# Επίσημη Εφημερίδα C 10/2020

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 63ό έτος13 Ιανουαρίου 2020 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

63ό έτος13 Ιανουαρίου 2020

---

| Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2020/C 10/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2020/C 10/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2020/C 10/02 | Υπόθεση C-585/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – στο πλαίσιο των ενδίκων διαδικασιών που κίνησαν οι Finanzamt Linz, Finanzamt Kirchdorf Perg Steyr (Προδικαστική παραπομπή – Κρατικές ενισχύσεις – Τροποποίηση εγκεκριμένου καθεστώτος ενισχύσεων – Άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ – Υποχρέωση κοινοποίησης – Απαγόρευση εφαρμογής χωρίς την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Κανονισμός (ΕΕ) 651/2014 – Απαλλαγή – Άρθρο 58, παράγραφος 1 – Χρονικό πεδίο εφαρμογής του κανονισμού – Άρθρο 44, παράγραφος 3 – Περιεχόμενο – Εθνική ρύθμιση που προβλέπει τύπο υπολογισμού για τη μερική επιστροφή των φόρων επί της ενέργειας) | 2 |
| 2020/C 10/03 | Υπόθεση C-641/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Finanzgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – College Pension Plan of British Columbia κατά Finanzamt München Abteilung III (Προδικαστική παραπομπή – Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων – Φορολογία των συνταξιοδοτικών ταμείων – Διαφορετική μεταχείριση μεταξύ ημεδαπών και αλλοδαπών συνταξιοδοτικών ταμείων – Κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους παρέχουσα τη δυνατότητα στα ημεδαπά συνταξιοδοτικά ταμεία να μειώνουν τα φορολογητέα κέρδη τους, εκπίπτοντας τα αποθεματικά που προορίζονται για την καταβολή συντάξεων και συμψηφίζοντας τον φόρο που παρακρατείται επί των μερισμάτων με τον φόρο εταιριών – Συγκρισιμότητα των καταστάσεων – Δικαιολόγηση) | 3 |
| 2020/C 10/04 | Υπόθεση C-687/17 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 – Aanbestedingskalender BV, Negometrix BV, CTM Solution BV, Stillpoint Applications BV, Huisinga Beheer BV κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου των Κάτω Χωρών, Σλοβακικής Δημοκρατίας (Αναίρεση – Κρατικές ενισχύσεις – Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις ολλανδικές αρχές για τη δημιουργία και τη θέση σε εφαρμογή της πλατφόρμας TenderNed όσον αφορά τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων με ηλεκτρονικά μέσα – Απόφαση με την οποία κρίθηκε ότι το μέτρο δεν αποτελεί ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ) | 4 |
| 2020/C 10/05 | Υπόθεση C-2/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Lietuvos Respublikos Seimo narių grupė (Προδικαστική παραπομπή – Κοινή γεωργική πολιτική – Κοινή οργάνωση των αγορών – Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα – Κανονισμός (ΕΕ) 1308/2013 – Άρθρο 148, παράγραφος 4 – Σύμβαση παραδόσεως νωπού γάλακτος – Ελεύθερη διαπραγμάτευση των τιμών – Καταπολέμηση αθέμιτων εμπορικών πρακτικών – Απαγόρευση καταβολής διαφορετικών τιμών σε παραγωγούς νωπού γάλακτος που ανήκουν σε ομάδα συσταθείσα βάσει της ανά ημέρα πωλούμενης ποσότητας και απαγόρευση αδικαιολόγητης μειώσεως τιμών) | 4 |
| 2020/C 10/06 | Υπόθεση C-68/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – SC Petrotel-Lukoil SA κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală - Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor (Προδικαστική παραπομπή – Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας – Οδηγία 2003/96/ΕΚ – Άρθρο 21, παράγραφος 3 – Έλλειψη γενεσιουργού αιτίας επιβολής φόρου – Κατανάλωση ενεργειακών προϊόντων εντός εγκατάστασης παραγωγής τέτοιων προϊόντων – Άρθρο 2, παράγραφος 3 – Υποχρέωση ταξινόμησης των ενεργειακών προϊόντων για τον καθορισμό ειδικού φόρου κατανάλωσης – Φορολογικός συντελεστής που εφαρμόζεται στα εν λόγω προϊόντα – Αρχή της αναλογικότητας) | 5 |
| 2020/C 10/07 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-80/18 έως C-83/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-80/18), Endesa Generación SA (C-82/18) κατά Administración General del Estado, Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-80/18 και C-82/18) και Endesa Generación SA (C-81/18), Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-83/18) κατά Administración General del Estado (C-81/18 και C-83/18) (Προδικαστική παραπομπή – Αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει – Κοινοί κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας – Οδηγία 2009/72/ΕΚ – Άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2 – Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων – Χρηματοδότηση του ελλείμματος λόγω των ισχυόντων τιμολογίων – Φόροι που επιβάλλονται μόνο σε εταιρίες παραγωγής ηλεκτρισμού με χρήση πυρηνικής ενέργειας) | 6 |
| 2020/C 10/08 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-105/18 έως C-113/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-105/18), Energía de Galicia (Engasa) SA (C-106/18), Duerocanto SL (C-107/18), Corporación Acciona Hidráulica (Acciona) SLU (C-108/18), Associació de Productors i Usuaris d’Energia Elèctrica (C-109/18), José Manuel Burgos Pérez, María del Amor Guinea Bueno (C-110/18), Endesa Generación SA (C-111/18), Asociación de Empresas de Energías Renovables (APPA) (C-112/18), Parc del Segre SA, Electra Irache SL, Genhidro Generación Hidroeléctrica SL, Hicenor SL, Hidroeléctrica Carrascosa SL, Hidroeléctrica del Carrión SL, Hidroeléctrica del Pisuerga SL, Hidroeléctrica Santa Marta SL, Hyanor SL, Promotora del Rec dels Quatre Pobles SA (C-113/18) κατά Administración General del Estado (Προδικαστική παραπομπή – Αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει – Οδηγία 2000/60/ΕΚ – Άρθρο 9, παράγραφος 1 – Ανάκτηση κόστους για υπηρεσίες ύδατος – Κοινοί κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας – Οδηγία 2009/72/ΕΚ – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων – Άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ – Κρατική ενίσχυση – Τέλος χρήσεως εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας – Τέλος επιβαλλόμενο μόνο σε παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δρουν εντός διακοινοτικών υδρογραφικών ορίων) | 7 |
| 2020/C 10/09 | Υπόθεση C-233/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Zubair Haqbin κατά Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers (Προδικαστική παραπομπή – Αιτούντες διεθνή προστασία – Οδηγία 2013/33/ΕΕ – Άρθρο 20, παράγραφοι 4 και 5 – Σοβαρή παράβαση των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας ή επίδειξη ιδιαίτερα βίαιης συμπεριφοράς – Περιεχόμενο της ευχέρειας των κρατών μελών να καθορίζουν τις εφαρμοστέες κυρώσεις – Ασυνόδευτος ανήλικος – Περιορισμός ή ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής) | 8 |
| 2020/C 10/10 | Υπόθεση C-255/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – State Street Bank International GmbH κατά Banca d'Italia (Προδικαστική παραπομπή – Οδηγία 2014/59/ΕΕ – Ανάκαμψη και εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων – Εθνική χρηματοδοτική ρύθμιση – Αρχή εξυγίανσης – Εθνικό ταμείο – Άρθρα 103 και 104 – Υποχρέωση συνεισφοράς – Εκ των προτέρων συνεισφορές και έκτακτες εκ των υστέρων συνεισφορές – Υπολογισμός – Εκπρόθεσμη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο – Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 – Άρθρα 12 και 14 – Έννοια της αλλαγής καθεστώτος – Επιρροή στην υποχρέωση συνεισφοράς) | 9 |
| 2020/C 10/11 | Υπόθεση C-261/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Νοεμβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (Παράβαση κράτους μέλους – Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώνεται η παράβαση – Μη εκτέλεση – Οδηγία 85/337/ΕΟΚ – Αδειοδότηση και κατασκευή αιολικού πάρκου – Σχέδιο που ενδέχεται να έχει σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις – Παράλειψη προηγούμενης εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων – Υποχρέωση τακτοποιήσεως – Άρθρο 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ – Αίτημα περί επιβολής χρηματικής ποινής και καταβολής κατ’ αποκοπήν ποσού) | 10 |
| 2020/C 10/12 | Υπόθεση C-280/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Alain Flausch κ.λπ. κατά Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ.λπ. (Προδικαστική παραπομπή – Περιβάλλον – Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων στο περιβάλλον – Συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία λήψεως αποφάσεων και πρόσβαση στη δικαιοσύνη – Αφετηρία προθεσμιών για την άσκηση προσφυγής) | 11 |
| 2020/C 10/13 | Υπόθεση C-346/18 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 – Rose Vision, SL κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αναίρεση – Έργα που χρηματοδοτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στον τομέα της έρευνας – Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη (2007-2013) – Συμφωνίες επιχορηγήσεως σχετικές με τα έργα FIRST, FutureNEM, sISI, 4NEM και SFERA – Οικονομικοί έλεγχοι που διαπιστώνουν παρατυπίες κατά την υλοποίηση ορισμένων σχεδίων – Αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που αναστέλλουν την πληρωμή των καταβλητέων ποσών για ορισμένα σχέδια – Αγωγή αποζημιώσεως και ακυρώσεως) | 11 |
| 2020/C 10/14 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-349/18 έως C-351/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις του Vredegerecht te Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS) κατά Mbutuku Kanyeba (C-349/18), Larissa Nijs (C-350/18), Jean-Louis Anita Dedroog (C-351/18) (Προδικαστική παραπομπή – Σιδηροδρομικές μεταφορές – Δικαιώματα και υποχρεώσεις των επιβατών – Κανονισμός (ΕΚ) 1371/2007 – Άρθρο 3, σημείο 8 – Σύμβαση μεταφοράς – Έννοια – Επιβάτης χωρίς εισιτήριο κατά την επιβίβασή του στην αμαξοστοιχία – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Άρθρο 1, παράγραφος 2, και άρθρο 6, παράγραφος 1 – Γενικοί όροι μεταφοράς από σιδηροδρομική επιχείρηση – Νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις αναγκαστικού δικαίου – Ποινική ρήτρα – Εξουσίες του εθνικού δικαστηρίου) | 12 |
| 2020/C 10/15 | Υπόθεση C-363/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Organisation juive européenne, Vignoble Psagot Ltd κατά Ministre de l'Économie et des Finances (Προδικαστική παραπομπή – Κανονισμός (ΕΕ) 1169/2011 – Παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές – Υποχρεωτική αναγραφή της χώρας καταγωγής ή του τόπου προέλευσης του τροφίμου όταν η μη αναγραφή ενδέχεται να παραπλανήσει τον καταναλωτή – Υποχρεωτική αναγραφή του εδάφους καταγωγής για τα τρόφιμα που προέρχονται από κατεχόμενα από το κράτος του Ισραήλ εδάφη, συνοδευόμενη, σε περίπτωση προέλευσής τους από ισραηλινό οικισμό εποίκων εντός του εν λόγω εδάφους, από μνεία της συγκεκριμένης προέλευσης) | 13 |
| 2020/C 10/16 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-419/18 και C-483/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις των Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, Sąd Okręgowy w Opolu, II Wydział Cywilny Odwoławczy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Profi Credit Polska S.A. κατά Bogumiła Włostowska κ.λπ. (C-419/18), Profi Credit Polska S.A. κατά OH (C-483/18) (Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Άρθρο 6, παράγραφος 1 – Άρθρο 7, παράγραφος 1 – Οδηγία 2008/48/ΕΚ – Άρθρο 10, παράγραφος 2 – Συμβάσεις πιστώσεως με καταναλωτές – Επιτρεπτό της εξασφαλίσεως της αξιώσεως που προκύπτει από τέτοια σύμβαση με γραμμάτιο εις διαταγήν εν λευκώ – Αγωγή προς εξόφληση του χρέους από αξιόγραφο – Έκταση της εξουσίας του δικαστή) | 14 |
| 2020/C 10/17 | Υπόθεση C-445/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Vaselife International BV, Chrysal International BV κατά College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Προδικαστική παραπομπή – Κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 – Διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά – Παράλληλο εμπόριο – Μεταβολή της διάρκειας ισχύος της άδειας παράλληλου εμπορίου – Φυτοπροστατευτικό προϊόν πανομοιότυπο με το προϊόν αναφοράς – Προϋποθέσεις) | 15 |
| 2020/C 10/18 | Υπόθεση C-484/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Société de perception et de distribution des droits des artistes-interprètes de la musique et de la danse (Spedidam), PG, GF κατά Institut national de l’audiovisuel (Προδικαστική παραπομπή – Δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικά δικαιώματα – Οδηγία 2001/29/ΕΚ – Αποκλειστικά δικαιώματα των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών – Άρθρο 2, στοιχείο β' – Δικαίωμα αναπαραγωγής – Άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο α' – Διάθεση στο κοινό – Άδεια – Τεκμήριο – Εθνικό καθεστώς το οποίο απαλλάσσει έναν δημόσιο φορέα υπεύθυνο για τη διαφύλαξη και την προώθηση της εθνικής οπτικοακουστικής κληρονομιάς από την υποχρέωση να λάβει τη γραπτή συγκατάθεση του ερμηνευτή ή εκτελεστή καλλιτέχνη για την εκμετάλλευση αρχείων που περιέχουν ερμηνείες ή εκτελέσεις του) | 16 |
| 2020/C 10/19 | Υπόθεση C-528/18 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2019 – Outsource Professional Services Ltd κατά Flatworld Solutions Pvt. Ltd, Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) (Αίτηση αναιρέσεως – Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 – Απόλυτοι λόγοι ακυρότητας – Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β' – Κακή πίστη κατά την κατάθεση της αίτησης καταχώρισης σήματος) | 16 |
| 2020/C 10/20 | Υπόθεση C-555/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – K.H.K. κατά B.A.C., E.E.K. (Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Κανονισμός (ΕΕ) 655/2014 – Ευρωπαϊκή διαταγή δέσμευσης λογαριασμού – Άρθρο 5, στοιχείο α' – Διαδικασία εκδόσεως – Άρθρο 4, σημεία 8 έως 10 – Έννοιες της δικαστικής αποφάσεως, του δικαστικού συμβιβασμού και του δημοσίου εγγράφου – Εθνική διαταγή πληρωμής δεκτική ανακοπής – Άρθρο 18, παράγραφος 1 – Προθεσμίες – Άρθρο 45 – Εξαιρετικές περιστάσεις – Έννοια) | 17 |
| 2020/C 10/21 | Υπόθεση C-599/18 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Silec Cable, General Cable Corp. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως – Ανταγωνισμός – Συμπράξεις – Ευρωπαϊκή αγορά υπόγειων και υποθαλάσσιων ηλεκτρικών καλωδίων – Κατανομή της αγοράς στο πλαίσιο προγραμμάτων – Απόδειξη της παράβασης – Τεκμήριο αθωότητας – Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων – Δημόσια αποστασιοποίηση – Υποκειμενική αντίληψη των λοιπών συμμετεχόντων στη σύμπραξη – Παράβαση διαπραχθείσα από περισσότερες επιχειρήσεις που συνιστούν μία και μόνη οικονομική οντότητα – Σοβαρότητα της παράβασης που διαπράχθηκε από μία από τις επιχειρήσεις αυτές – Προσδιορισμός – Περιθωριακή ή μέσου βαθμού συμμετοχή στη σύμπραξη – Προσδιορισμός – Αρχή της ίσης μεταχείρισης) | 18 |
| 2020/C 10/22 | Υπόθεση C-319/18 P: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2019 – Fred Olsen, SA κατά Naviera Armas, SA, Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως – Κρατικές ενισχύσεις – Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Αποκλειστικό δικαίωμα χρήσεως της λιμενική υποδομής του Puerto de Las Nieves (Ισπανία) το οποίο χορηγήθηκε σε εταιρία θαλάσσιων μεταφορών – Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται η απουσία κρατικών ενισχύσεων κατά το πέρας της διαδικασίας προκαταρκτικής εξετάσεως – Πλεονέκτημα που χορηγείται με κρατικούς πόρους – Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή που δραστηριοποιείται σε οικονομία της αγοράς) | 18 |
| 2020/C 10/23 | Υπόθεση C-322/18: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Schiaffini Travel SpA κατά Comune di Latina (Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Κανονισμός (ΕΚ) 1370/2007 – Δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές – Άρθρο 5 – Ανάθεση συμβάσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας – Άρθρο 5, παράγραφος 2 – Απευθείας ανάθεση – Έννοια του όρου εγχώριος φορέας – Άρθρο 8, παράγραφος 2 – Μεταβατικό καθεστώς) | 19 |
| 2020/C 10/24 | Υπόθεση C-424/18: Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Italy Emergenza Cooperativa Sociale, Associazione Volontaria di Pubblica Assistenza Croce Verde κατά Ulss 5 Polesana Rovigo, Regione del Veneto (Προδικαστική παραπομπή – Σύναψη δημοσίων συμβάσεων προμηθειών, έργων και υπηρεσιών – Οδηγία 2014/24/ΕΕ – Άρθρο 10, στοιχείο η' – Ειδικές εξαιρέσεις για συμβάσεις υπηρεσιών – Υπηρεσίες ασθενοφόρων για τη διακομιδή ασθενών – Έννοια) | 20 |
| 2020/C 10/25 | Υπόθεση C-475/18: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – SATI - Società Autocooperative Trasporti Italiani SpA κατά Azienda di Trasporti Molisana – SpA (ATM) (Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Κανονισμός (ΕΚ) 1370/2007 – Δημόσιες επιβατικές μεταφορές – Άρθρο 5 – Απευθείας ανάθεση συμβάσεων δημόσιας υπηρεσίας – Απαγόρευση δυνάμει του εθνικού δικαίου – Άρθρο 8, παράγραφος 2 – Μεταβατικό καθεστώς) | 20 |
| 2020/C 10/26 | Υπόθεση C-285/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 5 Απριλίου 2019 ο André Geske κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 31 Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση T-427/18, André Geske κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 21 |
| 2020/C 10/27 | Υπόθεση C-408/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 24 Μαΐου 2019 η Hochmann Marketing GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T-657/18, Hochmann Marketing GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 21 |
| 2020/C 10/28 | Υπόθεση C-409/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 24 Μαΐου 2019 η Hochmann Marketing GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T-673/18, Hochmann Marketing GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 22 |
| 2020/C 10/29 | Υπόθεση C-659/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2019 ο Klaus Nonnemacher κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 20 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-389/18, Klaus Nonnemacher κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) | 22 |
| 2020/C 10/30 | Υπόθεση C-660/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2019 ο Klaus Nonnemacher κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 20 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-390/18, Klaus Nonnemacher κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) | 23 |
| 2020/C 10/31 | Υπόθεση C-678/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2019 η Retail Royalty Co. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 12 Ιουλίου 2019 στην υπόθεση T-54/18, Fashion Energy κατά EUIPO - Retail Royalty | 23 |
| 2020/C 10/32 | Υπόθεση C-732/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Ceuta (Ισπανία) στις 4 Οκτωβρίου 2019 – LL, MK κατά Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA | 23 |
| 2020/C 10/33 | Υπόθεση C-767/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου | 24 |
| 2020/C 10/34 | Υπόθεση C-814/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 6 Νοεμβρίου 2019 – AC, TM, GM, MM κατά ABC Sl, XYZ Plc | 25 |
| 2020/C 10/35 | Υπόθεση C-833/19 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 14 Νοεμβρίου 2019 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 4 Σεπτεμβρίου 2019 στην υπόθεση T-308/18, Hamas κατά Συμβουλίου | 26 |
| 2020/C 10/36 | Υπόθεση C-476/18: Διάταξη του προέδρου του ενάτου τμήματος του Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Pesti Központi Kerületi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – PannonHitel Pénzügyi Zrt. κατά WizzAir Hungary Légiközlekedési Kft. | 27 |
| 2020/C 10/37 | Υπόθεση C-745/18: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 21ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – JA κατά Skarb Państwa – Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Senat Rzeczypospolitej Polskiej, Prezes Rady Ministrów, Minister Sprawiedliwości, Minister Finansów | 27 |
| 2020/C 10/38 | Υπόθεση C-829/18: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunal de grande instance de Paris (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Crédit Logement SA κατά OE | 28 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2020/C 10/39 | Υπόθεση T-240/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2019 – Campine και Campine Recycling κατά Επιτροπής (Ανταγωνισμός – Συμπράξεις – Αγορά της ανακύκλωσης συσσωρευτών αυτοκινήτου τύπου μολύβδου-οξέος – Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ – Πρόστιμα – Αξία των αγορών – Παράγραφος 37 των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Δικαιώματα άμυνας – Απόδειξη της παραβάσεως – Έννοια διαρκούς ή επαναλαμβανόμενης παραβάσεως – Διάρκεια της παραβάσεως – Διακοπή της συμμετοχής στην παράβαση – Εξ αντικειμένου περιορισμός του ανταγωνισμού – Ελαφρυντικές περιστάσεις – Απεριόριστη δικαιοδοσία) | 29 |
| 2020/C 10/40 | Υπόθεση T-276/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 – Ogrodnik κατά EUIPO – Aviário Tropical (Tropical) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας – Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Tropical – Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα TROPICAL – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] – Ομοιότητα των προϊόντων – Κίνδυνος συγχύσεως – Συνύπαρξη των σημάτων) | 30 |
| 2020/C 10/41 | Υπόθεση T-241/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Νοεμβρίου 2019 – Bruno κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση – Έκτακτοι υπάλληλοι – Όροι του καθεστώτος συντάξεων – Επίδομα αποχωρήσεως – Εισφορές καταβληθείσες σε εθνικό ή ιδιωτικό σύστημα συνταξιοδοτήσεως κατόπιν της αναλήψεως καθηκόντων – Προγενεστέρως κτηθέντα συνταξιοδοτικά δικαιώματα βάσει εθνικού συστήματος – Άρθρο 11, παράγραφος 1, και άρθρο 12, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ – Ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας – Ίση μεταχείριση) | 31 |
| 2020/C 10/42 | Υπόθεση T-431/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2019 – WN κατά Κοινοβουλίου (Υπαλληλική υπόθεση – Διαπιστευμένοι κοινοβουλευτικοί βοηθοί – Πρόωρη καταγγελία της συμβάσεως – Κλονισμός της σχέσεως εμπιστοσύνης – Δικαιώματα άμυνας – Διαδικασία διευθετήσεως – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως – Διάκριση λόγω φύλου – Άδεια μητρότητας – Καθήκον μέριμνας) | 31 |
| 2020/C 10/43 | Υπόθεση T-669/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Neoperl κατά EUIPO (Απεικόνιση τεσσάρων κλειστών τρυπών σε συμμετρικό διάτρητο μοτίβο) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απεικονίζει τέσσερις κλειστές τρύπες σε συμμετρικό διάτρητο μοτίβο – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001) | 32 |
| 2020/C 10/44 | Υπόθεση T-101/19: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Νοεμβρίου 2019 – Rezon κατά EUIPO (imot.bg) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης imot.bg – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα κτηθέντος διά της χρήσεως – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Άρθρο 94, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 2017/1001) | 33 |
| 2020/C 10/45 | Υπόθεση T-149/19: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Société des produits Nestlé κατά EUIPO – Jumbo Africa (Αναπαράσταση ανθρώπινης σιλουέτας πάνω από θυρεό) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά ανθρώπινη σιλουέτα πάνω από θυρεό – Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά ανθρώπινη σιλουέτα – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Απουσία κινδύνου συγχύσεως – Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 – Εξουσία μεταρρυθμίσεως) | 33 |
| 2020/C 10/46 | Υπόθεση T-702/19: Προσφυγή της 11ης Οκτωβρίου 2019 – Compass Overseas Holdings κ.λπ. κατά Επιτροπής | 34 |
| 2020/C 10/47 | Υπόθεση T-706/19: Προσφυγή της 16ης Οκτωβρίου 2019 – Micro Focus International κ.λπ. κατά Επιτροπής | 35 |
| 2020/C 10/48 | Υπόθεση T-708/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Bujar κατά Επιτροπής | 36 |
| 2020/C 10/49 | Υπόθεση T-710/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Sthree και Sthree Overseas Holdings κατά Επιτροπής | 37 |
| 2020/C 10/50 | Υπόθεση T-711/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – SSP Group και SSP Financing κατά Επιτροπής | 38 |
| 2020/C 10/51 | Υπόθεση T-712/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Hikma Pharmaceuticals και Hikma Pharmaceuticals International κατά Επιτροπής | 39 |
| 2020/C 10/52 | Υπόθεση T-713/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Cobham και Lockman Investments κατά Επιτροπής | 41 |
| 2020/C 10/53 | Υπόθεση T-714/19: Προσφυγή της 18ης Οκτωβρίου 2019 – Smiths Group και Siti 1 κατά Επιτροπής | 42 |
| 2020/C 10/54 | Υπόθεση T-716/19: Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2019 – Interpipe Niko Tube και Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant κατά Επιτροπής | 43 |
| 2020/C 10/55 | Υπόθεση T-717/19: Προσφυγή της 24ης Οκτωβρίου 2019 – Associated British Foods κ.λπ. κατά Επιτροπής | 44 |
| 2020/C 10/56 | Υπόθεση T-718/19: Προσφυγή της 23ης Οκτωβρίου 2019 – The Weir Group κ.λπ. κατά Επιτροπής | 45 |
| 2020/C 10/57 | Υπόθεση T-738/19: Προσφυγή της 4ης Νοεμβρίου 2019 – Clouds Sky κατά EUIPO – The Cloud Networks (Wi-Fi Powered by The Cloud) | 47 |
| 2020/C 10/58 | Υπόθεση T-744/19: Προσφυγή της 5ης Νοεμβρίου 2019 – Methanol Holdings (Trinidad) κατά Επιτροπής | 48 |
| 2020/C 10/59 | Υπόθεση T-788/19: Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Body Attack Sports Nutrition κατά EUIPO – Σάκκαρη (Sakkattack) | 48 |
| 2020/C 10/60 | Υπόθεση T-790/19: Προσφυγή της 13ης Νοεμβρίου 2019 – Novolipetsk Steel κατά Επιτροπής | 49 |
| 2020/C 10/61 | Υπόθεση T-792/19: Προσφυγή της 11ης Νοεμβρίου 2019 – Agepha Pharma κατά EUIPO – Apogepha Arzneimittel (AGEPHA) | 50 |
| 2020/C 10/62 | Υπόθεση T-793/19: Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2019 – Tirreno Power κατά Επιτροπής | 51 |
| 2020/C 10/63 | Υπόθεση T-794/19: Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2019 – Set κατά Επιτροπής | 52 |
| 2020/C 10/64 | Υπόθεση T-795/19: Προσφυγή-αγωγή της 19ης Νοεμβρίου 2019 – HB κατά Επιτροπής | 53 |
| 2020/C 10/65 | Υπόθεση T-796/19: Προσφυγή-αγωγή της 19ης Νοεμβρίου 2019 – HB κατά Επιτροπής | 54 |
| 2020/C 10/66 | Υπόθεση T-797/19: Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2019 – Anglo Austrian AAB Bank και Belegging-Maatschappij Far-East κατά ΕΚΤ | 56 |
| 2020/C 10/67 | Υπόθεση T-173/17: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 2019 – TestBioTech κατά Επιτροπής | 57 |
| 2020/C 10/68 | Υπόθεση T-361/19: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Νοεμβρίου 2019 – CF κατά Κοινοβουλίου | 57 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2020/C 10/02

Υπόθεση C-585/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – στο πλαίσιο των ενδίκων διαδικασιών που κίνησαν οι Finanzamt Linz, Finanzamt Kirchdorf Perg Steyr (Προδικαστική παραπομπή – Κρατικές ενισχύσεις – Τροποποίηση εγκεκριμένου καθεστώτος ενισχύσεων – Άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ – Υποχρέωση κοινοποίησης – Απαγόρευση εφαρμογής χωρίς την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Κανονισμός (ΕΕ) 651/2014 – Απαλλαγή – Άρθρο 58, παράγραφος 1 – Χρονικό πεδίο εφαρμογής του κανονισμού – Άρθρο 44, παράγραφος 3 – Περιεχόμενο – Εθνική ρύθμιση που προβλέπει τύπο υπολογισμού για τη μερική επιστροφή των φόρων επί της ενέργειας)

