# Dziennik Urzędowy C 257/2008

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 257 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 519 października 2008 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 257

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 519 października 2008

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | III   Akty przygotowawcze |
| | KOMITET REGIONÓW |
| | 75. sesja plenarna w dniach 18–19 czerwca 2008 r. |
| 2008/C 257/01 | Opinia Komitetu Regionów Aktywna integracja | 1 |
| 2008/C 257/02 | Opinia Komitetu Regionów Europejski rok walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym (2010) | 6 |
| 2008/C 257/03 | Opinia Komitetu Regionów Europejskie ugrupowanie współpracy terytorialnej: nowy impuls dla współpracy terytorialnej w Europie | 15 |
| 2008/C 257/04 | Opinia Komitetu Regionów Całościowe podejście do zagadnienia migracji: kształtowanie europejskiej polityki imigracji pracowników w kontekście stosunków z krajami trzecimi | 20 |
| 2008/C 257/05 | Opinia Komitetu Regionów Dokument strategiczny na lata 2007–2010 w sprawie europejskiego instrumentu na rzecz demokracji i praw człowieka (EIDHR) | 26 |
| 2008/C 257/06 | Opinia Komitetu Regionów Wielojęzyczność | 30 |
| 2008/C 257/07 | Opinia z inicjatywy własnej Komitetu Regionów Na rzecz zielonej księgi: w kierunku polityki górskiej unii europejskiej: europejska wizja masywów górskich | 36 |
| 2008/C 257/08 | Opinia Komitetu Regionów Partnerski proces komunikowania na temat Europy | 41 |
| 2008/C 257/09 | Opinia Komitetu Regionów Europejski rok twórczości i innowacji (2009) | 46 |
| 2008/C 257/10 | Opinia Komitetu Regionów Pakiet reform telekomunikacyjnych | 51 |
| 2008/C 257/11 | Opinia Komitetu Regionów – Plan działań na rzecz kształcenia dorosłych – Na naukę zawsze jest odpowiednia pora | 70 |
| 2008/C 257/12 | Opinia Komitetu Regionów – Klastry i polityka dotycząca klastrów | 76 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

III   Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

75. sesja plenarna w dniach 18–19 czerwca 2008 r.

2008/C 257/01

Opinia Komitetu Regionów Aktywna integracja

1

2008/C 257/02

Opinia Komitetu Regionów Europejski rok walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym (2010)

6

2008/C 257/03

Opinia Komitetu Regionów Europejskie ugrupowanie współpracy terytorialnej: nowy impuls dla współpracy terytorialnej w Europie

15

2008/C 257/04

Opinia Komitetu Regionów Całościowe podejście do zagadnienia migracji: kształtowanie europejskiej polityki imigracji pracowników w kontekście stosunków z krajami trzecimi

20

2008/C 257/05

Opinia Komitetu Regionów Dokument strategiczny na lata 2007–2010 w sprawie europejskiego instrumentu na rzecz demokracji i praw człowieka (EIDHR)

26

2008/C 257/06

Opinia Komitetu Regionów Wielojęzyczność

30

2008/C 257/07

Opinia z inicjatywy własnej Komitetu Regionów Na rzecz zielonej księgi: w kierunku polityki górskiej unii europejskiej: europejska wizja masywów górskich

36

2008/C 257/08

Opinia Komitetu Regionów Partnerski proces komunikowania na temat Europy

41

2008/C 257/09

Opinia Komitetu Regionów Europejski rok twórczości i innowacji (2009)

46

2008/C 257/10

Opinia Komitetu Regionów Pakiet reform telekomunikacyjnych

51

2008/C 257/11

Opinia Komitetu Regionów – Plan działań na rzecz kształcenia dorosłych – Na naukę zawsze jest odpowiednia pora

70

2008/C 257/12

Opinia Komitetu Regionów – Klastry i polityka dotycząca klastrów

76

| | |
| --- | --- |
| 2008/C 257/13 | Nota do czytelnika(patrz: wewnętrzna tylna strona okładki) | s3 |

2008/C 257/13

Nota do czytelnika(patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)

Nota do czytelnika

s3

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

III Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

75. sesja plenarna w dniach 18–19 czerwca 2008 r.

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/1

---

Opinia Komitetu Regionów „Aktywna integracja”

(2008/C 257/01)

KOMITET REGIONÓW uważa, że:

| — | Optymalna polityka aktywnej integracji wymaga czwartego filaru, który będzie miał charakter przekrojowy: uczestnictwa w życiu społecznym. |
| --- | --- |

—

Optymalna polityka aktywnej integracji wymaga czwartego filaru, który będzie miał charakter przekrojowy: uczestnictwa w życiu społecznym.

| — | Aktywne zwalczanie wykluczenia to najważniejszy element aktywnej integracji. Aktywna integracja opiera się na zasadzie „praca przede wszystkim”: każdy bezrobotny obywatel powinien zostać włączony do środowiska pracy lub w proces kształcenia. |
| --- | --- |

—

Aktywne zwalczanie wykluczenia to najważniejszy element aktywnej integracji. Aktywna integracja opiera się na zasadzie „praca przede wszystkim”: każdy bezrobotny obywatel powinien zostać włączony do środowiska pracy lub w proces kształcenia.

| — | Należy opracować i wdrożyć spójną politykę przede wszystkim na szczeblu lokalnym i regionalnym. Główny ciężar odpowiedzialności za tworzenie miejsc pracy spoczywa na przedsiębiorstwach i partnerach społecznych, jako kluczowych podmiotach w tym obszarze, we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

—

Należy opracować i wdrożyć spójną politykę przede wszystkim na szczeblu lokalnym i regionalnym. Główny ciężar odpowiedzialności za tworzenie miejsc pracy spoczywa na przedsiębiorstwach i partnerach społecznych, jako kluczowych podmiotach w tym obszarze, we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi.

| — | Pojęcie wystarczających dochodów jest różne w poszczególnych krajach, regionach lub społecznościach lokalnych. Wsparcie dochodu należy uważać za odpowiednie, jeśli możliwe jest zwalczenie strukturalnego ubóstwa, i wówczas poziom ten można określić jako „wystarczający”. Dla UE jako całości nie można sformułować ogólnej zasady określającej wystarczający poziom finansowy. Władze krajowe, lokalne i regionalne wspólnie odpowiadają za politykę zmierzającą do zapewnienia odpowiedniego wsparcia dochodu. Na szczeblu UE kwestia ta powinna być omawiana w ramach otwartej metody koordynacji. |
| --- | --- |

—

Pojęcie wystarczających dochodów jest różne w poszczególnych krajach, regionach lub społecznościach lokalnych. Wsparcie dochodu należy uważać za odpowiednie, jeśli możliwe jest zwalczenie strukturalnego ubóstwa, i wówczas poziom ten można określić jako „wystarczający”. Dla UE jako całości nie można sformułować ogólnej zasady określającej wystarczający poziom finansowy. Władze krajowe, lokalne i regionalne wspólnie odpowiadają za politykę zmierzającą do zapewnienia odpowiedniego wsparcia dochodu. Na szczeblu UE kwestia ta powinna być omawiana w ramach otwartej metody koordynacji.

| — | W wypadku regionów i miast europejskich znajdujących się w niekorzystnej sytuacji ekonomiczno-społecznej realizacja opartej na najlepszych wzorcach polityki aktywnej integracji obywateli najbardziej odsuniętych od rynku pracy wymaga finansowego wsparcia ze strony UE. Konieczne jest zapewnienie władzom lokalnym i regionalnym bezpośredniego dostępu do budżetu EFS w celu realizacji polityki aktywnej integracji. |
| --- | --- |

—

W wypadku regionów i miast europejskich znajdujących się w niekorzystnej sytuacji ekonomiczno-społecznej realizacja opartej na najlepszych wzorcach polityki aktywnej integracji obywateli najbardziej odsuniętych od rynku pracy wymaga finansowego wsparcia ze strony UE. Konieczne jest zapewnienie władzom lokalnym i regionalnym bezpośredniego dostępu do budżetu EFS w celu realizacji polityki aktywnej integracji.

| — | Praca społeczna, dotowana lub chroniona, przedsiębiorstwa społeczne i spółdzielnie są narzędziami, które mogą pełnić istotną rolę w połączeniu różnych dziedzin polityki na szczeblu lokalnym i regionalnym. Przedsiębiorstwa te nie mogą być oceniane według zwykłych zasad konkurencyjnego rynku europejskiego (np. potrzebne są tu mniej rygorystyczne zasady dotyczące zamówień publicznych oraz pomocy udzielanej przez państwo). |
| --- | --- |

—

Praca społeczna, dotowana lub chroniona, przedsiębiorstwa społeczne i spółdzielnie są narzędziami, które mogą pełnić istotną rolę w połączeniu różnych dziedzin polityki na szczeblu lokalnym i regionalnym. Przedsiębiorstwa te nie mogą być oceniane według zwykłych zasad konkurencyjnego rynku europejskiego (np. potrzebne są tu mniej rygorystyczne zasady dotyczące zamówień publicznych oraz pomocy udzielanej przez państwo).

| Sprawozdawca | : | Henk KOOL (NL/PSE), zastępca burmistrza Hagi (Holandia) |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Henk KOOL (NL/PSE), zastępca burmistrza Hagi (Holandia)

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Modernizacja ochrony socjalnej na rzecz większej sprawiedliwości społecznej i spójności gospodarczej: dalsze propagowanie aktywnej integracji osób najbardziej oddalonych od rynku pracy”

KOM(2007) 620 wersja ostateczna

ZALECENIA POLITYCZNE

Uwagi ogólne

| 1. | W 2006 r. w 25 krajach Wspólnoty Europejskiej 80 mln ludzi (16 % ludności) było zagrożonych ubóstwem. Aktywna integracja i walka z ubóstwem w dużym stopniu zależy od integracji osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Utrzymująca się wysoka liczba osób zagrożonych ubóstwem i wykluczonych z rynku pracy stanowi wyzwanie, którego nie można uniknąć, dążąc do celu dotyczącego spójności społecznej, zawartego w Traktacie o Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

W 2006 r. w 25 krajach Wspólnoty Europejskiej 80 mln ludzi (16 % ludności) było zagrożonych ubóstwem. Aktywna integracja i walka z ubóstwem w dużym stopniu zależy od integracji osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Utrzymująca się wysoka liczba osób zagrożonych ubóstwem i wykluczonych z rynku pracy stanowi wyzwanie, którego nie można uniknąć, dążąc do celu dotyczącego spójności społecznej, zawartego w Traktacie o Unii Europejskiej.

| 2. | Komisja Europejska przedstawiła trzy filary mające na celu zwiększenie aktywnej integracji osób najbardziej oddalonych od rynku pracy: 1) odpowiednie i wystarczające wsparcie dochodu, 2) aktywna integracja, 3) usługi socjalne wysokiej jakości. |
| --- | --- |

2.

Komisja Europejska przedstawiła trzy filary mające na celu zwiększenie aktywnej integracji osób najbardziej oddalonych od rynku pracy: 1) odpowiednie i wystarczające wsparcie dochodu, 2) aktywna integracja, 3) usługi socjalne wysokiej jakości.

| 3. | Optymalna polityka aktywnej integracji wymaga czwartego filaru, który będzie miał charakter przekrojowy: uczestnictwa w życiu społecznym. |
| --- | --- |

3.

Optymalna polityka aktywnej integracji wymaga czwartego filaru, który będzie miał charakter przekrojowy: uczestnictwa w życiu społecznym.

| 4. | Aktywna integracja wymaga zintegrowanego i wszechstronnego podejścia do wymienionych czterech filarów. |
| --- | --- |

4.

Aktywna integracja wymaga zintegrowanego i wszechstronnego podejścia do wymienionych czterech filarów.

| 5. | Aktywne zwalczanie wykluczenia (drugi filar) to najważniejszy element aktywnej integracji. Aktywna integracja opiera się na zasadzie „praca przede wszystkim”: każdy bezrobotny obywatel powinien zostać włączony do środowiska pracy lub w proces kształcenia. Filary pierwszy (odpowiednie i wystarczające wsparcie dochodu) oraz trzeci (usługi socjalne wysokiej jakości) stanowią elementy wspierające. Czwarty filar (uczestnictwo w życiu społecznym) to ostateczny środek w polityce aktywnej integracji. Obywatelom niezdolnym do pracy należy poprzez zapewnienie dochodu i inne środki działania pomagać uczestniczyć w życiu społecznym. Zgadzamy się z Komisją, że filary te tworzą zintegrowane, wszechstronne podejście. Dlatego też każdy organ władzy powinien dążyć do osiągnięcia właściwej równowagi między opieką społeczną, usługami socjalnymi, usługami świadczonymi w najbliższym sąsiedztwie oraz zarówno finansowymi, jak i niefinansowymi zachętami do pracy. |
| --- | --- |

5.

Aktywne zwalczanie wykluczenia (drugi filar) to najważniejszy element aktywnej integracji. Aktywna integracja opiera się na zasadzie „praca przede wszystkim”: każdy bezrobotny obywatel powinien zostać włączony do środowiska pracy lub w proces kształcenia. Filary pierwszy (odpowiednie i wystarczające wsparcie dochodu) oraz trzeci (usługi socjalne wysokiej jakości) stanowią elementy wspierające. Czwarty filar (uczestnictwo w życiu społecznym) to ostateczny środek w polityce aktywnej integracji. Obywatelom niezdolnym do pracy należy poprzez zapewnienie dochodu i inne środki działania pomagać uczestniczyć w życiu społecznym. Zgadzamy się z Komisją, że filary te tworzą zintegrowane, wszechstronne podejście. Dlatego też każdy organ władzy powinien dążyć do osiągnięcia właściwej równowagi między opieką społeczną, usługami socjalnymi, usługami świadczonymi w najbliższym sąsiedztwie oraz zarówno finansowymi, jak i niefinansowymi zachętami do pracy.

| 6. | Państwa członkowskie i ich władze lokalne i regionalne są głównymi instancjami odpowiedzialnymi za strategię i politykę aktywnej integracji. Jednakże w celu stymulowania rozwoju tych strategii i wymiany między nimi, proponuje się wspólne zasady zgodne z celem UE dotyczącym spójności społecznej. |
| --- | --- |

6.

Państwa członkowskie i ich władze lokalne i regionalne są głównymi instancjami odpowiedzialnymi za strategię i politykę aktywnej integracji. Jednakże w celu stymulowania rozwoju tych strategii i wymiany między nimi, proponuje się wspólne zasady zgodne z celem UE dotyczącym spójności społecznej.

| 7. | Pierwszoplanowymi podmiotami opracowującymi i wdrażającymi politykę w tym zakresie są władze lokalne i regionalne. UE odgrywa rolę wspierającą. Taka definicja wszechstronnej polityki aktywnej integracji ma charakter proporcjonalny i jest oparta na zasadzie pomocniczości. |
| --- | --- |

7.

Pierwszoplanowymi podmiotami opracowującymi i wdrażającymi politykę w tym zakresie są władze lokalne i regionalne. UE odgrywa rolę wspierającą. Taka definicja wszechstronnej polityki aktywnej integracji ma charakter proporcjonalny i jest oparta na zasadzie pomocniczości.

| 8. | Cztery filary (wsparcie dochodu, polityka aktywnej integracji, dostęp do usług socjalnych wysokiej jakości i uczestnictwo w życiu społecznym) są wzajemnie ze sobą powiązane i powinny wzajemnie się wzmacniać. Dla poszczególnych regionów, grup docelowych i zainteresowanych osób należy ustalić optymalne połączenie dziedzin polityki dotyczących tych czterech filarów. Polityka aktywnej integracji jest dostosowana do konkretnych potrzeb, tak aby uwzględnić różnice między grupami docelowymi oraz poszczególnymi jednostkami. W zależności od krajowego modelu gospodarczego względne znaczenie omawianych czterech filarów i instrumentów polityki wybranych w każdym filarze może się różnić między państwami członkowskimi oraz władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

8.

Cztery filary (wsparcie dochodu, polityka aktywnej integracji, dostęp do usług socjalnych wysokiej jakości i uczestnictwo w życiu społecznym) są wzajemnie ze sobą powiązane i powinny wzajemnie się wzmacniać. Dla poszczególnych regionów, grup docelowych i zainteresowanych osób należy ustalić optymalne połączenie dziedzin polityki dotyczących tych czterech filarów. Polityka aktywnej integracji jest dostosowana do konkretnych potrzeb, tak aby uwzględnić różnice między grupami docelowymi oraz poszczególnymi jednostkami. W zależności od krajowego modelu gospodarczego względne znaczenie omawianych czterech filarów i instrumentów polityki wybranych w każdym filarze może się różnić między państwami członkowskimi oraz władzami lokalnymi i regionalnymi.

| 9. | Rezultaty polityki mającej na celu integrację osób najbardziej oddalonych od rynku pracy najwyraźniej odczuwają władze lokalne i regionalne. Ponoszą one również konsekwencje niedociągnięć tej polityki na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym lub europejskim. Stąd spójna polityka powinna zostać opracowana i zrealizowana przede wszystkim na szczeblu lokalnym i regionalnym. Władze lokalne i regionalne znają lokalne warunki, cechy charakterystyczne rynku pracy i wiele podmiotów, które mogą odegrać kluczową rolę w realizacji wszechstronnego podejścia w ramach aktywnej integracji. |
| --- | --- |

9.

Rezultaty polityki mającej na celu integrację osób najbardziej oddalonych od rynku pracy najwyraźniej odczuwają władze lokalne i regionalne. Ponoszą one również konsekwencje niedociągnięć tej polityki na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym lub europejskim. Stąd spójna polityka powinna zostać opracowana i zrealizowana przede wszystkim na szczeblu lokalnym i regionalnym. Władze lokalne i regionalne znają lokalne warunki, cechy charakterystyczne rynku pracy i wiele podmiotów, które mogą odegrać kluczową rolę w realizacji wszechstronnego podejścia w ramach aktywnej integracji.

| 10. | Władze lokalne i regionalne powinny zatem tworzyć skuteczne partnerstwa z innymi władzami publicznymi, przedsiębiorstwami prywatnymi, partnerami społecznymi, organizacjami pozarządowymi oraz przedstawicielami konsumentów w celu wdrożenia i realizacji spójnej polityki. |
| --- | --- |

10.

Władze lokalne i regionalne powinny zatem tworzyć skuteczne partnerstwa z innymi władzami publicznymi, przedsiębiorstwami prywatnymi, partnerami społecznymi, organizacjami pozarządowymi oraz przedstawicielami konsumentów w celu wdrożenia i realizacji spójnej polityki.

| 11. | Władze lokalne i regionalne potrzebują znacznej politycznej swobody przy opracowywaniu i wdrażaniu takich strategii, które powinny być tworzone i realizowane we współpracy z innymi organami publicznymi i prywatnymi. Europejska i krajowa polityka (w zakresie podatków, imigracji, kształcenia, umów o pracę itd.) powinna być dostosowana do potrzeb związanych z opracowywaniem i wdrażaniem lokalnych i regionalnych strategii politycznych oraz powinna być z tymi potrzebami zgodna. |
| --- | --- |

11.

Władze lokalne i regionalne potrzebują znacznej politycznej swobody przy opracowywaniu i wdrażaniu takich strategii, które powinny być tworzone i realizowane we współpracy z innymi organami publicznymi i prywatnymi. Europejska i krajowa polityka (w zakresie podatków, imigracji, kształcenia, umów o pracę itd.) powinna być dostosowana do potrzeb związanych z opracowywaniem i wdrażaniem lokalnych i regionalnych strategii politycznych oraz powinna być z tymi potrzebami zgodna.

| 12. | Należy wyeliminować przeszkody i utrudnienia spowodowane europejskimi, krajowymi, regionalnymi i lokalnymi przepisami prawnymi i praktykami. |
| --- | --- |

12.

Należy wyeliminować przeszkody i utrudnienia spowodowane europejskimi, krajowymi, regionalnymi i lokalnymi przepisami prawnymi i praktykami.

Aktywna integracja

| 13. | Najważniejszym narzędziem aktywnego zwalczania wykluczenia jest ulepszenie aktywnej integracji. W celu włączenia wszystkich osób niezbędne jest przyjęcie wszechstronnego podejścia do aktywnej integracji. Dla każdego regionu, grupy docelowej i osoby konieczna jest zintegrowana kombinacja strategii politycznych. Władze lokalne i regionalne to główne podmioty opracowujące i wdrażające takie spójne kombinacje strategii politycznych ze swoimi partnerami (tj. rządami krajowymi, pracodawcami, innymi władzami publicznymi, organizacjami pozarządowymi). Istota wszechstronnej i zintegrowanej kombinacji strategii politycznych polega na wyeliminowaniu utrudnień dla jak największej liczby osób, tak aby włączyć je do rynku pracy. Można tego dokonać poprzez zapewnienie doradztwa, ukierunkowania i szkolenia dla osób pragnących podjąć płatną pracę oraz poprzez tworzenie miejsc pracy dla grup chronionych. Praca chroniona oznacza zatrudnienie dla osób, które nie są jeszcze gotowe, by podjąć od razu zwykłą pracę. |
| --- | --- |

13.

Najważniejszym narzędziem aktywnego zwalczania wykluczenia jest ulepszenie aktywnej integracji. W celu włączenia wszystkich osób niezbędne jest przyjęcie wszechstronnego podejścia do aktywnej integracji. Dla każdego regionu, grupy docelowej i osoby konieczna jest zintegrowana kombinacja strategii politycznych. Władze lokalne i regionalne to główne podmioty opracowujące i wdrażające takie spójne kombinacje strategii politycznych ze swoimi partnerami (tj. rządami krajowymi, pracodawcami, innymi władzami publicznymi, organizacjami pozarządowymi). Istota wszechstronnej i zintegrowanej kombinacji strategii politycznych polega na wyeliminowaniu utrudnień dla jak największej liczby osób, tak aby włączyć je do rynku pracy. Można tego dokonać poprzez zapewnienie doradztwa, ukierunkowania i szkolenia dla osób pragnących podjąć płatną pracę oraz poprzez tworzenie miejsc pracy dla grup chronionych. Praca chroniona oznacza zatrudnienie dla osób, które nie są jeszcze gotowe, by podjąć od razu zwykłą pracę.

| 14. | Optymalna polityka i wszechstronne podejście do aktywnej integracji obejmują następujące elementy:






  — | zachęcanie młodych ludzi do uzyskiwania wstępnych kwalifikacji w celu zwiększenia swoich szans na rynku pracy oraz stwarzanie im możliwości w tym zakresie; |
| --- | --- | --- |

14.

Optymalna polityka i wszechstronne podejście do aktywnej integracji obejmują następujące elementy:

—

zachęcanie młodych ludzi do uzyskiwania wstępnych kwalifikacji w celu zwiększenia swoich szans na rynku pracy oraz stwarzanie im możliwości w tym zakresie;

| — | ponowne włączenie bezrobotnych w życie zawodowe (zasada „praca przede wszystkim”); jednocześnie należy zaoferować im kształcenie, szkolenie, doradztwo, dostęp do placówek opieki nad dziećmi itd. |
| --- | --- |

—

ponowne włączenie bezrobotnych w życie zawodowe (zasada „praca przede wszystkim”); jednocześnie należy zaoferować im kształcenie, szkolenie, doradztwo, dostęp do placówek opieki nad dziećmi itd.

| — | korzystanie z możliwości pracy dotowanej, społecznej i chronionej w przypadku osób oddalonych od rynku pracy; |
| --- | --- |

—

korzystanie z możliwości pracy dotowanej, społecznej i chronionej w przypadku osób oddalonych od rynku pracy;

| — | korzystanie ze środków umożliwiających uczestnictwo w życiu społecznym (na przykład wolontariat lub zajęcia sportowe) w przypadku osób, które ze względu na upośledzenie lub niepełnosprawność fizyczną nie nadają się ani do zwykłej pracy, ani do pracy chronionej; jednocześnie należałoby — poprzez wsparcie dochodów i zapewnienie dostępu do usług społecznych wysokiej jakości — poprawić sytuację społeczno-ekonomiczną osób, którym niezbędne jest włączenie w rynek pracy; |
| --- | --- |

—

korzystanie ze środków umożliwiających uczestnictwo w życiu społecznym (na przykład wolontariat lub zajęcia sportowe) w przypadku osób, które ze względu na upośledzenie lub niepełnosprawność fizyczną nie nadają się ani do zwykłej pracy, ani do pracy chronionej; jednocześnie należałoby — poprzez wsparcie dochodów i zapewnienie dostępu do usług społecznych wysokiej jakości — poprawić sytuację społeczno-ekonomiczną osób, którym niezbędne jest włączenie w rynek pracy;

| — | centralna zasada głosi, że każdy mieszkaniec powinien mieć możliwość uczestniczenia w życiu społecznym. |
| --- | --- |

—

centralna zasada głosi, że każdy mieszkaniec powinien mieć możliwość uczestniczenia w życiu społecznym.

| 15. | Wykorzystanie intensywnych zindywidualizowanych planów działania pomaga ulepszyć realizację założeń aktywnej integracji. |
| --- | --- |

15.

Wykorzystanie intensywnych zindywidualizowanych planów działania pomaga ulepszyć realizację założeń aktywnej integracji.

| 16. | Grupy docelowe są istotnym elementem całościowej, spójnej polityki. Na szczeblu lokalnym i regionalnym władze publiczne powinny opracowywać i realizować kierunki polityki, które są najskuteczniejsze w kontekście aktywnej integracji wszystkich osób, niezależnie od środowisk, z jakich się wywodzą, a jednocześnie zajmują się konkretnymi barierami, jakie napotykają te osoby. |
| --- | --- |

16.

Grupy docelowe są istotnym elementem całościowej, spójnej polityki. Na szczeblu lokalnym i regionalnym władze publiczne powinny opracowywać i realizować kierunki polityki, które są najskuteczniejsze w kontekście aktywnej integracji wszystkich osób, niezależnie od środowisk, z jakich się wywodzą, a jednocześnie zajmują się konkretnymi barierami, jakie napotykają te osoby.

| 17. | Główny ciężar odpowiedzialności za tworzenie miejsc pracy spoczywa na przedsiębiorstwach i partnerach społecznych, jako kluczowych podmiotach w tym obszarze, we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi. Na szczeblu krajowym i regionalnym zadaniem rządu jest służenie wsparciem poprzez kreowanie optymalnych warunków gospodarczych, np. zapewnianie kształcenia na dobrym poziomie, skuteczne pośrednictwo pracy, środki podatkowe i flexicurity (bezpieczeństwo socjalne oraz elastyczne możliwości zatrudnienia). Władze lokalne i regionalne, usługi socjalne oraz organizacje pozarządowe to końcowe ogniwo łańcucha, szczególnie dla osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Rzecz jasna, poszczególne osoby mają także swoje odpowiedzialne zadania. |
| --- | --- |

17.

Główny ciężar odpowiedzialności za tworzenie miejsc pracy spoczywa na przedsiębiorstwach i partnerach społecznych, jako kluczowych podmiotach w tym obszarze, we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi. Na szczeblu krajowym i regionalnym zadaniem rządu jest służenie wsparciem poprzez kreowanie optymalnych warunków gospodarczych, np. zapewnianie kształcenia na dobrym poziomie, skuteczne pośrednictwo pracy, środki podatkowe i flexicurity (bezpieczeństwo socjalne oraz elastyczne możliwości zatrudnienia). Władze lokalne i regionalne, usługi socjalne oraz organizacje pozarządowe to końcowe ogniwo łańcucha, szczególnie dla osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Rzecz jasna, poszczególne osoby mają także swoje odpowiedzialne zadania.

| 18. | Należy w dużym stopniu zachęcać pracodawców publicznych, społecznych i prywatnych do podnoszenia jakości istniejących miejsc pracy i tworzenia nowych miejsc pracy wysokiej jakości (oferujących wystarczający poziom dochodów, dobre warunki pracy oraz szkolenie lub kształcenie). Szczególnie potrzebne są miejsca pracy o charakterze praktycznym (wymagające niskich kwalifikacji). Władze krajowe, lokalne i regionalne mogą stymulować pracodawców prywatnych do tworzenia miejsc pracy, zapewniając im optymalny klimat do prowadzenia działalności. |
| --- | --- |

18.

Należy w dużym stopniu zachęcać pracodawców publicznych, społecznych i prywatnych do podnoszenia jakości istniejących miejsc pracy i tworzenia nowych miejsc pracy wysokiej jakości (oferujących wystarczający poziom dochodów, dobre warunki pracy oraz szkolenie lub kształcenie). Szczególnie potrzebne są miejsca pracy o charakterze praktycznym (wymagające niskich kwalifikacji). Władze krajowe, lokalne i regionalne mogą stymulować pracodawców prywatnych do tworzenia miejsc pracy, zapewniając im optymalny klimat do prowadzenia działalności.

| 19. | Ważnymi pracodawcami są same władze lokalne i regionalne. Jako takie powinny one wdrażać zasady określone w niniejszym dokumencie. |
| --- | --- |

19.

Ważnymi pracodawcami są same władze lokalne i regionalne. Jako takie powinny one wdrażać zasady określone w niniejszym dokumencie.

| 20. | W przypadku osób najbardziej oddalonych od rynku pracy z powodu upośledzenia fizycznego bądź umysłowego potrzebne może okazać się również tworzenie i finansowanie pracy społecznej, dotowanej i miejsc pracy dla grup chronionych. Władze lokalne i regionalne mogą tu odgrywać istotną rolę dzięki wspieraniu przedsiębiorstw społecznych. |
| --- | --- |

20.

W przypadku osób najbardziej oddalonych od rynku pracy z powodu upośledzenia fizycznego bądź umysłowego potrzebne może okazać się również tworzenie i finansowanie pracy społecznej, dotowanej i miejsc pracy dla grup chronionych. Władze lokalne i regionalne mogą tu odgrywać istotną rolę dzięki wspieraniu przedsiębiorstw społecznych.

| 21. | Współistnienie wszystkich rodzajów miejsc pracy (czasowej, elastycznej, w niepełnym wymiarze godzin i pełnoetatowej oraz pracy w domu) może pomóc wejść na rynek pracy osobom najbardziej od tego rynku oddalonym. |
| --- | --- |

21.

Współistnienie wszystkich rodzajów miejsc pracy (czasowej, elastycznej, w niepełnym wymiarze godzin i pełnoetatowej oraz pracy w domu) może pomóc wejść na rynek pracy osobom najbardziej od tego rynku oddalonym.

| 22. | Wszystkie rodzaje formalnych i nieformalnych sposobów kształcenia i szkolenia, systemy szkolenia częściowego, systemy doskonalenia zawodowego, akredytacja wcześniejszej nauki i koncentracja na uczeniu się przez całe życie powinny również stanowić część skoordynowanych wysiłków na rzecz poprawy kwalifikacji osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. |
| --- | --- |

22.

Wszystkie rodzaje formalnych i nieformalnych sposobów kształcenia i szkolenia, systemy szkolenia częściowego, systemy doskonalenia zawodowego, akredytacja wcześniejszej nauki i koncentracja na uczeniu się przez całe życie powinny również stanowić część skoordynowanych wysiłków na rzecz poprawy kwalifikacji osób najbardziej oddalonych od rynku pracy.

| 23. | Do poprawy jakości kształcenia zgodnie z zapotrzebowaniem na rynku pracy potrzebne są większe wysiłki władz krajowych, regionalnych i lokalnych. Władze lokalne powinny prowadzić bardziej aktywną politykę zatrudnienia i jak najlepiej uwzględniać potrzeby lokalnego rynku. W państwach członkowskich, w których polityka rynku pracy wchodzi w zakres kompetencji władz lokalnych, rządy krajowe powinny z pomocą UE wspierać władze lokalne w działaniach mających na celu monitorowanie lokalnego rynku pracy. |
| --- | --- |

23.

Do poprawy jakości kształcenia zgodnie z zapotrzebowaniem na rynku pracy potrzebne są większe wysiłki władz krajowych, regionalnych i lokalnych. Władze lokalne powinny prowadzić bardziej aktywną politykę zatrudnienia i jak najlepiej uwzględniać potrzeby lokalnego rynku. W państwach członkowskich, w których polityka rynku pracy wchodzi w zakres kompetencji władz lokalnych, rządy krajowe powinny z pomocą UE wspierać władze lokalne w działaniach mających na celu monitorowanie lokalnego rynku pracy.

| 24. | Całościowa, spójna polityka aktywnej integracji powinna obejmować zachęty do ułatwiania prowadzenia własnej działalności gospodarczej przez osoby najbardziej odsunięte od rynku pracy. |
| --- | --- |

24.

Całościowa, spójna polityka aktywnej integracji powinna obejmować zachęty do ułatwiania prowadzenia własnej działalności gospodarczej przez osoby najbardziej odsunięte od rynku pracy.

Wsparcie dochodu

| 25. | Osoby najbardziej odsunięte od rynku pracy potrzebują wsparcia dochodu i innych form pomocy pozwalających na godne życie oraz utrzymanie określonej zdolności pozwalającej na ponowną integrację na rynku pracy. Zasadne jest podkreślenie tutaj, że jest to fundamentalna zasada w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

25.

Osoby najbardziej odsunięte od rynku pracy potrzebują wsparcia dochodu i innych form pomocy pozwalających na godne życie oraz utrzymanie określonej zdolności pozwalającej na ponowną integrację na rynku pracy. Zasadne jest podkreślenie tutaj, że jest to fundamentalna zasada w Unii Europejskiej.

| 26. | Pojęcie wystarczających dochodów jest różne w poszczególnych krajach, regionach lub społecznościach lokalnych. Na to, czy ich wysokość jest wystarczająca, wpływ mają poziom wsparcia dochodu, ceny, cechy gospodarstwa domowego, podatki, czas wykluczenia, czynniki społeczne i historyczne itd. Wsparcie dochodu należy uważać za odpowiednie, jeśli możliwe jest zwalczenie strukturalnego ubóstwa, i wówczas poziom ten można określić jako „wystarczający”. Dla UE jako całości nie można sformułować ogólnej zasady określającej wystarczający poziom finansowy. Władze krajowe, lokalne i regionalne wspólnie odpowiadają za politykę zmierzającą do zapewnienia odpowiedniego wsparcia dochodu. Na szczeblu UE kwestia ta powinna być omawiana w ramach otwartej metody koordynacji. |
| --- | --- |

26.

Pojęcie wystarczających dochodów jest różne w poszczególnych krajach, regionach lub społecznościach lokalnych. Na to, czy ich wysokość jest wystarczająca, wpływ mają poziom wsparcia dochodu, ceny, cechy gospodarstwa domowego, podatki, czas wykluczenia, czynniki społeczne i historyczne itd. Wsparcie dochodu należy uważać za odpowiednie, jeśli możliwe jest zwalczenie strukturalnego ubóstwa, i wówczas poziom ten można określić jako „wystarczający”. Dla UE jako całości nie można sformułować ogólnej zasady określającej wystarczający poziom finansowy. Władze krajowe, lokalne i regionalne wspólnie odpowiadają za politykę zmierzającą do zapewnienia odpowiedniego wsparcia dochodu. Na szczeblu UE kwestia ta powinna być omawiana w ramach otwartej metody koordynacji.

| 27. | Na szczeblu UE można byłoby sformułować wspólną zasadę zakładającą, że różnica między minimalnymi dochodami uzyskiwanymi na rynku pracy a poziomem wsparcia dochodu powinna być na tyle duża, aby zachęcać indywidualne osoby oraz całe grupy docelowe do pracy. Różnica ta jest istotną zachętą finansową w ramach całościowej polityki. Sprawianie, by praca opłacała się jest istotną zasadą, którą kieruje się Komisja, wiele państw członkowskich oraz władze lokalne i regionalne. Przy opracowywaniu i realizacji środków wsparcia dochodu władze krajowe, lokalne i regionalne powinny zatem brać pod uwagę ryzyko związane z pułapką ubóstwa. |
| --- | --- |

27.

Na szczeblu UE można byłoby sformułować wspólną zasadę zakładającą, że różnica między minimalnymi dochodami uzyskiwanymi na rynku pracy a poziomem wsparcia dochodu powinna być na tyle duża, aby zachęcać indywidualne osoby oraz całe grupy docelowe do pracy. Różnica ta jest istotną zachętą finansową w ramach całościowej polityki. Sprawianie, by praca opłacała się jest istotną zasadą, którą kieruje się Komisja, wiele państw członkowskich oraz władze lokalne i regionalne. Przy opracowywaniu i realizacji środków wsparcia dochodu władze krajowe, lokalne i regionalne powinny zatem brać pod uwagę ryzyko związane z pułapką ubóstwa.

| 28. | Wsparcie dochodu powinno być zapewniane wyłącznie osobom, które nie są w stanie czerpać dochodów na rynku pracy lub są w stanie czerpać jedynie dochody na poziomie niższym niż koszty utrzymania (np. z powodu swojej niskiej wydajności lub konieczności wykonywania niskopłatnych prac). Władze krajowe, lokalne i regionalne nie powinny utrudniać funkcjonowania rynku pracy oraz powinny zająć się ścisłym monitorowaniem oraz poważną oceną i selekcją wniosków osób, które starają się uzyskać wsparcie dochodów. Jednocześnie należy prowadzić aktywną politykę ukierunkowaną na dotarcie do wszystkich osób potrzebujących ubezpieczenia społecznego, wsparcia dochodu i uczestnictwa w życiu społecznym. |
| --- | --- |

28.

Wsparcie dochodu powinno być zapewniane wyłącznie osobom, które nie są w stanie czerpać dochodów na rynku pracy lub są w stanie czerpać jedynie dochody na poziomie niższym niż koszty utrzymania (np. z powodu swojej niskiej wydajności lub konieczności wykonywania niskopłatnych prac). Władze krajowe, lokalne i regionalne nie powinny utrudniać funkcjonowania rynku pracy oraz powinny zająć się ścisłym monitorowaniem oraz poważną oceną i selekcją wniosków osób, które starają się uzyskać wsparcie dochodów. Jednocześnie należy prowadzić aktywną politykę ukierunkowaną na dotarcie do wszystkich osób potrzebujących ubezpieczenia społecznego, wsparcia dochodu i uczestnictwa w życiu społecznym.

| 29. | Wsparcie dochodu mogłoby przybierać różne formy, a idealne byłoby jego dostosowanie do sytuacji lokalnej i indywidualnej. Przykładami mogą być: wsparcie dochodu na poziomie kosztów utrzymania dla niezatrudnionej i nieuczącej się siły roboczej, pomoc rzeczowa w postaci wyżywienia, odzieży, edukacji, mieszkań i opieki zdrowotnej, wsparcie dochodu w celu uzupełnienia dochodów z pracy (w wypadku, gdy ich wysokość uzależniona jest od poziomu wydajności, który jest niski), wsparcie dochodu w celu pokrycia wysokich kosztów mobilności, wsparcie dochodu w celu podniesienia kwalifikacji i kompetencji, wsparcie przeznaczone na rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

29.

Wsparcie dochodu mogłoby przybierać różne formy, a idealne byłoby jego dostosowanie do sytuacji lokalnej i indywidualnej. Przykładami mogą być: wsparcie dochodu na poziomie kosztów utrzymania dla niezatrudnionej i nieuczącej się siły roboczej, pomoc rzeczowa w postaci wyżywienia, odzieży, edukacji, mieszkań i opieki zdrowotnej, wsparcie dochodu w celu uzupełnienia dochodów z pracy (w wypadku, gdy ich wysokość uzależniona jest od poziomu wydajności, który jest niski), wsparcie dochodu w celu pokrycia wysokich kosztów mobilności, wsparcie dochodu w celu podniesienia kwalifikacji i kompetencji, wsparcie przeznaczone na rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej.

Uczestnictwo w życiu społecznym

| 30. | Niektóre osoby najbardziej oddalone od rynku pracy są z wielu powodów upośledzone lub niepełnosprawne fizycznie. W ich wypadku integracja na rynku pracy, a nawet praca chroniona nie jest realnym rozwiązaniem. Wszechstronne podejście zakłada również, że władze lokalne i regionalne dbają także o tych obywateli. Do stymulacji uczestnictwa tych obywateli w życiu społecznym należy wykorzystać wiele narzędzi. |
| --- | --- |

30.

Niektóre osoby najbardziej oddalone od rynku pracy są z wielu powodów upośledzone lub niepełnosprawne fizycznie. W ich wypadku integracja na rynku pracy, a nawet praca chroniona nie jest realnym rozwiązaniem. Wszechstronne podejście zakłada również, że władze lokalne i regionalne dbają także o tych obywateli. Do stymulacji uczestnictwa tych obywateli w życiu społecznym należy wykorzystać wiele narzędzi.

| 31. | Władze lokalne i regionalne powinny wykorzystać wszystkie rodzaje finansowych i niefinansowych narzędzi, aby ułatwić osobom niepracującym uczestnictwo w życiu społecznym. Narzędzia te stymulują działalność społeczną, kulturalną, sportową, socjalną i wolontariacką osób, które w przeciwnym razie byłyby narażone na izolację społeczną. |
| --- | --- |

31.

Władze lokalne i regionalne powinny wykorzystać wszystkie rodzaje finansowych i niefinansowych narzędzi, aby ułatwić osobom niepracującym uczestnictwo w życiu społecznym. Narzędzia te stymulują działalność społeczną, kulturalną, sportową, socjalną i wolontariacką osób, które w przeciwnym razie byłyby narażone na izolację społeczną.

Dostęp do usług socjalnych wysokiej jakości

| 32. | Do osiągnięcia jak największej skuteczności wsparcia dochodu, aktywnej integracji i uczestnictwa w życiu społecznym potrzebne są zindywidualizowane plany działania. Dzięki nim możliwe jest zagwarantowanie i planowanie z odpowiednim wyprzedzeniem niezbędnych środków wsparcia skierowanych do konkretnych osób. Władze lokalne i regionalne potrzebują środków do stworzenia infrastruktury usług wysokiej jakości oraz opracowania zindywidualizowanych planów działania. |
| --- | --- |

32.

Do osiągnięcia jak największej skuteczności wsparcia dochodu, aktywnej integracji i uczestnictwa w życiu społecznym potrzebne są zindywidualizowane plany działania. Dzięki nim możliwe jest zagwarantowanie i planowanie z odpowiednim wyprzedzeniem niezbędnych środków wsparcia skierowanych do konkretnych osób. Władze lokalne i regionalne potrzebują środków do stworzenia infrastruktury usług wysokiej jakości oraz opracowania zindywidualizowanych planów działania.

| 33. | Ze względu na potrzebę opracowania zindywidualizowanych planów działania i ich cechy władze lokalne i regionalne muszą dysponować szeroką gamą narzędzi. |
| --- | --- |

33.

Ze względu na potrzebę opracowania zindywidualizowanych planów działania i ich cechy władze lokalne i regionalne muszą dysponować szeroką gamą narzędzi.

| 34. | Władze lokalne i regionalne powinny stymulować stosowanie narzędzi i praktyk zarządzania, które mogą poprawić jakość usług socjalnych (powszechny dostęp do internetu, punkty kompleksowej obsługi, lex silentio — zasada domniemania zgody; ściśle określone i odpowiednie terminy podejmowania decyzji o wsparciu dochodu lub pomocy rzeczowej). |
| --- | --- |

34.

Władze lokalne i regionalne powinny stymulować stosowanie narzędzi i praktyk zarządzania, które mogą poprawić jakość usług socjalnych (powszechny dostęp do internetu, punkty kompleksowej obsługi, lex silentio — zasada domniemania zgody; ściśle określone i odpowiednie terminy podejmowania decyzji o wsparciu dochodu lub pomocy rzeczowej).

Ułatwiające wytyczne

| 35. | Powodzenie polityki aktywnej integracji wymaga połączenia obszarów polityki lokalnej, regionalnej, krajowej i wspólnotowej. Muszą one obejmować i łączyć kwestię minimalnego dochodu, aktywne działania dotyczące rynku pracy, edukację i usługi socjalne. Istnieje wiele pułapek, które mogą utrudnić realizację całościowej, spójnej polityki na szczeblu lokalnym i regionalnym. Władze krajowe, lokalne i regionalne powinny wspólnie stymulować wszechstronne podejście. |
| --- | --- |

35.

Powodzenie polityki aktywnej integracji wymaga połączenia obszarów polityki lokalnej, regionalnej, krajowej i wspólnotowej. Muszą one obejmować i łączyć kwestię minimalnego dochodu, aktywne działania dotyczące rynku pracy, edukację i usługi socjalne. Istnieje wiele pułapek, które mogą utrudnić realizację całościowej, spójnej polityki na szczeblu lokalnym i regionalnym. Władze krajowe, lokalne i regionalne powinny wspólnie stymulować wszechstronne podejście.

| 36. | W wypadku regionów i miast europejskich znajdujących się w niekorzystnej sytuacji ekonomiczno-społecznej realizacja opartej na najlepszych wzorcach polityki aktywnej integracji obywateli najbardziej odsuniętych od rynku pracy wymaga finansowego wsparcia ze strony UE. Konieczne jest zapewnienie władzom lokalnym i regionalnym bezpośredniego dostępu do budżetu EFS w celu realizacji polityki aktywnej integracji. Potrzebny jest również budżet europejski na finansowanie uczestnictwa w życiu społecznym. Podejście oparte na inicjatywie Interreg jest dobrym przykładem skutecznego wsparcia ze strony Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

36.

W wypadku regionów i miast europejskich znajdujących się w niekorzystnej sytuacji ekonomiczno-społecznej realizacja opartej na najlepszych wzorcach polityki aktywnej integracji obywateli najbardziej odsuniętych od rynku pracy wymaga finansowego wsparcia ze strony UE. Konieczne jest zapewnienie władzom lokalnym i regionalnym bezpośredniego dostępu do budżetu EFS w celu realizacji polityki aktywnej integracji. Potrzebny jest również budżet europejski na finansowanie uczestnictwa w życiu społecznym. Podejście oparte na inicjatywie Interreg jest dobrym przykładem skutecznego wsparcia ze strony Unii Europejskiej.

| 37. | Praca społeczna, dotowana lub chroniona, przedsiębiorstwa społeczne i spółdzielnie są narzędziami, które mogą pełnić istotną rolę w połączeniu różnych dziedzin polityki na szczeblu lokalnym i regionalnym. Przedsiębiorstwa te nie mogą być oceniane według zwykłych zasad konkurencyjnego rynku europejskiego (np. potrzebne są tu mniej rygorystyczne zasady dotyczące zamówień publicznych oraz pomocy udzielanej przez państwo). |
| --- | --- |

37.

Praca społeczna, dotowana lub chroniona, przedsiębiorstwa społeczne i spółdzielnie są narzędziami, które mogą pełnić istotną rolę w połączeniu różnych dziedzin polityki na szczeblu lokalnym i regionalnym. Przedsiębiorstwa te nie mogą być oceniane według zwykłych zasad konkurencyjnego rynku europejskiego (np. potrzebne są tu mniej rygorystyczne zasady dotyczące zamówień publicznych oraz pomocy udzielanej przez państwo).

| 38. | Założenia wszechstronnego podejścia są realizowane głównie przez władze lokalne i regionalne w odniesieniu do lokalnych mieszkańców. Władze te powinny posiadać prawne możliwości adresowania swojej polityki aktywnej integracji do własnych mieszkańców. |
| --- | --- |

38.

Założenia wszechstronnego podejścia są realizowane głównie przez władze lokalne i regionalne w odniesieniu do lokalnych mieszkańców. Władze te powinny posiadać prawne możliwości adresowania swojej polityki aktywnej integracji do własnych mieszkańców.

| 39. | Władze lokalne i regionalne powinny odgrywać wiodącą rolę w realizacji środków przewidzianych w ramach polityki aktywnej integracji. Zgodnie z unijną zasadą pomocniczości można byłoby sformułować wspólną zasadę UE zakładającą, że przepisy i praktyki krajowe oraz unijne powinny odpowiadać na potrzeby określone na szczeblu lokalnym i regionalnym (niewielkie podatki, struktury świadczeń, bodźce zachęcające do uczenia się przez całe życie, finansowe zachęty dla pracodawców, prawo pracy, prawo antydyskryminacyjne, zróżnicowanie płacy minimalnej itd.). |
| --- | --- |

39.

Władze lokalne i regionalne powinny odgrywać wiodącą rolę w realizacji środków przewidzianych w ramach polityki aktywnej integracji. Zgodnie z unijną zasadą pomocniczości można byłoby sformułować wspólną zasadę UE zakładającą, że przepisy i praktyki krajowe oraz unijne powinny odpowiadać na potrzeby określone na szczeblu lokalnym i regionalnym (niewielkie podatki, struktury świadczeń, bodźce zachęcające do uczenia się przez całe życie, finansowe zachęty dla pracodawców, prawo pracy, prawo antydyskryminacyjne, zróżnicowanie płacy minimalnej itd.).

Otwarta metoda koordynacji

| 40. | Otwarta metoda koordynacji zapewnia ramy politycznej koordynacji bez ograniczeń prawnych. W ramach otwartej metody koordynacji państwa członkowskie zgadzają się wskazywać i promować swoje najskuteczniejsze kierunki polityki w dziedzinie aktywnej integracji w celu korzystania z doświadczeń innych państw członkowskich. Poniższe założenia mają na celu wzmocnienie otwartej metody koordynacji. |
| --- | --- |

40.

Otwarta metoda koordynacji zapewnia ramy politycznej koordynacji bez ograniczeń prawnych. W ramach otwartej metody koordynacji państwa członkowskie zgadzają się wskazywać i promować swoje najskuteczniejsze kierunki polityki w dziedzinie aktywnej integracji w celu korzystania z doświadczeń innych państw członkowskich. Poniższe założenia mają na celu wzmocnienie otwartej metody koordynacji.

| 41. | Skuteczność wielu obszarów polityki, których celem jest ulepszenie realizacji założeń aktywnej integracji i wsparcia dochodu osób najbardziej odsuniętych od rynku pracy, jest niedostateczna. W związku z tym potrzebne są wysokiej jakości badania porównawcze i oceny dotyczące regionalnych i lokalnych kierunków polityki aktywnej integracji, aby poprawić ich efektywność i skuteczność. Komisja Europejska mogłaby zachęcać do takich badań wysokiej jakości. |
| --- | --- |

41.

Skuteczność wielu obszarów polityki, których celem jest ulepszenie realizacji założeń aktywnej integracji i wsparcia dochodu osób najbardziej odsuniętych od rynku pracy, jest niedostateczna. W związku z tym potrzebne są wysokiej jakości badania porównawcze i oceny dotyczące regionalnych i lokalnych kierunków polityki aktywnej integracji, aby poprawić ich efektywność i skuteczność. Komisja Europejska mogłaby zachęcać do takich badań wysokiej jakości.

| 42. | Wzajemna ocena dokonywana przez władze lokalne i regionalne może sprzyjać procesowi uczenia się. Jakość tej oceny oraz jakość i działalność sieci obserwatorów regionalnych i lokalnych muszą być od początku jasno określone. |
| --- | --- |

42.

Wzajemna ocena dokonywana przez władze lokalne i regionalne może sprzyjać procesowi uczenia się. Jakość tej oceny oraz jakość i działalność sieci obserwatorów regionalnych i lokalnych muszą być od początku jasno określone.

| 43. | Różnice w podaży i popycie na rynku pracy, zróżnicowane poziomy płac i wsparcia dochodu w Europie powodują przemieszczanie się siły roboczej, co może utrudniać aktywną integrację lokalnej ludności najbardziej oddalonej od rynku pracy. Otwarta metoda koordynacji może zostać wykorzystana w dyskusji na temat wpływu tego przemieszczania się na kwestię aktywnej integracji. |
| --- | --- |

43.

Różnice w podaży i popycie na rynku pracy, zróżnicowane poziomy płac i wsparcia dochodu w Europie powodują przemieszczanie się siły roboczej, co może utrudniać aktywną integrację lokalnej ludności najbardziej oddalonej od rynku pracy. Otwarta metoda koordynacji może zostać wykorzystana w dyskusji na temat wpływu tego przemieszczania się na kwestię aktywnej integracji.

| 44. | Rozwój najlepszych rozwiązań oraz ich rozpowszechnianie można stymulować poprzez coroczny wybór władz lokalnych i regionalnych najlepiej radzących sobie z aktywną integracją oraz przyznawanie im europejskiego wyróżnienia. Przykłady najlepszych rozwiązań można by usystematyzować na wzór prac prowadzonych przez grupy tematyczne EFS. |
| --- | --- |

44.

Rozwój najlepszych rozwiązań oraz ich rozpowszechnianie można stymulować poprzez coroczny wybór władz lokalnych i regionalnych najlepiej radzących sobie z aktywną integracją oraz przyznawanie im europejskiego wyróżnienia. Przykłady najlepszych rozwiązań można by usystematyzować na wzór prac prowadzonych przez grupy tematyczne EFS.

Bruksela, 18 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/6 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/6

---

Opinia Komitetu Regionów „Europejski rok walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym (2010)”

(2008/C 257/02)

KOMITET REGIONÓW

| — | Przypomina, że by mobilizacja na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym przyniosła owoce, musi być postrzegana jako inicjatywa długoterminowa, a zatem podkreślać potrzebę długofalowości działań podejmowanych w 2010 r. lub wcześniej. |
| --- | --- |

—

Przypomina, że by mobilizacja na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym przyniosła owoce, musi być postrzegana jako inicjatywa długoterminowa, a zatem podkreślać potrzebę długofalowości działań podejmowanych w 2010 r. lub wcześniej.

| — | Apeluje o wprowadzenie usystematyzowanych działań w celu wywołania decydującej zmiany w walce z ubóstwem i wszystkimi formami wykluczenia społecznego, które ograniczają wolność jednostek oraz szkodzą samemu społeczeństwu, oraz uważa, że przydatne byłoby z pewnością umożliwienie udziału w Europejskim Roku nie tylko państwom członkowskim, lecz również władzom lokalnym i regionalnym lub ich stowarzyszeniom jako odrębnym podmiotom. |
| --- | --- |

—

Apeluje o wprowadzenie usystematyzowanych działań w celu wywołania decydującej zmiany w walce z ubóstwem i wszystkimi formami wykluczenia społecznego, które ograniczają wolność jednostek oraz szkodzą samemu społeczeństwu, oraz uważa, że przydatne byłoby z pewnością umożliwienie udziału w Europejskim Roku nie tylko państwom członkowskim, lecz również władzom lokalnym i regionalnym lub ich stowarzyszeniom jako odrębnym podmiotom.

| — | Podkreśla potrzebę położenia szczególnego nacisku na sytuację dzieci, gdyż dzieci, które dorastają w ubóstwie i wykluczeniu społecznym, są uwikłane w „cykl” międzypokoleniowy, który wywołuje poważne długofalowe konsekwencje, pozbawiając je prawa do pełnego rozwinięcia osobistego potencjału, a także zagrażając ich rozwojowi, kształceniu i ogólnej sytuacji psychologicznej i materialnej. |
| --- | --- |

—

Podkreśla potrzebę położenia szczególnego nacisku na sytuację dzieci, gdyż dzieci, które dorastają w ubóstwie i wykluczeniu społecznym, są uwikłane w „cykl” międzypokoleniowy, który wywołuje poważne długofalowe konsekwencje, pozbawiając je prawa do pełnego rozwinięcia osobistego potencjału, a także zagrażając ich rozwojowi, kształceniu i ogólnej sytuacji psychologicznej i materialnej.

| — | Apeluje do instytucji wspólnotowych o zwrócenie szczególnej uwagi na skomplikowane i wielowymiarowe formy ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także o wprowadzenie spójnych strategii i działań zapobiegawczych skoncentrowanych na upodmiotowieniu (empowerment) społecznym. |
| --- | --- |

—

Apeluje do instytucji wspólnotowych o zwrócenie szczególnej uwagi na skomplikowane i wielowymiarowe formy ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także o wprowadzenie spójnych strategii i działań zapobiegawczych skoncentrowanych na upodmiotowieniu (empowerment) społecznym.

| Sprawozdawca | : | Linetta SERRI (IT-PES), członek rady miasta Armungia (CA) |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Linetta SERRI (IT-PES), członek rady miasta Armungia (CA)

Dokument źródłowy

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (2010)

KOM(2007) 797 wersja ostateczna

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne dotyczące komunikatu Komisji

| 1. | Z wielkim zainteresowaniem odnosi się do inicjatywy ogłoszenia roku 2010 Europejskim Rokiem Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym. |
| --- | --- |

1.

Z wielkim zainteresowaniem odnosi się do inicjatywy ogłoszenia roku 2010 Europejskim Rokiem Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym.

| 2. | Podziela obawy, które doprowadziły do ogłoszenia Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym, gdyż ubóstwo i wykluczenie społeczne 78 mln europejskich obywateli to sprawa, którą muszą zajmować się przede wszystkim samorządy lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

2.

Podziela obawy, które doprowadziły do ogłoszenia Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym, gdyż ubóstwo i wykluczenie społeczne 78 mln europejskich obywateli to sprawa, którą muszą zajmować się przede wszystkim samorządy lokalne i regionalne.

| 3. | Przypomina, że by mobilizacja na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym przyniosła owoce, musi być postrzegana jako inicjatywa długoterminowa, a zatem podkreślać potrzebę długofalowości działań podejmowanych w 2010 r. lub wcześniej. |
| --- | --- |

3.

Przypomina, że by mobilizacja na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym przyniosła owoce, musi być postrzegana jako inicjatywa długoterminowa, a zatem podkreślać potrzebę długofalowości działań podejmowanych w 2010 r. lub wcześniej.

| 4. | Stwierdza, że władze lokalne i regionalne mają do odegrania szczególną rolę w uznawaniu i promowaniu warunków rzeczywistego dostępu do usług socjalnych, gospodarczych i kulturalnych dla osób dotkniętych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym. Władze lokalne, regionalne i krajowe ponoszą zasadniczą odpowiedzialność za opracowanie, finansowanie i prowadzenie polityki mającej na celu zagwarantowanie integracji osób wykluczonych. |
| --- | --- |

4.

Stwierdza, że władze lokalne i regionalne mają do odegrania szczególną rolę w uznawaniu i promowaniu warunków rzeczywistego dostępu do usług socjalnych, gospodarczych i kulturalnych dla osób dotkniętych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym. Władze lokalne, regionalne i krajowe ponoszą zasadniczą odpowiedzialność za opracowanie, finansowanie i prowadzenie polityki mającej na celu zagwarantowanie integracji osób wykluczonych.

| 5. | Zgadza się, że jeżeli chodzi o realizację polityki społecznej, władze lokalne, regionalne i krajowe ponoszą główną odpowiedzialność za opracowanie, finansowanie i prowadzenie polityki zmierzającej do zagwarantowania integracji osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Usługodawcy — prywatni, publiczni lub mieszani — odgrywają kluczową rolę we wdrażaniu tej polityki na szczeblu lokalnym. |
| --- | --- |

5.

Zgadza się, że jeżeli chodzi o realizację polityki społecznej, władze lokalne, regionalne i krajowe ponoszą główną odpowiedzialność za opracowanie, finansowanie i prowadzenie polityki zmierzającej do zagwarantowania integracji osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Usługodawcy — prywatni, publiczni lub mieszani — odgrywają kluczową rolę we wdrażaniu tej polityki na szczeblu lokalnym.

| 6. | Podkreśla, że Rok Walki z Ubóstwem powinien zwiększyć udział osób dotkniętych ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz organizacji, do których one należą. Powinien on potwierdzać zasadę społeczeństwa sprzyjającego integracji poprzez tworzenie przestrzeni dla osób wykluczonych w sferze publicznej, wykorzystując kluczowy wkład organizacji, do których one należą. |
| --- | --- |

6.

Podkreśla, że Rok Walki z Ubóstwem powinien zwiększyć udział osób dotkniętych ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz organizacji, do których one należą. Powinien on potwierdzać zasadę społeczeństwa sprzyjającego integracji poprzez tworzenie przestrzeni dla osób wykluczonych w sferze publicznej, wykorzystując kluczowy wkład organizacji, do których one należą.

| 7. | Uważa, że w ramach procesu wzajemnego uczenia się należy rozwinąć wymianę doświadczeń między państwami członkowskimi, władzami lokalnymi i regionalnymi oraz organizacjami międzynarodowymi zaangażowanymi w walkę z ubóstwem. |
| --- | --- |

7.

Uważa, że w ramach procesu wzajemnego uczenia się należy rozwinąć wymianę doświadczeń między państwami członkowskimi, władzami lokalnymi i regionalnymi oraz organizacjami międzynarodowymi zaangażowanymi w walkę z ubóstwem.

Zalecenia

| 8. | Zgadza się z propozycją potwierdzenia znaczenia odpowiedzialności zbiorowej nie tylko decydentów politycznych na wszystkich szczeblach, lecz również podmiotów publicznych i prywatnych. |
| --- | --- |

8.

Zgadza się z propozycją potwierdzenia znaczenia odpowiedzialności zbiorowej nie tylko decydentów politycznych na wszystkich szczeblach, lecz również podmiotów publicznych i prywatnych.

| 9. | Zwraca uwagę, że należy ponownie zaakcentować i kontynuować zaangażowanie na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym na wszystkich szczeblach władzy, a zwłaszcza zaangażowanie polityczne na rzecz zapobiegania tym zjawiskom. |
| --- | --- |

9.

Zwraca uwagę, że należy ponownie zaakcentować i kontynuować zaangażowanie na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym na wszystkich szczeblach władzy, a zwłaszcza zaangażowanie polityczne na rzecz zapobiegania tym zjawiskom.

| 10. | Apeluje o wprowadzenie usystematyzowanych działań w celu wywołania decydującej zmiany w walce z ubóstwem i wszystkimi formami wykluczenia społecznego, które ograniczają wolność jednostek oraz szkodzą samemu społeczeństwu. |
| --- | --- |

10.

