymi problemami związanymi z brakiem partnerstwa w ramach tych instrumentów oraz ryzykiem przesunięcia punktu ciężkości z ograniczania ubóstwa, mimo że jest to kluczowy element oceny; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wyraża zaniepokojenie z powodu braku lub ograniczonego charakteru dostępnych danych; stwierdza, że brak systemu monitorowania i oceny wykraczającego poza milenijne cele rozwoju oraz cele zrównoważonego rozwoju uniemożliwia dokładny pomiar zmian, np. w odniesieniu do elastyczności instrumentu lub poziomu spójności z innymi instrumentami; |
| --- | --- |

13.

| 14. | ponadto zwraca uwagę, że brak środków finansowych przeznaczonych na zachęcanie do pluralizmu politycznego, ze szczególnym uwzględnieniem wsparcia dla partii politycznych, nie sprzyja osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa do poprawy sprawozdawczości przez automatyczne opracowywanie danych statystycznych i wskaźników; |
| --- | --- |

15.

| 16. | ubolewa, że Komisja nie skorzystała ze stworzonej przez przegląd śródokresowy okazji dostosowania strategii politycznych do określonych w nowym Europejskim konsensusie w sprawie rozwoju wymogów dotyczących wspierania drobnych producentów rolnych i zrównoważonego rolnictwa agroekologicznego; zwraca uwagę, że wprost przeciwnie – proponowane środki obejmują nawet większe wsparcie dla rolnictwa wielkoobszarowego i przedsiębiorstw rolnych;
  Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju |
| --- | --- |

16.

Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju

| 17. | podkreśla, że przydatność Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju polega głównie na możliwości elastycznego reagowania na nieprzewidziane zdarzenia w odniesieniu do wyboru trybów programowania i wdrażania oraz w zakresie przenoszenia środków w ramach instrumentów i między nimi, a także wykorzystywania funduszy rezerwowych; podkreśla, że elastyczność w ramach programowania wieloletniego pozwoliła ponadto na dostosowanie czasu trwania okresu programowania do lokalnych uwarunkowań, szybką realokację środków finansowych w przypadku istotnych zmian oraz stosowanie środków specjalnych; |
| --- | --- |

17.

| 18. | przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w przeprowadzonych ocenach podkreślono strategiczne znaczenie programu tematycznego w ramach Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, w szczególności jego zdolności do wspierania powszechnych działań na rzecz dóbr publicznych; |
| --- | --- |

18.

| 19. | przyjmuje do wiadomości, że rozporządzeniem (UE) nr 236/2014 ustanawiającym wspólne zasady wdrażania instrumentów finansowania zewnętrznego wprowadzono warunki umożliwiające harmonizację i powszechniejsze wdrażanie, co skutkuje zwiększeniem skuteczności Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju; podkreśla, że rozporządzenie (UE) nr 233/2014 ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju nie zawiera szczegółowych zapisów dotyczących systemu monitorowania i oceny służącego do pomiaru wyników działania instrumentu; wyraża poważne zaniepokojenie faktem, że procedury wdrażania, z których część wywodzi się z rozporządzenia finansowego, wciąż są postrzegane jako długotrwałe i uciążliwe, co dyskredytuje UE i zwiększa atrakcyjność podejścia przyjętego przez niektóre kraje, które postrzegane jest jako znacznie mniej formalne i w mniejszym stopniu obwarowane uwarunkowaniami; w związku z tym przypomina, że niektóre z tych procedur wynikają z rozporządzenia finansowego, a nie z instrumentów finansowania zewnętrznego, inne wymagania natomiast opierają się na stosowaniu podstawowych zasad współpracy na rzecz rozwoju, takich jak partnerstwo i odpowiedzialność; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zauważa, że dokumenty robocze służb Komisji wykazują stosunkowo niski poziom kwot wypłacanych w stosunku do kwot zaangażowanych; podkreśla, że kwestia „konkurencji”w dziedzinie pomocy rozwojowej stanowi zasadniczy problem; wzywa w związku z tym do lepszego informowania o możliwościach finansowania w celu zapewnienia partnerom UE dostępu do informacji; apeluje o szkolenie podmiotów lokalnych, w szczególności urzędników, w zakresie przygotowania dokumentacji projektów europejskich, tak aby mogły one w większym stopniu spełniać kryteria i zwiększyć w ten sposób szanse na zakwalifikowanie się ich projektów; zauważa, że celem takich szkoleń mogłoby być również bardziej skuteczne składanie wniosków w odpowiedzi na zaproszenia do projektów innych organizacji międzynarodowych; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wyraża zaniepokojenie, że śródokresowa ocena Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju wskazuje na ryzyko stwierdzonego braku zgodności z wymogiem dotyczącym przeznaczenia co najmniej 20 % pomocy w ramach Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na podstawowe usługi socjalne, takie jak opieka zdrowotna i kształcenie średnie, a także na inne usługi socjalne, podczas gdy potrzeby te mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju tych krajów; wyraża także zaniepokojenie z powodu niewystarczającego wspierania krajowych systemów opieki zdrowotnej oraz braku danych dotyczących osiągniętych wyników w zależności od puli środków finansowych przeznaczonych na kształcenie; potwierdza zobowiązanie podjęte w ramach nowego Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju do przeznaczenia co najmniej 20 % oficjalnej pomocy rozwojowej UE na integrację społeczną i rozwój społeczny; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wyraża zadowolenie z powodu celów i wyników programu tematycznego dotyczącego organizacji społeczeństwa obywatelskiego i władz lokalnych oraz wzywa do utrzymania tego programu w ramach przyszłych instrumentów; wyraża jednak poważne zaniepokojenie z powodu kurczącej się przestrzeni dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego i władz lokalnych na etapie programowania i wdrażania programów oraz apeluje o wzmocnienie roli tych podmiotów, w tym jako dostawców usług, a także o bardziej indywidualne warunki współpracy i bardziej strategiczne podejście; podkreśla, że rozwój tych krajów można w pełni osiągnąć jedynie dzięki współpracy z uprawnionymi władzami lokalnymi; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zachęca Komisję do wdrażania strategii sprzyjających zaangażowaniu członków diaspory afrykańskiej jako kluczowych podmiotów rozwoju;
  Europejski Fundusz Rozwoju |
| --- | --- |

23.

Europejski Fundusz Rozwoju

| 24. | zwraca uwagę, że EFR odgrywa istotną rolę w dążeniu do zwalczania ubóstwa i w osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju; wskazuje jednak, że na szczeblu regionalnym istnieje mniej dowodów świadczących o postępach, a EFR nie osiągnął jednakowo trwałych synergii i spójności między programami współpracy na szczeblu krajowym, regionalnym i między państwami AKP; |
| --- | --- |

24.

| 25. | ubolewa, że w przeglądzie śródokresowym nie ujęto Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce, który od lat nie był poddany odpowiedniej ocenie; uważa, że w czasach, gdy do powiązania między bezpieczeństwem a rozwojem przykłada się coraz większe znaczenie polityczne, kluczową kwestią jest kształtowanie polityki w oparciu o dowody; |
| --- | --- |

25.

| 26. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że EFR okazał się odpowiedni do założonego celu w szybko zmieniających się okolicznościach dzięki ograniczonemu cyklowi planowania, uproszczonym procedurom i usprawnionemu zarządzaniu budżetowemu; stwierdza jednak, że nie jest on jeszcze w pełni dostosowany do zmieniającej się sytuacji oraz że procedury te są nadal dość nieelastyczne i uciążliwe; |
| --- | --- |

26.

| 27. | zwraca uwagę, że znaczne zróżnicowanie potrzeb i specyfiki grup państw AKP oraz krajów i terytoriów zamorskich objętych EFR budzi wątpliwości co do zasadności uniwersalnego podejścia, jakim charakteryzuje się wybór procedur i warunków, a ostatecznie co do zasięgu terytorialnego EFR; przypomina o konieczności ustanowienia nowego i rzeczywistego partnerstwa na równych zasadach, przy czym zasadniczy nacisk należy kłaść na prawa człowieka; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zwraca uwagę, że EFR był przedmiotem nacisków, aby reagował na rosnącą liczbę potrzeb politycznych, w tym w zakresie bezpieczeństwa i migracji, które są trudne do pogodzenia z podstawowymi wartościami EFR i zasadami unijnej polityki na rzecz rozwoju i współpracy, w szczególności w zakresie wyeliminowania ubóstwa;
  Instrument Pomocy Humanitarnej |
| --- | --- |

28.

Instrument Pomocy Humanitarnej

| 29. | wyraża zadowolenie z powodu faktu, że Instrument Pomocy Humanitarnej osiągnął założony cel polegający na niesieniu pomocy w sytuacjach kryzysowych w oparciu o pełne poszanowanie prawa międzynarodowego publicznego przy jednoczesnym zapewnieniu, by pomoc humanitarna nie była wykorzystywana instrumentalnie oraz by przestrzegano zasad humanitaryzmu, bezstronności, neutralności i niezależności; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zwraca uwagę, że liczba kryzysów humanitarnych i klęsk, z którymi zmierzono się, korzystając z Instrumentu Pomocy Humanitarnej, wzrosła znacząco w ostatnich latach, co doprowadziło do wykorzystania całej rezerwy na pomoc nadzwyczajną i do konieczności wykorzystania dodatkowych funduszy, przy czym poprawa tej sytuacji jest mało prawdopodobna w perspektywie krótko- i średnioterminowej, mając na uwadze wielość sytuacji kryzysowych w różnych częściach globu; zauważa, że w związku z tym powstaje potrzeba znacznego zwiększenia rezerwy na pomoc nadzwyczajną oraz szybszego i bardziej elastycznego wykorzystywania wszystkich dostępnych zasobów; |
| --- | --- |

30.

| 31. | uważa, że Instrument Pomocy Humanitarnej powinien być nadal ukierunkowany przede wszystkim na ludzi i społeczności jako na najważniejsze strony zainteresowane jego wykorzystaniem, a w każdych okolicznościach należy przyjmować elastyczne i skoordynowane podejście oparte na specyficznym kontekście i uwzględniające opinie samorządów i władz lokalnych, a także lokalnych społeczności, organizacji religijnych ukierunkowanych na rozwój i podmiotów społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla, że wiele z tych organizacji, w tym organizacje diaspory z siedzibą w Europie, prowadzi wartościowe działania w szeregu kluczowych obszarów i może wnieść wartość dodaną w pomoc humanitarną; |
| --- | --- |

31.

| 32. | przypomina, że niebezpieczna aborcja znajduje się w wykazie Światowej Organizacji Zdrowia jako jedna z trzech głównych przyczyn umieralności matek; przypomina o ogłoszonych na arenie międzynarodowej podstawach prawnych dla prawa i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego ofiar przemocy seksualnej oraz osób na obszarach objętych konfliktem; |
| --- | --- |

32.

Zalecenia na pozostały okres wdrażania

| 33. | podkreśla, że Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Europejski Fundusz Rozwoju oraz Instrument Pomocy Humanitarnej powinny być wdrażane w świetle nowych międzynarodowych i unijnych ram politycznych, w tym agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, porozumienia paryskiego w sprawie zmian klimatu, programu działań z Addis Abeby i programu działań na rzecz ludzkości; |
| --- | --- |

33.

| 34. | przypomina o konieczności osiągnięcia na całym świecie celów zrównoważonego rozwoju w wyniku wspólnych starań i partnerstwa wszystkich podmiotów międzynarodowych, w tym narodów rozwijających się i rozwiniętych, a także organizacji międzynarodowych; podkreśla, że na szczeblu UE wymagane są w tym celu wewnętrzne i zewnętrzne strategie polityczne wspólnie opracowane i wdrażane w spójny i skoordynowany sposób, zgodnie z zasadami spójności polityki na rzecz rozwoju; uważa, że spójność polityki na rzecz rozwoju musi stać się kluczowym elementem podczas definiowania i wdrażania instrumentów finansowania zewnętrznego oraz przyjmowania innych strategii politycznych i instrumentów UE z uwagi na powiązania unijnej polityki wewnętrznej i zewnętrznej; jest jednak zdania, że poprawa ogólnej spójności między instrumentami wciąż jest możliwa; jest jednak zdania, że należy jeszcze bardziej poprawić ogólną spójność między instrumentami, w szczególności przez poprawę spójności i koordynacji między programami geograficznymi i tematycznymi oraz osiągnięcie większej koordynacji i komplementarności z innymi strategiami politycznymi UE; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wyraża zaniepokojenie wobec faktu, że kraje o wyższym średnim dochodzie, które zakończyły korzystanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju i Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, mogą stanąć w obliczu niedopasowania poziomu płynności, a przez to znaleźć się w trudnym położeniu; wzywa Komisję do rozważenia skutków i środków mających zapobiegać negatywnym następstwom, a także do ułatwienia krajom o wyższym średnim dochodzie dostępu do instrumentów finansowania zewnętrznego dostosowanych do ich potrzeb, zwłaszcza w celu zwiększenia starań ukierunkowanych na poprawę sprawowania rządów przez zwalczanie korupcji, oszustw podatkowych i bezkarności, zapewnienie poszanowania rządów prawa i przeprowadzenie wolnych i uczciwych wyborów, zapewnienie równego dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz rozwiązanie kwestii niedociągnięć instytucjonalnych; wyraża uznanie dla prac przeprowadzonych przez EUROsociAL w tej dziedzinie; niemniej podkreśla potrzebę nadania priorytetowego znaczenia udzielaniu dotacji krajom najsłabiej rozwiniętym, które są narażone na niestabilność, stoją w obliczu znacznych przeszkód strukturalnych zagrażających zrównoważonemu rozwojowi i z tego powodu są silnie uzależnione od międzynarodowego finansowania publicznego; |
| --- | --- |

35.

| 36. | jest zdania, że instrumenty finansowania zewnętrznego powinny w dalszym ciągu bezpośrednio wspierać organizacje społeczeństwa obywatelskiego zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu lokalnym, a także lokalne społeczności, samorządy lokalne i regionalne oraz organy lokalne w krajach partnerskich i partnerstwa tych podmiotów z europejskimi samorządami lokalnymi i regionalnymi oraz systematycznie ułatwiać im aktywne uczestnictwo w dialogach z udziałem wielu zainteresowanych stron dotyczących polityki UE i wszelkich procesów programowania w ramach wszystkich instrumentów; ponadto uważa, że UE powinna wspierać rolę organizacji społeczeństwa obywatelskiego jako strażników zarówno wewnątrz UE, jak i poza nią, a także wspierać reformy decentralizacyjne w krajach partnerskich; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji dotyczący pogłębienia i skonsolidowania bieżących działań ukierunkowanych na budowę partnerstwa i dialogu ze społeczeństwem obywatelskim działającym na rzecz rozwoju oraz wzmocnienia zaangażowania w dialog i udział sieci organizacji społeczeństwa obywatelskiego w kształtowaniu polityki i procesów UE; przypomina, że UE powinna wspierać umacnianie demokracji za pomocą określenia mechanizmów wsparcia działań organizacji w krajach trzecich, tak aby przyczynić się do stabilizacji i poprawy standardów instytucjonalnych w zakresie zarządzania dobrami publicznymi; |
| --- | --- |

36.

| 37. | potwierdza swoje zdecydowanie, aby monitorować realizację zobowiązania UE do zapewnienia stałego wsparcia na rzecz rozwoju społecznego w celu poprawy jakości życia ludności zgodnie z celami zrównoważonego rozwoju; przypomina, że w przypadku Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju prowadzi to do konieczności przydzielenia co najmniej 20 % środków pomocy na podstawowe usługi społeczne, przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na opiekę zdrowotną i kształcenie oraz kształcenie średnie; w związku z tym wyraża zaniepokojenie, że w czasie, gdy nadal utrzymują się obawy co do osiągnięcia 20 % celu w zakresie rozwoju społecznego, Komisja przesuwa środki finansowe z rozwoju społecznego na inwestycje; |
| --- | --- |

37.

| 38. | apeluje o rygorystyczne stosowanie warunków wstępnych, których spełnienie umożliwia skuteczne korzystanie ze wsparcia budżetowego, oraz o bardziej systematyczne monitorowanie tego warunku pomocy w krajach partnerskich, tak aby zwiększyć odpowiedzialność, przejrzystość i skuteczność pomocy, a także dostosowanie wsparcia budżetowego do jego celów; |
| --- | --- |

38.

| 39. | przestrzega przed nadmiernym wykorzystywaniem funduszy powierniczych, które zagraża specyfice unijnej polityki w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju; podkreśla, że fundusze te należy wykorzystywać jedynie wówczas, gdy istnieje pewność, że wniosą wartość dodaną w porównaniu z innymi sposobami udzielania pomocy, a ich wykorzystanie powinno być zawsze zgodne z zasadami skuteczności pomocy i głównym celem polityki na rzecz rozwoju: eliminacją ubóstwa; wyraża zaniepokojenie wobec faktu, że składki wpłacane przez państwa członkowskie oraz innych darczyńców na rzecz funduszy powierniczych są niższe od oczekiwań, co wywiera negatywny wpływ na skuteczność tych funduszy; przypomina o konieczności parlamentarnej kontroli tych środków finansowych; jest poważnie zaniepokojony ustaleniami oceny EFR dotyczącej skuteczności kryzysowego funduszu powierniczego UE dla Afryki; |
| --- | --- |

39.

| 40. | przypomina, że Komisja powinna zapewnić przejrzystość w przypadku korzystania z funduszy powierniczych, m.in. przez regularne dostarczanie Parlamentowi aktualnych informacji oraz zapewnienie jego odpowiedniego udziału w stosownych strukturach zarządzania, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi UE; przypomina ponadto, że fundusze powiernicze muszą spełniać wszystkie zasady skuteczności rozwoju i powinny być spójne z długoterminowymi priorytetami rozwojowymi, zasadami i wartościami, strategiami krajowymi i strategiami państw UE oraz innymi stosownymi instrumentami i programami oraz że sprawozdanie monitorujące zawierające ocenę zgodności z tymi zasadami powinno być publikowane dwa razy do roku; w związku z tym ponownie przypomina, że celem kryzysowego funduszu powierniczego UE dla Afryki jest zlikwidowanie pierwotnych przyczyny migracji przez wspieranie odporności, możliwości gospodarczych, równych szans, bezpieczeństwa i rozwoju; |
| --- | --- |

40.

| 41. | przypomina, że budżet UE przeznaczony na unijne działania zewnętrzne był stale wykorzystywany i zasilany, przy czym wyczerpano w ten sposób wszystkie dostępne rezerwy, aby nieść pomoc w coraz liczniejszych kryzysach; uważa, że w kontekście licznych kryzysów i niepewności instrumenty finansowania zewnętrznego muszą być dostatecznie elastyczne, aby mogły być szybko dostosowywane do zmieniających się priorytetów i nieprzewidzianych zdarzeń oraz szybko przynosić rezultaty w terenie; w tym celu zaleca inteligentne korzystanie z rezerwy instrumentów finansowania zewnętrznego lub niewykorzystanych funduszy, stosowanie większej elastyczności podczas wieloletniego programowania, odpowiednie łączenie warunków finansowania i większe uproszczenie na poziomie wdrażania; podkreśla jednak, że większa elastyczność nie powinna następować kosztem skuteczności i przewidywalności pomocy oraz długoterminowych priorytetów geograficznych i tematycznych, ani też zobowiązań do utrzymania reform w krajach partnerskich; |
| --- | --- |

41.

| 42. | wzywa Komisję do wdrożenia Instrumentu Pomocy Humanitarnej w sposób spójny z zasadami humanitarnymi, zobowiązaniami uzgodnionymi na Światowym Szczycie Humanitarnym w ramach tzw. wielkiego układu oraz z wnioskami Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zawartymi w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2016 (14); w szczególności apeluje do Komisji, aby zapewniła większą przejrzystość programowania strategicznego oraz procedury wyboru finansowania, zwracała należytą uwagę na kwestię opłacalności działań, bez uszczerbku dla celów pomocy humanitarnej i chęci niesienia pomocy osobom znajdującym się w najtrudniejszej sytuacji, przy czym należy utrzymać zdolności do spełnienia obowiązku humanitarnego przez docieranie do osób najbardziej narażonych i działanie w miejscach, w których potrzeby są najpilniejsze, a także zwiększyła monitorowanie na etapie realizacji, przeznaczyła więcej środków na rzecz krajowych i lokalnych podmiotów niosących pomoc, ograniczyła biurokrację w drodze zharmonizowanych wymogów w zakresie sprawozdawczości oraz zapewniła strategie, programowanie i finansowanie w perspektywie wieloletniej, aby zagwarantować większą przewidywalność, elastyczność, szybkość i ciągłość działań humanitarnych; |
| --- | --- |

42.

| 43. | wzywa, by pomocy humanitarnej nadal udzielano ludności znajdującej się na obszarach objętych sytuacjami kryzysowymi oraz by podmiotom humanitarnym zapewnić swobodny dostęp do ofiar na obszarach objętych konfliktami i w krajach niestabilnych, aby mogły prowadzić tam działania; |
| --- | --- |

43.

| 44. | apeluje do Komisji o zagwarantowanie, aby poza niezwłoczną reakcją na kryzysy humanitarne Instrument Pomocy Humanitarnej, wraz z Instrumentem Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i EFR oraz w uzupełnieniu do tych narzędzi, a także w świetle powiązania pomocy humanitarnej z rozwojową, przyczyniał się do budowania odporności na wypadek przyszłych wstrząsów przez wspieranie strategii i struktur wczesnego ostrzegania i zapobiegania, zapewniał długotrwałe i zrównoważone korzyści rozwojowe zgodnie z potrzebą powiązania pomocy humanitarnej, odbudowy i rozwoju oraz nadal skupiał się na zapomnianych kryzysach, z pełnym poszanowaniem zasady niepozostawiania nikogo bez pomocy; |
| --- | --- |

44.

| 45. | zwraca uwagę na konieczność zwiększenia komplementarności między instrumentami rozwojowymi a Instrumentem Pomocy Humanitarnej, zwłaszcza w kontekście powiązania pomocy humanitarnej z rozwojową, nowego strategicznego podejścia do odporności, zobowiązania UE do zmniejszania ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi i do gotowości na wypadek klęsk żywiołowych, przy czym nie należy podważać stosownych powiązanych celów i mandatów; |
| --- | --- |

45.

| 46. | przypomina, że pomoc rozwojowa uzupełnia pomoc humanitarną w celu zapobiegania wstrząsom i kryzysom; |
| --- | --- |

46.

| 47. | wzywa do uznania specyfiki pomocy humanitarnej w budżecie UE, co niesie ze sobą konieczność zabezpieczenia rezerwy na pomoc nadzwyczajną jako elastycznego instrumentu umożliwiającego reagowanie na nowe kryzysy przy użyciu wystarczających środków; |
| --- | --- |

47.

| 48. | uważa, że delegatury UE powinny bardziej angażować się w decyzje dotyczące programowania w zakresie współpracy na rzecz rozwoju w ramach różnych instrumentów finansowania zewnętrznego, którymi zarządzają; uważa, że pozwoliłoby to także na zwiększenie komplementarności i synergii, jak również większe dostosowanie do potrzeb i współodpowiedzialności krajów partnerskich; |
| --- | --- |

48.

| 49. | nalega na zapewnienie odpowiedniego personelu w siedzibach Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) oraz w delegaturach UE, zarówno pod względem liczebności, jak i fachowej wiedzy na temat pomocy rozwojowej i humanitarnej; |
| --- | --- |

49.

| 50. | wyraża niezadowolenie z powodu bardzo krótkiego terminu wyznaczonego na przeprowadzenie przez Parlament kontroli projektów środków wykonawczych w ramach Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju; apeluje do Komisji o zmianę do grudnia 2018 r. regulaminów Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i komitetów ds. pomocy humanitarnej, tak aby Parlament i Rada miały więcej czasu na właściwe wykonanie swoich uprawnień kontrolnych; |
| --- | --- |

50.

| 51. | apeluje do Komisji i ESDZ, by umocniły i usprawniły koordynację darczyńców przez wspólne programowanie i wspólne wdrażanie z innymi państwami członkowskimi i darczyńcami, dostosowane do krajowych programów rozwojowych krajów partnerskich, pod kierownictwem koordynujących te działania delegatur UE; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wzywa Parlament do zwiększenia politycznej kontroli nad dokumentami programowymi 11. EFR, traktując to rozwiązanie jako środek zwiększenia przejrzystości i odpowiedzialności; |
| --- | --- |

52.

Zalecenia dla struktury Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i Europejskiego Funduszu Rozwoju po roku 2020 oraz na potrzeby przyszłego wdrażania Instrumentu Pomocy Humanitarnej

| 53. | ponownie podkreśla niezależny charakter polityki rozwoju i polityki humanitarnej UE, które oparte są na określonych podstawach prawnych uznanych w traktatach i ustanawiają szczególne wartości i cele, które nie powinny być podporządkowywane strategii geopolitycznej UE i powinny być zawsze zgodne z zasadami skuteczności pomocy rozwojowej oraz – w przypadku pomocy humanitarnej – z zasadami humanitaryzmu, bezstronności, neutralności i niezależności; |
| --- | --- |

53.

| 54. | podkreśla bezwzględną konieczność, by utrzymać odrębne instrumenty na rzecz rozwoju i pomocy humanitarnej zapewniające poszanowanie kluczowych zasad rozwoju, w świetle ustaleń oceny Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i EFR dotyczących braku partnerstwa oraz zagrożenia dla osiągnięcia głównego celu, jakim jest zmniejszenie ubóstwa, w nowym kontekście zmieniających się priorytetów politycznych; |
| --- | --- |

54.

| 55. | przypomina, że Europejski Fundusz Rozwoju, Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i Instrument Pomocy Humanitarnej charakteryzują się pozytywnym wykonaniem budżetu i mają kluczowe znaczenie, jeżeli chodzi o zademonstrowanie międzynarodowej solidarności, a także przyczyniają się do poprawy wiarygodności UE w skali globalnej; uważa, że niezależnie od ewentualnych zmian strukturalnych lub fuzji wspomnianych instrumentów, w tym również możliwego włączenia Europejskiego Funduszu Rozwoju do budżetu UE, w następnych wieloletnich ramach finansowych należy podnieść ogólną wysokość środków, dbając jednak o to, aby nie osłabiać kryteriów przyznawania oficjalnej pomocy rozwojowej; ponadto uważa, że przyszła struktura instrumentów finansowania zewnętrznego powinna obejmować bardziej przejrzyste włączenie funduszy i instrumentów powierniczych w oparciu o kluczowe zasady odpowiedzialności demokratycznej i skuteczności rozwoju, a także ewentualną kontynuację planu inwestycji zewnętrznych na podstawie oceny wskazującej na dodatkowość rozwoju i prawa człowieka oraz skutki społeczne i środowiskowe; |
| --- | --- |

55.

| 56. | zachęca Radę, Komisję i Europejski Bank Inwestycyjny, by – biorąc pod uwagę zmianę warunków pomocy z dotacji bezpośrednich na fundusze powiernicze i finansowanie mieszane, w tym za pośrednictwem Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju – zawarli porozumienie międzyinstytucjonalne z Parlamentem dotyczące przejrzystości, odpowiedzialności i kontroli parlamentarnej w oparciu o zasady polityki określone w nowym Europejskim konsensusie w sprawie rozwoju; |
| --- | --- |

56.

| 57. | podkreśla pozytywny wizerunek UE w społeczności międzynarodowej jako podmiotu współpracującego na skalę globalną, niemniej jednak wizerunek ten jest zagrożony z uwagi na biurokrację i powolny charakter procedur administracyjnych; uważa, że przyczynia się to do zwiększenia tzw. miękkiej siły UE w relacjach międzynarodowych, co wymaga silnej i niezależnej polityki rozwoju po roku 2020 z zapewnieniem zróżnicowanych instrumentów rozwojowych; |
| --- | --- |

57.

| 58. | podkreśla, że kwestia ograniczenia ubóstwa i wyeliminowania go w perspektywie długoterminowej oraz wdrażanie celów zrównoważonego rozwoju, porozumienia paryskiego i ochrona globalnych dóbr publicznych muszą stanowić główne cele polityki UE na rzecz rozwoju oraz jej instrumentów, ze zwróceniem szczególnej uwagi na osoby, które są najbardziej zagrożone ubóstwem; |
| --- | --- |

58.

| 59. | podkreśla, że struktura Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i EFR na okres po roku 2020 oraz wdrożenie Instrumentu Pomocy Humanitarnej muszą być zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami UE, w tym z agendą na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 oraz celami zrównoważonego rozwoju i porozumieniem klimatycznym z Paryża, a także z ramami polityki UE, w tym Europejskim konsensusem w sprawie rozwoju, nową globalną strategią na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej oraz Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej; |
| --- | --- |

59.

| 60. | uważa, że w nowej strukturze instrumentów finansowania zewnętrznego należy uwzględnić potwierdzone prawidłowe działanie obecnych instrumentów finansowania zewnętrznego, kwalifikowalność oficjalnej pomocy rozwojowej i konieczność osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

60.

| 61. | uważa, że agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i globalny wymiar wielu celów zrównoważonego rozwoju wymagają nowego podejścia politycznego, w ramach którego wszystkie podmioty polityczne – zarówno z krajów rozwijających się, jak i z rozwiniętych – muszą podejmować starania mające na celu przyczynienie się do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju przy pomocy spójnych, skoordynowanych wewnętrznych i zewnętrznych strategii politycznych, a także uważa, że nowe instrumenty finansowania zewnętrznego po roku 2020 i nowy Europejski konsensus w sprawie rozwoju będą miały kluczowe znaczenie dla osiągnięcia tego celu; |
| --- | --- |

61.

| 62. | jest przekonany o znaczeniu wspierania podejścia do rozwoju opartego na prawach człowieka i zasadach, tym samym przyczyniając się do promowania na całym świecie zasad demokracji, wartości podstawowych i praw człowieka; apeluje do Komisji i ESDZ o stosowne połączenie pomocy w ramach instrumentów finansowania zewnętrznego i dialogu politycznego – zarówno dwustronnie, jak i w ramach organizacji regionalnych i globalnych – w celu wspierania tych zasad, wartości i praw; |
| --- | --- |

62.

| 63. | uważa, że do wszystkich strategii politycznych na rzecz rozwoju należy koniecznie włączyć – w sposób przekrojowy i międzysektorowy – ochronę środowiska oraz możliwości, jakie oferują strategie polityczne dotyczące ochrony środowiska; wyraża ubolewanie z powodu niewystarczających postępów w zakresie uwzględniania zasad demokracji i kwestii równości płci oraz przestrzegania praw człowieka; domaga się ponadto pełnego uwzględnienia zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego w przyszłych instrumentach i programach oraz zapewnienia w tym celu odpowiedniego monitorowania; uważa wobec tego, że przeciwdziałanie zmianie klimatu powinno odgrywać coraz donioślejszą rolę w ramach współpracy na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

63.

| 64. | uznaje za konieczne przeprowadzenie ćwiczenia „zdobyte doświadczenia”w celu określenia niedociągnięć w koordynowaniu unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego z instrumentami finansowymi innych instytucji międzynarodowych oraz poprawy tych niedociągnięć, tak aby zapewnić efekt synergii i maksymalnie zwiększyć oddziaływanie instrumentów finansowych w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

64.

| 65. | uważa, że należy zwiększyć obecne poziomy oficjalnej pomocy rozwojowej UE w kontekście przyszłej struktury instrumentów finansowania zewnętrznego po roku 2020 i ustalić jasny harmonogram, aby umożliwić UE wypełnienie zbiorowego zobowiązania do przeznaczenia 0,7 % dochodu narodowego brutto (DNB) na rzecz oficjalnej pomocy rozwojowej i przyznania 0,2 % oficjalnej pomocy rozwojowej / DNB krajom najsłabiej rozwiniętym; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje ostatni komunikat Komisji w sprawie nowych WRF; przypomina państwom członkowskim o konieczności dotrzymania przez nie zobowiązania do przeznaczenia 0,7 % PKB na oficjalną pomoc rozwojową; przypomina o konieczności wdrożenia zaleceń Komitetu Pomocy Rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju dotyczących osiągnięcia przeciętnego poziomu dotacji w całkowitej wartości oficjalnej pomocy rozwojowej wynoszącego 86 %; |
| --- | --- |

65.

| 66. | jest zdania, że – bez uszczerbku dla zwiększenia elastyczności lub rezerw – struktura instrumentów finansowania zewnętrznego po roku 2020 powinna w dalszym ciągu zapewniać łączenie wieloletnich programów geograficznych i tematycznych, aby umożliwić prowadzenie działań na rzecz rozwoju na różną skalę; uznaje wspieranie współpracy regionalnej i integracji krajów partnerskich za istotny czynnik, niezbędny do wyeliminowania ubóstwa i wspierania długoterminowego zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

66.

| 67. | podkreśla, że działania zewnętrzne UE na rzecz rozwoju muszą opierać się na odpowiednio wyważonym połączeniu elastyczności i przewidywalności pomocy rozwojowej, przy zapewnieniu dostatecznych środków; uznaje jednocześnie, że przewidywalność pomocy na rzecz rozwoju można osiągnąć m.in. poprzez dobrze działające, sprawdzone systemy wczesnego ostrzegania, przede wszystkim w najbardziej narażonych i najmniej odpornych krajach; |
| --- | --- |

67.

| 68. | uważa, że przenoszenie środków między celami i w zależności od zmieniających się priorytetów w ramach danego instrumentu powinno mieć miejsce wyłącznie w oparciu o rzeczywiste potrzeby krajów partnerskich, bez uszczerbku dla zasad i celów instrumentu oraz przy odpowiednim zaangażowaniu organu monitorującego; w szczególności wzywa do wyraźnego odróżnienia finansowania kwalifikowanego jako oficjalna pomoc rozwojowa od innego finansowania, niekwalifikowanego jako oficjalna pomoc rozwojowa; wyraża stanowczy sprzeciw wobec przenoszenia środków przeznaczonych na działania Komitetu Pomocy Rozwojowej na potrzeby realizacji programów niekwalifikowanych jako oficjalna pomoc rozwojowa; podkreśla potrzebę określenia celów oficjalnej pomocy rozwojowej w rozporządzeniach dotyczących instrumentów finansowania zewnętrznego, tak aby te cele zabezpieczyć; |
| --- | --- |

68.

| 69. | uważa, że w strukturze instrumentów finansowania zewnętrznego po roku 2020 należy uwzględnić szereg wskaźników i rygorystyczne, wyodrębnione przeznaczanie środków, a także w sposób priorytetowy potraktować zobowiązania na rzecz zapewnienia dostatecznego finansowania kluczowych priorytetów; |
| --- | --- |

69.

| 70. | uważa, że w znacznych rezerwach na zdarzenia nieprzewidziane ustanowionych w ramach poszczególnych instrumentów finansowania zewnętrznego należy uwzględnić nagłe potrzeby, a niewykorzystane lub umorzone środki w danym roku należy przenosić do rezerw na zdarzenia nieprzewidziane przeznaczonych na kolejny rok; |
| --- | --- |

70.

| 71. | przypomina o potrzebie utrzymania silnego i niezależnego instrumentu pomocy humanitarnej, o co zaapelowano w Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej; uważa, że należy utrzymać osobną rezerwę przeznaczoną na potrzeby pomocy humanitarnej, aby uwzględnić fakt, że ze względu na wzrastające na całym świecie potrzeby rezerwa na pomoc nadzwyczajną jest stale uruchamiana w obecnym okresie obowiązywania WRF; przypomina, że choć wielokrotnie wyrażał uznanie dla starań Komisji ukierunkowanych na sprostanie coraz większym wyzwaniom, Parlament regularnie zwracał uwagę na konieczność zwiększenia środków finansowych na pomoc humanitarną i nalegał na zniwelowanie powiększającej się luki między zobowiązaniami i płatnościami, a także na zwiększenie skuteczności i zdolności do reagowania w zakresie pomocy humanitarnej i rozwojowej dostępnej w ramach budżetu UE; |
| --- | --- |

71.

| 72. | podkreśla, że wszelkie zyski pod względem elastyczności finansowej i uproszczeń nie powinny być osiągane kosztem mniejszego monitorowania i mniejszej zdolności kontrolnej ze strony współprawodawcy, co zagroziłoby zasadom odpowiedzialności i przejrzystości; podkreśla konieczność zapewnienia przejrzystości kryteriów przydzielania środków finansowych oraz na wszystkich etapach programowania; uważa, że nowa struktura EFI powinna mieć elastyczny i nowoczesny charakter, umożliwiający krajom partnerskim optymalizację zasobów i osiągnięcie wyników w dziedzinie rozwoju; |
| --- | --- |

72.

| 73. | podkreśla, że w nowych instrumentach finansowania zewnętrznego elastyczność finansową należy rozszerzyć, tak aby obejmowała także elastyczność wewnątrz kraju w celu umożliwienia udzielania w sposób uznaniowy niewielkich dotacji lokalnym organizacjom społeczeństwa obywatelskiego, przedsiębiorstwom i przedsiębiorcom; uważa, że Komisja powinna przeprowadzić analizę bieżących wymagań w zakresie audytu w odniesieniu do pomocy na rzecz rozwoju, aby zezwolić na zwiększenie profilu ryzyka w przypadku małych dotacji wewnątrzkrajowych; |
| --- | --- |

73.

| 74. | podkreśla, że cele polityki rozwoju i polityki humanitarnej nie powinny być podporządkowane celom w dziedzinie bezpieczeństwa państw będących darczyńcami i Unii Europejskiej lub celom kontroli granic i zarządzania przepływami migracyjnymi; uważa w tym kontekście, że oficjalna pomoc rozwojowa powinna być wykorzystywana głównie do zmniejszania ubóstwa, a działania i programy zgodne wyłącznie z krajowymi interesami darczyńców w zakresie bezpieczeństwa nie powinny być finansowane ze środków na rzecz rozwoju; jednocześnie uważa za konieczne wspieranie odporności krajów partnerskich w celu zapewnienia warunków sprzyjających zrównoważonemu rozwojowi; |
| --- | --- |

74.

| 75. | uważa, że w przyszłych wieloletnich ramach finansowych należy oddzielić wydatki na osiągnięcie wewnętrznych unijnych celów w takich pozycjach jak migracja, azyl i bezpieczeństwo wewnętrzne z jednej strony od wydatków ukierunkowanych na wspieranie wdrożenia nowego Europejskiego konsensusu w sprawie rozwoju z drugiej; uważa, że połączenie tych dwóch odrębnych pozycji mogłoby przyczynić się do dalszej instrumentalizacji unijnej pomocy, w tym przez jej uzależnienie od współpracy w dziedzinie migracji; |
| --- | --- |

75.

| 76. | w tym kontekście proponuje dalsze wzmacnianie odporności społecznej i państwowej przez pomoc na rzecz rozwoju oraz przeznaczenie większych środków finansowych i politycznych na zapobieganie konfliktom, gotowość na wypadek klęsk żywiołowych oraz podejmowanie wczesnych działań w obliczu zarówno konfliktów, jak i klęsk żywiołowych; |
| --- | --- |

76.

| 77. | apeluje do Komisji, by nie określała alokacji środków finansowych dla krajów partnerskich i warunków współpracy tylko na podstawie PKB, ale na kryteriach obejmujących szeroki zakres, z uwzględnieniem rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu, praw człowieka i poziomów nierówności; |
| --- | --- |

77.

| 78. | ponawia swój wniosek o włączenie EFR do budżetu jako głównego narzędzia zapewniającego spójność między rozwojem a innymi obszarami polityki UE oraz wzmacniającego kontrolę budżetową Parlamentu; ponownie podkreśla, że uwzględnienie EFR w budżecie przyniosłoby takie korzyści, jak większe umocowanie demokratyczne i możliwość kontroli instrumentu, lepsza zdolność absorpcyjna, większą widoczność i przejrzystość, prowadząc do większej klarowności w zakresie wydatków UE w tej dziedzinie, a także do zwiększenia wydajności i skuteczności pomocy rozwojowej UE; przypomina, że debaty parlamentarne na temat polityki rozwoju pomagają obywatelom w realizacji wydatków UE na pomoc rozwojową; |
| --- | --- |

78.

| 79. | podkreśla, że uwzględnieniu EFR w budżecie powinny towarzyszyć gwarancje zapobiegające wszelkim transferom funduszy z poprzednich EFR do innych linii budżetowych oraz że należy przy tym uwzględniać wszystkich darczyńców z krajów trzecich; podkreśla ponadto, że Instrument na rzecz Pokoju w Afryce powinien pozostać poza budżetem UE i w ramach specjalnego instrumentu; |
| --- | --- |

79.

| 80. | podkreśla, że uwzględnieniu EFR w budżecie powinna towarzyszyć proporcjonalna podwyżka do poziomu odpowiadającego uzgodnionemu pułapowi budżetu UE, tak by nie prowadziło to do ograniczania zobowiązań finansowych UE na rzecz państw AKP ani ogólnego zmniejszenia pomocy rozwojowej UE w WRF obowiązujących po roku 2020 r.; |
| --- | --- |

80.

| 81. | uważa, że otwarty charakter Instrumentu Pomocy Humanitarnej przyniósł pozytywne rezultaty; zaleca zatem utrzymanie oddzielnych instrumentów i budżetów na potrzeby działań humanitarnych i rozwojowych przy jednoczesnym zachowaniu mocnych powiązań strategicznych między tymi dwoma obszarami; |
| --- | --- |

81.

| 82. | podkreśla znaczenie wzmocnienia legitymacji demokratycznej w strukturze po 2020 r. oraz potrzebę ponownego przemyślenia procedury decyzyjnej; podkreśla, że w ramach tej nowej struktury po roku 2020 współprawodawcy powinni być uprawnieni do pełnego korzystania z przysługujących im uprawnień kontrolnych zarówno na szczeblu prawnym, jak i politycznym, na wszystkich etapach opracowywania, przyjmowania i wdrażania instrumentów i powiązanych programów wykonawczych; podkreśla konieczność przeznaczenia wystarczającego czasu na ten cel; |
| --- | --- |

82.

| 83. | uważa, że należy w pełni wykorzystać możliwości współpracy z państwami członkowskimi na etapie opracowywania i wdrażania programów rozwojowych przez wspólne programowanie, w oparciu o krajowe programy rozwojowe i synchronizację z tymi programami; |
| --- | --- |

83.

| 84. | apeluje o przeprowadzenie śródokresowej oceny i przeglądu struktury instrumentów finansowania zewnętrznego po roku 2020 w celu dalszej poprawy zarządzania nimi, poszukania sposobów zwiększenia spójności i uproszczenia tych instrumentów, a także z myślą o zapewnieniu dalszej przydatności i dostosowaniu do zasad skuteczności rozwoju; wzywa zainteresowane podmioty do pełnego zaangażowania się w działania w tym zakresie; |
| --- | --- |

84.

o

o o

| 85. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Komisji. |
| --- | --- |

85.

---

(1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

(2)  Dz.U. L 344 z 19.12.2013, s. 1.

(3)  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1.

(4)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(5)  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 1.

(6)  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17.

(7)  Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 44.

(8)  Dz.U. C 25 z 30.1.2008, s. 1.

(9)  Dz.U. C 210 z 30.6.2017, s. 1

(10)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0437.

(11)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0337.

(12)  Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 2.

(13)  Dz.U. C 208 z 10.6.2016, s. 25.

(14)  Europejski Trybunał Obrachunkowy, sprawozdanie specjalne nr 15/2016 pt. „Czy Komisja skutecznie zarządzała pomocą humanitarną na rzecz społeczności dotkniętych skutkami konfliktów w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich?”z dnia 4 lipca 2016 r.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/46 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/46

---

P8_TA(2018)0104

Poprawa zdolności obsługi zadłużenia krajów rozwijających się

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie poprawy zdolności obsługi zadłużenia przez kraje rozwijające się (2016/2241(INI))

(2019/C 390/06)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając sekcję planu działań z Addis Abeby dotyczącą zadłużenia i zdolności obsługi zadłużenia (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sekcję planu działań z Addis Abeby dotyczącą zadłużenia i zdolności obsługi zadłużenia (1),

| — | uwzględniając sprawozdania sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 22 lipca 2014 r., 2 sierpnia 2016 r. i 31 lipca 2017 r. w sprawie zdolności obsługi zadłużenia zewnętrznego i rozwoju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 22 lipca 2014 r., 2 sierpnia 2016 r. i 31 lipca 2017 r. w sprawie zdolności obsługi zadłużenia zewnętrznego i rozwoju,

| — | uwzględniając zasady odpowiedzialnego udzielania i zaciągania pożyczek państwowych, opracowane przez Konferencję NZ ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zasady odpowiedzialnego udzielania i zaciągania pożyczek państwowych, opracowane przez Konferencję NZ ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD),

| — | uwzględniając plan działania UNCTAD w sprawie zrównoważonych mechanizmów spłaty długu państwowego (kwiecień 2015 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania UNCTAD w sprawie zrównoważonych mechanizmów spłaty długu państwowego (kwiecień 2015 r.),

| — | uwzględniając wytyczne operacyjne G-20 dotyczące zrównoważonego finansowania, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne operacyjne G-20 dotyczące zrównoważonego finansowania,

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 68/304 z dnia 9 września 2014 r., dotyczącą ustanowienia wielostronnych ram prawnych służących restrukturyzacji długu państwowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 68/304 z dnia 9 września 2014 r., dotyczącą ustanowienia wielostronnych ram prawnych służących restrukturyzacji długu państwowego,

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 69/319 z dnia 10 września 2015 r., dotyczącą podstawowych zasad restrukturyzacji długu państwowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 69/319 z dnia 10 września 2015 r., dotyczącą podstawowych zasad restrukturyzacji długu państwowego,

| — | uwzględniając wytyczne Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka, dotyczące długu zagranicznego i praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka, dotyczące długu zagranicznego i praw człowieka,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 maja 2015 r. w sprawie finansowania rozwoju (2), w szczególności ustępy: 10, 26, 40, 46 i 47, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 maja 2015 r. w sprawie finansowania rozwoju (2), w szczególności ustępy: 10, 26, 40, 46 i 47,

| — | uwzględniając analizy opublikowane przez ośrodek analityczny Global Financial Integrity, w których szacuje się skalę i strukturę nielegalnych przepływów finansowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając analizy opublikowane przez ośrodek analityczny Global Financial Integrity, w których szacuje się skalę i strukturę nielegalnych przepływów finansowych,

| — | uwzględniając belgijską ustawę z dnia 12 lipca 2015 r., dotyczącą zwalczania działalności tzw. funduszy sępich (belgijski dziennik urzędowy z dnia 11 września 2015 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając belgijską ustawę z dnia 12 lipca 2015 r., dotyczącą zwalczania działalności tzw. funduszy sępich (belgijski dziennik urzędowy z dnia 11 września 2015 r.),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju (A8-0129/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju (A8-0129/2018),

| A. | mając na uwadze, że rozwiązanie problemów krajów rozwijających się z długiem państwowym stanowi ważny element współpracy międzynarodowej i może przyczyniać się do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju w tych krajach; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że rozwiązanie problemów krajów rozwijających się z długiem państwowym stanowi ważny element współpracy międzynarodowej i może przyczyniać się do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju w tych krajach;

| B. | mając na uwadze, że aby osiągnąć cele zrównoważonego rozwoju w krajach rozwijających się, potrzebne są ogromne inwestycje, które w skali roku musiałyby być wyższe niż obecnie o ok. 2,5 biliona USD (3); |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że aby osiągnąć cele zrównoważonego rozwoju w krajach rozwijających się, potrzebne są ogromne inwestycje, które w skali roku musiałyby być wyższe niż obecnie o ok. 2,5 biliona USD (3);

| C. | mając na uwadze, że jedno z możliwych źródeł finansowania rozwoju stanowią pożyczki; mając na uwadze, że zaciąganie pożyczek musi być odpowiedzialne i przewidywalne; mając na uwadze, że koszt pożyczek musi być w całości zrekompensowany zwrotem z przeprowadzonych dzięki nim inwestycji, a ryzyko związane z zadłużeniem należy starannie oceniać z myślą o podejmowaniu środków ograniczających zagrożenia; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że jedno z możliwych źródeł finansowania rozwoju stanowią pożyczki; mając na uwadze, że zaciąganie pożyczek musi być odpowiedzialne i przewidywalne; mając na uwadze, że koszt pożyczek musi być w całości zrekompensowany zwrotem z przeprowadzonych dzięki nim inwestycji, a ryzyko związane z zadłużeniem należy starannie oceniać z myślą o podejmowaniu środków ograniczających zagrożenia;

| D. | mając na uwadze, że kryzys zadłużeniowy krajów rozwijających się w latach 80. i 90. XX w. oraz szeroko zakrojona kampania na rzecz redukcji długu doprowadziły do uruchomienia przez MFW oraz Bank Światowy inicjatywy na rzecz głęboko zadłużonych krajów ubogich i inicjatywy na rzecz wielostronnego umarzania długów, co miało umożliwić tym krajom dalsze postępy na drodze do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że kryzys zadłużeniowy krajów rozwijających się w latach 80. i 90. XX w. oraz szeroko zakrojona kampania na rzecz redukcji długu doprowadziły do uruchomienia przez MFW oraz Bank Światowy inicjatywy na rzecz głęboko zadłużonych krajów ubogich i inicjatywy na rzecz wielostronnego umarzania długów, co miało umożliwić tym krajom dalsze postępy na drodze do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju;

| E. | mając na uwadze, że inicjatywy te nie wystarczą, aby zakończyć kryzys zadłużenia; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że inicjatywy te nie wystarczą, aby zakończyć kryzys zadłużenia;

| F. | mając na uwadze, że wspomniane wyżej inicjatywy oraz gwałtowny wzrost cen surowców wzmocniły finanse wielu krajów rozwijających się, a także mając na uwadze, że do poprawy zdolności obsługi zadłużenia przyczyniły się także stopy procentowe pozostające od czasu kryzysu finansowego w 2008 r. na wyjątkowo niskim poziomie; mając jednak na uwadze, że ceny surowców spadają od 2008 r.; mając na uwadze, że w zubożałych krajach rozpoczął się nowy kryzys zadłużeniowy i kraje takie jak Mozambik, Czad, Kongo i Gambia nie są w stanie spłacać długu; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że wspomniane wyżej inicjatywy oraz gwałtowny wzrost cen surowców wzmocniły finanse wielu krajów rozwijających się, a także mając na uwadze, że do poprawy zdolności obsługi zadłużenia przyczyniły się także stopy procentowe pozostające od czasu kryzysu finansowego w 2008 r. na wyjątkowo niskim poziomie; mając jednak na uwadze, że ceny surowców spadają od 2008 r.; mając na uwadze, że w zubożałych krajach rozpoczął się nowy kryzys zadłużeniowy i kraje takie jak Mozambik, Czad, Kongo i Gambia nie są w stanie spłacać długu;

| G. | mając na uwadze, że kryzysy zadłużeniowe wywołane spadkiem cen surowców i niestabilnymi przepływami finansowymi stanowią obecnie zagrożenie dla zdolności obsługi zadłużenia, zwłaszcza w krajach rozwijających się, które nadal są zależne od eksportu surowców; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że kryzysy zadłużeniowe wywołane spadkiem cen surowców i niestabilnymi przepływami finansowymi stanowią obecnie zagrożenie dla zdolności obsługi zadłużenia, zwłaszcza w krajach rozwijających się, które nadal są zależne od eksportu surowców;

| H. | mając na uwadze, że wzrosła liczba krajów rozwijających się, które MFW i Bank Światowy uznają za kraje, w których ciężar zadłużenia uniemożliwia jego obsługę, lub za kraje o wysokim bądź średnim poziomie ryzyka, a także mając na uwadze, że do jednej z tych kategorii należy obecnie większość krajów o niskim poziomie dochodu; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wzrosła liczba krajów rozwijających się, które MFW i Bank Światowy uznają za kraje, w których ciężar zadłużenia uniemożliwia jego obsługę, lub za kraje o wysokim bądź średnim poziomie ryzyka, a także mając na uwadze, że do jednej z tych kategorii należy obecnie większość krajów o niskim poziomie dochodu;

| I. | mając na uwadze, że według MFW średnie zadłużenie w Afryce Subsaharyjskiej wzrosło gwałtownie z 34% PKB w 2013 r. do 48% w 2017 r.; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że według MFW średnie zadłużenie w Afryce Subsaharyjskiej wzrosło gwałtownie z 34% PKB w 2013 r. do 48% w 2017 r.;

| J. | mając na uwadze zadłużenie niektórych krajów, w tym Etiopii, Ghany i Zambii, na poziomie 50% PKB lub wyższym, co stanowi znaczne obciążenie długiem, zważywszy na niską podstawę opodatkowania w większości krajów afrykańskich; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze zadłużenie niektórych krajów, w tym Etiopii, Ghany i Zambii, na poziomie 50% PKB lub wyższym, co stanowi znaczne obciążenie długiem, zważywszy na niską podstawę opodatkowania w większości krajów afrykańskich;

| K. | mając na uwadze, że koszty obsługi zadłużenia wyrażone jako odsetek wydatków publicznych znacznie wzrosły od 2013 r., a także mając na uwadze, że poważnie ogranicza to możliwości inwestycji publicznych; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że koszty obsługi zadłużenia wyrażone jako odsetek wydatków publicznych znacznie wzrosły od 2013 r., a także mając na uwadze, że poważnie ogranicza to możliwości inwestycji publicznych;

| L. | mając na uwadze głębokie zmiany, jakie zaszły w ostatnich dziesięcioleciach na światowym rynku długu publicznego w związku z tym, że kluczowymi podmiotami na tym rynku stali się prywatni inwestorzy i Chiny; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze głębokie zmiany, jakie zaszły w ostatnich dziesięcioleciach na światowym rynku długu publicznego w związku z tym, że kluczowymi podmiotami na tym rynku stali się prywatni inwestorzy i Chiny;

| M. | mając na uwadze, że zmieniła się struktura długu krajów rozwijających się, przy czym coraz istotniejszą rolę odgrywają prywatni wierzyciele i warunki handlowe, a ponadto rośnie narażenie na zmienność rynków finansowych, z konsekwencjami dla zdolności obsługi zadłużenia; mając na uwadze, że pożyczki zaciągane w walucie krajowej eliminują ryzyko walutowe, lecz brak krajowego kapitału może sprawić, że będzie to rozwiązanie niekorzystne bądź niewykonalne; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że zmieniła się struktura długu krajów rozwijających się, przy czym coraz istotniejszą rolę odgrywają prywatni wierzyciele i warunki handlowe, a ponadto rośnie narażenie na zmienność rynków finansowych, z konsekwencjami dla zdolności obsługi zadłużenia; mając na uwadze, że pożyczki zaciągane w walucie krajowej eliminują ryzyko walutowe, lecz brak krajowego kapitału może sprawić, że będzie to rozwiązanie niekorzystne bądź niewykonalne;

| N. | mając na uwadze, że do elementów zagrażających zdolności obsługi długu należą zmniejszenie wymiany handlowej, klęski żywiołowe i katastrofy spowodowane przez człowieka, niekorzystne zmiany na międzynarodowych rynkach finansowych i ich niestabilność, ale także nieodpowiedzialne udzielanie i zaciąganie pożyczek, złe zarządzanie finansami publicznymi, defraudacja pieniędzy i korupcja; mając na uwadze, że lepsze wykorzystywanie środków krajowych daje duże możliwości poprawy zdolności obsługi zadłużenia; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że do elementów zagrażających zdolności obsługi długu należą zmniejszenie wymiany handlowej, klęski żywiołowe i katastrofy spowodowane przez człowieka, niekorzystne zmiany na międzynarodowych rynkach finansowych i ich niestabilność, ale także nieodpowiedzialne udzielanie i zaciąganie pożyczek, złe zarządzanie finansami publicznymi, defraudacja pieniędzy i korupcja; mając na uwadze, że lepsze wykorzystywanie środków krajowych daje duże możliwości poprawy zdolności obsługi zadłużenia;

| O. | mając na uwadze konieczność przyczynienia się do poprawy zdolności administracji podatkowej i transferu wiedzy w krajach partnerskich; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze konieczność przyczynienia się do poprawy zdolności administracji podatkowej i transferu wiedzy w krajach partnerskich;

| P. | mając na uwadze, że zasady odpowiedzialnego udzielania i zaciągania pożyczek państwowych, opracowane przez UNCTAD, oraz wytyczne operacyjne G-20 dotyczące zrównoważonego finansowania to elementy niewątpliwie przydatne przy ustanawianiu ram prawnych, ale nieodpowiedzialne praktyki należy eliminować przede wszystkim przez wprowadzanie przejrzystych zasad oraz wiążących i egzekwowalnych środków odstraszających, a w uzasadnionych przypadkach także sankcji; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że zasady odpowiedzialnego udzielania i zaciągania pożyczek państwowych, opracowane przez UNCTAD, oraz wytyczne operacyjne G-20 dotyczące zrównoważonego finansowania to elementy niewątpliwie przydatne przy ustanawianiu ram prawnych, ale nieodpowiedzialne praktyki należy eliminować przede wszystkim przez wprowadzanie przejrzystych zasad oraz wiążących i egzekwowalnych środków odstraszających, a w uzasadnionych przypadkach także sankcji;

| Q. | mając na uwadze, że zdolność obsługi zadłużenia przez państwo zależy nie tylko od wielkości zadłużenia, ale i od innych czynników, takich jak bezpośrednie i pośrednie gwarancje finansowe (zobowiązania warunkowe), których państwo mogło udzielić; mając na uwadze, że partnerstwo publiczno-prywatne (PPP) wiąże się często z udzieleniem gwarancji oraz że ryzyko ratowania w przyszłości banków również może być wysokie; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że zdolność obsługi zadłużenia przez państwo zależy nie tylko od wielkości zadłużenia, ale i od innych czynników, takich jak bezpośrednie i pośrednie gwarancje finansowe (zobowiązania warunkowe), których państwo mogło udzielić; mając na uwadze, że partnerstwo publiczno-prywatne (PPP) wiąże się często z udzieleniem gwarancji oraz że ryzyko ratowania w przyszłości banków również może być wysokie;

| R. | mając na uwadze, że analiza zdolności obsługi zadłużenia nie może koncentrować się wyłącznie na względach ekonomicznych, takich jak perspektywy wzrostu gospodarczego państwa będącego dłużnikiem i jego zdolność do obsługi zadłużenia, lecz musi uwzględniać wpływ obciążenia długiem na zdolność kraju do przestrzegania wszystkich praw człowieka; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że analiza zdolności obsługi zadłużenia nie może koncentrować się wyłącznie na względach ekonomicznych, takich jak perspektywy wzrostu gospodarczego państwa będącego dłużnikiem i jego zdolność do obsługi zadłużenia, lecz musi uwzględniać wpływ obciążenia długiem na zdolność kraju do przestrzegania wszystkich praw człowieka;

| S. | mając na uwadze, że rosnące wykorzystanie idei partnerstwa publiczno-prywatnego w krajach rozwijających się w ramach unijnego planu inwestycji zewnętrznych i porozumienia G-20 dla Afryki może zwiększyć zadłużenie państw; mając na uwadze, że inwestorzy PPP są chronieni dwustronnymi umowami inwestycyjnymi, zwłaszcza mechanizmami rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem, które umożliwiają im prowadzenie postępowań sądowych przeciwko państwom przyjmującym; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że rosnące wykorzystanie idei partnerstwa publiczno-prywatnego w krajach rozwijających się w ramach unijnego planu inwestycji zewnętrznych i porozumienia G-20 dla Afryki może zwiększyć zadłużenie państw; mając na uwadze, że inwestorzy PPP są chronieni dwustronnymi umowami inwestycyjnymi, zwłaszcza mechanizmami rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem, które umożliwiają im prowadzenie postępowań sądowych przeciwko państwom przyjmującym;

| T. | mając na uwadze, że istnieją długi haniebne zaciągane przez władze w celu realizowania skorumpowanych transakcji i innych bezprawnych działań, których charakter jest znany wierzycielom i które stanowią znaczne obciążenie dla ubogiej ludności, zwłaszcza ludności najsłabszej; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że istnieją długi haniebne zaciągane przez władze w celu realizowania skorumpowanych transakcji i innych bezprawnych działań, których charakter jest znany wierzycielom i które stanowią znaczne obciążenie dla ubogiej ludności, zwłaszcza ludności najsłabszej;

| U. | mając na uwadze, że przejrzystość pożyczek udzielanych rządom krajów rozwijających się ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia odpowiedzialności w ramach udzielania pożyczek; mając na uwadze, że brak przejrzystości był głównym czynnikiem przyczyniającym się do udzielenia Mozambikowi nieodpowiedzialnych pożyczek, które zostały zorganizowane bez poważnego sprawdzenia zdolności tego kraju do ich spłaty, a następnie ukryte przed rynkami finansowymi i obywatelami Mozambiku; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że przejrzystość pożyczek udzielanych rządom krajów rozwijających się ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia odpowiedzialności w ramach udzielania pożyczek; mając na uwadze, że brak przejrzystości był głównym czynnikiem przyczyniającym się do udzielenia Mozambikowi nieodpowiedzialnych pożyczek, które zostały zorganizowane bez poważnego sprawdzenia zdolności tego kraju do ich spłaty, a następnie ukryte przed rynkami finansowymi i obywatelami Mozambiku;

| V. | mając na uwadze, że dług haniebny definiuje się jako dług zaciągnięty przez reżim i służący sfinansowaniu działań sprzecznych z interesem obywateli danego państwa, o czym kredytodawcy wiedzieli, a także mając na uwadze, że wobec tego jest to osobisty dług reżimu, uzyskany od wierzycieli, którzy znakomicie zdawali sobie sprawę z intencji pożyczkobiorcy; mając jednak na uwadze, że brak jest konsensusu w kwestii koncepcji długu haniebnego, a to z powodu zdecydowanego sprzeciwu niektórych kredytodawców; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że dług haniebny definiuje się jako dług zaciągnięty przez reżim i służący sfinansowaniu działań sprzecznych z interesem obywateli danego państwa, o czym kredytodawcy wiedzieli, a także mając na uwadze, że wobec tego jest to osobisty dług reżimu, uzyskany od wierzycieli, którzy znakomicie zdawali sobie sprawę z intencji pożyczkobiorcy; mając jednak na uwadze, że brak jest konsensusu w kwestii koncepcji długu haniebnego, a to z powodu zdecydowanego sprzeciwu niektórych kredytodawców;

| W. | mając na uwadze, że przeszkodę w wykorzystaniu środków krajowych stanowi między innymi uchylanie się od opodatkowania, szkodliwa konkurencja podatkowa i przenoszenie zysków przez przedsiębiorstwa transnarodowe; mając na uwadze, że inicjatywa OECD dotycząca erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS) to cenna, lecz niewystarczająca reakcja na to zjawisko; mając na uwadze, że konieczne jest utworzenie międzyrządowego organu na rzecz współpracy podatkowej pod auspicjami ONZ, aby umożliwić krajom rozwijającym się uczestnictwo na równych zasadach w ogólnoświatowej reformie istniejących międzynarodowych przepisów podatkowych, o co Parlament zaapelował w rezolucji z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (4); |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że przeszkodę w wykorzystaniu środków krajowych stanowi między innymi uchylanie się od opodatkowania, szkodliwa konkurencja podatkowa i przenoszenie zysków przez przedsiębiorstwa transnarodowe; mając na uwadze, że inicjatywa OECD dotycząca erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS) to cenna, lecz niewystarczająca reakcja na to zjawisko; mając na uwadze, że konieczne jest utworzenie międzyrządowego organu na rzecz współpracy podatkowej pod auspicjami ONZ, aby umożliwić krajom rozwijającym się uczestnictwo na równych zasadach w ogólnoświatowej reformie istniejących międzynarodowych przepisów podatkowych, o co Parlament zaapelował w rezolucji z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (4);

| X. | mając na uwadze, że wysokość nielegalnych przepływów finansowych pochodzących z krajów rozwijających się i z krajów o gospodarkach wschodzących szacuje się na 1 bln USD rocznie, a przepływy te stale zmniejszają w tych krajach zasoby krajowe niezbędne w szczególności do osiągania celów zrównoważonego rozwoju; mając na uwadze, że przepływy te stanowią czynnik potęgujący zadłużenie zagraniczne i zmniejszają zdolność spłaty zadłużenia; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że wysokość nielegalnych przepływów finansowych pochodzących z krajów rozwijających się i z krajów o gospodarkach wschodzących szacuje się na 1 bln USD rocznie, a przepływy te stale zmniejszają w tych krajach zasoby krajowe niezbędne w szczególności do osiągania celów zrównoważonego rozwoju; mając na uwadze, że przepływy te stanowią czynnik potęgujący zadłużenie zagraniczne i zmniejszają zdolność spłaty zadłużenia;

| Y. | mając na uwadze, że realizacja agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i programu działań z Addis Abeby wymaga rozważenia nowych opcji finansowania celów zrównoważonego rozwoju, takich jak ustanowienie podatków od transakcji finansowych i podatku od transakcji walutowych; mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) podatek od transakcji walutowych w wysokości 0,1% z łatwością umożliwiłby sfinansowanie celów zrównoważonego rozwoju we wszystkich krajach o niskim dochodzie i krajach o niższym średnim dochodzie (5); |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że realizacja agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i programu działań z Addis Abeby wymaga rozważenia nowych opcji finansowania celów zrównoważonego rozwoju, takich jak ustanowienie podatków od transakcji finansowych i podatku od transakcji walutowych; mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) podatek od transakcji walutowych w wysokości 0,1% z łatwością umożliwiłby sfinansowanie celów zrównoważonego rozwoju we wszystkich krajach o niskim dochodzie i krajach o niższym średnim dochodzie (5);

| Z. | mając na uwadze konieczność zwalczania nielegalnych przepływów finansowych w celu ich ostatecznego wyeliminowania do 2030 r., zwłaszcza poprzez zwalczanie uchylania się od opodatkowania i zacieśnienie współpracy międzynarodowej dzięki środkom ułatwiającym przekazywanie danych podatkowych właściwym organom oraz przejrzystości podatkowej w państwach pochodzenia i państwach docelowych; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze konieczność zwalczania nielegalnych przepływów finansowych w celu ich ostatecznego wyeliminowania do 2030 r., zwłaszcza poprzez zwalczanie uchylania się od opodatkowania i zacieśnienie współpracy międzynarodowej dzięki środkom ułatwiającym przekazywanie danych podatkowych właściwym organom oraz przejrzystości podatkowej w państwach pochodzenia i państwach docelowych;

| AA. | mając na uwadze, że rozwiązania stosowane przy niewykonaniu przez państwo zobowiązań w zakresie obsługi zadłużenia różnią się znacznie od postępowań upadłościowych stosowanych w odniesieniu do spółek w jurysdykcjach krajowych, co oznacza, że nie ma sądu z bezstronnym sędzią; mając na uwadze, że MFW – którego celem jest zapewnienie stabilności międzynarodowego systemu finansowego – udziela pożyczek krótkoterminowych, związanych ze spełnieniem konkretnych warunków i udostępnianych w transzach kredytowych; mając na uwadze, że Klub Paryski zrzeszający państwa będące wierzycielami podejmuje decyzje o redukcji długu tylko w odniesieniu do oficjalnych pożyczek dwustronnych organizowanych przez swoich członków; mając na uwadze, że Klub Londyński zrzeszający prywatnych wierzycieli podejmuje decyzje tylko w sprawie bankowych pożyczek komercyjnych udzielonych przez jego członków; mając na uwadze, że nie istnieje stałe forum na potrzeby skoordynowanego podejmowania decyzji dotyczących restrukturyzacji zadłużenia przez wszystkich wierzycieli kraju wysoko zadłużonego; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że rozwiązania stosowane przy niewykonaniu przez państwo zobowiązań w zakresie obsługi zadłużenia różnią się znacznie od postępowań upadłościowych stosowanych w odniesieniu do spółek w jurysdykcjach krajowych, co oznacza, że nie ma sądu z bezstronnym sędzią; mając na uwadze, że MFW – którego celem jest zapewnienie stabilności międzynarodowego systemu finansowego – udziela pożyczek krótkoterminowych, związanych ze spełnieniem konkretnych warunków i udostępnianych w transzach kredytowych; mając na uwadze, że Klub Paryski zrzeszający państwa będące wierzycielami podejmuje decyzje o redukcji długu tylko w odniesieniu do oficjalnych pożyczek dwustronnych organizowanych przez swoich członków; mając na uwadze, że Klub Londyński zrzeszający prywatnych wierzycieli podejmuje decyzje tylko w sprawie bankowych pożyczek komercyjnych udzielonych przez jego członków; mając na uwadze, że nie istnieje stałe forum na potrzeby skoordynowanego podejmowania decyzji dotyczących restrukturyzacji zadłużenia przez wszystkich wierzycieli kraju wysoko zadłużonego;

| AB. | mając na uwadze, że MFW pozostaje głównym forum dyskusji na temat kwestii restrukturyzacji długu państwowego, wywierającym znaczny wpływ na UE i jej państwa członkowskie; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że MFW pozostaje głównym forum dyskusji na temat kwestii restrukturyzacji długu państwowego, wywierającym znaczny wpływ na UE i jej państwa członkowskie;

| AC. | mając na uwadze, że tzw. fundusze sępie, celujące w dłużników z trudnościami i zakłócające proces restrukturyzacji zadłużenia, nie powinny korzystać z prawnego i sądowego wsparcia podczas tych destrukcyjnych działań, a także mając na uwadze, że należy podjąć dodatkowe środki w tym zakresie; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że tzw. fundusze sępie, celujące w dłużników z trudnościami i zakłócające proces restrukturyzacji zadłużenia, nie powinny korzystać z prawnego i sądowego wsparcia podczas tych destrukcyjnych działań, a także mając na uwadze, że należy podjąć dodatkowe środki w tym zakresie;

| AD. | mając na uwadze, że choć redukcja długu zapewniła krajom o niskim dochodzie nowe możliwości, należy zauważyć, że jest ona jednorazową interwencją dla przywrócenia zdolności obsługi zadłużenia, która nie rozwiązuje podstawowych przyczyn akumulacji zadłużenia niemożliwego do sfinansowania, a także mając na uwadze, że należy przede wszystkim zająć się takimi wyzwaniami jak korupcja, słabość instytucji i podatność na wstrząsy zewnętrzne; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że choć redukcja długu zapewniła krajom o niskim dochodzie nowe możliwości, należy zauważyć, że jest ona jednorazową interwencją dla przywrócenia zdolności obsługi zadłużenia, która nie rozwiązuje podstawowych przyczyn akumulacji zadłużenia niemożliwego do sfinansowania, a także mając na uwadze, że należy przede wszystkim zająć się takimi wyzwaniami jak korupcja, słabość instytucji i podatność na wstrząsy zewnętrzne;

| 1. | podkreśla, że odpowiedzialne i przewidywalne zaciąganie pożyczek jest koniecznym narzędziem dla krajów rozwijających się, by zapewnić im godną przyszłość; z drugiej strony podkreśla, że zadłużenie możliwe do obsługi stanowi podstawowy warunek realizacji agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030; zauważa jednak, że finansowanie dłużne powinno stanowić jedynie uzupełnienie i drugą w kolejności opcję po instrumentach innych niż dłużne, takich jak dochody z podatków i ceł oraz oficjalna pomoc rozwojowa, ponieważ finansowanie dłużne łączy się z nieodłącznym i poważnym ryzykiem kryzysu, co wymaga ustanowienia odpowiednich instytucji w celu zapobiegania kryzysom związanym z zadłużeniem i ich rozwiązywania; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zaznacza, że dostęp do międzynarodowych rynków finansowych umożliwia krajom rozwijającym się pozyskiwanie środków do realizowania celów rozwojowych; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zaniepokojeniem zauważa, że kredytowanie zubożałych państw dramatycznie wzrosło od 2008 r.; obawia się wystąpienia cyklu nowego kryzysu zadłużeniowego; podkreśla potrzebę większej przejrzystości, lepszych uregulowań wobec kredytodawców, sprawiedliwości podatkowej i umożliwienia państwom zmniejszenia uzależnienia od eksportu surowców; |
| --- | --- |

3.

| 4. | przypomina, że zaciąganie pożyczek stanowi ważny sposób wspierania inwestycji, który ma zasadnicze znaczenie w osiąganiu zrównoważonego rozwoju, w tym celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

4.

| 5. | stwierdza, że pożyczki wiążą się nieodłącznie z innymi środkami finansowania rozwoju, w tym zwłaszcza z dochodami z wymiany handlowej, dochodami podatkowymi, przekazami imigrantów dokonywanymi do krajów rozwijających się, a także oficjalną pomocą rozwojową; w szczególności przypomina, że uruchomienie zasobów krajowych przez opodatkowanie jest najważniejszym źródłem dochodów wykorzystywanych do finansowania zrównoważonego rozwoju; w tym celu wzywa UE do zwiększenia pomocy na rzecz budowania potencjału w krajach rozwijających się w celu ograniczenia nielegalnych przepływów finansowych, wspierania skutecznego, progresywnego i przejrzystego systemu podatkowego zgodnie z zasadami dobrego zarządzania, a także zwiększenia pomocy na rzecz zwalczania korupcji i odzyskiwania skradzionych aktywów; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wyraża zaniepokojenie znacznym wzrostem zadłużenia zarówno prywatnego, jak i publicznego w wielu krajach rozwijających się oraz negatywnym wpływem tego zjawiska na zdolność tych krajów do finansowania wydatków inwestycyjnych w zakresie zdrowia i edukacji, gospodarki, infrastruktury i przeciwdziałania zmianie klimatu; |
| --- | --- |

6.

| 7. | przypomina, że stosowane w latach 90. XX w. wobec zadłużonych państw plany dostosowań strukturalnych poważnie ograniczyły rozwój podstawowych sektorów socjalnych i zmniejszyły zdolność tych państw do realizowania należących do nich zadań o zasadniczym znaczeniu dla utrzymania bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że środki mające na celu zmniejszenie zadłużenia nie mogą stwarzać barier dla świadczenia podstawowych usług i negatywnie wpływać na korzystanie z wszystkich praw człowieka, zwłaszcza praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, a także na rozwój w państwie będącym beneficjentem; |
| --- | --- |

8.

| 9. | stwierdza, że choć za nadmierny wzrost długu (zewnętrznego) państwa odpowiedzialne są przede wszystkim organy sprawujące władzę w danym kraju, to dłużnicy i wierzyciele muszą być wspólnie odpowiedzialni za zapobieganie powstawaniu sytuacji zadłużenia niemożliwego do obsługi i ich rozwiązywanie; szerzej, podkreśla współodpowiedzialność dłużników i wierzycieli za zapobieganie kryzysowi zadłużenia i rozwiązywanie go przez bardziej odpowiedzialne udzielanie i zaciąganie pożyczek; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zwraca uwagę, że finansowanie mieszane może skutkować bańką zadłużeniową, zwłaszcza w krajach Afryki Subsaharyjskiej i Karaibów, które zostałyby w ten sposób pozbawione dochodów na obsługę zadłużenia; w związku z tym wzywa darczyńców do przekazywania krajom najsłabiej rozwiniętym większości pomocy w formie dotacji; powtarza, że wszelkie decyzje dotyczące promowania stosowania partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP) przez łączenie instrumentów finansowych w krajach rozwijających się powinny opierać się na dokładnej ocenie tych mechanizmów, zwłaszcza pod względem rozwoju i dodatkowości finansowej, przejrzystości oraz rozliczalności, a także na wnioskach wyciągniętych z wcześniejszych doświadczeń; domaga się, aby przegląd Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju zawierał jasne kryteria dotyczące zdolności obsługi zadłużenia; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla znaczenie określenia mechanizmu ochronnego w celu zapobieżenia sytuacji, w której rządowe zobowiązania warunkowe podważają zdolność obsługi zadłużenia krajów rozwijających się; w szczególności wzywa wielostronne banki rozwoju do przeprowadzania ocen ex ante wpływu ryzyka fiskalnego projektów PPP (biorąc pod uwagę pełne ryzyko fiskalne w całym okresie trwania projektów PPP), tak aby nie podważać zdolności obsługi zadłużenia krajów rozwijających się; jest zdania, że MFW i Bank Światowy powinny uwzględnić wszystkie koszty partnerstwa publiczno-prywatnego w swojej analizie zdolności obsługi zadłużenia; |
| --- | --- |

11.

| 12. | uznaje, że obowiązujące obecnie przepisy i instrumenty są albo niewystarczające, albo nierygorystyczne bądź niedostatecznie rygorystyczne; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zwraca się do UE i jej państw członkowskich o aktywne zwalczanie rajów podatkowych, unikania opodatkowania i nielegalnych przepływów finansowych, które powiększają zadłużenie krajów rozwijających się, oraz o współpracę z krajami rozwijającymi się w celu ścigania agresywnych praktyk unikania opodatkowania i o szukanie sposobów wsparcia krajów rozwijających się w działaniach mających na celu nieuleganie presji udziału w konkurencji podatkowej, która ma szkodliwy wpływ na przeznaczanie środków krajowych na rozwój; |
| --- | --- |

13.

| 14. | uważa, że w sytuacji ujawnienia przypadków defraudacji finansów publicznych przez władze wierzyciele powinni uruchamiać środki ostrzegawcze, a w przypadku braku ich skuteczności – sankcje polegające na zawieszaniu, a nawet na obowiązku zwrotu pożyczek przed upływem umownych warunków ich udzielenia; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zwraca się do Komisji i państw członkowskich o wspieranie krajów rozwijające się w zakresie promowania publicznej dostępności danych dotyczących ich długu państwowego i w zakresie społecznej edukacji w tej dziedzinie, bowiem w przypadku krajów rozwijających się rzadko szczegółowe informacje o stanie finansów publicznych są dostępne dla społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa do opracowania przepisów, które uniemożliwiałyby udzielanie pożyczek jawnie skorumpowanym rządom, a także do nakładania sankcji na wierzycieli udzielających kredytów takim rządom; |
| --- | --- |

16.

| 17. | zwraca się o Komisji, by we współpracy ze wszystkimi głównymi podmiotami międzynarodowymi i zainteresowanymi krajami opracowała – w postaci białej księgi – rzeczywistą strategię przeciwdziałania nadmiernemu zadłużeniu krajów rozwijających się, która będzie cechować się wielostronnym podejściem i uszczegółowi prawa, obowiązki i zobowiązania wszystkich zaangażowanych podmiotów, a także zwraca się do Komisji o podjęcie refleksji nad najlepszymi mechanizmami instytucjonalnymi, które umożliwią sprawiedliwe i trwałe rozwiązanie kwestii zadłużenia; opowiada się za opracowaniem kodeksu postępowania w dziedzinie zarządzania wierzytelnościami dla podmiotów instytucjonalnych, politycznych i prywatnych; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla, że większość celów zrównoważonego rozwoju wiąże się z prawami człowieka i stanowi w związku z tym cel sam w sobie w ramach zwalczania ubóstwa, czego nie można powiedzieć o spłacie zadłużenia, będącej jedynie środkiem do celu; |
| --- | --- |

18.

| 19. | popiera wytyczne dotyczące długu zewnętrznego i praw człowieka, opracowane przez Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka, zgodnie z którymi prawo do osiągania celów zrównoważonego rozwoju powinno przeważać nad zobowiązaniem do spłaty zadłużenia; apeluje do państw członkowskich Unii Europejskiej, by promowały systematyczne stosowanie ocen wpływu na prawa człowieka w ramach ocen zdolności obsługi zadłużenia przeprowadzanych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Bank Światowy; |
| --- | --- |

19.

| 20. | apeluje do UE i jej państw członkowskich, by stosowały się do tych zasad przy udzielaniu pożyczek dwustronnych, a także podczas działań podejmowanych w ramach międzynarodowych instytucji finansowych; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zauważa, że ocena zdolności obsługi zadłużenia MFW i Banku Światowego jest zwykle wykorzystywana przez kredytodawców do kierowania swoimi pożyczkami; podkreśla potrzebę zajęcia się ich ujemnymi stronami, w szczególności monitorowaniem zewnętrznego długu prywatnego i brakiem uwzględnienia praw człowieka; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wzywa podmioty działające na rzecz rozwoju, by dokonały oceny wpływu obsługi zadłużenia na zdolność finansową państw głęboko zadłużonych w świetle celów zrównoważonego rozwoju, które kraje te zobowiązane są osiągnąć do roku 2030 i które powinny przeważać nad prawami tych wierzycieli, którzy w pełni świadomie udzielają pożyczek skorumpowanym rządom; |
| --- | --- |

22.

| 23. | popiera zalecenie UNCTAD w sprawie ustanowienia afrykańskiego funduszu stabilizacji cen surowców, aby ograniczyć potrzebę sięgania po pożyczki w przypadku znacznego spadku cen surowców; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zwraca się do państw członkowskich i innych krajów będących wierzycielami, by udostępniły wyższe środki finansowe na finansowanie inwestycji związanych z celami zrównoważonego rozwoju i dotrzymały dawno złożonej obietnicy przeznaczania 0,7% DNB jako oficjalnej pomocy rozwojowej; zwraca się o przekazywanie tego finansowania w formie dotacji, a nie pożyczek, jeżeli ze sprawozdań oceniających wynika, że pogorszenie się stanu finansów publicznych trwale uniemożliwia osiąganie celów zrównoważonego rozwoju; ponadto wzywa kraje będące wierzycielami do ustanowienia innowacyjnych i zróżnicowanych nowych źródeł finansowania w celu osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju, takich jak podatek od transakcji walutowych i podatek od transakcji finansowych, które mogą poprawić zdolność obsługi zadłużenia danego państwa, szczególnie w czasie kryzysu finansowego; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wyraża zaniepokojenie rewizją kryteriów sprawozdawczości na temat oficjalnej pomocy rozwojowej, dokonaną przez Komitet Pomocy Rozwojowej OECD, w szczególności w odniesieniu do instrumentów sektora prywatnego, ponieważ rozszerzone kryteria sprawozdawczości stwarzają zachęty do korzystania z niektórych mechanizmów pomocy, w szczególności pożyczek i gwarancji; zauważa, że w czasie trwania tych dyskusji darczyńcy mogą już zgłaszać niektóre pożyczki i gwarancje jako oficjalną pomoc rozwojową bez przyjęcia uzgodnionego zestawu przepisów; podkreśla potrzebę wbudowania zabezpieczeń dotyczących przejrzystości i poziomu zadłużenia; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla, że należy propagować przejrzystość, aby zwiększyć odpowiedzialność zaangażowanych podmiotów; podkreśla znaczenie udostępniania zarówno danych, jak i procesów odnoszących się do spłaty długu państwowego; |
| --- | --- |

26.

| 27. | popiera opracowane przez Konferencję Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju zasady na rzecz odpowiedzialnej polityki pożyczkowej, w których zwraca się szczególną uwagę na współodpowiedzialność wierzycieli i pożyczkobiorców (zasady odpowiedzialnego udzielania i zaciągania pożyczek państwowych, opracowane przez Konferencję Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju), a także na kontrolę parlamentarną niezbędną w przypadku działań finansowanych ze środków publicznych; zwraca się do UE o poparcie wdrażania tych zasad; uważa, że zasady odpowiedzialnego udzielania i zaciągania pożyczek państwowych, opracowane przez Konferencję Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju, powinny zostać przekształcone w prawnie wiążące i możliwe do wyegzekwowania instrumenty; |
| --- | --- |

27.

| 28. | uważa, że do wspierania odpowiedzialnego udzielania i zaciągania pożyczek państwowych niezbędne są przejrzystość i rozliczalność; w tym celu apeluje do państw członkowskich, by opierały się na zobowiązaniach przyjętych w programie działań z Addis Abeby i wytycznych operacyjnych G-20 dotyczących zrównoważonego finansowania w celu zwiększenia odpowiedzialności pożyczkodawców za udzielane pożyczki na podstawie istniejących zasad przejrzystości i rozliczalności, które dominują w przemyśle wydobywczym (inicjatywa przejrzystości w branżach wydobywczych); apeluje także o promowanie publicznej dostępności danych na temat długu państwowego, w tym zobowiązań warunkowych, poprzez zestawianie tych danych w scentralizowanym rejestrze publicznym; apeluje do państw członkowskich o systematyczne publikowanie informacji o działalności w zakresie udzielania pożyczek krajom rozwijającym się; |
| --- | --- |

28.

| 29. | podkreśla konieczność uzgodnienia międzynarodowych wiążących zasad w celu zajęcia się długami haniebnymi i bezprawnymi; uważa zatem, że restrukturyzacji długu powinna towarzyszyć niezależna kontrola zadłużenia umożliwiająca odróżnienie haniebnych i bezprawnych pożyczek od innych rodzajów pożyczek; podkreśla, że bezprawne i haniebne pożyczki powinny być anulowane; |
| --- | --- |

29.

| 30. | ubolewa, że w 2015 r. państwa członkowskie po przyjęciu wspólnego stanowiska Rady z dnia 7 września 2015 r. (6), odmówiły zatwierdzenia rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 69/319 w sprawie podstawowych zasad restrukturyzacji długu państwowego, mimo iż wcześniej została ona przyjęta większością głosów przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 10 września 2015 r.; |
| --- | --- |

30.

| 31. | podkreśla znaczenie spójności działań podejmowanych na szczeblu MFW oraz w kontekście ONZ, a także jak najlepszej koordynacji stanowisk państw członkowskich; |
| --- | --- |

31.

| 32. | podkreśla potrzebę rozwiązania kryzysu zadłużeniowego w sposób sprawiedliwy, szybki i trwały przez ustanowienie międzynarodowego mechanizmu spłaty długu opartego na planie działania w sprawie spłaty długu państwowego, opracowanym przez Konferencję Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju oraz na koncepcji tzw. komisji Stiglitza, dotyczącej ustanowienia Międzynarodowego Trybunału Restrukturyzacji Zadłużenia; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zwraca się do państw członkowskich o uruchomienie mandatu przyjętego przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w rezolucji 69/319 z dnia 10 września 2015 r., aby:






  a) | wprowadzić mechanizmy wczesnego ostrzegania, oparte na zgłaszaniu pogorszenia się zdolności obsługi zadłużenia w szerszej skali, które pomagałyby identyfikować na wczesnym etapie zagrożenia i podatność w krajach wysoko zadłużonych; |
| --- | --- | --- |

33.

a)

wprowadzić mechanizmy wczesnego ostrzegania, oparte na zgłaszaniu pogorszenia się zdolności obsługi zadłużenia w szerszej skali, które pomagałyby identyfikować na wczesnym etapie zagrożenia i podatność w krajach wysoko zadłużonych;

| b) | umożliwić, w koordynacji z MFW, wprowadzenie wielostronnych ram prawnych na rzecz uporządkowanej i przewidywalnej restrukturyzacji zadłużenia państw, by nie utraciły one zdolności obsługi zadłużenia oraz by zwiększyć przewidywalność dla inwestorów; apeluje o sprawiedliwe reprezentowanie krajów rozwijających się w organach decyzyjnych międzynarodowych instytucji finansowych; |
| --- | --- |

b)

umożliwić, w koordynacji z MFW, wprowadzenie wielostronnych ram prawnych na rzecz uporządkowanej i przewidywalnej restrukturyzacji zadłużenia państw, by nie utraciły one zdolności obsługi zadłużenia oraz by zwiększyć przewidywalność dla inwestorów; apeluje o sprawiedliwe reprezentowanie krajów rozwijających się w organach decyzyjnych międzynarodowych instytucji finansowych;

| c) | zagwarantować, że UE będzie wspierała kraje rozwijające się w walce z korupcją, działalnością przestępczą, unikaniem opodatkowania i praniem pieniędzy; |
| --- | --- |

c)

zagwarantować, że UE będzie wspierała kraje rozwijające się w walce z korupcją, działalnością przestępczą, unikaniem opodatkowania i praniem pieniędzy;

| 34. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do współpracy na forach międzynarodowych i z sektorem prywatnym w celu opracowania ram regulacyjnych, które zapewnią pełną przejrzystość warunków pożyczek udzielanych krajom rozwijającym się i odpowiedzialności za nie, takich jak porozumienie na rzecz przejrzystych pożyczek, omawiane obecnie przez niektóre instytucje finansowe; |
| --- | --- |

34.

| 35. | ubolewa nad naciskami wywieranymi na państwa takie jak Tunezja, aby zniechęcić je do przeprowadzania publicznych audytów dotyczących źródeł i warunków ich zadłużenia; wzywa UE do współpracy z innymi darczyńcami i instytucjami międzynarodowymi, takimi jak MFW, w celu ochrony i promowania prawa państw do audytów długu publicznego; |
| --- | --- |

35.

| 36. | nalega, by przyjęto stosowany w przypadku ryzyka niewypłacalności przepis, na mocy którego sąd mógłby pozbawić wierzyciela prawa do żądania zwrotu długu, w przypadku gdy dana pożyczka została zaciągnięta przez państwo z pogwałceniem prawa ustanowionego przez jego parlament narodowy; |
| --- | --- |

36.

| 37. | zwraca się do państw członkowskich, by z inicjatywy Komisji przyjęły regulacje wzorowane na ustawodawstwie belgijskim, dotyczące przeciwdziałania spekulacjom tzw. funduszy sępich na zadłużeniu; |
| --- | --- |

37.

| 38. | zwraca się do wierzycieli instytucjonalnych i prywatnych, by wyrazili zgodę na moratorium na spłatę długów po klęsce żywiołowej lub poważnym kryzysie humanitarnym, w tym jednorazowym masowym napływie imigrantów, by umożliwić państwu będącemu pożyczkobiorcą przeznaczenie wszystkich środków na przywrócenie normalnej sytuacji; |
| --- | --- |

38.

| 39. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

39.

---

(1)  Zobacz str. 27-29.

(2)  Dz.U. C 353 z 27.9.2016, s. 2.

(3)  World Investment Report, 2014. Inwestowanie w cele zrównoważonego rozwoju – plan działania, UNCTAD, 2014, s. 140–145.

(4)  Dz.U. C 101 z 16.3.2018, s. 79.

(5)  „Revisiting Debt Sustainability in Africa”[Ponowny przegląd zdolności obsługi zadłużenia w Afryce]. Dokument informacyjny do sprawozdania UNCTAD z 2016 r. na temat rozwoju gospodarczego w Afryce: „Debt Dynamics and Development Finance in Africa”[Dynamika zadłużenia i finansowanie rozwoju w Afryce].

(6)  Dok. 11705/15.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/53 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/53

---

P8_TA(2018)0105

Wzmacnianie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w Unii Europejskiej

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wzmacniania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w Unii Europejskiej: 7. sprawozdanie Komisji Europejskiej (2017/2279(INI))

(2019/C 390/07)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 4, 162, art. 174–178 i art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 4, 162, art. 174–178 i art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (1),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących realizacji celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1080/2006 (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących realizacji celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1080/2006 (2),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (3),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1300/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1084/2006 (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1300/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1084/2006 (4),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (5),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 9 października 2017 r. pt. „Mój region, moja Europa, nasza przyszłość: siódme sprawozdanie w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej”(COM(2017)0583), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 9 października 2017 r. pt. „Mój region, moja Europa, nasza przyszłość: siódme sprawozdanie w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej”(COM(2017)0583),

| — | uwzględniając pakt amsterdamski ustanawiający agendę miejską dla UE, uzgodniony podczas nieformalnego spotkania ministrów finansów UE odpowiedzialnych za kwestie miejskie, które odbyło się w dniu 30 maja 2016 r. w Amsterdamie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pakt amsterdamski ustanawiający agendę miejską dla UE, uzgodniony podczas nieformalnego spotkania ministrów finansów UE odpowiedzialnych za kwestie miejskie, które odbyło się w dniu 30 maja 2016 r. w Amsterdamie,

| — | uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 grudnia 2015 r. (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 grudnia 2015 r. (6),

| — | uwzględniając Europejski filar praw socjalnych ustanowiony w dniu 17 listopada 2017 r. w Göteborgu przez Parlament Europejski, Radę i Komisję, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski filar praw socjalnych ustanowiony w dniu 17 listopada 2017 r. w Göteborgu przez Parlament Europejski, Radę i Komisję,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 25 kwietnia 2017 r. pt. „Aby polityka spójności była bardziej skuteczna, użyteczna i widoczna dla naszych obywateli” (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 25 kwietnia 2017 r. pt. „Aby polityka spójności była bardziej skuteczna, użyteczna i widoczna dla naszych obywateli” (7),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 15 listopada 2017 r. pt. „Synergie i uproszczenie polityki spójności po roku 2020” (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 15 listopada 2017 r. pt. „Synergie i uproszczenie polityki spójności po roku 2020” (8),

| — | uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 1 marca 2017 r. w sprawie przyszłości Europy pt. „Refleksje i scenariusze dla UE-27 do 2025 r.”(COM(2017)2025), |
| --- | --- |

—

uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 1 marca 2017 r. w sprawie przyszłości Europy pt. „Refleksje i scenariusze dla UE-27 do 2025 r.”(COM(2017)2025),

| — | uwzględniając dokument Komisji z dnia 26 kwietnia 2017 r. otwierający debatę w sprawie społecznego wymiaru Europy (COM(2017)0206), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument Komisji z dnia 26 kwietnia 2017 r. otwierający debatę w sprawie społecznego wymiaru Europy (COM(2017)0206),

| — | uwzględniając dokument Komisji z dnia 10 maja 2017 r. otwierający debatę w sprawie wykorzystania możliwości płynących z globalizacji (COM(2017)0240), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument Komisji z dnia 10 maja 2017 r. otwierający debatę w sprawie wykorzystania możliwości płynących z globalizacji (COM(2017)0240),

| — | uwzględniając dokument Komisji z dnia 31 maja 2017 r. otwierający debatę w sprawie pogłębienia unii gospodarczej i walutowej (COM(2017)0291), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument Komisji z dnia 31 maja 2017 r. otwierający debatę w sprawie pogłębienia unii gospodarczej i walutowej (COM(2017)0291),

| — | uwzględniając dokument z dnia 28 czerwca 2017 r. otwierający debatę na temat przyszłości finansów UE (COM(2017)0358), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument z dnia 28 czerwca 2017 r. otwierający debatę na temat przyszłości finansów UE (COM(2017)0358),

| — | uwzględniając dokument roboczy Komisji z dnia 10 kwietnia 2017 r. pt. „Konkurencyjność w regionach o niskim poziomie dochodów i rozwoju: sprawozdanie w sprawie regionów słabiej rozwiniętych”(SWD(2017)0132), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy Komisji z dnia 10 kwietnia 2017 r. pt. „Konkurencyjność w regionach o niskim poziomie dochodów i rozwoju: sprawozdanie w sprawie regionów słabiej rozwiniętych”(SWD(2017)0132),

| — | uwzględniając dokument roboczy Komisji pt. „Why regional development matters for Europe’s Economic Future”[Dlaczego rozwój regionalny ma znaczenie dla przyszłości gospodarczej Europy] (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy Komisji pt. „Why regional development matters for Europe’s Economic Future”[Dlaczego rozwój regionalny ma znaczenie dla przyszłości gospodarczej Europy] (9),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 lutego 2018 r. w sprawie nowych, nowoczesnych wieloletnich ram finansowych dla Unii Europejskiej, która skutecznie realizuje swoje priorytety po 2020 r. (COM(2018)0098), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 lutego 2018 r. w sprawie nowych, nowoczesnych wieloletnich ram finansowych dla Unii Europejskiej, która skutecznie realizuje swoje priorytety po 2020 r. (COM(2018)0098),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 24 października 2017 r. pt. „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”(COM(2017)0623), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 24 października 2017 r. pt. „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”(COM(2017)0623),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Regionów z dnia 11 maja 2017 r. pt. „Przyszłość polityki spójności po 2020 r. Ku silnej i skutecznej europejskiej polityce spójności po 2020 r.” (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Regionów z dnia 11 maja 2017 r. pt. „Przyszłość polityki spójności po 2020 r. Ku silnej i skutecznej europejskiej polityce spójności po 2020 r.” (10),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 maja 2016 r. w sprawie komunikatu Komisji pt. „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych” (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 maja 2016 r. w sprawie komunikatu Komisji pt. „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych” (11),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 września 2015 r. pt. „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia: wspieranie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w UE” (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 września 2015 r. pt. „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia: wspieranie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w UE” (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 września 2015 r. w sprawie miejskiego wymiaru polityki UE (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 września 2015 r. w sprawie miejskiego wymiaru polityki UE (13),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 maja 2016 r. pt. „Nowe narzędzia rozwoju terytorialnego w polityce spójności na lata 2014–2020: zintegrowane inwestycje terytorialne (ZIT) oraz rozwój lokalny kierowany przez społeczność (CLLD)” (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 maja 2016 r. pt. „Nowe narzędzia rozwoju terytorialnego w polityce spójności na lata 2014–2020: zintegrowane inwestycje terytorialne (ZIT) oraz rozwój lokalny kierowany przez społeczność (CLLD)” (14),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 maja 2017 r. pt. „Właściwa kombinacja funduszy na rzecz regionów Europy: zapewnienie równowagi między instrumentami finansowymi a dotacjami w ramach polityki spójności UE” (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 maja 2017 r. pt. „Właściwa kombinacja funduszy na rzecz regionów Europy: zapewnienie równowagi między instrumentami finansowymi a dotacjami w ramach polityki spójności UE” (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. w sprawie polityki spójności i strategii dotyczących badań naukowych i innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. w sprawie polityki spójności i strategii dotyczących badań naukowych i innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji (16),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. pt. „Europejska współpraca terytorialna – najlepsze praktyki i działania innowacyjne” (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. pt. „Europejska współpraca terytorialna – najlepsze praktyki i działania innowacyjne” (17),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. pt. „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych: ocena sprawozdania na mocy art. 16 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów” (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. pt. „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych: ocena sprawozdania na mocy art. 16 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów” (18),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 13 czerwca 2017 r. w sprawie elementów składowych polityki spójności UE na okres po roku 2020 (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 13 czerwca 2017 r. w sprawie elementów składowych polityki spójności UE na okres po roku 2020 (19),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 czerwca 2017 r. w sprawie zwiększenia zaangażowania partnerów i widoczności wyników europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 czerwca 2017 r. w sprawie zwiększenia zaangażowania partnerów i widoczności wyników europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (20),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie promowania spójności i rozwoju w regionach najbardziej oddalonych UE: wykonanie art. 349 TFUE (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie promowania spójności i rozwoju w regionach najbardziej oddalonych UE: wykonanie art. 349 TFUE (21),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 października 2017 r. w sprawie dokumentu otwierającego debatę na temat przyszłości finansów UE (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 października 2017 r. w sprawie dokumentu otwierającego debatę na temat przyszłości finansów UE (22),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2018 r. w sprawie słabiej rozwiniętych regionów UE (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2018 r. w sprawie słabiej rozwiniętych regionów UE (23),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2018 r. w sprawie następnych WRF: przygotowanie stanowiska Parlamentu dotyczącego WRF na okres po 2020 r. (24), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2018 r. w sprawie następnych WRF: przygotowanie stanowiska Parlamentu dotyczącego WRF na okres po 2020 r. (24),

| — | uwzględniając konkluzje i zalecenia grupy wysokiego szczebla monitorującej uproszczenie dla beneficjentów europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje i zalecenia grupy wysokiego szczebla monitorującej uproszczenie dla beneficjentów europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, jak również Komisji Kultury i Edukacji (A8-0138/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, jak również Komisji Kultury i Edukacji (A8-0138/2018),

| A. | mając na uwadze, że celem polityki spójności jest wspieranie harmonijnego i równomiernego rozwoju całej Unii i jej regionów, co prowadzi do wzmocnienia jej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w duchu solidarności oraz z myślą o propagowaniu zrównoważonego wzrostu, zatrudnienia i włączenia społecznego, a także o zmniejszaniu zacofania regionów najmniej uprzywilejowanych, zgodnie z Traktatami; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że celem polityki spójności jest wspieranie harmonijnego i równomiernego rozwoju całej Unii i jej regionów, co prowadzi do wzmocnienia jej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w duchu solidarności oraz z myślą o propagowaniu zrównoważonego wzrostu, zatrudnienia i włączenia społecznego, a także o zmniejszaniu zacofania regionów najmniej uprzywilejowanych, zgodnie z Traktatami;

| B. | mając na uwadze, że w 7. sprawozdaniu w sprawie spójności wykazano, że różnice między regionami ponownie się zmniejszają, ale że sytuacja poszczególnych terytoriów jest bardzo zróżnicowana, zarówno pod względem wielkości PKB na mieszkańca, jak i zatrudnienia czy innych wskaźników, oraz że niektóre różnice utrzymują się, przenoszą lub zwiększają w obrębie regionów i państw członkowskich lub między nimi, w tym także w strefie euro; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w 7. sprawozdaniu w sprawie spójności wykazano, że różnice między regionami ponownie się zmniejszają, ale że sytuacja poszczególnych terytoriów jest bardzo zróżnicowana, zarówno pod względem wielkości PKB na mieszkańca, jak i zatrudnienia czy innych wskaźników, oraz że niektóre różnice utrzymują się, przenoszą lub zwiększają w obrębie regionów i państw członkowskich lub między nimi, w tym także w strefie euro;

| C. | mając na uwadze, że 7. sprawozdanie w sprawie spójności zawiera niepokojące dane na temat stopy bezrobocia, w tym stopy bezrobocia młodzieży, która w wielu regionach nie wróciła do poziomu sprzed kryzysu, oraz na temat konkurencyjności, ubóstwa i włączenia społecznego; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że 7. sprawozdanie w sprawie spójności zawiera niepokojące dane na temat stopy bezrobocia, w tym stopy bezrobocia młodzieży, która w wielu regionach nie wróciła do poziomu sprzed kryzysu, oraz na temat konkurencyjności, ubóstwa i włączenia społecznego;

| D. | mając na uwadze, że prawie 120 mln Europejczyków (24 %) jest dotkniętych ubóstwem, zagrożonych ubóstwem lub w poważnym stopniu pozbawionych środków materialnych bądź żyje w gospodarstwach domowych o małej intensywności pracy; mając na uwadze, że wzrasta liczba osób pracujących żyjących w ubóstwie, a liczba młodych osób bezrobotnych jest nadal wysoka; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że prawie 120 mln Europejczyków (24 %) jest dotkniętych ubóstwem, zagrożonych ubóstwem lub w poważnym stopniu pozbawionych środków materialnych bądź żyje w gospodarstwach domowych o małej intensywności pracy; mając na uwadze, że wzrasta liczba osób pracujących żyjących w ubóstwie, a liczba młodych osób bezrobotnych jest nadal wysoka;

| E. | mając na uwadze, że bezrobocie i bezrobocie młodzieży w Unii stopniowo maleje od 2013 r., ale nadal utrzymuje się powyżej poziomu z 2008 r. (odpowiednio 7,3 % i 16,1 % – dane z grudnia 2017 r.) (25), przy czym między państwami członkowskimi i w obrębie samych państw członkowskich występują znaczne różnice, w szczególności w niektórych państwach członkowskich najbardziej dotkniętych kryzysem finansowym; mając na uwadze, że różnice między regionami zaczęły się zmniejszać; mając na uwadze, że wciąż występują znaczne różnice w poziomie bezrobocia między państwami członkowskimi: zgodnie z najnowszymi danymi od 2,4 % w Republice Czeskiej i 3,6 % w Niemczech do 16,3 % w Hiszpanii i 20,9 % w Grecji (26); mając na uwadze, że ukryte bezrobocie (bezrobotni chętni do pracy, ale poszukujący zatrudnienia w sposób nieaktywny) wynosiło 18 % w 2016 r.; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że bezrobocie i bezrobocie młodzieży w Unii stopniowo maleje od 2013 r., ale nadal utrzymuje się powyżej poziomu z 2008 r. (odpowiednio 7,3 % i 16,1 % – dane z grudnia 2017 r.) (25), przy czym między państwami członkowskimi i w obrębie samych państw członkowskich występują znaczne różnice, w szczególności w niektórych państwach członkowskich najbardziej dotkniętych kryzysem finansowym; mając na uwadze, że różnice między regionami zaczęły się zmniejszać; mając na uwadze, że wciąż występują znaczne różnice w poziomie bezrobocia między państwami członkowskimi: zgodnie z najnowszymi danymi od 2,4 % w Republice Czeskiej i 3,6 % w Niemczech do 16,3 % w Hiszpanii i 20,9 % w Grecji (26); mając na uwadze, że ukryte bezrobocie (bezrobotni chętni do pracy, ale poszukujący zatrudnienia w sposób nieaktywny) wynosiło 18 % w 2016 r.;

| F. | mając na uwadze, że w 7. sprawozdaniu na temat spójności zwrócono uwagę na dużą różnorodność regionów i terytoriów, także w ramach aktualnych kategorii regionów, w zależności od szczególnych warunków (najbardziej oddalone położenie, mała gęstość zaludnienia, niskie dochody, niski poziom wzrostu itp.), co wymaga zastosowania indywidualnie dostosowanego terytorialnego podejścia; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w 7. sprawozdaniu na temat spójności zwrócono uwagę na dużą różnorodność regionów i terytoriów, także w ramach aktualnych kategorii regionów, w zależności od szczególnych warunków (najbardziej oddalone położenie, mała gęstość zaludnienia, niskie dochody, niski poziom wzrostu itp.), co wymaga zastosowania indywidualnie dostosowanego terytorialnego podejścia;

| G. | mając na uwadze, że jednym z najważniejszych elementów 7. sprawozdania w sprawie spójności jest zidentyfikowanie regionów określanych jako znajdujące się „w pułapce średniego dochodu”i którym grozi pozostanie w tyle pod względem rozwoju lub stagnacja; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że jednym z najważniejszych elementów 7. sprawozdania w sprawie spójności jest zidentyfikowanie regionów określanych jako znajdujące się „w pułapce średniego dochodu”i którym grozi pozostanie w tyle pod względem rozwoju lub stagnacja;

| H. | mając na uwadze, że 7. sprawozdanie w sprawie spójności wykazało istnienie enklaw ubóstwa, ryzyko rozdrobnienia terytorialnego i pogłębianie się różnic wewnątrz regionów, także w regionach względnie zamożnych; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że 7. sprawozdanie w sprawie spójności wykazało istnienie enklaw ubóstwa, ryzyko rozdrobnienia terytorialnego i pogłębianie się różnic wewnątrz regionów, także w regionach względnie zamożnych;

| I. | mając na uwadze, że w 7. sprawozdaniu w sprawie spójności podkreśla się, że „skutki globalizacji, migracji, ubóstwa i braku innowacji, zmiany klimatu, transformacji energetyki i zanieczyszczenia nie ograniczają się do regionów słabiej rozwiniętych”; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w 7. sprawozdaniu w sprawie spójności podkreśla się, że „skutki globalizacji, migracji, ubóstwa i braku innowacji, zmiany klimatu, transformacji energetyki i zanieczyszczenia nie ograniczają się do regionów słabiej rozwiniętych”;

| J. | mając na uwadze, że o ile polityka spójności odegrała zasadniczą rolę w ożywieniu gospodarki UE dzięki wspieraniu inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, o tyle inwestycje publiczne w UE są nadal poniżej poziomu sprzed kryzysu, gdyż zmalały z 3,4 % PKB w 2008 r. do 2,7 % PKB w 2016 r., a w niektórych krajach najbardziej dotkniętych kryzysem występują poważne luki; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że o ile polityka spójności odegrała zasadniczą rolę w ożywieniu gospodarki UE dzięki wspieraniu inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, o tyle inwestycje publiczne w UE są nadal poniżej poziomu sprzed kryzysu, gdyż zmalały z 3,4 % PKB w 2008 r. do 2,7 % PKB w 2016 r., a w niektórych krajach najbardziej dotkniętych kryzysem występują poważne luki;

| K. | mając na uwadze, że 7. sprawozdanie na temat spójności jasno prezentuje wyniki polityki spójności w zakresie wzrostu, zatrudnienia, transportu, energetyki, środowiska, kształcenia i szkoleń, czego dowodzi wsparcie 1,1 mln MŚP w okresie programowania 2014–2020, prowadzące bezpośrednio do stworzenia dodatkowych 420 000 nowych miejsc pracy, pomagające ponad 7,4 mln bezrobotnych znaleźć zatrudnienie, a także pomagające ponad 8,9 mln osób zdobyć nowe kwalifikacje, co czyni z polityki spójności spoiwo scalające Europę; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że 7. sprawozdanie na temat spójności jasno prezentuje wyniki polityki spójności w zakresie wzrostu, zatrudnienia, transportu, energetyki, środowiska, kształcenia i szkoleń, czego dowodzi wsparcie 1,1 mln MŚP w okresie programowania 2014–2020, prowadzące bezpośrednio do stworzenia dodatkowych 420 000 nowych miejsc pracy, pomagające ponad 7,4 mln bezrobotnych znaleźć zatrudnienie, a także pomagające ponad 8,9 mln osób zdobyć nowe kwalifikacje, co czyni z polityki spójności spoiwo scalające Europę;

Wartość dodana polityki spójności

| 1. | uważa, że polityka spójności w nowym okresie programowania powinna nadal dotyczyć w odpowiednim zakresie wszystkich regionów Europy i powinna pozostać głównym publicznym instrumentem inwestycyjnym Unii Europejskiej, opartym na długoterminowej strategii i perspektywach oraz wyposażonym w budżet na miarę obecnych i nowych wyzwań, zapewniający osiągnięcie podstawowych celów tej polityki; podkreśla, że koncentracja polityki spójności wyłącznie na regionach najsłabiej rozwiniętych utrudniałaby postępy w realizacji priorytetów politycznych w Unii Europejskiej jako całości; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że polityka spójności wnosi europejską wartość dodaną, przyczyniając się do rozwoju europejskich dóbr publicznych i priorytetów (takich jak wzrost, włączenie społeczne, innowacje i ochrona środowiska), a także do inwestycji publicznych i prywatnych, oraz że jest podstawowym narzędziem osiągnięcia traktatowego celu zmniejszania różnic z myślą o dążeniu do podwyższenia poziomu życia i ograniczaniu zacofania regionów najmniej uprzywilejowanych; |
| --- | --- |

2.

| 3. | potwierdza zdecydowane poparcie dla zarządzania dzielonego i zasady partnerstwa, które należy utrzymać i wzmocnić w okresie po 2020 r., a także do wielopoziomowego systemu rządzenia i zasady pomocniczości, które przyczyniają się do powstania wartości dodanej polityki spójności; podkreśla, że dodatkowa wartość tej polityki wynika przede wszystkim z możliwości uwzględniania potrzeb państw pod względem rozwoju, a także potrzeb i specyficznego charakteru poszczególnych regionów i terytoriów, oraz z możliwości zbliżenia Unii do jej obywateli; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że dobitnym wyrazem europejskiej wartości dodanej jest Europejska współpraca terytorialna we wszystkich jej wymiarach (transgranicznym, transnarodowym i międzyregionalnym, wewnętrznym i zewnętrznym), jako przyczyniająca się do osiągania ogólnych celów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, a także solidarności; ponownie wzywa do zwiększenia udziału środków przeznaczanych na tę współpracę w budżecie polityki spójności, przy jednoczesnym usprawnieniu koordynacji między poszczególnymi programami, aby uniknąć powielania działań; przypomina o znaczeniu realizacji strategii makroregionalnych dla osiągnięcia celów polityki spójności; |
| --- | --- |

4.

| 5. | odnotowuje, że wdrożenie polityki spójności w regionie może przynieść efekty zewnętrzne i mieć korzystne skutki bezpośrednie i pośrednie w całej UE dzięki m.in. zwiększonej wymianie handlowej, co umocni jednolity rynek; zwraca jednak uwagę na fakt, że korzyści te różnią się znacząco w poszczególnych państwach członkowskich, zależąc w szczególności od bliskości geograficznej i struktury gospodarek państw członkowskich; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla potrzebę opracowania metodyki szacowania „kosztu braku polityki spójności”, aby zapewnić dodatkowe wymierne dowody na europejską wartość dodaną polityki spójności, biorąc za przykład prace wykonane przez Parlament Europejski w odniesieniu do „kosztu braku działań na poziomie europejskim”; |
| --- | --- |

6.