2

2020/C 10/03

Υπόθεση C-641/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Finanzgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – College Pension Plan of British Columbia κατά Finanzamt München Abteilung III (Προδικαστική παραπομπή – Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων – Φορολογία των συνταξιοδοτικών ταμείων – Διαφορετική μεταχείριση μεταξύ ημεδαπών και αλλοδαπών συνταξιοδοτικών ταμείων – Κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους παρέχουσα τη δυνατότητα στα ημεδαπά συνταξιοδοτικά ταμεία να μειώνουν τα φορολογητέα κέρδη τους, εκπίπτοντας τα αποθεματικά που προορίζονται για την καταβολή συντάξεων και συμψηφίζοντας τον φόρο που παρακρατείται επί των μερισμάτων με τον φόρο εταιριών – Συγκρισιμότητα των καταστάσεων – Δικαιολόγηση)

3

2020/C 10/04

Υπόθεση C-687/17 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 – Aanbestedingskalender BV, Negometrix BV, CTM Solution BV, Stillpoint Applications BV, Huisinga Beheer BV κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου των Κάτω Χωρών, Σλοβακικής Δημοκρατίας (Αναίρεση – Κρατικές ενισχύσεις – Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις ολλανδικές αρχές για τη δημιουργία και τη θέση σε εφαρμογή της πλατφόρμας TenderNed όσον αφορά τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων με ηλεκτρονικά μέσα – Απόφαση με την οποία κρίθηκε ότι το μέτρο δεν αποτελεί ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ)

4

2020/C 10/05

Υπόθεση C-2/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Lietuvos Respublikos Seimo narių grupė (Προδικαστική παραπομπή – Κοινή γεωργική πολιτική – Κοινή οργάνωση των αγορών – Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα – Κανονισμός (ΕΕ) 1308/2013 – Άρθρο 148, παράγραφος 4 – Σύμβαση παραδόσεως νωπού γάλακτος – Ελεύθερη διαπραγμάτευση των τιμών – Καταπολέμηση αθέμιτων εμπορικών πρακτικών – Απαγόρευση καταβολής διαφορετικών τιμών σε παραγωγούς νωπού γάλακτος που ανήκουν σε ομάδα συσταθείσα βάσει της ανά ημέρα πωλούμενης ποσότητας και απαγόρευση αδικαιολόγητης μειώσεως τιμών)

4

2020/C 10/06

Υπόθεση C-68/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – SC Petrotel-Lukoil SA κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală - Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor (Προδικαστική παραπομπή – Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας – Οδηγία 2003/96/ΕΚ – Άρθρο 21, παράγραφος 3 – Έλλειψη γενεσιουργού αιτίας επιβολής φόρου – Κατανάλωση ενεργειακών προϊόντων εντός εγκατάστασης παραγωγής τέτοιων προϊόντων – Άρθρο 2, παράγραφος 3 – Υποχρέωση ταξινόμησης των ενεργειακών προϊόντων για τον καθορισμό ειδικού φόρου κατανάλωσης – Φορολογικός συντελεστής που εφαρμόζεται στα εν λόγω προϊόντα – Αρχή της αναλογικότητας)

5

2020/C 10/07

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-80/18 έως C-83/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-80/18), Endesa Generación SA (C-82/18) κατά Administración General del Estado, Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-80/18 και C-82/18) και Endesa Generación SA (C-81/18), Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-83/18) κατά Administración General del Estado (C-81/18 και C-83/18) (Προδικαστική παραπομπή – Αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει – Κοινοί κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας – Οδηγία 2009/72/ΕΚ – Άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2 – Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων – Χρηματοδότηση του ελλείμματος λόγω των ισχυόντων τιμολογίων – Φόροι που επιβάλλονται μόνο σε εταιρίες παραγωγής ηλεκτρισμού με χρήση πυρηνικής ενέργειας)

6

2020/C 10/08

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-105/18 έως C-113/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-105/18), Energía de Galicia (Engasa) SA (C-106/18), Duerocanto SL (C-107/18), Corporación Acciona Hidráulica (Acciona) SLU (C-108/18), Associació de Productors i Usuaris d’Energia Elèctrica (C-109/18), José Manuel Burgos Pérez, María del Amor Guinea Bueno (C-110/18), Endesa Generación SA (C-111/18), Asociación de Empresas de Energías Renovables (APPA) (C-112/18), Parc del Segre SA, Electra Irache SL, Genhidro Generación Hidroeléctrica SL, Hicenor SL, Hidroeléctrica Carrascosa SL, Hidroeléctrica del Carrión SL, Hidroeléctrica del Pisuerga SL, Hidroeléctrica Santa Marta SL, Hyanor SL, Promotora del Rec dels Quatre Pobles SA (C-113/18) κατά Administración General del Estado (Προδικαστική παραπομπή – Αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει – Οδηγία 2000/60/ΕΚ – Άρθρο 9, παράγραφος 1 – Ανάκτηση κόστους για υπηρεσίες ύδατος – Κοινοί κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας – Οδηγία 2009/72/ΕΚ – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων – Άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ – Κρατική ενίσχυση – Τέλος χρήσεως εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας – Τέλος επιβαλλόμενο μόνο σε παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δρουν εντός διακοινοτικών υδρογραφικών ορίων)

7

2020/C 10/09

Υπόθεση C-233/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Zubair Haqbin κατά Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers (Προδικαστική παραπομπή – Αιτούντες διεθνή προστασία – Οδηγία 2013/33/ΕΕ – Άρθρο 20, παράγραφοι 4 και 5 – Σοβαρή παράβαση των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας ή επίδειξη ιδιαίτερα βίαιης συμπεριφοράς – Περιεχόμενο της ευχέρειας των κρατών μελών να καθορίζουν τις εφαρμοστέες κυρώσεις – Ασυνόδευτος ανήλικος – Περιορισμός ή ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής)

8

2020/C 10/10

Υπόθεση C-255/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – State Street Bank International GmbH κατά Banca d'Italia (Προδικαστική παραπομπή – Οδηγία 2014/59/ΕΕ – Ανάκαμψη και εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων – Εθνική χρηματοδοτική ρύθμιση – Αρχή εξυγίανσης – Εθνικό ταμείο – Άρθρα 103 και 104 – Υποχρέωση συνεισφοράς – Εκ των προτέρων συνεισφορές και έκτακτες εκ των υστέρων συνεισφορές – Υπολογισμός – Εκπρόθεσμη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο – Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 – Άρθρα 12 και 14 – Έννοια της αλλαγής καθεστώτος – Επιρροή στην υποχρέωση συνεισφοράς)

9

2020/C 10/11

Υπόθεση C-261/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Νοεμβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (Παράβαση κράτους μέλους – Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώνεται η παράβαση – Μη εκτέλεση – Οδηγία 85/337/ΕΟΚ – Αδειοδότηση και κατασκευή αιολικού πάρκου – Σχέδιο που ενδέχεται να έχει σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις – Παράλειψη προηγούμενης εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων – Υποχρέωση τακτοποιήσεως – Άρθρο 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ – Αίτημα περί επιβολής χρηματικής ποινής και καταβολής κατ’ αποκοπήν ποσού)

10

2020/C 10/12

Υπόθεση C-280/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Alain Flausch κ.λπ. κατά Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ.λπ. (Προδικαστική παραπομπή – Περιβάλλον – Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων στο περιβάλλον – Συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία λήψεως αποφάσεων και πρόσβαση στη δικαιοσύνη – Αφετηρία προθεσμιών για την άσκηση προσφυγής)

11

2020/C 10/13

Υπόθεση C-346/18 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 – Rose Vision, SL κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αναίρεση – Έργα που χρηματοδοτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στον τομέα της έρευνας – Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη (2007-2013) – Συμφωνίες επιχορηγήσεως σχετικές με τα έργα FIRST, FutureNEM, sISI, 4NEM και SFERA – Οικονομικοί έλεγχοι που διαπιστώνουν παρατυπίες κατά την υλοποίηση ορισμένων σχεδίων – Αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που αναστέλλουν την πληρωμή των καταβλητέων ποσών για ορισμένα σχέδια – Αγωγή αποζημιώσεως και ακυρώσεως)

11

2020/C 10/14

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-349/18 έως C-351/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις του Vredegerecht te Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS) κατά Mbutuku Kanyeba (C-349/18), Larissa Nijs (C-350/18), Jean-Louis Anita Dedroog (C-351/18) (Προδικαστική παραπομπή – Σιδηροδρομικές μεταφορές – Δικαιώματα και υποχρεώσεις των επιβατών – Κανονισμός (ΕΚ) 1371/2007 – Άρθρο 3, σημείο 8 – Σύμβαση μεταφοράς – Έννοια – Επιβάτης χωρίς εισιτήριο κατά την επιβίβασή του στην αμαξοστοιχία – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Άρθρο 1, παράγραφος 2, και άρθρο 6, παράγραφος 1 – Γενικοί όροι μεταφοράς από σιδηροδρομική επιχείρηση – Νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις αναγκαστικού δικαίου – Ποινική ρήτρα – Εξουσίες του εθνικού δικαστηρίου)

12

2020/C 10/15

Υπόθεση C-363/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Organisation juive européenne, Vignoble Psagot Ltd κατά Ministre de l'Économie et des Finances (Προδικαστική παραπομπή – Κανονισμός (ΕΕ) 1169/2011 – Παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές – Υποχρεωτική αναγραφή της χώρας καταγωγής ή του τόπου προέλευσης του τροφίμου όταν η μη αναγραφή ενδέχεται να παραπλανήσει τον καταναλωτή – Υποχρεωτική αναγραφή του εδάφους καταγωγής για τα τρόφιμα που προέρχονται από κατεχόμενα από το κράτος του Ισραήλ εδάφη, συνοδευόμενη, σε περίπτωση προέλευσής τους από ισραηλινό οικισμό εποίκων εντός του εν λόγω εδάφους, από μνεία της συγκεκριμένης προέλευσης)

13

2020/C 10/16

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-419/18 και C-483/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις των Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, Sąd Okręgowy w Opolu, II Wydział Cywilny Odwoławczy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Profi Credit Polska S.A. κατά Bogumiła Włostowska κ.λπ. (C-419/18), Profi Credit Polska S.A. κατά OH (C-483/18) (Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Άρθρο 6, παράγραφος 1 – Άρθρο 7, παράγραφος 1 – Οδηγία 2008/48/ΕΚ – Άρθρο 10, παράγραφος 2 – Συμβάσεις πιστώσεως με καταναλωτές – Επιτρεπτό της εξασφαλίσεως της αξιώσεως που προκύπτει από τέτοια σύμβαση με γραμμάτιο εις διαταγήν εν λευκώ – Αγωγή προς εξόφληση του χρέους από αξιόγραφο – Έκταση της εξουσίας του δικαστή)

14

2020/C 10/17

Υπόθεση C-445/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Vaselife International BV, Chrysal International BV κατά College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Προδικαστική παραπομπή – Κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 – Διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά – Παράλληλο εμπόριο – Μεταβολή της διάρκειας ισχύος της άδειας παράλληλου εμπορίου – Φυτοπροστατευτικό προϊόν πανομοιότυπο με το προϊόν αναφοράς – Προϋποθέσεις)

15

2020/C 10/18

Υπόθεση C-484/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Société de perception et de distribution des droits des artistes-interprètes de la musique et de la danse (Spedidam), PG, GF κατά Institut national de l’audiovisuel (Προδικαστική παραπομπή – Δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικά δικαιώματα – Οδηγία 2001/29/ΕΚ – Αποκλειστικά δικαιώματα των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών – Άρθρο 2, στοιχείο β' – Δικαίωμα αναπαραγωγής – Άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο α' – Διάθεση στο κοινό – Άδεια – Τεκμήριο – Εθνικό καθεστώς το οποίο απαλλάσσει έναν δημόσιο φορέα υπεύθυνο για τη διαφύλαξη και την προώθηση της εθνικής οπτικοακουστικής κληρονομιάς από την υποχρέωση να λάβει τη γραπτή συγκατάθεση του ερμηνευτή ή εκτελεστή καλλιτέχνη για την εκμετάλλευση αρχείων που περιέχουν ερμηνείες ή εκτελέσεις του)

16

2020/C 10/19

Υπόθεση C-528/18 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2019 – Outsource Professional Services Ltd κατά Flatworld Solutions Pvt. Ltd, Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) (Αίτηση αναιρέσεως – Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 – Απόλυτοι λόγοι ακυρότητας – Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β' – Κακή πίστη κατά την κατάθεση της αίτησης καταχώρισης σήματος)

16

2020/C 10/20

Υπόθεση C-555/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – K.H.K. κατά B.A.C., E.E.K. (Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Κανονισμός (ΕΕ) 655/2014 – Ευρωπαϊκή διαταγή δέσμευσης λογαριασμού – Άρθρο 5, στοιχείο α' – Διαδικασία εκδόσεως – Άρθρο 4, σημεία 8 έως 10 – Έννοιες της δικαστικής αποφάσεως, του δικαστικού συμβιβασμού και του δημοσίου εγγράφου – Εθνική διαταγή πληρωμής δεκτική ανακοπής – Άρθρο 18, παράγραφος 1 – Προθεσμίες – Άρθρο 45 – Εξαιρετικές περιστάσεις – Έννοια)

17

2020/C 10/21

Υπόθεση C-599/18 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Silec Cable, General Cable Corp. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως – Ανταγωνισμός – Συμπράξεις – Ευρωπαϊκή αγορά υπόγειων και υποθαλάσσιων ηλεκτρικών καλωδίων – Κατανομή της αγοράς στο πλαίσιο προγραμμάτων – Απόδειξη της παράβασης – Τεκμήριο αθωότητας – Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων – Δημόσια αποστασιοποίηση – Υποκειμενική αντίληψη των λοιπών συμμετεχόντων στη σύμπραξη – Παράβαση διαπραχθείσα από περισσότερες επιχειρήσεις που συνιστούν μία και μόνη οικονομική οντότητα – Σοβαρότητα της παράβασης που διαπράχθηκε από μία από τις επιχειρήσεις αυτές – Προσδιορισμός – Περιθωριακή ή μέσου βαθμού συμμετοχή στη σύμπραξη – Προσδιορισμός – Αρχή της ίσης μεταχείρισης)

18

2020/C 10/22

Υπόθεση C-319/18 P: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2019 – Fred Olsen, SA κατά Naviera Armas, SA, Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως – Κρατικές ενισχύσεις – Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Αποκλειστικό δικαίωμα χρήσεως της λιμενική υποδομής του Puerto de Las Nieves (Ισπανία) το οποίο χορηγήθηκε σε εταιρία θαλάσσιων μεταφορών – Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται η απουσία κρατικών ενισχύσεων κατά το πέρας της διαδικασίας προκαταρκτικής εξετάσεως – Πλεονέκτημα που χορηγείται με κρατικούς πόρους – Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή που δραστηριοποιείται σε οικονομία της αγοράς)

18

2020/C 10/23

Υπόθεση C-322/18: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Schiaffini Travel SpA κατά Comune di Latina (Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Κανονισμός (ΕΚ) 1370/2007 – Δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές – Άρθρο 5 – Ανάθεση συμβάσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας – Άρθρο 5, παράγραφος 2 – Απευθείας ανάθεση – Έννοια του όρου εγχώριος φορέας – Άρθρο 8, παράγραφος 2 – Μεταβατικό καθεστώς)

19

2020/C 10/24

Υπόθεση C-424/18: Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Italy Emergenza Cooperativa Sociale, Associazione Volontaria di Pubblica Assistenza Croce Verde κατά Ulss 5 Polesana Rovigo, Regione del Veneto (Προδικαστική παραπομπή – Σύναψη δημοσίων συμβάσεων προμηθειών, έργων και υπηρεσιών – Οδηγία 2014/24/ΕΕ – Άρθρο 10, στοιχείο η' – Ειδικές εξαιρέσεις για συμβάσεις υπηρεσιών – Υπηρεσίες ασθενοφόρων για τη διακομιδή ασθενών – Έννοια)

20

2020/C 10/25

Υπόθεση C-475/18: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – SATI - Società Autocooperative Trasporti Italiani SpA κατά Azienda di Trasporti Molisana – SpA (ATM) (Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Κανονισμός (ΕΚ) 1370/2007 – Δημόσιες επιβατικές μεταφορές – Άρθρο 5 – Απευθείας ανάθεση συμβάσεων δημόσιας υπηρεσίας – Απαγόρευση δυνάμει του εθνικού δικαίου – Άρθρο 8, παράγραφος 2 – Μεταβατικό καθεστώς)

20

2020/C 10/26

Υπόθεση C-285/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 5 Απριλίου 2019 ο André Geske κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 31 Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση T-427/18, André Geske κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

21

2020/C 10/27

Υπόθεση C-408/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 24 Μαΐου 2019 η Hochmann Marketing GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T-657/18, Hochmann Marketing GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

21

2020/C 10/28

Υπόθεση C-409/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 24 Μαΐου 2019 η Hochmann Marketing GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T-673/18, Hochmann Marketing GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

22

2020/C 10/29

Υπόθεση C-659/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2019 ο Klaus Nonnemacher κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 20 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-389/18, Klaus Nonnemacher κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

22

2020/C 10/30

Υπόθεση C-660/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2019 ο Klaus Nonnemacher κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 20 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-390/18, Klaus Nonnemacher κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

23

2020/C 10/31

Υπόθεση C-678/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2019 η Retail Royalty Co. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 12 Ιουλίου 2019 στην υπόθεση T-54/18, Fashion Energy κατά EUIPO - Retail Royalty

23

2020/C 10/32

Υπόθεση C-732/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Ceuta (Ισπανία) στις 4 Οκτωβρίου 2019 – LL, MK κατά Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

23

2020/C 10/33

Υπόθεση C-767/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου

24

2020/C 10/34

Υπόθεση C-814/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 6 Νοεμβρίου 2019 – AC, TM, GM, MM κατά ABC Sl, XYZ Plc

25

2020/C 10/35

Υπόθεση C-833/19 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 14 Νοεμβρίου 2019 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 4 Σεπτεμβρίου 2019 στην υπόθεση T-308/18, Hamas κατά Συμβουλίου

26

2020/C 10/36

Υπόθεση C-476/18: Διάταξη του προέδρου του ενάτου τμήματος του Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Pesti Központi Kerületi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – PannonHitel Pénzügyi Zrt. κατά WizzAir Hungary Légiközlekedési Kft.

27

2020/C 10/37

Υπόθεση C-745/18: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 21ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – JA κατά Skarb Państwa – Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Senat Rzeczypospolitej Polskiej, Prezes Rady Ministrów, Minister Sprawiedliwości, Minister Finansów

27

2020/C 10/38

Υπόθεση C-829/18: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunal de grande instance de Paris (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Crédit Logement SA κατά OE

28

Γενικό Δικαστήριο

2020/C 10/39

Υπόθεση T-240/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2019 – Campine και Campine Recycling κατά Επιτροπής (Ανταγωνισμός – Συμπράξεις – Αγορά της ανακύκλωσης συσσωρευτών αυτοκινήτου τύπου μολύβδου-οξέος – Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ – Πρόστιμα – Αξία των αγορών – Παράγραφος 37 των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Δικαιώματα άμυνας – Απόδειξη της παραβάσεως – Έννοια διαρκούς ή επαναλαμβανόμενης παραβάσεως – Διάρκεια της παραβάσεως – Διακοπή της συμμετοχής στην παράβαση – Εξ αντικειμένου περιορισμός του ανταγωνισμού – Ελαφρυντικές περιστάσεις – Απεριόριστη δικαιοδοσία)

29

2020/C 10/40

Υπόθεση T-276/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 – Ogrodnik κατά EUIPO – Aviário Tropical (Tropical) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας – Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Tropical – Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα TROPICAL – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] – Ομοιότητα των προϊόντων – Κίνδυνος συγχύσεως – Συνύπαρξη των σημάτων)

30

2020/C 10/41

Υπόθεση T-241/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Νοεμβρίου 2019 – Bruno κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση – Έκτακτοι υπάλληλοι – Όροι του καθεστώτος συντάξεων – Επίδομα αποχωρήσεως – Εισφορές καταβληθείσες σε εθνικό ή ιδιωτικό σύστημα συνταξιοδοτήσεως κατόπιν της αναλήψεως καθηκόντων – Προγενεστέρως κτηθέντα συνταξιοδοτικά δικαιώματα βάσει εθνικού συστήματος – Άρθρο 11, παράγραφος 1, και άρθρο 12, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ – Ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας – Ίση μεταχείριση)

31

2020/C 10/42

Υπόθεση T-431/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2019 – WN κατά Κοινοβουλίου (Υπαλληλική υπόθεση – Διαπιστευμένοι κοινοβουλευτικοί βοηθοί – Πρόωρη καταγγελία της συμβάσεως – Κλονισμός της σχέσεως εμπιστοσύνης – Δικαιώματα άμυνας – Διαδικασία διευθετήσεως – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως – Διάκριση λόγω φύλου – Άδεια μητρότητας – Καθήκον μέριμνας)

31

2020/C 10/43

Υπόθεση T-669/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Neoperl κατά EUIPO (Απεικόνιση τεσσάρων κλειστών τρυπών σε συμμετρικό διάτρητο μοτίβο) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απεικονίζει τέσσερις κλειστές τρύπες σε συμμετρικό διάτρητο μοτίβο – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

32

2020/C 10/44

Υπόθεση T-101/19: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Νοεμβρίου 2019 – Rezon κατά EUIPO (imot.bg) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης imot.bg – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα κτηθέντος διά της χρήσεως – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Άρθρο 94, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 2017/1001)

33

2020/C 10/45

Υπόθεση T-149/19: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Société des produits Nestlé κατά EUIPO – Jumbo Africa (Αναπαράσταση ανθρώπινης σιλουέτας πάνω από θυρεό) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά ανθρώπινη σιλουέτα πάνω από θυρεό – Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά ανθρώπινη σιλουέτα – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Απουσία κινδύνου συγχύσεως – Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 – Εξουσία μεταρρυθμίσεως)

33

2020/C 10/46

Υπόθεση T-702/19: Προσφυγή της 11ης Οκτωβρίου 2019 – Compass Overseas Holdings κ.λπ. κατά Επιτροπής

34

2020/C 10/47

Υπόθεση T-706/19: Προσφυγή της 16ης Οκτωβρίου 2019 – Micro Focus International κ.λπ. κατά Επιτροπής

35

2020/C 10/48

Υπόθεση T-708/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Bujar κατά Επιτροπής

36

2020/C 10/49

Υπόθεση T-710/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Sthree και Sthree Overseas Holdings κατά Επιτροπής

37

2020/C 10/50

Υπόθεση T-711/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – SSP Group και SSP Financing κατά Επιτροπής

38

2020/C 10/51

Υπόθεση T-712/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Hikma Pharmaceuticals και Hikma Pharmaceuticals International κατά Επιτροπής

39

2020/C 10/52

Υπόθεση T-713/19: Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Cobham και Lockman Investments κατά Επιτροπής

41

2020/C 10/53

Υπόθεση T-714/19: Προσφυγή της 18ης Οκτωβρίου 2019 – Smiths Group και Siti 1 κατά Επιτροπής

42

2020/C 10/54

Υπόθεση T-716/19: Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2019 – Interpipe Niko Tube και Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant κατά Επιτροπής

43

2020/C 10/55

Υπόθεση T-717/19: Προσφυγή της 24ης Οκτωβρίου 2019 – Associated British Foods κ.λπ. κατά Επιτροπής

44

2020/C 10/56

Υπόθεση T-718/19: Προσφυγή της 23ης Οκτωβρίου 2019 – The Weir Group κ.λπ. κατά Επιτροπής

45

2020/C 10/57

Υπόθεση T-738/19: Προσφυγή της 4ης Νοεμβρίου 2019 – Clouds Sky κατά EUIPO – The Cloud Networks (Wi-Fi Powered by The Cloud)

47

2020/C 10/58

Υπόθεση T-744/19: Προσφυγή της 5ης Νοεμβρίου 2019 – Methanol Holdings (Trinidad) κατά Επιτροπής

48

2020/C 10/59

Υπόθεση T-788/19: Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Body Attack Sports Nutrition κατά EUIPO – Σάκκαρη (Sakkattack)

48

2020/C 10/60

Υπόθεση T-790/19: Προσφυγή της 13ης Νοεμβρίου 2019 – Novolipetsk Steel κατά Επιτροπής

49

2020/C 10/61

Υπόθεση T-792/19: Προσφυγή της 11ης Νοεμβρίου 2019 – Agepha Pharma κατά EUIPO – Apogepha Arzneimittel (AGEPHA)

50

2020/C 10/62

Υπόθεση T-793/19: Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2019 – Tirreno Power κατά Επιτροπής

51

2020/C 10/63

Υπόθεση T-794/19: Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2019 – Set κατά Επιτροπής

52

2020/C 10/64

Υπόθεση T-795/19: Προσφυγή-αγωγή της 19ης Νοεμβρίου 2019 – HB κατά Επιτροπής

53

2020/C 10/65

Υπόθεση T-796/19: Προσφυγή-αγωγή της 19ης Νοεμβρίου 2019 – HB κατά Επιτροπής

54

2020/C 10/66

Υπόθεση T-797/19: Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2019 – Anglo Austrian AAB Bank και Belegging-Maatschappij Far-East κατά ΕΚΤ

56

2020/C 10/67

Υπόθεση T-173/17: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 2019 – TestBioTech κατά Επιτροπής

57

2020/C 10/68

Υπόθεση T-361/19: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Νοεμβρίου 2019 – CF κατά Κοινοβουλίου

57

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2020/C 10/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 432 της 23.12.2019

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 423 της 16.12.2019

ΕΕ C 413 της 9.12.2019

ΕΕ C 406 της 2.12.2019

ΕΕ C 399 της 25.11.2019

ΕΕ C 383 της 11.11.2019

ΕΕ C 372 της 4.11.2019

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/2 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/2

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – στο πλαίσιο των ενδίκων διαδικασιών που κίνησαν οι Finanzamt Linz, Finanzamt Kirchdorf Perg Steyr

(Υπόθεση C-585/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κρατικές ενισχύσεις - Τροποποίηση εγκεκριμένου καθεστώτος ενισχύσεων - Άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ - Υποχρέωση κοινοποίησης - Απαγόρευση εφαρμογής χωρίς την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Κανονισμός (ΕΕ) 651/2014 - Απαλλαγή - Άρθρο 58, παράγραφος 1 - Χρονικό πεδίο εφαρμογής του κανονισμού - Άρθρο 44, παράγραφος 3 - Περιεχόμενο - Εθνική ρύθμιση που προβλέπει τύπο υπολογισμού για τη μερική επιστροφή των φόρων επί της ενέργειας)

(2020/C 10/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Finanzamt Linz, Finanzamt Kirchdorf Perg Steyr

παρισταμένης της: Dilly’s Wellnesshotel GmbH

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι εθνική ρύθμιση η οποία τροποποιεί καθεστώς ενισχύσεων περιορίζοντας τον κύκλο των δικαιούχων των ενισχύσεων αυτών υπόκειται, κατ’ αρχήν, στην υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπει η διάταξη αυτή. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι εθνική ρύθμιση η οποία τροποποιεί καθεστώς ενισχύσεων περιορίζοντας τον κύκλο των δικαιούχων των ενισχύσεων αυτών υπόκειται, κατ’ αρχήν, στην υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπει η διάταξη αυτή.

| 2) | Το άρθρο 58, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 651/2014 της Επιτροπής, της 17ης Ιουνίου 2014, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την εσωτερική αγορά κατ’ εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 [ΣΛΕΕ], έχει την έννοια ότι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος του εν λόγω κανονισμού, βάσει καθεστώτος ενισχύσεων όπως το επίμαχο στις διαφορές των κυρίων δικών, μπορούν, δυνάμει του ίδιου κανονισμού, να τύχουν απαλλαγής από την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπει το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 58, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 651/2014 της Επιτροπής, της 17ης Ιουνίου 2014, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την εσωτερική αγορά κατ’ εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 [ΣΛΕΕ], έχει την έννοια ότι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος του εν λόγω κανονισμού, βάσει καθεστώτος ενισχύσεων όπως το επίμαχο στις διαφορές των κυρίων δικών, μπορούν, δυνάμει του ίδιου κανονισμού, να τύχουν απαλλαγής από την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπει το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.

| 3) | Το άρθρο 44, παράγραφος 3, του κανονισμού 651/2014 έχει την έννοια ότι καθεστώς ενισχύσεων, όπως το επίμαχο στις κύριες δίκες, για το οποίο το ποσό της επιστροφής των φόρων επί της ενέργειας καθορίζεται ρητώς με τύπο υπολογισμού προβλεπόμενο από την εθνική ρύθμιση η οποία θεσπίζει το καθεστώς αυτό, είναι σύμφωνο με την εν λόγω διάταξη. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 44, παράγραφος 3, του κανονισμού 651/2014 έχει την έννοια ότι καθεστώς ενισχύσεων, όπως το επίμαχο στις κύριες δίκες, για το οποίο το ποσό της επιστροφής των φόρων επί της ενέργειας καθορίζεται ρητώς με τύπο υπολογισμού προβλεπόμενο από την εθνική ρύθμιση η οποία θεσπίζει το καθεστώς αυτό, είναι σύμφωνο με την εν λόγω διάταξη.