Apeluje o wprowadzenie usystematyzowanych działań w celu wywołania decydującej zmiany w walce z ubóstwem i wszystkimi formami wykluczenia społecznego, które ograniczają wolność jednostek oraz szkodzą samemu społeczeństwu.

| 11. | Zachęca do większej determinacji we wdrażaniu działań uzupełniających odpowiednie instrumenty i przedsięwzięcia wspólnotowe związane z integracją społeczną, takie jak program PROGRESS, fundusze strukturalne i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), a także instrumenty i przedsięwzięcia w dziedzinie walki z dyskryminacją, promowania praw podstawowych i równości kobiet i mężczyzn oraz działania w zakresie kształcenia i szkolenia, kultury i dialogu międzykulturowego, młodzieży, opieki nad dziećmi i osobami starszymi, obywatelstwa, imigracji, azylu i badań naukowych. |
| --- | --- |

11.

Zachęca do większej determinacji we wdrażaniu działań uzupełniających odpowiednie instrumenty i przedsięwzięcia wspólnotowe związane z integracją społeczną, takie jak program PROGRESS, fundusze strukturalne i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), a także instrumenty i przedsięwzięcia w dziedzinie walki z dyskryminacją, promowania praw podstawowych i równości kobiet i mężczyzn oraz działania w zakresie kształcenia i szkolenia, kultury i dialogu międzykulturowego, młodzieży, opieki nad dziećmi i osobami starszymi, obywatelstwa, imigracji, azylu i badań naukowych.

| 12. | Wyraża życzenie, by stawić czoła wszelkim rodzajom dyskryminacji sprzyjającym zjawisku ubóstwa i wykluczenia społecznego. |
| --- | --- |

12.

Wyraża życzenie, by stawić czoła wszelkim rodzajom dyskryminacji sprzyjającym zjawisku ubóstwa i wykluczenia społecznego.

| 13. | Uważa, że przydatne byłoby z pewnością umożliwienie udziału w Europejskim Roku nie tylko państwom członkowskim, lecz również władzom lokalnym i regionalnym lub ich stowarzyszeniom jako odrębnym podmiotom. |
| --- | --- |

13.

Uważa, że przydatne byłoby z pewnością umożliwienie udziału w Europejskim Roku nie tylko państwom członkowskim, lecz również władzom lokalnym i regionalnym lub ich stowarzyszeniom jako odrębnym podmiotom.

| 14. | Uważa, że należy wzmocnić otwartą metodę koordynacji w zakresie opieki społecznej, integracji społecznej oraz europejskiej strategii na rzecz zatrudnienia przy większym udziale podmiotów szczebla lokalnego i regionalnego. Jej skuteczność zależy w dużym stopniu od zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w opracowanie planów działań regionalnych na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym w celu promowania bardziej całościowego podejścia łączącego trzy główne zasady aktywnej integracji. |
| --- | --- |

14.

Uważa, że należy wzmocnić otwartą metodę koordynacji w zakresie opieki społecznej, integracji społecznej oraz europejskiej strategii na rzecz zatrudnienia przy większym udziale podmiotów szczebla lokalnego i regionalnego. Jej skuteczność zależy w dużym stopniu od zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w opracowanie planów działań regionalnych na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym w celu promowania bardziej całościowego podejścia łączącego trzy główne zasady aktywnej integracji.

| 15. | Podkreśla, że jeżeli chodzi o ułatwienie dostępu do usług, w większości państw członkowskich usługi socjalne świadczone są przez władze lokalne i regionalne. Są one zatem lepiej przygotowane do opracowania i zastosowania nowych zasad zarządzania usługami w celu ułatwienia dostępu do nich. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla, że jeżeli chodzi o ułatwienie dostępu do usług, w większości państw członkowskich usługi socjalne świadczone są przez władze lokalne i regionalne. Są one zatem lepiej przygotowane do opracowania i zastosowania nowych zasad zarządzania usługami w celu ułatwienia dostępu do nich.

| 16. | Podkreśla potrzebę położenia szczególnego nacisku na sytuację dzieci, gdyż dzieci, które dorastają w ubóstwie i wykluczeniu społecznym, są uwikłane w „cykl” międzypokoleniowy, który wywołuje poważne długofalowe konsekwencje, pozbawiając je prawa do pełnego rozwinięcia osobistego potencjału, a także zagrażając ich rozwojowi, kształceniu i ogólnej sytuacji psychologicznej i materialnej. Niezbędne jest zwrócenie większej uwagi na młode i wielodzietne rodziny podczas analizy potencjalnych czynników ryzyka wykluczenia społecznego. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla potrzebę położenia szczególnego nacisku na sytuację dzieci, gdyż dzieci, które dorastają w ubóstwie i wykluczeniu społecznym, są uwikłane w „cykl” międzypokoleniowy, który wywołuje poważne długofalowe konsekwencje, pozbawiając je prawa do pełnego rozwinięcia osobistego potencjału, a także zagrażając ich rozwojowi, kształceniu i ogólnej sytuacji psychologicznej i materialnej. Niezbędne jest zwrócenie większej uwagi na młode i wielodzietne rodziny podczas analizy potencjalnych czynników ryzyka wykluczenia społecznego.

| 17. | Przypomina, że pełną integrację młodych pokoleń zapewnia przede wszystkim dostęp do usług edukacyjnych; ostatnie badanie PISA-OECD zwróciło uwagę na ścisłe powiązanie między niskim poziomem kompetencji a wykluczeniem społecznym. Zaangażowanie i udział obywatelu Unii jest czynnikiem o fundamentalnym znaczeniu dla spójności społecznej oraz rozwoju Europy. |
| --- | --- |

17.

Przypomina, że pełną integrację młodych pokoleń zapewnia przede wszystkim dostęp do usług edukacyjnych; ostatnie badanie PISA-OECD zwróciło uwagę na ścisłe powiązanie między niskim poziomem kompetencji a wykluczeniem społecznym. Zaangażowanie i udział obywatelu Unii jest czynnikiem o fundamentalnym znaczeniu dla spójności społecznej oraz rozwoju Europy.

| 18. | Apeluje do instytucji wspólnotowych o zwrócenie szczególnej uwagi na skomplikowane i wielowymiarowe formy ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także o wprowadzenie spójnych strategii i działań zapobiegawczych skoncentrowanych na upodmiotowieniu (empowerment) społecznym. |
| --- | --- |

18.

Apeluje do instytucji wspólnotowych o zwrócenie szczególnej uwagi na skomplikowane i wielowymiarowe formy ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także o wprowadzenie spójnych strategii i działań zapobiegawczych skoncentrowanych na upodmiotowieniu (empowerment) społecznym.

| 19. | Wzywa do większego uwzględnienia problemów, jakie napotykają władze lokalne i regionalne, szczególnie na obszarach granicznych UE, jeżeli chodzi o przekraczanie granicy przez osoby ubiegające się o azyl oraz przez nielegalnych imigrantów. |
| --- | --- |

19.

Wzywa do większego uwzględnienia problemów, jakie napotykają władze lokalne i regionalne, szczególnie na obszarach granicznych UE, jeżeli chodzi o przekraczanie granicy przez osoby ubiegające się o azyl oraz przez nielegalnych imigrantów.

II.   PROPOZYCJE POPRAWEK

Poprawka 1

art. 2 lit. b)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Odpowiedzialność — zwiększanie odpowiedzialności publicznej za politykę i działania w dziedzinie integracji społecznej, podkreślając odpowiedzialność każdej osoby w walce z ubóstwem i marginalizacją. Europejski Rok będzie zwiększał poziom świadomości, wspierał uczestnictwo i zaangażowanie oraz tworzył nowe możliwości zaangażowania dla zwykłych obywateli. | Odpowiedzialność — zwiększanie odpowiedzialności publicznej za politykę i działania w dziedzinie integracji społecznej, podkreślając odpowiedzialność każdej osoby w walce z ubóstwem i marginalizacją. Europejski Rok będzie zwiększał poziom
  Celem Europejskiego Roku jest zwiększanie świadomości, wspieranie uczestnictwa
  wspierał uczestnictwo i zaangażowania
  zaangażowanie oraz tworzenie nowych
  tworzył nowe możliwości zaangażowania dla zwykłych obywateli zamieszkujących kraje Unii. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Odpowiedzialność — zwiększanie odpowiedzialności publicznej za politykę i działania w dziedzinie integracji społecznej, podkreślając odpowiedzialność każdej osoby w walce z ubóstwem i marginalizacją. Europejski Rok będzie zwiększał poziom świadomości, wspierał uczestnictwo i zaangażowanie oraz tworzył nowe możliwości zaangażowania dla zwykłych obywateli.

Odpowiedzialność — zwiększanie odpowiedzialności publicznej za politykę i działania w dziedzinie integracji społecznej, podkreślając odpowiedzialność każdej osoby w walce z ubóstwem i marginalizacją. Europejski Rok będzie zwiększał poziom
  Celem Europejskiego Roku jest zwiększanie świadomości, wspieranie uczestnictwa
  wspierał uczestnictwo i zaangażowania
  zaangażowanie oraz tworzenie nowych
  tworzył nowe możliwości zaangażowania dla zwykłych obywateli zamieszkujących kraje Unii.

Uzasadnienie

Należy wyraźnie i zdecydowanie przypomnieć zaangażowanie Unii na rzecz podejmowania działań mających na celu aktywną zmianę postaw europejskich obywateli wobec ubóstwa i wykluczenia społecznego.

Poprawka 2

art. 2 lit. c)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Spójność — propagowanie bardziej spójnego społeczeństwa poprzez uświadamianie korzyści płynących dla wszystkich ze społeczeństwa, z którego wyeliminowano ubóstwo i w którym nikt nie jest skazany na życie na marginesie. Europejski Rok będzie propagował społeczeństwo wspierające i rozwijające jakość życia, społeczny dobrobyt i równe szanse dla wszystkich, bez względu na ich pochodzenie, gwarantując zrównoważony rozwój i solidarność między- i wewnątrzpokoleniową oraz spójność polityczną z działaniami UE w świecie. | Spójność — propagowanie bardziej spójnego społeczeństwa poprzez uświadamianie korzyści płynących dla wszystkich
  wszystkim obywatelom znaczenia egalitarnego
  ze społeczeństwa, które wspiera prawa i możliwości, z którego wyeliminowano ubóstwo i w którym nikt nie jest skazany na życie na marginesie. Europejski Rok będzie propagował społeczeństwo wspierające i rozwijające jakość życia, społeczny dobrobyt i równe szanse dla wszystkich, bez względu na ich pochodzenie, gwarantując zrównoważony rozwój i solidarność między- i wewnątrzpokoleniową oraz spójność polityczną z działaniami UE w świecie. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Spójność — propagowanie bardziej spójnego społeczeństwa poprzez uświadamianie korzyści płynących dla wszystkich ze społeczeństwa, z którego wyeliminowano ubóstwo i w którym nikt nie jest skazany na życie na marginesie. Europejski Rok będzie propagował społeczeństwo wspierające i rozwijające jakość życia, społeczny dobrobyt i równe szanse dla wszystkich, bez względu na ich pochodzenie, gwarantując zrównoważony rozwój i solidarność między- i wewnątrzpokoleniową oraz spójność polityczną z działaniami UE w świecie.

Spójność — propagowanie bardziej spójnego społeczeństwa poprzez uświadamianie korzyści płynących dla wszystkich
  wszystkim obywatelom znaczenia egalitarnego
  ze społeczeństwa, które wspiera prawa i możliwości, z którego wyeliminowano ubóstwo i w którym nikt nie jest skazany na życie na marginesie. Europejski Rok będzie propagował społeczeństwo wspierające i rozwijające jakość życia, społeczny dobrobyt i równe szanse dla wszystkich, bez względu na ich pochodzenie, gwarantując zrównoważony rozwój i solidarność między- i wewnątrzpokoleniową oraz spójność polityczną z działaniami UE w świecie.

Uzasadnienie

Kluczowe znaczenie ma to, by polityka społeczna Unii dotyczyła wszystkich obywateli, by uznawała prawa do pełnego i równego obywatelstwa, umożliwiając wszystkim udział i zapewniając im te same możliwości, zgodnie z art. 5a traktatu lizbońskiego: „Przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia bierze pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem wyłączenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia, szkolenia oraz ochrony zdrowia ludzkiego”.

Poprawka 3

art. 2 lit. d)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zaangażowanie — podkreślenie silnego zaangażowania politycznego UE na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz propagowanie tego zaangażowania na wszystkich szczeblach sprawowania władzy. Opierając się na osiągnięciach i możliwych niedoskonałościach otwartej metody koordynacji na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej, Europejski Rok będzie umacniał zaangażowanie polityczne na rzecz zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz walki z nimi, jak i dawał impuls do dalszego rozwoju działań Unii Europejskiej w tym zakresie. | Zaangażowanie — podkreślenie silnego zaangażowania politycznego UE i państw członkowskich na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz propagowanie zdecydowanych działań władz publicznych na rzecz walki z ubóstwem
  tego zaangażowania na wszystkich szczeblach sprawowania władzy. Opierając się na osiągnięciach i możliwych niedoskonałościach otwartej metody koordynacji na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej, Europejski Rok będzie umacniał zaangażowanie polityczne na rzecz zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz walki z nimi, jak i dawał impuls do dalszego rozwoju działań Unii Europejskiej i państw członkowskich w tym zakresie. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zaangażowanie — podkreślenie silnego zaangażowania politycznego UE na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz propagowanie tego zaangażowania na wszystkich szczeblach sprawowania władzy. Opierając się na osiągnięciach i możliwych niedoskonałościach otwartej metody koordynacji na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej, Europejski Rok będzie umacniał zaangażowanie polityczne na rzecz zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz walki z nimi, jak i dawał impuls do dalszego rozwoju działań Unii Europejskiej w tym zakresie.

Zaangażowanie — podkreślenie silnego zaangażowania politycznego UE i państw członkowskich na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz propagowanie zdecydowanych działań władz publicznych na rzecz walki z ubóstwem
  tego zaangażowania na wszystkich szczeblach sprawowania władzy. Opierając się na osiągnięciach i możliwych niedoskonałościach otwartej metody koordynacji na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej, Europejski Rok będzie umacniał zaangażowanie polityczne na rzecz zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz walki z nimi, jak i dawał impuls do dalszego rozwoju działań Unii Europejskiej i państw członkowskich w tym zakresie.

Uzasadnienie

Jeżeli art. 2 lit. c) skupia się na podziale odpowiedzialności, to art. 2 lit. d) powinien mieć na celu zwrócenie uwagi na rolę władz publicznych poprzez podkreślenie, że do walki z ubóstwem należy podejść poprzez zaangażowanie polityczne, a nie poprzez działania koncentrujące się na zachowaniu indywidualnym.

Poprawka 4

art. 6 akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Każde państwo członkowskie ustanawia „krajowy organ wykonawczy”, odpowiedzialny za organizację uczestnictwa tego państwa w Europejskim Roku i za koordynację działań na poziomie krajowym. Krajowy organ wykonawczy jest odpowiedzialny za określenie krajowego programu oraz priorytetów Europejskiego Roku, a także za wybór poszczególnych działań, które zostaną zgłoszone do finansowania ze środków wspólnotowych. Strategia i priorytety krajowe Europejskiego Roku są ustanawiane zgodnie z celami wymienionymi w art. 2. | Każde państwo członkowskie ustanawia „krajowy organ wykonawczy”, odpowiedzialny za organizację uczestnictwa tego państwa w Europejskim Roku i za koordynację działań na poziomie krajowym. Krajowy organ wykonawczy jest odpowiedzialny za określenie krajowego programu oraz priorytetów Europejskiego Roku
  priorytetów i programu Europejskiego Roku na szczeblu krajowym, a także za wybór poszczególnych działań, które zostaną zgłoszone do finansowania ze środków wspólnotowych. Strategia i priorytety krajowe
  Należy przy tym wykazać, że dokonano tego w  ścisłym porozumieniu ze szczeblem regionalnym i lokalnym. Krajowe priorytety i  strategia Europejskiego Roku są ustanawiane zgodnie z celami wymienionymi w art. 2. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Każde państwo członkowskie ustanawia „krajowy organ wykonawczy”, odpowiedzialny za organizację uczestnictwa tego państwa w Europejskim Roku i za koordynację działań na poziomie krajowym. Krajowy organ wykonawczy jest odpowiedzialny za określenie krajowego programu oraz priorytetów Europejskiego Roku, a także za wybór poszczególnych działań, które zostaną zgłoszone do finansowania ze środków wspólnotowych. Strategia i priorytety krajowe Europejskiego Roku są ustanawiane zgodnie z celami wymienionymi w art. 2.

Każde państwo członkowskie ustanawia „krajowy organ wykonawczy”, odpowiedzialny za organizację uczestnictwa tego państwa w Europejskim Roku i za koordynację działań na poziomie krajowym. Krajowy organ wykonawczy jest odpowiedzialny za określenie krajowego programu oraz priorytetów Europejskiego Roku
  priorytetów i programu Europejskiego Roku na szczeblu krajowym, a także za wybór poszczególnych działań, które zostaną zgłoszone do finansowania ze środków wspólnotowych. Strategia i priorytety krajowe
  Należy przy tym wykazać, że dokonano tego w  ścisłym porozumieniu ze szczeblem regionalnym i lokalnym. Krajowe priorytety i  strategia Europejskiego Roku są ustanawiane zgodnie z celami wymienionymi w art. 2.

Uzasadnienie

Ważne jest, by programy krajowe definiowały przede wszystkim priorytety krajowe w oparciu o specyficzny charakter ubóstwa w danym kraju; planowanie strategii powinno opierać się wyłącznie na dogłębnej wiedzy na temat tego problemu, gdyż walka z ubóstwem dotyczy wielu dziedzin i wymaga dobrze ukierunkowanych działań.

Poprawka 5

art. 13

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W ramach Europejskiego Roku Komisja może również współpracować z zainteresowanymi organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza z Radą Europy, Międzynarodową Organizacją Pracy i Organizacją Narodów Zjednoczonych. | W ramach Europejskiego Roku Komisja może również współpracować z zainteresowanymi organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza z Radą Europy, Międzynarodową Organizacją Pracy,
  i Organizacją Narodów Zjednoczonych, Światową Organizacją Zdrowia i Bankiem Światowym. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W ramach Europejskiego Roku Komisja może również współpracować z zainteresowanymi organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza z Radą Europy, Międzynarodową Organizacją Pracy i Organizacją Narodów Zjednoczonych.

W ramach Europejskiego Roku Komisja może również współpracować z zainteresowanymi organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza z Radą Europy, Międzynarodową Organizacją Pracy,
  i Organizacją Narodów Zjednoczonych, Światową Organizacją Zdrowia i Bankiem Światowym.

Uzasadnienie

Stan ubóstwa pociąga za sobą poważne i dalekosiężne konsekwencje, uniemożliwia pełną realizację potencjału, a także zagraża zdrowiu, rozwojowi osobistemu i ogólnej sytuacji psychologicznej i materialnej; doświadczenie WHO może się przyczynić do zwiększenia wiedzy i wymiany dobrych rozwiązań. Doświadczenie Banku Światowego jest również istotne, gdyż jego podejście w coraz większym stopniu opiera się na upodmiotowieniu.

Poprawka 6

Załącznik

I.   DZIAŁANIA O ZASIEGU WSPOLNOTOWYM

1.   Spotkania i wydarzenia

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Organizowanie spotkań i wydarzeń na poziomie Wspólnoty, mających podnieść poziom świadomości w kwestiach dotyczących Europejskiego Roku, ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz dostarczyć platformy do wymiany pomysłów. Zgromadzą one odpowiednie zainteresowane strony i zostaną zaplanowane razem z osobami, które doświadczają ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz reprezentującymi je organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, umożliwiając w ten sposób rozwiązanie codziennych problemów i kwestii niepodejmowanych przez polityków. | Organizowanie spotkań i wydarzeń na poziomie Wspólnoty, mających podnieść poziom świadomości obywateli krajów Unii w kwestiach dotyczących Europejskiego Roku Walki z  Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym
  , ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz dostarczyć platformy do wymiany
  sprzyjać wymianie pomysłów. Zgromadzą one odpowiednie zainteresowane strony i zostaną
  zaplanowane
  Zostaną
  one zorganizowane razem z  osobami, które doświadczają ubóstwa i  wykluczenia społecznego oraz przez reprezentujące je organizacje
  reprezentującymi je organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, umożliwiając w ten sposób rozwiązanie codziennych problemów
  i kwestii niepodejmowanych przez polityków. Celem jest u
  zyskanie aktywnego udziału podmiotów społecznych poprzez opracowanie działań i  rozwiązań polegających na upodmiotowieniu społecznym. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Organizowanie spotkań i wydarzeń na poziomie Wspólnoty, mających podnieść poziom świadomości w kwestiach dotyczących Europejskiego Roku, ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz dostarczyć platformy do wymiany pomysłów. Zgromadzą one odpowiednie zainteresowane strony i zostaną zaplanowane razem z osobami, które doświadczają ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz reprezentującymi je organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, umożliwiając w ten sposób rozwiązanie codziennych problemów i kwestii niepodejmowanych przez polityków.

Organizowanie spotkań i wydarzeń na poziomie Wspólnoty, mających podnieść poziom świadomości obywateli krajów Unii w kwestiach dotyczących Europejskiego Roku Walki z  Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym
  , ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz dostarczyć platformy do wymiany
  sprzyjać wymianie pomysłów. Zgromadzą one odpowiednie zainteresowane strony i zostaną
  zaplanowane
  Zostaną
  one zorganizowane razem z  osobami, które doświadczają ubóstwa i  wykluczenia społecznego oraz przez reprezentujące je organizacje
  reprezentującymi je organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, umożliwiając w ten sposób rozwiązanie codziennych problemów
  i kwestii niepodejmowanych przez polityków. Celem jest u
  zyskanie aktywnego udziału podmiotów społecznych poprzez opracowanie działań i  rozwiązań polegających na upodmiotowieniu społecznym.

Uzasadnienie

Walka z ubóstwem powinna dotyczyć obywateli państw członkowskich, tak by rozwinąć i zwiększyć ich odpowiedzialność. Celem Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym jest stworzenie warunków ograniczających proces odtwarzania nierówności społecznych; działania i rozwiązania powinny się opierać na upodmiotowieniu społecznym.

Poprawka 7

Załącznik

2.   Kampanie informacyjne i promocyjne obejmujące:

akapit 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Kampania informacyjna na skalę wspólnotową zrealizowana na poziomie krajowym, oparta zarówno na tradycyjnych jak i nowych kanałach komunikacji i nowych technologiach; | Kampania informacyjna na skalę wspólnotową zrealizowana na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym, oparta zarówno na tradycyjnych jak i nowych kanałach komunikacji i nowych technologiach, ukierunkowana na większe rozpowszechnienie informacji i wzbudzenie zainteresowania społecznego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Kampania informacyjna na skalę wspólnotową zrealizowana na poziomie krajowym, oparta zarówno na tradycyjnych jak i nowych kanałach komunikacji i nowych technologiach;

Kampania informacyjna na skalę wspólnotową zrealizowana na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym, oparta zarówno na tradycyjnych jak i nowych kanałach komunikacji i nowych technologiach, ukierunkowana na większe rozpowszechnienie informacji i wzbudzenie zainteresowania społecznego.

Uzasadnienie

Lokalny szczebel działania jest istotny, gdyż władze lokalne i regionalne mają do odegrania szczególną rolę w uznawaniu i promowaniu warunków rzeczywistego dostępu do usług socjalnych, gospodarczych i kulturalnych dla osób dotkniętych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym. Władze lokalne, regionalne i krajowe ponoszą zasadniczą odpowiedzialność za opracowanie, finansowanie i prowadzenie polityki mającej na celu zagwarantowanie integracji osób wykluczonych.

Za pomocą kampanii informacyjnych będzie można dotrzeć do największej liczby obywateli, opierając się na udziale wszystkich szczebli organów publicznych i posługując się językiem komunikacji adresowanym do konkretnych odbiorców.

Poprawka 8

Załącznik

2.   Kampanie informacyjne i promocyjne obejmujące:

akapit 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Utworzenie narzędzi komunikacji i nośników dostępnych w całej Wspólnocie w celu wzbudzenia zainteresowania publiczności; | Utworzenie narzędzi komunikacji i nośników dostępnych w całej Wspólnocie w celu wzbudzenia zainteresowania publiczności; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Utworzenie narzędzi komunikacji i nośników dostępnych w całej Wspólnocie w celu wzbudzenia zainteresowania publiczności;

Utworzenie narzędzi komunikacji i nośników dostępnych w całej Wspólnocie w celu wzbudzenia zainteresowania publiczności;

Uzasadnienie

Tekst jest zawarty w 3 akapicie.

Poprawka 9

Załącznik

2.   Kampanie informacyjne i promocyjne obejmujące:

akapit 5

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Odpowiednie środki i inicjatywy mające na celu rozpowszechnienie wyników i przedstawienie programów wspólnotowych, działań i inicjatyw przyczyniających się do osiągnięcia celów Europejskiego Roku; | Odpowiednie środki i inicjatywy mające na celu rozpowszechnienie wyników i przedstawienie programów wspólnotowych,
  i rozpowszechnienie działań i inicjatyw wspólnotowych oraz ich wyników przyczyniających się do osiągnięcia celów Europejskiego Roku; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Odpowiednie środki i inicjatywy mające na celu rozpowszechnienie wyników i przedstawienie programów wspólnotowych, działań i inicjatyw przyczyniających się do osiągnięcia celów Europejskiego Roku;

Odpowiednie środki i inicjatywy mające na celu rozpowszechnienie wyników i przedstawienie programów wspólnotowych,
  i rozpowszechnienie działań i inicjatyw wspólnotowych oraz ich wyników przyczyniających się do osiągnięcia celów Europejskiego Roku;

Uzasadnienie

Wynika z tekstu.

Poprawka 10

Załącznik

2.   Kampanie informacyjne i promocyjne obejmujące poniższe aspekty

akapit 6

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Odpowiednie inicjatywy placówek oświatowych rozpowszechniające informacje o Europejskim Roku; | Odpowiednie inicjatywy placówek oświatowych podnoszące świadomość młodych pokoleń i rozpowszechniające zasady walki z ubóstwem
  r
  ozpowszechniające
  informacje o Europejskim Roku; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Odpowiednie inicjatywy placówek oświatowych rozpowszechniające informacje o Europejskim Roku;

Odpowiednie inicjatywy placówek oświatowych podnoszące świadomość młodych pokoleń i rozpowszechniające zasady walki z ubóstwem
  r
  ozpowszechniające
  informacje o Europejskim Roku;

Uzasadnienie

Do podziału odpowiedzialności przyczyniają się działania zmierzające do zwiększenia udziału wszystkich przedstawicieli społeczeństwa, a szczególnie młodych pokoleń, tak by wzmocnić zastosowanie traktatu lizbońskiego, który w art. 149 mówi o „zachęcaniu młodzieży do uczestnictwa w demokratycznym życiu Europy”.

Poprawka 11

Załącznik

3.   Inne działania

akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Sondaże i badania na skalę wspólnotową, mające ocenić przygotowania, skuteczność, wpływ oraz długoterminowe monitorowanie Europejskiego Roku oraz zdać z nich sprawozdanie. Celem ułatwienia nowego konsensusu wokół rozwiązań politycznych, jeden z takich sondaży obejmie również serię pytań mających umożliwić sondaż wśród opinii publicznej na temat polityki zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz walki z nimi, łącznie z systemami ochrony socjalnej i ewentualnej roli Unii w walce z ubóstwem i wykluczeniem. Będzie on przeprowadzony w 2009 r., tak aby jego wyniki mogły zostać przedstawione na konferencji inaugurującej Europejski Rok; | Sondaże i badania na skalę wspólnotową, mające ocenić przygotowania, skuteczność, wpływ oraz długoterminowe monitorowanie Europejskiego Roku oraz zdać z nich sprawozdanie. Celem ułatwienia nowego
  zwiększenia konsensusu wokół rozwiązań politycznych, jeden z takich sondaży obejmie również serię pytań mających umożliwić sondaż wśród opinii publicznej na temat polityki zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz walki z nimi, łącznie z systemami ochrony socjalnej i ewentualnej roli, jaką Unia zobowiązuje się odgrywać
  Unii w walce z ubóstwem i wykluczeniem. Będzie on przeprowadzony w 2009 r., tak aby jego wyniki mogły zostać przedstawione na konferencji inaugurującej Europejski Rok; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Sondaże i badania na skalę wspólnotową, mające ocenić przygotowania, skuteczność, wpływ oraz długoterminowe monitorowanie Europejskiego Roku oraz zdać z nich sprawozdanie. Celem ułatwienia nowego konsensusu wokół rozwiązań politycznych, jeden z takich sondaży obejmie również serię pytań mających umożliwić sondaż wśród opinii publicznej na temat polityki zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz walki z nimi, łącznie z systemami ochrony socjalnej i ewentualnej roli Unii w walce z ubóstwem i wykluczeniem. Będzie on przeprowadzony w 2009 r., tak aby jego wyniki mogły zostać przedstawione na konferencji inaugurującej Europejski Rok;

Sondaże i badania na skalę wspólnotową, mające ocenić przygotowania, skuteczność, wpływ oraz długoterminowe monitorowanie Europejskiego Roku oraz zdać z nich sprawozdanie. Celem ułatwienia nowego
  zwiększenia konsensusu wokół rozwiązań politycznych, jeden z takich sondaży obejmie również serię pytań mających umożliwić sondaż wśród opinii publicznej na temat polityki zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz walki z nimi, łącznie z systemami ochrony socjalnej i ewentualnej roli, jaką Unia zobowiązuje się odgrywać
  Unii w walce z ubóstwem i wykluczeniem. Będzie on przeprowadzony w 2009 r., tak aby jego wyniki mogły zostać przedstawione na konferencji inaugurującej Europejski Rok;

Uzasadnienie

Należy wyraźnie i zdecydowanie przypomnieć zaangażowanie Unii na rzecz działań mających na celu aktywną zmianę postaw europejskich obywateli wobec ubóstwa i wykluczenia społecznego.

Poprawka 12

Załącznik

3.   Inne działania

akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Współpraca z sektorem prywatnym, z firmami nadającymi programy i innymi mediami jako partnerami upowszechniającymi informacje o Europejskim Roku oraz działania mające na celu długoterminowy dialog na tematy społeczne; | Współpraca z sektorem prywatnym, z firmami nadającymi programy i innymi mediami jako partnerami upowszechniającymi informacje o Europejskim Roku oraz działania mające na celu rozwinięcie długoterminowego dialogu
  dłu
  goterminowy dialog na tematy społeczne; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Współpraca z sektorem prywatnym, z firmami nadającymi programy i innymi mediami jako partnerami upowszechniającymi informacje o Europejskim Roku oraz działania mające na celu długoterminowy dialog na tematy społeczne;

Współpraca z sektorem prywatnym, z firmami nadającymi programy i innymi mediami jako partnerami upowszechniającymi informacje o Europejskim Roku oraz działania mające na celu rozwinięcie długoterminowego dialogu
  dłu
  goterminowy dialog na tematy społeczne;

Uzasadnienie

Wynika z tekstu.

Poprawka 13

Załącznik

II.   WSPÓŁFINANSOWANIE DZIAŁAŃ NA POZIOMIE KRAJOWYM

pkt 7 lit. f)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Możliwości szkoleń dla urzędników, partnerów społecznych, mediów, przedstawicieli organizacji pozarządowych i innych podmiotów, aby zwiększyć ich wiedzę o zjawisku ubóstwa i wykluczenia społecznego, o europejskich i krajowych politykach integracji społecznej, różnych dostępnych narzędziach politycznych oraz, aby poprawić ich zdolność do radzenia sobie z kwestiami związanymi z ubóstwem i zachęcić ich do odgrywania aktywnej roli w walce z ubóstwem i wykluczeniem społecznym; | Możliwości szkoleń
  Szkolenia dla urzędników instytucji lokalnych, regionalnych i krajowych, partnerów społecznych, mediów, przedstawicieli organizacji pozarządowych i innych podmiotów, aby zwiększyć ich wiedzę o zjawisku ubóstwa i wykluczenia społecznego, o europejskich i krajowych politykach integracji społecznej, różnych dostępnych narzędziach politycznych oraz, aby poprawić ich zdolność do radzenia sobie z kwestiami związanymi z ubóstwem i zachęcić ich do odgrywania aktywnej roli w walce z ubóstwem i wykluczeniem społecznym; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Możliwości szkoleń dla urzędników, partnerów społecznych, mediów, przedstawicieli organizacji pozarządowych i innych podmiotów, aby zwiększyć ich wiedzę o zjawisku ubóstwa i wykluczenia społecznego, o europejskich i krajowych politykach integracji społecznej, różnych dostępnych narzędziach politycznych oraz, aby poprawić ich zdolność do radzenia sobie z kwestiami związanymi z ubóstwem i zachęcić ich do odgrywania aktywnej roli w walce z ubóstwem i wykluczeniem społecznym;

Możliwości szkoleń
  Szkolenia dla urzędników instytucji lokalnych, regionalnych i krajowych, partnerów społecznych, mediów, przedstawicieli organizacji pozarządowych i innych podmiotów, aby zwiększyć ich wiedzę o zjawisku ubóstwa i wykluczenia społecznego, o europejskich i krajowych politykach integracji społecznej, różnych dostępnych narzędziach politycznych oraz, aby poprawić ich zdolność do radzenia sobie z kwestiami związanymi z ubóstwem i zachęcić ich do odgrywania aktywnej roli w walce z ubóstwem i wykluczeniem społecznym;

Uzasadnienie

Władze lokalne, regionalne i krajowe ponoszą zasadniczą odpowiedzialność za opracowanie, finansowanie i prowadzenie polityki mającej na celu zagwarantowanie integracji osób wykluczonych, a zatem duże znaczenie ma przygotowanie urzędników do wykonywania tych zadań.

Poprawka 14

Załącznik

V.   PRIORYTETY DZIAŁAŃ EUROPEJSKIEGO ROKU

ust. 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zgodnie z analizą przeprowadzoną we wspólnym sprawozdaniu na temat ochrony socjalnej i integracji społecznej oraz z ustalonymi w nim priorytetami, Europejski Rok powinien skupić się na następujących tematach:






  — | ubóstwo dzieci i międzypokoleniowe przekazywanie ubóstwa; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zgodnie z analizą przeprowadzoną we wspólnym sprawozdaniu na temat ochrony socjalnej i integracji społecznej oraz z ustalonymi w nim priorytetami, Europejski Rok powinien skupić się na następujących tematach:

—

ubóstwo dzieci i międzypokoleniowe przekazywanie ubóstwa;

| — | rynek pracy sprzyjający integracji; |
| --- | --- |

—

rynek pracy sprzyjający integracji;

| — | problem nierówności w kształceniu i szkoleniu oraz szkolenia z zakresu umiejętności informatycznych; |
| --- | --- |

—

problem nierówności w kształceniu i szkoleniu oraz szkolenia z zakresu umiejętności informatycznych;

| — | ubóstwo i wymiar płci; |
| --- | --- |

—

ubóstwo i wymiar płci;

| — | dostęp do podstawowych usług, w tym do przyzwoitych warunków mieszkaniowych; |
| --- | --- |

—

dostęp do podstawowych usług, w tym do przyzwoitych warunków mieszkaniowych;

| — | zapobieganie dyskryminacji i propagowanie integracji imigrantów oraz integracja społeczna i integracja na rynku pracy mniejszości etnicznych; |
| --- | --- |

—

zapobieganie dyskryminacji i propagowanie integracji imigrantów oraz integracja społeczna i integracja na rynku pracy mniejszości etnicznych;

| — | odpowiedź na potrzeby osób niepełnosprawnych i innych grup słabszych społecznie. |
| --- | --- |

—

odpowiedź na potrzeby osób niepełnosprawnych i innych grup słabszych społecznie.

Zgodnie z analizą przeprowadzoną we wspólnym sprawozdaniu na temat ochrony socjalnej i integracji społecznej oraz z ustalonymi w nim priorytetami, Europejski Rok powinien skupić się na następujących tematach:

| — | ubóstwo dzieci i międzypokoleniowe przekazywanie ubóstwa; |
| --- | --- |

—

ubóstwo dzieci i międzypokoleniowe przekazywanie ubóstwa;

| — | osoby starsze; |
| --- | --- |

—

osoby starsze;

| — | zintegrowane i aktywne podejście do integracji; |
| --- | --- |

—

zintegrowane i aktywne podejście do integracji;

| — | rynek pracy sprzyjający integracji; |
| --- | --- |

—

rynek pracy sprzyjający integracji;

| — | problem nierówności w kształceniu i szkoleniu oraz szkolenia z zakresu umiejętności informatycznych; |
| --- | --- |

—

problem nierówności w kształceniu i szkoleniu oraz szkolenia z zakresu umiejętności informatycznych;

| — | ubóstwo i wymiar płci; |
| --- | --- |

—

ubóstwo i wymiar płci;

| — | dostęp do podstawowych usług, w tym do przyzwoitych warunków mieszkaniowych; |
| --- | --- |

—

dostęp do podstawowych usług, w tym do przyzwoitych warunków mieszkaniowych;

| — | zapobieganie dyskryminacji i propagowanie integracji imigrantów oraz integracja społeczna i integracja na rynku pracy mniejszości etnicznych i religijnych
  oraz uchodźców; |
| --- | --- |

—

zapobieganie dyskryminacji i propagowanie integracji imigrantów oraz integracja społeczna i integracja na rynku pracy mniejszości etnicznych i religijnych
  oraz uchodźców;

| — | odpowiedź na potrzeby osób niepełnosprawnych i innych grup słabszych społecznie. |
| --- | --- |

—

odpowiedź na potrzeby osób niepełnosprawnych i innych grup słabszych społecznie.

Uzasadnienie

Ubóstwo dotyka szczególnie osób starszych, uchodźców i mniejszości religijnych. Dla zapewnienia równych możliwości udziału w życiu politycznym i społecznym istotne jest promowanie działań integracyjnych uwzględniających te zagadnienia.

Poprawka 15

Załącznik

5.   OPIS I CELE

5.3.   Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Europejski Rok powinien stymulować dyskusję i tworzyć rozwiązania, aby zagwarantować znaczące uczestnictwo w społeczeństwie osób doświadczających ubóstwa i wykluczenia społecznego, wzmocnienie organizacji, w których uczestniczą oraz stworzenia silnych ram gwarantujących ich zaangażowanie w działania, które w zdecydowany sposób przyczyniłyby się do wyeliminowania problemu ubóstwa. Europejski Rok zapewni większe oddziaływanie otwartej metody koordynacji w terenie. | Europejski Rok powinien stymulować dyskusję i tworzyć rozwiązania, aby zagwarantować integrację i znaczące uczestnictwo w społeczeństwie osób doświadczających ubóstwa i wykluczenia społecznego, wzmocnienie organizacji, w których uczestniczą oraz stworzenia
  stworzenie warunków sprzyjających skutecznym działaniom na rzecz upodmiotowienia
  silnych ram gwarantujących ich zaangażowanie w działania, które w zdecydowany sposób przyczyniłyby się do wyeliminowania problemu ubóstwa. Europejski Rok zapewni większe oddziaływanie otwartej metody koordynacji w terenie. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Europejski Rok powinien stymulować dyskusję i tworzyć rozwiązania, aby zagwarantować znaczące uczestnictwo w społeczeństwie osób doświadczających ubóstwa i wykluczenia społecznego, wzmocnienie organizacji, w których uczestniczą oraz stworzenia silnych ram gwarantujących ich zaangażowanie w działania, które w zdecydowany sposób przyczyniłyby się do wyeliminowania problemu ubóstwa. Europejski Rok zapewni większe oddziaływanie otwartej metody koordynacji w terenie.

Europejski Rok powinien stymulować dyskusję i tworzyć rozwiązania, aby zagwarantować integrację i znaczące uczestnictwo w społeczeństwie osób doświadczających ubóstwa i wykluczenia społecznego, wzmocnienie organizacji, w których uczestniczą oraz stworzenia
  stworzenie warunków sprzyjających skutecznym działaniom na rzecz upodmiotowienia
  silnych ram gwarantujących ich zaangażowanie w działania, które w zdecydowany sposób przyczyniłyby się do wyeliminowania problemu ubóstwa. Europejski Rok zapewni większe oddziaływanie otwartej metody koordynacji w terenie.

Uzasadnienie

Wynika z tekstu.

Bruksela, 18 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/15 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/15

---

Opinia Komitetu Regionów „Europejskie ugrupowanie współpracy terytorialnej: nowy impuls dla współpracy terytorialnej w Europie”

(2008/C 257/03)

KOMITET REGIONÓW

| — | podkreśla konieczność szybkiego i spójnego wprowadzenia w życie rozporządzenia na całym terytorium Unii zgodnie z europejskim duchem tego nowego instrumentu; |
| --- | --- |

—

podkreśla konieczność szybkiego i spójnego wprowadzenia w życie rozporządzenia na całym terytorium Unii zgodnie z europejskim duchem tego nowego instrumentu;

| — | podkreśla, że EUWT poprzez nadanie wspólnotowego charakteru prawnego zróżnicowanym formom współpracy terytorialnej między podmiotami instytucjonalnymi na różnych szczeblach należącymi do dwóch lub większej liczby państw członkowskich może zapoczątkować proces horyzontalnej integracji europejskiej zgodnie z zasadami pomocniczości i zbliżenia do obywateli; |
| --- | --- |

—

podkreśla, że EUWT poprzez nadanie wspólnotowego charakteru prawnego zróżnicowanym formom współpracy terytorialnej między podmiotami instytucjonalnymi na różnych szczeblach należącymi do dwóch lub większej liczby państw członkowskich może zapoczątkować proces horyzontalnej integracji europejskiej zgodnie z zasadami pomocniczości i zbliżenia do obywateli;

| — | podkreśla, że możliwość włączenia w jedną strukturę współpracy różnych szczebli instytucjonalnych otwiera drogę dla nowych form wieloszczeblowego sprawowania rządów, umożliwiając europejskim władzom lokalnym i regionalnym przyjęcie roli stymulującej opracowywanie i wdrażanie kierunków polityki unijnej oraz przyczyniając się do bardziej otwartego, partycypacyjnego, demokratycznego, odpowiedzialnego i przejrzystego sprawowania rządów w Europie; |
| --- | --- |

—

podkreśla, że możliwość włączenia w jedną strukturę współpracy różnych szczebli instytucjonalnych otwiera drogę dla nowych form wieloszczeblowego sprawowania rządów, umożliwiając europejskim władzom lokalnym i regionalnym przyjęcie roli stymulującej opracowywanie i wdrażanie kierunków polityki unijnej oraz przyczyniając się do bardziej otwartego, partycypacyjnego, demokratycznego, odpowiedzialnego i przejrzystego sprawowania rządów w Europie;

| — | potwierdza zamiar pełnienia kluczowej roli w zakresie informowania i promowania instrumentu EUWT poprzez mobilizację sił politycznych, inicjatywy z zakresu komunikacji, tworzenie sieci wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań oraz działalność badawczą; |
| --- | --- |

—

potwierdza zamiar pełnienia kluczowej roli w zakresie informowania i promowania instrumentu EUWT poprzez mobilizację sił politycznych, inicjatywy z zakresu komunikacji, tworzenie sieci wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań oraz działalność badawczą;

| — | apeluje do Komisji Europejskiej o zainicjowanie refleksji strategicznej na temat EUWT w przyszłej zielonej księdze w sprawie europejskiej spójności terytorialnej. |
| --- | --- |

—

apeluje do Komisji Europejskiej o zainicjowanie refleksji strategicznej na temat EUWT w przyszłej zielonej księdze w sprawie europejskiej spójności terytorialnej.

| Sprawozdawca | : | Mercedes BRESSO (PSE/IT), Przewodnicząca regionu Piemont |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Mercedes BRESSO (PSE/IT), Przewodnicząca regionu Piemont

KOMITET REGIONÓW

Wyzwania stojące przed kontynentem i potrzeba integracji europejskiej

| 1. | Wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia rozporządzenia w sprawie Europejskiego Ugrupowania Współpracy Terytorialnej (EUWT); stanowi ono skuteczną odpowiedź na istotną potrzebę pogłębienia procesu integracji europejskiej przy poszanowaniu różnorodności regionalnej poprzez dostosowanie obecnych modeli sprawowania rządów do wyzwań, jakim musi stawić czoło Unia Europejska. |
| --- | --- |

1.

Wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia rozporządzenia w sprawie Europejskiego Ugrupowania Współpracy Terytorialnej (EUWT); stanowi ono skuteczną odpowiedź na istotną potrzebę pogłębienia procesu integracji europejskiej przy poszanowaniu różnorodności regionalnej poprzez dostosowanie obecnych modeli sprawowania rządów do wyzwań, jakim musi stawić czoło Unia Europejska.

| 2. | Przyjmuje do wiadomości, że Unia Europejska stoi wobec zmian o zasadniczym znaczeniu dla swojej przyszłości: wystarczy wspomnieć o nowym traktacie lizbońskim, podpisanym 13 grudnia 2007 r., o ostatnim rozszerzeniu strefy Schengen na dziewięć nowych państw, o przyjęciu euro przez Cypr i Maltę na początku 2008 r. i o przeprowadzanym obecnie przeglądzie budżetu. |
| --- | --- |

2.

Przyjmuje do wiadomości, że Unia Europejska stoi wobec zmian o zasadniczym znaczeniu dla swojej przyszłości: wystarczy wspomnieć o nowym traktacie lizbońskim, podpisanym 13 grudnia 2007 r., o ostatnim rozszerzeniu strefy Schengen na dziewięć nowych państw, o przyjęciu euro przez Cypr i Maltę na początku 2008 r. i o przeprowadzanym obecnie przeglądzie budżetu.

| 3. | Zasadniczo wyraża zadowolenie z faktu, że nowy traktat lizboński wprowadza w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej do celów Unii również spójność terytorialną i stwierdza, że szczególną uwagę należy poświęcić regionom transgranicznym. Chodzi o wyraźne uznanie, że przy opracowywaniu polityki Unii należy wspierać harmonijny i równomierny rozwój policentrycznego terytorium Europy; wzywa Komisję do opracowania propozycji, jakie środki i działania na szczeblu europejskim mógłby ten cel w przyszłości obejmować. |
| --- | --- |

3.

Zasadniczo wyraża zadowolenie z faktu, że nowy traktat lizboński wprowadza w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej do celów Unii również spójność terytorialną i stwierdza, że szczególną uwagę należy poświęcić regionom transgranicznym. Chodzi o wyraźne uznanie, że przy opracowywaniu polityki Unii należy wspierać harmonijny i równomierny rozwój policentrycznego terytorium Europy; wzywa Komisję do opracowania propozycji, jakie środki i działania na szczeblu europejskim mógłby ten cel w przyszłości obejmować.

| 4. | Przyznaje, że przyszłość Unii Europejskiej i jej terytoriów zależy od wzmocnionej synergii między polityką spójności i strategiami wspierania konkurencyjności, a także od działań sektorowych pozwalających — głównie regionom w trudniejszej sytuacji — stawić czoła wyzwaniom globalizacji, zgodnie z podejściem transgranicznym, transnarodowym i międzyregionalnym. Zauważa, że transgraniczna, ponadnarodowa i międzyregionalna współpraca już przyniosła i nadal przynosi wartość dodaną w wymiarze europejskim, politycznym, instytucjonalnym, gospodarczym i społeczno-kulturowym. |
| --- | --- |

4.

Przyznaje, że przyszłość Unii Europejskiej i jej terytoriów zależy od wzmocnionej synergii między polityką spójności i strategiami wspierania konkurencyjności, a także od działań sektorowych pozwalających — głównie regionom w trudniejszej sytuacji — stawić czoła wyzwaniom globalizacji, zgodnie z podejściem transgranicznym, transnarodowym i międzyregionalnym. Zauważa, że transgraniczna, ponadnarodowa i międzyregionalna współpraca już przyniosła i nadal przynosi wartość dodaną w wymiarze europejskim, politycznym, instytucjonalnym, gospodarczym i społeczno-kulturowym.

| 5. | Przypomina, że spójność terytorialna znajduje się w samym centrum agendy terytorialnej Unii Europejskiej. Agenda wskazuje na potrzebę bardziej wyrazistej roli wymiaru terytorialnego w przyszłej europejskiej polityce spójności i w innych obszarach przyszłej polityki wspólnotowej. |
| --- | --- |

5.

Przypomina, że spójność terytorialna znajduje się w samym centrum agendy terytorialnej Unii Europejskiej. Agenda wskazuje na potrzebę bardziej wyrazistej roli wymiaru terytorialnego w przyszłej europejskiej polityce spójności i w innych obszarach przyszłej polityki wspólnotowej.

| 6. | Uważa, że spójność terytorialna stanowi zasadniczy element potrzebny do osiągnięcia celów wzrostu gospodarczego i solidarności oraz urzeczywistnienia społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności, której celem jest pełne zatrudnienie, postęp społeczny i rozwój zrównoważony. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że spójność terytorialna stanowi zasadniczy element potrzebny do osiągnięcia celów wzrostu gospodarczego i solidarności oraz urzeczywistnienia społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności, której celem jest pełne zatrudnienie, postęp społeczny i rozwój zrównoważony.

| 7. | Stwierdza, że jednocześnie spójność terytorialna może wzmocnić konkurencyjność oraz zrównoważony rozwój regionów Europy zgodnie z celami nowej strategii lizbońskiej zaktualizowanej przez państwa członkowskie w 2008 r. |
| --- | --- |

7.

Stwierdza, że jednocześnie spójność terytorialna może wzmocnić konkurencyjność oraz zrównoważony rozwój regionów Europy zgodnie z celami nowej strategii lizbońskiej zaktualizowanej przez państwa członkowskie w 2008 r.

| 8. | Sądzi, że współpraca terytorialna, a zwłaszcza współpraca transgraniczna, stanowi kluczowy element integracji europejskiej i priorytet polityczny UE i przypomina szczególne znaczenie współpracy terytorialnej w wypadku regionów najbardziej oddalonych, wysp i regionów górskich. |
| --- | --- |

8.

Sądzi, że współpraca terytorialna, a zwłaszcza współpraca transgraniczna, stanowi kluczowy element integracji europejskiej i priorytet polityczny UE i przypomina szczególne znaczenie współpracy terytorialnej w wypadku regionów najbardziej oddalonych, wysp i regionów górskich.

| 9. | Apeluje do Komisji Europejskiej o zainicjowanie refleksji strategicznej na temat EUWT w przyszłej zielonej księdze w sprawie europejskiej spójności terytorialnej. |
| --- | --- |

9.

Apeluje do Komisji Europejskiej o zainicjowanie refleksji strategicznej na temat EUWT w przyszłej zielonej księdze w sprawie europejskiej spójności terytorialnej.

Polityczna i strategiczna wartość EUWT

| 10. | Popiera współpracę terytorialną jako podstawowe narzędzie polityki spójności służące rozwiązywaniu kwestii o silnym wymiarze terytorialnym w sektorach o kluczowym znaczeniu z punktu widzenia gospodarczego, społecznego, kulturalnego i środowiskowego. |
| --- | --- |

10.

Popiera współpracę terytorialną jako podstawowe narzędzie polityki spójności służące rozwiązywaniu kwestii o silnym wymiarze terytorialnym w sektorach o kluczowym znaczeniu z punktu widzenia gospodarczego, społecznego, kulturalnego i środowiskowego.

| 11. | Podkreśla, że współpraca terytorialna stanowi właściwą odpowiedź na potrzebę bardziej równomiernej — pod względem geograficznym — dystrybucji funduszy przewidzianych na okres programowania 2007-2013. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla, że współpraca terytorialna stanowi właściwą odpowiedź na potrzebę bardziej równomiernej — pod względem geograficznym — dystrybucji funduszy przewidzianych na okres programowania 2007-2013.

| 12. | Wyraża zadowolenie z faktu, że okres programowania 2007-2013 przewiduje znaczne wzmocnienie współpracy terytorialnej w polityce spójności poprzez:






  — | włączenie inicjatywy wspólnotowej INTERREG, która staje się celem politycznym, w pełnym tego słowa znaczeniu (cel 3), europejskiej polityki spójności; |
| --- | --- | --- |

12.

Wyraża zadowolenie z faktu, że okres programowania 2007-2013 przewiduje znaczne wzmocnienie współpracy terytorialnej w polityce spójności poprzez:

—

włączenie inicjatywy wspólnotowej INTERREG, która staje się celem politycznym, w pełnym tego słowa znaczeniu (cel 3), europejskiej polityki spójności;

| — | zdecydowane ukierunkowanie inicjatyw współpracy terytorialnej na osiągnięcie celów lizbońskich i goteborskich; |
| --- | --- |

—

zdecydowane ukierunkowanie inicjatyw współpracy terytorialnej na osiągnięcie celów lizbońskich i goteborskich;

| — | umocnienie współpracy terytorialnej i jej powiązanie z innymi obszarami polityki UE w ramach inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”; |
| --- | --- |

—

umocnienie współpracy terytorialnej i jej powiązanie z innymi obszarami polityki UE w ramach inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”;

| — | ugruntowanie struktur współpracy, mechanizmów operacyjnych i procesów kapitalizacji, również poprzez programy łączenia w sieci 27 państw członkowskich (URBACT, INTERACT, ESPON). |
| --- | --- |

—

ugruntowanie struktur współpracy, mechanizmów operacyjnych i procesów kapitalizacji, również poprzez programy łączenia w sieci 27 państw członkowskich (URBACT, INTERACT, ESPON).

| 13. | Uważa, że rozporządzenie (WE) nr 1082/2006 w sprawie Europejskiego Ugrupowania Współpracy Terytorialnej (EUWT) stanowi ważne narzędzie prawne wzmacniania współpracy między samorządami terytorialnymi w Europie przy pomocy jednolitych przepisów wspólnotowych stosowanych bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

13.

Uważa, że rozporządzenie (WE) nr 1082/2006 w sprawie Europejskiego Ugrupowania Współpracy Terytorialnej (EUWT) stanowi ważne narzędzie prawne wzmacniania współpracy między samorządami terytorialnymi w Europie przy pomocy jednolitych przepisów wspólnotowych stosowanych bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich.

| 14. | Uważa, że oczekiwany potencjał tego instrumentu wzrasta także dzięki bezpośredniemu oparciu go na wspólnotowym dorobku prawnym, co nadaje mu szczególne znaczenie, ułatwia włączenie do systemu prawnego oraz zwiększa jego zakres i dynamikę w porównaniu z klasycznymi instrumentami współpracy. |
| --- | --- |

14.

Uważa, że oczekiwany potencjał tego instrumentu wzrasta także dzięki bezpośredniemu oparciu go na wspólnotowym dorobku prawnym, co nadaje mu szczególne znaczenie, ułatwia włączenie do systemu prawnego oraz zwiększa jego zakres i dynamikę w porównaniu z klasycznymi instrumentami współpracy.

| 15. | Zwraca uwagę, że poprzednie ramy prawne, do których zniesienia rozporządzenie zresztą nie zmierza, często powodowały sytuację niepewności. |
| --- | --- |

15.

Zwraca uwagę, że poprzednie ramy prawne, do których zniesienia rozporządzenie zresztą nie zmierza, często powodowały sytuację niepewności.

| 16. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w rozporządzeniu w sprawie EUWT uwzględniono dużą część zmian, jakie dzięki dorobkowi Rady Europy wprowadzono w zakresie współpracy terytorialnej. W istocie to w Radzie Europy, wraz z Europejską konwencją ramową o współpracy transgranicznej między wspólnotami i władzami terytorialnymi z 1980 r. i jej protokołami dodatkowymi z 1995 r. i 1998 r., po raz pierwszy uznano prawo samorządów terytorialnych do współpracy transgranicznej. |
| --- | --- |

16.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w rozporządzeniu w sprawie EUWT uwzględniono dużą część zmian, jakie dzięki dorobkowi Rady Europy wprowadzono w zakresie współpracy terytorialnej. W istocie to w Radzie Europy, wraz z Europejską konwencją ramową o współpracy transgranicznej między wspólnotami i władzami terytorialnymi z 1980 r. i jej protokołami dodatkowymi z 1995 r. i 1998 r., po raz pierwszy uznano prawo samorządów terytorialnych do współpracy transgranicznej.

| 17. | Zwraca uwagę, że EUWT stanowi narzędzie tworzące strukturę współpracy europejskiej, która ma umożliwić podejmowanie i rozwiązywanie tradycyjnych problemów prawno-administracyjnych związanych z realizacją programów i projektów transgranicznych, transnarodowych i międzyregionalnych oraz zarządzaniem nimi, jak również ogólnie współpracą terytorialną. |
| --- | --- |

17.

Zwraca uwagę, że EUWT stanowi narzędzie tworzące strukturę współpracy europejskiej, która ma umożliwić podejmowanie i rozwiązywanie tradycyjnych problemów prawno-administracyjnych związanych z realizacją programów i projektów transgranicznych, transnarodowych i międzyregionalnych oraz zarządzaniem nimi, jak również ogólnie współpracą terytorialną.

| 18. | Podkreśla, że EUWT przyczynia się do większej stabilności i pewności inicjatyw współpracy terytorialnej dzięki tworzeniu grup współpracy posiadających osobowość prawną, jak również środki niezbędne do realizacji projektów i działań przy współudziale finansowym Wspólnoty lub bez niego. |
| --- | --- |

18.

Podkreśla, że EUWT przyczynia się do większej stabilności i pewności inicjatyw współpracy terytorialnej dzięki tworzeniu grup współpracy posiadających osobowość prawną, jak również środki niezbędne do realizacji projektów i działań przy współudziale finansowym Wspólnoty lub bez niego.

| 19. | Powtarza, że EUWT może stanowić skuteczną platformę koordynacji i wdrażania polityki europejskiej, krajowej i regionalnej w wielu kluczowych obszarach, jak infrastruktura, konkurencyjność przedsiębiorstw, badania i innowacje, szkolenie, ochrona środowiska, zapobieganie zagrożeniom, sieci energetyczne i transportowe, zdrowie i opieka społeczna, zrównoważony i policentryczny rozwój miast. |
| --- | --- |

19.

Powtarza, że EUWT może stanowić skuteczną platformę koordynacji i wdrażania polityki europejskiej, krajowej i regionalnej w wielu kluczowych obszarach, jak infrastruktura, konkurencyjność przedsiębiorstw, badania i innowacje, szkolenie, ochrona środowiska, zapobieganie zagrożeniom, sieci energetyczne i transportowe, zdrowie i opieka społeczna, zrównoważony i policentryczny rozwój miast.

| 20. | Przypomina, że europejskie programy takie jak INTERREG spowodowały stworzenie licznych struktur, porozumień i umów mających na celu urzeczywistnienie form współpracy transgranicznej i międzyregionalnej między samorządami terytorialnymi w sprawach leżących w ich wspólnym interesie. |
| --- | --- |

20.

Przypomina, że europejskie programy takie jak INTERREG spowodowały stworzenie licznych struktur, porozumień i umów mających na celu urzeczywistnienie form współpracy transgranicznej i międzyregionalnej między samorządami terytorialnymi w sprawach leżących w ich wspólnym interesie.

| 21. | Uważa, że EUWT może stanowić nową szansę na stworzenie ram prawnych i spójny rozwój euroregionów, które w ubiegłych latach wniosły decydujący wkład do rozwoju prawdziwej współpracy w szerokim zakresie działań, wzmacniania stosunków sąsiedzkich, zbliżenia ludności, przekazywania wiedzy i wymiany sprawdzonych rozwiązań poprzez inicjatywy na rzecz współpracy. |
| --- | --- |

21.

Uważa, że EUWT może stanowić nową szansę na stworzenie ram prawnych i spójny rozwój euroregionów, które w ubiegłych latach wniosły decydujący wkład do rozwoju prawdziwej współpracy w szerokim zakresie działań, wzmacniania stosunków sąsiedzkich, zbliżenia ludności, przekazywania wiedzy i wymiany sprawdzonych rozwiązań poprzez inicjatywy na rzecz współpracy.

| 22. | Podkreśla, że celem rozporządzenia w sprawie EUWT nie jest zniesienie istniejących euroregionów ani też stworzenie dodatkowej struktury administracyjnej, ale zapewnienie wiarygodnej alternatywy dla transeuropejskiej współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

22.

Podkreśla, że celem rozporządzenia w sprawie EUWT nie jest zniesienie istniejących euroregionów ani też stworzenie dodatkowej struktury administracyjnej, ale zapewnienie wiarygodnej alternatywy dla transeuropejskiej współpracy terytorialnej.

| 23. | Podkreśla, że EUWT zapewnia sprawne narzędzie prowadzenia zdecentralizowanej współpracy w wielu dziedzinach polityki na terytorium Unii Europejskiej w oparciu o stabilne struktury, sprzyjające zaangażowaniu obywateli i podejmowaniu wspólnych decyzji, które zostaną w pełni wdrożone, a nawet doprowadzą do długoterminowej współpracy strategicznej. |
| --- | --- |

23.

Podkreśla, że EUWT zapewnia sprawne narzędzie prowadzenia zdecentralizowanej współpracy w wielu dziedzinach polityki na terytorium Unii Europejskiej w oparciu o stabilne struktury, sprzyjające zaangażowaniu obywateli i podejmowaniu wspólnych decyzji, które zostaną w pełni wdrożone, a nawet doprowadzą do długoterminowej współpracy strategicznej.

| 24. | Zwraca uwagę, że EUWT może i powinien być pierwszoplanowym, funkcjonalnym instrumentem, ułatwiającym dostęp do rynku kredytowego celem finansowania infrastruktury lub usług użyteczności publicznej w poszczególnych regionach UE, które będą z kolei źródłem przychodów niezbędnych dla zapewnienia rentowności omawianych działań. |
| --- | --- |

24.