Wymiar terytorialny

| 7. | odnotowuje, że miasta i obszary miejskie łączą w sobie z jednej strony większy wzrost, inwestycje i możliwości innowacji, a z drugiej – różnorakie wyzwania środowiskowe, gospodarcze i społeczne, m.in. z powodu skupienia ludności i występowania enklaw ubóstwa nawet w stosunkowo zamożnych miastach; podkreśla zatem, że zagrożenie ubóstwem lub wykluczeniem społecznym pozostaje kluczowym wyzwaniem; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że wzmocnienie terytorialnego wymiaru polityki spójności wymaga zwrócenia większej uwagi na problemy obszarów podmiejskich i wiejskich, z uwzględnieniem doświadczenia organów lokalnych i poświęceniem szczególnej uwagi miastom średniej wielkości w każdym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla znaczenie wspierania obszarów wiejskich w całej ich różnorodności dzięki dowartościowaniu ich potencjału, promowaniu inwestycji w projekty wspierające lokalną gospodarkę, poprawę sieci połączeń transportowych, dostępność i bardzo szybkie sieci szerokopasmowe, oraz dzięki wspieraniu tych obszarów w pokonywaniu stojących przed nimi wyzwań, takich jak pustynnienie obszarów wiejskich, włączenie społeczne, brak możliwości zatrudnienia, zachęcanie do przedsiębiorczości i przystępne mieszkania, zmniejszanie się liczby ludności, zanikanie wspólnot mieszkających w śródmieściach, obszary bez opieki zdrowotnej itp.; w tym kontekście podkreśla znaczenie drugiego filaru WPR we wspieraniu zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich; |
| --- | --- |

9.

| 10. | apeluje, by przy określaniu priorytetów inwestycyjnych uwzględniać w większym stopniu niektóre szczególne cechy terytorialne, takie jak cechy regionów wymienionych w art. 174 ust. 3 TFUE, a więc regionów wyspiarskich, górskich, wiejskich, przygranicznych, najbardziej wysuniętych na północ, przybrzeżnych lub peryferyjnych; podkreśla, jak ważne jest opracowanie ukierunkowanych strategii, programów i działań przeznaczonych dla tych poszczególnych regionów czy nawet rozważenie możliwości zainicjowania nowych specjalnych programów działań za przykładem agendy miejskiej dla UE i paktu amsterdamskiego; |
| --- | --- |

10.

| 11. | przypomina, że zgodnie z art. 349 TFUE szczególna strukturalna sytuacja gospodarcza i społeczna regionów najbardziej oddalonych uzasadnia stosowanie specjalnych środków, zwłaszcza w odniesieniu do warunków dostępu tych regionów do funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; podkreśla konieczność kontynuowania wszystkich odstępstw mających na celu rekompensowanie niekorzystnych czynników strukturalnych, a także ulepszenia środków specjalnych dla tych regionów dzięki dostosowywaniu ich w razie potrzeby; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by uznały wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 15 grudnia 2015 r. za podstawę zagwarantowania właściwego stosowania art. 349 TFUE w odniesieniu do warunków dostępu do funduszy strukturalnych; w szczególności proponuje, by rozszerzyć przyznawanie specjalnych funduszy regionom najbardziej oddalonym na wymiar społeczny, utrzymać obecny poziom unijnego współfinansowania w tych regionach oraz lepiej dostosowywać koncentrację tematyczną; podkreśla że regiony najbardziej oddalone mają duży potencjał, np. jako obszary szczególnie nadające się do realizacji projektów eksperymentalnych; |
| --- | --- |

11.

| 12. | uważa, że wdrożenie zintegrowanych strategii zrównoważonego rozwoju miast udało się i w związku z tym powinno się je umocnić i powtórzyć na innych obszarach w obrębie regionów, np. przez ustanowienie – obok celów tematycznych – zintegrowanego podejścia terytorialnego, jednak bez szkody dla koncentracji tematycznej; podkreśla znaczenie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, zwiększającego zdolność polityki spójności do angażowania lokalnych podmiotów; podkreśla, że konieczne jest przeanalizowanie możliwości wprowadzenia przygotowywania programów operacyjnych w oparciu o zintegrowane strategie terytorialne i strategie inteligentnej specjalizacji; |
| --- | --- |

12.

Regiony o średnim dochodzie: wspieranie odporności i zapobieganie pozostaniu w tyle obszarów szczególnie narażonych

| 13. | podkreśla, że regiony o średnim dochodzie nie rozwinęły się w tym samym stopniu, co regiony o niskim (wciąż pozostające w tyle za resztą UE) i bardzo wysokim dochodzie, ponieważ utkwiły w tak zwanej „pułapce średniego dochodu”z powodu zbyt wysokich kosztów w porównaniu z tymi pierwszymi oraz zbyt słabych systemów innowacji w porównaniu z tymi drugimi; zauważa, że poza tym regiony te charakteryzują się niestabilnym sektorem wytwórczym i wrażliwością na wstrząsy związane z globalizacją i wynikające z niej zmiany społeczno-gospodarcze; |
| --- | --- |

13.

| 14. | jest przekonany, że istotnym wyzwaniem dla przyszłej polityki spójności będzie zapewnienie odpowiedniego wsparcia dla regionów o średnim dochodzie w celu m.in. utworzenia środowiska sprzyjającego inwestycjom oraz że polityka spójności musi zarówno zmniejszać różnice i nierówności, jak i zapobiegać pozostaniu w tyle obszarów szczególnie narażonych dzięki uwzględnianiu różnych tendencji, dynamiki i okoliczności; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa Komisję do rozwiązania problemów, z jakimi borykają się regiony o średnim dochodzie, które charakteryzują się słabym tempem wzrostu gospodarczego w stosunku do średniej w UE, aby wspierać harmonijny rozwój całej Unii; przypomina, że aby wspierać te regiony oraz zaproponować rozwiązania ich problemów, przyszła polityka spójności powinna odpowiednio obejmować, wspierać i uwzględniać je w następnym okresie programowania, w tym przez stworzenie i wdrożenie dopasowanych strategii, programów i działań; w tym kontekście przypomina o znaczeniu wskaźników uzupełniających PKB, aby przedstawić bardziej precyzyjny obraz warunków społeczno-gospodarczych tych konkretnych regionów; uważa, że należy zwrócić większą uwagę na wczesną identyfikację zagrożeń w celu zapewnienia, aby polityka spójności wspierała odporność regionów oraz zapobiegania pojawianiu się nowych różnic we wszystkich rodzajach regionów; |
| --- | --- |

15.

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje uruchomienie przez Komisję projektu pilotażowego mającego na celu zapewnienie wsparcia indywidualnie dostosowanego do szczególnych wyzwań regionów, w których dokonują się przemiany przemysłowe; wzywa Komisję do wyciągnięcia wniosków z tego projektu pilotażowego i oczekuje, że przewidywane rezultaty zostaną jak najszybciej osiągnięte; uważa, że strategie inteligentnej specjalizacji mogą, dzięki całościowemu podejściu, zapewnić lepsze wsparcie tym regionom w ich strategiach na rzecz rozwoju oraz, w ujęciu bardziej ogólnym, mogą promować zróżnicowane wdrażanie na szczeblu regionalnym; mogą one również być wspierane poprzez dodatkową współpracę i wymianę wiedzy i doświadczeń między regionami; z zadowoleniem przyjmuje działania, takie jak inicjatywa Vanguard, na rzecz wykorzystywania strategii inteligentnej specjalizacji w celu pobudzenia wzrostu gospodarczego i modernizacji przemysłu na priorytetowych obszarach w UE; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla, że konwergencja społeczna i podatkowa przyczynia się do wspierania spójności, a jednocześnie poprawia funkcjonowanie jednolitego rynku; uważa, że odmienne praktyki w tej dziedzinie mogą stać w sprzeczności z celem spójności i w jeszcze większym stopniu mogą narażać obszary, które pozostają w tyle pod względem rozwoju, lub obszary szczególnie podatne na globalizację, i zwraca uwagę na ciągłą potrzebę, by regiony słabiej rozwinięte dorównały pozostałej części Unii; uważa, że polityka spójności mogłaby przyczynić się do wspierania konwergencji społecznej i podatkowej (wraz z konwergencją gospodarczą i terytorialną) za sprawą pozytywnych zachęt; podkreśla w związku z tym możliwość polegania na przykład na Europejskim filarze praw socjalnych; wzywa Komisję, by w większym stopniu uwzględniła ten aspekt w europejskim semestrze, aby wymiar społeczny polityki spójności był lepiej zintegrowany z polityką gospodarczą, a także by odpowiednio angażowała władze lokalne i regionalne w celu zwiększenia efektywności procesu oraz wzmocnienia odpowiedzialności w tym zakresie; |
| --- | --- |

17.

Obszary działania

| 18. | popiera wysoki poziom koncentracji tematycznej w obrębie ograniczonej liczby priorytetów związanych z głównymi celami polityki europejskiej, przy jednoczesnym zapewnieniu instytucjom zarządzającym większej elastyczności w opracowywaniu ich strategii terytorialnych w oparciu o potrzeby i potencjał, po przeprowadzeniu konsultacji obejmujących wszystkie zainteresowane strony na szczeblu lokalnym i regionalnym dotyczących opracowywania umów partnerstwa; podkreśla, że zatrudnienie (w tym bezrobocie młodzieży), włączenie społeczne, walka z ubóstwem, wspieranie innowacji, digitalizacja, wsparcie dla MŚP oraz przedsiębiorstw typu start-up, przeciwdziałanie zmianie klimatu, gospodarka o obiegu zamkniętym oraz infrastruktura powinny stanowić priorytetowe obszary w ramach przyszłej polityki spójności; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia Europejskiego filaru praw socjalnych, który stanowi znaczący krok naprzód na drodze do zbudowania socjalnej Europy; ponownie podkreśla swoje zaangażowanie w EFS jako silną zintegrowaną część europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, w Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych oraz Europejski Korpus Solidarności z myślą o ich roli polegającej na stawieniu czoła wyzwaniom w zakresie zatrudnienia, wzrostu gospodarczego, włączenia społecznego, nauki i szkolenia zawodowego; |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla, że w ramach przyszłej polityki spójności należy położyć większy nacisk na ochronę i wsparcie ludności oraz obszarów dotkniętych w negatywny sposób globalizacją (delokalizacja fabryk, utrata zatrudnienia), a także podobnymi tendencjami wewnątrz UE; wzywa do rozważenia w odnośnych przypadkach koordynacji funduszy strukturalnych i Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w celu uwzględnienia, między innymi, relokacji wewnątrz UE; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zauważa, że narażenie na skutki zmiany klimatu jest bardzo różne w zależności od regionu; uważa, że europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne powinny być wykorzystywane w jak najbardziej skuteczny sposób, by pomóc UE w wypełnieniu zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego (COP 21), np. w odniesieniu do odnawialnych źródeł energii, efektywności energetycznej lub wymiany dobrych praktyk, w szczególności w sektorze mieszkaniowym, a także aby uwzględnić cele zrównoważonego rozwoju ONZ; domaga się, by umożliwić – przy uwzględnieniu zaistniałych okoliczności i zawsze w skoordynowany sposób – jak najszybsze uruchamianie instrumentów solidarności w przypadku klęsk żywiołowych; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zachęca do korzystania z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w celu rozwiązywania w zrównoważony sposób problemów demograficznych (starzenia się populacji, niżu demograficznego, niezdolności do przyciągania lub zatrzymania odpowiedniego kapitału ludzkiego), mających wpływ na europejskie regiony w zróżnicowany sposób; podkreśla w szczególności potrzebę zapewnienia odpowiedniego wsparcia dla takich terytoriów jak niektóre regiony najbardziej oddalone; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wzywa do utworzenia na mocy art. 349 TFUE specjalnego mechanizmu finansowania na okres po 2020 r. w celu integracji migrantów w regionach najbardziej oddalonych, w większym stopniu dotkniętych presją migracyjną ze względu na specyfikę tych regionów, co przyczyni się do zrównoważonego rozwoju tych obszarów; |
| --- | --- |

23.

| 24. | jest zdania, że fundusze UE muszą być zgodne z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych i powinny nadal wspierać deinstytucjonalizację; |
| --- | --- |

24.

| 25. | podkreśla potencjał dalszych inwestycji w dziedzinie kultury, edukacji, dziedzictwa kulturowego, młodzieży, sportu i zrównoważonej turystyki w zakresie tworzenia miejsc pracy, w tym przede wszystkim wysokiej jakości miejsc pracy dla młodych ludzi, zapewnienia wzrostu gospodarczego oraz poprawy spójności społecznej, przy jednoczesnym zwalczaniu ubóstwa i dyskryminacji, co ma szczególne znaczenie na przykład w odniesieniu do regionów oddalonych i najbardziej oddalonych oraz obszarów wiejskich; popiera rozwój branż sektora kultury i sektora kreatywnego, które są ściśle powiązane z innowacjami i kreatywnością; |
| --- | --- |

25.

Ramy programowania po roku 2020

| 26. | podkreśla, że 7. sprawozdanie w sprawie spójności wykazało konieczność uwzględniania dodatkowych – obok PKB na mieszkańca, który powinien pozostać głównym wskaźnikiem – wskaźników do celów przydzielania środków i zapewniania dokładniejszego obrazu warunków społeczno-gospodarczych, odpowiednio do stwierdzonych problemów i potrzeb, w tym na szczeblu wewnątrzregionalnym; zwraca uwagę na znaczenie opierania się na wiarygodnych, aktualnych, uporządkowanych i dostępnych danych wysokiej jakości; w związku z tym zwraca się do Komisji i Eurostatu o dostarczenie możliwie najbardziej szczegółowych zdezagregowanych pod względem kryterium położenia geograficznego danych statystycznych mających znaczenie dla polityki spójności, aby w odpowiedni sposób ukazać potrzeby regionów w procesie programowania; wspiera stosowanie kryteriów socjalnych, środowiskowych i demograficznych, w szczególności stopy bezrobocia i wskaźnika bezrobocia młodzieży; |
| --- | --- |

26.

| 27. | popiera wzmocnienie zintegrowanych podejść i zdecydowanie podkreśla, że EFS musi pozostać integralną częścią europejskiej polityki regionalnej z uwagi na swój zasadniczy wymiar spójności; |
| --- | --- |

27.

| 28. | podkreśla, że dotacje powinny pozostać głównym instrumentem finansowania polityki spójności, ale uznaje, że instrumenty finansowe mogą stanowić skuteczną dźwignię i że wobec tego, jeśli generują one wartość dodaną, należy je promować, także w oparciu o stosowną ocenę ex ante; podkreśla jednak, że wykorzystywanie tych instrumentów nie może być celem samym w sobie oraz że ich skuteczność zależy od wielu czynników (charakteru projektu, obszaru lub ryzyka), więc wszystkie regiony – niezależnie od ich poziomu rozwoju – muszą mieć możliwość swobodnego wyboru najodpowiedniejszego sposobu finansowania; sprzeciwiałby się wszelkim wiążącym celom w zakresie stosowania instrumentów finansowych; |
| --- | --- |

28.

| 29. | wzywa do uproszczenia warunków stosowania instrumentów finansowych i do ułatwienia koordynacji tych instrumentów z dotacjami z uwzględnieniem komplementarności, wydajności i realiów terytorialnych; podkreśla znaczenie potencjału administracyjnego i jakości sprawowania rządów, a także uzupełniającej roli, jaką odgrywają krajowe banki i instytucje prorozwojowe w ramach wdrażania instrumentów finansowych dostosowanych do lokalnych potrzeb; uważa, że konieczne jest zharmonizowanie w jak największym stopniu zasad w dziedzinie instrumentów finansowych, niezależnie od metody zarządzania; proponuje, aby w uzupełnieniu do istniejących już w ramach polityki spójności instrumentów finansowych promować także partycypacyjne instrumenty finansowe; |
| --- | --- |

29.

| 30. | uważa, że powiązanie polityki spójności z gwarancją środowiska sprzyjającego inwestowaniu, skuteczności i prawidłowemu wykorzystaniu funduszy jest również pomocne w osiąganiu celów polityki spójności, przy czym podkreśla, że nie można uczynić z polityki spójności narzędzia w służbie priorytetów niepowiązanych z celami tej polityki; podkreśla potrzebę stosowania uzgodnionego stanowiska w sprawie paktu stabilności i wzrostu dotyczącego elastyczności pod względem warunków koniunkturalnych, reform strukturalnych i inwestycji rządowych; uważa, że – jak podkreślono w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013 – należy przeprowadzić dokładną analizę środków łączących skuteczność europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych z należytym zarządzaniem gospodarczym, angażując w tę analizę wszystkie zainteresowane strony; uważa, że Komisja powinna rozważyć dostosowanie sposobu powiązania polityki spójności z europejskim semestrem w celu wzmocnienia wymiaru terytorialnego i społecznego europejskiego semestru i uwzględnienia innych czynników przyczyniających się do osiągania celów spójności, takich jak realna konwergencja; wzywa Komisję, aby w tym kontekście i w ramach europejskiego semestru przyjrzała się regionalnemu i krajowemu współfinansowaniu w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz jego wpływowi na deficyty krajowe; |
| --- | --- |

30.

| 31. | domaga się wzmocnienia strategii inteligentnej specjalizacji jako nowych możliwości inwestowania w potencjał długoterminowego wzrostu gospodarczego w kontekście szybkich zmian technologicznych i globalizacji; uznaje pozytywny wpływ warunków wstępnych, lecz podkreśla, że w niektórych przypadkach warunki te okazały się elementem zwiększającym złożoność i opóźniającym proces opracowania i wdrożenia programowania; przyjmuje do wiadomości uwagi Trybunału Obrachunkowego dotyczące warunków wstępnych zawarte w jego sprawozdaniu specjalnym nr 15/2017; wzywa Komisję, by rozważyła zmniejszenie, w stosownych przypadkach, liczby tych warunków i zwiększyła zgodność z zasadami proporcjonalności i pomocniczości w tej dziedzinie, wykorzystując przy tym w jak największym stopniu istniejące dokumenty strategiczne, które mogłyby spełniać przyszłe warunki wstępne; podkreśla, że warunki wstępne powinny być ściśle związane ze skutecznością inwestycji, przy jednoczesnym zapewnieniu równego traktowania wszystkich państw członkowskich; |
| --- | --- |

31.

| 32. | zauważa, że jakość i stabilność administracji publicznej, dla której wymogami wstępnymi są solidna edukacja, szkolenia i wsparcie doradcze na szczeblu lokalnym, nadal pozostają czynnikami decydującymi o rozwoju regionalnym i efektywności europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; podkreśla potrzebę poprawy jakości zarządzania oraz zapewnienia dostępności wystarczającej pomocy technicznej, ponieważ mają one poważny wpływ na należyte wdrażanie polityki spójności i mogą znacznie się różnić w poszczególnych państwach członkowskich, co jest szczególnie widoczne na przykład w regionach słabiej rozwiniętych; wzywa w szczególności Komisję do oceny przyszłego programu JASPERS w świetle zaleceń Europejskiego Trybunału Obrachunkowego; |
| --- | --- |

32.

| 33. | wyraża poparcie dla rozwoju polityki spójności w większym stopniu ukierunkowanej na wyniki i treści przez przejście od myślenia w kategoriach rachunkowości do myślenia w kategoriach wydajności oraz przez pozostawienie instytucjom zarządzającym większej elastyczności w zakresie sposobu osiągania celów, przy jednoczesnym poszanowaniu zasad między innymi partnerstwa, przejrzystości i rozliczalności; |
| --- | --- |

33.

| 34. | uważa za konieczne kontynuowanie walki z oszustwami i wzywa do stosowania zasady zerowej tolerancji dla korupcji; |
| --- | --- |

34.

Uproszczenie polityki spójności

| 35. | wzywa Komisję, by w przyszłych wnioskach ustawodawczych uwzględniła zalecenia grupy wysokiego szczebla ds. uproszczenia; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla konieczność zapewnienia ram gwarantujących stabilność prawa dzięki prostym, jasnym i przewidywalnym zasadom, w szczególności w dziedzinie zarządzania i kontroli, aby zapewnić właściwą równowagę między celami w zakresie wydajności i uproszczenia; wzywa, by w przyszłym okresie programowania zmniejszyć ilość przepisów i wytycznych (z zachowaniem ostrożności, tak aby zapewnić, w ścisłej współpracy z zainteresowanymi stronami, niezbędną ciągłość zasad i procedur, z którymi zaznajomione są zainteresowane podmioty i instytucje zarządzające); apeluje o tłumaczenie istotnych dokumentów na wszystkie języki UE oraz o unikanie w możliwie jak największym stopniu wszelkiego stosowania i interpretacji przepisów z mocą wsteczną; apeluje o jednolite ramy prawne oraz wytyczne dotyczące projektów transgranicznych; |
| --- | --- |

36.

| 37. | podkreśla jednocześnie konieczność unikania nadmiernej regulacji oraz uczynienia z programów operacyjnych pełnoprawnych dokumentów strategicznych o bardziej zwięzłym i elastycznym charakterze przez wprowadzenie uproszczonej procedury ukierunkowanej zmiany tych dokumentów w toku programowania (np. w przypadku klęsk żywiołowych), aby w odpowiedni sposób reagować na zmieniające się realia na świecie i zapotrzebowanie regionalne; |
| --- | --- |

37.

| 38. | wzywa do utworzenia prawdziwego zbioru jednolitych zasad dla europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, w tym dalszej harmonizacji wspólnych zasad dla instrumentów, które przyczyniają się do osiągnięcia tego samego celu tematycznego; uważa za konieczne usprawnienie postępowań o udzielenie zamówienia w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz przyspieszenie procedur udzielania pomocy państwa w sytuacjach, w których wymagana jest zgodność; wyraża poparcie dla jednolitego i bardziej spójnego traktowania funduszy europejskich zarządzanych bezpośrednio i funduszy spójności w sytuacjach, w których chodzi o pomoc państwa, oraz – w ujęciu bardziej ogólnym – wyraża poparcie dla zharmonizowanych zasad dotyczących europejskich instrumentów skierowanych do tych samych beneficjentów; podkreśla znaczenie zwiększenia komplementarności między polityką spójności a przyszłym unijnym programem w dziedzinie badań naukowych, aby objąć całość cyklu – od badań podstawowych do zastosowań komercyjnych; uważa, że należy zachować koncentrację tematyczną, aby umożliwić synergię między różnymi źródłami finansowania na poziomie projektu; |
| --- | --- |

38.

| 39. | odnotowuje utworzenie grupy zadaniowej ds. pomocniczości i proporcjonalności i oczekuje od tej grupy roboczej przedstawienia konkretnych propozycji mających na celu zwiększenie zgodności z tymi zasadami w ramach polityki spójności; popiera zapewnienie stosowania tych zasad w celu rzeczywistego wielopoziomowego sprawowania rządów, które wymaga odpowiedniego wzmocnienia pozycji władz lokalnych i regionalnych oraz innych zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

39.

| 40. | ubolewa, że Komisja nie przedstawiła bardziej zintegrowanej oceny polityk przekrojowych oraz że synergie między różnymi europejskimi politykami nie są przedmiotem sprawozdań; domaga się ambitnych strategii, finansowania i działań, co zwiększy synergię z innymi funduszami UE i zapewni dodatkowe wsparcie finansowe; podkreśla, że należy jeszcze bardziej zoptymalizować synergię między europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi a innymi instrumentami, w tym Europejskim Funduszem na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS), a także z innymi centralnie zarządzanymi programami, takimi jak „Horyzont 2020”, który stanowi uzupełnienie polityki spójności we wspieraniu badań i innowacji; |
| --- | --- |

40.

| 41. | apeluje, by w przyszłości wymogi w zakresie programowania, wdrażania i kontroli europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych opierały się na zasadach zróżnicowania i proporcjonalności, a także na przejrzystych i sprawiedliwych kryteriach oraz by były zgodne z kwotami przeznaczanymi na programy, profilem ryzyka, jakością realizacji pod względem administracyjnym i wielkością udziału własnego beneficjentów; |
| --- | --- |

41.

| 42. | uważa, że relacje między Komisją i instytucjami zarządzającymi powinny przyjąć formę „paktu zaufania”; w tym kontekście przypomina o znaczeniu zapewnienia odpowiednich i funkcjonujących ram wielopoziomowego sprawowania rządów; zachęca Komisję, by doceniła wykonane już prace w zakresie dobrego zarządzania finansami publicznymi, wprowadzając zasady odznaczania instytucji zarządzających, które wykazały się zdolnością do zapewnienia zgodności z regulacjami; apeluje, by w dziedzinie kontroli w większym stopniu opierać się na zasadach krajowych i regionalnych tam, gdzie ich skuteczność została sprawdzona i potwierdzona; |
| --- | --- |

42.

| 43. | wzywa do wzmocnienia zasady jednolitej kontroli, do przyspieszenia wdrożenia e-spójności oraz do rozpowszechnienia stosowania kosztów uproszczonych i znormalizowanych, ponieważ okazało się, że działania te są łatwiejsze w realizacji i nie powodują jakichkolwiek błędów; podkreśla potencjał digitalizacji w odniesieniu do działań związanych z kontrolą i sprawozdawczością; uważa, że należy ułatwić wymianę wiedzy fachowej poprzez utworzenie portalu wymiany wiedzy w celu wymiany dobrych praktyk; |
| --- | --- |

43.

| 44. | wzywa Komisję, by przedstawiła pomysły, jak w ramach polityki spójności można lepiej reagować na nieprzewidziane zdarzenia; przypomina w tym kontekście o swoim postulacie stworzenia pewnego rodzaju „rezerwy”, która mogłaby zapewnić regionom dodatkową elastyczność, nie zagrażając długoterminowym celom programów operacyjnych; |
| --- | --- |

44.

Szanse i wyzwania

| 45. | wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu przedstawionych niedawno przez Komisję scenariuszy dotyczących możliwych cięć budżetowych w odniesieniu do polityki spójności w ramach najbliższych wieloletnich ram finansowych, które to cięcia mogłyby spowodować wyłączenie wielu regionów z zakresu polityki spójności; domaga się utrzymania ambitnego budżetu odpowiedniego do wyzwań, przed którymi stają regiony, i apeluje, by nie czynić z polityki spójności zmiennej dostosowawczej; przypomina, że dla Parlamentu Europejskiego objęcie nią wszystkich regionów Unii stanowi kwestię niepodlegającą negocjacjom; zwraca uwagę, że w teorii „grup rozwoju gospodarczego”podkreśla się znaczenie zróżnicowanego wsparcia dla wszystkich europejskich regionów – w tym regionów o bardzo wysokim poziomie dochodów, które muszą utrzymać swój konkurencyjny charakter w stosunku do światowych rywali; |
| --- | --- |

45.

| 46. | uważa, że polityka spójności może pomóc w reagowaniu na nowe wyzwania, takie jak bezpieczeństwo czy integracja uchodźców objętych ochroną międzynarodową; podkreśla jednak, że nie można traktować polityki spójności jako lekarstwa na wszystkie kryzysy, i sprzeciwia się wykorzystywaniu środków w ramach polityki spójności do pokrycia krótkoterminowych potrzeb finansowych spoza zakresu tej polityki, przypominając, że ma ona na celu rozwój społeczny i gospodarczy Unii Europejskiej w perspektywie średnio- i długoterminowej; |
| --- | --- |

46.

| 47. | zwraca uwagę na pozytywne wyniki EFIS, w ramach którego środki muszą być jednak inwestowane w sposób jeszcze bardziej przejrzysty i zgodny z przeznaczeniem; podkreśla, że polityka spójności i EFIS są oparte na różnych koncepcjach i celach, które w pewnych przypadkach uzupełniają się wzajemnie, ale nie zastępują – niezależnie od poziomu rozwoju poszczególnych regionów, zwłaszcza ze względu na fakt, iż EFIS, w przeciwieństwie do funduszy strukturalnych, opiera się głównie na pożyczkach; przypomina o znaczeniu odpowiedniego rozróżnienia EFIS i polityki spójności, a także określenia jasnych możliwości ich łączenia; |
| --- | --- |

47.

| 48. | przypomina swoje zaangażowanie w zakresie długoterminowego okresu programowania; uważa, że jedyną rozsądną alternatywą dla aktualnego okresu 7-letniego są wieloletnie ramy finansowe trwające 5+5 lat, z przeglądem śródokresowym; wzywa Komisję do opracowania jednoznacznego wniosku ustanawiającego metody praktycznego wdrożenia ram finansowych w formule 5 + 5; |
| --- | --- |

48.

| 49. | apeluje o podjęcie wszelkich wysiłków w celu uniknięcia opóźnień w programowaniu nowego okresu, aby zapobiec opóźnieniom w płatnościach i anulowaniu zobowiązań, co ogranicza pozytywne rezultaty polityki spójności; podkreśla znaczenie terminowego przedkładania wszystkich dokumentów dotyczących przyszłych ram prawnych we wszystkich językach urzędowych, aby dopilnować, by wszyscy beneficjenci otrzymywali na czas rzetelne informacje; |
| --- | --- |

49.

| 50. | wzywa do poprawy komunikacji z obywatelami europejskimi, co pozwoli poszerzyć wiedzę społeczeństwa na temat konkretnych osiągnięć polityki spójności; zachęca Komisję, by doceniała rolę instytucji zarządzających oraz podmiotów realizujących projekty, które wprowadzają innowacyjne lokalne rozwiązania informujące o wynikach wykorzystania funduszy na poszczególnych obszarach; podkreśla, że należy poprawiać informację i komunikację nie tylko na dalszych etapach (osiągnięcia europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych), ale również na wcześniejszych (możliwości finansowania), w szczególności w odniesieniu do niewielkich podmiotów realizujących projekty; apeluje do Komisji i państw członkowskich o ustanowienie mechanizmów i szerokich zinstytucjonalizowanych platform współpracy, aby zapewnić lepszą widoczność i zwiększyć wiedzę w tym zakresie; |
| --- | --- |

50.

| 51. | uważa, że niektóre europejskie regiony są szczególnie narażone na konsekwencje wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE; podkreśla, że przyszła polityka spójności musi zminimalizować negatywne skutki brexitu dla pozostałych regionów Europy, i wzywa, by szczegółowo przeanalizować możliwość kontynuacji partnerstw w ramach współpracy terytorialnej; |
| --- | --- |

51.

o

o o

| 52. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

52.

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320.

(2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 289.

(3)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 470.

(4)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 281.

(5)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 259.

(6)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 grudnia 2015 r., Parlament i Komisja/Rada, sprawy C-132/14 do C-136/14, ECLI:EU:C:2015:813.

(7)  Dok. 8463/17

(8)  Dok. 14263/17

(9)  Iammarino, S., Rodriguez-Pose, A., Storper, M., „Why Regional Development Matters for Europe’s Economic Future”, dokumenty robocze, lipiec 2017 r., Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej, Komisja Europejska.

(10)  Dz.U. C 306 z 15.9.2017, s. 8.

(11)  Dz.U. C 303 z 19.8.2016, s. 94.

(12)  Dz.U. C 316 z 22.9.2017, s. 132.

(13)  Dz.U. C 316 z 22.9.2017, s. 124.

(14)  Dz.U. C 76 z 28.2.2018, s. 2.

(15)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0222.

(16)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0320.

(17)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0321.

(18)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0053.

(19)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0254.

(20)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0245.

(21)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0316.

(22)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0401.

(23)  Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0067.

(24)  Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0075.

(25)  http://ec.europa.eu/eurostat/documents/2995521/8631691/3-31012018-BP-EN.pdf/bdc1dbf2-6511-4dc5-ac90-dbadee96f5fb

(26)  http://ec.europa.eu/eurostat/documents/2995521/8701418/3-01032018-AP-EN/37be1dc2-3905-4b39-9ef6-adcea3cc347a

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/63 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/63

---

P8_TA(2018)0117

Polityka Komisji w dziedzinie prawości, w szczególności mianowanie sekretarza generalnego Komisji Europejskiej

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie polityki Komisji w dziedzinie prawości, w szczególności mianowania sekretarza generalnego Komisji Europejskiej (2018/2624(RSP))

(2019/C 390/08)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając oświadczenie Komisji z dnia 12 marca 2018 r. w sprawie jej polityki w dziedzinie prawości, w szczególności mianowania sekretarza generalnego Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Komisji z dnia 12 marca 2018 r. w sprawie jej polityki w dziedzinie prawości, w szczególności mianowania sekretarza generalnego Komisji Europejskiej;

| — | uwzględniając odpowiedzi udzielone przez Komisję w dniu 25 marca 2018 r. na pytania wymagające odpowiedzi na piśmie, zadane przez członków Komisji Kontroli Budżetowej, oraz podczas wysłuchania w tej komisji w dniu 27 marca 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając odpowiedzi udzielone przez Komisję w dniu 25 marca 2018 r. na pytania wymagające odpowiedzi na piśmie, zadane przez członków Komisji Kontroli Budżetowej, oraz podczas wysłuchania w tej komisji w dniu 27 marca 2018 r.,

| — | uwzględniając art. 14 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 14 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej;

| — | uwzględniając regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej, w szczególności art. 4, 7 i 29, |
| --- | --- |

—

uwzględniając regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej, w szczególności art. 4, 7 i 29,

| — | uwzględniając orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając projekt rezolucji Komisji Kontroli Budżetowej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rezolucji Komisji Kontroli Budżetowej,

| — | uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że fundamentalne znaczenie ma to, aby Komisja Europejska jako strażniczka traktatów postępowała zgodnie z literą i duchem przepisów; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że fundamentalne znaczenie ma to, aby Komisja Europejska jako strażniczka traktatów postępowała zgodnie z literą i duchem przepisów;

| B. | mając na uwadze, że zaufanie do projektu europejskiego i do Unii Europejskiej można będzie podtrzymać tylko wówczas, jeżeli instytucje Unii Europejskiej będą postępować wzorowo w obszarze praworządności, przejrzystości i dobrej administracji, a także będą postrzegane jako instytucje posiadające wystarczające wewnętrzne mechanizmy kontroli i równowagi, aby podejmować stosowne działania w przypadku zagrożenia tych fundamentalnych zasad; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zaufanie do projektu europejskiego i do Unii Europejskiej można będzie podtrzymać tylko wówczas, jeżeli instytucje Unii Europejskiej będą postępować wzorowo w obszarze praworządności, przejrzystości i dobrej administracji, a także będą postrzegane jako instytucje posiadające wystarczające wewnętrzne mechanizmy kontroli i równowagi, aby podejmować stosowne działania w przypadku zagrożenia tych fundamentalnych zasad;

| C. | mając na uwadze, że na mocy traktatów oraz w zgodzie z regulaminem pracowniczym i odpowiednimi regulaminami wewnętrznymi wszystkie instytucje UE posiadają autonomię w kwestiach związanych ze swoją organizacją i polityką kadrową, w tym również jeżeli chodzi o wybór najwyższych rangą urzędników w oparciu o zasługi, doświadczenie i zaufanie; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że na mocy traktatów oraz w zgodzie z regulaminem pracowniczym i odpowiednimi regulaminami wewnętrznymi wszystkie instytucje UE posiadają autonomię w kwestiach związanych ze swoją organizacją i polityką kadrową, w tym również jeżeli chodzi o wybór najwyższych rangą urzędników w oparciu o zasługi, doświadczenie i zaufanie;

| D. | mając na uwadze, że stanowiska ogłaszane zewnętrznie obsadza się często wewnętrznymi kandydatami, którzy nie spełniają wymogów ubiegania się o te stanowiska, wynikających z przepisów wewnętrznych, w wyniku czego obchodzi się normalny system przebiegu kariery; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że stanowiska ogłaszane zewnętrznie obsadza się często wewnętrznymi kandydatami, którzy nie spełniają wymogów ubiegania się o te stanowiska, wynikających z przepisów wewnętrznych, w wyniku czego obchodzi się normalny system przebiegu kariery;

| E. | mając na uwadze, że obsadzanie stanowisk wysokiego szczebla, takich jak stanowisko sekretarza generalnego, powinno odbywać się niezależnie od obsadzania innych stanowisk, aby uniknąć podejrzeń o nieprzejrzyste uzgodnienia bazujące na wzajemności lub kompromisowe umowy w oparciu o uprzywilejowany dostęp do informacji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że obsadzanie stanowisk wysokiego szczebla, takich jak stanowisko sekretarza generalnego, powinno odbywać się niezależnie od obsadzania innych stanowisk, aby uniknąć podejrzeń o nieprzejrzyste uzgodnienia bazujące na wzajemności lub kompromisowe umowy w oparciu o uprzywilejowany dostęp do informacji;

| F. | mając na uwadze, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich prowadzi obecnie dochodzenie w sprawie przedmiotowej procedury mianowania; a Parlament ufa, że Rzecznik poinformuje Komisję i Parlament o swojej opinii oraz o wszelkich wykrytych przez siebie ewentualnych przypadkach złej administracji, wymagających podjęcia działań; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich prowadzi obecnie dochodzenie w sprawie przedmiotowej procedury mianowania; a Parlament ufa, że Rzecznik poinformuje Komisję i Parlament o swojej opinii oraz o wszelkich wykrytych przez siebie ewentualnych przypadkach złej administracji, wymagających podjęcia działań;

| G. | mając na uwadze, że Komisja przyznała, iż jej działania komunikacyjne w związku z nominacją charakteryzowały się niedociągnięciami, a także dostrzegła potrzebę udoskonalenia strategii komunikacyjnej; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Komisja przyznała, iż jej działania komunikacyjne w związku z nominacją charakteryzowały się niedociągnięciami, a także dostrzegła potrzebę udoskonalenia strategii komunikacyjnej;

| H. | mając na uwadze, że komitety pracownicze, jako wybrani przedstawiciele pracowników instytucji UE, wystąpiły z postulatem przejrzystych procedur obsadzania wszystkich stanowisk kierowniczych; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że komitety pracownicze, jako wybrani przedstawiciele pracowników instytucji UE, wystąpiły z postulatem przejrzystych procedur obsadzania wszystkich stanowisk kierowniczych;

| 1. | wyraża ubolewanie, że procedurę powołania w dniu 21 lutego 2018 r. nowego sekretarza generalnego Komisji Europejskiej przeprowadzono w sposób, który wywołał powszechną irytację i dezaprobatę wśród opinii publicznej, posłów do Parlamentu Europejskiego i europejskiej służby cywilnej; zwraca uwagę, że wynik tej procedury stanowi zagrożenie dla reputacji nie tylko Komisji Europejskiej, ale również wszystkich instytucji Unii Europejskiej; wzywa Komisję, aby uznała, że ta procedura i informowanie o niej mediów, Parlamentu i ogółu społeczeństwa negatywnie wpłynęły na jej własną reputację; |
| --- | --- |

1.

Okoliczności faktyczne

| 2. | zauważa, że:






  — | w dniu 31 stycznia 2018 r. opublikowano procedurę naboru na stanowisko zastępcy sekretarza generalnego, przewidującą standardowy termin dziesięciu dni roboczych na składanie podań (tzn. do dnia 13 lutego 2018 r.); |
| --- | --- | --- |

2.

—

w dniu 31 stycznia 2018 r. opublikowano procedurę naboru na stanowisko zastępcy sekretarza generalnego, przewidującą standardowy termin dziesięciu dni roboczych na składanie podań (tzn. do dnia 13 lutego 2018 r.);

| — | zgłosiło się jedynie dwóch kandydatów, mężczyzna i kobieta, obydwoje z gabinetu przewodniczącego Komisji Europejskiej; nowy sekretarz generalny był jedną z osób ubiegających się o to stanowisko; drugi kandydat zgłosił swoją kandydaturę w dniu 8 lutego 2018 r., w dniu 12 lutego 2018 r. został poddany całodniowej ocenie zintegrowanej, a następnie wycofał swoje zgłoszenie przed rozmową kwalifikacyjną z komitetem konsultacyjnym ds. mianowania, zaplanowaną na dzień 20 lutego 2018 r., i został następnie powołany na stanowisko nowego dyrektora gabinetu przewodniczącego Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

—

zgłosiło się jedynie dwóch kandydatów, mężczyzna i kobieta, obydwoje z gabinetu przewodniczącego Komisji Europejskiej; nowy sekretarz generalny był jedną z osób ubiegających się o to stanowisko; drugi kandydat zgłosił swoją kandydaturę w dniu 8 lutego 2018 r., w dniu 12 lutego 2018 r. został poddany całodniowej ocenie zintegrowanej, a następnie wycofał swoje zgłoszenie przed rozmową kwalifikacyjną z komitetem konsultacyjnym ds. mianowania, zaplanowaną na dzień 20 lutego 2018 r., i został następnie powołany na stanowisko nowego dyrektora gabinetu przewodniczącego Komisji Europejskiej;

| — | nowy sekretarz generalny przeszedł procedurę przewidzianą w art. 29 regulaminu pracowniczego, która obejmuje:






  a) | całodniową ocenę zintegrowaną (15 lutego 2018 r.); |
| --- | --- | --- |

—

nowy sekretarz generalny przeszedł procedurę przewidzianą w art. 29 regulaminu pracowniczego, która obejmuje:

a)

całodniową ocenę zintegrowaną (15 lutego 2018 r.);

| b) | rozmowę kwalifikacyjną z komitetem konsultacyjnym ds. mianowania (16 lutego 2018 r.) oraz jego ocenę i opinię (20 lutego 2018 r.); |
| --- | --- |

b)

rozmowę kwalifikacyjną z komitetem konsultacyjnym ds. mianowania (16 lutego 2018 r.) oraz jego ocenę i opinię (20 lutego 2018 r.);

| c) | rozmowę kwalifikacyjną z komisarzem ds. budżetu i zasobów ludzkich oraz z przewodniczącym Komisji Europejskiej (20 lutego 2018 r.); |
| --- | --- |

c)

rozmowę kwalifikacyjną z komisarzem ds. budżetu i zasobów ludzkich oraz z przewodniczącym Komisji Europejskiej (20 lutego 2018 r.);

| — | nie sporządzono protokołu tych rozmów ani nie zanotowano długości ich trwania; |
| --- | --- |

—

nie sporządzono protokołu tych rozmów ani nie zanotowano długości ich trwania;

| — | w dniu 21 lutego 2018 r. kolegium, podejmując jednomyślną decyzję, powołało dyrektora gabinetu przewodniczącego Komisji na stanowisko zastępcy sekretarza generalnego; |
| --- | --- |

—

w dniu 21 lutego 2018 r. kolegium, podejmując jednomyślną decyzję, powołało dyrektora gabinetu przewodniczącego Komisji na stanowisko zastępcy sekretarza generalnego;

| — | następnie, podczas tego samego posiedzenia, ówczesny sekretarz generalny ogłosił przejście w stan spoczynku, po tym jak rankiem tego samego dnia wysłał oficjalne pismo do przewodniczącego, w którym poinformował o zamiarze przejścia w stan spoczynku z dniem 31 marca 2018 r.; |
| --- | --- |

—

następnie, podczas tego samego posiedzenia, ówczesny sekretarz generalny ogłosił przejście w stan spoczynku, po tym jak rankiem tego samego dnia wysłał oficjalne pismo do przewodniczącego, w którym poinformował o zamiarze przejścia w stan spoczynku z dniem 31 marca 2018 r.;

| — | przewodniczący Komisji Europejskiej i dyrektor jego gabinetu wiedzieli od 2015 r., że ówczesny sekretarz generalny zamierza przejść w stan spoczynku niedługo po marcu 2018 r., a zamiar ten został ponownie potwierdzony na początku 2018 r.; przewodniczący nie ujawnił jednak tej wiadomości, aby nie podważać autorytetu ówczesnego sekretarza generalnego, ale porozumiał się z dyrektorem swojego gabinetu; |
| --- | --- |

—

przewodniczący Komisji Europejskiej i dyrektor jego gabinetu wiedzieli od 2015 r., że ówczesny sekretarz generalny zamierza przejść w stan spoczynku niedługo po marcu 2018 r., a zamiar ten został ponownie potwierdzony na początku 2018 r.; przewodniczący nie ujawnił jednak tej wiadomości, aby nie podważać autorytetu ówczesnego sekretarza generalnego, ale porozumiał się z dyrektorem swojego gabinetu;

| — | po kilku nieudanych próbach przekonania ówczesnego sekretarza generalnego do przedłużenia okresu urzędowania przewodniczący Komisji Europejskiej powinien był co najmniej powiadomić komisarza ds. budżetu i zasobów ludzkich o tym, że odpowiednie stanowisko zostanie niebawem zwolnione, aby można było podjąć kroki mające na celu jego ponowne obsadzenie w ramach normalnej procedury, zgodnie z najlepszymi praktykami i we właściwym czasie; |
| --- | --- |

—

po kilku nieudanych próbach przekonania ówczesnego sekretarza generalnego do przedłużenia okresu urzędowania przewodniczący Komisji Europejskiej powinien był co najmniej powiadomić komisarza ds. budżetu i zasobów ludzkich o tym, że odpowiednie stanowisko zostanie niebawem zwolnione, aby można było podjąć kroki mające na celu jego ponowne obsadzenie w ramach normalnej procedury, zgodnie z najlepszymi praktykami i we właściwym czasie;

| — | działając na wniosek przewodniczącego, w porozumieniu z komisarzem ds. budżetu i zasobów ludzkich oraz bez uwzględnienia kwestii powołania nowego sekretarza generalnego w porządku obrad posiedzenia, kolegium postanowiło przenieść nowo mianowanego zastępcę sekretarza generalnego wraz z jego etatem, zgodnie z art. 7 regulaminu pracowniczego, na stanowisko sekretarza generalnego Komisji Europejskiej (przeniesienie bez ogłoszenia o naborze na stanowisko); |
| --- | --- |

—

działając na wniosek przewodniczącego, w porozumieniu z komisarzem ds. budżetu i zasobów ludzkich oraz bez uwzględnienia kwestii powołania nowego sekretarza generalnego w porządku obrad posiedzenia, kolegium postanowiło przenieść nowo mianowanego zastępcę sekretarza generalnego wraz z jego etatem, zgodnie z art. 7 regulaminu pracowniczego, na stanowisko sekretarza generalnego Komisji Europejskiej (przeniesienie bez ogłoszenia o naborze na stanowisko);

Ścieżka kariery nowego sekretarza generalnego

| 3. | zauważa, że:






  — | nowy sekretarz generalny rozpoczął pracę w Komisji Europejskiej jako urzędnik w kategorii zaszeregowania AD6 w listopadzie 2004 r. po zdaniu otwartego konkursu COM/A/10/01 na urzędników kategorii AD; w roku 2007 awansował do grupy zaszeregowania AD7, w roku 2009 do AD8, w roku 2011 do AD9 i w roku 2013 do AD10; |
| --- | --- | --- |

3.

—

nowy sekretarz generalny rozpoczął pracę w Komisji Europejskiej jako urzędnik w kategorii zaszeregowania AD6 w listopadzie 2004 r. po zdaniu otwartego konkursu COM/A/10/01 na urzędników kategorii AD; w roku 2007 awansował do grupy zaszeregowania AD7, w roku 2009 do AD8, w roku 2011 do AD9 i w roku 2013 do AD10;

| — | z dniem 10 lutego 2010 r., wciąż będąc w kategorii zaszeregowania AD8 w ramach normalnej ścieżki kariery, oddelegowano go na stanowisko dyrektora gabinetu wiceprzewodniczącej Reding, gdzie pełnił funkcję dyrektora gabinetu w grupie zaszeregowania AD14 na szczeblu dyrektorskim, zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami dotyczącymi składu gabinetów (SEC(2010)0104); |
| --- | --- |

—

z dniem 10 lutego 2010 r., wciąż będąc w kategorii zaszeregowania AD8 w ramach normalnej ścieżki kariery, oddelegowano go na stanowisko dyrektora gabinetu wiceprzewodniczącej Reding, gdzie pełnił funkcję dyrektora gabinetu w grupie zaszeregowania AD14 na szczeblu dyrektorskim, zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami dotyczącymi składu gabinetów (SEC(2010)0104);

| — | w okresie od 1 kwietnia do 31 maja 2014 r. nowy sekretarz generalny wziął urlop z przyczyn osobistych (CCP), aby pełnić funkcję szefa kampanii głównego kandydata partii PPE na stanowisko przewodniczącego Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

—

w okresie od 1 kwietnia do 31 maja 2014 r. nowy sekretarz generalny wziął urlop z przyczyn osobistych (CCP), aby pełnić funkcję szefa kampanii głównego kandydata partii PPE na stanowisko przewodniczącego Komisji Europejskiej;

| — | po powrocie do pracy w dniu 1 czerwca 2014 r. został powołany – jako urzędnik kategorii zaszeregowania AD14 – na stanowisko głównego doradcy w Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarczych i Finansowych; |
| --- | --- |

—

po powrocie do pracy w dniu 1 czerwca 2014 r. został powołany – jako urzędnik kategorii zaszeregowania AD14 – na stanowisko głównego doradcy w Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarczych i Finansowych;

| — | po pomyślnym przejściu procedury selekcji nowy sekretarz generalny został mianowany głównym doradcą w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju od dnia 1 lipca 2014 r.; wraz z objęciem tego stanowiska zaszeregowano go do kategorii AD14 w ramach normalnej ścieżki kariery; |
| --- | --- |

—

po pomyślnym przejściu procedury selekcji nowy sekretarz generalny został mianowany głównym doradcą w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju od dnia 1 lipca 2014 r.; wraz z objęciem tego stanowiska zaszeregowano go do kategorii AD14 w ramach normalnej ścieżki kariery;

| — | od 1 lipca do 31 października 2014 r. nowy sekretarz generalny był oddelegowany, jako urzędnik w kategorii zaszeregowania AD14, do pełnienia funkcji kierownika zespołu przejściowego przewodniczącego elekta Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

—

od 1 lipca do 31 października 2014 r. nowy sekretarz generalny był oddelegowany, jako urzędnik w kategorii zaszeregowania AD14, do pełnienia funkcji kierownika zespołu przejściowego przewodniczącego elekta Komisji Europejskiej;

| — | w dniu 1 listopada 2014 r. oddelegowano go do pełnienia funkcji dyrektora gabinetu przewodniczącego w kategorii zaszeregowania AD15, zgodnie z przepisami dotyczącymi składu gabinetów, obowiązującymi od 2004 r. (por. decyzje SEC(2004)0185, SEC(2010)0104 i C(2014)9002); |
| --- | --- |

—

w dniu 1 listopada 2014 r. oddelegowano go do pełnienia funkcji dyrektora gabinetu przewodniczącego w kategorii zaszeregowania AD15, zgodnie z przepisami dotyczącymi składu gabinetów, obowiązującymi od 2004 r. (por. decyzje SEC(2004)0185, SEC(2010)0104 i C(2014)9002);

| — | w dniu 1 stycznia 2017 r. awansowano go do stopnia zaszeregowania AD15 jako urzędnika w ramach normalnej ścieżki kariery (niezwiązanej z oddelegowaniem) na podstawie 10. postępowania w sprawie awansu urzędników wyższego szczebla, a odpowiednią decyzję podjęło kolegium komisarzy (PV(2017)2221); tak więc przed posiedzeniem w dniu 21 lutego 2018 r. był on urzędnikiem Komisji w ramach normalnej ścieżki kariery w kategorii zaszeregowaniu AD15 i pełnił funkcję głównego doradcy w Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarczych i Finansowych; |
| --- | --- |

—

w dniu 1 stycznia 2017 r. awansowano go do stopnia zaszeregowania AD15 jako urzędnika w ramach normalnej ścieżki kariery (niezwiązanej z oddelegowaniem) na podstawie 10. postępowania w sprawie awansu urzędników wyższego szczebla, a odpowiednią decyzję podjęło kolegium komisarzy (PV(2017)2221); tak więc przed posiedzeniem w dniu 21 lutego 2018 r. był on urzędnikiem Komisji w ramach normalnej ścieżki kariery w kategorii zaszeregowaniu AD15 i pełnił funkcję głównego doradcy w Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarczych i Finansowych;

| 4. | zwraca uwagę na wyjątkowo szybką ścieżkę kariery nowego sekretarza generalnego, który w okresie nieco ponad 13 lat przeszedł z kategorii zaszeregowania AD6 do AD15, z czego osiem lat przepracował w różnych gabinetach (po pracy w pierwszym gabinecie awansował z AD10 na AD14, a po pracy w drugim gabinecie – z AD14 na AD15); |
| --- | --- |

4.

Ścieżki kariery wcześniejszych sekretarzy generalnych

| 5. | podkreśla, że wg Komisji trzech wcześniejszych sekretarzy generalnych pełniło funkcję dyrektora, dyrektora generalnego i dyrektora gabinetu przed objęciem funkcji sekretarza generalnego, natomiast nowy sekretarz generalny nie wykonywał zadań kierowniczych w służbach Komisji; zwraca w szczególności uwagę, że w dniu 21 lutego 2018 r. nie pełnił on funkcji zastępcy sekretarza generalnego i przebywał krócej niż 14 miesięcy w kategorii zaszeregowania AD15; |
| --- | --- |

5.

Procedura mianowania

| 6. | zauważa, że wg Komisji nowego sekretarza generalnego przeniesiono w interesie służby na podstawie art. 7 regulaminu pracowniczego, a stanowiska nie opublikowano, ponieważ nie uważano go za nieobsadzone; wobec tego żaden urzędnik nie mógł się o nie ubiegać, gdyż procedurę zorganizowano w oparciu o koncepcję przeniesienia wraz z etatem, a nie przeniesienia sensu stricto, co wymagałoby odpowiedniego ogłoszenia naboru na wolne stanowisko; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zwraca uwagę, że Komisja skorzystała z tej samej procedury przeniesienia na mocy art. 7 regulaminu pracowniczego w przypadku trzech poprzednich sekretarzy generalnych (przeniesienie wraz z etatem zamiast przeniesienia sensu stricto); podkreśla jednak, że żadnego z poprzednich sekretarzy generalnych nie mianowano kolejno zastępcą sekretarza generalnego i sekretarzem generalnym podczas tego samego posiedzenia kolegium; podkreśla również, że kandydatury wszystkich trzech wcześniejszych sekretarzy generalnych zaproponowano kolegium podczas tego samego posiedzenia kolegium, na którym ich poprzedników przeniesiono na inne stanowisko lub ogłosili oni przejście w stan spoczynku; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że nominację na podstawie przeniesienia zainicjował przewodniczący Komisji Europejskiej w porozumieniu z komisarzem ds. budżetu i zasobów ludzkich oraz po konsultacji z pierwszym wiceprzewodniczącym (konsultacja dotyczyła nazwiska kandydata, ale z pewnością nie procedury); |
| --- | --- |

8.

| 9. | przyznaje, że nie jest praktyką Komisji przenoszenie dyrektorów w grupie zaszeregowania AD15 na stanowiska dyrektora generalnego, ale zauważa, że według Komisji, zgodnie z prawem, kolegium mogło podjąć decyzję o przeniesieniu głównego doradcy na stanowisko sekretarza generalnego; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zastanawia się, dlaczego Komisja zastosowała różne procedury mianowania zastępcy sekretarza generalnego i sekretarza generalnego wobec tego samego kandydata w trakcie tego samego posiedzenia kolegium; |
| --- | --- |

10.

Ustalenia

| 11. | podkreśla, że z odpowiedzi udzielonych przez Komisję wynika, iż przewodniczący i dyrektor jego gabinetu wiedzieli od 2015 r., że poprzedni sekretarz generalny zamierza przejść w stan spoczynku wkrótce po dniu 1 marca 2018 r., który to zamiar ponownie potwierdził na początku 2018 r.; podkreśla, że wiedza ta pozwoliłaby na przeprowadzenie prawidłowej procedury mianowania jego następcy na podstawie jednej z dwóch procedur przewidzianych w regulaminie pracowniczym: (1) powołanie przez kolegium po publikacji ogłoszenia o naborze na stanowisko i przeprowadzeniu procedury selekcji zgodnie z art. 29 regulaminu pracowniczego; lub (2) przeniesienie w interesie służby na mocy art. 7 regulaminu pracowniczego, również po opublikowaniu ogłoszenia o naborze, aby umożliwić wszystkim zainteresowanym urzędnikom ubieganie się o takie przeniesienie; |
| --- | --- |

11.

| 12. | przyjmuje do wiadomości opinię Komisji, według której publikacja ogłoszenia o naborze na stanowisko nie może być uważana za regułę, zgodnie z regulaminem pracowniczym, w szczególności w odniesieniu do stanowiska sekretarza generalnego, od którego wymaga się, by posiadał nie tylko szczególne doświadczenie, ale również by cieszył się specjalnym zaufaniem przewodniczącego i kolegium komisarzy; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla, że wybór procedury na podstawie art. 7 regulaminu pracowniczego, przewidującej przeniesienie nowo mianowanego zastępcy sekretarza generalnego wraz z etatem na stanowisko sekretarza generalnego, nie wymagał publikacji ogłoszenia o stanowisku zwolnionym przez przechodzącego na emeryturę byłego sekretarza generalnego; zauważa, że taką samą procedurę zastosowano w przypadku nominacji poprzednich sekretarzy generalnych, którzy wcześniej zajmowali stanowiska dyrektorów generalnych odpowiedzialnych za zarządzanie na wysokim szczeblu i budżet; podkreśla jednak, że ten zwyczaj niepublikowania ogłoszeń osiągnął swoje granice, ponieważ nie odpowiada nowoczesnym standardom przejrzystości, których Komisja, Parlament Europejski i inne instytucje UE powinny przestrzegać; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zauważa powszechnie stosowaną przez Komisję praktykę obsadzania stanowisk w drodze przesunięć wewnętrznych w formie przeniesienia wraz z etatem, również w przypadku stanowisk wyższego szczebla; uznając szeroki margines swobody, którym instytucje dysponują w tym zakresie, wyraża zarazem zaniepokojenie, że może to osłabiać zasadę równości szans i wybór najodpowiedniejszych kandydatów; wzywa wszystkie instytucje Unii, aby obsadzały stanowiska w drodze takich przeniesień tylko po odpowiednim poinformowaniu pracowników, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, oraz aby preferowały otwarte i przejrzyste procedury mające na celu wybór najodpowiedniejszych kandydatów; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla, że jedynie przewodniczący, komisarz odpowiedzialny za budżet i zasoby ludzkie, pierwszy wiceprzewodniczący oraz były i nowy sekretarze generalni wiedzieli z góry, że na posiedzeniu kolegium komisarzy w dniu 21 lutego 2018 r. zostanie przedstawiony wniosek o natychmiastowe mianowanie nowego sekretarza generalnego; |
| --- | --- |

15.

| 16. | stwierdza, że ponieważ mianowanie nowego sekretarza generalnego nie figurowało w porządku obrad posiedzenia kolegium komisarzy w dniu 21 lutego 2018 r., procedura ta najwyraźniej zaskoczyła wszystkich pozostałych członków kolegium i uniemożliwiła debatę wśród komisarzy; |
| --- | --- |

16.

| 17. | jest głęboko zaniepokojony, że taki sposób postępowania w przypadku powołania nowego sekretarza generalnego może budzić wątpliwości co do wcześniejszej procedury mianowania zastępcy sekretarza generalnego w takim zakresie, w jakim nie miała ona przede wszystkim na celu obsadzenia tego wakatu, lecz umożliwienie przeniesienia tego etatu na stanowisko sekretarza generalnego na podstawie art. 7 regulaminu pracowniczego bez publikacji ogłoszenia o wolnym stanowisku; jest zdania, że choć taki sposób postępowania może spełniać wymogi czysto formalne, to jednak jest sprzeczny z duchem regulaminu pracowniczego i uniemożliwia konkurowanie o stanowisko innym kwalifikującym się pracownikom; |
| --- | --- |

17.

Wnioski

| 18. | wyraża rozczarowanie, że ani jeden komisarz najwyraźniej nie zakwestionował tej zaskakującej nominacji, nie zwrócił się z wnioskiem o odroczenie decyzji o powołaniu ani nie zażądał zasadniczej dyskusji na temat roli przyszłego sekretarza generalnego w Komisji i sposobu, w jaki ta rola jest pojmowana, zwracając jednocześnie uwagę, że punkt ten nie figurował w porządku posiedzenia; |
| --- | --- |

18.

| 19. | przypomina, że dyrektorzy generalni w instytucjach europejskich zajmują się setkami pracowników i odpowiadają za wykonanie znacznych budżetów jako urzędnicy zatwierdzający, a także na koniec każdego roku budżetowego mają obowiązek podpisać oświadczenie o wiarygodności w rocznym sprawozdaniu z działalności; kwestionuje zatem twierdzenie Komisji, jakoby stanowisko dyrektora gabinetu przewodniczącego można uznać za równoważne pozycji dyrektora generalnego pod względem zarządzania i odpowiedzialności budżetowej, bez uprzedniego zajmowania takiego stanowiska, jak miało to miejsce w przypadku poprzednich sekretarzy generalnych Komisji; zwraca uwagę, że komunikat wewnętrzny przewodniczącego do Komisji z dnia 1 listopada 2014 r., regulujący skład gabinetów członków Komisji i służby rzecznika, nie zastępuje regulaminu pracowniczego ani nie wprowadza w nim zmian; |
| --- | --- |

19.

| 20. | stwierdza, że dwustopniową nominację sekretarza generalnego można postrzegać jako działanie mające pewne znamiona przewrotu, które nagięło, a może nawet przekroczyło granice prawa; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla, że zgodnie z wyjaśnieniami Wydziału Prawnego Parlament nie może doszukać się „żadnej poważnej i pilnej sytuacji”uzasadniającej zastosowanie procedury przeniesienia na podstawie art. 7 regulaminu pracowniczego bez publikacji ogłoszenia o wolnym stanowisku; |
| --- | --- |

21.

Wymagane działanie

| 22. | zdaje sobie sprawę, że cofnięcie korzystnego aktu administracyjnego jest zasadniczo niemożliwe ze względu na ograniczenia prawne, apeluje jednak do Komisji o ponowną ocenę procedury mianowania nowego sekretarza generalnego, aby dać innym ewentualnym kandydatom w europejskiej administracji publicznej możliwość ubiegania się o stanowisko i tym samym zapewnić szerszy wybór potencjalnych kandydatów z tej samej grupy funkcyjnej i grupy zaszeregowania; wzywa Komisję, aby w przyszłości przeprowadzała otwarte i przejrzyste procedury składania wniosków; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wskazuje, że w celu utrzymania doskonałej i niezależnej, lojalnej i zmotywowanej europejskiej służby cywilnej regulamin pracowniczy musi być stosowany zgodnie z jego literą i duchem; podkreśla, że wymaga to w szczególności przestrzegania w pełni art. 4, 7 i 29 regulaminu pracowniczego, tak aby wszyscy „pracownicy instytucji byli powiadamiani o każdym wolnym stanowisku w tej instytucji, jeśli organ powołujący podejmuje decyzję, iż stanowisko to należy obsadzić”, a także przestrzegania tego obowiązku przejrzystości również w przypadku przeniesienia na podstawie art. 7 regulaminu pracowniczego, oprócz bardzo wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadków, jak zostało to uznane przez Trybunał Sprawiedliwości; |
| --- | --- |

23.

| 24. | przypomina, że wyłącznie poprzez prawidłową publikację nieobsadzonych stanowisk można zapewnić szeroki, zrównoważony pod względem płci wybór najodpowiedniejszych kandydatów, umożliwiający podejmowanie optymalnych decyzji o powołaniu; podkreśla, że wszystkie instytucje i organy europejskie muszą unikać publikowania procedur, których jedynym celem jest wypełnienie formalnego wymogu publikacji; |
| --- | --- |

24.

| 25. | zaleca, aby procesy i procedury decyzyjne kolegium komisarzy zostały zaostrzone w celu uniknięcia wszelkich masowych pośpiesznych nominacji lub innych ważnych decyzji, i aby w związku z tym wszystkie takie punkty były koniecznie umieszczane w projekcie porządku obrad; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wzywa w związku z tym wszystkie instytucje i organy Unii Europejskiej, aby położyły również kres praktyce „zrzucania”(„parachuting”) osób na stanowiska, która stwarza ryzyko naruszenia procedur, a tym samym wiarygodności UE; podkreśla, że wpływy polityczne nie mogą osłabiać stosowania regulaminu pracowniczego; jest zdania, że w interesie przejrzystości, uczciwości i równych szans należy publikować ogłoszenia o wszystkich wolnych stanowiskach; podkreśla, że jeżeli jednak instytucje decydują się odstąpić od tej zasady, powinny to robić jedynie w wąskim zakresie ustalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

26.

| 27. | proponuje, by urzędnicy będący członkami organów przedstawicielskich pracowników zasiadali w komisjach dokonujących wyboru kadry kierowniczej wyższego szczebla w Parlamencie; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zwraca się do Komisji i wszystkich pozostałych instytucji UE, których to dotyczy, o uchylenie decyzji uznających funkcję dyrektora gabinetu przewodniczącego za równorzędną funkcji dyrektora generalnego i funkcję dyrektora gabinetu komisarza za równorzędną funkcji dyrektora; zwraca się również do Komisji o dopilnowanie, aby podczas kolejnego przeglądu regulaminu pracowniczego w ramach zwykłej procedury ustawodawczej zapewnione zostały wartościowe możliwości kariery, zarówno dla urzędników, którzy przeszli tradycyjną ścieżkę kariery, jak i dla członków gabinetów:






  — | w odniesieniu do art. 7 przez objaśnienie procedury przeniesienia urzędnika wraz z jego etatem na inne stanowisko, która została określona dokładniej jedynie w orzecznictwie; |
| --- | --- | --- |

28.

—

w odniesieniu do art. 7 przez objaśnienie procedury przeniesienia urzędnika wraz z jego etatem na inne stanowisko, która została określona dokładniej jedynie w orzecznictwie;

| — | przez włączenie odpowiednich przepisów wewnętrznych dotyczących członków prywatnych biur/gabinetów oraz |
| --- | --- |

—

przez włączenie odpowiednich przepisów wewnętrznych dotyczących członków prywatnych biur/gabinetów oraz

| — | przez ustanowienie w pełni przejrzystych procedur mianowania sekretarzy generalnych; |
| --- | --- |

—

przez ustanowienie w pełni przejrzystych procedur mianowania sekretarzy generalnych;

| 29. | wzywa Komisję, aby przed końcem 2018 r. przeprowadziła przegląd administracyjnej procedury mianowania wysokich rangą urzędników w celu zapewnienia we wszystkich przypadkach wyboru najlepszych kandydatów z zachowaniem maksymalnej przejrzystości i równości szans, a tym samym stworzenia modelu dla innych instytucji europejskich; |
| --- | --- |

29.

| 30. | przyznaje, że art. 17 regulaminu wewnętrznego Komisji przypisuje szczególne obowiązki w zakresie zarządzania sekretarzowi generalnemu, który powinien posiadać szerokie doświadczenie na stanowiskach kierowniczych oraz cieszyć się zaufaniem przewodniczącego; dostrzega potrzebę aktualizacji i doprecyzowania tych przepisów, aby zagwarantować neutralność roli sekretarza generalnego w (partyjnym) otoczeniu politycznym; oczekuje, że do września 2018 r. zostanie poinformowany o takiej aktualizacji; |
| --- | --- |

30.

o

o o

| 31. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wszystkim instytucjom europejskim. |
| --- | --- |

31.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/69 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/69

---

P8_TA(2018)0118

Postępy w sprawie globalnych porozumień ONZ w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji i w sprawie uchodźców

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie postępów w zakresie globalnych porozumień ONZ w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji oraz w sprawie uchodźców (2018/2642(RSP))

(2019/C 390/09)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,

| — | uwzględniając Konwencję dotyczącą statusu uchodźców z 1951 r. oraz Protokół dotyczący statusu uchodźców z 1967 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję dotyczącą statusu uchodźców z 1951 r. oraz Protokół dotyczący statusu uchodźców z 1967 r.,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka oraz inne traktaty i instrumenty Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczące praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka oraz inne traktaty i instrumenty Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczące praw człowieka,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka,

| — | uwzględniając program godnej pracy Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) i w szczególności Konwencję nr 189 (2011) MOP dotyczącą godnej pracy dla osób pracujących w gospodarstwie domowym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając program godnej pracy Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) i w szczególności Konwencję nr 189 (2011) MOP dotyczącą godnej pracy dla osób pracujących w gospodarstwie domowym,

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/71/1 z dnia 19 września 2016 r. pt. „Deklaracja nowojorska w sprawie uchodźców i migrantów” (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/71/1 z dnia 19 września 2016 r. pt. „Deklaracja nowojorska w sprawie uchodźców i migrantów” (1),

| — | uwzględniając załącznik I do deklaracji nowojorskiej określający kompleksowe ramy działań na rzecz uchodźców, |
| --- | --- |

—

uwzględniając załącznik I do deklaracji nowojorskiej określający kompleksowe ramy działań na rzecz uchodźców,

| — | uwzględniając załącznik II do deklaracji nowojorskiej pt. „Dążenie do globalnego porozumienia na rzecz bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając załącznik II do deklaracji nowojorskiej pt. „Dążenie do globalnego porozumienia na rzecz bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji”,

| — | uwzględniając Wytyczne UE z dnia 6 marca 2017 r. w sprawie promowania i ochrony praw dziecka oraz komunikat Komisji z dnia 12 kwietnia 2017 r. w sprawie ochrony migrujących dzieci (COM(2017)0211), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Wytyczne UE z dnia 6 marca 2017 r. w sprawie promowania i ochrony praw dziecka oraz komunikat Komisji z dnia 12 kwietnia 2017 r. w sprawie ochrony migrujących dzieci (COM(2017)0211),

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/71/280 z dnia 6 kwietnia 2017 r. w sprawie warunków prowadzenia negocjacji międzyrządowych dotyczących globalnego porozumienia w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/71/280 z dnia 6 kwietnia 2017 r. w sprawie warunków prowadzenia negocjacji międzyrządowych dotyczących globalnego porozumienia w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji (2),

| — | uwzględniając raport Rady Praw Człowieka ONZ z dnia 28 kwietnia 2017 r. pt. „Raport specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. praw człowieka w odniesieniu do migrantów na temat agendy 2035 na rzecz ułatwiania mobilności ludzi” (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport Rady Praw Człowieka ONZ z dnia 28 kwietnia 2017 r. pt. „Raport specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. praw człowieka w odniesieniu do migrantów na temat agendy 2035 na rzecz ułatwiania mobilności ludzi” (3),

| — | uwzględniając dokument UNHCR z dnia 17 maja 2017 r. pt. „Dążenie do globalnego porozumienia w sprawie uchodźców: plan działania” (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument UNHCR z dnia 17 maja 2017 r. pt. „Dążenie do globalnego porozumienia w sprawie uchodźców: plan działania” (4),

| — | uwzględniając raport sekretarza generalnego ONZ Antonia Guterresa z dnia 11 stycznia 2018 r. pt. „Migracja z korzyścią dla wszystkich” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport sekretarza generalnego ONZ Antonia Guterresa z dnia 11 stycznia 2018 r. pt. „Migracja z korzyścią dla wszystkich” (5),

| — | uwzględniając wstępny projekt UNHCR globalnego porozumienia w sprawie uchodźców w wersji z dnia 31 stycznia 2018 r. (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępny projekt UNHCR globalnego porozumienia w sprawie uchodźców w wersji z dnia 31 stycznia 2018 r. (6),

| — | uwzględniając wstępny projekt i zmieniony wstępny projekt globalnego porozumienia w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji odpowiednio z dnia 5 lutego 2018 r. (7) i z dnia 5 marca 2018 r. (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępny projekt i zmieniony wstępny projekt globalnego porozumienia w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji odpowiednio z dnia 5 lutego 2018 r. (7) i z dnia 5 marca 2018 r. (8),

| — | uwzględniając deklarację abidżańską z 5. szczytu UE–UA z listopada 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację abidżańską z 5. szczytu UE–UA z listopada 2017 r.,

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/70/1 pt. „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”i 17 celów zrównoważonego rozwoju zawartych w tej rezolucji, przyjętej podczas szczytu ONZ w Nowym Jorku w dniu 25 września 2015 r. (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/70/1 pt. „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”i 17 celów zrównoważonego rozwoju zawartych w tej rezolucji, przyjętej podczas szczytu ONZ w Nowym Jorku w dniu 25 września 2015 r. (9),

| — | uwzględniając Międzynarodową konwencję o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin przyjętą na mocy rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/45/158 z dnia 18 grudnia 1990 r. (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodową konwencję o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin przyjętą na mocy rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/45/158 z dnia 18 grudnia 1990 r. (10),

| — | uwzględniając wspólne uwagi ogólne Komitetu Ochrony Praw Pracowników Migrujących i Członków ich Rodzin oraz Komitetu Praw Dziecka w sprawie praw człowieka przysługujących dzieciom w kontekście migracji międzynarodowej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne uwagi ogólne Komitetu Ochrony Praw Pracowników Migrujących i Członków ich Rodzin oraz Komitetu Praw Dziecka w sprawie praw człowieka przysługujących dzieciom w kontekście migracji międzynarodowej,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie UE w zmieniającym się globalnym otoczeniu – świat bardziej połączony, skonfliktowany i złożony (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie UE w zmieniającym się globalnym otoczeniu – świat bardziej połączony, skonfliktowany i złożony (11),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. w sprawie praw człowieka i migracji w państwach trzecich (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. w sprawie praw człowieka i migracji w państwach trzecich (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 czerwca 2017 r. w sprawie odporności jako strategicznego priorytetu działań zewnętrznych UE (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 czerwca 2017 r. w sprawie odporności jako strategicznego priorytetu działań zewnętrznych UE (13),

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie rozwiązań dotyczących przepływu uchodźców i migrantów: rola działań zewnętrznych UE (14) oraz z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie sytuacji na Morzu Śródziemnym i potrzeby całościowego podejścia UE do problematyki migracji (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie rozwiązań dotyczących przepływu uchodźców i migrantów: rola działań zewnętrznych UE (14) oraz z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie sytuacji na Morzu Śródziemnym i potrzeby całościowego podejścia UE do problematyki migracji (15),

| — | uwzględniając sprawozdanie przyjęte w dniu 12 października 2017 r. przez Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego unijne ramy przesiedleń i zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 516/2014 (A8-0316/2017), a także konieczność przesiedlenia przez UE co najmniej 20 % osób wskazanych w rocznych przewidywaniach potrzeb w zakresie przesiedleń, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie przyjęte w dniu 12 października 2017 r. przez Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego unijne ramy przesiedleń i zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 516/2014 (A8-0316/2017), a także konieczność przesiedlenia przez UE co najmniej 20 % osób wskazanych w rocznych przewidywaniach potrzeb w zakresie przesiedleń,

| — | uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 13 ust. 2 Powszechnej deklaracji praw człowieka „każdy człowiek ma prawo opuścić jakikolwiek kraj, włączając w to swój własny, i powrócić do swego kraju”; mając na uwadze, że w 1999 r. Komitet Praw Człowieka ONZ wyjaśnił w Komentarzu ogólnym nr 273 (ust. 8), że prawa tego nie można uzależniać od żadnego konkretnego celu lub okresu, w którym dana osoba postanawia przebywać poza krajem; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 13 ust. 2 Powszechnej deklaracji praw człowieka „każdy człowiek ma prawo opuścić jakikolwiek kraj, włączając w to swój własny, i powrócić do swego kraju”; mając na uwadze, że w 1999 r. Komitet Praw Człowieka ONZ wyjaśnił w Komentarzu ogólnym nr 273 (ust. 8), że prawa tego nie można uzależniać od żadnego konkretnego celu lub okresu, w którym dana osoba postanawia przebywać poza krajem;

| B. | mając na uwadze, że na szczycie ONZ w sprawie uchodźców i migrantów zorganizowanym przez Zgromadzenie Ogólne w Nowym Jorku w dniu 19 września 2016 r. państwa członkowskie ONZ jednogłośnie przyjęły „Deklarację nowojorską w sprawie uchodźców i migrantów”, na podstawie której zainicjowano dwa odrębne, oddzielne i niezależne, choć w istocie powiązane ze sobą procesy z myślą o przyjęciu w 2018 r. globalnego porozumienia w sprawie uchodźców oraz globalnego porozumienia w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji, które zostanie podpisane na konferencji w Maroku w grudniu 2018 r.; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że na szczycie ONZ w sprawie uchodźców i migrantów zorganizowanym przez Zgromadzenie Ogólne w Nowym Jorku w dniu 19 września 2016 r. państwa członkowskie ONZ jednogłośnie przyjęły „Deklarację nowojorską w sprawie uchodźców i migrantów”, na podstawie której zainicjowano dwa odrębne, oddzielne i niezależne, choć w istocie powiązane ze sobą procesy z myślą o przyjęciu w 2018 r. globalnego porozumienia w sprawie uchodźców oraz globalnego porozumienia w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji, które zostanie podpisane na konferencji w Maroku w grudniu 2018 r.;

| C. | mając na uwadze, że załącznik I do deklaracji nowojorskiej określa kompleksowe ramy działań na rzecz uchodźców, których podstawą jest zasada międzynarodowego podziału odpowiedzialności oraz determinacja państw członkowskich ONZ, by uporać się z głównymi przyczynami przymusowych wysiedleń; mając na uwadze, że kompleksowe ramy działań na rzecz uchodźców przedstawiają konkretne działania mające zmniejszyć presję na kraje przyjmujące, zwiększyć samodzielność uchodźców, rozszerzyć dostęp do rozwiązań w państwach trzecich oraz poprawić warunki w państwach pochodzenia, aby umożliwić powrót w poczuciu bezpieczeństwa i godności; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że załącznik I do deklaracji nowojorskiej określa kompleksowe ramy działań na rzecz uchodźców, których podstawą jest zasada międzynarodowego podziału odpowiedzialności oraz determinacja państw członkowskich ONZ, by uporać się z głównymi przyczynami przymusowych wysiedleń; mając na uwadze, że kompleksowe ramy działań na rzecz uchodźców przedstawiają konkretne działania mające zmniejszyć presję na kraje przyjmujące, zwiększyć samodzielność uchodźców, rozszerzyć dostęp do rozwiązań w państwach trzecich oraz poprawić warunki w państwach pochodzenia, aby umożliwić powrót w poczuciu bezpieczeństwa i godności;

| D. | mając na uwadze, że do Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców zwrócono się o to, by przeprowadził konsultacje w sprawie programu działania w celu uzupełnienia kompleksowych ram działań na rzecz uchodźców i by zaproponował globalne porozumienie w sprawie uchodźców w rocznym sprawozdaniu dla Zgromadzenia Ogólnego w 2018 r.; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że do Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców zwrócono się o to, by przeprowadził konsultacje w sprawie programu działania w celu uzupełnienia kompleksowych ram działań na rzecz uchodźców i by zaproponował globalne porozumienie w sprawie uchodźców w rocznym sprawozdaniu dla Zgromadzenia Ogólnego w 2018 r.;

| E. | mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie uczestniczyły w fazie przygotowawczej i dyskusjach, które doprowadziły do przedstawienia wstępnych projektów; mając na uwadze, że wraz z rozpoczęciem decydującej fazy procesu i w konsekwencji decyzji USA o wycofaniu się z negocjacji jeszcze bardziej istotne stało się to, aby UE i jej państwa członkowskie objęły przywódczą rolę w celu zagwarantowania mocnego w wymowie dokumentu koncentrującego się na ludziach i opartego na prawach człowieka; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie uczestniczyły w fazie przygotowawczej i dyskusjach, które doprowadziły do przedstawienia wstępnych projektów; mając na uwadze, że wraz z rozpoczęciem decydującej fazy procesu i w konsekwencji decyzji USA o wycofaniu się z negocjacji jeszcze bardziej istotne stało się to, aby UE i jej państwa członkowskie objęły przywódczą rolę w celu zagwarantowania mocnego w wymowie dokumentu koncentrującego się na ludziach i opartego na prawach człowieka;

| F. | mając na uwadze, że migracja jest skomplikowanym zjawiskiem społecznym; mając na uwadze, że podczas gdy uchodźcy są szczegółowo zdefiniowani i chronieni w prawie międzynarodowym jako osoby, które przebywają poza swoim krajem pochodzenia z obawy przed prześladowaniem, konfliktami, przemocą lub innymi okolicznościami i które wymagają w związku z tym międzynarodowej ochrony, to prawa człowieka przysługują zarówno uchodźcom, jak i migrantom, którzy w czasie trwania migracji są często bardziej narażeni na ataki, przemoc i wykorzystywanie; mając na uwadze, że zarówno globalne porozumienie w sprawie uchodźców, jak i globalne porozumienie w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji to procesy wzajemnie się uzupełniające, które będą wymagały wspólnych działań w celu ich realizacji; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że migracja jest skomplikowanym zjawiskiem społecznym; mając na uwadze, że podczas gdy uchodźcy są szczegółowo zdefiniowani i chronieni w prawie międzynarodowym jako osoby, które przebywają poza swoim krajem pochodzenia z obawy przed prześladowaniem, konfliktami, przemocą lub innymi okolicznościami i które wymagają w związku z tym międzynarodowej ochrony, to prawa człowieka przysługują zarówno uchodźcom, jak i migrantom, którzy w czasie trwania migracji są często bardziej narażeni na ataki, przemoc i wykorzystywanie; mając na uwadze, że zarówno globalne porozumienie w sprawie uchodźców, jak i globalne porozumienie w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji to procesy wzajemnie się uzupełniające, które będą wymagały wspólnych działań w celu ich realizacji;

| G. | mając na uwadze, że mobilność i migracja ludności są coraz częstszym zjawiskiem, a na całym świecie odnotowuje się około 258 mln międzynarodowych migrantów; mając na uwadze, że liczba migrantów jako odsetek populacji światowej wzrosła z 2,8 % w 2000 r. do 3,4 % w 2017 r.; mając na uwadze, że 48 % migrantów to kobiety; mając na uwadze, że większość migrantów podróżuje w sposób bezpieczny i zorganizowany; mając na uwadze, że 85 % przepływów migracyjnych odbywa się między krajami o takim samym poziomie rozwoju; mając na uwadze, że w 2017 r. Europa znalazła się na drugiej pozycji pod względem liczby pochodzących z niej migrantów międzynarodowych (61 mln) (16); |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że mobilność i migracja ludności są coraz częstszym zjawiskiem, a na całym świecie odnotowuje się około 258 mln międzynarodowych migrantów; mając na uwadze, że liczba migrantów jako odsetek populacji światowej wzrosła z 2,8 % w 2000 r. do 3,4 % w 2017 r.; mając na uwadze, że 48 % migrantów to kobiety; mając na uwadze, że większość migrantów podróżuje w sposób bezpieczny i zorganizowany; mając na uwadze, że 85 % przepływów migracyjnych odbywa się między krajami o takim samym poziomie rozwoju; mając na uwadze, że w 2017 r. Europa znalazła się na drugiej pozycji pod względem liczby pochodzących z niej migrantów międzynarodowych (61 mln) (16);

| H. | mając na uwadze, że według danych Biura UNHCR na koniec 2015 r. około 65 mln osób, w tym 12 mln Syryjczyków, żyło w warunkach przymusowego wysiedlenia; mając na uwadze, że według Banku Światowego w latach 2012–2015 około 9 mln osób zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów, co stanowi poważne wyzwanie dla światowego systemu pomocy humanitarnej; mając na uwadze, że 84 % uchodźców na świecie i 99 % osób wewnętrznie przesiedlonych przyjmują państwa lub regiony rozwijające się, przy czym najwięcej migrantów jest przyjmowanych na kontynencie afrykańskim, podczas gdy zaledwie 10 % wszystkich uchodźców przyjmują kraje europejskie, z wyjątkiem Turcji; mając na uwadze, że według przewidywanych przez UNHCR globalnych potrzeb w zakresie przesiedleń na rok 2018 blisko 1,2 mln osób będzie wymagało przesiedlenia; mając na uwadze, że od 2000 r. w skali światowej ponad 46 000 migrantów i uchodźców, poszukując poczucia bezpieczeństwa i godności za granicą, poniosło śmierć, w tym co najmniej 14 500 ofiar śmiertelnych odnotowano od 2014 r. w środkowej części basenu Morza Śródziemnego (17); |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że według danych Biura UNHCR na koniec 2015 r. około 65 mln osób, w tym 12 mln Syryjczyków, żyło w warunkach przymusowego wysiedlenia; mając na uwadze, że według Banku Światowego w latach 2012–2015 około 9 mln osób zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów, co stanowi poważne wyzwanie dla światowego systemu pomocy humanitarnej; mając na uwadze, że 84 % uchodźców na świecie i 99 % osób wewnętrznie przesiedlonych przyjmują państwa lub regiony rozwijające się, przy czym najwięcej migrantów jest przyjmowanych na kontynencie afrykańskim, podczas gdy zaledwie 10 % wszystkich uchodźców przyjmują kraje europejskie, z wyjątkiem Turcji; mając na uwadze, że według przewidywanych przez UNHCR globalnych potrzeb w zakresie przesiedleń na rok 2018 blisko 1,2 mln osób będzie wymagało przesiedlenia; mając na uwadze, że od 2000 r. w skali światowej ponad 46 000 migrantów i uchodźców, poszukując poczucia bezpieczeństwa i godności za granicą, poniosło śmierć, w tym co najmniej 14 500 ofiar śmiertelnych odnotowano od 2014 r. w środkowej części basenu Morza Śródziemnego (17);

| I. | mając na uwadze, że Europa od wieków jest miejscem docelowym, ale także miejscem, z którego pochodzą migranci; mając na uwadze, że Europejczycy także migrowali za granicę ze względu na trudności gospodarcze, konflikty lub prześladowania polityczne; mając na uwadze, że trwający kryzys gospodarczy i finansowy skłonił wielu Europejczyków do emigracji, w tym do wschodzących gospodarek z globalnego Południa; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że Europa od wieków jest miejscem docelowym, ale także miejscem, z którego pochodzą migranci; mając na uwadze, że Europejczycy także migrowali za granicę ze względu na trudności gospodarcze, konflikty lub prześladowania polityczne; mając na uwadze, że trwający kryzys gospodarczy i finansowy skłonił wielu Europejczyków do emigracji, w tym do wschodzących gospodarek z globalnego Południa;

| J. | mając na uwadze, że wiele migrujących dzieci doświadcza przemocy, niegodziwego traktowania i wykorzystywania; mając na uwadze, że wiadomo o ponad 100 krajach, w których dzieci są przetrzymywane z przyczyn związanych z migracją (18); mając na uwadze, że prawdopodobieństwo, iż dzieci-uchodźcy nie będą uczęszczać do szkoły jest pięć razy większe niż w przypadku innych dzieci, a mniej niż jedna czwarta nastolatków-uchodźców jest zapisana do szkoły średniej; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że wiele migrujących dzieci doświadcza przemocy, niegodziwego traktowania i wykorzystywania; mając na uwadze, że wiadomo o ponad 100 krajach, w których dzieci są przetrzymywane z przyczyn związanych z migracją (18); mając na uwadze, że prawdopodobieństwo, iż dzieci-uchodźcy nie będą uczęszczać do szkoły jest pięć razy większe niż w przypadku innych dzieci, a mniej niż jedna czwarta nastolatków-uchodźców jest zapisana do szkoły średniej;

| K. | mając na uwadze, że pracownicy migrujący są często narażeni na dyskryminację i wykorzystywanie, a ich prawa są naruszane; mając na uwadze, że 23 % z 24,9 mln osób pracujących przymusowo na świecie to międzynarodowi migranci; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że pracownicy migrujący są często narażeni na dyskryminację i wykorzystywanie, a ich prawa są naruszane; mając na uwadze, że 23 % z 24,9 mln osób pracujących przymusowo na świecie to międzynarodowi migranci;

| L. | mając na uwadze, że doświadczenie pokazało, że migranci wnoszą pozytywny wkład w krajach, w których żyją, a także w swoich krajach pochodzenia; mając na uwadze, że migranci wnoszą taki wkład w państwie, w którym żyją, płacąc podatki i zasilając gospodarki tych krajów, wydając w nich około 85 % swoich dochodów; mając na uwadze, że w 2017 r. na całym świecie dokonano transferu około 596 mld USD w formie przekazów pieniężnych, z czego 450 mld USD przekazano na rzecz krajów rozwijających się, a kwota ta stanowi niemal trzykrotność łącznej oficjalnej pomocy rozwojowej; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że doświadczenie pokazało, że migranci wnoszą pozytywny wkład w krajach, w których żyją, a także w swoich krajach pochodzenia; mając na uwadze, że migranci wnoszą taki wkład w państwie, w którym żyją, płacąc podatki i zasilając gospodarki tych krajów, wydając w nich około 85 % swoich dochodów; mając na uwadze, że w 2017 r. na całym świecie dokonano transferu około 596 mld USD w formie przekazów pieniężnych, z czego 450 mld USD przekazano na rzecz krajów rozwijających się, a kwota ta stanowi niemal trzykrotność łącznej oficjalnej pomocy rozwojowej;

| 1. | zdecydowanie popiera cele Deklaracji nowojorskiej w sprawie uchodźców i migrantów, a także związany z nią proces opracowania globalnego systemu zarządzania, aby wzmocnić koordynację w dziedzinie międzynarodowej migracji, mobilności ludzi, masowych przemieszczeń uchodźców i przedłużających się sytuacji uchodźczych, a także w celu wprowadzenia trwałych rozwiązań i podejść służących wyraźnemu akcentowaniu znaczenia ochrony praw uchodźców i migrantów; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa państwa członkowskie UE do zjednoczenia się poprzez zajęcie jednolitego dla całej UE stanowiska oraz do aktywnej obrony negocjacji w sprawie tak ważnej kwestii, jak globalne porozumienie ONZ w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji, oraz do dążenia do postępu w tych negocjacjach; |
| --- | --- |

2.

| 3. | jest przekonany, że w wysoce współzależnym świecie wyzwania związane z mobilnością ludzi najskuteczniej podjąć może społeczność międzynarodowa jako całość; z zadowoleniem przyjmuje więc otwarcie opartych na wstępnych projektach negocjacji międzyrządowych dotyczących globalnego porozumienia ONZ w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji oraz rozpoczęcie formalnych konsultacji dotyczących globalnego porozumienia w sprawie uchodźców, które zakończyć się mają do lipca 2018 r.; |
| --- | --- |

3.

| 4. | apeluje do Unii Europejskiej, a mianowicie do jej Wysokiej Przedstawiciel do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz do Komisji, aby wykorzystały całą swoją wagę dyplomatyczną w celu mobilizacji zasobów delegatur UE, nie tylko w Nowym Jorku i Genewie, ale również w innych kluczowych krajach, w szczególności w krajach rozwijających się, których skuteczne uczestnictwo w tym procesie – jako krajów pochodzenia, tranzytu oraz krajów docelowych – ma kluczowe znaczenie i UE powinna je ułatwiać, aby zapewnić sukces tego procesu; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że w najważniejszych międzynarodowych traktatach dotyczących praw człowieka uznano prawa przynależne wszystkim ludziom, w tym migrantom i uchodźcom, niezależnie od ich statusu prawnego, i zobowiązano państwa do stania na straży tych praw, w tym podstawowej zasady non-refoulement; domaga się, aby zwrócić szczególną uwagę na osoby znajdujące się w trudnej sytuacji i potrzebujące specjalnego medycznego lub psychologicznego wsparcia, w tym ze względu na to, że są ofiarami przemocy fizycznej, przemocy z nienawiści, przemocy seksualnej, ze względu na płeć lub tortur; popiera włączenie do globalnego porozumienia konkretnych środków w tym zakresie; przypomina ponadto, że trudności wynikają z sytuacji w krajach pochodzenia, tranzytu, krajach przyjmujących i docelowych, w związku nie tylko z tożsamością danej osoby, ale także z wyborami politycznymi, brakiem równości oraz dynamiką strukturalną i społeczną; |
| --- | --- |

5.

| 6. | przypomina, że za pośrednictwem celów zrównoważonego rozwoju zawartych w „Agendzie 2030”uznano, że zaplanowane i prawidłowo zarządzane polityki migracyjne mogą przyczynić się do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju i wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, a także do zmniejszenia nierówności w obrębie państw i między nimi; apeluje o to, by zwrócić należytą uwagę na związane z migracją aspekty celów zrównoważonego rozwoju i globalnego porozumienia; wzywa UE i państwa członkowskie do wywiązania się ze swych zobowiązań dotyczących realizacji celów zrównoważonego rozwoju dotyczących dzieci poprzez wdrożenie wytycznych UE z dnia 6 marca 2017 r. w sprawie promowania i ochrony praw dziecka; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa państwa członkowskie ONZ do podjęcia odrębnego zobowiązania na rzecz propagowania równości płci i wzmacniania pozycji kobiet i dziewcząt jako centralnego elementu globalnego porozumienia, zgodnie z celem zrównoważonego rozwoju nr 5; przypomina ponadto, że migracja może przyspieszyć proces wzmacniania pozycji kobiet i równości płci, biorąc pod uwagę, że 48 % migrantów to kobiety, a dwie trzecie z nich to kobiety pracujące; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wzywa państwa członkowskie ONZ do podjęcia odrębnego zobowiązania na rzecz ochrony migrujących dzieci; podkreśla, że wszystkie dzieci, niezależnie od ich statusu migranta lub uchodźcy, są przede wszystkim dziećmi, które są uprawnione do wszystkich praw zapisanych w Konwencji ONZ o prawach dziecka, a także że we wszystkich decyzjach i działaniach ich dotyczących w pierwszym rzędzie uwzględniane musi być ich dobro; uważa, że globalne porozumienia są okazją do podniesienia standardów ochrony dzieci dotkniętych problemem migracji i przymusowych wysiedleń; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że do wstępnego projektu włączono jasne zobowiązania dotyczące konkretnych, palących zagadnień, jak wezwanie do położenia kresu przetrzymywaniu dzieci w ośrodkach detencyjnych, usprawnienie działań dotyczących zaginionych migrantów, zdecydowane wspieranie łączenia rodzin i innych legalnych ścieżek, zapobieganie bezpaństwowości wśród dzieci, a także objęcie dzieci-uchodźców i dzieci ubiegającym się o azyl krajowymi systemami ochrony dzieci, edukacji i opieki zdrowotnej; wzywa UE i jej państwa członkowskie do zdecydowanego poparcia tych propozycji w celu dopilnowania, by zostały one zachowane w ostatecznej wersji tekstu, która ma zostać przyjęta w grudniu; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że należy się skoncentrować na podejmowaniu różnorodnych problemów leżących u podstaw migracji nieuregulowanej i przymusowych wysiedleń (konflikty, prześladowania, czystki etniczne, powszechna przemoc lub inne czynniki, takie jak skrajne ubóstwo, zmiana klimatu lub klęski żywiołowe); |
| --- | --- |

9.

| 10. | wyraża ubolewanie z powodu utrzymującego się i powszechnego zjawiska bezpaństwowości, które stwarza poważne wyzwania w zakresie praw człowieka; wzywa UE i jej państwa członkowskie do dopilnowania, aby kwestia ta została odpowiednio uwzględniona w bieżących negocjacjach w sprawie globalnych porozumień; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla, że pomimo międzyrządowego charakteru negocjacji, konsultacje i negocjacje muszą być przejrzyste i pluralistyczne oraz muszą obejmować wszystkie zainteresowane strony, władze i instytucje lokalne i regionalne, a także społeczeństwo obywatelskie, w tym, w miarę możliwości, organizacje zrzeszające migrantów; podkreśla, że należy uwypuklić rolę parlamentów w końcowej fazie procesu prowadzącego do przyjęcia tych porozumień, i podkreśla w szczególności potrzebę wzmocnienia parlamentarnego wymiaru stanowiska UE; |
| --- | --- |

11.

| 12. | uważa, że należy opracować mechanizm koordynacji w celu zapewnienia komplementarności tych dwóch porozumień i spójności w kwestiach o charakterze przekrojowym; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla, że istotne jest gromadzenie i monitorowanie zdezagregowanych danych dotyczących migracji i uchodźców, które uzupełniać powinny wskaźniki dotyczące migrantów – mające podstawowe znaczenie w kształtowaniu polityki – oparte na realistycznych danych, a nie mitach lub fałszywych wyobrażeniach, przy jednoczesnym zapewnieniu norm w zakresie praw podstawowych, w tym prawa do prywatności, oraz standardów ochrony danych, a także zapobieganiu narażaniu osób, których dane dotyczą, na poważne naruszenia praw człowieka; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla potrzebę wzmocnienia działań następczych dotyczących wdrażania globalnych porozumień w najbliższej przyszłości, w szczególności ze względu na niewiążący charakter tych porozumień, w celu uniknięcia podejścia „à la carte”w różnych zaangażowanych państwach; wzywa w związku z tym do uważnego monitorowania poprzez ustanowienie kryteriów referencyjnych i wskaźników, w stosownych przypadkach; podkreśla potrzebę dopilnowania, by struktury ONZ i jej odpowiednie agencje zostały wyposażone w zasoby niezbędne do realizacji poszczególnych zadań, które państwa postanowią im delegować w ramach wdrażania i kontroli porozumień; |
| --- | --- |

14.

| 15. | uznaje, że zarządzanie migracją wymaga poważnych inwestycji, odpowiednich zasobów i elastycznych i przejrzystych instrumentów, oraz że dobrze zaprojektowane, elastyczne i usprawnione instrumenty służące reagowaniu na wyzwania w zakresie migracji będą niezbędne w nadchodzących latach; apeluje o to, by unijne instrumenty finansowania odgrywały większą rolę w realizacji globalnych porozumień; wzywa do zapewnienia spójności finansowej w kolejnych wieloletnich ramach finansowych (WRF) oraz do dokonania przeglądu długoterminowego wsparcia budżetowego na rzecz polityki migracyjnej i azylowej oraz działań związanych z globalnymi porozumieniami; uważa, że środki budżetowe z przeznaczeniem na rozwój muszą nadal koncentrować się na zrównoważonym zwalczaniu ubóstwa; |
| --- | --- |

15.

Globalne porozumienie w sprawie uchodźców

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje projekt porozumienia w sprawie uchodźców oraz przyjęte w nim podejście, w którym skupiono się na prawach człowieka i człowieku ogólnie; wyraża uznanie dla prac Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców oraz jego zaangażowania na rzecz jak najpełniejszej realizacji powierzonych mu zadań; wzywa wszystkie kraje do podjęcia zobowiązań na rzecz bardziej sprawiedliwego podziału odpowiedzialności w zakresie przyjmowania i wspierania uchodźców na świecie i apeluje do UE i jej państw członkowskich, by uznały swoją część odpowiedzialności i wywiązały się z niej; w odniesieniu do proponowanego porozumienia apeluje o przyjęcie globalnego mechanizmu podziału odpowiedzialności, wspierającego podejście oparte na prawach człowieka; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla, że konieczne jest zapewnienie solidnej i trwałej pomocy dla krajów rozwijających się przyjmujących dużą liczbę uchodźców oraz dopilnowanie, by uchodźcom zapewniano trwałe rozwiązania, w tym by stawali się samowystarczalni i integrowali się w społeczności, w której żyją; przypomina, że porozumienie stanowi niepowtarzalną okazję do wzmocnienia powiązań między polityką pomocy humanitarnej a polityką rozwoju oraz do poprawy skuteczności, efektywności i zrównoważonego charakteru ochrony uchodźców, a także do znalezienia dla nich rozwiązań wraz z wypracowaniem kompleksowej odpowiedzi i porozumienia wszystkich zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla potrzebę włączenia uchodźców jako aktywnych zainteresowanych stron w kształtowanie porozumienia i innych międzynarodowych reakcji na sytuację uchodźców; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wzywa do niekryminalizowania pomocy humanitarnej; wzywa do zapewnienia większych możliwości poszukiwawczo-ratowniczych na rzecz osób znajdujących się w niebezpieczeństwie, do rozwinięcia szerszych zdolności przez wszystkie państwa oraz do uznania wsparcia ze strony podmiotów prywatnych i organizacji pozarządowych w prowadzeniu akcji ratowniczych na morzu i na lądzie; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa do solidnego opracowania i usprawnienia rozwiązań w zakresie przesiedleń w ramach negocjowanego porozumienia jako kluczowego elementu sprawiedliwego podziału odpowiedzialności dzięki konkretnym i skoordynowanym zobowiązaniom, które ustanowią lub zwiększą zakres, rozmiar i jakość programów przesiedleńczych, w celu sprostania rocznym globalnym potrzebom w zakresie przesiedleń określonym przez UNHCR; wzywa w szczególności państwa członkowskie UE do udziału w tych działaniach i do wzmocnienia ich zaangażowania w tym zakresie; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa do pełnego poszanowania prawa do łączenia rodzin i nalega na rozwój bezpiecznych i legalnych dróg dla uchodźców w uzupełnieniu przesiedleń, w tym korytarzy humanitarnych, międzynarodowych wiz humanitarnych, regionalnych systemów przesiedleń i innych uzupełniających legalnych sposobów migracji (takich jak prywatny sponsoring, wizy studenckie, programy stypendialne dla uchodźców oraz elastyczne rozwiązania w zakresie wiz), aby uchodźcy mogli dotrzeć do miejsc, w których panują właściwe i godne warunki przyjmowania; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wzywa wszystkie kraje do podpisania, ratyfikowania i przestrzegania Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z 1951 r. oraz Protokołu dotyczącego statusu uchodźców z 1967 r. (konwencja genewska); |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla, że należy skorzystać z tej możliwości, aby w pełni rozwinąć nową i horyzontalną perspektywę płci w ramach wspólnej międzynarodowej reakcji na napływ uchodźców, która będzie mieć na celu zaspokojenie szczególnych potrzeb kobiet w zakresie ochrony, w tym zwalczanie przemocy wobec kobiet, oraz zwiększanie ich zdolności i umiejętności w odniesieniu do odbudowy i odporności wszystkich społeczeństw, a tym samym posłuży przezwyciężeniu wizerunku kobiet postrzeganych wyłącznie jako ofiary; wzywa w tym kontekście do pełnego zaangażowania kobiet już od wieku dziecięcego, przy zapewnieniu dostępu do edukacji dla dziewcząt, w tym w sytuacjach nadzwyczajnych i w rejonach konfliktów, do słuchania ich opinii oraz uwzględniania ich potrzeb i sytuacji, w jakich żyją, dzięki ich udziałowi w opracowywaniu strategii politycznych i rozwiązań kryzysu uchodźczego, by kroki te stały się bardziej zrównoważone, elastyczne i skuteczne; |
| --- | --- |

23.

Globalne porozumienie na rzecz bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji

| 24. | nalega, aby globalne porozumienie na rzecz bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji skupiało się na ludziach i opierało na prawach człowieka oraz zapewniało długotrwałe, zrównoważone i kompleksowe środki z korzyścią dla wszystkich zaangażowanych stron w oparciu o zasadę partnerstwa i wzmocnionej współpracy państw pochodzenia, tranzytu i docelowych; |
| --- | --- |

24.

| 25. | uważa, że porozumienie stanowi jedyną w swoim rodzaju okazję, aby powiązać rozwój z migracją w ramach globalnej agendy politycznej; zdecydowanie uważa, że cele zrównoważonego rozwoju stanowią całościowe i kompleksowe ramy dla ugruntowania związku migracji z rozwojem; |
| --- | --- |

25.

| 26. | przypomina, że w sprawozdaniu sekretarza generalnego ONZ zatytułowanym „Migracja z korzyścią dla wszystkich”podkreślono, że istnieją wyraźne dowody wskazujące na to, że pomimo rzeczywistych wyzwań migracja jest korzystna pod względem gospodarczym i społecznym zarówno dla migrantów, jak i dla społeczności przyjmujących i może być motorem wzrostu gospodarczego i innowacyjności; zdecydowanie popiera utrwalanie pozytywnego przekazu na temat migracji i wzywa do prowadzenia unijnych i międzynarodowych kampanii informacyjnych, w których zwraca się uwagę na dowody i przeciwdziała rasistowskim i ksenofobicznym tendencjom w naszych społeczeństwach; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wzywa państwa będące członkami ONZ do ograniczenia do minimum kosztów przelewów gotówkowych oraz do zajęcia się tą kwestią w ramach bieżących negocjacji dotyczących porozumienia; |
| --- | --- |

27.

| 28. | podkreśla, że migrację uznano za strategię proaktywnego przystosowania się, model utrzymania w walce z ubóstwem oraz czynnik przyczyniający się do wzrostu sprzyjającego integracji i zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

28.

| 29. | zdecydowanie uważa, że nadszedł czas, aby połączyć wszystkie elementy struktury ONZ, w tym Międzynarodową Organizację ds. Migracji (IOM), w celu wspierania międzynarodowych wysiłków na rzecz zarządzania migracją i konsolidacji współpracy; wyraża w związku z tym głębokie ubolewanie z powodu podjętej przez administrację Stanów Zjednoczonych decyzji dotyczącej wycofania się z negocjacji dotyczących światowego porozumienia na rzecz bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji; wzywa UE do odegrania wiodącej roli w tym procesie oraz do potępienia innych państw, które wycofały się z negocjacji lub osłabiły treść ostatecznego porozumienia; wzywa UE do wypełnienia jej obowiązków jako podmiotu działającego na arenie międzynarodowej oraz do podjęcia działań na rzecz pomyślnego zakończenia negocjacji; nalega na konieczność okazania przez państwa członkowskie UE jedności i przemawiania jednym głosem na rzecz wspierania międzynarodowego systemu zarządzania migracją opartego na prawach człowieka; |
| --- | --- |

29.

| 30. | uważa, że otwarcie bardziej legalnych szlaków migracji, w tym na podstawie realistycznych analiz potrzeb rynku pracy, zniechęcałoby do nielegalnej migracji i doprowadziłoby do zmniejszenia liczby ofiar śmiertelnych i przypadków złego traktowania nielegalnych migrantów przez przemytników oraz do ograniczenia wykorzystywania nielegalnych migrantów przez pozbawionych skrupułów pracodawców; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wzywa wszystkie państwa do podjęcia odpowiednich środków w celu zapobiegania łamaniu praw człowieka i wykorzystywaniu migrantów na ich własnych terytoriach, w tym przez pracodawców; wzywa państwa będące członkami ONZ do podpisania, ratyfikowania i przestrzegania w tym celu Międzynarodowej konwencji o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin przyjętej na mocy rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 45/158 z dnia 18 grudnia 1990 r.; podkreśla, że w pakcie należy przestrzegać międzynarodowych standardów pracy i dostosować się do nich, w szczególności podstawowych zasad i praw w pracy oraz odpowiednich konwencji MOP i ONZ na temat ochrony pracowników migrujących i ich rodzin; |
| --- | --- |

31.

| 32. | podkreśla znaczenie zapewnienia odpowiedniego wsparcia w razie dobrowolnych powrotów i w przypadku reintegracji osób powracających do kraju ojczystego; podkreśla, że dzieci należy odsyłać jedynie wówczas, gdy leży to w ich interesie, oraz czynić to w sposób bezpieczny, wspomagany i dobrowolny, w oparciu o sprawozdania zawierające informacje dotyczące dzieci w krajach pochodzenia oraz przy zapewnieniu długoterminowego wsparcia na rzecz ich ponownej integracji; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zwraca się do państw będących członkami ONZ, by rozważyły przyjęcie szczegółowych krajowych lub regionalnych planów działania propagujących całościowe podejście w wymiarze administracyjnym do wdrażania zaleceń porozumienia w celu uwzględnienia poszczególnych wymiarów migracji, w tym rozwoju, praw człowieka, bezpieczeństwa, aspektów społecznych, wieku i płci, a także uwzględnienie skutków politycznych dla zdrowia, edukacji, ochrony dzieci, mieszkalnictwa, integracji społecznej, sprawiedliwości, zatrudnienia i ochrony socjalnej; |
| --- | --- |

33.

| 34. | popiera zapisany w Deklaracji nowojorskiej apel dotyczący systematycznych działań następczych oraz przeglądów zobowiązań państw członkowskich w zakresie migracji; deklaruje gotowość do włączenia się w ten proces na szczeblu UE i wspiera integrację migrantów i innych zainteresowanych podmiotów; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa Radę, Komisję oraz wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do pełnego informowania Parlamentu na wszystkich etapach procedury prowadzącej do przyjęcia globalnego porozumienia; |
| --- | --- |

35.

o

o o

| 36. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Biuru Wysokiego Komisarza NZ ds. Uchodźców, Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

36.