---

(1)  ΕΕ C 13 της 15.1.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/3 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/3

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Finanzgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – College Pension Plan of British Columbia κατά Finanzamt München Abteilung III

(Υπόθεση C-641/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Φορολογία των συνταξιοδοτικών ταμείων - Διαφορετική μεταχείριση μεταξύ ημεδαπών και αλλοδαπών συνταξιοδοτικών ταμείων - Κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους παρέχουσα τη δυνατότητα στα ημεδαπά συνταξιοδοτικά ταμεία να μειώνουν τα φορολογητέα κέρδη τους, εκπίπτοντας τα αποθεματικά που προορίζονται για την καταβολή συντάξεων και συμψηφίζοντας τον φόρο που παρακρατείται επί των μερισμάτων με τον φόρο εταιριών - Συγκρισιμότητα των καταστάσεων - Δικαιολόγηση)

(2020/C 10/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht München

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

College Pension Plan of British Columbia

κατά

Finanzamt München Abteilung III

Διατακτικό

| 1) | Τα άρθρα 63 και 65 ΣΛΕΕ αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας τα μερίσματα που διανέμει ημεδαπή εταιρία σε ημεδαπό συνταξιοδοτικό ταμείο, αφενός, υπόκεινται σε παρακρατούμενο στην πηγή φόρο ο οποίος μπορεί να συμψηφιστεί στο σύνολό του με τον οφειλόμενο από το ταμείο αυτό φόρο εταιριών, με δυνατότητα επιστροφής φόρου σε περίπτωση που ο παρακρατηθείς στην πηγή φόρος υπερβαίνει τον οφειλόμενο από το ταμείο φόρο εταιριών, και, αφετέρου, τα μερίσματα αυτά δεν προκαλούν αύξηση ή προκαλούν μικρή μόνον αύξηση του φορολογητέου αποτελέσματος όσον αφορά τον φόρο εταιριών, λόγω της δυνατότητας εκπτώσεως των προοριζόμενων για την κάλυψη υποχρεώσεων καταβολής συντάξεων αποθεματικών από το εν λόγω αποτέλεσμα, ενώ τα μερίσματα που καταβάλλονται σε αλλοδαπό συνταξιοδοτικό ταμείο φορολογούνται με παρακράτηση στην πηγή και ο παρακρατούμενος φόρος είναι οριστικός, όταν το αλλοδαπό συνταξιοδοτικό ταμείο χρησιμοποιεί τα εισπραττόμενα μερίσματα για τη σύσταση αποθεματικών προς κάλυψη των συντάξεων τις οποίες θα πρέπει να καταβάλλει στο μέλλον, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. |
| --- | --- |

1)

Τα άρθρα 63 και 65 ΣΛΕΕ αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας τα μερίσματα που διανέμει ημεδαπή εταιρία σε ημεδαπό συνταξιοδοτικό ταμείο, αφενός, υπόκεινται σε παρακρατούμενο στην πηγή φόρο ο οποίος μπορεί να συμψηφιστεί στο σύνολό του με τον οφειλόμενο από το ταμείο αυτό φόρο εταιριών, με δυνατότητα επιστροφής φόρου σε περίπτωση που ο παρακρατηθείς στην πηγή φόρος υπερβαίνει τον οφειλόμενο από το ταμείο φόρο εταιριών, και, αφετέρου, τα μερίσματα αυτά δεν προκαλούν αύξηση ή προκαλούν μικρή μόνον αύξηση του φορολογητέου αποτελέσματος όσον αφορά τον φόρο εταιριών, λόγω της δυνατότητας εκπτώσεως των προοριζόμενων για την κάλυψη υποχρεώσεων καταβολής συντάξεων αποθεματικών από το εν λόγω αποτέλεσμα, ενώ τα μερίσματα που καταβάλλονται σε αλλοδαπό συνταξιοδοτικό ταμείο φορολογούνται με παρακράτηση στην πηγή και ο παρακρατούμενος φόρος είναι οριστικός, όταν το αλλοδαπό συνταξιοδοτικό ταμείο χρησιμοποιεί τα εισπραττόμενα μερίσματα για τη σύσταση αποθεματικών προς κάλυψη των συντάξεων τις οποίες θα πρέπει να καταβάλλει στο μέλλον, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

| 2) | Το άρθρο 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι, για την εφαρμογή της διατάξεως αυτής, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως περιορισμός ο οποίος υφίστατο στις 31 Δεκεμβρίου 1993 εθνική ρύθμιση κατά την οποία τα μερίσματα που διανέμει ημεδαπή εταιρία σε ημεδαπό συνταξιοδοτικό ταμείο, αφενός, υπόκεινται σε φόρο που παρακρατείται στην πηγή και μπορεί να συμψηφιστεί στο σύνολό του με τον οφειλόμενο από το ταμείο αυτό φόρο, με δυνατότητα επιστροφής σε περίπτωση που ο παρακρατηθείς στην πηγή φόρος υπερβαίνει τον οφειλόμενο από το ταμείο φόρο εταιριών και, αφετέρου, δεν προκαλούν αύξηση του φορολογητέου αποτελέσματος όσον αφορά τον οφειλόμενο φόρο εταιριών ή προκαλούν μικρή μόνον αύξηση αυτού λόγω της δυνατότητας εκπτώσεως από το εν λόγω αποτέλεσμα των αποθεματικών για την κάλυψη υποχρεώσεων καταβολής συντάξεων, ενώ για τα μερίσματα που καταβάλλονται σε αλλοδαπό συνταξιοδοτικό ταμείο ο φόρος παρακρατείται στην πηγή και είναι για το ταμείο αυτό οριστικός. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι, για την εφαρμογή της διατάξεως αυτής, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως περιορισμός ο οποίος υφίστατο στις 31 Δεκεμβρίου 1993 εθνική ρύθμιση κατά την οποία τα μερίσματα που διανέμει ημεδαπή εταιρία σε ημεδαπό συνταξιοδοτικό ταμείο, αφενός, υπόκεινται σε φόρο που παρακρατείται στην πηγή και μπορεί να συμψηφιστεί στο σύνολό του με τον οφειλόμενο από το ταμείο αυτό φόρο, με δυνατότητα επιστροφής σε περίπτωση που ο παρακρατηθείς στην πηγή φόρος υπερβαίνει τον οφειλόμενο από το ταμείο φόρο εταιριών και, αφετέρου, δεν προκαλούν αύξηση του φορολογητέου αποτελέσματος όσον αφορά τον οφειλόμενο φόρο εταιριών ή προκαλούν μικρή μόνον αύξηση αυτού λόγω της δυνατότητας εκπτώσεως από το εν λόγω αποτέλεσμα των αποθεματικών για την κάλυψη υποχρεώσεων καταβολής συντάξεων, ενώ για τα μερίσματα που καταβάλλονται σε αλλοδαπό συνταξιοδοτικό ταμείο ο φόρος παρακρατείται στην πηγή και είναι για το ταμείο αυτό οριστικός.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 26.3.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/4 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 – Aanbestedingskalender BV, Negometrix BV, CTM Solution BV, Stillpoint Applications BV, Huisinga Beheer BV κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου των Κάτω Χωρών, Σλοβακικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-687/17 P) (1)

(Αναίρεση - Κρατικές ενισχύσεις - Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις ολλανδικές αρχές για τη δημιουργία και τη θέση σε εφαρμογή της πλατφόρμας TenderNed όσον αφορά τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων με ηλεκτρονικά μέσα - Απόφαση με την οποία κρίθηκε ότι το μέτρο δεν αποτελεί ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ)

(2020/C 10/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Aanbestedingskalender BV, Negometrix BV, CTM Solution BV, Stillpoint Applications BV, Huisinga Beheer BV (εκπρόσωποι: C. Dekker και L. Fiorilli, advocaten)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P.-J. Loewenthal και K. Herrmann), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. Noort και M. Bulterman), Σλοβακική Δημοκρατία

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Καταδικάζει τις Aanbestedingskalender BV, Negometrix BV, CTM Solution BV, Stillpoint Applications BV και Huisinga Beheer BV στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τις Aanbestedingskalender BV, Negometrix BV, CTM Solution BV, Stillpoint Applications BV και Huisinga Beheer BV στα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά του έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 94 της 12.3.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/4 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Lietuvos Respublikos Seimo narių grupė

(Υπόθεση C-2/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινή γεωργική πολιτική - Κοινή οργάνωση των αγορών - Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα - Κανονισμός (ΕΕ) 1308/2013 - Άρθρο 148, παράγραφος 4 - Σύμβαση παραδόσεως νωπού γάλακτος - Ελεύθερη διαπραγμάτευση των τιμών - Καταπολέμηση αθέμιτων εμπορικών πρακτικών - Απαγόρευση καταβολής διαφορετικών τιμών σε παραγωγούς νωπού γάλακτος που ανήκουν σε ομάδα συσταθείσα βάσει της ανά ημέρα πωλούμενης ποσότητας και απαγόρευση αδικαιολόγητης μειώσεως τιμών)

(2020/C 10/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Αιτούν δικαστήριο

Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Lietuvos Respublikos Seimo narių grupė

παρισταμένων των

Lietuvos Respublikos Seimas

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 148, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/2393 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2017, δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 3, σημείο 1, του Lietuvos Respublikos Ūkio subjektų, perkančių-parduodančių žalią pieną ir prekiaujančių pieno gaminiais, nesąžiningų veiksmų draudimo įstatymas Nr. XII-1907 (νόμου αριθ. XII-1907 της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, περί απαγορεύσεως των αθέμιτων πρακτικών εκ μέρους των οικονομικών φορέων της Λιθουανίας κατά την αγοραπωλησία νωπού γάλακτος και την εμπορία γαλακτοκομικών προϊόντων), της 25ης Ιουνίου 2015, όπως έχει τροποποιηθεί με τον νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 2015, η οποία, με σκοπό την καταπολέμηση των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, απαγορεύει στους αγοραστές νωπού γάλακτος να καταβάλλουν διαφορετική τιμή αγοράς στους παραγωγούς που πρέπει να θεωρείται ότι ανήκουν στην ίδια ομάδα βάσει της ανά ημέρα πωλούμενης ποσότητας νωπού γάλακτος, το οποίο είναι ίδιας συνθέσεως και ποιότητας και παραδίδεται με την ίδια μέθοδο, στον βαθμό που η εν λόγω ρύθμιση είναι πρόσφορη να διασφαλίσει την υλοποίηση του επιδιωκόμενου σκοπού και δεν υπερβαίνει το αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέτρο, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 148, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/2393 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2017, δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 3, σημείο 1, του Lietuvos Respublikos Ūkio subjektų, perkančių-parduodančių žalią pieną ir prekiaujančių pieno gaminiais, nesąžiningų veiksmų draudimo įstatymas Nr. XII-1907 (νόμου αριθ. XII-1907 της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, περί απαγορεύσεως των αθέμιτων πρακτικών εκ μέρους των οικονομικών φορέων της Λιθουανίας κατά την αγοραπωλησία νωπού γάλακτος και την εμπορία γαλακτοκομικών προϊόντων), της 25ης Ιουνίου 2015, όπως έχει τροποποιηθεί με τον νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 2015, η οποία, με σκοπό την καταπολέμηση των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, απαγορεύει στους αγοραστές νωπού γάλακτος να καταβάλλουν διαφορετική τιμή αγοράς στους παραγωγούς που πρέπει να θεωρείται ότι ανήκουν στην ίδια ομάδα βάσει της ανά ημέρα πωλούμενης ποσότητας νωπού γάλακτος, το οποίο είναι ίδιας συνθέσεως και ποιότητας και παραδίδεται με την ίδια μέθοδο, στον βαθμό που η εν λόγω ρύθμιση είναι πρόσφορη να διασφαλίσει την υλοποίηση του επιδιωκόμενου σκοπού και δεν υπερβαίνει το αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέτρο, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

| 2) | Το άρθρο 148, παράγραφος 4, του κανονισμού 1308/2013, όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό 2017/2393, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 3, σημείο 3, και στο άρθρο 5 του νόμου XII-1907 της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, περί απαγορεύσεως των αθέμιτων πρακτικών εκ μέρους των οικονομικών φορέων της Λιθουανίας κατά την αγοραπωλησία νωπού γάλακτος και την εμπορία γαλακτοκομικών προϊόντων, της 25ης Ιουνίου 2015, όπως έχει τροποποιηθεί με τον νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 2015, η οποία, με σκοπό την καταπολέμηση των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, απαγορεύει στον αγοραστή νωπού γάλακτος να μειώνει αδικαιολόγητα τη συμφωνηθείσα με τον παραγωγό τιμή και εξαρτά από άδεια της αρμόδιας εθνικής αρχής κάθε μείωση της τιμής άνω του 3 %. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 148, παράγραφος 4, του κανονισμού 1308/2013, όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό 2017/2393, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 3, σημείο 3, και στο άρθρο 5 του νόμου XII-1907 της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, περί απαγορεύσεως των αθέμιτων πρακτικών εκ μέρους των οικονομικών φορέων της Λιθουανίας κατά την αγοραπωλησία νωπού γάλακτος και την εμπορία γαλακτοκομικών προϊόντων, της 25ης Ιουνίου 2015, όπως έχει τροποποιηθεί με τον νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 2015, η οποία, με σκοπό την καταπολέμηση των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, απαγορεύει στον αγοραστή νωπού γάλακτος να μειώνει αδικαιολόγητα τη συμφωνηθείσα με τον παραγωγό τιμή και εξαρτά από άδεια της αρμόδιας εθνικής αρχής κάθε μείωση της τιμής άνω του 3 %.

---

(1)  ΕΕ C 104 της 19.3.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/5 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – SC Petrotel-Lukoil SA κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală - Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor

(Υπόθεση C-68/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας - Οδηγία 2003/96/ΕΚ - Άρθρο 21, παράγραφος 3 - Έλλειψη γενεσιουργού αιτίας επιβολής φόρου - Κατανάλωση ενεργειακών προϊόντων εντός εγκατάστασης παραγωγής τέτοιων προϊόντων - Άρθρο 2, παράγραφος 3 - Υποχρέωση ταξινόμησης των ενεργειακών προϊόντων για τον καθορισμό ειδικού φόρου κατανάλωσης - Φορολογικός συντελεστής που εφαρμόζεται στα εν λόγω προϊόντα - Αρχή της αναλογικότητας)

(2020/C 10/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel București

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

SC Petrotel-Lukoil SA

κατά

Agenția Națională de Administrare Fiscală - Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 21, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνικές διατάξεις ή πρακτικές οι οποίες προβλέπουν τη φορολόγηση των ενεργειακών προϊόντων που καταναλώνονται εντός του θερμοηλεκτρικού σταθμού της εγκατάστασης στην οποία έχουν παρασκευασθεί, εφόσον η κατανάλωση αυτή αποσκοπεί στην παραγωγή ενεργειακών προϊόντων μέσω της δημιουργίας της θερμικής ενέργειας που είναι αναγκαία για την τεχνολογική διαδικασία παρασκευής των εν λόγω προϊόντων. Η ερμηνεία αυτή δεν θίγει, καταρχήν, την εφαρμογή του άρθρου 14, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας αυτής επί του τμήματος των ενεργειακών προϊόντων που καταναλώνεται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 21, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνικές διατάξεις ή πρακτικές οι οποίες προβλέπουν τη φορολόγηση των ενεργειακών προϊόντων που καταναλώνονται εντός του θερμοηλεκτρικού σταθμού της εγκατάστασης στην οποία έχουν παρασκευασθεί, εφόσον η κατανάλωση αυτή αποσκοπεί στην παραγωγή ενεργειακών προϊόντων μέσω της δημιουργίας της θερμικής ενέργειας που είναι αναγκαία για την τεχνολογική διαδικασία παρασκευής των εν λόγω προϊόντων. Η ερμηνεία αυτή δεν θίγει, καταρχήν, την εφαρμογή του άρθρου 14, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας αυτής επί του τμήματος των ενεργειακών προϊόντων που καταναλώνεται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

| 2) | Το άρθρο 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/96 καθώς και η αρχή της αναλογικότητας έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνικές διατάξεις ή πρακτικές οι οποίες προβλέπουν, σε περίπτωση μη υποβολής αιτήσεως προς τις αρμόδιες φορολογικές αρχές για την ταξινόμηση, για την επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης, ενεργειακών προϊόντων των οποίων το επίπεδο φορολογίας δεν έχει καθοριστεί από την οδηγία αυτή, την εφαρμογή του συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης που προβλέπεται για το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης και τη διατήρηση της εφαρμογής του συντελεστή αυτού, ακόμη και όταν έχει εκδοθεί μεταγενεστέρως απόφαση σχετικά με την ταξινόμηση, με την οποία τα εν λόγω προϊόντα εξομοιώνονται με το μαζούτ. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/96 καθώς και η αρχή της αναλογικότητας έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνικές διατάξεις ή πρακτικές οι οποίες προβλέπουν, σε περίπτωση μη υποβολής αιτήσεως προς τις αρμόδιες φορολογικές αρχές για την ταξινόμηση, για την επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης, ενεργειακών προϊόντων των οποίων το επίπεδο φορολογίας δεν έχει καθοριστεί από την οδηγία αυτή, την εφαρμογή του συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης που προβλέπεται για το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης και τη διατήρηση της εφαρμογής του συντελεστή αυτού, ακόμη και όταν έχει εκδοθεί μεταγενεστέρως απόφαση σχετικά με την ταξινόμηση, με την οποία τα εν λόγω προϊόντα εξομοιώνονται με το μαζούτ.

---

(1)  ΕΕ C 152 της 30.4.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-80/18), Endesa Generación SA (C-82/18) κατά Administración General del Estado, Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-80/18 και C-82/18) και Endesa Generación SA (C-81/18), Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-83/18) κατά Administración General del Estado (C-81/18 και C-83/18)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-80/18 έως C-83/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» - Κοινοί κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας - Οδηγία 2009/72/ΕΚ - Άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2 - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Χρηματοδότηση του ελλείμματος λόγω των ισχυόντων τιμολογίων - Φόροι που επιβάλλονται μόνο σε εταιρίες παραγωγής ηλεκτρισμού με χρήση πυρηνικής ενέργειας)

(2020/C 10/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στις υποθέσεις των κυρίων δικών

Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-80/18), Endesa Generación SA (C-82/18), Endesa Generación SA (C-81/18), Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-83/18)

κατά

Administración General del Estado, Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-80/18 και C-82/18), Administración General del Estado (C-81/18 και C-83/18)

Διατακτικό

| 1) | Η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία με την οποία επιβάλλονται φόροι επί της παραγωγής και της αποθηκεύσεως πυρηνικών καυσίμων και αποβλήτων, όπως οι επίμαχοι στις κύριες δίκες φόροι επί της πυρηνικής ενέργειας, που επιβαρύνουν μόνον τις επιχειρήσεις παραγωγής ηλεκτρισμού με χρήση πυρηνικής ενέργειας και των οποίων κύριος σκοπός δεν είναι η προστασία του περιβάλλοντος αλλά η αύξηση των εσόδων του οικονομικού συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας. |
| --- | --- |

1)

Η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία με την οποία επιβάλλονται φόροι επί της παραγωγής και της αποθηκεύσεως πυρηνικών καυσίμων και αποβλήτων, όπως οι επίμαχοι στις κύριες δίκες φόροι επί της πυρηνικής ενέργειας, που επιβαρύνουν μόνον τις επιχειρήσεις παραγωγής ηλεκτρισμού με χρήση πυρηνικής ενέργειας και των οποίων κύριος σκοπός δεν είναι η προστασία του περιβάλλοντος αλλά η αύξηση των εσόδων του οικονομικού συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας.

| 2) | Το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2009/72 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία όπως η επίμαχη στις υποθέσεις των κύριων δικών, στην περίπτωση που ο περιβαλλοντικός σκοπός και τα χαρακτηριστικά των περιβαλλοντικών φόρων δεν συγκεκριμενοποιούνται στις διατάξεις της νομοθεσίας αυτής. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2009/72 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία όπως η επίμαχη στις υποθέσεις των κύριων δικών, στην περίπτωση που ο περιβαλλοντικός σκοπός και τα χαρακτηριστικά των περιβαλλοντικών φόρων δεν συγκεκριμενοποιούνται στις διατάξεις της νομοθεσίας αυτής.

---

(1)  ΕΕ C 182 της 28.5.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/7 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-105/18), Energía de Galicia (Engasa) SA (C-106/18), Duerocanto SL (C-107/18), Corporación Acciona Hidráulica (Acciona) SLU (C-108/18), Associació de Productors i Usuaris d’Energia Elèctrica (C-109/18), José Manuel Burgos Pérez, María del Amor Guinea Bueno (C-110/18), Endesa Generación SA (C-111/18), Asociación de Empresas de Energías Renovables (APPA) (C-112/18), Parc del Segre SA, Electra Irache SL, Genhidro Generación Hidroeléctrica SL, Hicenor SL, Hidroeléctrica Carrascosa SL, Hidroeléctrica del Carrión SL, Hidroeléctrica del Pisuerga SL, Hidroeléctrica Santa Marta SL, Hyanor SL, Promotora del Rec dels Quatre Pobles SA (C-113/18) κατά Administración General del Estado

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-105/18 έως C-113/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» - Οδηγία 2000/60/ΕΚ - Άρθρο 9, παράγραφος 1 - Ανάκτηση κόστους για υπηρεσίες ύδατος - Κοινοί κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας - Οδηγία 2009/72/ΕΚ - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Κρατική ενίσχυση - Τέλος χρήσεως εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας - Τέλος επιβαλλόμενο μόνο σε παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δρουν εντός διακοινοτικών υδρογραφικών ορίων)

(2020/C 10/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στις υποθέσεις των κύριων δικών

Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-105/18), Energía de Galicia (Engasa) SA (C-106/18), Duerocanto SL (C-107/18), Corporación Acciona Hidráulica (Acciona) SLU (C-108/18), Associació de Productors i Usuaris d’Energia Elèctrica (C-109/18), José Manuel Burgos Pérez, María del Amor Guinea Bueno (C-110/18), Endesa Generación SA (C-111/18), Asociación de Empresas de Energías Renovables (APPA) (C-112/18), Parc del Segre SA, Electra Irache SL, Genhidro Generación Hidroeléctrica SL, Hicenor SL, Hidroeléctrica Carrascosa SL, Hidroeléctrica del Carrión SL, Hidroeléctrica del Pisuerga SL, Hidroeléctrica Santa Marta SL, Hyanor SL, Promotora del Rec dels Quatre Pobles SA (C-113/18)

κατά

Administración General del Estado

παρισταμένων των: Iberdrola Generación SAU, Hidroeléctrica del Cantábrico SA

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στη θέσπιση τέλους χρήσεως εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στις κύριες δίκες, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, του οποίου το ύψος ουδόλως σχετίζεται με την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους και το οποίο εστιάζει αποκλειστικώς και μόνο στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στη θέσπιση τέλους χρήσεως εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στις κύριες δίκες, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, του οποίου το ύψος ουδόλως σχετίζεται με την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους και το οποίο εστιάζει αποκλειστικώς και μόνο στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας.

| 2) | Η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε τέλος, όπως το επίμαχο στις κύριες δίκες τέλος χρήσεως εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, που επιβαρύνει μόνον τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε λεκάνες απορροής ποταμού που εκτείνονται στην εδαφική περιφέρεια δύο τουλάχιστον αυτόνομων κοινοτήτων. |
| --- | --- |

2)

Η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε τέλος, όπως το επίμαχο στις κύριες δίκες τέλος χρήσεως εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, που επιβαρύνει μόνον τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε λεκάνες απορροής ποταμού που εκτείνονται στην εδαφική περιφέρεια δύο τουλάχιστον αυτόνομων κοινοτήτων.

| 3) | Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, το γεγονός ότι το επίμαχο στις κύριες δίκες τέλος χρήσεως εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας δεν επιβαρύνει, αφενός, τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε λεκάνες απορροής ποταμού που βρίσκονται στην εδαφική περιφέρεια μίας μόνο αυτόνομης κοινότητας και, αφετέρου, τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας από άλλες πηγές και όχι από την υδραυλική ενέργεια δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπέρ των παραγωγών αυτών ηλεκτρικής ενέργειας, δεδομένου ότι αυτοί δεν βρίσκονται, υπό το πρίσμα του κρίσιμου πλαισίου αναφοράς και του σκοπού που επιδιώκει το επίμαχο τέλος, σε συγκρίσιμη κατάσταση με τους υποκείμενους στο τέλος παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε λεκάνες απορροής ποταμού που εκτείνονται στην εδαφική περιφέρεια δύο τουλάχιστον αυτόνομων κοινοτήτων, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. |
| --- | --- |

3)

Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, το γεγονός ότι το επίμαχο στις κύριες δίκες τέλος χρήσεως εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας δεν επιβαρύνει, αφενός, τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε λεκάνες απορροής ποταμού που βρίσκονται στην εδαφική περιφέρεια μίας μόνο αυτόνομης κοινότητας και, αφετέρου, τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας από άλλες πηγές και όχι από την υδραυλική ενέργεια δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπέρ των παραγωγών αυτών ηλεκτρικής ενέργειας, δεδομένου ότι αυτοί δεν βρίσκονται, υπό το πρίσμα του κρίσιμου πλαισίου αναφοράς και του σκοπού που επιδιώκει το επίμαχο τέλος, σε συγκρίσιμη κατάσταση με τους υποκείμενους στο τέλος παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε λεκάνες απορροής ποταμού που εκτείνονται στην εδαφική περιφέρεια δύο τουλάχιστον αυτόνομων κοινοτήτων, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

---

(1)  ΕΕ C 161 της 7.5.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/8

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Zubair Haqbin κατά Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers

(Υπόθεση C-233/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Αιτούντες διεθνή προστασία - Οδηγία 2013/33/ΕΕ - Άρθρο 20, παράγραφοι 4 και 5 - Σοβαρή παράβαση των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας ή επίδειξη ιδιαίτερα βίαιης συμπεριφοράς - Περιεχόμενο της ευχέρειας των κρατών μελών να καθορίζουν τις εφαρμοστέες κυρώσεις - Ασυνόδευτος ανήλικος - Περιορισμός ή ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής)

(2020/C 10/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η oλλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Arbeidshof te Brussel

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Zubair Haqbin

κατά

Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers

Διατακτικό

Το άρθρο 20, παράγραφοι 4 και 5, της οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία, σε συνδυασμό με το άρθρο 1 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να προβλέπει, μεταξύ των κυρώσεων που δύνανται να επιβληθούν σε αιτούντα σε περίπτωση σοβαρής παράβασης των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας καθώς και σε περίπτωση επίδειξης ιδιαίτερα βίαιης συμπεριφοράς, κύρωση συνιστάμενη στην ανάκληση, έστω και προσωρινή, των υλικών συνθηκών υποδοχής, κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχεία στ' και ζ', της οδηγίας αυτής, οι οποίες αφορούν τη στέγαση, την τροφή ή την ένδυση, καθώς μια τέτοια κύρωση θα είχε ως αποτέλεσμα τη στέρηση από τον εν λόγω αιτούντα της δυνατότητας να αντιμετωπίσει τις πλέον στοιχειώδεις ανάγκες του. Η επιβολή άλλων κυρώσεων δυνάμει του ως άνω άρθρου 20, παράγραφος 4, πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να πληροί τις προϋποθέσεις της παραγράφου 5 του άρθρου αυτού, ιδίως δε εκείνες που αφορούν τον σεβασμό της αρχής της αναλογικότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Όταν πρόκειται για ασυνόδευτο ανήλικο, για την επιβολή των κυρώσεων αυτών, πρέπει, βάσει, μεταξύ άλλων, του άρθρου 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, να λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη το μείζον συμφέρον του παιδιού.