Zwraca uwagę, że EUWT może i powinien być pierwszoplanowym, funkcjonalnym instrumentem, ułatwiającym dostęp do rynku kredytowego celem finansowania infrastruktury lub usług użyteczności publicznej w poszczególnych regionach UE, które będą z kolei źródłem przychodów niezbędnych dla zapewnienia rentowności omawianych działań.

| 25. | Podkreśla, że na szczeblu wspólnotowym należałoby zachęcać do stosowania EUWT jako preferowanego narzędzia współpracy, zarówno ze względu na znaczne korzyści wynikające z uproszczenia zarządzania działaniami, planami i projektami współpracy, jak i z uwagi na upowszechnianie wzorcowych rozwiązań administracyjnych w całej UE. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla, że na szczeblu wspólnotowym należałoby zachęcać do stosowania EUWT jako preferowanego narzędzia współpracy, zarówno ze względu na znaczne korzyści wynikające z uproszczenia zarządzania działaniami, planami i projektami współpracy, jak i z uwagi na upowszechnianie wzorcowych rozwiązań administracyjnych w całej UE.

| 26. | Uważa, że zastosowanie takiego narzędzia jak EUWT może przyczynić się do tego, że obecne struktury współpracy będą nie tylko działać w sposób bardziej spójny i efektywny, co poskutkuje racjonalnym wykorzystaniem funduszy i zapobiegnie ich rozproszeniu, lecz podniosą również jakość osiągniętych wyników. |
| --- | --- |

26.

Uważa, że zastosowanie takiego narzędzia jak EUWT może przyczynić się do tego, że obecne struktury współpracy będą nie tylko działać w sposób bardziej spójny i efektywny, co poskutkuje racjonalnym wykorzystaniem funduszy i zapobiegnie ich rozproszeniu, lecz podniosą również jakość osiągniętych wyników.

| 27. | Podkreśla ponownie, że EUWT przyczyni się w znacznej mierze do bardziej skutecznej alokacji środków i zarządzania nimi dzięki większemu zaangażowaniu władz lokalnych i regionalnych oraz podmiotów gospodarczych i społecznych na szczeblu terytorialnym. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla ponownie, że EUWT przyczyni się w znacznej mierze do bardziej skutecznej alokacji środków i zarządzania nimi dzięki większemu zaangażowaniu władz lokalnych i regionalnych oraz podmiotów gospodarczych i społecznych na szczeblu terytorialnym.

| 28. | Podkreśla, że EUWT poprzez nadanie wspólnotowego charakteru prawnego zróżnicowanym formom współpracy terytorialnej między podmiotami instytucjonalnymi na różnych szczeblach należącymi do dwóch lub większej liczby państw członkowskich może zapoczątkować proces horyzontalnej integracji europejskiej zgodnie z zasadami pomocniczości i zbliżenia do obywateli. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla, że EUWT poprzez nadanie wspólnotowego charakteru prawnego zróżnicowanym formom współpracy terytorialnej między podmiotami instytucjonalnymi na różnych szczeblach należącymi do dwóch lub większej liczby państw członkowskich może zapoczątkować proces horyzontalnej integracji europejskiej zgodnie z zasadami pomocniczości i zbliżenia do obywateli.

| 29. | Stwierdza, że dzięki instrumentowi EUWT europejskie władze lokalne i regionalne mogą przyjąć istotną rolę stymulującą opracowywanie i wdrażanie kierunków polityki unijnej, przyczyniając się do bardziej otwartego, partycypacyjnego, demokratycznego, odpowiedzialnego i przejrzystego sprawowania rządów. |
| --- | --- |

29.

Stwierdza, że dzięki instrumentowi EUWT europejskie władze lokalne i regionalne mogą przyjąć istotną rolę stymulującą opracowywanie i wdrażanie kierunków polityki unijnej, przyczyniając się do bardziej otwartego, partycypacyjnego, demokratycznego, odpowiedzialnego i przejrzystego sprawowania rządów.

| 30. | Podkreśla, że możliwość włączenia w jedną strukturę współpracy różnych szczebli instytucjonalnych otwiera drogę dla nowych form wieloszczeblowego sprawowania rządów, w ramach których zainteresowane strony przyczyniają się zgodnie z właściwymi sobie kompetencjami do całościowego sukcesu przedsięwzięcia. |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że możliwość włączenia w jedną strukturę współpracy różnych szczebli instytucjonalnych otwiera drogę dla nowych form wieloszczeblowego sprawowania rządów, w ramach których zainteresowane strony przyczyniają się zgodnie z właściwymi sobie kompetencjami do całościowego sukcesu przedsięwzięcia.

Zobowiązanie do stosowania rozporządzenia zgodnie z duchem wspólnotowym

| 31. | Podkreśla, że rozporządzenie to forma gwarantująca jednolite uregulowanie współpracy terytorialnej we wszystkich państwach członkowskich i zmniejszenie nierówności spowodowanych rozdrobnieniem przepisów; po raz pierwszy będzie istniał wspólny instrument o takim zasięgu geograficznym. |
| --- | --- |

31.

Podkreśla, że rozporządzenie to forma gwarantująca jednolite uregulowanie współpracy terytorialnej we wszystkich państwach członkowskich i zmniejszenie nierówności spowodowanych rozdrobnieniem przepisów; po raz pierwszy będzie istniał wspólny instrument o takim zasięgu geograficznym.

| 32. | Uważa, że wdrożenie rozporządzenia powinno być również odpowiednio koordynowane, tak aby poszczególne akty prawne opracowane przez państwa członkowskie na podstawie rozporządzenia (WE) 1082/2006 były do siebie dopasowane i nie zawierały żadnych niezgodności. |
| --- | --- |

32.

Uważa, że wdrożenie rozporządzenia powinno być również odpowiednio koordynowane, tak aby poszczególne akty prawne opracowane przez państwa członkowskie na podstawie rozporządzenia (WE) 1082/2006 były do siebie dopasowane i nie zawierały żadnych niezgodności.

| 33. | Podkreśla konieczność szybkiego i spójnego wprowadzenia w życie rozporządzenia na całym terytorium Unii zgodnie z europejskim duchem tego nowego instrumentu. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla konieczność szybkiego i spójnego wprowadzenia w życie rozporządzenia na całym terytorium Unii zgodnie z europejskim duchem tego nowego instrumentu.

| 34. | Podkreśla, że zgodnie z procedurami, o których mowa w preambule do rozporządzenia w sprawie EUWT, istotne jest bezzwłoczne zaangażowanie krajów trzecich w realizację nowego instrumentu wspólnotowego, które przyjęłoby najbardziej odpowiednią formę. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla, że zgodnie z procedurami, o których mowa w preambule do rozporządzenia w sprawie EUWT, istotne jest bezzwłoczne zaangażowanie krajów trzecich w realizację nowego instrumentu wspólnotowego, które przyjęłoby najbardziej odpowiednią formę.

| 35. | Przyjmuje do wiadomości fakt, że niektóre państwa członkowskie przyjęły już przepisy wykonawcze do rozporządzenia, lecz zastrzega sobie prawo do przeprowadzenia uważnej analizy tych przepisów w celu oceny ich zgodności z celami, takimi jak harmonizacja uregulowań prawnych i promowanie współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

35.

Przyjmuje do wiadomości fakt, że niektóre państwa członkowskie przyjęły już przepisy wykonawcze do rozporządzenia, lecz zastrzega sobie prawo do przeprowadzenia uważnej analizy tych przepisów w celu oceny ich zgodności z celami, takimi jak harmonizacja uregulowań prawnych i promowanie współpracy terytorialnej.

| 36. | Wyraża ubolewanie, iż większość państw członkowskich nie poczyniła jeszcze kroków w celu przyjęcia przepisów wykonawczych do rozporządzenia i zachęca właściwe władze, by to uczyniły bez dalszych opóźnień oraz zwraca się do nich, by nie stwarzały przeszkód i obciążeń biurokratycznych na drodze do powołania EUWT i osiągnięcia przez nie pełnej zdolności operacyjnej. |
| --- | --- |

36.

Wyraża ubolewanie, iż większość państw członkowskich nie poczyniła jeszcze kroków w celu przyjęcia przepisów wykonawczych do rozporządzenia i zachęca właściwe władze, by to uczyniły bez dalszych opóźnień oraz zwraca się do nich, by nie stwarzały przeszkód i obciążeń biurokratycznych na drodze do powołania EUWT i osiągnięcia przez nie pełnej zdolności operacyjnej.

| 37. | Wskazuje, że instrument EUWT został także pomyślany w celu uproszczenia procedur zarządzania inicjatywami współpracy terytorialnej i ich realizacji, a przez to w ramach każdego państwa członkowskiego wymaga on szerszej współpracy pomiędzy różnymi organami władz krajowych regionalnych i lokalnych, zgodnie z zakresem ich kompetencji. |
| --- | --- |

37.

Wskazuje, że instrument EUWT został także pomyślany w celu uproszczenia procedur zarządzania inicjatywami współpracy terytorialnej i ich realizacji, a przez to w ramach każdego państwa członkowskiego wymaga on szerszej współpracy pomiędzy różnymi organami władz krajowych regionalnych i lokalnych, zgodnie z zakresem ich kompetencji.

| 38. | Dlatego też uważa, że obok bezpośredniego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych zasadnicze znaczenie mają współpraca i wymiana informacji pomiędzy państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

38.

Dlatego też uważa, że obok bezpośredniego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych zasadnicze znaczenie mają współpraca i wymiana informacji pomiędzy państwami członkowskimi.

| 39. | Przypomina, że poprzez rozporządzenie w sprawie EUWT prawo wspólnotowe tworzy nową kategorię osób prawnych, które pomimo istotnych odwołań do prawa krajowego, mają podlegać zasadniczo jednolitemu traktowaniu w poszczególnych państwach członkowskich w myśl zasad bezpośredniego stosowania i bezpośredniej skuteczności. |
| --- | --- |

39.

Przypomina, że poprzez rozporządzenie w sprawie EUWT prawo wspólnotowe tworzy nową kategorię osób prawnych, które pomimo istotnych odwołań do prawa krajowego, mają podlegać zasadniczo jednolitemu traktowaniu w poszczególnych państwach członkowskich w myśl zasad bezpośredniego stosowania i bezpośredniej skuteczności.

| 40. | Podkreśla, że art. 2 rozporządzenia ustanawia dokładną hierarchię, na podstawie której nie tylko przepisy wspólnotowe, lecz również postanowienia zawarte w konwencjach i statutach powstających EUWT mają pierwszeństwo wobec prawa państwa członkowskiego, w którym EUWT ma siedzibę, znajdującego zastosowanie jedynie w wypadku dziedzin nieuregulowanych bądź częściowo uregulowanych przez rozporządzenie. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla, że art. 2 rozporządzenia ustanawia dokładną hierarchię, na podstawie której nie tylko przepisy wspólnotowe, lecz również postanowienia zawarte w konwencjach i statutach powstających EUWT mają pierwszeństwo wobec prawa państwa członkowskiego, w którym EUWT ma siedzibę, znajdującego zastosowanie jedynie w wypadku dziedzin nieuregulowanych bądź częściowo uregulowanych przez rozporządzenie.

| 41. | Podkreśla, że te postanowienia rozporządzenia, które nie odwołują się do prawa krajowego, stosują się bezpośrednio do każdego przypadku tworzenia EUWT. |
| --- | --- |

41.

Podkreśla, że te postanowienia rozporządzenia, które nie odwołują się do prawa krajowego, stosują się bezpośrednio do każdego przypadku tworzenia EUWT.

| 42. | Uważa, że rozporządzenie przyznaje potencjalnym członkom EUWT znajdującym się na terytorium przynajmniej dwóch państw członkowskich rzeczywiste prawo, które mogą bezpośrednio zastosować, do powołania EUWT zgodnie z postanowieniami rozporządzenia. |
| --- | --- |

42.

Uważa, że rozporządzenie przyznaje potencjalnym członkom EUWT znajdującym się na terytorium przynajmniej dwóch państw członkowskich rzeczywiste prawo, które mogą bezpośrednio zastosować, do powołania EUWT zgodnie z postanowieniami rozporządzenia.

| 43. | Przypomina, że niewywiązanie się państw członkowskich z obowiązku przyjęcia odpowiednich przepisów wykonawczych utrudnia wykorzystanie potencjału EUWT i wzywa w związku z tym Komisję Europejską, by nakłoniła państwa członkowskie do wypełnienia swych zobowiązań w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

43.

Przypomina, że niewywiązanie się państw członkowskich z obowiązku przyjęcia odpowiednich przepisów wykonawczych utrudnia wykorzystanie potencjału EUWT i wzywa w związku z tym Komisję Europejską, by nakłoniła państwa członkowskie do wypełnienia swych zobowiązań w tej dziedzinie.

| 44. | Uważa, że Komisja Europejska może odegrać decydującą rolę dla zapewnienia pełnej operacyjności EUWT zgodnie z prawdziwym duchem rozporządzenia. |
| --- | --- |

44.

Uważa, że Komisja Europejska może odegrać decydującą rolę dla zapewnienia pełnej operacyjności EUWT zgodnie z prawdziwym duchem rozporządzenia.

| 45. | Wzywa Komisję Europejską, by ponagliła państwa członkowskie do przyjęcia niezbędnych przepisów wykonawczych, udzielając jednocześnie odpowiedniego wsparcia właściwym władzom krajowym poprzez przyjęcie wytycznych, kryteriów interpretacji i wskazówek technicznych. W tym celu Komisja mogłaby wykorzystać prace przeprowadzone przez grupę ekspertów ds. EUWT utworzoną przez Komitet Regionów. |
| --- | --- |

45.

Wzywa Komisję Europejską, by ponagliła państwa członkowskie do przyjęcia niezbędnych przepisów wykonawczych, udzielając jednocześnie odpowiedniego wsparcia właściwym władzom krajowym poprzez przyjęcie wytycznych, kryteriów interpretacji i wskazówek technicznych. W tym celu Komisja mogłaby wykorzystać prace przeprowadzone przez grupę ekspertów ds. EUWT utworzoną przez Komitet Regionów.

| 46. | Ma nadzieję, że w przypadku gdyby nadal nie podjęto działań, Komisja Europejska rozważy możliwość wszczęcia koniecznego postępowania w sprawie naruszenia przepisów wobec państw członkowskich, które bez uzasadnionej przyczyny nie wywiązały się z obowiązku przyjęcia niezbędnych środków wykonawczych do rozporządzenia. |
| --- | --- |

46.

Ma nadzieję, że w przypadku gdyby nadal nie podjęto działań, Komisja Europejska rozważy możliwość wszczęcia koniecznego postępowania w sprawie naruszenia przepisów wobec państw członkowskich, które bez uzasadnionej przyczyny nie wywiązały się z obowiązku przyjęcia niezbędnych środków wykonawczych do rozporządzenia.

Promowanie korzystania z EUWT

| 47. | Uważa, że Europejskie Ugrupowanie Współpracy Terytorialnej można promować przez konkretne działania wspólnotowe w dziedzinie komunikacji i kształcenia, a także przez wszelkie inne przydatne środki, w tym zachęty o charakterze prawnym, gospodarczym i finansowym. |
| --- | --- |

47.

Uważa, że Europejskie Ugrupowanie Współpracy Terytorialnej można promować przez konkretne działania wspólnotowe w dziedzinie komunikacji i kształcenia, a także przez wszelkie inne przydatne środki, w tym zachęty o charakterze prawnym, gospodarczym i finansowym.

| 48. | W związku z tym uważa, że podstawowe bodźce ekonomiczno-finansowe można podzielić na dwie duże grupy. Sugeruje zatem, by pierwsze z nich zakładały przygotowanie odrębnego programu z udziałem finansowania wspólnotowego, zasadniczo ze środków EFRR, który służyłby do tworzenia nowych EUWT lub do przekształcania planowanych projektów współpracy, zarządzanych w ramach starych, konwencjonalnych systemów. |
| --- | --- |

48.

W związku z tym uważa, że podstawowe bodźce ekonomiczno-finansowe można podzielić na dwie duże grupy. Sugeruje zatem, by pierwsze z nich zakładały przygotowanie odrębnego programu z udziałem finansowania wspólnotowego, zasadniczo ze środków EFRR, który służyłby do tworzenia nowych EUWT lub do przekształcania planowanych projektów współpracy, zarządzanych w ramach starych, konwencjonalnych systemów.

| 49. | Zwraca uwagę, że druga grupa bodźców ekonomiczno-finansowych zakładałaby włączenie do ogłoszeń opracowywanych przez Komisję wyższych wymagań co do skuteczności przy ocenie projektów, jeśli są one związane z utworzeniem EUWT oraz uwzględnienie kwestii jego trwania po zakończeniu samego projektu. Przyczyniłoby się to do nadania instytucjonalnego charakteru kulturze współpracy w perspektywie średnio- i długoterminowej i do poszukiwania nowych formuł finansowania obok sięgania do budżetu wspólnotowego. |
| --- | --- |

49.

Zwraca uwagę, że druga grupa bodźców ekonomiczno-finansowych zakładałaby włączenie do ogłoszeń opracowywanych przez Komisję wyższych wymagań co do skuteczności przy ocenie projektów, jeśli są one związane z utworzeniem EUWT oraz uwzględnienie kwestii jego trwania po zakończeniu samego projektu. Przyczyniłoby się to do nadania instytucjonalnego charakteru kulturze współpracy w perspektywie średnio- i długoterminowej i do poszukiwania nowych formuł finansowania obok sięgania do budżetu wspólnotowego.

| 50. | Jeśli chodzi o środki natury prawnej, które należy przyjąć, aby przyczynić się do powodzenia tej formy instytucjonalnej w całej UE, uważa, iż odpowiedzialność spoczywa tu w pierwszym rzędzie na Komisji, przy technicznym wsparciu ze strony Komitetu Regionów. |
| --- | --- |

50.

Jeśli chodzi o środki natury prawnej, które należy przyjąć, aby przyczynić się do powodzenia tej formy instytucjonalnej w całej UE, uważa, iż odpowiedzialność spoczywa tu w pierwszym rzędzie na Komisji, przy technicznym wsparciu ze strony Komitetu Regionów.

| 51. | Proponuje Komisji Europejskiej prowadzenie bardziej intensywnych działań informacyjnych w swych dyrekcjach generalnych w celu pogłębienia wiedzy na temat roli EUWT w realizacji polityki sektorowej Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

51.

Proponuje Komisji Europejskiej prowadzenie bardziej intensywnych działań informacyjnych w swych dyrekcjach generalnych w celu pogłębienia wiedzy na temat roli EUWT w realizacji polityki sektorowej Unii Europejskiej.

| 52. | Deklaruje swą gotowość do współpracy z podmiotami instytucjonalnymi w podejmowaniu wyżej opisanych działań promocyjnych. |
| --- | --- |

52.

Deklaruje swą gotowość do współpracy z podmiotami instytucjonalnymi w podejmowaniu wyżej opisanych działań promocyjnych.

Rola Komitetu Regionów

| 53. | Przypomina, że posiada specjalne kompetencje w zakresie konsultacji w sprawach współpracy transgranicznej zgodnie z art. 265 Traktatu WE:






  — | współpraca terytorialna oraz w szczególności EUWT stanowią jeden z głównych priorytetów obecnego mandatu politycznego Komitetu Regionów i nowego protokołu o współpracy z Komisją; |
| --- | --- | --- |

53.

Przypomina, że posiada specjalne kompetencje w zakresie konsultacji w sprawach współpracy transgranicznej zgodnie z art. 265 Traktatu WE:

—

współpraca terytorialna oraz w szczególności EUWT stanowią jeden z głównych priorytetów obecnego mandatu politycznego Komitetu Regionów i nowego protokołu o współpracy z Komisją;

| — | art. 5 rozporządzenia stanowi, że członkowie EUWT mają obowiązek informowania Komitetu Regionów o przyszłych konwencjach oraz rejestrowania lub publikowania statutów; otwiera to drogę do utworzenia „europejskiego rejestru” EUWT przy Komitecie Regionów, jak początkowo wnioskował sam Komitet Regionów w swojej opinii w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia (CdR 62/2004). |
| --- | --- |

—

art. 5 rozporządzenia stanowi, że członkowie EUWT mają obowiązek informowania Komitetu Regionów o przyszłych konwencjach oraz rejestrowania lub publikowania statutów; otwiera to drogę do utworzenia „europejskiego rejestru” EUWT przy Komitecie Regionów, jak początkowo wnioskował sam Komitet Regionów w swojej opinii w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia (CdR 62/2004).

| 54. | Potwierdza zamiar pełnienia kluczowej roli w zakresie informowania i promowania instrumentu EUWT poprzez mobilizację sił politycznych, inicjatywy z zakresu komunikacji, tworzenie sieci wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań, działalność badawczą. |
| --- | --- |

54.

Potwierdza zamiar pełnienia kluczowej roli w zakresie informowania i promowania instrumentu EUWT poprzez mobilizację sił politycznych, inicjatywy z zakresu komunikacji, tworzenie sieci wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań, działalność badawczą.

| 55. | Podkreśla, ze powołano grupę ekspertów terytorialnych ds. EUWT, której zadaniem jest monitorowanie przyjmowania krajowych przepisów wykonawczych i ułatwiania wymiany doświadczeń związanych z utworzeniem i zarządzaniem EUWT na szczeblu terytorialnym. |
| --- | --- |

55.

Podkreśla, ze powołano grupę ekspertów terytorialnych ds. EUWT, której zadaniem jest monitorowanie przyjmowania krajowych przepisów wykonawczych i ułatwiania wymiany doświadczeń związanych z utworzeniem i zarządzaniem EUWT na szczeblu terytorialnym.

| 56. | Zobowiązuje się do wskazania możliwości oferowanych zarówno przez ustawodawstwa państw członkowskich, jak i państw trzecich sąsiadujących z UE w celu maksymalnego zwiększenia możliwości współpracy między samorządami terytorialnymi Unii Europejskiej i państw trzecich. |
| --- | --- |

56.

Zobowiązuje się do wskazania możliwości oferowanych zarówno przez ustawodawstwa państw członkowskich, jak i państw trzecich sąsiadujących z UE w celu maksymalnego zwiększenia możliwości współpracy między samorządami terytorialnymi Unii Europejskiej i państw trzecich.

| 57. | Nasili współpracę z paneuropejskimi organizacjami regionalnymi, które mają konkretne i długie doświadczenia w dziedzinie transeuropejskiej współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

57.

Nasili współpracę z paneuropejskimi organizacjami regionalnymi, które mają konkretne i długie doświadczenia w dziedzinie transeuropejskiej współpracy terytorialnej.

| 58. | Podkreśla, że ścisła współpraca międzyinstytucjonalna, angażująca instytucje europejskie, rządy krajowe, samorządy regionalne i lokalne stanowi zasadniczy warunek powodzenia EUWT i współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

58.

Podkreśla, że ścisła współpraca międzyinstytucjonalna, angażująca instytucje europejskie, rządy krajowe, samorządy regionalne i lokalne stanowi zasadniczy warunek powodzenia EUWT i współpracy terytorialnej.

Bruksela, 18 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/20

---

Opinia Komitetu Regionów „Całościowe podejście do zagadnienia migracji: kształtowanie europejskiej polityki imigracji pracowników w kontekście stosunków z krajami trzecimi”

(2008/C 257/04)

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa, że Unia Europejska musi jak najszybciej stworzyć rzeczywistą wspólną politykę imigracyjną, uwzględniając kompetencje poszczególnych szczebli władzy, a jednocześnie wykonując zadania, które należą do jej własnych kompetencji. |
| --- | --- |

—

Uważa, że Unia Europejska musi jak najszybciej stworzyć rzeczywistą wspólną politykę imigracyjną, uwzględniając kompetencje poszczególnych szczebli władzy, a jednocześnie wykonując zadania, które należą do jej własnych kompetencji.

| — | Wyraża zadowolenie z inicjatyw podjętych przez Komisję celem ustanowienia mechanizmów ułatwiających uregulowaną migrację pracowników, o ile istnieje brak proporcji między restrykcyjnymi środkami przyjętymi w ramach walki z nieuregulowaną imigracją a środkami na rzecz imigracji uregulowanej, i wzywa Komisję do prowadzenia całościowej europejskiej polityki migracyjnej oraz zapewnienia, iż działania na szczeblu europejskim przyniosą wartość dodaną, jak ma to miejsce w przypadku wysoko wykwalifikowanej siły roboczej. |
| --- | --- |

—

Wyraża zadowolenie z inicjatyw podjętych przez Komisję celem ustanowienia mechanizmów ułatwiających uregulowaną migrację pracowników, o ile istnieje brak proporcji między restrykcyjnymi środkami przyjętymi w ramach walki z nieuregulowaną imigracją a środkami na rzecz imigracji uregulowanej, i wzywa Komisję do prowadzenia całościowej europejskiej polityki migracyjnej oraz zapewnienia, iż działania na szczeblu europejskim przyniosą wartość dodaną, jak ma to miejsce w przypadku wysoko wykwalifikowanej siły roboczej.

| — | Zgadza się co do tego, że nielegalne zatrudnienie jest jednym z głównych czynników nieuregulowanej imigracji; w związku z tym państwa członkowskie powinny się na nim skoncentrować i nasilić działania celem podjęcia wszystkich niezbędnych środków na rzecz zwalczania nielegalnej pracy. |
| --- | --- |

—

Zgadza się co do tego, że nielegalne zatrudnienie jest jednym z głównych czynników nieuregulowanej imigracji; w związku z tym państwa członkowskie powinny się na nim skoncentrować i nasilić działania celem podjęcia wszystkich niezbędnych środków na rzecz zwalczania nielegalnej pracy.

| — | Wyraża żal, iż kwestia roli Komitetu Regionów nie została wspomniana w żadnym z dokumentów wskazanych jako źródłowe oraz zaniepokojenie wobec niewielkiej uwagi poświęconej wymiarowi terytorialnemu, pomimo uznanej roli samorządów lokalnych i regionalnych w zarządzaniu zjawiskiem migracji oraz roli konsultacyjnej Komitetu Regionów w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

—

Wyraża żal, iż kwestia roli Komitetu Regionów nie została wspomniana w żadnym z dokumentów wskazanych jako źródłowe oraz zaniepokojenie wobec niewielkiej uwagi poświęconej wymiarowi terytorialnemu, pomimo uznanej roli samorządów lokalnych i regionalnych w zarządzaniu zjawiskiem migracji oraz roli konsultacyjnej Komitetu Regionów w tej dziedzinie.

| — | Stwierdza, że w związku z jednoczesnym pojawieniem się wymiaru zewnętrznego omawianej polityki oraz wspólnotowych instrumentów zarządzania imigracją, należy wzmocnić również wymiar terytorialny, włączając samorządy lokalne i regionalne w opracowanie całościowego podejścia do migracji. Pragnie zatem, by Komisja Europejska umożliwiła Komitetowi Regionów odgrywanie bardziej proaktywnej roli w początkowej fazie działań wspólnotowych. |
| --- | --- |

—

Stwierdza, że w związku z jednoczesnym pojawieniem się wymiaru zewnętrznego omawianej polityki oraz wspólnotowych instrumentów zarządzania imigracją, należy wzmocnić również wymiar terytorialny, włączając samorządy lokalne i regionalne w opracowanie całościowego podejścia do migracji. Pragnie zatem, by Komisja Europejska umożliwiła Komitetowi Regionów odgrywanie bardziej proaktywnej roli w początkowej fazie działań wspólnotowych.

| — | Wyraża zadowolenie z inicjatywy na rzecz migracji wahadłowej i uważa, że może ona pozytywnie oddziaływać na rynki pracy państw członkowskich i na rozwój krajów pochodzenia. |
| --- | --- |

—

Wyraża zadowolenie z inicjatywy na rzecz migracji wahadłowej i uważa, że może ona pozytywnie oddziaływać na rynki pracy państw członkowskich i na rozwój krajów pochodzenia.

| Sprawozdawca | : | Anna TERRÓN I CUSÍ (ES/PSE) przedstawicielka rządu wspólnoty autonomicznej Katalonii przy Unii Europejskiej |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Anna TERRÓN I CUSÍ (ES/PSE) przedstawicielka rządu wspólnoty autonomicznej Katalonii przy Unii Europejskiej

Dokumenty źródłowe

Komunikat Komisji Europejskiej w sprawie migracji wahadłowej i partnerstw na rzecz mobilności między Unią Europejską a krajami trzecimi

COM(2007) 248 wersja ostateczna

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przewidującej kary dla pracodawców zatrudniających obywateli państw trzecich nielegalnie przebywających na terytorium UE

COM(2007) 249 wersja ostateczna

Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli krajów trzecich w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji

COM(2007) 637 wersja ostateczna

Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli krajów trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z krajów trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim

COM(2007) 638 wersja ostateczna

ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Zalecenia ogólne

| 1. | Uważa, że Unia Europejska musi jak najszybciej stworzyć rzeczywistą wspólną politykę imigracyjną, uwzględniając kompetencje poszczególnych szczebli władzy, a jednocześnie wykonując zadania, które należą do jej własnych kompetencji. |
| --- | --- |

1.

Uważa, że Unia Europejska musi jak najszybciej stworzyć rzeczywistą wspólną politykę imigracyjną, uwzględniając kompetencje poszczególnych szczebli władzy, a jednocześnie wykonując zadania, które należą do jej własnych kompetencji.

| 2. | Wyraża zadowolenie z inicjatyw podjętych przez Komisję celem ustanowienia mechanizmów ułatwiających uregulowaną migrację pracowników, o ile istnieje brak proporcji między restrykcyjnymi środkami przyjętymi w ramach walki z nieuregulowaną imigracją a środkami na rzecz imigracji uregulowanej, i wzywa Komisję do prowadzenia całościowej europejskiej polityki migracyjnej oraz zapewnienia, iż działania na szczeblu europejskim przyniosą wartość dodaną, jak ma to miejsce w przypadku wysoko wykwalifikowanej siły roboczej. |
| --- | --- |

2.

Wyraża zadowolenie z inicjatyw podjętych przez Komisję celem ustanowienia mechanizmów ułatwiających uregulowaną migrację pracowników, o ile istnieje brak proporcji między restrykcyjnymi środkami przyjętymi w ramach walki z nieuregulowaną imigracją a środkami na rzecz imigracji uregulowanej, i wzywa Komisję do prowadzenia całościowej europejskiej polityki migracyjnej oraz zapewnienia, iż działania na szczeblu europejskim przyniosą wartość dodaną, jak ma to miejsce w przypadku wysoko wykwalifikowanej siły roboczej.

| 3. | Zgadza się co do tego, że nielegalne zatrudnienie jest jednym z głównych czynników nieuregulowanej imigracji; w związku z tym państwa członkowskie powinny się na nim skoncentrować i nasilić działania celem podjęcia wszystkich niezbędnych środków na rzecz zwalczania nielegalnej pracy. |
| --- | --- |

3.

Zgadza się co do tego, że nielegalne zatrudnienie jest jednym z głównych czynników nieuregulowanej imigracji; w związku z tym państwa członkowskie powinny się na nim skoncentrować i nasilić działania celem podjęcia wszystkich niezbędnych środków na rzecz zwalczania nielegalnej pracy.

| 4. | Jest zdania, że środki zmierzające do zwalczania nielegalnego rynku pracy muszą być ukierunkowane przede wszystkim na tych pracodawców lub osoby prywatne, którzy zatrudniają osoby przebywające nielegalnie w którymś z państw członkowskich. Sami imigranci często znajdują się w bardzo trudnej sytuacji, co łatwo może zostać wykorzystane w sposób niemoralny lub bezprawny. |
| --- | --- |

4.

Jest zdania, że środki zmierzające do zwalczania nielegalnego rynku pracy muszą być ukierunkowane przede wszystkim na tych pracodawców lub osoby prywatne, którzy zatrudniają osoby przebywające nielegalnie w którymś z państw członkowskich. Sami imigranci często znajdują się w bardzo trudnej sytuacji, co łatwo może zostać wykorzystane w sposób niemoralny lub bezprawny.

| 5. | Uważa, że jedno zezwolenie jest odpowiednim narzędziem dla uniknięcia nieuregulowanej imigracji; przypomina, że art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej uznaje prawo do dobrej administracji. |
| --- | --- |

5.

Uważa, że jedno zezwolenie jest odpowiednim narzędziem dla uniknięcia nieuregulowanej imigracji; przypomina, że art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej uznaje prawo do dobrej administracji.

| 6. | Uważa, że współpraca z krajami trzecimi jest sprawą podstawową w całościowym i spójnym podejściu do imigracji, jak uznała to Rada Europejska w swych konkluzjach w 2005 r. (1), w których przypomniała, że „zagadnienia migracji są centralnym elementem stosunków UE z licznymi krajami trzecimi, w tym w szczególności z regionami sąsiadującymi z Unią”. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że współpraca z krajami trzecimi jest sprawą podstawową w całościowym i spójnym podejściu do imigracji, jak uznała to Rada Europejska w swych konkluzjach w 2005 r. (1), w których przypomniała, że „zagadnienia migracji są centralnym elementem stosunków UE z licznymi krajami trzecimi, w tym w szczególności z regionami sąsiadującymi z Unią”.

| 7. | Opowiada się za tym, by przy tworzeniu tzw. partnerstw na rzecz mobilności dawać pierwszeństwo tym krajom trzecim, które są gotowe podejmować znaczne wysiłki w celu zwalczania nielegalnej imigracji i handlu ludźmi. |
| --- | --- |

7.

Opowiada się za tym, by przy tworzeniu tzw. partnerstw na rzecz mobilności dawać pierwszeństwo tym krajom trzecim, które są gotowe podejmować znaczne wysiłki w celu zwalczania nielegalnej imigracji i handlu ludźmi.

| 8. | Wyraża zadowolenie z propozycji mających na celu ściślejszą współpracę z krajami trzecimi poprzez partnerstwo na rzecz mobilności oraz pomoc techniczną lub finansową; wzywa Komisję do poszukiwania nowych form współpracy z krajami pochodzenia i tranzytu opartych na zasadach równości, a także do stworzenia atmosfery zaufania umożliwiającej tym krajom współpracę w dziedzinie walki z nieuregulowaną imigracją oraz do ustanowienia racjonalnych mechanizmów imigracji uregulowanej. |
| --- | --- |

8.

Wyraża zadowolenie z propozycji mających na celu ściślejszą współpracę z krajami trzecimi poprzez partnerstwo na rzecz mobilności oraz pomoc techniczną lub finansową; wzywa Komisję do poszukiwania nowych form współpracy z krajami pochodzenia i tranzytu opartych na zasadach równości, a także do stworzenia atmosfery zaufania umożliwiającej tym krajom współpracę w dziedzinie walki z nieuregulowaną imigracją oraz do ustanowienia racjonalnych mechanizmów imigracji uregulowanej.

| 9. | Zwraca uwagę na kluczową rolę, którą odgrywają samorządy lokalne i regionalne w negocjacjach i stosunkach z krajami pochodzenia i tranzytu, szczególnie w takich dziedzinach jak rozwój i współpraca. Przypomina o istotnej roli samorządów lokalnych i regionalnych w odpowiednim funkcjonowaniu takich programów jak AENEAS, MEDA i TACIS. Podkreśla związki z krajami pochodzenia i tranzytu oraz wiedzę zdobytą dzięki wspólnocie imigrantów. |
| --- | --- |

9.

Zwraca uwagę na kluczową rolę, którą odgrywają samorządy lokalne i regionalne w negocjacjach i stosunkach z krajami pochodzenia i tranzytu, szczególnie w takich dziedzinach jak rozwój i współpraca. Przypomina o istotnej roli samorządów lokalnych i regionalnych w odpowiednim funkcjonowaniu takich programów jak AENEAS, MEDA i TACIS. Podkreśla związki z krajami pochodzenia i tranzytu oraz wiedzę zdobytą dzięki wspólnocie imigrantów.

| 10. | Wyraża żal, iż kwestia roli Komitetu Regionów nie została wspomniana w żadnym z dokumentów wskazanych jako źródłowe oraz zaniepokojenie wobec niewielkiej uwagi poświęconej wymiarowi terytorialnemu, pomimo uznanej roli samorządów lokalnych i regionalnych w zarządzaniu zjawiskiem migracji oraz roli konsultacyjnej Komitetu Regionów w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

10.

Wyraża żal, iż kwestia roli Komitetu Regionów nie została wspomniana w żadnym z dokumentów wskazanych jako źródłowe oraz zaniepokojenie wobec niewielkiej uwagi poświęconej wymiarowi terytorialnemu, pomimo uznanej roli samorządów lokalnych i regionalnych w zarządzaniu zjawiskiem migracji oraz roli konsultacyjnej Komitetu Regionów w tej dziedzinie.

| 11. | Stwierdza, że w związku z jednoczesnym pojawieniem się wymiaru zewnętrznego omawianej polityki oraz wspólnotowych instrumentów zarządzania imigracją, należy wzmocnić również wymiar terytorialny, włączając samorządy lokalne i regionalne w opracowanie całościowego podejścia do migracji. Pragnie zatem, by Komisja Europejska umożliwiła Komitetowi Regionów odgrywanie bardziej proaktywnej roli w początkowej fazie działań wspólnotowych (2). |
| --- | --- |

11.

Stwierdza, że w związku z jednoczesnym pojawieniem się wymiaru zewnętrznego omawianej polityki oraz wspólnotowych instrumentów zarządzania imigracją, należy wzmocnić również wymiar terytorialny, włączając samorządy lokalne i regionalne w opracowanie całościowego podejścia do migracji. Pragnie zatem, by Komisja Europejska umożliwiła Komitetowi Regionów odgrywanie bardziej proaktywnej roli w początkowej fazie działań wspólnotowych (2).

| 12. | Podkreśla pracę administracji lokalnej i regionalnej wykonywaną w ramach działań na rzecz integracji imigrantów oraz zapewniania odpowiedniego funkcjonowania mechanizmów dostępu do rynku pracy. Zwraca uwagę na rolę, jaką może ona odgrywać w szkoleniu imigrujących pracowników celem ich integracji zarówno na europejskich rynkach pracy, jak i — w wypadku powrotu — na rynku pracy w kraju pochodzenia. |
| --- | --- |

12.

Podkreśla pracę administracji lokalnej i regionalnej wykonywaną w ramach działań na rzecz integracji imigrantów oraz zapewniania odpowiedniego funkcjonowania mechanizmów dostępu do rynku pracy. Zwraca uwagę na rolę, jaką może ona odgrywać w szkoleniu imigrujących pracowników celem ich integracji zarówno na europejskich rynkach pracy, jak i — w wypadku powrotu — na rynku pracy w kraju pochodzenia.

| 13. | Przypomina, że samorządy lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w świadczeniu usług publicznych imigrantom (z imigracji uregulowanej i nie), szczególnie w zakresie ich przyjmowania, usług zdrowotnych, edukacji i mieszkalnictwa. Jak przypomniano w deklaracji z piątej konferencji parlamentów regionów stołecznych Unii Europejskiej w kwietniu 2006 r., dla niektórych regionów i gmin zjawisko imigracji powodowało w przeszłości, i nadal powoduje, znaczne koszty w dziedzinie usług publicznych. W związku z tym należy przeanalizować nowe formy działania pozwalające administracjom lokalnym i regionalnym na odgrywanie aktywniejszej roli w opracowywaniu inicjatyw i strategii krajowych w dziedzinie dostępu do rynku pracy i integracji w jego ramach. |
| --- | --- |

13.

Przypomina, że samorządy lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w świadczeniu usług publicznych imigrantom (z imigracji uregulowanej i nie), szczególnie w zakresie ich przyjmowania, usług zdrowotnych, edukacji i mieszkalnictwa. Jak przypomniano w deklaracji z piątej konferencji parlamentów regionów stołecznych Unii Europejskiej w kwietniu 2006 r., dla niektórych regionów i gmin zjawisko imigracji powodowało w przeszłości, i nadal powoduje, znaczne koszty w dziedzinie usług publicznych. W związku z tym należy przeanalizować nowe formy działania pozwalające administracjom lokalnym i regionalnym na odgrywanie aktywniejszej roli w opracowywaniu inicjatyw i strategii krajowych w dziedzinie dostępu do rynku pracy i integracji w jego ramach.

| 14. | Opowiada się za używaniem wyrażenia „imigracja nieuregulowana”, gdyż w wielu językach urzędowych UE termin „nielegalna” wyraźnie odsyła do postaw przestępczych; w każdym razie wzywa do odstąpienia od stosowania terminu „nielegalny imigrant”. |
| --- | --- |

14.

Opowiada się za używaniem wyrażenia „imigracja nieuregulowana”, gdyż w wielu językach urzędowych UE termin „nielegalna” wyraźnie odsyła do postaw przestępczych; w każdym razie wzywa do odstąpienia od stosowania terminu „nielegalny imigrant”.

| 15. | Zauważa odniesienie do innych obszarów polityki UE, które mogą mieć znaczenie dla imigrantów, takich jak polityka rozwoju, europejska strategia na rzecz zatrudnienia oraz działania związane z polityką społeczną i gospodarczą; w związku z tym wzywa do lepszej koordynacji wszystkich działań dotyczących imigrantów. |
| --- | --- |

15.

Zauważa odniesienie do innych obszarów polityki UE, które mogą mieć znaczenie dla imigrantów, takich jak polityka rozwoju, europejska strategia na rzecz zatrudnienia oraz działania związane z polityką społeczną i gospodarczą; w związku z tym wzywa do lepszej koordynacji wszystkich działań dotyczących imigrantów.

| 16. | Wzywa Komisję, by uwzględniła przewidywania państw członkowskich w zakresie zapotrzebowania na pracowników na podstawie informacji przekazanych przez te państwa Eurostatowi oraz informacji o zawodach, w których istnieją problemy z zaspokojeniem potrzeb, tak aby lepiej poznać działania i prognozy w poszczególnych państwach członkowskich UE. Jednak należy przy tym szanować krajowe kompetencje w zakresie dopuszczania obywateli krajów trzecich do rynku pracy. |
| --- | --- |

16.

Wzywa Komisję, by uwzględniła przewidywania państw członkowskich w zakresie zapotrzebowania na pracowników na podstawie informacji przekazanych przez te państwa Eurostatowi oraz informacji o zawodach, w których istnieją problemy z zaspokojeniem potrzeb, tak aby lepiej poznać działania i prognozy w poszczególnych państwach członkowskich UE. Jednak należy przy tym szanować krajowe kompetencje w zakresie dopuszczania obywateli krajów trzecich do rynku pracy.

| 17. | Podkreśla znaczenie wiarygodnego i aktualnego systemu statystycznego umożliwiającego państwom członkowskim dobrowolną wymianę informacji i doświadczeń w zakresie polityki zatrudnienia i rynku pracy, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 862/2007 w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej (3). |
| --- | --- |

17.

Podkreśla znaczenie wiarygodnego i aktualnego systemu statystycznego umożliwiającego państwom członkowskim dobrowolną wymianę informacji i doświadczeń w zakresie polityki zatrudnienia i rynku pracy, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 862/2007 w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej (3).

| 18. | Podkreśla znaczenie samorządów lokalnych i regionalnych w uzyskiwaniu informacji i danych statystycznych oraz wkład, jaki mogą wnieść samorządy lokalne i regionalne np. w opracowanie europejskiego portalu na temat imigracji lub też wzbogacenie usług sieci EURES. Samorządy lokalne i regionalne zarządzają licznymi portalami internetowymi, które mogą uzupełnić te inicjatywy. |
| --- | --- |

18.

Podkreśla znaczenie samorządów lokalnych i regionalnych w uzyskiwaniu informacji i danych statystycznych oraz wkład, jaki mogą wnieść samorządy lokalne i regionalne np. w opracowanie europejskiego portalu na temat imigracji lub też wzbogacenie usług sieci EURES. Samorządy lokalne i regionalne zarządzają licznymi portalami internetowymi, które mogą uzupełnić te inicjatywy.

| 19. | Wyraża niepokój wobec pomijania milczeniem umów międzynarodowych podpisanych przez państwa członkowskie w ramach Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP). Przypomina, że państwa te powinny działać zgodnie z deklaracją MOP z 1998 r. dotyczącą podstawowych zasad i praw w pracy, z planem działania na rzecz pracowników migrujących (MOP, 2004) i, ogólnie, z zasadą poszanowania podstawowych praw osoby, zgodnie z zapisami obowiązujących umów międzynarodowych. |
| --- | --- |

19.

Wyraża niepokój wobec pomijania milczeniem umów międzynarodowych podpisanych przez państwa członkowskie w ramach Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP). Przypomina, że państwa te powinny działać zgodnie z deklaracją MOP z 1998 r. dotyczącą podstawowych zasad i praw w pracy, z planem działania na rzecz pracowników migrujących (MOP, 2004) i, ogólnie, z zasadą poszanowania podstawowych praw osoby, zgodnie z zapisami obowiązujących umów międzynarodowych.

| 20. | Uważa za niezmiernie istotne utworzenie sieci samorządów lokalnych i regionalnych w celu opracowania narzędzi statystycznych i wspólnych wskaźników, które pozwolą w większym stopniu zapoznać się z rzeczywistą migracją. |
| --- | --- |

20.

Uważa za niezmiernie istotne utworzenie sieci samorządów lokalnych i regionalnych w celu opracowania narzędzi statystycznych i wspólnych wskaźników, które pozwolą w większym stopniu zapoznać się z rzeczywistą migracją.

| 21. | Zwraca uwagę na znaczenie wspierania organizacji stałych grup roboczych i forów (konferencji, seminariów itp.) dla wymiany doświadczeń i wzorcowych działań w zakresie przyjmowania oraz społecznej i zawodowej integracji imigrantów. |
| --- | --- |

21.

Zwraca uwagę na znaczenie wspierania organizacji stałych grup roboczych i forów (konferencji, seminariów itp.) dla wymiany doświadczeń i wzorcowych działań w zakresie przyjmowania oraz społecznej i zawodowej integracji imigrantów.

| 22. | Popiera ratyfikację przez państwa członkowskie międzynarodowej Konwencji w sprawie ochrony praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin. |
| --- | --- |

22.

Popiera ratyfikację przez państwa członkowskie międzynarodowej Konwencji w sprawie ochrony praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin.

Migracja wahadłowa i stosunki z krajami trzecimi

| 23. | Wyraża zadowolenie z inicjatywy na rzecz migracji wahadłowej i uważa, że może ona pozytywnie oddziaływać na rynki pracy państw członkowskich i na rozwój krajów pochodzenia. |
| --- | --- |

23.

Wyraża zadowolenie z inicjatywy na rzecz migracji wahadłowej i uważa, że może ona pozytywnie oddziaływać na rynki pracy państw członkowskich i na rozwój krajów pochodzenia.

| 24. | Uznaje, że migracja wahadłowa może prowadzić do powstania pozytywnej więzi między krajem pochodzenia a krajem przyjmującym i może stanowić narzędzie wspierania dialogu, współpracy i wzajemnego zrozumienia. |
| --- | --- |

24.

Uznaje, że migracja wahadłowa może prowadzić do powstania pozytywnej więzi między krajem pochodzenia a krajem przyjmującym i może stanowić narzędzie wspierania dialogu, współpracy i wzajemnego zrozumienia.

| 25. | Podkreśla znaczenie dobrego funkcjonowania migracji wahadłowej, jeśli chcemy uniknąć przekształcenia jej w źródło imigracji nieuregulowanej, a także skutecznych kanałów gwarantujących powrót imigrantów i sprzyjających zjawisku wahadłowości. Przypomina jednocześnie, że migracja wahadłowa nie może zastępować imigracji stałej ani ograniczyć inicjatyw państw członkowskich w zakresie działań na rzecz integracji imigrantów. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla znaczenie dobrego funkcjonowania migracji wahadłowej, jeśli chcemy uniknąć przekształcenia jej w źródło imigracji nieuregulowanej, a także skutecznych kanałów gwarantujących powrót imigrantów i sprzyjających zjawisku wahadłowości. Przypomina jednocześnie, że migracja wahadłowa nie może zastępować imigracji stałej ani ograniczyć inicjatyw państw członkowskich w zakresie działań na rzecz integracji imigrantów.

| 26. | Zaleca ściślejsze powiązanie polityki imigracyjnej z innymi obszarami polityki będącymi w kompetencji UE, tak aby poprawić sytuację gospodarczą i społeczną krajów pochodzenia i przyczynić się do eliminowania czynników wywołujących nielegalną migrację (4). |
| --- | --- |

26.

Zaleca ściślejsze powiązanie polityki imigracyjnej z innymi obszarami polityki będącymi w kompetencji UE, tak aby poprawić sytuację gospodarczą i społeczną krajów pochodzenia i przyczynić się do eliminowania czynników wywołujących nielegalną migrację (4).

| 27. | Wyraża zadowolenie z partnerstw na rzecz mobilności z krajami trzecimi i uznaje znaczenie dążenia do umów o stowarzyszeniu z krajami pochodzenia. Komisja podkreśla w swoim komunikacie, że przy zawieraniu partnerstw na rzecz mobilności należy wziąć pod uwagę podział kompetencji między UE a państwa członkowskie. W ramach tych partnerstw należy uwzględnić instrumenty dla potrzeb wspólnego zarządzania przepływami migracyjnymi, środki na rzecz zwalczania nieuregulowanej imigracji oraz ułatwiania readmisji i powrotu uczestników nieuregulowanej imigracji, a także mechanizmy przyczyniające się do rozwoju gospodarczego tych krajów. |
| --- | --- |

27.

Wyraża zadowolenie z partnerstw na rzecz mobilności z krajami trzecimi i uznaje znaczenie dążenia do umów o stowarzyszeniu z krajami pochodzenia. Komisja podkreśla w swoim komunikacie, że przy zawieraniu partnerstw na rzecz mobilności należy wziąć pod uwagę podział kompetencji między UE a państwa członkowskie. W ramach tych partnerstw należy uwzględnić instrumenty dla potrzeb wspólnego zarządzania przepływami migracyjnymi, środki na rzecz zwalczania nieuregulowanej imigracji oraz ułatwiania readmisji i powrotu uczestników nieuregulowanej imigracji, a także mechanizmy przyczyniające się do rozwoju gospodarczego tych krajów.

| 28. | Podkreśla znaczenie zawarcia umów o readmisji z krajami trzecimi w ramach podejmowanych zobowiązań i zwraca uwagę na konieczność dokonywania wydaleń z poszanowaniem praw imigrantów i praw uznanych na płaszczyźnie międzynarodowej. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla znaczenie zawarcia umów o readmisji z krajami trzecimi w ramach podejmowanych zobowiązań i zwraca uwagę na konieczność dokonywania wydaleń z poszanowaniem praw imigrantów i praw uznanych na płaszczyźnie międzynarodowej.

| 29. | Wnosi o uznanie praw samorządów lokalnych i regionalnych w międzynarodowej współpracy transgranicznej i wzywa do wspierania ich udziału w Europejskim Instrumencie Sąsiedztwa. Zachęca władze lokalne i regionalne do podjęcia współpracy z samorządami terytorialnymi w państwach pochodzenia, przy wykorzystaniu programów Komisji Europejskiej, a zwłaszcza wspólnie zaplanowanej pilotażowej inicjatywy na rzecz współpracy terytorialnej z regionami ultraperyferyjnymi i sąsiadującymi krajami trzecimi. Przypomina, że to one zdają sobie najlepiej sprawę ze skutków gospodarczych i społecznych imigracji i jej konsekwencji dla regionów pochodzenia. |
| --- | --- |

29.

Wnosi o uznanie praw samorządów lokalnych i regionalnych w międzynarodowej współpracy transgranicznej i wzywa do wspierania ich udziału w Europejskim Instrumencie Sąsiedztwa. Zachęca władze lokalne i regionalne do podjęcia współpracy z samorządami terytorialnymi w państwach pochodzenia, przy wykorzystaniu programów Komisji Europejskiej, a zwłaszcza wspólnie zaplanowanej pilotażowej inicjatywy na rzecz współpracy terytorialnej z regionami ultraperyferyjnymi i sąsiadującymi krajami trzecimi. Przypomina, że to one zdają sobie najlepiej sprawę ze skutków gospodarczych i społecznych imigracji i jej konsekwencji dla regionów pochodzenia.

| 30. | Przypomina o konieczności przeanalizowania skutków migracji wahadłowej dla krajów pochodzenia oraz znaczenia dla tych krajów przesyłanych do nich przekazów pieniężnych. Zaleca, w świetle wyników tych analiz, zastosowanie niezbędnych instrumentów, aby to przesyłanie ułatwić. |
| --- | --- |

30.

Przypomina o konieczności przeanalizowania skutków migracji wahadłowej dla krajów pochodzenia oraz znaczenia dla tych krajów przesyłanych do nich przekazów pieniężnych. Zaleca, w świetle wyników tych analiz, zastosowanie niezbędnych instrumentów, aby to przesyłanie ułatwić.

| 31. | Wnosi o zbadanie możliwości włączenia regionów i miast pochodzenia i przeznaczenia przepływów migracyjnych do partnerstw na rzecz mobilności, co przyczyniłoby się do ułatwienia mobilności imigrantów i miało pozytywny wpływ na ich integrację społeczną. |
| --- | --- |

31.

Wnosi o zbadanie możliwości włączenia regionów i miast pochodzenia i przeznaczenia przepływów migracyjnych do partnerstw na rzecz mobilności, co przyczyniłoby się do ułatwienia mobilności imigrantów i miało pozytywny wpływ na ich integrację społeczną.

| 32. | Podkreśla konieczność wspierania mechanizmów na rzecz mobilności w ramach UE imigrantów przebywających i pracujących legalnie w jednym z państw członkowskich. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla konieczność wspierania mechanizmów na rzecz mobilności w ramach UE imigrantów przebywających i pracujących legalnie w jednym z państw członkowskich.

| 33. | Podkreśla, że państwa trzecie tworzące partnerstwa na rzecz mobilności powinny dążyć do skutecznego sprzyjania powrotom i reintegracji imigrantów poprzez czynne środki zmierzające do wspierania efektywnej infrastruktury pracy i godnych stosunków pracy. Organy państwa przyjmującego powinny zwracać na to uwagę państwom pochodzenia, z którymi zawarły partnerstwo na rzecz mobilności, oraz wspierać je poprzez doradztwo i inne działania, które nie wiązałyby się jednak z nakładami finansowymi. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla, że państwa trzecie tworzące partnerstwa na rzecz mobilności powinny dążyć do skutecznego sprzyjania powrotom i reintegracji imigrantów poprzez czynne środki zmierzające do wspierania efektywnej infrastruktury pracy i godnych stosunków pracy. Organy państwa przyjmującego powinny zwracać na to uwagę państwom pochodzenia, z którymi zawarły partnerstwo na rzecz mobilności, oraz wspierać je poprzez doradztwo i inne działania, które nie wiązałyby się jednak z nakładami finansowymi.

| 34. | Z aprobatą przyjmuje pomysł wydawania wiz pozwalających na wielokrotny wjazd i mających długi okres ważności celem ułatwienia migracji wahadłowej. Popiera inicjatywy na rzecz udziału w rynkach pracy państw członkowskich obywateli państw trzecich przyjętych wcześniej jako studenci oraz tych, którzy uczestniczyli w mechanizmach migracji wahadłowej i wypełnili swe zobowiązania co do powrotu. |
| --- | --- |

34.

Z aprobatą przyjmuje pomysł wydawania wiz pozwalających na wielokrotny wjazd i mających długi okres ważności celem ułatwienia migracji wahadłowej. Popiera inicjatywy na rzecz udziału w rynkach pracy państw członkowskich obywateli państw trzecich przyjętych wcześniej jako studenci oraz tych, którzy uczestniczyli w mechanizmach migracji wahadłowej i wypełnili swe zobowiązania co do powrotu.

| 35. | Wzywa Komisję do poczynienia wszelkich wysiłków, by po powrocie do kraju pochodzenia uczestnicy migracji wahadłowej mogli przenieść do swego kraju nabyte przez nich prawa emerytalne. |
| --- | --- |

35.

Wzywa Komisję do poczynienia wszelkich wysiłków, by po powrocie do kraju pochodzenia uczestnicy migracji wahadłowej mogli przenieść do swego kraju nabyte przez nich prawa emerytalne.

| 36. | Z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie zachęt w dziedzinie współpracy z krajami trzecimi, jako środek dodatkowy wobec innych działań, co sprzyja udziałowi samorządów lokalnych i regionalnych w projektach rozwoju. |
| --- | --- |

36.

Z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie zachęt w dziedzinie współpracy z krajami trzecimi, jako środek dodatkowy wobec innych działań, co sprzyja udziałowi samorządów lokalnych i regionalnych w projektach rozwoju.

| 37. | Popiera pomysł stworzenia wspólnych ośrodków składania wniosków wizowych w krajach trzecich i wzywa, by inicjatywa ta przełożyła się nie na wzrost obciążeń biurokratycznych, lecz na uproszczenie i na zwiększenie elastyczności. |
| --- | --- |

37.

Popiera pomysł stworzenia wspólnych ośrodków składania wniosków wizowych w krajach trzecich i wzywa, by inicjatywa ta przełożyła się nie na wzrost obciążeń biurokratycznych, lecz na uproszczenie i na zwiększenie elastyczności.

Zwalczanie nieuregulowanego zatrudnienia

| 38. | Popiera zamiar Komisji dotyczący zwalczania pracy nielegalnie wykonywanej przez osoby z państw trzecich. Stosowanie sankcji — o charakterze ekonomicznym, administracyjnym lub, jeśli to uzasadnione, karnym — za naruszenie unijnych przepisów leży w kompetencjach państw członkowskich, z wyjątkiem sankcji, które mają gwarantować skuteczność prawa UE. |
| --- | --- |

38.

Popiera zamiar Komisji dotyczący zwalczania pracy nielegalnie wykonywanej przez osoby z państw trzecich. Stosowanie sankcji — o charakterze ekonomicznym, administracyjnym lub, jeśli to uzasadnione, karnym — za naruszenie unijnych przepisów leży w kompetencjach państw członkowskich, z wyjątkiem sankcji, które mają gwarantować skuteczność prawa UE.

| 39. | Stwierdza, że konieczne jest sprawdzenie adekwatności użycia terminu „pracodawca” lub „przedsiębiorca” w poszczególnych wersjach językowych dyrektywy. Uważa, że jeśli w przepisach danego państwa istnieje rozróżnienie między tymi terminami, to stosowniejsze byłoby użycie terminu „pracodawca” zamiast „przedsiębiorca”, tak aby oddzielić pojęcie ducha przedsiębiorczości od zachowań przestępczych i uwzględnić sytuacje, w których ktoś może proponować legalne zatrudnienie, nie będąc przedsiębiorcą w sensie prawnym. |
| --- | --- |

39.

Stwierdza, że konieczne jest sprawdzenie adekwatności użycia terminu „pracodawca” lub „przedsiębiorca” w poszczególnych wersjach językowych dyrektywy. Uważa, że jeśli w przepisach danego państwa istnieje rozróżnienie między tymi terminami, to stosowniejsze byłoby użycie terminu „pracodawca” zamiast „przedsiębiorca”, tak aby oddzielić pojęcie ducha przedsiębiorczości od zachowań przestępczych i uwzględnić sytuacje, w których ktoś może proponować legalne zatrudnienie, nie będąc przedsiębiorcą w sensie prawnym.

| 40. | Uważa, że walka z nieuregulowaną pracą powinna być prowadzona za pomocą kar przeciwko osobom zatrudniającym pracowników o nieuregulowanej sytuacji, ale także poprzez wzmocnienie inspekcji pracy, zwiększenie możliwości legalnego zatrudniania oraz rozważenie alternatywnych systemów, pozwalających na wykorzystanie wzorcowych rozwiązań. Wyniki inspekcji pracy powinny być podawane do wiadomości publicznej, aby konsumenci i potencjalni pracownicy mogli świadomie podejmować decyzje. |
| --- | --- |

40.

Uważa, że walka z nieuregulowaną pracą powinna być prowadzona za pomocą kar przeciwko osobom zatrudniającym pracowników o nieuregulowanej sytuacji, ale także poprzez wzmocnienie inspekcji pracy, zwiększenie możliwości legalnego zatrudniania oraz rozważenie alternatywnych systemów, pozwalających na wykorzystanie wzorcowych rozwiązań. Wyniki inspekcji pracy powinny być podawane do wiadomości publicznej, aby konsumenci i potencjalni pracownicy mogli świadomie podejmować decyzje.

| 41. | Potwierdza priorytetowe znaczenie walki z nieuregulowaną pracą, będącą jednym z głównych czynników przyciągania i podtrzymywania przepływów nieuregulowanej migracji, w działaniach UE związanych z polityką imigracji. Uważa, że podstawa prawna dyrektywy powinna skupiać się na walce z nieuregulowaną pracą celem ograniczenia nieuregulowanej imigracji, a nie odwrotnie. |
| --- | --- |

41.

Potwierdza priorytetowe znaczenie walki z nieuregulowaną pracą, będącą jednym z głównych czynników przyciągania i podtrzymywania przepływów nieuregulowanej migracji, w działaniach UE związanych z polityką imigracji. Uważa, że podstawa prawna dyrektywy powinna skupiać się na walce z nieuregulowaną pracą celem ograniczenia nieuregulowanej imigracji, a nie odwrotnie.

| 42. | Przypomina, że samorządy lokalne i regionalne, w zgodzie z przepisami krajowymi, mogą odegrać istotną rolę w stosowaniu środków kontrolnych i nadzorowaniu rynku pracy oraz że należy w razie potrzeby zwiększyć zasoby ludzkie i materialne, aby podnieść liczbę inspekcji. |
| --- | --- |

42.