---

(1)  http://www.un.org/en/development/desa/population/migration/generalassembly/docs/A_RES_71_1_E.pdf

(2)  https://www.un.org/en/development/desa/population/migration/generalassembly/docs/A_RES_71_280.pdf

(3)  A/HRC/35/25 https://daccess-ods.un.org/TMP/8451200.72364807.html

(4)  http://www.unhcr.org/58e625aa7.pdf

(5)  https://refugeesmigrants.un.org/SGReport

(6)  http://www.unhcr.org/Zero-Draft.pdf

(7)  https://refugeesmigrants.un.org/sites/default/files/180205_gcm_zero_draft_final.pdf

(8)  https://refugeesmigrants.un.org/sites/default/files/2018mar05_zerodraft.pdf

(9)  Rezolucja ONZ nr 70/1 http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/70/1&Lang=E

(10)  http://www.un.org/documents/ga/res/45/a45r158.htm

(11)  Dz.U. C 58 z 15.2.2018, s. 109.

(12)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0404.

(13)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0242.

(14)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0124.

(15)  Dz.U. C 58 z 15.2.2018, s. 9.

(16)  Organizacja Narodów Zjednoczonych, Departament Spraw Gospodarczych i Społecznych, Wydział ds. Ludności (2017). Trends in International Migrant Stock: The 2017 revision (Baza danych Organizacji Narodów Zjednoczonych, POP/DB/MIG/Stock/Rev.2017).

(17)  https://missingmigrants.iom.int/latest-global-figures

(18)  Raport UNICEF, Uprooted: the growing crisis for refugee and migrant children, wrzesień 2016, s. 39, https://www.unicef.org/videoaudio/PDFs/Uprooted.pdf

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/76 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/76

---

P8_TA(2018)0119

Wdrażanie unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego: przegląd śródokresowy w 2017 r. i przyszła struktura na okres po roku 2020

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrażania unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego: przegląd śródokresowy w 2017 r. i przyszła struktura na okres po roku 2020 (2017/2280(INI))

(2019/C 390/10)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Europejski Instrument Sąsiedztwa (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Europejski Instrument Sąsiedztwa (1),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II) (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II) (2),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 230/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 230/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (3),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2306 z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 230/2014 ustanawiające Instrument na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2306 z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 230/2014 ustanawiające Instrument na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (4),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 234/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Partnerstwa na rzecz Współpracy z Państwami Trzecimi (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 234/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Partnerstwa na rzecz Współpracy z Państwami Trzecimi (5),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 235/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające instrument finansowy na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 235/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające instrument finansowy na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie (6),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020 (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020 (7),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające wspólne zasady i procedury wdrażania unijnych instrumentów na rzecz finansowania działań zewnętrznych (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające wspólne zasady i procedury wdrażania unijnych instrumentów na rzecz finansowania działań zewnętrznych (8),

| — | uwzględniając decyzję Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określającą organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określającą organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (9),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1601 z dnia 26 września 2017 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (EFZR), gwarancji EFZR i funduszu gwarancyjnego EFZR (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1601 z dnia 26 września 2017 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (EFZR), gwarancji EFZR i funduszu gwarancyjnego EFZR (10),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (11) (rozporządzenie finansowe), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (11) (rozporządzenie finansowe),

| — | uwzględniając opinię Komisji Spraw Zagranicznych dla Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej z dnia 18 kwietnia 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2012/2002, rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013, (UE) nr 1307/2013, (UE) nr 1308/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014, (UE) nr 283/2014, (UE) nr 652/2014 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 541/2014/UE (COM(2016)0605 – C8-0372/2016 – 2016/0282(COD)) (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Spraw Zagranicznych dla Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej z dnia 18 kwietnia 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2012/2002, rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013, (UE) nr 1307/2013, (UE) nr 1308/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014, (UE) nr 283/2014, (UE) nr 652/2014 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 541/2014/UE (COM(2016)0605 – C8-0372/2016 – 2016/0282(COD)) (12),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (13) („rozporządzenie dotyczące procedury komitetowej”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (13) („rozporządzenie dotyczące procedury komitetowej”),

| — | uwzględniając decyzję Komisji C(2014)9615 z dnia 10 grudnia 2014 r. w sprawie utworzenia regionalnego funduszu powierniczego Unii Europejskiej w odpowiedzi na kryzys w Syrii, funduszu „Madad”, oraz decyzję Komisji C(2015)9691 z dnia 21 grudnia 2015 r. zmieniającą decyzję C(2014)9615, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Komisji C(2014)9615 z dnia 10 grudnia 2014 r. w sprawie utworzenia regionalnego funduszu powierniczego Unii Europejskiej w odpowiedzi na kryzys w Syrii, funduszu „Madad”, oraz decyzję Komisji C(2015)9691 z dnia 21 grudnia 2015 r. zmieniającą decyzję C(2014)9615,

| — | uwzględniając decyzję Komisji C(2015)7293 z dnia 20 października 2015 r. w sprawie ustanowienia kryzysowego funduszu powierniczego Unii Europejskiej na rzecz stabilności oraz eliminowania przyczyn migracji nieuregulowanej i wysiedleń w Afryce oraz decyzję Komisji C(2017)0772 z dnia 8 lutego 2017 r. zmieniającą decyzję Komisji C(2015)7293, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Komisji C(2015)7293 z dnia 20 października 2015 r. w sprawie ustanowienia kryzysowego funduszu powierniczego Unii Europejskiej na rzecz stabilności oraz eliminowania przyczyn migracji nieuregulowanej i wysiedleń w Afryce oraz decyzję Komisji C(2017)0772 z dnia 8 lutego 2017 r. zmieniającą decyzję Komisji C(2015)7293,

| — | uwzględniając decyzję Komisji C(2015)9500 z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie koordynacji działań Unii i państw członkowskich przy użyciu mechanizmu koordynacji – Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji (14), a także decyzje Komisji C(2016)0855 z dnia 10 lutego 2016 r. (15) i C(2017)2293 z dnia 18 kwietnia 2017 r. (16) w sprawie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji zmieniające decyzję Komisji C(2015)9500, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Komisji C(2015)9500 z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie koordynacji działań Unii i państw członkowskich przy użyciu mechanizmu koordynacji – Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji (14), a także decyzje Komisji C(2016)0855 z dnia 10 lutego 2016 r. (15) i C(2017)2293 z dnia 18 kwietnia 2017 r. (16) w sprawie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji zmieniające decyzję Komisji C(2015)9500,

| — | uwzględniając różne sprawozdania Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na temat unijnego finansowania zewnętrznego, w szczególności sprawozdanie specjalne nr 18/2014 w sprawie systemów oceny i monitorowania zorientowanego na rezultaty stosowanych przez EuropeAid, |
| --- | --- |

—

uwzględniając różne sprawozdania Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na temat unijnego finansowania zewnętrznego, w szczególności sprawozdanie specjalne nr 18/2014 w sprawie systemów oceny i monitorowania zorientowanego na rezultaty stosowanych przez EuropeAid,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2017 r. pt. „Sprawozdanie z przeglądu śródokresowego instrumentów finansowania zewnętrznego”(COM(2017)0720) oraz towarzyszące mu dokumenty robocze służb w sprawie wspólnego rozporządzenia wykonawczego (SWD(2017)0606), Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa (SWD(2017)0602), Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (SWD(2017)0463), Instrumentu na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (SWD(2017)0607), Instrumentu Partnerstwa na rzecz Współpracy z Państwami Trzecimi (SWD(2017)0608) oraz Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka (SWD(2017)0604), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2017 r. pt. „Sprawozdanie z przeglądu śródokresowego instrumentów finansowania zewnętrznego”(COM(2017)0720) oraz towarzyszące mu dokumenty robocze służb w sprawie wspólnego rozporządzenia wykonawczego (SWD(2017)0606), Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa (SWD(2017)0602), Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (SWD(2017)0463), Instrumentu na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (SWD(2017)0607), Instrumentu Partnerstwa na rzecz Współpracy z Państwami Trzecimi (SWD(2017)0608) oraz Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka (SWD(2017)0604),

| — | uwzględniając oceny zewnętrzne instrumentów finansowania zewnętrznego (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając oceny zewnętrzne instrumentów finansowania zewnętrznego (17),

| — | uwzględniając trwające procedury Parlamentu Europejskiego w sprawie przyszłych wieloletnich ram finansowych (WRF) po 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając trwające procedury Parlamentu Europejskiego w sprawie przyszłych wieloletnich ram finansowych (WRF) po 2020 r.,

| — | uwzględniając europejską ocenę wdrażania Biura Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS) pt. „The EU external financing instruments and the post-2020 architecture”[Unijne instrumenty finansowania zewnętrznego oraz struktura na okres po roku 2020], |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejską ocenę wdrażania Biura Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS) pt. „The EU external financing instruments and the post-2020 architecture”[Unijne instrumenty finansowania zewnętrznego oraz struktura na okres po roku 2020],

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 listopada 2015 r. pt. „Sprawozdanie roczne z 2015 r. na temat polityki rozwoju i pomocy zewnętrznej Unii Europejskiej oraz wdrażania tych polityk w 2014 r.”(COM(2015)0578), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 listopada 2015 r. pt. „Sprawozdanie roczne z 2015 r. na temat polityki rozwoju i pomocy zewnętrznej Unii Europejskiej oraz wdrażania tych polityk w 2014 r.”(COM(2015)0578),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 2016 r. pt. „Sprawozdanie roczne za 2016 r. z wdrażania instrumentów Unii Europejskiej na rzecz finansowania działań zewnętrznych w 2015 r.”(COM(2016)0810), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 2016 r. pt. „Sprawozdanie roczne za 2016 r. z wdrażania instrumentów Unii Europejskiej na rzecz finansowania działań zewnętrznych w 2015 r.”(COM(2016)0810),

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 czerwca 2017 r. pt. „Strategiczne podejście do kwestii odporności w ramach działań zewnętrznych UE”(JOIN(2017)0021), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 czerwca 2017 r. pt. „Strategiczne podejście do kwestii odporności w ramach działań zewnętrznych UE”(JOIN(2017)0021),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie sprawozdania rocznego w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie sprawozdania rocznego w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (18),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przeglądu Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przeglądu Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju (19),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie UE w zmieniającym się globalnym otoczeniu – świat bardziej połączony, skonfliktowany i złożony (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie UE w zmieniającym się globalnym otoczeniu – świat bardziej połączony, skonfliktowany i złożony (20),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie kompleksowego podejścia UE i jego skutków dla spójności działań zewnętrznych UE (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie kompleksowego podejścia UE i jego skutków dla spójności działań zewnętrznych UE (21),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa (22),

| — | uwzględniając swoje zalecenie z dnia 15 listopada 2017 r. dla Rady, Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) w sprawie Partnerstwa Wschodniego w perspektywie szczytu w listopadzie 2017 r. (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje zalecenie z dnia 15 listopada 2017 r. dla Rady, Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) w sprawie Partnerstwa Wschodniego w perspektywie szczytu w listopadzie 2017 r. (23),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Turcji (24), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Turcji (24),

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Albanii (25) oraz w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Bośni i Hercegowiny (26), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Albanii (25) oraz w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Bośni i Hercegowiny (26),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Czarnogóry (27), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Czarnogóry (27),

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Kosowa (28), w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii (29) oraz w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Serbii (30), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Kosowa (28), w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii (29) oraz w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Serbii (30),

| — | uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 6 lutego 2018 r. pt. „Wiarygodna perspektywa rozszerzenia dla Bałkanów Zachodnich oraz zwiększone zaangażowanie UE w tym regionie”(COM(2018)0065), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 6 lutego 2018 r. pt. „Wiarygodna perspektywa rozszerzenia dla Bałkanów Zachodnich oraz zwiększone zaangażowanie UE w tym regionie”(COM(2018)0065),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 października 2013 r. w sprawie lokalnych władz i społeczeństwa obywatelskiego: zaangażowanie Europy we wspieranie zrównoważonego rozwoju (31), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 października 2013 r. w sprawie lokalnych władz i społeczeństwa obywatelskiego: zaangażowanie Europy we wspieranie zrównoważonego rozwoju (31),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2017 r. w sprawie stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018 (32), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2017 r. w sprawie stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018 (32),

| — | uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej przedstawioną w czerwcu 2016 r. (33), |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej przedstawioną w czerwcu 2016 r. (33),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie współpracy UE ze społeczeństwem obywatelskim w dziedzinie stosunków zewnętrznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie współpracy UE ze społeczeństwem obywatelskim w dziedzinie stosunków zewnętrznych,

| — | uwzględniając unijną strategię „Handel z korzyścią dla wszystkich”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając unijną strategię „Handel z korzyścią dla wszystkich”,

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 9 listopada 2017 r. w sprawie wprowadzenia w życie unijnych umów o wolnym handlu (SWD(2017)0364), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 9 listopada 2017 r. w sprawie wprowadzenia w życie unijnych umów o wolnym handlu (SWD(2017)0364),

| — | uwzględniając kompetencje Komisji Spraw Zagranicznych jako komisji mającej uprawnienia w odniesieniu do całego ustawodawstwa, programowania i kontroli działań prowadzonych w ramach ENI, IPA II, EIDHR, PI oraz IcSP, a także politykę leżącą u ich podstawy (sekcja I załącznika V do Regulaminu), |
| --- | --- |

—

uwzględniając kompetencje Komisji Spraw Zagranicznych jako komisji mającej uprawnienia w odniesieniu do całego ustawodawstwa, programowania i kontroli działań prowadzonych w ramach ENI, IPA II, EIDHR, PI oraz IcSP, a także politykę leżącą u ich podstawy (sekcja I załącznika V do Regulaminu),

| — | uwzględniając deklarację Komisji Europejskiej załączoną do rozporządzeń ustanawiających instrumenty finansowania zewnętrznego, w której Komisja zobowiązuje się do prowadzenia dialogów strategicznych z Parlamentem na temat programowania Komisji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację Komisji Europejskiej załączoną do rozporządzeń ustanawiających instrumenty finansowania zewnętrznego, w której Komisja zobowiązuje się do prowadzenia dialogów strategicznych z Parlamentem na temat programowania Komisji,

| — | uwzględniając regulamin komitetów ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI oraz DCI, |
| --- | --- |

—

uwzględniając regulamin komitetów ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI oraz DCI,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinie i stanowisko w formie poprawek Komisji Rozwoju, Komisji Handlu Międzynarodowego i Komisji Budżetowej (A8-0112/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinie i stanowisko w formie poprawek Komisji Rozwoju, Komisji Handlu Międzynarodowego i Komisji Budżetowej (A8-0112/2018),

| A. | mając na uwadze, że Unia Europejska pozostaje największym na świecie dostarczycielem pomocy zewnętrznej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Unia Europejska pozostaje największym na świecie dostarczycielem pomocy zewnętrznej;

| B. | mając na uwadze, że instrumenty finansowania zewnętrznego są głównym mechanizmem wspierającym działania UE na arenie międzynarodowej, oraz mając na uwadze, że działania zewnętrzne UE mają coraz większe znaczenie dla europejskich obywateli; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że instrumenty finansowania zewnętrznego są głównym mechanizmem wspierającym działania UE na arenie międzynarodowej, oraz mając na uwadze, że działania zewnętrzne UE mają coraz większe znaczenie dla europejskich obywateli;

| C. | mając na uwadze, że z powodu ograniczonych zasobów instrumenty finansowania zewnętrznego są często wykorzystywane do granic możliwości; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że z powodu ograniczonych zasobów instrumenty finansowania zewnętrznego są często wykorzystywane do granic możliwości;

| D. | mając na uwadze, że Komisja stwierdza w swoim sprawozdaniu z przeglądu śródokresowego, że struktura instrumentów zewnętrznych w chwili obecnej jest zasadniczo odpowiednia do potrzeb; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Komisja stwierdza w swoim sprawozdaniu z przeglądu śródokresowego, że struktura instrumentów zewnętrznych w chwili obecnej jest zasadniczo odpowiednia do potrzeb;

| E. | mając na uwadze, że łączenie instrumentów nie może być celem samym w sobie; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że łączenie instrumentów nie może być celem samym w sobie;

| F. | mając na uwadze, że UE stoi w obliczu licznych wyzwań nie tylko w bliskim sąsiedztwie, ale również na arenie międzynarodowej; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że UE stoi w obliczu licznych wyzwań nie tylko w bliskim sąsiedztwie, ale również na arenie międzynarodowej;

| G. | mając na uwadze, że w działaniach zewnętrznych UE należy nadać priorytetowe znaczenie najważniejszym wyzwaniom o charakterze globalnym, takim jak pokój i zrównoważony rozwój, oraz uznać, że promowanie praw człowieka dla wszystkich, rządów prawa i demokracji, ze szczególnym uwzględnieniem równouprawnienia płci i sprawiedliwości społecznej, oraz wspieranie obrońców praw człowieka, ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia tych celów; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w działaniach zewnętrznych UE należy nadać priorytetowe znaczenie najważniejszym wyzwaniom o charakterze globalnym, takim jak pokój i zrównoważony rozwój, oraz uznać, że promowanie praw człowieka dla wszystkich, rządów prawa i demokracji, ze szczególnym uwzględnieniem równouprawnienia płci i sprawiedliwości społecznej, oraz wspieranie obrońców praw człowieka, ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia tych celów;

| H. | mając na uwadze, że zewnętrzna pomoc finansowa UE jest kluczowym instrumentem na rzecz wspierania reform gospodarczych, jak również wspierania konsolidacji demokratycznej, politycznej i instytucjonalnej w krajach partnerskich; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że zewnętrzna pomoc finansowa UE jest kluczowym instrumentem na rzecz wspierania reform gospodarczych, jak również wspierania konsolidacji demokratycznej, politycznej i instytucjonalnej w krajach partnerskich;

| I. | mając na uwadze, że nie ma równej i solidnej kontroli parlamentarnej wszystkich instrumentów; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że nie ma równej i solidnej kontroli parlamentarnej wszystkich instrumentów;

| J. | mając na uwadze, że istnieje pilna potrzeba zwiększenia widoczności pomocy UE skierowanej zarówno do obywateli krajów partnerskich, jak i do obywateli Unii Europejskiej, aby lepiej informować o korzyściach płynących z unijnego wsparcia; mając na uwadze, że w związku z tym bardzo wartościowe może być inwestowanie w konkretne i namacalne projekty, o których łatwiej może dowiedzieć się opinia publiczna, przy jednoczesnym rozwijaniu kompleksowej, skutecznej i systematycznej strategii komunikacji w ramach każdego instrumentu; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że istnieje pilna potrzeba zwiększenia widoczności pomocy UE skierowanej zarówno do obywateli krajów partnerskich, jak i do obywateli Unii Europejskiej, aby lepiej informować o korzyściach płynących z unijnego wsparcia; mając na uwadze, że w związku z tym bardzo wartościowe może być inwestowanie w konkretne i namacalne projekty, o których łatwiej może dowiedzieć się opinia publiczna, przy jednoczesnym rozwijaniu kompleksowej, skutecznej i systematycznej strategii komunikacji w ramach każdego instrumentu;

| K. | mając na uwadze, że prowadząc komunikację strategiczną, często trzeba mierzyć się z wyzwaniami zewnętrznymi, w tym kampaniami dezinformacyjnymi przeciwko UE i jej państwom członkowskim, co wymaga podejmowania dalszych wysiłków; mając na uwadze, że w związku z tym fundamentalne znaczenie ma wspieranie obiektywnych, niezależnych i bezstronnych informacji, przy jednoczesnym uwzględnianiu aspektów prawnych środowiska medialnego, w którym funkcjonują unijne instrumenty i prowadzone są działania UE; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że prowadząc komunikację strategiczną, często trzeba mierzyć się z wyzwaniami zewnętrznymi, w tym kampaniami dezinformacyjnymi przeciwko UE i jej państwom członkowskim, co wymaga podejmowania dalszych wysiłków; mając na uwadze, że w związku z tym fundamentalne znaczenie ma wspieranie obiektywnych, niezależnych i bezstronnych informacji, przy jednoczesnym uwzględnianiu aspektów prawnych środowiska medialnego, w którym funkcjonują unijne instrumenty i prowadzone są działania UE;

| L. | mając na uwadze, że handel międzynarodowy jest podstawowym narzędziem UE służącym wspieraniu krajów w ich rozwoju gospodarczym i społecznym, a także w obronie i upowszechnianiu praw człowieka, podstawowych wartości i praworządności; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że handel międzynarodowy jest podstawowym narzędziem UE służącym wspieraniu krajów w ich rozwoju gospodarczym i społecznym, a także w obronie i upowszechnianiu praw człowieka, podstawowych wartości i praworządności;

| M. | mając na uwadze, że zgodnie z traktatami polityka handlowa powinna przyczyniać się do realizacji zewnętrznych celów Unii, w tym celu zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że zgodnie z traktatami polityka handlowa powinna przyczyniać się do realizacji zewnętrznych celów Unii, w tym celu zrównoważonego rozwoju;

| N. | mając na uwadze, że łączna pomoc zaprogramowana w ramach ENI (15,4 mld EUR), IPA II (11,7 mld EUR), IcSP (2,5 mld EUR), EIDHR (1,3 mld EUR) oraz PI (1 mld EUR) wynosi 32 mld EUR na lata 2014–2020; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że łączna pomoc zaprogramowana w ramach ENI (15,4 mld EUR), IPA II (11,7 mld EUR), IcSP (2,5 mld EUR), EIDHR (1,3 mld EUR) oraz PI (1 mld EUR) wynosi 32 mld EUR na lata 2014–2020;

| O. | mając na uwadze, że instrument IPA II wykorzystywano do zarządzania przepływami migracyjnymi; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że instrument IPA II wykorzystywano do zarządzania przepływami migracyjnymi;

| P. | mając na uwadze, że EIDHR, a w szczególności IcSP podlegają podstawie prawnej określonej w art. 209 i 212 TFUE zawierających odniesienie do art. 208 TFUE, który stanowi, że „[g]łównym celem polityki Unii w tej dziedzinie jest zmniejszenie, a docelowo, likwidacja ubóstwa”; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że EIDHR, a w szczególności IcSP podlegają podstawie prawnej określonej w art. 209 i 212 TFUE zawierających odniesienie do art. 208 TFUE, który stanowi, że „[g]łównym celem polityki Unii w tej dziedzinie jest zmniejszenie, a docelowo, likwidacja ubóstwa”;

| Q. | mając na uwadze, że Komisja jest odpowiedzialna za identyfikację, formułowanie, wdrażanie, monitorowanie i ocenę pomocy udzielanej przez UE w ramach tych instrumentów; mając na uwadze, że ESDZ jest odpowiedzialna za zapewnienie ciągłości i spójności polityki zewnętrznej UE, w tym za pomocą tych instrumentów; mając na uwadze, że Parlament ponosi odpowiedzialność za nadzór demokratyczny i kontrolę demokratyczną oraz jako współprawodawca w ramach procedury współdecyzji; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że Komisja jest odpowiedzialna za identyfikację, formułowanie, wdrażanie, monitorowanie i ocenę pomocy udzielanej przez UE w ramach tych instrumentów; mając na uwadze, że ESDZ jest odpowiedzialna za zapewnienie ciągłości i spójności polityki zewnętrznej UE, w tym za pomocą tych instrumentów; mając na uwadze, że Parlament ponosi odpowiedzialność za nadzór demokratyczny i kontrolę demokratyczną oraz jako współprawodawca w ramach procedury współdecyzji;

| R. | mając na uwadze, że dwojaki charakter funkcji Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oznacza, że osoba piastująca to stanowisko musi odgrywać kluczową rolę w koordynacji politycznej pomocy udzielanej przez Unię w ramach instrumentów; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że dwojaki charakter funkcji Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oznacza, że osoba piastująca to stanowisko musi odgrywać kluczową rolę w koordynacji politycznej pomocy udzielanej przez Unię w ramach instrumentów;

| S. | mając na uwadze, że różne projekty i dotacje w ramach obecnych instrumentów nie mogą być w pełni ocenione, gdyż pozostają na wczesnych etapach wdrażania; mając na uwadze, że niektóre cele mają charakter jakościowy i są związane z przepisami, praktykami i podejściami, których nie można z łatwością zmierzyć ilościowo; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że różne projekty i dotacje w ramach obecnych instrumentów nie mogą być w pełni ocenione, gdyż pozostają na wczesnych etapach wdrażania; mając na uwadze, że niektóre cele mają charakter jakościowy i są związane z przepisami, praktykami i podejściami, których nie można z łatwością zmierzyć ilościowo;

| T. | mając na uwadze, że Komisja stwierdza w swoim sprawozdaniu z przeglądu śródokresowego, iż trudno jest zmierzyć ogólną skuteczność instrumentów pod względem osiągania wyznaczonych celów, częściowo ze względu na trudności w określeniu właściwych systemów monitorowania i oceny na szczeblu instrumentu (s. 10); mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu specjalnym nr 18/2014 zwrócił uwagę na poważne niedociągnięcia w systemie oceny EuropeAid, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że Komisja stwierdza w swoim sprawozdaniu z przeglądu śródokresowego, iż trudno jest zmierzyć ogólną skuteczność instrumentów pod względem osiągania wyznaczonych celów, częściowo ze względu na trudności w określeniu właściwych systemów monitorowania i oceny na szczeblu instrumentu (s. 10); mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu specjalnym nr 18/2014 zwrócił uwagę na poważne niedociągnięcia w systemie oceny EuropeAid,

| U. | mając na uwadze, że we wspólnym rozporządzeniu wykonawczym zawarto kluczowe przepisy dotyczące zasad rozwoju i skuteczności pomocy, takich jak niewiązanie pomocy oraz wykorzystywanie instytucji, systemów i procedur krajów partnerskich; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że we wspólnym rozporządzeniu wykonawczym zawarto kluczowe przepisy dotyczące zasad rozwoju i skuteczności pomocy, takich jak niewiązanie pomocy oraz wykorzystywanie instytucji, systemów i procedur krajów partnerskich;

| V. | mając na uwadze, że obecne procedury administracyjne często stanowią nadmierne obciążenie biurokratyczne dla potencjalnych odbiorców, utrudniając mniejszym organizacjom społeczeństwa obywatelskiego i partnerom społecznym angażowanie się w opracowywanie i wdrażanie projektów, ponieważ organizacjom tym często brakuje fachowej wiedzy i zdolności administracyjnych, aby przedkładać wnioski kwalifikujące się do przyjęcia; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że obecne procedury administracyjne często stanowią nadmierne obciążenie biurokratyczne dla potencjalnych odbiorców, utrudniając mniejszym organizacjom społeczeństwa obywatelskiego i partnerom społecznym angażowanie się w opracowywanie i wdrażanie projektów, ponieważ organizacjom tym często brakuje fachowej wiedzy i zdolności administracyjnych, aby przedkładać wnioski kwalifikujące się do przyjęcia;

| W. | mając na uwadze, że rozporządzenia ustanawiające instrumenty finansowania zewnętrznego przewidują powierzenie Komisji uprawnień wykonawczych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011, oraz mając na uwadze, iż rozporządzenia te przewidują ponadto, że Komisję wspierają w tym zakresie komitety ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI oraz DCI; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że rozporządzenia ustanawiające instrumenty finansowania zewnętrznego przewidują powierzenie Komisji uprawnień wykonawczych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011, oraz mając na uwadze, iż rozporządzenia te przewidują ponadto, że Komisję wspierają w tym zakresie komitety ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI oraz DCI;

| X. | mając na uwadze, że projekty aktów wykonawczych muszą być przesyłane Radzie i Parlamentowi w tym samym czasie, co członkom komitetów ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI oraz DCI, a także mając na uwadze, iż regulaminy tych komitetów przewidują, że projekty aktów wykonawczych muszą zostać przesłane członkom komitetów ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI oraz DCI co najmniej 20 dni kalendarzowych przed odpowiednim posiedzeniem komitetu; mając na uwadze, że w związku z tym projekty aktów wykonawczych powinny być przesyłane Parlamentowi co najmniej 20 dni kalendarzowych przed tymi posiedzeniami, oraz mając na uwadze, że wyjątkiem od tej zasady jest stosowanie w należycie uzasadnionych przypadkach procedury pisemnej w odniesieniu do przyjmowania projektów aktów wykonawczych; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że projekty aktów wykonawczych muszą być przesyłane Radzie i Parlamentowi w tym samym czasie, co członkom komitetów ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI oraz DCI, a także mając na uwadze, iż regulaminy tych komitetów przewidują, że projekty aktów wykonawczych muszą zostać przesłane członkom komitetów ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI oraz DCI co najmniej 20 dni kalendarzowych przed odpowiednim posiedzeniem komitetu; mając na uwadze, że w związku z tym projekty aktów wykonawczych powinny być przesyłane Parlamentowi co najmniej 20 dni kalendarzowych przed tymi posiedzeniami, oraz mając na uwadze, że wyjątkiem od tej zasady jest stosowanie w należycie uzasadnionych przypadkach procedury pisemnej w odniesieniu do przyjmowania projektów aktów wykonawczych;

| Y. | mając na uwadze, że opracowywanie projektów aktów wykonawczych wiąże się z działaniami przygotowawczymi w Komisji – w tym konsultacjami pomiędzy służbami – które zajmują dużo czasu, zazwyczaj kilka miesięcy; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że opracowywanie projektów aktów wykonawczych wiąże się z działaniami przygotowawczymi w Komisji – w tym konsultacjami pomiędzy służbami – które zajmują dużo czasu, zazwyczaj kilka miesięcy;

Przegląd śródokresowy

| 1. | zwraca uwagę, że w przeglądzie śródokresowym przeprowadzonym przez Komisję uznano obecne instrumenty za zasadniczo odpowiadające swoim celom; |
| --- | --- |

1.

| 2. | ubolewa, że kwota środków finansowych UE w dziale 4 obecnych WRF, a także brak elastyczności i spójności w ich wydatkowaniu to dowód na ograniczone ambicje UE, jeżeli chodzi o podejmowanie działań na miarę podmiotu o charakterze rzeczywiście globalnym; zauważa jednak pozytywne zmiany w wielu krajach partnerskich i w odniesieniu do licznych kwestii objętych finansowaniem w ramach instrumentów finansowania zewnętrznego UE, co świadczy o zasadności i znaczeniu tych instrumentów; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wyraża jednak zaniepokojenie niektórymi ustaleniami, w tym brakiem wytycznych politycznych i nadrzędnej wizji, niespójnym wdrażaniem wartości UE i zasad partnerstwa, wolnymi postępami lub brakiem postępów w osiąganiu celów związanych z reformą społeczną i prawną w szerzej rozumianym sąsiedztwie, brakiem solidnego systemu monitorowania i oceny oraz ograniczoną elastycznością; |
| --- | --- |

3.

| 4. | ubolewa nad brakiem jednego jasnego dokumentu koncepcyjnego wyjaśniającego synergie między instrumentami oraz ich wpływ na globalną, nadrzędną strategię polityki zagranicznej UE; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wyraża zaniepokojenie faktem, iż UE i jej instrumenty napotykają istotne wyzwania, obejmujące kompromisy polityczne między promowaniem wartości i praw a doraźnymi interesami bezpieczeństwa, pojawianie się nowych podmiotów w dziedzinie globalnego zarządzania i międzynarodowych instytucji finansowych, a także liczne gwałtowne konflikty globalne na całym świecie, w tym niestabilność w bezpośrednim sąsiedztwie UE, zarówno na Wschodzie, jak i na Południu, oraz coraz bardziej agresywną i stanowczą politykę Rosji; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zwraca uwagę, że fundusze powiernicze UE zostały utworzone w celu rozwiązywania problemów leżących u podstaw migracji; wyraża ubolewanie, że wkłady z budżetu UE przekazywane na rzecz funduszy powierniczych UE oraz instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji doprowadziły do ogólnego obniżenia stopnia spójności, utrudniają planowanie długoterminowe oraz osłabiają wpływ działań Unii; ponownie podkreśla, że nowe priorytety należy finansować z nowych środków; głęboko ubolewa nad faktem, że na żadnym etapie procesu podejmowania decyzji w sprawie oświadczenia na temat Turcji nie zwrócono się oficjalnie do Parlamentu o konsultację ani wyrażenie zgody; |
| --- | --- |

6.

| 7. | przypomina o potrzebie zapewnienia, by instrumenty miały charakter uzupełniający oraz mogły zostać dostosowane do lokalnego kontekstu, a także umożliwiały szybkie i skuteczne reagowanie na nowe i nieprzewidziane wyzwania bez uszczerbku dla ich pierwotnych celów; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wyraża ubolewanie, że instrumenty nie obejmują wyraźnego odniesienia do możliwości wstrzymywania pomocy w przypadkach, gdy państwo będące beneficjentem (w szczególności w przypadku wykorzystywania zarządzania pośredniego z udziałem państwa będącego beneficjentem) nie przestrzega takich podstawowych zasad jak demokracja, praworządność i poszanowanie praw człowieka; |
| --- | --- |

8.

| 9. | zauważa, że pomoc rozwojowa UE (oficjalna pomoc rozwojowa) nie osiągnęła zakładanego przez ONZ celu wynoszącego 0,7 %; w związku z tym wzywa do zwiększenia dostępnych środków na pomoc rozwojową, aby wywiązać się z zobowiązań podjętych w ramach agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030; |
| --- | --- |

9.

Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II)

| 10. | zachęca do podejmowania wysiłków mających na celu uczynienie z IPA II instrumentu o większym znaczeniu strategicznym w perspektywie długoterminowej i przynoszącym konkretne rezultaty dzięki planowaniu ukierunkowanemu na konkretnych beneficjentów i podejściu sektorowemu; uważa, że takie podejście mogłoby pomóc w likwidowaniu ogromnych zaległości związanych z niewykorzystanymi środkami z IPA I i IPA II w Turcji w wyniku braku efektywności zarządzania pośredniego z udziałem państwa będącego beneficjentem oraz słabych zdolności absorpcyjnych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wyraża głębokie zaniepokojenie w związku z regresem, jaki nastąpił w Turcji pod względem praworządności i demokracji mimo przeznaczenia w bieżących WRF kwoty 4,5 mld EUR w ramach IPA II; uznaje, że obecna perspektywa przystąpienia Turcji do UE wpływa na powszechną niepewność co do wartości IPA II w tym kraju; odnotowuje, że fundusze IPA II wykorzystano do finansowania zobowiązań w ramach oświadczenia na temat Turcji; |
| --- | --- |

11.

| 12. | zwraca uwagę, że poszczególne kraje Bałkanów Zachodnich osiągają zróżnicowane postępy w ramach długoterminowej pomocy z IPA II; zauważa, że w niektórych przypadkach pomoc w ramach IPA II doprowadziła do ograniczonych rezultatów w kierowaniu reformami, w szczególności w obszarach rządów prawa, administracji publicznej i walki z korupcją; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zwraca uwagę na utrzymujące się niedociągnięcia pod względem jakości wskaźników w programach krajowych i dokumentach dotyczących działań; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla potrzebę możliwości wstrzymywania lub przekierowywania środków finansowych IPA II w przypadkach, gdy dogłębna analiza Komisji wykaże, że kraje partnerskie systematycznie nie wywiązują się ze zobowiązań lub wykazują poważne pogorszenie sytuacji politycznej; ubolewa, że w przeszłości brak systemowych i politycznych zdolności do działania utrudniał wykorzystanie takich środków; |
| --- | --- |

14.

| 15. | odnotowuje istnienie ram wykonania; ubolewa jednak, że jeszcze nie wzięto pod uwagę ani nie przyznano nagród za wyniki; apeluje w związku z tym o nasilenie działań w celu dalszego ulepszenia tych ram, również przy uwzględnieniu przypadków negatywnych wyników i związanego z tym zmniejszenia finansowania; |
| --- | --- |

15.

| 16. | ponownie podkreśla znaczenie IPA II jako głównego unijnego instrumentu przedakcesyjnego finansowania kluczowych reform społecznych, gospodarczych, politycznych i instytucjonalnych w obszarach priorytetowych w celu dostosowania krajów do dorobku prawnego UE; zauważa, że tego rodzaju reformy mogą także przyczyniać się do zwiększenia regionalnego bezpieczeństwa w perspektywie długoterminowej; z zadowoleniem przyjmuje zwiększone ukierunkowanie strategiczne IPA II, podkreśla jednak, że finansowanie w ramach IPA II musi być ambitne i przyszłościowe oraz dopasowane do rzeczywistych potrzeb, obowiązków i aspiracji związanych z procesem akcesyjnym i członkostwem w UE; przypomina w związku z tym, że finansowanie powinno być wykorzystywane zgodnie z konkretnymi celami związanymi z tym instrumentem; |
| --- | --- |

16.

| 17. | uznaje, że Instrument na rzecz Społeczeństwa Obywatelskiego Krajów Sąsiedztwa w ramach IPA II stanowi kluczowe wsparcie dla lokalnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla, że zobowiązania nie odpowiada rzeczywistym potrzebom na miejscu; apeluje w związku z tym o większą komplementarność IPA II z działaniami prowadzonymi w ramach innych instrumentów, w szczególności EIDHR oraz IcSP; zauważa, że wymaga to lepszej koordynacji zarówno na etapie planowania, jak i programowania; |
| --- | --- |

17.

| 18. | uważa podejście sektorowe za słuszne, ale ubolewa nad brakiem wyraźnej odpowiedzialności za projekty ze względu na rozproszenie obowiązków; zwraca uwagę, że zarządzanie pośrednie zwiększyło ogólną odpowiedzialność za programy, ale doprowadziło również do osłabienia efektywności poprzez dłuższe opóźnienia we wdrażaniu; |
| --- | --- |

18.

| 19. | przyjmuje z zadowoleniem inicjatywy dotyczące ustanowienia systemów do celów lepszego monitorowania i mierzenia wyników, w tym za pośrednictwem sektorowych komitetów monitorujących, wewnętrznych wytycznych i opracowywania nowego systemu zarządzania informacjami (OPSYS); |
| --- | --- |

19.

Europejski Instrument Sąsiedztwa (ENI)

| 20. | z zadowoleniem przyjmuje wsparcie dla reform strukturalnych zapewniane w formie zaprogramowanej pomocy i podkreśla szczególny charakter ENI, który umożliwia UE opracowywanie polityki dostosowanej do określonych potrzeb krajów partnerskich; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podziela ocenę Komisji, że istnienie specjalnego instrumentu finansowania dla krajów sąsiadujących jest konkretnym dowodem na to, że UE przywiązuje znaczenie polityczne do relacji z sąsiadami oraz do pogłębiania współpracy politycznej i integracji gospodarczej z tym regionem i na jego obszarze; |
| --- | --- |

21.

| 22. | uznaje, że obecne wyzwania i potrzeby w krajach sąsiadujących oraz rozbieżności między celami, interesami i zasobami finansowymi poważnie nadwyrężyły budżet i zasoby ludzkie ENI, a także podkreśla potrzebę większej elastyczności; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wyraża zaniepokojenie faktem, iż finansowanie ENI jest mniej skuteczne wśród krajów partnerskich, które są w mniejszym stopniu zaangażowane w reformy, i nadal stanowi wyzwanie, jednak jest konieczne w sytuacjach politycznie wrażliwych i konfliktowych, w szczególności w odniesieniu do promowania wspólnych wartości, jakimi są demokracja i prawa człowieka; ubolewa nad faktem, że nie stosowano skutecznie podejścia „więcej za więcej”i podejścia opartego na systemie zachęt oraz że państwa ewidentnie odchodzące od zadeklarowanych zobowiązań w zakresie praw człowieka i reform demokratycznych korzystały w ostatnim okresie programowania z większej pomocy finansowej; |
| --- | --- |

23.

| 24. | przypomina, że od 2014 r. kraje sąsiedztwa zmagają się z bezprecedensowymi wyzwaniami ze względu na rosnącą liczbę utrzymujących się od dłuższego czasu i pojawiających się nowych problemów, takich jak bezprawna aneksja Półwyspu Krymskiego przez Rosję i konflikt we wschodniej Ukrainie, kryzys syryjski, sytuacja w Libii, radykalizacja i terroryzm, bezrobocie młodzieży oraz wyzwanie związane z migracją; |
| --- | --- |

24.

| 25. | jest zaniepokojony, że powyższe wydarzenia, a także rozbieżności między celami, interesami zarówno UE, jak i krajów partnerskich, oraz dostępnymi środkami finansowymi wyczerpały możliwości finansowe tego instrumentu, wskazując jednocześnie na potrzebę większej elastyczności; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla, że wartości i zasady UE, takie jak demokracja, praworządność, prawa człowieka oraz skuteczne, odpowiedzialne i przejrzyste instytucje publiczne, leżą w interesie społeczeństw sąsiadujących państw tak samo, jak w naszym własnym, mając na względzie zapewnienie stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu; przyjmuje z zadowoleniem wsparcie dla reform strukturalnych udzielane w ramach zaprogramowanej pomocy; uważa, że wdrożenie zasady zróżnicowania umożliwiło UE dostosowanie wsparcia do potrzeb i aspiracji krajów partnerskich; |
| --- | --- |

26.

| 27. | odnotowuje wkład przekazany w ramach ENI na rzecz funduszu „Madad”i kryzysowego funduszu powierniczego UE dla Afryki; |
| --- | --- |

27.

| 28. | podkreśla potrzebę większej koordynacji między programami regionalnymi i dwustronnymi oraz instrumentami inwestycyjnymi, aby bardziej wspierać i wzmacniać rozwój sektora prywatnego; zwraca uwagę na nieznaczną poprawę, jeśli chodzi o niedociągnięcia związane z brakiem wspólnego programowania z państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

28.

| 29. | przyjmuje z zadowoleniem monitorowanie pomocy w ramach ENI przez monitorowanie zorientowane na rezultaty; ubolewa, że na poziomie instrumentu nie ma spójnych mechanizmów monitorowania i oceny; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla, że wsparcie techniczne w dziedzinie handlu i pomoc ekonomiczna zapewniane w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa bliskim partnerom Unii na jej wschodniej i południowej granicy to ważny wkład w rozwój demokracji w tych regionach; zauważa, że środki z ENI mogą być wykorzystywane do celów ułatwień w handlu, a instrument ten, jako taki, może być uzupełnieniem innych funduszy UE na cele umowy o ułatwieniach w handlu, co powinno w większym stopniu zagwarantować średnio- i długoterminową stabilność polityczną; |
| --- | --- |

30.

Instrument na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (IcSP)

| 31. | uznaje, że podstawową wartością dodaną IcSP jest jego szybkość i elastyczność pod względem reagowania na konflikty oraz szerokie grono podmiotów cywilnych, z którymi UE może nawiązywać partnerstwo w jego ramach; przypomina, że IcSP jest jedynym instrumentem UE służącym zapobieganiu konfliktom cywilnym, w tym za pośrednictwem mediacji, dialogu i pojednania; |
| --- | --- |

31.

| 32. | odnotowuje komplikacje w zakresie gromadzenia danych i mierzenia rezultatów działań w ramach IcSP, które mogły okazać się wyzwaniem ze względu na trudności związane z oceną rezultatów politycznych, powiązaniem rezultatów z działaniami w ramach tego instrumentu, jeśli były one uzupełniane jednoczesnymi działaniami prowadzonymi w ramach innych instrumentów, oraz ze względu na trudności w dostępie do obszarów objętych konfliktem; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zauważa, że w ostatnim okresie drastycznie zwiększyła się potrzeba zapobiegania konfliktom oraz podejmowania wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa; uważa, że w wielu krajach pogrążonych w powojennym kryzysie istnieje zapotrzebowanie na inicjatywy z zakresu pojednania, mediacji i dialogu; podkreśla konieczność podjęcia bezzwłocznych działań w związku z kryzysami i konfliktami; podkreśla potrzebę znaczącego zwiększenia środków dostępnych na takie inicjatywy; odnotowuje, że dokonana w listopadzie 2017 r. zmiana w IcSP ma na celu wzmocnienie potencjału bezpieczeństwa krajów trzecich w celu dalszego promowania stabilności, bezpieczeństwa i zrównoważonego rozwoju; zwraca uwagę, że IcSP działa jako środek ostateczny lub poprzedzający działania długoterminowe finansowane z innych instrumentów; |
| --- | --- |

33.

| 34. | zauważa, że IcSP znajduje się na wczesnym etapie, jeśli chodzi o przeciwdziałanie zagrożeniom dla cyberbezpieczeństwa na świecie; wzywa do położenia większego nacisku na cyberbezpieczeństwo, w tym przez spójną strategię mającą zastosowanie we wszystkich działaniach zewnętrznych UE; apeluje o jednoczesne zwiększenie środków przyznawanych na cyberbezpieczeństwo w ramach IcSP jako odpowiedniego instrumentu do zwalczania tego rodzaju zagrożeń; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zwraca uwagę, że nasiliła się współpraca z działaniami w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) oraz operacjami i misjami w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), a także pomoc humanitarna świadczona przez UE; |
| --- | --- |

35.

Europejski Instrument na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR)

| 36. | podkreśla wartość dodaną globalnego całościowego podejścia EIDHR pomimo jego stosunkowo niewielkiego budżetu, znaczenie organizacji społeczeństwa obywatelskiego dla osiągnięcia celu tego instrumentu oraz jego wyjątkową cechę jako jedynego instrumentu, za pośrednictwem którego UE może wspierać działania społeczeństwa obywatelskiego bez względu na ingerencję organów państwa, którego dotyczą te działania; |
| --- | --- |

36.

| 37. | zauważa, że w obecnym okresie EIDHR był wykorzystywany w sposób bardziej elastyczny oraz zapewniający większą komplementarność niż w poprzednim okresie, co pozwoliło szybciej reagować na pojawiające się kryzysy w zakresie praw człowieka i demokracji; przyjmuje z zadowoleniem komplementarność z finansowaniem z innych źródeł, takich jak Europejski Fundusz na rzecz Demokracji, co zwiększa skuteczność finansowania z EIDHR w pilnych przypadkach; przyjmuje z zadowoleniem większe skoncentrowanie się na obrońcach praw człowieka, w tym przez fundusz kryzysowy dostępny na poziomie delegatur UE, a także ustanowienie i skuteczne funkcjonowanie unijnego mechanizmu ochrony obrońców praw człowieka ProtectDefenders.eu; podkreśla, że proces związany z zaproszeniem do składania wniosków jest długi i uciążliwy oraz powoduje zbyt dużą konkurencję; |
| --- | --- |

37.

| 38. | ponadto dostrzega korzyści wynikające z mechanizmu ProtectDefenders.eu, wdrożonego przez społeczeństwo obywatelskie, który zapewnia niezbędne wsparcie dużej liczbie obrońców praw człowieka; wzywa do ciągłego wspierania takich mechanizmów; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wyraża zaniepokojenie trudnościami w uwzględnianiu problematyki praw człowieka i wartości demokratycznych w ramach programów geograficznych oraz ograniczonym wsparciem UE dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego, co prowadzi do zwiększenia presji na EIDHR w czasach kurczenia się przestrzeni dla społeczeństwa obywatelskiego na świecie; |
| --- | --- |

39.

| 40. | uważa, że UE musi wykazać przewodnią rolę i ambicję przez stosowanie nadrzędnej polityki uwzględniania wsparcia dla demokracji we wszystkich relacjach zewnętrznych; uważa w związku z tym, że należy odpowiednio zwiększyć finansowanie przydzielane na wspieranie demokracji, w szczególności w świetle obecnych ataków na demokrację na całym świecie; podkreśla potrzebę zapewnienia, by wydatkowanie na cel 1 krajowego programu wsparcia skutecznie i efektywnie docierało do najbardziej zagrożonych obrońców praw człowieka; w związku z tym wzywa delegatury UE do udostępniania wszelkiego niezbędnego wsparcia; |
| --- | --- |

40.

| 41. | uznaje, że ocena działań EIDHR jest trudna ze względu na brak wskaźników strategicznych i operacyjnych; zwraca uwagę, że trudności w ocenie wynikają również z faktu, że wsparcie dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego i obrońców praw człowieka jest w znacznym stopniu i ze zrozumiałych względów udzielane w poufny sposób, aby chronić tożsamość i bezpieczeństwo beneficjentów; |
| --- | --- |

41.

| 42. | przypomina o wartości dodanej misji obserwacji wyborów z ramienia UE – obszaru, w którym UE przoduje na świecie; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zwiększyła się liczba misji obserwacyjnych i misji powyborczych podejmowanych w celu uwzględnienia zaleceń misji obserwacji wyborów; |
| --- | --- |

42.

Instrument Partnerstwa (PI)

| 43. | podkreśla, że PI jest specjalnie przeznaczony do realizacji tematycznych interesów UE i interesów wzajemnych z krajami trzecimi, a także do budowania sojuszy i wspierania współpracy z dotychczasowymi i nowymi partnerami strategicznymi; zwraca uwagę, że w praktyce PI jest wykorzystywany jako środek ostateczny, gdy uznaje się go za jedyny instrument, który może ułatwić realizację unijnej agendy politycznej i rozwiązanie problemów o wymiarze globalnym; |
| --- | --- |

43.

| 44. | zauważa, że w porównaniu z poprzednimi instrumentami PI był w stanie zaangażować, w sposób bardziej oparty na współpracy, państwa trzecie, w tym partnerów strategicznych, państwa, które otrzymywały dwustronną pomoc rozwojową, a także różne fora międzynarodowe, jednak uważa, że zapewnianie większych zasobów i większego wkładu ze strony służb kształtujących politykę jest konieczne do zagwarantowania pełnego zaangażowania tych służb w opracowywanie, programowanie i wdrażanie działań oraz wzmacnianie aktywnej roli odgrywanej przez delegatury UE w formułowaniu działań, jak również zwiększenie wymiany informacji z państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

44.

| 45. | popiera zwiększenie widoczności i zrozumienia celów PI, a także pogłębienie wiedzy o nich, w szczególności w instytucjach UE; |
| --- | --- |

45.

| 46. | z ubolewaniem zauważa, że ocena jest utrudniona ze względu na fakt, że nie utworzono centralnego depozytu dokumentacji dotyczącej działań w związku z późnym przyjęciem ram wskaźników rezultatów i niedokończonym charakterem większości projektów; |
| --- | --- |

46.

Wspólne rozporządzenie wykonawcze

| 47. | przypomina, że unijne instrumenty finansowania zewnętrznego są złożonym zestawem narzędzi służącym UE do wspierania i wzmacniania jej działań na arenie międzynarodowej oraz że ta złożona struktura jest koordynowana na poziomie wspólnego rozporządzenia wykonawczego; przypomina, że wspólne rozporządzenie wykonawcze musi spełniać kryteria kontroli budżetowej i nadzoru demokratycznego; ubolewa, że duża złożoność i restrykcyjny charakter wspólnego rozporządzenia wykonawczego wpłynęły negatywnie na wydajne korzystanie z zasobów Unii oraz uniemożliwiają terminowe reagowanie na nowe wyzwania i potrzeby partnerów; ubolewa, że wspólność zasad nie doprowadziła do wspólnego programowania pomocy między instrumentami; |
| --- | --- |

47.

| 48. | zauważa, że wspólne rozporządzenie wykonawcze ustanowiono w celu harmonizacji, uproszczenia wdrażania, zwiększenia elastyczności, spójności i konsekwencji oraz efektywności wykorzystywania zasobów Unii, a także w celu harmonijnego i uzupełniającego podejścia do wdrażania wszystkich instrumentów; |
| --- | --- |

48.

| 49. | uważa, że kluczem do tego, by Parlament mógł właściwie i należycie wykonywać swoje uprawnienia kontrolne w odniesieniu do projektów aktów wykonawczych, jest wystarczająca ilość czasu; uważa, że nieprzestrzeganie dwudziestodniowego terminu na przedłożenie dokumentów Parlamentowi i Radzie na ostatnim etapie procesu przyjmowania aktu wykonawczego nie znajduje uzasadnienia, zważywszy na to, jak długo trwa przygotowanie projektów aktów wykonawczych, zanim trafią one do komitetów ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI i DCI; w związku z tym wyraża ubolewanie, że termin wynoszący 20 dni kalendarzowych nie zawsze jest przestrzegany, i uważa, że stanowi to naruszenie przysługujących mu uprawnień kontrolnych; apeluje o przedkładanie wszystkich projektów środków wykonawczych z co najmniej dwudziestodniowym wyprzedzeniem i wzywa Komisję do zmiany regulaminu komitetów ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI i DCI, aby wydłużyć ten dwudziestodniowy termin na przedkładanie projektów, co ułatwi Parlamentowi wykonywanie uprawnień kontrolnych; |
| --- | --- |

49.

| 50. | ubolewa nad faktem, że widoczność unijnej polityki finansowania zewnętrznego pozostaje ograniczona w sytuacji, gdy strony trzecie aktywnie dążą do osłabienia polityki zagranicznej UE przez dezinformację; |
| --- | --- |

50.

Zalecenia na lata 2017/2018–2020

| 51. | domaga się utrzymania unijnych i uniwersalnych wartości związanych z prawami człowieka w centrum wszystkich działań zewnętrznych UE; |
| --- | --- |

51.

| 52. | domaga się zwiększenia synergii i spójności między wszystkimi instrumentami w ramach działu IV oraz lepszej koordynacji z programami pomocy dwustronnej realizowanymi przez państwa członkowskie i – w miarę możliwości – innych darczyńców; wzywa w tym względzie Komisję i ESDZ do wzmocnienia współpracy i koordynacji, w tym z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i podmiotami lokalnymi, w celu wypełnienia obowiązków, jakie wynikają dla nich z art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE); |
| --- | --- |

52.

| 53. | wzywa do ustanowienia solidnych, spójnych i przejrzystych mechanizmów monitorowania i oceny; przypomina, że tego rodzaju mechanizmy umożliwiłyby śledzenie wymiernych postępów w zakresie kluczowych celów związanych z reformami w krajach sąsiadujących, co ma szczególne znaczenie tam, gdzie reformy zostały wstrzymane lub są opóźnione; |
| --- | --- |

53.

| 54. | wzywa do wzmocnienia kontroli parlamentarnej oraz procedur i systemów nadzoru, które będą spójne dla wszystkich instrumentów; zaleca zwiększenie przejrzystości przez stworzenie jednej, wspólnej, przejrzystej publicznej bazy danych projektów i działań; |
| --- | --- |

54.

| 55. | podkreśla potrzebę zapewnienia dodatkowych zasobów finansowych i wsparcia szkoleniowego dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla, że wymagane są pilne działania w celu dalszego zmniejszenia obciążeń biurokratycznych i przeszkód proceduralnych napotykanych przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności lokalne organizacje społeczeństwa obywatelskiego; apeluje o przeznaczenie specjalnych linii budżetowych na budowanie zdolności organizacji społeczeństwa obywatelskiego, aby zwiększyć możliwości tych organizacji w zakresie dostępu do finansowania; ubolewa, że w sprawozdaniu Komisji z przeglądu śródokresowego nie poruszono kwestii braku udziału organizacji społeczeństwa obywatelskiego w programowaniu i wdrażaniu instrumentów zewnętrznych; wzywa Komisję, by uwzględniła aspekt bardziej strategicznego zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego we wszystkich instrumentach zewnętrznych i programach zgodnie z wnioskiem zarówno Rady, jak i Parlamentu; |
| --- | --- |

55.

| 56. | opowiada się za bardziej bezpośrednim i aktywnym promowaniem strategii politycznych UE, pomocy finansowej udzielanej przez UE i widoczności tej pomocy; |
| --- | --- |

56.

| 57. | podtrzymuje swoje stanowisko, że należy wprowadzić możliwość przenoszenia nieprzydzielonych środków z ENI i IPA II w ramach limitu wynoszącego 10 % pierwotnych środków każdego instrumentu, by zwiększyć zdolność reagowania na nieprzewidziane wydarzenia, jednocześnie utrzymując cele określone w odpowiednich rozporządzeniach w sprawie ENI i IPA II; |
| --- | --- |

57.

Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II)

| 58. | popiera zasady określone w art. 21 TUE i zaleca położenie większego nacisku na wzmocnienie instytucji demokratycznych, zwalczanie korupcji i reformy administracji publicznej, wzmocnienie praworządności i dobrych rządów oraz wprowadzenie usprawnień pod względem konsekwentnego przestrzegania praw człowieka i praw mniejszości; apeluje o większe wsparcie dla reform w sektorach istotnych z punktu widzenia procesu akcesyjnego oraz o pobudzenie współpracy regionalnej w celu uzupełnienia polityki rozszerzenia UE; |
| --- | --- |

58.

| 59. | zaleca umożliwienie przekazywania środków finansowych społeczeństwu obywatelskiemu, jeśli organy państwowe nie wykazują chęci osiągnięcia celów wyznaczonych przez UE lub są niechętne współpracy w zakresie celów instrumentu; wzywa Komisję do ograniczenia lub zawieszenia finansowania dla krajów, które poważnie naruszają podstawowe wartości UE, w tym podstawowe kryteria kopenhaskie; apeluje o zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla odbiorców z organizacji społeczeństwa obywatelskiego ubiegających się o finansowanie z UE; |
| --- | --- |

59.

| 60. | domaga się zaangażowania Parlamentu, jeśli rozważane jest wstrzymanie środków finansowych lub wprowadzenie istotnych zmian co do maksymalnej indykatywnej alokacji; |
| --- | --- |

60.

| 61. | domaga się silnego poczucia odpowiedzialności po stronie beneficjentów, począwszy od programowania, a skończywszy na monitorowaniu i kontroli; wzywa Komisję do zapewnienia krajowym organom kontroli ukierunkowanej pomocy w zakresie metodyki, planowania, rekrutacji, szkoleń i nadzoru; |
| --- | --- |

61.

| 62. | zaleca zapewnienie większego wsparcia krajowym organom odpowiedzialnym za koordynację darczyńców, które mają słabe zdolności, ale wykazują wolę polityczną do osiągnięcia celów; ubolewa nad brakiem przejrzystości w odniesieniu do zdolności absorpcji tych środków finansowych; |
| --- | --- |

62.

| 63. | nalega na przeznaczanie środków finansowych na sektory posiadające udokumentowane wyniki, aby uniknąć dalszych ustawicznych opóźnień, które wystąpiły w ramach zarządzania pośredniego z udziałem państwa będącego beneficjentem, głównie w Turcji; |
| --- | --- |

63.

| 64. | apeluje o większą przejrzystość IPA II w regionie, biorąc pod uwagę kluczowe znaczenie polityki rozszerzenia dla UE, na przykład poprzez odpowiednie ukierunkowane kampanie komunikacyjne i informacyjne prowadzone za pośrednictwem mediów krajowych, regionalnych i lokalnych lub innych, jeśli zostaną uznane za właściwe, z uwzględnieniem wymogów minimalnych i kwestii dotyczących monitorowania ich przestrzegania, które zostaną określone przez Komisję w ścisłej współpracy z beneficjentami; popiera ukierunkowane działania w zakresie zwalczania propagandy i komunikacji strategicznej, w szczególności w przypadkach, gdy wizerunek i interesy UE są czynnie atakowane i osłabiane; |
| --- | --- |

64.

| 65. | zaleca wykorzystanie funduszy IPA II do utworzenia kanałów komunikacji dla przedsiębiorstw, w szczególności MŚP, zarówno w państwach członkowskich, jak i krajach ubiegających się o członkostwo, w celu stworzenia silnych powiązań handlowych między poszczególnymi obszarami, które będą bardzo przydatne w przygotowaniach krajów otrzymujących wsparcie do wejścia na rynek wewnętrzny; |
| --- | --- |

65.

| 66. | przypomina o użyteczności nagrody finansowej za wyniki dla państw robiących postępy, zgodnie z rozporządzeniem w sprawie IPA II; |
| --- | --- |

66.

| 67. | uważa, że elastyczność oraz wykorzystywanie finansowania do reagowania na konkretne sytuacje kryzysowe należy dostosowywać do kluczowych priorytetów instrumentu oraz podstawowych zasad strategii rozszerzenia i procesu akcesyjnego, które muszą pozostać głównymi elementami IPA II; |
| --- | --- |

67.

| 68. | apeluje o lepszą koordynację i dodatkowe synergie na etapach planowania i programowania IPA II z działaniami w ramach innych instrumentów, w szczególności EIDHR i IcSP, aby zapewnić spójność i zwiększyć komplementarność zarówno między własnymi celami i programami, jak i względem innych instrumentów finansowania zewnętrznego; |
| --- | --- |

68.

Europejski Instrument Sąsiedztwa (ENI)

| 69. | podkreśla zapotrzebowanie na ogólny dokument strategiczny dotyczący wdrażania ENI, dostosowujący pomoc do szerszych ram politycznych, oraz na lepszą koordynację z innymi instrumentami; podkreśla, że priorytety programowania ENI powinny również obejmować rozwój społeczno-gospodarczy, młodzież i zrównoważone zarządzanie zasobami energetycznymi; |
| --- | --- |

69.

| 70. | ubolewa, że wieloletnie programowanie dla większości beneficjentów zostało już ustanowione w 2017 r., przed sfinalizowaniem przeglądu śródokresowego pomocy dla tych państw; przypomina, że Parlament przedstawił zalecenia dotyczące programowania podczas dialogu strategicznego z Komisją w kwietniu 2017 r.; |
| --- | --- |

70.

| 71. | podkreśla widoczność polityczną i wpływ, jaki UE wywiera dzięki ENI jako odrębnemu instrumentowi finansowania w sąsiedztwie – zarówno wschodnim, jak i południowym; |
| --- | --- |

71.

| 72. | wzywa do utrzymania istniejącej równowagi finansowej w podziale środków finansowych między kraje południowego i wschodniego sąsiedztwa UE; |
| --- | --- |

72.

| 73. | podkreśla związek między stabilizacją, wspieraniem demokratyzacji, zapobieganiem konfliktom i rozwiązywaniem ich, poszanowaniem praw człowieka i praworządności, edukacją oraz rozwojem społeczno-gospodarczym; podkreśla znaczenie projektów wspierających młodych ludzi w kształceniu i zatrudnieniu; |
| --- | --- |

73.

| 74. | ponownie podkreśla znaczenie, jakie ma zdolność do szybszego reagowania na wyzwania; |
| --- | --- |

74.

| 75. | podkreśla, że inwestowanie w stabilizację i rozwój krajów sąsiedztwa podejmuje również takie problemy jak migracja, terroryzm, konflikty lokalne i niestabilność gospodarcza, co w perspektywie długoterminowej przyniesie korzyści całej UE; |
| --- | --- |

75.

| 76. | podkreśla, że szczególny charakter wyzwań w sąsiedztwie wymaga zintegrowanego i kompleksowego podejścia w oparciu o różne potrzeby i sytuacje beneficjantów, w tym poprzez synergię z innymi instrumentami finansowania zewnętrznego oraz między wszystkimi dziedzinami polityki Unii; podkreśla, że jednym z głównych zadań jest szybkie i skuteczne wdrożenie układów o stowarzyszeniu oraz pogłębionych i kompleksowych stref wolnego handlu wraz z wszystkimi powiązanymi reformami, które musi być wspierane odpowiednimi zasobami finansowymi ze strony UE; |
| --- | --- |

76.

| 77. | przypomina o znaczeniu głębszego wspólnego programowania z państwami członkowskimi, poza pozytywnymi postępami dokonanymi w obszarze wspólnych analiz, koordynacji i budowania konsensusu w odniesieniu do priorytetów darczyńców; wzywa do poprawy koordynacji między darczyńcami, w szczególności w odniesieniu do łączenia ze środkami z innych instrumentów UE, innymi darczyńcami i międzynarodowymi instytucjami finansowymi, aby wspierać transformację gospodarczą i stabilizację w krajach partnerskich; |
| --- | --- |

77.

| 78. | wyraża zaniepokojenie faktem, iż potencjał instrumentu w zakresie reagowania i finansowania został wykorzystany do granic możliwości; ubolewa, że wewnętrzna wiedza ekspercka w formie analizy ryzyka politycznego i geopolitycznego nie została uwzględniona w wystarczającym stopniu na etapie planowania; |
| --- | --- |

78.

| 79. | stwierdza, że w świetle obecnych wyzwań w obszarze sąsiedztwa konieczne może okazać się zwiększenie indykatywnych alokacji finansowych w drodze zmiany przepisów; |
| --- | --- |

79.

| 80. | przypomina, że należy zachować zgodność z celami środków zaprogramowanych w ramach ENI w przypadku, gdy środki te są przenoszone do innych form finansowania, takich jak fundusze powiernicze, oraz że kontrola i nadzór ze strony Parlamentu są potrzebne i nie powinny być nigdy pomijane; |
| --- | --- |

80.

| 81. | apeluje o większe zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego w identyfikowanie potrzeb; |
| --- | --- |

81.

| 82. | apeluje o pełne wykorzystanie warunkowości i mechanizmów motywacyjnych, które wspierają reformy polityczne i gospodarcze tam, gdzie jest to potrzebne, i które odnoszą się do reform i celów strategicznych; ubolewa, że ENI nie był w stanie dostatecznie zmotywować państw, które niechętnie angażowały się w reformy polityczne; apeluje o skuteczne monitorowanie ENI na poziomie instrumentu; |
| --- | --- |

82.

| 83. | wyraża zaniepokojenie z powodu niszczenia i konfiskaty pomocy finansowanej przez UE w krajach trzecich; apeluje o podejmowanie dalszych wysiłków w celu poprawy komunikacji strategicznej i widoczności UE w krajach sąsiedztwa; |
| --- | --- |

83.

Instrument na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (IcSP)

| 84. | domaga się wzmocnionych wysiłków w celu wykorzystania wpływu IcSP w drodze regularnych dialogów strategicznych z parterami i z organizacjami międzynarodowymi; w tym kontekście zwraca się o zapewnienie współfinansowania przez innych znaczących darczyńców, w których interesie leżą rezultaty odpowiednich działań; |
| --- | --- |

84.

| 85. | domaga się ulepszonych ram strategicznych oraz synergii między IcSP a działaniami następczymi podejmowanymi w ramach innych instrumentów i przez inne podmioty; |
| --- | --- |

85.

| 86. | wzywa do wzmocnionej współpracy między innymi organizacjami międzynarodowymi, rządami i instytucjami UE przy zwalczaniu pojawiających się nowych zagrożeń, w tym zagrożeń związanych z konfliktami hybrydowymi oraz cyberbezpieczeństwem, w przypadku których można wykorzystywać wiedzę fachową Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA); |
| --- | --- |

86.

| 87. | zaleca bardziej strategiczne wykorzystywanie zdolności mediacyjnych IcSP nie tylko w odniesieniu do konfliktów wywierających lokalny wpływ, ale również w celu wspierania procesów i dialogów pokojowych w istniejących lub pojawiających się konfliktach o znaczeniu globalnym, a także apeluje o lepsze systemy wczesnego ostrzegania i narzędzia do analizy konfliktów, które umożliwiają lepsze zapobieganie konfliktom i budowanie pokoju; |
| --- | --- |

87.

| 88. | podkreśla, że instrument ten umożliwia obecnie Unii finansowanie szkoleń oraz dostawę nieśmiercionośnego sprzętu (takiego jak systemy informatyczne, szpitale itp.) siłom zbrojnym państw trzecich, aby mogły one zaspokoić pilne krótko- i średnioterminowe potrzeby w ramach osiągania celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

88.

Europejski Instrument na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR)

| 89. | przypomina o podstawowym znaczeniu wspierania i promowania demokracji i praw człowieka w państwach trzecich, w tym ochrony obrońców praw człowieka, bez względu na ingerencję organów państw trzecich; |
| --- | --- |

89.

| 90. | zwraca uwagę na skuteczność i znaczenie EIDHR w tym względzie, który działa w kontekście kurczącej się przestrzeni dla społeczeństwa obywatelskiego; potwierdza ciągłą potrzebę specjalnego finansowania dotyczącego praw człowieka i demokracji, które nie będzie ograniczane; ponadto apeluje o rozważenie zwiększenia finansowania na pilną pomoc dla obrońców praw człowieka oraz o skuteczną promocję dostępności takich środków; |
| --- | --- |

90.

| 91. | przypomina, że nie należy ograniczać zakresu EIDHR ani wykorzystywać go jako instrumentu służącego jedynie do wypełniania luk w innych instrumentach, ale że ukierunkowane promowanie demokracji i praw człowieka powinno samo w sobie stanowić jasny i strategiczny cel; |
| --- | --- |

91.

| 92. | wzywa Komisję do znalezienia rozwiązań problemów kurczącej się przestrzeni dla społeczeństwa obywatelskiego, nasilających się naruszeń praw człowieka i represji, na przykład przez zwiększenie środków finansowych dostępnych na globalne programy reagowania, takie jak unijny mechanizm ochrony obrońców praw człowieka ProtectDefenders.eu; apeluje do UE o dalsze finansowanie obrońców praw człowieka, zwłaszcza tych, którzy są zagrożeni, oraz społeczeństwa obywatelskiego, a także grup zmarginalizowanych, takich jak kobiety, ludy tubylcze, Romowie, osoby LGBTI, osoby niepełnosprawne, dzieci i osoby starsze; |
| --- | --- |

92.

| 93. | zaleca wzmocnienie planowania strategicznego w powiązaniu z wytycznymi politycznymi przekazanymi przez organy UE oraz przy zachowaniu spójności z innymi instrumentami, w szczególności w państwach doświadczających osłabienia praw człowieka i standardów demokratycznych, aby przeciwdziałać ogólnoświatowej tendencji do autorytaryzmu; |
| --- | --- |

93.

| 94. | podkreśla znaczenie koncentrowania się na kwestiach tematycznych o znaczeniu międzynarodowym, które mogą wspomagać, w perspektywie krótko-, średnio- lub długoterminowej, globalizację praw człowieka i zasad międzynarodowego prawa i wymiaru sprawiedliwości; apeluje o większe wsparcie w ramach EIDHR w odniesieniu do różnych pojawiających się kwestii tematycznych, w szczególności walki z korupcją, poszanowania przez przedsiębiorstwa praw człowieka, praw środowiskowych oraz praw migrantów; |
| --- | --- |

94.

| 95. | przyjmuje z zadowoleniem wspieranie międzynarodowych i regionalnych mechanizmów na rzecz praw człowieka i rozliczalności, takich jak Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka (OHCHR) i Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK); |
| --- | --- |

95.

| 96. | zaleca podejmowanie ciągłych wysiłków w celu zniesienia kary śmierci na całym świecie; |
| --- | --- |

96.

| 97. | przypomina zobowiązania Komisji dotyczące dalszego wspierania społeczeństwa obywatelskiego i promowania środowiska bardziej sprzyjającego organizacjom społeczeństwa obywatelskiego w krajach partnerskich; podkreśla, że wymagane są pilne prace w celu dalszego zmniejszenia przeszkód biurokratycznych napotykanych przez lokalne organizacje społeczeństwa obywatelskiego; zachęca delegatury UE, aby aktywnie poszukiwały obrońców praw człowieka i organizacji społeczeństwa obywatelskiego zajmujących się wrażliwymi kwestiami wymagającymi finansowania, aby publikowały zaproszenia do składania wniosków w językach lokalnych oraz umożliwiały wnioskodawcom składanie wniosków w tych językach, co pozwoli na wzmocnienie zaangażowania podmiotów lokalnych i długotrwałe zakorzenienie projektów; |
| --- | --- |

97.

| 98. | apeluje o większe skoncentrowanie się na trwałości działań finansowanych z EIDHR, w szczególności w kontekście misji obserwacji wyborów, ponieważ istnieje znacząca przestrzeń dla zintensyfikowania transferu wiedzy do podmiotów lokalnych i ulepszenia działań prowadzonych w następstwie zaleceń; apeluje, aby planowanie misji obserwacji wyborów było lepiej skoordynowane z działaniami Parlamentu w zakresie obserwacji wyborów; |
| --- | --- |

98.

| 99. | wzywa Komisję do zapewniania specjalnego finansowania na projekty dotyczące coraz częstszego nadużywania technologii inwigilacyjnych i ataków internetowych przez represyjne rządy i podmioty niepaństwowe; |
| --- | --- |

99.

| 100. | wzywa do ustanowienia systemów monitorowania i oceny obejmujących wkład ze strony obrońców praw człowieka; |
| --- | --- |

100.

| 101. | zachęca do skoordynowania działań z IcSP, tak aby zapobiegać zbrodniom przeciwko ludności, zbrodniom wojennym i ludobójstwu; |
| --- | --- |

101.

Instrument Partnerstwa (PI)

| 102. | z zadowoleniem przyjmuje skoncentrowanie się na interesach strategicznych Unii; |
| --- | --- |

102.

| 103. | zaleca bardziej strategiczne i skonsolidowane korzystanie z ograniczonych środków finansowych dostępnych w ramach PI, z zapewnieniem integracyjnego wkładu oraz identyfikacji działań przez wszystkie służby Komisji i ESDZ, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, a także podkreśla znaczenie dysponującego dużymi zasobami PI na rzecz aktywnej obrony wartości i interesów UE w kontekście osłabienia porozumienia transatlantyckiego oraz rosnącej liczby krajów o średnich dochodach, które szybko osiągają coraz większe znaczenie strategiczne, w tym w Azji i Ameryce Łacińskiej; |
| --- | --- |

103.

| 104. | zaleca przeprowadzenie przeglądu przydziałów geograficznych w następnym wieloletnim programie indykatywnym, aby dostosować się do zmian; w tym kontekście sugeruje szersze uwzględnienie współpracy z niestrategicznymi krajami trzecimi, takimi jak kraje o średnich dochodach, które obecnie nie są uwzględniane w wystarczającym stopniu; |
| --- | --- |

104.

| 105. | zaleca lepsze dostosowanie do celów wspólnego rozporządzenia wykonawczego i zagadnień przekrojowych; |
| --- | --- |

105.

| 106. | zaleca ukończenie tworzenia systemu monitorowania i oceny, w tym odpowiednich wskaźników jakościowych; |
| --- | --- |

106.

| 107. | uważa, że PI mógłby być istotnym narzędziem wspierającym wdrażanie umów o wolnym handlu, zwłaszcza dzięki wspieraniu pracy wewnętrznych grup doradczych; zwraca uwagę na potrzebę oceny wykorzystania i podziału środków, a także skuteczności PI oraz programów Business Avenue i EU Gateway, które powinny uzupełniać uprawnienia państw członkowskich w obszarze wspierania handlu zagranicznego; |
| --- | --- |

107.

| 108. | zauważa, że jednym z celów PI jest dyplomacja publiczna mająca na celu budowanie zaufania i zrozumienia w krajach spoza UE, jeśli chodzi o politykę Unii; podkreśla, że zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego ma zasadnicze znaczenie i z zadowoleniem przyjmuje fakt przydziału 3 mln EUR na wsparcie udziału organizacji społeczeństwa obywatelskiego w wewnętrznych grupach doradczych; |
| --- | --- |

108.

Wspólne rozporządzenie wykonawcze

| 109. | zaleca lepsze stosowanie zharmonizowanych zasad poprzez ewentualne wspólne zaproszenia do składania wniosków oraz udoskonaloną współpracę między służbami Komisji i ESDZ; |
| --- | --- |

109.

| 110. | apeluje o włączenie uwzględniania aspektu płci do przepisów wspólnego rozporządzenia wykonawczego; |
| --- | --- |

110.

| 111. | apeluje o intensyfikację wysiłków mających na celu zwiększenie widoczności finansowania polityki zewnętrznej UE w ramach kompleksowej i spójnej strategii komunikacyjnej obejmującej środki na rzecz zwalczania dezinformacji; wzywa do wprowadzenia mechanizmów warunkowości wobec partnerów wdrażających, jeśli środki służące zwiększeniu widoczności UE nie są przestrzegane; |
| --- | --- |

111.

| 112. | przypomina o kluczowym znaczeniu zasad rozwoju i skuteczności pomocy w działaniach zewnętrznych, jak podkreślono we wspólnym rozporządzeniu wykonawczym, oraz wzywa Komisję, by zachowywała te zasady we wszystkich środkach podejmowanych przez nią w następstwie sprawozdania z przeglądu śródokresowego; |
| --- | --- |

112.

| 113. | zauważa, że należy uwzględnić unijne MŚP, jeśli chodzi o dostęp do instrumentów finansowania zewnętrznego poprzez mniej złożone i bardziej sprzyjające uregulowania, co może ułatwić sprawniejsze wykorzystanie funduszy i jednocześnie pomóc MŚP w zdobywaniu międzynarodowego doświadczenia; wzywa Komisję do dokonania oceny istniejących instrumentów mających na celu promowanie umiędzynarodowienia MŚP pod kątem ich spójności z innymi unijnymi instrumentami wsparcia MŚP, takimi jak COSME, a także pod kątem ich pomocniczości, niepowielania się i komplementarności z programami państw członkowskich; wzywa Komisję do terminowego przedłożenia wniosków dotyczących przeglądu śródokresowego tych programów, aby zwiększyć ich wydajność i skuteczność; zwraca uwagę na potrzebę poprawy informacji i wiedzy wśród MŚP na temat dostępnych instrumentów, w szczególności na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

113.

Struktura na okres po roku 2020

| 114. | domaga się finansowania instrumentów na rzecz stosunków zewnętrznych odzwierciedlającego ambitne działania zewnętrzne oraz tego, by budżet UE jako partnera na arenie międzynarodowej został zwiększony, a jednocześnie nadal funkcjonował w oparciu o wartości, prawa podstawowe, prawa człowieka i zasady; powtarza, że działania zewnętrzne UE służą także wspólnym interesom obywateli Unii; |
| --- | --- |

114.

| 115. | podkreśla, że w przypadku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej należy zwiększyć lub przynajmniej utrzymać na obecnym poziomie obecną część budżetu przeznaczoną na działania zewnętrzne, stosując taka samą zasadę do istniejących instrumentów, strategii politycznych i priorytetów; |
| --- | --- |

115.

| 116. | powtarza, że wymagana jest reforma obecnej struktury instrumentów w celu zapewnienia większej rozliczalności, przejrzystości i nadzoru publicznego, a także zwiększenia wydajności, spójności i zdolności reagowania oraz efektywności i elastyczności; uważa, że reforma mogłaby również zwiększyć opłacalność, ograniczyć powielanie działań i konflikty interesów między poszczególnymi podmiotami i służbami Komisji oraz przyczynić się do rozwiązania obecnych wyzwań związanych ze strategią, programowaniem i wdrażaniem; |
| --- | --- |

116.

| 117. | przypomina o istotnej roli Parlamentu jako współprawodawcy w odniesieniu do rozporządzenia ustanawiającego następne WRF; ponownie wyraża wolę współpracy z Komisją, ESDZ i Radą w celu zoptymalizowania struktury instrumentów finansowania zewnętrznego; podkreśla jednak, że celem restrukturyzacji instrumentów zawsze powinna być większa przejrzystość, rozliczalność, efektywność, spójność oraz elastyczność; podkreśla, że nie można osiągnąć tych celów bez struktury zarządzania, która umożliwia kontrolę polityczną, jest oparta na strategii, sprzyja włączeniu i jest rozliczalna; podkreśla, że Parlament nie zaakceptuje żadnej reformy instrumentów bez solidnej struktury zarządzania; apeluje do Komisji i ESDZ o zaproponowanie planu reformy instrumentów, obejmującego taką strukturę zarządzania; podkreśla rozbieżności między ustaleniami przeglądu śródokresowego a propozycjami Komisji dotyczącymi reformy obecnej struktury; ponadto podkreśla, że należy zapewnić zdecydowaną demokratyczną i przejrzystą kontrolę sprawowaną przez parlamenty krajowe i Parlament Europejski; |
| --- | --- |

117.

| 118. | apeluje o lepszą integrację funduszy powierniczych i instrumentów UE z budżetem, aby poprawić przejrzystość i demokratyczną kontrolę nad instrumentami finansowania zewnętrznego; przypomina, że w ramach ostatniego przeglądu rozporządzenia finansowego uzgodniono, iż przed ustanowieniem nowego funduszu powierniczego z myślą o działaniach tematycznych odbywać się będą konsultacje z Parlamentem i Radą; apeluje ponadto do Komisji o udostępnianie Parlamentowi szczegółowych informacji o wszelkich istotnych autonomicznych przesunięciach środków lub anulowaniu zobowiązań w dziale 4; |
| --- | --- |

118.

| 119. | podkreśla, że delegacje UE wraz z państwami członkowskimi również mogą pomóc MŚP w korzystaniu z tych instrumentów finansowych, aby zbudować średnioterminowe relacje między przedsiębiorstwami UE a gospodarkami krajów otrzymujących wsparcie; |
| --- | --- |

119.

| 120. | podkreśla, że żaden instrument nie może istnieć bez przewidzenia jasnych i specjalnych pul i przydziałów środków finansowych dla różnych celów i priorytetów działań zewnętrznych UE, w tym demokracji, praw człowieka, rządów prawa, wsparcia dla społeczeństwa obywatelskiego, rozwiązywania konfliktów, państw niestabilnych, polityki rozwojowej i eliminacji ubóstwa, rozwoju gospodarczego i społecznego oraz wsparcia dla państw na różnych etapach przystąpienia do UE i dla państw sąsiedztwa UE; |
| --- | --- |

120.

| 121. | docenia zaangażowanie UE w takie kwestie, jak prawa człowieka, demokracja i wspieranie społeczeństwa obywatelskiego, a także różne cele i konkretną wartość polityczną i strategiczną obecnych instrumentów; podkreśla, że reforma nie powinna podważać celów politycznych poszczególnych instrumentów; uznaje specyfikę ENI, IPA II i EIDHR pod względem celów i realizacji, dlatego uważa, że powinny one pozostać niezależne z uwagi na względy polityczne i strategiczne; |
| --- | --- |

121.

| 122. | przypomina, że od 2006 r. EIDHR jest konkretnym wyrazem zobowiązania UE do wspierania i promowania demokracji i praw człowieka w państwach trzecich oraz umożliwiał UE podejmowanie interwencji bez ingerencji rządów, z myślą o wspieraniu zarejestrowanych i niezarejestrowanych organizacji pozarządowych w obszarach, które nie zawsze są objęte działaniami państw członkowskich UE; |
| --- | --- |

122.

| 123. | podkreśla, że należy ustanowić wspólne cele, w tym konieczność wzmocnienia podejścia opartego na prawach i uwzględniania praw człowieka, tak aby nadać znaczenie art. 21 TUE, który zobowiązuje UE do umacniania demokracji, praw człowieka i praworządności jako niezbędnego celu stosunków zewnętrznych; |
| --- | --- |

123.

| 124. | apeluje do ESDZ i Komisji o zapewnianie krajom partnerskim jasnych informacji na temat wszelkich reform; |
| --- | --- |

124.

| 125. | domaga się ustanowienia solidnych, spójnych procedur oceny i monitorowania, które mogą zapewnić analizę oceny jakościowej i ilościowej oraz śledzić postępy w osiąganiu ustanowionych celów z wykorzystaniem środków finansowych UE za pomocą rozmaitych instrumentów; |
| --- | --- |

125.

| 126. | podkreśla konieczność zapewnienia przewidywalności finansowania długoterminowego, przy jednoczesnym wprowadzeniu określonych kwot do elastycznego wykorzystania; powtarza, że elastyczność wymaga możliwości przenoszenia środków między pulami środków finansowych; przypomina, że środki finansowe przeznaczone na cele działań zewnętrznych nie mogą być przekierowywane, aby służyły innym celom, w tym zarządzaniu migracjami i bezpieczeństwu wewnętrznemu; podkreśla, że należy wprowadzić możliwość przenoszenia nieprzydzielonych środków w łącznym budżecie instrumentu na rzecz działań zewnętrznych w ramach limitu wynoszącego 10 % pierwotnych środków danego instrumentu, na działania elastyczne lub pilne, jednocześnie utrzymując cele polityki tego instrumentu; |
| --- | --- |

126.

| 127. | podkreśla, że przydzielanie państwom środków pomocowych nie powinno zależeć od porozumień migracyjnych zawartych z UE oraz że nie należy przekierowywać finansowania z ubogich regionów i krajów do krajów pochodzenia migrantów lub krajów, przez które przemieszczają się oni do Europy, wyłącznie ze względu na fakt, że znajdują się one na szlaku migracyjnym; |
| --- | --- |

127.

| 128. | przypomina, że beneficjenci doświadczają obecnie trudności w zabezpieczaniu finansowania w ramach instrumentów; wzywa do uproszczenia procedur, zmniejszenia obciążeń administracyjnych, przyjęcia w miarę możliwości ujednoliconych procedur dla poszczególnych zaangażowanych służb Komisji i ESDZ, utworzenia punktu kompleksowej obsługi dla organizacji ubiegających się o finansowanie z UE oraz korzystania w miarę możliwości z rozwiązań cyfrowych w celu usprawnienia i ograniczenia obciążeń biurokratycznych, jednak nie kosztem nadzoru budżetowego, identyfikowalności i kontroli; |
| --- | --- |

128.

| 129. | podkreśla potrzebę współpracy między wszystkimi służbami Komisji i ESDZ w celu zapewnienia, by unijne finansowanie zewnętrzne opierało się na polityce, a nie na instrumentach, aby zapobiegać rozbieżnościom, niespójnościom, zbędnym kosztom, nakładaniu się zakresów i marnowaniu się wiedzy eksperckiej oraz aby osiągnąć cele wspólne dla całości działań zewnętrznych UE; |
| --- | --- |

129.

| 130. | podkreśla potrzebę zapewnienia bardziej strategicznych wytycznych politycznych oraz nadrzędnej strategii i dokumentów towarzyszących, opracowanych przy współudziale wszystkich odpowiednich służb Komisji i ESDZ i wspólnych dla nich, a także zarządzanych i monitorowanych w ramach struktury zarządzania, którą należy stworzyć, ustanawiając cele działań zewnętrznych UE na nadchodzący okres oraz określając sposób, w jaki instrument będzie wdrażany w celu ich osiągnięcia; apeluje o wykorzystywanie zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej wiedzy fachowej przy wyznaczaniu takich celów; zaleca, aby całe programowanie uwzględniało analizę wrażliwości na konflikty, polityczną analizę gospodarki i ocenę ryzyka oraz środki łagodzące, które mogłyby zostać w sposób elastyczny przesunięte w przypadkach, w których występuje ryzyko; |
| --- | --- |

130.

| 131. | apeluje o zbadanie sposobów na poprawę koordynacji i spójności ze strategiami politycznymi dotyczącymi finansowania zewnętrznego przez państwa członkowskie UE, w tym przez wzmocnienie wspólnego programowania; |
| --- | --- |

131.

| 132. | apeluje o zwiększenie możliwości finansowania dla organizacji pozarządowych poprzez wyjaśnienie i zapewnienie większych możliwości w zakresie współfinansowania dzięki ustanowieniu wieloletnich partnerstw i zapewnieniu zrównoważonego charakteru działań; |
| --- | --- |

132.

| 133. | domaga się ulepszonych wymogów dotyczących szybszego podejmowania decyzji w celu zwiększenia zdolności UE w zakresie reagowania na szybko zmieniające się wydarzenia; |
| --- | --- |

133.

| 134. | podkreśla znaczenie zwiększenia widoczności i podnoszenia świadomości w odniesieniu do działań zewnętrznych UE – w tym przez wykorzystywanie grupy zadaniowej UE ds. komunikacji strategicznej – oraz wpływu UE na świecie; apeluje, aby było to postrzegane jako cel polityki; dlatego podkreśla pilną potrzebę komunikacji strategicznej poszczególnych krajów lub regionów w delegaturach UE oraz znacznie zwiększonej koordynacji i wymiany informacji między delegaturami UE i państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

134.

| 135. | podkreśla, że delegatury UE odgrywają kluczową rolę w lokalnym programowaniu, nadzorze nad programowaniem, ostatecznej wypłacie środków finansowych oraz identyfikacji beneficjentów, w szczególności w przypadku obrońców praw człowieka i organizacji społeczeństwa obywatelskiego prowadzących działania we wrażliwych obszarach; przypomina, że delegatury UE nie mogą być wyłącznie odpowiedzialne za decyzje dotyczące finansowania ze względu na ich pracę i status w państwach trzecich; |
| --- | --- |

135.

| 136. | podkreśla, że programowanie instrumentów musi ściśle angażować społeczeństwo obywatelskie poszczególnych krajów i opierać się w większym stopniu na zdecentralizowanej współpracy przy jego inicjowaniu, rozwijaniu i wdrażaniu, aby ustanowić solidne i trwałe partnerstwa, zaspokoić konkretne potrzeby ludności i uwzględnić realia społeczne danej ludności; |
| --- | --- |

136.

| 137. | przypomina, że w niektórych przypadkach osiąganiu celów politycznych UE takich jak prawa człowieka, rządy prawa i rozwój lepiej służy udzielanie różnych mniejszych dotacji organizacjom oddolnym niż jednej dużej puli środków jednemu beneficjentowi; |
| --- | --- |

137.

| 138. | podkreśla znaczenie zasady „więcej za więcej”i warunkowości; uważa, że należy ustanowić mocniejsze mechanizmy warunkowości, w ramach których bezpośrednie wsparcie budżetowe dla organów państwowych lub rządowych i podmiotów niepaństwowych mogłoby być wstrzymywane lub w miarę możliwości przekierowywane na społeczeństwo obywatelskie w przypadkach, w których instytucje te nie stosowałyby się do celów wypłacanego finansowania bądź nie zgadzały z potrzebą ich przestrzegania lub naruszałyby zasady rządów prawa i prawa człowieka; |
| --- | --- |

138.

| 139. | domaga się przejrzystości, rozliczalności, kontroli, dodatkowości w rozwoju, poszanowania dla zasad skuteczności pomocy i rozwoju oraz silnych gwarancji dotyczących środowiska, praw człowieka i kwestii społecznych podczas wykorzystywania pomocy rozwojowej w celu stymulowania inwestycji sektora prywatnego; |
| --- | --- |

139.

| 140. | zwraca się do Komisji, by rozważyła przeznaczenie funduszy w ramach instrumentów finansowania zewnętrznego na rzecz współpracy z krajami trzecimi, w szczególności krajami rozwijającymi się, oraz wsparcia technicznego dla tych krajów, aby wspierać członkostwo w porozumieniu z Wassenaar, Grupie Australijskiej, Reżimie Kontrolnym Technologii Rakietowych i Grupie Dostawców Jądrowych oraz by zapobiegać łamaniu praw człowieka w kontekście trwającego przekształcenia rozporządzenia w sprawie produktów podwójnego zastosowania. |
| --- | --- |

140.

| 141. | podkreśla, że jakakolwiek przyszła struktura wymaga odpowiednich mechanizmów kontroli i równowagi, przejrzystości, uprawnień kontrolnych względem wdrażania, w tym wzmocnionego strategicznego wkładu politycznego i kontroli wdrażania ze strony Parlamentu, stosowania aktów delegowanych w celu rewizji priorytetów tematycznych, jeśli są zawarte w załącznikach do aktów ustawodawczych, a także przyjmowania dodatkowych istotnych elementów, takich jak dokumenty strategiczne i dotyczące wieloletniego programowania; |
| --- | --- |

141.

| 142. | jest przekonany, że instrumenty finansowania zewnętrznego na okres po roku 2020 muszą przestrzegać budżetowych zasad uczciwości i jednolitości; |
| --- | --- |

142.

| 143. | jest zdania, że procedury przeglądu śródokresowego i kontroli budżetowej powinny być dostatecznie rygorystyczne i przejrzyste, aby zapewnić maksymalną możliwą absorpcję środków i umożliwić wprowadzanie modyfikacji w celu zwiększenia – w razie potrzeby – zdolności absorpcyjnych; |
| --- | --- |

143.

o

o o

| 144. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Radzie. |
| --- | --- |

144.

---

(1)  Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 27.

(2)  Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 11.

(3)  Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 1.

(4)  Dz.U. L 335 z 15.12.2017, s. 6.

(5)  Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 77.

(6)  Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 85.

(7)  Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 44.

(8)  Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 95.

(9)  Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30.

(10)  Dz.U. L 249 z 27.9.2017, s. 1.

(11)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(12)  Zobacz sprawozdanie A8-0211/2017.

(13)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

(14)  Dz.U. C 407 z 8.12.2015, s. 8.

(15)  Dz.U. C 60 z 16.2.2016, s. 3.

(16)  Dz.U. C 122 z 19.4.2017, s. 4.

(17)  Opublikowane na stronie internetowej Komisji: https://ec.europa.eu/europeaid/public-consultation-external-financing-instruments-european-union_en

(18)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0493.

(19)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0026.

(20)  Dz.U. C 58 z 15.2.2018, s. 109.

(21)  Dz.U. C 408 z 30.11.2017, s. 21.

(22)  Dz.U. C 265 z 11.8.2017, s. 110.

(23)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0440.

(24)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0306.

(25)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0036.

(26)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0037.

(27)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0094.

(28)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0262.

(29)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0263.

(30)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0261.

(31)  Dz.U. C 208 z 10.6.2016, s. 25.

(32)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0408.

(33)  https://eeas.europa.eu/archives/docs/top_stories/pdf/eugs_review_web.pdf

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/94 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/94

---

P8_TA(2018)0120

Sprawozdania roczne za lata 2015 i 2016 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie sprawozdań rocznych za lata 2015–2016 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (2017/2010(INI))

(2019/C 390/11)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Protokół (nr 1) w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół (nr 1) w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Protokół (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| — | uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa, i jego najnowszą wersję, porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa, i jego najnowszą wersję, porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (1),

| — | uwzględniając praktyczne zasady uzgodnione w dniu 22 lipca 2011 r. pomiędzy właściwymi służbami Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące stosowania art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w przypadku porozumień w pierwszym czytaniu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając praktyczne zasady uzgodnione w dniu 22 lipca 2011 r. pomiędzy właściwymi służbami Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące stosowania art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w przypadku porozumień w pierwszym czytaniu,

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 17 maja 2017 r. dotyczącą rocznego sprawozdania za rok 2014 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (2) oraz rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. dotyczącą sprawozdań rocznych za lata 2012–2013 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 17 maja 2017 r. dotyczącą rocznego sprawozdania za rok 2014 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (2) oraz rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. dotyczącą sprawozdań rocznych za lata 2012–2013 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (3),

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji za rok 2015 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (COM(2016)0469) oraz sprawozdanie roczne Komisji za rok 2016 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (COM(2017)0600), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji za rok 2015 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (COM(2016)0469) oraz sprawozdanie roczne Komisji za rok 2016 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (COM(2017)0600),

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji za rok 2015 na temat stosunków między Komisją Europejską a parlamentami narodowymi (COM(2016)0471) oraz sprawozdanie roczne Komisji za rok 2016 temat stosunków między Komisją Europejską a parlamentami narodowymi (COM(2017)0601), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji za rok 2015 na temat stosunków między Komisją Europejską a parlamentami narodowymi (COM(2016)0471) oraz sprawozdanie roczne Komisji za rok 2016 temat stosunków między Komisją Europejską a parlamentami narodowymi (COM(2017)0601),

| — | uwzględniając wszystkie wcześniejsze komunikaty Komisji na temat potrzeby lepszego stanowienia prawa w celu uzyskania lepszych wyników na rzecz obywateli UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wszystkie wcześniejsze komunikaty Komisji na temat potrzeby lepszego stanowienia prawa w celu uzyskania lepszych wyników na rzecz obywateli UE,

| — | uwzględniając decyzję przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 14 listopada 2017 r. o ustanowieniu grupy zadaniowej ds. zasad pomocniczości, proporcjonalności i „robić mniej, ale efektywniej”(C(2017)7810), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 14 listopada 2017 r. o ustanowieniu grupy zadaniowej ds. zasad pomocniczości, proporcjonalności i „robić mniej, ale efektywniej”(C(2017)7810),

| — | uwzględniając półroczne sprawozdania Konferencji Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej (COSAC) w sprawie zmiany stosowanych w Unii Europejskiej procedur i praktyk dotyczących kontroli parlamentarnej z dni 19 czerwca 2014 r., 14 listopada 2014 r., 6 maja 2015 r., 4 listopada 2015 r., 18 maja 2016 r., 18 października 2016 r. i 3 maja 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając półroczne sprawozdania Konferencji Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej (COSAC) w sprawie zmiany stosowanych w Unii Europejskiej procedur i praktyk dotyczących kontroli parlamentarnej z dni 19 czerwca 2014 r., 14 listopada 2014 r., 6 maja 2015 r., 4 listopada 2015 r., 18 maja 2016 r., 18 października 2016 r. i 3 maja 2017 r.,

| — | uwzględniając porozumienie o współpracy między Parlamentem Europejskim a Komitetem Regionów podpisane w dniu 5 lutego 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie o współpracy między Parlamentem Europejskim a Komitetem Regionów podpisane w dniu 5 lutego 2014 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne Komitetu Regionów w sprawie pomocniczości za rok 2015, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne Komitetu Regionów w sprawie pomocniczości za rok 2015,

| — | uwzględniając art. 52 i 132 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 i 132 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Spraw Konstytucyjnych (A8-0141/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Spraw Konstytucyjnych (A8-0141/2018),

| A. | mając na uwadze, że lata 2015 i 2016 były dwoma pierwszymi pełnymi latami urzędowania Komisji pod przewodnictwem Jeana-Claude’a Junckera, który objął stanowisko w listopadzie 2014 r.; mając na uwadze, że przewodniczący Juncker zobowiązał się, że umieści pomocniczość w centrum europejskiego procesu demokratycznego i zapewni pełną zgodność z zasadami pomocniczości i proporcjonalności w trakcie całego procesu ustawodawczego; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że lata 2015 i 2016 były dwoma pierwszymi pełnymi latami urzędowania Komisji pod przewodnictwem Jeana-Claude’a Junckera, który objął stanowisko w listopadzie 2014 r.; mając na uwadze, że przewodniczący Juncker zobowiązał się, że umieści pomocniczość w centrum europejskiego procesu demokratycznego i zapewni pełną zgodność z zasadami pomocniczości i proporcjonalności w trakcie całego procesu ustawodawczego;

| B. | mając na uwadze, że nowe Porozumienie międzyinstytucjonalne z 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa uwzględnia zobowiązanie trzech instytucji do przestrzegania i wdrażania zasad pomocniczości i proporcjonalności; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że nowe Porozumienie międzyinstytucjonalne z 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa uwzględnia zobowiązanie trzech instytucji do przestrzegania i wdrażania zasad pomocniczości i proporcjonalności;

| C. | mając na uwadze, że w 2015 r. Komisja otrzymała osiem uzasadnionych opinii w sprawie trzech wniosków Komisji; mając na uwadze, że łączna liczba opinii otrzymanych tamtego roku przez Komisję wynosiła 350; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w 2015 r. Komisja otrzymała osiem uzasadnionych opinii w sprawie trzech wniosków Komisji; mając na uwadze, że łączna liczba opinii otrzymanych tamtego roku przez Komisję wynosiła 350;

| D. | mając na uwadze, że w 2016 r. Komisja otrzymała 65 uzasadnionych opinii w sprawie 26 wniosków Komisji; mając na uwadze, że liczba ta oznacza wzrost o 713 % w stosunku do ośmiu uzasadnionych opinii otrzymanych w 2015 r. i stanowi trzecią najwyższą odnotowaną liczbę opinii otrzymanych w roku kalendarzowym od czasu wprowadzenia mechanizmu kontroli zasady pomocniczości w Traktacie z Lizbony w 2009 r. (po 84 opiniach otrzymanych w 2012 r. i 70 opiniach otrzymanych w 2013 r.); mając na uwadze, że łączna liczba opinii otrzymanych tamtego roku przez Komisję znacząco wzrosła do łącznie 620; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w 2016 r. Komisja otrzymała 65 uzasadnionych opinii w sprawie 26 wniosków Komisji; mając na uwadze, że liczba ta oznacza wzrost o 713 % w stosunku do ośmiu uzasadnionych opinii otrzymanych w 2015 r. i stanowi trzecią najwyższą odnotowaną liczbę opinii otrzymanych w roku kalendarzowym od czasu wprowadzenia mechanizmu kontroli zasady pomocniczości w Traktacie z Lizbony w 2009 r. (po 84 opiniach otrzymanych w 2012 r. i 70 opiniach otrzymanych w 2013 r.); mając na uwadze, że łączna liczba opinii otrzymanych tamtego roku przez Komisję znacząco wzrosła do łącznie 620;

| E. | mając na uwadze, że w dniu 19 maja 2015 r. Komisja przyjęła zestaw środków związanych z tworzeniem lepszych uregulowań prawnych wraz z nowymi zintegrowanymi wytycznymi dotyczącymi lepszego stanowienia prawa, w tym zmienionymi wytycznymi odnośnie do oceny przestrzegania zasady pomocniczości i proporcjonalności w ramach oceny skutków nowych inicjatyw; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w dniu 19 maja 2015 r. Komisja przyjęła zestaw środków związanych z tworzeniem lepszych uregulowań prawnych wraz z nowymi zintegrowanymi wytycznymi dotyczącymi lepszego stanowienia prawa, w tym zmienionymi wytycznymi odnośnie do oceny przestrzegania zasady pomocniczości i proporcjonalności w ramach oceny skutków nowych inicjatyw;

| F. | mając na uwadze, że w 2015 r. Komisja uruchomiła stronę internetową „Zmniejsz obciążenie – wyraź swoją opinię” (4) oraz platformę REFIT (na rzecz sprawności i wydajności regulacyjnej), zapewniając zainteresowanym stronom dodatkowe możliwości informowania Komisji o wszelkich niedociągnięciach w ramach istniejących środków regulacyjnych, w tym w odniesieniu do kwestii związanych z pomocniczością lub proporcjonalnością; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w 2015 r. Komisja uruchomiła stronę internetową „Zmniejsz obciążenie – wyraź swoją opinię” (4) oraz platformę REFIT (na rzecz sprawności i wydajności regulacyjnej), zapewniając zainteresowanym stronom dodatkowe możliwości informowania Komisji o wszelkich niedociągnięciach w ramach istniejących środków regulacyjnych, w tym w odniesieniu do kwestii związanych z pomocniczością lub proporcjonalnością;

| G. | mając na uwadze, że w 2015 r. Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego przygotowało 13 wstępnych ocen, jedną ocenę skutków merytorycznych poprawek Parlamentu oraz sześć ocen skutków ex post; mając na uwadze, że przygotowało ono również cztery sprawozdania dotyczące kosztów braku działań na szczeblu europejskim oraz dwie oceny europejskiej wartości dodanej; mając na uwadze, że w 2016 r. Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego przygotowało 36 wstępnych ocen, jedną ocenę skutków merytorycznych poprawek Parlamentu oraz 14 europejskich ocen skutków ex post; mając na uwadze, że przygotowało ono również siedem sprawozdań dotyczących kosztów braku działań na szczeblu europejskim oraz pięć ocen europejskiej wartości dodanej; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w 2015 r. Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego przygotowało 13 wstępnych ocen, jedną ocenę skutków merytorycznych poprawek Parlamentu oraz sześć ocen skutków ex post; mając na uwadze, że przygotowało ono również cztery sprawozdania dotyczące kosztów braku działań na szczeblu europejskim oraz dwie oceny europejskiej wartości dodanej; mając na uwadze, że w 2016 r. Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego przygotowało 36 wstępnych ocen, jedną ocenę skutków merytorycznych poprawek Parlamentu oraz 14 europejskich ocen skutków ex post; mając na uwadze, że przygotowało ono również siedem sprawozdań dotyczących kosztów braku działań na szczeblu europejskim oraz pięć ocen europejskiej wartości dodanej;

| H. | mając na uwadze, że uprawnienia delegowane w aktach ustawodawczych Unii przyznaje się wówczas, gdy potrzebna jest elastyczność i skuteczność, przy czym nie można ich zapewnić za pomocą zwykłej procedury ustawodawczej; mając na uwadze, że przyjmowanie zasad mających istotne znaczenie dla podejmowanej kwestii jest zastrzeżone dla prawodawców; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że uprawnienia delegowane w aktach ustawodawczych Unii przyznaje się wówczas, gdy potrzebna jest elastyczność i skuteczność, przy czym nie można ich zapewnić za pomocą zwykłej procedury ustawodawczej; mając na uwadze, że przyjmowanie zasad mających istotne znaczenie dla podejmowanej kwestii jest zastrzeżone dla prawodawców;

| I. | mając na uwadze, że pomocniczość i proporcjonalność mają kluczowe znaczenie w odniesieniu do ocen skutków i retrospektywnej oceny, rozstrzygających, czy działania na szczeblu UE są konieczne, czy cele tych działań można skuteczniej osiągnąć przy wykorzystaniu innych środków oraz czy rzeczywiście przynoszą one oczekiwane rezultaty pod względem skuteczności, wydajności, spójności, adekwatności i unijnej wartości dodanej; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że pomocniczość i proporcjonalność mają kluczowe znaczenie w odniesieniu do ocen skutków i retrospektywnej oceny, rozstrzygających, czy działania na szczeblu UE są konieczne, czy cele tych działań można skuteczniej osiągnąć przy wykorzystaniu innych środków oraz czy rzeczywiście przynoszą one oczekiwane rezultaty pod względem skuteczności, wydajności, spójności, adekwatności i unijnej wartości dodanej;

| J. | mając na uwadze, że w 2014 r. trzy izby parlamentów narodowych (duński Folketing, niderlandzka Tweede Kamer i brytyjska Izba Lordów) przedłożyły sprawozdania zawierające szczegółowe propozycje dotyczące sposobu wzmocnienia roli parlamentów narodowych w procesie decyzyjnym; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w 2014 r. trzy izby parlamentów narodowych (duński Folketing, niderlandzka Tweede Kamer i brytyjska Izba Lordów) przedłożyły sprawozdania zawierające szczegółowe propozycje dotyczące sposobu wzmocnienia roli parlamentów narodowych w procesie decyzyjnym;

| 1. | przypomina o znaczeniu przygotowywanych przez Komisję sprawozdań rocznych w sprawie pomocniczości i proporcjonalności; zauważa, że sprawozdania roczne Komisji za lata 2015 i 2016 są bardziej szczegółowe i wyczerpujące niż sprawozdania dotyczące lat poprzednich; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że ważne jest, aby UE działała tylko wtedy, gdy może wnieść wartość dodaną na rzecz ograniczenia „deficytu demokracji”; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że pomocniczość i proporcjonalność są podstawowymi zasadami, które instytucje UE powinny brać pod uwagę podczas wykonywania uprawnień UE w celu zapewnienia wnoszenia przez działania UE wartości dodanej; przypomina, iż celem tych zasad jest usprawnianie funkcjonowania Unii poprzez zagwarantowanie, że działania na szczeblu unijnym są konieczne, ich cele nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie działające indywidualnie, ich natura i istota nie wykraczają poza to, co jest niezbędne, aby osiągnąć cele Traktatów, i że są one podejmowane zawsze na najbardziej odpowiednim szczeblu sprawowania rządów; zwraca uwagę na fakt, że zasady te można niewłaściwie wykorzystywać, tak aby służyły one celom antyunijnym, i podkreśla, że instytucje UE powinny zachować czujność, aby unikać tego zagrożenia i mu przeciwdziałać; |
| --- | --- |

3.

| 4. | przypomina, że zasada pomocniczości jest podstawową zasadą federacji, a jednocześnie jest niedookreślonym pojęciem prawnym, które w związku z tym powinno podlegać interpretacji politycznej; |
| --- | --- |

4.

| 5. | rozumie, że zasady pomocniczości nie można wykorzystywać do dokonywania restrykcyjnej interpretacji uprawnień przyznanych Unii na mocy traktatów; |
| --- | --- |

5.

| 6. | uważa, że rozważania na temat zasady pomocniczości i jej kontroli należy prowadzić w kontekście coraz częstszych postulatów obywateli, by Unia stawiała czoła światowym wyzwaniom, takim jak międzykontynentalne przepływy finansowe, bezpieczeństwo, migracja i zmiana klimatu; |
| --- | --- |

6.

| 7. | z zadowoleniem przyjmuje odniesienie do zasady pomocniczości w deklaracji rzymskiej z dnia 25 marca 2017 r.; jest zdania, że zasada ta powinna być ważnym elementem refleksji nad przyszłością UE; |
| --- | --- |

7.

| 8. | przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę – ogłoszoną przez przewodniczącego Komisji Jeana-Claude’a Junckera w orędziu o stanie Unii w 2017 r. – dotyczącą utworzenia grupy zadaniowej ds. zasad pomocniczości, proporcjonalności i „robić mniej, ale efektywniej”, na czele której ma stanąć wiceprzewodniczący Komisji Frans Timmermans; przypomina, że Parlament uznał, iż uczestnictwo w grupie zadaniowej utworzonej przez Komisję deprecjonowałoby instytucjonalną rolę Parlamentu oraz jego status jedynej wybieranej bezpośrednio instytucji Unii Europejskiej, która reprezentuje obywateli na szczeblu Unii i pełni kontrolę polityczną nad Komisją, i że w związku z tym postanowił odrzucić zaproszenie do udziału w pracach tej grupy zadaniowej; |
| --- | --- |

8.

| 9. | zwraca uwagę na metodykę zastosowaną przez Komisję w sprawozdaniach rocznych za lata 2015 i 2016, w których uzasadnione opinie przedstawione przez parlamenty narodowe w ramach pakietu wniosków klasyfikuje się jako jedną uzasadnioną opinię, nie zaś jako uzasadnione opinie w sprawie poszczególnych wniosków oddzielnie; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zdaje sobie sprawę, że liczba uzasadnionych opinii przedłożonych przez parlamenty narodowe w 2016 r. (65) to trzecia pod względem wielkości liczba takich opinii złożonych w roku kalendarzowym od czasu wprowadzenia mechanizmu kontroli zasady pomocniczości w traktacie lizbońskim; odnotowuje gwałtowny wzrost tej liczby (+713 %) w porównaniu z rokiem 2015, kiedy to wpłynęło osiem uzasadnionych opinii; zauważa ponadto duży wzrost liczby opinii, jakie Komisja otrzymała w ramach dialogu politycznego (z 350 do 620); podkreśla, że wzrost ten nastąpił w okresie, w którym prowadzono mniej działań legislacyjnych, co pokazuje również, że udział parlamentów narodowych ewoluował w porównaniu z poprzednimi latami; z zadowoleniem przyjmuje wyraźne zainteresowanie parlamentów narodowych procesem decyzyjnym UE; |
| --- | --- |

10.