---

(1)  ΕΕ C 211 της 18.6.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/9 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/9

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – State Street Bank International GmbH κατά Banca d'Italia

(Υπόθεση C-255/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2014/59/ΕΕ - Ανάκαμψη και εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων - Εθνική χρηματοδοτική ρύθμιση - Αρχή εξυγίανσης - Εθνικό ταμείο - Άρθρα 103 και 104 - Υποχρέωση συνεισφοράς - Εκ των προτέρων συνεισφορές και έκτακτες εκ των υστέρων συνεισφορές - Υπολογισμός - Εκπρόθεσμη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο - Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 - Άρθρα 12 και 14 - Έννοια της «αλλαγής καθεστώτος» - Επιρροή στην υποχρέωση συνεισφοράς)

(2020/C 10/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

State Street Bank International GmbH

κατά

Banca d'Italia

παρισταμένης της: Banco delle Tre Venezie SpA

Διατακτικό

| 1) | Η κατά το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης, έννοια της «αλλαγής καθεστώτος» πρέπει να ερμηνευθεί ως περιλαμβάνουσα πράξη όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, με την οποία ίδρυμα παύει, διαρκούντος του έτους, να υπόκειται στην εποπτεία της εθνικής αρχής εξυγίανσης κατόπιν διασυνοριακής συγχωνεύσεως με απορρόφηση από τη μητρική του εταιρία, πράγμα που σημαίνει ότι η πράξη αυτή δεν ασκεί επιρροή στην υποχρέωση του ως άνω ιδρύματος να καταβάλει το σύνολο των τακτικών συνεισφορών που οφείλονται για το επίμαχο έτος συνεισφοράς. |
| --- | --- |

1)

Η κατά το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης, έννοια της «αλλαγής καθεστώτος» πρέπει να ερμηνευθεί ως περιλαμβάνουσα πράξη όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, με την οποία ίδρυμα παύει, διαρκούντος του έτους, να υπόκειται στην εποπτεία της εθνικής αρχής εξυγίανσης κατόπιν διασυνοριακής συγχωνεύσεως με απορρόφηση από τη μητρική του εταιρία, πράγμα που σημαίνει ότι η πράξη αυτή δεν ασκεί επιρροή στην υποχρέωση του ως άνω ιδρύματος να καταβάλει το σύνολο των τακτικών συνεισφορών που οφείλονται για το επίμαχο έτος συνεισφοράς.

| 2) | Το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2015/63 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εφαρμόζεται σε περίπτωση κατά την οποία η διασυνοριακή συγχώνευση με απορρόφηση ιδρύματος, το οποίο ευρίσκεται σε ένα κράτος μέλος, από τη μητρική του εταιρία, η οποία είναι εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος, και η συνακόλουθη εξαφάνιση του απορροφηθέντος αυτού ιδρύματος έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του 2015, σε χρονικό σημείο κατά το οποίο ούτε η εθνική αρχή εξυγίανσης ούτε το εθνικό ταμείο είχαν ακόμη επισήμως συσταθεί από το πρώτο κράτος μέλος, οι δε συνεισφορές δεν είχαν ακόμη υπολογιστεί. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2015/63 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εφαρμόζεται σε περίπτωση κατά την οποία η διασυνοριακή συγχώνευση με απορρόφηση ιδρύματος, το οποίο ευρίσκεται σε ένα κράτος μέλος, από τη μητρική του εταιρία, η οποία είναι εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος, και η συνακόλουθη εξαφάνιση του απορροφηθέντος αυτού ιδρύματος έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του 2015, σε χρονικό σημείο κατά το οποίο ούτε η εθνική αρχή εξυγίανσης ούτε το εθνικό ταμείο είχαν ακόμη επισήμως συσταθεί από το πρώτο κράτος μέλος, οι δε συνεισφορές δεν είχαν ακόμη υπολογιστεί.

| 3) | Το άρθρο 104 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ίδρυμα ευρισκόμενο σε κράτος μέλος και συγχωνευθέν, μέσω απορρόφησής του, με μητρική εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος σε ημερομηνία προγενέστερη της επιβολής έκτακτης συνεισφοράς από την εθνική αρχή εξυγίανσης του πρώτου κράτους μέλους δεν υποχρεούται σε καταβολή της συνεισφοράς αυτής. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 104 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ίδρυμα ευρισκόμενο σε κράτος μέλος και συγχωνευθέν, μέσω απορρόφησής του, με μητρική εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος σε ημερομηνία προγενέστερη της επιβολής έκτακτης συνεισφοράς από την εθνική αρχή εξυγίανσης του πρώτου κράτους μέλους δεν υποχρεούται σε καταβολή της συνεισφοράς αυτής.

---

(1)  ΕΕ C 249 της 16.7.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/10 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/10

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Νοεμβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας

(Υπόθεση C-261/18) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώνεται η παράβαση - Μη εκτέλεση - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Αδειοδότηση και κατασκευή αιολικού πάρκου - Σχέδιο που ενδέχεται να έχει σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις - Παράλειψη προηγούμενης εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων - Υποχρέωση τακτοποιήσεως - Άρθρο 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Αίτημα περί επιβολής χρηματικής ποινής και καταβολής κατ’ αποκοπήν ποσού)

(2020/C 10/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Noll-Ehlers και J. Tomkin)

Καθής: Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: M. Browne, G. Hodge και A. Joyce, επικουρούμενοι από τους G. Gilmore, BL, J. Connolly και G. Simons, SC)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Η Ιρλανδία, καθόσον δεν έλαβε όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση την αποφάσεως της 3ης Ιουλίου 2008, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (C-215/06, EU:C:2008:380), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 260, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

1)

Η Ιρλανδία, καθόσον δεν έλαβε όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση την αποφάσεως της 3ης Ιουλίου 2008, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (C-215/06, EU:C:2008:380), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 260, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

| 2) | Υποχρεώνει την Ιρλανδία να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατ’ αποκοπήν ποσόν ύψους 5 000 000 ευρώ. |
| --- | --- |

2)

Υποχρεώνει την Ιρλανδία να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατ’ αποκοπήν ποσόν ύψους 5 000 000 ευρώ.

| 3) | Υποχρεώνει την Ιρλανδία να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή χρηματική ποινή ύψους 15 000 ευρώ ανά ημέρα από της δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως έως την ημερομηνία εκτελέσεως της αποφάσεως της 3ης Ιουλίου 2008, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (C-215/06, EU:C:2008:380). |
| --- | --- |

3)

Υποχρεώνει την Ιρλανδία να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή χρηματική ποινή ύψους 15 000 ευρώ ανά ημέρα από της δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως έως την ημερομηνία εκτελέσεως της αποφάσεως της 3ης Ιουλίου 2008, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (C-215/06, EU:C:2008:380).

| 4) | Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

4)

Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 240 της 9.7.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/11

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Alain Flausch κ.λπ. κατά Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ.λπ.

(Υπόθεση C-280/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων στο περιβάλλον - Συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία λήψεως αποφάσεων και πρόσβαση στη δικαιοσύνη - Αφετηρία προθεσμιών για την άσκηση προσφυγής)

(2020/C 10/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Αιτούν δικαστήριο

Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Alain Flausch, Andrea Bosco, Estienne Roger Jean Pierre Albrespy, Σωματείο «Σύνδεσμος Ιητών», Σωματείο «Ελληνικό Δίκτυο – Φίλοι της Φύσης», Σωματείο «Σύλλογος Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής – ΣΠΠΑΖ»

κατά

Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υπουργού Οικονομικών, Υπουργού Τουρισμού, Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

παρισταμένης της:

105 Ανώνυμη Τουριστική και Τεχνική Εταιρεία Εκμετάλλευσης Ακινήτων

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 6 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος να διεξάγει τις σχετικές με έργο διαδικασίες συμμετοχής του κοινού στη διαδικασία λήψεως αποφάσεων στην έδρα της αρμόδιας περιφερειακής διοικητικής αρχής και όχι στον Δήμο όπου βρίσκεται ο τόπος υλοποιήσεως του έργου αυτού, εφόσον οι συγκεκριμένοι όροι διεξαγωγής δεν διασφαλίζουν την ουσιαστική τήρηση των δικαιωμάτων του ενδιαφερομένου κοινού, στοιχείο του οποίου η διακρίβωση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 6 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος να διεξάγει τις σχετικές με έργο διαδικασίες συμμετοχής του κοινού στη διαδικασία λήψεως αποφάσεων στην έδρα της αρμόδιας περιφερειακής διοικητικής αρχής και όχι στον Δήμο όπου βρίσκεται ο τόπος υλοποιήσεως του έργου αυτού, εφόσον οι συγκεκριμένοι όροι διεξαγωγής δεν διασφαλίζουν την ουσιαστική τήρηση των δικαιωμάτων του ενδιαφερομένου κοινού, στοιχείο του οποίου η διακρίβωση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο.

| 2) | Τα άρθρα 9 και 11 της οδηγίας 2011/92 έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να αντιτάσσεται σε μέλη του ενδιαφερόμενου κοινού προθεσμία για την άσκηση ενδίκου βοηθήματος της οποίας αφετηρία συνιστά η δημοσιοποίηση της εγκρίσεως έργου διά της αναρτήσεως στο διαδίκτυο, όταν τα μέλη αυτά του ενδιαφερόμενου κοινού δεν είχαν προηγουμένως τη δυνατότητα να ενημερωθούν επαρκώς για τη διαδικασία αδειοδοτήσεως σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής. |
| --- | --- |

2)

Τα άρθρα 9 και 11 της οδηγίας 2011/92 έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να αντιτάσσεται σε μέλη του ενδιαφερόμενου κοινού προθεσμία για την άσκηση ενδίκου βοηθήματος της οποίας αφετηρία συνιστά η δημοσιοποίηση της εγκρίσεως έργου διά της αναρτήσεως στο διαδίκτυο, όταν τα μέλη αυτά του ενδιαφερόμενου κοινού δεν είχαν προηγουμένως τη δυνατότητα να ενημερωθούν επαρκώς για τη διαδικασία αδειοδοτήσεως σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής.

---

(1)  ΕΕ C 231 της 2.7.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/11

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 – Rose Vision, SL κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-346/18 P) (1)

(Αναίρεση - Έργα που χρηματοδοτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στον τομέα της έρευνας - Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη (2007-2013) - Συμφωνίες επιχορηγήσεως σχετικές με τα έργα FIRST, FutureNEM, sISI, 4NEM και SFERA - Οικονομικοί έλεγχοι που διαπιστώνουν παρατυπίες κατά την υλοποίηση ορισμένων σχεδίων - Αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που αναστέλλουν την πληρωμή των καταβλητέων ποσών για ορισμένα σχέδια - Αγωγή αποζημιώσεως και ακυρώσεως)

(2020/C 10/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Rose Vision, S.L. (εκπρόσωπος: J.J. Marín López, abogado)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά R. Lyal, J. Estrada de Solà, P. Rosa Plaza και M. Siekierzyńska, στη συνέχεια R. Lyal, J. Estrada de Solà και M. Siekierzyńska, επικουρούμενοι από τον J. Rivas, abogado)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 8ης Μαρτίου 2018, Rose Vision κατά Επιτροπής (T-45/13 RENV και T-587/15, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:124), κατά το μέτρο που, με αυτήν, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στη σκέψη 160 της αποφάσεως αυτής, ότι δεν διαπιστωνόταν, βάσει του άρθρου 340, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, η πρόσκληση ζημίας εκ συμβατικής ευθύνης στην αναιρεσείουσα συνεπεία της παραβάσεως του σημείου II.22, παράγραφος 1, των γενικών όρων που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των συμφωνιών που συνήφθησαν μεταξύ της Rose Vision SL και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο πλαίσιο του έβδομου προγράμματος-πλαισίου, που θεσπίσθηκε με την απόφαση 1982/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με το έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2007-2013). |
| --- | --- |

1)

Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 8ης Μαρτίου 2018, Rose Vision κατά Επιτροπής (T-45/13 RENV και T-587/15, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:124), κατά το μέτρο που, με αυτήν, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στη σκέψη 160 της αποφάσεως αυτής, ότι δεν διαπιστωνόταν, βάσει του άρθρου 340, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, η πρόσκληση ζημίας εκ συμβατικής ευθύνης στην αναιρεσείουσα συνεπεία της παραβάσεως του σημείου II.22, παράγραφος 1, των γενικών όρων που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των συμφωνιών που συνήφθησαν μεταξύ της Rose Vision SL και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο πλαίσιο του έβδομου προγράμματος-πλαισίου, που θεσπίσθηκε με την απόφαση 1982/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με το έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2007-2013).

| 2) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.

| 3) | Διαπιστώνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραβίασε τη συμφωνία επιχορηγήσεως σχετικά με το σχέδιο FutureNEM ως προς την εμπιστευτικότητα του ελέγχου 11-INFS-025. |
| --- | --- |

3)

Διαπιστώνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραβίασε τη συμφωνία επιχορηγήσεως σχετικά με το σχέδιο FutureNEM ως προς την εμπιστευτικότητα του ελέγχου 11-INFS-025.

| 4) | Καταδικάζει την Rose Vision SL να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τόσο της πρωτόδικης όσο και της αναιρετικής διαδικασίας. |
| --- | --- |

4)

Καταδικάζει την Rose Vision SL να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τόσο της πρωτόδικης όσο και της αναιρετικής διαδικασίας.

---

(1)  ΕΕ C 268 της 30.7.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/12 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/12

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις του Vredegerecht te Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS) κατά Mbutuku Kanyeba (C-349/18), Larissa Nijs (C-350/18), Jean-Louis Anita Dedroog (C-351/18)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-349/18 έως C-351/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Σιδηροδρομικές μεταφορές - Δικαιώματα και υποχρεώσεις των επιβατών - Κανονισμός (ΕΚ) 1371/2007 - Άρθρο 3, σημείο 8 - Σύμβαση μεταφοράς - Έννοια - Επιβάτης χωρίς εισιτήριο κατά την επιβίβασή του στην αμαξοστοιχία - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 2, και άρθρο 6, παράγραφος 1 - Γενικοί όροι μεταφοράς από σιδηροδρομική επιχείρηση - Νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις αναγκαστικού δικαίου - Ποινική ρήτρα - Εξουσίες του εθνικού δικαστηρίου)

(2020/C 10/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Vredegerecht te Antwerpen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS)

κατά

Mbutuku Kanyeba (C-349/18), Larissa Nijs (C-350/18), Jean-Louis Anita Dedroog (C-351/18)

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 3, σημείο 8, του κανονισμού (ΕΚ) 1371/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών, έχει την έννοια ότι η περίπτωση κατά την οποία ένας επιβάτης επιβιβάζεται σε ελεύθερα προσβάσιμη αμαξοστοιχία για την πραγματοποίηση διαδρομής χωρίς να έχει αγοράσει εισιτήριο εμπίπτει στην έννοια της «σύμβασης μεταφοράς», κατά τη διάταξη αυτή. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 3, σημείο 8, του κανονισμού (ΕΚ) 1371/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών, έχει την έννοια ότι η περίπτωση κατά την οποία ένας επιβάτης επιβιβάζεται σε ελεύθερα προσβάσιμη αμαξοστοιχία για την πραγματοποίηση διαδρομής χωρίς να έχει αγοράσει εισιτήριο εμπίπτει στην έννοια της «σύμβασης μεταφοράς», κατά τη διάταξη αυτή.

| 2) | Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι αποκλείει τη δυνατότητα εθνικού δικαστηρίου το οποίο διαπιστώνει τον καταχρηστικό χαρακτήρα ποινικής ρήτρας προβλεπόμενης σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή, αφενός, να ελαττώνει το ποσό του προστίμου που επιβάλλει η εν λόγω ρήτρα εις βάρος του εν λόγω καταναλωτή και, αφετέρου, να αντικαθιστά την εν λόγω ρήτρα, κατ’ εφαρμογήν των αρχών του εθνικού δικαίου των συμβάσεων, με ενδοτικού δικαίου διάταξη του εθνικού δικαίου, εκτός εάν η επίμαχη σύμβαση δεν μπορεί να εξακολουθήσει να υφίσταται σε περίπτωση κατάργησης της καταχρηστικής ρήτρας και εάν η ακύρωση της σύμβασης στο σύνολό της εκθέτει τον καταναλωτή σε ιδιαιτέρως επιζήμιες συνέπειες. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι αποκλείει τη δυνατότητα εθνικού δικαστηρίου το οποίο διαπιστώνει τον καταχρηστικό χαρακτήρα ποινικής ρήτρας προβλεπόμενης σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή, αφενός, να ελαττώνει το ποσό του προστίμου που επιβάλλει η εν λόγω ρήτρα εις βάρος του εν λόγω καταναλωτή και, αφετέρου, να αντικαθιστά την εν λόγω ρήτρα, κατ’ εφαρμογήν των αρχών του εθνικού δικαίου των συμβάσεων, με ενδοτικού δικαίου διάταξη του εθνικού δικαίου, εκτός εάν η επίμαχη σύμβαση δεν μπορεί να εξακολουθήσει να υφίσταται σε περίπτωση κατάργησης της καταχρηστικής ρήτρας και εάν η ακύρωση της σύμβασης στο σύνολό της εκθέτει τον καταναλωτή σε ιδιαιτέρως επιζήμιες συνέπειες.

---

(1)  ΕΕ C 294 της 20.8.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/13 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/13

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Organisation juive européenne, Vignoble Psagot Ltd κατά Ministre de l'Économie et des Finances

(Υπόθεση C-363/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΕ) 1169/2011 - Παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές - Υποχρεωτική αναγραφή της χώρας καταγωγής ή του τόπου προέλευσης του τροφίμου όταν η μη αναγραφή ενδέχεται να παραπλανήσει τον καταναλωτή - Υποχρεωτική αναγραφή του εδάφους καταγωγής για τα τρόφιμα που προέρχονται από κατεχόμενα από το κράτος του Ισραήλ εδάφη, συνοδευόμενη, σε περίπτωση προέλευσής τους από ισραηλινό οικισμό εποίκων εντός του εν λόγω εδάφους, από μνεία της συγκεκριμένης προέλευσης)

(2020/C 10/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Organisation juive européenne, Vignoble Psagot Ltd

κατά

Ministre de l’Économie et des Finances

Διατακτικό

Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο θ', του κανονισμού (ΕΕ) 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με την παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές, την τροποποίηση των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και (ΕΚ) αριθ. 1925/2006 και την κατάργηση της οδηγίας 87/250/ΕΟΚ της Επιτροπής, της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της οδηγίας 1999/10/ΕΚ της Επιτροπής, της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών της Επιτροπής 2002/67/ΕΚ και 2008/5/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 608/2004 της Επιτροπής, σε συνδυασμό με το άρθρο 26, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού αυτού, έχει την έννοια ότι τα τρόφιμα που κατάγονται από έδαφος κατεχόμενο από το κράτος του Ισραήλ, πέραν της ένδειξης του εν λόγω εδάφους, πρέπει, όταν προέρχονται από τοποθεσία ή σύνολο τοποθεσιών που αποτελεί ισραηλινό οικισμό στο εσωτερικό του εν λόγω εδάφους, να φέρουν και την ένδειξη αυτής της προέλευσής τους.

---

(1)  ΕΕ C 276 της 6.8.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/14 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/14

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αιτήσεις των Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, Sąd Okręgowy w Opolu, II Wydział Cywilny Odwoławczy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Profi Credit Polska S.A. κατά Bogumiła Włostowska κ.λπ. (C-419/18), Profi Credit Polska S.A. κατά OH (C-483/18)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-419/18 και C-483/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Προστασία των καταναλωτών - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Άρθρο 6, παράγραφος 1 - Άρθρο 7, παράγραφος 1 - Οδηγία 2008/48/ΕΚ - Άρθρο 10, παράγραφος 2 - Συμβάσεις πιστώσεως με καταναλωτές - Επιτρεπτό της εξασφαλίσεως της αξιώσεως που προκύπτει από τέτοια σύμβαση με γραμμάτιο εις διαταγήν εν λευκώ - Αγωγή προς εξόφληση του χρέους από αξιόγραφο - Έκταση της εξουσίας του δικαστή)

(2020/C 10/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούντα δικαστήρια

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, Sąd Okręgowy w Opolu, II Wydział Cywilny Odwoławczy

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Profi Credit Polska S.A. (C-419/18 και C-483/18)

κατά

Bogumiła Włostowska, Mariusz Kurpiewski, Kamil Wójcik, Michał Konarzewski, Elżbieta Kondracka-Kłębecka, Monika Karwowska, Stanisław Kowalski, Anna Trusik, Adam Lizoń, Włodzimierz Lisowski (C-419/18), OH (C-483/18)

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 1, παράγραφος 1, το άρθρο 3, παράγραφος 1, το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στις κύριες δίκες, η οποία, προς εξασφάλιση απαιτήσεως προκύπτουσας από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως, συναφθείσα μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή, παρέχει τη δυνατότητα να συμφωνηθεί στη σύμβαση η υποχρέωση του δανειολήπτη να εκδώσει γραμμάτιο εις διαταγήν εν λευκώ και η οποία εξαρτά το θεμιτό της εκδόσεως ενός τέτοιου γραμματίου από την προηγούμενη σύναψη συμφωνίας περί του αξιογράφου προσδιορίζουσας τον τρόπο με τον οποίο θα συμπληρωθεί το γραμμάτιο, με την επιφύλαξη ότι ο ως άνω όρος και η εν λόγω συμφωνία είναι σύμφωνοι προς τα άρθρα 3 και 5 της εν λόγω οδηγίας καθώς και προς το άρθρο 10 της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 1, παράγραφος 1, το άρθρο 3, παράγραφος 1, το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στις κύριες δίκες, η οποία, προς εξασφάλιση απαιτήσεως προκύπτουσας από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως, συναφθείσα μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή, παρέχει τη δυνατότητα να συμφωνηθεί στη σύμβαση η υποχρέωση του δανειολήπτη να εκδώσει γραμμάτιο εις διαταγήν εν λευκώ και η οποία εξαρτά το θεμιτό της εκδόσεως ενός τέτοιου γραμματίου από την προηγούμενη σύναψη συμφωνίας περί του αξιογράφου προσδιορίζουσας τον τρόπο με τον οποίο θα συμπληρωθεί το γραμμάτιο, με την επιφύλαξη ότι ο ως άνω όρος και η εν λόγω συμφωνία είναι σύμφωνοι προς τα άρθρα 3 και 5 της εν λόγω οδηγίας καθώς και προς το άρθρο 10 της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

| 2) | Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13, καθώς και το άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/48 έχουν την έννοια ότι, όταν, υπό περιστάσεις όπως αυτές των κυρίων δικών, εθνικό δικαστήριο διατηρεί σοβαρές αμφιβολίες περί του βασίμου αγωγής στηριζόμενης σε γραμμάτιο εις διαταγήν εκδοθέν προς εξασφάλιση απαιτήσεως προκύπτουσας από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως, γραμμάτιο το οποίο αρχικώς εκδόθηκε εν λευκώ από τον εκδότη και συμπληρώθηκε αργότερα από τον δικαιούχο, το ως άνω δικαστήριο πρέπει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν οι όροι που συμφώνησαν μεταξύ τους οι συμβαλλόμενοι έχουν καταχρηστικό χαρακτήρα και μπορεί, συναφώς, να απαιτήσει από τον επαγγελματία να προσκομίσει το έγγραφο που περιέχει τους όρους αυτούς, ώστε το ως άνω δικαστήριο να είναι σε θέση να βεβαιωθεί ότι έχουν γίνει σεβαστά τα δικαιώματα που αντλούν οι καταναλωτές από τις εν λόγω οδηγίες. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13, καθώς και το άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/48 έχουν την έννοια ότι, όταν, υπό περιστάσεις όπως αυτές των κυρίων δικών, εθνικό δικαστήριο διατηρεί σοβαρές αμφιβολίες περί του βασίμου αγωγής στηριζόμενης σε γραμμάτιο εις διαταγήν εκδοθέν προς εξασφάλιση απαιτήσεως προκύπτουσας από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως, γραμμάτιο το οποίο αρχικώς εκδόθηκε εν λευκώ από τον εκδότη και συμπληρώθηκε αργότερα από τον δικαιούχο, το ως άνω δικαστήριο πρέπει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν οι όροι που συμφώνησαν μεταξύ τους οι συμβαλλόμενοι έχουν καταχρηστικό χαρακτήρα και μπορεί, συναφώς, να απαιτήσει από τον επαγγελματία να προσκομίσει το έγγραφο που περιέχει τους όρους αυτούς, ώστε το ως άνω δικαστήριο να είναι σε θέση να βεβαιωθεί ότι έχουν γίνει σεβαστά τα δικαιώματα που αντλούν οι καταναλωτές από τις εν λόγω οδηγίες.

---

(1)  ΕΕ C 427 της 26.11.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/15

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Vaselife International BV, Chrysal International BV κατά College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden

(Υπόθεση C-445/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 - Διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά - Παράλληλο εμπόριο - Μεταβολή της διάρκειας ισχύος της άδειας παράλληλου εμπορίου - Φυτοπροστατευτικό προϊόν πανομοιότυπο με το προϊόν αναφοράς - Προϋποθέσεις)

(2020/C 10/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η oλλανδική

Αιτούν δικαστήριο

College van Beroep voor het Bedrijfsleven

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Vaselife International BV, Chrysal International BV

κατά

College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden

Διατακτικό

| 1) | Το δίκαιο της Ένωσης και, ειδικότερα, ο κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική διαδικασία βάσει της οποίας η αρμόδια αρχή έχει την εξουσία να προσαρμόσει αυτεπαγγέλτως τη διάρκεια ισχύος της άδειας παράλληλου εμπορίου προς τη διάρκεια ισχύος της άδειας του προϊόντος αναφοράς η οποία ανανεώνεται. |
| --- | --- |

1)

Το δίκαιο της Ένωσης και, ειδικότερα, ο κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική διαδικασία βάσει της οποίας η αρμόδια αρχή έχει την εξουσία να προσαρμόσει αυτεπαγγέλτως τη διάρκεια ισχύος της άδειας παράλληλου εμπορίου προς τη διάρκεια ισχύος της άδειας του προϊόντος αναφοράς η οποία ανανεώνεται.

| 2) | Ο κανονισμός 1107/2009 και, ιδίως, το άρθρο 52 αυτού έχουν την έννοια ότι η προσαρμογή της διάρκειας ισχύος της άδειας παράλληλου εμπορίου δεν απορρέει αυτοδικαίως από την απόφαση περί ανανεώσεως της άδειας του προϊόντος αναφοράς, αλλά απαιτεί να ληφθεί απόφαση συναφώς.
  Ο κανονισμός 1107/2009 έχει την έννοια ότι, οσάκις πρόκειται για την προσαρμογή της διάρκειας ισχύος μιας άδειας παράλληλου εμπορίου προς τη διάρκεια ισχύος της άδειας του προϊόντος αναφοράς η οποία ανανεώνεται, πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 52, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού 1107/2009, που είναι αναγκαίες για τη χορήγηση της άδειας αυτής, στη δε αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους απόκειται να εξακριβώσει αν τούτο ισχύει.
  Το άρθρο 52, παράγραφος 3, στοιχείο α', του κανονισμού 1107/2009 έχει την έννοια ότι καλύπτει την περίπτωση στην οποία το φυτοπροστατευτικό προϊόν που έχει αδειοδοτηθεί από το κράτος μέλος καταγωγής παρασκευάζεται από μια εταιρία Α, ενώ το φυτοπροστατευτικό προϊόν αναφοράς παρασκευάζεται, σύμφωνα με την ίδια μέθοδο, αλλά σε τόπο διαφορετικό από εκείνον του προηγούμενου προϊόντος, από μια εταιρία Β με τη συγκατάθεση της εταιρίας Α, υπό την προϋπόθεση ότι η συγκατάθεση αυτή έχει διάρκεια ανάλογη με τη διάρκεια μιας συμφωνίας για την παραχώρηση άδειας εκμετάλλευσης. |
| --- | --- |

2)

Ο κανονισμός 1107/2009 και, ιδίως, το άρθρο 52 αυτού έχουν την έννοια ότι η προσαρμογή της διάρκειας ισχύος της άδειας παράλληλου εμπορίου δεν απορρέει αυτοδικαίως από την απόφαση περί ανανεώσεως της άδειας του προϊόντος αναφοράς, αλλά απαιτεί να ληφθεί απόφαση συναφώς.