Przypomina, że samorządy lokalne i regionalne, w zgodzie z przepisami krajowymi, mogą odegrać istotną rolę w stosowaniu środków kontrolnych i nadzorowaniu rynku pracy oraz że należy w razie potrzeby zwiększyć zasoby ludzkie i materialne, aby podnieść liczbę inspekcji.

| 43. | Uważa, że w ramach walki z nieuregulowaną pracą należy zwrócić szczególną uwagę na zwalczanie nielegalnego przemytu imigrantów i handlu ludźmi. Wskazuje na rolę mafii i sieci przestępczych w podtrzymywaniu, ogólnie, zjawiska nieuregulowanej imigracji, a w szczególności wykorzystywania osób na rynku pracy, które to zjawisko stało się opłacalną działalnością przestępczą. |
| --- | --- |

43.

Uważa, że w ramach walki z nieuregulowaną pracą należy zwrócić szczególną uwagę na zwalczanie nielegalnego przemytu imigrantów i handlu ludźmi. Wskazuje na rolę mafii i sieci przestępczych w podtrzymywaniu, ogólnie, zjawiska nieuregulowanej imigracji, a w szczególności wykorzystywania osób na rynku pracy, które to zjawisko stało się opłacalną działalnością przestępczą.

| 44. | Popiera inicjatywy dążące do zwalczania nieuregulowanej pracy i zaleca promowanie w tej dziedzinie wspólnych inicjatyw różnych szczebli administracji (krajowej, regionalnej i lokalnej) oraz podmiotów społecznych (głównie organizacji pracodawców i związków zawodowych, ale także organizacji pozarządowych i stowarzyszeń). Wzywa do podjęcia działań informacyjnych w niektórych sektorach celem zniechęcenia pracodawców do korzystania z nieuregulowanej pracy i poinformowania ich o korzyściach płynących z legalnego zatrudniania pracowników. |
| --- | --- |

44.

Popiera inicjatywy dążące do zwalczania nieuregulowanej pracy i zaleca promowanie w tej dziedzinie wspólnych inicjatyw różnych szczebli administracji (krajowej, regionalnej i lokalnej) oraz podmiotów społecznych (głównie organizacji pracodawców i związków zawodowych, ale także organizacji pozarządowych i stowarzyszeń). Wzywa do podjęcia działań informacyjnych w niektórych sektorach celem zniechęcenia pracodawców do korzystania z nieuregulowanej pracy i poinformowania ich o korzyściach płynących z legalnego zatrudniania pracowników.

| 45. | Uważa, że wyłączenie z zakresu stosowania dyrektywy osób prywatnych zatrudniających pracowników o nieuregulowanym statusie nie miałoby żadnego sensu; jednakże zwraca uwagę na to, że rozwiązanie tego problemu jest niemożliwe bez podjęcia adekwatnych działań, takich jak elastyczne i uzupełniające formy legalnego zatrudnienia, tak by pokryć niedobór siły roboczej na rynku pracy. |
| --- | --- |

45.

Uważa, że wyłączenie z zakresu stosowania dyrektywy osób prywatnych zatrudniających pracowników o nieuregulowanym statusie nie miałoby żadnego sensu; jednakże zwraca uwagę na to, że rozwiązanie tego problemu jest niemożliwe bez podjęcia adekwatnych działań, takich jak elastyczne i uzupełniające formy legalnego zatrudnienia, tak by pokryć niedobór siły roboczej na rynku pracy.

| 46. | Zwraca uwagę na znaczenie poprawy elastyczności i szybkiego podejmowania zatrudnienia czasowego, a także określenia zasad co do imigracji o charakterze sezonowym, jak przewiduje to plan działania w sprawie legalnej imigracji z roku 2005, tak aby uniknąć podtrzymywania zjawiska nieuregulowanego zatrudnienia. |
| --- | --- |

46.

Zwraca uwagę na znaczenie poprawy elastyczności i szybkiego podejmowania zatrudnienia czasowego, a także określenia zasad co do imigracji o charakterze sezonowym, jak przewiduje to plan działania w sprawie legalnej imigracji z roku 2005, tak aby uniknąć podtrzymywania zjawiska nieuregulowanego zatrudnienia.

| 47. | Zwraca uwagę na skrajnie niepewną sytuację zawodową i osobistą wielu kobiet imigrantek w Unii Europejskiej i wzywa do poświęcenia tej kwestii większej uwagi. |
| --- | --- |

47.

Zwraca uwagę na skrajnie niepewną sytuację zawodową i osobistą wielu kobiet imigrantek w Unii Europejskiej i wzywa do poświęcenia tej kwestii większej uwagi.

| 48. | Popiera decyzję co do niekarania obywateli państw trzecich, których dotyczy wniosek w sprawie dyrektywy, choć wymóg wydania decyzji o powrocie lub wydaleniu (5) może być rozumiany jako kara. Z aprobatą przyjmuje kary ekonomiczne dla popełniających wykroczenie, szczególnie karę polegającą na opłaceniu kosztów powrotu, która może zostać powiększona o koszt zakwaterowania i przejazdu imigranta, aż do zakończenia procedury związanej z powrotem. Podkreśla, że Unia Europejska musi gwarantować spójność instrumentów prawnych, obejmujących środki dotyczące powrotu, oraz ich adekwatność odnośnie do poszanowania praw podstawowych. |
| --- | --- |

48.

Popiera decyzję co do niekarania obywateli państw trzecich, których dotyczy wniosek w sprawie dyrektywy, choć wymóg wydania decyzji o powrocie lub wydaleniu (5) może być rozumiany jako kara. Z aprobatą przyjmuje kary ekonomiczne dla popełniających wykroczenie, szczególnie karę polegającą na opłaceniu kosztów powrotu, która może zostać powiększona o koszt zakwaterowania i przejazdu imigranta, aż do zakończenia procedury związanej z powrotem. Podkreśla, że Unia Europejska musi gwarantować spójność instrumentów prawnych, obejmujących środki dotyczące powrotu, oraz ich adekwatność odnośnie do poszanowania praw podstawowych.

| 49. | Zaleca podjęcie decyzji zapewniających pracownikom wracającym do kraju pochodzenia wypłatę należnego im wynagrodzenia. |
| --- | --- |

49.

Zaleca podjęcie decyzji zapewniających pracownikom wracającym do kraju pochodzenia wypłatę należnego im wynagrodzenia.

| 50. | Pragnie większej ochrony ze strony właściwych organów państw członkowskich dla pracowników, którzy padli ofiarą nadużyć. Wnosi o rozważenie możliwości przyznania im długotrwałego zezwolenia na pobyt, szczególnie w przypadkach skrajnych, zgodnie z dyrektywą 2004/81/WE w sprawie dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej byli przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z właściwymi organami. |
| --- | --- |

50.

Pragnie większej ochrony ze strony właściwych organów państw członkowskich dla pracowników, którzy padli ofiarą nadużyć. Wnosi o rozważenie możliwości przyznania im długotrwałego zezwolenia na pobyt, szczególnie w przypadkach skrajnych, zgodnie z dyrektywą 2004/81/WE w sprawie dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej byli przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z właściwymi organami.

Pracownicy wysoko wykwalifikowani

| 51. | Pozytywnie przyjmuje inicjatywy mające na celu promowanie legalnych dróg imigracji w UE oraz dążenia do zharmonizowania różnych złożonych mechanizmów dostępu do rynku pracy w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

51.

Pozytywnie przyjmuje inicjatywy mające na celu promowanie legalnych dróg imigracji w UE oraz dążenia do zharmonizowania różnych złożonych mechanizmów dostępu do rynku pracy w państwach członkowskich.

| 52. | Podkreśla niezbędny charakter działań takich jak „niebieska karta”, których celem jest uczynienie Unii Europejskiej bardziej atrakcyjnym miejscem docelowym przepływów migracyjnych pracowników wykwalifikowanych i wysoko wykwalifikowanych, a także zaspokojenie potrzeb europejskich rynków pracy oraz powodzenie strategii lizbońskiej. Wnosi o to, by Komisja przedstawiła bardziej jednoznaczne definicje pojęć wykwalifikowani i wysoko wykwalifikowani imigranci i sugeruje, że owa definicja powinna uwzględniać poziom wykształcenia imigrantów, ich doświadczenia zawodowe, znajomość języków oraz inne istotne czynniki. |
| --- | --- |

52.

Podkreśla niezbędny charakter działań takich jak „niebieska karta”, których celem jest uczynienie Unii Europejskiej bardziej atrakcyjnym miejscem docelowym przepływów migracyjnych pracowników wykwalifikowanych i wysoko wykwalifikowanych, a także zaspokojenie potrzeb europejskich rynków pracy oraz powodzenie strategii lizbońskiej. Wnosi o to, by Komisja przedstawiła bardziej jednoznaczne definicje pojęć wykwalifikowani i wysoko wykwalifikowani imigranci i sugeruje, że owa definicja powinna uwzględniać poziom wykształcenia imigrantów, ich doświadczenia zawodowe, znajomość języków oraz inne istotne czynniki.

| 53. | Przypomina, że nie należy lekceważyć wkładu pracowników niewykwalifikowanych lub nisko wykwalifikowanych na rynkach pracy w niektórych państwach europejskich i przypomina Komisji — po sprawdzeniu i ocenie możliwości zatrudnienia pracowników niewykwalifikowanych lub nisko wykwalifikowanych — o zobowiązaniach Rady dotyczących przybliżenia procedur przyjmowania z powodów związanych z zatrudnieniem, jak przewidziano w Planie polityki w dziedzinie legalnej migracji. |
| --- | --- |

53.

Przypomina, że nie należy lekceważyć wkładu pracowników niewykwalifikowanych lub nisko wykwalifikowanych na rynkach pracy w niektórych państwach europejskich i przypomina Komisji — po sprawdzeniu i ocenie możliwości zatrudnienia pracowników niewykwalifikowanych lub nisko wykwalifikowanych — o zobowiązaniach Rady dotyczących przybliżenia procedur przyjmowania z powodów związanych z zatrudnieniem, jak przewidziano w Planie polityki w dziedzinie legalnej migracji.

| 54. | Uważa, że „niebieska karta” nie powinna być przyznawana tylko pracownikom wykwalifikowanym ubiegającym się o wjazd na teren UE, ale że należy ją również wydawać tym, którzy przebywają już na obszarze jednego z państw członkowskich. |
| --- | --- |

54.

Uważa, że „niebieska karta” nie powinna być przyznawana tylko pracownikom wykwalifikowanym ubiegającym się o wjazd na teren UE, ale że należy ją również wydawać tym, którzy przebywają już na obszarze jednego z państw członkowskich.

| 55. | Uważa za niezbędne uzyskanie wiarygodnych podstawowych informacji co do zapotrzebowania na pracowników wykwalifikowanych na rynkach pracy państw członkowskich. Wzywa Komisję do opracowania jednolitej i skutecznej metody gromadzenia i przedstawiania danych statystycznych w tej dziedzinie, zgodnie z rozporządzeniem nr 862/2007. |
| --- | --- |

55.

Uważa za niezbędne uzyskanie wiarygodnych podstawowych informacji co do zapotrzebowania na pracowników wykwalifikowanych na rynkach pracy państw członkowskich. Wzywa Komisję do opracowania jednolitej i skutecznej metody gromadzenia i przedstawiania danych statystycznych w tej dziedzinie, zgodnie z rozporządzeniem nr 862/2007.

| 56. | Zwraca się do państw członkowskich o zwiększanie udziału samorządów lokalnych i regionalnych w określaniu liczby zezwoleń na wjazd dla obywateli państw trzecich ubiegających się o pracę wymagającą wysokich kwalifikacji. Wyraża żal, że przepis taki nie został jasno zapisany we wniosku w sprawie dyrektywy. |
| --- | --- |

56.

Zwraca się do państw członkowskich o zwiększanie udziału samorządów lokalnych i regionalnych w określaniu liczby zezwoleń na wjazd dla obywateli państw trzecich ubiegających się o pracę wymagającą wysokich kwalifikacji. Wyraża żal, że przepis taki nie został jasno zapisany we wniosku w sprawie dyrektywy.

| 57. | Zastanawia się, czy mobilność pracowników wysoko wykwalifikowanych może ucierpieć z powodu wymogu co najmniej dwuletniego pobytu w pierwszym państwie członkowskim. Wzywa Komisję do poszukiwania form zastępczych zapewniających mobilność pracowników i sprostanie potrzebom rynków pracy państw członkowskich. |
| --- | --- |

57.

Zastanawia się, czy mobilność pracowników wysoko wykwalifikowanych może ucierpieć z powodu wymogu co najmniej dwuletniego pobytu w pierwszym państwie członkowskim. Wzywa Komisję do poszukiwania form zastępczych zapewniających mobilność pracowników i sprostanie potrzebom rynków pracy państw członkowskich.

| 58. | Z zadowoleniem przyjmuje warunki wjazdu dla członków rodzin pracowników wysoko wykwalifikowanych, co może okazać się decydującym czynnikiem przy zatrudnianiu personelu wysoko wykwalifikowanego, jak wskazuje na to doświadczenie innych krajów, takich jak Australia, Kanada czy Stany Zjednoczone. |
| --- | --- |

58.

Z zadowoleniem przyjmuje warunki wjazdu dla członków rodzin pracowników wysoko wykwalifikowanych, co może okazać się decydującym czynnikiem przy zatrudnianiu personelu wysoko wykwalifikowanego, jak wskazuje na to doświadczenie innych krajów, takich jak Australia, Kanada czy Stany Zjednoczone.

| 59. | Przypomina o konieczności uniknięcia drenażu mózgów w krajach rozwijających się i wyraża zaniepokojenie w związku z deklaracjami Międzynarodowej Organizacji Pracy, zgodnie z którymi programy przyjmowania pracowników wykwalifikowanych (w tym niedawne inicjatywy Komisji w sprawie migracji wahadłowej) pogłębiają problem drenażu mózgów (6). |
| --- | --- |

59.

Przypomina o konieczności uniknięcia drenażu mózgów w krajach rozwijających się i wyraża zaniepokojenie w związku z deklaracjami Międzynarodowej Organizacji Pracy, zgodnie z którymi programy przyjmowania pracowników wykwalifikowanych (w tym niedawne inicjatywy Komisji w sprawie migracji wahadłowej) pogłębiają problem drenażu mózgów (6).

| 60. | Zaleca przeprowadzenie wiarygodnej, opartej na danych statystycznych, analizy poświęconej drenażowi mózgów i jego skutkom dla krajów pochodzenia, tak aby opracować wspólne działania z krajami pochodzenia i uniknąć, o ile to tylko możliwe, zagrożeń i konsekwencji związanych z tym zjawiskiem. |
| --- | --- |

60.

Zaleca przeprowadzenie wiarygodnej, opartej na danych statystycznych, analizy poświęconej drenażowi mózgów i jego skutkom dla krajów pochodzenia, tak aby opracować wspólne działania z krajami pochodzenia i uniknąć, o ile to tylko możliwe, zagrożeń i konsekwencji związanych z tym zjawiskiem.

| 61. | Wzywa Komisję do podjęcia wszelkich odpowiednich działań na rzecz przemieszczania się osób wykwalifikowanych („przepływu mózgów”), będącego alternatywą dla drenażu mózgów. Koncepcja ta polega na tym, że imigranci wracają do kraju pochodzenia i dzielą się umiejętnościami nabytymi w kraju przyjmującym (7), co z kolei pozwala na dynamiczniejsze i pogłębione stosunki pomiędzy społecznością pochodzenia a społecznością przyjmującą. |
| --- | --- |

61.

Wzywa Komisję do podjęcia wszelkich odpowiednich działań na rzecz przemieszczania się osób wykwalifikowanych („przepływu mózgów”), będącego alternatywą dla drenażu mózgów. Koncepcja ta polega na tym, że imigranci wracają do kraju pochodzenia i dzielą się umiejętnościami nabytymi w kraju przyjmującym (7), co z kolei pozwala na dynamiczniejsze i pogłębione stosunki pomiędzy społecznością pochodzenia a społecznością przyjmującą.

Jedno zezwolenie na pobyt i pracę

| 62. | Wyraża zadowolenie w związku z propozycją ustanowienia łącznego wniosku o zezwolenie na pobyt i pracę i wzywa do ulepszenia ścieżek administracyjnych mogących ułatwić formalności związane z otrzymaniem takiego zezwolenia. |
| --- | --- |

62.

Wyraża zadowolenie w związku z propozycją ustanowienia łącznego wniosku o zezwolenie na pobyt i pracę i wzywa do ulepszenia ścieżek administracyjnych mogących ułatwić formalności związane z otrzymaniem takiego zezwolenia.

| 63. | Przyjmuje z aprobatą każdą propozycję dążącą do uproszczenia procedur wjazdowych do UE w celach zawodowych i wnosi o ustanowienie bardziej elastycznych procedur w odniesieniu do wniosków i do udzielania zezwoleń, tak aby zapewnić skuteczne działanie systemu. |
| --- | --- |

63.

Przyjmuje z aprobatą każdą propozycję dążącą do uproszczenia procedur wjazdowych do UE w celach zawodowych i wnosi o ustanowienie bardziej elastycznych procedur w odniesieniu do wniosków i do udzielania zezwoleń, tak aby zapewnić skuteczne działanie systemu.

| 64. | Uważa, że jedno zezwolenie jest odpowiednim narzędziem w walce z nieprzestrzeganiem przepisów, co jest poważnym problemem w krajach Unii Europejskiej i co narusza prawo do dobrej administracji zapisane w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

64.

Uważa, że jedno zezwolenie jest odpowiednim narzędziem w walce z nieprzestrzeganiem przepisów, co jest poważnym problemem w krajach Unii Europejskiej i co narusza prawo do dobrej administracji zapisane w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 65. | Wyraża zadowolenie z uznania wspólnego zbioru praw dla wszystkich osób posiadających jedno zezwolenie i przypomina, że prawa te muszą być uwzględniane w powiązaniu z międzynarodowymi standardami ochrony MOP. |
| --- | --- |

65.

Wyraża zadowolenie z uznania wspólnego zbioru praw dla wszystkich osób posiadających jedno zezwolenie i przypomina, że prawa te muszą być uwzględniane w powiązaniu z międzynarodowymi standardami ochrony MOP.

| 66. | Przypomina, że opinia CdR 233/2006 (8) kładzie nacisk na znaczenie poprawy mechanizmów uznawania i zrównania tytułów i dyplomów zawodowych oraz, ogólnie, uprawnień zawodowych imigrantów celem ułatwienia im integracji zgodnej z ich umiejętnościami. |
| --- | --- |

66.

Przypomina, że opinia CdR 233/2006 (8) kładzie nacisk na znaczenie poprawy mechanizmów uznawania i zrównania tytułów i dyplomów zawodowych oraz, ogólnie, uprawnień zawodowych imigrantów celem ułatwienia im integracji zgodnej z ich umiejętnościami.

| 67. | Wyraża zadowolenie z gwarancji związanych z procedurą składania jednego wniosku o łączne zezwolenie, a szczególnie z konieczności uzasadnienia decyzji odmownej i z możliwości złożenia odwołania od takiej decyzji. |
| --- | --- |

67.

Wyraża zadowolenie z gwarancji związanych z procedurą składania jednego wniosku o łączne zezwolenie, a szczególnie z konieczności uzasadnienia decyzji odmownej i z możliwości złożenia odwołania od takiej decyzji.

| 68. | Podkreśla, że w myśl zasady pomocniczości państwa członkowskie powinny uwzględniać samorządy lokalne i regionalne w opracowywaniu polityki imigracyjnej, szczególnie jeśli chodzi o aspekty integracji i rynku pracy, tak aby samorządy te mogły uczestniczyć w podejmowaniu decyzji co do ustalania liczby cudzoziemców uprawnionych do wjazdu na ich obszar oraz co do ich profilu zawodowego. |
| --- | --- |

68.

Podkreśla, że w myśl zasady pomocniczości państwa członkowskie powinny uwzględniać samorządy lokalne i regionalne w opracowywaniu polityki imigracyjnej, szczególnie jeśli chodzi o aspekty integracji i rynku pracy, tak aby samorządy te mogły uczestniczyć w podejmowaniu decyzji co do ustalania liczby cudzoziemców uprawnionych do wjazdu na ich obszar oraz co do ich profilu zawodowego.

Bruksela, 18 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

(1)  Konkluzje prezydencji. Posiedzenie Rady Europejskiej w Brukseli, 15 i 16 grudnia 2005 r. część IV, punkt 8.

1

(2)  Zgodnie z protokołem o współpracy między Komisją Europejską a Komitetem Regionów z listopada 2005 r.

2

(3)  W rozporządzeniu nr 862/2007 stwierdza się w motywie 5.: „rosnące zapotrzebowanie na informacje statystyczne dotyczące zawodów, wykształcenia, kwalifikacji oraz rodzajów działalności migrantów”, a w motywie 6. jest mowa o tym, że „zharmonizowane i porównywalne statystyki wspólnotowe dotyczące migracji i azylu są niezbędne do rozwoju i monitorowania prawodawstwa i polityk Wspólnoty odnoszących się do imigracji i azylu oraz do swobodnego przepływu osób”.

3

(4)  COM(2007) 248 wersja ostateczna.

4

(5)  COM(2005) 391 wersja ostateczna i COM(2007) 248 wersja ostateczna.

5

(6)  Wykorzystać atuty i ograniczyć ryzyko związane z międzynarodową migracją pracowników. Dokument tematyczny na sesję 3 poświęconą przepływom wewnętrznym i międzynarodowym migrantów w poszukiwaniu pracy. Forum MOP, 2007 r.

6

(7)  Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE. Projekt sprawozdania w sprawie migracji wykwalifikowanych pracowników i jej konsekwencji dla rozwoju krajowego. ACP-UE/100.012/B/2007.

7

(8)  Opinia Komitetu Regionów w sprawie „Plan polityki w dziedzinie legalnej migracji, walka z nielegalną imigracją, przyszłość europejskiej sieci migracji” CdR 233/2006 z 13.2.2007.

8

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/26 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/26

---

Opinia Komitetu Regionów „Dokument strategiczny na lata 2007–2010 w sprawie europejskiego instrumentu na rzecz demokracji i praw człowieka (EIDHR)”

(2008/C 257/05)

KOMITET REGIONÓW

| — | Jest przekonany, że takie wartości jak demokracja i prawa człowieka, określone w karcie praw podstawowych załączonej do traktatu z Lizbony, są fundamentem procesu integracji europejskiej, zaś poprawa ochrony praw człowieka na obszarze UE zwiększy wiarygodność działań służących wspieraniu demokracji i praw człowieka w jej stosunkach zewnętrznych. |
| --- | --- |

—

Jest przekonany, że takie wartości jak demokracja i prawa człowieka, określone w karcie praw podstawowych załączonej do traktatu z Lizbony, są fundamentem procesu integracji europejskiej, zaś poprawa ochrony praw człowieka na obszarze UE zwiększy wiarygodność działań służących wspieraniu demokracji i praw człowieka w jej stosunkach zewnętrznych.

| — | Podkreśla, że demokracja i prawa człowieka są przede wszystkim kwestiami o znaczeniu ogólnoświatowym i stanowią dobro publiczne, zaś w wielu społeczeństwach obowiązek zagwarantowania tych praw w stosunku do pojedynczych obywateli spoczywa przede wszystkim na władzach lokalnych. Zważywszy, że omawiany instrument jest w dużej mierze skoncentrowany na wzmocnieniu instytucji publicznych, więcej uwagi można w nim było poświęcić władzom lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że demokracja i prawa człowieka są przede wszystkim kwestiami o znaczeniu ogólnoświatowym i stanowią dobro publiczne, zaś w wielu społeczeństwach obowiązek zagwarantowania tych praw w stosunku do pojedynczych obywateli spoczywa przede wszystkim na władzach lokalnych. Zważywszy, że omawiany instrument jest w dużej mierze skoncentrowany na wzmocnieniu instytucji publicznych, więcej uwagi można w nim było poświęcić władzom lokalnym i regionalnym.

| — | Zwraca również uwagę na możliwość włączenia do celu nr 5 strategii Komitetu Regionów w zakresie monitorowania przebiegu wyborów w celu rozbudowy demokracji na szczeblu bliskim obywatelom oraz zwiększenia w społeczeństwie poczucia odpowiedzialności za procesy demokratyczne. |
| --- | --- |

—

Zwraca również uwagę na możliwość włączenia do celu nr 5 strategii Komitetu Regionów w zakresie monitorowania przebiegu wyborów w celu rozbudowy demokracji na szczeblu bliskim obywatelom oraz zwiększenia w społeczeństwie poczucia odpowiedzialności za procesy demokratyczne.

| — | Uważa, że wsparcie obserwacji wyborów jest ważną częścią budowania demokracji i jest zdania, że w przyszłych unijnych strategiach dotyczących obserwacji wyborów należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie wyborów do władz lokalnych i regionalnych w krajach trzecich. |
| --- | --- |

—

Uważa, że wsparcie obserwacji wyborów jest ważną częścią budowania demokracji i jest zdania, że w przyszłych unijnych strategiach dotyczących obserwacji wyborów należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie wyborów do władz lokalnych i regionalnych w krajach trzecich.

| — | Uważa, że w ramach unijnych obserwacji wyborów do władz krajowych należy poświęcić więcej uwagi ocenie wpływu działań wspierania demokracji na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

—

Uważa, że w ramach unijnych obserwacji wyborów do władz krajowych należy poświęcić więcej uwagi ocenie wpływu działań wspierania demokracji na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| Sprawozdawca | : | Heini UTUNEN-ZIV (FI/ALDE), członek rady miasta Jyväskylä |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Heini UTUNEN-ZIV (FI/ALDE), członek rady miasta Jyväskylä

Dokument źródłowy

Dokument strategiczny Komisji Europejskiej na lata 2007–2010 w sprawie programów finansowanych ze środków pochodzących z europejskiego instrumentu na rzecz demokracji i praw człowieka (EIDHR) wraz z załącznikami (środki finansowe EIDHR na lata 2007–2010)

C(2007) 3765

ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   Zalecenia ogólne

| 1. | Podkreśla swoje przekonanie, że takie wartości jak demokracja i prawa człowieka, określone w karcie praw podstawowych załączonej do traktatu z Lizbony, są fundamentem procesu integracji europejskiej, zaś poprawa ochrony praw człowieka na obszarze UE zwiększy wiarygodność działań służących wspieraniu demokracji i praw człowieka w jej stosunkach zewnętrznych. |
| --- | --- |

1.

Podkreśla swoje przekonanie, że takie wartości jak demokracja i prawa człowieka, określone w karcie praw podstawowych załączonej do traktatu z Lizbony, są fundamentem procesu integracji europejskiej, zaś poprawa ochrony praw człowieka na obszarze UE zwiększy wiarygodność działań służących wspieraniu demokracji i praw człowieka w jej stosunkach zewnętrznych.

| 2. | Uważa za niezwykle ważne, że Unia Europejska uznaje demokrację i prawa człowieka za uniwersalne wartości, które należy aktywnie propagować na całym świecie, i że wspiera działania na ich rzecz w krajach trzecich. |
| --- | --- |

2.

Uważa za niezwykle ważne, że Unia Europejska uznaje demokrację i prawa człowieka za uniwersalne wartości, które należy aktywnie propagować na całym świecie, i że wspiera działania na ich rzecz w krajach trzecich.

| 3. | Przypomina, że zgodnie z konsekwentnie stosowanym stanowiskiem Komitetu Regionów niemożliwe jest prawdziwie demokratyczne sprawowanie rządów bez znacznego przekazania kompetencji samorządom lokalnym i regionalnym, zaś poprzez współpracę w poszukiwaniu realnych rozwiązań dla konkretnych, codziennych problemów władze lokalne i regionalne mogą budować zaufanie wśród obywateli, wiarę w wartość demokracji lokalnej i dialogu międzykulturowego. Mogą one zapewnić większą odpowiedzialność lokalną i bardziej zrównoważony proces budowania potencjału w zakresie wspierania demokracji i praw człowieka. |
| --- | --- |

3.

Przypomina, że zgodnie z konsekwentnie stosowanym stanowiskiem Komitetu Regionów niemożliwe jest prawdziwie demokratyczne sprawowanie rządów bez znacznego przekazania kompetencji samorządom lokalnym i regionalnym, zaś poprzez współpracę w poszukiwaniu realnych rozwiązań dla konkretnych, codziennych problemów władze lokalne i regionalne mogą budować zaufanie wśród obywateli, wiarę w wartość demokracji lokalnej i dialogu międzykulturowego. Mogą one zapewnić większą odpowiedzialność lokalną i bardziej zrównoważony proces budowania potencjału w zakresie wspierania demokracji i praw człowieka.

| 4. | Podkreśla, że demokracja i prawa człowieka są przede wszystkim kwestiami o znaczeniu ogólnoświatowym i stanowią dobro publiczne, zaś w wielu społeczeństwach obowiązek zagwarantowania tych praw w stosunku do pojedynczych obywateli spoczywa przede wszystkim na władzach lokalnych. Zważywszy, że omawiany instrument jest w dużej mierze skoncentrowany na wzmocnieniu instytucji publicznych, więcej uwagi można w nim było poświęcić władzom lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że demokracja i prawa człowieka są przede wszystkim kwestiami o znaczeniu ogólnoświatowym i stanowią dobro publiczne, zaś w wielu społeczeństwach obowiązek zagwarantowania tych praw w stosunku do pojedynczych obywateli spoczywa przede wszystkim na władzach lokalnych. Zważywszy, że omawiany instrument jest w dużej mierze skoncentrowany na wzmocnieniu instytucji publicznych, więcej uwagi można w nim było poświęcić władzom lokalnym i regionalnym.

| 5. | Wyraża uznanie dla wyjątkowego wkładu EIDHR w rozwój i konsolidację demokracji oraz państwa prawa w krajach trzecich na całym świecie, a także dla jego roli w opracowaniu jednolitego i spójnego planu działania UE w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

5.

Wyraża uznanie dla wyjątkowego wkładu EIDHR w rozwój i konsolidację demokracji oraz państwa prawa w krajach trzecich na całym świecie, a także dla jego roli w opracowaniu jednolitego i spójnego planu działania UE w tej dziedzinie.

| 6. | Uważa, że EIDHR jest realnym atutem Europy, wzmacniającym jej pozycję w dziedzinie wspierania demokracji i praw człowieka w krajach trzecich. Komitet podkreśla, że wyrażany przez UE zamiar wspierania demokracji nie oznacza, że UE powinna lub może przenosić swój model na zewnątrz lub narzucać jego przyjęcie krajom trzecim. EIDHR umożliwia jedynie intensywniejsze propagowanie wspólnych zasad wolności jednostki. Zwraca uwagę na to, że przyjęta przez Radę Europy Europejska karta samorządu terytorialnego w dużym stopniu posłużyła wielu nowym demokracjom Europy jako źródło inspiracji i drogowskaz przy tworzeniu sprawnych samorządów lokalnych. Także nowy projekt europejskiej karty na rzecz demokracji regionalnej Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Europy (CLRAE, Rada Europy) może służyć temu celowi. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że EIDHR jest realnym atutem Europy, wzmacniającym jej pozycję w dziedzinie wspierania demokracji i praw człowieka w krajach trzecich. Komitet podkreśla, że wyrażany przez UE zamiar wspierania demokracji nie oznacza, że UE powinna lub może przenosić swój model na zewnątrz lub narzucać jego przyjęcie krajom trzecim. EIDHR umożliwia jedynie intensywniejsze propagowanie wspólnych zasad wolności jednostki. Zwraca uwagę na to, że przyjęta przez Radę Europy Europejska karta samorządu terytorialnego w dużym stopniu posłużyła wielu nowym demokracjom Europy jako źródło inspiracji i drogowskaz przy tworzeniu sprawnych samorządów lokalnych. Także nowy projekt europejskiej karty na rzecz demokracji regionalnej Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Europy (CLRAE, Rada Europy) może służyć temu celowi.

| 7. | Podkreśla, że ze względu na cel strategii, którym jest zapewnienie wsparcia bez względu na zgodę rządu państwa trzeciego, KR uważa, że demokratycznie wybrane władze lokalne i regionalne w zainteresowanych krajach powinny zostać uznane za partnerów w realizacji zadań EIDHR i wyraźnie uwzględnione na liście podmiotów na równi z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla, że ze względu na cel strategii, którym jest zapewnienie wsparcia bez względu na zgodę rządu państwa trzeciego, KR uważa, że demokratycznie wybrane władze lokalne i regionalne w zainteresowanych krajach powinny zostać uznane za partnerów w realizacji zadań EIDHR i wyraźnie uwzględnione na liście podmiotów na równi z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego.

| 8. | Przypomina, że w państwach, z którymi zostały już nawiązane kontakty, KR ustanowił instrumenty służące realizacji jego polityki; w szczególności utworzenie trzech grup roboczych — ds. Bałkanów Zachodnich, Turcji i Chorwacji — oraz zorganizowanie cyklu konferencji na temat europejskiej polityki sąsiedztwa umożliwiło rozpoczęcie regularnego dialogu politycznego i wymianę sprawdzonych rozwiązań z przedstawicielami władz lokalnych i regionalnych krajów trzecich. |
| --- | --- |

8.

Przypomina, że w państwach, z którymi zostały już nawiązane kontakty, KR ustanowił instrumenty służące realizacji jego polityki; w szczególności utworzenie trzech grup roboczych — ds. Bałkanów Zachodnich, Turcji i Chorwacji — oraz zorganizowanie cyklu konferencji na temat europejskiej polityki sąsiedztwa umożliwiło rozpoczęcie regularnego dialogu politycznego i wymianę sprawdzonych rozwiązań z przedstawicielami władz lokalnych i regionalnych krajów trzecich.

| 9. | Opowiada się za długofalowym podejściem strategicznym do omawianego instrumentu i związanych z nim celów. Obszary priorytetowe ulegały zmianie w poszczególnych okresach programowania i dlatego rozwój oraz ocena programu i jego inicjatyw w dłuższej perspektywie są utrudnione. Szczegółowa ocena zakończonych programów oraz przedstawianie dokładnych sprawozdań z ich realizacji pomaga w usprawnianiu przyszłych programów. |
| --- | --- |

9.

Opowiada się za długofalowym podejściem strategicznym do omawianego instrumentu i związanych z nim celów. Obszary priorytetowe ulegały zmianie w poszczególnych okresach programowania i dlatego rozwój oraz ocena programu i jego inicjatyw w dłuższej perspektywie są utrudnione. Szczegółowa ocena zakończonych programów oraz przedstawianie dokładnych sprawozdań z ich realizacji pomaga w usprawnianiu przyszłych programów.

| 10. | Zwraca uwagę na potrzebę usprawnienia procedur wdrażania w przypadku finansowania za pomocą EIDHR i apeluje o uproszczenie faktycznej realizacji programu, aby umożliwić mniej zorganizowanym strukturom pełne i elastyczne korzystanie z tego instrumentu. Zważywszy, że EIDHR jest nadal instrumentem o dość niewielkim zasięgu, kluczem do jego skuteczności jest selektywne i strategiczne wykorzystanie. |
| --- | --- |

10.

Zwraca uwagę na potrzebę usprawnienia procedur wdrażania w przypadku finansowania za pomocą EIDHR i apeluje o uproszczenie faktycznej realizacji programu, aby umożliwić mniej zorganizowanym strukturom pełne i elastyczne korzystanie z tego instrumentu. Zważywszy, że EIDHR jest nadal instrumentem o dość niewielkim zasięgu, kluczem do jego skuteczności jest selektywne i strategiczne wykorzystanie.

| 11. | Zaleca, aby ocena i weryfikacja strategii zostały przeprowadzone z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych z uwzględnieniem pomocniczości w krajach trzecich. Administrowanie EIDHR nie powinno zwiększyć biurokracji do tego stopnia, by stała się ona przeszkodą przede wszystkim dla projektów, które są typowe dla lokalnych podmiotów. Należy zapewnić jego optymalną elastyczność, aby uniknąć dyskryminacji, która jest częstym elementem rozbudowanych struktur. |
| --- | --- |

11.

Zaleca, aby ocena i weryfikacja strategii zostały przeprowadzone z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych z uwzględnieniem pomocniczości w krajach trzecich. Administrowanie EIDHR nie powinno zwiększyć biurokracji do tego stopnia, by stała się ona przeszkodą przede wszystkim dla projektów, które są typowe dla lokalnych podmiotów. Należy zapewnić jego optymalną elastyczność, aby uniknąć dyskryminacji, która jest częstym elementem rozbudowanych struktur.

B.   Zalecenia merytoryczne

| 12. | Zaangażowanie Komitetu Regionów w propagowanie demokracji, dobrego sprawowania rządów, europejskich wartości i praw człowieka uzasadnia jego udział w realizacji omawianej strategii. Spośród zaproponowanych pięciu celów w ramach wieloletniego planowania na okres 2010-2013 szczególną uwagę należy jednak poświęcić udziałowi władz lokalnych i regionalnych w realizacji celu nr 2. KR zwraca również uwagę na możliwość włączenia do celu nr 5 strategii Komitetu Regionów w zakresie monitorowania przebiegu wyborów w celu rozbudowy demokracji na szczeblu bliskim obywatelom oraz zwiększenia w społeczeństwie poczucia odpowiedzialności za procesy demokratyczne. |
| --- | --- |

12.

Zaangażowanie Komitetu Regionów w propagowanie demokracji, dobrego sprawowania rządów, europejskich wartości i praw człowieka uzasadnia jego udział w realizacji omawianej strategii. Spośród zaproponowanych pięciu celów w ramach wieloletniego planowania na okres 2010-2013 szczególną uwagę należy jednak poświęcić udziałowi władz lokalnych i regionalnych w realizacji celu nr 2. KR zwraca również uwagę na możliwość włączenia do celu nr 5 strategii Komitetu Regionów w zakresie monitorowania przebiegu wyborów w celu rozbudowy demokracji na szczeblu bliskim obywatelom oraz zwiększenia w społeczeństwie poczucia odpowiedzialności za procesy demokratyczne.

Cel nr 1

Większe poszanowanie praw człowieka w krajach i regionach, w których są one najbardziej zagrożone

| 13. | Podkreśla, że choć wsparcie w ramach powyższego celu kierowane jest przede wszystkim do organizacji pozarządowych, należy pamiętać, że w niektórych krajach i regionach obrońcy praw człowieka, a nawet urzędnicy władz gminnych ponoszą pewne ryzyko ze względu na sprawowaną funkcję i codzienne obowiązki. Należy poczynić starania, by pozyskać wsparcie na ich rzecz. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla, że choć wsparcie w ramach powyższego celu kierowane jest przede wszystkim do organizacji pozarządowych, należy pamiętać, że w niektórych krajach i regionach obrońcy praw człowieka, a nawet urzędnicy władz gminnych ponoszą pewne ryzyko ze względu na sprawowaną funkcję i codzienne obowiązki. Należy poczynić starania, by pozyskać wsparcie na ich rzecz.

Cel nr 2

Wzmocnienie roli społeczeństwa obywatelskiego w promowaniu praw człowieka i reform demokratycznych poprzez wspieranie pokojowego godzenia interesów poszczególnych grup oraz konsolidację udziału i reprezentacji w życiu politycznym

| 14. | Uważa, że na szczeblu lokalnym i regionalnym demokracja uczestnicząca i inkluzywna jest w dłuższej perspektywie najlepszym sposobem budowania sprawnie funkcjonującej demokracji, która jest skoncentrowana na potrzebach obywateli, zgodna z zasadą dobrego sprawowania rządów i która cieszy się zaufaniem i poparciem obywateli. |
| --- | --- |

14.

Uważa, że na szczeblu lokalnym i regionalnym demokracja uczestnicząca i inkluzywna jest w dłuższej perspektywie najlepszym sposobem budowania sprawnie funkcjonującej demokracji, która jest skoncentrowana na potrzebach obywateli, zgodna z zasadą dobrego sprawowania rządów i która cieszy się zaufaniem i poparciem obywateli.

| 15. | Wzywa do wdrożenia modeli demokracji inkluzywnej, na przykład poprzez zapewnienie politycznej reprezentacji mężczyzn i kobiet, ludności tubylczej, o ile takowa występuje, oraz mniejszości lokalnych; ponadto wymiana sprawdzonych rozwiązań i wspieranie władz lokalnych w kontekście zwiększania udziału obywateli wydają się szczególnie ważne w odniesieniu do udziału mniejszości lokalnych, osób niepełnosprawnych oraz dzieci i młodzieży. |
| --- | --- |

15.

Wzywa do wdrożenia modeli demokracji inkluzywnej, na przykład poprzez zapewnienie politycznej reprezentacji mężczyzn i kobiet, ludności tubylczej, o ile takowa występuje, oraz mniejszości lokalnych; ponadto wymiana sprawdzonych rozwiązań i wspieranie władz lokalnych w kontekście zwiększania udziału obywateli wydają się szczególnie ważne w odniesieniu do udziału mniejszości lokalnych, osób niepełnosprawnych oraz dzieci i młodzieży.

| 16. | Zwraca uwagę, że kluczowym elementem dobrego sprawowania rządów, wynikającym z szerokiej reprezentacji politycznej i powszechnego udziału w życiu publicznym, jest uznanie, że najlepsze decyzje podejmuje się na szczeblu najbliższym obywatelom. |
| --- | --- |

16.

Zwraca uwagę, że kluczowym elementem dobrego sprawowania rządów, wynikającym z szerokiej reprezentacji politycznej i powszechnego udziału w życiu publicznym, jest uznanie, że najlepsze decyzje podejmuje się na szczeblu najbliższym obywatelom.

| 17. | Podkreśla, że demokratyczne procedury odpowiedzialności — począwszy od szczebla lokalnego i regionalnego — są niezbędne dla zapewnienia przejrzystości sprawowania rządów i odgrywają kluczową rolę w zwalczaniu korupcji i ograniczaniu ubóstwa. |
| --- | --- |

17.

Podkreśla, że demokratyczne procedury odpowiedzialności — począwszy od szczebla lokalnego i regionalnego — są niezbędne dla zapewnienia przejrzystości sprawowania rządów i odgrywają kluczową rolę w zwalczaniu korupcji i ograniczaniu ubóstwa.

| 18. | Jest zdania, że poprzez rozwijanie kontaktów międzyludzkich na mniej oficjalnym poziomie oraz koncentrowanie się na poszukiwaniu praktycznych rozwiązań codziennych problemów obywateli władze lokalne i regionalne odgrywają istotną rolę w umacnianiu współpracy na szczeblu lokalnym między grupami o rozbieżnych interesach. |
| --- | --- |

18.

Jest zdania, że poprzez rozwijanie kontaktów międzyludzkich na mniej oficjalnym poziomie oraz koncentrowanie się na poszukiwaniu praktycznych rozwiązań codziennych problemów obywateli władze lokalne i regionalne odgrywają istotną rolę w umacnianiu współpracy na szczeblu lokalnym między grupami o rozbieżnych interesach.

| 19. | Jest zdania, że społeczeństwo obywatelskie, lokalne organizacje pozarządowe oraz organizacje wspólnotowe (organizacje społeczeństwa obywatelskiego) działające na rzecz podstawowych wolności i praw człowieka, a także lokalni obrońcy praw człowieka mogą osiągnąć najlepsze rezultaty w egzekwowaniu praw politycznych, gospodarczych i społecznych na szczeblu lokalnym, gdy ich praca jest uznawana i gdy nie napotykają w niej gróźb, prześladowań i zagrożenia, oraz że wspieranie wartości demokratycznych i świadomości politycznej wśród obywateli jest szczególnie skuteczne na szczeblu lokalnym, gdy mogą oni współpracować z posiadającymi odpowiednie uprawnienia władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

19.

Jest zdania, że społeczeństwo obywatelskie, lokalne organizacje pozarządowe oraz organizacje wspólnotowe (organizacje społeczeństwa obywatelskiego) działające na rzecz podstawowych wolności i praw człowieka, a także lokalni obrońcy praw człowieka mogą osiągnąć najlepsze rezultaty w egzekwowaniu praw politycznych, gospodarczych i społecznych na szczeblu lokalnym, gdy ich praca jest uznawana i gdy nie napotykają w niej gróźb, prześladowań i zagrożenia, oraz że wspieranie wartości demokratycznych i świadomości politycznej wśród obywateli jest szczególnie skuteczne na szczeblu lokalnym, gdy mogą oni współpracować z posiadającymi odpowiednie uprawnienia władzami lokalnymi i regionalnymi.

| 20. | Podkreśla wartość dodaną perspektywy lokalnej we współpracy transgranicznej w wielu dziedzinach, w tym w rozwiązywaniu konfliktów. Należy zwrócić szczególną uwagę na pozytywną rolę inicjatyw lokalnych — takich jak „dyplomacja miast” realizowana poprzez krzewienie dialogu międzykulturowego oraz środki budowania zaufania na szczeblu lokalnym — w kontekście sprzecznych interesów. Należy zatem aktywniej angażować się w planowanie ogólnoświatowych kampanii na rzecz demokracji i praw człowieka, przykładowo poprzez podejście ponadnarodowe, obejmujące również wyraźną perspektywę lokalną i regionalną. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla wartość dodaną perspektywy lokalnej we współpracy transgranicznej w wielu dziedzinach, w tym w rozwiązywaniu konfliktów. Należy zwrócić szczególną uwagę na pozytywną rolę inicjatyw lokalnych — takich jak „dyplomacja miast” realizowana poprzez krzewienie dialogu międzykulturowego oraz środki budowania zaufania na szczeblu lokalnym — w kontekście sprzecznych interesów. Należy zatem aktywniej angażować się w planowanie ogólnoświatowych kampanii na rzecz demokracji i praw człowieka, przykładowo poprzez podejście ponadnarodowe, obejmujące również wyraźną perspektywę lokalną i regionalną.

Cel nr 3

Wspieranie działań na rzecz praw człowieka i demokracji w obszarach objętych wytycznymi UE, w tym działań na rzecz dialogu dotyczącego praw człowieka, obrońców praw człowieka, kary śmierci, tortur oraz sytuacji dzieci w konfliktach zbrojnych

| 21. | Przypomina, że choć rozmowy na temat praw człowieka są zwykle prowadzone z władzami państwowymi, kwestie demokracji z pewnością należą też do kompetencji podmiotów szczebla lokalnego i regionalnego. Niemożliwe jest utworzenie i utrzymanie sprawnie funkcjonującego systemu demokratycznego bez udziału podmiotów lokalnych i regionalnych i ich odpowiedzialności — oba szczeble pod każdym względem przyczyniają się do rozwoju tego systemu. |
| --- | --- |

21.

Przypomina, że choć rozmowy na temat praw człowieka są zwykle prowadzone z władzami państwowymi, kwestie demokracji z pewnością należą też do kompetencji podmiotów szczebla lokalnego i regionalnego. Niemożliwe jest utworzenie i utrzymanie sprawnie funkcjonującego systemu demokratycznego bez udziału podmiotów lokalnych i regionalnych i ich odpowiedzialności — oba szczeble pod każdym względem przyczyniają się do rozwoju tego systemu.

| 22. | Zważywszy, że zgodnie z definicją ONZ obrońcy praw człowieka to „osoby i organizacje zaangażowane we wspieranie i obronę praw człowieka i podstawowych wolności”, rola lokalnych decydentów i działaczy jest oczywista. |
| --- | --- |

22.

Zważywszy, że zgodnie z definicją ONZ obrońcy praw człowieka to „osoby i organizacje zaangażowane we wspieranie i obronę praw człowieka i podstawowych wolności”, rola lokalnych decydentów i działaczy jest oczywista.

| 23. | Alarmuje, że w lokalnych więzieniach i komisariatach policji dochodzi do licznych przypadków znęcania się. Należy zatem podjąć aktywne starania w celu wdrożenia przepisów prawa krajowego i zobowiązań międzynarodowych na szczeblu lokalnym. Należy więc objąć wsparciem również lokalne organizacje pozarządowe obserwujące działania władz, a także szkolenia dla urzędników. |
| --- | --- |

23.

Alarmuje, że w lokalnych więzieniach i komisariatach policji dochodzi do licznych przypadków znęcania się. Należy zatem podjąć aktywne starania w celu wdrożenia przepisów prawa krajowego i zobowiązań międzynarodowych na szczeblu lokalnym. Należy więc objąć wsparciem również lokalne organizacje pozarządowe obserwujące działania władz, a także szkolenia dla urzędników.

| 24. | Popiera wytyczną dotyczącą praw dzieci i dostrzega rolę władz lokalnych w zapewnieniu edukacji i dostępu do odpowiedniego kształcenia i odpowiedniej opieki zdrowotnej, w tym działania dotyczące praw w zakresie zdrowia reprodukcyjnego, zwłaszcza wśród dziewcząt. |
| --- | --- |

24.

Popiera wytyczną dotyczącą praw dzieci i dostrzega rolę władz lokalnych w zapewnieniu edukacji i dostępu do odpowiedniego kształcenia i odpowiedniej opieki zdrowotnej, w tym działania dotyczące praw w zakresie zdrowia reprodukcyjnego, zwłaszcza wśród dziewcząt.

| 25. | Wyraża aprobatę dla komunikatu Komisji „Większy nacisk na kwestię dzieci w działaniach zewnętrznych UE” (COM(2008) 55 wersja ostateczna), w którym przyznaje się dzieciom szczególne miejsce w zewnętrznych działaniach UE, oraz zwraca uwagę na potrzebę stawiania interesów i praw dzieci w centrum wszystkich działań zewnętrznych UE. |
| --- | --- |

25.

Wyraża aprobatę dla komunikatu Komisji „Większy nacisk na kwestię dzieci w działaniach zewnętrznych UE” (COM(2008) 55 wersja ostateczna), w którym przyznaje się dzieciom szczególne miejsce w zewnętrznych działaniach UE, oraz zwraca uwagę na potrzebę stawiania interesów i praw dzieci w centrum wszystkich działań zewnętrznych UE.

Cel nr 4

Wzmocnienie i wspieranie międzynarodowych i regionalnych ram dotyczących ochrony praw człowieka, sprawiedliwości, państwa prawa oraz krzewienia demokracji

| 26. | Z zadowoleniem przyjmuje umowy o współpracy z takimi podmiotami jak Rada Europy, Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz Międzynarodowy Trybunał Karny i oczekuje, że działania na rzecz demokracji lokalnej oraz zwiększenia kompetencji władz lokalnych i regionalnych we wdrażaniu praw obywatelskich, politycznych, gospodarczych i społecznych zostaną potraktowane z należytą uwagą. |
| --- | --- |

26.

Z zadowoleniem przyjmuje umowy o współpracy z takimi podmiotami jak Rada Europy, Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz Międzynarodowy Trybunał Karny i oczekuje, że działania na rzecz demokracji lokalnej oraz zwiększenia kompetencji władz lokalnych i regionalnych we wdrażaniu praw obywatelskich, politycznych, gospodarczych i społecznych zostaną potraktowane z należytą uwagą.

| 27. | Podkreśla prawo dzieci do udziału w sprawach bezpośrednio ich dotyczących, wpływania na takie sprawy i wyrażania swojej opinii, odpowiednio do ich wieku i dojrzałości (zgodnie z postanowieniami art. 12 Konwencji ONZ o prawach dziecka), zwłaszcza gdy podejmuje się decyzje dotyczące spraw lokalnych. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla prawo dzieci do udziału w sprawach bezpośrednio ich dotyczących, wpływania na takie sprawy i wyrażania swojej opinii, odpowiednio do ich wieku i dojrzałości (zgodnie z postanowieniami art. 12 Konwencji ONZ o prawach dziecka), zwłaszcza gdy podejmuje się decyzje dotyczące spraw lokalnych.

Cel nr 5

Budowanie zaufania do demokratycznych procesów wyborczych, w szczególności poprzez obserwację wyborów

| 28. | Mając na uwadze doświadczenia i dotychczasowe działania w zakresie umacniania demokracji na szczeblu terytorialnym, przekazywania władzy niższym szczeblom oraz wspierania samorządności terytorialnej, jest przekonany, że zapewnianie poszanowania przez władze krajowe i europejskie kompetencji przyznanych władzom lokalnym i regionalnym jest niezbędne dla wspierania rzeczywistej demokracji i praw człowieka na całym świecie. |
| --- | --- |

28.

Mając na uwadze doświadczenia i dotychczasowe działania w zakresie umacniania demokracji na szczeblu terytorialnym, przekazywania władzy niższym szczeblom oraz wspierania samorządności terytorialnej, jest przekonany, że zapewnianie poszanowania przez władze krajowe i europejskie kompetencji przyznanych władzom lokalnym i regionalnym jest niezbędne dla wspierania rzeczywistej demokracji i praw człowieka na całym świecie.

| 29. | Podkreśla, że obserwacja wyborów stała się w ciągu ostatnich dwóch lat jednym ze skutecznych instrumentów polityki zewnętrznej KR-u. W tym kontekście Komitet docenia doświadczenie oraz wieloletnie już zaangażowanie Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Europy (CLRAE) w tej dziedzinie. Komitet z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zapewniono mu możliwość uczestniczenia w pracach Kongresu mających na celu wspieranie demokracji lokalnej i regionalnej. |
| --- | --- |

29.

Podkreśla, że obserwacja wyborów stała się w ciągu ostatnich dwóch lat jednym ze skutecznych instrumentów polityki zewnętrznej KR-u. W tym kontekście Komitet docenia doświadczenie oraz wieloletnie już zaangażowanie Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Europy (CLRAE) w tej dziedzinie. Komitet z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zapewniono mu możliwość uczestniczenia w pracach Kongresu mających na celu wspieranie demokracji lokalnej i regionalnej.

| 30. | Uważa, że wsparcie obserwacji wyborów jest ważną częścią budowania demokracji i jest zdania, że w przyszłych unijnych strategiach dotyczących obserwacji wyborów należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie wyborów do władz lokalnych i regionalnych w krajach trzecich. |
| --- | --- |

30.

Uważa, że wsparcie obserwacji wyborów jest ważną częścią budowania demokracji i jest zdania, że w przyszłych unijnych strategiach dotyczących obserwacji wyborów należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie wyborów do władz lokalnych i regionalnych w krajach trzecich.

| 31. | Uważa, że w ramach unijnych obserwacji wyborów do władz krajowych należy poświęcić więcej uwagi ocenie wpływu działań wspierania demokracji na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

31.

Uważa, że w ramach unijnych obserwacji wyborów do władz krajowych należy poświęcić więcej uwagi ocenie wpływu działań wspierania demokracji na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 32. | Podkreśla, że w przygotowywanej strategii na lata 2010–2013 należy uwzględnić rolę, jaką władze lokalne i regionalne mogłyby odgrywać w ramach wspomnianej inicjatywy, szczególnie z perspektywy lokalnych procesów wyborczych, a także europejską wiedzę specjalistyczną z zakresu ich monitorowania w krajach trzecich. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla, że w przygotowywanej strategii na lata 2010–2013 należy uwzględnić rolę, jaką władze lokalne i regionalne mogłyby odgrywać w ramach wspomnianej inicjatywy, szczególnie z perspektywy lokalnych procesów wyborczych, a także europejską wiedzę specjalistyczną z zakresu ich monitorowania w krajach trzecich.

Bruksela, 18 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/30 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/30

---

Opinia Komitetu Regionów „Wielojęzyczność”

(2008/C 257/06)

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla, że w całej Unii Europejskiej szczebel lokalny i regionalny ponosi odpowiedzialność za ochronę i promowanie różnorodności językowej. Znajdują się w pozycji uprzywilejowanej do tego, by ustanowić konstruktywne partnerstwo z ośrodkami zajmującymi się nauką języków obcych w celu opracowania kursów nauczania i szkolenia zawodowego dostosowanych do specyficznych potrzeb lokalnych. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że w całej Unii Europejskiej szczebel lokalny i regionalny ponosi odpowiedzialność za ochronę i promowanie różnorodności językowej. Znajdują się w pozycji uprzywilejowanej do tego, by ustanowić konstruktywne partnerstwo z ośrodkami zajmującymi się nauką języków obcych w celu opracowania kursów nauczania i szkolenia zawodowego dostosowanych do specyficznych potrzeb lokalnych.

| — | Uważa, że ze względu na znaczenie różnorodności językowej w Unii Europejskiej, do tworzenia wielojęzycznego społeczeństwa należy podejść z zamiarem optymalizacji korzyści płynących z różnorodności, ograniczając do minimum jej negatywne skutki. |
| --- | --- |

—

Uważa, że ze względu na znaczenie różnorodności językowej w Unii Europejskiej, do tworzenia wielojęzycznego społeczeństwa należy podejść z zamiarem optymalizacji korzyści płynących z różnorodności, ograniczając do minimum jej negatywne skutki.

| — | Uważa, że każdy obywatel UE, zachowując swój język ojczysty lub języki ojczyste jako oznakę swojej tożsamości kulturowej, powinien przez całe życie dodatkowo nabywać czynną i bierną znajomość wspólnego drugiego języka, a także trzeciego języka wybranego ze względu na powinowactwo kulturowe lub wymogi mobilności społecznej i gospodarczej swojego kraju czy też regionu pochodzenia. |
| --- | --- |

—

Uważa, że każdy obywatel UE, zachowując swój język ojczysty lub języki ojczyste jako oznakę swojej tożsamości kulturowej, powinien przez całe życie dodatkowo nabywać czynną i bierną znajomość wspólnego drugiego języka, a także trzeciego języka wybranego ze względu na powinowactwo kulturowe lub wymogi mobilności społecznej i gospodarczej swojego kraju czy też regionu pochodzenia.

| — | Podkreśla, że w perspektywie osiągnięcia celu „język ojczysty plus dwa inne języki”, regiony muszą odgrywać pierwszoplanową rolę, przede wszystkim w realizacji programów kształcenia. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że w perspektywie osiągnięcia celu „język ojczysty plus dwa inne języki”, regiony muszą odgrywać pierwszoplanową rolę, przede wszystkim w realizacji programów kształcenia.

| — | Proponuje, aby zachęcać wszystkie regiony do stworzenia lokalnych forów poświęconych wielojęzyczności w celu monitorowania lokalnych trendów społecznych, gospodarczych i edukacyjnych i proponowania środków służących uwrażliwianiu ludności na uczenie się języków przez całe życie według formuły „język ojczysty plus dwa inne języki”, oraz ich motywowaniu do takiej nauki. |
| --- | --- |

—

Proponuje, aby zachęcać wszystkie regiony do stworzenia lokalnych forów poświęconych wielojęzyczności w celu monitorowania lokalnych trendów społecznych, gospodarczych i edukacyjnych i proponowania środków służących uwrażliwianiu ludności na uczenie się języków przez całe życie według formuły „język ojczysty plus dwa inne języki”, oraz ich motywowaniu do takiej nauki.

| Sprawozdawca | : | Roberto PELLA (IT/EPP), radny prowincji Biella, wiceburmistrz Valdengo |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Roberto PELLA (IT/EPP), radny prowincji Biella, wiceburmistrz Valdengo

ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Wyraża zadowolenie, że Komisja Europejska dała silny impuls rozwojowi wielojęzyczności, tworząc 1 stycznia 2007 r. stanowisko komisarza ds. wielojęzyczności i powierzając je Leonardowi Orbanowi. Ze względu na znaczenie tego stanowiska oraz wiążące się z nim wyzwania, należy je wzmocnić, tak by umożliwić jego rozwój i skuteczną realizację związanych z nim celów. |
| --- | --- |

1.

Wyraża zadowolenie, że Komisja Europejska dała silny impuls rozwojowi wielojęzyczności, tworząc 1 stycznia 2007 r. stanowisko komisarza ds. wielojęzyczności i powierzając je Leonardowi Orbanowi. Ze względu na znaczenie tego stanowiska oraz wiążące się z nim wyzwania, należy je wzmocnić, tak by umożliwić jego rozwój i skuteczną realizację związanych z nim celów.

| 2. | Podkreśla pierwszoplanową rolę wielojęzyczności w europejskiej agendzie politycznej, dotyczącą przekrojowo wszystkich obszarów działalności w życiu społecznym, gospodarczym i kulturalnym Europy. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla pierwszoplanową rolę wielojęzyczności w europejskiej agendzie politycznej, dotyczącą przekrojowo wszystkich obszarów działalności w życiu społecznym, gospodarczym i kulturalnym Europy.

| 3. | Zgadza się z kierunkiem prac wyznaczonym przez komisarza Orbana, który uważa, że zjawisko wielojęzyczności ma znaczenie dla pogłębienia integracji europejskiej i dialogu międzykulturowego. |
| --- | --- |

3.

Zgadza się z kierunkiem prac wyznaczonym przez komisarza Orbana, który uważa, że zjawisko wielojęzyczności ma znaczenie dla pogłębienia integracji europejskiej i dialogu międzykulturowego.

| 4. | Ze względu na zasadnicze znaczenie różnorodności językowej w Unii Europejskiej, do tworzenia wielojęzycznego społeczeństwa należy podejść z zamiarem optymalizacji korzyści płynących z różnorodności, ograniczając do minimum jej negatywne skutki, tak aby różnorodność nie była tylko środkiem do celu. |
| --- | --- |

4.

Ze względu na zasadnicze znaczenie różnorodności językowej w Unii Europejskiej, do tworzenia wielojęzycznego społeczeństwa należy podejść z zamiarem optymalizacji korzyści płynących z różnorodności, ograniczając do minimum jej negatywne skutki, tak aby różnorodność nie była tylko środkiem do celu.

| 5. | Zwraca uwagę na analizę przeprowadzoną przez grupę wysokiego szczebla ds. wielojęzyczności powołaną w 2005 r. i zgadza się, że należy:






  — | podjąć bardziej intensywne działania na rzecz podniesienia świadomości, organizując kampanie informacyjne adresowane do rodziców, młodzieży, a także organizacji działających w dziedzinie kształcenia i kultury; |
| --- | --- | --- |

5.