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że więcej parlamentów narodowych wydało uzasadnione opinie (26 z 41 w 2016 r., a tylko osiem w 2015 r.); zauważa wyraźną różnicę między izbami, które są aktywne w ramach dialogu politycznego i uzasadnionych opinii; podkreśla, że parlamenty narodowe są wciąż bardziej zainteresowane wywieraniem wpływu na treść prawodawstwa unijnego, niż identyfikowaniem przypadków problematycznych pod względem pomocniczości; zauważa, że uprawnienia parlamentów narodowych do monitorowania przestrzegania zasad pomocniczości i proporcjonalności obejmują również prawo do zwrócenia się do unijnego prawodawcy o podjęcie działań na poziomie europejskim, jeżeli zajdzie taka potrzeba; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wyraża uznanie dla pracy wykonanej przez Radę ds. Ocen Skutków (IAB) oraz przez będącą jej następczynią od lipca 2015 r. Radę ds. Kontroli Regulacyjnej (RSB); zauważa, że Rada ds. Ocen Skutków i Rada ds. Kontroli Regulacyjnej uznały, że w 2015 r. około 23 % ocen skutków, które poddały przeglądowi, wymagało udoskonalenia w zakresie zasady pomocniczości albo proporcjonalności lub też obu tych zasad; zauważa, że w 2016 r. odsetek ocen skutków uznanych przez Radę ds. Kontroli Regulacyjnej za niezadowalające wyniósł 15 %; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że odsetek ten zmalał w porównaniu z latami wcześniejszymi; podkreśla, że Komisja dokonała przeglądu wszystkich odnośnych ocen skutków, uwzględniając analizy sporządzone przez Radę ds. Kontroli Regulacyjnej; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zauważa, że wdrożenie programu lepszego stanowienia prawa skłoniło Komisję do opracowania solidniejszych instrumentów i procedur wewnętrznych mających na celu zapobieganie naruszeniom zasady pomocniczości; podkreśla, że oceny skutków są kluczowym instrumentem pozwalającym zapewnić poszanowanie zasad pomocniczości i proporcjonalności oraz wspierać ponoszenie odpowiedzialności; podkreśla w szczególności rolę Rady ds. Kontroli Regulacyjnej i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zasady pomocniczości i proporcjonalności wchodzą obecnie w zakres kontroli jakości, którą ta rada przeprowadza; podkreśla jednak, że Rada ds. Kontroli Regulacyjnej może działać jeszcze bardziej niezależnie; |
| --- | --- |

13.

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie przez Komisję w maju 2015 r. nowego zestawu środków związanego z tworzeniem lepszych uregulowań prawnych, mającego zapewnić, aby unijne ustawodawstwo skuteczniej służyło interesowi publicznemu, oraz zagwarantować, że zasady pomocniczości i proporcjonalności będą przestrzegane w sposób bardziej kompleksowy, co z kolei przyczyni się do większej przejrzystości procesu decyzyjnego UE; uważa, że nowe ramy lepszego stanowienia prawa powinny być dla Unii Europejskiej narzędziem służącym do działania w pełnej zgodności z zasadami pomocniczości i proporcjonalności; niezależnie od powyższego podkreśla, że o ile należy zapewnić badania służące do oceny zgodności z tymi zasadami, aby Unia Europejska podejmowała działania tylko w dziedzinach, w których wnosi wartość dodaną, nie powinno to powodować niepotrzebnych opóźnień w przyjmowaniu stosownego prawodawstwa; |
| --- | --- |

14.

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje fakt opublikowania przez Komisję w dniu 24 października 2017 r. komunikatu zatytułowanego „Dokończenie realizacji Programu lepszego stanowienia prawa: lepsze rozwiązania na rzecz lepszych rezultatów”, w którym Komisja przedstawia podjęte starania na rzecz zwiększenia przejrzystości, legitymacji i rozliczalności swych prac nad zapewnieniem lepszego stanowienia prawa, w szczególności w odniesieniu do procesu konsultacji i możliwości wyrażania opinii przez zainteresowane strony w odniesieniu do wniosków Komisji; |
| --- | --- |

15.

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie przez Komisję w 2015 r. nowych mechanizmów konsultacji i informacji zwrotnej w odniesieniu do nowych inicjatyw politycznych; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla potrzebę odpowiedniego wyjaśnienia potrzeby inicjatyw ustawodawczych i ich wpływu na wszystkie istotne sektory (gospodarka, środowisko i sektor społeczny) w celu zapewnienia poszanowania zasad pomocniczości i proporcjonalności; |
| --- | --- |

17.

| 18. | popiera zobowiązanie Komisji, aby przed rozważeniem ewentualnych zmian ustawodawczych w pierwszej kolejności dokonywać ich oceny; uważa w związku z tym, że Unia Europejska i organy państw członkowskich powinny ściśle ze sobą współpracować w celu zapewnienia lepszego monitorowania, mierzenia i oceniania faktycznego wpływu unijnych regulacji na obywateli, gospodarkę, strukturę społeczną i środowisko; |
| --- | --- |

18.

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje podpisanie w 2016 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa; przypomina, że Komisja jest zobowiązana do wyjaśnienia w uzasadnieniach, na jakich podstawach zasadzają się przedstawiane przez nią wnioski w kontekście zasad pomocniczości i proporcjonalności; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że za pośrednictwem porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa Komisja zobowiązała się do udostępniania parlamentom narodowym ocen skutków swoich wniosków ustawodawczych i nieustawodawczych; przypomina, że w porozumieniu tym podkreślono również potrzebę większej przejrzystości procedury ustawodawczej oraz że informacje przekazywane parlamentom narodowym muszą umożliwiać im pełne wykonywanie ich uprawnień wynikających z traktatów; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zachęca parlamenty narodowe do wyraźnego wskazywania, od samego początku, że przedstawiona przez nie opinia jest uzasadnioną opinią złożoną zgodnie z protokołem nr 2 do Traktatów oraz do wskazywania wniosku ustawodawczego, którego ta opinia dotyczy, a ponadto do wyraźnego podania powodów, dla których uznają one, że wniosek narusza zasadę pomocniczości, do zamieszczania krótkiego streszczenia argumentacji oraz do przestrzegania terminu ośmiu tygodni od daty otrzymania odnośnego projektu aktu ustawodawczego; zauważa, że ułatwi to terminowe i należyte rozpatrywanie uzasadnionych opinii przez wszystkie zainteresowane instytucje; |
| --- | --- |

20.

| 21. | jest zdania, że od czasu przyjęcia Traktatu z Lizbony zaangażowanie parlamentów narodowych w procedury ustawodawcze UE znacznie wzrosło dzięki kontaktom z innymi parlamentami narodowymi; zachęca parlamenty narodowe, by kontynuowały i nadal pogłębiały kontakty międzyparlamentarne, również w wymiarze dwustronnym, aby w ten sposób zacieśnić współpracę między państwami członkowskimi, oraz by podejmowały te działania z myślą o wizji demokratycznej Europy w obszarach, w których Unia może wnieść wartość dodaną i w duchu solidarności, w oparciu o praworządność i prawa podstawowe; podkreśla, że te kontakty mogą ułatwić wymianę najlepszych praktyk dotyczących stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności; |
| --- | --- |

21.

| 22. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Parlament coraz częściej i regularniej odgrywa rolę rozmówcy w stosunkach parlamentami narodowymi i pośrednika między nimi w sprawach dotyczących mechanizmów pomocniczości i proporcjonalności; uważa, że intensyfikacja dialogu politycznego z parlamentami narodowymi mogłaby posłużyć do uzasadnienia kontroli zgodności z zasadami pomocniczości i proporcjonalności dzięki większemu skupieniu się na kwestiach merytorycznych wniosków ustawodawczych; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zwraca uwagę na fakt, że w 2016 r. 14 izb 11 parlamentów narodowych przesłało uzasadnione opinie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy zmieniającej dyrektywę 96/71/WE z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (COM(2016)0128), a tym samym osiągnięto próg jednej trzeciej głosów, który na mocy art. 7 ust. 2 protokołu nr 2 do Traktatów wymagany jest do uruchomienia tzw. procedury „żółtej kartki”; przypomina, że argumenty wysuwane przez parlamenty narodowe były w Parlamencie szeroko omawiane z Komisją; odnotowuje, że Komisja podjęła dialog z parlamentami narodowymi w ramach Konferencji Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej (COSAC); zauważa, że Komisja wydała komunikat, w którym obszernie wyjaśniła powody przemawiające za podtrzymaniem wniosku (5); uważa, że pomimo wątpliwości zgłoszonych przez kilka parlamentów państw członkowskich Komisja w pełni wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku uzasadnienia swojej decyzji; |
| --- | --- |

23.

| 24. | odnotowuje, że w odniesieniu do wyżej wspomnianego wniosku Komisji siedem izb parlamentów narodowych w ramach dialogu politycznego przesłało swoje opinie, w których zasadniczo uznawały one wniosek za zgodny z zasadą pomocniczości; zauważa, że działająca przy Komitecie Regionów grupa ekspertów ds. pomocniczości uznała, że cel wniosku może zostać lepiej osiągnięty na szczeblu UE; |
| --- | --- |

24.

| 25. | przypomina, że procedura „żółtej kartki”została w przeszłości uruchomiona dwukrotnie (raz w 2012 r. i raz w 2013 r.), co – jeśli uwzględni się ponadto tę nową procedurę „żółtej kartki”– potwierdza, że ten system funkcjonuje oraz że parlamenty narodowe mogą z łatwością i terminowo uczestniczyć w debacie dotyczącej pomocniczości, kiedy tylko mają taką wolę; uważa w każdym razie, że wyższy poziom wiedzy na temat roli parlamentów narodowych i lepsza współpraca między nimi mogłyby usprawnić monitorowanie ex ante stosowania zasady pomocniczości; |
| --- | --- |

25.

| 26. | przypomina, że zgodnie z art. 7 protokołu nr 2 do Traktatów instytucje unijne powinny uwzględniać uzasadnione opinie wydane przez parlamenty narodowe lub izbę parlamentu narodowego; zwraca uwagę, że kilka parlamentów narodowych wyraziło w przeszłości rozczarowanie z powodu odpowiedzi udzielonych przez Komisję w przypadkach zastosowania procedury „żółtej kartki”; zauważa jednak, że Komisja wdrożyła procedury mające zapewnić terminowe udzielanie parlamentom narodowym odpowiedzi merytorycznych i politycznych; wzywa Komisję do systematycznego przekazywania swoich odpowiedzi na uzasadnione opinie Parlamentowi Europejskiemu; |
| --- | --- |

26.

| 27. | przyjmuje do wiadomości zmiany w mechanizmie kontroli zasady pomocniczości zaproponowane przez kilka parlamentów narodowych; z zadowoleniem przyjmuje konkluzję, do której doszła Konferencja Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej, że wszelkie usprawnienia mechanizmu kontroli zasady pomocniczości nie powinny wiązać się z koniecznością zmiany Traktatów; zauważa, że wydłużenie terminu ośmiu tygodniu, w którym parlamenty narodowe mogą sporządzić uzasadnioną opinię, wymagałoby zmiany Traktatów lub załączonych do nich protokołów; przypomina kontekst pisma z dnia 1 grudnia 2009 r. w sprawie praktycznych rozwiązań dotyczących stosowania mechanizmu kontroli zasady pomocniczości wystosowanego przez przewodniczącego i wiceprzewodniczącego Komisji do przewodniczących parlamentów narodowych, w którym Komisja wskazała, że w celu uwzględnienia okresu przerwy wakacyjnej parlamentów narodowych miesiąc sierpień nie będzie brany pod uwagę podczas ustalania terminów, o których mowa w protokole nr 2; przypomina o propozycji przedstawionej przez kilka parlamentów narodowych, zgodnie z którą Komisja powinna również rozważyć możliwość, aby przy obliczaniu ośmiotygodniowego terminu nie była uwzględniana również grudniowa przerwa w pracach parlamentów narodowych; |
| --- | --- |

27.

| 28. | podkreśla, że przyjmowanie aktów prawnych wymaga zgody znacznej większości w Radzie, skupiającej ministrów krajowych ze wszystkich państw członkowskich, którzy powinni ponosić odpowiedzialność polityczną przed swoimi parlamentami narodowymi; |
| --- | --- |

28.

| 29. | zauważa, że istnieje już wiele narzędzi umożliwiających parlamentom narodowym i obywatelom udział w każdym etapie procedury ustawodawczej, co zapewnia monitorowanie przestrzegania zasad pomocniczości i proporcjonalności; zachęca zatem, aby w pełni korzystać z tych istniejących już narzędzi, unikając – w miarę możliwości – tworzenia jeszcze bardziej złożonych struktur administracyjnych i przewlekłych procedur w czasach, gdy UE usilnie stara się o to, by obywatele Unię lepiej rozumieli, zawsze mając na celu poszanowanie i ochronę ich praw i interesów; wzywa państwa członkowskie do organizowania kampanii informacyjnych i stosownych seminariów w celu dokładnego informowania obywateli o przewidzianych dla nich możliwościach uczestniczenia w każdym etapie procesu ustawodawczego; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla, że prawodawstwo powinno być kompleksowe i jasne, aby umożliwiać stronom, których dotyczy, zrozumienie ich praw i obowiązków, w tym wymogów dotyczących sprawozdawczości, monitorowania i oceny, a jednocześnie powinno zapobiegać nieproporcjonalnym kosztom, jak również powinno być łatwe do wdrożenia; |
| --- | --- |

30.

| 31. | podkreśla znaczenie promowania dostępu do ocen skutków i planów działania przygotowanych przez Komisję, brania udziału w konsultacjach publicznych lub konsultacjach z zainteresowanymi stronami organizowanych przez Komisję lub Parlament Europejski oraz zgłaszania sugestii za pośrednictwem platformy REFIT „Zmniejsz formalności: propozycje”; zauważa w tym kontekście sprawne funkcjonowanie strony internetowej oraz programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT), które zostały wprowadzone w 2016 r.; |
| --- | --- |

31.

| 32. | przypomina o konieczności wzmocnienia istniejących form współpracy i wypracowania możliwości udoskonalenia platformy IPEX, aby podnieść poziom wiedzy parlamentów krajowych na temat ich roli w kontroli pomocniczości i proporcjonalności, pomóc im w efektywniejszym wykorzystywaniu informacji otrzymywanych w systemie wczesnego ostrzegania oraz usprawnić ich współpracę i koordynację; zachęca parlamenty narodowe do sporządzania opinii dotyczących wniosków Komisji, z którymi można zapoznawać się w dowolnym momencie w wewnętrznej bazie danych CONNECT; przypomina, że wszystkie informacje dostępne są na platformie REGPEX; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zachęca parlamenty narodowe i regionalne do dalszego rozwijania stosunków z Komitetem Regionów, przy którym działa grupa 12 ekspertów, którzy analizują wnioski ustawodawcze pod kątem ich zgodności z zasadami pomocniczości i proporcjonalności; |
| --- | --- |

33.

| 34. | z zadowoleniem przyjmuje zainteresowanie, z jakim niektóre parlamenty narodowe odniosły się do możliwości odgrywania bardziej pozytywnej i proaktywnej roli w kwestiach europejskich dzięki stosowaniu procedury „zielonej kartki”; zauważa, że parlamenty narodowe mają różne poglądy na temat sposobów przeprowadzania tej procedury; uważa, że nieformalny mechanizm oparty na współpracy międzyparlamentarnej może przyczynić się do usprawnienia dialogu politycznego z parlamentami narodowymi; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zauważa w związku z powyższym, że w 2015 r. 20 izb parlamentarnych wspólnie podpisało lub poparło pierwszą inicjatywę „zielonej kartki”dotyczącą marnotrawienia żywności oraz że w lipcu 2016 r. dziewięć izb parlamentarnych wspólnie podpisało drugą „zieloną kartkę”, wzywając Komisję do przedłożenia wniosku ustawodawczego wdrażającego zasady społecznej odpowiedzialności biznesu na szczeblu europejskim; zauważa, że niektóre z propozycji przedstawionych w ramach pierwszej inicjatywy „zielonej kartki”uwzględniono w zmienionym pakiecie dotyczącym gospodarki o obiegu zamkniętym przyjętym przez Komisję w grudniu 2015 r.; zauważa w związku z tym, że parlamenty narodowe już odgrywają w istniejących ramach instytucjonalnych konstruktywną rolę oraz że na chwilę obecną nie ma potrzeby tworzenia nowych struktur instytucjonalnych i administracyjnych, które niepotrzebnie skomplikowałyby cały proces; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zauważa, że w 2016 r. niektóre parlamenty regionalne bezpośrednio informowały Komisję o ich opiniach na temat określonych wniosków Komisji; zauważa, że w stosownych przypadkach Komisja uwzględniała te uwagi; przypomina, że zgodnie z art. 6 protokołu (nr 2) do parlamentu narodowego lub izby parlamentu narodowego należy konsultowanie się, w stosownym przypadku, z parlamentami regionalnymi mającymi kompetencje prawodawcze; |
| --- | --- |

36.

| 37. | odnotowuje orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące pomocniczości i proporcjonalności wydane w latach 2015 i 2016; podkreśla, że Trybunał orzekł, iż przestrzeganie przez prawodawcę Unii obowiązku uzasadniania w odniesieniu do zasady pomocniczości należy oceniać nie tylko na podstawie brzmienia zakwestionowanego aktu, ale także na podstawie kontekstu i okoliczności konkretnego przypadku, oraz że przedstawiane informacje powinny być wystarczające i zrozumiałe dla parlamentów narodowych, obywateli i sądów; podkreśla ponadto, że w odniesieniu do zasady proporcjonalności Trybunał potwierdził, że prawodawcy Unii należy przyznać szeroki zakres swobody uznania w dziedzinach wymagających od niego dokonywania rozstrzygnięć o charakterze politycznym, gospodarczym i społecznym oraz w których jest on wezwany do dokonywania złożonych ocen; |
| --- | --- |

37.

| 38. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

38.

---

(1)  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0210.

(3)  Dz.U. C 58 z 15.2.2018, s. 33.

(4)  http://ec.europa.eu/smart-regulation/refit/simplification/consultation/contributions_pl.htm

(5)  Komunikat Komisji z dnia 20 lipca 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy zmieniającej dyrektywę o delegowaniu pracowników, w odniesieniu do zasady pomocniczości, zgodnie z protokołem nr 2 (COM(2016)0505).

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/100 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/100

---

P8_TA(2018)0174

Białoruś

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie Białorusi (2018/2661(RSP))

(2019/C 390/12)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje i zalecenia w sprawie Białorusi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje i zalecenia w sprawie Białorusi,

| — | uwzględniając przeprowadzone na Białorusi wybory parlamentarne z dnia 11 września 2016 r., wybory prezydenckie z dnia 11 października 2015 r. oraz wybory samorządowe z dnia 18 lutego 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając przeprowadzone na Białorusi wybory parlamentarne z dnia 11 września 2016 r., wybory prezydenckie z dnia 11 października 2015 r. oraz wybory samorządowe z dnia 18 lutego 2018 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie wyborów samorządowych na Białorusi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie wyborów samorządowych na Białorusi,

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel z dnia 25 marca 2018 r. w sprawie wydarzeń, do których doszło w czasie przygotowań do Dnia Wolności na Białorusi i w czasie samych obchodów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel z dnia 25 marca 2018 r. w sprawie wydarzeń, do których doszło w czasie przygotowań do Dnia Wolności na Białorusi i w czasie samych obchodów,

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Białorusi, zwłaszcza konkluzje z dnia 15 lutego 2016 r., w których zniesiono sankcje wobec 170 osób i trzech przedsiębiorstw białoruskich oraz określono ramy dialogu politycznego i warunki bardziej pozytywnego rozwoju stosunków między UE a Białorusią, zwłaszcza w odniesieniu do reform demokratycznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Białorusi, zwłaszcza konkluzje z dnia 15 lutego 2016 r., w których zniesiono sankcje wobec 170 osób i trzech przedsiębiorstw białoruskich oraz określono ramy dialogu politycznego i warunki bardziej pozytywnego rozwoju stosunków między UE a Białorusią, zwłaszcza w odniesieniu do reform demokratycznych,

| — | uwzględniając wnioski ze szczytu Partnerstwa Wschodniego z dnia 24 listopada 2017 r. oraz zatwierdzenie 20 celów na 2020 r., które mają przynieść rezultaty odczuwalne dla obywateli, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wnioski ze szczytu Partnerstwa Wschodniego z dnia 24 listopada 2017 r. oraz zatwierdzenie 20 celów na 2020 r., które mają przynieść rezultaty odczuwalne dla obywateli,

| — | uwzględniając wizytę komisarza Johannesa Hahna na Białorusi w styczniu 2018 r. oraz trwające negocjacje w sprawie priorytetów partnerstwa UE i Białorusi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wizytę komisarza Johannesa Hahna na Białorusi w styczniu 2018 r. oraz trwające negocjacje w sprawie priorytetów partnerstwa UE i Białorusi,

| — | uwzględniając decyzję Rady do Spraw Zagranicznych o przedłużeniu o rok, do lutego 2019 r., obowiązywania pozostałych środków ograniczających wobec Białorusi, w tym embarga na broń, zakazu wywozu towarów, które mogą być użyte do represji wewnętrznych, oraz zamrożenia aktywów i zakazu podróży dla czterech osób powiązanych z niewyjaśnionym zaginięciem dwóch polityków opozycji, przedsiębiorcy i dziennikarza w 1999 i 2000 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady do Spraw Zagranicznych o przedłużeniu o rok, do lutego 2019 r., obowiązywania pozostałych środków ograniczających wobec Białorusi, w tym embarga na broń, zakazu wywozu towarów, które mogą być użyte do represji wewnętrznych, oraz zamrożenia aktywów i zakazu podróży dla czterech osób powiązanych z niewyjaśnionym zaginięciem dwóch polityków opozycji, przedsiębiorcy i dziennikarza w 1999 i 2000 r.,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka i wszystkie konwencje o prawach człowieka, których stroną jest Białoruś, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka i wszystkie konwencje o prawach człowieka, których stroną jest Białoruś,

| — | uwzględniając raport specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji praw człowieka na Białorusi z dnia 28 marca 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji praw człowieka na Białorusi z dnia 28 marca 2018 r.,

| — | uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że po wyborach prezydenckich z 2015 r. i wyborach parlamentarnych z 2016 r. w dniu 18 lutego 2018 r. na Białorusi przeprowadzono wybory samorządowe; mając na uwadze, że Białoruś nadal nie wdrożyła wydanych już przed dłuższym czasem zaleceń Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE (OBWE/ODIHR) i Komisji Weneckiej dotyczących ordynacji i procedur wyborczych; mając na uwadze, że według dyplomatów zagranicznych i obserwatorów białoruskich wybory samorządowe przeprowadzone w lutym 2018 r. tylko potwierdziły niedociągnięcia; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że po wyborach prezydenckich z 2015 r. i wyborach parlamentarnych z 2016 r. w dniu 18 lutego 2018 r. na Białorusi przeprowadzono wybory samorządowe; mając na uwadze, że Białoruś nadal nie wdrożyła wydanych już przed dłuższym czasem zaleceń Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE (OBWE/ODIHR) i Komisji Weneckiej dotyczących ordynacji i procedur wyborczych; mając na uwadze, że według dyplomatów zagranicznych i obserwatorów białoruskich wybory samorządowe przeprowadzone w lutym 2018 r. tylko potwierdziły niedociągnięcia;

| B. | mając na uwadze, że w lutym 2016 r. UE w geście dobrej woli zniosła większość środków ograniczających wobec białoruskich urzędników i osób prawnych, by zachęcić Białoruś do poprawy w obszarze praw człowieka, demokracji i praworządności; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w lutym 2016 r. UE w geście dobrej woli zniosła większość środków ograniczających wobec białoruskich urzędników i osób prawnych, by zachęcić Białoruś do poprawy w obszarze praw człowieka, demokracji i praworządności;

| C. | mając na uwadze, że UE wielokrotnie podkreślała, że poszanowanie podstawowych wolności, praworządności i praw człowieka to nieodzowny warunek poprawy i dalszego rozwoju stosunków między UE a Białorusią; mając jednak na uwadze, że sytuacja w tym kraju jest nadal niepokojąca, gdyż zauważyć można tylko bardzo ostrożne i ograniczone działania na rzecz poprawy sytuacji; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że UE wielokrotnie podkreślała, że poszanowanie podstawowych wolności, praworządności i praw człowieka to nieodzowny warunek poprawy i dalszego rozwoju stosunków między UE a Białorusią; mając jednak na uwadze, że sytuacja w tym kraju jest nadal niepokojąca, gdyż zauważyć można tylko bardzo ostrożne i ograniczone działania na rzecz poprawy sytuacji;

| D. | mając na uwadze opóźnienia w realizacji długo oczekiwanych reform konstytucyjnych i legislacyjnych, które umożliwiłyby rozwój prawdziwej demokracji; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze opóźnienia w realizacji długo oczekiwanych reform konstytucyjnych i legislacyjnych, które umożliwiłyby rozwój prawdziwej demokracji;

| E. | mając na uwadze, że nie podjęto próby reformy ordynacji wyborczej, a wybory samorządowe w lutym 2018 r. wykazały, że nadal dochodzi do licznych i poważnych uchybień i nieprawidłowości proceduralnych oraz że nadal istnieją ramy prawne ograniczające prawa polityczne na wszystkich etapach kampanii wyborczej oraz problemy podczas obserwacji wyborów, głosowania i liczenia głosów; mając na uwadze, że od 1994 r. na Białorusi nie przeprowadzono ani jednych wolnych i uczciwych wyborów; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że nie podjęto próby reformy ordynacji wyborczej, a wybory samorządowe w lutym 2018 r. wykazały, że nadal dochodzi do licznych i poważnych uchybień i nieprawidłowości proceduralnych oraz że nadal istnieją ramy prawne ograniczające prawa polityczne na wszystkich etapach kampanii wyborczej oraz problemy podczas obserwacji wyborów, głosowania i liczenia głosów; mając na uwadze, że od 1994 r. na Białorusi nie przeprowadzono ani jednych wolnych i uczciwych wyborów;

| F. | mając na uwadze, że na wybory samorządowe nie zaproszono obserwatorów międzynarodowych, a obserwatorzy białoruscy zgromadzili namacalne dowody na masowe, prowadzone w całym kraju działania służące zawyżeniu frekwencji, i na głosowanie wielokrotne, czyli tzw. karuzelę wyborczą, którą skądinąd wykorzystano po raz pierwszy od lat; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że na wybory samorządowe nie zaproszono obserwatorów międzynarodowych, a obserwatorzy białoruscy zgromadzili namacalne dowody na masowe, prowadzone w całym kraju działania służące zawyżeniu frekwencji, i na głosowanie wielokrotne, czyli tzw. karuzelę wyborczą, którą skądinąd wykorzystano po raz pierwszy od lat;

| G. | mając na uwadze trwające akcje zastraszania, w tym liczne przypadki zatrzymania niezależnych i związanych z opozycją działaczy, polityków i dziennikarzy; mając na uwadze, że po raz kolejny uniemożliwiono wybitnym opozycjonistom, działaczom prodemokratycznym i obrońcom praw człowieka udział w przygotowaniach do demonstracji organizowanej w Mińsku wbrew zakazowi władz z okazji przypadającej na 25 marca 2018 r. setnej rocznicy ogłoszenia niepodległości Białorusi, a także udział w samej demonstracji, lub też zostali oni aresztowani, aczkolwiek większość z nich zwolniono następnie bez postawienia zarzutów; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze trwające akcje zastraszania, w tym liczne przypadki zatrzymania niezależnych i związanych z opozycją działaczy, polityków i dziennikarzy; mając na uwadze, że po raz kolejny uniemożliwiono wybitnym opozycjonistom, działaczom prodemokratycznym i obrońcom praw człowieka udział w przygotowaniach do demonstracji organizowanej w Mińsku wbrew zakazowi władz z okazji przypadającej na 25 marca 2018 r. setnej rocznicy ogłoszenia niepodległości Białorusi, a także udział w samej demonstracji, lub też zostali oni aresztowani, aczkolwiek większość z nich zwolniono następnie bez postawienia zarzutów;

| H. | mając na uwadze, że dwóch więźniów politycznych, Michaił Żamczużny i Zmicier Palienka, nadal przebywa w więzieniu; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że dwóch więźniów politycznych, Michaił Żamczużny i Zmicier Palienka, nadal przebywa w więzieniu;

| I. | mając na uwadze, że Parlament Europejski od lat wspiera białoruskie społeczeństwo obywatelskie, czego wyraz dał m.in., przyznając Nagrodę im. Sacharowa Białoruskiemu Stowarzyszeniu Dziennikarzy (w 2004 r.) i Alaksandrowi Milinkiewiczowi (w 2006 r.); |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że Parlament Europejski od lat wspiera białoruskie społeczeństwo obywatelskie, czego wyraz dał m.in., przyznając Nagrodę im. Sacharowa Białoruskiemu Stowarzyszeniu Dziennikarzy (w 2004 r.) i Alaksandrowi Milinkiewiczowi (w 2006 r.);

| J. | mając na uwadze, że wydarzenia, do których doszło w czasie obchodów Dnia Wolności w 2018 r., to kolejny dowód, że rząd Białorusi nie zamierza zrezygnować z dawnej polityki masowych represji wobec obywateli chcących korzystać z praw przewidzianych w konstytucji i traktatach międzynarodowych; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że wydarzenia, do których doszło w czasie obchodów Dnia Wolności w 2018 r., to kolejny dowód, że rząd Białorusi nie zamierza zrezygnować z dawnej polityki masowych represji wobec obywateli chcących korzystać z praw przewidzianych w konstytucji i traktatach międzynarodowych;

| K. | mając na uwadze, że w dniu 24 stycznia 2018 r. Ministerstwo Informacji arbitralnie zablokowało dostęp z terytorium Białorusi do niezależnego internetowego serwisu informacyjnego Charter97.org; mając na uwadze, że wszczęto postępowania karne przeciwko niezależnym blogerom; mając na uwadze, że kolejnym poważnym zagrożeniem dla wolności słowa w tym kraju jest możliwe przyjęcie projektu poprawek do ustawy medialnej; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w dniu 24 stycznia 2018 r. Ministerstwo Informacji arbitralnie zablokowało dostęp z terytorium Białorusi do niezależnego internetowego serwisu informacyjnego Charter97.org; mając na uwadze, że wszczęto postępowania karne przeciwko niezależnym blogerom; mając na uwadze, że kolejnym poważnym zagrożeniem dla wolności słowa w tym kraju jest możliwe przyjęcie projektu poprawek do ustawy medialnej;

| L. | mając na uwadze, że w dniu 25 października 2016 r. Białoruś przyjęła pierwszy krajowy plan działania na rzecz praw człowieka, zatwierdzony uchwałą Rady Ministrów Białorusi i określający główne kierunki działań mających prowadzić do wypełnienia zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w dniu 25 października 2016 r. Białoruś przyjęła pierwszy krajowy plan działania na rzecz praw człowieka, zatwierdzony uchwałą Rady Ministrów Białorusi i określający główne kierunki działań mających prowadzić do wypełnienia zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka;

| M. | mając na uwadze, że Białoruś to jedyne państwo w Europie, w którym wciąż wykonuje się karę śmierci; mając na uwadze, że zdaniem specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji praw człowieka na Białorusi wyroki śmierci w tym kraju można uznać za wysoce dyskusyjne ze względu na brak niezawisłego sądownictwa i sprawiedliwych procesów; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że Białoruś to jedyne państwo w Europie, w którym wciąż wykonuje się karę śmierci; mając na uwadze, że zdaniem specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji praw człowieka na Białorusi wyroki śmierci w tym kraju można uznać za wysoce dyskusyjne ze względu na brak niezawisłego sądownictwa i sprawiedliwych procesów;

| N. | mając na uwadze, że UE i Białoruś negocjują obecnie specjalnie dostosowane priorytety partnerstwa, w którym główne obszary zainteresowania obejmują rozwój gospodarczy i modernizację, wzmocnienie instytucji i dobre sprawowanie władzy, jakość sieci połączeń i kontakty międzyludzkie; mając na uwadze, że rząd Białorusi niezmiennie powtarza, że dąży do normalizacji stosunków z UE, zniesienia pozostałych sankcji i liberalizacji systemu wizowego; mając jednak na uwadze, że postępy w tych dziedzinach uzależnione są od woli politycznej i zaangażowania Białorusi na rzecz wartości demokratycznych, praworządności i podstawowych wolności; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że UE i Białoruś negocjują obecnie specjalnie dostosowane priorytety partnerstwa, w którym główne obszary zainteresowania obejmują rozwój gospodarczy i modernizację, wzmocnienie instytucji i dobre sprawowanie władzy, jakość sieci połączeń i kontakty międzyludzkie; mając na uwadze, że rząd Białorusi niezmiennie powtarza, że dąży do normalizacji stosunków z UE, zniesienia pozostałych sankcji i liberalizacji systemu wizowego; mając jednak na uwadze, że postępy w tych dziedzinach uzależnione są od woli politycznej i zaangażowania Białorusi na rzecz wartości demokratycznych, praworządności i podstawowych wolności;

| 1. | popiera politykę „krytycznego zaangażowania”UE wobec Białorusi pod warunkiem uzależnienia go od konkretnych działań na rzecz demokratyzacji oraz od pełnego poszanowania podstawowych wolności i praw człowieka przez władze białoruskie; |
| --- | --- |

1.

| 2. | z rozczarowaniem zauważa, że mimo wcześniejszych apeli nie wykonano zaleceń wydanych przez OBWE/ODIHR i Komisję Wenecką po wyborach prezydenckich w 2015 r. i wyborach parlamentarnych w 2016 r., a zalecenia te miały być wdrożone przed wyborami samorządowymi w 2018 r.; wzywa władze Białorusi do bezzwłocznego wznowienia prac nad całościową reformą systemu wyborczego w ramach szerzej zakrojonego procesu demokratyzacji i we współpracy z partnerami międzynarodowymi; |
| --- | --- |

2.

| 3. | ubolewa z powodu nękania dziennikarzy i niezależnych mediów na Białorusi po wyborach samorządowych, w tym z powodu bezprawnego usunięcia z lokalu wyborczego i brutalnego pobicia dziennikarza telewizji Biełsat Andrusia Kozieła oraz z powodu zablokowania portalu Charter97; |
| --- | --- |

3.

| 4. | nalega na władze Białorusi, aby niezwłocznie i bezwarunkowo zniosły blokadę popularnego niezależnego internetowego serwisu informacyjnego Charter97.org, aby wycofały zmiany ustawy medialnej, których przyjęcie zagroziłoby wolności wypowiedzi, a także aby zaprzestały prześladowania niezależnych blogerów za korzystanie z wolności słowa; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zauważa, że liczba przedstawicieli opozycji demokratycznej w okręgowych lokalach wyborczych była nieproporcjonalnie niska w stosunku do liczby złożonych wniosków; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wyraża rozczarowanie powtarzającymi się przypadkami odmowy rejestracji partii opozycji demokratycznej; wzywa do zniesienia ograniczeń i złagodzenia procedury rejestracji partii politycznych na Białorusi; podkreśla, że wszystkie partie polityczne muszą mieć prawo do prowadzenia nieograniczonej działalności politycznej, zwłaszcza w okresie kampanii wyborczej; wzywa do uchylenia art. 193 ust. 1 białoruskiego kodeksu karnego, który uznaje udział w działaniach niezarejestrowanych organizacji za niezgodny z prawem; |
| --- | --- |

6.

| 7. | ubolewa nad nieproporcjonalną reakcją władz białoruskich na próbę zorganizowania przez działaczy opozycji – mimo zakazu władz – wiecu z okazji obchodów Dnia Wolności 25 marca 2018 r., podczas którego aresztowano dziesiątki osób, w tym przywódców opozycji oraz byłych kandydatów na prezydenta: Mikałaja Statkiewicza i Uładzimira Niaklajeua; przypomina, że wolność zgromadzeń i zrzeszania się to podstawowe prawo człowieka; podkreśla, że każdy duży krok wstecz w dziedzinie demokracji i poszanowania podstawowych wolności, w tym dalsze zatrzymania więźniów politycznych, powinien w każdym przypadku pociągać za sobą zdecydowaną reakcję ze strony UE w jej stosunkach z Białorusią; |
| --- | --- |

7.

| 8. | zdecydowanie domaga się uwolnienia Michaiła Żamczużnego i Zmiciera Palienki, dwóch działaczy społeczeństwa obywatelskiego przetrzymywanych obecnie ze względów politycznych, a także rehabilitacji wszystkich byłych więźniów politycznych i przywrócenia im praw obywatelskich i politycznych; |
| --- | --- |

8.

| 9. | ponownie wzywa władze białoruskie do zadbania o to, aby bez względu na okoliczności przestrzegano zasad demokracji, praw człowieka i podstawowych wolności zgodnie z Powszechną deklaracją praw człowieka oraz międzynarodowymi i regionalnymi instrumentami praw człowieka ratyfikowanymi przez Białoruś; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zwraca uwagę, że poszanowanie podstawowych wolności stanowi kluczowy element dobrze funkcjonującej demokracji; wzywa władze białoruskie do zaangażowania się w konstruktywny i otwarty dialog z opozycją demokratyczną oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego z myślą o zagwarantowaniu swobód i praw obywatelskich – w szczególności prawa do zrzeszania się, pokojowych zgromadzeń i wypowiedzi – a także do zapewnienia ram dla działalności wolnych i niezależnych mediów; |
| --- | --- |

10.

| 11. | ponawia zdecydowany apel do Białorusi, by przyłączyła się do światowego moratorium na wykonywanie kary śmierci, co byłoby pierwszym krokiem w kierunku definitywnego zniesienia tej kary; przypomina, że kara śmierci jest wyrazem nieludzkiego i poniżającego traktowania, nie ma dowiedzionego skutku odstraszającego i sprawia, że ewentualne błędy sądu stają się nieodwracalne; zauważa z ubolewaniem, że sądy białoruskie wydały nowe wyroki kary śmierci w 2018 r.; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa ESDZ i Komisję, aby w dalszym ciągu udzielały wsparcia organizacjom społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi i za granicą; podkreśla w tym kontekście potrzebę wspierania wszelkich niezależnych źródeł informacji dla społeczeństwa białoruskiego, w tym przekazów medialnych w języku białoruskim, również z zagranicy; |
| --- | --- |

12.

| 13. | przyjmuje do wiadomości dialogi sektorowe między UE a Białorusią na poziomie technicznym oraz rozszerzenie współpracy w dziedzinach takich jak reforma gospodarcza, efektywne gospodarowanie zasobami, gospodarka ekologiczna i ochrona środowiska; wzywa ESDZ i Komisję, aby priorytetowo traktowały bezpieczeństwo białoruskiej elektrowni jądrowej w Ostrowcu, a także zagwarantowały, że postępy w stosunkach między UE a Białorusią będą uzależnione od większej otwartości i aktywniejszej współpracy, a także od przestrzegania w pełni przez Białoruś międzynarodowych norm w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony środowiska; |
| --- | --- |

13.

| 14. | ubolewa, że obecny dialog dotyczący praw człowieka nie przynosi konkretnych rezultatów, oraz wzywa Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka do znalezienia sposobów i środków wspierania pełnej i skutecznej ochrony praw człowieka na Białorusi; domaga się uwolnienia wszystkich więźniów politycznych; |
| --- | --- |

14.

| 15. | odnotowuje toczące się obecnie negocjacje w sprawie priorytetów partnerstwa między UE a Białorusią i oczekuje ich szybkiego zakończenia; partnerstwo to ma rozszerzyć zakres współpracy dwustronnej z korzyścią dla obywateli obu stron i umożliwi Białorusi dostęp do szerszego zakresu pomocy finansowej i współpracy, która będzie jednak uzależniona od podjęcia przez ten kraj zdecydowanych i konkretnych kroków w kierunku demokratyzacji i otwartości, a także w pierwszej kolejności od przeprowadzenia kompleksowej reformy ordynacji wyborczej; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym plan Komisji, by podnieść poziom pomocy finansowej na lata 2018–2020; domaga się wyraźniejszych zobowiązań rządu Białorusi do przeprowadzenia reform oraz zaleca opracowanie planu działania na rzecz zacieśnienia stosunków między UE a Białorusią zawierającego punkty odniesienia i harmonogram wprowadzania w życie takich zobowiązań; |
| --- | --- |

15.

| 16. | nawołuje do udzielania przez UE stałego wsparcia organizacjom społeczeństwa obywatelskiego i obrońcom praw człowieka oraz wzywa Komisję do ścisłej współpracy z Forum Społeczeństwa Obywatelskiego Partnerstwa Wschodniego oraz do stosowania się do jego zaleceń; wzywa rząd Białorusi, by zapewnił udział społeczeństwa obywatelskiego w procesach kształtowania polityki na szczeblu lokalnym i krajowym, czerpiąc inspirację z wytycznych przyjętych przez Radę Europy w dniu 27 listopada 2017 r.; zauważa coraz bliższe wzajemne relacje między Białorusią a tą organizacją; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa w związku z tym ESDZ i Komisję do znalezienia sposobów informowania białoruskich organizacji społeczeństwa obywatelskiego o dialogu UE-Białoruś i toczących się negocjacjach oraz konsultowania się z nimi w tej sprawie; |
| --- | --- |

17.

| 18. | z zadowoleniem odnotowuje, że rozpoczęto realizację partnerstwa na rzecz mobilności między UE a Białorusią, i oczekuje na finalizację umowy o ułatwieniach wizowych oraz umowy o readmisji między UE a Białorusią, które będą stanowić istotny wkład w zacieśnienie kontaktów międzyludzkich i gospodarczych; |
| --- | --- |

18.

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję władz w Mińsku, które od lutego 2018 r. zezwoliły na krótkie bezwizowe pobyty na Białorusi cudzoziemcom z 80 państw; |
| --- | --- |

19.

| 20. | z zadowoleniem przyjmuje postępy w promowaniu wymian młodzieżowych i kontaktów międzyludzkich między UE a Białorusią, m.in. w ramach unijnego planu mobilności MOST, programu Erasmus+, programu „Horyzont 2020”i instrumentu pomocy technicznej i wymiany informacji TAIEX, a także dzięki przystąpieniu Białorusi do procesu bolońskiego; domaga się wdrożenia procesu bolońskiego zgodnie z planem działania uzgodnionym wspólnie przez europejski obszar szkolnictwa wyższego i Białoruś, gdyż proces ten przyniesie wiele korzyści młodym Białorusinom oraz jeszcze bardziej usprawni wymianę z UE oraz przyczyni się do jeszcze bardziej ożywionych kontaktów międzyludzkich; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa do odnowienia mandatu specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji praw człowieka na Białorusi; wzywa rząd Białorusi do pełnej współpracy z tym sprawozdawcą; wzywa UE i jej państwa członkowskie, by propagowały i wsparły przedłużenie mandatu specjalnego sprawozdawcy ONZ, a także wzywa Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka do współpracy ze specjalnym sprawozdawcą ONZ na rzecz poprawy sytuacji w tym kraju; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Radzie, Biuru Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE, Radzie Europy, rządom i parlamentom państw członkowskich, a także władzom białoruskim. |
| --- | --- |

22.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/104 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/104

---

P8_TA(2018)0175

Filipiny

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie Filipin (2018/2662(RSP))

(2019/C 390/13)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji na Filipinach, a w szczególności rezolucje z dnia 15 września 2016 r. (1) i 16 marca 2017 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji na Filipinach, a w szczególności rezolucje z dnia 15 września 2016 r. (1) i 16 marca 2017 r. (2),

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika ESDZ z dnia 16 marca 2018 r. w sprawie Filipin i Międzynarodowego Trybunału Karnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika ESDZ z dnia 16 marca 2018 r. w sprawie Filipin i Międzynarodowego Trybunału Karnego,

| — | uwzględniając oświadczenia delegatury UE oraz rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia delegatury UE oraz rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa,

| — | uwzględniając Umowę ramową o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Filipin z drugiej strony, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę ramową o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Filipin z drugiej strony,

| — | uwzględniając wspólny dokument roboczy Komisji i wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 19 stycznia 2018 r. zatytułowany „Ocena Filipin w kontekście szczególnego rozwiązania motywacyjnego UE dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów („GSP Plus”) za lata 2016–2017” (SWD(2018)0032), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny dokument roboczy Komisji i wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 19 stycznia 2018 r. zatytułowany „Ocena Filipin w kontekście szczególnego rozwiązania motywacyjnego UE dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów („GSP Plus”) za lata 2016–2017” (SWD(2018)0032),

| — | uwzględniając oświadczenia wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka Zeida Ra’ada Al Husseina w sprawie wysuwanych przez rząd Filipin oskarżeń o to, że specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. praw ludów tubylczych i inni obrońcy praw człowieka byli zaangażowani w działalność terrorystyczną, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka Zeida Ra’ada Al Husseina w sprawie wysuwanych przez rząd Filipin oskarżeń o to, że specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. praw ludów tubylczych i inni obrońcy praw człowieka byli zaangażowani w działalność terrorystyczną,

| — | uwzględniając wyniki okolicznościowego szczytu ASEAN-UE z okazji 40. rocznicy ustanowienia dialogu ASEAN-UE, a także plan działania ASEAN-UE (2018–2022), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyniki okolicznościowego szczytu ASEAN-UE z okazji 40. rocznicy ustanowienia dialogu ASEAN-UE, a także plan działania ASEAN-UE (2018–2022),

| — | uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Podkomisji Praw Człowieka Parlamentu Europejskiego z dnia 23 lutego 2018 r., w którym stwierdził on, że „przetrzymywanie senator De Limy w więzieniu bez postawienia zarzutów jest niedopuszczalne”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Podkomisji Praw Człowieka Parlamentu Europejskiego z dnia 23 lutego 2018 r., w którym stwierdził on, że „przetrzymywanie senator De Limy w więzieniu bez postawienia zarzutów jest niedopuszczalne”,

| — | uwzględniając stosunki dyplomatyczne między Filipinami a UE (poprzednio Europejską Wspólnotą Gospodarczą (EWG)), które nawiązano w dniu 12 maja 1964 r. poprzez mianowanie ambasadora Filipin przy EWG, |
| --- | --- |

—

uwzględniając stosunki dyplomatyczne między Filipinami a UE (poprzednio Europejską Wspólnotą Gospodarczą (EWG)), które nawiązano w dniu 12 maja 1964 r. poprzez mianowanie ambasadora Filipin przy EWG,

| — | uwzględniając fakt, że Filipiny są członkiem-założycielem Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), |
| --- | --- |

—

uwzględniając fakt, że Filipiny są członkiem-założycielem Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN),

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka,

| — | uwzględniając Międzynarodową konwencję o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodową konwencję o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem,

| — | uwzględniając wytyczne UE w sprawie praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE w sprawie praw człowieka,

| — | uwzględniając statut rzymski, |
| --- | --- |

—

uwzględniając statut rzymski,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP),

| — | uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że Filipiny i UE łączą długoletnie stosunki dyplomatyczne, gospodarcze, kulturalne i polityczne; mając na uwadze, że poprzez ratyfikację umowy o partnerstwie i współpracy Unia Europejska i Filipiny potwierdziły swoje wspólne zobowiązanie do przestrzegania zasad dobrych rządów, demokracji, praworządności, praw człowieka, promowania rozwoju gospodarczego i społecznego, a także pokoju i bezpieczeństwa w regionie; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Filipiny i UE łączą długoletnie stosunki dyplomatyczne, gospodarcze, kulturalne i polityczne; mając na uwadze, że poprzez ratyfikację umowy o partnerstwie i współpracy Unia Europejska i Filipiny potwierdziły swoje wspólne zobowiązanie do przestrzegania zasad dobrych rządów, demokracji, praworządności, praw człowieka, promowania rozwoju gospodarczego i społecznego, a także pokoju i bezpieczeństwa w regionie;

| B. | mając na uwadze, że według doniesień od dnia 1 lipca 2016 r. na Filipinach zabito około 12 000 osób, w tym kobiety i dzieci, w ramach prowadzonej obecnie kampanii przeciwko narkotykom, określanej na szczeblu międzynarodowym mianem „wojny prezydenta Duterte z narkotykami”; mając na uwadze, że prezydent Duterte zobowiązał się do kontynuowania kampanii antynarkotykowej do końca swojej kadencji, tj. do 2022 r.; mając na uwadze, że UE pozostaje głęboko zaniepokojona wysoką liczbą zabójstw związanych z kampanią przeciwko nielegalnym narkotykom na Filipinach; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że według doniesień od dnia 1 lipca 2016 r. na Filipinach zabito około 12 000 osób, w tym kobiety i dzieci, w ramach prowadzonej obecnie kampanii przeciwko narkotykom, określanej na szczeblu międzynarodowym mianem „wojny prezydenta Duterte z narkotykami”; mając na uwadze, że prezydent Duterte zobowiązał się do kontynuowania kampanii antynarkotykowej do końca swojej kadencji, tj. do 2022 r.; mając na uwadze, że UE pozostaje głęboko zaniepokojona wysoką liczbą zabójstw związanych z kampanią przeciwko nielegalnym narkotykom na Filipinach;

| C. | mając na uwadze, że specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. praw ludów tubylczych Victoria Tauli-Corpuz, obywatelka Filipin, została oskarżona o terroryzm i wraz z 600 innymi osobami, w tym przywódcami ludów tubylczych i obrońcami praw człowieka, została w marcu 2018 r. wpisana przez rząd Filipin na listę terrorystów; mając na uwadze, że ekspertów ONZ chroni immunitet; mając na uwadze, że oskarżenia wysunięto po tym, jak V. Tauli-Corpuz potępiła ataki wojska na tubylczy lud Lumad na wyspie Mindanao; mając na uwadze, że V. Tauli-Corpuz zwróciła uwagę na prześladowania, tortury i aresztowania ludności tubylczej, która w pokojowy sposób chroniła swoją własność; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. praw ludów tubylczych Victoria Tauli-Corpuz, obywatelka Filipin, została oskarżona o terroryzm i wraz z 600 innymi osobami, w tym przywódcami ludów tubylczych i obrońcami praw człowieka, została w marcu 2018 r. wpisana przez rząd Filipin na listę terrorystów; mając na uwadze, że ekspertów ONZ chroni immunitet; mając na uwadze, że oskarżenia wysunięto po tym, jak V. Tauli-Corpuz potępiła ataki wojska na tubylczy lud Lumad na wyspie Mindanao; mając na uwadze, że V. Tauli-Corpuz zwróciła uwagę na prześladowania, tortury i aresztowania ludności tubylczej, która w pokojowy sposób chroniła swoją własność;

| D. | mając na uwadze, że senator Leila De Lima, działaczka na rzecz praw człowieka i jeden z największych krytyków prowadzonej przez filipińskiego prezydenta Duterte kampanii antynarkotykowej, została w dniu 19 września 2016 r. usunięta ze stanowiska przewodniczącej Senackiej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, a w dniu 23 lutego 2017 r. została aresztowana; mając na uwadze, że senator De Lima prowadziła dochodzenia w sprawie egzekucji pozasądowych w Davao w czasie, kiedy prezydent Duterte był burmistrzem tego miasta; mając na uwadze, że istnieją poważne obawy, że zarzuty, jakie postawiono senator De Limie, są prawie w całości sfabrykowane i umotywowane politycznie; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że senator Leila De Lima, działaczka na rzecz praw człowieka i jeden z największych krytyków prowadzonej przez filipińskiego prezydenta Duterte kampanii antynarkotykowej, została w dniu 19 września 2016 r. usunięta ze stanowiska przewodniczącej Senackiej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, a w dniu 23 lutego 2017 r. została aresztowana; mając na uwadze, że senator De Lima prowadziła dochodzenia w sprawie egzekucji pozasądowych w Davao w czasie, kiedy prezydent Duterte był burmistrzem tego miasta; mając na uwadze, że istnieją poważne obawy, że zarzuty, jakie postawiono senator De Limie, są prawie w całości sfabrykowane i umotywowane politycznie;

| E. | mając na uwadze, że prześladowanie ludności tubylczej przez władze Filipin stanowi poważny problem; mając na uwadze, że pod koniec grudnia ONZ ostrzegała o masowych naruszeniach praw człowieka wobec Lumadów na filipińskiej wyspie Mindanao; mając na uwadze, że – jak szacują eksperci ONZ – od października 2017 r. wysiedlono co najmniej 2 500 Lumadów; mając na uwadze, że istnieją obawy, iż przyczyną niektórych z tych ataków jest nieuzasadnione podejrzenie, że Lumadowie są powiązani z ugrupowaniami terrorystycznymi, oraz opór Lumadów wobec działalności wydobywczej na ziemiach przodków; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że prześladowanie ludności tubylczej przez władze Filipin stanowi poważny problem; mając na uwadze, że pod koniec grudnia ONZ ostrzegała o masowych naruszeniach praw człowieka wobec Lumadów na filipińskiej wyspie Mindanao; mając na uwadze, że – jak szacują eksperci ONZ – od października 2017 r. wysiedlono co najmniej 2 500 Lumadów; mając na uwadze, że istnieją obawy, iż przyczyną niektórych z tych ataków jest nieuzasadnione podejrzenie, że Lumadowie są powiązani z ugrupowaniami terrorystycznymi, oraz opór Lumadów wobec działalności wydobywczej na ziemiach przodków;

| F. | mając na uwadze, że Filipiny podpisały statut rzymski w dniu 28 grudnia 2000 r. i ratyfikowały go w dniu 30 sierpnia 2011 r.; mając na uwadze, że prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) wszczął wstępne dochodzenie w sprawie sytuacji na Filipinach w celu zbadania domniemanych zbrodni popełnionych w tym kraju co najmniej od dnia 1 lipca 2016 r. w kontekście „wojny z narkotykami” zainicjowanej przez rząd Filipin; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że Filipiny podpisały statut rzymski w dniu 28 grudnia 2000 r. i ratyfikowały go w dniu 30 sierpnia 2011 r.; mając na uwadze, że prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) wszczął wstępne dochodzenie w sprawie sytuacji na Filipinach w celu zbadania domniemanych zbrodni popełnionych w tym kraju co najmniej od dnia 1 lipca 2016 r. w kontekście „wojny z narkotykami” zainicjowanej przez rząd Filipin;

| G. | mając na uwadze, że w dniu 19 marca 2018 r. MTK został oficjalnie powiadomiony przez ONZ, że w dniu 17 marca 2018 r. Filipiny złożyły pisemne zawiadomienie o wypowiedzeniu statutu rzymskiego; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w dniu 19 marca 2018 r. MTK został oficjalnie powiadomiony przez ONZ, że w dniu 17 marca 2018 r. Filipiny złożyły pisemne zawiadomienie o wypowiedzeniu statutu rzymskiego;

| H. | mając na uwadze, że filipińska Izba Reprezentantów zatwierdziła ustawę z dnia 7 marca 2017 r. przywracającą karę śmierci; mając na uwadze, że zanim prezydent będzie mógł podpisać tę ustawę, tak by mogła wejść w życie, musi ona jeszcze zostać zatwierdzona przez senatorów; mając na uwadze, że prezydent Duterte prowadził aktywną kampanię na rzecz przywrócenia kary śmierci; mając na uwadze, że przywrócenie kary śmierci stanowiłoby jawne pogwałcenie Drugiego protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP), którego Filipiny są stroną od 2007 r.; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że filipińska Izba Reprezentantów zatwierdziła ustawę z dnia 7 marca 2017 r. przywracającą karę śmierci; mając na uwadze, że zanim prezydent będzie mógł podpisać tę ustawę, tak by mogła wejść w życie, musi ona jeszcze zostać zatwierdzona przez senatorów; mając na uwadze, że prezydent Duterte prowadził aktywną kampanię na rzecz przywrócenia kary śmierci; mając na uwadze, że przywrócenie kary śmierci stanowiłoby jawne pogwałcenie Drugiego protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP), którego Filipiny są stroną od 2007 r.;

| I. | mając na uwadze, że Filipiny zajmują 111. miejsce spośród 180 krajów w rankingu korupcji publikowanym co roku przez Transparency International; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że Filipiny zajmują 111. miejsce spośród 180 krajów w rankingu korupcji publikowanym co roku przez Transparency International;

| J. | mając na uwadze, że przestrzeń dla społeczeństwa obywatelskiego coraz bardziej się kurczy; mając na uwadze, że według doniesień obrońcy praw człowieka na Filipinach spotykają się z coraz większą wrogością; mając na uwadze, że prezydent Duterte wydał oświadczenia zachęcające do ataków policyjnych na organizacje i osoby broniące praw człowieka; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że przestrzeń dla społeczeństwa obywatelskiego coraz bardziej się kurczy; mając na uwadze, że według doniesień obrońcy praw człowieka na Filipinach spotykają się z coraz większą wrogością; mając na uwadze, że prezydent Duterte wydał oświadczenia zachęcające do ataków policyjnych na organizacje i osoby broniące praw człowieka;

| K. | mając na uwadze, że osobom, które publicznie wypowiadają się przeciwko egzekucjom pozasądowym, grozi zakaz wjazdu na Filipiny; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że osobom, które publicznie wypowiadają się przeciwko egzekucjom pozasądowym, grozi zakaz wjazdu na Filipiny;

| L. | mając na uwadze, że prezydent Duterte wielokrotnie wypowiadał się w sposób obraźliwy i poniżający o kobietach, usprawiedliwiał gwałty i wzywał do strzelania do kobiet; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że prezydent Duterte wielokrotnie wypowiadał się w sposób obraźliwy i poniżający o kobietach, usprawiedliwiał gwałty i wzywał do strzelania do kobiet;

| M. | mając na uwadze, że obrońcy praw człowieka, dziennikarze i aktywiści regularnie padają ofiarą pogróżek, nękania, zastraszania i przemocy za to, że dążą do ujawnienia domniemanych egzekucji pozasądowych i innych naruszeń praw człowieka na Filipinach; mając na uwadze, że społeczność LGBTI boryka się z ciągłymi prześladowaniami; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że obrońcy praw człowieka, dziennikarze i aktywiści regularnie padają ofiarą pogróżek, nękania, zastraszania i przemocy za to, że dążą do ujawnienia domniemanych egzekucji pozasądowych i innych naruszeń praw człowieka na Filipinach; mając na uwadze, że społeczność LGBTI boryka się z ciągłymi prześladowaniami;

| N. | mając na uwadze, że Filipiny są beneficjentem unijnego ogólnego systemu preferencji taryfowych plus (GSP+); |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że Filipiny są beneficjentem unijnego ogólnego systemu preferencji taryfowych plus (GSP+);

| O. | mając na uwadze, że w umowie o partnerstwie i współpracy UE–Filipiny wezwano do ustanowienia konstruktywnego dialogu dotyczącego praw człowieka w formie grupy roboczej ds. praw człowieka; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w umowie o partnerstwie i współpracy UE–Filipiny wezwano do ustanowienia konstruktywnego dialogu dotyczącego praw człowieka w formie grupy roboczej ds. praw człowieka;

| 1. | wzywa rząd Filipin do natychmiastowego zaprzestania egzekucji pozasądowych pod pretekstem „wojny z narkotykami”; zdecydowanie potępia wysoką liczbę egzekucji pozasądowych wykonywanych przez siły zbrojne i straż obywatelską w związku z kampanią antynarkotykową; składa kondolencje rodzinom ofiar; wyraża poważne zaniepokojenie wiarygodnymi doniesieniami o tym, że filipińskie siły policyjne fałszują dowody na uzasadnienie egzekucji pozasądowych oraz że ich ofiarą padają w przeważającej mierze ubodzy mieszkańcy miast; |
| --- | --- |

1.

| 2. | odnotowuje ostatnie inicjatywy rządu zmierzające do zapewnienia bardziej jednolitego i zintegrowanego podejścia do walki z narkotykami w oparciu o ściganie przestępstw, sprawiedliwość, rzecznictwo, resocjalizację i integrację; z zadowoleniem przyjmuje rezolucję Senatu Filipin nr 516 z dnia 25 września 2017 r., w której wezwano władze do „podjęcia niezbędnych kroków w celu powstrzymania serii zabójstw, zwłaszcza naszych dzieci”; wzywa rząd, by przywiązywał większą wagę do walki z siatkami handlu narkotykami i baronami narkotykowymi niż do zwalczania drobnych konsumentów; podkreśla, że władze Filipin muszą kontynuować walkę z nielegalnymi narkotykami ze szczególnym uwzględnieniem zdrowia publicznego i w pełnym poszanowaniu sprawiedliwości proceduralnej, zgodnie z prawem międzynarodowym i krajowym; zachęca rząd do przyjęcia konkretnych strategii antyprzemocowych; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zachęca władze do pełnej współpracy ze specjalnymi ekspertami ONZ; wzywa władze Filipin do natychmiastowego przeprowadzenia bezstronnych i dogłębnych dochodzeń w sprawie egzekucji pozasądowych, a także do ścigania i postawienia przed wymiarem sprawiedliwości wszystkich sprawców; wzywa UE i wszystkie państwa członkowskie do wspierania dochodzenia prowadzonego pod egidą ONZ w sprawie zabójstw na Filipinach i postawienia sprawców przed wymiarem sprawiedliwości; |
| --- | --- |

3.

| 4. | ponownie wzywa władze Filipin do uwolnienia senator Leili De Limy oraz do zapewnienia jej odpowiedniego bezpieczeństwa i warunków sanitarnych w więzieniu; ponownie wzywa władze do zagwarantowania rzetelnego procesu sądowego oraz do wycofania wszystkich motywowanych politycznie zarzutów przeciwko niej; wzywa UE, by wciąż bacznie śledziła sprawę przeciwko senator De Limie; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa władze Filipin do usunięcia obrońców praw człowieka z listy terrorystów, wycofania wszelkich stawianych im zarzutów oraz umożliwienia im prowadzenia pokojowej działalności; przypomina władzom Filipin, że Victoria Tauli-Corpuz korzysta z immunitetu na mocy Konwencji o przywilejach i immunitetach z 1946 r.; |
| --- | --- |

5.

| 6. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę MTK, by zbadać zarzuty dotyczące zbrodni przeciwko ludzkości w kontekście zabójstw dokonanych w ramach „wojny z narkotykami”; wzywa rząd Filipin do pełnej współpracy z Biurem Prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego przy jego wstępnym dochodzeniu w sprawie Filipin; wyraża głębokie ubolewanie z powodu decyzji rządu Filipin o złożeniu zawiadomienia o wypowiedzeniu statutu rzymskiego; wzywa rząd Filipin do wycofania się z tej decyzji; |
| --- | --- |

6.

| 7. | ponownie wyraża głębokie zaniepokojenie decyzją Izby Reprezentantów o przywróceniu kary śmierci; ponownie wzywa władze Filipin do natychmiastowego wstrzymania toczącej się procedury mającej na celu przywrócenie kary śmierci; przypomina, że UE uznaje karę śmierci za okrutną i nieludzką karę, która nie odstrasza od zachowań przestępczych; wzywa rząd Filipin, by nie obniżał minimalnego wieku odpowiedzialności karnej; |
| --- | --- |

7.

| 8. | jest zaniepokojony rosnącym poziomem korupcji pod obecną administracją filipińską; wzywa władze Filipin do wzmożenia wysiłków na rzecz skutecznej walki z korupcją; podkreśla znaczenie poszanowania podstawowych zasad demokracji i państwa prawa w tym zakresie; |
| --- | --- |

8.

| 9. | potępia wszelkie pogróżki, nękanie, zastraszanie i stosowanie przemocy wobec osób, które dążą do ujawnienia domniemanych egzekucji pozasądowych i innych naruszeń praw człowieka na Filipinach, w tym wobec obrońców praw człowieka, dziennikarzy i aktywistów; wzywa rząd Filipin do zadbania o to, by obrońcy praw człowieka, dziennikarze i aktywiści mogli prowadzić działalność w sprzyjającym środowisku i bez strachu przed represjami; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa rząd Filipin do zniesienia zakazu wjazdu na teren kraju osób, które są postrzegane jako krytycy polityki prezydenta Duterte; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa rząd Filipin, by przestrzegał wynikających z prawa międzynarodowego zobowiązań do ochrony praw człowieka w odniesieniu do ludów tubylczych, w tym w kontekście konfliktu zbrojnego; |
| --- | --- |

11.

| 12. | potępia wszelkie formy przemocy wobec kobiet i przypomina, że przemoc ta stanowi poważne naruszenie praw człowieka oraz godności kobiet i dziewcząt; zdecydowanie potępia poniżające i mizoginiczne wypowiedzi prezydenta Duterte na temat walczących kobiet; przypomina prezydentowi, że podżeganie państwowych sił do popełniania aktów przemocy seksualnej w czasie konfliktu zbrojnego stanowi pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego; wzywa prezydenta do traktowania kobiet z szacunkiem oraz do powstrzymania się od nawoływania do przemocy wobec kobiet; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zachęca UE i jej państwa członkowskie, by rozważyły wystosowanie apelu w sprawie usunięcia Republiki Filipin z Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych przed wygaśnięciem jej członkostwa z końcem 2018 r.; |
| --- | --- |

13.

| 14. | przypomina władzom Filipin o ich zobowiązaniach wynikających z prawa międzynarodowego, systemu GSP+ oraz umów o partnerstwie i współpracy, zwłaszcza w odniesieniu do praw człowieka, a także o konsekwencjach płynących z nieprzestrzegania tych zobowiązań; podkreśla, że mimo w znacznej mierze pozytywnych postępów we wdrażaniu konwencji związanych z GSP+, poważne obawy wzbudza nadal kwestia łamania praw człowieka przy okazji wojny z narkotykami; w związku z tym przypomina swoją wcześniejszą rezolucję z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie Filipin oraz wzywa Komisję i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych do wykorzystania wszelkich dostępnych instrumentów, w tym umowy o partnerstwie i współpracy, aby przekonać rząd Filipin do położenia kresu egzekucjom pozasądowym związanym z kampanią antynarkotykową, a w przypadku braku znaczących postępów do podjęcia kroków proceduralnych, które mogłyby prowadzić do czasowego zniesienia preferencji GSP+; apeluje do UE o wykorzystanie wszystkich dostępnych instrumentów, aby wesprzeć rząd Filipin w przestrzeganiu międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji prezydentowi, rządowi i parlamentowi Filipin, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, parlamentom i rządom państw członkowskich, Wysokiemu Komisarzowi Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka oraz rządom państw członkowskich ASEAN. |
| --- | --- |

15.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0349.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0088.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/108 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/108

---

P8_TA(2018)0176

Sytuacja w Strefie Gazy

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy (2018/2663(RSP))

(2019/C 390/14)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie konfliktu izraelsko-palestyńskiego i procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie konfliktu izraelsko-palestyńskiego i procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie,

| — | uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 31 marca 2018 r. i oświadczenia jej rzeczniczki z dni 5 i 7 kwietnia oraz 19 lutego 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 31 marca 2018 r. i oświadczenia jej rzeczniczki z dni 5 i 7 kwietnia oraz 19 lutego 2018 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego ONZ António Guterresa z dnia 5 kwietnia 2018 r. i jego rzecznika z dnia 30 marca 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego ONZ António Guterresa z dnia 5 kwietnia 2018 r. i jego rzecznika z dnia 30 marca 2018 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego Fatou Bensoudy z dnia 8 kwietnia 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego Fatou Bensoudy z dnia 8 kwietnia 2018 r.,

| — | uwzględniając odnośne rezolucje Zgromadzenia Ogólnego i Rady Bezpieczeństwa ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając odnośne rezolucje Zgromadzenia Ogólnego i Rady Bezpieczeństwa ONZ,

| — | uwzględniając czwartą konwencję genewską z 1949 r. o ochronie osób cywilnych podczas wojny, |
| --- | --- |

—

uwzględniając czwartą konwencję genewską z 1949 r. o ochronie osób cywilnych podczas wojny,

| — | uwzględniając Podstawowe zasady w sprawie stosowania przymusu i broni palnej przez służby wymiaru sprawiedliwości z 1990 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Podstawowe zasady w sprawie stosowania przymusu i broni palnej przez służby wymiaru sprawiedliwości z 1990 r.,

| — | uwzględniając raport ONZ „Gaza Ten Years Later” [Gaza – 10 lat później] z lipca 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport ONZ „Gaza Ten Years Later” [Gaza – 10 lat później] z lipca 2017 r.,

| — | uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że Wielki Marsz Powrotu, sześciotygodniowy masowy protest zorganizowany przez grupy społeczeństwa obywatelskiego, rozpoczął się w Strefie Gazy w dniu 30 marca 2018 r.; mając na uwadze, że Hamas i inne palestyńskie ugrupowania wezwały ludność do udziału w marszu; mając na uwadze, że władze izraelskie poinformowały, że ich siły obronne zostały obrzucone kamieniami i bombami zapalającymi oraz że niektórzy demonstranci próbowali uszkodzić i sforsować ogrodzenie zabezpieczające granicę z Izraelem; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Wielki Marsz Powrotu, sześciotygodniowy masowy protest zorganizowany przez grupy społeczeństwa obywatelskiego, rozpoczął się w Strefie Gazy w dniu 30 marca 2018 r.; mając na uwadze, że Hamas i inne palestyńskie ugrupowania wezwały ludność do udziału w marszu; mając na uwadze, że władze izraelskie poinformowały, że ich siły obronne zostały obrzucone kamieniami i bombami zapalającymi oraz że niektórzy demonstranci próbowali uszkodzić i sforsować ogrodzenie zabezpieczające granicę z Izraelem;

| B. | mając na uwadze, że siły obronne Izraela otworzyły ogień do protestujących i ostrzelały ich ostrą amunicją w dniach 30 marca, 6 i 13 kwietnia 2018 r.; mając na uwadze, że około 30 Palestyńczyków zostało zabitych, a ponad 2 tys. rannych, w tym wiele dzieci i kobiet; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że siły obronne Izraela otworzyły ogień do protestujących i ostrzelały ich ostrą amunicją w dniach 30 marca, 6 i 13 kwietnia 2018 r.; mając na uwadze, że około 30 Palestyńczyków zostało zabitych, a ponad 2 tys. rannych, w tym wiele dzieci i kobiet;

| C. | mając na uwadze, że sekretarz generalny ONZ António Guterres, wiceprzewodnicząca Komisji / wysoka przedstawiciel Federika Mogherini i liczne inne podmioty międzynarodowe wezwały do przeprowadzenia niezależnego i przejrzystego dochodzenia w sprawie tych krwawych wydarzeń, zwłaszcza w sprawie użycia ostrej amunicji; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że sekretarz generalny ONZ António Guterres, wiceprzewodnicząca Komisji / wysoka przedstawiciel Federika Mogherini i liczne inne podmioty międzynarodowe wezwały do przeprowadzenia niezależnego i przejrzystego dochodzenia w sprawie tych krwawych wydarzeń, zwłaszcza w sprawie użycia ostrej amunicji;

| D. | mając na uwadze, że Podstawowe zasady w sprawie stosowania przymusu i broni palnej przez służby wymiaru sprawiedliwości dopuszczają celowe stosowanie śmiercionośnej broni palnej tylko w okolicznościach opisanych w zasadzie 9; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Podstawowe zasady w sprawie stosowania przymusu i broni palnej przez służby wymiaru sprawiedliwości dopuszczają celowe stosowanie śmiercionośnej broni palnej tylko w okolicznościach opisanych w zasadzie 9;

| E. | mając na uwadze, że Hamas znajduje się na unijnej liście organizacji terrorystycznych i wzywa do unicestwienia Izraela; mając na uwadze, że nie ustają ataki rakietowe na Izrael z terytorium Strefy Gazy; mając na uwadze, że w ciągu kilku ubiegłych tygodni wzrosła liczba ataków terrorystycznych na Izrael i zaobserwowano eskalację incydentów wojskowych w Strefie Gazy i jej sąsiedztwie; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Hamas znajduje się na unijnej liście organizacji terrorystycznych i wzywa do unicestwienia Izraela; mając na uwadze, że nie ustają ataki rakietowe na Izrael z terytorium Strefy Gazy; mając na uwadze, że w ciągu kilku ubiegłych tygodni wzrosła liczba ataków terrorystycznych na Izrael i zaobserwowano eskalację incydentów wojskowych w Strefie Gazy i jej sąsiedztwie;

| F. | mając na uwadze, że według danych ONZ 1,3 mln osób w Strefie Gazy potrzebuje pomocy humanitarnej, 47% gospodarstw domowych boryka się z poważnym lub umiarkowanym brakiem bezpieczeństwa żywnościowego, 97% wody z wodociągów nie nadaje się do picia, 80% zapotrzebowania na energię nie jest zaspokajane, a ponad 40% ludności na tym obszarze nie ma zatrudnienia; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że według danych ONZ 1,3 mln osób w Strefie Gazy potrzebuje pomocy humanitarnej, 47% gospodarstw domowych boryka się z poważnym lub umiarkowanym brakiem bezpieczeństwa żywnościowego, 97% wody z wodociągów nie nadaje się do picia, 80% zapotrzebowania na energię nie jest zaspokajane, a ponad 40% ludności na tym obszarze nie ma zatrudnienia;

| G. | mając na uwadze, że Hamas wciąż sprawuje kontrolę nad ludnością i wywiera na nią presję w Strefie Gazy, która pozostaje centralnym punktem kontaktowym organizacji uznawanych przez społeczność międzynarodową za terrorystyczne; mając na uwadze, że podstawowe swobody, w tym wolność zrzeszania się i wypowiedzi, są poważnie ograniczane przez zdominowane przez Hamas władze; mając na uwadze, że nie tylko blokada, ale także wewnętrzne podziały w łonie społeczności palestyńskiej ograniczają lokalnym instytucjom w Strefie Gazy możliwość świadczenia podstawowych usług; mając na uwadze, że niedawna próba zabójstwa palestyńskiego premiera Ramiego Hamdallaha podczas wizyty w Strefie Gazy pogłębiła jeszcze impas, w jakim znalazł się proces pojednania między Palestyńczykami; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Hamas wciąż sprawuje kontrolę nad ludnością i wywiera na nią presję w Strefie Gazy, która pozostaje centralnym punktem kontaktowym organizacji uznawanych przez społeczność międzynarodową za terrorystyczne; mając na uwadze, że podstawowe swobody, w tym wolność zrzeszania się i wypowiedzi, są poważnie ograniczane przez zdominowane przez Hamas władze; mając na uwadze, że nie tylko blokada, ale także wewnętrzne podziały w łonie społeczności palestyńskiej ograniczają lokalnym instytucjom w Strefie Gazy możliwość świadczenia podstawowych usług; mając na uwadze, że niedawna próba zabójstwa palestyńskiego premiera Ramiego Hamdallaha podczas wizyty w Strefie Gazy pogłębiła jeszcze impas, w jakim znalazł się proces pojednania między Palestyńczykami;

| H. | mając na uwadze, że Avera Mengistu, który emigrował do Izraela z Etiopii, i Hisham al-Sayed, palestyński Beduin z Izraela, obaj z niepełnosprawnością psychospołeczną, są jakoby bezprawnie przetrzymywani bez prawa kontaktu w Strefie Gazy; mając na uwadze, że Hamas wciąż przetrzymuje w Strefie Gazy ciała izraelskich żołnierzy Hadara Goldina i Orona Shaula; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Avera Mengistu, który emigrował do Izraela z Etiopii, i Hisham al-Sayed, palestyński Beduin z Izraela, obaj z niepełnosprawnością psychospołeczną, są jakoby bezprawnie przetrzymywani bez prawa kontaktu w Strefie Gazy; mając na uwadze, że Hamas wciąż przetrzymuje w Strefie Gazy ciała izraelskich żołnierzy Hadara Goldina i Orona Shaula;

| 1. | wzywa do zachowania najwyższego umiaru i podkreśla, że priorytetowe znaczenie ma unikanie dalszej eskalacji przemocy i ofiar śmiertelnych; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wyraża ubolewanie z powodu ofiar śmiertelnych; potępia zabójstwa i działania krzywdzące niewinnych palestyńskich demonstrantów w Strefie Gazy w ciągu ostatnich trzech tygodni i wzywa siły obronne Izraela do powstrzymania się od użycia siły przeciwko nieuzbrojonym demonstrantom; składa kondolencje rodzinom ofiar; ponownie podkreśla, że należy szybko umożliwić dostarczenie sprzętu medycznego osobom potrzebującym i transport medyczny do szpitali poza Strefą Gazy ze względów humanitarnych; |
| --- | --- |

2.

| 3. | dostrzega wyzwania w dziedzinie bezpieczeństwa, z jakimi boryka się Izrael, i konieczność obrony jego terytorium i granic z zastosowaniem proporcjonalnych środków; potępia zamachy terrorystyczne dokonywane z terytorium Strefy Gazy przez Hamas i inne ugrupowania zbrojne przeciwko Izraelowi, w tym ataki rakietowe, infiltrację na terytorium Izraela i budowanie tuneli; wyraża zaniepokojenie, że Hamas wydaje się dążyć do eskalacji napięć; zdecydowanie potępia stałą taktykę Hamasu polegającą na wykorzystywaniu ludności cywilnej do ukrywania działań terrorystycznych; |
| --- | --- |

3.

| 4. | kładzie nacisk na prawo Palestyńczyków do pokojowego protestu jako zgodne z prawem korzystanie z przysługujących im podstawowych praw wolności wypowiedzi, zgromadzeń i zrzeszania się; apeluje do liderów protestów w Strefie Gazy, aby unikali wszelkiego nawoływania do przemocy oraz dopilnowali, by wszystkie protesty, demonstracje i zgromadzenia były absolutnie wolne od przemocy oraz nie były wykorzystywane do innych celów; wzywa Izrael do poszanowania ich podstawowego prawa do pokojowego protestu; |
| --- | --- |

4.

| 5. | popiera apele o niezależne i przejrzyste dochodzenie w sprawie ww. brutalnych wydarzeń; odnotowuje mechanizm ustalania faktów i oceny opracowany przez siły obronne Izraela w celu dokonania przeglądu działań i incydentów z ich udziałem, do których doszło na granicy między Izraelem a Strefą Gazy od dnia 30 marca 2018 r.; przypomina o znaczeniu odpowiedzialności i podkreśla, że umyślne użycie śmiercionośnej broni wobec protestujących, którzy nie stwarzają bezpośredniego zagrożenia życia ani poważnego urazu, łamie międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka i w kontekście okupacji stanowi poważne naruszenie IV konwencji genewskiej; |
| --- | --- |

5.

| 6. | odnotowuje z głębokim zaniepokojeniem ostrzeżenie pojawiające się w różnych sprawozdaniach ONZ, zgodnie z którym Strefa Gazy może przestać nadawać się do życia do 2020 r.; ubolewa w szczególności nad faktem, że służba zdrowia jest bliska załamania, a szpitale borykają się z poważnymi niedoborami leków, sprzętu i energii elektrycznej; wzywa do natychmiastowych i znaczących międzynarodowych wysiłków na rzecz odbudowy i odnowy Strefy Gazy w celu złagodzenia kryzysu humanitarnego; wyraża podziw dla działań Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA), która zapewnia wsparcie żywnościowe, dostęp do edukacji i opieki zdrowotnej oraz inne ważne usługi 1,3 mln palestyńskich uchodźców w regionie; |
| --- | --- |

6.

| 7. | apeluje o natychmiastowe i bezwarunkowe zakończenie blokady i izolacji Strefy Gazy, które doprowadziły do pogarszającego się, bezprecedensowego kryzysu humanitarnego w regionie; |
| --- | --- |

7.

| 8. | ponownie apeluje o powrót do Strefy Gazy Palestyńskiej Władzy Narodowej w celu ponownego wypełniania funkcji rządowych, co musi być priorytetem; wzywa wszystkie ugrupowania palestyńskie do wznowienia wysiłków na rzecz pojednania, co ma kluczowe znaczenie dla poprawy sytuacji ludności w Strefie Gazy; podkreśla, że pojednanie palestyńskie, włącznie z długo wyczekiwanymi wyborami prezydenckimi i parlamentarnymi, ma istotne znaczenie dla wprowadzenia w życie rozwiązania dwupaństwowego i powinno być wspierane przez UE za pośrednictwem innowacyjnych działań; wzywa do rozbrojenia wszystkich bojówek w Strefie Gazy; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa do uwolnienia Avery Mengistu i Hishama al-Sayeda oraz umożliwienia im powrotu do Izraela; apeluje o zwrot szczątków Hadara Goldina i Orona Shaula oraz składa kondolencje ich rodzinom; apeluje o zwrot szczątków zabitych Palestyńczyków; |
| --- | --- |

9.

| 10. | ponownie apeluje do wszystkich stron konfliktu o pełne poszanowanie praw osób zatrzymanych i więźniów; |
| --- | --- |

10.

| 11. | przypomina, że sytuację w Strefie Gazy należy rozpatrywać w szerszym kontekście bliskowschodniego procesu pokojowego; przypomina, że głównym celem UE jest wypracowanie dwupaństwowego rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego na bazie granic z 1967 r., zakładającego, że Jerozolima będzie stolicą obu państw, bezpieczne państwo Izrael oraz sąsiadujące z nim niepodległe, demokratyczne i zdolne do samostanowienia państwo palestyńskie będą współistniały ze sobą w pokoju i poczuciu bezpieczeństwa, w oparciu o prawo do samostanowienia i przy pełnym poszanowaniu prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że jedyną drogą do osiągnięcia trwałego rozwiązania i sprawiedliwego i trwałego pokoju między Izraelczykami i Palestyńczykami są działania wolne od przemocy oraz przestrzeganie praw człowieka i prawa humanitarnego zarówno przez podmioty państwowe, jak i niepaństwowe; ponadto uważa, że dalsza przemoc, akty terroryzmu i podżeganie do przemocy są z gruntu sprzeczne ze wspieraniem pokojowego rozwiązania dwupaństwowego; zauważa, że utrzymanie w mocy zobowiązania do podjęcia skutecznych działań przeciwko przemocy, terroryzmowi, podżeganiu i nawoływaniu do nienawiści ma zasadnicze znaczenie dla odbudowy zaufania i uniknięcia eskalacji konfliktu, która jeszcze bardziej zaszkodziłaby perspektywom pokoju; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Knesetowi, prezydentowi i rządowi Izraela, Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej oraz prezydentowi Palestyńskiej Władzy Narodowej. |
| --- | --- |

13.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/111 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/111

---

P8_TA(2018)0183

Ochrona dziennikarzy śledczych w Europie: przypadek słowackiego dziennikarza Jána Kuciaka i Martiny Kušnírovej

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie ochrony dziennikarzy śledczych w Europie: przypadek słowackiego dziennikarza Jána Kuciaka i Martiny Kušnírovej (2018/2628(RSP))

(2019/C 390/15)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 2, 4, 5, 6, 9 i 10 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2, 4, 5, 6, 9 i 10 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

| — | uwzględniając art. 20 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 20 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 6, 7, 8, 10, 11, 12 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 6, 7, 8, 10, 11, 12 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając europejską konwencję praw człowieka (EKPC) i powiązane orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejską konwencję praw człowieka (EKPC) i powiązane orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP),

| — | uwzględniając ogólną uwagę nr 34 Komitetu Praw Człowieka ONZ w sprawie art. 19 MPPOiP (Wolność opinii i wypowiedzi), |
| --- | --- |

—

uwzględniając ogólną uwagę nr 34 Komitetu Praw Człowieka ONZ w sprawie art. 19 MPPOiP (Wolność opinii i wypowiedzi),

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 2141(2017) z dnia 24 stycznia 2017 r. w sprawie ataków na dziennikarzy i wolność mediów w Europie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 2141(2017) z dnia 24 stycznia 2017 r. w sprawie ataków na dziennikarzy i wolność mediów w Europie,

| — | uwzględniając deklarację Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 30 kwietnia 2014 r. w sprawie ochrony dziennikarstwa i bezpieczeństwa dziennikarzy oraz innych podmiotów zaangażowanych w działalność medialną, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 30 kwietnia 2014 r. w sprawie ochrony dziennikarstwa i bezpieczeństwa dziennikarzy oraz innych podmiotów zaangażowanych w działalność medialną,

| — | uwzględniając zobowiązania OBWE w dziedzinach wolności mediów, wolności wypowiedzi i swobodnego przepływu informacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązania OBWE w dziedzinach wolności mediów, wolności wypowiedzi i swobodnego przepływu informacji,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 października 2017 r. w sprawie uzasadnionych środków ochrony sygnalistów działających w interesie publicznym podczas ujawniania poufnych informacji posiadanych przez przedsiębiorstwa i organy publiczne (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 października 2017 r. w sprawie uzasadnionych środków ochrony sygnalistów działających w interesie publicznym podczas ujawniania poufnych informacji posiadanych przez przedsiębiorstwa i organy publiczne (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w kwestii utworzenia unijnego mechanizmu dotyczącego demokracji, praworządności i praw podstawowych (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w kwestii utworzenia unijnego mechanizmu dotyczącego demokracji, praworządności i praw podstawowych (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie praworządności na Malcie (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie praworządności na Malcie (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. w sprawie walki z korupcją i działań następczych w związku z rezolucją komisji CRIM (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. w sprawie walki z korupcją i działań następczych w związku z rezolucją komisji CRIM (4),

| — | uwzględniając list otwarty z dnia 6 marca 2018 r. skierowany przez 17 organizacji zajmujących się wolnością mediów do przewodniczącego Komisji Jean-Claude'a Junckera, |
| --- | --- |

—

uwzględniając list otwarty z dnia 6 marca 2018 r. skierowany przez 17 organizacji zajmujących się wolnością mediów do przewodniczącego Komisji Jean-Claude'a Junckera,

| — | uwzględniając oświadczenia Rady i Komisji z dnia 14 marca 2018 r. w sprawie ochrony dziennikarzy śledczych w Europie: przypadek słowackiego dziennikarza Jána Kuciaka i Martiny Kušnírovej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia Rady i Komisji z dnia 14 marca 2018 r. w sprawie ochrony dziennikarzy śledczych w Europie: przypadek słowackiego dziennikarza Jána Kuciaka i Martiny Kušnírovej,

| — | uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że poszanowanie praworządności, demokracji, praw człowieka, podstawowych wolności oraz wartości i zasad zapisanych w traktatach UE i międzynarodowych instrumentach w zakresie praw człowieka należy do obowiązków spoczywających na Unii i jej państwach członkowskich oraz że należy ich przestrzegać; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że poszanowanie praworządności, demokracji, praw człowieka, podstawowych wolności oraz wartości i zasad zapisanych w traktatach UE i międzynarodowych instrumentach w zakresie praw człowieka należy do obowiązków spoczywających na Unii i jej państwach członkowskich oraz że należy ich przestrzegać;

| B. | mając na uwadze, że art. 6 ust. 3 TUE potwierdza, iż prawa podstawowe, zagwarantowane przez EKPC oraz wynikające ze wspólnych tradycji konstytucyjnych państw członkowskich, stanowią ogólne zasady prawa Unii; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że art. 6 ust. 3 TUE potwierdza, iż prawa podstawowe, zagwarantowane przez EKPC oraz wynikające ze wspólnych tradycji konstytucyjnych państw członkowskich, stanowią ogólne zasady prawa Unii;

| C. | mając na uwadze, że UE działa na podstawie domniemania wzajemnego zaufania, że państwa członkowskie przestrzegają zasady demokracji, praworządności i prawa podstawowe, zapisane w EKPC, Karcie praw podstawowych oraz MPPOiP; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że UE działa na podstawie domniemania wzajemnego zaufania, że państwa członkowskie przestrzegają zasady demokracji, praworządności i prawa podstawowe, zapisane w EKPC, Karcie praw podstawowych oraz MPPOiP;

| D. | mając na uwadze, że wolne, niezależne, nieskrępowane media stanowią jeden z fundamentów demokratycznego społeczeństwa; mając na uwadze, że do obowiązków państw członkowskich należy zapewnienie wolności prasy i ochrony dziennikarzy na swoim terytorium; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wolne, niezależne, nieskrępowane media stanowią jeden z fundamentów demokratycznego społeczeństwa; mając na uwadze, że do obowiązków państw członkowskich należy zapewnienie wolności prasy i ochrony dziennikarzy na swoim terytorium;

| E. | mając na uwadze, że wolność wypowiedzi i wolność opinii stanowią niezbędne warunki pełnej realizacji zasad przejrzystości i rozliczalności; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wolność wypowiedzi i wolność opinii stanowią niezbędne warunki pełnej realizacji zasad przejrzystości i rozliczalności;

| F. | mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie są zobowiązane do przestrzegania wolności i pluralizmu mediów, jak również prawa do informacji oraz wolności wypowiedzi zapisanych w art. 11 Karty praw podstawowych, art. 10 EKPC i art. 19 MPPOiP; mając na uwadze, że funkcje strażnika publicznego pełnione przez media są istotnym czynnikiem podtrzymania tych praw oraz ochrony wszystkich innych praw podstawowych; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie są zobowiązane do przestrzegania wolności i pluralizmu mediów, jak również prawa do informacji oraz wolności wypowiedzi zapisanych w art. 11 Karty praw podstawowych, art. 10 EKPC i art. 19 MPPOiP; mając na uwadze, że funkcje strażnika publicznego pełnione przez media są istotnym czynnikiem podtrzymania tych praw oraz ochrony wszystkich innych praw podstawowych;

| G. | mając na uwadze, że Unia może podejmować działania w celu ochrony wspólnych wartości, na których się opiera; mając na uwadze, że praworządność i prawa podstawowe powinny być stosowane z jednakową stanowczością we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Unia może podejmować działania w celu ochrony wspólnych wartości, na których się opiera; mając na uwadze, że praworządność i prawa podstawowe powinny być stosowane z jednakową stanowczością we wszystkich państwach członkowskich;

| H. | mając na uwadze, że w dniu 25 lutego 2018 r. słowacki dziennikarz śledczy Ján Kuciak i jego partnerka Martina Kušnírová zostali zamordowani we własnym domu w miejscowości Veľká Mača; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w dniu 25 lutego 2018 r. słowacki dziennikarz śledczy Ján Kuciak i jego partnerka Martina Kušnírová zostali zamordowani we własnym domu w miejscowości Veľká Mača;

| I. | mając na uwadze, że niezależny, przejrzysty dostęp do wymiaru sprawiedliwości stanowi kluczowy element rządów prawa; mając na uwadze, że sprawców tych morderstw, a także wcześniejszych przypadków, jeszcze nie postawiono przed wymiarem sprawiedliwości oraz że należy potępić kulturę bezkarności; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że niezależny, przejrzysty dostęp do wymiaru sprawiedliwości stanowi kluczowy element rządów prawa; mając na uwadze, że sprawców tych morderstw, a także wcześniejszych przypadków, jeszcze nie postawiono przed wymiarem sprawiedliwości oraz że należy potępić kulturę bezkarności;

| J. | mając na uwadze, że jest to piąty przypadek morderstwa dziennikarza w państwie członkowskim UE w ostatnich dziesięciu latach (5) i drugie morderstwo dziennikarza śledczego pracującego nad dokumentami panamskimi po zamordowaniu Daphne Caruany Galizii na Malcie w październiku 2017 r.; mając na uwadze, że ataki na dziennikarzy śledczych stanowią przestępstwa przeciwko praworządności i demokracji; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że jest to piąty przypadek morderstwa dziennikarza w państwie członkowskim UE w ostatnich dziesięciu latach (5) i drugie morderstwo dziennikarza śledczego pracującego nad dokumentami panamskimi po zamordowaniu Daphne Caruany Galizii na Malcie w październiku 2017 r.; mając na uwadze, że ataki na dziennikarzy śledczych stanowią przestępstwa przeciwko praworządności i demokracji;

| K. | mając na uwadze, że Ján Kuciak specjalizował się w badaniu skandali związanych z uchylaniem się od opodatkowania, przypadków oszustw podatkowych, korupcji i prania pieniędzy na dużą skalę oraz przeanalizował w swoim ostatnim artykule, opublikowanym pośmiertnie, potencjalne wymuszanie unijnych dotacji rolnych przez włoską organizację mafijną 'Ndrangheta, do której mogą należeć także urzędnicy rządowi z otoczenia polityków wysokiego szczebla; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że Ján Kuciak specjalizował się w badaniu skandali związanych z uchylaniem się od opodatkowania, przypadków oszustw podatkowych, korupcji i prania pieniędzy na dużą skalę oraz przeanalizował w swoim ostatnim artykule, opublikowanym pośmiertnie, potencjalne wymuszanie unijnych dotacji rolnych przez włoską organizację mafijną 'Ndrangheta, do której mogą należeć także urzędnicy rządowi z otoczenia polityków wysokiego szczebla;

| L. | mając na uwadze, że zabójstwo to wywołało największe od aksamitnej rewolucji w 1989 r. pokojowe protesty i demonstracje uliczne, w których domagano się sprawiedliwości, rozliczalności, praworządności i poszanowania dla wolności mediów oraz działań na rzecz walki z korupcją; mając na uwadze, że demonstranci i słowacka opinia publiczna wyrazili poważny brak zaufania do instytucji i funkcjonariuszy państwowych, w tym policji; mając na uwadze konieczność przywrócenia zaufania do instytucji państwowych; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że zabójstwo to wywołało największe od aksamitnej rewolucji w 1989 r. pokojowe protesty i demonstracje uliczne, w których domagano się sprawiedliwości, rozliczalności, praworządności i poszanowania dla wolności mediów oraz działań na rzecz walki z korupcją; mając na uwadze, że demonstranci i słowacka opinia publiczna wyrazili poważny brak zaufania do instytucji i funkcjonariuszy państwowych, w tym policji; mając na uwadze konieczność przywrócenia zaufania do instytucji państwowych;

| M. | mając na uwadze, że zdaniem Rady Europy nadużycia i przestępstwa popełniane wobec dziennikarzy mają poważny negatywny wpływ na wolność wypowiedzi i wzmagają występowanie zjawiska autocenzury; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że zdaniem Rady Europy nadużycia i przestępstwa popełniane wobec dziennikarzy mają poważny negatywny wpływ na wolność wypowiedzi i wzmagają występowanie zjawiska autocenzury;

| N. | mając na uwadze, że w ramach Projektu Dochodzeniowego ds. Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji poinformowano o możliwości wycieku danych osobowych Jána Kuciaka w następstwie złożenia przez niego do słowackich władz państwowych kilku wniosków dotyczących swobody dostępu do informacji; mając na uwadze, że Ján Kuciak złożył zawiadomienie o przestępstwie do prokuratury z powodu pogróżek otrzymanych od słowackiego przedsiębiorcy, a następnie oświadczył, że w ciągu 44 dni od wniesienia sprawy nie przydzielono jej żadnemu oficerowi policji i zamknięto ją bez przesłuchania świadków; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w ramach Projektu Dochodzeniowego ds. Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji poinformowano o możliwości wycieku danych osobowych Jána Kuciaka w następstwie złożenia przez niego do słowackich władz państwowych kilku wniosków dotyczących swobody dostępu do informacji; mając na uwadze, że Ján Kuciak złożył zawiadomienie o przestępstwie do prokuratury z powodu pogróżek otrzymanych od słowackiego przedsiębiorcy, a następnie oświadczył, że w ciągu 44 dni od wniesienia sprawy nie przydzielono jej żadnemu oficerowi policji i zamknięto ją bez przesłuchania świadków;

| O. | mając na uwadze, że ochrona dziennikarzy i źródeł dziennikarskich, w tym sygnalistów, jest zróżnicowana w poszczególnych państwach członkowskich i w większości z nich nie obejmuje zapewnienia skutecznej ochrony przed działaniami odwetowymi, oskarżeniami o zniesławienie, groźbami, procesami służącymi zastraszaniu lub innymi negatywnymi skutkami; mając na uwadze, że nieadekwatna ochrona dziennikarzy w niektórych państwach członkowskich, jak również rosnąca wrogość demonstrowana wobec dziennikarzy przez pewne osoby publiczne znacząco ograniczają ich podstawowe wolności; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że ochrona dziennikarzy i źródeł dziennikarskich, w tym sygnalistów, jest zróżnicowana w poszczególnych państwach członkowskich i w większości z nich nie obejmuje zapewnienia skutecznej ochrony przed działaniami odwetowymi, oskarżeniami o zniesławienie, groźbami, procesami służącymi zastraszaniu lub innymi negatywnymi skutkami; mając na uwadze, że nieadekwatna ochrona dziennikarzy w niektórych państwach członkowskich, jak również rosnąca wrogość demonstrowana wobec dziennikarzy przez pewne osoby publiczne znacząco ograniczają ich podstawowe wolności;

| P. | mając na uwadze, że w sprawozdaniu krajowym Monitora Pluralizmu Mediów za 2016 r. dotyczącego Słowacji zidentyfikowano wysoki poziom zagrożenia dla niezależności politycznej, główne ze względu na finansowanie lokalnych mediów i często pośrednie ich posiadanie przez gminy oraz narażenie na potencjalne naciski polityczne; mając na uwadze, że w sprawozdaniu wspomina się także o istniejących zabezpieczeniach dla ochrony źródeł dziennikarskich, takich jak kontrola sądowa i definicje prawne; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w sprawozdaniu krajowym Monitora Pluralizmu Mediów za 2016 r. dotyczącego Słowacji zidentyfikowano wysoki poziom zagrożenia dla niezależności politycznej, główne ze względu na finansowanie lokalnych mediów i często pośrednie ich posiadanie przez gminy oraz narażenie na potencjalne naciski polityczne; mając na uwadze, że w sprawozdaniu wspomina się także o istniejących zabezpieczeniach dla ochrony źródeł dziennikarskich, takich jak kontrola sądowa i definicje prawne;

| Q. | mając na uwadze, że według światowego indeksu wolności prasy za 2017 r., opracowywanego przez Reporterów bez Granic, zniesławienie podlega na Słowacji karze pozbawienia wolności do lat ośmiu, co oznacza najsurowszą karę za to przestępstwo w UE; mając na uwadze jednak, że Słowacja zajmuje w tym indeksie 17 pozycję; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że według światowego indeksu wolności prasy za 2017 r., opracowywanego przez Reporterów bez Granic, zniesławienie podlega na Słowacji karze pozbawienia wolności do lat ośmiu, co oznacza najsurowszą karę za to przestępstwo w UE; mając na uwadze jednak, że Słowacja zajmuje w tym indeksie 17 pozycję;

| R. | mając na uwadze, że sekretarz generalny organizacji Reporterzy bez Granic, który złożył wizytę w Bratysławie w dniu 2 marca 2018 r., ubolewał nad „zatrważającym klimatem dla dziennikarzy” podtrzymywanym, a nawet stwarzanym w niektórych państwach członkowskich UE przez wielu europejskich polityków, w tym przywódców rządu; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że sekretarz generalny organizacji Reporterzy bez Granic, który złożył wizytę w Bratysławie w dniu 2 marca 2018 r., ubolewał nad „zatrważającym klimatem dla dziennikarzy” podtrzymywanym, a nawet stwarzanym w niektórych państwach członkowskich UE przez wielu europejskich polityków, w tym przywódców rządu;

| S. | mając na uwadze, że ataki na dziennikarzy na Słowacji odnotowuje się od 2007 r., a dwóch dziennikarzy nadal jest zaginionych; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że ataki na dziennikarzy na Słowacji odnotowuje się od 2007 r., a dwóch dziennikarzy nadal jest zaginionych;

| T. | mając na uwadze, że w rankingu Światowego Forum Gospodarczego (za 2017 r.) Słowacja zajmuje 117 miejsce wśród 137 badanych krajów pod względem korupcji; mając na uwadze, że liczba postępowań karnych w sprawie przestępstw związanych z korupcją znacząco spadła; mając na uwadze, że w sprawozdaniu krajowym w ramach europejskiego semestru za 2018 r. dotyczącym Słowacji stwierdzono brak postępu w intensyfikowaniu walki z korupcją; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że w rankingu Światowego Forum Gospodarczego (za 2017 r.) Słowacja zajmuje 117 miejsce wśród 137 badanych krajów pod względem korupcji; mając na uwadze, że liczba postępowań karnych w sprawie przestępstw związanych z korupcją znacząco spadła; mając na uwadze, że w sprawozdaniu krajowym w ramach europejskiego semestru za 2018 r. dotyczącym Słowacji stwierdzono brak postępu w intensyfikowaniu walki z korupcją;

| U. | mając na uwadze, że Parlament zorganizował misję informacyjną na Słowacji w dniach 7–9 marca 2018 r., składającą się z członków Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Kontroli Budżetowej; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że Parlament zorganizował misję informacyjną na Słowacji w dniach 7–9 marca 2018 r., składającą się z członków Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Kontroli Budżetowej;

| V. | mając na uwadze poważne obawy przedstawicieli organizacji pozarządowych wyrażone w sprawozdaniu z wyjazdu delegacji Parlamentu, głównie na temat możliwych konfliktów interesów, na przykład między Prokuraturą Krajową i organami, które powinny kontrolować jej działalność, oraz Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i szefem policji; mając na uwadze ponadto, że wybór głównych prokuratorów opisano jako wysoce upolityczniony oraz skrytykowano brak niezależnego organu właściwego do celów rozpatrywania skarg przeciwko policji; mając na uwadze zakwestionowanie adekwatności ochrony wolności mediów i przejrzystości własności mediów; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze poważne obawy przedstawicieli organizacji pozarządowych wyrażone w sprawozdaniu z wyjazdu delegacji Parlamentu, głównie na temat możliwych konfliktów interesów, na przykład między Prokuraturą Krajową i organami, które powinny kontrolować jej działalność, oraz Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i szefem policji; mając na uwadze ponadto, że wybór głównych prokuratorów opisano jako wysoce upolityczniony oraz skrytykowano brak niezależnego organu właściwego do celów rozpatrywania skarg przeciwko policji; mając na uwadze zakwestionowanie adekwatności ochrony wolności mediów i przejrzystości własności mediów;

| W. | mając na uwadze, że kiedy słowacka Najwyższa Izba Kontroli przeprowadziła kontrolę obejmującą wszystkie instytucje zarządzające i pośredniczące na potrzeby funduszy UE, stwierdziła problemy tylko w słowackiej agencji płatniczej ds. rolnictwa; mając na uwadze, że Izba Kontroli przekazała swoje ustalenia prokuratorowi generalnemu Słowacji i Narodowej Agencji ds. Przestępczości; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że kiedy słowacka Najwyższa Izba Kontroli przeprowadziła kontrolę obejmującą wszystkie instytucje zarządzające i pośredniczące na potrzeby funduszy UE, stwierdziła problemy tylko w słowackiej agencji płatniczej ds. rolnictwa; mając na uwadze, że Izba Kontroli przekazała swoje ustalenia prokuratorowi generalnemu Słowacji i Narodowej Agencji ds. Przestępczości;

| 1. | zdecydowanie potępia morderstwo słowackiego dziennikarza śledczego Jána Kuciaka i jego partnerki Martiny Kušnírovej; |
| --- | --- |

1.

| 2. | jest zbulwersowany faktem, że jest to już drugi atak ze skutkiem śmiertelnym na dziennikarza w UE w ciągu ostatnich sześciu miesięcy, po zabójstwie dziennikarki Daphne Caruany Galizii na Malcie w dniu 16 października 2017 r.; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa słowackie władze do użycia wszystkich niezbędnych zasobów, by zapewnić przeprowadzenie pełnego, wnikliwego i niezależnego śledztwa w sprawie zabójstwa Jána Kuciaka i Martiny Kušnírovej oraz postawienie winnych przed wymiarem sprawiedliwości; z zadowoleniem przyjmuje wyrażony przez słowackie władze zamiar pełnej współpracy z międzynarodowymi organami ścigania i włoskim antymafijnym wydziałem śledczym (DIA) podczas dochodzeń; zdecydowanie zaleca stworzenie wspólnego zespołu śledczego pod współprzewodnictwem Europolu i umożliwienie mu pełnego dostępu do akt sprawy; |
| --- | --- |

3.

| 4. | apeluje do prokuratora generalnego Słowacji, by ponownie rozpatrzył zawiadomienie złożone przez Jána Kuciaka w następstwie otrzymywanych gróźb i zbadał doniesienia o wycieku danych osobowych po złożeniu przez dziennikarza w słowackich organach kilku wniosków dotyczących swobody dostępu do informacji; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa słowackie władze do zapewnienia ochrony dziennikarzom śledczym przed wszelkimi formami zastraszania, oskarżeniami o zniesławienie, groźbami lub atakami fizycznymi oraz do zagwarantowania skutecznych środków ochrony osób korzystających z prawa do wolności wypowiedzi przed atakami mającymi na celu ich uciszenie; |
| --- | --- |

5.

| 6. | dostrzega, że dziennikarze śledczy mogą odgrywać kluczową rolę jako strażnicy demokracji i praworządności; potępia wygłaszanie znieważających uwag przez unijnych polityków pod adresem dziennikarzy; zauważa, że najwyższy poziom ochrony dziennikarzy śledczych i sygnalistów leży w żywotnym interesie społeczeństwa jako całości; zachęca zarówno Komisję, jak i państwa członkowskie do przedstawienia wniosków ustawodawczych lub nieustawodawczych dotyczących ochrony dziennikarzy w UE będących systematycznie przedmiotem pozwów mających na celu ocenzurowanie ich pracy lub ich zastraszenie, w tym wniosków dotyczących ogólnoeuropejskich przepisów przeciwko SLAPP – pozwom sądowym mającym na celu zastraszenie i uciszenie krytyków przez zaangażowanie ich w obronę prawną, której kosztów mogą nie udźwignąć; |
| --- | --- |

6.

| 7. | apeluje do Komisji o zabezpieczenie, promowanie i stosowanie wartości zapisanych w Traktacie o Unii Europejskiej i Karcie praw podstawowych UE, jak również MPPOiP, i w tym kontekście o monitorowanie oraz podejmowanie wyzwań związanych z wolnością i pluralizmem mediów w całej UE, przy jednoczesnym poszanowaniu zasady pomocniczości; apeluje do Komisji o wyczerpujące informowanie Parlamentu o podejmowanych działaniach; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wskazuje, że sygnaliści okazali się istotnym zasobem dziennikarstwa śledczego i niezależnej prasy oraz że zagwarantowanie poufności źródeł stanowi podstawowy element wolności prasy; podkreśla zatem, że sygnaliści wnoszą wkład w demokrację, przejrzystość polityki i gospodarki oraz lepiej poinformowane społeczeństwo; apeluje do słowackich władz i wszystkich państw członkowskich o zapewnienie ochrony osobistego bezpieczeństwa oraz źródeł utrzymania dziennikarzy śledczych i sygnalistów; zwraca się do Komisji o przedstawienie skutecznej, kompleksowej, horyzontalnej dyrektywy UE dotyczącej ochrony sygnalistów, przez pełne poparcie zaleceń Rady Europy i rezolucji Parlamentu z dnia 14 lutego 2017 r. (6) i 24 października 2017 r.; |
| --- | --- |

8.

| 9. | apeluje do Komisji o stworzenie programu stałego wsparcia finansowego, w tym specjalnego budżetu, przez przeniesienie istniejących źródeł na wsparcie niezależnego dziennikarstwa śledczego; |
| --- | --- |

9.

| 10. | apeluje do swej Konferencji Przewodniczących o przedstawienie propozycji uhonorowania przez Parlament pracy Daphne Caruany Galizii i Jána Kuciaka oraz o rozważenie nadania imienia Jána Kuciaka parlamentarnym stażom dla dziennikarzy; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zauważa, że w sprawozdaniu w sprawie pluralizmu mediów za 2016 r. opracowanym przez Centrum ds. Pluralizmu i Wolności Mediów zidentyfikowano istnienie na Słowacji średniego do wysokiego ryzyka horyzontalnej koncentracji własności mediów; uważa, że pluralizm mediów jest zagrożony w szeregu państw członkowskich UE w wyniku kontroli mediów przez organy polityczne lub jednostki bądź przez pewne organizacje komercyjne; podkreśla, że z zasady rządy nie powinny nadużywać swojej pozycji przez wywieranie wpływu na media; zaleca zawarcie bardziej szczegółowych informacji na temat własności mediów w corocznym Monitorze Pluralizmu Mediów; |
| --- | --- |

11.