Ο κανονισμός 1107/2009 έχει την έννοια ότι, οσάκις πρόκειται για την προσαρμογή της διάρκειας ισχύος μιας άδειας παράλληλου εμπορίου προς τη διάρκεια ισχύος της άδειας του προϊόντος αναφοράς η οποία ανανεώνεται, πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 52, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού 1107/2009, που είναι αναγκαίες για τη χορήγηση της άδειας αυτής, στη δε αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους απόκειται να εξακριβώσει αν τούτο ισχύει.

Το άρθρο 52, παράγραφος 3, στοιχείο α', του κανονισμού 1107/2009 έχει την έννοια ότι καλύπτει την περίπτωση στην οποία το φυτοπροστατευτικό προϊόν που έχει αδειοδοτηθεί από το κράτος μέλος καταγωγής παρασκευάζεται από μια εταιρία Α, ενώ το φυτοπροστατευτικό προϊόν αναφοράς παρασκευάζεται, σύμφωνα με την ίδια μέθοδο, αλλά σε τόπο διαφορετικό από εκείνον του προηγούμενου προϊόντος, από μια εταιρία Β με τη συγκατάθεση της εταιρίας Α, υπό την προϋπόθεση ότι η συγκατάθεση αυτή έχει διάρκεια ανάλογη με τη διάρκεια μιας συμφωνίας για την παραχώρηση άδειας εκμετάλλευσης.

| 3) | Το άρθρο 52, παράγραφοι 2 έως 4, του κανονισμού 1107/2009 έχει την έννοια ότι στον κάτοχο της άδειας παράλληλου εμπορίου απόκειται να υποβάλει νέο πλήρη φάκελο αιτήσεως, παρέχοντας τις πληροφορίες της παραγράφου 4 του άρθρου αυτού, προκειμένου να αποδείξει ότι τα οικεία προϊόντα εξακολουθούν να είναι «πανομοιότυπα», κατά την έννοια της παραγράφου 3 του εν λόγω άρθρου, με την επιφύλαξη της δυνατότητας της αρμόδιας αρχής να ζητήσει από το κράτος μέλος καταγωγής του εισαγόμενου προϊόντος τις πληροφορίες που απαιτούνται προκειμένου να αξιολογηθεί εάν τα προϊόντα αυτά είναι πανομοιότυπα. Σε περίπτωση προσβολής της αποφάσεως περί χορηγήσεως άδειας παράλληλου εμπορίου, εφαρμόζονται οι εθνικοί κανόνες του οικείου κράτους μέλους σχετικά με το βάρος αποδείξεως, υπό τον όρο ότι συνάδουν με την αρχή της ισοδυναμίας και δεν καθιστούν πρακτικώς αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχει η έννομη τάξη της Ένωσης. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 52, παράγραφοι 2 έως 4, του κανονισμού 1107/2009 έχει την έννοια ότι στον κάτοχο της άδειας παράλληλου εμπορίου απόκειται να υποβάλει νέο πλήρη φάκελο αιτήσεως, παρέχοντας τις πληροφορίες της παραγράφου 4 του άρθρου αυτού, προκειμένου να αποδείξει ότι τα οικεία προϊόντα εξακολουθούν να είναι «πανομοιότυπα», κατά την έννοια της παραγράφου 3 του εν λόγω άρθρου, με την επιφύλαξη της δυνατότητας της αρμόδιας αρχής να ζητήσει από το κράτος μέλος καταγωγής του εισαγόμενου προϊόντος τις πληροφορίες που απαιτούνται προκειμένου να αξιολογηθεί εάν τα προϊόντα αυτά είναι πανομοιότυπα. Σε περίπτωση προσβολής της αποφάσεως περί χορηγήσεως άδειας παράλληλου εμπορίου, εφαρμόζονται οι εθνικοί κανόνες του οικείου κράτους μέλους σχετικά με το βάρος αποδείξεως, υπό τον όρο ότι συνάδουν με την αρχή της ισοδυναμίας και δεν καθιστούν πρακτικώς αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχει η έννομη τάξη της Ένωσης.

---

(1)  ΕΕ C 373 της 15.10.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/16

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Société de perception et de distribution des droits des artistes-interprètes de la musique et de la danse (Spedidam), PG, GF κατά Institut national de l’audiovisuel

(Υπόθεση C-484/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικά δικαιώματα - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Αποκλειστικά δικαιώματα των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών - Άρθρο 2, στοιχείο β' - Δικαίωμα αναπαραγωγής - Άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο α' - Διάθεση στο κοινό - Άδεια - Τεκμήριο - Εθνικό καθεστώς το οποίο απαλλάσσει έναν δημόσιο φορέα υπεύθυνο για τη διαφύλαξη και την προώθηση της εθνικής οπτικοακουστικής κληρονομιάς από την υποχρέωση να λάβει τη γραπτή συγκατάθεση του ερμηνευτή ή εκτελεστή καλλιτέχνη για την εκμετάλλευση αρχείων που περιέχουν ερμηνείες ή εκτελέσεις του)

(2020/C 10/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Société de perception et de distribution des droits des artistes-interprètes de la musique et de la danse (Spedidam), PG, GF

κατά

Institut national de l’audiovisuel

παρισταμένων των: Syndicat indépendant des artistes-interprètes (SIA-UNSA), Syndicat français des artistes-interprètes (CGT)

Διατακτικό

Το άρθρο 2, στοιχείο β', και το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν εθνική νομοθεσία που καθιερώνει, όσον αφορά την εκμετάλλευση οπτικοακουστικών αρχείων από τον φορέα ο οποίος έχει οριστεί ως αρμόδιος προς τούτο, μαχητό τεκμήριο συγκατάθεσης εκ μέρους του ερμηνευτή καλλιτέχνη για την εγγραφή και την εκμετάλλευση της ερμηνείας του, σε περίπτωση που ο ερμηνευτής καλλιτέχνης συμμετέχει στην ηχογράφηση-βιντεοσκόπηση οπτικοακουστικού έργου με σκοπό τη ραδιοτηλεοπτική μετάδοσή του.

---

(1)  ΕΕ C 352 της 1.10.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/16

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2019 – Outsource Professional Services Ltd κατά Flatworld Solutions Pvt. Ltd, Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

(Υπόθεση C-528/18 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 - Απόλυτοι λόγοι ακυρότητας - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Κακή πίστη κατά την κατάθεση της αίτησης καταχώρισης σήματος)

(2020/C 10/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Outsource Professional Services Ltd (εκπρόσωπος: A. Kempter, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Flatworld Solutions Pvt. Ltd (εκπρόσωποι: S. O. Gillert, K. Vanden Bossche, B. Köhn-Gerdes και J. Schumacher, Rechtsanwälte), Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: Δ. Μπότης και D. Gája)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Η Outsource Professional Services Ltd φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Flatworld Solutions Pvt Ltd στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας. |
| --- | --- |

2)

Η Outsource Professional Services Ltd φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Flatworld Solutions Pvt Ltd στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.

| 3) | Το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) φέρει τα δικαστικά έξοδά του στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας. |
| --- | --- |

3)

Το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) φέρει τα δικαστικά έξοδά του στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.

---

(1)  EE C 445 της 10.12.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/17 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/17

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2019 [αίτηση του Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – K.H.K. κατά B.A.C., E.E.K.

(Υπόθεση C-555/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΕ) 655/2014 - Ευρωπαϊκή διαταγή δέσμευσης λογαριασμού - Άρθρο 5, στοιχείο α' - Διαδικασία εκδόσεως - Άρθρο 4, σημεία 8 έως 10 - Έννοιες της «δικαστικής αποφάσεως», του «δικαστικού συμβιβασμού» και του «δημοσίου εγγράφου» - Εθνική διαταγή πληρωμής δεκτική ανακοπής - Άρθρο 18, παράγραφος 1 - Προθεσμίες - Άρθρο 45 - Εξαιρετικές περιστάσεις - Έννοια)

(2020/C 10/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Sofiyski rayonen sad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

K.H.K.

κατά

B.A.C., E.E.K.

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 4, σημείο 10, του κανονισμού (ΕΕ) 655/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, περί της διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής δέσμευσης λογαριασμού προς διευκόλυνση της διασυνοριακής είσπραξης οφειλών σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι διαταγή πληρωμής, όπως αυτή της κύριας δίκης, που δεν είναι εκτελεστή δεν συνιστά «δημόσιο έγγραφο», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 4, σημείο 10, του κανονισμού (ΕΕ) 655/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, περί της διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής δέσμευσης λογαριασμού προς διευκόλυνση της διασυνοριακής είσπραξης οφειλών σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι διαταγή πληρωμής, όπως αυτή της κύριας δίκης, που δεν είναι εκτελεστή δεν συνιστά «δημόσιο έγγραφο», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής.

| 2) | Το άρθρο 5, στοιχείο α', του κανονισμού 655/2014 έχει την έννοια ότι μια εκκρεμής διαδικασία διαταγής πληρωμής, όπως αυτή της κύριας δίκης, μπορεί να λογίζεται ως «διαδικασία ως προς την κυρία υπόθεση», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 5, στοιχείο α', του κανονισμού 655/2014 έχει την έννοια ότι μια εκκρεμής διαδικασία διαταγής πληρωμής, όπως αυτή της κύριας δίκης, μπορεί να λογίζεται ως «διαδικασία ως προς την κυρία υπόθεση», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής.

| 3) | Το άρθρο 45 του κανονισμού 655/2014 έχει την έννοια ότι οι δικαστικές διακοπές δεν συνιστούν «εξαιρετικές περιστάσεις», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 45 του κανονισμού 655/2014 έχει την έννοια ότι οι δικαστικές διακοπές δεν συνιστούν «εξαιρετικές περιστάσεις», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής.

---

(1)  ΕΕ C 427 της 26.11.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/18

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Silec Cable, General Cable Corp. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-599/18 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά υπόγειων και υποθαλάσσιων ηλεκτρικών καλωδίων - Κατανομή της αγοράς στο πλαίσιο προγραμμάτων - Απόδειξη της παράβασης - Τεκμήριο αθωότητας - Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων - Δημόσια αποστασιοποίηση - Υποκειμενική αντίληψη των λοιπών συμμετεχόντων στη σύμπραξη - Παράβαση διαπραχθείσα από περισσότερες επιχειρήσεις που συνιστούν μία και μόνη οικονομική οντότητα - Σοβαρότητα της παράβασης που διαπράχθηκε από μία από τις επιχειρήσεις αυτές - Προσδιορισμός - «Περιθωριακή» ή «μέσου βαθμού» συμμετοχή στη σύμπραξη - Προσδιορισμός - Αρχή της ίσης μεταχείρισης)

(2020/C 10/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Silec Cable, General Cable Corp. (εκπρόσωποι: I. Sinan, Barrister, C. Renner, Rechtsanwältin)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. van Vliet, S. Baches Opi και F. Castilla Contreras)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Καταδικάζει τις Silec Cable SAS και General Cable Corp. στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τις Silec Cable SAS και General Cable Corp. στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 436 της 3.12.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/18

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2019 – Fred Olsen, SA κατά Naviera Armas, SA, Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-319/18 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Αποκλειστικό δικαίωμα χρήσεως της λιμενική υποδομής του Puerto de Las Nieves (Ισπανία) το οποίο χορηγήθηκε σε εταιρία θαλάσσιων μεταφορών - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται η απουσία κρατικών ενισχύσεων κατά το πέρας της διαδικασίας προκαταρκτικής εξετάσεως - Πλεονέκτημα που χορηγείται με κρατικούς πόρους - Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή που δραστηριοποιείται σε οικονομία της αγοράς)

(2020/C 10/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Fred Olsen, SA (εκπρόσωποι: J.M. Rodríguez Cárcamo και A.M. Rodríguez Conde, abogados)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Naviera Armas, SA (εκπρόσωποι: J.L. Buendía Sierra και Á. Givaja Sanz, abogados), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Μπουχάγιαρ, S. Noë και G. Luengo)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως προδήλως αβάσιμη. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως προδήλως αβάσιμη.

| 2) | Η Fred Olsen SA φέρει, πέραν των σχετικών με την αίτηση αναιρέσεως δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα της Naviera Armas SA. |
| --- | --- |

2)

Η Fred Olsen SA φέρει, πέραν των σχετικών με την αίτηση αναιρέσεως δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα της Naviera Armas SA.

| 3) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της. |
| --- | --- |

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

---

(1)  EE C 268 της 30.7.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/19 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/19

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Schiaffini Travel SpA κατά Comune di Latina

(Υπόθεση C-322/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κανονισμός (ΕΚ) 1370/2007 - Δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές - Άρθρο 5 - Ανάθεση συμβάσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας - Άρθρο 5, παράγραφος 2 - Απευθείας ανάθεση - Έννοια του όρου «εγχώριος φορέας» - Άρθρο 8, παράγραφος 2 - Μεταβατικό καθεστώς)

(2020/C 10/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Schiaffini Travel SpA

κατά

Comune di Latina

παρισταμένων των: Cilia Italia Srl, ATI costituita da Rossi Bus SpA e da Nuova Tesei Bus Srl, Régie autonome des transports parisiens (RATP)

Διατακτικό

Το άρθρο 5 και το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, για τις δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 και (ΕΟΚ) αριθ. 1107/70, έχουν την έννοια ότι το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού δεν τυγχάνει εφαρμογής επί διαδικασίας ανοικτού διαγωνισμού για την ανάθεση συμβάσεως παραχωρήσεως για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας τοπικών μεταφορών που διεξάγεται πριν από τις 3 Δεκεμβρίου 2019.

---

(1)  ΕΕ C 285 της 13.8.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/20 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/20

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Italy Emergenza Cooperativa Sociale, Associazione Volontaria di Pubblica Assistenza «Croce Verde» κατά Ulss 5 Polesana Rovigo, Regione del Veneto

(Υπόθεση C-424/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Σύναψη δημοσίων συμβάσεων προμηθειών, έργων και υπηρεσιών - Οδηγία 2014/24/ΕΕ - Άρθρο 10, στοιχείο η' - Ειδικές εξαιρέσεις για συμβάσεις υπηρεσιών - Υπηρεσίες ασθενοφόρων για τη διακομιδή ασθενών - Έννοια)

(2020/C 10/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Italy Emergenza Cooperativa Sociale, Associazione Volontaria di Pubblica Assistenza «Croce Verde»

κατά

Ulss 5 Polesana Rovigo, Regione del Veneto

παρισταμένων των: Regione del Veneto, Croce Verde Adria, Italy Emergenza Cooperativa Sociale, Associazione Nazionale Pubbliche Assistenze (Organizzazione nazionale di volontariato) – ANPAS ODV, Associazione Nazionale Pubblica Assistenza (ANPAS) – Comitato regionale Liguria, Confederazione Nazionale delle Misericordie d’Italia

Διατακτικό

Το άρθρο 10, στοιχείο η', της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 28 της εν λόγω οδηγίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία, αφενός, οι υπηρεσίες ασθενοφόρων, για τις οποίες είναι υποχρεωτική η επάνδρωση του οχήματος με οδηγό-διασώστη και με έναν τουλάχιστον διασώστη με τα τυπικά προσόντα και τις δεξιότητες που αποδεικνύονται από την παρακολούθηση εκπαιδευτικού προγράμματος και από την επιτυχή συμμετοχή σε εξέταση σε σχετικές με τις πρώτες βοήθειες θεματικές, και, αφετέρου, οι υπηρεσίες διακομιδής που προβλέπονται στο πλαίσιο των βασικών επιπέδων περίθαλψης και παρέχονται μέσω οχημάτων πρώτων βοηθειών εμπίπτουν, όταν δεν υφίσταται έκτακτη ανάγκη, στην προβλεπόμενη στην εν λόγω διάταξη εξαίρεση.

---

(1)  ΕΕ C 311 της 3.9.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/20 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/20

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2019 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – SATI - Società Autocooperative Trasporti Italiani SpA κατά Azienda di Trasporti Molisana – SpA (ATM)

(Υπόθεση C-475/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κανονισμός (ΕΚ) 1370/2007 - Δημόσιες επιβατικές μεταφορές - Άρθρο 5 - Απευθείας ανάθεση συμβάσεων δημόσιας υπηρεσίας - Απαγόρευση δυνάμει του εθνικού δικαίου - Άρθρο 8, παράγραφος 2 - Μεταβατικό καθεστώς)

(2020/C 10/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

SATI - Società Autocooperative Trasporti Italiani SpA

κατά

Azienda di Trasporti Molisana – SpA (ATM)

παρισταμένης της: Regione Molise

Διατακτικό

Το άρθρο 5 και το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, για τις δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 και (ΕΟΚ) αριθ. 1107/70, έχουν την έννοια ότι το άρθρο 5, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού δεν έχει εφαρμογή σε απόφαση αρμόδιας τοπικής αρχής για την απευθείας ανάθεση συμβάσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας τοπικών μεταφορών ληφθείσα προ της 3ης Δεκεμβρίου 2019.

---

(1)  ΕΕ C 399 της 5.11.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/21 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/21

---

Αναίρεση που άσκησε στις 5 Απριλίου 2019 ο André Geske κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 31 Ιανουαρίου 2019 στην υπόθεση T-427/18, André Geske κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-285/19 P)

(2020/C 10/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: André Geske (εκπρόσωπος: S. Dahm, Rechtsanwalt)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δέκατο τμήμα), με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου 2019, απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και έκρινε ότι ο αναιρεσείων φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/21 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/21

---

Αναίρεση που άσκησε στις 24 Μαΐου 2019 η Hochmann Marketing GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T-657/18, Hochmann Marketing GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-408/19 P)

(2020/C 10/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Hochmann Marketing GmbH (εκπρόσωπος: J. Jennings, Rechtsanwalt)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (έβδομο τμήμα), με διάταξη της 31ης Οκτωβρίου 2019, απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και έκρινε ότι η αναιρεσείουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/22 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/22

---

Αναίρεση που άσκησε στις 24 Μαΐου 2019 η Hochmann Marketing GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T-673/18, Hochmann Marketing GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-409/19 P)

(2020/C 10/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Hochmann Marketing GmbH (εκπρόσωπος: J. Jennings, Rechtsanwalt)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (έβδομο τμήμα), με διάταξη της 31ης Οκτωβρίου 2019, απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και έκρινε ότι η αναιρεσείουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/22 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/22

---

Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2019 ο Klaus Nonnemacher κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 20 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-389/18, Klaus Nonnemacher κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

(Υπόθεση C-659/19 P)

(2020/C 10/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Klaus Nonnemacher (εκπρόσωπος: C. Rohnke, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Paul Ingram

Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2019 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι ο αναιρεσείων φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/23

---

Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2019 ο Klaus Nonnemacher κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 20 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-390/18, Klaus Nonnemacher κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

(Υπόθεση C-660/19 P)

(2020/C 10/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Klaus Nonnemacher (εκπρόσωπος: C. Rohnke, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Paul Ingram

Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2019 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι ο αναιρεσείων φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/23

---

Αναίρεση που άσκησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2019 η Retail Royalty Co. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 12 Ιουλίου 2019 στην υπόθεση T-54/18, Fashion Energy κατά EUIPO - Retail Royalty

(Υπόθεση C-678/19 P)

(2020/C 10/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Retail Royalty Co. (εκπρόσωποι: M. Dick, Solicitor, και J. Bogatz, Rechtsanwältin)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Fashion Energy Srl, Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Με διάταξη της 20ής Νοεμβρίου 2019 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η Retail Royalty Co. φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/23

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Ceuta (Ισπανία) στις 4 Οκτωβρίου 2019 – LL, MK κατά Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

(Υπόθεση C-732/19)

(2020/C 10/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Ceuta

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: LL, MK

Εναγομένη: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών και την τήρηση της ενωσιακής νομολογίας περί της εφαρμογής της, συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης, κατά την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (1), και ειδικότερα κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, ο καθορισμός από το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο), στις αποφάσεις του 44 έως 49 της 23.1.2019, απαρέγκλιτου κριτηρίου κατά το οποίο, στις συμβάσεις ενυπόθηκου δανείου που συνάπτονται με καταναλωτές, είναι καταχρηστική η ρήτρα η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης και η οποία προβλέπει ότι όλα τα έξοδα κατάρτισης της πράξης ενυπόθηκου δανείου πρέπει να βαρύνουν τον δανειολήπτη, τα δε διάφορα έξοδα που περιλαμβάνονται στην εν λόγω καταχρηστική και κηρυχθείσα άκυρη ρήτρα πρέπει να κατανέμονται μεταξύ του τραπεζικού ιδρύματος που έθεσε στη σύμβαση την προκαθορισμένη ρήτρα και του δανειολήπτη καταναλωτή, προκειμένου να περιοριστεί η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών μέσω εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας;
  Επιπλέον, για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών και την τήρηση της ενωσιακής νομολογίας περί της εφαρμογής της, συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης, κατά την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ειδικότερα κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, συμπληρωματική ερμηνεία από το Ανώτατο Δικαστήριο ρήτρας κηρυχθείσας άκυρης ως καταχρηστικής όταν η κατάργηση της ως άνω ρήτρας και τα αποτελέσματα της κατάργησης αυτής δεν θίγουν τη διατήρηση σε ισχύ της σύμβασης ενυπόθηκου δανείου; |
| --- | --- |

1)

Για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών και την τήρηση της ενωσιακής νομολογίας περί της εφαρμογής της, συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης, κατά την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (1), και ειδικότερα κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, ο καθορισμός από το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο), στις αποφάσεις του 44 έως 49 της 23.1.2019, απαρέγκλιτου κριτηρίου κατά το οποίο, στις συμβάσεις ενυπόθηκου δανείου που συνάπτονται με καταναλωτές, είναι καταχρηστική η ρήτρα η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης και η οποία προβλέπει ότι όλα τα έξοδα κατάρτισης της πράξης ενυπόθηκου δανείου πρέπει να βαρύνουν τον δανειολήπτη, τα δε διάφορα έξοδα που περιλαμβάνονται στην εν λόγω καταχρηστική και κηρυχθείσα άκυρη ρήτρα πρέπει να κατανέμονται μεταξύ του τραπεζικού ιδρύματος που έθεσε στη σύμβαση την προκαθορισμένη ρήτρα και του δανειολήπτη καταναλωτή, προκειμένου να περιοριστεί η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών μέσω εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας;

Επιπλέον, για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών και την τήρηση της ενωσιακής νομολογίας περί της εφαρμογής της, συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης, κατά την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ειδικότερα κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, συμπληρωματική ερμηνεία από το Ανώτατο Δικαστήριο ρήτρας κηρυχθείσας άκυρης ως καταχρηστικής όταν η κατάργηση της ως άνω ρήτρας και τα αποτελέσματα της κατάργησης αυτής δεν θίγουν τη διατήρηση σε ισχύ της σύμβασης ενυπόθηκου δανείου;

| 2) | Επίσης, σε σχέση με το άρθρο 394 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, το οποίο θεσπίζει το κριτήριο της αντικειμενικής ήττας σε σχέση με τα δικαστικά έξοδα, πρέπει να θεωρηθεί ότι, εάν καταχρηστική ρήτρα περί εξόδων κηρυχθεί άκυρη πλην όμως τα αποτελέσματα της ακυρότητας αυτής περιορίζονται στην προμνησθείσα κατανομή των εξόδων, τούτο παραβιάζει τις αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί αποτελεσματικότητας και μη δεσμευτικού χαρακτήρα των καταχρηστικών ρητρών, στην περίπτωση που θεωρηθεί ότι η αγωγή γίνεται εν μέρει δεκτή, και μπορεί να κριθεί ότι τούτο παράγει αντίστροφο αποτρεπτικό αποτέλεσμα με τη συνακόλουθη πλημμελή προστασία των θεμιτών συμφερόντων καταναλωτών και χρηστών; |
| --- | --- |

2)

Επίσης, σε σχέση με το άρθρο 394 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, το οποίο θεσπίζει το κριτήριο της αντικειμενικής ήττας σε σχέση με τα δικαστικά έξοδα, πρέπει να θεωρηθεί ότι, εάν καταχρηστική ρήτρα περί εξόδων κηρυχθεί άκυρη πλην όμως τα αποτελέσματα της ακυρότητας αυτής περιορίζονται στην προμνησθείσα κατανομή των εξόδων, τούτο παραβιάζει τις αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί αποτελεσματικότητας και μη δεσμευτικού χαρακτήρα των καταχρηστικών ρητρών, στην περίπτωση που θεωρηθεί ότι η αγωγή γίνεται εν μέρει δεκτή, και μπορεί να κριθεί ότι τούτο παράγει αντίστροφο αποτρεπτικό αποτέλεσμα με τη συνακόλουθη πλημμελή προστασία των θεμιτών συμφερόντων καταναλωτών και χρηστών;

---

(1)  ΕΕ 1993, L 95 σ. 29.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/24 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/24

---

Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου

(Υπόθεση C-767/19)

(2020/C 10/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: O. Beynet, Y. G. Marinova)

Καθού: Βασίλειο του Βελγίου

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (1), και από την οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (2), καθόσον παρέλειψε να μεταφέρει προσηκόντως στο εθνικό δίκαιο:






  — | το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', των οδηγιών 2009/72/ΕΚ και 2009/73/ΕΚ, |
| --- | --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (1), και από την οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (2), καθόσον παρέλειψε να μεταφέρει προσηκόντως στο εθνικό δίκαιο:

—

το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', των οδηγιών 2009/72/ΕΚ και 2009/73/ΕΚ,

| — | το άρθρο 37, παράγραφος 4, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και το άρθρο 41, παράγραφος 4, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, |
| --- | --- |

—

το άρθρο 37, παράγραφος 4, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και το άρθρο 41, παράγραφος 4, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2009/73/ΕΚ,

| — | το άρθρο 37, παράγραφοι 6, στοιχεία α', β' και γ', και 9, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και το άρθρο 41, παράγραφοι 6, στοιχεία α', β', και γ', και 9, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, |
| --- | --- |

—

το άρθρο 37, παράγραφοι 6, στοιχεία α', β' και γ', και 9, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και το άρθρο 41, παράγραφοι 6, στοιχεία α', β', και γ', και 9, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ,

| — | το άρθρο 37, παράγραφος 10, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και το άρθρο 41, παράγραφος 10, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ· |
| --- | --- |

—

το άρθρο 37, παράγραφος 10, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και το άρθρο 41, παράγραφος 10, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ·

| — | να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προσφυγή έχει ως αντικείμενο την πλημμελή μεταφορά στο Βέλγιο των οδηγιών 2009/72 και 2009/73 που αφορούν, αντιστοίχως, την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου. Οι εν λόγω οδηγίες περιέχουν, μεταξύ άλλων, διατάξεις σχετικά με τον πραγματικό διαχωρισμό μεταξύ της διαχειρίσεως των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου αφενός, και των δραστηριοτήτων προμήθειας και παραγωγής αφετέρου, προκειμένου να προληφθεί ο κίνδυνος δυσμενούς διακρίσεως κατά την εκμετάλλευση του δικτύου. Οι εν λόγω οδηγίες προβλέπουν επίσης, προς επίτευξη των σκοπών τους οποίους καθορίζουν, τη δημιουργία ανεξαρτήτων εθνικών ρυθμιστικών αρχών.