Zwraca uwagę na analizę przeprowadzoną przez grupę wysokiego szczebla ds. wielojęzyczności powołaną w 2005 r. i zgadza się, że należy:

—

podjąć bardziej intensywne działania na rzecz podniesienia świadomości, organizując kampanie informacyjne adresowane do rodziców, młodzieży, a także organizacji działających w dziedzinie kształcenia i kultury;

| — | podjąć działania umożliwiające zwiększenie motywacji do uczenia się nowych języków przede wszystkim poprzez zajęcia ponadprogramowe i nieformalne oraz zabawę; |
| --- | --- |

—

podjąć działania umożliwiające zwiększenie motywacji do uczenia się nowych języków przede wszystkim poprzez zajęcia ponadprogramowe i nieformalne oraz zabawę;

| — | zwrócić większą uwagę na potencjał kulturowy i językowy imigrantów w ramach realizacji celu, jakim jest integracja imigrantów w społeczeństwie przyjmującym oraz umożliwienie im — poprzez wielojęzyczność — rozwinięcie w pełni swojego indywidualnego potencjału; |
| --- | --- |

—

zwrócić większą uwagę na potencjał kulturowy i językowy imigrantów w ramach realizacji celu, jakim jest integracja imigrantów w społeczeństwie przyjmującym oraz umożliwienie im — poprzez wielojęzyczność — rozwinięcie w pełni swojego indywidualnego potencjału;

| — | rozszerzyć europejskie działania w zakresie wielojęzyczności na języki krajów trzecich, tak by jak najbardziej podnieść europejską konkurencyjność. |
| --- | --- |

—

rozszerzyć europejskie działania w zakresie wielojęzyczności na języki krajów trzecich, tak by jak najbardziej podnieść europejską konkurencyjność.

| 6. | Podkreśla wyniki konsultacji przez internet rozpoczętych we wrześniu 2007 r., które wskazały następujące kluczowe aspekty wielojęzyczności:






  — | nauka języków ma kluczowe znaczenie dla zachowania lub zwiększenia możliwości indywidualnych w zakresie zatrudnienia; |
| --- | --- | --- |

6.

Podkreśla wyniki konsultacji przez internet rozpoczętych we wrześniu 2007 r., które wskazały następujące kluczowe aspekty wielojęzyczności:

—

nauka języków ma kluczowe znaczenie dla zachowania lub zwiększenia możliwości indywidualnych w zakresie zatrudnienia;

| — | najlepszym sposobem na zmotywowanie do nauki kilku języków jest wczesny proces kształcenia, a także zachęty do podejmowania nauki i pracy za granicą; |
| --- | --- |

—

najlepszym sposobem na zmotywowanie do nauki kilku języków jest wczesny proces kształcenia, a także zachęty do podejmowania nauki i pracy za granicą;

| — | by jak najbardziej zwiększyć skuteczność metod nauczania konieczne jest skupienie się na niestandardowych metodach przekazywania umiejętności językowych, które brałyby pod uwagę potrzeby indywidualnych osób; |
| --- | --- |

—

by jak najbardziej zwiększyć skuteczność metod nauczania konieczne jest skupienie się na niestandardowych metodach przekazywania umiejętności językowych, które brałyby pod uwagę potrzeby indywidualnych osób;

| — | najlepszym sposobem poszanowania różnorodności językowej na szczeblu lokalnym, krajowym i europejskim jest lepsze poznanie kultury, z której wywodzi się dany język lub z którą się stykamy; |
| --- | --- |

—

najlepszym sposobem poszanowania różnorodności językowej na szczeblu lokalnym, krajowym i europejskim jest lepsze poznanie kultury, z której wywodzi się dany język lub z którą się stykamy;

| — | język ma istotny wpływ w kontekście gospodarczym, gdyż znajomość języka kraju, w którym mieści się dane przedsiębiorstwo zagraniczne, ułatwia prowadzenie interesów; |
| --- | --- |

—

język ma istotny wpływ w kontekście gospodarczym, gdyż znajomość języka kraju, w którym mieści się dane przedsiębiorstwo zagraniczne, ułatwia prowadzenie interesów;

| — | dobrym sposobem na rozwinięcie kompetencji językowych w miejscu pracy jest popularyzacja kursów językowych w firmie, o ile jest to wykonalne w danym miejscu pracy; |
| --- | --- |

—

dobrym sposobem na rozwinięcie kompetencji językowych w miejscu pracy jest popularyzacja kursów językowych w firmie, o ile jest to wykonalne w danym miejscu pracy;

| — | posługiwanie się większą liczbą języków urzędowych w pracach Unii Europejskiej i związany z tym wzrost kosztów administracyjnych postrzegane są za pożądane z punktu widzenia podniesienia w instytucjach świadomości na temat wielojęzyczności. |
| --- | --- |

—

posługiwanie się większą liczbą języków urzędowych w pracach Unii Europejskiej i związany z tym wzrost kosztów administracyjnych postrzegane są za pożądane z punktu widzenia podniesienia w instytucjach świadomości na temat wielojęzyczności.

| 7. | Akcentuje i popiera propozycje wysunięte przez grupę intelektualistów w odniesieniu do dialogu międzykulturowego, zapoczątkowanego z inicjatywy Komisji Europejskiej, pod kierunkiem Amina Maaloufa, a w szczególności potwierdza, że:






  — | w kontaktach dwustronnych między narodami Unii Europejskiej należy faworyzować użycie języków tych krajów; |
| --- | --- | --- |

7.

Akcentuje i popiera propozycje wysunięte przez grupę intelektualistów w odniesieniu do dialogu międzykulturowego, zapoczątkowanego z inicjatywy Komisji Europejskiej, pod kierunkiem Amina Maaloufa, a w szczególności potwierdza, że:

—

w kontaktach dwustronnych między narodami Unii Europejskiej należy faworyzować użycie języków tych krajów;

| — | Unia Europejska powinna propagować ideę opanowania wybranego języka obcego. |
| --- | --- |

—

Unia Europejska powinna propagować ideę opanowania wybranego języka obcego.

| 8. | Podkreśla, że promowanie oraz ochrona różnorodności kulturowej i językowej jest najważniejszym priorytetem. W Unii Europejskiej przez różnorodność językową należy także rozumieć znajomość i użycie:






  — | języków urzędowych UE, |
| --- | --- | --- |

8.

Podkreśla, że promowanie oraz ochrona różnorodności kulturowej i językowej jest najważniejszym priorytetem. W Unii Europejskiej przez różnorodność językową należy także rozumieć znajomość i użycie:

—

języków urzędowych UE,

| — | języków urzędowych państw członkowskich UE, |
| --- | --- |

—

języków urzędowych państw członkowskich UE,

| — | języków mniejszościowych nieuznawanych za urzędowe, lecz używanych w państwach członkowskich UE. |
| --- | --- |

—

języków mniejszościowych nieuznawanych za urzędowe, lecz używanych w państwach członkowskich UE.

Unia i jej państwa członkowskie powinny promować różnorodność językową w swych obszarach działania.

| 9. | W całej Unii Europejskiej szczebel lokalny i regionalny ponosi odpowiedzialność za ochronę i promowanie różnorodności językowej. Posiada on ponadto kompetencje w zakresie kształcenia, szkolenia zawodowego i edukacji dorosłych, stanowi element partnerstwa społecznego, a także koordynuje wzrost i rozwój na poziomie lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

9.

W całej Unii Europejskiej szczebel lokalny i regionalny ponosi odpowiedzialność za ochronę i promowanie różnorodności językowej. Posiada on ponadto kompetencje w zakresie kształcenia, szkolenia zawodowego i edukacji dorosłych, stanowi element partnerstwa społecznego, a także koordynuje wzrost i rozwój na poziomie lokalnym i regionalnym.

| 10. | W szkoleniu zawodowym opartym na uczeniu się przez całe życie takie koncepcje, jak „wiedza” i „nauka” nabierają istotnych konotacji również ze względu na to, że rynek pracy ze swoimi licznymi możliwościami wymaga większych kompetencji językowych. |
| --- | --- |

10.

W szkoleniu zawodowym opartym na uczeniu się przez całe życie takie koncepcje, jak „wiedza” i „nauka” nabierają istotnych konotacji również ze względu na to, że rynek pracy ze swoimi licznymi możliwościami wymaga większych kompetencji językowych.

| 11. | Samorządy lokalne i regionalne znajdują się w pozycji uprzywilejowanej do tego, by ustanowić konstruktywne partnerstwo z ośrodkami zajmującymi się nauką języków obcych w celu opracowania kursów nauczania i szkolenia zawodowego dostosowanych do specyficznych potrzeb lokalnych. |
| --- | --- |

11.

Samorządy lokalne i regionalne znajdują się w pozycji uprzywilejowanej do tego, by ustanowić konstruktywne partnerstwo z ośrodkami zajmującymi się nauką języków obcych w celu opracowania kursów nauczania i szkolenia zawodowego dostosowanych do specyficznych potrzeb lokalnych.

| 12. | Uważa zatem, że władze lokalne i regionalne są najbardziej przygotowane do tego, by zaspokoić różnorodne potrzeby językowe na szczeblu lokalnym, bez uszczerbku dla wsparcia w tym obszarze ze strony władz centralnych/państwowych. |
| --- | --- |

12.

Uważa zatem, że władze lokalne i regionalne są najbardziej przygotowane do tego, by zaspokoić różnorodne potrzeby językowe na szczeblu lokalnym, bez uszczerbku dla wsparcia w tym obszarze ze strony władz centralnych/państwowych.

Uwagi ogólne

| 13. | Uważa, że Europa powinna budować swą spójność gospodarczą i społeczną, zwiększając jak najbardziej możliwości związane z mobilnością, globalizacją, kulturą europejską i poczuciem obywatelstwa europejskiego. |
| --- | --- |

13.

Uważa, że Europa powinna budować swą spójność gospodarczą i społeczną, zwiększając jak najbardziej możliwości związane z mobilnością, globalizacją, kulturą europejską i poczuciem obywatelstwa europejskiego.

| 14. | Jednym z najważniejszych sposobów, jakimi można to osiągnąć, jest pokonanie przeszkód językowych, jakich doświadczają poszczególne kraje i obywatele, gdyż:






  a) | Znajomość języków obcych w ogromnym stopniu sprzyja mobilności zawodowej, edukacyjnej, kulturalnej i osobistej. Unia Europejska nie będzie nigdy prawdziwą jednością, jeżeli wskaźnik mobilności obywateli wewnątrz Unii nie wzrośnie. |
| --- | --- | --- |

14.

Jednym z najważniejszych sposobów, jakimi można to osiągnąć, jest pokonanie przeszkód językowych, jakich doświadczają poszczególne kraje i obywatele, gdyż:

a)

Znajomość języków obcych w ogromnym stopniu sprzyja mobilności zawodowej, edukacyjnej, kulturalnej i osobistej. Unia Europejska nie będzie nigdy prawdziwą jednością, jeżeli wskaźnik mobilności obywateli wewnątrz Unii nie wzrośnie.

| b) | Znajomość języków podnosi w znacznym stopniu konkurencyjność, gdyż pozwala na kontakt z nowymi partnerami, wymianę rozwiązań, sprzedaż produktów i świadczenie usług. Globalizacja umożliwia otwarcie rynków handlu i pracy. Znajomość języków jest jednym z warunków nawiązania i rozwijania partnerskich kontaktów z innymi krajami i przedsiębiorstwami i tym samym wykorzystania szans, jakie przynosi globalizacja. |
| --- | --- |

b)

Znajomość języków podnosi w znacznym stopniu konkurencyjność, gdyż pozwala na kontakt z nowymi partnerami, wymianę rozwiązań, sprzedaż produktów i świadczenie usług. Globalizacja umożliwia otwarcie rynków handlu i pracy. Znajomość języków jest jednym z warunków nawiązania i rozwijania partnerskich kontaktów z innymi krajami i przedsiębiorstwami i tym samym wykorzystania szans, jakie przynosi globalizacja.

| c) | Język jest najbardziej bezpośrednim wyrazem kultury, który przyczynia się do ulepszenia komunikacji między europejskimi obywatelami. Kultura europejska nie może się opierać na biernym akceptowaniu i tworzeniu mozaiki kultur państw członkowskich (społeczeństwo wielokulturowe), umacnia ją bowiem szeroki dialog kulturowy między obywatelami oraz uznanie wartości różnorodności i tożsamości kulturowej (społeczeństwo międzykulturowe). |
| --- | --- |

c)

Język jest najbardziej bezpośrednim wyrazem kultury, który przyczynia się do ulepszenia komunikacji między europejskimi obywatelami. Kultura europejska nie może się opierać na biernym akceptowaniu i tworzeniu mozaiki kultur państw członkowskich (społeczeństwo wielokulturowe), umacnia ją bowiem szeroki dialog kulturowy między obywatelami oraz uznanie wartości różnorodności i tożsamości kulturowej (społeczeństwo międzykulturowe).

| d) | Działania mające na celu promowanie czynnego obywatelstwa, zaangażowania na płaszczyźnie instytucjonalnej szczebla terytorialnego, konsultacji i dialogu między ludźmi, a także integracji społecznej są konieczne do zagwarantowania większej skuteczności europejskich działań legislacyjnych, które wymagają coraz większego wsparcia i akceptacji ze strony poszczególnych obszarów, regionów i osób indywidualnych. Niezbędne jest zatem, by w swych dokumentach oraz w swoich kontaktach zewnętrznych i międzyinstytucjonalnych Wspólnota Europejska przemawiała językiem swych obywateli, tak by być zrozumianą, by instytucje lokalne (władze lokalne i regionalne) umiały ze sobą współpracować i by obywatele zrozumieli adresowane do nich przesłanie, uczestniczyli w życiu europejskim oraz rozpowszechniali osiągnięte cele strategiczne. |
| --- | --- |

d)

Działania mające na celu promowanie czynnego obywatelstwa, zaangażowania na płaszczyźnie instytucjonalnej szczebla terytorialnego, konsultacji i dialogu między ludźmi, a także integracji społecznej są konieczne do zagwarantowania większej skuteczności europejskich działań legislacyjnych, które wymagają coraz większego wsparcia i akceptacji ze strony poszczególnych obszarów, regionów i osób indywidualnych. Niezbędne jest zatem, by w swych dokumentach oraz w swoich kontaktach zewnętrznych i międzyinstytucjonalnych Wspólnota Europejska przemawiała językiem swych obywateli, tak by być zrozumianą, by instytucje lokalne (władze lokalne i regionalne) umiały ze sobą współpracować i by obywatele zrozumieli adresowane do nich przesłanie, uczestniczyli w życiu europejskim oraz rozpowszechniali osiągnięte cele strategiczne.

| 15. | Uważa, że jeżeli chodzi o otwartą metodę koordynacji w zakresie wielojęzyczności, Komisja musi czynić starania, by zaangażować nie tylko krajowy, lecz również lokalny i regionalny szczebel administracyjny, gdyż na nim spoczywa często główna odpowiedzialność za realizację różnych działań w danym regionie. |
| --- | --- |

15.

Uważa, że jeżeli chodzi o otwartą metodę koordynacji w zakresie wielojęzyczności, Komisja musi czynić starania, by zaangażować nie tylko krajowy, lecz również lokalny i regionalny szczebel administracyjny, gdyż na nim spoczywa często główna odpowiedzialność za realizację różnych działań w danym regionie.

| 16. | W tym kontekście za konieczne uważa ponadto zwrócenie uwagi na poszanowanie i godność języków nieurzędowych, jakimi posługują się grupy mniejszościowe, stanowiących — na równi z językami urzędowymi — element różnorodności kultury terytorialnej, który należy uwzględnić w programach integracji europejskiej. |
| --- | --- |

16.

W tym kontekście za konieczne uważa ponadto zwrócenie uwagi na poszanowanie i godność języków nieurzędowych, jakimi posługują się grupy mniejszościowe, stanowiących — na równi z językami urzędowymi — element różnorodności kultury terytorialnej, który należy uwzględnić w programach integracji europejskiej.

Kluczowe przesłania i działania

| 17. | Uważa, że konieczne jest uwzględnienie w formule „język ojczysty plus dwa inne języki” celów europejskiej polityki wielojęzyczności. |
| --- | --- |

17.

Uważa, że konieczne jest uwzględnienie w formule „język ojczysty plus dwa inne języki” celów europejskiej polityki wielojęzyczności.

| 18. | Każdy obywatel UE, zachowując swój język ojczysty lub języki ojczyste jako element określający tożsamość kulturową, powinien jednocześnie przez całe życie dodatkowo nabywać czynną i bierną znajomość wspólnego drugiego języka, a także trzeciego języka wybranego ze względu na powinowactwo kulturowe lub wymogi mobilności społecznej i gospodarczej swojego kraju czy też regionu pochodzenia. |
| --- | --- |

18.

Każdy obywatel UE, zachowując swój język ojczysty lub języki ojczyste jako element określający tożsamość kulturową, powinien jednocześnie przez całe życie dodatkowo nabywać czynną i bierną znajomość wspólnego drugiego języka, a także trzeciego języka wybranego ze względu na powinowactwo kulturowe lub wymogi mobilności społecznej i gospodarczej swojego kraju czy też regionu pochodzenia.

| 19. | Jest zdania, że dodatkowy język powinien zostać wybrany nie tylko spośród języków uznawanych za języki urzędowe UE, lecz także spośród europejskich języków mniejszościowych, a przede wszystkim języków nieeuropejskich, które stwarzają duże możliwości kulturalne, gospodarcze i społeczne dla wzrostu europejskiej konkurencyjności. |
| --- | --- |

19.

Jest zdania, że dodatkowy język powinien zostać wybrany nie tylko spośród języków uznawanych za języki urzędowe UE, lecz także spośród europejskich języków mniejszościowych, a przede wszystkim języków nieeuropejskich, które stwarzają duże możliwości kulturalne, gospodarcze i społeczne dla wzrostu europejskiej konkurencyjności.

| 20. | Proponuje, by w europejskiej polityce wielojęzyczności za priorytetowe uznać następujące kluczowe zalecenia i przełożyć je na działania praktyczne, które mogą zmotywować obywateli, ochronić różnorodność, a władzom lokalnym i regionalnym dać decydujący głos w wyborze kierunków kształcenia. |
| --- | --- |

20.

Proponuje, by w europejskiej polityce wielojęzyczności za priorytetowe uznać następujące kluczowe zalecenia i przełożyć je na działania praktyczne, które mogą zmotywować obywateli, ochronić różnorodność, a władzom lokalnym i regionalnym dać decydujący głos w wyborze kierunków kształcenia.

Udział szczebla terytorialnego

| 21. | Rola samorządów terytorialnych jest fundamentalna, ponieważ wiele z nich posiada kompetencje polityczne i administracyjne w dziedzinie kształcenia, a także potrafią skuteczniej monitorować status wielojęzyczności wśród obywateli i śledzić jego przemiany w procesie wdrażania dyrektyw i programów wspólnotowych. W istocie to właśnie na szczeblu terytorialnym można wymiernie ocenić zdobyte umiejętności i wdrażane praktyki i dzięki takiej ocenie można silnie stymulować inicjatywy polityczne na szczeblu europejskim. |
| --- | --- |

21.

Rola samorządów terytorialnych jest fundamentalna, ponieważ wiele z nich posiada kompetencje polityczne i administracyjne w dziedzinie kształcenia, a także potrafią skuteczniej monitorować status wielojęzyczności wśród obywateli i śledzić jego przemiany w procesie wdrażania dyrektyw i programów wspólnotowych. W istocie to właśnie na szczeblu terytorialnym można wymiernie ocenić zdobyte umiejętności i wdrażane praktyki i dzięki takiej ocenie można silnie stymulować inicjatywy polityczne na szczeblu europejskim.

| 22. | Szczebel terytorialny musi, w perspektywie osiągnięcia celu „język ojczysty plus dwa inne języki”, odgrywać pierwszoplanową rolę przede wszystkim w realizacji programów kształcenia. |
| --- | --- |

22.

Szczebel terytorialny musi, w perspektywie osiągnięcia celu „język ojczysty plus dwa inne języki”, odgrywać pierwszoplanową rolę przede wszystkim w realizacji programów kształcenia.

| 23. | W obrębie tego samego kraju poszczególne regiony mogą reprezentować różne tendencje historyczne, kulturalne, społeczne, socjalne i gospodarcze. |
| --- | --- |

23.

W obrębie tego samego kraju poszczególne regiony mogą reprezentować różne tendencje historyczne, kulturalne, społeczne, socjalne i gospodarcze.

| 24. | Należy wspierać różnorodność terytorialną, czyli zachęcać regiony, by oferowały możliwość nauki języków, opierając się przy tym na analizach i badaniach oraz przeprowadzanych przez gminy i regiony sondażach na temat tradycji kulturalnej, woli społeczeństwa, potrzeb i perspektyw społeczno-gospodarczych danego obszaru. |
| --- | --- |

24.

Należy wspierać różnorodność terytorialną, czyli zachęcać regiony, by oferowały możliwość nauki języków, opierając się przy tym na analizach i badaniach oraz przeprowadzanych przez gminy i regiony sondażach na temat tradycji kulturalnej, woli społeczeństwa, potrzeb i perspektyw społeczno-gospodarczych danego obszaru.

| 25. | Metoda taka pozwoliłaby zatem na monitorowanie właściwej korelacji między potrzebami szczebla terytorialnego a obowiązującymi programami kształcenia, a także na zmianę — przy pomocy elastyczności wynikającej z autonomii szczebla lokalnego i regionalnego — inicjatyw edukacyjnych, które nie przynosiłyby spodziewanych efektów. |
| --- | --- |

25.

Metoda taka pozwoliłaby zatem na monitorowanie właściwej korelacji między potrzebami szczebla terytorialnego a obowiązującymi programami kształcenia, a także na zmianę — przy pomocy elastyczności wynikającej z autonomii szczebla lokalnego i regionalnego — inicjatyw edukacyjnych, które nie przynosiłyby spodziewanych efektów.

| 26. | Dodatkowy język powinien zostać swobodnie wybrany. W przypadku, gdy dane państwo członkowskie ma więcej niż jeden język oficjalny UE należy zachęcać do nauki również tych innych języków. |
| --- | --- |

26.

Dodatkowy język powinien zostać swobodnie wybrany. W przypadku, gdy dane państwo członkowskie ma więcej niż jeden język oficjalny UE należy zachęcać do nauki również tych innych języków.

| 27. | Uważa, że polityka wielojęzyczności powinna zawierać również istotny wymiar zewnętrzny. Krzewienie języków europejskich poza Unią ma znaczenie zarówno kulturalne jak i gospodarcze. W podobny sposób Unia powinna otwierać się na języki państw trzecich, takie jak chiński, arabski, hindi, rosyjski itp. |
| --- | --- |

27.

Uważa, że polityka wielojęzyczności powinna zawierać również istotny wymiar zewnętrzny. Krzewienie języków europejskich poza Unią ma znaczenie zarówno kulturalne jak i gospodarcze. W podobny sposób Unia powinna otwierać się na języki państw trzecich, takie jak chiński, arabski, hindi, rosyjski itp.

| 28. | Proponuje się wobec tego, by zachęcać wszystkie regiony do stworzenia własnego lokalnego forum poświęconego wielojęzyczności w celu monitorowania lokalnych trendów społecznych, gospodarczych i edukacyjnych i proponowania niezbędnych inicjatyw służących uwrażliwianiu ludności na uczenie się języków przez całe życie według formuły „język ojczysty plus dwa inne języki”, oraz ich motywowaniu do takiej nauki. |
| --- | --- |

28.

Proponuje się wobec tego, by zachęcać wszystkie regiony do stworzenia własnego lokalnego forum poświęconego wielojęzyczności w celu monitorowania lokalnych trendów społecznych, gospodarczych i edukacyjnych i proponowania niezbędnych inicjatyw służących uwrażliwianiu ludności na uczenie się języków przez całe życie według formuły „język ojczysty plus dwa inne języki”, oraz ich motywowaniu do takiej nauki.

| 29. | Ponadto konieczny jest silny bodziec stymulujący programy integracji obywateli będących imigrantami. Należy zachęcać imigrantów i ich dzieci do nabywania znajomości języków niezbędnych do pełnego rozwinięcia swojego potencjału w społeczeństwie europejskim oraz ułatwiać ten proces. Powinno się przy tym zapewnić pełne poszanowanie ich prawa do zachowania języka kraju pochodzenia. Języki, których powinni się oni uczyć i które powinni znać, to unijny język urzędowy państwa, a także inne języki urzędowe na terytoriach lub w regionach, w których osoby te mieszkają, zgodnie z odnośnymi przepisami konstytucyjnymi. |
| --- | --- |

29.

Ponadto konieczny jest silny bodziec stymulujący programy integracji obywateli będących imigrantami. Należy zachęcać imigrantów i ich dzieci do nabywania znajomości języków niezbędnych do pełnego rozwinięcia swojego potencjału w społeczeństwie europejskim oraz ułatwiać ten proces. Powinno się przy tym zapewnić pełne poszanowanie ich prawa do zachowania języka kraju pochodzenia. Języki, których powinni się oni uczyć i które powinni znać, to unijny język urzędowy państwa, a także inne języki urzędowe na terytoriach lub w regionach, w których osoby te mieszkają, zgodnie z odnośnymi przepisami konstytucyjnymi.

| 30. | Krótko mówiąc, instytucje lokalne, regionalne i krajowe powinny zachęcać szkoły do przyjmowania w programie nauczania szerokiej gamy języków. Systemy kształcenia powinny uwzględniać szeroką gamę języków, które byłyby wybierane na podstawie regionalnych wymogów społecznych, gospodarczych i kulturowych. |
| --- | --- |

30.

Krótko mówiąc, instytucje lokalne, regionalne i krajowe powinny zachęcać szkoły do przyjmowania w programie nauczania szerokiej gamy języków. Systemy kształcenia powinny uwzględniać szeroką gamę języków, które byłyby wybierane na podstawie regionalnych wymogów społecznych, gospodarczych i kulturowych.

| 31. | Uważa, że znajomość języków stanowi ważny czynnik konkurencyjności. Badania wykazały, że przedsiębiorstwa europejskie tracą udział w rynkach z powodu braków językowych. |
| --- | --- |

31.

Uważa, że znajomość języków stanowi ważny czynnik konkurencyjności. Badania wykazały, że przedsiębiorstwa europejskie tracą udział w rynkach z powodu braków językowych.

| 32. | W związku z tym zachęca Komisję do kontynuowania prac w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

32.

W związku z tym zachęca Komisję do kontynuowania prac w tej dziedzinie.

Lepsza integracja językowa

| 33. | Jeśli chodzi o małe języki oraz języki grup mniejszościowych, trzeba pamiętać, że przyczyniają się one do utrwalenia wartości leżącej u podstaw kultury europejskiej, tj. różnorodności, i dlatego nie tylko nie należy ujmować im wagi w omawianym procesie, lecz co więcej, należy objąć je szczególną ochroną. |
| --- | --- |

33.

Jeśli chodzi o małe języki oraz języki grup mniejszościowych, trzeba pamiętać, że przyczyniają się one do utrwalenia wartości leżącej u podstaw kultury europejskiej, tj. różnorodności, i dlatego nie tylko nie należy ujmować im wagi w omawianym procesie, lecz co więcej, należy objąć je szczególną ochroną.

| 34. | Określenie język „mniejszościowy” czy „mały” język nie może dawać powodu do dyskryminacji pod względem wartości danego języka. |
| --- | --- |

34.

Określenie język „mniejszościowy” czy „mały” język nie może dawać powodu do dyskryminacji pod względem wartości danego języka.

| 35. | Proponuje upowszechnianie dyskusji w celu ustanowienia bardziej adekwatnych terminów, które lepiej odpowiadałyby aktualnej rzeczywistości. |
| --- | --- |

35.

Proponuje upowszechnianie dyskusji w celu ustanowienia bardziej adekwatnych terminów, które lepiej odpowiadałyby aktualnej rzeczywistości.

| 36. | Istotne jest zatem, by dalej wspierać proces nadawania statusu języka urzędowego takim językom mniejszościowym, które reprezentują tradycje i kultury silnie zakorzenione na gruncie europejskim. |
| --- | --- |

36.

Istotne jest zatem, by dalej wspierać proces nadawania statusu języka urzędowego takim językom mniejszościowym, które reprezentują tradycje i kultury silnie zakorzenione na gruncie europejskim.

| 37. | W konsekwencji języki te mogłyby zostać uznane na szczeblu instytucji europejskich, co powinno doprowadzić do tego, że UE przetłumaczyłaby swoje teksty na większą liczbę języków niż obecne 23, co sprzyjałoby bezpośrednim kontaktom między instytucjami europejskimi a obywatelami. |
| --- | --- |

37.

W konsekwencji języki te mogłyby zostać uznane na szczeblu instytucji europejskich, co powinno doprowadzić do tego, że UE przetłumaczyłaby swoje teksty na większą liczbę języków niż obecne 23, co sprzyjałoby bezpośrednim kontaktom między instytucjami europejskimi a obywatelami.

| 38. | Proces nadania statusu języka urzędowego na szczeblu europejskim i proces dywersyfikacji na szczeblu terytorialnym pozwoli na większą integrację społeczną. |
| --- | --- |

38.

Proces nadania statusu języka urzędowego na szczeblu europejskim i proces dywersyfikacji na szczeblu terytorialnym pozwoli na większą integrację społeczną.

| 39. | Pozytywnie odnosi się do konkluzji szczytu Rady Europejskiej z 13 czerwca 2005 r., które zezwalają na stosowanie w organach i instytucjach UE innych języków niż języki oficjalne uznane na mocy rozporządzenia 1/1958. |
| --- | --- |

39.

Pozytywnie odnosi się do konkluzji szczytu Rady Europejskiej z 13 czerwca 2005 r., które zezwalają na stosowanie w organach i instytucjach UE innych języków niż języki oficjalne uznane na mocy rozporządzenia 1/1958.

| 40. | Również języki nieuznane za urzędowe na szczeblu europejskim ani lokalnym lub regionalnym powinny wszakże nadal być przedmiotem programów ochrony w celu zachowania tożsamości ich użytkowników. |
| --- | --- |

40.

Również języki nieuznane za urzędowe na szczeblu europejskim ani lokalnym lub regionalnym powinny wszakże nadal być przedmiotem programów ochrony w celu zachowania tożsamości ich użytkowników.

Aspekty międzypokoleniowe

| 41. | Pojawia się ponadto kwestia, jak wspierać obywatela w procesie uczenia się przez całe życie. |
| --- | --- |

41.

Pojawia się ponadto kwestia, jak wspierać obywatela w procesie uczenia się przez całe życie.

| 42. | O ile łatwiej jest zorganizować kształcenie językowe w okresie szkolnym i wspierać dzisiejszą młodzież, by jutro nie straciła nabytej w szkole międzykulturowej wrażliwości językowej, to jednak problem staje się bardziej złożony w przypadku pokoleń, które już od dawna są wyłączone z systemów edukacji i nigdy nie uczestniczyły w kształceniu wielojęzycznym. Ważne jest także zapewnienie dostępu do nauki języków osobom należącym do starszego pokolenia, z których wiele nigdy nie zetknęło się z językami obcymi z braku takich nawyków i z braku konieczności zawodowej. Poszerzyłoby to ich środki wyrazu w zaawansowanym wieku, pozwalając im na pełniejsze zaangażowanie obywatelskie w sprawy Europy. |
| --- | --- |

42.

O ile łatwiej jest zorganizować kształcenie językowe w okresie szkolnym i wspierać dzisiejszą młodzież, by jutro nie straciła nabytej w szkole międzykulturowej wrażliwości językowej, to jednak problem staje się bardziej złożony w przypadku pokoleń, które już od dawna są wyłączone z systemów edukacji i nigdy nie uczestniczyły w kształceniu wielojęzycznym. Ważne jest także zapewnienie dostępu do nauki języków osobom należącym do starszego pokolenia, z których wiele nigdy nie zetknęło się z językami obcymi z braku takich nawyków i z braku konieczności zawodowej. Poszerzyłoby to ich środki wyrazu w zaawansowanym wieku, pozwalając im na pełniejsze zaangażowanie obywatelskie w sprawy Europy.

| 43. | Należy zatem wspierać mechanizmy uczenia się, które nie tylko byłyby przystępne cenowo (koszty kursów językowych stanowią często przeszkodę w rozpowszechnianiu kształcenia osób w wieku starszym), lecz także miały bierny charakter, tj. pozwalały uniknąć trudności z dostępem z powodu braku mobilności lub wskutek konieczności czynnego zaangażowania w kategoriach nakładu czasu. |
| --- | --- |

43.

Należy zatem wspierać mechanizmy uczenia się, które nie tylko byłyby przystępne cenowo (koszty kursów językowych stanowią często przeszkodę w rozpowszechnianiu kształcenia osób w wieku starszym), lecz także miały bierny charakter, tj. pozwalały uniknąć trudności z dostępem z powodu braku mobilności lub wskutek konieczności czynnego zaangażowania w kategoriach nakładu czasu.

| 44. | Komitet podkreśla ponadto, że należy dołożyć starań, aby uczono się języka możliwie najbardziej poprawnego, a także w wypadku coraz większej wspólnoty imigrantów. |
| --- | --- |

44.

Komitet podkreśla ponadto, że należy dołożyć starań, aby uczono się języka możliwie najbardziej poprawnego, a także w wypadku coraz większej wspólnoty imigrantów.

| 45. | Komitet pragnie podkreślić, że istnieją ułatwione formy nauczania, dzięki którym można zdobyć podstawowe kompetencje językowe, pozwalające wyrażać myśli i rozumieć innych. Te formy nauczania powinny być wspierane przez państwowe, regionalne i lokalne instytucje edukacyjne oraz finansowane przez UE w celu rozpowszechnienia możliwości podejmowania nauki i pokonania różnic międzypokoleniowych w zakresie nauki języków. |
| --- | --- |

45.

Komitet pragnie podkreślić, że istnieją ułatwione formy nauczania, dzięki którym można zdobyć podstawowe kompetencje językowe, pozwalające wyrażać myśli i rozumieć innych. Te formy nauczania powinny być wspierane przez państwowe, regionalne i lokalne instytucje edukacyjne oraz finansowane przez UE w celu rozpowszechnienia możliwości podejmowania nauki i pokonania różnic międzypokoleniowych w zakresie nauki języków.

| 46. | Należy ponadto sprzyjać także alternatywnym formom uczenia się poprzez większe wykorzystanie systemów multimedialnych, wspierając transmisje telewizyjne w języku oryginalnym z napisami (formułę tę da się zastosować do programów telewizyjnych, kina, filmów i wiadomości) oraz szersze wykorzystanie komputerowych kursów językowych i internetowych narzędzi tłumaczeniowych. Chodziłoby tu zatem o swoiste samokształcenie się przez całe życie. |
| --- | --- |

46.

Należy ponadto sprzyjać także alternatywnym formom uczenia się poprzez większe wykorzystanie systemów multimedialnych, wspierając transmisje telewizyjne w języku oryginalnym z napisami (formułę tę da się zastosować do programów telewizyjnych, kina, filmów i wiadomości) oraz szersze wykorzystanie komputerowych kursów językowych i internetowych narzędzi tłumaczeniowych. Chodziłoby tu zatem o swoiste samokształcenie się przez całe życie.

| 47. | Z kolei wśród młodych i najmłodszych trzeba od samego początku wzbudzać motywację do przyswajania języków. Nauka drugiego języka powinna rozpoczynać się możliwie jak najwcześniej — tak aby umożliwić dziecku oswajanie się z dźwiękami obcego języka — ponieważ w ten sposób tworzy się lepsze warunki umożliwiające jego szybsze i bardziej wszechstronne opanowanie. |
| --- | --- |

47.

Z kolei wśród młodych i najmłodszych trzeba od samego początku wzbudzać motywację do przyswajania języków. Nauka drugiego języka powinna rozpoczynać się możliwie jak najwcześniej — tak aby umożliwić dziecku oswajanie się z dźwiękami obcego języka — ponieważ w ten sposób tworzy się lepsze warunki umożliwiające jego szybsze i bardziej wszechstronne opanowanie.

| 48. | Należy zwiększać możliwości osiągania postępów w nauce języków w szkole podstawowej i średniej. Proces kształcenia powinien zwiększać możliwości rozmawiania w obcym języku w szkole podstawowej i zaznajamiania się z drugim językiem obcym w szkole średniej. |
| --- | --- |

48.

Należy zwiększać możliwości osiągania postępów w nauce języków w szkole podstawowej i średniej. Proces kształcenia powinien zwiększać możliwości rozmawiania w obcym języku w szkole podstawowej i zaznajamiania się z drugim językiem obcym w szkole średniej.

| 49. | Kształcenie na szczeblu wyższym powinno stwarzać możliwość doskonalenia lub dalszego poszerzania umiejętności językowych, również poprzez rozwój projektów Erasmus i Sokrates. |
| --- | --- |

49.

Kształcenie na szczeblu wyższym powinno stwarzać możliwość doskonalenia lub dalszego poszerzania umiejętności językowych, również poprzez rozwój projektów Erasmus i Sokrates.

| 50. | Szkoły wyższe powinny jednak otworzyć swe podwoje nie tylko osobom w wieku starszym, które pragną uzupełnić swoje braki językowe, lecz także przedsiębiorstwom, które należy zachęcać i którym należy pomagać, tak by umożliwiały swoim pracownikom i kierownictwu zetknięcie się z nauką nowych języków „handlowych”. W tym celu należy wspierać partnerstwa między przedsiębiorstwami i szkołami wyższymi. |
| --- | --- |

50.

Szkoły wyższe powinny jednak otworzyć swe podwoje nie tylko osobom w wieku starszym, które pragną uzupełnić swoje braki językowe, lecz także przedsiębiorstwom, które należy zachęcać i którym należy pomagać, tak by umożliwiały swoim pracownikom i kierownictwu zetknięcie się z nauką nowych języków „handlowych”. W tym celu należy wspierać partnerstwa między przedsiębiorstwami i szkołami wyższymi.

| 51. | Ponadto konieczne jest rozwijanie kursów tłumaczenia pisemnego i ustnego, w które byłyby zaangażowane nie tylko instytucje (począwszy od zwykłych obywateli, poprzez regiony, aż po Parlament Europejski — dobrą zachętą do używania wielu języków w lokalnych instytucjach jest promowanie i nagradzanie miast, które potrafią zaproponować własny portal internetowy i dokumentację zewnętrzną w różnych wersjach językowych), lecz również podmioty kontaktujące się z ogółem społeczeństwa. |
| --- | --- |

51.

Ponadto konieczne jest rozwijanie kursów tłumaczenia pisemnego i ustnego, w które byłyby zaangażowane nie tylko instytucje (począwszy od zwykłych obywateli, poprzez regiony, aż po Parlament Europejski — dobrą zachętą do używania wielu języków w lokalnych instytucjach jest promowanie i nagradzanie miast, które potrafią zaproponować własny portal internetowy i dokumentację zewnętrzną w różnych wersjach językowych), lecz również podmioty kontaktujące się z ogółem społeczeństwa.

Interdyscyplinarność

| 52. | Wielojęzyczność można wspierać, opierając się nie tylko na kształceniu i szkoleniu, lecz także na działaniach służących zabawie i rekreacji. |
| --- | --- |

52.

Wielojęzyczność można wspierać, opierając się nie tylko na kształceniu i szkoleniu, lecz także na działaniach służących zabawie i rekreacji.

| 53. | Na przykład uczenie się większej ilości języków poprzez kulturę lub sport stanowi sposób uwrażliwiania bardzo różnorodnej grupy osób: od dzieci po dorosłych. |
| --- | --- |

53.

Na przykład uczenie się większej ilości języków poprzez kulturę lub sport stanowi sposób uwrażliwiania bardzo różnorodnej grupy osób: od dzieci po dorosłych.

| 54. | Inny przykład to piosenki, które już same w sobie tworzą globalny i wielojęzyczny rynek: sensowne byłoby na przykład promowanie takich imprez jak europejski dzień drzwi otwartych poświęcony muzyce, podczas którego skoncentrowano by się na tekstach piosenek. |
| --- | --- |

54.

Inny przykład to piosenki, które już same w sobie tworzą globalny i wielojęzyczny rynek: sensowne byłoby na przykład promowanie takich imprez jak europejski dzień drzwi otwartych poświęcony muzyce, podczas którego skoncentrowano by się na tekstach piosenek.

| 55. | Należałoby rozwinąć obieg utworów literackich za pomocą programu tłumaczeń literackich (publikacja w dwóch językach: oryginalnym i docelowym), nie tylko z inicjatywy poszczególnych wydawnictw, lecz także poprzez tworzenie partnerstw publicznych, tak aby zachęcać administracje lokalne i regionalne do odgrywania roli promotorów prywatnych inicjatyw w zakresie wielojęzyczności. |
| --- | --- |

55.

Należałoby rozwinąć obieg utworów literackich za pomocą programu tłumaczeń literackich (publikacja w dwóch językach: oryginalnym i docelowym), nie tylko z inicjatywy poszczególnych wydawnictw, lecz także poprzez tworzenie partnerstw publicznych, tak aby zachęcać administracje lokalne i regionalne do odgrywania roli promotorów prywatnych inicjatyw w zakresie wielojęzyczności.

Instytucje UE

| 56. | Uznaje potrzebę wielojęzyczności instytucji w UE. Dlatego też w instytucjach unijnych trzeba bezzwłocznie zagwarantować przynajmniej możliwość tłumaczenia ustnego z języków urzędowych UE, tak by osoby uczestniczące w dyskusjach mogły przedstawiać swój punkt widzenia w swym ojczystym języku. |
| --- | --- |

56.

Uznaje potrzebę wielojęzyczności instytucji w UE. Dlatego też w instytucjach unijnych trzeba bezzwłocznie zagwarantować przynajmniej możliwość tłumaczenia ustnego z języków urzędowych UE, tak by osoby uczestniczące w dyskusjach mogły przedstawiać swój punkt widzenia w swym ojczystym języku.

| 57. | Jest przekonany, że zachowanie różnorodności kulturowej oznacza system tłumaczeń formalnych lub nieformalnych na wszystkie europejskie języki urzędowe. Nie ma najmniejszych wątpliwości, że trzeba zachęcać do wielojęzyczności, aby także we wszystkich miejscach spotkań nieformalnych dwustronna komunikacja przebiegała w językach zrozumiałych dla rozmówców. |
| --- | --- |

57.

Jest przekonany, że zachowanie różnorodności kulturowej oznacza system tłumaczeń formalnych lub nieformalnych na wszystkie europejskie języki urzędowe. Nie ma najmniejszych wątpliwości, że trzeba zachęcać do wielojęzyczności, aby także we wszystkich miejscach spotkań nieformalnych dwustronna komunikacja przebiegała w językach zrozumiałych dla rozmówców.

| 58. | Na spotkaniach formalnych dokumenty robocze i oficjalne muszą być przetłumaczone na wszystkie języki urzędowe państw członkowskich. Poszanowanie każdego państwa członkowskiego jest fundamentem UE, a Unia powinna ze swej strony być całkowicie dostępna i zapewniać każdemu państwu, zgodnie z jego odnośnymi przepisami konstytucyjnymi, dokumenty konieczne do realizowania czynnego obywatelstwa europejskiego przez jego obywateli. |
| --- | --- |

58.

Na spotkaniach formalnych dokumenty robocze i oficjalne muszą być przetłumaczone na wszystkie języki urzędowe państw członkowskich. Poszanowanie każdego państwa członkowskiego jest fundamentem UE, a Unia powinna ze swej strony być całkowicie dostępna i zapewniać każdemu państwu, zgodnie z jego odnośnymi przepisami konstytucyjnymi, dokumenty konieczne do realizowania czynnego obywatelstwa europejskiego przez jego obywateli.

Granice zewnętrzne UE

| 59. | Wielojęzyczność nie może ograniczać się do rozwoju mobilności społecznej i gospodarczej w obrębie UE, lecz powinna również umożliwić obywatelowi europejskiemu otwarcie się na rynki i kultury pozaeuropejskie. |
| --- | --- |

59.

Wielojęzyczność nie może ograniczać się do rozwoju mobilności społecznej i gospodarczej w obrębie UE, lecz powinna również umożliwić obywatelowi europejskiemu otwarcie się na rynki i kultury pozaeuropejskie.

| 60. | Jest to istotne także ze względu na panujące trendy, które skłaniają UE do nawiązywania coraz bliższych kontaktów gospodarczych i kulturalnych z takimi rynkami, jak Chiny, Rosja, Japonia. |
| --- | --- |

60.

Jest to istotne także ze względu na panujące trendy, które skłaniają UE do nawiązywania coraz bliższych kontaktów gospodarczych i kulturalnych z takimi rynkami, jak Chiny, Rosja, Japonia.

| 61. | Zwiększanie konkurencyjności zewnętrznej UE zależy zatem również od poprawy oferty szkolenia i kształcenia w zakresie języków krajów pozaeuropejskich. |
| --- | --- |

61.

Zwiększanie konkurencyjności zewnętrznej UE zależy zatem również od poprawy oferty szkolenia i kształcenia w zakresie języków krajów pozaeuropejskich.

| 62. | Dodatkowy język może zostać wybrany spośród wszystkich języków, w jakich kraje europejskie utrzymują kontakty, przy szczególnym uwzględnieniu języków wschodzących krajów pozaeuropejskich, a także cech kulturowych krajów, z którymi Europa rozwija swoje kontakty handlowe. |
| --- | --- |

62.

Dodatkowy język może zostać wybrany spośród wszystkich języków, w jakich kraje europejskie utrzymują kontakty, przy szczególnym uwzględnieniu języków wschodzących krajów pozaeuropejskich, a także cech kulturowych krajów, z którymi Europa rozwija swoje kontakty handlowe.

Bruksela, 19 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/36 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/36

---

Opinia z inicjatywy własnej Komitetu Regionów „Na rzecz zielonej księgi: w kierunku polityki górskiej unii europejskiej: europejska wizja masywów górskich”

(2008/C 257/07)

KOMITET REGIONÓW

| — | Przypomina, że przewodniczący Barroso zareagował a priori pozytywnie na pytanie Europejskiego Stowarzyszenia Samorządowców i Parlamentarzystów Terenów Górskich o zieloną księgę w sprawie polityki europejskiej na rzecz masywów górskich, postawione przy okazji zorganizowanego dialogu na sesji plenarnej Komitetu Regionów w dniu 7 grudnia 2006 r. |
| --- | --- |

—

Przypomina, że przewodniczący Barroso zareagował a priori pozytywnie na pytanie Europejskiego Stowarzyszenia Samorządowców i Parlamentarzystów Terenów Górskich o zieloną księgę w sprawie polityki europejskiej na rzecz masywów górskich, postawione przy okazji zorganizowanego dialogu na sesji plenarnej Komitetu Regionów w dniu 7 grudnia 2006 r.

| — | Zwraca uwagę, że masywy górskie są z jednej strony terenami znajdującymi się w trwale niekorzystnym położeniu ze względu na warunki naturalne i geograficzne, a z drugiej strony są regionami posiadającymi zasoby przyrodnicze i ludzkie sprzyjające wzrostowi gospodarczemu i tworzeniu miejsc pracy. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę, że masywy górskie są z jednej strony terenami znajdującymi się w trwale niekorzystnym położeniu ze względu na warunki naturalne i geograficzne, a z drugiej strony są regionami posiadającymi zasoby przyrodnicze i ludzkie sprzyjające wzrostowi gospodarczemu i tworzeniu miejsc pracy.

| — | Domaga się wdrożenia przez Unię Europejską prawdziwej zintegrowanej polityki europejskiej na rzecz wszystkich masywów górskich z poszanowaniem ich różnorodności. |
| --- | --- |

—

Domaga się wdrożenia przez Unię Europejską prawdziwej zintegrowanej polityki europejskiej na rzecz wszystkich masywów górskich z poszanowaniem ich różnorodności.

| — | Poparłaby aktywną realizację przez Komisję Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej ogólnych celów odnowionych strategii z Lizbony i Göteborga poprzez europejski plan działania na rzecz konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju obszarów górskich. |
| --- | --- |

—

Poparłaby aktywną realizację przez Komisję Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej ogólnych celów odnowionych strategii z Lizbony i Göteborga poprzez europejski plan działania na rzecz konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju obszarów górskich.

| — | Zaleca Komisji Europejskiej uwzględnienie trzech podstawowych kwestii tematycznych:






  a) | podniesienie atrakcyjności i dostępności regionów górskich w celu przyjęcia przedsiębiorstw i ludności, tam gdzie można tego dokonać bez wyrządzania szkody środowisku naturalnemu, w szczególności usprawniając drogi komunikacji lądowej i numerycznej, rozbudowując połączenia z TEN i wspierając innowacyjność i kreatywność w zakresie wykorzystania wiedzy, zasobów ludzkich i przedsiębiorczości; |
| --- | --- | --- |

—

Zaleca Komisji Europejskiej uwzględnienie trzech podstawowych kwestii tematycznych:

a)

podniesienie atrakcyjności i dostępności regionów górskich w celu przyjęcia przedsiębiorstw i ludności, tam gdzie można tego dokonać bez wyrządzania szkody środowisku naturalnemu, w szczególności usprawniając drogi komunikacji lądowej i numerycznej, rozbudowując połączenia z TEN i wspierając innowacyjność i kreatywność w zakresie wykorzystania wiedzy, zasobów ludzkich i przedsiębiorczości;

| b) | traktowanie obszarów górskich w zależności od ich zasobów własnych z uwzględnieniem ich specyfiki, żeby umożliwić im pokrycie dodatkowych kosztów związanych z trwałymi niekorzystnymi warunkami przyrodniczymi i utrzymanie usług w interesie ogólnym; |
| --- | --- |

b)

traktowanie obszarów górskich w zależności od ich zasobów własnych z uwzględnieniem ich specyfiki, żeby umożliwić im pokrycie dodatkowych kosztów związanych z trwałymi niekorzystnymi warunkami przyrodniczymi i utrzymanie usług w interesie ogólnym;

| c) | rozwijanie klastrów i biegunów konkurencyjności w celu łączenia i konsolidacji różnych sektorów działalności na rzecz rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

c)

rozwijanie klastrów i biegunów konkurencyjności w celu łączenia i konsolidacji różnych sektorów działalności na rzecz rozwoju zrównoważonego.

| Sprawozdawca | : | Luis DURNWALDER (IT/EPP), radny regionalny, przewodniczący autonomicznej prowincji Bolzano |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Luis DURNWALDER (IT/EPP), radny regionalny, przewodniczący autonomicznej prowincji Bolzano

ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW,

| 1. | Przypomina, że przewodniczący Barroso zareagował a priori pozytywnie na pytanie Europejskiego Stowarzyszenia Samorządowców i Parlamentarzystów Terenów Górskich o zieloną księgę w sprawie polityki europejskiej na rzecz masywów górskich, postawione przy okazji zorganizowanego dialogu na sesji plenarnej Komitetu Regionów w dniu 7 grudnia 2006 r. |
| --- | --- |

1.

Przypomina, że przewodniczący Barroso zareagował a priori pozytywnie na pytanie Europejskiego Stowarzyszenia Samorządowców i Parlamentarzystów Terenów Górskich o zieloną księgę w sprawie polityki europejskiej na rzecz masywów górskich, postawione przy okazji zorganizowanego dialogu na sesji plenarnej Komitetu Regionów w dniu 7 grudnia 2006 r.

| 2. | Podkreśla uznanie w Traktacie lizbońskim (art. 158), jako określenia celu spójności terytorialnej, potrzeby poświęcenia szczególnej uwagi regionom górskim, wśród innych regionów znajdujących się w niekorzystnym położeniu ze względu na warunki przyrodnicze lub geograficzne. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla uznanie w Traktacie lizbońskim (art. 158), jako określenia celu spójności terytorialnej, potrzeby poświęcenia szczególnej uwagi regionom górskim, wśród innych regionów znajdujących się w niekorzystnym położeniu ze względu na warunki przyrodnicze lub geograficzne.

| 3. | Przypomina, że obszary górskie mają zasadnicze znaczenie dla życia i działalności wszystkich mieszkańców Unii Europejskiej ze względu na swoje zasoby naturalne, zasoby kulturowe, takie jak różnorodność językowa i wiedza fachowa, a także zasoby gospodarcze, takie jak rolnictwo, przemysł i turystyka. |
| --- | --- |

3.

Przypomina, że obszary górskie mają zasadnicze znaczenie dla życia i działalności wszystkich mieszkańców Unii Europejskiej ze względu na swoje zasoby naturalne, zasoby kulturowe, takie jak różnorodność językowa i wiedza fachowa, a także zasoby gospodarcze, takie jak rolnictwo, przemysł i turystyka.

| 4. | Zwraca uwagę, że całość masywów górskich obejmuje 21 państw członkowskich Unii Europejskiej, 35,69 % powierzchni Europy i 17,73 % europejskiej ludności (1). |
| --- | --- |

4.

Zwraca uwagę, że całość masywów górskich obejmuje 21 państw członkowskich Unii Europejskiej, 35,69 % powierzchni Europy i 17,73 % europejskiej ludności (1).

| 5. | Stwierdza, że obszary górskie stanowią 26 % powierzchni lądów, mieszka na nich 10 % ludności świata i są one głównym elementem zrównoważonego rozwoju naszej planety, jak uznano w rozdziale 13 Agendy 21 z Rio. |
| --- | --- |

5.

Stwierdza, że obszary górskie stanowią 26 % powierzchni lądów, mieszka na nich 10 % ludności świata i są one głównym elementem zrównoważonego rozwoju naszej planety, jak uznano w rozdziale 13 Agendy 21 z Rio.

| 6. | Stwierdza, że dostępność obszarów górskich jest kluczowym warunkiem doprowadzenia do prawdziwie jednolitego rynku i realizacji swobodnego przepływu osób, towarów i usług. |
| --- | --- |

6.

Stwierdza, że dostępność obszarów górskich jest kluczowym warunkiem doprowadzenia do prawdziwie jednolitego rynku i realizacji swobodnego przepływu osób, towarów i usług.

| 7. | Podkreśla, że na terenach górskich wykracza się poza ramy różnorodności, gdy chodzi o zachowanie spójności masywów górskich rozumianych jako transgraniczne lub transnarodowe przestrzenie ponadregionalne, obejmujące góry, dna dolin i podnóża gór, obszary miejskie i obszary wiejskie. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla, że na terenach górskich wykracza się poza ramy różnorodności, gdy chodzi o zachowanie spójności masywów górskich rozumianych jako transgraniczne lub transnarodowe przestrzenie ponadregionalne, obejmujące góry, dna dolin i podnóża gór, obszary miejskie i obszary wiejskie.

| 8. | Potwierdza, że środowisko górskie charakteryzuje się dużą różnorodnością biologiczną o kruchej równowadze i jest w związku z tym szczególnie podatne na zmiany klimatyczne. Dlatego też stanowi prawdziwy system wczesnego ostrzegania. |
| --- | --- |

8.

Potwierdza, że środowisko górskie charakteryzuje się dużą różnorodnością biologiczną o kruchej równowadze i jest w związku z tym szczególnie podatne na zmiany klimatyczne. Dlatego też stanowi prawdziwy system wczesnego ostrzegania.

| 9. | Stwierdza, że tereny górskie tradycyjnie stanowią tereny pilotażowe w dziedzinie zrównoważonego rozwoju potencjalnie innowacyjnego wobec trwałych niekorzystnych warunków przyrodniczych. |
| --- | --- |

9.

Stwierdza, że tereny górskie tradycyjnie stanowią tereny pilotażowe w dziedzinie zrównoważonego rozwoju potencjalnie innowacyjnego wobec trwałych niekorzystnych warunków przyrodniczych.

| 10. | Przypomina, że jednostki samorządu terytorialnego mają szerokie doświadczenie w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów górskich. |
| --- | --- |

10.

Przypomina, że jednostki samorządu terytorialnego mają szerokie doświadczenie w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów górskich.

| 11. | Przypomina o staraniach Parlamentu Europejskiego, Komitetu Regionów i Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na rzecz waloryzacji regionów górskich w strategiach europejskich poprzez opinie i badania. |
| --- | --- |

11.

Przypomina o staraniach Parlamentu Europejskiego, Komitetu Regionów i Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na rzecz waloryzacji regionów górskich w strategiach europejskich poprzez opinie i badania.

| 12. | Stwierdza, że w chwili obecnej nie istnieje zintegrowana polityka europejska lub strategia wspólnotowa na rzecz terenów górskich na wzór tego, co zostało zrealizowane dla regionów morskich lub obszarów miejskich. |
| --- | --- |

12.

Stwierdza, że w chwili obecnej nie istnieje zintegrowana polityka europejska lub strategia wspólnotowa na rzecz terenów górskich na wzór tego, co zostało zrealizowane dla regionów morskich lub obszarów miejskich.

Aby ulepszyć sprawowanie rządów w Unii Europejskiej

| 13. | Stwierdza, że samorządy terytorialne na obszarach górskich są przywiązane do swojej autonomii i poszanowania zasady pomocniczości przy podejściu oddolnym w sprawowaniu rządów w Europie. |
| --- | --- |

13.

Stwierdza, że samorządy terytorialne na obszarach górskich są przywiązane do swojej autonomii i poszanowania zasady pomocniczości przy podejściu oddolnym w sprawowaniu rządów w Europie.

| 14. | Zwraca uwagę, że masywy górskie są z jednej strony terenami znajdującymi się w trwale niekorzystnym położeniu ze względu na warunki naturalne i geograficzne, a z drugiej strony są regionami posiadającymi zasoby przyrodnicze i ludzkie sprzyjające wzrostowi gospodarczemu i tworzeniu miejsc pracy. |
| --- | --- |

14.

Zwraca uwagę, że masywy górskie są z jednej strony terenami znajdującymi się w trwale niekorzystnym położeniu ze względu na warunki naturalne i geograficzne, a z drugiej strony są regionami posiadającymi zasoby przyrodnicze i ludzkie sprzyjające wzrostowi gospodarczemu i tworzeniu miejsc pracy.

| 15. | Stwierdza konieczność połączenia różnych kierunków polityki unijnej w zintegrowaną strategię zrównoważonego rozwoju, którą można by dostosowywać do rozmaitych realiów masywów górskich. |
| --- | --- |

15.

Stwierdza konieczność połączenia różnych kierunków polityki unijnej w zintegrowaną strategię zrównoważonego rozwoju, którą można by dostosowywać do rozmaitych realiów masywów górskich.

| 16. | Stwierdza pilną potrzebę wyważonych i sprawiedliwych działań Unii Europejskiej na rzecz zrównoważonej waloryzacji różnorodności europejskich obszarów miejskich, przybrzeżnych, rzadko zaludnionych i górskich. |
| --- | --- |

16.

Stwierdza pilną potrzebę wyważonych i sprawiedliwych działań Unii Europejskiej na rzecz zrównoważonej waloryzacji różnorodności europejskich obszarów miejskich, przybrzeżnych, rzadko zaludnionych i górskich.

| 17. | Przypomina o znaczeniu roli i pracy ludności obszarów górskich w tworzeniu krajobrazów i utrzymaniu równowagi w środowisku górskim. |
| --- | --- |

17.

Przypomina o znaczeniu roli i pracy ludności obszarów górskich w tworzeniu krajobrazów i utrzymaniu równowagi w środowisku górskim.

| 18. | Popiera działania regionów i władz lokalnych, sieci, które je skupiają i pracują przy wymianie dobrych praktyk w myśl odnowionych celów z Lizbony i Göteborga oraz na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. |
| --- | --- |

18.

Popiera działania regionów i władz lokalnych, sieci, które je skupiają i pracują przy wymianie dobrych praktyk w myśl odnowionych celów z Lizbony i Göteborga oraz na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.

| 19. | Przypomina o znaczeniu strategii lizbońskiej i wytycznych polityki spójności na lata 2007-2013 dla obszarów górskich, tak jak dla innych obszarów, jako siły napędowej konkurencyjności całej Europy. |
| --- | --- |

19.

Przypomina o znaczeniu strategii lizbońskiej i wytycznych polityki spójności na lata 2007-2013 dla obszarów górskich, tak jak dla innych obszarów, jako siły napędowej konkurencyjności całej Europy.

| 20. | Przypomina o centralnej roli transgranicznego i transnarodowego wymiaru strategii europejskich w integracji przestrzeni europejskiej. |
| --- | --- |

20.

Przypomina o centralnej roli transgranicznego i transnarodowego wymiaru strategii europejskich w integracji przestrzeni europejskiej.

| 21. | Podkreśla potrzebę zbliżenia polityki i administracji europejskiej do codziennego życia obywateli. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla potrzebę zbliżenia polityki i administracji europejskiej do codziennego życia obywateli.

Zintegrowane podejście w podziale na masywy górskie jako generalna zasada

| 22. | Podkreśla dodatkowe korzyści na poziomie europejskim z pracy w skali masywów (Alpy, Pireneje, Karpaty, masywy iberyjskie, Bałkany, góry śródziemnomorskie, w tym góry na wyspach, góry Północy, góry środkowe itp.), w ich wymiarze transgranicznym i transnarodowym. |
| --- | --- |

22.

Podkreśla dodatkowe korzyści na poziomie europejskim z pracy w skali masywów (Alpy, Pireneje, Karpaty, masywy iberyjskie, Bałkany, góry śródziemnomorskie, w tym góry na wyspach, góry Północy, góry środkowe itp.), w ich wymiarze transgranicznym i transnarodowym.

| 23. | Podkreśla znaczenie terenów górskich w zakresie zasobów naturalnych i kulturowych. |
| --- | --- |

23.

Podkreśla znaczenie terenów górskich w zakresie zasobów naturalnych i kulturowych.

| 24. | Przypomina o znaczącej liczbie zintegrowanych strategii krajowych i regionalnych na rzecz obszarów górskich. |
| --- | --- |

24.

Przypomina o znaczącej liczbie zintegrowanych strategii krajowych i regionalnych na rzecz obszarów górskich.

| 25. | Uwzględnia pracę Konwencji Alpejskiej i podjęcie prac przez Konwencję Karpacką. |
| --- | --- |

25.