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę na rzecz dziennikarstwa śledczego „Investigative Journalism for the EU” (IJ4EU), której celem jest poparcie i zacieśnienie współpracy transgranicznej między dziennikarzami śledczymi w UE; |
| --- | --- |

12.

| 13. | jest zaniepokojony podejrzeniami o korupcję, nieprawidłowe wykorzystywanie unijnych funduszy, nadużywanie władzy i konflikty interesów na Słowacji, co mogło doprowadzić do pogorszenia stanu demokracji; apeluje do słowackich organów nadzoru i sądownictwa oraz do Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) o zbadanie wszystkich przypadków domniemanych nieprawidłowości i nadużyć, w tym oszustw karuzelowych związanych z podatkiem VAT oraz oszustw związanych z Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i innymi funduszami strukturalnymi. |
| --- | --- |

13.

| 14. | wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu możliwego udziału organizacji przestępczej w tym morderstwie oraz z powodu ryzyka infiltracji struktur politycznych i administracyjnych na wszystkich szczeblach, a także gospodarczych i finansowych; podkreśla, że zjawiska tego nie wolno lekceważyć; przypomina, że międzynarodowe sieci przestępcze są bardzo aktywne, a przestępczość zorganizowana rozwija się zarówno pod względem skali, jak i wyrafinowania; wzywa Słowację i wszystkie państwa członkowskie do zacieśnienia współpracy i koordynacji w celu opracowania wspólnych standardowych procedur w oparciu o dobre praktyki stosowane w systemach prawnych, które są najbardziej zaawansowane pod względem ścigania przestępczości zorganizowanej; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zauważa, że Najwyższa Izba Kontroli na Słowacji wydała trzy krytyczne sprawozdania na temat agencji płatniczej ds. rolnictwa; wzywa słowackie władze do zagwarantowania wnikliwego śledztwa w sprawie ustaleń Najwyższej Izby Kontroli; wzywa Europejski Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia kontroli i opublikowania sprawozdania specjalnego na temat płatności rolnych na Słowacji; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zachęca Komisję Specjalną Parlamentu ds. Przestępstw Finansowych, Uchylania się od Opodatkowania i Unikania Opodatkowania do oceny zarzutów dotyczących oszustw związanych z podatkiem VAT, prania pieniędzy, i nieprawidłowego wydatkowania europejskich funduszy, jak również oceny adekwatności krajowych przepisów w sprawie zajęcia mienia pochodzącego z działalności przestępczej w tym kontekście, ze szczególnym uwzględnieniem pracy Jána Kuciaka oraz innych dziennikarzy śledczych; |
| --- | --- |

16.

| 17. | apeluje do Rady o współpracę z uczestniczącymi państwami członkowskimi nad możliwie jak najszybszym ustanowieniem Prokuratury Europejskiej w interesie skoordynowanych działań przeciwko oszustwom w UE i innym przestępstwom naruszających interesy finansowe Unii; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wyraża zaniepokojenie ustaleniami zawartymi w sprawozdaniu opracowanym przez swoją Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych i swoją Komisję Kontroli Budżetowej w następstwie ich misji informacyjnej na Słowacji, mówiącymi o tym, że wybór głównych prokuratorów uważa się za wysoce upolityczniony oraz że podniesiono szereg zarzutów o korupcję wobec wysokiej rangi urzędników, ale nie zakończyły się one właściwym dochodzeniem; wzywa władze słowackie do zwiększenia bezstronności ścigania przestępstw oraz do zajęcia się głównymi ustaleniami i zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu z misji informacyjnej Parlamentu; wzywa rząd i parlament Słowacji do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków, aby przywrócić zaufanie opinii publicznej do instytucji państwowych, w tym policji; |
| --- | --- |

18.

| 19. | ponownie wyraża ubolewanie, że Komisja postanowiła nie publikować w 2017 r. Sprawozdania o zwalczaniu korupcji w UE, oraz apeluje do Komisji o bezzwłoczne wznowienie corocznego monitorowania antykorupcyjnego we wszystkich państwach członkowskich; zachęca Komisję do opracowania systemu dokładnych wskaźników oraz łatwych w zastosowaniu, jednolitych kryteriów do pomiaru poziomu korupcji w państwach członkowskich i oceny polityki antykorupcyjnej państw członkowskich, zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 8 marca 2016 r. w sprawie sprawozdania rocznego za rok 2014 dotyczącego ochrony interesów finansowych UE (7); |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla, że zasadnicze znaczenie ma zagwarantowanie podtrzymania w całości wspólnych wartości europejskich wymienionych w art. 2 TUE oraz zagwarantowanie praw podstawowych wyrażonych w Karcie praw podstawowych; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zdecydowanie apeluje o wprowadzenie procesu systematycznego monitorowania i dialogu obejmującego wszystkie państwa członkowskie w celu ochrony unijnych wartości podstawowych demokracji, praw podstawowych i praworządności, z udziałem Rady, Komisji i Parlamentu, zgodnie z propozycją zawartą w swojej rezolucji z dnia 25 października 2016 r. w kwestii utworzenia unijnego mechanizmu dotyczącego demokracji, praworządności i praw podstawowych (Paktu UE na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych); |
| --- | --- |

21.

| 22. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz prezydentowi Republiki Słowackiej. |
| --- | --- |

22.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0402.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0409.

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0438.

(4)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0403.

(5)  Zob.: https://rsf.org/en/journalists-killed

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0022.

(7)  Dz.U. C 50 z 9.2.2018, s. 2.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/117 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/117

---

P8_TA(2018)0184

Instrument na rzecz wartości europejskich wspierający organizacje społeczeństwa obywatelskiego, które propagują demokrację, praworządność i wartości podstawowe w Unii Europejskiej

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie konieczności ustanowienia instrumentu na rzecz wartości europejskich wspierającego organizacje społeczeństwa obywatelskiego, które propagują wartości podstawowe w Unii Europejskiej na poziomie lokalnym i krajowym (2018/2619(RSP))

(2019/C 390/16)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE) oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE) oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych,

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie stosowania Karty praw podstawowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie stosowania Karty praw podstawowych,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. w sprawie ustanowienia unijnego mechanizmu dotyczącego demokracji, praworządności i praw podstawowych (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. w sprawie ustanowienia unijnego mechanizmu dotyczącego demokracji, praworządności i praw podstawowych (1),

| — | uwzględniając Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz konwencje, zalecenia, rezolucje i sprawozdania Zgromadzenia Parlamentarnego, Komitetu Ministrów, Komisarza Praw Człowieka i Komisji Weneckiej Rady Europy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz konwencje, zalecenia, rezolucje i sprawozdania Zgromadzenia Parlamentarnego, Komitetu Ministrów, Komisarza Praw Człowieka i Komisji Weneckiej Rady Europy,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 24 stycznia 2017 r. zatytułowane „Wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych zmian. Sprawozdanie na temat obywatelstwa UE z 2017 r.”(COM(2017)0030), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 24 stycznia 2017 r. zatytułowane „Wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych zmian. Sprawozdanie na temat obywatelstwa UE z 2017 r.”(COM(2017)0030),

| — | uwzględniając opublikowane w styczniu 2018 r. sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej zatytułowane „Challenges facing civil society organisations working on human rights in the EU”[Wyzwania stojące przed organizacjami społeczeństwa obywatelskiego zajmującymi się prawami człowieka w UE], |
| --- | --- |

—

uwzględniając opublikowane w styczniu 2018 r. sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej zatytułowane „Challenges facing civil society organisations working on human rights in the EU”[Wyzwania stojące przed organizacjami społeczeństwa obywatelskiego zajmującymi się prawami człowieka w UE],

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2018 r. w sprawie następnych WRF: przygotowanie stanowiska Parlamentu dotyczącego WRF na okres po 2020 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2018 r. w sprawie następnych WRF: przygotowanie stanowiska Parlamentu dotyczącego WRF na okres po 2020 r. (2),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie finansowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego przez UE, przyjęte w dniu 19 października 2017 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie finansowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego przez UE, przyjęte w dniu 19 października 2017 r. (3),

| — | uwzględniając projekt rezolucji Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rezolucji Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych,

| — | uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że wspólnych europejskich wartości podstawowych zapisanych w art. 2 TUE, mianowicie poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości, a także zasad pluralizmu, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności oraz równości kobiet i mężczyzn, nie można uznawać za rzecz oczywistą i trzeba je stale kultywować i chronić, ponieważ pogorszenie sytuacji w tym zakresie w którymkolwiek z państw członkowskich może mieć szkodliwe skutki dla UE jako całości; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że wspólnych europejskich wartości podstawowych zapisanych w art. 2 TUE, mianowicie poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości, a także zasad pluralizmu, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności oraz równości kobiet i mężczyzn, nie można uznawać za rzecz oczywistą i trzeba je stale kultywować i chronić, ponieważ pogorszenie sytuacji w tym zakresie w którymkolwiek z państw członkowskich może mieć szkodliwe skutki dla UE jako całości;

| B. | mając na uwadze, że aktywne i dobrze rozwinięte społeczeństwo obywatelskie we wszystkich państwach członkowskich UE stanowi najlepszą ochronę przed erozją tych wartości; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że aktywne i dobrze rozwinięte społeczeństwo obywatelskie we wszystkich państwach członkowskich UE stanowi najlepszą ochronę przed erozją tych wartości;

| C. | mając na uwadze, że wiele organizacji społeczeństwa obywatelskiego nadal propaguje te wartości, mimo że boryka się z coraz większymi trudnościami ze zdobyciem środków finansowych niezbędnych do rozwoju i prowadzenia działalności w sposób niezależny i skuteczny; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że wiele organizacji społeczeństwa obywatelskiego nadal propaguje te wartości, mimo że boryka się z coraz większymi trudnościami ze zdobyciem środków finansowych niezbędnych do rozwoju i prowadzenia działalności w sposób niezależny i skuteczny;

| D. | mając na uwadze, że UE zapewnia bezpośrednie finansowanie organizacjom społeczeństwa obywatelskiego działającym w państwach trzecich w celu wspierania tych wartości, lecz możliwości finansowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego realizujących ten cel w UE są bardzo ograniczone, w szczególności jeśli chodzi o organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające na poziomie lokalnym i krajowym; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że UE zapewnia bezpośrednie finansowanie organizacjom społeczeństwa obywatelskiego działającym w państwach trzecich w celu wspierania tych wartości, lecz możliwości finansowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego realizujących ten cel w UE są bardzo ograniczone, w szczególności jeśli chodzi o organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające na poziomie lokalnym i krajowym;

| 1. | ponownie stwierdza, że organizacje społeczeństwa obywatelskiego mają kluczowe znaczenie dla utrzymania i propagowania wartości zapisanych w art. 2 TUE, tj. poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawa, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości, i odgrywają zasadniczą rolę w propagowaniu aktywnego obywatelstwa w UE, a także w ułatwianiu merytorycznej debaty publicznej stanowiącej element pluralistycznej demokracji; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że UE musi wypracować nowe i skuteczne metody ochrony i propagowania tych wartości w Unii; |
| --- | --- |

2.

| 3. | uważa w związku z tym, że UE powinna zapewniać ukierunkowane wsparcie finansowe organizacjom społeczeństwa obywatelskiego, które, działając na poziomie lokalnym i krajowym, propagują i chronią te wartości; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa UE, aby w celu propagowania i ochrony wartości zapisanych w art. 2 TUE, w szczególności demokracji, praworządności i praw podstawowych, utworzyła specjalny instrument finansowania – który można by nazwać instrumentem na rzecz wartości europejskich – w budżecie UE w kolejnych wieloletnich ramach finansowych (WRF) na okres po 2020 r., na poziomie finansowania odpowiadającym co najmniej poziomowi Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka, który służy podobnym celom poza granicami Unii; zaleca, aby strukturalnym priorytetem tego instrumentu było tworzenie na poziomie krajowym i lokalnym zdrowego i zrównoważonego sektora organizacji społeczeństwa obywatelskiego zdolnego spełniać rolę polegającą na ochronie tych wartości; |
| --- | --- |

4.

| 5. | uważa, że instrument ten powinien zapewniać organizacjom społeczeństwa obywatelskiego, które angażują się w propagowanie i ochronę tych wartości na terytorium UE, dotacje na działalność (finansowanie podstawowe, jak również dotacje na projekty i inicjatywy); |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że instrument, którym powinna zarządzać Komisja, powinien zapewniać szybkie i elastyczne procedury przyznawania dotacji; zaleca w szczególności, aby procedura składania wniosków była przyjazna dla użytkownika i łatwo dostępna dla lokalnych i krajowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

6.

| 7. | uważa, że instrument ten powinien być w szczególności ukierunkowany na projekty i inicjatywy propagujące wartości europejskie na poziomie lokalnym i krajowym, na przykład projekty w zakresie aktywności obywatelskiej oraz rzecznictwo i inne działania kontrolne, oraz że projekty i inicjatywy transnarodowe powinny odgrywać jedynie rolę uzupełniającą; uważa, że szczególną uwagę należy zwrócić na budowanie zdolności organizacji społeczeństwa obywatelskiego do współdziałania z ogółem społeczeństwa, tak aby lepiej rozumiało ono zasady pluralistycznej i partycypacyjnej demokracji, praworządności oraz prawa podstawowe; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że instrument ten powinien uzupełniać już istniejące europejskie i krajowe instrumenty i działania propagujące i chroniące te wartości i w związku z tym nie powinien być tworzony kosztem innych funduszy europejskich i krajowych oraz działań w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że w zarządzaniu tym nowym instrumentem musi być zapewniona rozliczalność finansowa ustanowiona w rozporządzeniu finansowym, zwłaszcza w odniesieniu do przestrzegania zobowiązań prawnych, pełnej przejrzystości w zakresie wykorzystania środków, należytego zarządzania finansami i rozważnego korzystania z zasobów; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zaleca Komisji, aby sporządzała roczne sprawozdanie dotyczące wyników instrumentu i publikowała wykaz organizacji i działań, które sfinansowano z jego środków; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Radzie Europy. |
| --- | --- |

11.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0409.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0075.

(3)  Dz.U. C 81 z 2.3.2018, s. 9.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/120 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/120

---

P8_TA(2018)0185

Naruszenie praw człowieka i praworządności w przypadku dwóch greckich żołnierzy aresztowanych i zatrzymanych w Turcji

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie naruszenia praw człowieka i praworządności w przypadku dwóch greckich żołnierzy aresztowanych i przetrzymywanych w Turcji (2018/2670(RSP))

(2019/C 390/17)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając aresztowanie w dniu 1 marca 2018 r. i ciągłe przetrzymywanie przez władze tureckie dwóch greckich żołnierzy, którzy oświadczyli, że się zgubili z powodu złych warunków pogodowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając aresztowanie w dniu 1 marca 2018 r. i ciągłe przetrzymywanie przez władze tureckie dwóch greckich żołnierzy, którzy oświadczyli, że się zgubili z powodu złych warunków pogodowych,

| — | uwzględniając fakt, że ta konkretna część granicy, w obszarze leśnym Kastanies, wzdłuż rzeki Ewros/Marica, stanowi główne przejście dla migrantów, uchodźców i przemytników, oraz że porucznik i sierżant, o których mowa, byli na zwykłym patrolu granicznym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając fakt, że ta konkretna część granicy, w obszarze leśnym Kastanies, wzdłuż rzeki Ewros/Marica, stanowi główne przejście dla migrantów, uchodźców i przemytników, oraz że porucznik i sierżant, o których mowa, byli na zwykłym patrolu granicznym,

| — | uwzględniając apele urzędników UE i NATO o uwolnienie żołnierzy, w szczególności apel wystosowany przez Radę Europejską w dniu 22 marca 2018 r. oraz podczas spotkania przywódców UE–Turcja w dniu 26 marca 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając apele urzędników UE i NATO o uwolnienie żołnierzy, w szczególności apel wystosowany przez Radę Europejską w dniu 22 marca 2018 r. oraz podczas spotkania przywódców UE–Turcja w dniu 26 marca 2018 r.,

| — | uwzględniając wysiłki rządu greckiego na rzecz zapewnienia uwolnienia i powrotu żołnierzy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wysiłki rządu greckiego na rzecz zapewnienia uwolnienia i powrotu żołnierzy,

| — | uwzględniając art. 5 ust. 2 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, który stanowi, że „Każdy, kto został zatrzymany, powinien zostać niezwłocznie i w zrozumiałym dla niego języku poinformowany o przyczynach zatrzymania i o stawianych mu zarzutach”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 5 ust. 2 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, który stanowi, że „Każdy, kto został zatrzymany, powinien zostać niezwłocznie i w zrozumiałym dla niego języku poinformowany o przyczynach zatrzymania i o stawianych mu zarzutach”,

| — | uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w dniu 4 marca 2018 r. turecki sąd w Edirne orzekł, że obaj żołnierze, osadzeni obecnie w areszcie o najwyższym stopniu bezpieczeństwa i oskarżeni o nielegalne wkroczenie do Turcji, pozostaną nadal w areszcie; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w dniu 4 marca 2018 r. turecki sąd w Edirne orzekł, że obaj żołnierze, osadzeni obecnie w areszcie o najwyższym stopniu bezpieczeństwa i oskarżeni o nielegalne wkroczenie do Turcji, pozostaną nadal w areszcie;

| B. | mając na uwadze, że obaj greccy żołnierze przetrzymywani są w tureckim więzieniu od ponad miesiąca bez postawienia im zarzutów, przez co nie są świadomi popełnienia przestępstwa, o które są oskarżeni; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że obaj greccy żołnierze przetrzymywani są w tureckim więzieniu od ponad miesiąca bez postawienia im zarzutów, przez co nie są świadomi popełnienia przestępstwa, o które są oskarżeni;

| C. | mając na uwadze, że poprzednie przypadki podobnego niezamierzonego przekroczenia granicy przez greckich lub tureckich żołnierzy były w przeszłości rozstrzygane na miejscu na szczeblu lokalnych władz wojskowych obu stron; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że poprzednie przypadki podobnego niezamierzonego przekroczenia granicy przez greckich lub tureckich żołnierzy były w przeszłości rozstrzygane na miejscu na szczeblu lokalnych władz wojskowych obu stron;

| 1. | wzywa władze tureckie do szybkiego zakończenia postępowania sądowego i uwolnienia dwóch greckich żołnierzy oraz do ich odesłania do Grecji; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa Radę, Komisję, Europejską Służbę Działań Zewnętrznych i wszystkie państwa członkowskie UE do okazania solidarności z Grecją i do domagania się natychmiastowego uwolnienia dwóch greckich żołnierzy przy okazji wszelkich kontaktów lub rozmów z przywódcami i władzami tureckimi, w duchu prawa międzynarodowego i stosunków dobrosąsiedzkich; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa władze tureckie do skrupulatnego śledzenia postępowania sądowego i pełnego poszanowania, w odniesieniu do wszystkich zainteresowanych stron, praw człowieka zapisanych w prawie międzynarodowym, w tym w konwencji genewskiej; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji prezydentom, rządom i parlamentom Turcji i Grecji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Komisji oraz właściwym organom państw członkowskich i NATO. |
| --- | --- |

4.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/121 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/121

---

P8_TA(2018)0186

Wdrażanie postanowień Traktatu dotyczących parlamentów narodowych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie stosowania postanowień Traktatu dotyczących parlamentów narodowych (2016/2149(INI))

(2019/C 390/18)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności jego art. 5 o przyznawaniu kompetencji oraz pomocniczości, art. 10 ust. 1 o demokracji przedstawicielskiej, art. 10 ust. 2 o reprezentowaniu obywateli UE, art. 10 ust. 3 o prawie obywateli UE do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii, art. 11 w sprawie demokracji uczestniczącej, art. 12 o roli parlamentów narodowych, art. 48 ust. 3 o zwykłej procedurze zmiany oraz art. 48 ust. 7 (klauzula pomostowa), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności jego art. 5 o przyznawaniu kompetencji oraz pomocniczości, art. 10 ust. 1 o demokracji przedstawicielskiej, art. 10 ust. 2 o reprezentowaniu obywateli UE, art. 10 ust. 3 o prawie obywateli UE do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii, art. 11 w sprawie demokracji uczestniczącej, art. 12 o roli parlamentów narodowych, art. 48 ust. 3 o zwykłej procedurze zmiany oraz art. 48 ust. 7 (klauzula pomostowa),

| — | uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, jak również Protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, jak również Protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| — | uwzględniając art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz art. 41 i 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz art. 41 i 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 12 czerwca 1997 r. w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi (1), z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi w zakresie integracji europejskiej (2), z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie rozwoju stosunków pomiędzy Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi w kontekście postanowień Traktatu z Lizbony (3) oraz z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 12 czerwca 1997 r. w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi (1), z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi w zakresie integracji europejskiej (2), z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie rozwoju stosunków pomiędzy Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi w kontekście postanowień Traktatu z Lizbony (3) oraz z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi (4),

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony (5), w sprawie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro (6) oraz w sprawie ewentualnych zmian i dostosowań w obecnej strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony (5), w sprawie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro (6) oraz w sprawie ewentualnych zmian i dostosowań w obecnej strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej (7),

| — | uwzględniając sprawozdania roczne Komisji na temat stosunków między Komisją Europejską a parlamentami narodowymi, w szczególności sprawozdanie za rok 2014 z dnia 2 lipca 2015 r. (COM(2015)0316) oraz za rok 2015 z dnia 15 lipca 2016 r. (COM(2016)0471), jak również sprawozdania roczne Komisji na temat pomocniczości i proporcjonalności, w szczególności sprawozdania za rok 2015 z dnia 15 lipca 2016 r. (COM(2016)0469) oraz za rok 2016 z dnia 30 czerwca 2017 r. (COM(2017)0600), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania roczne Komisji na temat stosunków między Komisją Europejską a parlamentami narodowymi, w szczególności sprawozdanie za rok 2014 z dnia 2 lipca 2015 r. (COM(2015)0316) oraz za rok 2015 z dnia 15 lipca 2016 r. (COM(2016)0471), jak również sprawozdania roczne Komisji na temat pomocniczości i proporcjonalności, w szczególności sprawozdania za rok 2015 z dnia 15 lipca 2016 r. (COM(2016)0469) oraz za rok 2016 z dnia 30 czerwca 2017 r. (COM(2017)0600),

| — | uwzględniając sprawozdania roczne Dyrekcji ds. Stosunków z Parlamentami Narodowymi w Parlamencie Europejskim, w szczególności śródokresowe sprawozdanie na temat stosunków między Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi z 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania roczne Dyrekcji ds. Stosunków z Parlamentami Narodowymi w Parlamencie Europejskim, w szczególności śródokresowe sprawozdanie na temat stosunków między Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi z 2016 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2017 r. w sprawie kontroli stosowania prawa UE w 2015 r. (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2017 r. w sprawie kontroli stosowania prawa UE w 2015 r. (8),

| — | uwzględniając wydaną przez Komisję Białą księgę w sprawie przyszłości Europy z dnia 1 marca 2017 r. oraz orędzie o stanie Unii przewodniczącego Jean-Claude’a Junckera z dnia 13 września 2017 r., w których został przedstawiony plan działania, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wydaną przez Komisję Białą księgę w sprawie przyszłości Europy z dnia 1 marca 2017 r. oraz orędzie o stanie Unii przewodniczącego Jean-Claude’a Junckera z dnia 13 września 2017 r., w których został przedstawiony plan działania,

| — | uwzględniając deklarację pt. „Greater European Integration: The Way Forward”[Większa integracja europejska: droga naprzód], podpisaną przez przewodniczących Camera dei Deputati Włoch, Assemblée nationale Francji, niemieckiego Bundestagu i Chambre des Députés Luksemburga dnia 14 września 2015 r. i obecnie popartą przez 15 izb parlamentów narodowych z UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację pt. „Greater European Integration: The Way Forward”[Większa integracja europejska: droga naprzód], podpisaną przez przewodniczących Camera dei Deputati Włoch, Assemblée nationale Francji, niemieckiego Bundestagu i Chambre des Députés Luksemburga dnia 14 września 2015 r. i obecnie popartą przez 15 izb parlamentów narodowych z UE,

| — | uwzględniając wnioski przyjęte przez Konferencję Przewodniczących Parlamentów Unii Europejskiej (Konferencję Przewodniczących) począwszy od wejścia w życie Traktatu z Lizbony, w szczególności na posiedzeniach, które odbyły się w 2016 r. w Luksemburgu i w 2017 r. w Bratysławie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wnioski przyjęte przez Konferencję Przewodniczących Parlamentów Unii Europejskiej (Konferencję Przewodniczących) począwszy od wejścia w życie Traktatu z Lizbony, w szczególności na posiedzeniach, które odbyły się w 2016 r. w Luksemburgu i w 2017 r. w Bratysławie,

| — | uwzględniając uwagi i wnioski z posiedzeń Konferencji Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej (COSAC), jak również jej sprawozdania półroczne, począwszy od wejścia w życie Traktatu z Lizbony, w szczególności z posiedzeń, które odbyły się w 2017 r. w Valletcie i Tallinie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uwagi i wnioski z posiedzeń Konferencji Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej (COSAC), jak również jej sprawozdania półroczne, począwszy od wejścia w życie Traktatu z Lizbony, w szczególności z posiedzeń, które odbyły się w 2017 r. w Valletcie i Tallinie,

| — | uwzględniając art. 13 Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej, w którym uznano organizację konferencji międzyparlamentarnej w celu omówienia polityki budżetowej oraz innych kwestii objętych tym traktatem, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 13 Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej, w którym uznano organizację konferencji międzyparlamentarnej w celu omówienia polityki budżetowej oraz innych kwestii objętych tym traktatem,

| — | uwzględniając rezolucję Senát Republiki Czeskiej z dnia 30 listopada 2016 r. (26. rezolucja 11. kadencji), Senato della Repubblica Włoch z dnia 19 października 2016 r. (dok. XVIII nr 164), a także wkład Komisji ds. Strategii Unii Europejskiej z dnia 2 maja 2017 r. (prot. 573) oraz wkład Komitetu do Spraw Europejskich Assemblée Nationale Francji z dnia 31 maja 2017 r. (nr ref. 2017/058) i Stałego Komitetu do Spraw Europejskich Tweede Kamer der Staten-Generaal (Izba Reprezentantów) Niderlandów z dnia 22 grudnia 2017 r. (pismo A(2018)1067); |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Senát Republiki Czeskiej z dnia 30 listopada 2016 r. (26. rezolucja 11. kadencji), Senato della Repubblica Włoch z dnia 19 października 2016 r. (dok. XVIII nr 164), a także wkład Komisji ds. Strategii Unii Europejskiej z dnia 2 maja 2017 r. (prot. 573) oraz wkład Komitetu do Spraw Europejskich Assemblée Nationale Francji z dnia 31 maja 2017 r. (nr ref. 2017/058) i Stałego Komitetu do Spraw Europejskich Tweede Kamer der Staten-Generaal (Izba Reprezentantów) Niderlandów z dnia 22 grudnia 2017 r. (pismo A(2018)1067);

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu oraz art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy, a także załącznik 3 do tej decyzji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu oraz art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy, a także załącznik 3 do tej decyzji,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A8-0127/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A8-0127/2018),

| A. | mając na uwadze, że parlamenty narodowe aktywnie przyczyniają się do prawidłowego funkcjonowania Unii Europejskiej w wymiarze konstytucyjnym (art. 12 TUE), a co za tym idzie odgrywają ważną rolę pod względem jej legitymacji demokratycznej i pełnego urzeczywistnienia; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że parlamenty narodowe aktywnie przyczyniają się do prawidłowego funkcjonowania Unii Europejskiej w wymiarze konstytucyjnym (art. 12 TUE), a co za tym idzie odgrywają ważną rolę pod względem jej legitymacji demokratycznej i pełnego urzeczywistnienia;

| B. | mając na uwadze, że odpowiedzialność parlamentarna rządów krajowych w ramach spraw europejskich, która zależy od specyfiki ich praktyk krajowych, stanowi podstawę roli parlamentów narodowych wynikającej z obecnego traktatu europejskiego; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że odpowiedzialność parlamentarna rządów krajowych w ramach spraw europejskich, która zależy od specyfiki ich praktyk krajowych, stanowi podstawę roli parlamentów narodowych wynikającej z obecnego traktatu europejskiego;

| C. | mając na uwadze, że aby podnieść poziom odpowiedzialności, parlamenty narodowe powinny sprawować nadzór nad rządami krajowymi, tak samo jak Parlament Europejski nadzoruje europejskie organy wykonawcze; mając jednak na uwadze, że stopień wpływu parlamentów narodowych na rządy krajowe znacznie się różni w skali poszczególnych państw członkowskich; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że aby podnieść poziom odpowiedzialności, parlamenty narodowe powinny sprawować nadzór nad rządami krajowymi, tak samo jak Parlament Europejski nadzoruje europejskie organy wykonawcze; mając jednak na uwadze, że stopień wpływu parlamentów narodowych na rządy krajowe znacznie się różni w skali poszczególnych państw członkowskich;

| D. | mając na uwadze, że parlamenty narodowe często skarżą się na ich ograniczone zaangażowanie w sprawy Unii i chciałyby w większym stopniu włączyć się w rozwój procesu integracji europejskiej; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że parlamenty narodowe często skarżą się na ich ograniczone zaangażowanie w sprawy Unii i chciałyby w większym stopniu włączyć się w rozwój procesu integracji europejskiej;

| E. | mając na uwadze, że brak przejrzystości w unijnym procesie ustawodawczym i procesie podejmowania decyzji może zaszkodzić uprawnieniom przyznanym parlamentom narodowym na mocy Traktatów i odpowiednich protokołów do nich, a także może zagrozić roli strażników-obserwatorów działań rządu, którą parlamenty narodowe odgrywają; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że brak przejrzystości w unijnym procesie ustawodawczym i procesie podejmowania decyzji może zaszkodzić uprawnieniom przyznanym parlamentom narodowym na mocy Traktatów i odpowiednich protokołów do nich, a także może zagrozić roli strażników-obserwatorów działań rządu, którą parlamenty narodowe odgrywają;

| F. | mając na uwadze, że pluralizm parlamentów narodowych jest niezwykle korzystny dla Unii, ponieważ dostosowanie różnych stanowisk politycznych w państwach członkowskich może umocnić i poszerzyć debaty przekrojowe na szczeblu europejskim; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że pluralizm parlamentów narodowych jest niezwykle korzystny dla Unii, ponieważ dostosowanie różnych stanowisk politycznych w państwach członkowskich może umocnić i poszerzyć debaty przekrojowe na szczeblu europejskim;

| G. | mając na uwadze, że należy zrównoważyć niedostateczną reprezentację mniejszości parlamentarnych w sprawach europejskich, przy pełnym poszanowaniu większości w każdym parlamencie narodowym i zgodnie z zasadą proporcjonalnej reprezentacji; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że należy zrównoważyć niedostateczną reprezentację mniejszości parlamentarnych w sprawach europejskich, przy pełnym poszanowaniu większości w każdym parlamencie narodowym i zgodnie z zasadą proporcjonalnej reprezentacji;

| H. | mając na uwadze, że parlamenty narodowe są bezpośrednio zaangażowane we wszelkiego rodzaju rewizje Traktatów europejskich, a ostatnio zostały wezwane do włączenia się w szereg demokratycznych forów UE; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że parlamenty narodowe są bezpośrednio zaangażowane we wszelkiego rodzaju rewizje Traktatów europejskich, a ostatnio zostały wezwane do włączenia się w szereg demokratycznych forów UE;

| I. | mając na uwadze, że do umocnienia europejskiej przestrzeni publicznej mogłoby się przyczynić zorganizowanie przez parlamenty narodowe i Parlament Europejski – czyli właściwych przedstawicieli europejskiego demos – szeregu forów na temat przyszłości Europy; mając na uwadze, że takie fora można by wylansować w ramach wspólnego tygodnia europejskiego, podczas którego posłowie do izb parlamentów narodowych omawialiby jednocześnie sprawy europejskie z komisarzami i posłami do Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że do umocnienia europejskiej przestrzeni publicznej mogłoby się przyczynić zorganizowanie przez parlamenty narodowe i Parlament Europejski – czyli właściwych przedstawicieli europejskiego demos – szeregu forów na temat przyszłości Europy; mając na uwadze, że takie fora można by wylansować w ramach wspólnego tygodnia europejskiego, podczas którego posłowie do izb parlamentów narodowych omawialiby jednocześnie sprawy europejskie z komisarzami i posłami do Parlamentu Europejskiego;

| J. | mając na uwadze, że – jak wynika z ostatnich tendencji wyborczych – kryzys gospodarczy, finansowy i społeczny pogłębił brak zaufania obywateli UE do obecnego demokratycznego modelu przedstawicielskiego, a także ich rozczarowanie tym modelem, zarówno na szczeblu europejskim, jak i krajowym; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że – jak wynika z ostatnich tendencji wyborczych – kryzys gospodarczy, finansowy i społeczny pogłębił brak zaufania obywateli UE do obecnego demokratycznego modelu przedstawicielskiego, a także ich rozczarowanie tym modelem, zarówno na szczeblu europejskim, jak i krajowym;

| K. | mając na uwadze, że wdrożenie prawa parlamentów narodowych do kontrolowania zgodności z zasadą pomocniczości na podstawie tzw. unijnego mechanizmu wczesnego ostrzegania częściowo poprawiło relacje między instytucjami UE a parlamentami narodowymi; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że wdrożenie prawa parlamentów narodowych do kontrolowania zgodności z zasadą pomocniczości na podstawie tzw. unijnego mechanizmu wczesnego ostrzegania częściowo poprawiło relacje między instytucjami UE a parlamentami narodowymi;

| L. | mając na uwadze, że parlamenty narodowe czasami krytykują unijny mechanizm wczesnego ostrzegania, skarżąc się, że jego przepisy nie są łatwe do stosowania w praktyce i nie mają szerokiego zakresu zastosowania; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że parlamenty narodowe czasami krytykują unijny mechanizm wczesnego ostrzegania, skarżąc się, że jego przepisy nie są łatwe do stosowania w praktyce i nie mają szerokiego zakresu zastosowania;

| M. | mając na uwadze postępy w zakresie stosowania unijnego mechanizmu wczesnego ostrzegania, czego dowodem są ostatnie dane dotyczące łącznej liczby opinii przedłożonych przez parlamenty narodowe w ramach dialogu politycznego; mając na uwadze, że ograniczone korzystanie z procedury żółtej kartki, a także nieskuteczność procedury pomarańczowej kartki pokazują, że nadal istnieją możliwości poprawy i lepszej koordynacji między parlamentami narodowymi w tym zakresie; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze postępy w zakresie stosowania unijnego mechanizmu wczesnego ostrzegania, czego dowodem są ostatnie dane dotyczące łącznej liczby opinii przedłożonych przez parlamenty narodowe w ramach dialogu politycznego; mając na uwadze, że ograniczone korzystanie z procedury żółtej kartki, a także nieskuteczność procedury pomarańczowej kartki pokazują, że nadal istnieją możliwości poprawy i lepszej koordynacji między parlamentami narodowymi w tym zakresie;

| N. | mając na uwadze, że ośmiotygodniowy okres ustanowiony w art. 4 Protokołu nr 1 okazał się niewystarczający do terminowego monitorowania przestrzegania zasady pomocniczości; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że ośmiotygodniowy okres ustanowiony w art. 4 Protokołu nr 1 okazał się niewystarczający do terminowego monitorowania przestrzegania zasady pomocniczości;

| O. | mając na uwadze, że mechanizm wczesnego ostrzegania można uzupełnić systemem, który umożliwia obecnie parlamentom narodowym przedstawienie konstruktywnych propozycji do rozważenia przez Komisję, z należytym uwzględnieniem przysługującego jej prawa inicjatywy; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że mechanizm wczesnego ostrzegania można uzupełnić systemem, który umożliwia obecnie parlamentom narodowym przedstawienie konstruktywnych propozycji do rozważenia przez Komisję, z należytym uwzględnieniem przysługującego jej prawa inicjatywy;

| P. | mając na uwadze, że kilka parlamentów narodowych wyraziło zainteresowanie narzędziem służącym usprawnieniu dialogu politycznego, który dałby im możliwość proponowania konstruktywnych wniosków do rozpatrzenia przez Komisję, z należytym uwzględnieniem przysługującego Komisji prawa inicjatywy; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że kilka parlamentów narodowych wyraziło zainteresowanie narzędziem służącym usprawnieniu dialogu politycznego, który dałby im możliwość proponowania konstruktywnych wniosków do rozpatrzenia przez Komisję, z należytym uwzględnieniem przysługującego Komisji prawa inicjatywy;

| Q. | mając na uwadze, że parlamenty narodowe mogą w każdej chwili wydawać opinie w ramach dialogu politycznego, upoważniać swoje rządy do żądania formułowania wniosków ustawodawczych za pośrednictwem Rady lub, zgodnie z art. 225 TFUE, po prostu wzywają Parlament do przedstawienia wniosków Komisji; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że parlamenty narodowe mogą w każdej chwili wydawać opinie w ramach dialogu politycznego, upoważniać swoje rządy do żądania formułowania wniosków ustawodawczych za pośrednictwem Rady lub, zgodnie z art. 225 TFUE, po prostu wzywają Parlament do przedstawienia wniosków Komisji;

| R. | mając na uwadze, że wdrożenie procedury czerwonej kartki jest niemożliwe na tym etapie procesu integracji europejskiej; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że wdrożenie procedury czerwonej kartki jest niemożliwe na tym etapie procesu integracji europejskiej;

| S. | mając na uwadze, że kompleksowy zakres praw do informacji przewidziany w Traktacie z Lizbony można by rozszerzyć, dając parlamentom narodowym więcej zasobów i czasu na zajęcie się z dokumentami przesyłanymi im przez instytucje europejskie; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że kompleksowy zakres praw do informacji przewidziany w Traktacie z Lizbony można by rozszerzyć, dając parlamentom narodowym więcej zasobów i czasu na zajęcie się z dokumentami przesyłanymi im przez instytucje europejskie;

| T. | mając na uwadze, że IPEX – platformę ciągłej wymiany informacji między parlamentami narodowymi oraz między parlamentami narodowymi a instytucjami europejskimi – należy dalej rozwijać zgodnie z jej strategią cyfrową, w której Parlament Europejski odgrywa główną rolę wspierającą; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że IPEX – platformę ciągłej wymiany informacji między parlamentami narodowymi oraz między parlamentami narodowymi a instytucjami europejskimi – należy dalej rozwijać zgodnie z jej strategią cyfrową, w której Parlament Europejski odgrywa główną rolę wspierającą;

| U. | mając na uwadze, że współpraca międzyinstytucjonalna niewątpliwie uległa poprawie po wejściu w życie Traktatu z Lizbony i po uruchomieniu tzw. inicjatywy Barroso, czyli zainicjowanego przez Komisję we wrześniu 2006 r. dialogu politycznego dającego parlamentom narodowym możliwość komentowania oraz zgłaszania uwag pozytywnych lub krytycznych w odniesieniu do wniosków Komisji; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że współpraca międzyinstytucjonalna niewątpliwie uległa poprawie po wejściu w życie Traktatu z Lizbony i po uruchomieniu tzw. inicjatywy Barroso, czyli zainicjowanego przez Komisję we wrześniu 2006 r. dialogu politycznego dającego parlamentom narodowym możliwość komentowania oraz zgłaszania uwag pozytywnych lub krytycznych w odniesieniu do wniosków Komisji;

| V. | mając na uwadze, że parlamenty narodowe czasami podnoszą zarzuty dotyczące ich stosunków z Unią Europejską, twierdząc, że są one zbyt złożone; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że parlamenty narodowe czasami podnoszą zarzuty dotyczące ich stosunków z Unią Europejską, twierdząc, że są one zbyt złożone;

| W. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 70, 85 i 88 TFUE parlamenty narodowe posiadają stosowne kompetencje w obszarach wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w związku z czym odgrywają istotną rolę względem przyszłej unijnej polityki w obszarze bezpieczeństwa i obrony; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 70, 85 i 88 TFUE parlamenty narodowe posiadają stosowne kompetencje w obszarach wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w związku z czym odgrywają istotną rolę względem przyszłej unijnej polityki w obszarze bezpieczeństwa i obrony;

| X. | mając na uwadze, że potrzebna jest większa kontrola parlamentarna polityki budżetowej i gospodarczej, podejmowanych decyzji oraz spraw związanych ze sprawowaniem rządów na szczeblu UE ze strony parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że potrzebna jest większa kontrola parlamentarna polityki budżetowej i gospodarczej, podejmowanych decyzji oraz spraw związanych ze sprawowaniem rządów na szczeblu UE ze strony parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego;

| Y. | mając na uwadze, że orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 maja 2017 r. w sprawie mieszanego charakteru umowy handlowej między UE a Singapurem wpłynęło na zmianę sposobu, w jaki parlamenty narodowe będą w przyszłości zaangażowane w umowy handlowe; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 maja 2017 r. w sprawie mieszanego charakteru umowy handlowej między UE a Singapurem wpłynęło na zmianę sposobu, w jaki parlamenty narodowe będą w przyszłości zaangażowane w umowy handlowe;

| Z. | mając na uwadze, że lepsze współdziałanie i sprawniejsza wymiana informacji między posłami do PE a posłami i urzędnikami parlamentów narodowych mogłyby przyczynić się do usprawnienia kontroli debaty europejskiej na szczeblu krajowym, a tym samym do wsparcia prawdziwie europejskiej kultury parlamentarnej i politycznej; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że lepsze współdziałanie i sprawniejsza wymiana informacji między posłami do PE a posłami i urzędnikami parlamentów narodowych mogłyby przyczynić się do usprawnienia kontroli debaty europejskiej na szczeblu krajowym, a tym samym do wsparcia prawdziwie europejskiej kultury parlamentarnej i politycznej;

Kontrola działalności rządu w sprawach europejskich

| 1. | uważa, że wdrożenie wynikających z Traktatu z Lizbony praw i obowiązków parlamentów narodowych zwiększyło ich rolę w europejskich ramach konstytucyjnych, zapewniając w ten sposób większy pluralizm i legitymację demokratyczną, a także lepsze funkcjonowanie Unii; |
| --- | --- |

1.

| 2. | uznaje, że zgodnie z art. 10 ust. 2 TUE rządy krajowe ponoszą odpowiedzialność demokratyczną wobec parlamentów narodowych zgodnie z krajowym porządkiem konstytucyjnym poszczególnych państw; uważa, że taka odpowiedzialność to podstawa dla roli izb parlamentów narodowych w Unii Europejskiej; zachęca parlamenty narodowe do korzystania w pełni z uprawnień europejskich w celu wywierania bezpośredniego wpływu na treść europejskich strategii politycznych, w szczególności w drodze monitorowania działalności rządów krajowych jako członków Rady Europejskiej i Rady; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania parlamentom narodowym wystarczającego czasu, potencjału i niezbędnego dostępu do informacji, aby mogły pełnić swą konstytucyjną rolę w zakresie nadzoru, legitymizując tym samym działania rządów krajowych w przypadku gdy podejmują one działania na szczeblu europejskim, zarówno w Radzie, jak i Radzie Europejskiej; uznaje, że ten europejski wymiar działalności wymaga pełnego poszanowania tradycji konstytucyjnych poszczególnych państw członkowskich; uważa, że w celu zachowania i umocnienia tej roli należy umacniać i wspierać dotychczasową wymianę najlepszych praktyk i współpracę między parlamentami narodowymi; |
| --- | --- |

3.

| 4. | uważa, że przejrzystość metod pracy i procesu podejmowania decyzji instytucji UE stanowi warunek wstępny umożliwiający parlamentom narodowym skuteczne wypełnianie powierzonej im roli instytucjonalnej wynikającej z Traktatów; wzywa ponadto parlamenty narodowe do pełnego wykorzystania powierzonych im uprawnień w celu sprawowania kontroli nad działaniem rządów na szczeblu europejskim, między innymi przez dostosowanie swojej wewnętrznej organizacji, harmonogramów prac i zasad postępowania w tym zakresie; sugeruje oprócz tego wymianę najlepszych praktyk pomiędzy krajowymi izbami handlowymi, regularne debaty pomiędzy właściwymi ministrami i wyspecjalizowanymi komisjami w parlamentach narodowych przed posiedzeniami Rady i Rady Europejskiej oraz po tych posiedzeniach oraz regularne spotkania pomiędzy posłami do parlamentów narodowych, komisarzami i posłami do Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

4.

| 5. | uważa, że należy zadbać o to, by unikać zbyt rygorystycznej transpozycji prawodawstwa UE przez państwa członkowskie, i że parlamenty narodowe mają kluczową rolę do odegrania w tej kwestii; przypomina jednocześnie, że nie ma to żadnego wpływu na prawo państw członkowskich do stosowania klauzul o nieobniżaniu poziomu ochrony oraz do przyjmowania na poziomie krajowym np. wyższych norm społecznych i środowiskowych; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zachęcając do wzmocnionego dialogu politycznego z parlamentami narodowymi i uznając wyraźną konieczność większego uczestnictwa parlamentarnego, przypomina, że decyzje muszą być podejmowane zgodnie z uprawnieniami konstytucyjnymi oraz z uwzględnieniem jasno zdefiniowanych odnośnych uprawnień decyzyjnych organów krajowych i europejskich; |
| --- | --- |

6.

| 7. | stwierdza, że Parlament Europejski i parlamenty narodowe powinny być w większym stopniu zaangażowane w europejski semestr i zaleca lepszą koordynację kalendarza budżetowego na szczeblu krajowym i europejskim w całym procesie, by zachęcić do bardziej efektywnego wykorzystania tego instrumentu; przypomina ponadto, że dostosowanie europejskiego semestru do programu działalności parlamentów narodowych mogłyby w większym stopniu przyczynić się do koordynacji polityki gospodarczej, przy czym jednak nie należy lekceważyć uprawnień do samorządności i regulaminów poszczególnych izb parlamentarnych; |
| --- | --- |

7.

| 8. | proponuje wprowadzenie krajowego okresu dialogu budżetowego, w którym parlamenty narodowe będą mogły obradować nad europejskim semestrem i przyczynić się do jego kształtu, dzięki upoważnieniu swoich rządów do reprezentacji w stosunkach z Komisją i Radą; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że podczas ostatniego posiedzenia plenarnego Konferencji Komisji do Spraw Europejskich (COSAC) w Tallinnie uznano, że większość parlamentów narodowych aktywnie debatuje nad sprawami UE podczas posiedzeń plenarnych, w regularnych odstępach czasu lub na zasadzie ad hoc, oraz stwierdzono, że większa liczba debat plenarnych poświęconych tematyce unijnej poprawia widoczność Unii i daje obywatelom możliwość zdobycia obszerniejszej wiedzy na temat programu działań UE i stanowisk partii politycznych w tych kwestiach; |
| --- | --- |

9.

Utworzenie europejskiej sfery publicznej

| 10. | zauważa, że dostosowanie różnych stanowisk politycznych w państwach członkowskich może umocnić i rozszerzyć przekrojowe debaty na szczeblu europejskim; zaleca w związku z tym, aby delegacje parlamentów narodowych występujące przed instytucjami europejskimi odzwierciedlały różnorodność nurtów politycznych; podkreśla w tym zakresie znaczenie zasady proporcjonalnej reprezentacji posłów należących do różnych partii politycznych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zauważa, że w opiniach wydawanych przez parlamenty narodowe w ramach unijnego mechanizmu wczesnego ostrzegania lub poza nim mogła by być wyrażana wiążąca wola większości parlamentarnych; zgadza się jednak, że mniejszościom w parlamentach narodowych należy umożliwić wyrażenie odmiennego punktu widzenia, który byłby następnie uwzględniany w załącznikach do takich opinii; uważa, że opinie te powinny być wydawane w pełnej zgodności z zasadą proporcjonalności oraz zgodnie z zasadami proceduralnymi każdej krajowej izby parlamentarnej; |
| --- | --- |

11.

| 12. | przyjmuje do wiadomości niedawne wezwanie do przeprowadzenia szeregu demokratycznych konwencji w całej Europie; uważa w związku z tym, że ustanowienie corocznego europejskiego tygodnia pozwoliłoby zarówno posłom do PE, jak i komisarzom, zwłaszcza wiceprzewodniczącym odpowiedzialnym za klastry, zabranie głosu przed wszystkimi krajowymi zgromadzeniami parlamentarnymi w celu omówienia i wyjaśnienia europejskiego programu działania wraz z posłami do parlamentów narodowych i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego; proponuje przegląd własnego regulaminu w celu zatwierdzenia tej inicjatywy, i zachęca do tego również parlamenty narodowe; uważa ponadto, że posiedzenia z udziałem krajowych i europejskich ugrupowań politycznych w ramach współpracy międzyparlamentarnej na szczeblu UE byłyby źródłem wartości dodanej w postaci prawdziwie europejskiej debaty politycznej; |
| --- | --- |

12.

Poparcie reformy unijnego mechanizmu wczesnego ostrzegania

| 13. | podkreśla, że unijny mechanizm wczesnego ostrzegania był rzadko używany od czasu wejścia w życie Traktatu z Lizbony i uważa, że można go zreformować w obecnych ramach konstytucyjnych; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zauważa jednak, że przykłady takie jak uruchomienie procedury „żółtej kartki” wobec wniosku Komisji dotyczącego przeglądu dyrektywy w sprawie delegowania pracowników w 2016 r., pokazują, iż system wczesnego ostrzegania sprawdza się w praktyce; podkreśla, że ograniczone stosowanie procedury „żółtej kartki” może oznaczać, iż co do zasady przestrzega się w UE zasady pomocniczości; uważa w związku z tym, że uchybień proceduralnych mechanizmu wczesnego ostrzegania nie należy postrzegać jako dowód braku poszanowania zasady pomocniczości; przypomina ponadto, że parlamenty narodowe mogą podjąć działanie i zbadać kwestię zgodności z zasadą pomocniczości zanim Komisja przedstawi inicjatywę ustawodawczą w ramach zielonych i białych ksiąg lub przed prezentacją rocznego programu prac Komisji; |
| --- | --- |

14.

| 15. | przypomina, że w przypadku każdej nowej inicjatywy ustawodawczej Komisja jest zobowiązana do zbadania, czy UE jest uprawniona do podjęcia działania oraz czy takie działanie jest uzasadnione; podkreśla też, że z wcześniejszych doświadczeń wynika, iż wytyczenie granicy między politycznym wymiarem zasady pomocniczości a prawnym wymiarem zasady proporcjonalności bywa trudne i kłopotliwe; apeluje zatem do Komisji, aby w odpowiedziach na uzasadnione opinie wydawane w ramach mechanizmu wczesnego ostrzegania lub poza tymi ramami, oprócz wykładni zasady pomocniczości odniosła się również do zasady proporcjonalności i, w stosownych przypadkach, do wszelkich obaw dotyczących proponowanych wariantów strategicznych; |
| --- | --- |

15.

| 16. | przyjmuje do wiadomości wniosek złożony przez parlamenty narodowe w sprawie wydłużenia ośmiotygodniowego terminu na przedstawienie uzasadnionej opinii na mocy art. 3 Protokołu nr 1; podkreśla jednak, że obecne ramy traktatowe nie przewidują takiego przedłużenia terminu; jest zatem zdania, że Komisja powinna wprowadzić techniczny okres zgłoszeń w ramach systemu wczesnego ostrzegania w celu przyznania dodatkowego czasu między dniem, w którym projekty aktów ustawodawczych wpływają technicznie do izb parlamentów narodowych, a dniem, w którym zaczyna biec ośmiotygodniowy termin; w związku z tym przypomina, że w 2009 r. Komisja wprowadziła inne ustalenia praktyczne dotyczące funkcjonowania mechanizmu kontroli pomocniczości; |
| --- | --- |

16.

| 17. | przyjmuje do wiadomości wniosek złożony przez niektóre parlamenty narodowe w sprawie wydłużenia ośmiotygodniowego terminu na przedstawienie uzasadnionej opinii na mocy art. 6 Protokołu nr 2; |
| --- | --- |

17.

| 18. | proponuje, w nawiązaniu do dialogu politycznego zainicjowanego przez Komisję w 2016 r., aby w pełni wykorzystać system, w ramach którego parlamenty narodowe mogą składać do Komisji konstruktywne wnioski w celu wywarcia pozytywnego wpływu na europejską debatę i prawa Komisji do inicjatywy ustawodawczej; w związku z tym sugeruje, aby Komisja mogła decydować, czy rozpatrzyć takie wnioski lub udzielić na nie formalnej odpowiedzi wraz z uzasadnieniem ich odrzucenia; zaznacza, że taka procedura nie może obejmować prawa do inicjatywy ustawodawczej czy prawa do uchylenia lub zmiany prawodawstwa, ponieważ w przeciwnym razie podważałaby metodę wspólnotową i podział kompetencji między szczeblem krajowym i unijnym, a także stanowiłaby naruszenie Traktatów; zaleca tymczasem, aby w przypadku ewentualnej przyszłej zmiany Traktatów prawo inicjatywy ustawodawczej przyznać Parlamentowi Europejskiemu jako bezpośredniemu przedstawicielowi obywateli UE; |
| --- | --- |

18.

Wdrożenie prawa do informacji

| 19. | przyznaje, że art. 12 TUE oraz Protokół nr 1 dają parlamentom narodowym prawo do otrzymywania informacji bezpośrednio od instytucji europejskich; |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla, że parlamenty narodowe lepiej radziłyby sobie z informacjami przesłanymi w ramach systemu wczesnego ostrzegania lub przysługującego im prawa do informacji, gdyby platformie IPEX nadano znaczenie agory lub forum na potrzeby nieformalnego stałego dialogu między parlamentami narodowymi oraz między parlamentami narodowymi a instytucjami europejskimi; w związku z powyższym postanawia propagować wykorzystanie platformy w celu usprawnienia dialogu politycznego; zaleca parlamentom narodowym terminowe wykorzystywanie platformy IPEX w celu zapewnienia szybkiego rozpoczęcia krajowych mechanizmów kontroli; sugeruje, by korzystać z IPEX jako z kanału systematycznej wymiany informacji oraz wczesnego sygnalizowania obaw dotyczących zasady pomocniczości; dostrzega potencjał rozwoju IPEX jako głównego kanału komunikacji i przekazywania stosownych dokumentów parlamentom narodowym przez instytucje unijne i odwrotnie, i w tym kontekście zobowiązuje się udzielić pomocy służbom administracyjnym izb parlamentów narodowych w zakresie współpracy w ramach platformy; zachęca ponadto do wprowadzenia większej liczby programów wymiany urzędników instytucji i grup politycznych między administracjami Parlamentu Europejskiego a administracjami parlamentów narodowych; |
| --- | --- |

20.

Planowanie lepszej współpracy międzyinstytucjonalnej

| 21. | dostrzega dotychczasową współpracę między Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi w ramach COSAC, Międzyparlamentarnej Konferencji do Spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa oraz w ramach art. 13 Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej; podkreśla, że aby parlamenty narodowe mogły sprawować kontrolę nad rządami i administracjami swoich państw członkowskich, współpracę taką należy rozwijać w oparciu o zasady konsensusu, wymiany informacji i konsultacji; |
| --- | --- |

21.

| 22. | przypomina, że obecne ramy stosunków między Unią a parlamentami narodowymi można by uprościć i zharmonizować, aby zwiększyć ich wydajność i skuteczność; apeluje w tym kontekście o dokonanie przeglądu zaangażowania Unii i jej parlamentów narodowych we wszystkie istniejące platformy i fora w celu wzmocnienia tych stosunków i dostosowania ich do obecnych potrzeb; nalega jednak na jasne zdefiniowanie uprawnień decyzyjnych parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego, tak aby te pierwsze wypełniały swą funkcję europejską w oparciu o swe konstytucje krajowe, w szczególności w drodze kontroli nad członkami rządu krajowego będącymi członkami Rady Europejskiej i Rady, ponieważ na tym poziomie mogą one najskuteczniej monitorować europejski proces legislacyjny; dlatego też sprzeciwia się stworzeniu wspólnych parlamentarnych organów decyzyjnych ze względu na przejrzystość, odpowiedzialność i zdolność do działania; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zaznacza, że wzmocnienie dialogu politycznego i technicznego między komisjami parlamentarnymi, zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim, stanowiłoby bardzo owocny krok w kierunku pełnej współpracy międzyparlamentarnej; rozważa możliwość przeznaczenia na ten cel dodatkowych zasobów i korzystania z wideokonferencji, o ile to możliwe; |
| --- | --- |

23.

| 24. | uznaje znaczenie międzyparlamentarnych posiedzeń komisji ustanowione w art. 9 i 10 Protokołu nr 1; uważa, że współpraca międzyinstytucjonalna byłaby lepsza, gdyby posłowie do Parlamentu Europejskiego i parlamentów narodowych nadali większe znaczenie międzyparlamentarnym posiedzeniom komisji, a same posiedzenia byłyby przygotowywane w ściślejszej współpracy między nimi; |
| --- | --- |

24.

| 25. | zaleca pełne zaangażowanie parlamentów narodowych w nieustanny rozwój wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony; uważa, że takie zaangażowanie należy wspierać w ścisłej współpracy z Parlamentem Europejskim i w pełnym poszanowaniu przepisów konstytucji krajowych dotyczących polityki bezpieczeństwa i obrony, w tym w drodze wspólnych posiedzeń międzyparlamentarnych przedstawicieli parlamentów narodowych i posłów do Parlamentu Europejskiego oraz za sprawą dialogu politycznego między pełnoprawną Komisją ds. Bezpieczeństwa i Obrony w Parlamencie Europejskim a odpowiednimi komisjami parlamentów narodowych; zauważa potencjał tego zaangażowania dla neutralnych państw członkowskich UE w zakresie sprawowania konstruktywnego nadzoru w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

25.

| 26. | uważa, że głębszy dialog polityczny i ustawodawczy z parlamentami narodowymi oraz między samymi parlamentami sprzyjałby realizacji celów określonych w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa; |
| --- | --- |

26.

o

o o

| 27. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

27.

---

(1)  Dz.U. C 200 z 30.6.1997, s. 153.

(2)  Dz.U. C 284 E z 21.11.2002, s. 322.

(3)  Dz.U. C 212 E z 5.8.2010, s. 94.

(4)  Dz.U. C 443 z 22.12.2017, s. 40.

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0049.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0050.

(7)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0048.

(8)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0421.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/128 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/128

---

P8_TA(2018)0187

Sprawozdanie roczne dotyczące polityki konkurencji

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego polityki konkurencji (2017/2191(INI))

(2019/C 390/19)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 39, 42, 101–109 oraz 174, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 39, 42, 101–109 oraz 174,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 31 maja 2017 r. dotyczące polityki konkurencji za rok 2016 (COM(2017)0285) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji opublikowany w tym samym dniu (SWD(2017)0175), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 31 maja 2017 r. dotyczące polityki konkurencji za rok 2016 (COM(2017)0285) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji opublikowany w tym samym dniu (SWD(2017)0175),

| — | uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (1),

| — | uwzględniając Białą księgę z dnia 9 lipca 2014 r. pt. „W kierunku skuteczniejszej unijnej kontroli łączenia przedsiębiorstw”(COM(2014)0449), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Białą księgę z dnia 9 lipca 2014 r. pt. „W kierunku skuteczniejszej unijnej kontroli łączenia przedsiębiorstw”(COM(2014)0449),

| — | uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1084 z dnia 14 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 651/2014 w odniesieniu do pomocy na infrastrukturę portową i infrastrukturę portów lotniczych, progów powodujących obowiązek zgłoszenia pomocy na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomocy na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną, a także programów regionalnej pomocy operacyjnej skierowanych do regionów najbardziej oddalonych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 702/2014 w odniesieniu do obliczania kosztów kwalifikowalnych (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1084 z dnia 14 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 651/2014 w odniesieniu do pomocy na infrastrukturę portową i infrastrukturę portów lotniczych, progów powodujących obowiązek zgłoszenia pomocy na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomocy na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną, a także programów regionalnej pomocy operacyjnej skierowanych do regionów najbardziej oddalonych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 702/2014 w odniesieniu do obliczania kosztów kwalifikowalnych (2),

| — | uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej nadania organom ochrony konkurencji państw członkowskich uprawnień w celu zapewnienia skuteczniejszego egzekwowania reguł konkurencji i należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego (COM(2017)0142), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej nadania organom ochrony konkurencji państw członkowskich uprawnień w celu zapewnienia skuteczniejszego egzekwowania reguł konkurencji i należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego (COM(2017)0142),

| — | uwzględniając zawiadomienie Komisji z dnia 19 lipca 2016 r. w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zawiadomienie Komisji z dnia 19 lipca 2016 r. w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie umów o współpracy UE w zakresie stosowania polityki konkurencji – dalsze działania (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie umów o współpracy UE w zakresie stosowania polityki konkurencji – dalsze działania (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie specyficznej sytuacji wysp (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie specyficznej sytuacji wysp (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie zielonej księgi w sprawie detalicznych usług finansowych (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie zielonej księgi w sprawie detalicznych usług finansowych (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego polityki konkurencji UE (7) oraz swoje rezolucje na ten temat z poprzednich lat, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego polityki konkurencji UE (7) oraz swoje rezolucje na ten temat z poprzednich lat,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 listopada 2017 r. w sprawie planu działania w sprawie detalicznych usług finansowych (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 listopada 2017 r. w sprawie planu działania w sprawie detalicznych usług finansowych (8),

| — | uwzględniają stosowne reguły, wytyczne, decyzje, postanowienia, komunikaty i dokumenty Komisji dotyczące konkurencji, |
| --- | --- |

—

uwzględniają stosowne reguły, wytyczne, decyzje, postanowienia, komunikaty i dokumenty Komisji dotyczące konkurencji,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie sprawozdania dotyczącego polityki konkurencji za rok 2016, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie sprawozdania dotyczącego polityki konkurencji za rok 2016,

| — | uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (9),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, a także opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0049/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, a także opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0049/2018),

| 1. | przyjmuje z zadowoleniem sprawozdanie Komisji z dnia 31 maja 2017 r. dotyczące polityki konkurencji za rok 2016, które pokazuje, że w warunkach uczciwej konkurencji inwestycje i innowacje mają kluczowe znaczenie dla przyszłości Europy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zdecydowanie popiera niezależność Komisji i krajowych organów ochrony konkurencji w ich misji efektywnego kształtowania i umacniania unijnych reguł konkurencji z korzyścią dla wszystkich unijnych obywateli przedsiębiorstw prowadzących działalność w UE; |
| --- | --- |

2.

| 3. | przyjmuje z zadowoleniem i w dalszym ciągu popiera wysiłki Komisji na rzecz podtrzymania regularnych kontaktów z członkami właściwej komisji Parlamentu i jej grupą roboczą ds. polityki konkurencji, w uzupełnieniu zorganizowanego dialogu z komisarz ds. konkurencji Margrethe Vestager; jest przekonany, że roczne sprawozdanie Komisji dotyczące polityki konkurencji jest kluczowym działaniem w zakresie kontroli demokratycznej, i z zadowoleniem przyjmuje przekazane przez Komisję informacje zwrotne dotyczące wszystkich szczegółowych postulatów przyjętych przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa Komisję do regularnego informowania Parlamentu i wymiany informacji na temat przygotowania i wdrażania prawodawstwa UE, umów międzynarodowych i innych instrumentów prawa miękkiego dotyczących polityki konkurencji, zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym pomiędzy Komisją i Parlamentem; zauważa, że nie odbywa się to w zadowalający sposób, na przykład w trakcie konsultacji nad umową pomiędzy UE a Kanadą w sprawie wymiany informacji w postępowaniach z zakresu konkurencji; wzywa Radę do jak najszybszego ratyfikowania tej umowy; wyraża zamiar wspierania regularnych wymian poglądów w komisji przedmiotowo właściwej z europejską siecią konkurencji i krajowymi organami ochrony konkurencji; |
| --- | --- |

4.

| 5. | apeluje do Komisji o monitorowanie wdrażania przepisów związanych z urzeczywistnieniem jednolitego rynku, np. w sektorach energii (włącznie z konsumpcją własną) i transportu, na rynku cyfrowym i w dziedzinie detalicznych usług finansowych, aby poprawić egzekwowanie unijnych reguł konkurencji i zapewnić ich jednolite stosowanie w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zauważa, że pomoc państwa może stanowić narzędzie niezbędne do zapewnienia potrzebnej infrastruktury i dostaw dla sektorów energii i transportu, szczególnie w Europie, w której przechodzi się obecnie na czystsze i bardziej przyjazne dla klimatu systemy dostaw energii i systemy transportowe; |
| --- | --- |

6.

| 7. | odnotowuje, że pomoc państwa może być niezbędna do zapewnienia usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, w tym w zakresie energii, transportu i telekomunikacji; podkreśla, że ingerencja państwa jest często najlepszym narzędziem polityki służącym zapewnieniu usług o kluczowym znaczeniu dla wspierania regionów odizolowanych, oddalonych lub peryferyjnych oraz wysp w Unii; |
| --- | --- |

7.

| 8. | uważa, że ważne jest zapewnienie konkurencji, co wymaga zagwarantowania możliwości transgranicznego nabywania usług na wewnątrzeuropejskim rynku usług finansowych, w tym usług ubezpieczeniowych; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że jakość sieci połączeń w regionach peryferyjnych i na wyspach ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania i rozwijania działalności gospodarczej i społecznej na akceptowalnym poziomie przez utrzymanie kluczowych połączeń biznesowych; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla, że dostęp do środków pieniężnych za pośrednictwem bankomatów stanowi podstawową usługę publiczną, którą należy świadczyć w sposób wolny od wszelkich dyskryminacyjnych, antykonkurencyjnych lub nieuczciwych praktyk, w związku z czym nie może pociągać za sobą nadmiernych kosztów; |
| --- | --- |

10.

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki DG ds. Konkurencji na rzecz dalszego budowania trwałych i zrównoważonych zasobów kadrowych przez cały rok 2016; ponadto z zadowoleniem przyjmuje poprawę zarządzania zasobami kadrowymi w DG ds. Konkurencji oraz fakt, że rotacja pracowników jest na najniższym poziomie od momentu rozpoczęcia zbierania danych na ten temat (z 13,9 % w 2015 r. do 10,8 % w 2016 r. (10)); wzywa Komisję do przeniesienia odpowiednich środków finansowych i zasobów kadrowych do DG ds. Konkurencji oraz do zapewnienia stabilnej sytuacji finansowej, aby umożliwić dyrekcji modernizację narzędzi informatycznych i elektronicznych oraz radzenie sobie z coraz większym obciążeniem pracą i postępem technologicznym; ponownie apeluje o wyraźne rozdzielenie departamentów opracowujących wytyczne od departamentów odpowiedzialnych za ich stosowanie; |
| --- | --- |

11.

| 12. | pochwala postępy poczynione przez DG ds. Konkurencji w obszarze równych szans, w tym reprezentację kobiet wśród kadry kierowniczej średniego szczebla na poziomie 36 %; |
| --- | --- |

12.

| 13. | ponownie podkreśla, że korupcja w zamówieniach publicznych wywiera poważny wpływ na europejską konkurencyjność, ponieważ zakłóca funkcjonowanie rynku; przypomina, że zamówienia publiczne są jedną z najbardziej narażonych na korupcję form działalności rządowej; podkreśla, że w niektórych państwach członkowskich zamówienia finansowane ze środków UE wiążą się z większym ryzykiem korupcji niż zamówienia finansowane na szczeblu krajowym; wzywa Komisję do dalszych działań mających na celu zapobieganie sprzeniewierzaniu środków unijnych oraz propagowanie rozliczalności w dziedzinie zamówień publicznych; ponadto z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie Prokuratury Europejskiej; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zauważa, że przepisy UE nie ustalają docelowych ram czasowych dla dochodzeń antymonopolowych, co niekiedy skutkuje opóźnionymi decyzjami, podejmowanymi po zobowiązaniu konkurentów do opuszczenia rynku; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa Komisję do przyjęcia orientacyjnych wytycznych w celu skrócenia czasu trwania dochodzeń antymonopolowych, a także postępowań dotyczących nadużywania pozycji dominującej z myślą o zapobieganiu niepewności i nadmiernym obciążeniom dla przedsiębiorstw oraz o ukształtowaniu konkurencyjnego i korzystnego dla konsumentów otoczenia; ostrzega, że bardziej elastyczne ramy czasowe powinny być możliwe wyłącznie w przypadku kompleksowych spraw, w których dochodzenia wymagają rozszerzenia na inne przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

15.

| 16. | podkreśla, że mimo konieczności wyrównania tempa dochodzeń przy jednoczesnym zapewnieniu właściwej ochrony prawa do obrony oraz dobrej jakości dochodzeń orientacyjne ramy czasowe mogą pomóc organom antymonopolowym w efektywniejszym korzystaniu z własnych zasobów; zauważa, że w celu przyspieszenia najważniejszych dochodzeń antymonopolowych Komisja i zainteresowane strony mogłyby w większym stopniu korzystać z uproszczonych postępowań antymonopolowych oraz poprawić dostęp do odpowiednich dokumentów; |
| --- | --- |

16.

| 17. | zauważa, że większość decyzji dotyczących kwestii antymonopolowych zapada na szczeblu krajowym; wzywa zatem Komisję do monitorowania ogólnej spójności i niezależności polityki konkurencji oraz jej egzekwowania na rynku wewnętrznym, z uwzględnieniem zasad pomocniczości i proporcjonalności oraz przy wsparciu ze strony europejskiej sieci konkurencji; podkreśla, że niezależność krajowych organów ochrony konkurencji ma istotne znaczenie, w związku z czym z zadowoleniem przyjmuje przedstawioną przez Komisję propozycję europejskiej sieci konkurencji plus służącej poprawie zdolności krajowych organów ochrony konkurencji w celu zapewnienia bardziej skutecznego egzekwowania prawa konkurencji UE; |
| --- | --- |

17.

| 18. | uważa, że Komisja powinna sprawdzić, czy krajowe organy ochrony konkurencji dysponują odpowiednimi zasobami finansowymi, kadrowymi i technicznymi, aby móc wykonywać swoje zadania w sposób w pełni niezależny, oraz czy procedury wyboru lub mianowania ich dyrektorów i członków kadry kierowniczej wyższego szczebla są przejrzyste i wolne od wpływów politycznych; podkreśla, że niezależność krajowych organów ochrony konkurencji, w tym niezależność budżetowa, jest niezbędne do zapewnienia skutecznego egzekwowania prawa konkurencji UE; wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, aby krajowe organy ochrony konkurencji upubliczniały roczne sprawozdania zawierające dane statystyczne i uzasadnioną syntezę realizowanych przez nie działań, a ponadto zwraca się do Komisji o przedłożenie Parlamentowi rocznego sprawozdania poświęconego tym kluczowym kwestiom; uważa, że krajowe organy ochrony konkurencji muszą dysponować procedurami gwarantującymi, że w przypadku odejścia z zajmowanych stanowisk ich pracownicy i dyrektorzy nie będą przez rozsądny okres podejmować działalności mogącej prowadzić do konfliktu interesów w związku z konkretną sprawą, w którą byli zaangażowani w danym krajowym organie ochrony konkurencji; podkreśla znaczenie europejskiej sieci konkurencji, która stanowi platformę regularnej wymiany informacji pomiędzy Komisją a krajowymi organy ochrony konkurencji w celu zapewnienia skutecznego i spójnego stosowania reguł konkurencji; wzywa Komisję do uwzględnienia opinii krajowych organów ochrony konkurencji; |
| --- | --- |

18.

| 19. | uważa, że badanie na temat znajomości i zrozumienia unijnego prawa konkurencji i unijnych zasad pomocy państwa wśród przedsiębiorstw, a zwłaszcza MŚP, mogłoby się przyczynić do poprawy egzekwowania unijnych reguł konkurencji, a zarazem dostarczyłoby pomocnych wskazówek; |
| --- | --- |

19.

| 20. | uważa, że środki tymczasowe, zwłaszcza w gospodarce cyfrowej, mogą stanowić ważny instrument gwarantujący, że naruszenia przepisów w trakcie dochodzenia nie zaszkodzą konkurencji w poważny i nieodwracalny sposób; wzywa Komisję do sprawdzenia dostępnych opcji w zakresie przyspieszenia postępowań przed organami ochrony konkurencji w sprawie stosowania art. 101 i 102 TFUE lub w zakresie uproszczonego wprowadzania środków tymczasowych; w związku z tym wzywa Komisję do przeprowadzenia odnośnego badania oraz przedłożenia Parlamentowi i Radzie jego wyników i ewentualnego wniosku ustawodawczego; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa Komisję, by w kontekście możliwej reformy rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw starannie sprawdziła, czy w obecnych praktykach oceny w dostatecznym stopniu uwzględniono sytuację na rynkach cyfrowych; uważa, że niezbędne może być dostosowanie kryteriów oceny połączeń przedsiębiorstw w gospodarce cyfrowej; podkreśla ponadto, że niezależność krajowych organów ochrony konkurencji należy zagwarantować nie tylko w przypadku stosowania art. 101 i 102 TFUE, lecz także egzekwowania europejskich przepisów dotyczących łączenia przedsiębiorstw; podkreśla w związku z tym konieczność wprowadzenia równoważnych zasad w tym zakresie na szczeblu UE; |
| --- | --- |

21.

| 22. | z zadowoleniem przyjmuje nieustanne wysiłki Komisji zmierzające do wyjaśnienia różnych aspektów definicji pomocy państwa, czego dowodem jest jej zawiadomienie w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, które stanowi ważny element składowy inicjatywy unowocześnienia polityki w dziedzinie pomocy państwa; odnotowuje w szczególności wysiłki Komisji zmierzające do wyjaśnienia pojęć „przedsiębiorstwo”i „działalność gospodarcza”; zauważa jednak, że nadal trudno jest wyznaczyć granicę między działalnością gospodarczą a pozagospodarczą, szczególnie w dziedzinie spraw społecznych; zwraca ponadto uwagę, że zapewnienie właściwej wykładni Traktatu jest rolą Trybunału Sprawiedliwości UE; |
| --- | --- |

22.

| 23. | przypomina, że uczciwa konkurencja podatkowa ma znaczenie dla integralności rynku wewnętrznego oraz że wszyscy uczestnicy rynku, włącznie z przedsiębiorstwami cyfrowymi, powinni wywiązywać się ze sprawiedliwie rozłożonych płatności podatkowych w miejscu generowania zysku i konkurować ze sobą na równych warunkach; pochwala szczegółowe dochodzenia Komisji w tym zakresie i podkreśla, że przeciwdziałanie oszustwom podatkowym i agresywnemu planowaniu podatkowemu jest niezbędne do zapewnienia równych warunków działania na całym jednolitym rynku oraz do konsolidacji solidnych budżetów publicznych; podkreśla, że zasady pomocy państwa mają też zastosowanie do zwolnień od podatku i że konieczne jest wyeliminowanie praktyk antykonkurencyjnych powodujących zakłócenia na rynku, takich jak selektywne korzyści podatkowe; zachęca państwa członkowskie do zapewnienia Komisji dostępu do wszelkich istotnych informacji wymienianych pomiędzy krajowymi organami podatkowymi, aby ocenić zgodność ich interpretacji indywidualnych prawa podatkowego oraz uzgodnień podatkowych z unijnymi regułami konkurencji; |
| --- | --- |

23.

| 24. | wyraża zaniepokojenie z powodu braku działań ze strony organów ochrony konkurencji przeciwko likwidowaniu z mocą wsteczną systemów wsparcia dla energii ze źródeł odnawialnych; podkreśla, że to zaniechanie działań dodatkowo zakłóciło konkurencję, ponieważ inwestorzy międzynarodowi mogli uzyskać rekompensaty, za to inwestorzy lokalni nie mieli takiej możliwości; wzywa Komisję do zbadania zakłócających skutków opłat za moc i opłat w związku z moratorium na energię jądrową, które są stosowane na rynkach energii elektrycznej; |
| --- | --- |

24.

| 25. | apeluje o taką rewizję wytycznych dotyczących pomocy państwa w zakresie opodatkowania, aby uwzględniały przypadki nieuczciwej konkurencji, które wykraczają poza interpretacje indywidualne i ustalanie cen transferowych; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla konieczność zapewnienia prostych i przejrzystych strategii i regulacji podatkowych; |
| --- | --- |

26.

| 27. | z aprobatą przyjmuje decyzję Komisji wymierzoną w nielegalne korzyści podatkowe przyznane koncernowi Amazon oraz jej poprzednie przełomowe decyzje dotyczące niezgodnych z prawem selektywnych korzyści podatkowych i podkreśla, że niezwykle ważne jest terminowe odzyskiwanie pomocy przyznanej niezgodnie z prawem; zauważa, że Luksemburg ogłosił zamiar odwołania się od decyzji w sprawie Amazona, podobnie jak uczyniła Irlandia w sprawie przeciwko Apple; wzywa Komisję do dalszego monitorowania sytuacji we wszystkich państwach członkowskich oraz do podejmowania decyzji wymierzonych we wszelką przyznaną niezgodnie z prawem pomoc państwa we wszystkich porównywalnych przypadkach, aby zagwarantować równe traktowanie i przywrócić równe warunki działania; |
| --- | --- |

27.

| 28. | podkreśla konieczność opodatkowania przedsiębiorstw cyfrowych na podstawie ich rzeczywistej działalności w państwach członkowskich przez przechwytywanie obrotu generowanego za pośrednictwem platform cyfrowych i tym samym zapobieganie powstaniu niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej dla przedsiębiorstw prowadzących działalność w formie stałej obecności fizycznej; |
| --- | --- |

28.

| 29. | uważa, że planowanie podatkowe może utrudniać uczciwą konkurencję na rynku wewnętrznym, ponieważ nowe podmioty i MŚP prowadzące działalność wyłącznie w jednym państwie są w gorszej sytuacji niż przedsiębiorstwa wielonarodowe, które mogą przenosić zyski lub stosować inne formy agresywnego planowania podatkowego za pomocą rozmaitych decyzji i instrumentów dostępnych wyłącznie dla nich; zauważa z zaniepokojeniem, że wynikające z tego stanu rzeczy niższe zobowiązania podatkowe oznaczają wyższy zysk po opodatkowaniu dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz nierówne warunki działania dla ich konkurentów na jednolitym rynku, którzy nie uciekają się do agresywnego planowania podatkowego i płacą podatki w miejscu prowadzenia działalności; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zwraca się do Komisji o rozpoczęcie negocjacji ze wszystkimi państwami i terytoriami, które mają odpowiedni dostęp do wspólnego rynku, a w których brakuje skutecznej kontroli pomocy państwa umożliwiającej zapobieganie nieuczciwej konkurencji podatkowej; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zwraca uwagę na możliwość wykorzystywania funduszy publicznych w celu ratowania banków, które odgrywają istotną rolę w danym regionie; apeluje do Komisji o wyjaśnienie, na jakich warunkach jest to możliwe, szczególnie w odniesieniu do unijnych zasad pomocy państwa i zasad umarzania lub konwersji długu; uważa, że obecne ramy prawne są niejasne, i wzywa Komisję do zaradzenia tej sytuacji; |
| --- | --- |

31.

| 32. | przypomina, że zgodnie z dyrektywą w sprawie systemów gwarancji depozytów wykorzystywanie takich systemów do zapobiegania upadłości instytucji kredytowych powinno się odbywać w jasno określonych ramach i w każdym wypadku zgodnie z zasadami pomocy państwa; |
| --- | --- |

32.

| 33. | wzywa Komisję do ponownej corocznej oceny, czy nadal spełniane są wymogi dotyczące stosowania art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE w sektorze finansowym; |
| --- | --- |

33.

| 34. | uważa, że w następstwie kryzysu finansowego wzrósł poziom koncentracji w sektorze bankowym i że w niektórych przypadkach sprzyjały temu europejskie i krajowe organy nadzoru; wzywa Komisję do monitorowania tego zjawiska oraz do przeprowadzenia badania w podziale na kraje na poziomie europejskim w celu przeanalizowania jego wpływu na konkurencję; |
| --- | --- |

34.

| 35. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie, podjęte przez komisarz M. Vestager w ramach zorganizowanego dialogu z Komisją Gospodarczą i Monetarną w dniu 21 listopada 2017 r., do zastanowienia się nad możliwymi zakłóceniami konkurencji wynikającymi z programu zakupów w sektorze przedsiębiorstw Europejskiego Banku Centralnego oraz do przedstawienia odpowiedzi w ujęciu jakościowym; podkreśla w związku z tym, że pojęcie selektywności pomocy państwa jest zasadniczym kryterium, które wymaga starannego zbadania; ponadto wskazuje w związku z tym na art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, który zawiera tzw. zasadę lojalności; |
| --- | --- |

35.

| 36. | wzywa Komisję do ścisłego monitorowania działań w sektorach bankowości detalicznej i usług finansowych pod kątem wszelkich naruszeń zasad antymonopolowych i działalności kartelowej oraz do ścisłej współpracy z krajowymi organami ochrony konkurencji w zakresie egzekwowania unijnych zasad antymonopolowych; |
| --- | --- |

36.

| 37. | uważa, że priorytetem jest dopilnowanie, by w przypadku potrzeby walki z przyszłymi kryzysami bankowymi ściśle i bezstronnie przestrzegać zasad pomocy państwa w celu ochrony podatników przed obciążeniem związanym z ratowaniem banków; |
| --- | --- |

37.

| 38. | zgadza się z ustaleniem przeprowadzonego przez Komisję badania sektorowego w dziedzinie handlu elektronicznego, zgodnie z którym transgraniczny handel elektroniczny może przyczyniać się do dalszej integracji jednolitego rynku, stworzyć korzystne otoczenie konkurencyjne dla przedsiębiorstw oraz poszerzyć ofertę dla konsumentów, jednak środki umożliwiające geoblokowanie stanowią istotną przeszkodę w tym zakresie; podkreśla, że w pewnych okolicznościach można to uznać za sprzeczne z art. 101; pochwala zobowiązanie Komisji do ukierunkowania działań na egzekwowanie unijnych reguł konkurencji, które powstały lub upowszechniły się w związku z rozwojem i coraz większym znaczeniem gospodarki cyfrowej; z zadowoleniem przyjmuje też zamiar Komisji, aby pogłębić dialog z krajowymi organami ochrony konkurencji w celu zapewnienia spójnego stosowania unijnych reguł konkurencji w odniesieniu do praktyk w handlu elektronicznym; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wzywa głównego negocjatora UE ds. brexitu, aby we współpracy z komisarz M. Vestager rozpoczął jak najszybciej uczciwą i przejrzystą dyskusję na temat przyszłych stosunków UE i Zjednoczonego Królestwa w dziedzinie konkurencji; |
| --- | --- |

39.

| 40. | uważa, że agenda brexitu nie może zagrażać żadnemu z toczących się dochodzeń (11) w sprawie potencjalnych naruszeń unijnych reguł konkurencji przez Zjednoczone Królestwo lub przedsiębiorstwa z siedzibą w tym kraju oraz że każda ostateczna decyzja podjęta przez Komisję po dniu 29 marca 2019 r. powinna pozostać wiążąca; |
| --- | --- |

40.

| 41. | odnotowuje pisemne zgłoszenie zastrzeżeń przez Komisję oraz zawarty w nim wstępny wniosek, że firma Google nadużywała pozycji dominującej własnej wyszukiwarki internetowej, przyznając niezgodne z prawem korzyści innemu ze swoich produktów – usłudze porównywania cen; apeluje do Komisji o zapewnienie skutecznego i szybkiego wdrożenia tego środka zaradczego przez Google, aby uniemożliwić mu dalsze nadużywanie pozycji dominującej; podkreśla, że Komisja powinna przeprowadzić dogłębną analizę i nadzorować sposób, w jaki propozycja dotycząca Google będzie się sprawdzać w praktyce w celu przywrócenia równych warunków działania niezbędnych do pobudzania konkurencji i innowacyjności; zauważa, że bez prawdziwego strukturalnego rozdzielenia przez Google ogólnych i specjalistycznych usług wyszukiwania podejście aukcyjne może nie zapewnić równego traktowania; zachęca Komisję i dyrektora generalnego Google do udziału we wspólnym wysłuchaniu publicznym Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów; jest zdania, że wszystkie przedsiębiorstwa, w tym z sektora cyfrowego, powinny ściśle współpracować z Parlamentem i m.in. uczestniczyć w wysłuchaniach publicznych; |
| --- | --- |

41.

| 42. | wzywa Komisję do podjęcia bardziej ambitnych działań na rzecz wyeliminowania bezprawnych przeszkód dla konkurencji w internecie w celu zapewnienia unijnym konsumentom wolnych od ograniczeń internetowych zakupów u sprzedawców mających siedzibę w innym państwie członkowskim, przy czym należy uniknąć tworzenia nowych barier spowodowanych istniejącymi różnicami w prawie ochrony konsumentów; |
| --- | --- |

42.

| 43. | wzywa Komisję do starannego przeprowadzenia i jak najszybszego zakończenia pozostałych toczących się postępowań antymonopolowych, np. w sprawie Android i AdSense, oraz dochodzeń dotyczących wyszukiwarek turystycznych i lokalnych, gdzie Google rzekomo nadużywa swojej pozycji dominującej kosztem istniejących i potencjalnych konkurentów, którym uniemożliwiono wejście na rynek i rozwój w tej dziedzinie; podkreśla, że Komisja musi być dobrze przygotowana i dysponować odpowiednimi środkami w pierwszej sprawie dotyczącej dużych zbiorów danych o pojemności około 5,2 terabajtów; podkreśla, że wykorzystywanie danych osobowych przez duże spółki technologiczne jest działaniem bezprecedensowym, a konsumenci często nie są świadomi ani informowani o zakresie, w jakim ich dane są wykorzystywane, na przykład do profilowania lub do wysyłania reklam ukierunkowanych; uważa, że przedsiębiorstwa cyfrowe stanowią szczególne wyzwanie dla organów ochrony konkurencji i organów podatkowych, zwłaszcza w zakresie algorytmów, sztucznej inteligencji czy wartości danych; zachęca Komisję, by opracowała politykę uwzględniającą fakt pojawienia się gospodarek cyfrowych oraz instrumenty egzekwowania tej polityki, zapewniając sobie do dyspozycji pełny skład inżynierów i specjalistów z dziedziny zaawansowanych technologii na potrzeby monitorowania zachowań antykonkurencyjnych związanych z gospodarką cyfrową i gospodarką platform oraz podejmowania odpowiednich działań; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla znaczenie toczących się dochodzeń w sektorze farmaceutycznym, zważywszy na coraz liczniejsze dowody świadczące o zakłóceniach rynku w tej dziedzinie, włącznie z ograniczeniami ilościowymi, manipulacjami cenowymi i przeszkodami związanymi z dostępnością leków generycznych; |
| --- | --- |

44.

| 45. | z zadowoleniem przyjmuje notę informacyjną Komisji z dnia 6 października 2017 r. potwierdzającą przeprowadzanie niezapowiedzianych inspekcji dotyczących dostępu do informacji o rachunkach bankowych przez usługi konkurencyjne; wzywa Komisję do zachowania czujności w tej kwestii, szczególnie w chwili wejścia w życie regulacyjnych standardów technicznych w zakresie silnego uwierzytelnienia klienta i bezpiecznej komunikacji; |
| --- | --- |

45.

| 46. | z zadowoleniem przyjmuje dochodzenie Komisji w sprawie kartelu samochodów ciężarowych oraz wyciągnięte z niego wnioski; |
| --- | --- |

46.

| 47. | zwraca się do Komisji o wyjaśnienie zasad pomocy państwa dla europejskich i nieeuropejskich linii lotniczych w celu stworzenia równych warunków działania dla ich operacji ukierunkowanych na rynki europejskie i pozaeuropejskie; uważa, że w określonych sytuacjach pomoc na restrukturyzację mogłaby wywoływać zakłócenia; uważa, że w odniesieniu do wszystkich przewoźników lotniczych wykonujących loty z i do UE oraz do krajowych i tanich przewoźników należy stosować takie same reguły konkurencji, przy czym należy uwzględnić sytuację przewoźników, których operacje nie wywierają znaczącego wpływu na rynek; zauważa, że Komisja zatwierdziła przejęcie przez Lufthansę spółki zależnej LGW Air Berlin, pod warunkiem spełnienia określonych zobowiązań w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji; wzywa Komisję do monitorowania sytuacji w perspektywie średnio- i długoterminowej oraz do przeciwdziałania wszelkim praktykom antykonkurencyjnym w branży lotniczej, które osłabiają skuteczność przepisów z zakresu ochrony konsumentów; |
| --- | --- |

47.

| 48. | zwraca się do Komisji o zbadanie przewagi tanich linii lotniczych na różnych trasach lotniczych w Europie oraz struktury cen obowiązujących na tych trasach; zauważa, że taką pozycję często uzyskuje się za pośrednictwem agresywnych lub wręcz drapieżnych praktyk rynkowych, które eliminują konkurencję oraz prowadzą ostatecznie do obciążania konsumentów wyższymi taryfami i kosztami; |
| --- | --- |

48.

| 49. | domaga się, aby Komisja dokonała starannej oceny wszystkich umów dotyczących połączenia przewoźników lotniczych zgodnie z unijną procedurą kontroli połączeń przedsiębiorstw, włącznie z wpływem tych umów na konkurencję rynkową i potencjalnymi szkodami dla konsumentów, przede wszystkich w postaci wyższych cen i ograniczeń w bezpośrednim dostępie do miejsc docelowych; |
| --- | --- |

49.

| 50. | apeluje do Komisji o ukończenie wdrażania jednolitego europejskiego obszaru kolejowego, o zapewnienie pełnej przejrzystości przepływów finansowych między podmiotami zarządzającymi infrastrukturą a przedsiębiorstwami kolejowymi oraz o sprawdzenie, czy każde państwo członkowskie ma niezależny krajowy organ regulacyjny o silnej pozycji odpowiedzialny za przeciwdziałanie praktykom monopolistycznym; |
| --- | --- |

50.

| 51. | wyraża zaniepokojenie z powodu szkodliwych dla konkurencji skutków sytuacji, w której podmioty mają wspólnych właścicieli – dużych inwestorów instytucjonalnych; uważa, że fakt, iż tacy inwestorzy posiadają znaczącą większość udziałów bezpośrednich konkurentów w tym samym sektorze, na przykład przedsiębiorstw lotniczych, tworzy quasi-oligopol i ma szkodliwy wpływ na konsumentów oraz całą gospodarkę z powodu ograniczania konkurencji; wzywa Komisję do podjęcia wszelkich niezbędnych środków w celu przeciwdziałania możliwym zakłóceniom konkurencji związanym ze wspólną strukturą właścicielską; ponadto wzywa Komisję do zbadania wspólnej struktury właścicielskiej oraz do sporządzenia i przedstawienia Parlamentowi sprawozdania w sprawie jej wpływu na rynki europejskie, szczególnie na ceny i innowacyjność; |
| --- | --- |

51.

| 52. | przyjmuje z aprobatą rewizję rozporządzenia (WE) nr 868/2004 mającego na celu ochronę konkurencji, zapewnienie wzajemności i wyeliminowanie nieuczciwych praktyk, w tym rzekomej pomocy państwa dla linii lotniczych z niektórych państw trzecich, a także rozwiązanie kwestii regulacyjnych, takich jak warunki pracy i zagadnienia środowiskowe; zgadza się z Komisją, że najlepszym sposobem działania byłoby przyjęcie nowego kompleksowego instrumentu prawnego służącego przeciwdziałaniu zakłóceniom rynku w sektorze transportu międzynarodowego, zachęcanie Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) do zaangażowania się na rzecz konkurencji linii lotniczych na szczeblu regionalnym, a także uczciwa konkurencja bazująca na umowach o komunikacji lotniczej; uważa, że przejrzystość klauzuli o uczciwej konkurencji ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia równych warunków działania; jest zdania, że wspomniane rozporządzenie lub inne odpowiednie środki ustawodawcze powinny zapobiegać zachowaniom antykonkurencyjnym w odniesieniu do dystrybucji biletów, takim jak wprowadzanie przez niektóre linie lotnicze dodatkowych opłat lub ograniczanie dostępu do informacji osobom korzystającym z systemów rezerwacji innych niż należące do tych linii; |
| --- | --- |

52.

| 53. | przypomina, że lotnictwo ma zasadnicze znaczenie dla jakości sieci połączeń w UE zarówno pomiędzy samymi państwami członkowskimi, jak i z państwami trzecimi, odgrywa kluczową rolę w integracji i konkurencyjności UE, a ponadto wnosi istotny wkład we wzrost gospodarczy i zatrudnienie; zauważa, że ogólna sieć połączeń w UE opiera się w znacznej mierze na usługach lotniczych świadczonych przez unijnych przewoźników lotniczych; |
| --- | --- |

53.

| 54. | z zadowoleniem przyjmuje uproszczenie przez Komisję zasad dotyczących inwestycji publicznych w portach i portach lotniczych, w dziedzinie kultury i w regionach najbardziej oddalonych; podkreśla, że, biorąc pod uwagę potrzeby w zakresie jakości sieci połączeń regionów najbardziej oddalonych i peryferyjnych oraz zgodnie z obowiązującymi wytycznymi Komisji, wszystkie porty lotnicze finansowane z budżetu UE lub przez Europejski Bank Inwestycyjny powinny funkcjonować na podstawie pozytywnej analizy kosztów i korzyści oraz średnio- lub długoterminowej rentowności operacyjnej i ekonomicznej, aby unikać finansowania lotnisk-widm w Europie; |
| --- | --- |

54.

| 55. | podkreśla znaczenie ochrony przejrzystości i neutralności informacji na temat lotów, zapewnienia równych warunków działania na rynku, a ostatecznie ochrony zdolności konsumentów europejskich do dokonywania świadomych wyborów; w związku z tym wzywa Komisję, by przestrzegała tych zasad podczas przeglądu kodeksu postępowania dla komputerowych systemów rezerwacji oraz rozporządzenia w sprawie przewozów lotniczych; |
| --- | --- |

55.

| 56. | wzywa Komisję do zapewnienia uczciwej konkurencji w sektorze transportu w celu urzeczywistnienia jednolitego rynku, biorąc pod uwagę interes publiczny i względy środowiskowe oraz gwarantując ochronę sieci połączeń regionów wyspiarskich i peryferyjnych; wzywa Komisję do monitorowania przypadków publicznych sieci portów i portów lotniczych zarządzanych za pośrednictwem monopolu; |
| --- | --- |

56.

| 57. | podkreśla, że współpraca międzynarodowa ma zasadnicze znaczenie dla skutecznego egzekwowania zasad prawa konkurencji w epoce globalizacji; w tym kontekście popiera stałe zaangażowanie Komisji i krajowych organów ochrony konkurencji na takich forach wielostronnych jak Międzynarodowa Sieć Konkurencji, Komitet Konkurencji Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), Bank Światowy oraz Konferencja Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju (UNCTAD); zwraca się do Komisji o uwzględnianie części poświęconych konkurencji w międzynarodowych umowach handlowych i inwestycyjnych; zachęca Komisję do dalszego wspierania konwergencji instrumentów i praktyk polityki konkurencji, w tym w drodze współpracy dwustronnej z państwami trzecimi, na wzór umowy o współpracy drugiej generacji z 2013 r. pomiędzy UE i Szwajcarią; pochwala dialog nawiązany między Komisją i Chinami w sprawie kontroli pomocy państwa oraz z uwagą śledzi przyjęcie przez Chiny systemu przeglądu uczciwej konkurencji zaprojektowanego z myślą o zagwarantowaniu, że środki państwowe nie wpływają negatywnie na wejście na rynek i na wyjście z niego ani na swobodny przepływ towarów; ponawia swój wniosek skierowany do komisarz M. Vestager o skuteczne dopilnowanie, by Komisja przekazywała właściwej komisji Parlamentu informacje i regularne aktualizacje na temat jej działań zewnętrznych w dziedzinie polityki konkurencji; |
| --- | --- |

57.

| 58. | podkreśla, że konkurencja funkcjonalna na europejskim jednolitym rynku będzie korzystna przede wszystkim dla konsumentów; uważa, że ścisłe i bezstronne egzekwowanie polityki konkurencji może znacząco przyczynić się do realizacji kluczowych priorytetów politycznych, takich jak pogłębiony i bardziej sprawiedliwy rynek wewnętrzny, połączony jednolity rynek cyfrowy oraz zintegrowana i przyjazna dla klimatu unia energetyczna; przypomina, że tradycyjne modele rynkowe polityki konkurencji mogą być nie zawsze dostosowane do rynku cyfrowego, na przykład w przypadku modeli biznesowych opartych na platformach cyfrowych lub rynków wielostronnych; |
| --- | --- |

58.

| 59. | zwraca uwagę, że jednolity zbiór zasad obliczania podstawy opodatkowania osób prawnych umożliwiłby wyeliminowanie nieuczciwej konkurencji podatkowej, takiej jak zawieranie umów podatkowych między niektórymi przedsiębiorstwami wielonarodowymi a państwami członkowskimi; odnotowuje toczące się negocjacje w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB); |
| --- | --- |

59.

| 60. | zwraca uwagę na znaczenie ram regulacyjnych sprzyjających przyciąganiu i mobilizowaniu przez porty lotnicze inwestycji prywatnych; uważa, że ocena Komisji dotycząca dyrektywy w sprawie opłat lotniskowych w połączeniu ze efektywnymi konsultacjami z liniami lotniczymi / portami lotniczymi powinna pomóc w doprecyzowaniu, czy obowiązujące przepisy stanowią skuteczne narzędzie wspierania konkurencji i dbania o interesy europejskich konsumentów, czy też potrzebna jest w tym zakresie reforma; |
| --- | --- |

60.

| 61. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że rząd hiszpański jest gotów zawrzeć umowę lotniczą między Hiszpanią i Rosją, która umożliwi bezpośrednie loty między Barceloną a Tokio; |
| --- | --- |

61.

| 62. | zachęca Komisję, aby zbadała dwustronne umowy lotnicze między państwami członkowskimi a państwami trzecimi w celu zapewnienia uczciwej konkurencji; |
| --- | --- |

62.

| 63. | wzywa Komisję, by uwzględniła potencjalne skutki brexitu dla konkurencji w sektorze lotniczym i podjęła odnośne działania, szczególnie w przypadkach, w których wpłynęłoby to na brytyjskie członkostwo w umowie w sprawie wspólnego europejskiego obszaru lotniczego (WEOL), czego skutkiem byłoby ograniczenie dostępu do wszystkich kierunków lotu w UE i vice versa; |
| --- | --- |

63.

| 64. | uważa, że zapewnianie przedsiębiorstwom równych warunków działania na rynku wewnętrznym zależy również od wysiłków na rzecz zdecydowanego zwalczania dumpingu socjalnego; |
| --- | --- |

64.

| 65. | wzywa Komisję do dalszego przeciwdziałania długoterminowym skutkom przerwanych dyskusji na temat przyszłego prawodawstwa dotyczącego unijnej strategii w dziedzinie lotnictwa; |
| --- | --- |

65.

| 66. | z zadowoleniem przyjmuje przeprowadzoną przez Komisję wstępną ocenę skutków oraz konsultacje publiczne w sprawie łańcucha dostaw żywności; zauważa, że Parlament apelował już do Komisji i krajowych organów ochrony konkurencji o reakcję na obawy związane ze skumulowanym wpływem szybkiej koncentracji sektora dystrybucji na szczeblu krajowym z jednej strony oraz rozwoju powiązań wielkich dystrybutorów na szczeblu europejskim i międzynarodowym z drugiej, zarówno na wcześniejsze ogniwa łańcucha dostaw żywności, jak i na dystrybutorów i konsumentów; uważa, że takie zmiany strukturalne budzą obawy dotyczące potencjalnych dostosowań strategicznych, ograniczenia konkurencji oraz obniżenia marż umożliwiających inwestowanie i innowacje w łańcuchu dostaw żywności, a także obawy dotyczące właściwego funkcjonowania organizacji producentów, zwłaszcza drobnych producentów rolnych, oraz wyboru odmian dostosowanych do uwarunkowań agroekologicznych; wzywa Komisję do wprowadzenia na szczeblu UE wiążących ram prawnych w celu zwalczania w łańcuchu dostaw żywności nieuczciwych praktyk handlowych, które mają negatywny wpływ na producentów; |
| --- | --- |

66.

| 67. | z zadowoleniem przyjmuje dogłębne dochodzenie przeprowadzone przez Komisję w sprawie połączenia Monsanto-Bayer; wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że w przypadku zatwierdzenia połączenia spółek Monsanto i Bayer trzy spółki (ChemChina-Syngenta, Du Pont-Dow oraz Bayer-Monsanto) będą posiadać i sprzedawać do 60 % światowej produkcji opatentowanych nasion oraz 64 % światowej produkcji pestycydów i środków chwastobójczych; zwraca uwagę, że taki poziom koncentracji niewątpliwie doprowadzi do wzrostu cen, zwiększenia zależności technologicznej i ekonomicznej rolników od kilku zintegrowanych na szczeblu globalnym platform kompleksowej obsługi, a także do ograniczonej różnorodności nasion i ukierunkowania aktywności innowacyjnej w sposób daleki od modelu produkcyjnego, w ramach którego szanuje się środowisko i różnorodność biologiczną, a ostatecznie do ograniczenia innowacyjności ze względu na mniejszą konkurencję; w związku z tym zwraca się do Komisji, by starannie przeanalizowała fakt, że w sektorze ma miejsce kilka połączeń przedsiębiorstw jednocześnie, podczas badania poziomu koncentracji i skutków ww. połączenia dla konkurencji na poszczególnych właściwych rynkach; |
| --- | --- |

67.

| 68. | jest głęboko zaniepokojony poparciem Komisji dla fuzji Bayer-Monsanto, ponieważ pomimo proponowanego zbycia aktywów firmy Bayer fuzja nasila i tak już daleko idącą koncentrację sektora rolnego i skutecznie utrudnia przejście z rolnictwa uzależnionego od chemikaliów na prawdziwie zrównoważone uprawy; wzywa do dokonania przeglądu prawa konkurencji, aby umożliwić skuteczne zapobieganie fuzjom tego rodzaju w przyszłości; usilnie wzywa zatem Komisję do przeprowadzenia oceny, czy fuzje przedsiębiorstw w sektorze rolnym mogłyby doprowadzić do znaczącego zahamowania skutecznej konkurencji, przy czym należy tego dokonać nie przez stosowanie testów o ograniczonym zakresie skupiających się jedynie na oddziaływaniu fuzji na ceny, rezultaty i innowacje, ale przez ocenę całkowitych kosztów społecznych takich fuzji z uwzględnieniem ich szerszego wpływu na ochronę środowiska i międzynarodowe zobowiązania dotyczące bioróżnorodności, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 11 TFUE; |
| --- | --- |

68.

| 69. | uważa, że dotacje i preferencje handlowe, takie jak GSP i GSP Plus, które przyznaje się państwom spoza UE w celu wspierania praw człowieka i praw pracowniczych, ale które wykorzystywano również jako narzędzie promowania konkurencyjności UE na scenie międzynarodowej, muszą być odpowiednio monitorowane i stosowane, przy czym należy zwrócić uwagę na ich wpływ na unijne branże; wzywa zatem Komisję do zawieszenia dotacji lub preferencji, jeżeli państwa spoza UE ich nadużywają; |
| --- | --- |

69.

| 70. | przypomina, że od czerwca 2014 r. Komisja analizuje luksemburskie zasady opodatkowania spółki McDonald’s oraz że w grudniu 2015 r. podjęła decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, lecz dotychczas nie podjęto w tej sprawie ostatecznej decyzji; zwraca się do Komisji o dołożenie wszelkich starań, aby nastąpiło to wkrótce; |
| --- | --- |

70.

| 71. | wzywa Komisję do regularnej oceny, jak skutecznie państwa członkowskie chronią prawa własności intelektualnej, co stanowi zasadniczy element polityki zdrowej konkurencji; podkreśla, że ochrona znaków towarowych ma istotne znaczenie dla identyfikowania i rozróżniania produktów na rynku; uważa, że bez znaków towarowych i zdolności konsumentów do rozróżniania produktów wchodzenie producentów na nowe rynki staje się bardzo trudne lub wręcz niemożliwe; ponadto uważa, że koncentrowanie konkurencji na cenie utrudnia producentom o małym udziale w rynku wzmocnienie swojej pozycji rynkowej; w związku z tym podkreśla, że usuwanie znaków towarowych lub ograniczanie ich stosowania stwarza znaczącą barierę utrudniającą wejście na rynek oraz osłabia zasadniczy aspekt wolnej i uczciwej konkurencji w UE; |
| --- | --- |

71.

| 72. | zdecydowanie popiera stanowisko Komisji zawarte w rocznym sprawozdaniu dotyczącym polityki konkurencji za rok 2016, zgodnie z którym „coraz bardziej globalne zachowania firm wymuszają podobne podejście ze strony organów odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów”; uważa, że globalne reguły konkurencji, przejrzystości oraz najwyższy stopień koordynacji między organami ochrony konkurencji, również w kwestii wymiany informacji w ramach postępowań dotyczących konkurencji, jest warunkiem wstępnym rozwoju sprawiedliwego handlu na szczeblu światowym; przypomina, że przeciwdziałanie nieuczciwym praktykom handlowym, także za pomocą polityki konkurencji, jest konieczne do zapewnienia równych warunków działania, na których korzystają pracownicy, konsumenci i przedsiębiorcy oraz które należą do priorytetów strategii handlowej Unii; podkreśla, że w dokumencie otwierającym debatę w sprawie wykorzystania możliwości płynących z globalizacji zwraca się uwagę na konieczność zastosowania przez Unię środków przywracających sprawiedliwe warunki konkurencji, oraz apeluje do Komisji, by zaproponowała konkretne strategie w tym zakresie; |
| --- | --- |

72.

| 73. | wzywa do unowocześnienia instrumentów ochrony handlu, aby umożliwiały bardziej zdecydowane, szybsze i skuteczniejsze działanie; z zadowoleniem przyjmuje nową metodę obliczania ceł antydumpingowych na podstawie oceny zakłóceń rynku w państwach trzecich, która musi zapewnić przynajmniej ten sam poziom skuteczności co uprzednio stosowane środki antydumpingowe przy zachowaniu pełnej zgodności z naszymi zobowiązaniami w ramach WTO; podkreśla, że należy monitorować jej skuteczne wdrażanie; ponadto kładzie nacisk na szczególne znaczenie instrumentu antysubsydyjnego w zwalczaniu nieuczciwej konkurencji na szczeblu światowym oraz wyjątkową rolę ustanowienia równych warunków działania dzięki unijnym zasadom pomocy państwa; |
| --- | --- |

73.

| 74. | apeluje, aby jednym z filarów polityki handlowej Unii była zasada wzajemności, pozwalająca zapewnić firmom z UE równe warunki działania, w szczególności w dziedzinie zamówień publicznych; podkreśla, że wysiłki na rzecz zwiększenia dostępu do zagranicznych rynków zamówień publicznych nie mogą osłabiać rozwoju unijnych przepisów dotyczących kryteriów społecznych i środowiskowych; podkreśla znaczenie opracowania przez Unię międzynarodowego instrumentu zamówień publicznych, który zagwarantuje konieczną wzajemność w przypadkach partnerów handlowych ograniczających dostęp do swoich rynków zamówień publicznych; zwraca uwagę na korzyści bezpośrednich inwestycji zagranicznych i uważa, że propozycja Komisji w sprawie kontroli inwestycji zagranicznych powinna umożliwić większą wzajemność w dostępie do rynków; |
| --- | --- |

74.

| 75. | zwraca się do Komisji, by w toku negocjacji i wymian handlowych zwracała szczególną uwagę na MŚP z myślą o zapewnieniu im lepszego dostępu do rynków i promowaniu ich konkurencyjności; w związku z tym odnotowuje działania Komisji na rzecz zwalczania nieuczciwej konkurencji w nagłaśnianych przez media sprawach, ale podkreśla, że egzekwowanie zasad uczciwej konkurencji ma również ogromne znaczenie w przypadku MŚP; |
| --- | --- |

75.

| 76. | podkreśla, że polityka handlowa i umowy handlowe UE mogą odegrać rolę w walce z korupcją; |
| --- | --- |

76.

| 77. | przypomina o znaczeniu, jakie mają skuteczne i jednolite kontrole celne w Europie dla walki z nieuczciwą konkurencją; |
| --- | --- |

77.

| 78. | wzywa Komisję, aby wyjaśniła bardziej szczegółowo, jak można zaradzić nieuczciwym praktykom handlowym w ramach obecnej polityki konkurencji; |
| --- | --- |

78.

| 79. | w związku z powyższym z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie europejskiej sieci konkurencji plus, w którym wskazuje między innymi na znaczenie odstraszających grzywien w polityce konkurencji; ponadto podkreśla, że organ, który odmawia wykonania decyzji o nałożeniu grzywien, powinien każdorazowo należycie uzasadnić odmowę oraz że należy stworzyć system rozwiązywania potencjalnych sporów między organami w takich przypadkach; |
| --- | --- |

79.

| 80. | odnotowuje sprawozdanie końcowe Komisji na temat badania sektora handlu elektronicznego, w którym potwierdzono, że szereg istniejących praktyk biznesowych w tym sektorze wpływa negatywnie na uczciwą konkurencję i ogranicza wybór konsumentów; uważa, że w kontekście jednolitego rynku treści cyfrowych badanie powinno być częścią wzmożonych działań służących egzekwowaniu, tak aby można było stosować politykę konkurencji w odniesieniu do detalistów internetowych; |
| --- | --- |

80.

| 81. | wspiera zamiar egzekwowania przez Komisję unijnych reguł konkurencji w stosunku do przedsiębiorstw stosujących powszechne praktyki, które powstały lub rozwinęły się wskutek rozwoju handlu elektronicznego, a także podkreśla, że Komisja musi dołożyć większych starań na rzecz zapewnienia, że unijne reguły konkurencji będą konsekwentnie stosowane we wszystkich państwach członkowskich, również w dziedzinach związanych z handlem elektronicznym; podkreśla, że z powodu asymetrycznej relacji między dużymi detalistami internetowymi i ich dostawcami Komisja i krajowe organy ochrony konkurencji powinny aktywnie egzekwować reguły konkurencji, jako że dostawcy, a zwłaszcza MŚP, nie zawsze mają dostęp do niedrogich środków dochodzenia roszczeń; |
| --- | --- |

81.

| 82. | wzywa do zapewnienia konsumentom większej swobody wyboru na jednolitym rynku treści cyfrowych; uważa, że prawo do przenoszenia danych zapisane w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych (Rozporządzenie (UE) 2016/679) jest właściwym podejściem w zakresie umacniania praw konsumentów i konkurencji; |
| --- | --- |

82.

| 83. | jest zdania, że efektywna polityka konkurencji może uzupełniać inicjatywy ustawodawcze w dziedzinie jednolitego rynku treści cyfrowych, oraz uważa, że w przypadkach, gdzie głównym bodźcem do działania regulacyjnego są zachowania niektórych uczestników rynku, wyrządzoną szkodę można by naprawiać przy pomocy środków ochrony konkurencji służących zwalczaniu praktyk ograniczających konkurencję bez blokowania podmiotów, które chcą konkurować; |
| --- | --- |