H Επιτροπή φρονεί ότι η εκ μέρους του Βασιλείου του Βελγίου μεταφορά των οδηγιών στο εθνικό δίκαιο είναι ανεπαρκής ως προς δύο ουσιώδη στοιχεία, ήτοι τη δημιουργία πλήρους διαχωρισμού της ιδιοκτησίας και τις διατάξεις σχετικά με τις αρμοδιότητες και με την ανεξαρτησία της εθνικής ρυθμιστικής αρχής.

---

(1)  ΕΕ 2009, L 211, σ. 55.

(2)  ΕΕ 2009, L 211, σ. 94.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/25 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/25

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 6 Νοεμβρίου 2019 – AC, TM, GM, MM κατά ABC Sl, XYZ Plc

(Υπόθεση C-814/19)

(2020/C 10/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: AC, TM, GM, MM

Εναγόμενες: ABC Sl, XYZ Plc

Προδικαστικά ερωτήματα

| α) | Αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή του άρθρου 13, παράγραφος 3, του κανονισμού 1215/2012 (1) να αφορά η αγωγή, την οποία ασκεί ο ζημιωθείς για τη δικαστική επιδίωξη αξιώσεων κατά του αντισυμβαλλομένου του ασφαλιστή/ασφαλισμένου, υπόθεση ασφαλίσεως; |
| --- | --- |

α)

Αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή του άρθρου 13, παράγραφος 3, του κανονισμού 1215/2012 (1) να αφορά η αγωγή, την οποία ασκεί ο ζημιωθείς για τη δικαστική επιδίωξη αξιώσεων κατά του αντισυμβαλλομένου του ασφαλιστή/ασφαλισμένου, υπόθεση ασφαλίσεως;

| β) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα (α), το γεγονός ότι οι αξιώσεις του ζημιωθέντος κατά του αντισυμβαλλομένου του ασφαλιστή/ασφαλισμένου βασίζονται στα ίδια πραγματικά περιστατικά με την ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή και ασκούνται με την ίδια αυτή αγωγή αποτελεί επαρκή συνθήκη ώστε να χαρακτηριστεί η εν λόγω αγωγή του ζημιωθέντος υπόθεση ασφαλίσεως; |
| --- | --- |

β)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα (α), το γεγονός ότι οι αξιώσεις του ζημιωθέντος κατά του αντισυμβαλλομένου του ασφαλιστή/ασφαλισμένου βασίζονται στα ίδια πραγματικά περιστατικά με την ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή και ασκούνται με την ίδια αυτή αγωγή αποτελεί επαρκή συνθήκη ώστε να χαρακτηριστεί η εν λόγω αγωγή του ζημιωθέντος υπόθεση ασφαλίσεως;

| γ) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα (α), αποτελεί επαρκή συνθήκη το γεγονός ότι επιτρέπεται, σύμφωνα με το δίκαιο που διέπει την ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή, η προσεπίκληση του ασφαλισμένου; |
| --- | --- |

γ)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα (α), αποτελεί επαρκή συνθήκη το γεγονός ότι επιτρέπεται, σύμφωνα με το δίκαιο που διέπει την ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή, η προσεπίκληση του ασφαλισμένου;

| δ) | Εμπίπτει στην κατά το άρθρο 13, παράγραφος 2, έννοια του «ζημιωθέντος» το πρόσωπο που γεννήθηκε μέσω της εφαρμογής μεθόδου ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, στην περίπτωση που το εν λόγω πρόσωπο ασκεί αγωγή εξ αδικοπραξίας επικαλούμενο αμέλεια κατά την εφαρμογή των τεχνικών ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που είχαν ως αποτέλεσμα τη σύλληψή του; |
| --- | --- |

δ)

Εμπίπτει στην κατά το άρθρο 13, παράγραφος 2, έννοια του «ζημιωθέντος» το πρόσωπο που γεννήθηκε μέσω της εφαρμογής μεθόδου ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, στην περίπτωση που το εν λόγω πρόσωπο ασκεί αγωγή εξ αδικοπραξίας επικαλούμενο αμέλεια κατά την εφαρμογή των τεχνικών ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που είχαν ως αποτέλεσμα τη σύλληψή του;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2012, L 351, σ. 1).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/26 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/26

---

Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 14 Νοεμβρίου 2019 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 4 Σεπτεμβρίου 2019 στην υπόθεση T-308/18, Hamas κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση C-833/19 P)

(2020/C 10/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen, S. Van Overmeire)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Hamas

Αιτήματα

Το Συμβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-308/18· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-308/18·

| — | να αποφανθεί οριστικά επί των ζητημάτων που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως· και |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί οριστικά επί των ζητημάτων που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως· και

| — | να καταδικάσει την προσφεύγουσα στην υπόθεση T-308/18 στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου σε πρώτο βαθμό καθώς και στο πλαίσιο της παρούσας αναιρετικής δίκης. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την προσφεύγουσα στην υπόθεση T-308/18 στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου σε πρώτο βαθμό καθώς και στο πλαίσιο της παρούσας αναιρετικής δίκης.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Πρώτον, το Συμβούλιο εκτιμά ότι Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση του όγδοου λόγου ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται «μη κύρωση των αιτιολογικών εκθέσεων», καθόσον έκρινε ότι οι αιτιολογικές εκθέσεις σχετικά με τα προσβαλλόμενα μέτρα θα έπρεπε να έχουν υπογραφεί.

Δεύτερον, το Συμβούλιο προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη, καθόσον δεν δέχθηκε ότι οι αποφάσεις των αμερικανικών αρχών αποτελούσαν επαρκή βάση για την εγγραφή της Hamas στον κατάλογο που είναι προσαρτημένος στα προσβαλλόμενα μέτρα.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/27 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/27

---

Διάταξη του προέδρου του ενάτου τμήματος του Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Pesti Központi Kerületi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – PannonHitel Pénzügyi Zrt. κατά WizzAir Hungary Légiközlekedési Kft.

(Υπόθεση C-476/18) (1)

(2020/C 10/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Ο πρόεδρος του ενάτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 352 της 1.10.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/27 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/27

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 21ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – JA κατά Skarb Państwa – Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Senat Rzeczypospolitej Polskiej, Prezes Rady Ministrów, Minister Sprawiedliwości, Minister Finansów

(Υπόθεση C-745/18) (1)

(2020/C 10/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 164 της 13.5.2019.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/28 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/28

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 2019 [αίτηση του Tribunal de grande instance de Paris (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Crédit Logement SA κατά OE

(Υπόθεση C-829/18) (1)

(2020/C 10/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 82 της 4.3.2019.

---

Γενικό Δικαστήριο

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/29 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/29

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2019 – Campine και Campine Recycling κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-240/17) (1)

(Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά της ανακύκλωσης συσσωρευτών αυτοκινήτου τύπου μολύβδου-οξέος - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ - Πρόστιμα - Αξία των αγορών - Παράγραφος 37 των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Απόδειξη της παραβάσεως - Έννοια διαρκούς ή επαναλαμβανόμενης παραβάσεως - Διάρκεια της παραβάσεως - Διακοπή της συμμετοχής στην παράβαση - Εξ αντικειμένου περιορισμός του ανταγωνισμού - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Απεριόριστη δικαιοδοσία)

(2020/C 10/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Campine NV (Beerse, Βέλγιο) και Campine Recycling NV (Beerse) (εκπρόσωποι: C. Verdonck, S. De Cock, Q. Silvestre και B. Gielen, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. van Schaik, S. Baches Opi και M. Farley)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, της αποφάσεως C(2017) 900 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (υπόθεση AT.40018 – Ανακύκλωση συσσωρευτών αυτοκινήτου), καθόσον αφορά τις προσφεύγουσες και, επικουρικώς, αίτημα ακυρώσεως ή μειώσεως του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες με την εν λόγω απόφαση.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως C(2017) 900 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (υπόθεση AT.40018 – Ανακύκλωση συσσωρευτών αυτοκινήτου), για την περίοδο μεταξύ 10ης Φεβρουαρίου 2010 και 10ης Ιανουαρίου 2011 και για την περίοδο μεταξύ 4ης Απριλίου 2011 και 7ης Μαρτίου 2012, καθόσον αφορά τις Campine NV και Campine Recycling NV. |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως C(2017) 900 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (υπόθεση AT.40018 – Ανακύκλωση συσσωρευτών αυτοκινήτου), για την περίοδο μεταξύ 10ης Φεβρουαρίου 2010 και 10ης Ιανουαρίου 2011 και για την περίοδο μεταξύ 4ης Απριλίου 2011 και 7ης Μαρτίου 2012, καθόσον αφορά τις Campine NV και Campine Recycling NV.

| 2) | Ακυρώνει το άρθρο 2 της αποφάσεως C(2017) 900 τελικό, καθόσον ορίζει το ύψος του επιβαλλόμενου προστίμου στην Campine και στην Campine Recycling στα 8 158 000 ευρώ. |
| --- | --- |

2)

Ακυρώνει το άρθρο 2 της αποφάσεως C(2017) 900 τελικό, καθόσον ορίζει το ύψος του επιβαλλόμενου προστίμου στην Campine και στην Campine Recycling στα 8 158 000 ευρώ.

| 3) | To ύψος του προστίμου που επιβάλλεται στην Campine και στην Campine Recycling βάσει του άρθρου 2 της αποφάσεως C(2017) 900 τελικό ορίζεται στα 4 275 648 ευρώ. |
| --- | --- |

3)

To ύψος του προστίμου που επιβάλλεται στην Campine και στην Campine Recycling βάσει του άρθρου 2 της αποφάσεως C(2017) 900 τελικό ορίζεται στα 4 275 648 ευρώ.

| 4) | Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. |
| --- | --- |

4)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

| 5) | Η Campine και η Campine Recycling φέρουν τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων τους. |
| --- | --- |

5)

Η Campine και η Campine Recycling φέρουν τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων τους.

| 6) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της και το ένα τρίτο των εξόδων της Campine και της Campine Recycling. |
| --- | --- |

6)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της και το ένα τρίτο των εξόδων της Campine και της Campine Recycling.

---

(1)  EE C 202 της 26.6.2017.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/30 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/30

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 – Ogrodnik κατά EUIPO – Aviário Tropical (Tropical)

(Υπόθεση T-276/17) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Tropical - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα TROPICAL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] - Ομοιότητα των προϊόντων - Κίνδυνος συγχύσεως - Συνύπαρξη των σημάτων»)

(2020/C 10/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Tadeusz Ogrodnik (Chorzów, Πολωνία) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Ivanauskas)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Aviário Tropical, SA (Loures, Πορτογαλία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Φεβρουαρίου 2017 (υπόθεση R 2125/2016-1), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ Aviário Tropical και T. Ogrodnik.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 14ης Φεβρουαρίου 2017 (υπόθεση R 2125/2016-1) κατά το μέτρο με αυτήν το τμήμα προσφυγών έκανε δεκτή την αίτηση κηρύξεως ακυρότητας για «προϊόντα και παρασκευάσματα για την εκτροφή πτηνών, ερπετών και αμφιβίων» της κλάσεως 31, και για «κτηνιατρικά, θεραπευτικά, απολυμαντικά προϊόντα και παρασκευάσματα υγιεινής για χρήση σε τεράριουμ» της κλάσεως 5. |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 14ης Φεβρουαρίου 2017 (υπόθεση R 2125/2016-1) κατά το μέτρο με αυτήν το τμήμα προσφυγών έκανε δεκτή την αίτηση κηρύξεως ακυρότητας για «προϊόντα και παρασκευάσματα για την εκτροφή πτηνών, ερπετών και αμφιβίων» της κλάσεως 31, και για «κτηνιατρικά, θεραπευτικά, απολυμαντικά προϊόντα και παρασκευάσματα υγιεινής για χρήση σε τεράριουμ» της κλάσεως 5.

| 2) | Απορρίπτει την προσφυγή που άσκησε η Aviário Tropical, SA, κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων του EUIPO της 15ης Ιουλίου 2013 (αριθ. 6029 C), καθόσον με την προσφυγή αυτή ζητείται η ακύρωση του σήματος TROPICAL για «προϊόντα και παρασκευάσματα για την εκτροφή πτηνών, ερπετών και αμφιβίων» της κλάσεως 31, και για «κτηνιατρικά, θεραπευτικά, απολυμαντικά προϊόντα και παρασκευάσματα υγιεινής για χρήση σε τεράριουμ» της κλάσεως 5. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει την προσφυγή που άσκησε η Aviário Tropical, SA, κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων του EUIPO της 15ης Ιουλίου 2013 (αριθ. 6029 C), καθόσον με την προσφυγή αυτή ζητείται η ακύρωση του σήματος TROPICAL για «προϊόντα και παρασκευάσματα για την εκτροφή πτηνών, ερπετών και αμφιβίων» της κλάσεως 31, και για «κτηνιατρικά, θεραπευτικά, απολυμαντικά προϊόντα και παρασκευάσματα υγιεινής για χρήση σε τεράριουμ» της κλάσεως 5.

| 3) | Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. |
| --- | --- |

3)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

| 4) | Ο Tadeusz Ogrodnik φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του EUIPO καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του. |
| --- | --- |

4)

Ο Tadeusz Ogrodnik φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του EUIPO καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του.

| 5) | Το EUIPO φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του T. Ogrodnik καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του. |
| --- | --- |

5)

Το EUIPO φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του T. Ogrodnik καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του.

---

(1)  EE C 213 της 3.7.2017.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/31 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/31

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Νοεμβρίου 2019 – Bruno κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-241/18) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Όροι του καθεστώτος συντάξεων - Επίδομα αποχωρήσεως - Εισφορές καταβληθείσες σε εθνικό ή ιδιωτικό σύστημα συνταξιοδοτήσεως κατόπιν της αναλήψεως καθηκόντων - Προγενεστέρως κτηθέντα συνταξιοδοτικά δικαιώματα βάσει εθνικού συστήματος - Άρθρο 11, παράγραφος 1, και άρθρο 12, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ - Ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας - Ίση μεταχείριση)

(2020/C 10/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Luigi Bruno (Woluwe-Saint-Pierre, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: N. de Montigny, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Mongin και R. Striani)

Παρεμβαίνοντα υπέρ της καθής: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: C. Gonzalez Argüelles, T. Lazian και J. Van Pottelberge), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και R. Meyer)

Αντικείμενο

Αίτημα, βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, για την ακύρωση της αποφάσεως του Γραφείου «Διαχείρισης και εκκαθάρισης ατομικών δικαιωμάτων» (PMO) της 4ης Ιουλίου 2017, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του προσφεύγοντος να του χορηγηθεί το επίδομα αποχωρήσεως από την υπηρεσία που προβλέπει το άρθρο 12, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, επικουρικώς, της συνακόλουθης αποφάσεως της 18ης Ιανουαρίου 2018, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση που υπέβαλε ο προσφεύγων κατά της εν λόγω αποφάσεως.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει τον Luigi Bruno στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τον Luigi Bruno στα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. |
| --- | --- |

3)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  EE C 231 της 2.7.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/31 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/31

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2019 – WN κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-431/18) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Διαπιστευμένοι κοινοβουλευτικοί βοηθοί - Πρόωρη καταγγελία της συμβάσεως - Κλονισμός της σχέσεως εμπιστοσύνης - Δικαιώματα άμυνας - Διαδικασία διευθετήσεως - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Διάκριση λόγω φύλου - Άδεια μητρότητας - Καθήκον μέριμνας)

(2020/C 10/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: WN (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Champetier, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: Í. Ní Riagáin Düro και M. Windisch)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ με την οποία ζητείται, αφενός, η ακύρωση της αποφάσεως του Κοινοβουλίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2017 περί καταγγελίας της συμβάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας ως διαπιστευμένης κοινοβουλευτικής βοηθού και, αφετέρου, χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη από την ενέργεια του Κοινοβουλίου.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

| 2) | Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του. |
| --- | --- |

2)

Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  EE C 319 της 10.9.2018.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/32 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/32

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Neoperl κατά EUIPO (Απεικόνιση τεσσάρων κλειστών τρυπών σε συμμετρικό διάτρητο μοτίβο)

(Υπόθεση T-669/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απεικονίζει τέσσερις κλειστές τρύπες σε συμμετρικό διάτρητο μοτίβο - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

(2020/C 10/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Neoperl AG (Reinach, Ελβετία) (εκπρόσωποι: H. Börjes Pestalozza και G. Schultz, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: D. Hanf και M. Fischer)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 10ης Σεπτεμβρίου 2018 (υπόθεση R 2059/2017-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως σημείου που απεικονίζει τέσσερις κλειστές τρύπες σε συμμετρικό διάτρητο μοτίβο ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει τη Neoperl AG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Neoperl AG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 25 της 21.1.2019.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/33 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/33

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Νοεμβρίου 2019 – Rezon κατά EUIPO (imot.bg)

(Υπόθεση T-101/19) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης imot.bg - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα κτηθέντος διά της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 94, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 2017/1001»)

(2020/C 10/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Rezon OOD (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: M. Yordanova-Harizanova, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: I. Stoycheva και J. Crespo Carrillo)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Νοεμβρίου 2018 (υπόθεση R 999/2018-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου imot.bg ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Rezon OOD στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Rezon OOD στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 131 της 8.4.2019.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/33 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/33

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Société des produits Nestlé κατά EUIPO – Jumbo Africa (Αναπαράσταση ανθρώπινης σιλουέτας πάνω από θυρεό)

(Υπόθεση T-149/19) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά ανθρώπινη σιλουέτα πάνω από θυρεό - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά ανθρώπινη σιλουέτα - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Εξουσία μεταρρυθμίσεως»)

(2020/C 10/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Ελβετία) (εκπρόσωποι: A. Jaeger-Lenz, A. Lambrecht και C. Elkemann, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Capostagno και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Jumbo Africa, SL (L’Hospitalet de Llobregat, Ισπανία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 30ής Νοεμβρίου 2018 (υπόθεση R 876/2018-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Jumbo Africa και Société des produits Nestlé.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 30ής Νοεμβρίου 2018 (υπόθεση R 876/2018-2). |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 30ής Νοεμβρίου 2018 (υπόθεση R 876/2018-2).

| 2) | Η προσφυγή της Jumbo Africa, SL ενώπιον του EUIPO απορρίπτεται. |
| --- | --- |

2)

Η προσφυγή της Jumbo Africa, SL ενώπιον του EUIPO απορρίπτεται.

| 3) | Το EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Société des produits Nestlé SA για τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

3)

Το EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Société des produits Nestlé SA για τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

| 4) | Η Jumbo Africa φέρει τα αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Société des produits Nestlé στο πλαίσιο της ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO διαδικασίας. |
| --- | --- |

4)

Η Jumbo Africa φέρει τα αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Société des produits Nestlé στο πλαίσιο της ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO διαδικασίας.

| 5) | Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή. |
| --- | --- |

5)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

---

(1)  EE C 155 της 6.5.2019.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/34 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/34

---

Προσφυγή της 11ης Οκτωβρίου 2019 – Compass Overseas Holdings κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-702/19)

(2020/C 10/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Compass Overseas Holdings Ltd (Chertsey, Ηνωμένο Βασίλειο), Compass Overseas Holdings No.2 Ltd (Chertsey), Hospitality Holdings Ltd (Chertsey) (εκπρόσωποι: A. von Bonin, O. Brouwer και A. Pliego Selie, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της καθής C(2019) 2526 τελικό της 2ας Απριλίου 2019 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της καθής C(2019) 2526 τελικό της 2ας Απριλίου 2019 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και ότι παρέσχε ανεπαρκή αιτιολογία κατά τον προσδιορισμό του συστήματος αναφοράς. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και ότι παρέσχε ανεπαρκή αιτιολογία κατά τον προσδιορισμό του συστήματος αναφοράς.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και ότι παρέσχε ανεπαρκή αιτιολογία, καθόσον εσφαλμένα χαρακτηρίσθηκε η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ως παρέκκλιση από τη συνήθη λειτουργία του συστήματος αναφοράς. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και ότι παρέσχε ανεπαρκή αιτιολογία, καθόσον εσφαλμένα χαρακτηρίσθηκε η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ως παρέκκλιση από τη συνήθη λειτουργία του συστήματος αναφοράς.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως καθόσον διαπίστωσε, στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων εισάγει δυσμενή διάκριση μεταξύ οικονομικών φορέων. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως καθόσον διαπίστωσε, στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων εισάγει δυσμενή διάκριση μεταξύ οικονομικών φορέων.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα, στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων δεν δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική δομή του συστήματος αναφοράς. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα, στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων δεν δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική δομή του συστήματος αναφοράς.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/35 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/35

---

Προσφυγή της 16ης Οκτωβρίου 2019 – Micro Focus International κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-706/19)

(2020/C 10/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Micro Focus International plc (Newbury, Ηνωμένο Βασίλειο), Micro Focus International Holdings Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) και Micro Focus Midco Ltd (Newbury) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της καθής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της καθής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016 για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/36 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/36

---

Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Bujar κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-708/19)

(2020/C 10/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Marcin Bujar (Woluwe-Saint-Lambert, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: R. Wardyn, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2018· και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2018· και

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (ΚΥΚ) και του άρθρου 7, παράγραφος 1, των γενικών εκτελεστικών διατάξεων (ΓΕΔ).






  — | Ειδικότερα, προβάλλεται ότι ο αριθμός των συντάξιμων ετών που μπορούν να μεταφερθούν πρέπει να υπολογίζεται βάσει του ποσού που προκύπτει εάν από το ποσό του κεφαλαίου το οποίο πράγματι μεταφέρθηκε αφαιρεθεί η ανατίμηση του κεφαλαίου αυτού κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία υποβλήθηκε η αίτηση μεταφοράς του κεφαλαίου και της ημερομηνίας κατά την οποία διενεργήθηκε πράγματι η μεταφορά αυτή. |
| --- | --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (ΚΥΚ) και του άρθρου 7, παράγραφος 1, των γενικών εκτελεστικών διατάξεων (ΓΕΔ).

—

Ειδικότερα, προβάλλεται ότι ο αριθμός των συντάξιμων ετών που μπορούν να μεταφερθούν πρέπει να υπολογίζεται βάσει του ποσού που προκύπτει εάν από το ποσό του κεφαλαίου το οποίο πράγματι μεταφέρθηκε αφαιρεθεί η ανατίμηση του κεφαλαίου αυτού κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία υποβλήθηκε η αίτηση μεταφοράς του κεφαλαίου και της ημερομηνίας κατά την οποία διενεργήθηκε πράγματι η μεταφορά αυτή.

| — | Επομένως, το Γραφείο «Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των Ατομικών Δικαιωμάτων» (PMO) υπέπεσε σε πλάνη κατά τον υπολογισμό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που μπορούν να μεταφερθούν, καθώς βασίστηκε στο ποσό του κεφαλαίου το οποίο προσδιορίστηκε από την εθνική διοίκηση στην προσωρινή της απόφαση, ενώ το ποσό του κεφαλαίου το οποίο μεταφέρθηκε πράγματι προκύπτει από την ανατίμηση του κεφαλαίου αυτού κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία υποβλήθηκε η αίτηση μεταφοράς και της ημερομηνίας κατά την οποία διενεργήθηκε πράγματι η μεταφορά αυτή· ως εκ τούτου, επιβάλλεται επανυπολογισμός των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων εκ μέρους της εθνικής αρχής και ανατίμηση του κεφαλαίου για το χρονικό διάστημα πριν από την υποβολή της αιτήσεως μεταφοράς. |
| --- | --- |

—

Επομένως, το Γραφείο «Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των Ατομικών Δικαιωμάτων» (PMO) υπέπεσε σε πλάνη κατά τον υπολογισμό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που μπορούν να μεταφερθούν, καθώς βασίστηκε στο ποσό του κεφαλαίου το οποίο προσδιορίστηκε από την εθνική διοίκηση στην προσωρινή της απόφαση, ενώ το ποσό του κεφαλαίου το οποίο μεταφέρθηκε πράγματι προκύπτει από την ανατίμηση του κεφαλαίου αυτού κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία υποβλήθηκε η αίτηση μεταφοράς και της ημερομηνίας κατά την οποία διενεργήθηκε πράγματι η μεταφορά αυτή· ως εκ τούτου, επιβάλλεται επανυπολογισμός των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων εκ μέρους της εθνικής αρχής και ανατίμηση του κεφαλαίου για το χρονικό διάστημα πριν από την υποβολή της αιτήσεως μεταφοράς.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται αδικαιολόγητος πλουτισμός της Ένωσης.






  — | Ο υπολογισμός του αριθμού των ετών που μπορούν να μεταφερθούν βάσει ενός προσωρινού ποσού κεφαλαίου το οποίο έπρεπε να επανυπολογιστεί και το οποίο δεν αντιστοιχούσε στην ανατίμηση του κεφαλαίου αυτού κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία υποβλήθηκε η αίτηση μεταφοράς και της ημερομηνίας κατά την οποία διενεργήθηκε πράγματι η μεταφορά αυτή οδήγησε σε αδικαιολόγητο πλουτισμό της Ένωσης. |
| --- | --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται αδικαιολόγητος πλουτισμός της Ένωσης.

—

Ο υπολογισμός του αριθμού των ετών που μπορούν να μεταφερθούν βάσει ενός προσωρινού ποσού κεφαλαίου το οποίο έπρεπε να επανυπολογιστεί και το οποίο δεν αντιστοιχούσε στην ανατίμηση του κεφαλαίου αυτού κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία υποβλήθηκε η αίτηση μεταφοράς και της ημερομηνίας κατά την οποία διενεργήθηκε πράγματι η μεταφορά αυτή οδήγησε σε αδικαιολόγητο πλουτισμό της Ένωσης.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/37 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/37

---

Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Sthree και Sthree Overseas Holdings κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-710/19)

(2020/C 10/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Sthree plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) και Sthree Overseas Holdings Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της καθής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της καθής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες οκτώ λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016 για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/38 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/38

---

Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – SSP Group και SSP Financing κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-711/19)

(2020/C 10/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: SSP Group plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) και SSP Financing Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της καθής C(2019) 2526 τελικό της 2ας Απριλίου 2019 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της καθής C(2019) 2526 τελικό της 2ας Απριλίου 2019 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δέκα λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IΒ του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IΒ του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 10. | Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

10.

Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016 για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/39 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/39

---

Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Hikma Pharmaceuticals και Hikma Pharmaceuticals International κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-712/19)

(2020/C 10/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Hikma Pharmaceuticals plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) και Hikma Pharmaceuticals International Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της καθής C(2019) 2526 τελικό της 2ας Απριλίου 2019 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της καθής C(2019) 2526 τελικό της 2ας Απριλίου 2019 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δέκα λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IΒ του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η «πλήρης» απαλλαγή δυνάμει του τμήματος 371IΒ του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 10. | Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

10.

Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων (συμπεριλαμβανομένων των προσφευγουσών) και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016 για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/41 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/41

---

Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2019 – Cobham και Lockman Investments κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-713/19)

(2020/C 10/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Cobham plc (Wimborne, Ηνωμένο Βασίλειο) και Lockman Investments Ltd (Wimborne) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896, που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ (ΕΧΟ), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896, που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ (ΕΧΟ), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων στην οποία περιλαμβάνονταν οι προσφεύγουσες, και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων στην οποία περιλαμβάνονταν οι προσφεύγουσες, και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016 για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/42 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/42

---

Προσφυγή της 18ης Οκτωβρίου 2019 – Smiths Group και Siti 1 κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-714/19)

(2020/C 10/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Smiths Group plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) και Siti 1 Ltd (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896, που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ (ΕΧΟ), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896, που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ (ΕΧΟ), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων στην οποία περιλαμβάνονταν οι προσφεύγουσες, και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων στην οποία περιλαμβάνονταν οι προσφεύγουσες, και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016 για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/43 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/43

---

Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2019 – Interpipe Niko Tube και Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-716/19)

(2020/C 10/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Interpipe Niko Tube OOO (Νικόπολις, Ουκρανία) και Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant PAO (Dnipro, Ουκρανία) (εκπρόσωπος: B. Servais, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/1295 της Επιτροπής, της 1ης Αυγούστου 2019, για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/1469 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων κάθε είδους χωρίς συγκόλληση από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Ρωσίας και Ουκρανίας, ύστερα από μερική ενδιάμεση επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/1295 της Επιτροπής, της 1ης Αυγούστου 2019, για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/1469 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων κάθε είδους χωρίς συγκόλληση από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Ρωσίας και Ουκρανίας, ύστερα από μερική ενδιάμεση επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, το άρθρο 2, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, το άρθρο 2, παράγραφος 6, πρώτη περίοδος, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 (βασικός κανονισμός) (1), καθώς και το άρθρο 2, παράγραφος 2, σημείο 2, πρώτη περίοδος, και το άρθρο 9, παράγραφος 3, της Συμφωνίας Αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ, καθόσον συμπεριέλαβε στον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ τα έξοδα πωλήσεως, τα γενικά και τα διοικητικά έξοδα πωλήσεως στα οποία προέβησαν οι προσφεύγουσες προς τον συνδεδεμένο εγχώριο έμπορο. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, το άρθρο 2, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, το άρθρο 2, παράγραφος 6, πρώτη περίοδος, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 (βασικός κανονισμός) (1), καθώς και το άρθρο 2, παράγραφος 2, σημείο 2, πρώτη περίοδος, και το άρθρο 9, παράγραφος 3, της Συμφωνίας Αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ, καθόσον συμπεριέλαβε στον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ τα έξοδα πωλήσεως, τα γενικά και τα διοικητικά έξοδα πωλήσεως στα οποία προέβησαν οι προσφεύγουσες προς τον συνδεδεμένο εγχώριο έμπορο.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον αφαίρεσε από την τιμή εξαγωγής των προσφευγουσών ποσό αντίστοιχο προς τα έξοδα πωλήσεως και τα γενικά και διοικητικά έξοδα του συνδεδεμένου εμπόρου καθώς και ένα πλασματικό κέρδος του μη συνδεδεμένου εισαγωγέα ως προσαρμογή δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 10, στοιχείο θ', και του άρθρου 2, παράγραφος 10, πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον αφαίρεσε από την τιμή εξαγωγής των προσφευγουσών ποσό αντίστοιχο προς τα έξοδα πωλήσεως και τα γενικά και διοικητικά έξοδα του συνδεδεμένου εμπόρου καθώς και ένα πλασματικό κέρδος του μη συνδεδεμένου εισαγωγέα ως προσαρμογή δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 10, στοιχείο θ', και του άρθρου 2, παράγραφος 10, πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού και προέβη σε παράνομο υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ των προσφευγουσών, στο μέτρο που εφάρμοσε διαφορετική μεθοδολογία για τον καθορισμό της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής των προσφευγουσών σε σύγκριση με τη μεθοδολογία που εφαρμόστηκε στην έρευνα που προηγήθηκε και οδήγησε στην επιβολή του εξεταζόμενου μέτρου. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού και προέβη σε παράνομο υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ των προσφευγουσών, στο μέτρο που εφάρμοσε διαφορετική μεθοδολογία για τον καθορισμό της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής των προσφευγουσών σε σύγκριση με τη μεθοδολογία που εφαρμόστηκε στην έρευνα που προηγήθηκε και οδήγησε στην επιβολή του εξεταζόμενου μέτρου.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών, καθόσον η δεύτερη πρόσθετη γνωστοποίηση, η οποία παρελήφθη κατά την ίδια ημερομηνία που δημοσιεύθηκε ο προσβαλλόμενος κανονισμός, περιέχει νέα πραγματικά στοιχεία επί των οποίων δεν παρασχέθηκε στις προσφεύγουσες η δυνατότητα διατύπωσης παρατηρήσεων. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών, καθόσον η δεύτερη πρόσθετη γνωστοποίηση, η οποία παρελήφθη κατά την ίδια ημερομηνία που δημοσιεύθηκε ο προσβαλλόμενος κανονισμός, περιέχει νέα πραγματικά στοιχεία επί των οποίων δεν παρασχέθηκε στις προσφεύγουσες η δυνατότητα διατύπωσης παρατηρήσεων.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 21).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/44 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/44

---

Προσφυγή της 24ης Οκτωβρίου 2019 – Associated British Foods κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-717/19)

(2020/C 10/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Associated British Foods plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) και 5 λοιπές προσφεύγουσες (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896, που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ (ΕΧΟ), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896, που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ (ΕΧΟ), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή σχετικά με το «αντιστοιχισμένο συμφέρον» δυνάμει του τμήματος 371IE του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή σχετικά με το «αντιστοιχισμένο συμφέρον» δυνάμει του τμήματος 371IE του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας (ΕΕ) 2016/1164 (1) του Συμβουλίου, η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας (ΕΕ) 2016/1164 (1) του Συμβουλίου, η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/45 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/45

---

Προσφυγή της 23ης Οκτωβρίου 2019 – The Weir Group κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-718/19)

(2020/C 10/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: The Weir Group plc (Γλασκώβη, Ηνωμένο Βασίλειο), TWG Investments (No.3) Ltd (Γλασκώβη) και TWG Investments (No.4) Ltd (Γλασκώβη) (εκπρόσωποι: J. Lesar, Solicitor, και K. Beal, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896, που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ (ΕΧΟ), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896, που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ (ΕΧΟ), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ή μία από αυτές·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως κατά την επιλογή του πλαισίου αναφοράς για την ανάλυση του φορολογικού καθεστώτος. Η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ως πλαίσιο αναφοράς το καθεστώς φορολογήσεως εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνον το καθεστώς ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών (ΕΑΕ) αυτό καθεαυτό.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και/ή σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως, καθόσον υιοθέτησε εσφαλμένη προσέγγιση κατά την ανάλυση του καθεστώτος ΕΑΕ. Η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 126 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εσφαλμένα θεώρησε τις διατάξεις του κεφαλαίου 9 του τμήματος 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) ως μορφή παρεκκλίσεως από γενική φορολογική υποχρέωση που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 5 αυτού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στις αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 151 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το κριτήριο επιλεκτικότητας πληρούνταν λόγω του ότι συγκρίσιμες πραγματικά και νομικά εταιρίες αντιμετωπίζονταν διαφορετικά.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απαλλαγή του 75 % δυνάμει του τμήματος 371ID του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική δομή του φορολογικού συστήματος.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης στις ΕΑΕ που εμπίπτουν ως κατηγορία στις απαλλαγές που περιλαμβάνονται στο εν λόγω κεφάλαιο 9 αντιβαίνει στην ελευθερία εγκαταστάσεως των προσφευγουσών σε αντίθεση προς το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη αξιολογήσεως ή εκτιμήσεως ως προς την απαλλαγή του 75 % και την καθορισμένη αναλογία.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι σύμφωνη προς τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων ή την αρχή της ισότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας κατ’ αναλογίαν ή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γράμμα της οδηγίας του Συμβουλίου (ΕΕ) 2016/1164 (1), η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα ratione temporis.

| 9. | Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων στην οποία περιλαμβάνονταν οι προσφεύγουσες, και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον διαπίστωσε στην αιτιολογική σκέψη 176 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι υφίσταται κατηγορία δικαιούχων στην οποία περιλαμβάνονταν οι προσφεύγουσες, και ότι οι προσφεύγουσες είχαν λάβει ενίσχυση η οποία έπρεπε να ανακτηθεί δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως.

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016 για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 2016, L 193, σ. 1).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/47 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/47

---

Προσφυγή της 4ης Νοεμβρίου 2019 – Clouds Sky κατά EUIPO – The Cloud Networks (Wi-Fi Powered by The Cloud)

(Υπόθεση T-738/19)

(2020/C 10/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Clouds Sky GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Weil, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: The Cloud Networks Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Wi-Fi Powered by The Cloud –Υπ’ αριθ. 9 436 817 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Σεπτεμβρίου 2019 στην υπόθεση R 696/2019-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/48 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/48

---

Προσφυγή της 5ης Νοεμβρίου 2019 – Methanol Holdings (Trinidad) κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-744/19)

(2020/C 10/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Methanol Holdings (Trinidad) Ltd (Couva, Τρινιδάδ και Τομπάγκο) (εκπρόσωποι: B. Servais και V. Crochet, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/1688 της Επιτροπής, της 8ης Οκτωβρίου 2019, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές μειγμάτων ουρίας και νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας, Τρινιδάδ και Τομπάγκο και Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/1688 της Επιτροπής, της 8ης Οκτωβρίου 2019, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές μειγμάτων ουρίας και νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας, Τρινιδάδ και Τομπάγκο και Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει έναν μοναδικό λόγο ακυρώσεως και συγκεκριμένα ότι η μέθοδος που εφάρμοσε η Επιτροπή για να υπολογίσει τα περιθώρια υποτιμολόγησης και πώλησης σε χαμηλότερες τιμές παραβιάζει τα άρθρα 1, παράγραφος 1, 3, παράγραφος 1, 3, παράγραφος 2, 3, παράγραφος 3, 3, παράγραφοι 5 έως 8 και 9, παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, τη νομολογία το Γενικού Δικαστηρίου και του ΠΟΕ, καθώς και την αρχή της δίκαιης σύγκρισης, καθόσον με τη μέθοδο αυτή παραλείπει να συγκρίνει, για τον υπολογισμό των περιθωρίων υποτιμολόγησης και πώλησης σε χαμηλότερες τιμές, τις τιμές εισαγωγών με την τιμή του ομοειδούς προϊόντος που παράγεται από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής στο κατάλληλο όμοιο επίπεδο εμπορίου.

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, πρώτον, ότι ο καθορισμός της τιμής της εισαγόμενης ουρίας και του εισαγόμενου νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Τρινιδάδ και Τομπάγκο για τον υπολογισμό των περιθωρίων υποτιμολόγησης και πώλησης σε χαμηλότερες τιμές βάσει της αναλογικής εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού παραβιάζει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού και ότι, χρησιμοποιώντας αυτή την κατασκευασμένη τιμή για τον υπολογισμό των περιθωρίων υποτιμολόγησης και πώλησης σε χαμηλότερες τιμές, η Επιτροπή παρέλειψε να συγκρίνει τιμές στο κατάλληλο όμοιο επίπεδο εμπορίου, κατά παράβαση των άρθρων 3, παράγραφος 2, 3, παράγραφος 3, 3, παράγραφοι 5 έως 8 και, κατά συνέπεια, του άρθρου 9, παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, της νομολογίας του Δικαστηρίου και του ΠΟΕ, καθώς και της αρχής της δίκαιης σύγκρισης.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/48 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/48

---

Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2019 – Body Attack Sports Nutrition κατά EUIPO – Σάκκαρη (Sakkattack)

(Υπόθεση T-788/19)

(2020/C 10/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Body Attack Sports Nutrition GmbH & Co. KG (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Labesius, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Μαρία Σάκκαρη (Λευκωσία, Κύπρος)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Sakkattack σε μαύρο, κόκκινο, λευκό και κίτρινο χρώμα – Υπ’ αριθ. 16 603 318 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Αυγούστου 2019 στην υπόθεση R 2562/2018-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 37, παράγραφος 1, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2018/625 της Επιτροπής· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 37, παράγραφος 1, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2018/625 της Επιτροπής·

| — | Παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της χρηστής διοικήσεως· |
| --- | --- |

—

Παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της χρηστής διοικήσεως·

| — | Παράβαση του άρθρου 94, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 94, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/49 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/49

---

Προσφυγή της 13ης Νοεμβρίου 2019 – Novolipetsk Steel κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-790/19)

(2020/C 10/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Novolipetsk Steel PAO (Lipetsk, Ρωσία) (εκπρόσωποι: P. Vander Schueren και E. Gergondet, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2019/1382 (1) της Επιτροπής, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2019/1382 (1) της Επιτροπής, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα·

| — | να κρίνει ότι τα αποτελέσματα του προσβαλλόμενου κανονισμού εξακολουθούν να ισχύουν έως ότου η καθής λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή της με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 264 ΣΛΕΕ· |
| --- | --- |

—

να κρίνει ότι τα αποτελέσματα του προσβαλλόμενου κανονισμού εξακολουθούν να ισχύουν έως ότου η καθής λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή της με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 264 ΣΛΕΕ·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής, καθόσον εξάρτησε το επίπεδο των επιβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ από το εάν οι ποσοστώσεις που ίσχυαν στο πλαίσιο των μέτρων διασφαλίσεως είχαν ή όχι εξαντληθεί, ενήργησε αναρμοδίως και κατά παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/477 (στο εξής: κανονισμός σε σχέση με τις συνδυασμένες επιπτώσεις) (2), καθώς και του άρθρου 9, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 (στο εξής: βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ) (3). |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής, καθόσον εξάρτησε το επίπεδο των επιβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ από το εάν οι ποσοστώσεις που ίσχυαν στο πλαίσιο των μέτρων διασφαλίσεως είχαν ή όχι εξαντληθεί, ενήργησε αναρμοδίως και κατά παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/477 (στο εξής: κανονισμός σε σχέση με τις συνδυασμένες επιπτώσεις) (2), καθώς και του άρθρου 9, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 (στο εξής: βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ) (3).

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η καθής υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και ενήργησε κατά παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού σε σχέση με τις συνδυασμένες επιπτώσεις, καθώς και του άρθρου 9, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, καθόσον τροποποίησε τα μέτρα αντιντάμπινγκ μόνον αφότου οι ποσοστώσεις που ίσχυαν στο πλαίσιο των μέτρων διασφαλίσεως είχαν εξαντληθεί. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η καθής υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και ενήργησε κατά παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού σε σχέση με τις συνδυασμένες επιπτώσεις, καθώς και του άρθρου 9, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, καθόσον τροποποίησε τα μέτρα αντιντάμπινγκ μόνον αφότου οι ποσοστώσεις που ίσχυαν στο πλαίσιο των μέτρων διασφαλίσεως είχαν εξαντληθεί.

---

(1)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2019/1382 της Επιτροπής, της 2ας Σεπτεμβρίου 2019, για την τροποποίηση ορισμένων κανονισμών για την επιβολή μέτρων αντιντάμπινγκ ή κατά των επιδοτήσεων σε ορισμένα προϊόντα σιδήρου και χάλυβα που υπόκεινται σε μέτρα διασφάλισης (EE L 227, 3.9.2019, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (EE) 2015/477 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2015, για τα μέτρα που μπορεί να θεσπίσει η Ένωση σε σχέση με τις συνδυασμένες επιπτώσεις των μέτρων αντιντάμπινγκ ή κατά των επιδοτήσεων και των μέτρων διασφάλισης (EE L 83, 27.3.2015, σ. 11).

(3)  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (κωδικοποιημένο κείμενο) (ΕΕ L 176, 30.6.2016, σ. 21).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/50 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/50

---

Προσφυγή της 11ης Νοεμβρίου 2019 – Agepha Pharma κατά EUIPO – Apogepha Arzneimittel (AGEPHA)

(Υπόθεση T-792/19)

(2020/C 10/61)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Agepha Pharma s.r.o. (Senec, Σλοβακία) (εκπρόσωπος: D. Göbel, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Apogepha Arzneimittel GmbH (Δρέσδη, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης AGEPHA – Υπ’ αριθ. 7 007 909 αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Αυγούστου 2019 στην υπόθεση R 386/2019-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να απορρίψει την προσφυγή· |
| --- | --- |

—

να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να απορρίψει την προσφυγή·

| — | επικουρικώς να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

επικουρικώς να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO και τους λοιπούς μετέχοντες στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του δευτέρου τμήματος προσφυγών και στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO και τους λοιπούς μετέχοντες στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του δευτέρου τμήματος προσφυγών και στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 42, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 42, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/51 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/51

---

Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2019 – Tirreno Power κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-793/19)

(2020/C 10/62)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Tirreno Power SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Clarizia, T. Ferrario, M. Vasari, P. Ziotti και M. Pagliarulo, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία η Επιτροπή αποφάσισε να μην εγείρει αντιρρήσεις όσον αφορά την «Τροποποίηση του μηχανισμού αμοιβής της διαθεσιμότητας πόρων για την επάρκεια. Θέσπιση περιβαλλοντικών απαιτήσεων», κρατική ενίσχυση SA.53821 (2019/N)· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία η Επιτροπή αποφάσισε να μην εγείρει αντιρρήσεις όσον αφορά την «Τροποποίηση του μηχανισμού αμοιβής της διαθεσιμότητας πόρων για την επάρκεια. Θέσπιση περιβαλλοντικών απαιτήσεων», κρατική ενίσχυση SA.53821 (2019/N)·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την προσφυγή η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2019) 4509 της 14ης Ιουνίου 2019, με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αφού ενημερώθηκε από το ιταλικό κράτος σχετικά με την τροποποίηση του μηχανισμού αμοιβής της διαθέσιμης δυναμικότητας ηλεκτροπαραγωγής («αγορά της δυναμικότητας»), ο οποίος εγκρίθηκε με την απόφαση C(2018) 617 της 7ης Φεβρουαρίου 2018 και δεν έχει ακόμη τεθεί σε κίνηση, αποφάσισε να μην εγείρει αντιρρήσεις όσον αφορά το νέο μέτρο που κοινοποιήθηκε, κρίνοντάς το συμβατό με την εσωτερική αγορά κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, χωρίς να προβεί σε ορθή εκτίμηση των τροποποιήσεων του ήδη εγκεκριμένου μέτρου.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικονομικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας τα οποία απορρέουν από το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, για τον λόγο ότι δεν κλήθηκε –στο πλαίσιο επίσημης διαδικασίας έρευνας, η οποία εν προκειμένω δεν κινήθηκε– να υποβάλει τις παρατηρήσεις της σχετικά με την πρόθεση διεύρυνσης του αριθμού των συμμετεχόντων στην αγορά της δυναμικότητας, καθόσον στην έννοια «νέα δυναμικότητα» συμπεριλαμβάνονται, παράλληλα με τις νέες μονάδες παραγωγής για τις οποίες έχουν ήδη εκδοθεί όλες οι άδειες κατασκευής και λειτουργίας των εγκαταστάσεων, και οι νέες μονάδες παραγωγής οι οποίες έχουν κινήσει μόνον τις διοικητικές διαδικασίες για την έκδοση των σχετικών αδειών.






  — | Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η απόφαση ενέχει πρόδηλη πλημμέλεια λόγω μη διεξαγωγής έρευνας και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν εκτίμησε ορθά τα αποτελέσματα τα οποία απορρέουν από την εν λόγω τροποποίηση του καθεστώτος που εγκρίθηκε το 2018 σχετικά με τις δραστηριότητες των υφιστάμενων εγκαταστάσεων. |
| --- | --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικονομικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας τα οποία απορρέουν από το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, για τον λόγο ότι δεν κλήθηκε –στο πλαίσιο επίσημης διαδικασίας έρευνας, η οποία εν προκειμένω δεν κινήθηκε– να υποβάλει τις παρατηρήσεις της σχετικά με την πρόθεση διεύρυνσης του αριθμού των συμμετεχόντων στην αγορά της δυναμικότητας, καθόσον στην έννοια «νέα δυναμικότητα» συμπεριλαμβάνονται, παράλληλα με τις νέες μονάδες παραγωγής για τις οποίες έχουν ήδη εκδοθεί όλες οι άδειες κατασκευής και λειτουργίας των εγκαταστάσεων, και οι νέες μονάδες παραγωγής οι οποίες έχουν κινήσει μόνον τις διοικητικές διαδικασίες για την έκδοση των σχετικών αδειών.

—

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η απόφαση ενέχει πρόδηλη πλημμέλεια λόγω μη διεξαγωγής έρευνας και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν εκτίμησε ορθά τα αποτελέσματα τα οποία απορρέουν από την εν λόγω τροποποίηση του καθεστώτος που εγκρίθηκε το 2018 σχετικά με τις δραστηριότητες των υφιστάμενων εγκαταστάσεων.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράλειψη διεξαγωγής έρευνας και έλλειψη αιτιολογίας της πράξεως.






  — | Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο περαιτέρω πτυχές της κοινοποιηθείσας ρύθμισης, οι οποίες τροποποιούσαν το καθεστώς που είχε εγκριθεί προηγουμένως, πτυχές έχουσες ισχυρό αντίκτυπο στο σύστημα και δυνάμενες να επηρεάσουν σε σημαντικό βαθμό τις δραστηριότητες των φορέων που συμμετέχουν στην αγορά της δυναμικότητας. |
| --- | --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράλειψη διεξαγωγής έρευνας και έλλειψη αιτιολογίας της πράξεως.

—

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο περαιτέρω πτυχές της κοινοποιηθείσας ρύθμισης, οι οποίες τροποποιούσαν το καθεστώς που είχε εγκριθεί προηγουμένως, πτυχές έχουσες ισχυρό αντίκτυπο στο σύστημα και δυνάμενες να επηρεάσουν σε σημαντικό βαθμό τις δραστηριότητες των φορέων που συμμετέχουν στην αγορά της δυναμικότητας.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/52 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/52

---

Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2019 – Set κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-794/19)

(2020/C 10/63)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Set SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: N. Aicardi, T. Ferrario και M. Vasari, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία η Επιτροπή αποφάσισε να μην προβάλει αντιρρήσεις κατά της «Τροποποιήσεως του μηχανισμού αποζημιώσεως επάρκειας ισχύος. Θέσπιση περιβαλλοντικών όρων», κρατική ενίσχυση SA.53821 (2019/N)· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία η Επιτροπή αποφάσισε να μην προβάλει αντιρρήσεις κατά της «Τροποποιήσεως του μηχανισμού αποζημιώσεως επάρκειας ισχύος. Θέσπιση περιβαλλοντικών όρων», κρατική ενίσχυση SA.53821 (2019/N)·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν και μοναδικό λόγο, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, με βάση τα προβλεπόμενα στα άρθρα 4 και 6 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 (1), περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της επίσημης διαδικασίας έρευνας στο πλαίσιο εξετάσεως της συμβατότητας μέτρου με την εσωτερική αγορά εκ μέρους της Επιτροπής.

| — | Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλλει τις πτυχές και τα αποτελέσματα του ανοίγματος της αγοράς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος σε νέες μονάδες παραγωγής οι οποίες δεν έχουν λάβει άδεια, τα οποία, κατ’ αυτήν, η Επιτροπή δεν αξιολόγησε δεόντως, σημειώνει δε ότι η Επιτροπή παρέλειψε εξ ολοκλήρου να αξιολογήσει ή αξιολόγησε εσφαλμένα και άλλες πτυχές του θεσμικού πλαισίου οι οποίες τροποποιήθηκαν. |
| --- | --- |

—

Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλλει τις πτυχές και τα αποτελέσματα του ανοίγματος της αγοράς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος σε νέες μονάδες παραγωγής οι οποίες δεν έχουν λάβει άδεια, τα οποία, κατ’ αυτήν, η Επιτροπή δεν αξιολόγησε δεόντως, σημειώνει δε ότι η Επιτροπή παρέλειψε εξ ολοκλήρου να αξιολογήσει ή αξιολόγησε εσφαλμένα και άλλες πτυχές του θεσμικού πλαισίου οι οποίες τροποποιήθηκαν.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/53 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/53

---

Προσφυγή-αγωγή της 19ης Νοεμβρίου 2019 – HB κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-795/19)

(2020/C 10/64)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: HB (εκπρόσωποι: M. Vandenbussche και L. Levi, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την παρούσα προσφυγή-αγωγή· |
| --- | --- |

—

να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την παρούσα προσφυγή-αγωγή·

κατά συνέπεια:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 15ης Οκτωβρίου 2019 με την οποία επιβλήθηκε μείωση του ποσού της συμβάσεως CARDS/2008/166-429 από 1 199 125 ευρώ σε 0 (μηδέν) ευρώ και ανάκτηση του συνόλου των πληρωμών, ύψους 1 197 055,86 ευρώ, που πραγματοποιήθηκαν δυνάμει της ως άνω συμβάσεως· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 15ης Οκτωβρίου 2019 με την οποία επιβλήθηκε μείωση του ποσού της συμβάσεως CARDS/2008/166-429 από 1 199 125 ευρώ σε 0 (μηδέν) ευρώ και ανάκτηση του συνόλου των πληρωμών, ύψους 1 197 055,86 ευρώ, που πραγματοποιήθηκαν δυνάμει της ως άνω συμβάσεως·

| — | να διατάξει την επιστροφή των ποσών που ανακτήθηκαν από την Επιτροπή βάσει της εν λόγω αποφάσεως, πλέον τόκων υπερημερίας με το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προσαυξημένο κατά 7 μονάδες· |
| --- | --- |

—

να διατάξει την επιστροφή των ποσών που ανακτήθηκαν από την Επιτροπή βάσει της εν λόγω αποφάσεως, πλέον τόκων υπερημερίας με το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προσαυξημένο κατά 7 μονάδες·

| — | να διατάξει την πληρωμή του τελευταίου τιμολογίου που εκδόθηκε από την προσφεύγουσα, ύψους 437 649,39 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας με το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προσαυξημένο κατά 7 μονάδες, καθώς και την αποδέσμευση της τραπεζικής εγγύησης και την αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη λόγω αυτής της καθυστερημένης αποδέσμευσης· |
| --- | --- |

—

να διατάξει την πληρωμή του τελευταίου τιμολογίου που εκδόθηκε από την προσφεύγουσα, ύψους 437 649,39 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας με το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προσαυξημένο κατά 7 μονάδες, καθώς και την αποδέσμευση της τραπεζικής εγγύησης και την αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη λόγω αυτής της καθυστερημένης αποδέσμευσης·

| — | να διατάξει την καταβολή συμβολικώς ποσού ενός ευρώ ως αποζημίωση, με την επιφύλαξη επαυξήσεως· |
| --- | --- |

—

να διατάξει την καταβολή συμβολικώς ποσού ενός ευρώ ως αποζημίωση, με την επιφύλαξη επαυξήσεως·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται αναρμοδιότητα της Επιτροπής για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, έλλειψη νομικής βάσεως της τελευταίας και παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή δεν είχε αρμοδιότητα να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία αποτελεί εκτελεστό τίτλο με σκοπό την είσπραξη απαιτήσεως την οποία προβάλλει κατά της προσφεύγουσας, ελλείψει ρήτρας διαιτησίας που να απονέμει αρμοδιότητα στα δικαστήρια της Ένωσης επί διαφορών που απορρέουν από συμβατικές σχέσεις. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται αναρμοδιότητα της Επιτροπής για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, έλλειψη νομικής βάσεως της τελευταίας και παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή δεν είχε αρμοδιότητα να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία αποτελεί εκτελεστό τίτλο με σκοπό την είσπραξη απαιτήσεως την οποία προβάλλει κατά της προσφεύγουσας, ελλείψει ρήτρας διαιτησίας που να απονέμει αρμοδιότητα στα δικαστήρια της Ένωσης επί διαφορών που απορρέουν από συμβατικές σχέσεις.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ένσταση παραγραφής της προβαλλόμενης αξιώσεως και, εν πάση περιπτώσει, υπέρβαση του εύλογου χρόνου, παράβαση του άρθρου 73β, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1) (στο εξής: δημοσιονομικός κανονισμός του 2002), καθώς και προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης και στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ). Κατά την προσφεύγουσα, η αξίωση που προβάλλει η Επιτροπή σε βάρος της έχει παραγραφεί, δεδομένου ότι έχει παρέλθει η προθεσμία των πέντε ετών που προβλέπεται στο άρθρο 73β του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Το άρθρο 85β, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1) (στο εξής: εκτελεστικός κανονισμός του 2002), το οποίο αφορά τις προϋποθέσεις διακοπής της παραγραφής, δεν έχει εν προκειμένω εφαρμογή. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν η διακοπή της παραγραφής ήταν νόμιμη, η καθυστέρηση στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως και του χρεωστικού σημειώματος που τη συνοδεύει είναι προδήλως μη εύλογη και παραβιάζει το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ (στο μέτρο που καθιερώνει ένα θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο αποτελεί επίσης γενική αρχή του δικαίου). |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ένσταση παραγραφής της προβαλλόμενης αξιώσεως και, εν πάση περιπτώσει, υπέρβαση του εύλογου χρόνου, παράβαση του άρθρου 73β, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1) (στο εξής: δημοσιονομικός κανονισμός του 2002), καθώς και προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης και στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ). Κατά την προσφεύγουσα, η αξίωση που προβάλλει η Επιτροπή σε βάρος της έχει παραγραφεί, δεδομένου ότι έχει παρέλθει η προθεσμία των πέντε ετών που προβλέπεται στο άρθρο 73β του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Το άρθρο 85β, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1) (στο εξής: εκτελεστικός κανονισμός του 2002), το οποίο αφορά τις προϋποθέσεις διακοπής της παραγραφής, δεν έχει εν προκειμένω εφαρμογή. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν η διακοπή της παραγραφής ήταν νόμιμη, η καθυστέρηση στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως και του χρεωστικού σημειώματος που τη συνοδεύει είναι προδήλως μη εύλογη και παραβιάζει το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ (στο μέτρο που καθιερώνει ένα θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο αποτελεί επίσης γενική αρχή του δικαίου).