Uwzględnia pracę Konwencji Alpejskiej i podjęcie prac przez Konwencję Karpacką.

| 26. | Docenia pracę Euroregionów i wspólnot roboczych w zakresie ich roli jako mediatorów i animatorów regionów granicznych. |
| --- | --- |

26.

Docenia pracę Euroregionów i wspólnot roboczych w zakresie ich roli jako mediatorów i animatorów regionów granicznych.

| 27. | Pragnie faktycznie zintegrowanej strategii europejskiej na rzecz obszarów górskich, jako międzysektorowego uzupełnienia postępów oczekiwanych w przygotowywanej Zielonej Księdze na temat spójności terytorialnej. |
| --- | --- |

27.

Pragnie faktycznie zintegrowanej strategii europejskiej na rzecz obszarów górskich, jako międzysektorowego uzupełnienia postępów oczekiwanych w przygotowywanej Zielonej Księdze na temat spójności terytorialnej.

Różne strategie jako instrument zintegrowanej polityki dotyczącej masywów górskich

| 28. | Podkreśla, że europejska polityka górska odnosiłaby się do dużej liczby strategii sektorowych, które są już częściowo objęte prawodawstwem europejskim, ale nie zostały dotąd skoordynowane w podejściu zintegrowanym. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla, że europejska polityka górska odnosiłaby się do dużej liczby strategii sektorowych, które są już częściowo objęte prawodawstwem europejskim, ale nie zostały dotąd skoordynowane w podejściu zintegrowanym.

| 29. | Wymienia poniżej strategiczne obszary polityki, które powinny być uwzględnione w aktywnej polityce dotyczącej masywów górskich:






  — | spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna, w tym współpraca międzyregionalna, transgraniczna i transnarodowa; |
| --- | --- | --- |

29.

Wymienia poniżej strategiczne obszary polityki, które powinny być uwzględnione w aktywnej polityce dotyczącej masywów górskich:

—

spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna, w tym współpraca międzyregionalna, transgraniczna i transnarodowa;

| — | rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich; |
| --- | --- |

—

rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich;

| — | turystyka; |
| --- | --- |

—

turystyka;

| — | przemysł i MŚP; |
| --- | --- |

—

przemysł i MŚP;

| — | zmiany klimatyczne, odnawialne źródła energii i zasoby naturalne (woda, powietrze, promieniowanie słoneczne na dużych wysokościach górskich, drewno, biomasa); |
| --- | --- |

—

zmiany klimatyczne, odnawialne źródła energii i zasoby naturalne (woda, powietrze, promieniowanie słoneczne na dużych wysokościach górskich, drewno, biomasa);

| — | środowisko, różnorodność biologiczna i krajobrazy naturalne i kulturowe; |
| --- | --- |

—

środowisko, różnorodność biologiczna i krajobrazy naturalne i kulturowe;

| — | transport i TIK, dostępność lokalna i TEN; |
| --- | --- |

—

transport i TIK, dostępność lokalna i TEN;

| — | konkurencja, jednolity rynek, usługi w interesie ogólnym i PPP; |
| --- | --- |

—

konkurencja, jednolity rynek, usługi w interesie ogólnym i PPP;

| — | badania i innowacyjność; |
| --- | --- |

—

badania i innowacyjność;

| — | różnorodność kulturowa i językowa, edukacja i szkolenia. |
| --- | --- |

—

różnorodność kulturowa i językowa, edukacja i szkolenia.

Odnośnie do planu działania Unii Europejskiej na rzecz masywów górskich

| 30. | Domaga się wdrożenia przez Unię Europejską prawdziwej zintegrowanej polityki europejskiej na rzecz wszystkich masywów górskich z poszanowaniem ich różnorodności. |
| --- | --- |

30.

Domaga się wdrożenia przez Unię Europejską prawdziwej zintegrowanej polityki europejskiej na rzecz wszystkich masywów górskich z poszanowaniem ich różnorodności.

| 31. | Poparłaby aktywną realizację przez Komisję Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej ogólnych celów odnowionych strategii z Lizbony i Göteborga poprzez europejski plan działania na rzecz konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju obszarów górskich. |
| --- | --- |

31.

Poparłaby aktywną realizację przez Komisję Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej ogólnych celów odnowionych strategii z Lizbony i Göteborga poprzez europejski plan działania na rzecz konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju obszarów górskich.

| 32. | Zaleca instytucjom europejskim uwzględnienie specyfiki obszarów w procesie lepszego stanowienia prawa. |
| --- | --- |

32.

Zaleca instytucjom europejskim uwzględnienie specyfiki obszarów w procesie lepszego stanowienia prawa.

| 33. | Domaga się od Komisji Europejskiej uznania pozytywnego i różnorodnego wkładu, jaki wnoszą jednostki samorządu terytorialnego i regionalnego w dziedzinie zrównoważonego rozwoju masywów górskich, oraz jego włączenia do nowej polityki górskiej Unii. |
| --- | --- |

33.

Domaga się od Komisji Europejskiej uznania pozytywnego i różnorodnego wkładu, jaki wnoszą jednostki samorządu terytorialnego i regionalnego w dziedzinie zrównoważonego rozwoju masywów górskich, oraz jego włączenia do nowej polityki górskiej Unii.

| 34. | Zaleca Komisji Europejskiej uwzględnienie trzech podstawowych kwestii tematycznych:






  a) | podniesienie atrakcyjności i dostępności regionów górskich w celu przyjęcia przedsiębiorstw i ludności, tam gdzie można tego dokonać bez wyrządzania szkody środowisku naturalnemu, w szczególności usprawniając drogi komunikacji lądowej i numerycznej, rozbudowując połączenia z TEN i wspierając innowacyjność i kreatywność w zakresie wykorzystania wiedzy, zasobów ludzkich i przedsiębiorczości; |
| --- | --- | --- |

34.

Zaleca Komisji Europejskiej uwzględnienie trzech podstawowych kwestii tematycznych:

a)

podniesienie atrakcyjności i dostępności regionów górskich w celu przyjęcia przedsiębiorstw i ludności, tam gdzie można tego dokonać bez wyrządzania szkody środowisku naturalnemu, w szczególności usprawniając drogi komunikacji lądowej i numerycznej, rozbudowując połączenia z TEN i wspierając innowacyjność i kreatywność w zakresie wykorzystania wiedzy, zasobów ludzkich i przedsiębiorczości;

| b) | traktowanie obszarów górskich w zależności od ich zasobów własnych z uwzględnieniem ich specyfiki, żeby umożliwić im pokrycie dodatkowych kosztów związanych z trwałymi niekorzystnymi warunkami przyrodniczymi i utrzymanie usług w interesie ogólnym; |
| --- | --- |

b)

traktowanie obszarów górskich w zależności od ich zasobów własnych z uwzględnieniem ich specyfiki, żeby umożliwić im pokrycie dodatkowych kosztów związanych z trwałymi niekorzystnymi warunkami przyrodniczymi i utrzymanie usług w interesie ogólnym;

| c) | rozwijanie klastrów i biegunów konkurencyjności w celu łączenia i konsolidacji różnych sektorów działalności na rzecz rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

c)

rozwijanie klastrów i biegunów konkurencyjności w celu łączenia i konsolidacji różnych sektorów działalności na rzecz rozwoju zrównoważonego.

| 35. | Zaleca Komisji Europejskiej uczynienie z masywów górskich obszarów pilotażowych w dziedzinie innowacyjności, społeczeństwa opartego na wiedzy i zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

35.

Zaleca Komisji Europejskiej uczynienie z masywów górskich obszarów pilotażowych w dziedzinie innowacyjności, społeczeństwa opartego na wiedzy i zrównoważonego rozwoju.

| 36. | Pragnie, żeby regiony górskie mogły nadal rozwijać innowacyjność w oparciu o swoje tradycje oraz zwiększać konkurencyjność swoich MŚP. |
| --- | --- |

36.

Pragnie, żeby regiony górskie mogły nadal rozwijać innowacyjność w oparciu o swoje tradycje oraz zwiększać konkurencyjność swoich MŚP.

| 37. | Sugeruje Komisji Europejskiej i państwom członkowskim UE, żeby uwzględniły zróżnicowanie potrzeb w dziedzinie zatrudnienia i szkolenia na tych obszarach. |
| --- | --- |

37.

Sugeruje Komisji Europejskiej i państwom członkowskim UE, żeby uwzględniły zróżnicowanie potrzeb w dziedzinie zatrudnienia i szkolenia na tych obszarach.

| 38. | Zaleca Komisji Europejskiej opracowanie zintegrowanej metody zarządzania odosobnionymi obszarami wysokogórskimi i średniogórskimi w oparciu o doświadczenie parków narodowych, mogącej połączyć politykę na rzecz ochrony zasobów naturalnych, szczególnie dzięki instrumentom sieci Natura 2000, z polityką na rzecz promowania obszarów górskich i ich zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

38.

Zaleca Komisji Europejskiej opracowanie zintegrowanej metody zarządzania odosobnionymi obszarami wysokogórskimi i średniogórskimi w oparciu o doświadczenie parków narodowych, mogącej połączyć politykę na rzecz ochrony zasobów naturalnych, szczególnie dzięki instrumentom sieci Natura 2000, z polityką na rzecz promowania obszarów górskich i ich zrównoważonego rozwoju.

| 39. | Zaleca Unii Europejskiej uwzględnienie specyfiki terytorialnej w ramach organizacji europejskich sił bezpieczeństwa cywilnego, znając skalę występowania zagrożeń naturalnych i przeszkód, a więc bardzo różnych technik interwencyjnych ochrony cywilnej i górskiego pogotowia ratunkowego. |
| --- | --- |

39.

Zaleca Unii Europejskiej uwzględnienie specyfiki terytorialnej w ramach organizacji europejskich sił bezpieczeństwa cywilnego, znając skalę występowania zagrożeń naturalnych i przeszkód, a więc bardzo różnych technik interwencyjnych ochrony cywilnej i górskiego pogotowia ratunkowego.

| 40. | Wzywa do uwzględnienia w ramach reformy WPR strategicznej roli rolnictwa, pasterstwa i uprawy winorośli w górach w utrzymaniu krajobrazów, zachowaniu czystości wód i wytwarzaniu wysokiej jakości produktów i dużej identyfikowalności terytorialnej. Ta nowa, bardziej terytorialna, wspólna polityka rolna wspierałaby działalność wytwórczą o wysokiej jakości i niskiej wydajności, która jest zasadniczą składową europejskiego rolnictwa o pierwszorzędnym znaczeniu dla środowiska. |
| --- | --- |

40.

Wzywa do uwzględnienia w ramach reformy WPR strategicznej roli rolnictwa, pasterstwa i uprawy winorośli w górach w utrzymaniu krajobrazów, zachowaniu czystości wód i wytwarzaniu wysokiej jakości produktów i dużej identyfikowalności terytorialnej. Ta nowa, bardziej terytorialna, wspólna polityka rolna wspierałaby działalność wytwórczą o wysokiej jakości i niskiej wydajności, która jest zasadniczą składową europejskiego rolnictwa o pierwszorzędnym znaczeniu dla środowiska.

| 41. | Wzywa Komisję Europejską, Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej do przedstawienia wyważonego pakietu odpowiednich działań towarzyszących zniesieniu systemu kwot produkcyjnych w sektorze mleka, zwłaszcza na obszarach górskich i w górach średnich. Powinny one być finansowane ze Śródków niewykorzystywanych odtąd przy organizacji rynku, jednak bez uszczerbku dla płatności bezpośrednich. W celu utrzymania rolnictwa, hodowli ekstensywnej i produkcji mleka na terenach górskich i w górach średnich należy nadal pracować nad bardziej ekonomicznym podejściem w drugim filarze, między innymi, aby tworzyć rynki zbytu i tym samym wspierać gospodarstwa rolne będące źródłem istotnych korzyści dla przyrody i środowiska na terenach o niekorzystnych warunkach przyrodniczych i geograficznych. |
| --- | --- |

41.

Wzywa Komisję Europejską, Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej do przedstawienia wyważonego pakietu odpowiednich działań towarzyszących zniesieniu systemu kwot produkcyjnych w sektorze mleka, zwłaszcza na obszarach górskich i w górach średnich. Powinny one być finansowane ze Śródków niewykorzystywanych odtąd przy organizacji rynku, jednak bez uszczerbku dla płatności bezpośrednich. W celu utrzymania rolnictwa, hodowli ekstensywnej i produkcji mleka na terenach górskich i w górach średnich należy nadal pracować nad bardziej ekonomicznym podejściem w drugim filarze, między innymi, aby tworzyć rynki zbytu i tym samym wspierać gospodarstwa rolne będące źródłem istotnych korzyści dla przyrody i środowiska na terenach o niekorzystnych warunkach przyrodniczych i geograficznych.

| 42. | Apeluje do instytucji europejskich, by w ramach swej własnej polityki rozważyły strategiczną rolę lasów górskich i zrównoważonego zarządzania obszarami leśnymi pod kątem wysoce ochronnej funkcji, jaką pełnią wobec danych obszarów, szczególnie terenów zamieszkałych, a także pod kątem ich wpływu na ochronę zasobów i różnorodności biologicznej, mając na uwadze przeciwdziałanie zmianom klimatycznym, ochronę jakości powietrza i wody oraz krajobrazu, a także rozwój społeczno-gospodarczy obszarów górskich. |
| --- | --- |

42.

Apeluje do instytucji europejskich, by w ramach swej własnej polityki rozważyły strategiczną rolę lasów górskich i zrównoważonego zarządzania obszarami leśnymi pod kątem wysoce ochronnej funkcji, jaką pełnią wobec danych obszarów, szczególnie terenów zamieszkałych, a także pod kątem ich wpływu na ochronę zasobów i różnorodności biologicznej, mając na uwadze przeciwdziałanie zmianom klimatycznym, ochronę jakości powietrza i wody oraz krajobrazu, a także rozwój społeczno-gospodarczy obszarów górskich.

| 43. | Stwierdza, że gospodarka leśna nie jest obecnie działalnością wystarczająco wykorzystywaną w Europie, zarówno pod względem roli środowiskowej, jak i produktów gospodarczych (energia, budownictwo, materiały); |
| --- | --- |

43.

Stwierdza, że gospodarka leśna nie jest obecnie działalnością wystarczająco wykorzystywaną w Europie, zarówno pod względem roli środowiskowej, jak i produktów gospodarczych (energia, budownictwo, materiały);

| 44. | Zachęca instytucje europejskie, aby do swojej analizy obszarów europejskich włączyły wyzwania energetyczne i zdolności produkcyjne regionów górskich w zakresie odnawialnych źródeł energii (elektrownie wodne, energia słoneczna, elektrownie wiatrowe, biomasa i drewno) oraz budownictwa pasywnego. |
| --- | --- |

44.

Zachęca instytucje europejskie, aby do swojej analizy obszarów europejskich włączyły wyzwania energetyczne i zdolności produkcyjne regionów górskich w zakresie odnawialnych źródeł energii (elektrownie wodne, energia słoneczna, elektrownie wiatrowe, biomasa i drewno) oraz budownictwa pasywnego.

| 45. | Zachęca instytucje europejskie, krajowe i regionalne banki publiczne jak również Europejski Fundusz Ograniczania Emisji Dwutlenku Węgla lub Bluenext do uwzględnienia pozytywnego jakościowego wkładu środowiska górskiego (lasy, łąki i pastwiska wysokogórskie) pod względem biotopów obniżających zawartość dwutlenku węgla, które mogłyby być dowartościowywane finansowo poprzez systemy certyfikacji lub uprawnienia do emisji dwutlenku węgla. |
| --- | --- |

45.

Zachęca instytucje europejskie, krajowe i regionalne banki publiczne jak również Europejski Fundusz Ograniczania Emisji Dwutlenku Węgla lub Bluenext do uwzględnienia pozytywnego jakościowego wkładu środowiska górskiego (lasy, łąki i pastwiska wysokogórskie) pod względem biotopów obniżających zawartość dwutlenku węgla, które mogłyby być dowartościowywane finansowo poprzez systemy certyfikacji lub uprawnienia do emisji dwutlenku węgla.

| 46. | Przypomina, że transeuropejskie sieci transportowe i energetyczne oraz TIK powinny włączyć faktyczny wymiar terytorialny i w ten sposób uwzględniać uwarunkowania geograficzne, ekologiczne i sytuację ludności regionów, przez które przechodzą, aby stać się prawdziwymi europejskimi sieciami komunikacji i wymiany w skali kontynentu, wspieranymi przez społeczności lokalne. |
| --- | --- |

46.

Przypomina, że transeuropejskie sieci transportowe i energetyczne oraz TIK powinny włączyć faktyczny wymiar terytorialny i w ten sposób uwzględniać uwarunkowania geograficzne, ekologiczne i sytuację ludności regionów, przez które przechodzą, aby stać się prawdziwymi europejskimi sieciami komunikacji i wymiany w skali kontynentu, wspieranymi przez społeczności lokalne.

| 47. | Proponuje, aby zainteresować się doświadczeniami zintegrowanego i zrównoważonego transportu lokalnego miast górskich w europejskich rozważaniach na temat zrównoważonej mobilności miejskiej. |
| --- | --- |

47.

Proponuje, aby zainteresować się doświadczeniami zintegrowanego i zrównoważonego transportu lokalnego miast górskich w europejskich rozważaniach na temat zrównoważonej mobilności miejskiej.

| 48. | Podkreśla potrzebę stałej łączności między społecznościami górskimi a dużymi skupiskami populacji, aby osiągnąć odnowione cele europejskie dotyczące wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. |
| --- | --- |

48.

Podkreśla potrzebę stałej łączności między społecznościami górskimi a dużymi skupiskami populacji, aby osiągnąć odnowione cele europejskie dotyczące wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

| 49. | Domaga się, by Komisja Europejska podjęła wszelkie kroki w celu zmniejszenia rozłamu cyfrowego i umożliwienia dostępu wszystkim obywatelom i na wszystkich obszarach europejskich do łączności naziemnej i powietrznej o dużej szybkości, a wkrótce o bardzo dużej szybkości, w szczególności w ramach inicjatywy europejskiej i2010 dotyczącej e-integracji. |
| --- | --- |

49.

Domaga się, by Komisja Europejska podjęła wszelkie kroki w celu zmniejszenia rozłamu cyfrowego i umożliwienia dostępu wszystkim obywatelom i na wszystkich obszarach europejskich do łączności naziemnej i powietrznej o dużej szybkości, a wkrótce o bardzo dużej szybkości, w szczególności w ramach inicjatywy europejskiej i2010 dotyczącej e-integracji.

| 50. | Zaleca włączenie do polityki zewnętrznej i sąsiedzkiej górskiego wymiaru niektórych międzynarodowych kwestii geopolitycznych, związanych z takimi kwestiami jak woda i zasoby naturalne, poszanowanie różnorodności kulturowej i edukacja, zrównoważony rozwój gospodarczy i ruchy migracyjne. |
| --- | --- |

50.

Zaleca włączenie do polityki zewnętrznej i sąsiedzkiej górskiego wymiaru niektórych międzynarodowych kwestii geopolitycznych, związanych z takimi kwestiami jak woda i zasoby naturalne, poszanowanie różnorodności kulturowej i edukacja, zrównoważony rozwój gospodarczy i ruchy migracyjne.

| 51. | Zaleca Komisji Europejskiej dostosowanie strategii komunikacyjnej do charakteru terytorialnego w celu zbliżenia się do codziennego życia obywateli Unii. |
| --- | --- |

51.

Zaleca Komisji Europejskiej dostosowanie strategii komunikacyjnej do charakteru terytorialnego w celu zbliżenia się do codziennego życia obywateli Unii.

| 52. | Zaleca włączenie szerszego wymiaru terytorialnego do europejskich strategii oraz wspólnotowego procesu decyzyjnego i komitologii w celu ulepszenia europejskiej demokracji. |
| --- | --- |

52.

Zaleca włączenie szerszego wymiaru terytorialnego do europejskich strategii oraz wspólnotowego procesu decyzyjnego i komitologii w celu ulepszenia europejskiej demokracji.

| 53. | Wzywa Parlament Europejski do określenia budżetowych konsekwencji działań Unii Europejskiej w podziale na masywy górskie. |
| --- | --- |

53.

Wzywa Parlament Europejski do określenia budżetowych konsekwencji działań Unii Europejskiej w podziale na masywy górskie.

| 54. | Zaleca, aby polityka spójności była koordynowana w sposób partnerski w skali masywu w celu uniknięcia rozproszenia oraz wzmocnienia strategicznego wymiaru działania strukturalnego. |
| --- | --- |

54.

Zaleca, aby polityka spójności była koordynowana w sposób partnerski w skali masywu w celu uniknięcia rozproszenia oraz wzmocnienia strategicznego wymiaru działania strukturalnego.

| 55. | Sugeruje, aby programowanie operacyjne innych wspólnotowych strategii o oddziaływaniu terytorialnym było uzgodnione również we właściwej ku temu skali masywu w celu ustalenia zintegrowanych i partnerskich strategii przekrojowych. |
| --- | --- |

55.

Sugeruje, aby programowanie operacyjne innych wspólnotowych strategii o oddziaływaniu terytorialnym było uzgodnione również we właściwej ku temu skali masywu w celu ustalenia zintegrowanych i partnerskich strategii przekrojowych.

| 56. | Popiera inicjatywę Rady ministrów ds. zagospodarowania przestrzennego zbadania wpływu zmian klimatycznych na obszary górskie w ramach planu działania Agendy terytorialnej i domaga się od Komisji Europejskiej włączenia tych kwestii do jej prac i propozycji legislacyjnych. |
| --- | --- |

56.

Popiera inicjatywę Rady ministrów ds. zagospodarowania przestrzennego zbadania wpływu zmian klimatycznych na obszary górskie w ramach planu działania Agendy terytorialnej i domaga się od Komisji Europejskiej włączenia tych kwestii do jej prac i propozycji legislacyjnych.

| 57. | Popiera centralną rolę polityki spójności w tej europejskiej strategii dotyczącej masywów górskich oraz rolę pilotażową celu spójności terytorialnej i programów Interreg. |
| --- | --- |

57.

Popiera centralną rolę polityki spójności w tej europejskiej strategii dotyczącej masywów górskich oraz rolę pilotażową celu spójności terytorialnej i programów Interreg.

| 58. | Wzywa państwa członkowskie i ich parlamenty do uwzględnienia w procedurze przyjęcia rozporządzenia w sprawie EUWT żywotnego dla masywów górskich znaczenia wspólnego instrumentu prawnego na rzecz współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

58.

Wzywa państwa członkowskie i ich parlamenty do uwzględnienia w procedurze przyjęcia rozporządzenia w sprawie EUWT żywotnego dla masywów górskich znaczenia wspólnego instrumentu prawnego na rzecz współpracy terytorialnej.

| 59. | Podkreśla konieczność uwzględnienia w polityce konkurencji i rynku wewnętrznego decydującej roli usług interesie społecznym, partnerstwa publiczno-prywatnego w gospodarce obszarów górskich oraz wyrównania stałych dodatkowych kosztów gospodarczych i społecznych na obszarach o niekorzystnych uwarunkowaniach środowiskowych w celu waloryzacji atutów i uniknięcia wyludnienia. |
| --- | --- |

59.

Podkreśla konieczność uwzględnienia w polityce konkurencji i rynku wewnętrznego decydującej roli usług interesie społecznym, partnerstwa publiczno-prywatnego w gospodarce obszarów górskich oraz wyrównania stałych dodatkowych kosztów gospodarczych i społecznych na obszarach o niekorzystnych uwarunkowaniach środowiskowych w celu waloryzacji atutów i uniknięcia wyludnienia.

| 60. | Wzywa Komisję Europejską do prowadzenia konsultacji z wszystkimi zainteresowanymi podmiotami i obserwatorami Konwencji Alpejskiej i Konwencji Karpackiej w celu dokonania analizy standardów rządzenia i oceny celów oraz wyrażenia na tej podstawie zgody lub jej braku na ratyfikację protokołów pierwszej konwencji oraz podpisanie i ratyfikację drugiej, a w przypadku zgody, do odegrania roli wiodącej w tych konwencjach ponadnarodowych. |
| --- | --- |

60.

Wzywa Komisję Europejską do prowadzenia konsultacji z wszystkimi zainteresowanymi podmiotami i obserwatorami Konwencji Alpejskiej i Konwencji Karpackiej w celu dokonania analizy standardów rządzenia i oceny celów oraz wyrażenia na tej podstawie zgody lub jej braku na ratyfikację protokołów pierwszej konwencji oraz podpisanie i ratyfikację drugiej, a w przypadku zgody, do odegrania roli wiodącej w tych konwencjach ponadnarodowych.

| 61. | Proponuje, aby jeden rok europejski zadedykować obszarom górskim i by Komisja wraz z Komitetem Regionów organizowała co dwa lata konferencję europejską poświęconą masywom górskim na wzór konferencji z 2002 roku. |
| --- | --- |

61.

Proponuje, aby jeden rok europejski zadedykować obszarom górskim i by Komisja wraz z Komitetem Regionów organizowała co dwa lata konferencję europejską poświęconą masywom górskim na wzór konferencji z 2002 roku.

| 62. | Wzywa Parlament Europejski i Radę do powierzenia w jednoznaczny sposób, podczas przesłuchań poprzedzających nominację komisarzy, kompetencji w zakresie obszarów górskich jednemu komisarzowi, który poza swoimi innymi kompetencjami koordynowałby działania Kolegium w zakresie tego przekrojowego zagadnienia terytorialnego. |
| --- | --- |

62.

Wzywa Parlament Europejski i Radę do powierzenia w jednoznaczny sposób, podczas przesłuchań poprzedzających nominację komisarzy, kompetencji w zakresie obszarów górskich jednemu komisarzowi, który poza swoimi innymi kompetencjami koordynowałby działania Kolegium w zakresie tego przekrojowego zagadnienia terytorialnego.

| 63. | Wzywa Komisję Europejską do przedstawienia propozycji w zielonej księdze na temat przyszłości strategii europejskich na rzecz masywów górskich, przesłanki do zintegrowanej i partnerskiej strategii europejskiej dotyczącej masywów pilotowanej przez Komisję Europejską i państwa członkowskie, władze regionalne i lokalne, wspomagane przez podmioty areny społeczno-gospodarczej i środowiskowej, szczególnie poprzez zaangażowanie stowarzyszeń krajowych i europejskich reprezentujących górskie organy terytorialne. |
| --- | --- |

63.

Wzywa Komisję Europejską do przedstawienia propozycji w zielonej księdze na temat przyszłości strategii europejskich na rzecz masywów górskich, przesłanki do zintegrowanej i partnerskiej strategii europejskiej dotyczącej masywów pilotowanej przez Komisję Europejską i państwa członkowskie, władze regionalne i lokalne, wspomagane przez podmioty areny społeczno-gospodarczej i środowiskowej, szczególnie poprzez zaangażowanie stowarzyszeń krajowych i europejskich reprezentujących górskie organy terytorialne.

Bruksela, 19 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

(1)  Opracowanie „Mountain Areas in Europe: Analysis of mountain areas in EU member states, acceding and other European countries”, Nordregio dla DG Regio, styczeń 2004.

1

http://ec.europa.eu/regional_policy/sources/docgener/studies/pdf/montagne/mount1_fr.pdf

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/41 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/41

---

Opinia Komitetu Regionów „Partnerski proces komunikowania na temat Europy”

(2008/C 257/08)

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa za niezwykle istotne lepsze komunikowanie się z obywatelami europejskimi poprzez prowadzenie z nimi stałego dialogu celem ustanowienia demokratycznej, opartej na zaufaniu i solidarnej debaty pozwalającej im rozwijać europejskie postawy i ułatwiać utożsamianie się z aktywnym obywatelstwem europejskim. |
| --- | --- |

—

Uważa za niezwykle istotne lepsze komunikowanie się z obywatelami europejskimi poprzez prowadzenie z nimi stałego dialogu celem ustanowienia demokratycznej, opartej na zaufaniu i solidarnej debaty pozwalającej im rozwijać europejskie postawy i ułatwiać utożsamianie się z aktywnym obywatelstwem europejskim.

| — | Podkreśla, że pochodzący z wyboru przedstawiciele szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego wspólnie odpowiadają za uwzględnianie wymiaru europejskiego w swoich działaniach. Wnosi z tego względu, by zachęcano do partnerstwa między instytucjami UE, rządami krajowymi, parlamentami krajowymi i samorządami terytorialnymi w dziedzinie komunikacji, tak aby dostarczać obywatelom więcej wiedzy na temat Europy i przekazywać im jasne i obiektywne informacje co do działań podejmowanych na poziomie Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że pochodzący z wyboru przedstawiciele szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego wspólnie odpowiadają za uwzględnianie wymiaru europejskiego w swoich działaniach. Wnosi z tego względu, by zachęcano do partnerstwa między instytucjami UE, rządami krajowymi, parlamentami krajowymi i samorządami terytorialnymi w dziedzinie komunikacji, tak aby dostarczać obywatelom więcej wiedzy na temat Europy i przekazywać im jasne i obiektywne informacje co do działań podejmowanych na poziomie Unii Europejskiej.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje nową fazę planu D „Debata o Europie”, w której zachowane jest podejście „działać lokalnie” i która zapewnia dodatkowe środki dotarcia do obywateli, nawiązania kontaktu i działania w partnerstwie w kontekście wyborów europejskich i ratyfikacji traktatu lizbońskiego. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje nową fazę planu D „Debata o Europie”, w której zachowane jest podejście „działać lokalnie” i która zapewnia dodatkowe środki dotarcia do obywateli, nawiązania kontaktu i działania w partnerstwie w kontekście wyborów europejskich i ratyfikacji traktatu lizbońskiego.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji, by współfinansować nową serię projektów społeczeństwa obywatelskiego w ramach planu D oraz zgadza się, że należy skupić się na zdecentralizowanych zaproszeniach do składania wniosków i działaniach wspierających lokalne projekty. Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje fakt, że w odniesieniu do tych zaproszeń wśród pierwszoplanowych celów znalazł się udział członków Komitetu Regionów oraz ułatwianie dialogu z lokalnymi decydentami politycznymi. Wzywa jednak Komisję do zapewnienia, że same władze lokalne i regionalne będą się kwalifikować do udziału w tych zaproszeniach do składania wniosków. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji, by współfinansować nową serię projektów społeczeństwa obywatelskiego w ramach planu D oraz zgadza się, że należy skupić się na zdecentralizowanych zaproszeniach do składania wniosków i działaniach wspierających lokalne projekty. Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje fakt, że w odniesieniu do tych zaproszeń wśród pierwszoplanowych celów znalazł się udział członków Komitetu Regionów oraz ułatwianie dialogu z lokalnymi decydentami politycznymi. Wzywa jednak Komisję do zapewnienia, że same władze lokalne i regionalne będą się kwalifikować do udziału w tych zaproszeniach do składania wniosków.

| — | Sugeruje, by lokalizacja „Domów Europy”, będących publicznymi miejscami spotkań przyciągającymi obywateli bogatą ofertą, nie była ograniczona do stolic, ale by ich tworzenie — na odpowiednich zasadach — było możliwe również z inicjatywy samorządów terytorialnych i miast. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by działać na poziomie jeszcze bardziej lokalnym, stymulując debaty także poza stolicami europejskimi z udziałem przedstawicielstw Komisji oraz „drugiej generacji” centrów Europe Direct, które zostaną otwarte w 2009 r. |
| --- | --- |

—

Sugeruje, by lokalizacja „Domów Europy”, będących publicznymi miejscami spotkań przyciągającymi obywateli bogatą ofertą, nie była ograniczona do stolic, ale by ich tworzenie — na odpowiednich zasadach — było możliwe również z inicjatywy samorządów terytorialnych i miast. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by działać na poziomie jeszcze bardziej lokalnym, stymulując debaty także poza stolicami europejskimi z udziałem przedstawicielstw Komisji oraz „drugiej generacji” centrów Europe Direct, które zostaną otwarte w 2009 r.

| — | Jest gotów aktywnie pomagać i uczestniczyć w inicjatywach podejmowanych przez inne instytucje, w tym w spotkaniach z obywatelami, które mogłyby być organizowane przez prezydencje UE. |
| --- | --- |

—

Jest gotów aktywnie pomagać i uczestniczyć w inicjatywach podejmowanych przez inne instytucje, w tym w spotkaniach z obywatelami, które mogłyby być organizowane przez prezydencje UE.

| Sprawozdawca | : | Claude DU GRANRUT (FR/PPE), radna regionu Pikardia |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Claude DU GRANRUT (FR/PPE), radna regionu Pikardia

Dokumenty źródłowe

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Partnerski proces komunikowania na temat Europy”

COM(2007) 568 wersja ostateczna

Dokument roboczy Komisji „Wniosek dotyczący porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie partnerskiego procesu komunikowania na temat Europy”

COM(2007) 569 wersja ostateczna

Komunikat Komisji „Komunikowanie na temat Europy za pośrednictwem internetu. Angażowanie obywateli”

SEC(2007) 1742

Komunikat Komisji „Debata o Europie — wykorzystać doświadczenia planu D na rzecz demokracji, dialogu i debaty”

COM(2008) 158 wersja ostateczna

ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

I.   Wspólna odpowiedzialność za komunikowanie na temat Europy

| 1. | Popiera inicjatywę Komisji Europejskiej dotyczącą opracowania nowej strategii komunikowania się z obywatelami europejskimi, zgodnie z wolą Rady Europejskiej, bardziej angażującej instytucje wspólnotowe i państwa członkowskie oraz uznającej znaczenie działań prowadzonych na szczeblu regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

1.

Popiera inicjatywę Komisji Europejskiej dotyczącą opracowania nowej strategii komunikowania się z obywatelami europejskimi, zgodnie z wolą Rady Europejskiej, bardziej angażującej instytucje wspólnotowe i państwa członkowskie oraz uznającej znaczenie działań prowadzonych na szczeblu regionalnym i lokalnym.

| 2. | Uważa bowiem za niezwykle istotne lepsze komunikowanie się z obywatelami europejskimi poprzez prowadzenie z nimi stałego dialogu celem ustanowienia demokratycznej, opartej na zaufaniu i solidarnej debaty pozwalającej im rozwijać europejskie postawy i ułatwiać utożsamianie się z aktywnym obywatelstwem europejskim. |
| --- | --- |

2.

Uważa bowiem za niezwykle istotne lepsze komunikowanie się z obywatelami europejskimi poprzez prowadzenie z nimi stałego dialogu celem ustanowienia demokratycznej, opartej na zaufaniu i solidarnej debaty pozwalającej im rozwijać europejskie postawy i ułatwiać utożsamianie się z aktywnym obywatelstwem europejskim.

| 3. | Ponownie wyraża swe przekonanie o absolutnej konieczności prowadzenia — za pomocą zdecentralizowanego dialogu — refleksji na temat wspólnych wartości, dorobku integracji europejskiej i oddziaływania polityki wspólnotowej na życie obywateli oraz zadań Unii Europejskiej na przyszłość, także w celu zwiększenia wiedzy obywateli UE na temat Europy. |
| --- | --- |

3.

Ponownie wyraża swe przekonanie o absolutnej konieczności prowadzenia — za pomocą zdecentralizowanego dialogu — refleksji na temat wspólnych wartości, dorobku integracji europejskiej i oddziaływania polityki wspólnotowej na życie obywateli oraz zadań Unii Europejskiej na przyszłość, także w celu zwiększenia wiedzy obywateli UE na temat Europy.

| 4. | Podkreśla, że pochodzący z wyboru przedstawiciele szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego wspólnie odpowiadają za uwzględnianie wymiaru europejskiego w swoich działaniach. Wnosi z tego względu, by zachęcano do partnerstwa między rządami krajowymi, parlamentami krajowymi i samorządami terytorialnymi w dziedzinie komunikacji, tak aby dostarczać obywatelom więcej wiedzy na temat Europy i przekazywać im jasne i obiektywne informacje co do działań podejmowanych na poziomie Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że pochodzący z wyboru przedstawiciele szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego wspólnie odpowiadają za uwzględnianie wymiaru europejskiego w swoich działaniach. Wnosi z tego względu, by zachęcano do partnerstwa między rządami krajowymi, parlamentami krajowymi i samorządami terytorialnymi w dziedzinie komunikacji, tak aby dostarczać obywatelom więcej wiedzy na temat Europy i przekazywać im jasne i obiektywne informacje co do działań podejmowanych na poziomie Unii Europejskiej.

| 5. | Wnosi zatem, by Komisja Europejska udostępniła obywatelom rzeczywiste narzędzia uczestnictwa; zwraca zarazem uwagę na rolę środków komunikacji o powszechnym zasięgu, szczególnie zaś internetu jako narzędzia bliskiego kontaktu i zasadniczego instrumentu przekazu, szczególnie dla władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

5.

Wnosi zatem, by Komisja Europejska udostępniła obywatelom rzeczywiste narzędzia uczestnictwa; zwraca zarazem uwagę na rolę środków komunikacji o powszechnym zasięgu, szczególnie zaś internetu jako narzędzia bliskiego kontaktu i zasadniczego instrumentu przekazu, szczególnie dla władz lokalnych i regionalnych.

| 6. | Wyraża zadowolenie z dążenia Komisji Europejskiej do wzmocnienia partnerstwa między instytucjami Unii Europejskiej a państwami członkowskimi. Kładzie nacisk na konieczność uznania istotnej roli, jaką w tej dziedzinie odgrywa on sam, a także władze regionalne i lokalne. Zauważa bowiem, że Komisja przyznała, iż nieznajomość Unii spowodowana jest głównie słabym zaangażowaniem państw członkowskich, uznała natomiast pozytywne wyniki prowadzenia komunikacji zdecentralizowanej oraz konieczność działania na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

6.

Wyraża zadowolenie z dążenia Komisji Europejskiej do wzmocnienia partnerstwa między instytucjami Unii Europejskiej a państwami członkowskimi. Kładzie nacisk na konieczność uznania istotnej roli, jaką w tej dziedzinie odgrywa on sam, a także władze regionalne i lokalne. Zauważa bowiem, że Komisja przyznała, iż nieznajomość Unii spowodowana jest głównie słabym zaangażowaniem państw członkowskich, uznała natomiast pozytywne wyniki prowadzenia komunikacji zdecentralizowanej oraz konieczność działania na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 7. | Z zadowoleniem przyjmuje nową fazę planu D „Debata o Europie”, w której zachowane jest podejście „działać lokalnie” i która zapewnia dodatkowe środki dotarcia do obywateli, nawiązania kontaktu i działania w partnerstwie w kontekście wyborów europejskich i ratyfikacji traktatu lizbońskiego. |
| --- | --- |

7.

Z zadowoleniem przyjmuje nową fazę planu D „Debata o Europie”, w której zachowane jest podejście „działać lokalnie” i która zapewnia dodatkowe środki dotarcia do obywateli, nawiązania kontaktu i działania w partnerstwie w kontekście wyborów europejskich i ratyfikacji traktatu lizbońskiego.

| 8. | Wnosi, by Komisja uwzględniła potrzebę komunikacji przy opracowywaniu każdego obszaru polityki europejskiej, szczególnie zaś w odniesieniu do tych obszarów, które wywierają wpływ na szczebel terytorialny, ze szczególnym uwzględnieniem funduszy strukturalnych. Jest zdania, że zmieniony budżet UE powinien zawierać rozdział dotyczący komunikacji z obywatelami. |
| --- | --- |

8.

Wnosi, by Komisja uwzględniła potrzebę komunikacji przy opracowywaniu każdego obszaru polityki europejskiej, szczególnie zaś w odniesieniu do tych obszarów, które wywierają wpływ na szczebel terytorialny, ze szczególnym uwzględnieniem funduszy strukturalnych. Jest zdania, że zmieniony budżet UE powinien zawierać rozdział dotyczący komunikacji z obywatelami.

| 9. | Uważa, że należy skorzystać z okresu ratyfikacji traktatu lizbońskiego oraz z przyszłych wyborów europejskich, by pobudzić rzeczywistą debatę na temat Europy. Powołał w związku z tym specjalną grupę roboczą celem optymalnego wykorzystania potencjału swych członków w komunikowaniu się z obywatelami europejskimi na temat Europy. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że należy skorzystać z okresu ratyfikacji traktatu lizbońskiego oraz z przyszłych wyborów europejskich, by pobudzić rzeczywistą debatę na temat Europy. Powołał w związku z tym specjalną grupę roboczą celem optymalnego wykorzystania potencjału swych członków w komunikowaniu się z obywatelami europejskimi na temat Europy.

II.   Intensywniejsze partnerskie działania na rzecz spójnej i całościowej komunikacji zdecentralizowanej

| 10. | Przypomina wypowiedź komisarz Margot Wallström na temat podejścia terytorialnego i podstawowego znaczenia władz regionalnych i lokalnych, jeśli chodzi o kontakt z obywatelami i wyjaśnienie im sensu i pozytywnych wyników działań politycznych Unii w zakresie rozwoju gospodarczego, spójności terytorialnej, środowiska naturalnego, bezpieczeństwa i zdobyczy socjalnych przy okazji setek imprez organizowanych w ramach planu D na całym obszarze Unii. |
| --- | --- |

10.

Przypomina wypowiedź komisarz Margot Wallström na temat podejścia terytorialnego i podstawowego znaczenia władz regionalnych i lokalnych, jeśli chodzi o kontakt z obywatelami i wyjaśnienie im sensu i pozytywnych wyników działań politycznych Unii w zakresie rozwoju gospodarczego, spójności terytorialnej, środowiska naturalnego, bezpieczeństwa i zdobyczy socjalnych przy okazji setek imprez organizowanych w ramach planu D na całym obszarze Unii.

| 11. | Potwierdza w związku z tym wolę oparcia się na zapisach umowy o współpracy z Komisją Europejską, ze szczególnym uwzględnieniem załącznika na temat polityki komunikacyjnej, celem zorganizowania debat i imprez poświęconych tematom związanym z życiem codziennym obywateli, takim jak zatrudnienie, bezpieczeństwo, migracje, prawa podstawowe, ochrona środowiska, zaopatrzenie w energię, dla wykazania wartości dodanej polityki wspólnotowej połączonej z kompetencjami demokratycznie wybranych członków władz działających w terenie. |
| --- | --- |

11.

Potwierdza w związku z tym wolę oparcia się na zapisach umowy o współpracy z Komisją Europejską, ze szczególnym uwzględnieniem załącznika na temat polityki komunikacyjnej, celem zorganizowania debat i imprez poświęconych tematom związanym z życiem codziennym obywateli, takim jak zatrudnienie, bezpieczeństwo, migracje, prawa podstawowe, ochrona środowiska, zaopatrzenie w energię, dla wykazania wartości dodanej polityki wspólnotowej połączonej z kompetencjami demokratycznie wybranych członków władz działających w terenie.

| 12. | Wnosi, by osoby kontaktowe w każdym przedstawicielstwie Komisji, które zostały wyznaczone zgodnie z umową o współpracy między KR-em a Komisją Europejską i które są odpowiedzialne za rozwijanie na szczeblu regionalnym i lokalnym tematów działań komunikacyjnych ustalonych przez grupę międzyinstytucjonalną ds. informacji, stały się naprawdę dobrze funkcjonującymi przekaźnikami informacji między Komisją a członkami KR-u. Powinny one ułatwiać udział władz lokalnych i regionalnych w zdecentralizowanych wydarzeniach oraz w oficjalnych wizytach członków Komisji w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

12.

Wnosi, by osoby kontaktowe w każdym przedstawicielstwie Komisji, które zostały wyznaczone zgodnie z umową o współpracy między KR-em a Komisją Europejską i które są odpowiedzialne za rozwijanie na szczeblu regionalnym i lokalnym tematów działań komunikacyjnych ustalonych przez grupę międzyinstytucjonalną ds. informacji, stały się naprawdę dobrze funkcjonującymi przekaźnikami informacji między Komisją a członkami KR-u. Powinny one ułatwiać udział władz lokalnych i regionalnych w zdecentralizowanych wydarzeniach oraz w oficjalnych wizytach członków Komisji w państwach członkowskich.

| 13. | Przypomina, że nowa strategia komunikacyjna wymaga większego współdziałania między instytucjami unijnymi i organami wspólnotowymi, ale że musi ona także znajdować pożywkę w reakcjach oddolnych, które mogą przeanalizować i przekazać tylko organa odpowiadające za obywateli i będące z nimi w kontakcie oraz znające procesy decyzyjne w Unii. Podkreśla w tym miejscu postanowienia protokołu w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności włączonego do traktatu lizbońskiego, które zobowiązują Komisję Europejską do uwzględnienia we wnioskach legislacyjnych i dotyczących innych przepisów ich skutków finansowych i administracyjnych dla samorządów terytorialnych. |
| --- | --- |

13.

Przypomina, że nowa strategia komunikacyjna wymaga większego współdziałania między instytucjami unijnymi i organami wspólnotowymi, ale że musi ona także znajdować pożywkę w reakcjach oddolnych, które mogą przeanalizować i przekazać tylko organa odpowiadające za obywateli i będące z nimi w kontakcie oraz znające procesy decyzyjne w Unii. Podkreśla w tym miejscu postanowienia protokołu w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności włączonego do traktatu lizbońskiego, które zobowiązują Komisję Europejską do uwzględnienia we wnioskach legislacyjnych i dotyczących innych przepisów ich skutków finansowych i administracyjnych dla samorządów terytorialnych.

| 14. | Stwierdza, że zaangażowanie podmiotów lokalnych i regionalnych i włączanie samorządów lokalnych i regionalnych do oficjalnych konsultacji z Komisją Europejską na wstępnym etapie opracowywania wszelkich aktów legislacyjnych wzmacnia działania miast i regionów będących pośrednikami w procesie informowania i komunikowania na temat Unii Europejskiej oraz wpisuje się w zasadę wielopoziomowego sprawowania rządów. To dwukierunkowe informowanie mogłoby odbywać się z udziałem biur regionów i samorządów terytorialnych w Brukseli oraz krajowych i europejskich stowarzyszeń demokratycznie wybranych członków władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

14.

Stwierdza, że zaangażowanie podmiotów lokalnych i regionalnych i włączanie samorządów lokalnych i regionalnych do oficjalnych konsultacji z Komisją Europejską na wstępnym etapie opracowywania wszelkich aktów legislacyjnych wzmacnia działania miast i regionów będących pośrednikami w procesie informowania i komunikowania na temat Unii Europejskiej oraz wpisuje się w zasadę wielopoziomowego sprawowania rządów. To dwukierunkowe informowanie mogłoby odbywać się z udziałem biur regionów i samorządów terytorialnych w Brukseli oraz krajowych i europejskich stowarzyszeń demokratycznie wybranych członków władz lokalnych i regionalnych.

III.   Komunikowanie na temat Europy: działać lokalnie, angażując obywateli i włączając demokratycznie wybranych członków władz lokalnych i regionalnych

| 15. | Zwraca uwagę na konieczność zapewnienia lepszego dostosowania informacji o UE do różnych docelowych grup ludności, i do rzeczywistości w terenie. |
| --- | --- |

15.

Zwraca uwagę na konieczność zapewnienia lepszego dostosowania informacji o UE do różnych docelowych grup ludności, i do rzeczywistości w terenie.

| 16. | Wzywa do wyciągnięcia wniosków z imprez organizowanych w ramach planu D przez władze regionalne i przez miasta, o których mówią dwa sprawozdania okresowe na temat wdrażania komunikacji zdecentralizowanej przez Komitet Regionów. |
| --- | --- |

16.

Wzywa do wyciągnięcia wniosków z imprez organizowanych w ramach planu D przez władze regionalne i przez miasta, o których mówią dwa sprawozdania okresowe na temat wdrażania komunikacji zdecentralizowanej przez Komitet Regionów.

| 17. | Z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji, by współfinansować nową serię projektów społeczeństwa obywatelskiego w ramach planu D oraz zgadza się, że należy skupić się na zdecentralizowanych zaproszeniach do składania wniosków i działaniach wspierających lokalne projekty. Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje fakt, że w odniesieniu do tych zaproszeń wśród pierwszoplanowych celów znalazł się udział członków Komitetu Regionów oraz ułatwianie dialogu z lokalnymi decydentami politycznymi. Wzywa jednak Komisję do zapewnienia, że same władze lokalne i regionalne będą się kwalifikować do udziału w tych zaproszeniach do składania wniosków. |
| --- | --- |

17.

Z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji, by współfinansować nową serię projektów społeczeństwa obywatelskiego w ramach planu D oraz zgadza się, że należy skupić się na zdecentralizowanych zaproszeniach do składania wniosków i działaniach wspierających lokalne projekty. Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje fakt, że w odniesieniu do tych zaproszeń wśród pierwszoplanowych celów znalazł się udział członków Komitetu Regionów oraz ułatwianie dialogu z lokalnymi decydentami politycznymi. Wzywa jednak Komisję do zapewnienia, że same władze lokalne i regionalne będą się kwalifikować do udziału w tych zaproszeniach do składania wniosków.

| 18. | Podkreśla, że aby faza planu D „Debata o Europie” została skutecznie przeprowadzona we wszystkich państwach członkowskich, trzeba dążyć do uzyskania większej synergii między posłami do PE, obieralnymi przedstawicielami szczebla lokalnego i regionalnego, rzecznikami rządów krajowych, szefami przedstawicielstw Parlamentu Europejskiego i Komisji oraz przedstawicielami krajowych stowarzyszeń władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

18.

Podkreśla, że aby faza planu D „Debata o Europie” została skutecznie przeprowadzona we wszystkich państwach członkowskich, trzeba dążyć do uzyskania większej synergii między posłami do PE, obieralnymi przedstawicielami szczebla lokalnego i regionalnego, rzecznikami rządów krajowych, szefami przedstawicielstw Parlamentu Europejskiego i Komisji oraz przedstawicielami krajowych stowarzyszeń władz lokalnych i regionalnych.

| 19. | Sugeruje, by lokalizacja „Domów Europy”, będących publicznymi miejscami spotkań przyciągającymi obywateli bogatą ofertą, nie była ograniczona do stolic, ale by ich tworzenie — na odpowiednich zasadach — było możliwe również z inicjatywy samorządów terytorialnych i miast. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by działać na poziomie jeszcze bardziej lokalnym, stymulując debaty także poza stolicami europejskimi z udziałem przedstawicielstw Komisji oraz „drugiej generacji” centrów Europe Direct, które zostaną otwarte w 2009 r. |
| --- | --- |

19.

Sugeruje, by lokalizacja „Domów Europy”, będących publicznymi miejscami spotkań przyciągającymi obywateli bogatą ofertą, nie była ograniczona do stolic, ale by ich tworzenie — na odpowiednich zasadach — było możliwe również z inicjatywy samorządów terytorialnych i miast. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by działać na poziomie jeszcze bardziej lokalnym, stymulując debaty także poza stolicami europejskimi z udziałem przedstawicielstw Komisji oraz „drugiej generacji” centrów Europe Direct, które zostaną otwarte w 2009 r.

| 20. | Podkreśla, że komunikacja z młodzieżą musi mieć na celu przekazanie informacji, które przekonają młodzież do tego, że zaangażowanie w budowanie Unii Europejskiej leży w jej interesie. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla, że komunikacja z młodzieżą musi mieć na celu przekazanie informacji, które przekonają młodzież do tego, że zaangażowanie w budowanie Unii Europejskiej leży w jej interesie.

| 21. | Wzywa wszystkie szczeble władzy do zagwarantowania, by podczas nauki szkolnej młodym ludziom przekazywane były podstawowe wiadomości, tak aby rozumieli, jakie są kompetencje UE, zasady jej funkcjonowania, jej działania i możliwości, jakie oferuje ona ich przyszłości osobistej i zawodowej w świetle wyzwań XXI w. |
| --- | --- |

21.

Wzywa wszystkie szczeble władzy do zagwarantowania, by podczas nauki szkolnej młodym ludziom przekazywane były podstawowe wiadomości, tak aby rozumieli, jakie są kompetencje UE, zasady jej funkcjonowania, jej działania i możliwości, jakie oferuje ona ich przyszłości osobistej i zawodowej w świetle wyzwań XXI w.

| 22. | Zaleca wdrażanie działań państw członkowskich w zakresie komunikacji we współpracy z demokratycznie wybranymi członkami władz krajowych, władz regionalnych i lokalnych, np. poprzez organizację imprez zdecentralizowanych w terenie oraz regularne debaty w zgromadzeniach regionalnych i lokalnych na temat działań Unii Europejskiej w obecności — o ile to możliwe — deputowanego do Parlamentu Europejskiego oraz przedstawiciela jednej z dyrekcji Komisji Europejskiej, jak ma to już miejsce w wypadku parlamentów krajowych. |
| --- | --- |

22.

Zaleca wdrażanie działań państw członkowskich w zakresie komunikacji we współpracy z demokratycznie wybranymi członkami władz krajowych, władz regionalnych i lokalnych, np. poprzez organizację imprez zdecentralizowanych w terenie oraz regularne debaty w zgromadzeniach regionalnych i lokalnych na temat działań Unii Europejskiej w obecności — o ile to możliwe — deputowanego do Parlamentu Europejskiego oraz przedstawiciela jednej z dyrekcji Komisji Europejskiej, jak ma to już miejsce w wypadku parlamentów krajowych.

| 23. | Przypomina, że demokratycznie wybrani członkowie władz terytorialnych mogą odgrywać niezmiernie istotną rolę przy wdrażaniu dwukierunkowej komunikacji, umożliwiającej informowanie obywateli o roli i rzeczywistości Unii Europejskiej, wywoływaniu ich reakcji na te informacje i zwiększaniu obecności Europy tam, gdzie zostali oni wybrani; mają również możliwość przekazywania reakcji z terenu, to znaczy opinii ludności na szczeblu lokalnym i regionalnym, decydentom, którzy odpowiedzialni są za przygotowanie i zatwierdzanie działań politycznych UE. |
| --- | --- |

23.

Przypomina, że demokratycznie wybrani członkowie władz terytorialnych mogą odgrywać niezmiernie istotną rolę przy wdrażaniu dwukierunkowej komunikacji, umożliwiającej informowanie obywateli o roli i rzeczywistości Unii Europejskiej, wywoływaniu ich reakcji na te informacje i zwiększaniu obecności Europy tam, gdzie zostali oni wybrani; mają również możliwość przekazywania reakcji z terenu, to znaczy opinii ludności na szczeblu lokalnym i regionalnym, decydentom, którzy odpowiedzialni są za przygotowanie i zatwierdzanie działań politycznych UE.

| 24. | Zwraca uwagę na rolę partii politycznych w dziedzinie komunikacji na szczeblu lokalnym i regionalnym, jeśli chodzi o propagowanie projektu europejskiego i zachęca pochodzących z wyboru przedstawicieli szczebla lokalnego i regionalnego do wprowadzania młodych ludzi zajmujących się polityką w zagadnienia Unii, tak aby jutrzejsi decydenci byli w stanie uwzględnić wymiar europejski w swoich działaniach. |
| --- | --- |

24.

Zwraca uwagę na rolę partii politycznych w dziedzinie komunikacji na szczeblu lokalnym i regionalnym, jeśli chodzi o propagowanie projektu europejskiego i zachęca pochodzących z wyboru przedstawicieli szczebla lokalnego i regionalnego do wprowadzania młodych ludzi zajmujących się polityką w zagadnienia Unii, tak aby jutrzejsi decydenci byli w stanie uwzględnić wymiar europejski w swoich działaniach.

| 25. | Uważa za niezwykle istotne, by w sposób jasny i wiarygodny przedstawione zostały korzyści płynące z traktatu lizbońskiego, jego logika, zawarte w nim udoskonalenia z punktu widzenia przejrzystości, skuteczności i prawowitości działań Unii Europejskiej i zaangażowania obywateli w kształtowanie polityki. |
| --- | --- |

25.

Uważa za niezwykle istotne, by w sposób jasny i wiarygodny przedstawione zostały korzyści płynące z traktatu lizbońskiego, jego logika, zawarte w nim udoskonalenia z punktu widzenia przejrzystości, skuteczności i prawowitości działań Unii Europejskiej i zaangażowania obywateli w kształtowanie polityki.

| 26. | Zaleca organizację, np. w Dniu Europy (9 maja), w radach regionalnych i gminnych specjalnej sesji poświęconej osiągnięciom procesu integracji europejskiej oraz funkcjonowaniu instytucji UE, otwartej dla deputowanych do Parlamentu Europejskiego oraz dla członków Komitetu Regionów pochodzących z tego samego okręgu wyborczego. |
| --- | --- |

26.

Zaleca organizację, np. w Dniu Europy (9 maja), w radach regionalnych i gminnych specjalnej sesji poświęconej osiągnięciom procesu integracji europejskiej oraz funkcjonowaniu instytucji UE, otwartej dla deputowanych do Parlamentu Europejskiego oraz dla członków Komitetu Regionów pochodzących z tego samego okręgu wyborczego.

| 27. | Zapowiada następujące działania priorytetowe Komitetu Regionów w dziedzinie komunikacji w 2008 r.:






  — | zorganizowanie forum na temat „Miasta przyszłości” w dniach 8-10 kwietnia 2008 r.; |
| --- | --- | --- |

27.

Zapowiada następujące działania priorytetowe Komitetu Regionów w dziedzinie komunikacji w 2008 r.:

—

zorganizowanie forum na temat „Miasta przyszłości” w dniach 8-10 kwietnia 2008 r.;

| — | zorganizowanie 3. dorocznego forum na temat komunikacji w dniach 17-19 czerwca 2008 r.; |
| --- | --- |

—

zorganizowanie 3. dorocznego forum na temat komunikacji w dniach 17-19 czerwca 2008 r.;

| — | zorganizowanie 6. edycji imprezy „OPEN DAYS” w dniach 6-9 października 2008 r. gromadzącej w Brukseli w trakcie Tygodnia Regionów i Miast 5500 uczestników, z udziałem 220 regionów i miast Europy; w roku 2008 inicjatywa ta zostanie uzupełniona o ponad 150 imprez zdecentralizowanych w regionach partnerskich; |
| --- | --- |

—

zorganizowanie 6. edycji imprezy „OPEN DAYS” w dniach 6-9 października 2008 r. gromadzącej w Brukseli w trakcie Tygodnia Regionów i Miast 5500 uczestników, z udziałem 220 regionów i miast Europy; w roku 2008 inicjatywa ta zostanie uzupełniona o ponad 150 imprez zdecentralizowanych w regionach partnerskich;

| — | zorganizowanie forum na temat dialogu międzykulturowego w dniach 25-27 listopada 2008 r.; |
| --- | --- |

—

zorganizowanie forum na temat dialogu międzykulturowego w dniach 25-27 listopada 2008 r.;

| — | comiesięczna publikacja elektronicznego biuletynu informacyjnego poświęconego bieżącym wydarzeniom w KR-ze i adresowanego do regionalnych środków przekazu, do członków władz samorządowych oraz do kierownictw stowarzyszeń, jak również publikacja comiesięcznego biuletynu w wersji papierowej na temat działalności politycznej i konsultacyjnej KR-u, instytucji europejskich i regionów, przeznaczonego dla 25 000 decydentów regionalnych; |
| --- | --- |

—

comiesięczna publikacja elektronicznego biuletynu informacyjnego poświęconego bieżącym wydarzeniom w KR-ze i adresowanego do regionalnych środków przekazu, do członków władz samorządowych oraz do kierownictw stowarzyszeń, jak również publikacja comiesięcznego biuletynu w wersji papierowej na temat działalności politycznej i konsultacyjnej KR-u, instytucji europejskich i regionów, przeznaczonego dla 25 000 decydentów regionalnych;

| — | przyjmowanie co roku w siedzibie KR-u w Brukseli 600 dziennikarzy regionalnych i lokalnych, związane z działalnością polityczną członków KR-u, przy okazji różnego rodzaju wydarzeń, we współpracy z innymi instytucjami europejskimi. |
| --- | --- |

—

przyjmowanie co roku w siedzibie KR-u w Brukseli 600 dziennikarzy regionalnych i lokalnych, związane z działalnością polityczną członków KR-u, przy okazji różnego rodzaju wydarzeń, we współpracy z innymi instytucjami europejskimi.

| 28. | Pragnie ściśle współpracować z Komisją Europejską przy opracowaniu planu działań — na podstawie inicjatyw w zakresie komunikacji podejmowanych w ramach współpracy międzyinstytucjonalnej oraz poprzez dwustronne partnerstwa z państwami członkowskimi w zakresie zarządzania operacyjnego. |
| --- | --- |

28.

Pragnie ściśle współpracować z Komisją Europejską przy opracowaniu planu działań — na podstawie inicjatyw w zakresie komunikacji podejmowanych w ramach współpracy międzyinstytucjonalnej oraz poprzez dwustronne partnerstwa z państwami członkowskimi w zakresie zarządzania operacyjnego.

| 29. | Jest gotów aktywnie pomagać i uczestniczyć w inicjatywach podejmowanych przez inne instytucje, w tym w spotkaniach z obywatelami, które mogłyby być organizowane przez prezydencje UE. |
| --- | --- |

29.

Jest gotów aktywnie pomagać i uczestniczyć w inicjatywach podejmowanych przez inne instytucje, w tym w spotkaniach z obywatelami, które mogłyby być organizowane przez prezydencje UE.

IV.   Włączenie Komitetu Regionów w przyszłe struktury międzyinstytucjonalne w dziedzinie komunikacji

| 30. | Jest przekonany, iż międzyinstytucjonalne ramy w dziedzinie informowania i komunikowania umocniłyby zasadę partnerstwa między instytucjami i organami wspólnotowymi, państwami członkowskimi i władzami regionalnymi i lokalnymi; zarazem powinny one uwzględniać odpowiednie środki finansowe. |
| --- | --- |

30.