83.

| 84. | jest zaniepokojony częstszym stosowaniem ograniczeń umownych przez producentów podczas sprzedaży online, co zostało potwierdzone w badaniu handlu elektronicznego, i wzywa Komisję do dalszego przeglądu takich klauzul w celu dopilnowania, by nie skutkowały one nieuzasadnionymi ograniczeniami konkurencji; jednocześnie zwraca się do Komisji, by w świetle tych zmian dokonała przeglądu wytycznych w sprawie ograniczeń wertykalnych i rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/2010; |
| --- | --- |

84.

| 85. | odnotowuje opinię rzecznika generalnego Nilsa Wahla z dnia 26 lipca 2017 r. w sprawie nr C-230/16 Coty Germany GmbH przeciwko Parfümerie Akzente GmbH, zgodnie z którą ograniczenia sprzedaży przez internetową platformę handlową zawartego w umowie o dystrybucję nie należy traktować jako najpoważniejszego ograniczenia konkurencji na mocy rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/2010. |
| --- | --- |

85.

| 86. | podkreśla, że dostęp do wymiaru sprawiedliwości, w tym możliwość zbiorowego dochodzenia roszczeń, jest niezbędny do osiągnięcia celów polityki konkurencji UE; zaznacza, że brak takich możliwości osłabia konkurencję, funkcjonowanie rynku wewnętrznego i prawa konsumentów; |
| --- | --- |

86.

| 87. | przypomina, że aby skutecznie zwalczać praktyki antykonkurencyjne, państwa członkowskie muszą przyjąć politykę gospodarczą zgodną z zasadami otwartej gospodarki rynkowej opartej na uczciwej konkurencji, ponieważ stosowanie czysto protekcjonistycznych środków szkodzi funkcjonowaniu jednolitego rynku; przypomina, że należy wyeliminować wszelkie formy nieuczciwej konkurencji, w tym pracę nierejestrowaną i omijanie przepisów dotyczących delegowania pracowników, bez uszczerbku dla swobodnego przepływu pracowników jako jednej z podstawowych swobód na rynku wewnętrznym UE; |
| --- | --- |

87.

| 88. | uważa, że przeprowadzone przez Komisję konsultacje w sprawie możliwości usprawnienia unijnej kontroli łączenia przedsiębiorstw są bardzo ważne; jest zdania, że szczególnie w sektorze cyfrowym trzeba dopilnować, aby łączenie przedsiębiorstw nie zakłócało konkurencji na rynku wewnętrznym UE; w związku z tym ponownie wzywa Komisję, aby dokładnie sprawdziła, czy obecne procedury oceny wystarczająco uwzględniają sytuację na rynkach cyfrowych oraz umiędzynarodowienie rynków; wzywa ponadto Komisję do uwzględnienia roli dostępu do danych i informacji przy ocenie pozycji rynkowej, do rozważenia tego, czy łączenie danych i informacji o klientach podczas fuzji nie zakłóca konkurencji, oraz tego, w jakim zakresie dostęp przedsiębiorstwa do wyłącznych metod analitycznych i patentów wyklucza konkurentów; przypomina o swoim apelu, aby Komisja wyjaśniła, jak definiuje minimalną liczbę podmiotów na rynku niezbędną do zaistnienia uczciwej konkurencji oraz jak zamierza utrzymać możliwość wchodzenia nowych przedsiębiorstw, w szczególności firmy typu start-up, na wysoce skoncentrowane rynki; |
| --- | --- |

88.

| 89. | wzywa państwa członkowskie, aby zapewniły właściwe egzekwowanie przepisów UE dotyczących zamówień publicznych w celu zwalczania nieuczciwej konkurencji, w tym w stosownych przypadkach dzięki kryteriom ochrony społecznej, środowiskowej i ochrony konsumentów, oraz aby propagowały dobre praktyki w postępowaniach administracji publicznej; uważa, że rozwój komputeryzacji zamówień publicznych ułatwi MŚP dostęp do zamówień publicznych, zwiększy przejrzystość i zapewni bardziej wydajne monitorowanie naruszeń reguł konkurencji w tej dziedzinie; wzywa ponadto Komisję do promowania możliwości dostępu do rynku dla MŚP za pośrednictwem mniejszych zamówień, gdy jest to zgodne z kluczowymi celami zamówień, a także wzywa Komisję do uważnego monitorowania egzekwowania przepisów dotyczących centralizacji zakupów na rynkach zamówień publicznych; |
| --- | --- |

89.

| 90. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w strategii jednolitego rynku cyfrowego przyjęto przepisy dotyczące możliwości przenoszenia usług świadczonych w systemie przedpłat, co poprawi konkurencję na rynku wewnętrznym i zwiększy prawa konsumentów; |
| --- | --- |

90.

| 91. | uważa, że kryteria przystąpienia do systemu dystrybucji selektywnej lub sieci franchisingowej powinny być przejrzyste, aby zapewnić, że nie naruszają polityki konkurencji i swobodnego funkcjonowania jednolitego rynku; podkreśla, że takie kryteria muszą być obiektywne, jakościowe i niedyskryminujące oraz nie mogą wykraczać poza to, co jest ściśle niezbędne; wzywa Komisję, by podjęła działania dla zapewnienia tej przejrzystości; |
| --- | --- |

91.

| 92. | zwraca uwagę na zwiększone ryzyko zmowy między konkurentami z uwagi na m.in. oprogramowanie do monitorowania cen; uważa, że uzgodnione praktyki mogą wystąpić mimo słabszych kontaktów między konkurentami, aniżeli wymagają tego obowiązujące normy, a nawet mogą być zautomatyzowane, ponieważ algorytmy współdziałają ze sobą niezależnie od kierunku obranego przez jednego lub większą liczbę uczestników rynku; zwraca się do Komisji, aby wykazywała czujność na takie nowe wyzwania dla wolnej konkurencji; |
| --- | --- |

92.

| 93. | pochwala wysiłki Komisji na rzecz nawiązania kontaktów z partnerami międzynarodowymi i forami wielostronnymi w dziedzinie polityki konkurencji; uważa, że współpraca międzynarodowa ma coraz większe znaczenie, szczególnie gdy przedsiębiorstwa podlegające środkom egzekucyjnym prowadzą działalność w wielu jurysdykcjach; |
| --- | --- |

93.

| 94. | uważa, że rozszerzenie sieci umów o wolnym handlu z Unią Europejską przyczyni się do egzekwowania prawa konkurencji na świecie; zachęca w związku z tym Komisję do poszukiwania dalszych możliwości zawierania umów o wolnym handlu oraz do uwzględniania we wszelkich przyszłych umowach solidnych przepisów antymonopolowych i zasad pomocy państwa; |
| --- | --- |

94.

| 95. | uważa, że należy uwzględnić specyficzny charakter sektora rolnictwa w polityce konkurencji; przypomina, że art. 42 TFUE przyznaje temu sektorowi szczególny status w odniesieniu do prawa konkurencji, co potwierdzono w trakcie ostatniej reformy wspólnej polityki rolnej (WPR) przez umożliwienie szeregu odstępstw i wyjątków od postanowień art. 101 TFUE; zauważa, że celem WPR jest zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej w obliczu nieustannych zagrożeń gospodarczych i klimatycznych; przypomina, że polityka konkurencji broni przede wszystkim interesów konsumentów i w niedostatecznym stopniu uwzględnia konkretne interesy i trudności producentów rolnych; podkreśla, że polityka konkurencji musi bronić interesów producentów rolnych i konsumentów w ten sam sposób, zapewniając uczciwe warunki konkurencji i dostępu do rynku wewnętrznego w celu pobudzania inwestycji, zatrudnienia, rentowności przedsiębiorstw rolnych i zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich w UE, a jednocześnie wspierania przejrzystości dla uczestników rynku; |
| --- | --- |

95.

| 96. | podkreśla, że pojęcia „uczciwej ceny”nie należy postrzegać jako najniższej możliwej ceny dla konsumenta, lecz jako cenę rozsądną i zapewniającą godziwe wynagrodzenie wszystkim podmiotom w łańcuchu dostaw żywności; |
| --- | --- |

96.

| 97. | uważa, że działania zbiorowe prowadzone przez organizacje producentów i ich zrzeszenia (włącznie z planowaniem produkcji oraz negocjowaniem sprzedaży i warunków umowy) są konieczne do osiągnięcia celów WPR określonych w art. 39 TFUE i w związku z tym powinny być wyłączone z zakresu stosowania art. 101 TFUE, jeżeli te wspólne działania są rzeczywiście wykonywane i przyczyniają się w ten sposób do poprawy konkurencyjności rolników; zauważa, że nie wykorzystano w pełni odstępstw przewidzianych na mocy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) oraz że brak klarowności tych odstępstw, trudności w ich wdrażaniu oraz brak jednolitego stosowania przez krajowe organy ochrony konkurencji skutkują niedostateczną pewnością prawa dla rolników oraz ich organizacji; przyjmuje z zadowoleniem fakt, że rozporządzenie (UE) 2017/2393 (12) pozwoli na uproszczenie zasad zbiorowego organizowania się rolników oraz wyjaśnienie roli i uprawnień organizacji producentów prowadzących działalność gospodarczą w kontekście prawa konkurencji, aby wzmocnić ich pozycję negocjacyjną, przy jednoczesnym zagwarantowaniu zasad określonych w art. 39 TFUE; |
| --- | --- |

97.

| 98. | uwzględniając pozytywne wnioski z przeglądów (13) wdrażania „pakietu mlecznego”oraz jego wkład we wzmacnianie pozycji gospodarstw mlecznych w łańcuchu dostaw żywności, przyjmuje z zadowoleniem, że ten pakiet z 2012 r. zostanie przedłużony w ramach rozporządzenia (UE) 2017/2393; wzywa jednak Komisję do przeprowadzenia oceny skutków w celu ustalenia, czy należy rozszerzyć zakres przepisów dotyczących negocjacji umownych w sektorze mleka i przetworów mlecznych na inne sektory rolne, ponieważ rolnicy i organizacje producentów zyskaliby dzięki temu większą swobodę planowania produkcji, prawo do rokowań zbiorowych oraz możliwość negocjowania sprzedaży i warunków umownych jasno wyznaczających ceny i ilości produktów; |
| --- | --- |

98.

| 99. | domaga się wprowadzenia wyraźnego i działającego automatycznie odstępstwa od art. 101 TFUE, opartego na zasadach konieczności i proporcjonalności, umożliwiającego rolniczym organizacjom międzybranżowym wykonywanie zadań powierzonych im na mocy rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku z myślą o realizacji celów wyznaczonych w art. 39 TFUE; |
| --- | --- |

99.

| 100. | proponuje, by przepisy rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku umożliwiające przyjmowanie środków regulujących podaż sera objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym (art. 150), szynki objętej ChNP lub ChOG (art. 172) lub win (art. 167) zostały rozszerzone na produkty ze znakiem jakości, aby zwiększyć możliwości w zakresie dostosowywania podaży do popytu; |
| --- | --- |

100.

| 101. | przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w rozporządzeniu (UE) 2017/2393 ustanowiono procedurę, dzięki której grupa rolników może zwrócić się do Komisji o wydanie niewiążącej opinii w celu ustalenia, czy dane działanie zbiorowe jest zgodne z ogólnym wyjątkiem od reguł konkurencji określonym w art. 209 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku; w świetle zalecenia Grupy Zadaniowej ds. Rynków Rolnych wzywa jednak Komisję, by wyjaśniła zakres ogólnego odstępstwa dla rolnictwa w celu szczegółowego określenia wyjątku w taki sposób, by możliwe i wykonalne było niestosowanie art. 101 TFUE w przewidzianych w tym artykule przypadkach; |
| --- | --- |

101.

| 102. | podkreśla, że w okresach poważnej nierównowagi na rynku, kiedy sektor rolnictwa jest zagrożony i wszyscy obywatele odczuwają skutki potencjalnego negatywnego wpływu na podstawowe dostawy żywności, ukierunkowana na rynek WPR musi zapewniać rolnikom wsparcie oraz przyznawać dodatkowe, tymczasowe i w pełni uzasadnione zwolnienia od stosowania reguł konkurencji; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w wyniku zmian wprowadzonych na mocy rozporządzenia (UE) 2017/2393 łatwiej będzie stosować przepisy art. 222 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, które dopuszcza takie tymczasowe odstępstwa od prawa konkurencji; |
| --- | --- |

102.

| 103. | apeluje o dalszy rozwój europejskiego narzędzia monitorowania cen żywności w celu poprawy wykrywania kryzysów w sektorze rolno-spożywczym dzięki lepszym i bardziej zdezagregowanym danym; podkreśla w związku z tym potrzebę angażowania organizacji rolników w proces określania i gromadzenia danych; |
| --- | --- |

103.

| 104. | zauważa, że Komisja uznała, iż producenci rolni stanowią szczebel łańcucha dostaw żywności charakteryzujący się najmniejszą koncentracją, podczas gdy ich dostawcy czynników produkcji i odbiorcy często stanowią o wiele większe podmioty o większej koncentracji sił, co skutkuje zaburzeniem równowagi stosunków oraz negatywnymi i nieuczciwymi praktykami handlowymi – ze strony niektórych dużych sieci dystrybucji, przetwórców i detalistów – którym nie można zaradzić za pomocą samej polityki konkurencji, w związku z czym konieczna jest spójność z innymi obszarami polityki; wzywa zatem Komisję, by precyzyjniej określiła pojęcie „pozycji dominującej”i nadużywanie takiej pozycji, biorąc pod uwagę stopień koncentracji oraz pozycję negocjacyjną sektorów środków produkcji, przetwórstwa i handlu detalicznego; zauważa ponadto, że w rozporządzeniu (UE) 2017/2393 ustanowiono pewne przepisy dotyczące prawa do umów pisemnych oraz do negocjowania warunków umownych z myślą o lepszym podziale wartości w całym łańcuchu dostaw, aby uporządkować stosunki między zainteresowanymi stronami, zwalczać nieuczciwe praktyki handlowe, umożliwić rolnikom sprawniejsze reagowanie na sygnały rynkowe, poprawić zgłaszanie i transmisję cen oraz usprawnić dostosowywanie podaży do popytu; ponadto wzywa Komisję i krajowe organy ochrony konkurencji do zapewnienia odpowiedniego klasyfikowania i wyceny towarów, a ponadto monitorowania nadużyć i nieuczciwych praktyk handlowych, których doświadczają rolnicy, jak również do stawiania im czoła za pomocą wiążących działań oraz do ich karania; uważa, że należy przyjrzeć się dokładnie istniejącym systemom krajowym w celu określenia, które praktyki nadają się najlepiej do stosowania; |
| --- | --- |

104.

| 105. | uznaje, że dotychczas prawa konkurencji nie stosowano do celów zwalczania nieuczciwych praktyk handlowych w łańcuchu dostaw żywności ani na szczeblu europejskim, ani krajowym; zauważa, że w związku z tym wdrożono szczegółowe zasady krajowe, które nie umożliwiły jednak całkowitego rozwiązania powszechnego problemu nieuczciwych praktyk handlowych i nierównego układu sił w łańcuchu dostaw żywności; wzywa Komisję do niezwłocznego opublikowania i zatwierdzenia zapowiadanego unijnego wniosku ustawodawczego w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych, aby zapewnić zharmonizowane ramy prawne w lepszym stopniu chroniące producentów i rolników przed nieuczciwymi praktykami handlowymi, a także zagwarantować dalszą konsolidację rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

105.

| 106. | przypomina, że Parlament apelował już do Komisji i krajowych organów ochrony konkurencji o skuteczną reakcję na obawy wywołane skumulowanym oddziaływaniem szybkiej koncentracji sektora dystrybucji na szczeblu krajowym oraz rozwoju powiązań wielkich dystrybutorów na szczeblu europejskim i międzynarodowym zarówno na niższe ogniwa łańcucha dostaw żywności, jak i na dystrybutorów oraz konsumentów; uważa, że takie zmiany strukturalne budzą obawy dotyczące potencjalnych dostosowań strategicznych, ograniczenia konkurencji oraz obniżenia marż umożliwiających inwestowanie i innowacje w łańcuchu dostaw żywności; |
| --- | --- |

106.

| 107. | wzywa państwa członkowskie i instytucje UE, aby priorytetowo traktowały wzmocnienie jednolitego rynku po brexicie w drodze zagwarantowania pełnej zgodności z unijnymi regułami konkurencji i powiązanymi odstępstwami, a także innymi normami w celu zapewnienia państwom członkowskim pewności prawa i równych warunków działania; |
| --- | --- |

107.

| 108. | zauważa, że w 2013 r. podwojono indywidualny próg pomocy de minimis w rolnictwie (z 7 500 EUR do 15 000 EUR) w celu stawienia czoła fali kryzysów klimatycznych, sanitarnych i gospodarczych; zauważa, że jednocześnie krajowy próg pomocy de minimis dostosowano jedynie nieznacznie (z 0,75 % do 1 % wartości krajowej produkcji rolnej), co ogranicza pole manewru państw członkowskich, jeśli chodzi o pomoc gospodarstwom rolnym w trudnej sytuacji; apeluje zatem, by podnieść krajowy próg pomocy de minimis do poziomu 1,25 % krajowej produkcji rolnej, aby złagodzić trudną sytuację gospodarczą rolników; zwraca uwagę, że spójne zasady dotyczące pomocy de minimis powinny służyć poprawie pozycji rolników, nie pociągając za sobą renacjonalizacji polityki rolnej; |
| --- | --- |

108.

| 109. | podkreśla znaczenie finansowania umożliwiającego dostęp do szybkich sieci szerokopasmowych, aby nadążyć za postępem technologicznym i pobudzić konkurencję, szczególnie na obszarach wiejskich i oddalonych; |
| --- | --- |

109.

| 110. | podkreśla, że otwarcie rynku UE na wysoce konkurencyjnych partnerów handlowych i głównych eksporterów produktów rolnych podlegających różnym normom może stanowić zagrożenie dla najbardziej newralgicznych sektorów rolnictwa w UE; apeluje do Komisji, by w pełni uwzględniła możliwe zakłócenia rynku, wynikające z umów handlowych z państwami trzecimi, dla producentów rolnych w Europie, zważywszy na ich trudną sytuację finansową i zasadniczą rolę w naszym społeczeństwie; |
| --- | --- |

110.

| 111. | zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz krajowym i, w stosownych przypadkach, regionalnym organom ochrony konkurencji. |
| --- | --- |

111.

---

(1)  Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1.

(2)  Dz.U. L 156 z 20.6.2017, s. 1.

(3)  Dz.U. C 262 z 19.7.2016, s. 1.

(4)  Dz.U. C 93 z 24.3.2017, s. 71.

(5)  Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 71.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0434.

(7)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0027.

(8)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0428.

(9)  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

(10)  https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/file_import/aar-comp-2016_en_0.pdf

(11)  Na przykład szczegółowe postępowanie przygotowawcze Komisji w sprawie potencjalnego programu pomocy państwa dotyczącego brytyjskiego zwolnienia w zakresie finansowania grup kontrolowanych spółek zagranicznych (SA.44896).

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 z dnia 13 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), (UE) nr 1306/2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania, (UE) nr 1307/2013 ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej, (UE) nr 1308/2013 ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz (UE) nr 652/2014 ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (Dz.U. L 350 z 29.12.2017, s. 15).

(13)  Sprawozdania w sprawie rozwoju sytuacji na rynku mleczarskim i funkcjonowania przepisów dotyczących „pakietu mlecznego”(COM(2016)0724 i COM(2014)0354).

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/141 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/141

---

P8_TA(2018)0188

Wątpliwości dotyczące szczepień i spadek wskaźników szczepień w Europie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie uchylania się od szczepień i spadku liczby szczepień w Europie (2017/2951(RSP))

(2019/C 390/20)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 6 czerwca 2011 r. w sprawie szczepień dziecięcych: sukcesy i wyzwania europejskich szczepień dziecięcych oraz dalsze działania (1), przyjęte przez ministrów zdrowia państw członkowskich UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 6 czerwca 2011 r. w sprawie szczepień dziecięcych: sukcesy i wyzwania europejskich szczepień dziecięcych oraz dalsze działania (1), przyjęte przez ministrów zdrowia państw członkowskich UE,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie szczepień jako jednego ze skutecznych narzędzi w dziedzinie zdrowia publicznego (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie szczepień jako jednego ze skutecznych narzędzi w dziedzinie zdrowia publicznego (2),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 czerwca 2017 r. zatytułowany „Europejski plan działania »Jedno zdrowie«na rzecz zwalczania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe”(COM(2017)0339), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 czerwca 2017 r. zatytułowany „Europejski plan działania »Jedno zdrowie«na rzecz zwalczania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe”(COM(2017)0339),

| — | uwzględniając globalny plan działania Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) na rzecz szczepień (GVAP) zatwierdzony w maju 2012 r. przez 194 państwa członkowskie Światowego Zgromadzenia Zdrowia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalny plan działania Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) na rzecz szczepień (GVAP) zatwierdzony w maju 2012 r. przez 194 państwa członkowskie Światowego Zgromadzenia Zdrowia,

| — | uwzględniając rezolucję 68.6 Światowej Organizacji Zdrowia przyjętą w dniu 26 maja 2015 r. przez 194 państwa członkowskie Światowego Zgromadzenia Zdrowia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję 68.6 Światowej Organizacji Zdrowia przyjętą w dniu 26 maja 2015 r. przez 194 państwa członkowskie Światowego Zgromadzenia Zdrowia,

| — | uwzględniając europejski plan działania na rzecz szczepień na lata 2015–2020 przyjęty przez Światową Organizację Zdrowia w dniu 18 września 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejski plan działania na rzecz szczepień na lata 2015–2020 przyjęty przez Światową Organizację Zdrowia w dniu 18 września 2014 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie techniczne Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób z dnia 27 kwietnia 2017 r. pt. „Systemy informowania na temat szczepień w UE i EOG”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie techniczne Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób z dnia 27 kwietnia 2017 r. pt. „Systemy informowania na temat szczepień w UE i EOG”,

| — | uwzględniając sprawozdanie techniczne Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób z dnia 14 czerwca 2017 r. pt. „Choroby zwalczane drogą szczepień i szczepienia: podstawowe kompetencje”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie techniczne Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób z dnia 14 czerwca 2017 r. pt. „Choroby zwalczane drogą szczepień i szczepienia: podstawowe kompetencje”,

| — | uwzględniając deklarację polityczną ONZ w sprawie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe wydaną w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu wysokiego szczebla Zgromadzenia Ogólnego w Nowym Jorku, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację polityczną ONZ w sprawie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe wydaną w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu wysokiego szczebla Zgromadzenia Ogólnego w Nowym Jorku,

| — | uwzględniając sprawozdanie Banku Światowego z marca 2017 r. pt. „Infekcje wywoływane drobnoustrojami lekoopornymi: zagrożenie dla naszej przyszłości gospodarczej”; |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Banku Światowego z marca 2017 r. pt. „Infekcje wywoływane drobnoustrojami lekoopornymi: zagrożenie dla naszej przyszłości gospodarczej”;

| — | uwzględniając zalecenie Rady 2009/1019/UE z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie szczepień przeciw grypie sezonowej (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Rady 2009/1019/UE z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie szczepień przeciw grypie sezonowej (3),

| — | uwzględniając rosnącą liczbę osób podróżujących między kontynentami; |
| --- | --- |

—

uwzględniając rosnącą liczbę osób podróżujących między kontynentami;

| — | uwzględniając pytania do Rady i do Komisji w sprawie uchylania się od szczepień i spadku liczby szczepień w Europie (O-000008/2018 – B8-0011/2018 i O-000009/2018 – B8-0012/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytania do Rady i do Komisji w sprawie uchylania się od szczepień i spadku liczby szczepień w Europie (O-000008/2018 – B8-0011/2018 i O-000009/2018 – B8-0012/2018),

| — | uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

| — | uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w grudniu 2010 r. światowi liderzy sektora zdrowia zobowiązali się do zagwarantowania odkrywania, opracowywania i rozpowszechniania na całym świecie szczepionek ratujących życie, w szczególności w krajach najuboższych, i ogłosili kolejnych 10 lat (2011–2020) „dekadą szczepień”; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w grudniu 2010 r. światowi liderzy sektora zdrowia zobowiązali się do zagwarantowania odkrywania, opracowywania i rozpowszechniania na całym świecie szczepionek ratujących życie, w szczególności w krajach najuboższych, i ogłosili kolejnych 10 lat (2011–2020) „dekadą szczepień”;

| B. | mając na uwadze, że cena pełnego pakietu szczepień dla jednego dziecka, nawet po najniższych cenach światowych, wzrosła między 2001 a 2014 r. 68 razy; mając na uwadze, że taki wzrost cen jest nieuzasadniony i niezgodny z celem zrównoważonego rozwoju, jakim jest zapewnienie zdrowego życia i sprzyjanie dobrostanowi w każdym wieku; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że cena pełnego pakietu szczepień dla jednego dziecka, nawet po najniższych cenach światowych, wzrosła między 2001 a 2014 r. 68 razy; mając na uwadze, że taki wzrost cen jest nieuzasadniony i niezgodny z celem zrównoważonego rozwoju, jakim jest zapewnienie zdrowego życia i sprzyjanie dobrostanowi w każdym wieku;

| C. | mając na uwadze, że państwa należące do UE i do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) znacznie się różnią pod względem zalecanych szczepionek i systemu opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że państwa należące do UE i do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) znacznie się różnią pod względem zalecanych szczepionek i systemu opieki zdrowotnej;

| D. | mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie UE zatwierdziły plan działania WHO na rzecz szczepień na lata 2015–2020; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie UE zatwierdziły plan działania WHO na rzecz szczepień na lata 2015–2020;

| E. | mając na uwadze, że wysoka liczba szczepień chroni obywateli przed chorobami zwalczanymi drogą szczepień, które są pandemiczne w krajach o niskiej liczbie szczepień i immunizacji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wysoka liczba szczepień chroni obywateli przed chorobami zwalczanymi drogą szczepień, które są pandemiczne w krajach o niskiej liczbie szczepień i immunizacji;

| F. | mając na uwadze, że według ogólnoświatowego badania przeprowadzonego w ramach projektu Vaccine Confidence Project w Europie odnotowuje się najwięcej negatywnych odpowiedzi dotyczących postrzegania znaczenia szczepionek oraz ich bezpieczeństwa i skuteczności, co skutkuje najwyższym poziomem uchylania się od szczepień wśród ludności (4); |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że według ogólnoświatowego badania przeprowadzonego w ramach projektu Vaccine Confidence Project w Europie odnotowuje się najwięcej negatywnych odpowiedzi dotyczących postrzegania znaczenia szczepionek oraz ich bezpieczeństwa i skuteczności, co skutkuje najwyższym poziomem uchylania się od szczepień wśród ludności (4);

| G. | mając na uwadze, że spadek liczby szczepień w Europie doprowadził w niektórych krajach europejskich do groźnych epidemii odry i powiązanych z tą chorobą zgonów; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że spadek liczby szczepień w Europie doprowadził w niektórych krajach europejskich do groźnych epidemii odry i powiązanych z tą chorobą zgonów;

| H. | mając na uwadze, że w ramach planu działania „Jedno zdrowie”różne państwa członkowskie wprowadziły szczepienie zwierząt gospodarskich i domowych jako istotny środek z zakresu polityki przeciwdziałania transgranicznym epidemiom chorób zwierzęcych i ograniczania dalszego ryzyka zakażeń, m.in. w odniesieniu do zakażenia bakteriami Coxiella burnetii i innych chorób bakteryjnych i wirusowych stwarzających również zagrożenie dla zdrowia publicznego; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w ramach planu działania „Jedno zdrowie”różne państwa członkowskie wprowadziły szczepienie zwierząt gospodarskich i domowych jako istotny środek z zakresu polityki przeciwdziałania transgranicznym epidemiom chorób zwierzęcych i ograniczania dalszego ryzyka zakażeń, m.in. w odniesieniu do zakażenia bakteriami Coxiella burnetii i innych chorób bakteryjnych i wirusowych stwarzających również zagrożenie dla zdrowia publicznego;

| I. | mając na uwadze, że w latach 2008–2015 w Europie odnotowano 215 000 zachorowań na choroby zwalczane drogą szczepień, z wyjątkiem grypy (5); |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w latach 2008–2015 w Europie odnotowano 215 000 zachorowań na choroby zwalczane drogą szczepień, z wyjątkiem grypy (5);

| 1. | dostrzega rolę, jaką mogą odgrywać szczepienia w zwalczaniu oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, co nadal powinno być przedmiotem badań; |
| --- | --- |

1.

| 2. | przyznaje, że szczepionki mogą odgrywać rolę w zmniejszeniu zapotrzebowania na antybiotyki, pomagając tym samym ograniczyć szerzenie się oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, co nadal powinno być przedmiotem badań; podkreśla jednak, że kwestią największej wagi powinno pozostać pilne ograniczenie nadużywania i niewłaściwego stosowania antybiotyków oraz niezamierzonego narażania na ich działanie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zauważa, że według szacunków szczepienia zapobiegają 2,5 mln zgonów rocznie na całym świecie i zmniejszają koszty leczenia konkretnych chorób, w tym koszty leczenia przeciwdrobnoustrojowego; |
| --- | --- |

3.

| 4. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wprowadzenie na dużą skalę w Europie szczepień ochronnych walnie przyczyniło się do zwalczenia wielu chorób zakaźnych lub spadku zachorowań na te choroby; jest jednak zaniepokojony zjawiskiem uchylania się od szczepień oraz brakiem zaleceń krajowych w związku ze starzeniem się społeczeństwa i apeluje o większą przejrzystość w produkcji szczepionek, a także o podejmowanie działań w celu rozproszenia obaw obywateli europejskich; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że szczepionki są w rygorystyczny sposób testowane w trakcie kilku etapów testowych, zanim zostaną wstępnie zakwalifikowane przez WHO i zatwierdzone przez Europejską Agencję Leków (EMA), a następnie są regularnie oceniane; zwraca uwagę, że naukowcy muszą deklarować wszelkie konflikty interesów; |
| --- | --- |

5.

| 6. | proponuje, by naukowcy znajdujący się w sytuacji konfliktu interesów byli wykluczani z paneli oceniających; wzywa do zniesienia poufności treści obrad panelu oceniającego EMA; proponuje, by dane naukowe i kliniczne, na których opierają się konkluzje panelu, były udostępniane publicznie po uprzednim zagwarantowaniu ich anonimowości; |
| --- | --- |

6.

| 7. | przypomina, że z europejskiego planu działania „Jedno zdrowie”na rzecz zwalczania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe wynika, że immunizacja poprzez szczepienie stanowi opłacalną formę interwencji w walce z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe (6); |
| --- | --- |

7.

| 8. | z zadowoleniem przyjmuje czynne zaangażowanie Komisji w kwestię szczepienia oraz włączenie inicjatywy na rzecz szczepień do programu prac Komisji na rok 2018; z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie planu działania w związku z zaleceniem Rady w sprawie zacieśnienia współpracy na rzecz przeciwdziałania chorobom zwalczanym drogą szczepień; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wyraża poparcie dla zawartej w planie działania dotyczącym oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe zapowiedzi Komisji o stworzeniu zachęt do zwiększenia dostępności diagnostyki, szczepień i alternatyw dla środków przeciwdrobnoustrojowych (7); |
| --- | --- |

9.

| 10. | przyjmuje z zadowoleniem zbliżające się rozpoczęcie wspólnego działania współfinansowanego z unijnego programu działań w dziedzinie zdrowia, którego celem jest zwiększenie wyszczepialności; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do wzmocnienia podstawy prawnej na rzecz wyszczepialności; zwraca uwagę, że zgodnie z celem 1 europejskiego planu działania na rzecz szczepień na lata 2015–2020 wprowadzenie i wdrożenie odpowiednich ram prawnych ma zasadnicze znaczenie dla określenia priorytetów krajowych i poczynienia konkretnych kroków w kierunku trwałego zobowiązania w zakresie szczepień; |
| --- | --- |

11.

| 12. | zdecydowanie popiera umowę w sprawie wspólnych zamówień, która tworzy na potrzeby państw członkowskich i Komisji podstawy wspólnego zamawiania szczepionek, łącząc w ten sposób siłę nabywczą państw członkowskich i tym samym gwarantując, że szczepionki pandemiczne i inne będą dostępne w dostatecznych ilościach, w trosce o powszechny dostęp do nich, oraz to, że wszystkie uczestniczące państwa członkowskie będą traktowane równorzędnie; |
| --- | --- |

12.

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że 24 państwa członkowskie podpisały umowę w sprawie wspólnych zamówień, co oznacza, że umowa obejmuje 447,8 z 508,2 mln obywateli UE; apeluje do państw członkowskich, które nie podpisały jeszcze umowy w sprawie wspólnych zamówień, by to uczyniły, aby zagwarantować, że zostaną nią objęci wszyscy obywatele UE; |
| --- | --- |

13.

| 14. | przypomina o znaczeniu przejrzystości w pozyskiwaniu i podtrzymywaniu zaufania obywateli do leków; |
| --- | --- |

14.

| 15. | przypomina znaczenie rozporządzenia w sprawie badań klinicznych (8) dla pobudzania i ułatwiania badań nad nowymi szczepionkami i zagwarantowania przejrzystości wyników badań klinicznych; wzywa Komisję i EMA, aby bezzwłocznie wdrożyły rozporządzenie w sprawie badań klinicznych, zwłaszcza poprzez utworzenie europejskiego portalu i bazy danych, których realizacja spotkała się ze znacznym, ponad dwuletnim opóźnieniem; wzywa ponadto wszystkie zaangażowane strony do zapewnienia, by obecny proces przeniesienia EMA z Londynu nie spowodował żadnych dodatkowych zakłóceń lub opóźnień w pracy agencji; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania, by wszyscy pracownicy służby zdrowia posiadali niezbędne szczepienia; wzywa Komisję, by we wniosku dotyczącym zalecenia Rady w sprawie ściślejszej współpracy na rzecz przeciwdziałania chorobom zwalczanym drogą szczepień zajęła się wskaźnikami szczepień u pracowników służby zdrowia; |
| --- | --- |

16.

| 17. | uważa, że inicjatywa Komisji w zakresie wniosku dotyczącego zalecenia Rady w sprawie zacieśnienia współpracy na rzecz przeciwdziałania chorobom zwalczanym drogą szczepień, który ma zostać przedstawiony w drugim kwartale 2018 r. i zmierza do wspierania państw członkowskich we wdrażaniu programów szczepień, ograniczenia uchylania się od szczepień, zwiększenia dostaw szczepionek i ogólnego zwiększenia wyszczepialności, jest właściwym krokiem; wzywa Komisję i Radę do uwzględnienia stanowiska Parlamentu przy opracowywaniu zaleceń; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zauważa z niepokojem, że dane epidemiologiczne dotyczące obecnej wyszczepialności w państwach członkowskich pokazują, iż istnieją istotne luki w akceptacji szczepień, a wyszczepialność, która jest konieczna do zagwarantowania odpowiedniej ochrony, jest niewystarczająca; wyraża zaniepokojenie, że rosnące i szeroko rozpowszechnione uchylanie się od szczepień osiągnęło niepokojące rozmiary ze względu na szereg skutków zdrowotnych, które powoduje ono w państwach członkowskich; zwraca się do państw członkowskich, aby z uwagi na przydatność szczepień jako narzędzia profilaktyki objęły zakresem pomiaru wyszczepialności nie tylko małe dzieci oraz aby wszystkie grupy ludności mogły być uwzględniane w podejściu do szczepień obejmującym całe życie; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla, że spadek publicznego zaufania do szczepień na całym świecie stanowi powód do niepokoju i poważne wyzwanie dla ekspertów w dziedzinie zdrowia publicznego; zauważa, że w związku z uchylaniem się od szczepień Europa stoi obecnie w obliczu możliwych do uniknięcia ognisk odry w wielu krajach; wzywa Komisję do dalszego zwiększania wsparcia dla krajowych działań na rzecz szczepień mających na celu zwiększenie wyszczepialności; |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla, że poprawa przejrzystości procesów oceny szczepionek i adiuwantów oraz finansowanie programów niezależnych badań na temat ich ewentualnych skutków ubocznych mogłyby przyczynić się do przywrócenia zaufania do szczepień; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do wzmocnienia infrastruktury służącej do gromadzenia danych w celach śledzenia wzorców chorób zakaźnych oraz rzeczywistych skutków szczepionek, aby wspierać realizację programów szczepień; |
| --- | --- |

21.

| 22. | jest zaniepokojony z powodu znacznych różnic w szczepionkach, które są zalecane, dostarczane lub wprowadzane jako obowiązkowe w poszczególnych państwach członkowskich; wyraża również zaniepokojenie, że te różnice w wyszczepialności pogłębiają nierówności w dziedzinie zdrowia między państwami członkowskimi oraz podważają starania na rzecz ograniczenia występowania i wyeliminowania chorób, którym można zapobiec; |
| --- | --- |

22.

| 23. | potępia rozpowszechnianie niewiarygodnych, wprowadzających w błąd i sprzecznych z nauką informacji o szczepieniach, który to problem dodatkowo pogłębiają spory w mediach, pogoń za sensacją w mediach i słabe dziennikarstwo; wzywa państwa członkowskie i Komisję do podjęcia skutecznych działań w celu zwalczania rozpowszechniania takich dezinformacji, do dalszego organizowania kampanii informacyjnych i uświadamiających mających na celu przywrócenie zaufania do szczepionek oraz do poprawy edukacji i dialogu, w szczególności z myślą o rodzicach, włącznie ze stworzeniem europejskiej platformy mającej na celu zwiększenie wyszczepialności i zapobieganie rozpowszechnianiu informacji wprowadzających w błąd; |
| --- | --- |

23.

| 24. | podkreśla potrzebę zapewnienia obywatelom kompleksowych, rzeczowych i naukowych informacji; wzywa Komisję i państwa członkowskie do ułatwiania dialogu z zainteresowanymi stronami będącymi częścią społeczeństwa obywatelskiego, ruchami oddolnymi, środowiskami akademickimi, mediami i krajowymi organami ds. zdrowia w celu zwalczania niewiarygodnych, wprowadzających w błąd i niepopartych nauką informacji na temat szczepień; |
| --- | --- |

24.

| 25. | jest zaniepokojony ograniczonym budżetem przeznaczanym faktycznie na szczepienia w niektórych państwach członkowskich, a także wysokimi cenami i dużymi wahaniami cen niektórych szczepionek ratujących życie, co może jeszcze bardziej pogłębić istniejące nierówności zdrowotne; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby jak najszybciej wdrożyły środki przewidziane w rezolucji z dnia 2 marca 2017 r. w sprawie unijnych możliwości zwiększenia dostępu do leków (9), podkreślając jednocześnie, że w dłuższej perspektywie szczepienia są dla systemów opieki zdrowotnej jednym z najbardziej opłacalnych działań w zakresie zdrowia publicznego; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wyraża zaniepokojenie tym, że wysokie ceny szczepionek nieproporcjonalnie oddziałują na kraje o niskich i średnich dochodach, w tym kraje, które tracą wsparcie darczyńców otrzymywane wcześniej w ramach Gavi (Globalny Sojusz na rzecz Szczepionek i Szczepień); wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia działań, aby pomóc w ułatwieniu dostępu do szczepień w tych krajach; |
| --- | --- |

26.

| 27. | z zadowoleniem przyjmuje obiecujące postępy w walce z chorobami i nowotworami wywoływanymi przez wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), osiągnięte dzięki programom szczepień przeciwko temu wirusowi; wzywa państwa członkowskie do dalszego rozwijania tych programów, do zbadania sposobów zwiększenia wyszczepialności oraz do zapobiegania innym rodzajom raka, np. dzięki rozszerzeniu programu szczepień na chłopców; |
| --- | --- |

27.

| 28. | uważa, że decydujące znaczenie ma oferowanie badań przesiewowych i szczepień migrantom i uchodźcom dostającym się na terytorium UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zbadały konkretne programy szczepień, które są wdrażane w odniesieniu do migrantów i uchodźców dostających się do państw UE, oraz aby zdecydowanie likwidowały stwierdzone luki; |
| --- | --- |

28.

| 29. | jest zaniepokojony niedoborem szczepionek oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania rozwiązań w celu zwiększenia wyszczepialności i dostępności szczepionek, w tym rozwiązań dotyczących gromadzenia zapasów szczepionek; |
| --- | --- |

29.

| 30. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do propagowania kampanii uświadamiających wśród pracowników służby zdrowia, którzy kierują na szczepienia, z podkreśleniem ich moralnego i etycznego obowiązku ochrony zdrowia publicznego poprzez dostarczanie pacjentom (lub prawnym opiekunom pacjentów) wystarczających informacji na temat szczepionek, tak aby mogli oni podjąć świadomą decyzję; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zaznacza, że pracownicy służby zdrowia stanowią podstawowy czynnik akceptacji szczepień w społeczeństwie, a ich zalecenia są nieodmiennie przywoływane jako główny powód szczepienia (10); |
| --- | --- |

31.

| 32. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do przygotowania kompleksowego planu działania UE, który odniesie się do rosnącego problemu społecznego, jakim jest uchylanie się od szczepień, wzmocni zobowiązania państw członkowskich dotyczące szczepienia jako priorytetowego działania w obszarze zdrowia publicznego, w tym działania priorytetowe i działania w danych regionach, oraz uwzględni różną sytuację i konkretne wyzwania w poszczególnych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

32.

| 33. | wzywa Komisję, by ułatwiła bardziej zharmonizowany i lepiej dostosowany harmonogram szczepień w UE, dzieliła się najlepszymi praktykami, zbadała wraz z państwami członkowskimi możliwości utworzenia unijnej platformy monitorowania bezpieczeństwa i skuteczności szczepionek, zagwarantowała równy poziom szczepień w całej Europie, zredukowała nierówności w dziedzinie zdrowia oraz zwiększyła zaufanie do programów szczepień i szczepionek; zachęca Komisję do wdrożenia ukierunkowanych inicjatyw dotyczących szczepień, takich jak „Europejski dzień szczepień przeciwko grypie”, które to inicjatywy umożliwiłyby organizację co roku kampanii online dotyczących szczepień na rzecz osiągnięcia celu wyszczepialności wynoszącego 75 %, ustanowionego w zaleceniach Rady dotyczących grypy sezonowej; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, by podjęły konkretne działania w ramach strategii „Jedno zdrowie”w celu zwiększenia wyszczepialności u ludzi i – w stosownych przypadkach – u zwierząt przez zachęty finansowe i polityczne, aby w bardziej oszczędny sposób walczyć z chorobami zakaźnymi i opornością na antybiotyki, m.in. w ramach przyszłej wspólnej polityki rolnej po roku 2020; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa państwa członkowskie, aby terminowo przekazywały Komisji, Europejskiemu Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób oraz WHO dane na temat szczepień i chorób zwalczanych drogą szczepień; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Światowej Organizacji Zdrowia oraz rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

36.

---

(1)  Dz.U. C 202 z 8.7.2011, s. 4.

(2)  Dz.U. C 438 z 6.12.2014, s. 3.

(3)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 71.

(4)  Larson, Heidi J. i inni (2016), „The State of Vaccine Confidence 2016: Global Insights Through a 67-Country Survey”[Zaufanie do szczepień w 2016 r. – ogólne wnioski z badania obejmującego 67 krajów], EBioMedicine; tom 12, 2016, str. 295–301.

(5)  Rada Stosunków Międzynarodowych, „Vaccine-Preventable Outbreak Maps”[Mapy występowania chorób zwalczanych drogą szczepień], 2015.

(6)  Zobacz plan działania, s. 10.

(7)  Europejski plan działania „Jedno zdrowie”na rzecz zwalczania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, s. 12.

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 536/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie badań klinicznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz uchylenia dyrektywy 2001/20/WE, Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 1.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0061.

(10)  Leask J., Kinnersley P., Jackson C., Cheater F., Bedford H., Rowles G., „Communicating with parents about vaccination: a framework for health professionals”[Informowanie rodziców o szczepieniach: ramy dla pracowników służby zdrowia], BMC Pediatrics, 2012, tom 12, s. 12–154.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/146 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/146

---

P8_TA(2018)0189

Wdrożenie dyrektywy w sprawie europejskiego nakazu ochrony

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. z wdrożenia dyrektywy 2011/99/UE w sprawie europejskiego nakazu ochrony (2016/2329(INI))

(2019/C 390/21)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 8, 10, 18, 19, 21, 79 i 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 8, 10, 18, 19, 21, 79 i 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 3, 6, 20, 21, 23, 24, 41 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 3, 6, 20, 21, 23, 24, 41 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając europejską Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejską Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1948 r.,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) z 1979 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) z 1979 r.,

| — | uwzględniając deklarację ONZ o eliminacji przemocy wobec kobiet z dnia 20 grudnia 1993 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację ONZ o eliminacji przemocy wobec kobiet z dnia 20 grudnia 1993 r.,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka, przyjętą w Nowym Jorku w dniu 20 listopada 1989 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka, przyjętą w Nowym Jorku w dniu 20 listopada 1989 r.,

| — | uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania, przyjęte podczas czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet w dniu 15 września 1995 r., oraz późniejsze dokumenty końcowe przyjęte na sesjach nadzwyczajnych Organizacji Narodów Zjednoczonych Pekin +5 (2000 r.), Pekin +10 (2005 r.), Pekin +15 (2010 r.) i Pekin +20 (2015 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania, przyjęte podczas czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet w dniu 15 września 1995 r., oraz późniejsze dokumenty końcowe przyjęte na sesjach nadzwyczajnych Organizacji Narodów Zjednoczonych Pekin +5 (2000 r.), Pekin +10 (2005 r.), Pekin +15 (2010 r.) i Pekin +20 (2015 r.),

| — | uwzględniając komentarz ogólny przyjęty w dniu 26 sierpnia 2016 r. przez Komitet ONZ do spraw Praw Osób Niepełnosprawnych dotyczący art. 6 („Kobiety i dziewczęta niepełnosprawne”) w ramach Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komentarz ogólny przyjęty w dniu 26 sierpnia 2016 r. przez Komitet ONZ do spraw Praw Osób Niepełnosprawnych dotyczący art. 6 („Kobiety i dziewczęta niepełnosprawne”) w ramach Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych,

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencję stambulską) oraz decyzje Rady (UE) 2017/865 (1) i (UE) 2017/866 (2) z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencję stambulską) oraz decyzje Rady (UE) 2017/865 (1) i (UE) 2017/866 (2) z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej,

| — | uwzględniając fakt, że Konwencja Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska) została podpisana przez wszystkie państwa członkowskie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając fakt, że Konwencja Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska) została podpisana przez wszystkie państwa członkowskie,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (3),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępującą decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępującą decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (4),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2004/80/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. odnoszącą się do kompensaty dla ofiar przestępstw (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2004/80/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. odnoszącą się do kompensaty dla ofiar przestępstw (5),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującą decyzję ramową Rady 2002/629/JHA (6), oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępującą decyzję ramową Rady 2004/68/JHA (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującą decyzję ramową Rady 2002/629/JHA (6), oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępującą decyzję ramową Rady 2004/68/JHA (7),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 czerwca 2012 r. zatytułowany „Strategia UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi na lata 2012–2016”(COM(2012)0286), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 czerwca 2012 r. zatytułowany „Strategia UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi na lata 2012–2016”(COM(2012)0286),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/99/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie europejskiego nakazu ochrony (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/99/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie europejskiego nakazu ochrony (8),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 606/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 606/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych (9),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych (10),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania (11),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (12),

| — | uwzględniając rezolucję Rady z dnia 10 czerwca 2011 r. w sprawie harmonogramu działań na rzecz zwiększania praw i ochrony ofiar, zwłaszcza w postępowaniu karnym (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady z dnia 10 czerwca 2011 r. w sprawie harmonogramu działań na rzecz zwiększania praw i ochrony ofiar, zwłaszcza w postępowaniu karnym (13),

| — | uwzględniając program sztokholmski zatytułowany „Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli” (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając program sztokholmski zatytułowany „Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli” (14),

| — | uwzględniając program „Prawa, równość i obywatelstwo”na okres 2014–2020, |
| --- | --- |

—

uwzględniając program „Prawa, równość i obywatelstwo”na okres 2014–2020,

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 3 grudnia 2015 r. zatytułowany „Strategic engagement for gender equality 2016–2019”[Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019] (SWD(2015)0278), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 3 grudnia 2015 r. zatytułowany „Strategic engagement for gender equality 2016–2019”[Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019] (SWD(2015)0278),

| — | uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) zatytułowane „Przemoc wobec kobiet – ankieta ogólnoeuropejska”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) zatytułowane „Przemoc wobec kobiet – ankieta ogólnoeuropejska”,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie eliminacji przemocy wobec kobiet (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie eliminacji przemocy wobec kobiet (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 lutego 2010 r. w sprawie równouprawnienia kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej – 2009 (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 lutego 2010 r. w sprawie równouprawnienia kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej – 2009 (16),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet (17),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie strategii UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn w okresie po 2015 r. (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie strategii UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn w okresie po 2015 r. (18),

| — | uwzględniając europejską ocenę wdrażania dyrektywy 2011/99/UE przygotowaną przez Dział ds. Oceny Ex Post Europejskiego Biura Analiz Parlamentu Europejskiego (PE 603.272), |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejską ocenę wdrażania dyrektywy 2011/99/UE przygotowaną przez Dział ds. Oceny Ex Post Europejskiego Biura Analiz Parlamentu Europejskiego (PE 603.272),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji,

| — | uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia zgodnie z art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia zgodnie z art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0065/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0065/2018),

| A. | mając na uwadze, że wszelkie formy przemocy wobec człowieka stanowią bezpośrednie naruszenie godności ludzkiej, która stanowi fundament wszystkich podstawowych praw człowieka i w związku z tym musi być szanowana i chroniona; mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet stanowi brutalną formę dyskryminacji oraz naruszenie praw człowieka i praw podstawowych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że wszelkie formy przemocy wobec człowieka stanowią bezpośrednie naruszenie godności ludzkiej, która stanowi fundament wszystkich podstawowych praw człowieka i w związku z tym musi być szanowana i chroniona; mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet stanowi brutalną formę dyskryminacji oraz naruszenie praw człowieka i praw podstawowych;

| B. | mając na uwadze, że ofiary przemocy i wykorzystywania są narażone na wtórną i wielokrotną wiktymizację, odwet i zastraszanie; mając na uwadze, że w związku z powyższym zapewnienie im niezbędnej ochrony, w tym transgranicznej, zależy w dużej mierze od świadomości ofiar, społeczeństwa ogółem, jak też osób mających kontakt z ofiarami w ramach wykonywania zawodu, w tym odpowiednich instytucji, takich jak schroniska; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że ofiary przemocy i wykorzystywania są narażone na wtórną i wielokrotną wiktymizację, odwet i zastraszanie; mając na uwadze, że w związku z powyższym zapewnienie im niezbędnej ochrony, w tym transgranicznej, zależy w dużej mierze od świadomości ofiar, społeczeństwa ogółem, jak też osób mających kontakt z ofiarami w ramach wykonywania zawodu, w tym odpowiednich instytucji, takich jak schroniska;

| C. | mając na uwadze, że brak odpowiedniej ochrony osób przed przemocą uwarunkowaną płcią szkodzi społeczeństwu jako całości; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że brak odpowiedniej ochrony osób przed przemocą uwarunkowaną płcią szkodzi społeczeństwu jako całości;

| D. | mając na uwadze, że jednym z najważniejszych aspektów bezpieczeństwa w społeczeństwach jest integralność i wolność każdej jednostki; mając na uwadze, że Europejska agenda bezpieczeństwa powinna uwzględnić gwarancję bezpieczeństwa osobistego i ochrony jednostek przed przemocą uwarunkowaną płcią wśród priorytetów; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że jednym z najważniejszych aspektów bezpieczeństwa w społeczeństwach jest integralność i wolność każdej jednostki; mając na uwadze, że Europejska agenda bezpieczeństwa powinna uwzględnić gwarancję bezpieczeństwa osobistego i ochrony jednostek przed przemocą uwarunkowaną płcią wśród priorytetów;

| E. | mając na uwadze, że przemoc, znęcanie się fizyczne i psychiczne oraz wykorzystywanie seksualne dotykają w przeważającej większości kobiety (19); mając na uwadze, że jedna na trzy kobiety w UE doświadczyła znęcania się fizycznego lub przemocy seksualnej od momentu ukończenia 15. roku życia; mając na uwadze, że zakres i nasilenie przemocy wobec kobiet są często ignorowane lub trywializowane w niektórych państwach członkowskich i nadal utrzymuje się niepokojąca, rozpowszechniona tendencja do obwiniania ofiar; mając na uwadze, że tylko około jedna trzecia kobiet poddawanych znęcaniu się psychicznemu lub wykorzystywaniu seksualnemu przez swoich partnerów zgłasza to władzom; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że przemoc, znęcanie się fizyczne i psychiczne oraz wykorzystywanie seksualne dotykają w przeważającej większości kobiety (19); mając na uwadze, że jedna na trzy kobiety w UE doświadczyła znęcania się fizycznego lub przemocy seksualnej od momentu ukończenia 15. roku życia; mając na uwadze, że zakres i nasilenie przemocy wobec kobiet są często ignorowane lub trywializowane w niektórych państwach członkowskich i nadal utrzymuje się niepokojąca, rozpowszechniona tendencja do obwiniania ofiar; mając na uwadze, że tylko około jedna trzecia kobiet poddawanych znęcaniu się psychicznemu lub wykorzystywaniu seksualnemu przez swoich partnerów zgłasza to władzom;

| F. | mając na uwadze, że zapewnienie równouprawnienia płci we wszystkich obszarach polityki jest fundamentalną zasadą Unii Europejskiej i niezbędnym elementem zwalczania przemocy uwarunkowanej płcią; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że zapewnienie równouprawnienia płci we wszystkich obszarach polityki jest fundamentalną zasadą Unii Europejskiej i niezbędnym elementem zwalczania przemocy uwarunkowanej płcią;

| G. | mając na uwadze, że zgodnie z konwencją stambulską, podpisaną, ale nieratyfikowaną przez UE i wszystkie jej państwa członkowskie (20), wszystkie jej przepisy, w szczególności te związane z ochroną praw ofiar, mają być gwarantowane bez dyskryminacji z jakichkolwiek przyczyn, przy czym wyraźnie wzywa się strony konwencji do uznania uporczywego nękania jako przestępstwa; mając na uwadze, że ratyfikowanie i pełne wdrożenie konwencji stambulskiej przyczyni się do przezwyciężenia wyzwań dotyczących europejskiego nakazu ochrony przez zapewnienie spójnych europejskich ram prawnych na rzecz zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że zgodnie z konwencją stambulską, podpisaną, ale nieratyfikowaną przez UE i wszystkie jej państwa członkowskie (20), wszystkie jej przepisy, w szczególności te związane z ochroną praw ofiar, mają być gwarantowane bez dyskryminacji z jakichkolwiek przyczyn, przy czym wyraźnie wzywa się strony konwencji do uznania uporczywego nękania jako przestępstwa; mając na uwadze, że ratyfikowanie i pełne wdrożenie konwencji stambulskiej przyczyni się do przezwyciężenia wyzwań dotyczących europejskiego nakazu ochrony przez zapewnienie spójnych europejskich ram prawnych na rzecz zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet;

| H. | mając na uwadze, że w celu obniżenia szacowanej liczby niezgłaszanych przypadków przemocy państwa członkowskie muszą stworzyć i egzekwować instrumenty wczesnego ostrzegania i ochrony kobiet, aby kobiety czuły się bezpieczne i miały możliwość zgłaszania incydentów przemocy uwarunkowanej płcią; mając na uwadze, że duża liczba niezgłaszanych przypadków przemocy na tle płciowym może być związany z brakiem środków publicznych; mając na uwadze, że odpowiednie organy muszą posiadać struktury, takie jak schroniska oferujące pomoc medyczną i wsparcie kryminalistyczne, porady psychologiczne oraz pomoc prawną, zapewniające bezpieczne schronienie kobietom będącym ofiarami przemocy uwarunkowanej płcią; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w celu obniżenia szacowanej liczby niezgłaszanych przypadków przemocy państwa członkowskie muszą stworzyć i egzekwować instrumenty wczesnego ostrzegania i ochrony kobiet, aby kobiety czuły się bezpieczne i miały możliwość zgłaszania incydentów przemocy uwarunkowanej płcią; mając na uwadze, że duża liczba niezgłaszanych przypadków przemocy na tle płciowym może być związany z brakiem środków publicznych; mając na uwadze, że odpowiednie organy muszą posiadać struktury, takie jak schroniska oferujące pomoc medyczną i wsparcie kryminalistyczne, porady psychologiczne oraz pomoc prawną, zapewniające bezpieczne schronienie kobietom będącym ofiarami przemocy uwarunkowanej płcią;

| I. | mając na uwadze, że swoboda przemieszczania się w UE oznacza częste przemieszczanie się ludności pomiędzy państwami; mając na uwadze, że europejski nakaz ochrony opiera się na potrzebie ochrony praw ofiar i wolności, a w szczególności poszanowania prawa ofiar i potencjalnych ofiar do korzystania ze swobody przemieszczania się i zapewnienia ich stałej ochrony przy korzystaniu z tego prawa; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że swoboda przemieszczania się w UE oznacza częste przemieszczanie się ludności pomiędzy państwami; mając na uwadze, że europejski nakaz ochrony opiera się na potrzebie ochrony praw ofiar i wolności, a w szczególności poszanowania prawa ofiar i potencjalnych ofiar do korzystania ze swobody przemieszczania się i zapewnienia ich stałej ochrony przy korzystaniu z tego prawa;

| J. | mając na uwadze, że zapobieganie przemocy przez inwestycje w kampanie na rzecz podnoszenia świadomości i kampanie informacyjne z rzeczywistym nagłośnieniem w mediach, edukację i szkolenie specjalistów stanowi zasadniczy element walki z przemocą uwarunkowaną płcią; mając na uwadze, że konwencja stambulska obliguje strony do zapobiegania przemocy uwarunkowanej płcią i stereotypom płciowym przez uwzględnienie roli mediów; mając na uwadze, że powszechny brak świadomości wśród ofiar korzystających z krajowych środków ochrony o istnieniu europejskiego nakazu ochrony ma negatywny wpływ na jego wdrażanie; mając na uwadze, że kampanie zwiększające świadomość i programy uwrażliwiania mające na celu zwalczenie trywializacji przemocy domowej i uwarunkowanej płcią zwiększają chęć ofiar do zgłaszania nadużyć oraz występowania o krajowe i europejskie nakazy ochrony, jak też podbudowują ich zaufanie do stosownych organów władzy; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że zapobieganie przemocy przez inwestycje w kampanie na rzecz podnoszenia świadomości i kampanie informacyjne z rzeczywistym nagłośnieniem w mediach, edukację i szkolenie specjalistów stanowi zasadniczy element walki z przemocą uwarunkowaną płcią; mając na uwadze, że konwencja stambulska obliguje strony do zapobiegania przemocy uwarunkowanej płcią i stereotypom płciowym przez uwzględnienie roli mediów; mając na uwadze, że powszechny brak świadomości wśród ofiar korzystających z krajowych środków ochrony o istnieniu europejskiego nakazu ochrony ma negatywny wpływ na jego wdrażanie; mając na uwadze, że kampanie zwiększające świadomość i programy uwrażliwiania mające na celu zwalczenie trywializacji przemocy domowej i uwarunkowanej płcią zwiększają chęć ofiar do zgłaszania nadużyć oraz występowania o krajowe i europejskie nakazy ochrony, jak też podbudowują ich zaufanie do stosownych organów władzy;

| K. | mając na uwadze, że w 2010 r., kiedy Komisja Europejska złożyła wniosek dotyczący europejskiego nakazu ochrony, 118 000 kobiet zamieszkałych w UE było chronionych środkami związanymi z przemocą uwarunkowaną płcią; mając na uwadze, że w 2011 r., wedle szacunków, średnio 1 180 osób potrzebowało stałej ochrony transgranicznej w UE; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w 2010 r., kiedy Komisja Europejska złożyła wniosek dotyczący europejskiego nakazu ochrony, 118 000 kobiet zamieszkałych w UE było chronionych środkami związanymi z przemocą uwarunkowaną płcią; mając na uwadze, że w 2011 r., wedle szacunków, średnio 1 180 osób potrzebowało stałej ochrony transgranicznej w UE;

| L. | mając na uwadze, że organizacje pozarządowe w wielu państwach członkowskich często odgrywają istotną rolę we wspieraniu ofiar; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że organizacje pozarządowe w wielu państwach członkowskich często odgrywają istotną rolę we wspieraniu ofiar;

| M. | mając na uwadze, że europejskie nakazy ochrony są narzędziami wzajemnego uznawania i współpracy, które nie mogą działać poprawnie ani chronić ofiar, jeżeli nie zostaną w pełni wdrożone przez wszystkie państwa członkowskie; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że europejskie nakazy ochrony są narzędziami wzajemnego uznawania i współpracy, które nie mogą działać poprawnie ani chronić ofiar, jeżeli nie zostaną w pełni wdrożone przez wszystkie państwa członkowskie;

| N. | mając na uwadze, że pewne państwa członkowskie, szczególnie w przypadkach użycia przemocy, przyznają środki ochrony w drodze postępowania karnego, a inne – w drodze postępowania cywilnego; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że pewne państwa członkowskie, szczególnie w przypadkach użycia przemocy, przyznają środki ochrony w drodze postępowania karnego, a inne – w drodze postępowania cywilnego;

| O. | mając na uwadze, że w państwach członkowskich UE istnieje cały szereg nakazów ochrony, a ze względu na istnienie różnych systemów sądowych w państwach członkowskich realizacja europejskiego nakazu ochrony napotyka wiele trudności, co może prowadzić do utrudnień w ich stosowaniu na niekorzyść ofiar i ograniczać liczbę wydanych europejskich nakazów ochrony; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w państwach członkowskich UE istnieje cały szereg nakazów ochrony, a ze względu na istnienie różnych systemów sądowych w państwach członkowskich realizacja europejskiego nakazu ochrony napotyka wiele trudności, co może prowadzić do utrudnień w ich stosowaniu na niekorzyść ofiar i ograniczać liczbę wydanych europejskich nakazów ochrony;

| P. | mając na uwadze, że większość państw członkowskich nie dysponuje systemami rejestrowania służącymi gromadzeniu danych dotyczących europejskich nakazów ochrony, a w Europie nie istnieje centralny system rejestrowania stosownych danych z całej UE; mając na uwadze, że niewystarczająca ilość danych utrudnia ocenę wdrożenia europejskiego nakazu ochrony i wyeliminowanie niedociągnięć w prawodawstwie lub na etapie wdrożenia; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że większość państw członkowskich nie dysponuje systemami rejestrowania służącymi gromadzeniu danych dotyczących europejskich nakazów ochrony, a w Europie nie istnieje centralny system rejestrowania stosownych danych z całej UE; mając na uwadze, że niewystarczająca ilość danych utrudnia ocenę wdrożenia europejskiego nakazu ochrony i wyeliminowanie niedociągnięć w prawodawstwie lub na etapie wdrożenia;

| Q. | mając na uwadze, że europejskim nakazem ochrony można objąć ofiary różnego rodzaju przestępstw, w tym terroryzmu, handlu ludźmi, przemocy uwarunkowanej płcią oraz przestępczości zorganizowanej; mając na uwadze, że przy rozpatrywaniu wniosków o wydanie europejskiego nakazu ochrony powinno się poświęcić szczególną uwagę ofiarom przestępstw będących w trudnych sytuacjach; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że europejskim nakazem ochrony można objąć ofiary różnego rodzaju przestępstw, w tym terroryzmu, handlu ludźmi, przemocy uwarunkowanej płcią oraz przestępczości zorganizowanej; mając na uwadze, że przy rozpatrywaniu wniosków o wydanie europejskiego nakazu ochrony powinno się poświęcić szczególną uwagę ofiarom przestępstw będących w trudnych sytuacjach;

| R. | mając na uwadze ścisły związek między funkcjonowaniem europejskiego nakazu ochrony i minimalnymi normami w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw ustanowionymi na mocy dyrektywy 2012/29/UE; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze ścisły związek między funkcjonowaniem europejskiego nakazu ochrony i minimalnymi normami w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw ustanowionymi na mocy dyrektywy 2012/29/UE;

| 1. | wzywa państwa członkowskie do stanowczego potępienia wszystkich form przemocy ze względu na płeć i przemocy wobec kobiet oraz do zaangażowania się w ich zwalczanie, a także do zapewnienia zerowej tolerancji dla tych form przemocy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | apeluje do państw członkowskich i Komisji, aby uwzględniały problematykę płci we wszystkich obszarach prowadzonej polityki, a w szczególności w tych obszarach, które mogą mieć związek z podnoszeniem świadomości i wykrywaniem przypadków przemocy wobec kobiet, a także ochroną i zabezpieczeniem integralności ofiar; |
| --- | --- |

2.

Ogólna ocena wdrożenia dyrektywy oraz zalecenia dotyczące poprawy wdrożenia i funkcjonowania europejskiego nakazu ochrony

| 3. | uznaje fakt, że wszystkie państwa członkowskie, wobec których dyrektywa o europejskim nakazie ochrony ma moc wiążącą, powiadomiły Komisję o jej transpozycji do prawa krajowego; |
| --- | --- |

3.

| 4. | ma świadomość pozytywnych skutków, jakie ustanowienie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości może przynieść dla transgranicznej ochrony ofiar; uważa, że europejski nakaz ochrony potencjalnie może stanowić skuteczny instrument ochrony ofiar we współczesnym świecie charakteryzującym się znaczną mobilnością i brakiem granic wewnętrznych; zauważa jednak z niepokojem, że od momentu transpozycji dyrektywy o europejskim nakazie ochrony zidentyfikowano jedynie siedem europejskich nakazów ochrony w państwach członkowskich, chociaż w ciągu ostatnich kilku lat złożono wnioski o wydanie i wydano tysiące krajowych nakazów ochrony w państwach członkowskich (21); |
| --- | --- |

4.

| 5. | ubolewa nad faktem, że Komisja nie złożyła Parlamentowi i Radzie sprawozdania dotyczącego wdrożenia dyrektywy w sprawie europejskiego nakazu ochrony do dnia 11 stycznia 2016 r.; wzywa Komisję do wypełnienia swych obowiązków sprawozdawczych ustanowionych w odnośnej dyrektywie oraz do uwzględnienia w swym sprawozdaniu mapy krajowych środków ochrony, przeglądu działań szkoleniowych, analizy przestrzegania przez państwa członkowskie prawa ofiar do nieodpłatnej pomocy prawnej, w tym informacji na temat tego, czy ofiary ponoszą jakieś koszty w związku z nakazem ochrony, a także mapy kampanii uświadamiających odbywających się w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

5.

| 6. | przypomina o spoczywającym na państwie wykonującym obowiązku traktowania europejskich nakazów ochrony priorytetowo, jeżeli tak traktują je państwa wydające, mimo powstających przy tym różnych trudności i wyzwań natury prawnej; |
| --- | --- |

6.

| 7. | niepokoi się faktem, że państwa członkowskie nie koordynują wystarczająco swoich działań i nie komunikują się ze sobą, kiedy zachodzi potrzeba wykonania europejskiego nakazu ochrony; wzywa państwa członkowskie do poprawy i wzmocnienia współpracy i komunikacji w dziedzinie europejskich nakazów ochrony, gdyż pomogłoby to uruchomić efektywniejsze procedury i jednoczesne działania transgraniczne w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że należy udoskonalić gromadzenie danych statystycznych w celu oceny zakresu występowania problemu i wyników działań mających na celu ograniczenie przemocy ze względu na płeć; apeluje do państw członkowskich o normalizację i cyfryzację formularzy i procedur dotyczących europejskich nakazów ochrony oraz o utworzenie krajowych systemów rejestrowania europejskich nakazów ochrony w celu gromadzenia danych, jak też usprawnienia wymiany informacji z Komisją i innymi państwami członkowskimi; wzywa państwa członkowskie do gromadzenia i regularnego przekazywania Komisji danych w rozbiciu na płeć i danych dotyczących liczby wniosków o wydanie europejskich nakazów ochrony, nakazów wydanych i wykonanych oraz informacji dotyczących rodzajów przestępstw; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Komisję do utworzenia europejskiego systemu rejestrowania w celu zbierania informacji na temat europejskich nakazów ochrony od wszystkich państw członkowskich; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zachęca do opracowania i wdrożenia jednolitego formularza służącego do występowania o nakaz ochrony i uznawania takiego nakazu, mającego zastosowanie zarówno w postępowaniach karnych, jak i cywilnych, aby mógł on być wykorzystywany we wszystkich państwach członkowskich; występuje o zastosowanie cyfrowego systemu zarządzania ułatwiającego koordynację, standaryzującego gromadzone dane i przyspieszającego zarówno zarządzanie nakazami, jak i opracowywanie statystyk operacyjnych na szczeblu UE; |
| --- | --- |

10.

| 11. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o opublikowanie pełnej listy właściwych organów odpowiedzialnych za wydawanie i uznawanie europejskich nakazów ochrony oraz organów centralnych przekazujących i otrzymujących te nakazy w poszczególnych państwach członkowskich oraz o zapewnienie łatwego dostępu do tej listy, aby umożliwić osobom chronionym i organizacjom wspierającym ofiary składanie wniosków o nakazy lub rozwiązywanie problemów związanych z nakazami; wzywa państwa członkowskie do wzmacniania ich instytucji krajowych i lokalnych oraz właściwych organów w celu zwiększenia dostępności i zakresu stosowania europejskich nakazów ochrony w sposób sprzyjający ich wydawaniu; |
| --- | --- |

11.

| 12. | apeluje do Komisji o promowanie wszelkich form wymiany dobrych praktyk oraz współpracy między państwami członkowskimi, jak też państwami członkowskimi i społeczeństwem obywatelskim, w celu zagwarantowania prawidłowego funkcjonowania europejskich nakazów ochrony; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla, że konkretne właściwe organy powinny automatycznie i odpowiednio informować, zarówno ustnie, jak i na piśmie, ofiary przestępstw, które są objęte krajowym nakazem ochrony lub chciałyby się o niego ubiegać, o możliwości złożenia wniosku o europejski nakaz ochrony podczas postępowania karnego; podkreśla, że osoba objęta środkiem ochrony nie powinna być zmuszona do ponoszenia kosztów finansowych, jeśli wnioskuje ona o wydanie europejskiego nakazu ochrony; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wzywa państwa członkowskie, aby stosowały podejście uwzględniające aspekt płci przy przeprowadzaniu indywidualnej oceny w kwestii przyznawania środków pomocy i wsparcia w kontekście wydawania europejskich nakazów ochrony; |
| --- | --- |

14.

| 15. | ubolewa nad brakiem dostępu do wymiaru sprawiedliwości i pomocy prawnej w niektórych państwach członkowskich dla ofiar wszelkiego rodzaju przestępstw, co prowadzi do przekazywania ofiarom niskiej jakości informacji dotyczących możliwości złożenia wniosku o wydanie europejskiego nakazu ochrony; uważa, że państwa członkowskie powinny zapewniać nieodpłatną pomoc prawną i wsparcie administracyjne oraz dostarczać odpowiednich informacji na temat europejskich nakazów ochrony osobom korzystającym z ochrony, gdyż ma to kluczowe znaczenie dla stosowania i skuteczności tego instrumentu, zarówno na etapie jego wydania, jak i wykonywania; zwraca się do państw członkowskich o zwiększenie zasobów przeznaczonych na monitorowanie i zapobieganie przemocy wobec kobiet na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zachęca państwa członkowskie do informowania osób korzystających z ochrony o dodatkowych środkach wsparcia dostępnych w ramach pomocy społecznej w państwie przyjmującym, takich jak dodatki rodzinne, zakwaterowanie itd., mając na uwadze, że te środki nie wchodzą w zakres obowiązywania europejskiego nakazu ochrony; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla, że w ramach ochrony i dodatkowej pomocy społecznej należy zwrócić szczególną uwagę na ofiary będące dziećmi i na dzieci ofiar czynów karalnych, w szczególności w obliczu zagrożenia napaścią na tle seksualnym; |
| --- | --- |

17.

| 18. | z żalem odnotowuje również fakt, że państwa członkowskie nie zapewniają usługi tłumaczenia pisemnego i ustnego na język rozumiany przez ofiarę przed wydaniem europejskiego nakazu ochrony, podczas jego wydawania i po jego wydaniu; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla, że podczas procedur związanych z europejskim nakazem ochrony ofiarom zawsze powinno przysługiwać prawo do wysłuchania; podkreśla, że usługi tłumaczeniowe, pisemne i ustne, muszą być dostępne nieodpłatnie w trakcie całego procesu wydawania europejskiego nakazu ochrony; podkreśla w związku z tym, że wszystkie istotne dokumenty należy przetłumaczyć na język zrozumiały dla ofiary; |
| --- | --- |

19.

| 20. | ubolewa nad niedoborem specjalnych środków wdrożonych przez państwa członkowskie dla ofiar w trudnej sytuacji lub ofiar ze szczególnymi potrzebami; uważa, że cięcia w wydatkach publicznych często mają negatywny wpływ na dostępność zasobów umożliwiających stosowanie tych specjalnych środków; wzywa więc państwa członkowskie do przyjęcia – we współpracy z Komisją i stosownymi organizacjami działającymi na rzecz ochrony ofiar – specjalnych wytycznych i środków, które uczynią europejski nakaz ochrony bardziej przyjaznym narzędziem dla ofiar w trudnej sytuacji lub ofiar ze szczególnymi potrzebami; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla, że z uwagi na zagrażające bezpieczeństwu nasilanie się zjawiska handlu ludźmi europejski nakaz ochrony może stanowić instrument niosący znaczne korzyści ofiarom handlu ludźmi; apeluje zatem do Komisji o włączenie europejskiego nakazu ochrony do unijnej strategii na rzecz zwalczania handlu ludźmi; |
| --- | --- |

21.

| 22. | uważa, że aby w pełni wykorzystać potencjał europejskiego nakazu ochrony i zagwarantować równoważne środki ochrony w państwie wydającym i państwie wykonującym, nakazy te należy wydawać tak szybko, skutecznie, sprawnie i automatycznie, jak tylko to możliwe, a powiązaną biurokrację należy ograniczyć do minimum; apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby, w celu ograniczenia niepewności odczuwanej przez osoby chronione i presji, pod jaką się znajdują, wyznaczyły właściwym organom państw członkowskich konkretny i krótki okres dwóch tygodni na wydanie europejskiego nakazu ochrony i powiadomienie o tym, a także aby poleciły im przekazywanie wystarczających informacji ofiarom w czasie, kiedy rozpatrywany jest ich wniosek o wydanie europejskiego nakazu ochrony, w tym powiadomienie ich o wszelkich zdarzeniach, które zaistnieją podczas tej procedury; wzywa w tym kontekście państwa członkowskie, by przydzieliły organom prowadzącym działania w zakresie europejskich nakazów ochrony dostateczne zasoby, tak aby umożliwić skuteczne działanie systemu z uwzględnieniem sytuacji ofiary; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wzywa państwa członkowskie, aby wzięły pod uwagę interes osób chronionych oraz zapewniały bezpieczne schronienie osobom zgłaszającym przypadki przemocy i dały temu wyraz przez pełne poszanowanie swojego obowiązku nieprzekazywania osobie stanowiącej zagrożenie adresu i innych danych osoby chronionej, o ile nie jest to absolutnie niezbędne do realizacji nakazu ochrony; podkreśla, że w przypadku konieczności poinformowania sprawcy o jakichkolwiek szczegółach dotyczących europejskiego nakazu ochrony ofiara musi zostać poinformowania o takiej decyzji; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zwraca się do państw członkowskich o opracowanie specjalnych procedur, by ułatwiać wydawanie europejskich nakazów ochrony w celu ochrony członków rodziny mieszkających wraz z ofiarą, wobec której już wydano europejski nakaz ochrony; |
| --- | --- |

24.

| 25. | zwraca uwagę na rosnącą wydajność nowych technologii, takich jak systemy monitorowania GPS i aplikacje na smartfony, które włączają alarm, kiedy zbliża się niebezpieczeństwo, i podkreśla ich przydatność jako środków zwiększających wydajność i możliwości dostosowania europejskiego nakazu ochrony, zarówno w państwie wydającym, jak i państwie wykonującym; wyraża zaniepokojenie wobec faktu, że jedynie ograniczona liczba państw członkowskich korzysta z tego rodzaju nowych technologii; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla znaczenie monitorowania europejskich nakazów aresztowania w państwie wydającym pod kątem zagrożenia, na które narażona jest ofiara, w celu ustalenia, czy przyjęte środki ochrony zostały właściwie wdrożone i czy należy dokonać ich przeglądu; |
| --- | --- |

26.

| 27. | apeluje do Komisji, aby monitorowała wdrażanie odnośnej dyrektywy oraz bezzwłocznie wszczynała postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko państwom, które ją naruszą; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zachęca, zgodnie z wizją przedstawianą wielokrotnie przez stowarzyszenia ofiar przemocy uwarunkowanej płcią, do wypróbowania procedur mających na celu zmianę tradycyjnego podejścia do koncepcji ochrony przyjmowanego w większości państw członkowskich; podkreśla, że zamiast ukierunkowywania wysiłków wyłącznie na środki dotyczące ofiar, jak to ma często miejsce, pośród metod stosowanych w celu zapobiegania zagrożeniom powinny znaleźć się środki ochrony, nadzoru, kontroli i monitorowania sprawców szkodliwych działań; uważa, że w ramach stosowanych środków prewencyjnych należy uwzględnić w sposób priorytetowy obowiązkową reedukację sprawców; |
| --- | --- |

28.

| 29. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do przeprowadzenia wnikliwej analizy potencjalnych sposobów ulepszenia przepisów związanych z europejskim nakazem ochrony, ich faktycznego wdrażania we wszystkich państwach członkowskich UE i wsparcia praktycznego, aby zagwarantować prawa do ochrony międzynarodowej oraz do pomocy i wsparcia udzielanych ofiarom przemocy na poziomie krajowym; |
| --- | --- |

29.

| 30. | apeluje do agencji UE, takich jak FRA i Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, aby regularnie monitorowały wdrażanie dyrektywy; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wzywa Komisję do zainicjowania monitorowania i sprawozdawczości ze strony społeczeństwa obywatelskiego w celu usprawnienia działania europejskiego nakazu ochrony w państwach członkowskich oraz do zapewnienia organizacjom pozarządowym dostępu do funduszy UE w tym celu; |
| --- | --- |

31.

| 32. | apeluje do Komisji, aby zachęcała do badania tego, jak stosuje się krajowe i europejskie nakazy ochrony, oraz aby koordynowała programy służące inicjowaniu w państwach członkowskich kampanii zwiększających świadomość, które mają informować ofiary przestępstw o możliwości składania wniosków o wydanie europejskiego nakazu ochrony oraz o środkach ochrony transgranicznej; |
| --- | --- |

32.

| 33. | wzywa państwa członkowskie do zacieśnienia współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz do zaoferowania obowiązkowych, praktycznych i przekrojowych szkoleń opartych na prawach człowieka i ukierunkowanych na usługi w tej dziedzinie wszystkim urzędnikom publicznym zajmującymi się zawodowo ofiarami w kontekście europejskiego nakazu ochrony oraz pełniącym kluczową rolę we wdrażaniu odnośnej dyrektywy; podkreśla, że powinno się organizować ukierunkowane i regularne szkolenia i kursy dotyczące europejskiego nakazu ochrony dla policji, pracowników właściwych organów krajowych, prawników praktyków, pracowników socjalnych oraz stowarzyszeń i organizacji pozarządowych działających na rzecz ofiar przemocy uwarunkowanej płcią we wszystkich państwach członkowskich; apeluje, by zapewnić pracownikom prowadzącym działania na rzecz ofiar przemocy uwarunkowanej płcią odpowiednie szkolenia z uwzględnieniem specyficznych potrzeb kobiet będących ofiarami przemocy, oraz wzywa do przyznania tym pracownikom dostatecznych środków w celu priorytetowego potraktowania przemocy uwarunkowanej płcią; |
| --- | --- |

33.

| 34. | biorąc pod uwagę głęboko zakorzenioną w naszych społeczeństwach mizoginię i seksizm oraz coraz częstszą styczność dzieci i nastolatków z przemocą w internecie, wzywa państwa członkowskie, aby włączyły uświadamianie na temat równości kobiet i mężczyzn i niepraktykowanie przemocy do programów nauczania w szkołach podstawowych i średnich przez angażowanie uczniów w debaty i wykorzystywanie wszelkich możliwych sposobności dydaktycznych; |
| --- | --- |

34.

| 35. | podkreśla, że nowe środki przekazu, np. platformy cyfrowe, wykorzystuje się jako nowe formy przemocy uwarunkowanej płcią, obejmujące przesyłanie gróźb i napastowanie; w tym kontekście apeluje do państw członkowskich o uwzględnienie tych aspektów podczas wydawania lub wykonywania europejskiego nakazu ochrony; |
| --- | --- |

35.

Ogólne zalecenia związane z przemocą uwarunkowaną płcią

| 36. | apeluje do Komisji, aby włączyła do Europejskiej agendy bezpieczeństwa ochronę wszystkich obywateli, zwłaszcza tych w najtrudniejszych sytuacjach, skupiając się na ofiarach przestępstw, takich jak handel ludźmi lub przemoc uwarunkowana płcią, jak też na ofiarach terroryzmu, które również potrzebują szczególnej uwagi, wsparcia i uznania społecznego; |
| --- | --- |

36.

| 37. | wzywa Komisję do organizowania kampanii zachęcających kobiety do zgłaszania wszelkich form przemocy związanej z płcią, aby mogły uzyskać ochronę i by wyższa liczba zgłoszeń pozwoliła na uzyskanie dokładniejszych danych na temat tego rodzaju przemocy; |
| --- | --- |

37.

| 38. | podkreśla, że zgodnie z treścią sprawozdania z oceny sporządzonego przez EPRS Parlamentu główną przyczyną sytuacji, w której krajowe i europejskie nakazy ochrony są wykorzystywane z różną częstotliwością, jest brak wiedzy ofiar i wielu wyspecjalizowanych podmiotów na temat możliwości, jakie stwarza przedmiotowa dyrektywa; apeluje do państw członkowskich, aby przyjęły pełną odpowiedzialność za swych obywateli i przeprowadziły – przy udziale odpowiednich organizacji pozarządowych – długoterminowe, podnoszące świadomość i przekrojowe kampanie uwrażliwiające na temat dostępnych instrumentów ochrony i ich stosowania skierowane do a) całego społeczeństwa, b) potencjalnych ofiar, zwłaszcza kobiet objętych krajowymi nakazami ochrony i c) praktyków, jak np. funkcjonariuszy organów ścigania, urzędników wymiaru sprawiedliwości i podmioty świadczące pomoc prawną i społeczną oraz służby ratunkowe, które jako pierwsze zajmują się ofiarami; w związku z tym wzywa Komisję do zapewnienia finansowania na uruchomienie programów informacyjnych; |
| --- | --- |

38.

| 39. | uznaje istnienie europejskiego portalu „e-Sprawiedliwość”prowadzonego przez Komisję przy udziale państw członkowskich; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji w postaci rozszerzenia obecnej „przestrzeni dla ofiar”dostępnej w ramach portalu „e-Sprawiedliwość”oraz ujęcia w niej wszelkich istotnych informacji na temat praw przysługujących ofiarom, w tym wytycznych dla poszczególnych krajów na temat zgłaszania przypadków przemocy; zwraca uwagę na potrzebę opracowania „przestrzeni dla ofiar”jako łatwego w użyciu, praktycznego narzędzia i źródła informacji, które powinno być dostępne we wszystkich językach urzędowych UE; zachęca państwa członkowskie do stworzenia prostej w obsłudze strony internetowej – łatwo dostępnej za pośrednictwem np. krajowych portali informacyjnych dotyczących wymiaru sprawiedliwości – poświęconej prawom ofiar, obejmującej także europejski nakaz ochrony oraz platformę cyfrową do zgłaszania przypadków przemocy uwarunkowanej płcią, tak aby ułatwić ewidencjonowanie tych przypadków; |
| --- | --- |

39.

| 40. | sugeruje, aby państwa członkowskie zacieśniły współpracę z organizacjami pozarządowymi oferującymi ochronę ofiarom przemocy, w celu stworzenia strategii przewidującej użycie zarówno proaktywnych, jak i reaktywnych środków związanych z przemocą uwarunkowaną płcią, działaniem europejskiego nakazu ochrony oraz koniecznych zmian w ustawodawstwie i środkach wsparcia; |
| --- | --- |

40.

| 41. | wzywa Komisję do przedstawienia projektu aktu prawego, który wspierałby państwa członkowskie w zapobieganiu wszelkim formom przemocy wobec kobiet i dziewcząt i przemocy uwarunkowanej płcią oraz w zwalczaniu tych rodzajów przemocy; |
| --- | --- |

41.

| 42. | apeluje do Komisji o uruchomienie tzw. klauzuli pomostowej przez przyjęcie jednomyślnej decyzji określającej przemoc wobec kobiet i dziewcząt (i inne formy przemocy uwarunkowanej płcią) za przestępstwo zgodnie z art. 83 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

42.

| 43. | wzywa do wsparcia procesu sprzyjającego stopniowej konwergencji przepisów mających zastosowanie wobec czynów nacechowanych przemocą, które skutkują wydaniem nakazu ochrony; podkreśla, że ataki i akty agresji, które są szczególnie groźne dla kobiet, powinny ze względu na swoją wagę wiązać się z zarzutami karnymi we wszystkich państwach członkowskich, a środki ochrony ze względu na przemoc uwarunkowaną płcią powinny być również zasądzane w sprawach karnych; |
| --- | --- |

43.

Spójne ramy prawne UE chroniące ofiary

| 44. | z zadowoleniem odnotowuje podpisanie dnia 13 czerwca 2017 r. aktu przystąpienia UE do konwencji stambulskiej, która przedstawia holistyczne, wszechstronne i skoordynowane podejście do problemu przemocy, ze szczególną uwagą dla praw ofiar, i z którą należy skoordynować europejski nakaz ochrony; apeluje do UE o przystąpienie w szerokim zakresie do konwencji, tak aby zapobiegać przemocy wobec kobiet, zwalczać bezkarność oraz chronić ofiary; podkreśla znaczenie tego instrumentu w pokonywaniu jednej z barier w stosowaniu europejskiego nakazu ochrony, tj. nieuznawania uporczywego nękania za przestępstwo kryminalne w państwach członkowskich; apeluje do Komisji – zgodnie z rezolucją z dnia 12 września 2017 r. w sprawie przystąpienia UE do konwencji stambulskiej – o wyznaczenie unijnego koordynatora ds. przemocy wobec kobiet, który byłby odpowiedzialny za koordynację, wdrażanie, monitorowanie i ocenę polityki, instrumentów i środków UE na rzecz zwalczania wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zapobiegania jej, a także pełniłby funkcję przedstawiciela UE przy Komitecie Stron konwencji; |
| --- | --- |

44.

| 45. | wzywa wszystkie państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do ratyfikowania i egzekwowania w pełni przepisów konwencji stambulskiej oraz do przeznaczenia stosownych nakładów finansowych i kadrowych na zapobieganie przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią oraz zwalczanie takich form przemocy, w tym poprzez umacnianie pozycji kobiet i dziewcząt, ochronę ofiar oraz umożliwianie im uzyskania rekompensaty za doznane krzywdy; |
| --- | --- |

45.

| 46. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia odpowiednich szkoleń, procedur i wytycznych dla wszystkich specjalistów zajmujących się ofiarami wszelkich aktów przemocy objętych zakresem konwencji stambulskiej w celu uniknięcia dyskryminacji lub ponownej wiktymizacji w trakcie postępowań sądowych, zabiegów medycznych i procedur policyjnych; |
| --- | --- |

46.

| 47. | z zadowoleniem przyjmuje wskazany w konwencji stambulskiej obowiązek ustanowienia bezpłatnych telefonicznych linii zaufania o zasięgu ogólnopaństwowym, czynnych we wszystkie dni tygodnia przez całą dobę, w celu udzielania dzwoniącym porad w odniesieniu do wszelkich form przemocy objętych zakresem konwencji; zachęca państwa członkowskie do korzystania z tego narzędzia w stosownych przypadkach i do udzielania ofiarom informacji na temat europejskiego nakazu ochrony; |
| --- | --- |

47.

| 48. | podkreśla, że prawne i praktyczne błędy we wdrażaniu odnośnej dyrektywy można zrównoważyć dzięki odpowiedniemu wykorzystaniu współzależności i koordynacji między różnymi unijnymi instrumentami ochrony ofiar, takimi jak decyzja ramowa 2009/829/JHA w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania oraz decyzja ramowa w sprawie warunków zawieszenia, rozporządzenie (UE) nr 606/2013 w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych i dyrektywa 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw, na mocy której ustanowiono prawo do otrzymywania informacji i bezpłatnych usług tłumaczenia ustnego i pisemnego informacji oraz w której przyjęto całościowe podejście do ofiar o specjalnych potrzebach, w tym ofiar przemocy uwarunkowanej płcią; |
| --- | --- |

48.

| 49. | apeluje do państw członkowskich, aby informowały ofiary o alternatywnych środkach ochrony, w razie gdyby w państwie wykonującym przestała obowiązywać odnośna dyrektywa; |
| --- | --- |

49.

| 50. | wzywa Komisję do podjęcia działań służących przeglądowi obowiązujących obecnie instrumentów ochrony prawnej ofiar przestępstw oraz utworzeniu spójnych unijnych ram prawnych umożliwiających ten proces; |
| --- | --- |

50.

| 51. | apeluje do Komisji, aby oceniła, jak stosuje się odnośną dyrektywę w połączeniu z powiązanym instrumentem w kwestiach cywilnych, tj. rozporządzeniem (UE) nr 606/2013, oraz aby przedstawiła projekt wytycznych ukazujących, jak państwa członkowskie mogłyby efektywniej używać tych dwóch unijnych narzędzi prawnych mających na celu ochronę ofiar przez uznawanie środków ochrony przyjętych w drodze krajowych postępowań cywilnych lub karnych; |
| --- | --- |

51.

o

o o

| 52. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Agencji Praw Podstawowych UE oraz Europejskiemu Instytutowi ds. Równości Kobiet i Mężczyzn. |
| --- | --- |

52.

---

(1)  Dz.U. L 131 z 20.5.2017, s. 11.

(2)  Dz.U. L 131 z 20.5.2017, s. 13.

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0329.

(4)  Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57.

(5)  Dz.U. L 261 z 6.8.2004, s. 15.

(6)  Dz.U. L 101 z 15.4.2011, s. 1.

(7)  Dz.U. L 335 z 17.12.2011, s. 1.

(8)  Dz.U. L 338 z 21.12.2011, s. 2.

(9)  Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 4.

(10)  Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 102.

(11)  Dz.U. L 294 z 11.11.2009, s. 20.

(12)  Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60.

(13)  Dz.U. C 187 z 28.6.2011, s. 1.

(14)  Dz.U. C 115 z 4.5.2010, s. 1.

(15)  Dz.U. C 285 E z 21.10.2010, s. 53.

(16)  Dz.U. C 341 E z 16.12.2010, s. 35.

(17)  Dz.U. C 285 z 29.8.2017, s. 2.

(18)  Dz.U. C 407 z 4.11.2016, s. 2.

(19)  Sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) zatytułowane „Violence against women: an EU-wide survey. Main results report”[Przemoc wobec kobiet. Badanie na poziomie Unii Europejskiej. Raport podsumowujący najważniejsze wyniki] dowodzi, że jedna na trzy kobiety (33 %) doznała przemocy fizycznej lub seksualnej od momentu ukończenia 15 roku życia; jedna na pięć kobiet (18 %) doświadczyła uporczywego nękania, a co druga kobieta (55 %) – co najmniej jednej formy niepożądanego zainteresowania seksualnego. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można traktować przemocy wobec kobiet jako kwestii marginalnej, która dotyczy życia tylko niektórych kobiet.

(20)  https://www.coe.int/en/web/conventions/full-list/-/conventions/treaty/210/signatures?desktop=true

(21)  Badanie Biura Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS) zatytułowane „European Protection Order Directive 2011/99/EU – European Implementation Assessment”[dyrektywa w sprawie europejskiego nakazu ochrony (2011/99/UE) – ocena wdrożenia w Europie] zawiera informację, że „wedle szacunków w 2010 r. ponad 100 000 kobiet zamieszkałych w UE było chronionych środkami związanymi z przemocą uwarunkowaną płcią”.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/155 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/155

---

P8_TA(2018)0190

Wdrażanie procesu bolońskiego – stan obecny i przyszłe działania

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wdrażania procesu bolońskiego – stan obecny i przyszłe działania (2018/2571(RSP))

(2019/C 390/22)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 14 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 14 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2012 r. w sprawie wkładu instytucji europejskich w konsolidację i postępy procesu bolońskiego (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2012 r. w sprawie wkładu instytucji europejskich w konsolidację i postępy procesu bolońskiego (1),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 25 i 26 listopada 2013 r. w sprawie globalnego wymiaru europejskiego szkolnictwa wyższego (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 25 i 26 listopada 2013 r. w sprawie globalnego wymiaru europejskiego szkolnictwa wyższego (2),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 września 2011 r. zatytułowany „Działania na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – plan modernizacji europejskich systemów szkolnictwa wyższego”(COM(2011)0567), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 września 2011 r. zatytułowany „Działania na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – plan modernizacji europejskich systemów szkolnictwa wyższego”(COM(2011)0567),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 28 i 29 listopada 2011 r. w sprawie modernizacji szkolnictwa wyższego (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 28 i 29 listopada 2011 r. w sprawie modernizacji szkolnictwa wyższego (3),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 listopada 2012 r. zatytułowany „Nowe podejście do edukacji: Inwestowanie w umiejętności na rzecz lepszych efektów społeczno-gospodarczych”(COM(2012)0669), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 listopada 2012 r. zatytułowany „Nowe podejście do edukacji: Inwestowanie w umiejętności na rzecz lepszych efektów społeczno-gospodarczych”(COM(2012)0669),

| — | uwzględniając zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/143/WE z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie dalszej europejskiej współpracy w zakresie zapewniania jakości w szkolnictwie wyższym (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/143/WE z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie dalszej europejskiej współpracy w zakresie zapewniania jakości w szkolnictwie wyższym (4),

| — | uwzględniając wspólną deklarację podpisaną w Bolonii w dniu 19 czerwca 1999 r. przez ministrów edukacji 29 państw europejskich (deklaracja bolońska), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólną deklarację podpisaną w Bolonii w dniu 19 czerwca 1999 r. przez ministrów edukacji 29 państw europejskich (deklaracja bolońska),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie kontynuacji wdrażania procesu bolońskiego (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie kontynuacji wdrażania procesu bolońskiego (5),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 listopada 2017 r. zatytułowany „Wzmocnienie tożsamości europejskiej dzięki edukacji i kulturze”(COM(2017)0673), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 listopada 2017 r. zatytułowany „Wzmocnienie tożsamości europejskiej dzięki edukacji i kulturze”(COM(2017)0673),

| — | uwzględniając pytanie do Komisji w sprawie wdrażania procesu bolońskiego – stan obecny i przyszłe działania (O-000020/2018 – B8-0014/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie do Komisji w sprawie wdrażania procesu bolońskiego – stan obecny i przyszłe działania (O-000020/2018 – B8-0014/2018),

| — | uwzględniając projekt rezolucji Komisji Kultury i Edukacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rezolucji Komisji Kultury i Edukacji,

| — | uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że proces boloński to inicjatywa międzyrządowa, dzięki której – w drodze otwartego dialogu i współpracy – państwa zamierzają zrealizować wspólne cele za pośrednictwem zobowiązań ustalonych na szczeblu międzynarodowym, przyczyniając się w ten sposób do budowy europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego; mając na uwadze, że wysokiej jakości wyższe wykształcenie to kluczowy element rozwoju otwartego, zaawansowanego społeczeństwa opartego na wiedzy, i w końcowym rozrachunku przyczynia się do budowy stabilnej, pokojowej i tolerancyjnej społeczności, ponieważ zapewnia wszystkim równe szanse i wysokiej jakości edukację; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że proces boloński to inicjatywa międzyrządowa, dzięki której – w drodze otwartego dialogu i współpracy – państwa zamierzają zrealizować wspólne cele za pośrednictwem zobowiązań ustalonych na szczeblu międzynarodowym, przyczyniając się w ten sposób do budowy europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego; mając na uwadze, że wysokiej jakości wyższe wykształcenie to kluczowy element rozwoju otwartego, zaawansowanego społeczeństwa opartego na wiedzy, i w końcowym rozrachunku przyczynia się do budowy stabilnej, pokojowej i tolerancyjnej społeczności, ponieważ zapewnia wszystkim równe szanse i wysokiej jakości edukację;

| B. | mając na uwadze, że proces boloński sprzyja mobilności dzięki większemu umiędzynarodowieniu szkolnictwa wyższego oraz poprawie zgodności i porównywalności standardów poszczególnych systemów szkolnictwa wyższego, przy jednoczesnym poszanowaniu zasad wolności nauki i autonomii instytucjonalnej oraz położeniu nacisku na podwyższenie jakości szkolnictwa wyższego i zapewnienie równych szans obywatelom; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że proces boloński sprzyja mobilności dzięki większemu umiędzynarodowieniu szkolnictwa wyższego oraz poprawie zgodności i porównywalności standardów poszczególnych systemów szkolnictwa wyższego, przy jednoczesnym poszanowaniu zasad wolności nauki i autonomii instytucjonalnej oraz położeniu nacisku na podwyższenie jakości szkolnictwa wyższego i zapewnienie równych szans obywatelom;

| C. | mając na uwadze, że celem inaugurowanego europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego było ustanowienie systemu trzech cykli kształcenia (studia licencjackie, magisterskie i doktoranckie) i zwiększenie porównywalności europejskich systemów szkolnictwa wyższego, a także zwiększenie ich atrakcyjności na świecie; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że celem inaugurowanego europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego było ustanowienie systemu trzech cykli kształcenia (studia licencjackie, magisterskie i doktoranckie) i zwiększenie porównywalności europejskich systemów szkolnictwa wyższego, a także zwiększenie ich atrakcyjności na świecie;

| D. | mając na uwadze, że edukacja jest jednym z głównych filarów naszego społeczeństwa, oraz mając na uwadze, że szkolnictwo wyższe ma do odegrania ważną rolę we wspieraniu rozwoju osobistego i umiejętności, zwiększaniu szans na zatrudnienie oraz konkurencyjności, wzmacnianiu zaangażowania obywateli, aktywności obywatelskiej i porozumienia międzykulturowego, promowaniu wspólnych wartości oraz stawianiu czoła wyzwaniom szybko zmieniającego się świata; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że edukacja jest jednym z głównych filarów naszego społeczeństwa, oraz mając na uwadze, że szkolnictwo wyższe ma do odegrania ważną rolę we wspieraniu rozwoju osobistego i umiejętności, zwiększaniu szans na zatrudnienie oraz konkurencyjności, wzmacnianiu zaangażowania obywateli, aktywności obywatelskiej i porozumienia międzykulturowego, promowaniu wspólnych wartości oraz stawianiu czoła wyzwaniom szybko zmieniającego się świata;

| E. | mając na uwadze, że Komisja rozpoczęła realizację nowego programu dla szkolnictwa wyższego w UE, z myślą o wspieraniu instytucji szkolnictwa wyższego i organów krajowych odpowiedzialnych za szkolnictwo wyższe; mając na uwadze, że inne kraje w europejskim obszarze szkolnictwa wyższego mogłyby zostać stopniowo włączone w ten proces za pośrednictwem konsultacji i wymiany najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Komisja rozpoczęła realizację nowego programu dla szkolnictwa wyższego w UE, z myślą o wspieraniu instytucji szkolnictwa wyższego i organów krajowych odpowiedzialnych za szkolnictwo wyższe; mając na uwadze, że inne kraje w europejskim obszarze szkolnictwa wyższego mogłyby zostać stopniowo włączone w ten proces za pośrednictwem konsultacji i wymiany najlepszych praktyk;

| F. | mając na uwadze, że podstawą procesu bolońskiego jest dążenie do otwartego i sprzyjającego włączeniu społecznemu europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego w oparciu o jakość i wzajemne zaufanie; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że podstawą procesu bolońskiego jest dążenie do otwartego i sprzyjającego włączeniu społecznemu europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego w oparciu o jakość i wzajemne zaufanie;

| G. | mając na uwadze, że proces boloński i europejski obszar szkolnictwa wyższego obejmują 48 krajów, w tym wielu ważnych sąsiadów i partnerów UE; mając na uwadze, że proces boloński zwiększy skuteczność partnerstw z krajami spoza UE w dziedzinie szkolnictwa wyższego oraz stanowi zachętę do reform w dziedzinie edukacji i w innych obszarach w poszczególnych krajach; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że proces boloński i europejski obszar szkolnictwa wyższego obejmują 48 krajów, w tym wielu ważnych sąsiadów i partnerów UE; mając na uwadze, że proces boloński zwiększy skuteczność partnerstw z krajami spoza UE w dziedzinie szkolnictwa wyższego oraz stanowi zachętę do reform w dziedzinie edukacji i w innych obszarach w poszczególnych krajach;

| H. | mając na uwadze, że – biorąc pod uwagę nierówny postęp w realizacji procesu bolońskiego w europejskim obszarze szkolnictwa wyższego oraz w wielu przypadkach trudności we wdrażaniu uzgodnionych reform strukturalnych – dwoma wielkimi osiągnięciami procesu bolońskiego jest zwiększenie i ułatwienie mobilności studentów oraz wspólne dyplomy; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że – biorąc pod uwagę nierówny postęp w realizacji procesu bolońskiego w europejskim obszarze szkolnictwa wyższego oraz w wielu przypadkach trudności we wdrażaniu uzgodnionych reform strukturalnych – dwoma wielkimi osiągnięciami procesu bolońskiego jest zwiększenie i ułatwienie mobilności studentów oraz wspólne dyplomy;

| I. | mając na uwadze, że w 2015 r. Białoruś została włączona do europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego, pod warunkiem że spełni wymogi określone w planie działań na rzecz reformy szkolnictwa wyższego na Białorusi; mając na uwadze, że białoruskie władze nie dopełniły zobowiązań do końca 2017 r. i powinny skierować reformy z powrotem na właściwe tory; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w 2015 r. Białoruś została włączona do europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego, pod warunkiem że spełni wymogi określone w planie działań na rzecz reformy szkolnictwa wyższego na Białorusi; mając na uwadze, że białoruskie władze nie dopełniły zobowiązań do końca 2017 r. i powinny skierować reformy z powrotem na właściwe tory;

| 1. | wzywa kraje uczestniczące do większego zaangażowania politycznego i wspierania wzajemnej współpracy w realizacji wspólnie uzgodnionych celów w całym europejskim obszarze szkolnictwa wyższego, do tworzenia, w razie potrzeby, odpowiednich ram prawnych w celu umocnienia rozwoju tego obszaru, zwiększenia jego wiarygodności, tak aby stał się punktem odniesienia dla doskonałości akademickiej na całym świecie, przy jednoczesnym zwiększeniu możliwości w zakresie mobilności w celu zapewnienia uczestnictwa jak największej liczby studentów; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa kraje uczestniczące do stosowania przejrzystych, przystępnych i sprawiedliwych mechanizmów przydziału stypendiów i świadczeń wspierających mobilność; wzywa UE i państwa członkowskie do zwiększenia nakładów na edukację w celu zagwarantowania wszystkim bezpłatnego wykształcenia w systemie publicznym, z myślą o wspieraniu uczenia się przez całe życie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zachęca Komisję i kraje uczestniczące do ułatwienia uznawania okresów studiów i punktów zdobytych za granicą, a także kwalifikacji do celów zawodowych i akademickich, a także do uznawania dotychczasowych efektów uczenia się i nabytych umiejętności oraz do opracowania systemów zapewniania jakości; nalega, aby Unia, państwa członkowskie i uniwersytety ustaliły metody udzielania wsparcia finansowego i administracyjnego studentom, kadrze naukowej i personelowi ze środowisk defaworyzowanych, zapewniając odpowiednie fundusze na ten cel, w tym na udział w programach mobilności, oraz aby otworzyć dostęp do wyższego wykształcenia dzięki szerszej ofercie uczenia się przez całe życie na szczeblu uniwersyteckim, i zachęcać do korzystania z uzupełniających form uczenia się, takich jak kształcenie pozaformalne i nieformalne oraz oferować łatwiej dostępne ścieżki edukacji dzięki usuwaniu wciąż istniejących barier między różnymi poziomami wykształcenia; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zachęca zainteresowane strony i instytucje do zaproponowania rozwiązania problemu krótkich cyklów, w których zdanie egzaminu wstępnego na uniwersytet stanowi wymóg przystąpienia i podjęcia studiów licencjackich; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa kraje europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego do wspierania mobilności studentów, kadry nauczycielskiej, naukowej i personelu administracji, która to mobilność będzie w większym stopniu sprzyjała włączeniu społecznemu, ponieważ przyczyni się zarówno do ich rozwoju osobistego i zawodowego, jak i do poprawy jakości kształcenia, nauczania, badań i administracji; apeluje o włączenie mobilności do programów nauczania i podniesienie poziomu nauki języków obcych; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia odpowiednich środków publicznych i skuteczniejszego ich wykorzystania, aby zagwarantować m.in., że studenci i kadra naukowa mają zasoby niezbędne do studiowania za granicą oraz że ich sytuacja społeczna i ekonomiczna nie stanowi bariery; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że upowszechnianie wiedzy, badań naukowych oraz nauki we wszystkich krajach europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego to kluczowy element strategii UE na okres po 2020 r., który stanowi duży wkład we wspieranie europejskiego obywatelstwa; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zachęca Komisję do oceny wdrożenia celów dotyczących jakości nauczania i uczenia oraz zwiększania szans absolwentów na znalezienie zatrudnienia w ciągu całego życia zawodowego wyznaczonych na konferencji ministerialnej w Erywaniu w 2015 r.; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla znaczenie poprawy społecznego wymiaru szkolnictwa wyższego; wzywa kraje europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego do skutecznego wdrożenia strategii o wymiarze społecznym tego obszaru i do oferowania konkretnych możliwości dostępu do szkolnictwa wyższego studentom niepełnosprawnym i ze środowisk defaworyzowanych i umożliwienia im ukończenia studiów wyższych; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa kraje europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego do dopilnowania, aby konsultacje i krytyczne oceny instytucji szkolnictwa wyższego na ich terytorium odbywały się na szczeblu międzynarodowym, i do działań na rzecz lepszej koordynacji we wdrażaniu wspólnie uzgodnionych reform mających na celu osiągnięcie celów procesu bolońskiego, a także do efektywnego uznawania uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, tak aby zwiększyć szanse studentów na znalezienie zatrudnienia i ich zaangażowanie obywatelskie; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla konieczność ułatwienia dostępu grupom niedostatecznie reprezentowanym, w szczególności dzięki wyznaczeniu określonych docelowych kwot osób przyjmowanych i absolwentów; podkreśla znaczenie zagwarantowania uchodźcom i osobom ubiegającym się o azyl dostępu do wszystkich instytucji w ramach europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego i wspierania takiego dostępu, oraz przypomina, że o atrakcyjności wyższego wykształcenia w Europie stanowi jej zdolność do przyjmowania studentów w oparciu o brak jakiejkolwiek dyskryminacji; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa Komisję do monitorowania postępów w osiąganiu celów z dziedziny wymiaru społecznego procesu bolońskiego, a także szerszych celów dotyczących integracji; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa konferencję ministerialną, która odbędzie się w tym roku w Paryżu, do złożenia sprawozdania, czy osiągnięty został cel wyznaczony na ostatniej konferencji ministerialnej w Erywaniu w maju 2015 r., którym jest zakończenie tworzenia europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego; |
| --- | --- |

12.

| 13. | domaga się, aby kolejna konferencja ministerialna krajów europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego w Paryżu w 2018 r. stała się okazją do krytycznej oceny procesu bolońskiego w celu a) zidentyfikowania pozostałych przeszkód i możliwych rozwiązań i zagwarantowania właściwego wdrażania zobowiązań, b) wspierania krajów, które nie wdrożyły jeszcze kluczowych zobowiązań procesu bolońskiego, dzięki skuteczniejszemu budowaniu zdolności i rozwojowi specjalnych mechanizmów i procedur postępowania w przypadku nieprzestrzegania zasad oraz c) szukania nowych celów po roku 2020 dla europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego i pogłębienia dialogu między rządami, instytucjami szkolnictwa wyższego i placówkami badawczymi, co sprzyja budowaniu lepiej zintegrowanego, wysokiej jakości, sprzyjającego włączeniu społecznemu, atrakcyjnego i konkurencyjnego europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wzywa kraje europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego do nieusuwania Białorusi z programu działań; wzywa Komisję do zapewnienia środków na działania konieczne do wdrożenia planu działań w zakresie reformy szkolnictwa wyższego na Białorusi; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa sekretariat grupy monitorującej realizację procesu bolońskiego do zbadania raportów donoszących, że te same wytyczne są odmiennie stosowane w różnych krajach europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego oraz że różnice warunków i w poziomie zasobów doprowadziły do znacznych różnic między instytucjami europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego; |
| --- | --- |

15.

| 16. | podkreśla znaczenie zintensyfikowania debaty społecznej i stworzenia okazji do niej, aby rozmawiać o sektorze szkolnictwa wyższego i wyzwaniach, przed jakimi stoją zainteresowane strony; podkreśla, że ważne jest zachęcanie studentów, kadry naukowej, pedagogicznej i personelu niezajmującego się dydaktyką do udziału w zarządzaniu szkolnictwem wyższym; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla konieczność zwiększenia nakładów publicznych na edukację i respektowania przewodniego celu UE, jakim jest przeznaczanie 3% PKB Unii na badania i rozwój do 2020 r.; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

18.