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αποφάσεως του tribunal de première instance de Bruxelles (πρωτοδικείου Βρυξελλών, Βέλγιο) της 5ης Οκτωβρίου 2017 και της αρχής κατά την οποία «εκκρεμούσης της ποινικής δίκης αναστέλλεται η διοικητική διαδικασία». Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεσμεύεται από την απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2017 που εξέδωσε το βελγικό ποινικό δικαστήριο, το οποίο έκρινε απαράδεκτη την ποινική δίωξη ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων που να αποδεικνύουν τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά. Η Επιτροπή, η οποία δήλωσε εξάλλου παράσταση πολιτικής αγωγής ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου, έχοντας αποφασίσει να αναμείνει την έκβαση της διαδικασίας στο Βέλγιο πριν την έκδοση της απόφασης ανάκτησης, δεσμεύεται από το αποτέλεσμα αυτό και από τις διαπιστώσεις του εθνικού δικαστηρίου, τούτο δε, έστω και αν η απόφαση του βελγικού δικαστηρίου δεν έχει ισχύ δεδικασμένου ως προς την Επιτροπή. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αποφάσεως του tribunal de première instance de Bruxelles (πρωτοδικείου Βρυξελλών, Βέλγιο) της 5ης Οκτωβρίου 2017 και της αρχής κατά την οποία «εκκρεμούσης της ποινικής δίκης αναστέλλεται η διοικητική διαδικασία». Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεσμεύεται από την απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2017 που εξέδωσε το βελγικό ποινικό δικαστήριο, το οποίο έκρινε απαράδεκτη την ποινική δίωξη ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων που να αποδεικνύουν τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά. Η Επιτροπή, η οποία δήλωσε εξάλλου παράσταση πολιτικής αγωγής ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου, έχοντας αποφασίσει να αναμείνει την έκβαση της διαδικασίας στο Βέλγιο πριν την έκδοση της απόφασης ανάκτησης, δεσμεύεται από το αποτέλεσμα αυτό και από τις διαπιστώσεις του εθνικού δικαστηρίου, τούτο δε, έστω και αν η απόφαση του βελγικού δικαστηρίου δεν έχει ισχύ δεδικασμένου ως προς την Επιτροπή.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά προφανώς δεν είναι τεκμηριωμένα και ότι προδήλως δεν υφίστανται παρατυπίες, πόσο μάλλον σοβαρές. Η προσβαλλόμενη απόφαση βασίζεται σε δύο εκθέσεις της OLAF. Πλην όμως, οι αιτιάσεις της καθής δεν έχουν αποδειχθεί. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά προφανώς δεν είναι τεκμηριωμένα και ότι προδήλως δεν υφίστανται παρατυπίες, πόσο μάλλον σοβαρές. Η προσβαλλόμενη απόφαση βασίζεται σε δύο εκθέσεις της OLAF. Πλην όμως, οι αιτιάσεις της καθής δεν έχουν αποδειχθεί.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των οδηγιών προς τους προσφέροντες και του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι καμία από τις προβαλλόμενες σε βάρος της αιτιάσεις δεν αφορούσε τυχόν εκ μέρους της λήψη εμπιστευτικών πληροφοριών, σύναψη παράνομης συμφωνίας με ανταγωνιστή, επηρεασμό της επιτροπής αξιολόγησης ή της αναθέτουσας αρχής κατά την εξέταση, αποσαφήνιση, αξιολόγηση ή σύγκριση των προσφορών. Συνεπώς, δεν πληρούνται ούτε οι όροι του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 ούτε οι όροι του άρθρου 13, στοιχείο α', των οδηγιών προς τους προσφέροντες. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των οδηγιών προς τους προσφέροντες και του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι καμία από τις προβαλλόμενες σε βάρος της αιτιάσεις δεν αφορούσε τυχόν εκ μέρους της λήψη εμπιστευτικών πληροφοριών, σύναψη παράνομης συμφωνίας με ανταγωνιστή, επηρεασμό της επιτροπής αξιολόγησης ή της αναθέτουσας αρχής κατά την εξέταση, αποσαφήνιση, αξιολόγηση ή σύγκριση των προσφορών. Συνεπώς, δεν πληρούνται ούτε οι όροι του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 ούτε οι όροι του άρθρου 13, στοιχείο α', των οδηγιών προς τους προσφέροντες.

| 6. | Με τον έκτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων υπεράσπισης, με το αιτιολογικό ότι προσβλήθηκε το δικαίωμα της προσφεύγουσας σε προηγούμενη ακρόαση. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων υπεράσπισης, με το αιτιολογικό ότι προσβλήθηκε το δικαίωμα της προσφεύγουσας σε προηγούμενη ακρόαση.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, της αρχής της καλόπιστης εκτέλεσης των συμβάσεων και της αρχής της απαγόρευσης της «κατάχρησης δικαιώματος». Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή δεν επέδειξε τη δέουσα επιμέλεια ούτε ενήργησε κατά τρόπο αμερόληπτο. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, της αρχής της καλόπιστης εκτέλεσης των συμβάσεων και της αρχής της απαγόρευσης της «κατάχρησης δικαιώματος». Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή δεν επέδειξε τη δέουσα επιμέλεια ούτε ενήργησε κατά τρόπο αμερόληπτο.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002, για τον λόγο ότι το άρθρο αυτό παραβιάζει τη γενική αρχή της απαγόρευσης του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ειδικότερα, το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 παρέχει στα θεσμικά όργανα τη δυνατότητα να ανακτήσουν το σύνολο των καταβληθέντων ποσών καθ’ όλη τη διάρκεια της εκτέλεσης της σύμβασης ακόμη και αν η σύμβαση έχει εκτελεστεί πλήρως από τον αντισυμβαλλόμενο. Το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 έχει την έννοια ότι το θεσμικό όργανο μπορεί ωσαύτως να επωφεληθεί όλων των υπηρεσιών που παρέχει ο ανάδοχος, χωρίς να οφείλεται σε αυτόν οιοδήποτε αντάλλαγμα. Το άρθρο 103 πρέπει να κριθεί παράνομο, καθόσον παρέχει στο θεσμικό όργανο τη δυνατότητα αδικαιολόγητης επαύξησης του ενεργητικού της περιουσίας του σε βάρος της περιουσίας του αντισυμβαλλομένου του. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002, για τον λόγο ότι το άρθρο αυτό παραβιάζει τη γενική αρχή της απαγόρευσης του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ειδικότερα, το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 παρέχει στα θεσμικά όργανα τη δυνατότητα να ανακτήσουν το σύνολο των καταβληθέντων ποσών καθ’ όλη τη διάρκεια της εκτέλεσης της σύμβασης ακόμη και αν η σύμβαση έχει εκτελεστεί πλήρως από τον αντισυμβαλλόμενο. Το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 έχει την έννοια ότι το θεσμικό όργανο μπορεί ωσαύτως να επωφεληθεί όλων των υπηρεσιών που παρέχει ο ανάδοχος, χωρίς να οφείλεται σε αυτόν οιοδήποτε αντάλλαγμα. Το άρθρο 103 πρέπει να κριθεί παράνομο, καθόσον παρέχει στο θεσμικό όργανο τη δυνατότητα αδικαιολόγητης επαύξησης του ενεργητικού της περιουσίας του σε βάρος της περιουσίας του αντισυμβαλλομένου του.

| 9. | Με τον ένατο λόγο, η προσφεύγουσα επικουρικώς προβάλλει παράβαση του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η αξιολόγηση εκ μέρους του θεσμικού οργάνου πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Αυτό σημαίνει ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να επιβάλλει πλείονες κυρώσεις, καθόσον οι κυρώσεις που απαριθμούνται στο άρθρο 103 δεν επιβάλλονται σωρευτικώς. Επιπλέον, η αξιολόγηση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, ώστε το θεσμικό όργανο να διασφαλίζει ότι η απόφασή του είναι ανάλογη προς τη βαρύτητα της επίμαχης παρατυπίας. Αυτή η υποχρέωση αναλογικότητας αποτελεί εκδήλωση της αρχής της καλής πίστης που επιβάλλεται κατά την εκτέλεση των συμβάσεων. Εν προκειμένω, όμως, κάτι τέτοιο δεν συνέβη. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο, η προσφεύγουσα επικουρικώς προβάλλει παράβαση του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η αξιολόγηση εκ μέρους του θεσμικού οργάνου πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Αυτό σημαίνει ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να επιβάλλει πλείονες κυρώσεις, καθόσον οι κυρώσεις που απαριθμούνται στο άρθρο 103 δεν επιβάλλονται σωρευτικώς. Επιπλέον, η αξιολόγηση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, ώστε το θεσμικό όργανο να διασφαλίζει ότι η απόφασή του είναι ανάλογη προς τη βαρύτητα της επίμαχης παρατυπίας. Αυτή η υποχρέωση αναλογικότητας αποτελεί εκδήλωση της αρχής της καλής πίστης που επιβάλλεται κατά την εκτέλεση των συμβάσεων. Εν προκειμένω, όμως, κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/54 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/54

---

Προσφυγή-αγωγή της 19ης Νοεμβρίου 2019 – HB κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-796/19)

(2020/C 10/65)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: HB (εκπρόσωποι: M. Vandenbussche και L. Levi, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την παρούσα προσφυγή-αγωγή· |
| --- | --- |

—

να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την παρούσα προσφυγή-αγωγή·

κατά συνέπεια:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 15ης Οκτωβρίου 2019 με την οποία επιβλήθηκε μείωση του ποσού της συμβάσεως TACIS/2006/101-510 από 4 410 000 ευρώ σε 0 (μηδέν) ευρώ και ανάκτηση του συνόλου των πληρωμών, ύψους 4 241 507 ευρώ, που πραγματοποιήθηκαν δυνάμει της ως άνω συμβάσεως· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 15ης Οκτωβρίου 2019 με την οποία επιβλήθηκε μείωση του ποσού της συμβάσεως TACIS/2006/101-510 από 4 410 000 ευρώ σε 0 (μηδέν) ευρώ και ανάκτηση του συνόλου των πληρωμών, ύψους 4 241 507 ευρώ, που πραγματοποιήθηκαν δυνάμει της ως άνω συμβάσεως·

| — | να διατάξει την επιστροφή των ποσών που ανακτήθηκαν από την Επιτροπή βάσει της εν λόγω αποφάσεως, πλέον τόκων υπερημερίας με το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προσαυξημένο κατά 7 μονάδες· |
| --- | --- |

—

να διατάξει την επιστροφή των ποσών που ανακτήθηκαν από την Επιτροπή βάσει της εν λόγω αποφάσεως, πλέον τόκων υπερημερίας με το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προσαυξημένο κατά 7 μονάδες·

| — | να διατάξει την καταβολή συμβολικώς ποσού ενός ευρώ ως αποζημίωση, με την επιφύλαξη επαυξήσεως· |
| --- | --- |

—

να διατάξει την καταβολή συμβολικώς ποσού ενός ευρώ ως αποζημίωση, με την επιφύλαξη επαυξήσεως·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται αναρμοδιότητα της Επιτροπής για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, έλλειψη νομικής βάσεως της τελευταίας και παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή δεν είχε αρμοδιότητα να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία αποτελεί εκτελεστό τίτλο με σκοπό την είσπραξη απαιτήσεως την οποία προβάλλει κατά της προσφεύγουσας, ελλείψει ρήτρας διαιτησίας που να απονέμει αρμοδιότητα στα δικαστήρια της Ένωσης επί διαφορών που απορρέουν από συμβατικές σχέσεις. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται αναρμοδιότητα της Επιτροπής για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, έλλειψη νομικής βάσεως της τελευταίας και παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή δεν είχε αρμοδιότητα να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία αποτελεί εκτελεστό τίτλο με σκοπό την είσπραξη απαιτήσεως την οποία προβάλλει κατά της προσφεύγουσας, ελλείψει ρήτρας διαιτησίας που να απονέμει αρμοδιότητα στα δικαστήρια της Ένωσης επί διαφορών που απορρέουν από συμβατικές σχέσεις.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ένσταση παραγραφής της προβαλλόμενης αξιώσεως και, εν πάση περιπτώσει, υπέρβαση του εύλογου χρόνου, παράβαση του άρθρου 73β, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1) (στο εξής: δημοσιονομικός κανονισμός του 2002), καθώς και προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης και στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ). Κατά την προσφεύγουσα, η αξίωση που προβάλλει η Επιτροπή σε βάρος της έχει παραγραφεί, δεδομένου ότι έχει παρέλθει η προθεσμία των πέντε ετών που προβλέπεται στο άρθρο 73β του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Το άρθρο 85β, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1) (στο εξής: εκτελεστικός κανονισμός του 2002), το οποίο αφορά τις προϋποθέσεις διακοπής της παραγραφής, δεν έχει εν προκειμένω εφαρμογή. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν η διακοπή της παραγραφής ήταν νόμιμη, η καθυστέρηση στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως και του χρεωστικού σημειώματος που τη συνοδεύει είναι προδήλως μη εύλογη και παραβιάζει το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ (στο μέτρο που καθιερώνει ένα θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο αποτελεί επίσης γενική αρχή του δικαίου). |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ένσταση παραγραφής της προβαλλόμενης αξιώσεως και, εν πάση περιπτώσει, υπέρβαση του εύλογου χρόνου, παράβαση του άρθρου 73β, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1) (στο εξής: δημοσιονομικός κανονισμός του 2002), καθώς και προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης και στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ). Κατά την προσφεύγουσα, η αξίωση που προβάλλει η Επιτροπή σε βάρος της έχει παραγραφεί, δεδομένου ότι έχει παρέλθει η προθεσμία των πέντε ετών που προβλέπεται στο άρθρο 73β του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Το άρθρο 85β, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1) (στο εξής: εκτελεστικός κανονισμός του 2002), το οποίο αφορά τις προϋποθέσεις διακοπής της παραγραφής, δεν έχει εν προκειμένω εφαρμογή. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν η διακοπή της παραγραφής ήταν νόμιμη, η καθυστέρηση στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως και του χρεωστικού σημειώματος που τη συνοδεύει είναι προδήλως μη εύλογη και παραβιάζει το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ (στο μέτρο που καθιερώνει ένα θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο αποτελεί επίσης γενική αρχή του δικαίου).

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αποφάσεως του tribunal de première instance de Bruxelles (πρωτοδικείου Βρυξελλών, Βέλγιο) της 5ης Οκτωβρίου 2017 και της αρχής κατά την οποία «εκκρεμούσης της ποινικής δίκης αναστέλλεται η διοικητική διαδικασία». Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεσμεύεται από την απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2017 που εξέδωσε το βελγικό ποινικό δικαστήριο, το οποίο έκρινε απαράδεκτη την ποινική δίωξη ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων που να αποδεικνύουν τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά. Η Επιτροπή, η οποία δήλωσε εξάλλου παράσταση πολιτικής αγωγής ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου, έχοντας αποφασίσει να αναμείνει την έκβαση της διαδικασίας στο Βέλγιο πριν την έκδοση της απόφασης ανάκτησης, δεσμεύεται από το αποτέλεσμα αυτό και από τις διαπιστώσεις του εθνικού δικαστηρίου, τούτο δε, έστω και αν η απόφαση του βελγικού δικαστηρίου δεν έχει ισχύ δεδικασμένου ως προς την Επιτροπή. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αποφάσεως του tribunal de première instance de Bruxelles (πρωτοδικείου Βρυξελλών, Βέλγιο) της 5ης Οκτωβρίου 2017 και της αρχής κατά την οποία «εκκρεμούσης της ποινικής δίκης αναστέλλεται η διοικητική διαδικασία». Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεσμεύεται από την απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2017 που εξέδωσε το βελγικό ποινικό δικαστήριο, το οποίο έκρινε απαράδεκτη την ποινική δίωξη ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων που να αποδεικνύουν τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά. Η Επιτροπή, η οποία δήλωσε εξάλλου παράσταση πολιτικής αγωγής ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου, έχοντας αποφασίσει να αναμείνει την έκβαση της διαδικασίας στο Βέλγιο πριν την έκδοση της απόφασης ανάκτησης, δεσμεύεται από το αποτέλεσμα αυτό και από τις διαπιστώσεις του εθνικού δικαστηρίου, τούτο δε, έστω και αν η απόφαση του βελγικού δικαστηρίου δεν έχει ισχύ δεδικασμένου ως προς την Επιτροπή.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά προφανώς δεν είναι τεκμηριωμένα και ότι προδήλως δεν υφίστανται παρατυπίες, πόσο μάλλον σοβαρές. Η προσβαλλόμενη απόφαση βασίζεται σε δύο εκθέσεις της OLAF. Πλην όμως, οι αιτιάσεις της καθής δεν έχουν αποδειχθεί. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά προφανώς δεν είναι τεκμηριωμένα και ότι προδήλως δεν υφίστανται παρατυπίες, πόσο μάλλον σοβαρές. Η προσβαλλόμενη απόφαση βασίζεται σε δύο εκθέσεις της OLAF. Πλην όμως, οι αιτιάσεις της καθής δεν έχουν αποδειχθεί.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των οδηγιών προς τους προσφέροντες και του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι καμία από τις προβαλλόμενες σε βάρος της αιτιάσεις δεν αφορούσε τυχόν εκ μέρους της λήψη εμπιστευτικών πληροφοριών, σύναψη παράνομης συμφωνίας με ανταγωνιστή, επηρεασμό της επιτροπής αξιολόγησης ή της αναθέτουσας αρχής κατά την εξέταση, αποσαφήνιση, αξιολόγηση ή σύγκριση των προσφορών. Συνεπώς, δεν πληρούνται ούτε οι όροι του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 ούτε οι όροι του άρθρου 13, στοιχείο α', των οδηγιών προς τους προσφέροντες. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των οδηγιών προς τους προσφέροντες και του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι καμία από τις προβαλλόμενες σε βάρος της αιτιάσεις δεν αφορούσε τυχόν εκ μέρους της λήψη εμπιστευτικών πληροφοριών, σύναψη παράνομης συμφωνίας με ανταγωνιστή, επηρεασμό της επιτροπής αξιολόγησης ή της αναθέτουσας αρχής κατά την εξέταση, αποσαφήνιση, αξιολόγηση ή σύγκριση των προσφορών. Συνεπώς, δεν πληρούνται ούτε οι όροι του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 ούτε οι όροι του άρθρου 13, στοιχείο α', των οδηγιών προς τους προσφέροντες.

| 6. | Με τον έκτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων υπεράσπισης, με το αιτιολογικό ότι προσβλήθηκε το δικαίωμα της προσφεύγουσας σε προηγούμενη ακρόαση. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων υπεράσπισης, με το αιτιολογικό ότι προσβλήθηκε το δικαίωμα της προσφεύγουσας σε προηγούμενη ακρόαση.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, της αρχής της καλόπιστης εκτέλεσης των συμβάσεων και της αρχής της απαγόρευσης της «κατάχρησης δικαιώματος». Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή δεν επέδειξε τη δέουσα επιμέλεια ούτε ενήργησε κατά τρόπο αμερόληπτο. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, της αρχής της καλόπιστης εκτέλεσης των συμβάσεων και της αρχής της απαγόρευσης της «κατάχρησης δικαιώματος». Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή δεν επέδειξε τη δέουσα επιμέλεια ούτε ενήργησε κατά τρόπο αμερόληπτο.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002, για τον λόγο ότι το άρθρο αυτό παραβιάζει τη γενική αρχή της απαγόρευσης του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ειδικότερα, το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 παρέχει στα θεσμικά όργανα τη δυνατότητα να ανακτήσουν το σύνολο των καταβληθέντων ποσών καθ’ όλη τη διάρκεια της εκτέλεσης της σύμβασης ακόμη και αν η σύμβαση έχει εκτελεστεί πλήρως από τον αντισυμβαλλόμενο. Το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 έχει την έννοια ότι το θεσμικό όργανο μπορεί ωσαύτως να επωφεληθεί όλων των υπηρεσιών που παρέχει ο ανάδοχος, χωρίς να οφείλεται σε αυτόν οιοδήποτε αντάλλαγμα. Το άρθρο 103 πρέπει να κριθεί παράνομο, καθόσον παρέχει στο θεσμικό όργανο τη δυνατότητα αδικαιολόγητης επαύξησης του ενεργητικού της περιουσίας του σε βάρος της περιουσίας του αντισυμβαλλομένου του. |
| --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002, για τον λόγο ότι το άρθρο αυτό παραβιάζει τη γενική αρχή της απαγόρευσης του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ειδικότερα, το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 παρέχει στα θεσμικά όργανα τη δυνατότητα να ανακτήσουν το σύνολο των καταβληθέντων ποσών καθ’ όλη τη διάρκεια της εκτέλεσης της σύμβασης ακόμη και αν η σύμβαση έχει εκτελεστεί πλήρως από τον αντισυμβαλλόμενο. Το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 έχει την έννοια ότι το θεσμικό όργανο μπορεί ωσαύτως να επωφεληθεί όλων των υπηρεσιών που παρέχει ο ανάδοχος, χωρίς να οφείλεται σε αυτόν οιοδήποτε αντάλλαγμα. Το άρθρο 103 πρέπει να κριθεί παράνομο, καθόσον παρέχει στο θεσμικό όργανο τη δυνατότητα αδικαιολόγητης επαύξησης του ενεργητικού της περιουσίας του σε βάρος της περιουσίας του αντισυμβαλλομένου του.

| 9. | Με τον ένατο λόγο, η προσφεύγουσα επικουρικώς προβάλλει παράβαση του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η αξιολόγηση εκ μέρους του θεσμικού οργάνου πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Επιπλέον, η αξιολόγηση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, ώστε το θεσμικό όργανο να διασφαλίζει ότι η απόφασή του είναι ανάλογη προς τη βαρύτητα της επίμαχης παρατυπίας. Αυτή η υποχρέωση αναλογικότητας αποτελεί εκδήλωση της αρχής της καλής πίστης που επιβάλλεται κατά την εκτέλεση των συμβάσεων. Εν προκειμένω, όμως, κάτι τέτοιο δεν συνέβη. |
| --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο, η προσφεύγουσα επικουρικώς προβάλλει παράβαση του άρθρου 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η αξιολόγηση εκ μέρους του θεσμικού οργάνου πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 103 του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002. Επιπλέον, η αξιολόγηση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, ώστε το θεσμικό όργανο να διασφαλίζει ότι η απόφασή του είναι ανάλογη προς τη βαρύτητα της επίμαχης παρατυπίας. Αυτή η υποχρέωση αναλογικότητας αποτελεί εκδήλωση της αρχής της καλής πίστης που επιβάλλεται κατά την εκτέλεση των συμβάσεων. Εν προκειμένω, όμως, κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/56 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/56

---

Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2019 – Anglo Austrian AAB Bank και Belegging-Maatschappij «Far-East» κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-797/19)

(2020/C 10/66)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Anglo Austrian AAB Bank AG (Βιέννη, Αυστρία) και Belegging-Maatschappij «Far-East» BV (Velp, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: M. Fischer, J. Willheim και M. Ketzer, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 14ης Νοεμβρίου 2019, με την οποία ανακλήθηκε η άδεια πιστωτικού ιδρύματος της Anglo Austrian AAB Bank AG· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 14ης Νοεμβρίου 2019, με την οποία ανακλήθηκε η άδεια πιστωτικού ιδρύματος της Anglo Austrian AAB Bank AG·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα·

| — | να εκδικάσει την υπό κρίση υπόθεση, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεών της, κατά προτεραιότητα, σύμφωνα με το άρθρο 67, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

να εκδικάσει την υπό κρίση υπόθεση, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεών της, κατά προτεραιότητα, σύμφωνα με το άρθρο 67, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους.

| 1. | Η καθής παρέβη το άρθρο 14, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου (1), καθόσον εφάρμοσε εσφαλμένα το εθνικό δίκαιο το οποίο, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού έχει εφαρμογή επί της ανάκλησης της άδειας. |
| --- | --- |

1.

Η καθής παρέβη το άρθρο 14, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου (1), καθόσον εφάρμοσε εσφαλμένα το εθνικό δίκαιο το οποίο, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού έχει εφαρμογή επί της ανάκλησης της άδειας.

| 2. | Η καθής παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον με την ανάκληση της άδειας της Anglo Austrian AAB Bank AG κατέφυγε ανεπίτρεπτα στο έσχατο από τα διαθέσιμα μέσα επίβλεψης. |
| --- | --- |

2.

Η καθής παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον με την ανάκληση της άδειας της Anglo Austrian AAB Bank AG κατέφυγε ανεπίτρεπτα στο έσχατο από τα διαθέσιμα μέσα επίβλεψης.

| 3. | Η καθής, παραλείποντας να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως, προσέβαλε το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής της Anglo Austrian AAB Bank AG. |
| --- | --- |

3.

Η καθής, παραλείποντας να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως, προσέβαλε το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής της Anglo Austrian AAB Bank AG.

| 4. | Η καθής, προσβάλλοντας τα δικονομικά δικαιώματα της Anglo Austrian AAB Bank AG, παρέβη το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα άρθρα 31 και 32 του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013, καθώς και το άρθρο 70, παράγραφος 4, του νόμου για το τραπεζικό σύστημα και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. |
| --- | --- |

4.

Η καθής, προσβάλλοντας τα δικονομικά δικαιώματα της Anglo Austrian AAB Bank AG, παρέβη το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα άρθρα 31 και 32 του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013, καθώς και το άρθρο 70, παράγραφος 4, του νόμου για το τραπεζικό σύστημα και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.

| 5. | Η καθής, ανακαλώντας την άδεια λειτουργίας της Anglo Austrian AAB Bank AG, έπληξε την οικονομική αξία των μεριδίων που κατείχε η Belegging-Maatschappij «Far-East» B.V. στην Anglo Austrian AAB Bank AG και, επομένως, προσέβαλε το δικαίωμα ιδιοκτησίας της Belegging-Maatschappij «Far-East» B.V. |
| --- | --- |

5.

Η καθής, ανακαλώντας την άδεια λειτουργίας της Anglo Austrian AAB Bank AG, έπληξε την οικονομική αξία των μεριδίων που κατείχε η Belegging-Maatschappij «Far-East» B.V. στην Anglo Austrian AAB Bank AG και, επομένως, προσέβαλε το δικαίωμα ιδιοκτησίας της Belegging-Maatschappij «Far-East» B.V.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ 2013, L 287, σ. 63).

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/57 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/57

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 2019 – TestBioTech κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-173/17) (1)

(2020/C 10/67)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο πρόεδρος του δευτέρου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 161 της 22.5.2017.

---

| 13.1.2020 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 10/57 |
| --- | --- | --- | --- |

13.1.2020

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 10/57

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Νοεμβρίου 2019 – CF κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-361/19) (1)

(2020/C 10/68)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 263 της 5.8.2019.

---