Jest przekonany, iż międzyinstytucjonalne ramy w dziedzinie informowania i komunikowania umocniłyby zasadę partnerstwa między instytucjami i organami wspólnotowymi, państwami członkowskimi i władzami regionalnymi i lokalnymi; zarazem powinny one uwzględniać odpowiednie środki finansowe.

| 31. | Podkreśla wartość dodaną, jaką wnosi jego udział w pracach grupy międzyinstytucjonalnej ds. informacji (IGI); ma zamiar co roku przedstawiać swój roczny program komunikacji zdecentralizowanej i w związku z tym wnosi o włączenie go w opracowywanie rocznego programu międzyinstytucjonalnego w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

31.

Podkreśla wartość dodaną, jaką wnosi jego udział w pracach grupy międzyinstytucjonalnej ds. informacji (IGI); ma zamiar co roku przedstawiać swój roczny program komunikacji zdecentralizowanej i w związku z tym wnosi o włączenie go w opracowywanie rocznego programu międzyinstytucjonalnego w tej dziedzinie.

| 32. | Opowiada się za oceną działań IGI celem określenia ewentualnych ulepszeń, a jeśli miałby powstać zespół ds. koordynacji wdrażania wytycznych określonych przez IGI, Komitet gotów jest w nim uczestniczyć. |
| --- | --- |

32.

Opowiada się za oceną działań IGI celem określenia ewentualnych ulepszeń, a jeśli miałby powstać zespół ds. koordynacji wdrażania wytycznych określonych przez IGI, Komitet gotów jest w nim uczestniczyć.

| 33. | Wyraża zadowolenie z możliwości uczestniczenia w dorocznej debacie międzyinstytucjonalnej poświęconej komunikowaniu i wnosi, by uznano jego wkład, obok Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Rady, jako kluczowego partnera strategii zdecentralizowanej komunikacji. |
| --- | --- |

33.

Wyraża zadowolenie z możliwości uczestniczenia w dorocznej debacie międzyinstytucjonalnej poświęconej komunikowaniu i wnosi, by uznano jego wkład, obok Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Rady, jako kluczowego partnera strategii zdecentralizowanej komunikacji.

V.   Wzbogacić sposoby komunikowania: lokalne i regionalne środki przekazu, środki audiowizualne i internet

| 34. | Podkreśla, że aby osiągnąć cel rozpowszechnienia wiedzy na temat UE wśród obywateli Unii, należy utworzyć więcej skuteczniejszych i łatwiej dostępnych kanałów komunikacji. Zaleca także rozwijanie współpracy pomiędzy władzami lokalnymi i regionalnymi a środkami przekazu oraz wykorzystywanie nowych technologii. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla, że aby osiągnąć cel rozpowszechnienia wiedzy na temat UE wśród obywateli Unii, należy utworzyć więcej skuteczniejszych i łatwiej dostępnych kanałów komunikacji. Zaleca także rozwijanie współpracy pomiędzy władzami lokalnymi i regionalnymi a środkami przekazu oraz wykorzystywanie nowych technologii.

| 35. | Wyraża zadowolenie z faktu, że w 2008 r. uruchomiony zostanie projekt Komisji Europejskiej dotyczący pilotażowych sieci informacyjnych, co ma na celu lepsze zaangażowanie parlamentów krajowych w debatę europejską, oraz domaga się, by został włączony w tę inicjatywę wraz z parlamentami regionalnymi oraz pochodzącymi z wyboru przedstawicielami szczebla lokalnego i regionalnego. |
| --- | --- |

35.

Wyraża zadowolenie z faktu, że w 2008 r. uruchomiony zostanie projekt Komisji Europejskiej dotyczący pilotażowych sieci informacyjnych, co ma na celu lepsze zaangażowanie parlamentów krajowych w debatę europejską, oraz domaga się, by został włączony w tę inicjatywę wraz z parlamentami regionalnymi oraz pochodzącymi z wyboru przedstawicielami szczebla lokalnego i regionalnego.

| 36. | Zwraca się do Komisji Europejskiej z wnioskiem, by portale internetowe jej przedstawicielstw w 27 państwach członkowskich zawierały linki do stron internetowych krajowych zrzeszeń władz lokalnych i regionalnych, miast i regionów oraz by przekazywane informacje były dostosowane do lokalnego kontekstu, szczególnie w odniesieniu do wdrażania kierunków polityki europejskiej. |
| --- | --- |

36.

Zwraca się do Komisji Europejskiej z wnioskiem, by portale internetowe jej przedstawicielstw w 27 państwach członkowskich zawierały linki do stron internetowych krajowych zrzeszeń władz lokalnych i regionalnych, miast i regionów oraz by przekazywane informacje były dostosowane do lokalnego kontekstu, szczególnie w odniesieniu do wdrażania kierunków polityki europejskiej.

| 37. | Zaleca, by portal internetowy „Europa” zawierał specjalną stroną poświęconą roli władz lokalnych i regionalnych w europejskim procesie decyzyjnym, dzięki czemu podkreślono by fakt, że blisko 75 % prawodawstwa europejskiego wdrażane jest na szczeblu lokalnym i regionalnym; ponadto na stronie tej znajdowałby się też link odsyłający do portalu Komitetu Regionów oraz linki krajowych i europejskich zrzeszeń władz lokalnych i regionalnych, które wyraziłyby życzenie ich zamieszczenia. |
| --- | --- |

37.

Zaleca, by portal internetowy „Europa” zawierał specjalną stroną poświęconą roli władz lokalnych i regionalnych w europejskim procesie decyzyjnym, dzięki czemu podkreślono by fakt, że blisko 75 % prawodawstwa europejskiego wdrażane jest na szczeblu lokalnym i regionalnym; ponadto na stronie tej znajdowałby się też link odsyłający do portalu Komitetu Regionów oraz linki krajowych i europejskich zrzeszeń władz lokalnych i regionalnych, które wyraziłyby życzenie ich zamieszczenia.

| 38. | Kładzie nacisk na znaczenie inicjatywy Komisji Europejskiej „e-uczestnictwo” mająca skłonić obywateli do udziału w opracowywaniu polityki, szczególnie na szczeblu lokalnym i regionalnym. W związku z tym zachęca władze lokalne i regionalne, by rozwijały portale internetowe swoich miejscowości, tak aby obywatele mogli wyrażać swoje zdanie w ramach konsultacji i interakcji on-line, zwłaszcza w odniesieniu do ich oczekiwań dotyczących polityki europejskiej. |
| --- | --- |

38.

Kładzie nacisk na znaczenie inicjatywy Komisji Europejskiej „e-uczestnictwo” mająca skłonić obywateli do udziału w opracowywaniu polityki, szczególnie na szczeblu lokalnym i regionalnym. W związku z tym zachęca władze lokalne i regionalne, by rozwijały portale internetowe swoich miejscowości, tak aby obywatele mogli wyrażać swoje zdanie w ramach konsultacji i interakcji on-line, zwłaszcza w odniesieniu do ich oczekiwań dotyczących polityki europejskiej.

| 39. | Zachęca Komisję Europejską, by umieszczała w portalu „EU Tube” nagrania wideo wykonane przez Komitet Regionów. |
| --- | --- |

39.

Zachęca Komisję Europejską, by umieszczała w portalu „EU Tube” nagrania wideo wykonane przez Komitet Regionów.

| 40. | Wnosi na koniec, by Komisja Europejska utworzyła na stronie „Europa” platformę dyskusyjną dla demokratycznie wybranych przedstawicieli szczebla lokalnego i regionalnego, na której odpowiadaliby oni na pytania obywateli, np. w ramach forum „Debate Europe”; inicjatywa taka mogłaby zwiększyć poziom interakcji między członkami Komitetu a obywatelami w ich odpowiednich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

40.

Wnosi na koniec, by Komisja Europejska utworzyła na stronie „Europa” platformę dyskusyjną dla demokratycznie wybranych przedstawicieli szczebla lokalnego i regionalnego, na której odpowiadaliby oni na pytania obywateli, np. w ramach forum „Debate Europe”; inicjatywa taka mogłaby zwiększyć poziom interakcji między członkami Komitetu a obywatelami w ich odpowiednich państwach członkowskich.

| 41. | Podkreśla znaczenie różnorodności kanałów informacji i komunikacji, tak by wszyscy obywatele Unii mieli możliwość przyswojenia sobie wiedzy o UE oraz uczestniczenia na równych zasadach. |
| --- | --- |

41.

Podkreśla znaczenie różnorodności kanałów informacji i komunikacji, tak by wszyscy obywatele Unii mieli możliwość przyswojenia sobie wiedzy o UE oraz uczestniczenia na równych zasadach.

Bruksela, 19 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/46 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/46

---

Opinia Komitetu Regionów „Europejski rok twórczości i innowacji (2009)”

(2008/C 257/09)

KOMITET REGIONÓW

| — | Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji dotyczącą Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji (2009). Realizacja celów strategii lizbońskiej zmierzającej do uczynienia z Europy najbardziej innowacyjnej gospodarki opartej na wiedzy, zależy od potencjału twórczego Europy. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji dotyczącą Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji (2009). Realizacja celów strategii lizbońskiej zmierzającej do uczynienia z Europy najbardziej innowacyjnej gospodarki opartej na wiedzy, zależy od potencjału twórczego Europy.

| — | Akcentuje fakt, że kultura, twórczość i innowacja są istotnymi źródłami wzrostu gospodarczego, inwestycji i nowych miejsc pracy w europejskich miastach, regionach oraz na szczeblu lokalnym. |
| --- | --- |

—

Akcentuje fakt, że kultura, twórczość i innowacja są istotnymi źródłami wzrostu gospodarczego, inwestycji i nowych miejsc pracy w europejskich miastach, regionach oraz na szczeblu lokalnym.

| — | Podkreśla szczególne znaczenie wczesnej edukacji na etapie nauczania przedszkolnego oraz w szkole podstawowej, a także przyswajania sobie dalszej wiedzy, dla rozwoju podstawowych kompetencji, rozumianych jako wiedza, umiejętności i postawy, dzięki którym ludzie mogą odnosić sukcesy osobiste i zawodowe we współczesnym społeczeństwie europejskim. |
| --- | --- |

—

Podkreśla szczególne znaczenie wczesnej edukacji na etapie nauczania przedszkolnego oraz w szkole podstawowej, a także przyswajania sobie dalszej wiedzy, dla rozwoju podstawowych kompetencji, rozumianych jako wiedza, umiejętności i postawy, dzięki którym ludzie mogą odnosić sukcesy osobiste i zawodowe we współczesnym społeczeństwie europejskim.

| — | Podkreśla, że inicjatywa ta doskonale wpisuje się w kontekst Roku Dialogu Międzykulturowego. Powiązanie tematyczne kolejnych „Europejskich Lat” pomaga uzyskać średnio- i długoterminowe rezultaty, które są jednym z celów tej inicjatywy. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że inicjatywa ta doskonale wpisuje się w kontekst Roku Dialogu Międzykulturowego. Powiązanie tematyczne kolejnych „Europejskich Lat” pomaga uzyskać średnio- i długoterminowe rezultaty, które są jednym z celów tej inicjatywy.

| — | Przyjmuje do wiadomości, że nie przewidziano osobnych środków budżetowych na przeprowadzenie Roku Twórczości i Innowacji. Jeśli twórczość rozumiemy jako źródło rozwoju społeczeństw europejskich, niewłaściwe staje się ograniczenie tego pojęcia jedynie do oświaty i kultury. Nowe, twórcze rozwiązania wywodzą się z podejścia interdyscyplinarnego. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje do wiadomości, że nie przewidziano osobnych środków budżetowych na przeprowadzenie Roku Twórczości i Innowacji. Jeśli twórczość rozumiemy jako źródło rozwoju społeczeństw europejskich, niewłaściwe staje się ograniczenie tego pojęcia jedynie do oświaty i kultury. Nowe, twórcze rozwiązania wywodzą się z podejścia interdyscyplinarnego.

| Sprawozdawca | : | Gerd HARMS (DE/PSE), pełnomocnik kraju związkowego Brandenburgia ds. federalnych i europejskich, sekretarz stanu w kancelarii stanu |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Gerd HARMS (DE/PSE), pełnomocnik kraju związkowego Brandenburgia ds. federalnych i europejskich, sekretarz stanu w kancelarii stanu

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji (2009)

COM(2008) 159 wersja ostateczna — 2008/0064 (COD)

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji dotyczącą Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji (2009). Twórczość, rozumiana bardzo ogólnie, to zdolność znajdowania nowych rozwiązań w różnorodnych dziedzinach działalności ludzkiej, jak to słusznie przyjmuje Komisja w swym wniosku. Jest ona niezbędnym warunkiem innowacji technicznej, kulturalnej i społecznej. Realizacja celów strategii lizbońskiej zmierzającej do uczynienia z Europy najbardziej innowacyjnej gospodarki opartej na wiedzy, zależy od potencjału twórczego Europy. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji dotyczącą Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji (2009). Twórczość, rozumiana bardzo ogólnie, to zdolność znajdowania nowych rozwiązań w różnorodnych dziedzinach działalności ludzkiej, jak to słusznie przyjmuje Komisja w swym wniosku. Jest ona niezbędnym warunkiem innowacji technicznej, kulturalnej i społecznej. Realizacja celów strategii lizbońskiej zmierzającej do uczynienia z Europy najbardziej innowacyjnej gospodarki opartej na wiedzy, zależy od potencjału twórczego Europy.

| 2. | Zgadza się z wnioskami Komisji z analizy dotyczącej podstawowych uwarunkowań rozwoju twórczości i innowacji, a zarazem podkreśla szczególne znaczenie wczesnej edukacji na etapie nauczania przedszkolnego oraz w szkole podstawowej, a także przyswajania sobie dalszej wiedzy, dla rozwoju podstawowych kompetencji, rozumianych jako wiedza, umiejętności i postawy, dzięki którym ludzie mogą odnosić sukcesy osobiste i zawodowe we współczesnym społeczeństwie europejskim. |
| --- | --- |

2.

Zgadza się z wnioskami Komisji z analizy dotyczącej podstawowych uwarunkowań rozwoju twórczości i innowacji, a zarazem podkreśla szczególne znaczenie wczesnej edukacji na etapie nauczania przedszkolnego oraz w szkole podstawowej, a także przyswajania sobie dalszej wiedzy, dla rozwoju podstawowych kompetencji, rozumianych jako wiedza, umiejętności i postawy, dzięki którym ludzie mogą odnosić sukcesy osobiste i zawodowe we współczesnym społeczeństwie europejskim.

| 3. | Popiera stanowisko Komisji, uznające znaczenie edukacji dla wspierania twórczości, i stwierdza, że twórczość nie może ograniczać się jedynie do nauczania przedszkolnego i pierwszych lat szkoły podstawowej. Przedmioty artystyczne powinny zajmować ważne miejsce w trakcie całego procesu edukacji szkolnej. Twórczość nie powinna ograniczać się do tzw. „przedmiotów artystycznych”. Zdolność twórczego rozwiązywania problemów i myślenia innowacyjnego musi być nieodłączną częścią wszystkich formalnych procesów nauczania. W tym kontekście Komitet szczególnie podkreśla znaczenie wielojęzyczności. |
| --- | --- |

3.

Popiera stanowisko Komisji, uznające znaczenie edukacji dla wspierania twórczości, i stwierdza, że twórczość nie może ograniczać się jedynie do nauczania przedszkolnego i pierwszych lat szkoły podstawowej. Przedmioty artystyczne powinny zajmować ważne miejsce w trakcie całego procesu edukacji szkolnej. Twórczość nie powinna ograniczać się do tzw. „przedmiotów artystycznych”. Zdolność twórczego rozwiązywania problemów i myślenia innowacyjnego musi być nieodłączną częścią wszystkich formalnych procesów nauczania. W tym kontekście Komitet szczególnie podkreśla znaczenie wielojęzyczności.

| 4. | Podkreśla, że obok wspierania doskonałości i wybitnych osiągnięć niezbędne jest zapewnienie dobrej edukacji i szkolenia dla mieszkańców wszystkich regionów jako podstawy dobrobytu jednostek i społeczeństwa oraz innowacyjności regionów. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że obok wspierania doskonałości i wybitnych osiągnięć niezbędne jest zapewnienie dobrej edukacji i szkolenia dla mieszkańców wszystkich regionów jako podstawy dobrobytu jednostek i społeczeństwa oraz innowacyjności regionów.

| 5. | Akcentuje fakt, że kultura, twórczość i innowacja są istotnymi źródłami wzrostu gospodarczego, inwestycji i nowych miejsc pracy w europejskich miastach, regionach oraz na szczeblu lokalnym. Rozwój potencjału twórczego i zdolności innowacyjnych danego regionu warunkuje jego sukces w konkurencji na rynku europejskim i światowym. Z reguły na władzach lokalnych i regionalnych spoczywa odpowiedzialność za zorganizowanie struktur uczenia się przez całe życie, prowadzenie aktywnej polityki rynku pracy, a także za rozwój regionalnych strategii innowacyjnych oraz wspieranie innowacyjnych i twórczych sektorów gospodarki. |
| --- | --- |

5.

Akcentuje fakt, że kultura, twórczość i innowacja są istotnymi źródłami wzrostu gospodarczego, inwestycji i nowych miejsc pracy w europejskich miastach, regionach oraz na szczeblu lokalnym. Rozwój potencjału twórczego i zdolności innowacyjnych danego regionu warunkuje jego sukces w konkurencji na rynku europejskim i światowym. Z reguły na władzach lokalnych i regionalnych spoczywa odpowiedzialność za zorganizowanie struktur uczenia się przez całe życie, prowadzenie aktywnej polityki rynku pracy, a także za rozwój regionalnych strategii innowacyjnych oraz wspieranie innowacyjnych i twórczych sektorów gospodarki.

| 6. | Ponownie podkreśla istotne znaczenie miast i regionów w rozwijaniu innowacyjnych środowisk. W tym kontekście należy wspomnieć o regionalnej polityce innowacji, ośrodkach technologicznych, inkubatorach biznesu, parkach naukowo-technologicznych i kapitale podwyższonego ryzyka. |
| --- | --- |

6.

Ponownie podkreśla istotne znaczenie miast i regionów w rozwijaniu innowacyjnych środowisk. W tym kontekście należy wspomnieć o regionalnej polityce innowacji, ośrodkach technologicznych, inkubatorach biznesu, parkach naukowo-technologicznych i kapitale podwyższonego ryzyka.

| 7. | Wskazuje, że nie odnosi się to jedynie do branż twórczych i nowoczesnych gałęzi przemysłu opartych na nauce i wiedzy. Wyzwania społeczne i gospodarcze, przed którymi stoją nowoczesne społeczeństwa, wymagają bowiem twórczych rozwiązań na wszystkich płaszczyznach, także dla problemów społecznych, ekologicznych i gospodarczych. |
| --- | --- |

7.

Wskazuje, że nie odnosi się to jedynie do branż twórczych i nowoczesnych gałęzi przemysłu opartych na nauce i wiedzy. Wyzwania społeczne i gospodarcze, przed którymi stoją nowoczesne społeczeństwa, wymagają bowiem twórczych rozwiązań na wszystkich płaszczyznach, także dla problemów społecznych, ekologicznych i gospodarczych.

| 8. | Przyjmuje ze szczególnym zadowoleniem fakt, że w swym wniosku legislacyjnym Komisja jasno uznaje rolę władz lokalnych i regionalnych podkreślając, iż:






  — | jedynie połączenie działań na szczeblu wspólnotowym, krajowym, regionalnym i lokalnym pozwoli sprostać zadaniom wynikającym z Roku Twórczości i Innowacji; |
| --- | --- | --- |

8.

Przyjmuje ze szczególnym zadowoleniem fakt, że w swym wniosku legislacyjnym Komisja jasno uznaje rolę władz lokalnych i regionalnych podkreślając, iż:

—

jedynie połączenie działań na szczeblu wspólnotowym, krajowym, regionalnym i lokalnym pozwoli sprostać zadaniom wynikającym z Roku Twórczości i Innowacji;

| — | włączenie władz lokalnych i regionalnych umożliwi im skuteczniejszą i pomyślniejszą realizację działań w ramach Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji; |
| --- | --- |

—

włączenie władz lokalnych i regionalnych umożliwi im skuteczniejszą i pomyślniejszą realizację działań w ramach Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji;

| — | ich udział będzie stanowił cenny wkład w działania planowane na szczeblu europejskim i krajowym. |
| --- | --- |

—

ich udział będzie stanowił cenny wkład w działania planowane na szczeblu europejskim i krajowym.

| 9. | Podziela tę opinię i działa na rzecz włączenia władz lokalnych i regionalnych w prace nad Europejskim Rokiem Twórczości i Innowacji. |
| --- | --- |

9.

Podziela tę opinię i działa na rzecz włączenia władz lokalnych i regionalnych w prace nad Europejskim Rokiem Twórczości i Innowacji.

Szczegółowa ocena inicjatywy

| 10. | Popiera cele Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji (sformułowane w artykule 2). Kompleksowe ujęcie tych celów umożliwia szerokie podejście do rozwoju i wykorzystania potencjału twórczego Europy, nieograniczające się do dziedzin sztuki i muzyki. Uważa za konieczne, by w Roku Twórczości i Innowacji szczególnie promować i podkreślać działania przekrojowe angażujące instytucje zajmujące się uczeniem się przez całe życie, instytucje i podmioty działające w dziedzinie kultury, gospodarki, nauki oraz społeczeństwa obywatelskiego. Niezbędne jest także promowanie kreatywnego uczenia się, opartego na poszukiwaniu i rozwoju wiedzy, nie zaś na odtwarzaniu i uczeniu pamięciowym. |
| --- | --- |

10.

Popiera cele Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji (sformułowane w artykule 2). Kompleksowe ujęcie tych celów umożliwia szerokie podejście do rozwoju i wykorzystania potencjału twórczego Europy, nieograniczające się do dziedzin sztuki i muzyki. Uważa za konieczne, by w Roku Twórczości i Innowacji szczególnie promować i podkreślać działania przekrojowe angażujące instytucje zajmujące się uczeniem się przez całe życie, instytucje i podmioty działające w dziedzinie kultury, gospodarki, nauki oraz społeczeństwa obywatelskiego. Niezbędne jest także promowanie kreatywnego uczenia się, opartego na poszukiwaniu i rozwoju wiedzy, nie zaś na odtwarzaniu i uczeniu pamięciowym.

| 11. | Podkreśla, że inicjatywa ta doskonale wpisuje się w kontekst Roku Dialogu Międzykulturowego. Powiązanie tematyczne kolejnych „Europejskich Lat” pomaga uzyskać średnio- i długoterminowe rezultaty, które są jednym z celów tej inicjatywy. Działania w ramach Roku Dialogu Międzykulturowego zmierzają do zwiększenia otwartości, tolerancji i elastyczności społeczeństwa europejskiego, co ściśle wiąże się z twórczością i innowacyjnością. To właśnie kontakt z różnymi formami wyrazu i postawami innych kultur może pobudzić twórczo i umożliwić nowe spojrzenie na swe własne problemy. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla, że inicjatywa ta doskonale wpisuje się w kontekst Roku Dialogu Międzykulturowego. Powiązanie tematyczne kolejnych „Europejskich Lat” pomaga uzyskać średnio- i długoterminowe rezultaty, które są jednym z celów tej inicjatywy. Działania w ramach Roku Dialogu Międzykulturowego zmierzają do zwiększenia otwartości, tolerancji i elastyczności społeczeństwa europejskiego, co ściśle wiąże się z twórczością i innowacyjnością. To właśnie kontakt z różnymi formami wyrazu i postawami innych kultur może pobudzić twórczo i umożliwić nowe spojrzenie na swe własne problemy.

| 12. | Odnotowuje, że w swym zaleceniu Komisja odwołuje się zwłaszcza do wymagań, które Parlament Europejski i Rada sformułowały w zakresie kluczowych kompetencji w uczeniu się przez całe życie. Komitet wskazuje na swoją opinię (1) w sprawie tego zalecenia, w której uwypuklił znaczenie kompetencji w zakresie nauk matematycznych i przyrodniczych i jednocześnie podkreślił znaczenie promowania udziału kobiet w tych dziedzinach poprzez wykorzystanie instrumentów w zakresie uczenia się przez całe życie. Społeczeństwa Europy w przyszłości będą musiały w jeszcze większym stopniu zachęcać młodzież, a zwłaszcza młode kobiety, do kształcenia się i podejmowania pracy w dziedzinach ekonomicznych, technicznych i inżynierskich. |
| --- | --- |

12.

Odnotowuje, że w swym zaleceniu Komisja odwołuje się zwłaszcza do wymagań, które Parlament Europejski i Rada sformułowały w zakresie kluczowych kompetencji w uczeniu się przez całe życie. Komitet wskazuje na swoją opinię (1) w sprawie tego zalecenia, w której uwypuklił znaczenie kompetencji w zakresie nauk matematycznych i przyrodniczych i jednocześnie podkreślił znaczenie promowania udziału kobiet w tych dziedzinach poprzez wykorzystanie instrumentów w zakresie uczenia się przez całe życie. Społeczeństwa Europy w przyszłości będą musiały w jeszcze większym stopniu zachęcać młodzież, a zwłaszcza młode kobiety, do kształcenia się i podejmowania pracy w dziedzinach ekonomicznych, technicznych i inżynierskich.

| 13. | Zauważa, że wzajemna zależność pomiędzy życiem zawodowym, społeczeństwem i wyższym wykształceniem jest ważnym warunkiem wstępnym innowacji i wzrostu na poziomie lokalnym i regionalnym. Niezbędna jest przy tym integrująca infrastruktura oraz atmosfera braku dyskryminacji, co przyczynia się do pobudzenia aktywnego obywatelstwa i współodpowiedzialności oraz zapewnienia spójności społecznej i zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

13.

Zauważa, że wzajemna zależność pomiędzy życiem zawodowym, społeczeństwem i wyższym wykształceniem jest ważnym warunkiem wstępnym innowacji i wzrostu na poziomie lokalnym i regionalnym. Niezbędna jest przy tym integrująca infrastruktura oraz atmosfera braku dyskryminacji, co przyczynia się do pobudzenia aktywnego obywatelstwa i współodpowiedzialności oraz zapewnienia spójności społecznej i zrównoważonego rozwoju.

| 14. | Opowiada się za lepszym kształceniem i szkoleniem pozwalającym na maksymalne wykorzystanie wartości największego europejskiego kapitału, jakim jest młodzież. W kształceniu istotną rolę powinno odgrywać poznawanie nowych technologii, tak aby wzmocnić dynamikę europejskiego sektora badań, rozwoju i innowacji, należy jednak zwrócić również uwagę na odpowiednie kształcenie humanistyczne i wpajanie wartości, ponadto ważne jest, by w systemie kształcenia znalazło się odpowiednie miejsce dla nauczania europejskiej historii i kultury. |
| --- | --- |

14.

Opowiada się za lepszym kształceniem i szkoleniem pozwalającym na maksymalne wykorzystanie wartości największego europejskiego kapitału, jakim jest młodzież. W kształceniu istotną rolę powinno odgrywać poznawanie nowych technologii, tak aby wzmocnić dynamikę europejskiego sektora badań, rozwoju i innowacji, należy jednak zwrócić również uwagę na odpowiednie kształcenie humanistyczne i wpajanie wartości, ponadto ważne jest, by w systemie kształcenia znalazło się odpowiednie miejsce dla nauczania europejskiej historii i kultury.

| 15. | Wielokrotnie zwracał uwagę, że szczególne znaczenie ma wspieranie badań, kształcenia młodych naukowców, ich mobilności oraz współpracy naukowej na szczeblu europejskim. Tworzenie atmosfery sprzyjającej badaniom naukowym, wspieranie patentów i skuteczna ich ochrona przyczyniają się do rozwoju innowacyjności w społeczeństwie i w gospodarce. |
| --- | --- |

15.

Wielokrotnie zwracał uwagę, że szczególne znaczenie ma wspieranie badań, kształcenia młodych naukowców, ich mobilności oraz współpracy naukowej na szczeblu europejskim. Tworzenie atmosfery sprzyjającej badaniom naukowym, wspieranie patentów i skuteczna ich ochrona przyczyniają się do rozwoju innowacyjności w społeczeństwie i w gospodarce.

| 16. | Podkreśla konieczność ustalenia norm i praw dla ochrony własności intelektualnej oraz opracowania europejskiej karty postępowania z własnością intelektualną. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla konieczność ustalenia norm i praw dla ochrony własności intelektualnej oraz opracowania europejskiej karty postępowania z własnością intelektualną.

| 17. | Podkreśla w związku z tym istotne znaczenie funduszy strukturalnych, w szczególności Funduszu Rozwoju Regionalnego, dla wspierania wdrażania osiągnięć badań naukowych i przekuwania ich na innowacyjne produkty i technologie. |
| --- | --- |

17.

Podkreśla w związku z tym istotne znaczenie funduszy strukturalnych, w szczególności Funduszu Rozwoju Regionalnego, dla wspierania wdrażania osiągnięć badań naukowych i przekuwania ich na innowacyjne produkty i technologie.

| 18. | Wyraża ubolewanie, że inicjatywa ta została wysunięta tak późno. Krótki czas na jej zrealizowanie zmniejsza szanse powodzenia. W tej sytuacji nadzwyczaj ważne jest, by Komisja poczyniła wszelkie wysiłki zmierzające do włączenia w prace nad nią jak największej liczby partnerów. |
| --- | --- |

18.

Wyraża ubolewanie, że inicjatywa ta została wysunięta tak późno. Krótki czas na jej zrealizowanie zmniejsza szanse powodzenia. W tej sytuacji nadzwyczaj ważne jest, by Komisja poczyniła wszelkie wysiłki zmierzające do włączenia w prace nad nią jak największej liczby partnerów.

| 19. | Akcentuje szczególną rolę mediów w rozwoju twórczego otoczenia. Powiązania pomiędzy rozwojem talentów, ośrodkami kształcenia na bardzo wysokim poziomie oraz branżą mediów prowadzi do powstania w wielu regionach Europy klastrów gospodarczych odnoszących sukcesy. Ten kierunek rozwoju powinien zostać odpowiednio doceniony w ramach Roku Twórczości i Innowacyjności. |
| --- | --- |

19.

Akcentuje szczególną rolę mediów w rozwoju twórczego otoczenia. Powiązania pomiędzy rozwojem talentów, ośrodkami kształcenia na bardzo wysokim poziomie oraz branżą mediów prowadzi do powstania w wielu regionach Europy klastrów gospodarczych odnoszących sukcesy. Ten kierunek rozwoju powinien zostać odpowiednio doceniony w ramach Roku Twórczości i Innowacyjności.

| 20. | Wyraża ubolewanie, że we wniosku Komisji nie odwołano się do różnorodnych możliwości oferowanych przez europejski program na rzecz mobilności. Mobilność w procesie kształcenia, doświadczenia wyniesione z wymiany pomiędzy regionami Europy mogą w szczególny sposób przyczynić się do uwolnienia potencjału twórczego i innowacyjnego młodzieży. |
| --- | --- |

20.

Wyraża ubolewanie, że we wniosku Komisji nie odwołano się do różnorodnych możliwości oferowanych przez europejski program na rzecz mobilności. Mobilność w procesie kształcenia, doświadczenia wyniesione z wymiany pomiędzy regionami Europy mogą w szczególny sposób przyczynić się do uwolnienia potencjału twórczego i innowacyjnego młodzieży.

| 21. | Ubolewa również nad tym, że we wniosku Komisji nie przewiduje się sprawdzenia rezultatów uzyskanych dzięki tej inicjatywie ani nie formułuje warunków koniecznych do realizacji jej celów. |
| --- | --- |

21.

Ubolewa również nad tym, że we wniosku Komisji nie przewiduje się sprawdzenia rezultatów uzyskanych dzięki tej inicjatywie ani nie formułuje warunków koniecznych do realizacji jej celów.

| 22. | Uważa, że Rok Twórczości i Innowacji może okazać się pomyślną inicjatywą jedynie, jeśli zadania tego podejmie się Komisja jako całość oraz jeśli zostaną w pełni wykorzystane możliwości wszystkich dyrekcji generalnych. Potrzebne jest ponadto silne wsparcie ze strony państw członkowskich, miast i regionów oraz samorządów lokalnych. Proponuje wobec tego, by obok polityki edukacyjnej aktywnie włączyć w prace nad Rokiem Twórczości i Innowacji inne obszary polityki. |
| --- | --- |

22.

Uważa, że Rok Twórczości i Innowacji może okazać się pomyślną inicjatywą jedynie, jeśli zadania tego podejmie się Komisja jako całość oraz jeśli zostaną w pełni wykorzystane możliwości wszystkich dyrekcji generalnych. Potrzebne jest ponadto silne wsparcie ze strony państw członkowskich, miast i regionów oraz samorządów lokalnych. Proponuje wobec tego, by obok polityki edukacyjnej aktywnie włączyć w prace nad Rokiem Twórczości i Innowacji inne obszary polityki.

| 23. | Wskazuje na fakt, że promowanie twórczości i innowacji jest stałym elementem planów rozwoju wielu regionów. W pracach nad Europejskim Rokiem Twórczości i Innowacji należy unikać wrażenia, że potencjał ten można uwolnić wyłącznie dzięki inicjatywom Komisji. Rok ten powinien być okazją do ukazania uwieńczonych sukcesem działań podjętych przez miasta, regiony i państwa członkowskie oraz do wspierania wymiany sprawdzonych rozwiązań. We wszelkich inicjatywach Komisji musi być przestrzegana zasada pomocniczości. |
| --- | --- |

23.

Wskazuje na fakt, że promowanie twórczości i innowacji jest stałym elementem planów rozwoju wielu regionów. W pracach nad Europejskim Rokiem Twórczości i Innowacji należy unikać wrażenia, że potencjał ten można uwolnić wyłącznie dzięki inicjatywom Komisji. Rok ten powinien być okazją do ukazania uwieńczonych sukcesem działań podjętych przez miasta, regiony i państwa członkowskie oraz do wspierania wymiany sprawdzonych rozwiązań. We wszelkich inicjatywach Komisji musi być przestrzegana zasada pomocniczości.

| 24. | Wskazuje na bogate doświadczenia samorządów lokalnych i regionalnych oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego, widoczne na przykład w działaniach podejmowanych przez miasta bądź w ramach polityki regionalnej czy podczas organizowanej przez Komitet Regionów imprezy „Open Days”. Doświadczenia te pokazują, jak różnorodne są drogi rozwoju i sposoby wspierania twórczości i innowacji w naszych europejskich miastach i regionach. |
| --- | --- |

24.

Wskazuje na bogate doświadczenia samorządów lokalnych i regionalnych oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego, widoczne na przykład w działaniach podejmowanych przez miasta bądź w ramach polityki regionalnej czy podczas organizowanej przez Komitet Regionów imprezy „Open Days”. Doświadczenia te pokazują, jak różnorodne są drogi rozwoju i sposoby wspierania twórczości i innowacji w naszych europejskich miastach i regionach.

| 25. | Przyjmuje do wiadomości, że nie przewidziano osobnych środków budżetowych na przeprowadzenie Roku Twórczości i Innowacji. We wniosku Komisji w kwestiach finansowych wyraźnie nawiązuje się jedynie do programu „Uczenie się przez całe życie” 2007-2013 oraz do programu „Kultura” 2007-2013. A przecież zagadnienia twórczości i innowacji wykraczają daleko poza te programy. Należałoby także uwzględnić naukę, współpracę pomiędzy dziedzinami gospodarki i nauki, mobilność europejską, zagadnienia rozwoju obszarów wiejskich, politykę społeczną i inne. Jeśli twórczość rozumiemy jako źródło rozwoju społeczeństw europejskich, niewłaściwe staje się ograniczenie tego pojęcia jedynie do oświaty i kultury. Nowe, twórcze rozwiązania wywodzą się z podejścia interdyscyplinarnego. |
| --- | --- |

25.

Przyjmuje do wiadomości, że nie przewidziano osobnych środków budżetowych na przeprowadzenie Roku Twórczości i Innowacji. We wniosku Komisji w kwestiach finansowych wyraźnie nawiązuje się jedynie do programu „Uczenie się przez całe życie” 2007-2013 oraz do programu „Kultura” 2007-2013. A przecież zagadnienia twórczości i innowacji wykraczają daleko poza te programy. Należałoby także uwzględnić naukę, współpracę pomiędzy dziedzinami gospodarki i nauki, mobilność europejską, zagadnienia rozwoju obszarów wiejskich, politykę społeczną i inne. Jeśli twórczość rozumiemy jako źródło rozwoju społeczeństw europejskich, niewłaściwe staje się ograniczenie tego pojęcia jedynie do oświaty i kultury. Nowe, twórcze rozwiązania wywodzą się z podejścia interdyscyplinarnego.

| 26. | Komisja proponuje we wniosku „skupienie działań informacyjnych na tematach związanych z Rokiem”. Nie wymienia jednak konkretnych działań w tej dziedzinie. Komitet wskazuje na konieczność koordynowania tych środków pomiędzy szczeblem wspólnotowym, krajowym, regionalnym oraz lokalnym. |
| --- | --- |

26.

Komisja proponuje we wniosku „skupienie działań informacyjnych na tematach związanych z Rokiem”. Nie wymienia jednak konkretnych działań w tej dziedzinie. Komitet wskazuje na konieczność koordynowania tych środków pomiędzy szczeblem wspólnotowym, krajowym, regionalnym oraz lokalnym.

| 27. | Proponuje Komisji wsparcie i współpracę w działaniach związanych z Europejskim Rokiem Twórczości i Innowacji. Miasta, regiony i samorządy lokalne są naturalnymi partnerami tego przedsięwzięcia oraz miejscem, gdzie powstaje wiele twórczych rozwiązań. Komitet oczekuje, że Komisja w pełni włączy go w prace i odpowiednio wcześnie i wyczerpująco będzie go informowała o wszystkich działaniach. |
| --- | --- |

27.

Proponuje Komisji wsparcie i współpracę w działaniach związanych z Europejskim Rokiem Twórczości i Innowacji. Miasta, regiony i samorządy lokalne są naturalnymi partnerami tego przedsięwzięcia oraz miejscem, gdzie powstaje wiele twórczych rozwiązań. Komitet oczekuje, że Komisja w pełni włączy go w prace i odpowiednio wcześnie i wyczerpująco będzie go informowała o wszystkich działaniach.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 2 ustęp 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Ogólnym celem Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji jest wspieranie działań państw członkowskich zmierzających do propagowania rozwoju twórczości, w drodze uczenia się przez całe życie, jako siły napędowej innowacji i jako głównego czynnika rozwoju kompetencji osobistych, zawodowych, społecznych i związanych z przedsiębiorczością, a także pomyślności wszystkich członków społeczeństwa. | Ogólnym celem Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji jest wspieranie działań państw członkowskich oraz władz lokalnych
  i regionalnych zmierzających do propagowania rozwoju twórczości, w drodze uczenia się przez całe życie, jako siły napędowej innowacji i jako głównego czynnika rozwoju kompetencji osobistych, zawodowych, społecznych i związanych z przedsiębiorczością, a także pomyślności wszystkich członków społeczeństwa. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Ogólnym celem Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji jest wspieranie działań państw członkowskich zmierzających do propagowania rozwoju twórczości, w drodze uczenia się przez całe życie, jako siły napędowej innowacji i jako głównego czynnika rozwoju kompetencji osobistych, zawodowych, społecznych i związanych z przedsiębiorczością, a także pomyślności wszystkich członków społeczeństwa.

Ogólnym celem Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji jest wspieranie działań państw członkowskich oraz władz lokalnych
  i regionalnych zmierzających do propagowania rozwoju twórczości, w drodze uczenia się przez całe życie, jako siły napędowej innowacji i jako głównego czynnika rozwoju kompetencji osobistych, zawodowych, społecznych i związanych z przedsiębiorczością, a także pomyślności wszystkich członków społeczeństwa.

Uzasadnienie

Partnerami Komisji w rozmowach są wprawdzie państwa członkowskie, jednak w tej sprawie poruszane są istotne zagadnienia leżące bezpośrednio w kompetencjach władz lokalnych i regionalnych.

Poprawka 2

Artykuł 3 ustęp 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W uzupełnieniu działań współfinansowanych przez Wspólnotę zgodnie z art. 6 Komisja lub państwa członkowskie mogą określić inne działania przyczyniające się do realizacji celów Roku i zezwolić na stosowanie nazwy Roku w ich promowaniu, o ile przyczyniają się one do realizacji celów wymienionych w art. 2. | W uzupełnieniu działań współfinansowanych przez Wspólnotę zgodnie z art. 6 Komisja,
  lub państwa członkowskie lub władze loka
  lne i regionalne mogą określić inne działania przyczyniające się do realizacji celów Roku i zezwolić na stosowanie nazwy Roku w ich promowaniu, o ile przyczyniają się one do realizacji celów wymienionych w art. 2. Do włączenia się w działania wynikające z celów wyznaczonych w ramach Europejskiego Roku należy zachęcać inne, niepaństwowe podmioty. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W uzupełnieniu działań współfinansowanych przez Wspólnotę zgodnie z art. 6 Komisja lub państwa członkowskie mogą określić inne działania przyczyniające się do realizacji celów Roku i zezwolić na stosowanie nazwy Roku w ich promowaniu, o ile przyczyniają się one do realizacji celów wymienionych w art. 2.

W uzupełnieniu działań współfinansowanych przez Wspólnotę zgodnie z art. 6 Komisja,
  lub państwa członkowskie lub władze loka
  lne i regionalne mogą określić inne działania przyczyniające się do realizacji celów Roku i zezwolić na stosowanie nazwy Roku w ich promowaniu, o ile przyczyniają się one do realizacji celów wymienionych w art. 2. Do włączenia się w działania wynikające z celów wyznaczonych w ramach Europejskiego Roku należy zachęcać inne, niepaństwowe podmioty.

Uzasadnienie

Stosowania nazwy „Europejski Rok” nie należy ograniczać jedynie do państw członkowskich. Konieczne jest, by ten Europejski Rok był wydarzeniem żywym, dzięki zaangażowaniu wielu różnorodnych podmiotów.

Poprawka 3

Artykuł 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja zwołuje spotkania koordynatorów krajowych w celu koordynacji realizacji Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji na poziomie europejskim oraz w celu wymiany informacji na temat jego realizacji na poziomie krajowym. | Komisja zwołuje spotkania koordynatorów krajowych w celu koordynacji realizacji Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji na poziomie europejskim oraz w celu wymiany informacji na temat jego realizacji na poziomie krajowym. Na spotkania te będą zapraszani przedstawiciele Komitetu Regionów i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja zwołuje spotkania koordynatorów krajowych w celu koordynacji realizacji Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji na poziomie europejskim oraz w celu wymiany informacji na temat jego realizacji na poziomie krajowym.

Komisja zwołuje spotkania koordynatorów krajowych w celu koordynacji realizacji Europejskiego Roku Twórczości i Innowacji na poziomie europejskim oraz w celu wymiany informacji na temat jego realizacji na poziomie krajowym. Na spotkania te będą zapraszani przedstawiciele Komitetu Regionów i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego.

Uzasadnienie

Tylko udział KR-u i EKES-u może zagwarantować konsekwentne i kompetentne uwzględnianie interesów i wkładu władz lokalnych i regionalnych.

Bruksela, 19 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

(1)  CdR 31/2006 fin.

1

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/51 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/51

---

Opinia Komitetu Regionów „Pakiet reform telekomunikacyjnych”

(2008/C 257/10)

KOMITET REGIONÓW

| — | pragnie zapewnić to, aby nowe ramy regulacyjne nie miały negatywnego wpływu na cele polityki kulturalnej i medialnej państw członkowskich i uwzględniały specyficzne potrzeby na obszarach wiejskich, słabo zaludnionych, w regionach najbardziej oddalonych, w dużych zespołach miejskich, a także potrzeby mniejszości kulturowych lub etnicznych; |
| --- | --- |

—

pragnie zapewnić to, aby nowe ramy regulacyjne nie miały negatywnego wpływu na cele polityki kulturalnej i medialnej państw członkowskich i uwzględniały specyficzne potrzeby na obszarach wiejskich, słabo zaludnionych, w regionach najbardziej oddalonych, w dużych zespołach miejskich, a także potrzeby mniejszości kulturowych lub etnicznych;

| — | sprzeciwia się środkom harmonizacji zarządzania widmem częstotliwości radiowych zaproponowanym przez Komisję Europejską; państwa członkowskie powinny zachować uprawnienia, jednocześnie zapewniając zgodność z porozumieniami międzynarodowymi; obejmuje to gwarantowanie dość szerokiego zakresu pasma dla nadawców transmisji radiowej, aby mogli wypełniać swą misję nadawczą; |
| --- | --- |

—

sprzeciwia się środkom harmonizacji zarządzania widmem częstotliwości radiowych zaproponowanym przez Komisję Europejską; państwa członkowskie powinny zachować uprawnienia, jednocześnie zapewniając zgodność z porozumieniami międzynarodowymi; obejmuje to gwarantowanie dość szerokiego zakresu pasma dla nadawców transmisji radiowej, aby mogli wypełniać swą misję nadawczą;

| — | odrzuca nowy zaproponowany środek naprawczy w formie funkcjonalnego rozdzielenia operacji i prawo sprzeciwu Komisji wobec pewnych środków korygujących podejmowanych przez krajowe organy regulacyjne; nawołuje krajowe organy regulacyjne do uwzględniania regionalnych różnic kulturowych lub językowych podczas analizy i określania odpowiednich rynków; |
| --- | --- |

—

odrzuca nowy zaproponowany środek naprawczy w formie funkcjonalnego rozdzielenia operacji i prawo sprzeciwu Komisji wobec pewnych środków korygujących podejmowanych przez krajowe organy regulacyjne; nawołuje krajowe organy regulacyjne do uwzględniania regionalnych różnic kulturowych lub językowych podczas analizy i określania odpowiednich rynków;

| — | docenia wysiłki Komisji zmierzające do zapewnienia lepszej ochrony konsumentów oraz praw użytkowników, zwłaszcza poprzez zapewnianie konsumentom większej ilości informacji na temat cen i warunków świadczenia usług, poprawę ochrony danych i bezpieczeństwa oraz ułatwianie dostępu do usług, w tym dostępu do służb ratunkowych; niemniej wyraża zaniepokojenie ewentualnymi skutkami finansowymi i ekonomicznymi tych propozycji dla operatorów sieci regionalnych lub lokalnych; |
| --- | --- |

—

docenia wysiłki Komisji zmierzające do zapewnienia lepszej ochrony konsumentów oraz praw użytkowników, zwłaszcza poprzez zapewnianie konsumentom większej ilości informacji na temat cen i warunków świadczenia usług, poprawę ochrony danych i bezpieczeństwa oraz ułatwianie dostępu do usług, w tym dostępu do służb ratunkowych; niemniej wyraża zaniepokojenie ewentualnymi skutkami finansowymi i ekonomicznymi tych propozycji dla operatorów sieci regionalnych lub lokalnych;

| — | uważa, że utworzenie Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej, w połączeniu ze znacznym przeniesieniem uprawnień do regulacji rynku z poziomu państw członkowskich na poziom Komisji Europejskiej, doprowadzi do braku równowagi w podziale uprawnień między krajowymi a europejskimi władzami regulacyjnymi; dlatego też opowiada się za ustanowieniem Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego, co osadziłoby obecną Europejską Grupę Regulatorów w prawie europejskim. |
| --- | --- |

—

uważa, że utworzenie Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej, w połączeniu ze znacznym przeniesieniem uprawnień do regulacji rynku z poziomu państw członkowskich na poziom Komisji Europejskiej, doprowadzi do braku równowagi w podziale uprawnień między krajowymi a europejskimi władzami regulacyjnymi; dlatego też opowiada się za ustanowieniem Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego, co osadziłoby obecną Europejską Grupę Regulatorów w prawie europejskim.

| Sprawozdawca | : | Marc SCHAEFER (LU/PSE), Członek Rady Miejskiej Vianden |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Marc SCHAEFER (LU/PSE), Członek Rady Miejskiej Vianden

Teksty źródłowe

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej, 2002/19/WE w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej oraz wzajemnych połączeń i 2002/20/WE w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej

COM(2007) 697 wersja ostateczna — 2007/0247 (COD)

„Dyrektywa dotycząca obywateli”

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników oraz dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów

COM(2007) 698 wersja ostateczna — 2007/0248 (COD)

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Urząd ds. Rynku Łączności Elektronicznej

COM(2007) 699 wersja ostateczna — 2007/0249 (COD)

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów — Pełne wykorzystanie potencjału dywidendy cyfrowej w Europie: wspólne podejście do zagospodarowania zakresów częstotliwości zwolnionych w wyniku przejścia na nadawanie cyfrowe

COM(2007) 700 wersja ostateczna

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Pochwala przyświecający Komisji cel, jakim jest otwarcie rynków telekomunikacji na konkurencję i zachęcenie do inwestycji w sieci szerokopasmowe (bez względu na technologie: stałe, mobilne, satelitarne), podobnie jak cel dotyczący zapewnienia optymalnego zarządzania widmem częstotliwości na rynku wewnętrznym, również w kontekście digitalizacji usług audiowizualnych. |
| --- | --- |

1.

Pochwala przyświecający Komisji cel, jakim jest otwarcie rynków telekomunikacji na konkurencję i zachęcenie do inwestycji w sieci szerokopasmowe (bez względu na technologie: stałe, mobilne, satelitarne), podobnie jak cel dotyczący zapewnienia optymalnego zarządzania widmem częstotliwości na rynku wewnętrznym, również w kontekście digitalizacji usług audiowizualnych.

| 2. | Ma obowiązek dopilnować, aby nowe ramy prawne nie zawierały środków, które mogą mieć negatywny wpływ na cele polityki kulturalnej i medialnej różnych państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

Ma obowiązek dopilnować, aby nowe ramy prawne nie zawierały środków, które mogą mieć negatywny wpływ na cele polityki kulturalnej i medialnej różnych państw członkowskich.

| 3. | Ma również obowiązek dopilnować, aby podczas tworzenia nowych mechanizmów regulacyjnych (zwłaszcza w kwestii zarządzania widmem częstotliwości) zostały uwzględnione interesy mniejszości kulturowych lub etnicznych, a także potrzeby regionów. |
| --- | --- |

3.

Ma również obowiązek dopilnować, aby podczas tworzenia nowych mechanizmów regulacyjnych (zwłaszcza w kwestii zarządzania widmem częstotliwości) zostały uwzględnione interesy mniejszości kulturowych lub etnicznych, a także potrzeby regionów.

| 4. | Pragnie, aby proponowane ramy regulacyjne zawierały mechanizmy sprzyjające rozwojowi dostępu do szerokopasmowego internetu na obszarach wiejskich lub słabo zaludnionych, a także w regionach najbardziej oddalonych. W tym kontekście trzeba jednak mieć na uwadze fakt, iż może zaistnieć potrzeba dokonywania przez władze lokalne i regionalne inwestycji w rozbudowę TIK i infrastruktury, co dotyczy zwłaszcza dużych zespołów miejskich. |
| --- | --- |

4.

Pragnie, aby proponowane ramy regulacyjne zawierały mechanizmy sprzyjające rozwojowi dostępu do szerokopasmowego internetu na obszarach wiejskich lub słabo zaludnionych, a także w regionach najbardziej oddalonych. W tym kontekście trzeba jednak mieć na uwadze fakt, iż może zaistnieć potrzeba dokonywania przez władze lokalne i regionalne inwestycji w rozbudowę TIK i infrastruktury, co dotyczy zwłaszcza dużych zespołów miejskich.

| 5. | Docenia wysiłki Komisji zmierzające do zapewnienia lepszej ochrony konsumentów, zwłaszcza w kwestii ochrony danych i bezpieczeństwa, a także sprawiedliwszego dostępu wszystkich grup użytkowników, w tym również osób niepełnosprawnych do usług łączności elektronicznej i do służb ratunkowych, lecz wyraża zaniepokojenie skutkami finansowymi i ekonomicznymi, jakie mogą przynieść propozycje Komisji, zwłaszcza w przypadku operatorów sieci regionalnych lub lokalnych. |
| --- | --- |

5.

Docenia wysiłki Komisji zmierzające do zapewnienia lepszej ochrony konsumentów, zwłaszcza w kwestii ochrony danych i bezpieczeństwa, a także sprawiedliwszego dostępu wszystkich grup użytkowników, w tym również osób niepełnosprawnych do usług łączności elektronicznej i do służb ratunkowych, lecz wyraża zaniepokojenie skutkami finansowymi i ekonomicznymi, jakie mogą przynieść propozycje Komisji, zwłaszcza w przypadku operatorów sieci regionalnych lub lokalnych.

| 6. | Docenia wysiłki Komisji zmierzające do rozwoju usług ogólnoeuropejskich, lecz pod warunkiem, że zostaną przy tym uwzględnione różnice krajowe i regionalne oraz potrzeby technologiczne i gospodarcze najsłabszych ekonomicznie podmiotów. |
| --- | --- |

6.

Docenia wysiłki Komisji zmierzające do rozwoju usług ogólnoeuropejskich, lecz pod warunkiem, że zostaną przy tym uwzględnione różnice krajowe i regionalne oraz potrzeby technologiczne i gospodarcze najsłabszych ekonomicznie podmiotów.

| 7. | Zwraca uwagę Komisji na różnorodność geograficzną rynków krajowych i regionalnych, a nawet lokalnych, która może wymagać zróżnicowanych i różnorodnych mechanizmów i procedur regulacyjnych, na przykład segmentacji geograficznej. |
| --- | --- |

7.

Zwraca uwagę Komisji na różnorodność geograficzną rynków krajowych i regionalnych, a nawet lokalnych, która może wymagać zróżnicowanych i różnorodnych mechanizmów i procedur regulacyjnych, na przykład segmentacji geograficznej.

| 8. | Wyraża sceptycyzm co do wartości dodanej niektórych nowych środków, które obejmowałyby wszystkie państwa członkowskie niezależnie od ich sytuacji i postępów dokonanych w skali kraju czy regionu. Pomysł przeniesienia większych uprawnień na szczebel wspólnotowy w kontekście regulacji rynków telekomunikacji i zarządzania widmem częstotliwości wywołuje w istocie poważne zaniepokojenie KR-u. |
| --- | --- |

8.

Wyraża sceptycyzm co do wartości dodanej niektórych nowych środków, które obejmowałyby wszystkie państwa członkowskie niezależnie od ich sytuacji i postępów dokonanych w skali kraju czy regionu. Pomysł przeniesienia większych uprawnień na szczebel wspólnotowy w kontekście regulacji rynków telekomunikacji i zarządzania widmem częstotliwości wywołuje w istocie poważne zaniepokojenie KR-u.

| 9. | Uważa, że propozycje Komisji otwierają drogę do bardziej spójnego stosowania zasad UE, aby doprowadzić do realizacji jednolitego rynku łączności elektronicznej. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że propozycje Komisji otwierają drogę do bardziej spójnego stosowania zasad UE, aby doprowadzić do realizacji jednolitego rynku łączności elektronicznej.

„Dyrektywa w sprawie lepszego stosowania prawa”

| 10. | Pochwala zalecenie Komisji (1) dotyczące znacznego zmniejszenia liczby rynków regulowanych ex-ante, co sprawiłoby, że regulacja, tam gdzie byłaby niezbędna, stałaby się skuteczniejsza i prostsza dla operatorów i krajowych organów regulacyjnych. |
| --- | --- |

10.

Pochwala zalecenie Komisji (1) dotyczące znacznego zmniejszenia liczby rynków regulowanych ex-ante, co sprawiłoby, że regulacja, tam gdzie byłaby niezbędna, stałaby się skuteczniejsza i prostsza dla operatorów i krajowych organów regulacyjnych.

| 11. | Docenia propozycje Komisji dotyczące wprowadzenia skuteczniejszych mechanizmów koordynacji i harmonizacji ram regulacyjnych różnych państw członkowskich, a także procesu koordynacji, negocjacji i konsultacji między różnymi krajowymi organami regulacyjnymi. |
| --- | --- |

11.

Docenia propozycje Komisji dotyczące wprowadzenia skuteczniejszych mechanizmów koordynacji i harmonizacji ram regulacyjnych różnych państw członkowskich, a także procesu koordynacji, negocjacji i konsultacji między różnymi krajowymi organami regulacyjnymi.

| 12. | Podziela opinię Komisji, że efektywne zarządzanie widmem częstotliwości radiowych ma duże znaczenie dla ułatwienia dostępu operatorom i promowania innowacji oraz różnorodności kulturowej. |
| --- | --- |

12.

Podziela opinię Komisji, że efektywne zarządzanie widmem częstotliwości radiowych ma duże znaczenie dla ułatwienia dostępu operatorom i promowania innowacji oraz różnorodności kulturowej.

| 13. | Podziela opinię Komisji o potrzebie zapewnienia kolokacji i współużytkowania urządzeń przez przedsiębiorstwa udostępniające sieci łączności elektronicznej, o ile takie współużytkowanie będzie możliwe technicznie, a jego koszty będą mogły być dzielone sprawiedliwie. |
| --- | --- |

13.

Podziela opinię Komisji o potrzebie zapewnienia kolokacji i współużytkowania urządzeń przez przedsiębiorstwa udostępniające sieci łączności elektronicznej, o ile takie współużytkowanie będzie możliwe technicznie, a jego koszty będą mogły być dzielone sprawiedliwie.

| 14. | Popiera punkt widzenia Komisji w sprawie znaczenia harmonizacji przydziału numerów w obrębie Wspólnoty, jeżeli będzie to sprzyjać funkcjonowaniu rynku wewnętrznego albo rozwojowi usług ogólnoeuropejskich. Jednakże KR uważa, że państwa członkowskie posiadają większe kompetencje do powzięcia wszelkich środków zmierzających do tego rodzaju harmonizacji, którą można osiągnąć w ramach obecnej „europejskiej grupy regulatorów”. |
| --- | --- |

14.

Popiera punkt widzenia Komisji w sprawie znaczenia harmonizacji przydziału numerów w obrębie Wspólnoty, jeżeli będzie to sprzyjać funkcjonowaniu rynku wewnętrznego albo rozwojowi usług ogólnoeuropejskich. Jednakże KR uważa, że państwa członkowskie posiadają większe kompetencje do powzięcia wszelkich środków zmierzających do tego rodzaju harmonizacji, którą można osiągnąć w ramach obecnej „europejskiej grupy regulatorów”.

| 15. | Uważa, że państwa członkowskie powinny posiadać wyłączną kompetencję w zakresie definiowania przydziału pasma częstotliwości w przypadku usług mogących zapewnić różnorodność językową i kulturową oraz zapewniać pluralizm mediów. |
| --- | --- |

15.

Uważa, że państwa członkowskie powinny posiadać wyłączną kompetencję w zakresie definiowania przydziału pasma częstotliwości w przypadku usług mogących zapewnić różnorodność językową i kulturową oraz zapewniać pluralizm mediów.

| 16. | Uważa, że nie należy narzucać rozdziału funkcjonalnego jako dodatkowego środka sprzyjającego liberalizacji rynków; wyraża opinię, że konkurencja opierająca się na infrastrukturze jest najbardziej skuteczna, a istniejące ramy regulacyjne już umożliwiają zastosowanie środków rozdziału, w tym również rozdział funkcjonalny. |
| --- | --- |

16.

Uważa, że nie należy narzucać rozdziału funkcjonalnego jako dodatkowego środka sprzyjającego liberalizacji rynków; wyraża opinię, że konkurencja opierająca się na infrastrukturze jest najbardziej skuteczna, a istniejące ramy regulacyjne już umożliwiają zastosowanie środków rozdziału, w tym również rozdział funkcjonalny.

| 17. | Uważa, że należy zachować wszystkie odniesienia do procedur przewidzianych w umowach międzynarodowych, jeżeli chodzi o zarządzanie widmem częstotliwości, gdyż umowy te już istnieją a ich zasięg regulacyjny wykracza poza ramy Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

17.

Uważa, że należy zachować wszystkie odniesienia do procedur przewidzianych w umowach międzynarodowych, jeżeli chodzi o zarządzanie widmem częstotliwości, gdyż umowy te już istnieją a ich zasięg regulacyjny wykracza poza ramy Unii Europejskiej.

„Dyrektywa dotycząca obywateli”

| 18. | Popiera wysiłki Komisji prowadzące do wzmocnienia i poprawy ochrony konsumentów i praw użytkowników w sektorze łączności elektronicznej poprzez — między innymi — zapewnianie konsumentom większej ilości informacji na temat cen i warunków świadczenia usług oraz ułatwianie osobom niepełnosprawnym dostępu do usług łączności elektronicznej, w tym dostępu do służb ratunkowych, oraz korzystania z nich. |
| --- | --- |

18.

Popiera wysiłki Komisji prowadzące do wzmocnienia i poprawy ochrony konsumentów i praw użytkowników w sektorze łączności elektronicznej poprzez — między innymi — zapewnianie konsumentom większej ilości informacji na temat cen i warunków świadczenia usług oraz ułatwianie osobom niepełnosprawnym dostępu do usług łączności elektronicznej, w tym dostępu do służb ratunkowych, oraz korzystania z nich.

| 19. | Docenia propozycje zmierzające do poprawy w zakresie ochrony prywatności i danych osobowych w sektorze łączności elektronicznej, w szczególności dzięki wzmocnionym przepisom dotyczącym bezpieczeństwa i usprawnionym mechanizmom wprowadzania ich w życie. |
| --- | --- |

19.

Docenia propozycje zmierzające do poprawy w zakresie ochrony prywatności i danych osobowych w sektorze łączności elektronicznej, w szczególności dzięki wzmocnionym przepisom dotyczącym bezpieczeństwa i usprawnionym mechanizmom wprowadzania ich w życie.

| 20. | Zwraca uwagę Komisji na potrzeby konsumentów w regionach wiejskich lub słabych gospodarczo czy też w regionach trudnodostępnych pod względem geograficznym, najbardziej oddalonych lub słabo zaludnionych. |
| --- | --- |

20.