---

(1)  Dz.U. C 251 E z 31.8.2013, s. 24.

(2)  Dz.U. C 28 z 31.1.2014, s. 2.

(3)  Dz.U. C 372 z 20.12.2011, s. 36.

(4)  Dz.U. L 64 z 4.3.2006, s. 60.

(5)  Dz.U. C 346 z 21.9.2016, s. 2.

---

III Akty przygotowawcze

PARLAMENT EUROPEJSKI

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/158 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/158

---

P8_TA(2018)0092

Umowa o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Republiką Libańską, określająca warunki uczestnictwa Republiki Libańskiej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Republiką Libańską, określającej warunki uczestnictwa Republiki Libańskiej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (11967/2017 – C8-0344/2017 – 2017/0199(NLE))

(Zgoda)

(2019/C 390/23)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (11967/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (11967/2017),

| — | uwzględniając projekt Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Republiką Libańską, określającej warunki uczestnictwa Republiki Libańskiej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (11928/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Republiką Libańską, określającej warunki uczestnictwa Republiki Libańskiej w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (11928/2017),

| — | uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich (1),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 186 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0344/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 186 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0344/2017),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0352/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0352/2017),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Libańskiej. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Dz.U. L 185 z 18.7.2017, s.1.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/159 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/159

---

P8_TA(2018)0093

Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu (12476/2017– C8-0445/2017 – 2017/0223(NLE))

(Zgoda)

(2019/C 390/24)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (12476/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (12476/2017),

| — | uwzględniając Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu (12479/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu (12479/2017),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 43, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) i art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0445/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 43, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) i art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0445/2017),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Rybołówstwa oraz opinię przedstawioną przez Komisję Budżetową (A8-0053/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Rybołówstwa oraz opinię przedstawioną przez Komisję Budżetową (A8-0053/2018),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie Protokołu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Mauritiusu. |
| --- | --- |

2.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/160 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/160

---

P8_TA(2018)0094

Porozumienie między UE a Norwegią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (13357/2017 – C8-0434/2017 – 2017/0259(NLE))

(Zgoda)

(2019/C 390/25)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (13357/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (13357/2017),

| — | uwzględniając projekt Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (13471/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (13471/2017),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 akapit pierwszy i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0434/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 akapit pierwszy i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0434/2017),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0126/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0126/2018),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Królestwa Norwegii. |
| --- | --- |

2.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/161 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/161

---

P8_TA(2018)0096

Włączenie emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych pochodzących z działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatycznoenergetycznej do roku 2030 ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych pochodzących z działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu (COM(2016)0479 – C8-0330/2016 – 2016/0230(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/26)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0479), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0479),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0330/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0330/2016),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 grudnia 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 grudnia 2016 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 23 marca 2017 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 23 marca 2017 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Rozwoju, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0262/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Rozwoju, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0262/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (3); |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 75 z 10.3.2017, s. 103.

(2)  Dz.U. C 272 z 17.8.2017, s. 36.

(3)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte dnia 13 września 2017 r. (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0339).

---

P8_TC1-COD(2016)0230

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 525/2013 oraz decyzję nr 529/2013/UE

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2018/841.)

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/163 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/163

---

P8_TA(2018)0097

Roczne wiążące ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w celu wywiązania się ze zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rocznych wiążących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie w latach 2021–2030 na rzecz stabilnej unii energetycznej i w celu wywiązania się ze zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego, oraz zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu (COM(2016)0482 – C8-0331/2016 – 2016/0231(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/27)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0482), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0482),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0331/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0331/2016),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 grudnia 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 grudnia 2016 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 23 marca 2017 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 23 marca 2017 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Transportu i Turystyki oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0208/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Transportu i Turystyki oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0208/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (3); |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 75 z 10.3.2017, s. 103.

(2)  Dz.U. C 272 z 17.8.2017, s. 36.

(3)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte w dniu 14 czerwca 2017 r. (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0256).

---

P8_TC1-COD(2016)0231

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających się do działań na rzecz klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z Porozumienia paryskiego oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 525/2013

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2018/842.)

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/165 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/165

---

P8_TA(2018)0098

Status i finansowanie europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych (COM(2017)0481 – C8-0307/2017 – 2017/0219(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/28)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2017)0481), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2017)0481),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 224 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0307/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 224 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0307/2017),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 czerwca 2017 r. w sprawie finansowania partii politycznych i fundacji politycznych na szczeblu europejskim (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 czerwca 2017 r. w sprawie finansowania partii politycznych i fundacji politycznych na szczeblu europejskim (1),

| — | po konsultacji z Komitetem Regionów, |
| --- | --- |

—

po konsultacji z Komitetem Regionów,

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regula minu oraz przekazane pismem z dnia 7 marca 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regula minu oraz przekazane pismem z dnia 7 marca 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz stanowisko w formie poprawek przedstawione przez Komisję Kontroli Budżetowej (A8-0373/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz stanowisko w formie poprawek przedstawione przez Komisję Kontroli Budżetowej (A8-0373/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0274.

---

P8_TC1-COD(2017)0219

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/... zmieniającego rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/673.)

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/166 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/166

---

P8_TA(2018)0099

Charakterystyka energetyczna budynków ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (COM(2016)0765 – C8-0499/2016 – 2016/0381(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/29)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0765), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0765),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 194 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0499/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 194 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0499/2016),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Senat i Izbę Reprezentantów parlamentu Niderlandów, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Senat i Izbę Reprezentantów parlamentu Niderlandów, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 26 kwietnia 2017 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 26 kwietnia 2017 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 13 lipca 2017 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 13 lipca 2017 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinię przedstawioną przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0314/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinię przedstawioną przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0314/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 246 z 28.7.2017, s. 48.

(2)  Dz.U. C 342 z 12.10.2017, s. 119.

---

P8_TC1-COD(2016)0381

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej dyrektywę 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy (UE) 2018/844.)

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/168 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/168

---

P8_TA(2018)0106

Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: znak towarowy Unii Europejskiej

Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 5 marca 2018 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie delegowane (UE) 2017/1430 (C(2018)01231 – 2018/2618(DEA))

(2019/C 390/30)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2018)01231) („zmienione rozporządzenie delegowane”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2018)01231) („zmienione rozporządzenie delegowane”),

| — | uwzględniając pismo Komisji z dnia 23 marca 2018 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji z dnia 23 marca 2018 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

| — | uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 27 marca 2018 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 27 marca 2018 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

| — | uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1), które zostało zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2424 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2869/95 w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (2), a następnie ujednolicone jako rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1), które zostało zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2424 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2869/95 w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (2), a następnie ujednolicone jako rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (3),

| — | uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1431 z dnia 18 maja 2017 r. określające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (4), zawierające zaktualizowane odniesienia do rozporządzenia (UE) 2017/1001, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1431 z dnia 18 maja 2017 r. określające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (4), zawierające zaktualizowane odniesienia do rozporządzenia (UE) 2017/1001,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Prawnej dotyczące decyzji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Prawnej dotyczące decyzji,

| — | uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

| — | uwzględniając brak sprzeciwów zgłoszonych w terminie określonym w art. 105 ust. 6 tiret trzecie i czwarte Regulaminu, który upłynął w dniu 17 kwietnia 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając brak sprzeciwów zgłoszonych w terminie określonym w art. 105 ust. 6 tiret trzecie i czwarte Regulaminu, który upłynął w dniu 17 kwietnia 2018 r.,

| A. | mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 207/2009 zostało ujednolicone jako rozporządzenie (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 207/2009 zostało ujednolicone jako rozporządzenie (UE) 2017/1001;

| B. | mając na uwadze, że odniesienia zawarte w rozporządzeniu delegowanym powinny odzwierciedlać nową numerację artykułów wynikającą z ujednolicenia podstawowego aktu prawnego; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że odniesienia zawarte w rozporządzeniu delegowanym powinny odzwierciedlać nową numerację artykułów wynikającą z ujednolicenia podstawowego aktu prawnego;

| C. | mając na uwadze, że rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1430 z dnia 18 maja 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej oraz uchylające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95 i (WE) nr 216/96 (5) powinno zatem zostać uchylone, a przepisy tego rozporządzenia delegowanego, wraz ze zaktualizowanymi odniesieniami do rozporządzenia (UE) 2017/1001, powinny zostać uwzględnione w zmienionym rozporządzeniu delegowanym; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1430 z dnia 18 maja 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej oraz uchylające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95 i (WE) nr 216/96 (5) powinno zatem zostać uchylone, a przepisy tego rozporządzenia delegowanego, wraz ze zaktualizowanymi odniesieniami do rozporządzenia (UE) 2017/1001, powinny zostać uwzględnione w zmienionym rozporządzeniu delegowanym;

| D. | mając na uwadze, że zmienione rozporządzenie delegowane nie pociąga za sobą żadnych zmian co do istoty rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1430; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zmienione rozporządzenie delegowane nie pociąga za sobą żadnych zmian co do istoty rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1430;

| E. | mając na uwadze, że szybkie opublikowanie zmienionego rozporządzenia delegowanego w Dzienniku Urzędowym umożliwi wcześniejsze wykonanie oraz zapewni ciągłość funkcjonowania systemu przejściowego przewidzianego w przepisach końcowych zmienionego rozporządzenia delegowanego; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że szybkie opublikowanie zmienionego rozporządzenia delegowanego w Dzienniku Urzędowym umożliwi wcześniejsze wykonanie oraz zapewni ciągłość funkcjonowania systemu przejściowego przewidzianego w przepisach końcowych zmienionego rozporządzenia delegowanego;

| 1. | oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Dz.U. L 78 z 24.3.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. L 341 z 24.12.2015, s. 21.

(3)  Dz.U. L 154 z 16.6.2017, s. 1.

(4)  Dz.U. L 205 z 8.8.2017, s. 39.

(5)  Dz.U. L 205 z 8.8.2017, s. 1.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/170 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/170

---

P8_TA(2018)0107

Termin dziewiątych wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie ustalenia terminu dziewiątych wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich (07162/2018 – C8-0128/2018 – 2018/0805(CNS))

(Konsultacja)

(2019/C 390/31)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt Rady (07162/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Rady (07162/2018),

| — | uwzględniając art. 11 ust. 2 akapit drugi Aktu dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich (1), na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0128/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 11 ust. 2 akapit drugi Aktu dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich (1), na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0128/2018),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie reformy prawa wyborczego Unii Europejskiej (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie reformy prawa wyborczego Unii Europejskiej (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lutego 2018 r. w sprawie składu Parlamentu Europejskiego (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lutego 2018 r. w sprawie składu Parlamentu Europejskiego (3),

| — | uwzględniając art. 78c Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 78c Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A8-0145/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A8-0145/2018),

| 1. | zatwierdza projekt Rady; |
| --- | --- |

1.

| 2. | przypomina o swoim wniosku, załączonym do rezolucji Parlamentu w sprawie reformy prawa wyborczego Unii Europejskiej, o to, aby Parlament Europejski był uprawniony do ustalania terminu wyborów po konsultacjach z Radą; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie oraz, tytułem informacji, Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

5.

---

(1)  Dołączony do decyzji Rady 76/787/EWWiS, EWG, Euratom z dnia 20 września 1976 r. (Dz.U. L 278 z 8.10.1976, s. 1) zmienionej decyzją Rady 93/81/ Euratom, EWWiS, EWG (Dz.U. L 33 z 9.2.1993, s. 15) i decyzją Rady 2002/772/WE, Euratom (Dz.U. L 283 z 21.10.2002, s. 1).

(2)  Dz.U. C 366 z 27.10.2017, s. 7.

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0029.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/171 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/171

---

P8_TA(2018)0108

Umowa ramowa między UE a Australią ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią z drugiej (15467/2016 – C8-0327/2017 – 2016/0367(NLE))

(Zgoda)

(2019/C 390/32)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (15467/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (15467/2016),

| — | uwzględniając projekt Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią z drugiej (09776/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią z drugiej (09776/2016),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej, a także art. 207, art. 212 ust. 1, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0327/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej, a także art. 207, art. 212 ust. 1, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0327/2017),

| — | uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 18 kwietnia 2018 r. (1) w sprawie projektu decyzji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 18 kwietnia 2018 r. (1) w sprawie projektu decyzji,

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0110/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0110/2018),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Australii. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0109.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/172 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/172

---

P8_TA(2018)0109

Umowa ramowa między UE a Australią (rezolucja)

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią, z drugiej (15467/2016 – C8-0327/2017 – 2016/0367(NLE) – 2017/2227(INI))

(2019/C 390/33)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (15467/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (15467/2016),

| — | uwzględniając projekt Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią, z drugiej (09776/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią, z drugiej (09776/2016),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 i 212 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0327/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 i 212 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0327/2017),

| — | uwzględniając Deklarację praw ludów tubylczych Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNDRIP), przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne w dniu 13 września 2007 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację praw ludów tubylczych Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNDRIP), przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne w dniu 13 września 2007 r.,

| — | uwzględniając Umowę ramową o partnerstwie między UE a Australią podpisaną w październiku 2008 r., która ma być zastąpiona przedmiotową umową ramową, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę ramową o partnerstwie między UE a Australią podpisaną w październiku 2008 r., która ma być zastąpiona przedmiotową umową ramową,

| — | uwzględniając Wspólną deklarację w sprawie stosunków między Unią Europejską a Australią, przyjętą w Luksemburgu w dniu 26 czerwca 1997 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Wspólną deklarację w sprawie stosunków między Unią Europejską a Australią, przyjętą w Luksemburgu w dniu 26 czerwca 1997 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie otwarcia negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu z Australią i Nową Zelandią (1) oraz rezolucję z dnia 26 października 2017 r. zawierającą zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie proponowanego mandatu negocjacyjnego do negocjacji handlowych z Australią (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie otwarcia negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu z Australią i Nową Zelandią (1) oraz rezolucję z dnia 26 października 2017 r. zawierającą zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie proponowanego mandatu negocjacyjnego do negocjacji handlowych z Australią (2),

| — | uwzględniając wspólne oświadczenie przewodniczącego Komisji Jeana-Claude’a Junckera, przewodniczącego Rady Europejskiej Donalda Tuska oraz premiera Australii Malcolma Turnbulla z dnia 15 listopada 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenie przewodniczącego Komisji Jeana-Claude’a Junckera, przewodniczącego Rady Europejskiej Donalda Tuska oraz premiera Australii Malcolma Turnbulla z dnia 15 listopada 2015 r.,

| — | uwzględniając wspólne oświadczenie wydane w dniu 22 kwietnia 2015 r. przez wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa i ministra spraw zagranicznych Australii pt. „W kierunku bliższego partnerstwa między Unią Europejską i Australią”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenie wydane w dniu 22 kwietnia 2015 r. przez wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa i ministra spraw zagranicznych Australii pt. „W kierunku bliższego partnerstwa między Unią Europejską i Australią”,

| — | uwzględniając Umowę między Unią Europejską a Australią ustanawiającą ramy udziału Australii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską, podpisaną w 2015 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę między Unią Europejską a Australią ustanawiającą ramy udziału Australii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską, podpisaną w 2015 r. (3),

| — | uwzględniając Umowę administracyjną między Australią a Unią Europejską, uzgodnioną w grudniu 2014 r., ustanawiającą program wymiany dyplomatycznej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę administracyjną między Australią a Unią Europejską, uzgodnioną w grudniu 2014 r., ustanawiającą program wymiany dyplomatycznej,

| — | uwzględniając umowę między Wspólnotą Europejską a Ausralią w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności, certyfikatów i oznakowania, podpisaną w 1998 r. (4), oraz umowę między UE a Australią zmieniającą powyższą umowę w 2012 r. (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę między Wspólnotą Europejską a Ausralią w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności, certyfikatów i oznakowania, podpisaną w 1998 r. (4), oraz umowę między UE a Australią zmieniającą powyższą umowę w 2012 r. (5),

| — | uwzględniając Umowę między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej i granicznej danych dotyczących przelotu pasażera, podpisaną w dniu 29 września 2011 r. (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej i granicznej danych dotyczących przelotu pasażera, podpisaną w dniu 29 września 2011 r. (6),

| — | uwzględniając Umowę między Australią a Unią Europejską w sprawie bezpieczeństwa informacji niejawnych, podpisaną w dniu 13 stycznia 2010 r. (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę między Australią a Unią Europejską w sprawie bezpieczeństwa informacji niejawnych, podpisaną w dniu 13 stycznia 2010 r. (7),

| — | uwzględniając Umowę odnoszącą się do współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią, podpisaną w 1994 r. (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę odnoszącą się do współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią, podpisaną w 1994 r. (8),

| — | uwzględniając 38. posiedzenie międzyparlamentarne z udziałem UE i Australii, które odbyło się w Strasburgu w dniach 4–5 października 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając 38. posiedzenie międzyparlamentarne z udziałem UE i Australii, które odbyło się w Strasburgu w dniach 4–5 października 2017 r.,

| — | uwzględniając pierwsze forum przywódcze UE i Australii, które odbyło się w Sydney w czerwcu 2017 r., gromadząc liderów politycznych i biznesowych, pracowników naukowych, przedstawicieli mediów i społeczeństwa obywatelskiego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pierwsze forum przywódcze UE i Australii, które odbyło się w Sydney w czerwcu 2017 r., gromadząc liderów politycznych i biznesowych, pracowników naukowych, przedstawicieli mediów i społeczeństwa obywatelskiego,

| — | uwzględniając białą księgę w sprawie polityki zagranicznej opublikowaną przez rząd australijski w listopadzie 2017 r., prezentującą priorytety Australii i wyzwania dla tego kraju na arenie międzynarodowej, oraz podkreślającą zasadnicze znaczenie dla Australii tak zwanego regionu Indo-Pacyfiku, |
| --- | --- |

—

uwzględniając białą księgę w sprawie polityki zagranicznej opublikowaną przez rząd australijski w listopadzie 2017 r., prezentującą priorytety Australii i wyzwania dla tego kraju na arenie międzynarodowej, oraz podkreślającą zasadnicze znaczenie dla Australii tak zwanego regionu Indo-Pacyfiku,

| — | uwzględniając fakt, że w białej księdze w sprawie polityki zagranicznej wskazano na kluczowe role odgrywane przez USA i Chiny w regionie Indo-Pacyfiku i w polityce zagranicznej Australii, wspominając jednocześnie o znaczeniu stosunków Australii z Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając fakt, że w białej księdze w sprawie polityki zagranicznej wskazano na kluczowe role odgrywane przez USA i Chiny w regionie Indo-Pacyfiku i w polityce zagranicznej Australii, wspominając jednocześnie o znaczeniu stosunków Australii z Unią Europejską i jej państwami członkowskimi,

| — | uwzględniając przegląd polityki klimatycznej z 2017 r. wydany przez rząd Australii w grudniu 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając przegląd polityki klimatycznej z 2017 r. wydany przez rząd Australii w grudniu 2017 r.,

| — | uwzględniając dokument rządu australijskiego pt. „Narodowe ramy dotyczące nauki o zmianie klimatu w Australii”, opublikowany w 2009 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument rządu australijskiego pt. „Narodowe ramy dotyczące nauki o zmianie klimatu w Australii”, opublikowany w 2009 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji (9),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0119/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0119/2018),

| A. | mając na uwadze, że UE i Australia zawarły w dniu 7 sierpnia 2017 r. umowę ramową; mając na uwadze, że bliskie i ugruntowane stosunki między Australią i UE oraz jej państwami członkowskimi są silnie zakorzenione w historii, a u ich podstaw leżą wspólne wartości i zasady, takie jak poszanowanie demokracji, praw człowieka, równości płci, praworządności, w tym również prawa międzynarodowego, a także pokoju i bezpieczeństwa; mając na uwadze, że relacje międzyludzkie są głębokie i długotrwałe; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że UE i Australia zawarły w dniu 7 sierpnia 2017 r. umowę ramową; mając na uwadze, że bliskie i ugruntowane stosunki między Australią i UE oraz jej państwami członkowskimi są silnie zakorzenione w historii, a u ich podstaw leżą wspólne wartości i zasady, takie jak poszanowanie demokracji, praw człowieka, równości płci, praworządności, w tym również prawa międzynarodowego, a także pokoju i bezpieczeństwa; mając na uwadze, że relacje międzyludzkie są głębokie i długotrwałe;

| B. | mając na uwadze, że w 2017 r. UE i Australia obchodziły 55-lecie współpracy i stosunków dyplomatycznych; mając na uwadze, że stosunki te zyskały nową dynamikę w ostatnich kilku latach; mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie utrzymują stosunki dyplomatyczne z Australią, a 25 z nich ma ambasadę w Canberze; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w 2017 r. UE i Australia obchodziły 55-lecie współpracy i stosunków dyplomatycznych; mając na uwadze, że stosunki te zyskały nową dynamikę w ostatnich kilku latach; mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie utrzymują stosunki dyplomatyczne z Australią, a 25 z nich ma ambasadę w Canberze;

| C. | mając na uwadze stwierdzenie z białej księgi rządu australijskiego w sprawie polityki zagranicznej, że „silna Unia Europejska ma nadal zasadnicze znaczenie dla interesów Australii i będzie coraz ważniejszym partnerem w ochronie i promowaniu porządku międzynarodowego opartego na zasadach”; mając na uwadze, że w białej księdze podkreślono potrzebę ścisłej współpracy z UE i jej państwami członkowskimi „w zmaganiu się z wyzwaniami takimi jak terroryzm, rozprzestrzenianie broni masowego rażenia, zrównoważony rozwój i prawa człowieka”; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze stwierdzenie z białej księgi rządu australijskiego w sprawie polityki zagranicznej, że „silna Unia Europejska ma nadal zasadnicze znaczenie dla interesów Australii i będzie coraz ważniejszym partnerem w ochronie i promowaniu porządku międzynarodowego opartego na zasadach”; mając na uwadze, że w białej księdze podkreślono potrzebę ścisłej współpracy z UE i jej państwami członkowskimi „w zmaganiu się z wyzwaniami takimi jak terroryzm, rozprzestrzenianie broni masowego rażenia, zrównoważony rozwój i prawa człowieka”;

| D. | mając na uwadze zaangażowanie UE i Australii we współpracę i dialog z krajami Azji Południowo-Wschodniej, w tym za pośrednictwem Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), Forum Regionalnego ASEAN, dialogu Azja-Europa (ASEM) i Szczytu Azji Wschodniej (EAS); mając na uwadze, że Australia jest członkiem-założycielem Forum Wysp Pacyfiku i nawiązała strategiczne partnerstwo ze stowarzyszeniem ASEAN; mając na uwadze, że Australia była gospodarzem nadzwyczajnego szczytu ASEAN-Australia w dniach 17–18 marca 2018 r.; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze zaangażowanie UE i Australii we współpracę i dialog z krajami Azji Południowo-Wschodniej, w tym za pośrednictwem Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), Forum Regionalnego ASEAN, dialogu Azja-Europa (ASEM) i Szczytu Azji Wschodniej (EAS); mając na uwadze, że Australia jest członkiem-założycielem Forum Wysp Pacyfiku i nawiązała strategiczne partnerstwo ze stowarzyszeniem ASEAN; mając na uwadze, że Australia była gospodarzem nadzwyczajnego szczytu ASEAN-Australia w dniach 17–18 marca 2018 r.;

| E. | mając na uwadze, że jako podmiot globalny UE powinna dalej wzmacniać swoją obecność w dużym i dynamicznym regionie Azji i Pacyfiku, w którym Australia jest naturalnym partnerem UE, a także sama jest ważnym podmiotem; mając na uwadze, że pokojowy i szanujący zasady region Azji i Pacyfiku, przestrzegający naszych norm i standardów, oznacza korzyści z punktu widzenia bezpieczeństwa UE i jej własnych interesów; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że jako podmiot globalny UE powinna dalej wzmacniać swoją obecność w dużym i dynamicznym regionie Azji i Pacyfiku, w którym Australia jest naturalnym partnerem UE, a także sama jest ważnym podmiotem; mając na uwadze, że pokojowy i szanujący zasady region Azji i Pacyfiku, przestrzegający naszych norm i standardów, oznacza korzyści z punktu widzenia bezpieczeństwa UE i jej własnych interesów;

| F. | mając na uwadze, że kwestie polityki zagranicznej UE i Australii są ze sobą ściśle powiązane, w odniesieniu na przykład do Ukrainy, Rosji, Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej i Bliskiego Wschodu; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że kwestie polityki zagranicznej UE i Australii są ze sobą ściśle powiązane, w odniesieniu na przykład do Ukrainy, Rosji, Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej i Bliskiego Wschodu;

| G. | mając na uwadze, że Australia ma bliskie powiązania z USA w dziedzinie polityki, bezpieczeństwa i obrony, odpowiadające zacieśniającym się relacjom z Chinami, z którymi utrzymuje kompleksowe partnerstwo strategiczne; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Australia ma bliskie powiązania z USA w dziedzinie polityki, bezpieczeństwa i obrony, odpowiadające zacieśniającym się relacjom z Chinami, z którymi utrzymuje kompleksowe partnerstwo strategiczne;

| H. | mając na uwadze, że w 2016 r. UE była drugim największym partnerem handlowym Australii – drugim w kolejności źródłem importu (19,3 %) i trzecim kierunkiem eksportowym (10,3 %) – oraz mając na uwadze, że obydwie strony łączy wiele wspólnych interesów gospodarczych; mając na uwadze, że w 2015 r. wartość bezpośrednich inwestycji zagranicznych UE w Australii wyniosła 117,7 mld EUR, a wartość australijskich inwestycji bezpośrednich w UE – 21,7 mld EUR; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w 2016 r. UE była drugim największym partnerem handlowym Australii – drugim w kolejności źródłem importu (19,3 %) i trzecim kierunkiem eksportowym (10,3 %) – oraz mając na uwadze, że obydwie strony łączy wiele wspólnych interesów gospodarczych; mając na uwadze, że w 2015 r. wartość bezpośrednich inwestycji zagranicznych UE w Australii wyniosła 117,7 mld EUR, a wartość australijskich inwestycji bezpośrednich w UE – 21,7 mld EUR;

| I. | mając na uwadze, że Australia jest silnie zaangażowana w ideę wolnego handlu i zawarła dwustronne umowy o wolnym handlu z ważnymi krajami w Azji Wschodniej (Chinami, Japonią, Koreą Południową, Singapurem, Malezją i Tajlandią, a także umowę regionalną ze stowarzyszeniem ASEAN) oraz Nową Zelandią, Chile, Stanami Zjednoczonymi i Peru, jak również umowę PACER Plus z wyspami Pacyfiku; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że Australia jest silnie zaangażowana w ideę wolnego handlu i zawarła dwustronne umowy o wolnym handlu z ważnymi krajami w Azji Wschodniej (Chinami, Japonią, Koreą Południową, Singapurem, Malezją i Tajlandią, a także umowę regionalną ze stowarzyszeniem ASEAN) oraz Nową Zelandią, Chile, Stanami Zjednoczonymi i Peru, jak również umowę PACER Plus z wyspami Pacyfiku;

| J. | mając na uwadze, że w dniu 23 stycznia 2018 r. Australia i 10 innych krajów leżących nad Oceanem Spokojnym ogłosiło osiągnięcie transpacyficznego porozumienia handlowego, tzw. wszechstronnego i progresywnego porozumienia o partnerstwie transpacyficznym (CPTPP), które podpisano w Chile w dniu 8 marca 2018 r.; mając na uwadze, że Australia prowadzi obecnie negocjacje dotyczące wielu umów handlowych, w tym regionalnego kompleksowego partnerstwa gospodarczego (RCEP) powołanego do życia na szczycie ASEAN w 2012 r.; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w dniu 23 stycznia 2018 r. Australia i 10 innych krajów leżących nad Oceanem Spokojnym ogłosiło osiągnięcie transpacyficznego porozumienia handlowego, tzw. wszechstronnego i progresywnego porozumienia o partnerstwie transpacyficznym (CPTPP), które podpisano w Chile w dniu 8 marca 2018 r.; mając na uwadze, że Australia prowadzi obecnie negocjacje dotyczące wielu umów handlowych, w tym regionalnego kompleksowego partnerstwa gospodarczego (RCEP) powołanego do życia na szczycie ASEAN w 2012 r.;

| K. | mając na uwadze, że Australia – jako kraj zaangażowany w międzynarodowe, globalne sprawowanie rządów – była pięciokrotnie niestałym członkiem Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz aktywnym członkiem grupy G-20 od momentu jej powstania, przewodnicząc szczytowi grupy w Brisbane w 2014 r. przy bardzo dobrej współpracy z UE; mając na uwadze, że Australia została wybrana niedawno do Rady Praw Człowieka ONZ; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że Australia – jako kraj zaangażowany w międzynarodowe, globalne sprawowanie rządów – była pięciokrotnie niestałym członkiem Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz aktywnym członkiem grupy G-20 od momentu jej powstania, przewodnicząc szczytowi grupy w Brisbane w 2014 r. przy bardzo dobrej współpracy z UE; mając na uwadze, że Australia została wybrana niedawno do Rady Praw Człowieka ONZ;

| L. | mając na uwadze, że Australia wysłała swoje oddziały do Iraku i Syrii, by dołączyły do światowej koalicji przeciwko Daisz; mając na uwadze, że w Afganistanie w Międzynarodowych Siłach Wsparcia Bezpieczeństwa (ISAF) Australia zaangażowała największe liczebnie oddziały spoza NATO; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że Australia wysłała swoje oddziały do Iraku i Syrii, by dołączyły do światowej koalicji przeciwko Daisz; mając na uwadze, że w Afganistanie w Międzynarodowych Siłach Wsparcia Bezpieczeństwa (ISAF) Australia zaangażowała największe liczebnie oddziały spoza NATO;

| M. | mając na uwadze, że Australia uczestniczyła w licznych misjach pokojowych wspieranych przez ONZ na trzech kontynentach, a także w Papui-Nowej Gwinei oraz na Wyspach Salomona; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że Australia uczestniczyła w licznych misjach pokojowych wspieranych przez ONZ na trzech kontynentach, a także w Papui-Nowej Gwinei oraz na Wyspach Salomona;

| N. | mając na uwadze, że w 2014 r. Australia uczestniczyła po raz pierwszy w misji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE – EUCAP NESTOR w Rogu Afryki; mając na uwadze, że australijska marynarka wojenna prowadzi operacje przeciw piratom i terrorystom w ramach Koalicji Sił Morskich w regionie Rogu Afryki i w zachodniej części Oceanu Indyjskiego; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w 2014 r. Australia uczestniczyła po raz pierwszy w misji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE – EUCAP NESTOR w Rogu Afryki; mając na uwadze, że australijska marynarka wojenna prowadzi operacje przeciw piratom i terrorystom w ramach Koalicji Sił Morskich w regionie Rogu Afryki i w zachodniej części Oceanu Indyjskiego;

| O. | mając na uwadze, że australijscy obywatele na terenie swojego kraju i poza jego granicami byli ofiarami szeregu ataków terrorystycznych przeprowadzonych przez radykalnych islamistów; mając na uwadze, że UE i Australia współpracują w działaniach antyterrorystycznych, zwalczając m.in. brutalny ekstremizm, podejmując wysiłki mające na celu wstrzymanie finansowania organizacji terrorystycznych oraz koordynując specjalne projekty w zakresie budowania zdolności; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że australijscy obywatele na terenie swojego kraju i poza jego granicami byli ofiarami szeregu ataków terrorystycznych przeprowadzonych przez radykalnych islamistów; mając na uwadze, że UE i Australia współpracują w działaniach antyterrorystycznych, zwalczając m.in. brutalny ekstremizm, podejmując wysiłki mające na celu wstrzymanie finansowania organizacji terrorystycznych oraz koordynując specjalne projekty w zakresie budowania zdolności;

| P. | mając na uwadze, że celem dżakarckiego Ośrodka Współpracy Organów Ścigania, będącego inicjatywą australijsko-indonezyjską, jest podniesienie fachowego poziomu organów ścigania w Azji Południowo-Wschodniej w związku ze zwalczaniem terroryzmu i transnarodowej przestępczości zorganizowanej, a także mając na uwadze, że ośrodek ten otrzymał również finansowanie od UE; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że celem dżakarckiego Ośrodka Współpracy Organów Ścigania, będącego inicjatywą australijsko-indonezyjską, jest podniesienie fachowego poziomu organów ścigania w Azji Południowo-Wschodniej w związku ze zwalczaniem terroryzmu i transnarodowej przestępczości zorganizowanej, a także mając na uwadze, że ośrodek ten otrzymał również finansowanie od UE;

| Q. | mając na uwadze, że w październiku 2017 r. rząd Australii rozpoczął wdrażanie międzynarodowej strategii na rzecz cyberbezpieczeństwa z myślą o takich kwestiach jak handel elektroniczny, cyberprzestępczość, bezpieczeństwo międzynarodowe i administracja elektroniczna; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w październiku 2017 r. rząd Australii rozpoczął wdrażanie międzynarodowej strategii na rzecz cyberbezpieczeństwa z myślą o takich kwestiach jak handel elektroniczny, cyberprzestępczość, bezpieczeństwo międzynarodowe i administracja elektroniczna;

| R. | mając na uwadze, że Australia udzieliła wsparcia Filipinom w ramach działań na rzecz bezpieczeństwa oraz w walce z dżihadyzmem; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że Australia udzieliła wsparcia Filipinom w ramach działań na rzecz bezpieczeństwa oraz w walce z dżihadyzmem;

| S. | mając na uwadze, że UE i Australia omawiają sprawy migracji w trakcie dorocznego dialogu wyższych urzędników UE i Australii dotyczącego kwestii migracji, azylu i różnorodności; mając na uwadze, że Australia współprzewodniczy procesowi z Bali w sprawie nielegalnego przemytu ludzi i handlu ludźmi oraz powiązanych przestępstw międzynarodowych; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że UE i Australia omawiają sprawy migracji w trakcie dorocznego dialogu wyższych urzędników UE i Australii dotyczącego kwestii migracji, azylu i różnorodności; mając na uwadze, że Australia współprzewodniczy procesowi z Bali w sprawie nielegalnego przemytu ludzi i handlu ludźmi oraz powiązanych przestępstw międzynarodowych;

| T. | mając na uwadze, że Australia ma bardzo wysoki dochód na mieszkańca i otwarte, demokratyczne, wielokulturowe społeczeństwo; mając na uwadze, że jedna czwarta ludności tego kraju urodziła się poza jego granicami, a od roku 1945 w Australii osiedliło się na stałe ok. siedem milionów migrantów, w tym wielu pochodzących z Europy; mając na uwadze, że Australia, zajmując rozległy obszar między Oceanem Indyjskim a południowym Pacyfikiem, ma szczególne położenie geograficzne; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że Australia ma bardzo wysoki dochód na mieszkańca i otwarte, demokratyczne, wielokulturowe społeczeństwo; mając na uwadze, że jedna czwarta ludności tego kraju urodziła się poza jego granicami, a od roku 1945 w Australii osiedliło się na stałe ok. siedem milionów migrantów, w tym wielu pochodzących z Europy; mając na uwadze, że Australia, zajmując rozległy obszar między Oceanem Indyjskim a południowym Pacyfikiem, ma szczególne położenie geograficzne;

| U. | mając na uwadze, że w umowie ramowej Australia i UE ponownie potwierdzają zobowiązanie do współpracy w dziedzinie zmiany klimatu; mając na uwadze, że w przeglądzie polityki klimatycznej z 2017 r. ponownie wyrażono zobowiązanie Australii do przeciwdziałania temu zagrożeniu; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że w umowie ramowej Australia i UE ponownie potwierdzają zobowiązanie do współpracy w dziedzinie zmiany klimatu; mając na uwadze, że w przeglądzie polityki klimatycznej z 2017 r. ponownie wyrażono zobowiązanie Australii do przeciwdziałania temu zagrożeniu;

| V. | mając na uwadze, że Australia stoi przed poważnymi wyzwaniami środowiskowymi i gospodarczymi, które wynikają ze zmiany klimatu i dotyczą wielu sektorów, w tym bezpieczeństwa wodnego, rolnictwa, społeczności nadbrzeżnych i infrastruktury; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że Australia stoi przed poważnymi wyzwaniami środowiskowymi i gospodarczymi, które wynikają ze zmiany klimatu i dotyczą wielu sektorów, w tym bezpieczeństwa wodnego, rolnictwa, społeczności nadbrzeżnych i infrastruktury;

| W. | mając na uwadze, że Australia, która jest członkiem Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD, angażuje się szczególnie we wspieranie dobrych rządów i wzrostu gospodarczego w Papui-Nowej Gwinei, Indonezji, Timorze Wschodnim oraz na innych wyspach Pacyfiku i w krajach azjatyckich, gdzie UE i jej państwa członkowskie są również kluczowymi darczyńcami; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że Australia, która jest członkiem Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD, angażuje się szczególnie we wspieranie dobrych rządów i wzrostu gospodarczego w Papui-Nowej Gwinei, Indonezji, Timorze Wschodnim oraz na innych wyspach Pacyfiku i w krajach azjatyckich, gdzie UE i jej państwa członkowskie są również kluczowymi darczyńcami;

| X. | mając na uwadze, że rząd Australii inwestuje w programy takie jak australijski program naukowy w dziedzinie zmiany klimatu oraz program badań naukowych w dziedzinie zarządzania zasobami naturalnymi, skutków zmiany klimatu i dostosowania się do zmiany klimatu, aby ułatwić podmiotom kształtującym politykę zrozumienie prawdopodobnych skutków zmiany klimatu i zarządzanie nimi; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że rząd Australii inwestuje w programy takie jak australijski program naukowy w dziedzinie zmiany klimatu oraz program badań naukowych w dziedzinie zarządzania zasobami naturalnymi, skutków zmiany klimatu i dostosowania się do zmiany klimatu, aby ułatwić podmiotom kształtującym politykę zrozumienie prawdopodobnych skutków zmiany klimatu i zarządzanie nimi;

| Y. | mając na uwadze, że Australia określiła narodowe ramy oraz powołała grupę koordynacyjną wysokiego szczebla w celu opracowania planu wdrożenia badań naukowych nad zmianą klimatu, umożliwiając tym samym skoordynowane podejście do tej kwestii w społecznościach w całym kraju; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że Australia określiła narodowe ramy oraz powołała grupę koordynacyjną wysokiego szczebla w celu opracowania planu wdrożenia badań naukowych nad zmianą klimatu, umożliwiając tym samym skoordynowane podejście do tej kwestii w społecznościach w całym kraju;

| Z. | mając na uwadze, że w dniu 10 listopada 2016 r. Australia ratyfikowała porozumienie paryskie oraz poprawkę dauhańską do protokołu z Kioto, potwierdzając tym samym swoje zobowiązanie do podejmowania działań związanych ze zmianą klimatu, a także opracowała szereg strategii politycznych mających na celu ograniczenie własnych emisji oraz wspieranie działań globalnych; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że w dniu 10 listopada 2016 r. Australia ratyfikowała porozumienie paryskie oraz poprawkę dauhańską do protokołu z Kioto, potwierdzając tym samym swoje zobowiązanie do podejmowania działań związanych ze zmianą klimatu, a także opracowała szereg strategii politycznych mających na celu ograniczenie własnych emisji oraz wspieranie działań globalnych;

| AA. | mając na uwadze, że plan rządu australijskiego w zakresie przeciwdziałania zmianom klimatycznym uwzględnia obniżenie emisji do roku 2020 o 5 % w stosunku do poziomu z 2000 r. i o 26–28 % w stosunku do poziomu z 2005 r. do roku 2030, a także podwojenie zdolności kraju w zakresie wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych do 2020 r.; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że plan rządu australijskiego w zakresie przeciwdziałania zmianom klimatycznym uwzględnia obniżenie emisji do roku 2020 o 5 % w stosunku do poziomu z 2000 r. i o 26–28 % w stosunku do poziomu z 2005 r. do roku 2030, a także podwojenie zdolności kraju w zakresie wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych do 2020 r.;

| AB. | mając na uwadze, że rząd Australii odgrywa wiodącą rolę, jeżeli chodzi o wspieranie narodowych służb meteorologicznych w krajach regionu Pacyfiku oraz tamtejszych organizacji regionalnych z myślą o utworzeniu systemów wczesnego ostrzegania o zmianach klimatu i pogody; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że rząd Australii odgrywa wiodącą rolę, jeżeli chodzi o wspieranie narodowych służb meteorologicznych w krajach regionu Pacyfiku oraz tamtejszych organizacji regionalnych z myślą o utworzeniu systemów wczesnego ostrzegania o zmianach klimatu i pogody;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje projekt umowy ramowej, która będzie stanowiła prawnie wiążący instrument służący pogłębieniu i wzmocnieniu dwustronnych stosunków między UE a Australią oraz zacieśnieniu współpracy w dziedzinach takich jak polityka zagraniczna i kwestie bezpieczeństwa, prawa człowieka i praworządność, rozwój globalny i pomoc humanitarna, sprawy gospodarcze i handlowe, wymiar sprawiedliwości, badania i innowacje, edukacja i kultura, rolnictwo, gospodarka morska i rybołówstwo, jak również w obliczu globalnych wyzwań, takich jak zmiana klimatu, migracja, ochrona zdrowia publicznego, walka z terroryzmem i rozprzestrzenianie broni masowego rażenia; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że UE i Australia są silnymi i zgodnymi partnerami pozostającymi w pogłębionych dwustronnych stosunkach, wyznającymi podobne wartości i zasady demokracji, przestrzegania praw człowieka i praworządności, utrzymującymi coraz silniejsze powiązania polityczne i gospodarcze oraz ścisłe, aktywne relacje kulturalne, akademickie i międzyludzkie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla szczególną wartość dla UE i Australii, jako partnerów o tej samej wizji świata, współpracy dwustronnej i wielostronnej w kwestiach regionalnych i globalnych; podkreśla korzyści wynikające z podejmowania wspólnych działań przez UE i Australię na forum ONZ i WTO, a także w ramach takich struktur jak grupa G-20 z myślą o utrzymaniu i wzmocnieniu globalnego porządku opierającego się na współpracy i zasadach w złożonym i zmieniającym się świecie, który stoi w obliczu ogromnej niepewności; |
| --- | --- |

3.

| 4. | z zadowoleniem przyjmuje powołanie na mocy umowy ramowej wspólnego komitetu w celu promowania skutecznego wdrażania umowy i utrzymywania ogólnej spójności w stosunkach między UE a Australią; |
| --- | --- |

4.

| 5. | popiera zbliżające się rozpoczęcie negocjacji dotyczących umowy o wolnym handlu między UE a Australią, które należy przeprowadzić w duchu wzajemności, przejrzystości, rozliczalności i obopólnych korzyści, przy jednoczesnym uwzględnieniu wrażliwości niektórych produktów, na przykład rolniczych, ze względu na fakt, że Australia jest głównym eksporterem produktów rolnych; zachęca obu partnerów do wykazania się wysokim stopniem ambicji w dziedzinie usług; podkreśla, że podczas negocjacji UE powinna wziąć pod uwagę potrzeby i postulaty MŚP, nie obniżając jednak standardów środowiskowych, społecznych i pracowniczych; wskazuje na terminowe rozpoczęcie tych negocjacji, biorąc pod uwagę, że Australia już zawarła kilka umów o wolnym handlu z ważnymi krajami w Azji Wschodniej i regionie Pacyfiku i właśnie zawiera takie umowy z innymi odpowiednimi krajami; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla aktywną rolę Australii w unijnych programach współpracy w obszarze szkolnictwa wyższego za pośrednictwem dwustronnego programu edukacji UE–Australia i zauważa z zadowoleniem, że od 2015 r. australijskie uniwersytety mogą zawierać porozumienia o mobilności w ramach programu Erasmus+; zwraca uwagę, że współpracę tę należy w dalszym ciągu zacieśniać ze wzajemną korzyścią dla studentów i naukowców, aby umożliwić im zdobywanie wielokulturowych i innowacyjnych umiejętności; |
| --- | --- |

6.

| 7. | przypomina, że UE i Australia to ważni partnerzy w ramach współpracy na rzecz badań naukowych i innowacji z myślą o zrównoważonym rozwoju gospodarczym i kontynuowaniu procesu budowy społeczeństwa opartego na wiedzy; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wyraża uznanie dla Australii za jej wsparcie i dostosowanie systemu sankcji do systemu UE w następstwie nielegalnej aneksji Krymu przez Rosję i interwencji zbrojnych Rosji we wschodniej Ukrainie; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wyraża zadowolenie z poparcia przez Australię ukierunkowanych sankcji międzynarodowych wymierzonych w osoby fizyczne i podmioty odpowiedzialne za agresję wojskową, terroryzm i łamanie praw człowieka, w tym również w odpowiedzi na rosyjską agresję na Ukrainie i okupację Krymu; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wyraża uznanie dla australijskiego Narodowego Biura Analiz za pomoc w przygotowywaniu analiz międzynarodowych, politycznych, strategicznych i gospodarczych oraz za współpracę z międzynarodowymi partnerami w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; |
| --- | --- |

10.

| 11. | dostrzega doniosłą rolę Australii w sojuszu wywiadowczym „pięciorga oczu”, a także jej wkład w bezpieczeństwo zarówno państw członkowskich UE, jak i partnerów transatlantyckich, ponadto wyraża zadowolenie z umowy operacyjnej między Australią a Europolem oraz podkreśla możliwości dalszego rozszerzenia wymiany informacji wywiadowczych i współpracy operacyjnej z rządem Australii; |
| --- | --- |

11.

| 12. | uznaje rolę Australii jako współwnioskodawcy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ w 2014 r. w sprawie potępienia zestrzelenia samolotu wykonującego lot MH17 oraz wyeliminowania broni chemicznej w Syrii; wyraża uznanie dla kluczowego wkładu Australii w prace Rady Bezpieczeństwa związane z próbą poprawy sytuacji humanitarnej w Syrii, zarządzaniem procesem przekazania odpowiedzialności za bezpieczeństwo w Afganistanie i podjęciem kwestii przestrzegania praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej; |
| --- | --- |

12.

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje zdecydowane zobowiązanie obu partnerów do współpracy w zwalczaniu terroryzmu, wyrażone w umowie ramowej; podkreśla znaczenie jeszcze ściślejszej dwustronnej współpracy w dziedzinie wymiany informacji o zagranicznych bojownikach i ich powrotach; zachęca obu partnerów do dalszego zapewniania skutecznego wdrażania czterech filarów globalnej strategii zwalczania terroryzmu przyjętej przez ONZ; wyraża uznanie dla roli Australii w światowej koalicji przeciwko Daisz oraz dla znaczącego wkładu Australii w walkę z międzynarodowym terroryzmem w Azji Południo-Wschodniej; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zwraca uwagę na podejmowane przez Australię inicjatywy w obszarze cyberprzestrzeni międzynarodowej oraz pochwala fakt, że zgodnie z umową ramową obaj partnerzy będą współpracować w kwestiach bezpieczeństwa cybernetycznego, w tym zwalczania cyberprzestępczości; |
| --- | --- |

14.

| 15. | apeluje o zacieśnienie współpracy w dziedzinie zwalczania terroryzmu poprzez wspólne ćwiczenia z udziałem zespołów państw członkowskich, których zadaniem jest reagowanie w sytuacjach nadzwyczajnych, agencji UE, takich jak Europol i Europejskie Centrum ds. Zwalczania Terroryzmu, oraz kluczowych podmiotów australijskich struktur bezpieczeństwa narodowego, takich jak Australijska Organizacja Bezpieczeństwa i Wywiadu (ASIO), Australijskie Siły Obronne (ADF) i Australijska Policja Federalna; |
| --- | --- |

15.

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje przewidziane w umowie ramowej zaangażowanie UE i Australii w ożywienie wzajemnego dialogu i współpracy w kwestiach migracji i azylu; podkreśla, że wysoki poziom globalnej mobilności wymaga całościowego, wielostronnego podejścia opartego na współpracy międzynarodowej i współodpowiedzialności; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że obaj partnerzy aktywnie uczestniczą w trwających negocjacjach dotyczących globalnego porozumienia ONZ w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji oraz globalnego porozumienia w sprawie uchodźców; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla znaczenie regionalnych ram współpracy – takich jak proces z Bali – z krajami pochodzenia i tranzytu oraz krajami docelowymi w dążeniu do ratowania życia, rozbicia sieci przemytników oraz zarządzania przepływami migracyjnymi i uchodźczymi; z zadowoleniem przyjmuje głębokie zaangażowanie Australii w prace UNHCR dotyczące przesiedlania uchodźców i zwiększenia globalnej pomocy humanitarnej; zachęca Australię do dalszego udziału w poszukiwaniu pomyślnego rozwiązania sytuacji osób ubiegających się o azyl i migrantów zatrzymanych w Papui-Nowej Gwinei i Nauru; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wyraża zadowolenie z powodu zobowiązania obu partnerów do poprawy ochrony i do lepszego promowania praw człowieka, zasad demokratycznych i praworządności, w tym również na forach wielostronnych i ze stronami trzecimi, co przewidziano w umowie ramowej; z zadowoleniem przyjmuje wybór Australii do Rady Praw Człowieka ONZ na lata 2018–2020; zwraca uwagę, że w 2008 r. Australia rozpoczęła wdrażanie strategii niwelowania różnic, mającej na celu zaradzenie niekorzystnej sytuacji ludów tubylczych, np. różnicy w średniej długości życia i innym nierównościom; podkreśla, że strategia ta cieszy się obustronnym poparciem, a premier co roku zdaje australijskiemu parlamentowi sprawozdanie z postępów; zwraca uwagę na fakt, że rząd australijski współpracuje z państwami i terytoriami oraz Aborygenami i mieszkańcami wysp w Cieśninie Torresa, aby odnowić strategię niwelowania różnic; |
| --- | --- |

18.

| 19. | ponownie podkreśla, że przeciwdziałanie zmianie klimatu wymaga wsparcia całej społeczności międzynarodowej; z zadowoleniem przyjmuje ratyfikowanie przez Australię porozumienia paryskiego i wyrażone w umowie ramowej zobowiązanie do rozszerzenia współpracy i wzmożenia wysiłków na szczeblu polityki zagranicznej w celu przeciwdziałania zmianie klimatu; zwraca uwagę na cel Australii przewidujący zmniejszenie do 2030 r. emisji o 26–28 % względem poziomów z 2005 r., potwierdzony w przeglądzie polityki klimatycznej z 2017 r.; podkreśla, że przegląd ten podtrzymuje zobowiązanie do pomocy innym krajom za pośrednictwem inicjatyw dwustronnych i wielostronnych; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podejmowane przez Australię w zakresie udzielania wsparcia finansowego za pośrednictwem programów pomocy regionowi Pacyfiku i słabszym krajom rozwijającym się, aby wesprzeć ich zrównoważony rozwój gospodarczy i ograniczyć emisje oraz pomóc im dostosować się do zmiany klimatu; podkreśla współprzewodnictwo Australii w Zielonym Funduszu Klimatycznym i jego finansowanie; |
| --- | --- |

19.

| 20. | przypomina, że Australia, UE i państwa członkowskie są ważnymi podmiotami we współpracy na rzecz rozwoju i pomocy humanitarnej w regionie Pacyfiku; podkreśla, że obydwie strony koncentrują współpracę w dziedzinach takich jak wzrost gospodarczy, dobre rządy i odporność środowiskowa; |
| --- | --- |

20.

| 21. | przypomina o swoim zaniepokojeniu napięciami na Morzu Południowochińskim; zachęca obydwu partnerów do dalszego wspierania stabilności i wolności żeglugi na tym ważnym międzynarodowym szlaku wodnym; wyraża uznanie dla stanowiska Australii opowiadającej się za pokojowym rozstrzyganiem sporów w oparciu o prawo międzynarodowe; |
| --- | --- |

21.

o

o o

| 22. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Australii. |
| --- | --- |

22.

---

(1)  Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 136.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0419.

(3)  Dz.U. L 149 z 16.6.2015, s. 3.

(4)  Dz.U. L 229 z 17.8.1998, s. 1.

(5)  Dz.U. L 359 z 29.12.2012, s. 2.

(6)  Dz.U. L 186 z 14.7.2012, s. 4.

(7)  Dz.U. L 26 z 30.1.2010, s. 31.

(8)  Dz.U. L 188 z 22.7.1994, s. 18.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0108.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/178 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/178

---

P8_TA(2018)0110

Konwencja Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14494/2017 – C8-0450/2017 – 2017/0265(NLE))

(Zgoda)

(2019/C 390/34)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (14494/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (14494/2017),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 83 ust. 1 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0450/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 83 ust. 1 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0450/2017),

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14445/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14445/2017),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującą decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW oraz zmieniającą decyzję Rady 2005/671/WSiSW (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującą decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW oraz zmieniającą decyzję Rady 2005/671/WSiSW (1),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej (2),

| — | uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (3),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (4),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0131/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0131/2018),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie Konwencji; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Radzie Europy. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Dz.U. L 88 z 31.3.2017, s. 6.

(2)  Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 89.

(3)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

(4)  Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/179 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/179

---

P8_TA(2018)0111

Konwencja Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (Protokół dodatkowy) ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14498/2017 – C8-0451/2017 – 2017/0266(NLE))

(Zgoda)

(2019/C 390/35)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (14498/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (14498/2017),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 83 ust. 1 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0451/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 83 ust. 1 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0451/2017),

| — | uwzględniając Protokół dodatkowy do Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14447/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół dodatkowy do Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14447/2017),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującą decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW oraz zmieniającą decyzję Rady 2005/671/WSiSW (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującą decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW oraz zmieniającą decyzję Rady 2005/671/WSiSW (1),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej (2),

| — | uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (3),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi (4),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0132/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0132/2018),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie Protokołu dodatkowego; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Radzie Europy. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Dz.U. L 88 z 31.3.2017, s. 6

(2)  Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 89

(3)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

(4)  Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/180 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/180

---

P8_TA(2018)0112

Opakowania i odpady opakowaniowe ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (COM(2015)0596 – C8-0385/2015 – 2015/0276(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/36)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0596), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0596),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0385/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0385/2015),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez francuski Senat, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez francuski Senat, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 kwietnia 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 kwietnia 2016 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 15 czerwca 2016 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 15 czerwca 2016 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 23 lutego 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 23 lutego 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0029/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0029/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (3); |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 264 z 20.7.2016, s. 98.

(2)  Dz.U. C 17 z 18.1.2017, s. 46.

(3)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte dnia 14 marca 2017 r. (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0072).

---

P8_TC1-COD(2015)0276

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... zmieniającej dyrektywę 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy (UE) 2018/852.)

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/181 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/181

---

P8_TA(2018)0113

Pojazdy wycofane z eksploatacji, zużyte baterie i akumulatory oraz zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 2000/53/WE w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, 2006/66/WE w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów i 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (COM(2015)0593 – C8-0383/2015 – 2015/0272(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/37)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0593), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0593),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0383/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0383/2015),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez francuski Senat, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez francuski Senat, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 kwietnia 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 kwietnia 2016 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 15 czerwca 2016 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 15 czerwca 2016 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 23 lutego 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 23 lutego 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0013/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0013/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (3); |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 264 z 20.7.2016, s. 98.

(2)  Dz.U. C 17 z 18.1.2017, s. 46.

(3)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte dnia 14 marca 2017 r. (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0069).

---

P8_TC1-COD(2015)0272

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającej dyrektywy 2000/53/WE w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, 2006/66/WE w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów i 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy (UE) 2018/849.)

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/183 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/183

---

P8_TA(2018)0114

Odpady ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (COM(2015)0595 – C8-0382/2015 – 2015/0275(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/38)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0595), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0595),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0382/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0382/2015),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Senat Francji oraz Radę Związkową Austrii, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Senat Francji oraz Radę Związkową Austrii, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 kwietnia 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 kwietnia 2016 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 15 czerwca 2016 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 15 czerwca 2016 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 23 lutego 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 23 lutego 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0034/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0034/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (3); |
| --- | --- |

1.

| 2. | przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

---

(1)  Dz.U. C 264 z 20.7.2016, s. 98.

(2)  Dz.U. C 17 z 18.1.2017, s. 46.

(3)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte w dniu 14 marca 2017 r. (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0070).

---

P8_TC1-COD(2015)0275

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy (UE) 2018/851.)

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

OŚWIADCZENIA KOMISJI

OŚWIADCZENIE KOMISJI W SPRAWIE RAM POLITYCZNYCH NA RZECZ GOSPODARKI O OBIEGU ZAMKNIĘTYM

Komisja zobowiązuje się do zapewnienia pełnej realizacji planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym (1). W celu monitorowania postępów w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym Komisja przyjęła ramy monitorowania (2) oparte na istniejących tablicach wyników dotyczących zasobooszczędności i surowców. Komisja zwraca również uwagę na prowadzone obecnie prace nad wskaźnikiem śladu węglowego produktów i organizacji.

Działania podejmowane w ramach planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym przyczyniają się również do osiągnięcia unijnych celów polegających na zrównoważonej konsumpcji i produkcji w ramach celu zrównoważonego rozwoju nr 12. Taka sytuacja ma miejsce na przykład w przypadku strategii dotyczącej tworzyw sztucznych (3) lub niedawno zmienionego wniosku w sprawie gwarancji prawnych dla towarów konsumpcyjnych (4).

Jeżeli chodzi o spójność unijnych ram regulacyjnych, Komisja przyjęła ostatnio również komunikat określający warianty podejścia do interakcji między przepisami w zakresie chemikaliów, produktów i odpadów (5). W 2018 r. Komisja przeanalizuje również warianty i działania pod kątem ich wkładu w gospodarkę o obiegu zamkniętym w taki sposób, by nadać bardziej spójne ramy polityczne różnym obszarom prac w trakcie tworzenia unijnej polityki produktu. W ramach tych inicjatyw oraz działań podejmowanych w ich następstwie rozpatrywane będą także wzajemne oddziaływania przepisów i współpracy przedsiębiorstw na wykorzystywanie produktów ubocznych, przygotowywanie do ponownego użycia oraz recykling odpadów.

W odniesieniu do ekoprojektu Komisja, zgodnie z założeniami planu prac dotyczącego ekoprojektu na lata 2016–2019 (6), potwierdza swoje zdecydowane zaangażowanie w zapewnienie, aby ekoprojekt w większym stopniu wnosił wkład w gospodarkę o obiegu zamkniętym, na przykład przez bardziej systematyczne rozwiązywanie kwestii dotyczących wydajności materiałów, takich jak trwałość i możliwość poddania recyklingowi.

OŚWIADCZENIE KOMISJI W SPRAWIE INICJATYW DOTYCZĄCYCH GOSPODARKI DZIELENIA SIĘ

Zgodnie z planem działania dotyczącym gospodarki o obiegu zamkniętym (7) Komisja podjęła szereg inicjatyw dotyczących gospodarki dzielenia się. Jak zapowiedziano w komunikacie w sprawie Europejskiego programu na rzecz gospodarki dzielenia się (8) w czerwcu 2016 r., Komisja będzie nadal monitorować zmiany gospodarcze i regulacyjne w ramach gospodarki dzielenia się w celu wspierania rozwoju nowych i innowacyjnych modeli biznesowych, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniej ochrony konsumentów i ochrony socjalnej.

OŚWIADCZENIE KOMISJI W SPRAWIE MIKRODROBIN PLASTIKU

W związku z niedawno przyjętą Europejską strategią na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym (9) Komisja przedstawiła zintegrowane podejście do rozwiązania problemu mikrodrobin plastiku, w tym mikrogranulek. Koncentruje się ono na działaniach zapobiegawczych i ma na celu ograniczenie uwalniania mikrodrobin plastiku ze wszystkich głównych źródeł – zarówno z produktów, do których są one celowo dodawane (takich jak produkty do pielęgnacji ciała i farby), jak i będących wynikiem produkcji lub stosowania innych produktów (takich jak oksydegradowalne tworzywa sztuczne, opony, granulaty z tworzywa sztucznego i tekstylia).

OŚWIADCZENIE KOMISJI W SPRAWIE PRZEKAZYWANIA DANYCH DOTYCZĄCYCH ODPADÓW W 2020 R.

Aby monitorować postępy w realizacji nowych celów w zakresie odpadów komunalnych i odpadów opakowaniowych oraz biorąc pod uwagę odpowiednie klauzule przeglądowe, a w szczególności aby określić cele w odniesieniu do zapobiegania marnotrawieniu żywności i recyklingu olejów odpadowych, Komisja podkreśla znaczenie wspólnego porozumienia osiągniętego przez współprawodawców, zgodnie z którym państwa członkowskie zapewnią, aby przekazywanie danych na mocy dyrektywy 2008/98/WE w sprawie odpadów, dyrektywy 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych oraz zmienionej dyrektywy 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów obejmowało także rok 2020.

---

(1)  COM(2015)0614

(2)  COM(2018)0029

(3)  COM(2018)0028

(4)  COM(2017)0637

(5)  COM(2018)0032

(6)  COM(2016)0773

(7)  COM(2015)0614

(8)  COM(2016)0356

(9)  COM(2018)0028

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/186 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/186

---

P8_TA(2018)0115

Składowanie odpadów ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów (COM(2015)0594 – C8-0384/2015 – 2015/0274(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/39)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0594), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0594),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0384/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0384/2015),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez francuski Senat, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez francuski Senat, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 kwietnia 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 kwietnia 2016 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 15 czerwca 2016 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 15 czerwca 2016 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 23 lutego 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 23 lutego 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0031/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0031/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (3); |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 264 z 20.7.2016, s. 98.

(2)  Dz.U. C 17 z 18.1.2017, s. 46.

(3)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte dnia 14 marca 2017 r. (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0071).

---

P8_TC1-COD(2015)0274

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej dyrektywę 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy (UE) 2018/850.)

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/188 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/188

---

P8_TA(2018)0116

Przepisy proceduralne w obszarze sprawozdawczości w dziedzinie środowiska ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 87/217/EWG, dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013, dyrektywę Rady 86/278/EWG i dyrektywę 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów proceduralnych w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska oraz uchylającej dyrektywę Rady 91/692/EWG (COM(2016)0789 – C8-0526/2016 – 2016/0394(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/40)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0789), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0789),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0526/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0526/2016),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 22 lutego 2017 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 22 lutego 2017 r. (1),

| — | po konsultacji z Komitetem Regionów, |
| --- | --- |

—

po konsultacji z Komitetem Regionów,

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 13 grudnia 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 13 grudnia 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0253/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0253/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 173 z 31.5.2017, s. 82.

---

P8_TC1-COD(2016)0394

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/63/WE i 2009/31/WE, jak również dyrektywy Rady 86/278/EWG i 87/217/EWG, w odniesieniu do przepisów proceduralnych w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska oraz uchylającej dyrektywę Rady 91/692/EWG

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, decyzji (UE) 2018/853.)

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/189 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/189

---

P8_TA(2018)0177

Wspólny system podatku od wartości dodanej w zakresie okresu obowiązywania minimalnej stawki podstawowej *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w zakresie okresu obowiązywania minimalnej stawki podstawowej (COM(2017)0783 – C8-0007/2018 – 2017/0349(CNS))

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

(2019/C 390/41)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2017)0783), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2017)0783),

| — | uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0007/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0007/2018),

| — | uwzględniając art. 78c Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 78c Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0124/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0124/2018),

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/190 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/190

---

P8_TA(2018)0178

Zapobieganie wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu i zmieniającej dyrektywę 2009/101/WE (COM(2016)0450 – C8-0265/2016 – 2016/0208(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/42)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0450), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0450),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 50 i 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0265/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 50 i 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0265/2016),

| — | uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 12 października 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 12 października 2016 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 października 2016 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 października 2016 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisje przedmiotowo właściwe na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisje przedmiotowo właściwe na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 i art. 39 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 i art. 39 Regulaminu,

| — | uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zgodnie z art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zgodnie z art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej i Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie przedstawione przez Komisję Rozwoju, Komisję Handlu Międzynarodowego i Komisję Prawną (A8-0056/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej i Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie przedstawione przez Komisję Rozwoju, Komisję Handlu Międzynarodowego i Komisję Prawną (A8-0056/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 459 z 9.12.2016, s. 3.

(2)  Dz.U. C 34 z 2.2.2017, s. 121.

---

P8_TC1-COD(2016)0208

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... zmieniającej dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz zmieniającej dyrektywy 2009/138/WE i 2013/36/UE

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy (UE) 2018/843.)

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/192 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/192

---

P8_TA(2018)0179

Homologacja i nadzór rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (COM(2016)0031 – C8-0015/2016 – 2016/0014(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/43)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0031), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0031),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0015/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0015/2016),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 maja 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 maja 2016 r. (1),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Transportu i Turystyki (A8-0048/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Transportu i Turystyki (A8-0048/2017),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (2); |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 303 z 19.8.2016, s. 86.

(2)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte w dniu 4 kwietnia 2017 r. (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0097).

---

P8_TC1-COD(2016)0014

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylającego dyrektywę 2007/46/WE

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2018/858.)

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/193 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/193

---

P8_TA(2018)0180

Produkcja ekologiczna i znakowanie produktów ekologicznych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie o kontrolach urzędowych] i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (COM(2014)0180 – C7-0109/2014 – 2014/0100(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 390/44)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2014)0180), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2014)0180),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 42 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0109/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 42 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0109/2014),

| — | uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Izbę Deputowanych Luksemburga i austriacką Radę Federalną, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Izbę Deputowanych Luksemburga i austriacką Radę Federalną, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 października 2014 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 października 2014 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 4 grudnia 2014 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 4 grudnia 2014 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 20 listopada 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 20 listopada 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art.59 i art. 39 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.59 i art. 39 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0311/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0311/2015),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

---

(1)  Dz.U. C 12 z 15.1.2015, s. 75.

(2)  Dz.U. C 19 z 21.1.2015, s. 84.

---

P8_TC1-COD(2014)0100

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2018/848.)

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Komisji w sprawie tymczasowych eksperymentów na odmianach ekologicznych

Komisja uznaje konieczność określenia warunków, w jakich powinny być rozwijane odmiany ekologiczne nadające się do produkcji ekologicznej.

W celu określenia kryteriów służących do opisu właściwości „odmian ekologicznych nadających się do produkcji ekologicznej”, jak również określenia warunków, zgodnie z którymi „odmiany ekologiczne nadające się do produkcji ekologicznej” można produkować z zamiarem wprowadzenia do obrotu, najpóźniej 6 miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja zorganizuje tymczasowy eksperyment.

Tymczasowy eksperyment polegać będzie na określeniu kryteriów opisu odrębności, stabilności oraz, w stosownych przypadkach, wartości gospodarczej i użytkowej odmian ekologicznych nadających się do produkcji ekologicznej i innych warunków wprowadzania do obrotu, takich jak etykietowanie i opakowania. Te warunki i kryteria będą uwzględniać szczególne potrzeby i cele rolnictwa ekologicznego, takie jak: zwiększenie różnorodności genetycznej, odporność na choroby i dostosowanie do warunków glebowych i klimatycznych. Raz w roku sporządzane będą sprawozdania służące monitorowaniu postępów tymczasowego eksperymentu.

W ramach tego eksperymentu, który ma się zakończyć po siedmiu latach i uwzględni wystarczające ilości, państwa członkowskie mogą zostać zwolnione z niektórych zobowiązań ustanowionych w: dyrektywie 66/401/EWG, dyrektywie 66/402/EWG, dyrektywie 68/193/EWG, dyrektywie 2002/53/WE, dyrektywie 2002/54/WE, dyrektywie 2002/55/WE, dyrektywie 2002/56/WE, dyrektywie 2002/57/WE, dyrektywie 2008/72/WE oraz dyrektywie 2008/90/WE.

Komisja oceni wyniki tego eksperymentu w celu przedstawienia propozycji zmiany wymogów określonych w przepisach horyzontalnych dotyczących wprowadzania do obrotu nasion i innych materiałów przeznaczonych do reprodukcji roślin o właściwościach „odmian ekologicznych nadających się do produkcji ekologicznej”.

Oświadczenie Komisji w sprawie art. 55

Komisja podkreśla, że systematyczne powoływanie się na art. 5 ust. 4 akapit drugi lit. b) rozporządzenia (UE) nr 182/2011 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13) jest sprzeczne z literą i duchem tego rozporządzenia. Korzystanie z tego przepisu musi być związane z konkretną potrzebą odstąpienia od zasady, zgodnie z którą Komisja może przyjmować projekt aktu wykonawczego, w przypadku gdy nie została wydana opinia. Jako że jest to wyjątek od zasady ogólnej ustanowionej w art. 5 ust. 4, zastosowanie akapitu drugiego lit. b) nie może być postrzegane jako część „swobody decyzyjnej” prawodawcy, ale musi podlegać wykładni zawężającej, a zatem musi być uzasadnione.

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/196 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/196

---

P8_TA(2018)0181

Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich (COM(2017)0677 – C8-0424/2017 – 2017/0305(NLE))

(Konsultacja)

(2019/C 390/45)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2017)0677), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2017)0677),

| — | uwzględniając art. 148 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0424/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 148 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0424/2017),

| — | uwzględniając swoje stanowisko z dnia 15 września 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 15 września 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich (1),

| — | uwzględniając swoje stanowisko z dnia 8 lipca 2015 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 8 lipca 2015 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich (2),

| — | uwzględniając art. 78c Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 78c Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0140/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0140/2018),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

Poprawka 1

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 1

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| (1) | Państwa członkowskie i Unia, mając na względzie osiągnięcie celów w zakresie pełnego zatrudnienia i postępu społecznego określonych w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, mają
  działać w celu wypracowania skoordynowanej strategii dla
  zatrudnienia, w szczególności na rzecz wspierania
  wysokiego poziomu
  kwalifikacji i wyszkolenia pracowników i ich zdolności do dostosowywania się, jak również
  wspierania reagujących
  na
  zmiany gospodarcze rynków pracy
  . Państwa członkowskie, uwzględniając praktyki krajowe związane z funkcjami partnerów społecznych, mają uznawać wspieranie zatrudnienia za przedmiot wspólnego zainteresowania i koordynować swoje działania w tym względzie w ramach Rady. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)

Państwa członkowskie i Unia, mając na względzie osiągnięcie celów w zakresie pełnego zatrudnienia i postępu społecznego określonych w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, mają
  działać w celu wypracowania skoordynowanej strategii dla
  zatrudnienia, w szczególności na rzecz wspierania
  wysokiego poziomu
  kwalifikacji i wyszkolenia pracowników i ich zdolności do dostosowywania się, jak również
  wspierania reagujących
  na
  zmiany gospodarcze rynków pracy
  . Państwa członkowskie, uwzględniając praktyki krajowe związane z funkcjami partnerów społecznych, mają uznawać wspieranie zatrudnienia za przedmiot wspólnego zainteresowania i koordynować swoje działania w tym względzie w ramach Rady.

| (1) | Państwa członkowskie i Unia, mając na względzie osiągnięcie celów w zakresie
  społecznej gospodarki rynkowej
  , pełnego zatrudnienia i postępu społecznego określonych w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, mają
  wypracować i przedstawić skuteczną i skoordynowaną strategię
  zatrudnienia, w szczególności na rzecz wspierania
  sprzyjających włączeniu społecznemu rynków pracy reagujących na realia i zmiany gospodarcze, społeczne, technologiczne oraz środowiskowe i odznaczających się wysokim poziomem
  kwalifikacji i wyszkolenia pracowników i ich zdolności do dostosowywania się, jak również na
  rzecz zagwarantowania dobrostanu wszystkich pracowników
  . Państwa członkowskie, uwzględniając praktyki krajowe związane z funkcjami partnerów społecznych, mają uznawać wspieranie zatrudnienia za przedmiot wspólnego zainteresowania i koordynować swoje działania w tym względzie w ramach Rady. |
| --- | --- |

(1)

Państwa członkowskie i Unia, mając na względzie osiągnięcie celów w zakresie
  społecznej gospodarki rynkowej
  , pełnego zatrudnienia i postępu społecznego określonych w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, mają
  wypracować i przedstawić skuteczną i skoordynowaną strategię
  zatrudnienia, w szczególności na rzecz wspierania
  sprzyjających włączeniu społecznemu rynków pracy reagujących na realia i zmiany gospodarcze, społeczne, technologiczne oraz środowiskowe i odznaczających się wysokim poziomem
  kwalifikacji i wyszkolenia pracowników i ich zdolności do dostosowywania się, jak również na
  rzecz zagwarantowania dobrostanu wszystkich pracowników
  . Państwa członkowskie, uwzględniając praktyki krajowe związane z funkcjami partnerów społecznych, mają uznawać wspieranie zatrudnienia za przedmiot wspólnego zainteresowania i koordynować swoje działania w tym względzie w ramach Rady.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 2

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| (2) | Unia ma zwalczać
  wykluczenie społeczne
  i
  dyskryminację
  , promować sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną oraz równość kobiet i mężczyzn. Przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia ma brać pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia i
  szkolenia
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)

Unia ma zwalczać
  wykluczenie społeczne
  i
  dyskryminację
  , promować sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną oraz równość kobiet i mężczyzn. Przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia ma brać pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia i
  szkolenia
  .

| (2) | Unia ma zwalczać
  wszelkie formy ubóstwa, wykluczenia społecznego
  i
  dyskryminacji we wszystkich dziedzinach życia oraz
  promować sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną oraz równość kobiet i mężczyzn.
  Do osiągnięcia tego ogólnego celu należy dążyć także za pomocą unijnych aktów prawnych oraz polityk w innych dziedzinach.
  Przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia ma brać pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia i 
  szkolenia. Unia ma promować aktywny udział wszystkich obywateli w życiu gospodarczym, społecznym i kulturalnym. |
| --- | --- |

(2)

Unia ma zwalczać
  wszelkie formy ubóstwa, wykluczenia społecznego
  i
  dyskryminacji we wszystkich dziedzinach życia oraz
  promować sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną oraz równość kobiet i mężczyzn.
  Do osiągnięcia tego ogólnego celu należy dążyć także za pomocą unijnych aktów prawnych oraz polityk w innych dziedzinach.
  Przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia ma brać pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia i 
  szkolenia. Unia ma promować aktywny udział wszystkich obywateli w życiu gospodarczym, społecznym i kulturalnym.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 3

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| (3) | Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia opracowała i wdrożyła instrumenty koordynacji polityki w dziedzinie polityki budżetowej, makroekonomicznej i strukturalnej. Do instrumentów tych należą przedstawiane tutaj wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia państw członkowskich wraz z ogólnymi wytycznymi dotyczącymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii, określonymi w zaleceniu Rady (UE) 2015/1184, które to wytyczne stanowią razem zintegrowane wytyczne dotyczące wdrożenia strategii „Europa 2020”. Założeniem wytycznych jest pokierowanie realizacją polityki w państwach członkowskich i Unii. Odzwierciedlają one współzależność między państwami członkowskimi. Otrzymany w ten sposób zestaw skoordynowanych polityk i reform na szczeblu europejskim i krajowym ma zapewnić odpowiednie połączenie ogólnych polityk gospodarczych i społecznych w celu zwiększenia ich wzajemnego pozytywnego oddziaływania. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)

Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia opracowała i wdrożyła instrumenty koordynacji polityki w dziedzinie polityki budżetowej, makroekonomicznej i strukturalnej. Do instrumentów tych należą przedstawiane tutaj wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia państw członkowskich wraz z ogólnymi wytycznymi dotyczącymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii, określonymi w zaleceniu Rady (UE) 2015/1184, które to wytyczne stanowią razem zintegrowane wytyczne dotyczące wdrożenia strategii „Europa 2020”. Założeniem wytycznych jest pokierowanie realizacją polityki w państwach członkowskich i Unii. Odzwierciedlają one współzależność między państwami członkowskimi. Otrzymany w ten sposób zestaw skoordynowanych polityk i reform na szczeblu europejskim i krajowym ma zapewnić odpowiednie połączenie ogólnych polityk gospodarczych i społecznych w celu zwiększenia ich wzajemnego pozytywnego oddziaływania.

| (3) | Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia opracowała i wdrożyła instrumenty koordynacji polityki w dziedzinie polityki budżetowej, makroekonomicznej i strukturalnej,
  które wywierają znaczny wpływ na sytuację społeczną i sytuację w zakresie zatrudnienia w Unii i mogą skutkować między innymi brakiem bezpieczeństwa, ubóstwem i nierównością
  . Do instrumentów tych należą przedstawiane tutaj wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia państw członkowskich wraz z ogólnymi wytycznymi dotyczącymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii, określonymi w zaleceniu Rady (UE) 2015/1184, które to wytyczne stanowią razem zintegrowane wytyczne dotyczące wdrożenia strategii „Europa 2020”. Założeniem wytycznych jest pokierowanie realizacją polityki w państwach członkowskich i Unii. Odzwierciedlają one współzależność między państwami członkowskimi. Otrzymany w ten sposób zestaw skoordynowanych polityk i reform na szczeblu europejskim i krajowym ma zapewnić odpowiednie połączenie ogólnych polityk gospodarczych i społecznych w celu zwiększenia ich wzajemnego pozytywnego oddziaływania
  na wszystkie państwa członkowskie
  . |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia opracowała i wdrożyła instrumenty koordynacji polityki w dziedzinie polityki budżetowej, makroekonomicznej i strukturalnej,
  które wywierają znaczny wpływ na sytuację społeczną i sytuację w zakresie zatrudnienia w Unii i mogą skutkować między innymi brakiem bezpieczeństwa, ubóstwem i nierównością
  . Do instrumentów tych należą przedstawiane tutaj wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia państw członkowskich wraz z ogólnymi wytycznymi dotyczącymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii, określonymi w zaleceniu Rady (UE) 2015/1184, które to wytyczne stanowią razem zintegrowane wytyczne dotyczące wdrożenia strategii „Europa 2020”. Założeniem wytycznych jest pokierowanie realizacją polityki w państwach członkowskich i Unii. Odzwierciedlają one współzależność między państwami członkowskimi. Otrzymany w ten sposób zestaw skoordynowanych polityk i reform na szczeblu europejskim i krajowym ma zapewnić odpowiednie połączenie ogólnych polityk gospodarczych i społecznych w celu zwiększenia ich wzajemnego pozytywnego oddziaływania
  na wszystkie państwa członkowskie
  .

Poprawka 4

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 3 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| | | (3a) | Dla zapewnienia bardziej demokratycznego procesu podejmowania decyzji w związku ze zintegrowanymi wytycznymi, które dotyczą ludności i rynków pracy w całej Unii, istotne jest, aby Rada brała pod uwagę stanowisko Parlamentu Europejskiego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3a)

Dla zapewnienia bardziej demokratycznego procesu podejmowania decyzji w związku ze zintegrowanymi wytycznymi, które dotyczą ludności i rynków pracy w całej Unii, istotne jest, aby Rada brała pod uwagę stanowisko Parlamentu Europejskiego.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 4

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| (4) | Wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia są spójne z paktem stabilności i wzrostu, obowiązującym prawodawstwem Unii Europejskiej i różnymi inicjatywami UE, w tym z zaleceniem Rady w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży (3), zaleceniem Rady w sprawie integracji osób długotrwale bezrobotnych na rynku pracy (4), zaleceniem Rady w sprawie ścieżek poprawy umiejętności: nowe możliwości dla dorosłych (5) oraz wnioskiem w sprawie zalecenia Rady w sprawie europejskich ram jakości i skuteczności programów przygotowania zawodowego (6). |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)

Wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia są spójne z paktem stabilności i wzrostu, obowiązującym prawodawstwem Unii Europejskiej i różnymi inicjatywami UE, w tym z zaleceniem Rady w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży (3), zaleceniem Rady w sprawie integracji osób długotrwale bezrobotnych na rynku pracy (4), zaleceniem Rady w sprawie ścieżek poprawy umiejętności: nowe możliwości dla dorosłych (5) oraz wnioskiem w sprawie zalecenia Rady w sprawie europejskich ram jakości i skuteczności programów przygotowania zawodowego (6).

| (4) | Wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia są spójne z paktem stabilności i wzrostu, obowiązującym prawodawstwem Unii Europejskiej i różnymi inicjatywami UE, w tym z 
  europejskim filarem praw socjalnych
  , zaleceniem Rady w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży (7), zaleceniem Rady w sprawie integracji osób długotrwale bezrobotnych na rynku pracy (8), zaleceniem Rady w sprawie ścieżek poprawy umiejętności: nowe możliwości dla dorosłych (9) oraz wnioskiem w sprawie zalecenia Rady w sprawie europejskich ram jakości i skuteczności programów przygotowania zawodowego (10). |
| --- | --- |

(4)

Wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia są spójne z paktem stabilności i wzrostu, obowiązującym prawodawstwem Unii Europejskiej i różnymi inicjatywami UE, w tym z 
  europejskim filarem praw socjalnych
  , zaleceniem Rady w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży (7), zaleceniem Rady w sprawie integracji osób długotrwale bezrobotnych na rynku pracy (8), zaleceniem Rady w sprawie ścieżek poprawy umiejętności: nowe możliwości dla dorosłych (9) oraz wnioskiem w sprawie zalecenia Rady w sprawie europejskich ram jakości i skuteczności programów przygotowania zawodowego (10).

Poprawka 6

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 5

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| (5) | W ramach europejskiego semestru połączono ze sobą różne instrumenty, tworząc nadrzędne ramy dla zintegrowanego wielostronnego nadzoru nad polityką gospodarczą, polityką budżetową, polityką zatrudnienia i polityką społeczną; europejski semestr ma służyć osiągnięciu celów strategii „Europa 2020”, w szczególności w zakresie zatrudnienia, edukacji i ograniczania ubóstwa, określonych w decyzji Rady 2010/707/UE (11). Od 2015 r. europejski semestr jest stale wzmacniany i usprawniany: ma on w coraz większym stopniu skupiać się na kwestiach związanych z zatrudnieniem i kwestiach społecznych oraz ułatwiać intensywniejszy dialog z państwami członkowskimi, partnerami społecznymi i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)

W ramach europejskiego semestru połączono ze sobą różne instrumenty, tworząc nadrzędne ramy dla zintegrowanego wielostronnego nadzoru nad polityką gospodarczą, polityką budżetową, polityką zatrudnienia i polityką społeczną; europejski semestr ma służyć osiągnięciu celów strategii „Europa 2020”, w szczególności w zakresie zatrudnienia, edukacji i ograniczania ubóstwa, określonych w decyzji Rady 2010/707/UE (11). Od 2015 r. europejski semestr jest stale wzmacniany i usprawniany: ma on w coraz większym stopniu skupiać się na kwestiach związanych z zatrudnieniem i kwestiach społecznych oraz ułatwiać intensywniejszy dialog z państwami członkowskimi, partnerami społecznymi i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego.

| (5) | W ramach europejskiego semestru połączono ze sobą różne instrumenty, tworząc nadrzędne ramy dla zintegrowanego wielostronnego nadzoru nad polityką gospodarczą, polityką budżetową, polityką zatrudnienia i polityką społeczną; europejski semestr ma służyć osiągnięciu celów strategii „Europa 2020”, w szczególności w zakresie zatrudnienia, edukacji i ograniczania ubóstwa, określonych w decyzji Rady 2010/707/UE (12). Od 2015 r. europejski semestr jest stale wzmacniany i usprawniany: ma on w coraz większym stopniu skupiać się na kwestiach związanych z zatrudnieniem i kwestiach społecznych oraz ułatwiać intensywniejszy dialog z państwami członkowskimi, partnerami społecznymi i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego,
  kładąc jednocześnie silny nacisk na reformy strukturalne i konkurencyjność
  . |
| --- | --- |

(5)

W ramach europejskiego semestru połączono ze sobą różne instrumenty, tworząc nadrzędne ramy dla zintegrowanego wielostronnego nadzoru nad polityką gospodarczą, polityką budżetową, polityką zatrudnienia i polityką społeczną; europejski semestr ma służyć osiągnięciu celów strategii „Europa 2020”, w szczególności w zakresie zatrudnienia, edukacji i ograniczania ubóstwa, określonych w decyzji Rady 2010/707/UE (12). Od 2015 r. europejski semestr jest stale wzmacniany i usprawniany: ma on w coraz większym stopniu skupiać się na kwestiach związanych z zatrudnieniem i kwestiach społecznych oraz ułatwiać intensywniejszy dialog z państwami członkowskimi, partnerami społecznymi i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego,
  kładąc jednocześnie silny nacisk na reformy strukturalne i konkurencyjność
  .

Poprawka 7

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 6

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| (6) | Ożywienie gospodarcze w Unii Europejskiej pozytywnie wpływa na tendencje na rynku pracy, choć wewnątrz państw członkowskich i pomiędzy nimi nadal istnieją istotne problemy i różnice w osiąganych wynikach gospodarczych i społecznych. Kryzys uświadomił istnienie ścisłej współzależności między gospodarkami i rynkami pracy państw członkowskich. Zapewnienie, by Unia podążała w kierunku osiągnięcia inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego
  i tworzenia
  miejsc pracy, to główne wyzwanie, z jakim trzeba się dzisiaj zmierzyć. Wymaga to skoordynowanych, ambitnych i skutecznych działań politycznych zarówno na szczeblu unijnym, jak i na szczeblu krajowym, zgodnie z postanowieniami TFUE oraz unijnymi przepisami dotyczącymi zarządzania gospodarczego Unii. Poprzez połączenie środków odnoszących się do podaży i popytu te działania z zakresu polityki powinny obejmować stymulowanie inwestycji, a także odnowione zobowiązanie na rzecz przeprowadzonych w odpowiedniej kolejności reform strukturalnych mających na celu poprawę wydajności, wzrostu gospodarczego, spójności społecznej i odporności gospodarczej w obliczu wstrząsów oraz odpowiedzialności budżetowej przy
  jednoczesnym uwzględnieniu skutków tych środków dla zatrudnienia
  i 
  społeczeństwa
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)

Ożywienie gospodarcze w Unii Europejskiej pozytywnie wpływa na tendencje na rynku pracy, choć wewnątrz państw członkowskich i pomiędzy nimi nadal istnieją istotne problemy i różnice w osiąganych wynikach gospodarczych i społecznych. Kryzys uświadomił istnienie ścisłej współzależności między gospodarkami i rynkami pracy państw członkowskich. Zapewnienie, by Unia podążała w kierunku osiągnięcia inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego
  i tworzenia
  miejsc pracy, to główne wyzwanie, z jakim trzeba się dzisiaj zmierzyć. Wymaga to skoordynowanych, ambitnych i skutecznych działań politycznych zarówno na szczeblu unijnym, jak i na szczeblu krajowym, zgodnie z postanowieniami TFUE oraz unijnymi przepisami dotyczącymi zarządzania gospodarczego Unii. Poprzez połączenie środków odnoszących się do podaży i popytu te działania z zakresu polityki powinny obejmować stymulowanie inwestycji, a także odnowione zobowiązanie na rzecz przeprowadzonych w odpowiedniej kolejności reform strukturalnych mających na celu poprawę wydajności, wzrostu gospodarczego, spójności społecznej i odporności gospodarczej w obliczu wstrząsów oraz odpowiedzialności budżetowej przy
  jednoczesnym uwzględnieniu skutków tych środków dla zatrudnienia
  i 
  społeczeństwa
  .

| (6) | Ożywienie gospodarcze w Unii Europejskiej pozytywnie wpływa na tendencje na rynku pracy, choć wewnątrz państw członkowskich i pomiędzy nimi nadal istnieją istotne problemy i różnice w osiąganych wynikach gospodarczych i społecznych,
  ponieważ wzrost gospodarczy nie skutkuje automatycznie zwiększeniem zatrudnienia
  . Kryzys uświadomił istnienie ścisłej współzależności między gospodarkami i rynkami pracy państw członkowskich. Zapewnienie, by Unia podążała w kierunku osiągnięcia inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego,
  któremu towarzyszy tworzenie wysokiej jakości
  miejsc pracy
  o zrównoważonym charakterze
  , to główne wyzwanie, z jakim trzeba się dzisiaj zmierzyć. Wymaga to skoordynowanych, ambitnych i skutecznych działań politycznych zarówno na szczeblu unijnym, jak i na szczeblu krajowym, zgodnie z postanowieniami TFUE oraz unijnymi przepisami dotyczącymi zarządzania gospodarczego Unii. Poprzez połączenie środków odnoszących się do podaży i popytu te działania z zakresu polityki powinny obejmować stymulowanie inwestycji,
  w tym inwestycji w gospodarkę o obiegu zamkniętym i zieloną gospodarkę oraz inwestycji społecznych
  , a także odnowione zobowiązanie na rzecz przeprowadzonych w odpowiedniej kolejności,
  zrównoważonych społecznie i gospodarczo
  reform strukturalnych mających na celu poprawę wydajności, wzrostu gospodarczego, spójności społecznej i odporności gospodarczej w obliczu wstrząsów oraz odpowiedzialności budżetowej, przy
  czym te reformy strukturalne powinny wywierać pozytywny wpływ na zatrudnienie
  i 
  społeczeństwo
  . |
| --- | --- |

(6)

Ożywienie gospodarcze w Unii Europejskiej pozytywnie wpływa na tendencje na rynku pracy, choć wewnątrz państw członkowskich i pomiędzy nimi nadal istnieją istotne problemy i różnice w osiąganych wynikach gospodarczych i społecznych,
  ponieważ wzrost gospodarczy nie skutkuje automatycznie zwiększeniem zatrudnienia
  . Kryzys uświadomił istnienie ścisłej współzależności między gospodarkami i rynkami pracy państw członkowskich. Zapewnienie, by Unia podążała w kierunku osiągnięcia inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego,
  któremu towarzyszy tworzenie wysokiej jakości
  miejsc pracy
  o zrównoważonym charakterze
  , to główne wyzwanie, z jakim trzeba się dzisiaj zmierzyć. Wymaga to skoordynowanych, ambitnych i skutecznych działań politycznych zarówno na szczeblu unijnym, jak i na szczeblu krajowym, zgodnie z postanowieniami TFUE oraz unijnymi przepisami dotyczącymi zarządzania gospodarczego Unii. Poprzez połączenie środków odnoszących się do podaży i popytu te działania z zakresu polityki powinny obejmować stymulowanie inwestycji,
  w tym inwestycji w gospodarkę o obiegu zamkniętym i zieloną gospodarkę oraz inwestycji społecznych
  , a także odnowione zobowiązanie na rzecz przeprowadzonych w odpowiedniej kolejności,
  zrównoważonych społecznie i gospodarczo
  reform strukturalnych mających na celu poprawę wydajności, wzrostu gospodarczego, spójności społecznej i odporności gospodarczej w obliczu wstrząsów oraz odpowiedzialności budżetowej, przy
  czym te reformy strukturalne powinny wywierać pozytywny wpływ na zatrudnienie
  i 
  społeczeństwo
  .

Poprawka 8

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 7

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| (7) | Reformy rynku pracy, w tym krajowe mechanizmy ustalania płac, powinny być zgodne z krajowymi praktykami dialogu społecznego i zapewnić niezbędne możliwości szerokiego uwzględniania zagadnień społeczno-gospodarczych, takich jak poprawa
  konkurencyjności
  , tworzenie miejsc pracy, strategie uczenia się i szkolenia przez całe życie oraz realne dochody. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)

Reformy rynku pracy, w tym krajowe mechanizmy ustalania płac, powinny być zgodne z krajowymi praktykami dialogu społecznego i zapewnić niezbędne możliwości szerokiego uwzględniania zagadnień społeczno-gospodarczych, takich jak poprawa
  konkurencyjności
  , tworzenie miejsc pracy, strategie uczenia się i szkolenia przez całe życie oraz realne dochody.

| (7) | Reformy rynku pracy, w tym krajowe mechanizmy ustalania płac, powinny być zgodne z krajowymi praktykami dialogu społecznego i zapewnić niezbędne możliwości szerokiego uwzględniania zagadnień społeczno-gospodarczych, takich jak poprawa
  sytuacji, jeśli chodzi o poziom życia, równość, konkurencyjność, wydajność
  , tworzenie
  wysokiej jakości
  miejsc pracy
  o zrównoważonym charakterze
  , strategie uczenia się i szkolenia przez całe życie oraz realne dochody. |
| --- | --- |

(7)

Reformy rynku pracy, w tym krajowe mechanizmy ustalania płac, powinny być zgodne z krajowymi praktykami dialogu społecznego i zapewnić niezbędne możliwości szerokiego uwzględniania zagadnień społeczno-gospodarczych, takich jak poprawa
  sytuacji, jeśli chodzi o poziom życia, równość, konkurencyjność, wydajność
  , tworzenie
  wysokiej jakości
  miejsc pracy
  o zrównoważonym charakterze
  , strategie uczenia się i szkolenia przez całe życie oraz realne dochody.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 8

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| (8) | Państwa członkowskie i Unia powinny także zająć się społecznymi skutkami kryzysu gospodarczego i finansowego oraz dążyć do budowy społeczeństwa integracyjnego poprzez wzmocnienie pozycji obywateli, tak aby mogli oni przewidywać zmiany i radzić sobie z nimi, a tym samym aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym i gospodarczym – jak wskazano również w zaleceniu Komisji dotyczącym aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (13). Należy zająć się nierównością i zagwarantować wszystkim
  dostęp i
   szanse, a także
  ograniczyć
  ubóstwo i wykluczenie społeczne,
  także
  wśród dzieci, w szczególności przez zapewnienie skutecznego funkcjonowania rynków pracy i systemów zabezpieczenia społecznego oraz usuwanie przeszkód utrudniających uczestnictwo w kształceniu
  lub
  szkoleniu i w rynku pracy. W miejscach pracy w UE zaczynają upowszechniać się nowe modele gospodarcze i biznesowe, zmianie ulegają również stosunki pracy. Rolą państw członkowskich powinno być zapewnienie, aby te nowe stosunki pracy utrzymały i wzmacniały europejski model socjalny. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)

Państwa członkowskie i Unia powinny także zająć się społecznymi skutkami kryzysu gospodarczego i finansowego oraz dążyć do budowy społeczeństwa integracyjnego poprzez wzmocnienie pozycji obywateli, tak aby mogli oni przewidywać zmiany i radzić sobie z nimi, a tym samym aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym i gospodarczym – jak wskazano również w zaleceniu Komisji dotyczącym aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (13). Należy zająć się nierównością i zagwarantować wszystkim
  dostęp i
   szanse, a także
  ograniczyć
  ubóstwo i wykluczenie społeczne,
  także
  wśród dzieci, w szczególności przez zapewnienie skutecznego funkcjonowania rynków pracy i systemów zabezpieczenia społecznego oraz usuwanie przeszkód utrudniających uczestnictwo w kształceniu
  lub
  szkoleniu i w rynku pracy. W miejscach pracy w UE zaczynają upowszechniać się nowe modele gospodarcze i biznesowe, zmianie ulegają również stosunki pracy. Rolą państw członkowskich powinno być zapewnienie, aby te nowe stosunki pracy utrzymały i wzmacniały europejski model socjalny.

| (8) | Państwa członkowskie i Unia powinny także zająć się społecznymi skutkami kryzysu gospodarczego i finansowego oraz dążyć do budowy społeczeństwa integracyjnego
  i takiego, w którym panuje sprawiedliwość społeczna
  , poprzez wzmocnienie pozycji obywateli, tak aby mogli oni przewidywać zmiany i radzić sobie z nimi, a tym samym aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym i gospodarczym – jak wskazano również w zaleceniu Komisji dotyczącym aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (14). Należy zająć się nierównością i 
  dyskryminacją, należy
  zagwarantować wszystkim
  równe
  szanse, a także
  zlikwidować
  ubóstwo i wykluczenie społeczne
  (zwłaszcza
  wśród dzieci), w szczególności przez zapewnienie skutecznego funkcjonowania rynków pracy i
  odpowiednich i skutecznych
  systemów zabezpieczenia społecznego oraz usuwanie przeszkód utrudniających uczestnictwo w kształceniu, szkoleniu i w rynku pracy. W miejscach pracy w UE zaczynają upowszechniać się nowe modele gospodarcze i biznesowe, zmianie ulegają również stosunki pracy. Rolą państw członkowskich powinno być zapewnienie, aby te nowe stosunki pracy utrzymały i wzmacniały europejski model socjalny
  przez zagwarantowanie, że osoby pracujące w nowo powstających formach zatrudnienia będą objęte i chronione przepisami w zakresie zatrudnienia. Państwa członkowskie powinny wspierać potencjał osób niepełnosprawnych, jeśli chodzi o przyczynianie się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego. |
| --- | --- |

(8)

Państwa członkowskie i Unia powinny także zająć się społecznymi skutkami kryzysu gospodarczego i finansowego oraz dążyć do budowy społeczeństwa integracyjnego
  i takiego, w którym panuje sprawiedliwość społeczna
  , poprzez wzmocnienie pozycji obywateli, tak aby mogli oni przewidywać zmiany i radzić sobie z nimi, a tym samym aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym i gospodarczym – jak wskazano również w zaleceniu Komisji dotyczącym aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (14). Należy zająć się nierównością i 
  dyskryminacją, należy
  zagwarantować wszystkim
  równe
  szanse, a także
  zlikwidować
  ubóstwo i wykluczenie społeczne
  (zwłaszcza
  wśród dzieci), w szczególności przez zapewnienie skutecznego funkcjonowania rynków pracy i
  odpowiednich i skutecznych
  systemów zabezpieczenia społecznego oraz usuwanie przeszkód utrudniających uczestnictwo w kształceniu, szkoleniu i w rynku pracy. W miejscach pracy w UE zaczynają upowszechniać się nowe modele gospodarcze i biznesowe, zmianie ulegają również stosunki pracy. Rolą państw członkowskich powinno być zapewnienie, aby te nowe stosunki pracy utrzymały i wzmacniały europejski model socjalny
  przez zagwarantowanie, że osoby pracujące w nowo powstających formach zatrudnienia będą objęte i chronione przepisami w zakresie zatrudnienia. Państwa członkowskie powinny wspierać potencjał osób niepełnosprawnych, jeśli chodzi o przyczynianie się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 8 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| | | (8 a) | Komisja i państwa członkowskie, korzystając ze wsparcia wyspecjalizowanych organizacji pozarządowych (NGO) i organizacji zrzeszających osoby doświadczające ubóstwa, powinny tworzyć obszary refleksji i dialogu, aby zagwarantować tym osobom możliwość udziału w ocenie kierunków polityk, które ich dotyczą. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8 a)

Komisja i państwa członkowskie, korzystając ze wsparcia wyspecjalizowanych organizacji pozarządowych (NGO) i organizacji zrzeszających osoby doświadczające ubóstwa, powinny tworzyć obszary refleksji i dialogu, aby zagwarantować tym osobom możliwość udziału w ocenie kierunków polityk, które ich dotyczą.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 11

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| (11) | Zintegrowane wytyczne powinny stanowić podstawę zaleceń dla poszczególnych krajów, jakie Rada
  może kierować
  do państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystywać Europejski Fundusz Społeczny i inne fundusze UE w celu wspierania zatrudnienia, włączenia społecznego, uczenia się przez całe życie, edukacji i w celu ulepszenia administracji publicznej. Choć zintegrowane wytyczne skierowane są do państw członkowskich i Unii, to ich realizacja powinna przebiegać w porozumieniu ze wszystkimi władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, przy ścisłym włączeniu do tego procesu parlamentów, a także partnerów społecznych oraz przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)

Zintegrowane wytyczne powinny stanowić podstawę zaleceń dla poszczególnych krajów, jakie Rada
  może kierować
  do państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystywać Europejski Fundusz Społeczny i inne fundusze UE w celu wspierania zatrudnienia, włączenia społecznego, uczenia się przez całe życie, edukacji i w celu ulepszenia administracji publicznej. Choć zintegrowane wytyczne skierowane są do państw członkowskich i Unii, to ich realizacja powinna przebiegać w porozumieniu ze wszystkimi władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, przy ścisłym włączeniu do tego procesu parlamentów, a także partnerów społecznych oraz przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego.

| (11) | Zintegrowane wytyczne
  i europejski filar praw socjalnych
  powinny stanowić podstawę
  właściwie ukierunkowanych
  zaleceń dla poszczególnych krajów, jakie Rada
  kieruje
  do państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystywać Europejski Fundusz Społeczny i inne fundusze UE w celu wspierania zatrudnienia, włączenia społecznego, uczenia się przez całe życie, edukacji i w celu ulepszenia administracji publicznej. Choć zintegrowane wytyczne skierowane są do państw członkowskich i Unii, to ich realizacja powinna przebiegać w porozumieniu ze wszystkimi władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, przy ścisłym włączeniu do tego procesu parlamentów, a także partnerów społecznych oraz przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. |
| --- | --- |

(11)

Zintegrowane wytyczne
  i europejski filar praw socjalnych
  powinny stanowić podstawę
  właściwie ukierunkowanych
  zaleceń dla poszczególnych krajów, jakie Rada
  kieruje
  do państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystywać Europejski Fundusz Społeczny i inne fundusze UE w celu wspierania zatrudnienia, włączenia społecznego, uczenia się przez całe życie, edukacji i w celu ulepszenia administracji publicznej. Choć zintegrowane wytyczne skierowane są do państw członkowskich i Unii, to ich realizacja powinna przebiegać w porozumieniu ze wszystkimi władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, przy ścisłym włączeniu do tego procesu parlamentów, a także partnerów społecznych oraz przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 12

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| (12) | Komitet Zatrudnienia i Komitet Ochrony Socjalnej powinny monitorować wdrażanie stosownych polityk w świetle wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia zgodnie ze swoimi mandatami, których podstawa jest określona w Traktacie. Komitety te i inne organy przygotowawcze Rady zaangażowane w koordynację polityk gospodarczych i społecznych powinny ściśle współpracować, |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)

Komitet Zatrudnienia i Komitet Ochrony Socjalnej powinny monitorować wdrażanie stosownych polityk w świetle wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia zgodnie ze swoimi mandatami, których podstawa jest określona w Traktacie. Komitety te i inne organy przygotowawcze Rady zaangażowane w koordynację polityk gospodarczych i społecznych powinny ściśle współpracować,

| (12) | Komitet Zatrudnienia i Komitet Ochrony Socjalnej powinny monitorować wdrażanie stosownych polityk w świetle wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia zgodnie ze swoimi mandatami, których podstawa jest określona w Traktacie. Komitety te i inne organy przygotowawcze Rady zaangażowane w koordynację polityk gospodarczych i społecznych powinny ściśle współpracować
  z Parlamentem Europejskim, a w szczególności z jego Komisją Zatrudnienia i Spraw Społecznych, w celu zapewnienia demokratycznej rozliczalności
  , |
| --- | --- |

(12)

Komitet Zatrudnienia i Komitet Ochrony Socjalnej powinny monitorować wdrażanie stosownych polityk w świetle wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia zgodnie ze swoimi mandatami, których podstawa jest określona w Traktacie. Komitety te i inne organy przygotowawcze Rady zaangażowane w koordynację polityk gospodarczych i społecznych powinny ściśle współpracować
  z Parlamentem Europejskim, a w szczególności z jego Komisją Zatrudnienia i Spraw Społecznych, w celu zapewnienia demokratycznej rozliczalności
  ,

Poprawka 13

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 5 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Państwa członkowskie powinny ułatwiać tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy, między innymi
  eliminując przeszkody
  ,
  na które napotykają przedsiębiorstwa przy
  zatrudnianiu pracowników,
  promując
  przedsiębiorczość i samozatrudnienie,
  a zwłaszcza wspierając tworzenie
  mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw
  oraz ich rozwój
  . Państwa członkowskie powinny aktywnie promować gospodarkę społeczną i sprzyjać innowacjom społecznym. | | Państwa członkowskie powinny ułatwiać tworzenie
  zrównoważonych, dostępnych i
  wysokiej jakości miejsc pracy
  i inwestować w ich tworzenie, z uwzględnieniem wszystkich poziomów umiejętności, sektorów rynku pracy oraz regionów
  , między innymi
  rozwijając w pełni potencjał sektorów zorientowanych na przyszłość, takich jak zielona gospodarka i gospodarka o obiegu zamkniętym, sektor opieki i sektor cyfrowy. Państwa członkowskie powinny umożliwić pracownikom godzenie życia zawodowego i prywatnego
  ,
  dbać, aby miejsca pracy były przystosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych i starszych pracowników, pomagać firmom w
  zatrudnianiu pracowników
  i promować odpowiedzialną
  przedsiębiorczość i samozatrudnienie,
  w szczególności poprzez wspieranie tworzenia i rozwoju
  mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw. Państwa członkowskie powinny aktywnie promować gospodarkę społeczną i sprzyjać innowacjom społecznym. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie powinny ułatwiać tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy, między innymi
  eliminując przeszkody
  ,
  na które napotykają przedsiębiorstwa przy
  zatrudnianiu pracowników,
  promując
  przedsiębiorczość i samozatrudnienie,
  a zwłaszcza wspierając tworzenie
  mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw
  oraz ich rozwój
  . Państwa członkowskie powinny aktywnie promować gospodarkę społeczną i sprzyjać innowacjom społecznym.

Państwa członkowskie powinny ułatwiać tworzenie
  zrównoważonych, dostępnych i
  wysokiej jakości miejsc pracy
  i inwestować w ich tworzenie, z uwzględnieniem wszystkich poziomów umiejętności, sektorów rynku pracy oraz regionów
  , między innymi
  rozwijając w pełni potencjał sektorów zorientowanych na przyszłość, takich jak zielona gospodarka i gospodarka o obiegu zamkniętym, sektor opieki i sektor cyfrowy. Państwa członkowskie powinny umożliwić pracownikom godzenie życia zawodowego i prywatnego
  ,
  dbać, aby miejsca pracy były przystosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych i starszych pracowników, pomagać firmom w
  zatrudnianiu pracowników
  i promować odpowiedzialną
  przedsiębiorczość i samozatrudnienie,
  w szczególności poprzez wspieranie tworzenia i rozwoju
  mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw. Państwa członkowskie powinny aktywnie promować gospodarkę społeczną i sprzyjać innowacjom społecznym.

Poprawka 14

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 5 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Powinny sprzyjać innowacyjnym formom zatrudnienia, dzięki którym w sposób odpowiedzialny powstają możliwości zatrudnienia dla wszystkich. | | Powinny sprzyjać innowacyjnym formom zatrudnienia, dzięki którym w sposób odpowiedzialny powstają możliwości
  dobrego
  zatrudnienia dla wszystkich,
  z uwzględnieniem rozwoju nowych technologii informacyjno-komunikacyjnych i z zapewnieniem pełnej zgodności z prawem Unii, przepisami i praktykami krajowymi w zakresie zatrudnienia oraz systemami stosunków pracy. Państwa członkowskie i Komisja powinny promować dobre praktyki w tej dziedzinie. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Powinny sprzyjać innowacyjnym formom zatrudnienia, dzięki którym w sposób odpowiedzialny powstają możliwości zatrudnienia dla wszystkich.

Powinny sprzyjać innowacyjnym formom zatrudnienia, dzięki którym w sposób odpowiedzialny powstają możliwości
  dobrego
  zatrudnienia dla wszystkich,
  z uwzględnieniem rozwoju nowych technologii informacyjno-komunikacyjnych i z zapewnieniem pełnej zgodności z prawem Unii, przepisami i praktykami krajowymi w zakresie zatrudnienia oraz systemami stosunków pracy. Państwa członkowskie i Komisja powinny promować dobre praktyki w tej dziedzinie.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik I – wytyczna 5 – akapit 2 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| | | Państwa członkowskie powinny ograniczać biurokrację, aby uwolnić od wszelkich zbędnych obciążeń małe i średnie przedsiębiorstwa, które w dużej mierze przyczyniają się do tworzenia miejsc pracy. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie powinny ograniczać biurokrację, aby uwolnić od wszelkich zbędnych obciążeń małe i średnie przedsiębiorstwa, które w dużej mierze przyczyniają się do tworzenia miejsc pracy.

Poprawka 16

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 5 – akapit 3

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Należy przenieść
  obciążenia podatkowe z pracy na inne źródła opodatkowania, które mają mniej niekorzystny wpływ na zatrudnienie i wzrost gospodarczy. Należy przy tym uwzględnić efekt redystrybucyjny systemu podatkowego i jednocześnie zadbać o ochronę przychodów na potrzeby odpowiedniej ochrony socjalnej i wydatków zorientowanych na pobudzanie wzrostu. | | Państwa członkowskie powinny starać się stopniowo ograniczać
  obciążenia podatkowe
  pracy i przenosić je z
  pracy na inne źródła opodatkowania, które mają mniej niekorzystny wpływ na zatrudnienie i wzrost gospodarczy. Należy przy tym uwzględnić efekt redystrybucyjny systemu podatkowego i jednocześnie zadbać o ochronę przychodów na potrzeby odpowiedniej ochrony socjalnej i wydatków zorientowanych na pobudzanie wzrostu,
  w tym inwestycji w usługi publiczne świadczone w interesie ogólnym
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Należy przenieść
  obciążenia podatkowe z pracy na inne źródła opodatkowania, które mają mniej niekorzystny wpływ na zatrudnienie i wzrost gospodarczy. Należy przy tym uwzględnić efekt redystrybucyjny systemu podatkowego i jednocześnie zadbać o ochronę przychodów na potrzeby odpowiedniej ochrony socjalnej i wydatków zorientowanych na pobudzanie wzrostu.

Państwa członkowskie powinny starać się stopniowo ograniczać
  obciążenia podatkowe
  pracy i przenosić je z
  pracy na inne źródła opodatkowania, które mają mniej niekorzystny wpływ na zatrudnienie i wzrost gospodarczy. Należy przy tym uwzględnić efekt redystrybucyjny systemu podatkowego i jednocześnie zadbać o ochronę przychodów na potrzeby odpowiedniej ochrony socjalnej i wydatków zorientowanych na pobudzanie wzrostu,
  w tym inwestycji w usługi publiczne świadczone w interesie ogólnym
  .

Poprawka 17

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 5 – akapit 4

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Państwa członkowskie powinny, zgodnie z praktykami krajowymi oraz respektując autonomię partnerów społecznych, wspierać przejrzyste i przewidywalne mechanizmy ustalania wynagrodzenia, które pozwalają na zmiany wynagrodzeń w reakcji na zmiany wydajności, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego wynagrodzenia pozwalającego na godny poziom życia. Mechanizmy te powinny uwzględniać różnice w poziomie umiejętności oraz różnice w wynikach gospodarczych w zależności od regionu,
  sektoru
  i przedsiębiorstwa. Państwa członkowskie i partnerzy społeczni powinni zapewnić odpowiedni poziom płac minimalnych, biorąc pod uwagę ich wpływ na konkurencyjność, tworzenie miejsc pracy i ubóstwo pracujących, przy jednoczesnym poszanowaniu praktyk krajowych. | | Państwa członkowskie powinny, zgodnie z praktykami krajowymi oraz respektując autonomię partnerów społecznych, wspierać przejrzyste i przewidywalne mechanizmy ustalania wynagrodzenia, które pozwalają na zmiany wynagrodzeń w reakcji na zmiany wydajności, przy jednoczesnym zapewnieniu
  w zrównoważony i odpowiedzialny sposób
  sprawiedliwego wynagrodzenia pozwalającego na godny poziom życia. Mechanizmy te powinny uwzględniać różnice w poziomie umiejętności oraz różnice w wynikach gospodarczych w zależności od regionu,
  sektora
  i przedsiębiorstwa. Państwa członkowskie i partnerzy społeczni powinni zapewnić odpowiedni poziom płac minimalnych, biorąc pod uwagę ich wpływ na konkurencyjność, tworzenie miejsc pracy i ubóstwo pracujących, przy jednoczesnym poszanowaniu praktyk krajowych. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie powinny, zgodnie z praktykami krajowymi oraz respektując autonomię partnerów społecznych, wspierać przejrzyste i przewidywalne mechanizmy ustalania wynagrodzenia, które pozwalają na zmiany wynagrodzeń w reakcji na zmiany wydajności, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego wynagrodzenia pozwalającego na godny poziom życia. Mechanizmy te powinny uwzględniać różnice w poziomie umiejętności oraz różnice w wynikach gospodarczych w zależności od regionu,
  sektoru
  i przedsiębiorstwa. Państwa członkowskie i partnerzy społeczni powinni zapewnić odpowiedni poziom płac minimalnych, biorąc pod uwagę ich wpływ na konkurencyjność, tworzenie miejsc pracy i ubóstwo pracujących, przy jednoczesnym poszanowaniu praktyk krajowych.

Państwa członkowskie powinny, zgodnie z praktykami krajowymi oraz respektując autonomię partnerów społecznych, wspierać przejrzyste i przewidywalne mechanizmy ustalania wynagrodzenia, które pozwalają na zmiany wynagrodzeń w reakcji na zmiany wydajności, przy jednoczesnym zapewnieniu
  w zrównoważony i odpowiedzialny sposób
  sprawiedliwego wynagrodzenia pozwalającego na godny poziom życia. Mechanizmy te powinny uwzględniać różnice w poziomie umiejętności oraz różnice w wynikach gospodarczych w zależności od regionu,
  sektora
  i przedsiębiorstwa. Państwa członkowskie i partnerzy społeczni powinni zapewnić odpowiedni poziom płac minimalnych, biorąc pod uwagę ich wpływ na konkurencyjność, tworzenie miejsc pracy i ubóstwo pracujących, przy jednoczesnym poszanowaniu praktyk krajowych.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 6 – tytuł

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Wytyczna 6: Zwiększanie podaży pracy:
  dostęp
  do zatrudnienia, umiejętności i 
  kompetencje | | Wytyczna 6: Zwiększanie podaży pracy
  i poprawa dostępu
  do zatrudnienia, umiejętności i
  kompetencji |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wytyczna 6: Zwiększanie podaży pracy:
  dostęp
  do zatrudnienia, umiejętności i 
  kompetencje

Wytyczna 6: Zwiększanie podaży pracy
  i poprawa dostępu
  do zatrudnienia, umiejętności i
  kompetencji

Poprawka 19

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 6 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| W kontekście rozwoju technologii, wyzwań ekologicznych i demograficznych, państwa członkowskie powinny we współpracy z partnerami społecznymi promować wydajność i szanse na zatrudnienie poprzez należyte udostępnianie adekwatnej wiedzy, umiejętności i kompetencji w ciągu całej kariery zawodowej, odpowiadając na obecne i przyszłe
  potrzeby
  rynku pracy. Państwa członkowskie powinny dokonać niezbędnych inwestycji w kształcenie i szkolenie oraz doskonalenie zawodowe. Powinny współpracować z partnerami społecznymi, organizatorami kształcenia i szkolenia oraz pozostałymi zainteresowanymi stronami, aby zaradzić strukturalnym słabościom systemów kształcenia i szkolenia oraz zapewnić kształcenie, szkolenie i uczenie się przez całe życie charakteryzujące się dobrą jakością i prowadzące do włączenia społecznego. Powinny zapewnić możliwość przeniesienia uprawnień do szkolenia w trakcie
  przekwalifikowania zawodowego
  . Dzięki temu każdy powinien mieć możliwość lepszego przygotowania się do potrzeb rynku pracy i dostosowania się do nich oraz radzenia sobie ze zmianami. Tym samym wzrośnie ogólna odporność gospodarki na wstrząsy. | | W kontekście rozwoju technologii, wyzwań ekologicznych i demograficznych państwa członkowskie powinny we współpracy z partnerami społecznymi
  i społeczeństwem obywatelskim
  promować
  zrównoważoność
  , wydajność i szanse na zatrudnienie poprzez należyte udostępnianie adekwatnej wiedzy, umiejętności i kompetencji w ciągu całej kariery zawodowej, odpowiadając na obecne i
  przewidywane
  przyszłe
  możliwości na
  rynku pracy,
  w tym przez ukierunkowane wspieranie szkoleń w takich sektorach jak nauki przyrodnicze, technologia, inżynieria i matematyka
  . Państwa członkowskie powinny dokonać niezbędnych inwestycji w kształcenie i szkolenie
  początkowe
  oraz doskonalenie zawodowe,
  a także uczenie się przez całe życie, ukierunkowane nie tylko na kształcenie formalne, ale również na uczenie się pozaformalne i nieformalne, i powinny zapewnić równe możliwości i dostęp dla wszystkich
  . Powinny współpracować z partnerami społecznymi, organizatorami kształcenia i szkolenia,
  organizacjami społeczeństwa obywatelskiego
  oraz pozostałymi zainteresowanymi stronami, aby
  podnieść jakość i
  zaradzić strukturalnym słabościom systemów kształcenia i szkolenia oraz zapewnić kształcenie, szkolenie i uczenie się przez całe życie charakteryzujące się dobrą jakością i prowadzące do włączenia społecznego,
  uwzględniając przy tym szczególne potrzeby osób niepełnosprawnych, mniejszości etnicznych i narodowych, imigrantów i uchodźców
  . Powinny zapewnić –
  za pomocą systemu punktów i gromadzenia związanych z nimi praw
  – możliwość przeniesienia uprawnień do szkolenia w trakcie
  zmian w życiu zawodowym
  . Dzięki temu każdy powinien mieć możliwość lepszego przygotowania się do potrzeb rynku pracy i dostosowania się do nich,
  uniknięcia niedopasowania umiejętności do potrzeb
  oraz radzenia sobie ze zmianami. Tym samym wzrośnie ogólna odporność gospodarki na wstrząsy. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W kontekście rozwoju technologii, wyzwań ekologicznych i demograficznych, państwa członkowskie powinny we współpracy z partnerami społecznymi promować wydajność i szanse na zatrudnienie poprzez należyte udostępnianie adekwatnej wiedzy, umiejętności i kompetencji w ciągu całej kariery zawodowej, odpowiadając na obecne i przyszłe
  potrzeby
  rynku pracy. Państwa członkowskie powinny dokonać niezbędnych inwestycji w kształcenie i szkolenie oraz doskonalenie zawodowe. Powinny współpracować z partnerami społecznymi, organizatorami kształcenia i szkolenia oraz pozostałymi zainteresowanymi stronami, aby zaradzić strukturalnym słabościom systemów kształcenia i szkolenia oraz zapewnić kształcenie, szkolenie i uczenie się przez całe życie charakteryzujące się dobrą jakością i prowadzące do włączenia społecznego. Powinny zapewnić możliwość przeniesienia uprawnień do szkolenia w trakcie
  przekwalifikowania zawodowego
  . Dzięki temu każdy powinien mieć możliwość lepszego przygotowania się do potrzeb rynku pracy i dostosowania się do nich oraz radzenia sobie ze zmianami. Tym samym wzrośnie ogólna odporność gospodarki na wstrząsy.

W kontekście rozwoju technologii, wyzwań ekologicznych i demograficznych państwa członkowskie powinny we współpracy z partnerami społecznymi
  i społeczeństwem obywatelskim
  promować
  zrównoważoność
  , wydajność i szanse na zatrudnienie poprzez należyte udostępnianie adekwatnej wiedzy, umiejętności i kompetencji w ciągu całej kariery zawodowej, odpowiadając na obecne i
  przewidywane
  przyszłe
  możliwości na
  rynku pracy,
  w tym przez ukierunkowane wspieranie szkoleń w takich sektorach jak nauki przyrodnicze, technologia, inżynieria i matematyka
  . Państwa członkowskie powinny dokonać niezbędnych inwestycji w kształcenie i szkolenie
  początkowe
  oraz doskonalenie zawodowe,
  a także uczenie się przez całe życie, ukierunkowane nie tylko na kształcenie formalne, ale również na uczenie się pozaformalne i nieformalne, i powinny zapewnić równe możliwości i dostęp dla wszystkich
  . Powinny współpracować z partnerami społecznymi, organizatorami kształcenia i szkolenia,
  organizacjami społeczeństwa obywatelskiego
  oraz pozostałymi zainteresowanymi stronami, aby
  podnieść jakość i
  zaradzić strukturalnym słabościom systemów kształcenia i szkolenia oraz zapewnić kształcenie, szkolenie i uczenie się przez całe życie charakteryzujące się dobrą jakością i prowadzące do włączenia społecznego,
  uwzględniając przy tym szczególne potrzeby osób niepełnosprawnych, mniejszości etnicznych i narodowych, imigrantów i uchodźców
  . Powinny zapewnić –
  za pomocą systemu punktów i gromadzenia związanych z nimi praw
  – możliwość przeniesienia uprawnień do szkolenia w trakcie
  zmian w życiu zawodowym
  . Dzięki temu każdy powinien mieć możliwość lepszego przygotowania się do potrzeb rynku pracy i dostosowania się do nich,
  uniknięcia niedopasowania umiejętności do potrzeb
  oraz radzenia sobie ze zmianami. Tym samym wzrośnie ogólna odporność gospodarki na wstrząsy.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 6 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Państwa członkowskie powinny wspierać równe szanse w edukacji i podnosić ogólny poziom wykształcenia, zwłaszcza osób o najniższych kwalifikacjach. Powinny one zapewnić pozytywne efekty edukacji, wzmocnić umiejętności podstawowe, zmniejszyć liczbę młodych ludzi wcześnie kończących naukę, zwiększyć przydatność osób posiadających wyższe wykształcenie na rynku pracy, poprawić monitorowanie i prognozowanie umiejętności oraz zwiększyć uczestnictwo dorosłych w dalszym kształceniu. Państwa członkowskie powinny usprawnić uczenie się oparte na pracy w ramach systemów kształcenia i szkolenia zawodowego, w tym poprzez skuteczne praktyki zawodowe wysokiej jakości, zwiększyć widoczność i porównywalność umiejętności oraz poprawić możliwość uznawania i zatwierdzania umiejętności i kompetencji nabytych poza systemem formalnego kształcenia i szkolenia. Powinny zwiększyć ofertę elastycznych formuł ustawicznego szkolenia zawodowego, ulepszyć ją oraz doprowadzić do jej szerszego wykorzystania. Państwa członkowskie powinny również
  wspierać
  osoby dorosłe o niskich umiejętnościach zawodowych
  w utrzymywaniu
  ich
  szans
  na zatrudnienie
  oraz rozwoju tych szans
  w perspektywie długofalowej, zwiększając dostęp do możliwości uczenia się wysokiej jakości oraz zachęcając do korzystania z nich, poprzez ustanowienie „ścieżek poprawy umiejętności”obejmujących ocenę umiejętności, ofertę kształcenia i szkolenia
  odpowiadającą tej ocenie
  oraz walidację i uznawanie nabytych umiejętności. | | Państwa członkowskie powinny wspierać równe szanse w edukacji,
  w tym wczesnej edukacji
  , i podnosić ogólny poziom wykształcenia, zwłaszcza osób o najniższych kwalifikacjach
  oraz uczniów pochodzących ze środowisk defaworyzowanych
  . Powinny one zapewnić pozytywne efekty edukacji,
  rozwijać i
  wzmacniać umiejętności podstawowe,
  pobudzać rozwój umiejętności w zakresie przedsiębiorczości
  , zmniejszyć liczbę młodych ludzi wcześnie kończących naukę, zwiększyć przydatność osób posiadających wyższe wykształcenie na rynku pracy, poprawić monitorowanie i prognozowanie umiejętności oraz zwiększyć uczestnictwo dorosłych w dalszym kształceniu,
  między innymi dzięki polityce przewidującej urlop edukacyjny i szkoleniowy, a także szkoleniom zawodowym w miejscu pracy i uczeniu się przez całe życie
  . Państwa członkowskie powinny usprawnić uczenie się oparte na pracy w ramach systemów kształcenia i szkolenia zawodowego, w tym poprzez skuteczne praktyki zawodowe wysokiej jakości, zwiększyć widoczność i porównywalność umiejętności oraz poprawić możliwość uznawania i zatwierdzania umiejętności i kompetencji nabytych poza systemem formalnego kształcenia i szkolenia. Powinny zwiększyć ofertę elastycznych formuł ustawicznego szkolenia zawodowego, ulepszyć ją oraz doprowadzić do jej szerszego wykorzystania. Państwa członkowskie powinny również
  ukierunkować wsparcie na
  osoby dorosłe o niskich umiejętnościach zawodowych,
  aby utrzymać i rozwijać
  ich
  szanse
  na zatrudnienie w perspektywie długofalowej, zwiększając dostęp do możliwości uczenia się wysokiej jakości oraz zachęcając do korzystania z nich, poprzez ustanowienie „ścieżek poprawy umiejętności”obejmujących ocenę umiejętności, ofertę kształcenia i szkolenia
  dopasowaną do możliwości na rynku pracy
  oraz walidację i uznawanie nabytych umiejętności. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie powinny wspierać równe szanse w edukacji i podnosić ogólny poziom wykształcenia, zwłaszcza osób o najniższych kwalifikacjach. Powinny one zapewnić pozytywne efekty edukacji, wzmocnić umiejętności podstawowe, zmniejszyć liczbę młodych ludzi wcześnie kończących naukę, zwiększyć przydatność osób posiadających wyższe wykształcenie na rynku pracy, poprawić monitorowanie i prognozowanie umiejętności oraz zwiększyć uczestnictwo dorosłych w dalszym kształceniu. Państwa członkowskie powinny usprawnić uczenie się oparte na pracy w ramach systemów kształcenia i szkolenia zawodowego, w tym poprzez skuteczne praktyki zawodowe wysokiej jakości, zwiększyć widoczność i porównywalność umiejętności oraz poprawić możliwość uznawania i zatwierdzania umiejętności i kompetencji nabytych poza systemem formalnego kształcenia i szkolenia. Powinny zwiększyć ofertę elastycznych formuł ustawicznego szkolenia zawodowego, ulepszyć ją oraz doprowadzić do jej szerszego wykorzystania. Państwa członkowskie powinny również
  wspierać
  osoby dorosłe o niskich umiejętnościach zawodowych
  w utrzymywaniu
  ich
  szans
  na zatrudnienie
  oraz rozwoju tych szans
  w perspektywie długofalowej, zwiększając dostęp do możliwości uczenia się wysokiej jakości oraz zachęcając do korzystania z nich, poprzez ustanowienie „ścieżek poprawy umiejętności”obejmujących ocenę umiejętności, ofertę kształcenia i szkolenia
  odpowiadającą tej ocenie
  oraz walidację i uznawanie nabytych umiejętności.

Państwa członkowskie powinny wspierać równe szanse w edukacji,
  w tym wczesnej edukacji
  , i podnosić ogólny poziom wykształcenia, zwłaszcza osób o najniższych kwalifikacjach
  oraz uczniów pochodzących ze środowisk defaworyzowanych
  . Powinny one zapewnić pozytywne efekty edukacji,
  rozwijać i
  wzmacniać umiejętności podstawowe,
  pobudzać rozwój umiejętności w zakresie przedsiębiorczości
  , zmniejszyć liczbę młodych ludzi wcześnie kończących naukę, zwiększyć przydatność osób posiadających wyższe wykształcenie na rynku pracy, poprawić monitorowanie i prognozowanie umiejętności oraz zwiększyć uczestnictwo dorosłych w dalszym kształceniu,
  między innymi dzięki polityce przewidującej urlop edukacyjny i szkoleniowy, a także szkoleniom zawodowym w miejscu pracy i uczeniu się przez całe życie
  . Państwa członkowskie powinny usprawnić uczenie się oparte na pracy w ramach systemów kształcenia i szkolenia zawodowego, w tym poprzez skuteczne praktyki zawodowe wysokiej jakości, zwiększyć widoczność i porównywalność umiejętności oraz poprawić możliwość uznawania i zatwierdzania umiejętności i kompetencji nabytych poza systemem formalnego kształcenia i szkolenia. Powinny zwiększyć ofertę elastycznych formuł ustawicznego szkolenia zawodowego, ulepszyć ją oraz doprowadzić do jej szerszego wykorzystania. Państwa członkowskie powinny również
  ukierunkować wsparcie na
  osoby dorosłe o niskich umiejętnościach zawodowych,
  aby utrzymać i rozwijać
  ich
  szanse
  na zatrudnienie w perspektywie długofalowej, zwiększając dostęp do możliwości uczenia się wysokiej jakości oraz zachęcając do korzystania z nich, poprzez ustanowienie „ścieżek poprawy umiejętności”obejmujących ocenę umiejętności, ofertę kształcenia i szkolenia
  dopasowaną do możliwości na rynku pracy
  oraz walidację i uznawanie nabytych umiejętności.

Poprawka 21

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 6 – akapit 2 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| | | Z myślą o wspieraniu dobrobytu i wydajności pracowników w perspektywie długoterminowej państwa członkowskie powinny dopilnować, by ich systemy kształcenia i szkolenia – oprócz zaspokajania potrzeb rynku pracy – sprzyjały rozwojowi osobistemu, spójności społecznej, porozumieniu międzykulturowemu i aktywnemu obywatelstwu. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Z myślą o wspieraniu dobrobytu i wydajności pracowników w perspektywie długoterminowej państwa członkowskie powinny dopilnować, by ich systemy kształcenia i szkolenia – oprócz zaspokajania potrzeb rynku pracy – sprzyjały rozwojowi osobistemu, spójności społecznej, porozumieniu międzykulturowemu i aktywnemu obywatelstwu.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 6 – akapit 3

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Należy zająć się problemem wysokiego bezrobocia i bierności zawodowej, między innymi poprzez terminowe i dostosowane do potrzeb wsparcie, które przewiduje pomoc w poszukiwaniu pracy, szkolenia i 
  przekwalifikowaniu się
  . Należy dążyć do opracowywania kompleksowych strategii uwzględniających pogłębioną ocenę indywidualną przeprowadzaną
  najpóźniej po 18 miesiącach bezrobocia
  , mających na celu zapobieganie
  bezrobociu
  strukturalnemu oraz jego znaczne ograniczenie. Należy nadal zajmować się bezrobociem osób młodych i wysokim wskaźnikiem młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się – w drodze strukturalnej poprawy przechodzenia od kształcenia do zatrudnienia, w tym poprzez pełne wdrożenie gwarancji dla młodzieży (15). | | Należy zająć się problemem wysokiego bezrobocia,
  bezrobocia długotrwałego
  i 
  długotrwałej
  bierności zawodowej, między innymi poprzez terminowe,
  zintegrowane
  i dostosowane do potrzeb wsparcie, które przewiduje pomoc w poszukiwaniu pracy, szkolenia,
  przekwalifikowanie się
  i
  odpowiednie działania następcze. W tym celu potrzebne jest skoordynowane podejście do służb socjalnych i służb zatrudnienia, co oznacza ścisłą współpracę między służbami zatrudnienia, służbami socjalnymi, partnerami społecznymi oraz władzami lokalnymi.
  Należy dążyć do opracowywania kompleksowych strategii uwzględniających pogłębioną ocenę indywidualną przeprowadzaną
  jak najwcześniej
  , mających na celu zapobieganie
  długotrwałemu i
  strukturalnemu
  bezrobociu
  oraz jego znaczne ograniczenie. Należy nadal zajmować się bezrobociem osób młodych i wysokim wskaźnikiem młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się – w drodze strukturalnej poprawy przechodzenia od kształcenia do zatrudnienia, w tym poprzez pełne wdrożenie gwarancji dla młodzieży (16). |
| |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Należy zająć się problemem wysokiego bezrobocia i bierności zawodowej, między innymi poprzez terminowe i dostosowane do potrzeb wsparcie, które przewiduje pomoc w poszukiwaniu pracy, szkolenia i 
  przekwalifikowaniu się
  . Należy dążyć do opracowywania kompleksowych strategii uwzględniających pogłębioną ocenę indywidualną przeprowadzaną
  najpóźniej po 18 miesiącach bezrobocia
  , mających na celu zapobieganie
  bezrobociu
  strukturalnemu oraz jego znaczne ograniczenie. Należy nadal zajmować się bezrobociem osób młodych i wysokim wskaźnikiem młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się – w drodze strukturalnej poprawy przechodzenia od kształcenia do zatrudnienia, w tym poprzez pełne wdrożenie gwarancji dla młodzieży (15).

Należy zająć się problemem wysokiego bezrobocia,
  bezrobocia długotrwałego
  i 
  długotrwałej
  bierności zawodowej, między innymi poprzez terminowe,
  zintegrowane
  i dostosowane do potrzeb wsparcie, które przewiduje pomoc w poszukiwaniu pracy, szkolenia,
  przekwalifikowanie się
  i
  odpowiednie działania następcze. W tym celu potrzebne jest skoordynowane podejście do służb socjalnych i służb zatrudnienia, co oznacza ścisłą współpracę między służbami zatrudnienia, służbami socjalnymi, partnerami społecznymi oraz władzami lokalnymi.
  Należy dążyć do opracowywania kompleksowych strategii uwzględniających pogłębioną ocenę indywidualną przeprowadzaną
  jak najwcześniej
  , mających na celu zapobieganie
  długotrwałemu i
  strukturalnemu
  bezrobociu
  oraz jego znaczne ograniczenie. Należy nadal zajmować się bezrobociem osób młodych i wysokim wskaźnikiem młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się – w drodze strukturalnej poprawy przechodzenia od kształcenia do zatrudnienia, w tym poprzez pełne wdrożenie gwarancji dla młodzieży (16).

Poprawka 23

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 6 – akapit 4

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Reformy podatkowe zakładające zmniejszenie opodatkowania pracy powinny być ukierunkowane na usuwanie przeszkód i 
  czynników zniechęcających
  do uczestnictwa w rynku pracy, zwłaszcza w odniesieniu do osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Państwa członkowskie powinny wspierać środowisko pracy dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych, mianowicie poprzez działania z zakresu pomocy finansowej i ukierunkowane usługi umożliwiające osobom niepełnosprawnym udział w rynku pracy i w życiu społeczeństwa. | | Reformy podatkowe zakładające
  stopniowe
  zmniejszenie opodatkowania pracy powinny być ukierunkowane na usuwanie
  nieuzasadnionych
  przeszkód i
  nadmiernej biurokracji oraz stwarzanie zachęt
  do uczestnictwa w rynku pracy, zwłaszcza w odniesieniu do osób najbardziej oddalonych od rynku pracy,
  przy jednoczesnym zapewnieniu, by zmiany systemu podatkowego nie zagrażały trwałości państwa opiekuńczego
  . Państwa członkowskie powinny wspierać środowisko pracy dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych
  i starszych pracowników
  , mianowicie poprzez działania z zakresu pomocy finansowej i ukierunkowane usługi umożliwiające osobom niepełnosprawnym udział w rynku pracy i w życiu
  całego
  społeczeństwa.
  Państwa członkowskie i Komisja powinny promować wspierane zatrudnienie na otwartym rynku pracy sprzyjającym włączeniu społecznemu. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Reformy podatkowe zakładające zmniejszenie opodatkowania pracy powinny być ukierunkowane na usuwanie przeszkód i 
  czynników zniechęcających
  do uczestnictwa w rynku pracy, zwłaszcza w odniesieniu do osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Państwa członkowskie powinny wspierać środowisko pracy dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych, mianowicie poprzez działania z zakresu pomocy finansowej i ukierunkowane usługi umożliwiające osobom niepełnosprawnym udział w rynku pracy i w życiu społeczeństwa.

Reformy podatkowe zakładające
  stopniowe
  zmniejszenie opodatkowania pracy powinny być ukierunkowane na usuwanie
  nieuzasadnionych
  przeszkód i
  nadmiernej biurokracji oraz stwarzanie zachęt
  do uczestnictwa w rynku pracy, zwłaszcza w odniesieniu do osób najbardziej oddalonych od rynku pracy,
  przy jednoczesnym zapewnieniu, by zmiany systemu podatkowego nie zagrażały trwałości państwa opiekuńczego
  . Państwa członkowskie powinny wspierać środowisko pracy dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych
  i starszych pracowników
  , mianowicie poprzez działania z zakresu pomocy finansowej i ukierunkowane usługi umożliwiające osobom niepełnosprawnym udział w rynku pracy i w życiu
  całego
  społeczeństwa.
  Państwa członkowskie i Komisja powinny promować wspierane zatrudnienie na otwartym rynku pracy sprzyjającym włączeniu społecznemu.

Poprawka 24

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 6 – akapit 5

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Należy wyeliminować przeszkody w udziale w rynku pracy oraz w systemie przebiegu i oceny kariery, aby zapewnić równość płci i większy udział kobiet w rynku pracy, również dzięki równości wynagrodzeń za taką samą pracę.
  Należy promować godzenie życia zawodowego z rodzinnym, szczególnie poprzez dostęp do ofert opieki długoterminowej
  i 
  przystępnej cenowo wczesnej edukacji
  i 
  opieki nad dzieckiem
  . Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby rodzice oraz osoby pełniące obowiązki opiekunów mieli dostęp do odpowiednich urlopów ze względów rodzinnych oraz do elastycznej organizacji pracy w celu godzenia życia zawodowego z rodzinnym, oraz powinny promować równe wykorzystanie tych rozwiązań przez kobiety i mężczyzn. | | Należy wyeliminować przeszkody w udziale w rynku pracy oraz w systemie przebiegu i oceny kariery, aby zapewnić równość płci i większy udział kobiet w rynku pracy, również dzięki równości wynagrodzeń za taką samą pracę
  we wszystkich sektorach i zawodach
  .
  Państwa członkowskie powinny opracować i wdrożyć politykę w zakresie przejrzystości płac i audytów płac w celu wyeliminowania różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn. Państwa członkowskie mają egzekwować dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/54/WE

   (17),
  nakładając skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary na pracodawców, którzy wypłacają różne wynagrodzenie za tę samą pracę w zależności od tego, czy wykonuje ją mężczyzna czy kobieta. Należy zagwarantować wszystkim osobom możliwość godzenia życia zawodowego, prywatnego i rodzinnego
  . Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby rodzice oraz osoby pełniące obowiązki opiekunów mieli dostęp do odpowiednich urlopów ze względów rodzinnych
  i urlopów opiekuńczych, do przystępnej cenowo, dobrej jakości opieki długoterminowej
  oraz
  wczesnej edukacji i opieki nad dziećmi, a także
  do elastycznej,
  zorientowanej na potrzeby pracownika
  organizacji pracy,
  na przykład telepracy i inteligentnej organizacji pracy
  , w celu godzenia życia zawodowego z rodzinnym, oraz powinny promować równe wykorzystanie tych rozwiązań przez kobiety i mężczyzn.
  Państwa członkowskie powinny zapewnić wsparcie dla opiekunów, którzy są zmuszeni ograniczyć lub zakończyć działalność zawodową, aby móc sprawować nad kimś odpowiednią opiekę. |
| | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Należy wyeliminować przeszkody w udziale w rynku pracy oraz w systemie przebiegu i oceny kariery, aby zapewnić równość płci i większy udział kobiet w rynku pracy, również dzięki równości wynagrodzeń za taką samą pracę.
  Należy promować godzenie życia zawodowego z rodzinnym, szczególnie poprzez dostęp do ofert opieki długoterminowej
  i 
  przystępnej cenowo wczesnej edukacji
  i 
  opieki nad dzieckiem
  . Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby rodzice oraz osoby pełniące obowiązki opiekunów mieli dostęp do odpowiednich urlopów ze względów rodzinnych oraz do elastycznej organizacji pracy w celu godzenia życia zawodowego z rodzinnym, oraz powinny promować równe wykorzystanie tych rozwiązań przez kobiety i mężczyzn.

Należy wyeliminować przeszkody w udziale w rynku pracy oraz w systemie przebiegu i oceny kariery, aby zapewnić równość płci i większy udział kobiet w rynku pracy, również dzięki równości wynagrodzeń za taką samą pracę
  we wszystkich sektorach i zawodach
  .
  Państwa członkowskie powinny opracować i wdrożyć politykę w zakresie przejrzystości płac i audytów płac w celu wyeliminowania różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn. Państwa członkowskie mają egzekwować dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/54/WE

   (17),
  nakładając skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary na pracodawców, którzy wypłacają różne wynagrodzenie za tę samą pracę w zależności od tego, czy wykonuje ją mężczyzna czy kobieta. Należy zagwarantować wszystkim osobom możliwość godzenia życia zawodowego, prywatnego i rodzinnego
  . Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby rodzice oraz osoby pełniące obowiązki opiekunów mieli dostęp do odpowiednich urlopów ze względów rodzinnych
  i urlopów opiekuńczych, do przystępnej cenowo, dobrej jakości opieki długoterminowej
  oraz
  wczesnej edukacji i opieki nad dziećmi, a także
  do elastycznej,
  zorientowanej na potrzeby pracownika
  organizacji pracy,
  na przykład telepracy i inteligentnej organizacji pracy
  , w celu godzenia życia zawodowego z rodzinnym, oraz powinny promować równe wykorzystanie tych rozwiązań przez kobiety i mężczyzn.
  Państwa członkowskie powinny zapewnić wsparcie dla opiekunów, którzy są zmuszeni ograniczyć lub zakończyć działalność zawodową, aby móc sprawować nad kimś odpowiednią opiekę.

Poprawka 25

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 7 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Celem polityki powinno być lepsze dostosowywanie umiejętności do potrzeb rynku pracy i wspieranie zrównoważonych przemian. Państwa członkowskie powinny skutecznie aktywizować tych, którzy mogą uczestniczyć w rynku pracy oraz umożliwiać im to uczestnictwo. Państwa członkowskie powinny prowadzić bardziej aktywną politykę dotyczącą rynku pracy, zwiększając
  swoje
  ukierunkowanie na cele, działania informacyjne, zasięg tej polityki oraz
  lepiej wiążąc ją ze wsparciem dochodu, opierając się na prawach
  i 
  obowiązkach osób
  bezrobotnych
  do aktywnego poszukiwania pracy
  . Celem państw członkowskich powinny być sprawniejsze publiczne służby zatrudnienia, które zapewnią osobom poszukującym pracy terminowe i dostosowane wsparcie, będą wspierać popyt na rynku pracy oraz realizację zarządzania opartego na wynikach. | | Celem polityki powinno być lepsze dostosowywanie umiejętności do potrzeb rynku pracy i wspieranie zrównoważonych przemian,
  tak aby pracownicy mogli rozwijać karierę zawodową
  . Państwa członkowskie powinny skutecznie aktywizować tych, którzy mogą uczestniczyć w rynku pracy oraz umożliwiać im to uczestnictwo,
  oferując indywidualne wsparcie i usługi zintegrowane w ramach szerszego podejścia polegającego na aktywnej integracji
  . Państwa członkowskie powinny prowadzić bardziej aktywną politykę dotyczącą rynku pracy, zwiększając
  jej finansowanie
  , ukierunkowanie na cele, działania informacyjne, zasięg tej polityki oraz
  zapewniając odpowiednie wsparcie dochodu dla osób bezrobotnych podczas poszukiwania pracy i biorąc pod uwagę prawa
  i
  obowiązki
  bezrobotnych.
  Obejmuje to współpracę z partnerami społecznymi i innymi właściwymi zainteresowanymi podmiotami, w tym organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w celu zwiększenia skuteczności i rozliczalności tych polityk
  . Celem państw członkowskich powinny być sprawniejsze,
  powiązane ze sobą, dobrej jakości
  publiczne służby zatrudnienia, które zapewnią osobom poszukującym pracy terminowe i dostosowane wsparcie
  i umożliwią im szukanie pracy w całej Unii
  , będą wspierać popyt na rynku pracy oraz realizację zarządzania opartego na wynikach. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Celem polityki powinno być lepsze dostosowywanie umiejętności do potrzeb rynku pracy i wspieranie zrównoważonych przemian. Państwa członkowskie powinny skutecznie aktywizować tych, którzy mogą uczestniczyć w rynku pracy oraz umożliwiać im to uczestnictwo. Państwa członkowskie powinny prowadzić bardziej aktywną politykę dotyczącą rynku pracy, zwiększając
  swoje
  ukierunkowanie na cele, działania informacyjne, zasięg tej polityki oraz
  lepiej wiążąc ją ze wsparciem dochodu, opierając się na prawach
  i 
  obowiązkach osób
  bezrobotnych
  do aktywnego poszukiwania pracy
  . Celem państw członkowskich powinny być sprawniejsze publiczne służby zatrudnienia, które zapewnią osobom poszukującym pracy terminowe i dostosowane wsparcie, będą wspierać popyt na rynku pracy oraz realizację zarządzania opartego na wynikach.

Celem polityki powinno być lepsze dostosowywanie umiejętności do potrzeb rynku pracy i wspieranie zrównoważonych przemian,
  tak aby pracownicy mogli rozwijać karierę zawodową
  . Państwa członkowskie powinny skutecznie aktywizować tych, którzy mogą uczestniczyć w rynku pracy oraz umożliwiać im to uczestnictwo,
  oferując indywidualne wsparcie i usługi zintegrowane w ramach szerszego podejścia polegającego na aktywnej integracji
  . Państwa członkowskie powinny prowadzić bardziej aktywną politykę dotyczącą rynku pracy, zwiększając
  jej finansowanie
  , ukierunkowanie na cele, działania informacyjne, zasięg tej polityki oraz
  zapewniając odpowiednie wsparcie dochodu dla osób bezrobotnych podczas poszukiwania pracy i biorąc pod uwagę prawa
  i
  obowiązki
  bezrobotnych.
  Obejmuje to współpracę z partnerami społecznymi i innymi właściwymi zainteresowanymi podmiotami, w tym organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w celu zwiększenia skuteczności i rozliczalności tych polityk
  . Celem państw członkowskich powinny być sprawniejsze,
  powiązane ze sobą, dobrej jakości
  publiczne służby zatrudnienia, które zapewnią osobom poszukującym pracy terminowe i dostosowane wsparcie
  i umożliwią im szukanie pracy w całej Unii
  , będą wspierać popyt na rynku pracy oraz realizację zarządzania opartego na wynikach.

Poprawka 26

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 7 – akapit 3

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Państwa członkowskie powinny zapewnić bezrobotnym właściwe świadczenia wypłacane
  w rozsądnym okresie
  , odpowiednio do opłacanych przez nich składek i zgodnie z krajowymi zasadami kwalifikowalności.
  Tego rodzaju świadczenia nie powinny stanowić czynnika zniechęcającego
  do szybkiego powrotu do zatrudnienia. | | Państwa członkowskie powinny zapewnić bezrobotnym właściwe świadczenia wypłacane
  przez dostatecznie długi okres, umożliwiający znalezienie wysokiej jakości zatrudnienia
  , odpowiednio do opłacanych przez nich składek i zgodnie z krajowymi zasadami kwalifikowalności.
  Takim świadczeniom powinny towarzyszyć aktywne polityki rynku pracy i środki stanowiące zachętę
  do szybkiego powrotu do zatrudnienia
  wysokiej jakości
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie powinny zapewnić bezrobotnym właściwe świadczenia wypłacane
  w rozsądnym okresie
  , odpowiednio do opłacanych przez nich składek i zgodnie z krajowymi zasadami kwalifikowalności.
  Tego rodzaju świadczenia nie powinny stanowić czynnika zniechęcającego
  do szybkiego powrotu do zatrudnienia.

Państwa członkowskie powinny zapewnić bezrobotnym właściwe świadczenia wypłacane
  przez dostatecznie długi okres, umożliwiający znalezienie wysokiej jakości zatrudnienia
  , odpowiednio do opłacanych przez nich składek i zgodnie z krajowymi zasadami kwalifikowalności.
  Takim świadczeniom powinny towarzyszyć aktywne polityki rynku pracy i środki stanowiące zachętę
  do szybkiego powrotu do zatrudnienia
  wysokiej jakości
  .

Poprawka 27

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 7 – akapit 4

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Należy
  promować
  mobilność osób uczących się i pracujących, tak aby wzmacniać umiejętności
  zwiększające zdolność zatrudnienia
  i w pełni wykorzystać potencjał europejskiego rynku pracy. Należy wyeliminować przeszkody dla mobilności w zakresie kształcenia i szkolenia, emerytur zakładowych i indywidualnych
  oraz
  uznawania kwalifikacji. Państwa członkowskie powinny podjąć działania gwarantujące, aby procedury administracyjne nie były czynnikiem zniechęcającym pracowników z innych państw członkowskich do podejmowania aktywnego zatrudnienia lub utrudniającym jego podejmowanie. Powinny one również unikać nadużywania istniejących przepisów i zająć się zjawiskiem ewentualnego drenażu mózgów z niektórych regionów. | | Należy
  zapewnić
  mobilność osób uczących się i pracujących
  jako prawo podstawowe
  , tak aby wzmacniać umiejętności i w pełni wykorzystać potencjał europejskiego rynku pracy.
  Należy również promować mobilność wewnętrzną. Należy
  wyeliminować przeszkody dla mobilności w zakresie kształcenia i szkolenia, emerytur zakładowych i indywidualnych,
  dostępu do zabezpieczenia społecznego i
  uznawania kwalifikacji
  i umiejętności, a także nieproporcjonalne wymogi językowe. Mobilni pracownicy powinni otrzymywać wsparcie, polegające między innymi na zwiększeniu dostępu do praw pracowniczych oraz świadomości tych praw
  . Państwa członkowskie powinny podjąć działania gwarantujące, aby procedury administracyjne nie były czynnikiem zniechęcającym pracowników z innych państw członkowskich do podejmowania aktywnego zatrudnienia lub utrudniającym jego podejmowanie. Powinny one również unikać nadużywania istniejących przepisów i zająć się zjawiskiem ewentualnego drenażu mózgów z niektórych regionów.
  Powinny to osiągnąć przez zwiększanie i wspieranie inwestycji w sektorach mających rzeczywisty potencjał pod względem tworzenia możliwości zatrudnienia wysokiej jakości, na przykład w zielonej gospodarce i gospodarce o obiegu zamkniętym, w sektorze opieki i sektorze cyfrowym. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Należy
  promować
  mobilność osób uczących się i pracujących, tak aby wzmacniać umiejętności
  zwiększające zdolność zatrudnienia
  i w pełni wykorzystać potencjał europejskiego rynku pracy. Należy wyeliminować przeszkody dla mobilności w zakresie kształcenia i szkolenia, emerytur zakładowych i indywidualnych
  oraz
  uznawania kwalifikacji. Państwa członkowskie powinny podjąć działania gwarantujące, aby procedury administracyjne nie były czynnikiem zniechęcającym pracowników z innych państw członkowskich do podejmowania aktywnego zatrudnienia lub utrudniającym jego podejmowanie. Powinny one również unikać nadużywania istniejących przepisów i zająć się zjawiskiem ewentualnego drenażu mózgów z niektórych regionów.

Należy
  zapewnić
  mobilność osób uczących się i pracujących
  jako prawo podstawowe
  , tak aby wzmacniać umiejętności i w pełni wykorzystać potencjał europejskiego rynku pracy.
  Należy również promować mobilność wewnętrzną. Należy
  wyeliminować przeszkody dla mobilności w zakresie kształcenia i szkolenia, emerytur zakładowych i indywidualnych,
  dostępu do zabezpieczenia społecznego i
  uznawania kwalifikacji
  i umiejętności, a także nieproporcjonalne wymogi językowe. Mobilni pracownicy powinni otrzymywać wsparcie, polegające między innymi na zwiększeniu dostępu do praw pracowniczych oraz świadomości tych praw
  . Państwa członkowskie powinny podjąć działania gwarantujące, aby procedury administracyjne nie były czynnikiem zniechęcającym pracowników z innych państw członkowskich do podejmowania aktywnego zatrudnienia lub utrudniającym jego podejmowanie. Powinny one również unikać nadużywania istniejących przepisów i zająć się zjawiskiem ewentualnego drenażu mózgów z niektórych regionów.
  Powinny to osiągnąć przez zwiększanie i wspieranie inwestycji w sektorach mających rzeczywisty potencjał pod względem tworzenia możliwości zatrudnienia wysokiej jakości, na przykład w zielonej gospodarce i gospodarce o obiegu zamkniętym, w sektorze opieki i sektorze cyfrowym.

Poprawka 28

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 7 – akapit 5

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Zgodnie z krajowymi praktykami i aby osiągnąć bardziej skuteczny dialog społeczny i lepsze efekty społeczno-gospodarcze, państwa członkowskie powinny zapewnić terminowe i konstruktywne zaangażowanie partnerów społecznych w opracowywanie
  i
   realizację polityki gospodarczej, społecznej i zatrudnienia, jak i reform w tym zakresie, również poprzez wspieranie budowania zdolności partnerów społecznych. Należy zachęcać partnerów społecznych do negocjowania i zawierania układów zbiorowych w sprawach, które ich dotyczą, z poszanowaniem ich autonomii i prawa do podejmowania działań zbiorowych. | | Zgodnie z krajowymi praktykami
  oraz zasadami partnerstwa
  i aby osiągnąć bardziej skuteczny dialog społeczny i
  obywatelski oraz
   lepsze efekty społeczno-gospodarcze, państwa członkowskie powinny zapewnić terminowe,
  faktyczne
  i konstruktywne zaangażowanie partnerów społecznych
  i organizacji społeczeństwa obywatelskiego
  w opracowywanie, realizację
  i ocenę
  polityki gospodarczej, społecznej i zatrudnienia, jak i reform w tym zakresie
  na wszystkich etapach procesu
  , również poprzez wspieranie budowania zdolności partnerów społecznych
  i organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Takie zaangażowanie powinno wykraczać poza same konsultacje z zainteresowanymi podmiotami
  . Należy zachęcać partnerów społecznych do negocjowania i zawierania układów zbiorowych w sprawach, które ich dotyczą, z poszanowaniem ich autonomii i prawa do podejmowania działań zbiorowych.
  Pracownicy zatrudnieni na podstawie nietypowych umów o pracę i samozatrudnieni powinni również mieć możliwość korzystania z prawa do organizowania się i prowadzenia negocjacji zbiorowych. Państwa członkowskie powinny podjąć środki w celu wzmocnienia roli partnerów społecznych. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Zgodnie z krajowymi praktykami i aby osiągnąć bardziej skuteczny dialog społeczny i lepsze efekty społeczno-gospodarcze, państwa członkowskie powinny zapewnić terminowe i konstruktywne zaangażowanie partnerów społecznych w opracowywanie
  i
   realizację polityki gospodarczej, społecznej i zatrudnienia, jak i reform w tym zakresie, również poprzez wspieranie budowania zdolności partnerów społecznych. Należy zachęcać partnerów społecznych do negocjowania i zawierania układów zbiorowych w sprawach, które ich dotyczą, z poszanowaniem ich autonomii i prawa do podejmowania działań zbiorowych.

Zgodnie z krajowymi praktykami
  oraz zasadami partnerstwa
  i aby osiągnąć bardziej skuteczny dialog społeczny i
  obywatelski oraz
   lepsze efekty społeczno-gospodarcze, państwa członkowskie powinny zapewnić terminowe,
  faktyczne
  i konstruktywne zaangażowanie partnerów społecznych
  i organizacji społeczeństwa obywatelskiego
  w opracowywanie, realizację
  i ocenę
  polityki gospodarczej, społecznej i zatrudnienia, jak i reform w tym zakresie
  na wszystkich etapach procesu
  , również poprzez wspieranie budowania zdolności partnerów społecznych
  i organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Takie zaangażowanie powinno wykraczać poza same konsultacje z zainteresowanymi podmiotami
  . Należy zachęcać partnerów społecznych do negocjowania i zawierania układów zbiorowych w sprawach, które ich dotyczą, z poszanowaniem ich autonomii i prawa do podejmowania działań zbiorowych.
  Pracownicy zatrudnieni na podstawie nietypowych umów o pracę i samozatrudnieni powinni również mieć możliwość korzystania z prawa do organizowania się i prowadzenia negocjacji zbiorowych. Państwa członkowskie powinny podjąć środki w celu wzmocnienia roli partnerów społecznych.

Poprawka 29

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 8 – tytuł

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Wytyczna 8: Promowanie równości szans dla wszystkich, wspieranie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa | | Wytyczna 8: Promowanie równości
  i równych
  szans dla wszystkich
  oraz niedyskryminacji
  , wspieranie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wytyczna 8: Promowanie równości szans dla wszystkich, wspieranie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa

Wytyczna 8: Promowanie równości
  i równych
  szans dla wszystkich
  oraz niedyskryminacji
  , wspieranie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa

Poprawka 30

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 8 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Państwa członkowskie powinny promować rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu, otwarte dla wszystkich.
  Aby to osiągnąć powinny wdrażać skuteczne środki mające
  na
  celu promowanie polityki równości szans dla grup
  niedostatecznie
  reprezentowanych na rynku pracy
  . Powinny zapewnić równe traktowanie w dziedzinie zatrudnienia, ochrony socjalnej, edukacji, a także dostępu do towarów i usług bez względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek
  lub
  orientację seksualną. | | Państwa członkowskie
  we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi
  powinny
  wprowadzać skuteczne środki zwalczania wszelkich form dyskryminacji oraz
  promować
  równe szanse uczestnictwa w społeczeństwie dla wszystkich. Takie środki powinny obejmować środki promujące
  rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu, otwarte dla wszystkich,
  w tym za pomocą środków mających zwalczać dyskryminację w zakresie dostępu do rynku pracy oraz dyskryminację
  na
  rynku pracy, aby wspierać osoby, które są dyskryminowane
  , niedostatecznie
  reprezentowane lub znajdują się w trudnej sytuacji
  .
  Państwa członkowskie
  powinny zapewnić równe traktowanie
  oraz zwalczać wszelkie formy dyskryminacji
  w dziedzinie zatrudnienia, ochrony socjalnej, edukacji, a także dostępu do towarów i usług bez względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek, orientację seksualną
  lub status społeczno-ekonomiczny. W tym celu nieodzowne są konkretne środki wpierające osoby znajdujące się w trudnej sytuacji i środki te powinny być wsparte odpowiednim finansowaniem, aby zapobiec ewentualnemu konkurowaniu zainteresowanych beneficjentów o zasoby. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie powinny promować rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu, otwarte dla wszystkich.
  Aby to osiągnąć powinny wdrażać skuteczne środki mające
  na
  celu promowanie polityki równości szans dla grup
  niedostatecznie
  reprezentowanych na rynku pracy
  . Powinny zapewnić równe traktowanie w dziedzinie zatrudnienia, ochrony socjalnej, edukacji, a także dostępu do towarów i usług bez względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek
  lub
  orientację seksualną.

Państwa członkowskie
  we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi
  powinny
  wprowadzać skuteczne środki zwalczania wszelkich form dyskryminacji oraz
  promować
  równe szanse uczestnictwa w społeczeństwie dla wszystkich. Takie środki powinny obejmować środki promujące
  rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu, otwarte dla wszystkich,
  w tym za pomocą środków mających zwalczać dyskryminację w zakresie dostępu do rynku pracy oraz dyskryminację
  na
  rynku pracy, aby wspierać osoby, które są dyskryminowane
  , niedostatecznie
  reprezentowane lub znajdują się w trudnej sytuacji
  .
  Państwa członkowskie
  powinny zapewnić równe traktowanie
  oraz zwalczać wszelkie formy dyskryminacji
  w dziedzinie zatrudnienia, ochrony socjalnej, edukacji, a także dostępu do towarów i usług bez względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek, orientację seksualną
  lub status społeczno-ekonomiczny. W tym celu nieodzowne są konkretne środki wpierające osoby znajdujące się w trudnej sytuacji i środki te powinny być wsparte odpowiednim finansowaniem, aby zapobiec ewentualnemu konkurowaniu zainteresowanych beneficjentów o zasoby.

Poprawka 31

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 8 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Państwa członkowskie powinny
  zmodernizować
  systemy ochrony socjalnej, zapewniając skuteczną, wydajną i adekwatną ochronę socjalną na wszystkich etapach życia człowieka, przyczyniając się do włączenia społecznego i awansu społecznego, zachęcając do uczestnictwa w rynku pracy oraz zapobiegając nierównościom, również poprzez opracowywanie systemów podatkowych i systemów zabezpieczenia społecznego.
  Modernizacja
  systemów ochrony socjalnej
  powinna
  doprowadzić do ich stabilności, adekwatności i 
  jakości oraz lepszego dostępu do nich
  . | | Państwa członkowskie powinny
  ulepszyć
  systemy ochrony socjalnej, zapewniając skuteczną, wydajną i adekwatną ochronę socjalną na wszystkich etapach życia człowieka,
  w tym dla pracowników samozatrudnionych
  , przyczyniając się do włączenia społecznego i awansu społecznego, zachęcając do uczestnictwa w rynku pracy oraz zapobiegając nierównościom, również poprzez opracowywanie systemów podatkowych i systemów zabezpieczenia społecznego.
  Poprawa
  systemów ochrony socjalnej
  i innowacje w nich powinny
  doprowadzić do
  lepszego dostępu do tych systemów oraz
  ich
  większej dostępności
  , stabilności, adekwatności i 
  wyższej jakości
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie powinny
  zmodernizować
  systemy ochrony socjalnej, zapewniając skuteczną, wydajną i adekwatną ochronę socjalną na wszystkich etapach życia człowieka, przyczyniając się do włączenia społecznego i awansu społecznego, zachęcając do uczestnictwa w rynku pracy oraz zapobiegając nierównościom, również poprzez opracowywanie systemów podatkowych i systemów zabezpieczenia społecznego.
  Modernizacja
  systemów ochrony socjalnej
  powinna
  doprowadzić do ich stabilności, adekwatności i 
  jakości oraz lepszego dostępu do nich
  .

Państwa członkowskie powinny
  ulepszyć
  systemy ochrony socjalnej, zapewniając skuteczną, wydajną i adekwatną ochronę socjalną na wszystkich etapach życia człowieka,
  w tym dla pracowników samozatrudnionych
  , przyczyniając się do włączenia społecznego i awansu społecznego, zachęcając do uczestnictwa w rynku pracy oraz zapobiegając nierównościom, również poprzez opracowywanie systemów podatkowych i systemów zabezpieczenia społecznego.
  Poprawa
  systemów ochrony socjalnej
  i innowacje w nich powinny
  doprowadzić do
  lepszego dostępu do tych systemów oraz
  ich
  większej dostępności
  , stabilności, adekwatności i 
  wyższej jakości
  .

Poprawka 32

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 8 – akapit 3

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Państwa członkowskie powinny opracować i wdrożyć zintegrowane strategie prewencyjne łączące trzy aspekty aktywnego włączenia: odpowiednie wsparcie dochodu, rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu oraz dostęp do usług wysokiej jakości. Systemy ochrony socjalnej powinny zapewnić
  prawo do odpowiedniego dochodu minimalnego
  każdemu, kto nie dysponuje wystarczającymi zasobami, oraz promować włączenie społeczne poprzez zachęcanie do aktywnego uczestnictwa w rynku pracy i w społeczeństwie. | | Państwa członkowskie powinny opracować i wdrożyć zintegrowane strategie prewencyjne łączące trzy aspekty aktywnego włączenia: odpowiednie wsparcie dochodu, rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu oraz dostęp do usług wysokiej jakości
  dopasowanych do indywidualnych potrzeb
  . Systemy ochrony socjalnej powinny zapewnić
  odpowiedni dochód minimalny
  każdemu, kto nie dysponuje wystarczającymi zasobami, oraz promować włączenie społeczne poprzez zachęcanie do aktywnego uczestnictwa w rynku pracy i w społeczeństwie. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie powinny opracować i wdrożyć zintegrowane strategie prewencyjne łączące trzy aspekty aktywnego włączenia: odpowiednie wsparcie dochodu, rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu oraz dostęp do usług wysokiej jakości. Systemy ochrony socjalnej powinny zapewnić
  prawo do odpowiedniego dochodu minimalnego
  każdemu, kto nie dysponuje wystarczającymi zasobami, oraz promować włączenie społeczne poprzez zachęcanie do aktywnego uczestnictwa w rynku pracy i w społeczeństwie.

Państwa członkowskie powinny opracować i wdrożyć zintegrowane strategie prewencyjne łączące trzy aspekty aktywnego włączenia: odpowiednie wsparcie dochodu, rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu oraz dostęp do usług wysokiej jakości
  dopasowanych do indywidualnych potrzeb
  . Systemy ochrony socjalnej powinny zapewnić
  odpowiedni dochód minimalny
  każdemu, kto nie dysponuje wystarczającymi zasobami, oraz promować włączenie społeczne poprzez zachęcanie do aktywnego uczestnictwa w rynku pracy i w społeczeństwie.

Poprawka 33

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 8 – akapit 3 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| | | Podobnie państwa członkowskie, przy wsparciu ze strony Komisji, powinny promować aktywny udział organizacji pozarządowych specjalizujących się w zwalczaniu ubóstwa oraz organizacji zrzeszających osoby doświadczające ubóstwa w opracowaniu polityk mających na celu ograniczanie ubóstwa i wykluczenia społecznego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Podobnie państwa członkowskie, przy wsparciu ze strony Komisji, powinny promować aktywny udział organizacji pozarządowych specjalizujących się w zwalczaniu ubóstwa oraz organizacji zrzeszających osoby doświadczające ubóstwa w opracowaniu polityk mających na celu ograniczanie ubóstwa i wykluczenia społecznego.

Poprawka 34

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 8 – akapit 4

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Kluczowe znaczenie dla zapewnienia równości szans
  mają usługi, takie
  jak opieka nad dziećmi, opieka pozaszkolna, kształcenie, szkolenie, mieszkalnictwo, usługi zdrowotne i opieka długoterminowa, w tym dla dzieci i młodych osób, które są
  dostępne
  oraz
  charakteryzują się wysoką jakością
  i 
  przystępnością
  . Należy zwrócić
  szczególna
  uwagę na zwalczanie ubóstwa,
  wykluczenie społeczne oraz
  zmniejszanie ubóstwa pracujących. Państwa członkowskie powinny zapewnić każdemu dostęp do podstawowych usług, w tym wody, urządzeń sanitarnych, energii, transportu, usług finansowych i usług łączności cyfrowej. Osobom będącym w potrzebie
  i
   znajdującym się w trudnej sytuacji państwa członkowskie powinny zapewnić dostęp do odpowiedniej pomocy mieszkaniowej oraz prawo do odpowiedniej pomocy i ochrony przed przymusową eksmisją. Należy odpowiednio podejść do zjawiska bezdomności. Należy uwzględnić szczególne potrzeby osób niepełnosprawnych. | | Kluczowe znaczenie dla zapewnienia równości szans
  ma dostęp do usług takich
  jak opieka nad dziećmi, opieka pozaszkolna, kształcenie, szkolenie, mieszkalnictwo, usługi zdrowotne,
  rehabilitacja
  i opieka długoterminowa,
  które charakteryzują się wysoką jakością i przystępnością, a także dostępność tych usług
  , w tym dla dzieci i młodych osób
  oraz mniejszości etnicznych i migrantów. Dzieci żyjące w ubóstwie powinny mieć dostęp do opieki zdrowotnej, edukacji i opieki
  , które są
  bezpłatne
  , oraz
  do godziwych warunków mieszkaniowych
  i
  właściwego żywienia
  . Należy zwrócić
  szczególną
  uwagę na zwalczanie ubóstwa
  i wykluczenia społecznego, w tym
  zmniejszanie ubóstwa pracujących,
  oraz dyskryminacji
  . Państwa członkowskie powinny zapewnić każdemu dostęp do podstawowych usług
  oraz ich przystępność cenową
  , w tym
  kształcenia, opieki zdrowotnej, mieszkań, czystej
  wody, urządzeń sanitarnych, energii, transportu, usług finansowych i usług łączności cyfrowej. Osobom będącym w potrzebie
  lub
   znajdującym się w trudnej sytuacji państwa członkowskie powinny zapewnić dostęp do odpowiedniej pomocy mieszkaniowej oraz prawo do odpowiedniej pomocy i ochrony przed przymusową eksmisją. Należy odpowiednio podejść do zjawiska bezdomności. Należy uwzględnić szczególne potrzeby
  oraz potencjał
  osób niepełnosprawnych.
  W tym celu państwa członkowskie powinny między innymi dokonać przeglądu systemów oceny niepełnosprawności, aby uniknąć tworzenia barier w dostępie do rynku pracy. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Kluczowe znaczenie dla zapewnienia równości szans
  mają usługi, takie
  jak opieka nad dziećmi, opieka pozaszkolna, kształcenie, szkolenie, mieszkalnictwo, usługi zdrowotne i opieka długoterminowa, w tym dla dzieci i młodych osób, które są
  dostępne
  oraz
  charakteryzują się wysoką jakością
  i 
  przystępnością
  . Należy zwrócić
  szczególna
  uwagę na zwalczanie ubóstwa,
  wykluczenie społeczne oraz
  zmniejszanie ubóstwa pracujących. Państwa członkowskie powinny zapewnić każdemu dostęp do podstawowych usług, w tym wody, urządzeń sanitarnych, energii, transportu, usług finansowych i usług łączności cyfrowej. Osobom będącym w potrzebie
  i
   znajdującym się w trudnej sytuacji państwa członkowskie powinny zapewnić dostęp do odpowiedniej pomocy mieszkaniowej oraz prawo do odpowiedniej pomocy i ochrony przed przymusową eksmisją. Należy odpowiednio podejść do zjawiska bezdomności. Należy uwzględnić szczególne potrzeby osób niepełnosprawnych.

Kluczowe znaczenie dla zapewnienia równości szans
  ma dostęp do usług takich
  jak opieka nad dziećmi, opieka pozaszkolna, kształcenie, szkolenie, mieszkalnictwo, usługi zdrowotne,
  rehabilitacja
  i opieka długoterminowa,
  które charakteryzują się wysoką jakością i przystępnością, a także dostępność tych usług
  , w tym dla dzieci i młodych osób
  oraz mniejszości etnicznych i migrantów. Dzieci żyjące w ubóstwie powinny mieć dostęp do opieki zdrowotnej, edukacji i opieki
  , które są
  bezpłatne
  , oraz
  do godziwych warunków mieszkaniowych
  i
  właściwego żywienia
  . Należy zwrócić
  szczególną
  uwagę na zwalczanie ubóstwa
  i wykluczenia społecznego, w tym
  zmniejszanie ubóstwa pracujących,
  oraz dyskryminacji
  . Państwa członkowskie powinny zapewnić każdemu dostęp do podstawowych usług
  oraz ich przystępność cenową
  , w tym
  kształcenia, opieki zdrowotnej, mieszkań, czystej
  wody, urządzeń sanitarnych, energii, transportu, usług finansowych i usług łączności cyfrowej. Osobom będącym w potrzebie
  lub
   znajdującym się w trudnej sytuacji państwa członkowskie powinny zapewnić dostęp do odpowiedniej pomocy mieszkaniowej oraz prawo do odpowiedniej pomocy i ochrony przed przymusową eksmisją. Należy odpowiednio podejść do zjawiska bezdomności. Należy uwzględnić szczególne potrzeby
  oraz potencjał
  osób niepełnosprawnych.
  W tym celu państwa członkowskie powinny między innymi dokonać przeglądu systemów oceny niepełnosprawności, aby uniknąć tworzenia barier w dostępie do rynku pracy.

Poprawka 35

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 8 – akapit 4 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| | | Państwa członkowskie powinny dopilnować, by pracodawcy zatrudniający osoby niepełnosprawne otrzymywali odpowiednie wsparcie i doradztwo. Należy promować i wspierać świadczenie osobom niepełnosprawnym indywidualnej pomocy w edukacji i przez służby zatrudnienia. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie powinny dopilnować, by pracodawcy zatrudniający osoby niepełnosprawne otrzymywali odpowiednie wsparcie i doradztwo. Należy promować i wspierać świadczenie osobom niepełnosprawnym indywidualnej pomocy w edukacji i przez służby zatrudnienia.

Poprawka 36

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 8 – akapit 5

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| Państwa członkowskie powinny zapewnić prawo do terminowego dostępu do przystępnych cenowo usług opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, zapewniając ich stabilność w perspektywie długoterminowej. | | Państwa członkowskie powinny zapewnić prawo do terminowego dostępu do przystępnych cenowo
  i dostępnych
  usług opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, zapewniając ich stabilność w perspektywie długoterminowej. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie powinny zapewnić prawo do terminowego dostępu do przystępnych cenowo usług opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, zapewniając ich stabilność w perspektywie długoterminowej.

Państwa członkowskie powinny zapewnić prawo do terminowego dostępu do przystępnych cenowo
  i dostępnych
  usług opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, zapewniając ich stabilność w perspektywie długoterminowej.

Poprawka 37

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik – wytyczna 8 – akapit 6

| Tekst proponowany przez Komisję | | Poprawka |
| --- | --- | --- |
| W kontekście wydłużenia życia ludzkiego i zmian demograficznych
  państwa członkowskie powinny zapewnić stabilność i adekwatność systemów emerytalnych dla kobiet i mężczyzn, zapewniając równe szanse osobom zatrudnionym i samozatrudnionym –
  kobietom i mężczyznom
  , w nabywaniu praw emerytalnych, w 
  tym poprzez dodatkowe programy emerytalne
  ,
  umożliwiające godne życie
  . Reformy systemów emerytalnych powinny być
  wspierane działaniami
  na
  rzecz wydłużania aktywności zawodowej i podnoszenia rzeczywistego wieku przejścia
  na
  emeryturę, np. działaniami ograniczającymi wczesne opuszczanie rynku pracy oraz podnoszącymi ustawowy wiek emerytalny
  ,
  co pozwoli na odzwierciedlenie przedłużenia średniego trwania życia
  . Państwa członkowskie powinny nawiązać konstruktywny dialog z 
  odpowiednimi zainteresowanymi stronami
  oraz umożliwić odpowiednie wprowadzanie reform. | | Państwa członkowskie powinny
  w trybie pilnym
  zapewnić stabilność i adekwatność systemów emerytalnych dla kobiet i mężczyzn, zapewniając równe szanse
  wszystkim
  osobom zatrudnionym i samozatrudnionym w nabywaniu
  odpowiednich ustawowych
  praw emerytalnych
  umożliwiających godne życie oraz mających zapewnić starszym osobom odpowiedni dochód w wysokości co najmniej powyżej progu ubóstwa. Należy zapewnić niedyskryminacyjny dostęp do dodatkowych programów emerytalnych, które mogą służyć jako uzupełnienie pewnych emerytur ustawowych. W zależności od krajowych rozwiązań instytucjonalnych i przepisów krajowych państw członkowskich emerytury oparte tylko na pierwszym filarze lub w połączeniu z drugim filarem powinny zapewniać adekwatne dochody zastępcze oparte na poprzednich zarobkach pracownika. Państwa członkowskie powinny uznawać odpowiednie uprawnienia emerytalne osób
  ,
  które znajdowały się poza rynkiem pracy w związku ze świadczeniem opieki nieformalnej
  . Reformy systemów emerytalnych,
  w tym ewentualne podniesienie faktycznego wieku emerytalnego
  , powinny być
  oparte
  na
  strategiach aktywnego i zdrowego starzenia się oraz wspierane działaniami
  na
  rzecz wydłużania aktywności zawodowej osób, które chcą pracować dłużej. Pracownicy, którzy są w wieku przedemerytalnym, powinni mieć możliwość dobrowolnego zmniejszenia wymiaru czasu pracy.
  Państwa członkowskie powinny nawiązać konstruktywny dialog z 
  partnerami społecznymi i społeczeństwem obywatelskim
  oraz umożliwić odpowiednie wprowadzanie
  wszystkich
  reform. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W kontekście wydłużenia życia ludzkiego i zmian demograficznych
  państwa członkowskie powinny zapewnić stabilność i adekwatność systemów emerytalnych dla kobiet i mężczyzn, zapewniając równe szanse osobom zatrudnionym i samozatrudnionym –
  kobietom i mężczyznom
  , w nabywaniu praw emerytalnych, w 
  tym poprzez dodatkowe programy emerytalne
  ,
  umożliwiające godne życie
  . Reformy systemów emerytalnych powinny być
  wspierane działaniami
  na
  rzecz wydłużania aktywności zawodowej i podnoszenia rzeczywistego wieku przejścia
  na
  emeryturę, np. działaniami ograniczającymi wczesne opuszczanie rynku pracy oraz podnoszącymi ustawowy wiek emerytalny
  ,
  co pozwoli na odzwierciedlenie przedłużenia średniego trwania życia
  . Państwa członkowskie powinny nawiązać konstruktywny dialog z 
  odpowiednimi zainteresowanymi stronami
  oraz umożliwić odpowiednie wprowadzanie reform.

Państwa członkowskie powinny
  w trybie pilnym
  zapewnić stabilność i adekwatność systemów emerytalnych dla kobiet i mężczyzn, zapewniając równe szanse
  wszystkim
  osobom zatrudnionym i samozatrudnionym w nabywaniu
  odpowiednich ustawowych
  praw emerytalnych
  umożliwiających godne życie oraz mających zapewnić starszym osobom odpowiedni dochód w wysokości co najmniej powyżej progu ubóstwa. Należy zapewnić niedyskryminacyjny dostęp do dodatkowych programów emerytalnych, które mogą służyć jako uzupełnienie pewnych emerytur ustawowych. W zależności od krajowych rozwiązań instytucjonalnych i przepisów krajowych państw członkowskich emerytury oparte tylko na pierwszym filarze lub w połączeniu z drugim filarem powinny zapewniać adekwatne dochody zastępcze oparte na poprzednich zarobkach pracownika. Państwa członkowskie powinny uznawać odpowiednie uprawnienia emerytalne osób
  ,
  które znajdowały się poza rynkiem pracy w związku ze świadczeniem opieki nieformalnej
  . Reformy systemów emerytalnych,
  w tym ewentualne podniesienie faktycznego wieku emerytalnego
  , powinny być
  oparte
  na
  strategiach aktywnego i zdrowego starzenia się oraz wspierane działaniami
  na
  rzecz wydłużania aktywności zawodowej osób, które chcą pracować dłużej. Pracownicy, którzy są w wieku przedemerytalnym, powinni mieć możliwość dobrowolnego zmniejszenia wymiaru czasu pracy.
  Państwa członkowskie powinny nawiązać konstruktywny dialog z 
  partnerami społecznymi i społeczeństwem obywatelskim
  oraz umożliwić odpowiednie wprowadzanie
  wszystkich
  reform.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0355.

(2)  Dz.U. C 265 z 11.8.2017, s. 201.

(3)  Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1–6..

(4)  Dz.U. C 67 z 20.2.2016, s. 1–5..

(5)  Dz.U. C 484 z 24.12.2016, s. 1–6.

(6)  COM(2017)0563 final – 2017/0244 (NLE).

(7)  Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1.

(8)  Dz.U. C 67 z 20.2.2016, s. 1.

(9)  Dz.U. C 484 z 24.12.2016, s. 1.

(10)  COM(2017)0563 final – 2017/0244 (NLE).

(11)  Dz.U. L 308 z 24.11.2010, s. 46-5.

(12)  Dz.U. L 308 z 24.11.2010, s. 46.

(13)  COM(2008)0639 final.

(14)  COM(2008)0639 final.

(15)  Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1–6.

(16)  Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1.

(17)  
  Dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 23).

---

| 18.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/215 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/215

---

P8_TA(2018)0182

Preliminarz dochodów i wydatków na rok budżetowy 2019 – sekcja I – Parlament Europejski

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2019 (2018/2001(BUD))

(2019/C 390/46)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 36, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 36,

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (2),

| — | uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3) (porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3) (porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r.),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (4),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2018 (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2018 (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2017 r. w sprawie stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018 (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2017 r. w sprawie stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018 (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 30 listopada 2017 r. w sprawie wspólnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018, zatwierdzonego przez komitet pojednawczy w ramach procedury budżetowej (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 30 listopada 2017 r. w sprawie wspólnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018, zatwierdzonego przez komitet pojednawczy w ramach procedury budżetowej (7),

| — | uwzględniając sprawozdanie sekretarza generalnego dla Prezydium dotyczące sporządzenia wstępnego projektu preliminarza budżetowego Parlamentu na rok budżetowy 2019, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie sekretarza generalnego dla Prezydium dotyczące sporządzenia wstępnego projektu preliminarza budżetowego Parlamentu na rok budżetowy 2019,

| — | uwzględniając wstępny projekt preliminarza budżetowego sporządzony przez Prezydium w dniu 16 kwietnia 2018 r. zgodnie z art. 25 ust. 7 i art. 96 ust. 1 regulaminu Parlamentu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępny projekt preliminarza budżetowego sporządzony przez Prezydium w dniu 16 kwietnia 2018 r. zgodnie z art. 25 ust. 7 i art. 96 ust. 1 regulaminu Parlamentu,

| — | uwzględniając projekt preliminarza budżetowego sporządzony przez Komisję Budżetową zgodnie z art. 96 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt preliminarza budżetowego sporządzony przez Komisję Budżetową zgodnie z art. 96 ust. 2 Regulaminu,

| — | uwzględniając art. 96 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 96 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0146/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0146/2018),

| A. | mając na uwadze, że niniejsza procedura jest czwartą procedurą budżetową przeprowadzoną całkowicie w nowej kadencji i szóstą objętą wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014–2020; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że niniejsza procedura jest czwartą procedurą budżetową przeprowadzoną całkowicie w nowej kadencji i szóstą objętą wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014–2020;

| B. | mając na uwadze, że budżet na rok 2019, zgodnie z propozycją zawartą w sprawozdaniu sekretarza generalnego, jest przygotowywany w kontekście corocznego zwiększania pułapu dla działu V, w stosunku do inflacji i w sensie wzrostu rzeczywistego, co pozostawi większy margines dla wzrostu i inwestycji, a także umożliwi dalsze wdrażanie strategii politycznych na rzecz oszczędności, poprawy efektywności, a także ukierunkowanych na budżet oparty na wynikach; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że budżet na rok 2019, zgodnie z propozycją zawartą w sprawozdaniu sekretarza generalnego, jest przygotowywany w kontekście corocznego zwiększania pułapu dla działu V, w stosunku do inflacji i w sensie wzrostu rzeczywistego, co pozostawi większy margines dla wzrostu i inwestycji, a także umożliwi dalsze wdrażanie strategii politycznych na rzecz oszczędności, poprawy efektywności, a także ukierunkowanych na budżet oparty na wynikach;

| C. | mając na uwadze, że priorytetowe cele zaproponowane przez sekretarza generalnego dotyczące budżetu na 2019 r. są następujące: kampania wyborcza do Parlamentu Europejskiego w 2019 r., projekty w zakresie bezpieczeństwa, wieloletnie projekty budowlane, rozwój technologii informacyjnych, poprawa usług dla posłów i wspieranie ekologicznego podejścia do transportu; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że priorytetowe cele zaproponowane przez sekretarza generalnego dotyczące budżetu na 2019 r. są następujące: kampania wyborcza do Parlamentu Europejskiego w 2019 r., projekty w zakresie bezpieczeństwa, wieloletnie projekty budowlane, rozwój technologii informacyjnych, poprawa usług dla posłów i wspieranie ekologicznego podejścia do transportu;

| D. | mając na uwadze, że sekretarz generalny zaproponował we wstępnym projekcie preliminarza budżetowego Parlamentu na rok 2019 budżet w wysokości 2 016 644 000 EUR, co oznacza ogólny wzrost o 3,38 % w stosunku do budżetu na rok 2018 (w tym 37,3 mln EUR na zmianę kadencji Parlamentu i 34,3 mln EUR na inne wydatki nadzwyczajne) i wzrost o 18,79 % działu V WRF na lata 2014–2020; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że sekretarz generalny zaproponował we wstępnym projekcie preliminarza budżetowego Parlamentu na rok 2019 budżet w wysokości 2 016 644 000 EUR, co oznacza ogólny wzrost o 3,38 % w stosunku do budżetu na rok 2018 (w tym 37,3 mln EUR na zmianę kadencji Parlamentu i 34,3 mln EUR na inne wydatki nadzwyczajne) i wzrost o 18,79 % działu V WRF na lata 2014–2020;

| E. | mając na uwadze, że prawie dwie trzecie budżetu to wydatki podlegające indeksacji, odpowiadające głównie wynagrodzeniom, emeryturom, kosztom opieki medycznej oraz dodatkom obecnych i byłych posłów (23 %) i pracowników (34 %), jak również budynkom (13%), które to wydatki dostosowywane są zgodnie z regulaminem pracowniczym, statutem posła, indeksacją sektorową lub stopą inflacji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że prawie dwie trzecie budżetu to wydatki podlegające indeksacji, odpowiadające głównie wynagrodzeniom, emeryturom, kosztom opieki medycznej oraz dodatkom obecnych i byłych posłów (23 %) i pracowników (34 %), jak również budynkom (13%), które to wydatki dostosowywane są zgodnie z regulaminem pracowniczym, statutem posła, indeksacją sektorową lub stopą inflacji;

| F. | mając na uwadze, że Parlament podkreślił już w swojej rezolucji z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2016, że budżet na rok 2016 r. (8) powinien być określony w oparciu o realistyczne przesłanki i zgodny z zasadą dyscypliny budżetowej oraz z zasadą należytego zarządzania finansami; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że Parlament podkreślił już w swojej rezolucji z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2016, że budżet na rok 2016 r. (8) powinien być określony w oparciu o realistyczne przesłanki i zgodny z zasadą dyscypliny budżetowej oraz z zasadą należytego zarządzania finansami;

| G. | mając na uwadze, że wiarygodność Parlamentu jako jednego z organów władzy budżetowej zależy w pewnej mierze od jego zdolności do zarządzania własnymi wydatkami oraz do rozwijania demokracji na szczeblu Unii; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że wiarygodność Parlamentu jako jednego z organów władzy budżetowej zależy w pewnej mierze od jego zdolności do zarządzania własnymi wydatkami oraz do rozwijania demokracji na szczeblu Unii;

| H. | mając na uwadze, że dobrowolny fundusz emerytalny został utworzony w 1990 r. na mocy przepisów Prezydium dotyczących dodatkowych (dobrowolnych) ubezpieczeń emerytalnych (9); |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że dobrowolny fundusz emerytalny został utworzony w 1990 r. na mocy przepisów Prezydium dotyczących dodatkowych (dobrowolnych) ubezpieczeń emerytalnych (9);

Ogólne ramy

| 1. | podkreśla, że budżet przeznaczony dla Parlamentu w 2019 r. powinien pozostać na poziomie poniżej 20 % działu V; zauważa, że poziom preliminarza na 2019 r. wynosi 18,53 %, co stanowi wartość niższą niż uzyskana w 2018 r. (18,85 %), a także jest najniższym udziałem wydatków w dziale V w ciągu ponad piętnastu lat; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że największa część budżetu Parlamentu jest ustalana w oparciu o obowiązki statutowe lub umowne i podlega corocznej indeksacji; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zauważa, że w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2019 r. wydatki będą znacznie wyższe w niektórych dziedzinach, w szczególności w odniesieniu do posłów, którzy nie zostali ponownie wybrani i ich asystentów, podczas gdy oszczędności, choć na mniejszą skalę, zostaną wygenerowane w innych dziedzinach dzięki spadkowi aktywności parlamentarnej w roku wyborczym. |
| --- | --- |

3.

| 4. | popiera porozumienie osiągnięte w ramach procedury pojednawczej między Prezydium a Komisją Budżetową w dniu 26 marca 2018 r. i w dniu 10 kwietnia 2018 r. o zwiększeniu budżetu na 2018 r. o 2,48 %, co odpowiada ogólnemu poziomowi preliminarza na 2019 r. na kwotę 1 999 144 000 EUR, zmniejszeniu poziomu wydatków wstępnego projektu preliminarza zatwierdzonego przez Prezydium w dniu 12 marca 2018 r. o 17,5 mln EUR i odpowiednim zmniejszeniu środków zaproponowanych w następujących liniach budżetowych: 1004 – zwykłe koszty podróży, 105 – kursy językowe oraz kursy komputerowe dla posłów, 1404 – staże, dofinansowania i wymiany urzędników, 1612 – doskonalenie zawodowe, 1631 – mobilność, 2000 – czynsz, 2007 – budowa budynków i zagospodarowanie pomieszczeń służbowych, 2022 – utrzymanie, konserwacja, administracja i sprzątanie budynków, 2024 – zużycie energii, 2100 – informatyka i telekomunikacja, 2101 – informatyka i telekomunikacja — zwykłe działania związane z infrastrukturą, 2105 – informatyka i telekomunikacja – inwestycje w projekty, 212 – meble, 214 – wyposażenie i instalacje techniczne, 230 – materiały papiernicze, biurowe oraz jednorazowego użytku, 238 – inne wydatki administracyjne, 300 – koszty podróży służbowych pracowników i przejazdów pomiędzy trzema miejscami pracy, 302 – wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne, 3040 – różne wydatki na posiedzenia wewnętrzne, 3042 – posiedzenia, kongresy, konferencje i delegacje, 3049 – wydatki na świadczenie usług przez biuro podróży, 3243 – Centrum dla Zwiedzających Parlamentu Europejskiego, 3248 – wydatki na informację audiowizualną, 325 – wydatki związane z biurami informacyjnymi, 101 – rezerwa na nieprzewidziane wydatki, zasila pozycję 1400 – inni pracownicy – sekretariat i grupy polityczne środkami w wysokości 50 000 EUR, pozycję 320 – pozyskiwanie opinii ekspertów - kwotą 50 000 EUR i pozycję 3211 – centrum mediów naukowych - kwotą 800 000 EUR; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zmiany te zostały przyjęte przez Prezydium w dniu 16 kwietnia 2018 r.; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że do podstawowych zadań Parlamentu Europejskiego należy stanowienie prawa wraz z Radą, uchwalanie budżetu Unii, reprezentowanie obywateli i monitorowanie prac innych instytucji; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla rolę Parlamentu w budowaniu europejskiej świadomości politycznej i promowaniu unijnych wartości; |
| --- | --- |

6.

| 7. | odnotowuje późne otrzymanie wstępnego projektu preliminarza budżetowego i dokumentów towarzyszących dopiero po ich zatwierdzeniu przez Prezydium w dniu 12 marca 2018 r.; zwraca się o terminowe przekazywanie Prezydium w kolejnych latach sprawozdania sekretarza generalnego na temat wstępnego projektu preliminarza wraz z załącznikami; |
| --- | --- |

7.

Przejrzystość i dostępność

| 8. | z zadowoleniem przyjmuje odpowiedź na wniosek Komisji Budżetowej wyrażony w różnych rezolucjach budżetowych w sprawie dodatkowych informacji na temat planowania średnio- i długoterminowego, inwestycji, zobowiązań statutowych, wydatków operacyjnych oraz metodologii opartej na bieżących potrzebach, a nie na współczynnikach; zauważa, że płatności ryczałtowe są użytecznym i uznanym narzędziem zwiększającym elastyczność i przejrzystość; |
| --- | --- |

8.

| 9. | zauważa, że podobnie jak w przypadku budżetów na lata poprzednie, proponuje się zarezerwowanie kwoty na „nadzwyczajne”inwestycje i wydatki, tj. inwestycje i wydatki, które zwyczajnie nie występują lub są nietypowe dla Parlamentu i pojawiają się rzadko; stwierdza, że w 2019 r. te inwestycje i wydatki wynoszą 71,6 mln EUR, w tym 37,3 mln EUR na zmianę kadencji parlamentarnej i 34,3 mln EUR na inne wydatki nadzwyczajne; przypomina, że w budżecie na rok 2016 i kolejnych budżetach dokonano rozróżnienia między wydatkami zwyczajnymi a nadzwyczajnymi wyłącznie w celu zareagowania na wdrożenie pilnych środków dotyczących bezpieczeństwa budynków i cyberbezpieczeństwa po atakach terrorystycznych; uważa, że nadmierne stosowanie tego rozróżnienia, tj. włączanie innych wydatków do wydatków nadzwyczajnych, daje błędny obraz ewolucji marginesu budżetowego i jest w związku z tym sprzeczne z zasadą przejrzystości wydatków Parlamentu; |
| --- | --- |

9.

| 10. | oczekuje, że budżet Parlamentu na rok 2019 będzie realistyczny i precyzyjny, jeśli chodzi o dopasowanie potrzeb i ich kosztów, tak aby w miarę możliwości uniknąć przeszacowania budżetu; |
| --- | --- |

10.

Brexit

| 11. | zauważa, że w dniu 8 grudnia 2017 r. negocjatorzy unijni i brytyjscy osiągnęli porozumienie co do zasady w sprawie porozumienia finansowego dotyczącego wycofania Zjednoczonego Królestwa z Unii, które zawiera postanowienie, że Zjednoczone Królestwo będzie uczestniczyć w budżetach rocznych Unii na lata 2019 i 2020, tak jakby nadal było państwem członkowskim Unii, i wniesie swój wkład w finansowanie zobowiązań Unii zaciągniętych przed dniem 31 grudnia 2020 r.; zauważa, że dobrowolny fundusz emerytalny dla posłów jest ujęty jako zobowiązanie w bilansie UE, a składka na pozostające do spłaty zobowiązania niezbędne do pokrycia zobowiązań emerytalnych zaciągniętych przed 2020 r., ale wykraczających poza tę datę, będzie stanowić przedmiot negocjacji; |
| --- | --- |

11.

| 12. | odnotowuje, że Komisja Spraw Konstytucyjnych podczas głosowania na posiedzeniu plenarnym w lutym 2018 r. potwierdziła sprawozdanie z inicjatywy własnej w sprawie składu Parlamentu, a zwłaszcza zmniejszenie liczby posłów do 705 po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii; zauważa, że po nieformalnym spotkaniu 27 szefów państw lub rządów w dniu 23 lutego 2018 r. przewodniczący Tusk wyraził szerokie poparcie dla tego wniosku; zauważa, że w przypadku gdyby Zjednoczone Królestwo było nadal państwem członkowskim na początku kadencji 2019-2024, liczba posłów do Parlamentu Europejskiego wyniosłaby 751 do czasu uprawomocnienia się wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii; wskazuje jednak, że procedura ta wymaga jednomyślnej decyzji Rady Europejskiej po uzyskaniu zgody Parlamentu; podkreśla, że aktualnie preliminarz Parlamentu odzwierciedla stan obecny, w którym Parlament składa się z 678 posłów z 27 państw członkowskich w okresie od 30 marca 2019 r. do końca ósmej kadencji, oraz z 705 posłów z 27 państw członkowskich w okresie od początku dziewiątej kadencji do końca roku budżetowego 2019; z zadowoleniem przyjmuje dostosowania zaproponowane przez sekretarza generalnego przyjęte przez Prezydium w dniu 12 marca 2018 r.; |
| --- | --- |

12.

Wybory europejskie 2019

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje kampanię informacyjną, która w użyteczny sposób przyczynia się do wyjaśnienia obywatelom powodu istnienia Unii i Parlamentu; podkreśla, że kampania ta powinna mieć na celu między innymi wyjaśnienie roli Unii, uprawnień Parlamentu Europejskiego, jego funkcji, takich jak wybór przewodniczącego Komisji, oraz wpływu na życie obywateli; |
| --- | --- |

13.

| 14. | przypomina, że – jak zatwierdzono w procedurze budżetowej na 2018 r. – całkowity budżet kampanii wynosi 33,3 mln EUR na dwa lata, z czego 25 mln EUR na 2018 r. (z uwagi na czas potrzebny do przeprowadzenia procedur udzielania zamówień i zawarcia umów) oraz 8,33 mln EUR na 2019 r.; zauważa, że strategia kampanii, w oparciu o analizę doświadczeń zdobytych w ostatnich wyborach, została zatwierdzona przez Prezydium w listopadzie 2017 r.; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla, że procesy komunikacyjne dotyczące wyborów europejskich przebiegają na trzech poziomach: najbardziej widoczny poziom to krajowe i europejskie partie polityczne oraz ich kandydaci, drugi poziom to proces głównych kandydatów (Spitzenkandidaten), wprowadzony po raz pierwszy w 2014 r., a trzeci to kampania instytucjonalna, która przypomina, czym jest Parlament, co robi, jak wpływa na życie obywateli i dlaczego ważny jest udział w wyborach; |
| --- | --- |

15.

| 16. | podkreśla, że sam Parlament nie dysponuje zasobami niezbędnymi do dotarcia do 400 milionów uprawnionych wyborców i musi w związku z tym jak najlepiej wykorzystać w tym celu własne sieci podmiotów opiniotwórczych; uważa, że komunikacja za pośrednictwem mediów społecznościowych również powinna odgrywać istotną rolę; podkreśla, że w 2018 r. na szczeblu europejskim zorganizowanych zostanie szereg konferencji z udziałem obywateli i zainteresowanych stron, a na szczeblu krajowym kluczowe znaczenie będzie miała rola biur kontaktowych; podkreśla, że będzie w dalszym ciągu włączał Europejski Komitet Regionów oraz jego przedstawicieli lokalnych i regionalnych w tworzenie sieci kontaktów; uważa, że w końcowej fazie poprzedzającej wybory europejskie partie polityczne i partie krajowe będą miały wspólnie do odegrania ważną rolę, w szczególności w procedurze związanej z głównymi kandydatami; proponuje zatem, aby umożliwić im realizację tej misji dzięki specjalnemu zwiększeniu środków finansowych przeznaczonych na 2019 r.; |
| --- | --- |

16.

Bezpieczeństwo i cyberbezpieczeństwo

| 17. | zauważa, że budżet na 2019 r. będzie obejmował kolejne transze dotyczące znaczących inwestycji, rozpoczętych już w 2016 r. w celu istotnej poprawy bezpieczeństwa Parlamentu; zwraca uwagę, że projekty te obejmują różne dziedziny, głównie związane z budynkami, tj. poprawę bezpieczeństwa wejścia, wyposażenia i personelu, projekt iPACS, ale także poprawę bezpieczeństwa cybernetycznego i bezpieczeństwa komunikacji; |
| --- | --- |

17.

| 18. | z zadowoleniem przyjmuje protokół ustaleń między rządem belgijskim a Parlamentem Europejskim, Radą, Komisją, Europejską Służbą Działań Zewnętrznych i innymi instytucjami mającymi siedzibę w Brukseli, który wszedł w życie 2017 r. i dotyczy kontroli w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa, przeprowadzanych w odniesieniu do wszystkich pracowników zatrudnionych przez wykonawców zewnętrznych, którzy chcą uzyskać dostęp do instytucji UE; przypomina o swoim apelu do Sekretarza Generalnego, zawartym w preliminarzu dochodów i wydatków Parlamentu na 2018 r., o rozważenie celowości rozszerzenia stosowania tego protokołu ustaleń na urzędników, asystentów parlamentarnych i stażystów, aby umożliwić niezbędną weryfikację bezpieczeństwa przed ich zatrudnieniem; zwraca się zatem do Sekretarza Generalnego o poinformowanie Komisji Budżetowej o postępach w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

18.

| 19. | uważa, że narzędzia informatyczne są ważnymi instrumentami dla posłów i personelu w wykonywaniu ich pracy, niemniej jednak są one podatne na ataki cybernetyczne; z zadowoleniem przyjmuje zatem nieznaczne zwiększenie przewidzianych środków, pozwalające instytucji na lepszą ochronę swoich aktywów i informacji poprzez kontynuację planu działania na rzecz bezpieczeństwa cybernetycznego; |
| --- | --- |

19.

Polityka w zakresie nieruchomości

| 20. | ponawia apel o przejrzyste podejmowanie decyzji dotyczących polityki w zakresie nieruchomości, na podstawie wcześnie podawanych informacji, z należytym uwzględnieniem art. 203 rozporządzenia finansowego; |
| --- | --- |

20.

| 21. | odnotowuje proces poprawy środowiska pracy posłów i pracowników, o którym zadecydowało Prezydium w grudniu 2017 r. i który będzie kontynuowany w 2019 r. w celu zapewnienia posłom elastycznych miejsc pracy, aby zaspokoić potrzeby wynikające ze zmieniających się modeli pracy, zapewniając im trzy biura w Brukseli i dwa w Strasburgu po wyborach w 2019 r; podkreśla jednak, że w Strasburgu bardziej przydatne byłoby zapewnienie elastycznych przestrzeni na posiedzenia; odnotowuje koszty utrzymania budynków Parlamentu Europejskiego w 2019 r., w tym dotyczące wymogów bezpieczeństwa i ochrony środowiska; podaje w wątpliwość bardzo wysokie koszty niektórych proponowanych prac, takich jak: przeniesienie biblioteki i powiązanych biur, remont restauracji dla posłów (budynek ASP) i remont restauracji w budynku Churchill; apeluje do Sekretarza Generalnego, aby przekazał Komisji Budżetowej wszelkie informacje dotyczące tych decyzji, zanim Parlament przystąpi do czytania budżetu jesienią 2018 r.; biorąc pod uwagę fakt, że niektóre projekty zostaną przesunięte na późniejszy okres; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wyraża wątpliwości co do planowanego przeznaczenia 1,58 mln EUR na analizy dotyczące remontu budynku Spaak, wiedząc, że w budżecie na 2018 rok zapisano już 14 mln EUR; apeluje do Sekretarza Generalnego, aby przekazał Komisji Budżetowej wszelkie informacje dotyczące tej decyzji, zanim Parlament przystąpi do czytania budżetu jesienią 2018 r.; |
| --- | --- |

22.

| 23. | apeluje o przekazanie dalszych szczegółów na temat stanu mebli w budynku ASP w Brukseli, który uzasadniał ich wymianę, a także na temat procedury wyboru nowych mebli, zwłaszcza stosunku ich ceny do potrzeby wymiany; |
| --- | --- |

23.

| 24. | przyjmuje do wiadomości aktualizację mandatu biur informacyjnych, które obecnie będą nosiły nazwę „biur kontaktowych”, zgodnie z decyzją Prezydium z listopada 2017 r; zwraca uwagę, że głównym zadaniem biur kontaktowych jest informowanie i komunikowanie na poziomie lokalnym w imieniu Parlamentu przy zachowaniu neutralności politycznej, w celu dostarczenia informacji na temat Unii i jej polityki za pośrednictwem działań podejmowanych przez zewnętrzne zainteresowane strony na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym, w tym członków Europejskiego Komitetu Regionów; |
| --- | --- |

24.

| 25. | zauważa, że pierwsze części wschodniego skrzydła nowego budynku KAD zostaną przekazane i zajęte pod koniec 2018 r., a pozostałe biura wschodniego skrzydła i sale konferencyjne będą stopniowo zajmowane w 2019 r; zwraca uwagę, że następnie rozpoczną się prace w zachodnim skrzydle; |
| --- | --- |

25.

| 26. | przypomina, że zgodnie z analizą ETO z 2014 r. koszty geograficznego rozproszenia Parlamentu szacuje się na 114 mln EUR rocznie; ponadto zwraca uwagę na ustalenia zawarte w jego rezolucji z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie lokalizacji siedzib instytucji Unii Europejskiej (10), zgodnie z którymi 78 % wszystkich podróży służbowych pracowników statutowych Parlamentu wynika bezpośrednio z rozproszenia geograficznego Parlamentu; podkreśla, że w odnośnym sprawozdaniu szacuje się skutki środowiskowe rozproszenia geograficznego Parlamentu na 11 000 do 19 000 ton emisji dwutlenku węgla; zwraca uwagę na potencjalne oszczędności w budżecie Parlamentu Europejskiego, jakie przyniosłaby jedna siedziba, i w związku z tym wzywa do opracowania planu przeniesienia Parlamentu do jednej siedziby; |
| --- | --- |

26.

| 27. | przypomina o zobowiązaniu Parlamentu wynikającym z dyrektywy 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej (11), w którym stwierdza, że podejmie się „bez uszczerbku dla obowiązujących przepisów budżetowych i przepisów dotyczących zamówień – stosowania do budynków stanowiących ich własność i przez nie zajmowanych tych samych wymogów, co wymogi dotyczące budynków instytucji rządowych państw członkowskich na mocy art. 4 i 5”tej dyrektywy, w związku z dużym wyeksponowaniem budynków i wiodącą rolą, jaką Parlament powinien odgrywać w odniesieniu do charakterystyki energetycznej budynków; podkreśla pilną potrzebę postępowania zgodnie z tą deklaracją, także dla zachowania własnej wiarygodności w świetle trwającego przeglądu dyrektyw w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i efektywności energetycznej; |
| --- | --- |

27.

Kwestie dotyczące posłów i akredytowanych asystentów parlamentarnych

| 28. | z zadowoleniem przyjmuje prace Sekretariatu Generalnego Parlamentu Europejskiego, sekretariatów grup politycznych i biur poselskich na rzecz wspierania posłów w wykonywaniu ich mandatu; zachęca do dalszego rozwoju tych usług, które zwiększają możliwości posłów w zakresie kontroli prac Komisji i Rady oraz reprezentowania obywateli; przyjmuje do wiadomości usługi doradcze i analizy oferowane posłom i komisjom przez Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS) i departamenty tematyczne; |
| --- | --- |

28.

| 29. | w szczególności z zadowoleniem przyjmuje coraz wyższą jakość usług doradczych i analiz oferowanych posłom i komisjom przez Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS) i departamenty tematyczne; przyjmuje do wiadomości śródokresową ocenę współpracy między tymi dwiema służbami przedstawioną przez sekretarza generalnego w październiku 2017 roku; zwraca się do Sekretarza Generalnego o przedstawienie dalszych informacji na temat tego, w jaki sposób te dwie służby koordynują swoją pracę, aby uniknąć powielania działań i zaspokoić potrzeby klientów; przyjmuje z zadowoleniem nowe i istniejące konkretne projekty w zakresie aplikacji informatycznych, które zostaną w całości lub częściowo wdrożone w 2019 r: e-Parlament, elektroniczny system zarządzania dokumentami (Electronic Record Management System, ERMS), program otwartej biblioteki cyfrowej, nowy projekt dotyczący badań i rozwoju w zakresie uczenia się maszynowego z pamięcią tłumaczeniową oraz narzędziem rejestracji uczestników konferencji i wydarzeń; |
| --- | --- |

29.

| 30. | przypomina o wyżej wspomnianych rezolucjach z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2018 oraz rezolucji z dnia 25 października 2017 r. dotyczącej stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018, ponawia apel o przejrzystość w odniesieniu do diety z tytułu kosztów ogólnych otrzymywanej przez posłów; wzywa Prezydium Parlamentu do opracowania lepszych wytycznych dotyczących rozliczalności wydatków pokrywanych z tytułu tej diety, bez generowania dodatkowych kosztów lub obciążeń administracyjnych dla administracji Parlamentu; zauważa, że wprowadzenie kompleksowego systemu kontroli dodatku związanego z mandatem parlamentarnym posła wymagałby utworzenia od 40 do 75 stanowisk administracyjnych (12), co stałoby w sprzeczności z planem ograniczania liczby pracowników; |
| --- | --- |

30.

| 31. | przypomina o zasadzie niezależności mandatu; podkreśla, że odpowiedzialność za wykorzystanie tej diety na pokrycie wydatków związanych z działalnością parlamentarną spoczywa na wybranych posłach oraz że posłowie, którzy wyrażą takie życzenie, mogą publikować swoje dane dotyczące wydatków z tytułu tej diety na swoich stronach internetowych; podkreśla fakt, że płatność ryczałtową wykorzystuje się powszechnie w państwach członkowskich i uznaje się ją za przydatne narzędzie; zwraca uwagę na fakt, że obecne stosowanie kwot ryczałtowych nie wymaga dodatkowego personelu ani nie pociąga za sobą dodatkowych kosztów dla administracji Parlamentu Europejskiego i pozwala uniknąć obowiązkowych dodatkowych kosztów i obciążeń administracyjnych dla posłów i ich biur; przypomina, że większa skuteczność i przejrzystość diety z tytułu kosztów ogólnych nie oznacza naruszenia prywatności; |
| --- | --- |

31.

| 32. | wzywa grupę roboczą Prezydium Parlamentu ds. diety z tytułu kosztów ogólnych do zakończenia prac, tak aby umożliwić rozpatrzenie zaleceń sformułowanych na podstawie opinii Parlamentu z października 2017 r. przed wyborami do Parlamentu 9. kadencji; |
| --- | --- |

32.

| 33. | ponownie wzywa Prezydium do zapewnienia poszanowania praw socjalnych i emerytalnych posłów i akredytowanych asystentów parlamentarnych oraz udostępnienia im odpowiednich środków finansowych; w tym kontekście ponawia swój apel o znalezienie racjonalnego rozwiązania dla tych akredytowanych asystentów parlamentarnych, którzy po przepracowaniu bez przerwy dwóch kadencji parlamentarnych pod koniec bieżącej kadencji nie będą uprawnieni do dostępu do europejskiego systemu świadczeń emerytalnych po osiągnięciu wieku emerytalnego, ponieważ będzie im brakowało pewnego okresu z wymaganych dziesięciu lat stażu wymaganych w regulaminie pracowniczym z powodu przedterminowych wyborów w 2014 r. oraz opóźnień w walidacji nowych umów akredytowanych asystentów parlamentarnych z uwagi na duże obciążenie pracą w okresach po wyborach w 2009 i 2014 r.; przypomina, że art. 27 ust. 2 Statutu posła do Parlamentu Europejskiego stanowi, że „nabyte prawa i uprawnienia pozostają w pełni w mocy”; zauważa jednak nierozwiązane problemy dotyczące dobrowolnego funduszu emerytalnego oraz wzywa Prezydium i sekretarza generalnego do rozważenia wszelkich możliwości w celu zminimalizowania obciążenia budżetu Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

33.

| 34. | uważa, że środki w linii budżetowej 422 „Wydatki związane z asystentami posłów”są na odpowiednim poziomie; |
| --- | --- |

34.

| 35. | odnotowuje przegląd stawek dodatków dla akredytowanych asystentów parlamentarnych wypłacanych w związku z podróżami służbowymi między trzema miejscami pracy Parlamentu; przypomina, że złożył wniosek do Prezydium o podjęcie działań, aby zapewnić pełną spójność pomiędzy urzędnikami, innymi pracownikami i akredytowanymi asystentami parlamentarnymi począwszy od następnej kadencji; |
| --- | --- |

35.

| 36. | ponownie zwraca się do Konferencji Przewodniczących, aby w perspektywie następnej kadencji parlamentarnej dokonała przeglądu przepisów wykonawczych regulujących prace delegacji i misji poza granicami Unii Europejskiej; podkreśla, że w ramach takiego przeglądu należy rozważyć możliwość, aby akredytowani asystenci parlamentarni – po spełnieniu pewnych warunków – mogli towarzyszyć posłom w oficjalnych delegacjach i misjach Parlamentu; |
| --- | --- |

36.

| 37. | wzywa Prezydium, aby zmieniło decyzję Prezydium z dnia 19 kwietnia 2010 r. w sprawie przepisów dotyczących stażystów posłów, tak aby zapewnić godziwe wynagrodzenie w umowach o staż; podkreśla, że wynagrodzenia stażystów w biurach poselskich lub w grupach politycznych powinny co najmniej pokrywać koszty życia w Brukseli lub w mieście, w którym odbywa się staż; |
| --- | --- |

37.

| 38. | uważa, że należy przeznaczyć odpowiednie środki finansowe na realizację planu działania w zakresie dostosowania środków zapobiegawczych i środków wczesnego wsparcia na wypadek konfliktów i w przypadkach molestowania z udziałem posłów i akredytowanych asystentów parlamentarnych lub innych pracowników; |
| --- | --- |

38.

Kwestie dotyczące personelu

| 39. | obniża liczbę miejsc pracy w planie zatrudnienia swojego Sekretariatu Generalnego w 2019 r. o 59 stanowisk (cel zakładający obniżenie liczby pracowników o 1 proc.), zgodnie z porozumieniem z dnia 14 listopada 2015 r., zawartym z Radą w sprawie budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016, zgodnie z którym liczba pracowników Parlamentu ma nadal się zmniejszać w 2019 r.; |
| --- | --- |

39.

| 40. | uważa, że w okresie, w którym zasoby finansowe i ludzkie unijnych instytucji będą prawdopodobnie ulegać zmniejszeniu, ważne jest, aby same instytucje były w stanie zatrudnić i zatrzymać najzdolniejszych pracowników, a tym samym sprostać złożonym wyzwaniom w sposób zgodny z zasadami budżetowania wynikowego; |
| --- | --- |

40.

| 41. | uważa, że do czasu przerwy w pracach związanej z wyborami Parlament stanie w obliczu wyjątkowej sytuacji wynikającej z faktu, że w tym samym czasie nastąpi zwyczajowe spiętrzenie działalności związane z końcem kadencji, nadejdzie złożony pakiet wniosków w sprawie WRF, będzie miał miejsce Brexit i coraz większa liczba rozmów trójstronnych; uważa, że aby Parlament i komisje parlamentarne mogły wykonywać swoje podstawowe zadania, należy nadal zapewniać odpowiedni poziom zasobów logistycznych i ludzkich; |
| --- | --- |

41.

| 42. | upoważnia sekretarza generalnego do wykorzystania istniejących umów o współpracy między Parlamentem, Europejskim Komitetem Regionów i Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym; czego EPRS jest bardzo pozytywnym przykładem; wzywa do określenia obszarów, w tym między innymi usług informatycznych i bezpieczeństwa, w których można by zwiększyć synergię między funkcjami zaplecza biurowego przy wykorzystaniu doświadczeń Parlamentu i obu organów oraz przy pełnym uwzględnieniu trudności związanych z zarządzaniem i różnic w zakresie skali w celu stworzenia sprawiedliwych umów o współpracy; wzywa dodatkowo sekretarza generalnego do przeprowadzenia analizy możliwości osiągnięcia podobnej synergii funkcji i usług zaplecza administracyjnego z innymi instytucjami; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zwraca się o ocenę oszczędności i korzyści dla każdej ze stron osiągniętych dzięki międzyinstytucjonalnemu porozumieniu o współpracy administracyjnej między Parlamentem, Europejskim Komitetem Regionów i Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, zarówno w dziedzinach objętych wspólnymi służbami, jak i w dziedzinach objętych współpracą, oraz potencjalnych oszczędności i korzyści wynikających z ewentualnych przyszłych porozumień z innymi instytucjami i agencjami; |
| --- | --- |

43.

| 44. | z zadowoleniem przyjmuje rezolucję Parlamentu w sprawie przeciwdziałania molestowaniu i wykorzystywaniu seksualnemu w UE (13); jest zdania, że rezolucja ta stanowi ważny krok na drodze do skuteczniejszego zwalczania molestowania seksualnego i wszelkiego niewłaściwego zachowania w Unii i jej instytucjach, w tym w Parlamencie; domaga się, by przyznano odpowiednie środki na realizację postulatów rezolucji; |
| --- | --- |

44.

Inne kwestie

| 45. | zauważa stosowaną praktykę przesuwania niewykorzystanych środków pod koniec roku („ramassage”), aby wesprzeć bieżące projekty budowlane; na podstawie danych za lata 2014, 2015, 2016 i 2017 podkreśla, że przesunięcie niewykorzystanych środków pod koniec tego roku dotyczy systematycznie tych samych rozdziałów i tytułu oraz, poza kilkoma wyjątkami, dokładnie tych samych linii; zastanawia się w związku z tym, czy dokonywane są zaprogramowane przeszacowania tych rozdziałów i linii, aby generować środki na finansowanie polityki budżetowej; |
| --- | --- |

45.

| 46. | kwestionuje konieczność zainstalowania słuchawek i kamer internetowych w biurach wszystkich asystentów parlamentarnych w Brukseli i Strasburgu, pomimo faktu, że większość z nich nawet nie wystąpiła z wnioskiem w tej sprawie; kwestionuje zatem koszt takiej decyzji i powody jej podjęcia; apeluje do sekretarza generalnego, aby przekazał Komisji Budżetowej wszelkie informacje dotyczące tej decyzji; |
| --- | --- |

46.

| 47. | zwraca uwagę na fakt, że ograniczenia dostępu do usług gastronomicznych świadczonych w Parlamencie zostały zniesione w dniu 1 stycznia 2017 r.; akceptuje praktykę, aby każda osoba pracująca w budynkach Parlamentu lub przebywająca w jego pomieszczeniach na posiedzeniu międzyinstytucjonalnym miała prawo do zjedzenia obiadu w stołówkach i restauracjach Parlamentu; zauważa jednak, że dostęp do restauracji samoobsługowej w budynku ASP w Brukseli i do restauracji samoobsługowej w budynku LOW w Strasburgu stał się bardzo skomplikowany ze względu na codzienną obecność grup odwiedzających; w związku z tym wzywa do szybkiego przywrócenia kontroli przy wejściu do tych dwóch restauracji samoobsługowych, nie dla posłów ani pracowników innych instytucji, lecz w celu systematycznego przekierowywania grup odwiedzających do przeznaczonych dla nich stref restauracyjnych; |
| --- | --- |

47.

| 48. | odnotowuje trwający dialog między Parlamentem i parlamentami krajowymi; podkreśla konieczność wyjścia poza istniejące obecnie ramy Europejskiego Tygodnia Parlamentarnego, aby umożliwić trwałą synergię w stosunkach między Parlamentem a parlamentami krajowymi; wzywa do wzmocnienia tego dialogu, aby osiągnąć lepsze zrozumienie wkładu Parlamentu i Unii w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

48.

| 49. | wzywa do udoskonalenia europejskiego węzła naukowo-medialnego, przyjętego w budżecie na 2018 r., oraz do współpracy ze stacjami telewizyjnymi, mediami społecznościowymi i innymi partnerami w celu ustanowienia celów szkoleniowych dla młodych dziennikarzy, zwłaszcza w odniesieniu do nowych osiągnięć naukowych i technicznych oraz informacji opartych na faktach i recenzowanych przez niezależnych ekspertów; |
| --- | --- |

49.

| 50. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Parlamentu zmierzające do mobilności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

50.

| 51. | zachęca Parlament, aby przyjął podejście zrównoważone pod względem środowiskowym oraz aby większa część każdego działania podejmowanego przez Parlament była przyjazna dla środowiska; |
| --- | --- |

51.

| 52. | zauważa utworzenie grupy roboczej ds. mobilności, która powinna prowadzić prace w sposób integracyjny i która powinna być wyraźnie upoważniona do działania; podkreśla, że Parlament musi przestrzegać wszystkich obowiązujących przepisów regionalnych w miejscach pracy, również w obszarze mobilności; popiera promowanie wykorzystywania bezpośredniego połączenia kolejowego ustanowionego między budynkami Parlamentu w Brukseli i lotniskiem; zachęca właściwe służby do dokonania ponownej oceny składu i wielkości własnej floty samochodowej w tym kontekście; apeluje do Prezydium o niezwłoczne opracowanie mechanizmu zachęt do korzystania z rowerów na potrzeby dojazdów w relacji praca-dom; zwraca uwagę, że takie mechanizmy zostały już przyjęte w innych instytucjach, mianowicie w Europejskim Komitecie Ekonomiczno-Społecznym; |
| --- | --- |

52.

| 53. | wzywa sekretarza generalnego i Prezydium do zaprowadzenia kultury budżetowania zadaniowego w całej administracji Parlamentu oraz do przyjęcia podejścia opartego na usprawnieniu zarządzania w celu zwiększenia efektywności, ułatwienia wymogów administracyjnych i zmniejszenia biurokracji w wewnętrznych pracach instytucji; podkreśla, że usprawnione zarządzanie polega na ciągłym doskonaleniu procedur roboczych dzięki uproszczeniom dokonanym przez personel administracyjny i zdobytym przez niego doświadczeniom; |
| --- | --- |

53.

o

o o

| 54. | uchwala preliminarz budżetowy na rok budżetowy 2019; |
| --- | --- |

54.

| 55. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji i preliminarza budżetowego Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

55.

---

(1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(3)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(4)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 15.

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0114.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0408.

(7)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0458.

(8)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0172.

(9)  Teksty przyjęte przez Prezydium, PE 113.116/BUR./rev. XXVI/01-04-2009

(10)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0498.

(11)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmieniająca dyrektywy 2009/125/WE i 2010/30/UE i uchylająca dyrektywy 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

(12)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0150.

(13)  Tekst przyjęty: P8_TA(2017)0417

---