Zwraca uwagę Komisji na potrzeby konsumentów w regionach wiejskich lub słabych gospodarczo czy też w regionach trudnodostępnych pod względem geograficznym, najbardziej oddalonych lub słabo zaludnionych.

| 21. | Zwraca uwagę Komisji na fakt, że niektóre środki zmierzające do zapewnienia bezpieczeństwa sieci i ochrony konsumentów wymagają koordynacji i wdrażania raczej na szczeblu międzynarodowym niż wspólnotowym. |
| --- | --- |

21.

Zwraca uwagę Komisji na fakt, że niektóre środki zmierzające do zapewnienia bezpieczeństwa sieci i ochrony konsumentów wymagają koordynacji i wdrażania raczej na szczeblu międzynarodowym niż wspólnotowym.

| 22. | Zwraca uwagę Komisji na fakt, że niektóre środki proponowane w tej dyrektywie wymagają znacznych inwestycji w infrastrukturę techniczną (np. w przypadku dostępu do jednego europejskiego numeru alarmowego lub lokalizowania dzwoniącego), które mogą być zbyt obciążające dla usługodawców o niewielkim zasięgu, na przykład operatorów lokalnych lub regionalnych. |
| --- | --- |

22.

Zwraca uwagę Komisji na fakt, że niektóre środki proponowane w tej dyrektywie wymagają znacznych inwestycji w infrastrukturę techniczną (np. w przypadku dostępu do jednego europejskiego numeru alarmowego lub lokalizowania dzwoniącego), które mogą być zbyt obciążające dla usługodawców o niewielkim zasięgu, na przykład operatorów lokalnych lub regionalnych.

| 23. | Docenia wysiłki Komisji zmierzające do promowania możliwości przenoszenia numerów między sieciami stacjonarnymi i komórkowymi. |
| --- | --- |

23.

Docenia wysiłki Komisji zmierzające do promowania możliwości przenoszenia numerów między sieciami stacjonarnymi i komórkowymi.

| 24. | Pragnie zwrócić uwagę Komisji na specyficzne potrzeby regionów wiejskich, w których często występuje bardzo ograniczona infrastruktura opierająca się na jednej sieci tradycyjnego operatora i uważa, że należy przewidzieć specjalne środki, np. poprzez fundusze strukturalne przeznaczone dla tych regionów. Pragnie również zwrócić uwagę na ograniczenia strukturalne i dodatkowe koszty komunikacji elektronicznej, z którymi muszą się stale borykać regiony najbardziej oddalone. Z tego względu należy rozważyć specjalne środki w celu stworzenia obywatelom tych obszarów takich samych warunków, jakie panują w pozostałej części kontynentu europejskiego. |
| --- | --- |

24.

Pragnie zwrócić uwagę Komisji na specyficzne potrzeby regionów wiejskich, w których często występuje bardzo ograniczona infrastruktura opierająca się na jednej sieci tradycyjnego operatora i uważa, że należy przewidzieć specjalne środki, np. poprzez fundusze strukturalne przeznaczone dla tych regionów. Pragnie również zwrócić uwagę na ograniczenia strukturalne i dodatkowe koszty komunikacji elektronicznej, z którymi muszą się stale borykać regiony najbardziej oddalone. Z tego względu należy rozważyć specjalne środki w celu stworzenia obywatelom tych obszarów takich samych warunków, jakie panują w pozostałej części kontynentu europejskiego.

| 25. | Uważa, że zasady „must-carry” w przypadku usług transmisji radiowej powinny zostać rozszerzone na wszystkie dodatkowe usługi i regularnie weryfikowane. |
| --- | --- |

25.

Uważa, że zasady „must-carry” w przypadku usług transmisji radiowej powinny zostać rozszerzone na wszystkie dodatkowe usługi i regularnie weryfikowane.

„Europejski Urząd ds. Rynku Łączności Elektronicznej”

| 26. | Uważa, że utworzenie Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej, który de facto stanowiłby dodatek do obecnego układu instytucjonalnego dotyczącego uregulowania rynków łączności elektronicznej, nie jest zgodny z zasadą pomocniczości i proporcjonalności, a ponadto zamiast ułatwiać proces, który jest przedmiotem pakietu wniosków, niesie on ze sobą ryzyko zwiększenia stopnia złożoności. |
| --- | --- |

26.

Uważa, że utworzenie Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej, który de facto stanowiłby dodatek do obecnego układu instytucjonalnego dotyczącego uregulowania rynków łączności elektronicznej, nie jest zgodny z zasadą pomocniczości i proporcjonalności, a ponadto zamiast ułatwiać proces, który jest przedmiotem pakietu wniosków, niesie on ze sobą ryzyko zwiększenia stopnia złożoności.

| 27. | Popiera zatem utworzenie Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego. Organ taki mógłby przejąć wiele funkcji przedstawionych we wniosku dotyczącym Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej (EECMA) oraz przejąć wiele zadań, które w projekcie wniosku Komisji przydzielono temu urzędowi bez nadania mu charakteru agencji, unikając w ten sposób niektórych potencjalnych problemów związanych z EECMA. |
| --- | --- |

27.

Popiera zatem utworzenie Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego. Organ taki mógłby przejąć wiele funkcji przedstawionych we wniosku dotyczącym Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej (EECMA) oraz przejąć wiele zadań, które w projekcie wniosku Komisji przydzielono temu urzędowi bez nadania mu charakteru agencji, unikając w ten sposób niektórych potencjalnych problemów związanych z EECMA.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 2 litera e), art. 2, dodanie do punktu s)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| s) | „szkodliwe zakłócenia”: oznaczają zakłócenia, które zagrażają funkcjonowaniu usług radionawigacyjnych albo innych usług związanych z bezpieczeństwem albo które w inny sposób poważnie pogarszają, utrudniają lub wielokrotnie przerywają usługę radiokomunikacyjną funkcjonującą zgodnie z właściwymi przepisami wspólnotowymi lub krajowymi; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

s)

„szkodliwe zakłócenia”: oznaczają zakłócenia, które zagrażają funkcjonowaniu usług radionawigacyjnych albo innych usług związanych z bezpieczeństwem albo które w inny sposób poważnie pogarszają, utrudniają lub wielokrotnie przerywają usługę radiokomunikacyjną funkcjonującą zgodnie z właściwymi przepisami wspólnotowymi lub krajowymi;

| s) | „szkodliwe zakłócenia”: oznaczają zakłócenia, które zagrażają funkcjonowaniu usług radionawigacyjnych albo innych usług związanych z bezpieczeństwem albo które w inny sposób poważnie pogarszają, utrudniają lub wielokrotnie przerywają usługę radiokomunikacyjną funkcjonującą zgodnie z właściwymi przepisami wspólnotowymi lub krajowymi z uwzględnieniem międzynarodowych planów dotyczących częstotliwości; |
| --- | --- |

s)

„szkodliwe zakłócenia”: oznaczają zakłócenia, które zagrażają funkcjonowaniu usług radionawigacyjnych albo innych usług związanych z bezpieczeństwem albo które w inny sposób poważnie pogarszają, utrudniają lub wielokrotnie przerywają usługę radiokomunikacyjną funkcjonującą zgodnie z właściwymi przepisami wspólnotowymi lub krajowymi z uwzględnieniem międzynarodowych planów dotyczących częstotliwości;

Uzasadnienie

Zarządzanie widmem częstotliwości jest szeroko regulowane międzynarodowymi porozumieniami i planami częstotliwości funkcjonującymi na poziomie Europejskiej Konferencji Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT) i Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU). Jest to szczególnie ważne w przypadku usług transmisji radiowej i telewizyjnej (np. GE-06). Należy zatem zmienić definicję „szkodliwych zakłóceń”.

Poprawka 2

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 8, zmiana artykułu 8

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | W ust. 1 drugi akapit otrzymuje brzmienie: |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

W ust. 1 drugi akapit otrzymuje brzmienie:

| a) | W ust. 1 drugi akapit otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

a)

W ust. 1 drugi akapit otrzymuje brzmienie:

„O ile art. 9 w odniesieniu do częstotliwości radiowych nie stanowi inaczej, państwa członkowskie uwzględniają potrzebę zagwarantowania neutralności technologicznej regulacji i zapewniają, że przy wykonywaniu zadań prawnych określonych w niniejszej dyrektywie i w dyrektywach szczegółowych, w szczególności tych związanych z zapewnieniem skutecznej konkurencji, krajowe organy regulacyjne postępują analogicznie.”

„O ile art. 9 w odniesieniu do częstotliwości radiowych nie stanowi inaczej, państwa członkowskie uwzględniają potrzebę zagwarantowania neutralności technologicznej regulacji i zapewniają, że przy wykonywaniu zadań prawnych określonych w niniejszej dyrektywie i w dyrektywach szczegółowych, w szczególności tych związanych z zapewnieniem skutecznej konkurencji, krajowe organy regulacyjne postępują analogicznie, gwarantując jednocześnie pluralizm mediów i kultur.”

| b) | W ust. 2 litery a) i b) otrzymują brzmienie: |
| --- | --- |

b)

W ust. 2 litery a) i b) otrzymują brzmienie:

| b) | W ust. 2 litery a) i b) otrzymują brzmienie: |
| --- | --- |

b)

W ust. 2 litery a) i b) otrzymują brzmienie:

| „a) | zapewniając, by użytkownicy, w tym użytkownicy niepełnosprawni, użytkownicy w podeszłym wieku, i użytkownicy ze szczególnymi potrzebami społecznymi czerpali maksymalne korzyści z różnorodności, ceny i jakość usług; |
| --- | --- |

„a)

zapewniając, by użytkownicy, w tym użytkownicy niepełnosprawni, użytkownicy w podeszłym wieku, i użytkownicy ze szczególnymi potrzebami społecznymi czerpali maksymalne korzyści z różnorodności, ceny i jakość usług;

| „a) | zapewniając, by użytkownicy, w tym użytkownicy niepełnosprawni, użytkownicy w podeszłym wieku, i użytkownicy ze szczególnymi potrzebami społecznymi czerpali maksymalne korzyści z różnorodności, ceny i jakość usług; |
| --- | --- |

„a)

zapewniając, by użytkownicy, w tym użytkownicy niepełnosprawni, użytkownicy w podeszłym wieku, i użytkownicy ze szczególnymi potrzebami społecznymi czerpali maksymalne korzyści z różnorodności, ceny i jakość usług;

| b) | zapewniając, że nie występuje zniekształcenie czy ograniczenie konkurencji w sektorze łączności elektronicznej, w szczególności w odniesieniu do dostarczania treści;” |
| --- | --- |

b)

zapewniając, że nie występuje zniekształcenie czy ograniczenie konkurencji w sektorze łączności elektronicznej, w szczególności w odniesieniu do dostarczania treści;”

| b) | zapewniając, że nie występuje zniekształcenie czy ograniczenie konkurencji w sektorze łączności elektronicznej, w szczególności w odniesieniu do dostarczania treści;” |
| --- | --- |

b)

zapewniając, że nie występuje zniekształcenie czy ograniczenie konkurencji w sektorze łączności elektronicznej, w szczególności w odniesieniu do dostarczania treści;”

| c) | W ust. 3 litera d) otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

c)

W ust. 3 litera d) otrzymuje brzmienie:

| c) | W ust. 3 litera d) otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

c)

W ust. 3 litera d) otrzymuje brzmienie:

| „d) | współpracując z Komisją i Urzędem w celu rozwoju spójnych praktyk regulacyjnych i spójnego stosowania niniejszej dyrektywy oraz dyrektyw szczegółowych.” |
| --- | --- |

„d)

współpracując z Komisją i Urzędem w celu rozwoju spójnych praktyk regulacyjnych i spójnego stosowania niniejszej dyrektywy oraz dyrektyw szczegółowych.”

| „d) | współpracując z Komisją i Urzędem w celu rozwoju spójnych praktyk regulacyjnych i spójnego stosowania niniejszej dyrektywy oraz dyrektyw szczegółowych.” |
| --- | --- |

„d)

współpracując z Komisją i Urzędem w celu rozwoju spójnych praktyk regulacyjnych i spójnego stosowania niniejszej dyrektywy oraz dyrektyw szczegółowych.”

i Urzędem

| d) | W ust. 4 litera e) otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

d)

W ust. 4 litera e) otrzymuje brzmienie:

| d) | W ust. 4 litera e) otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

d)

W ust. 4 litera e) otrzymuje brzmienie:

| „e) | uwzględniając potrzeby określonych grup społecznych, w szczególności użytkowników niepełnosprawnych, użytkowników w podeszłym wieku i użytkowników ze szczególnymi potrzebami społecznymi;” |
| --- | --- |

„e)

uwzględniając potrzeby określonych grup społecznych, w szczególności użytkowników niepełnosprawnych, użytkowników w podeszłym wieku i użytkowników ze szczególnymi potrzebami społecznymi;”

| „e) | uwzględniając potrzeby określonych grup społecznych, w szczególności użytkowników niepełnosprawnych, użytkowników w podeszłym wieku i użytkowników ze szczególnymi potrzebami społecznymi, a także mniejszości etnicznych, społecznych lub kulturowych odpowiednio z obszarów wiejskich lub słabo zaludnionych;” |
| --- | --- |

„e)

uwzględniając potrzeby określonych grup społecznych, w szczególności użytkowników niepełnosprawnych, użytkowników w podeszłym wieku i użytkowników ze szczególnymi potrzebami społecznymi, a także mniejszości etnicznych, społecznych lub kulturowych odpowiednio z obszarów wiejskich lub słabo zaludnionych;”

a także mniejszości etnicznych, społecznych lub kulturowych odpowiednio z obszarów wiejskich lub słabo zaludnionych

(...)

(...)

Uzasadnienie

Należy również uwzględnić pluralizm kultur i mediów, a także potrzeby mniejszości językowych, etnicznych, społecznych lub regionalnych.

Jeżeli chodzi o wykreślenie odniesienia do Urzędu, które Komisja uwzględniła we wniosku dotyczącym rozporządzenia COM(2007) 699 wersja ostateczna- 2007/0249 (COD), zobacz poprawkę 20 poniżej.

Poprawka 3

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 9, nowa wersja artykułu 9

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 9 | Artykuł 9 |
| Zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej | Zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej |
| 1. | Państwa członkowskie zapewniają skuteczne zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej na swoim terytorium, zgodnie z przepisami art. 8. Zapewniają także, by rozdzielanie i przyznawanie takich częstotliwości radiowych przez krajowe organy regulacyjne odbywało się według obiektywnych, jawnych, niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych kryteriów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 9

Artykuł 9

Artykuł 9

Artykuł 9

Zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej

Zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej

Zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej

Zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej

1.

Państwa członkowskie zapewniają skuteczne zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej na swoim terytorium, zgodnie z przepisami art. 8. Zapewniają także, by rozdzielanie i przyznawanie takich częstotliwości radiowych przez krajowe organy regulacyjne odbywało się według obiektywnych, jawnych, niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych kryteriów.

| 1. | Państwa członkowskie zapewniają skuteczne zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej na swoim terytorium, zgodnie z przepisami art. 8. Zapewniają także, by rozdzielanie i przyznawanie takich częstotliwości radiowych przez krajowe organy regulacyjne odbywało się według obiektywnych, jawnych, niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych kryteriów. |
| --- | --- |

1.

Państwa członkowskie zapewniają skuteczne zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej na swoim terytorium, zgodnie z przepisami art. 8. Zapewniają także, by rozdzielanie i przyznawanie takich częstotliwości radiowych przez krajowe organy regulacyjne odbywało się według obiektywnych, jawnych, niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych kryteriów.

| 2. | Państwa członkowskie wspierają proces harmonizacji użytkowania częstotliwości radiowych w obrębie Wspólnoty, mając na uwadze potrzebę zapewnienia skutecznego i wydajnego ich wykorzystania oraz zgodnie z postanowieniami decyzji 676/2002/WE (decyzji o spektrum radiowym). |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie wspierają proces harmonizacji użytkowania częstotliwości radiowych w obrębie Wspólnoty, mając na uwadze potrzebę zapewnienia skutecznego i wydajnego ich wykorzystania oraz zgodnie z postanowieniami decyzji 676/2002/WE (decyzji o spektrum radiowym).

| 2. | Państwa członkowskie wspierają proces harmonizacji użytkowania częstotliwości radiowych w obrębie Wspólnoty — co może przyczyniać się do oszczędności skali i ułatwiać interoperacyjność usług z korzyścią dla konsumentów –, mając na uwadze potrzebę zapewnienia skutecznego i wydajnego ich wykorzystania oraz zgodnie z postanowieniami decyzji 676/2002/WE (decyzji o spektrum radiowym). |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie wspierają proces harmonizacji użytkowania częstotliwości radiowych w obrębie Wspólnoty — co może przyczyniać się do oszczędności skali i ułatwiać interoperacyjność usług z korzyścią dla konsumentów –, mając na uwadze potrzebę zapewnienia skutecznego i wydajnego ich wykorzystania oraz zgodnie z postanowieniami decyzji 676/2002/WE (decyzji o spektrum radiowym).

co może przyczyniać się do oszczędności skali i ułatwiać interoperacyjność usług z korzyścią dla konsumentów –

| 3. | O ile nie przewidziano inaczej w drugim akapicie albo w ramach środków przyjętych zgodnie z art. 9c, państwa członkowskie zapewniają możliwość wykorzystywania wszystkich rodzajów sieci radiowej lub technologii dostępu bezprzewodowego w pasmach częstotliwości radiowej otwartych dla usług łączności elektronicznej. |
| --- | --- |

3.

O ile nie przewidziano inaczej w drugim akapicie albo w ramach środków przyjętych zgodnie z art. 9c, państwa członkowskie zapewniają możliwość wykorzystywania wszystkich rodzajów sieci radiowej lub technologii dostępu bezprzewodowego w pasmach częstotliwości radiowej otwartych dla usług łączności elektronicznej.

| 3. | O ile nie przewidziano inaczej w drugim akapicie albo w ramach środków przyjętych zgodnie z decyzją o spektrum radiowym (676/2002/UE)
  art. 9c, państwa członkowskie zapewniają możliwość wykorzystywania wszystkich rodzajów sieci radiowej lub technologii dostępu bezprzewodowego w pasmach częstotliwości radiowej otwartych dla usług łączności elektronicznej zgodnie z listami przydziału częstotliwości krajowych i uregulowaniami ITU. |
| --- | --- |

3.

O ile nie przewidziano inaczej w drugim akapicie albo w ramach środków przyjętych zgodnie z decyzją o spektrum radiowym (676/2002/UE)
  art. 9c, państwa członkowskie zapewniają możliwość wykorzystywania wszystkich rodzajów sieci radiowej lub technologii dostępu bezprzewodowego w pasmach częstotliwości radiowej otwartych dla usług łączności elektronicznej zgodnie z listami przydziału częstotliwości krajowych i uregulowaniami ITU.

decyzją o spektrum radiowym (676/2002/UE)

art. 9c

zgodnie z listami przydziału częstotliwości krajowych i uregulowaniami ITU

Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić proporcjonalne i niedyskryminacyjne ograniczenia określonych rodzajów użytkowanych sieci radiowych lub technologii dostępu bezprzewodowego, gdy jest to uzasadnione koniecznością:

Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić proporcjonalne i niedyskryminacyjne ograniczenia określonych rodzajów użytkowanych sieci radiowych lub technologii dostępu bezprzewodowego, gdy jest to uzasadnione koniecznością:

| a) | uniknięcia szkodliwych zakłóceń, |
| --- | --- |

a)

uniknięcia szkodliwych zakłóceń,

| a) | uniknięcia szkodliwych zakłóceń, |
| --- | --- |

a)

uniknięcia szkodliwych zakłóceń,

| b) | ochrony zdrowia publicznego przed oddziaływaniem pól elektromagnetycznych, |
| --- | --- |

b)

ochrony zdrowia publicznego przed oddziaływaniem pól elektromagnetycznych,

| b) | ochrony zdrowia publicznego przed oddziaływaniem pól elektromagnetycznych, |
| --- | --- |

b)

ochrony zdrowia publicznego przed oddziaływaniem pól elektromagnetycznych,

| c) | zapewnienia maksymalizacji współużytkowania częstotliwości radiowych, gdy użytkowanie częstotliwości podlega ogólnemu zezwoleniu, lub |
| --- | --- |

c)

zapewnienia maksymalizacji współużytkowania częstotliwości radiowych, gdy użytkowanie częstotliwości podlega ogólnemu zezwoleniu, lub

| c) | zapewnienia maksymalizacji współużytkowania częstotliwości radiowych podczas ich użytkowania
  częstotliwości podlega ogólnemu zezwoleniu, lub |
| --- | --- |

c)

zapewnienia maksymalizacji współużytkowania częstotliwości radiowych podczas ich użytkowania
  częstotliwości podlega ogólnemu zezwoleniu, lub

podczas ich

a

częstotliwości podlega ogólnemu zezwoleniu,

| d) | przestrzegania ograniczeń zgodnie z ust. 4 poniżej. |
| --- | --- |

d)

przestrzegania ograniczeń zgodnie z ust. 4 poniżej.

| d) | przestrzegania ograniczeń zgodnie z ust. 4 poniżej. |
| --- | --- |

d)

przestrzegania ograniczeń zgodnie z ust. 4 poniżej.

| 4. | O ile nie przewidziano inaczej w drugim akapicie lub w ramach środków przyjętych zgodnie z art. 9c, państwa członkowskie zapewniają możliwość świadczenia wszystkich rodzajów usług łączności elektronicznej w pasmach częstotliwości radiowej otwartych dla usług łączności elektronicznej. Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić proporcjonalne i niedyskryminacyjne ograniczenia rodzajów świadczonych usług łączności elektronicznej. |
| --- | --- |

4.

O ile nie przewidziano inaczej w drugim akapicie lub w ramach środków przyjętych zgodnie z art. 9c, państwa członkowskie zapewniają możliwość świadczenia wszystkich rodzajów usług łączności elektronicznej w pasmach częstotliwości radiowej otwartych dla usług łączności elektronicznej. Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić proporcjonalne i niedyskryminacyjne ograniczenia rodzajów świadczonych usług łączności elektronicznej.

| 4. | O ile nie przewidziano inaczej w drugim akapicie albo w ramach środków przyjętych zgodnie z decyzją o spektrum radiowym (676/2002/UE)
  art. 9c, państwa członkowskie w miarę
  zapewniają
  możliwości ułatwiają świadczenia wszystkich rodzajów usług łączności elektronicznej w pasmach częstotliwości radiowej otwartych dla usług łączności elektronicznej zgodnie z listami przydziału częstotliwości krajowych i uregulowaniami ITU. Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić proporcjonalne i niedyskryminacyjne ograniczenia rodzajów świadczonych usług łączności elektronicznej. |
| --- | --- |

4.

O ile nie przewidziano inaczej w drugim akapicie albo w ramach środków przyjętych zgodnie z decyzją o spektrum radiowym (676/2002/UE)
  art. 9c, państwa członkowskie w miarę
  zapewniają
  możliwości ułatwiają świadczenia wszystkich rodzajów usług łączności elektronicznej w pasmach częstotliwości radiowej otwartych dla usług łączności elektronicznej zgodnie z listami przydziału częstotliwości krajowych i uregulowaniami ITU. Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić proporcjonalne i niedyskryminacyjne ograniczenia rodzajów świadczonych usług łączności elektronicznej.

decyzją o spektrum radiowym (676/2002/UE)

art. 9c

w miarę

zapewniają

możliwości ułatwiają

zgodnie z listami przydziału częstotliwości krajowych i uregulowaniami ITU

Ograniczenia, które wymagają świadczenia usług w określonym paśmie, są uzasadnione w przypadku konieczności zapewnienia realizacji zgodnego z prawem wspólnotowym celu interesu ogólnego, takiego jak bezpieczeństwo życia, wspieranie społecznej, regionalnej albo terytorialnej spójności albo unikanie nieskutecznego wykorzystywania częstotliwości radiowych lub promowania różnorodności kulturowej i językowej oraz pluralizmu mediów, zdefiniowanych w ustawodawstwie krajowym zgodnie z prawem wspólnotowym.

Ograniczenia, które wymagają świadczenia usług w określonym paśmie, są uzasadnione w przypadku konieczności zapewnienia realizacji zgodnego z prawem wspólnotowym celu interesu ogólnego, takiego jak bezpieczeństwo życia, wspieranie społecznej, regionalnej albo terytorialnej spójności albo unikanie nieskutecznego wykorzystywania częstotliwości radiowych lub promowania różnorodności kulturowej i językowej oraz pluralizmu mediów, zdefiniowanych w ustawodawstwie krajowym zgodnie z prawem wspólnotowym.

Ograniczenie zakazujące świadczenia jakiejkolwiek innej usługi w określonym paśmie może być stosowane wyłącznie wówczas, gdy będzie to uzasadnione koniecznością ochrony usług związanych z bezpieczeństwem życia.

Ograniczenie zakazujące świadczenia jakiejkolwiek innej usługi w określonym paśmie może być stosowane wyłącznie wówczas, gdy będzie to uzasadnione koniecznością ochrony usług związanych z bezpieczeństwem życia lub świadczeniem usługi w interesie ogólnym określonej w ustawodawstwie krajowym zgodnie z przepisami wspólnotowymi, jak to ma miejsce w przypadku promowania różnorodności językowej i kulturowej, a także pluralizmu mediów.

lub świadczeniem usługi w interesie ogólnym określonej w ustawodawstwie krajowym zgodnie z przepisami wspólnotowymi, jak to ma miejsce w przypadku promowania różnorodności językowej i kulturowej, a także pluralizmu mediów

| 5. | Państwa członkowskie poddają regularnemu przeglądowi konieczność istnienia ograniczeń, o których mowa w ust. 3 i 4. |
| --- | --- |

5.

Państwa członkowskie poddają regularnemu przeglądowi konieczność istnienia ograniczeń, o których mowa w ust. 3 i 4.

| 5. | Państwa członkowskie poddają regularnemu przeglądowi konieczność istnienia ograniczeń, o których mowa w ust. 3 i 4, i mogą same określać wszelkie wyjątki w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

5.

Państwa członkowskie poddają regularnemu przeglądowi konieczność istnienia ograniczeń, o których mowa w ust. 3 i 4, i mogą same określać wszelkie wyjątki w tej dziedzinie.

i mogą same określać wszelkie wyjątki w tej dziedzinie

| 6. | Ustępy 3 i 4 dotyczą rozdzielania i przydziału częstotliwości radiowych po dniu 31 grudnia 2009 r. |
| --- | --- |

6.

Ustępy 3 i 4 dotyczą rozdzielania i przydziału częstotliwości radiowych po dniu 31 grudnia 2009 r.

| 6. | Ustępy 3 i 4 dotyczą rozdzielania i przydziału częstotliwości radiowych po dniu 31 grudnia 2009 r.
  dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

6.

Ustępy 3 i 4 dotyczą rozdzielania i przydziału częstotliwości radiowych po dniu 31 grudnia 2009 r.
  dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich.

dniu 31 grudnia 2009 r.

dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich

Uzasadnienie

Środki i procedury zarządzania widmem częstotliwości określone w decyzji o spektrum radiowym (676/2002/UE) umożliwiają realistyczne i sprawiedliwe zarządzanie widmem częstotliwości przy poszanowaniu neutralności technologicznej i neutralności usług.

Należy przestrzegać porozumień istniejących na poziomie Europejskiej Konfederacji Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT) i Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU). Już teraz wspomniane porozumienia umożliwiają skuteczne używanie pasma częstotliwości.

Należy przewidzieć środki zapewniające ochronę i promocję usług, które umożliwiają rozwój różnorodności kulturowej i językowej, a także pluralizmu mediów. Między innymi chodzi o zagwarantowanie dostępu do pasma radiowego dla usług transmisji radiowej, a także usług łączności elektronicznej oferowanych na szczeblu regionalnym i lokalnym.

Państwa członkowskie muszą nadzorować zarządzanie widmem częstotliwości na szczeblu krajowym. Chodzi tutaj między innymi o zagwarantowanie dość szerokiego zakresu pasma dla usług transmisji radiowej, aby mogły wypełniać misję nadawczą.

Poprawka 4

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 10, dodanie artykułu 9a

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 9a | skreślić art. 9a |
| Przegląd ograniczeń istniejących praw | |
| 1. | Przez okres pięciu lat od [ dnia 1 stycznia 2010 r.] państwa członkowskie zapewniają posiadaczom praw użytkowania częstotliwości radiowych przyznanych przed tą datą możliwość złożenia wniosku do właściwego krajowego organu regulacyjnego o ponowną ocenę ograniczeń ich praw zgodnie z art. 9 ust. 3 i ust. 4. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 9a

Artykuł 9a

skreślić art. 9a

Przegląd ograniczeń istniejących praw

Przegląd ograniczeń istniejących praw

1.

Przez okres pięciu lat od [ dnia 1 stycznia 2010 r.] państwa członkowskie zapewniają posiadaczom praw użytkowania częstotliwości radiowych przyznanych przed tą datą możliwość złożenia wniosku do właściwego krajowego organu regulacyjnego o ponowną ocenę ograniczeń ich praw zgodnie z art. 9 ust. 3 i ust. 4.

Przed podjęciem decyzji właściwy krajowy organ regulacyjny zawiadamia posiadacza prawa o swojej ocenie ograniczeń, wskazując zakres prawa po ponownej ocenie, zapewniając przy tym odpowiednią ilość czasu na wycofanie wniosku.

Jeżeli posiadacz prawa wycofa swój wniosek, jego prawo pozostanie niezmienione do chwili wygaśnięcia lub do końca okresu 5 lat, jeżeli nastąpi on wcześniej.

| 2. | W przypadku, gdy posiadacz prawa, o którym mowa w ust. 1, świadczy usługi w zakresie nadawania audycji radiowych lub telewizyjnych i prawo użytkowania częstotliwości radiowych zostało mu przyznane w celu wypełnienia określonego celu interesu ogólnego, wniosek o ponowną ocenę może zostać złożony wyłącznie w odniesieniu do tej części częstotliwości radiowych, które są niezbędne do wypełnienia tego celu. Część częstotliwości radiowych, która stanie się niepotrzebna do wypełnienia tego celu w wyniku zastosowania art. 9 ust. 3 i ust. 4, podlega procedurze nowego przydziału praw, zgodnie z art. 7 ust. 2 dyrektywy o zezwoleniach. |
| --- | --- |

2.

W przypadku, gdy posiadacz prawa, o którym mowa w ust. 1, świadczy usługi w zakresie nadawania audycji radiowych lub telewizyjnych i prawo użytkowania częstotliwości radiowych zostało mu przyznane w celu wypełnienia określonego celu interesu ogólnego, wniosek o ponowną ocenę może zostać złożony wyłącznie w odniesieniu do tej części częstotliwości radiowych, które są niezbędne do wypełnienia tego celu. Część częstotliwości radiowych, która stanie się niepotrzebna do wypełnienia tego celu w wyniku zastosowania art. 9 ust. 3 i ust. 4, podlega procedurze nowego przydziału praw, zgodnie z art. 7 ust. 2 dyrektywy o zezwoleniach.

| 3. | Po pięcioletnim okresie, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie podejmują wszelkie właściwe środki, aby zapewnić obowiązywanie art. 9 ust. 3 i ust. 4 w stosunku do wszelkich pozostałych rozdzieleń i przydziałów częstotliwości radiowych, które istniały w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

3.

Po pięcioletnim okresie, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie podejmują wszelkie właściwe środki, aby zapewnić obowiązywanie art. 9 ust. 3 i ust. 4 w stosunku do wszelkich pozostałych rozdzieleń i przydziałów częstotliwości radiowych, które istniały w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

| 4. | W ramach wdrażania postanowień niniejszego artykułu państwa członkowskie podejmują właściwe środki w celu zagwarantowania uczciwej konkurencji. |
| --- | --- |

4.

W ramach wdrażania postanowień niniejszego artykułu państwa członkowskie podejmują właściwe środki w celu zagwarantowania uczciwej konkurencji.

Uzasadnienie

Powyższy artykuł nie jest zgodny z zasadą pomocniczości. Posiadacze praw do świadczenia usług oferowanych wyłącznie w jednym państwie członkowskim, a nawet w jednym regionie tego państwa, nie powinni podlegać decyzjom dotyczącym zarządzania widmem częstotliwości na szczeblu wspólnotowym.

Poprawka 5

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 10, dodanie artykułu 9b

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 9b | skreślić art. 9b |
| Przeniesienie indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych | |
| 1. | Państwa członkowskie zapewniają możliwość przekazania lub dzierżawienia przez przedsiębiorstwa na rzecz innych przedsiębiorstw indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych w pasmach, wobec których przewidziano to w ramach środków wykonawczych przyjętych zgodnie z art. 9c, bez uprzedniej zgody krajowego organu regulacyjnego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 9b

Artykuł 9b

skreślić art. 9b

Przeniesienie indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych

Przeniesienie indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych

1.

Państwa członkowskie zapewniają możliwość przekazania lub dzierżawienia przez przedsiębiorstwa na rzecz innych przedsiębiorstw indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych w pasmach, wobec których przewidziano to w ramach środków wykonawczych przyjętych zgodnie z art. 9c, bez uprzedniej zgody krajowego organu regulacyjnego.

W przypadku innych pasm państwa członkowskie mogą również ustanowić możliwość przekazania lub dzierżawienia przez przedsiębiorstwa na rzecz innych przedsiębiorstw indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych.

| 2. | Państwa członkowskie zapewniają, by zamiar przedsiębiorstw przekazania praw użytkowania częstotliwości radiowych był zgłaszany krajowym organom regulacyjnym odpowiedzialnym za rozdział widma, a także by był on upubliczniony. Jeżeli użytkowanie częstotliwości radiowych zostało zharmonizowane w wyniku wdrożenia decyzji o spektrum radiowym lub innych środków przyjętych na szczeblu Wspólnoty, każde takie przekazanie powinno spełniać wymagania takiego zharmonizowanego użytkowania. |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie zapewniają, by zamiar przedsiębiorstw przekazania praw użytkowania częstotliwości radiowych był zgłaszany krajowym organom regulacyjnym odpowiedzialnym za rozdział widma, a także by był on upubliczniony. Jeżeli użytkowanie częstotliwości radiowych zostało zharmonizowane w wyniku wdrożenia decyzji o spektrum radiowym lub innych środków przyjętych na szczeblu Wspólnoty, każde takie przekazanie powinno spełniać wymagania takiego zharmonizowanego użytkowania.

Uzasadnienie

Artykuł nie wnosi faktycznej wartości dodanej w porównaniu z obecnym systemem, który przewiduje możliwość przeniesienia lub podnajmowania indywidualnych praw do używania pasma radiowego na zasadzie dobrowolności.

Poprawka 6

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 10, dodanie artykułu 9c

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 9c | skreślić art. 9c |
| Środki harmonizacji zarządzania częstotliwością radiową | |
| Aby przyczynić się do rozwoju rynku wewnętrznego, w celu realizacji zasad określonych w niniejszym artykule, Komisja może przyjąć właściwe środki wykonawcze, w celu: | |
| a) | zharmonizowania identyfikacji pasm których prawa użytkowania mogą być przekazywane lub dzierżawione pomiędzy przedsiębiorstwami; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 9c

Artykuł 9c

skreślić art. 9c

Środki harmonizacji zarządzania częstotliwością radiową

Środki harmonizacji zarządzania częstotliwością radiową

Aby przyczynić się do rozwoju rynku wewnętrznego, w celu realizacji zasad określonych w niniejszym artykule, Komisja może przyjąć właściwe środki wykonawcze, w celu:

a)

zharmonizowania identyfikacji pasm których prawa użytkowania mogą być przekazywane lub dzierżawione pomiędzy przedsiębiorstwami;

| b) | zharmonizowania warunków dołączonych do takich praw oraz warunków, procedur, limitów, ograniczeń, wycofań i zasad przejściowych stosowanych wobec takich przekazań lub dzierżaw; |
| --- | --- |

b)

zharmonizowania warunków dołączonych do takich praw oraz warunków, procedur, limitów, ograniczeń, wycofań i zasad przejściowych stosowanych wobec takich przekazań lub dzierżaw;

| c) | zharmonizowania szczegółowych środków mających na celu zapewnienie uczciwej konkurencji przy przekazywaniu indywidualnych praw; |
| --- | --- |

c)

zharmonizowania szczegółowych środków mających na celu zapewnienie uczciwej konkurencji przy przekazywaniu indywidualnych praw;

| d) | stworzenia wyjątku od zasady neutralności usług lub technologii, a także zharmonizowania zakresu i charakteru wszelkich wyjątków od tych zasad zgodnie z art. 9 ust. 3 i 4, innych niż wyjątki mające na celu zapewnienie wspierania różnorodności kulturowej i językowej oraz pluralizmu mediów. |
| --- | --- |

d)

stworzenia wyjątku od zasady neutralności usług lub technologii, a także zharmonizowania zakresu i charakteru wszelkich wyjątków od tych zasad zgodnie z art. 9 ust. 3 i 4, innych niż wyjątki mające na celu zapewnienie wspierania różnorodności kulturowej i językowej oraz pluralizmu mediów.

Te środki, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, zostaną przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3. Z uwagi na szczególnie pilny charakter sprawy Komisja może zastosować tryb pilny określony w art. 22 ust. 4. We wdrażaniu przepisów niniejszego ustępu Komisję może wspierać Urząd zgodnie z art. 10 rozporządzenia [.../WE].

Uzasadnienie

KR uważa, że zasadnicze znaczenie ma włączenie Europejskiej Konferencji Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT), Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU) i Komitetu ds. Łączności Elektronicznej (ECC) we wszystkie środki zapewniające harmonizację widma częstotliwości, tak jak obecnie ma to miejsce.

Poprawka 7

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 11 litera b), artykuł 10, nowa wersja ustępu 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie wspierają proces harmonizacji zasobów numeracyjnych w obrębie Wspólnoty, jeżeli będzie to sprzyjać funkcjonowaniu rynku wewnętrznego albo rozwojowi usług ogólnoeuropejskich. Komisja może podjąć odpowiednie techniczne środki wykonawcze w tym zakresie, co może obejmować ustanowienie zasad taryfowych dotyczących określonych numerów lub zakresów numerów. Środki wykonawcze mogą nakładać na Urząd określone obowiązki związane z ich stosowaniem. | Państwa członkowskie wspierają proces harmonizacji zasobów numeracyjnych w obrębie Wspólnoty, jeżeli będzie to sprzyjać funkcjonowaniu rynku wewnętrznego albo rozwojowi usług ogólnoeuropejskich. Komisja może podjąć odpowiednie techniczne środki wykonawcze w tym zakresie, co może obejmować ustanowienie zasad taryfowych dotyczących określonych numerów lub zakresów numerów. Środki wykonawcze mogą nakładać na Urząd określone obowiązki związane z ich stosowaniem. |
| Środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączona z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3. Z uwagi na szczególnie pilny charakter sprawy Komisja może zastosować tryb pilny określony w art. 22 ust. 4. | Środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączona z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3. Z uwagi na szczególnie pilny charakter sprawy Komisja może zastosować tryb pilny określony w art. 22 ust. 4. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie wspierają proces harmonizacji zasobów numeracyjnych w obrębie Wspólnoty, jeżeli będzie to sprzyjać funkcjonowaniu rynku wewnętrznego albo rozwojowi usług ogólnoeuropejskich. Komisja może podjąć odpowiednie techniczne środki wykonawcze w tym zakresie, co może obejmować ustanowienie zasad taryfowych dotyczących określonych numerów lub zakresów numerów. Środki wykonawcze mogą nakładać na Urząd określone obowiązki związane z ich stosowaniem.

Państwa członkowskie wspierają proces harmonizacji zasobów numeracyjnych w obrębie Wspólnoty, jeżeli będzie to sprzyjać funkcjonowaniu rynku wewnętrznego albo rozwojowi usług ogólnoeuropejskich. Komisja może podjąć odpowiednie techniczne środki wykonawcze w tym zakresie, co może obejmować ustanowienie zasad taryfowych dotyczących określonych numerów lub zakresów numerów. Środki wykonawcze mogą nakładać na Urząd określone obowiązki związane z ich stosowaniem.

Komisja może podjąć odpowiednie techniczne środki wykonawcze w tym zakresie, co może obejmować ustanowienie zasad taryfowych dotyczących określonych numerów lub zakresów numerów. Środki wykonawcze mogą nakładać na Urząd określone obowiązki związane z ich stosowaniem.

Środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączona z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3. Z uwagi na szczególnie pilny charakter sprawy Komisja może zastosować tryb pilny określony w art. 22 ust. 4.

Środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączona z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3. Z uwagi na szczególnie pilny charakter sprawy Komisja może zastosować tryb pilny określony w art. 22 ust. 4.

Środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączona z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3. Z uwagi na szczególnie pilny charakter sprawy Komisja może zastosować tryb pilny określony w art. 22 ust. 4.

Uzasadnienie

Państwa członkowskie są najbardziej kompetentne i poinformowane, aby podejmować wszelkie konieczne środki techniczne.

Poprawka 8

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 13, nowa wersja artykułu 12

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 12 | Artykuł 12 |
| Kolokacja oraz współużytkowanie urządzeń przez przedsiębiorstwa udostępniające sieci łączności elektronicznej | Kolokacja oraz współużytkowanie urządzeń przez przedsiębiorstwa udostępniające sieci łączności elektronicznej |
| 1. | Jeżeli na podstawie przepisów prawa krajowego przedsiębiorstwo udostępniające sieci łączności elektronicznej ma prawo instalowania urządzeń na, nad albo pod własnością prywatną albo państwową lub jeżeli może ono korzystać z procedury wywłaszczenia lub użytkowania nieruchomości, krajowe organy regulacyjne mogą nakazać współużytkowanie tych urządzeń lub nieruchomości, w tym z wejść do budynków, masztów, anten, przewodów, studzienek i szafek ulicznych. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 12

Artykuł 12

Artykuł 12

Artykuł 12

Kolokacja oraz współużytkowanie urządzeń przez przedsiębiorstwa udostępniające sieci łączności elektronicznej

Kolokacja oraz współużytkowanie urządzeń przez przedsiębiorstwa udostępniające sieci łączności elektronicznej

Kolokacja oraz współużytkowanie urządzeń przez przedsiębiorstwa udostępniające sieci łączności elektronicznej

Kolokacja oraz współużytkowanie urządzeń przez przedsiębiorstwa udostępniające sieci łączności elektronicznej

1.

Jeżeli na podstawie przepisów prawa krajowego przedsiębiorstwo udostępniające sieci łączności elektronicznej ma prawo instalowania urządzeń na, nad albo pod własnością prywatną albo państwową lub jeżeli może ono korzystać z procedury wywłaszczenia lub użytkowania nieruchomości, krajowe organy regulacyjne mogą nakazać współużytkowanie tych urządzeń lub nieruchomości, w tym z wejść do budynków, masztów, anten, przewodów, studzienek i szafek ulicznych.

| 1. | Jeżeli na podstawie przepisów prawa krajowego przedsiębiorstwo udostępniające sieci łączności elektronicznej ma prawo instalowania urządzeń na, nad albo pod własnością prywatną albo państwową lub jeżeli może ono korzystać z procedury wywłaszczenia lub użytkowania nieruchomości, krajowe organy regulacyjne mogą nakazać współużytkowanie tych urządzeń lub nieruchomości, w tym z wejść do budynków, masztów, anten, przewodów, studzienek i szafek ulicznych, o ile takie środki są technicznie możliwe do zrealizowania. |
| --- | --- |

1.

Jeżeli na podstawie przepisów prawa krajowego przedsiębiorstwo udostępniające sieci łączności elektronicznej ma prawo instalowania urządzeń na, nad albo pod własnością prywatną albo państwową lub jeżeli może ono korzystać z procedury wywłaszczenia lub użytkowania nieruchomości, krajowe organy regulacyjne mogą nakazać współużytkowanie tych urządzeń lub nieruchomości, w tym z wejść do budynków, masztów, anten, przewodów, studzienek i szafek ulicznych, o ile takie środki są technicznie możliwe do zrealizowania.

, o ile takie środki są technicznie możliwe do zrealizowania

| 2. | Państwa członkowskie mogą nakazać, aby posiadacze praw, o których mowa w ust. 1, współużytkowali urządzenia lub nieruchomości (w tym fizyczną kolokację), albo przyjąć środki zmierzające do ułatwienia koordynacji robót publicznych w celu ochrony środowiska, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego albo dla osiągnięcia celów planowania przestrzennego, wyłącznie po upływie odpowiedniego terminu wyznaczonego dla przeprowadzenia konsultacji publicznych, podczas których wszystkie zainteresowane strony będą mogły wyrazić swoje stanowisko. Takie wspólne korzystanie albo działania koordynacyjne mogą wiązać się z ustanowieniem reguł dotyczących podziału kosztów współużytkowania urządzeń lub nieruchomości.„ |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie mogą nakazać, aby posiadacze praw, o których mowa w ust. 1, współużytkowali urządzenia lub nieruchomości (w tym fizyczną kolokację), albo przyjąć środki zmierzające do ułatwienia koordynacji robót publicznych w celu ochrony środowiska, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego albo dla osiągnięcia celów planowania przestrzennego, wyłącznie po upływie odpowiedniego terminu wyznaczonego dla przeprowadzenia konsultacji publicznych, podczas których wszystkie zainteresowane strony będą mogły wyrazić swoje stanowisko. Takie wspólne korzystanie albo działania koordynacyjne mogą wiązać się z ustanowieniem reguł dotyczących podziału kosztów współużytkowania urządzeń lub nieruchomości.„

| 2. | Państwa członkowskie mogą nakazać, aby posiadacze praw, o których mowa w ust. 1, współużytkowali urządzenia lub nieruchomości (w tym fizyczną kolokację), albo przyjąć środki zmierzające do ułatwienia koordynacji robót publicznych w celu ochrony środowiska, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego albo dla osiągnięcia celów planowania przestrzennego, wyłącznie po upływie odpowiedniego terminu wyznaczonego dla przeprowadzenia konsultacji publicznych, podczas których wszystkie zainteresowane strony będą mogły wyrazić swoje stanowisko. Takie wspólne korzystanie albo działania koordynacyjne mogą wiązać się z ustanowieniem reguł dotyczących podziału kosztów współużytkowania urządzeń lub nieruchomości.” |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie mogą nakazać, aby posiadacze praw, o których mowa w ust. 1, współużytkowali urządzenia lub nieruchomości (w tym fizyczną kolokację), albo przyjąć środki zmierzające do ułatwienia koordynacji robót publicznych w celu ochrony środowiska, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego albo dla osiągnięcia celów planowania przestrzennego, wyłącznie po upływie odpowiedniego terminu wyznaczonego dla przeprowadzenia konsultacji publicznych, podczas których wszystkie zainteresowane strony będą mogły wyrazić swoje stanowisko. Takie wspólne korzystanie albo działania koordynacyjne mogą wiązać się z ustanowieniem reguł dotyczących podziału kosztów współużytkowania urządzeń lub nieruchomości.”

| 3. | Środki przyjęte przez krajowy organ regulacyjny zgodnie z ust. 1 powinny być obiektywne, przejrzyste i proporcjonalne. |
| --- | --- |

3.

Środki przyjęte przez krajowy organ regulacyjny zgodnie z ust. 1 powinny być obiektywne, przejrzyste i proporcjonalne.

| 3. | Środki przyjęte przez krajowy organ regulacyjny zgodnie z ust. 1 powinny być obiektywne, przejrzyste i proporcjonalne i muszą umożliwiać sprawiedliwy podział kosztów. |
| --- | --- |

3.

Środki przyjęte przez krajowy organ regulacyjny zgodnie z ust. 1 powinny być obiektywne, przejrzyste i proporcjonalne i muszą umożliwiać sprawiedliwy podział kosztów.

i muszą umożliwiać sprawiedliwy podział kosztów

Uzasadnienie

Podział kosztów w przypadku wymienionych środków musi być sprawiedliwy. Należy również upewnić się, że takie środki są technicznie możliwe i zapewniają konsumentom faktyczne korzyści. Na przykład współużytkowanie kablowych linii przesyłowych przez różnych użytkowników znacznie ogranicza różnorodność usług dostępnych dla konsumentów.

Poprawka 9

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 16 litera c), artykuł 15, nowa wersja ustępu 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 3. | Uwzględniając przede wszystkim treść zalecenia oraz wytycznych, krajowe organy regulacyjne definiują odnośne rynki stosownie do okoliczności krajowych, a w szczególności odnośne rynki geograficzne na ich terytorium, zgodnie z zasadami prawa konkurencji. Krajowe organy regulacyjne postępują zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 6 oraz 7, zanim zdefiniują rynki różne od tych, które zostały zdefiniowane w zaleceniu. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

3.

Uwzględniając przede wszystkim treść zalecenia oraz wytycznych, krajowe organy regulacyjne definiują odnośne rynki stosownie do okoliczności krajowych, a w szczególności odnośne rynki geograficzne na ich terytorium, zgodnie z zasadami prawa konkurencji. Krajowe organy regulacyjne postępują zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 6 oraz 7, zanim zdefiniują rynki różne od tych, które zostały zdefiniowane w zaleceniu.

| 3. | Uwzględniając przede wszystkim treść zalecenia oraz wytycznych, krajowe organy regulacyjne definiują odnośne rynki stosownie do okoliczności krajowych lub regionalnych, a w szczególności odnośne rynki geograficzne na ich terytorium, zgodnie z zasadami prawa konkurencji. Krajowe organy regulacyjne postępują zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 6 oraz 7, zanim zdefiniują rynki różne od tych, które zostały zdefiniowane w zaleceniu. |
| --- | --- |

3.

Uwzględniając przede wszystkim treść zalecenia oraz wytycznych, krajowe organy regulacyjne definiują odnośne rynki stosownie do okoliczności krajowych lub regionalnych, a w szczególności odnośne rynki geograficzne na ich terytorium, zgodnie z zasadami prawa konkurencji. Krajowe organy regulacyjne postępują zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 6 oraz 7, zanim zdefiniują rynki różne od tych, które zostały zdefiniowane w zaleceniu.

lub regionalnych

Uzasadnienie

Należy uwzględnić nie tylko różnice krajowe, lecz również regionalne.

Poprawka 10

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 17 litera a), artykuł 16, nowa wersja ustępu 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1. | Krajowe organy regulacyjne przeprowadzają analizę odnośnych rynków wymienionych w zaleceniu, uwzględniając przede wszystkim treść wytycznych.Państwa członkowskie zapewniają, by taka analiza została przeprowadzona w miarę potrzeby we współpracy z krajowymi organami odpowiedzialnymi za ochronę konkurencji. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.

Krajowe organy regulacyjne przeprowadzają analizę odnośnych rynków wymienionych w zaleceniu, uwzględniając przede wszystkim treść wytycznych.Państwa członkowskie zapewniają, by taka analiza została przeprowadzona w miarę potrzeby we współpracy z krajowymi organami odpowiedzialnymi za ochronę konkurencji.

| 1. | Krajowe organy regulacyjne przeprowadzają analizę odnośnych rynków wymienionych w zaleceniu, uwzględniając przede wszystkim treść wytycznych.Państwa członkowskie zapewniają, by taka analiza została przeprowadzona w miarę potrzeby we współpracy z krajowymi organami odpowiedzialnymi za ochronę konkurencji. W tego rodzaju badaniach należy uwzględnić różnice kulturowe lub językowe, regionalne lub lokalne. |
| --- | --- |

1.

Krajowe organy regulacyjne przeprowadzają analizę odnośnych rynków wymienionych w zaleceniu, uwzględniając przede wszystkim treść wytycznych.Państwa członkowskie zapewniają, by taka analiza została przeprowadzona w miarę potrzeby we współpracy z krajowymi organami odpowiedzialnymi za ochronę konkurencji. W tego rodzaju badaniach należy uwzględnić różnice kulturowe lub językowe, regionalne lub lokalne.

W tego rodzaju badaniach należy uwzględnić różnice kulturowe lub językowe, regionalne lub lokalne.

Uzasadnienie

Należy przewidzieć i umożliwiać realizację badań lokalnych i regionalnych.

Poprawka 11

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 1– zmiany do dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), punkt 20, nowa wersja artykułu 19

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 19 | skreślić nową wersję art. 19 |
| Procedury harmonizacji | |
| 1. | Bez uszczerbku dla art. 9 niniejszej dyrektywy oraz art. 6 i 8 dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy o zezwoleniach), jeżeli Komisja stwierdzi, że rozbieżności we wdrażaniu przez krajowe organy regulacyjne zadań regulacyjnych określonych w niniejszej dyrektywie i dyrektywach szczegółowych mogą stworzyć barierę wejścia na rynek wewnętrzny, może ona wydać zalecenie lub decyzję odnośnie do zharmonizowanego stosowania przepisów niniejszej dyrektywy i dyrektyw szczegółowych dla lepszej realizacji celów określonych w art. 8, uwzględniając przede wszystkim opinię Urzędu, o ile zostanie wydana. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 19

Artykuł 19

skreślić nową wersję art. 19

Procedury harmonizacji

Procedury harmonizacji

1.

Bez uszczerbku dla art. 9 niniejszej dyrektywy oraz art. 6 i 8 dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy o zezwoleniach), jeżeli Komisja stwierdzi, że rozbieżności we wdrażaniu przez krajowe organy regulacyjne zadań regulacyjnych określonych w niniejszej dyrektywie i dyrektywach szczegółowych mogą stworzyć barierę wejścia na rynek wewnętrzny, może ona wydać zalecenie lub decyzję odnośnie do zharmonizowanego stosowania przepisów niniejszej dyrektywy i dyrektyw szczegółowych dla lepszej realizacji celów określonych w art. 8, uwzględniając przede wszystkim opinię Urzędu, o ile zostanie wydana.

(...)

Uzasadnienie

Nowa wersja art. 19 powinna zostać skreślona lub przynajmniej zasadniczo zmieniona. Zdaniem KR-u urząd kilkakrotnie wymieniony w ustępie stoi w sprzeczności z zasadą pomocniczości i proporcjonalności.

Poprawka 12

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 2 — zmiany do dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy o dostępie), punkt 9, dodanie artykułu 13a

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 13a | skreślić art. 13a |
| Rozdział funkcjonalny | |
| 1. | Krajowy organ regulacyjny może nałożyć na zintegrowane wertykalnie przedsiębiorstwa, zgodnie z przepisami art. 8, a w szczególności z drugim akapitem art. 8 ust. 3, obowiązek umieszczenia działalności związanej z hurtowym zapewnianiem produktów dostępu w niezależnie działającej jednostce organizacyjnej przedsiębiorstwa. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 13a

Artykuł 13a

skreślić art. 13a

Rozdział funkcjonalny

Rozdział funkcjonalny

1.

Krajowy organ regulacyjny może nałożyć na zintegrowane wertykalnie przedsiębiorstwa, zgodnie z przepisami art. 8, a w szczególności z drugim akapitem art. 8 ust. 3, obowiązek umieszczenia działalności związanej z hurtowym zapewnianiem produktów dostępu w niezależnie działającej jednostce organizacyjnej przedsiębiorstwa.

(...)

Uzasadnienie

KR uważa, że konkurencja oparta na infrastrukturze i rynku jest najskuteczniejsza. Rozdział funkcjonalny powinien zatem stanowić wyłącznie środek ostateczny, w przypadku gdy wszystkie inne środki lub porozumienia handlowe nie przyniosłyby skutku. Obecne uregulowania umożliwiają krajowym organom regulacyjnym zastosowanie takiego ostatecznego środka.

Poprawka 13

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 3 — zmiany do dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy o zezwoleniach), punkt 3, nowa wersja artykułu 5

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 5 | Artykuł 5 |
| Prawo użytkowania częstotliwości radiowych i numerów | Prawo użytkowania częstotliwości radiowych i numerów |
| 1. | Państwa członkowskie nie uzależniają użytkowania częstotliwości radiowych od przyznania indywidualnego prawa użytkowania, tylko określają warunki użytkowania takich częstotliwości radiowych w ogólnym zezwoleniu, chyba że przyznanie indywidualnych praw jest uzasadnione w celu: |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 5

Artykuł 5

Artykuł 5

Artykuł 5

Prawo użytkowania częstotliwości radiowych i numerów

Prawo użytkowania częstotliwości radiowych i numerów

Prawo użytkowania częstotliwości radiowych i numerów

Prawo użytkowania częstotliwości radiowych i numerów

1.

Państwa członkowskie nie uzależniają użytkowania częstotliwości radiowych od przyznania indywidualnego prawa użytkowania, tylko określają warunki użytkowania takich częstotliwości radiowych w ogólnym zezwoleniu, chyba że przyznanie indywidualnych praw jest uzasadnione w celu:

| 1. | Państwa członkowskie nie uzależniają użytkowania częstotliwości radiowych od przyznania indywidualnego prawa użytkowania, tylko określają warunki użytkowania takich częstotliwości radiowych w ogólnym zezwoleniu, chyba że przyznanie indywidualnych praw jest uzasadnione w celu: |
| --- | --- |

1.

Państwa członkowskie nie uzależniają użytkowania częstotliwości radiowych od przyznania indywidualnego prawa użytkowania, tylko określają warunki użytkowania takich częstotliwości radiowych w ogólnym zezwoleniu, chyba że przyznanie indywidualnych praw jest uzasadnione w celu:

| a) | uniknięcia poważnego ryzyka szkodliwych zakłóceń, albo |
| --- | --- |

a)

uniknięcia poważnego ryzyka szkodliwych zakłóceń, albo

| a) | uniknięcia poważnego ryzyka szkodliwych zakłóceń, albo |
| --- | --- |

a)

uniknięcia poważnego ryzyka szkodliwych zakłóceń, albo

| b) | osiągnięcia innych celów interesu ogólnego. |
| --- | --- |

b)

osiągnięcia innych celów interesu ogólnego.

| b) | osiągnięcia innych celów interesu ogólnego. |
| --- | --- |

b)

osiągnięcia innych celów interesu ogólnego.

| 2. | Jeżeli konieczne jest przyznanie indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych i numerów, państwa członkowskie przyznają takie prawa każdemu przedsiębiorstwu udostępniającemu lub korzystającemu z sieci lub usług na podstawie ogólnego zezwolenia, na jego wniosek, zgodnie z przepisami art. 6, 6a, 7 oraz 11 ust. 1 lit. c) niniejszej dyrektywy, oraz wszelkimi innymi przepisami zapewniającymi skuteczne wykorzystanie tych zasobów zgodnie z przepisami dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej). |
| --- | --- |

2.

Jeżeli konieczne jest przyznanie indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych i numerów, państwa członkowskie przyznają takie prawa każdemu przedsiębiorstwu udostępniającemu lub korzystającemu z sieci lub usług na podstawie ogólnego zezwolenia, na jego wniosek, zgodnie z przepisami art. 6, 6a, 7 oraz 11 ust. 1 lit. c) niniejszej dyrektywy, oraz wszelkimi innymi przepisami zapewniającymi skuteczne wykorzystanie tych zasobów zgodnie z przepisami dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej).

| 2. | Jeżeli konieczne jest przyznanie indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych i numerów, państwa członkowskie przyznają takie prawa każdemu przedsiębiorstwu udostępniającemu lub korzystającemu z sieci lub usług na podstawie ogólnego zezwolenia, na jego wniosek, zgodnie z przepisami art. 6, 6a, 7 oraz 11 ust. 1 lit. c) niniejszej dyrektywy, oraz wszelkimi innymi przepisami zapewniającymi skuteczne wykorzystanie tych zasobów zgodnie z przepisami dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej). |
| --- | --- |

2.

Jeżeli konieczne jest przyznanie indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych i numerów, państwa członkowskie przyznają takie prawa każdemu przedsiębiorstwu udostępniającemu lub korzystającemu z sieci lub usług na podstawie ogólnego zezwolenia, na jego wniosek, zgodnie z przepisami art. 6, 6a, 7 oraz 11 ust. 1 lit. c) niniejszej dyrektywy, oraz wszelkimi innymi przepisami zapewniającymi skuteczne wykorzystanie tych zasobów zgodnie z przepisami dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej).

6a,

Bez uszczerbku wobec szczególnych kryteriów określonych z góry przez państwa członkowskie w zakresie przyznania prawa użytkowania częstotliwości radiowych usługodawcom w zakresie nadawania audycji radiowych i telewizyjnych dla osiągnięcia celów interesu ogólnego zgodnie z prawem wspólnotowym, takie prawa użytkowania są przyznawane w oparciu o obiektywne, przejrzyste, niedyskryminacyjne i proporcjonalne procedury, a w przypadku częstotliwości radiowych zgodnie z przepisami art. 9 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej). Procedury powinny być również otwarte, z wyjątkiem przypadków, gdy można udowodnić, że przyznanie indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych usługodawcom w zakresie nadawania audycji radiowych i telewizyjnych jest niezbędne dla wypełnienia szczegółowego obowiązku, określonego z góry przez państwo członkowskie jako niezbędny do osiągnięcia celu interesu ogólnego zgodnie z prawem wspólnotowym.

Bez uszczerbku wobec szczególnych kryteriów określonych z góry przez państwa członkowskie w zakresie przyznania prawa użytkowania częstotliwości radiowych usługodawcom w zakresie nadawania audycji radiowych i telewizyjnych dla osiągnięcia celów interesu ogólnego zgodnie z prawem wspólnotowym, takie prawa użytkowania są przyznawane w oparciu o obiektywne, przejrzyste, niedyskryminacyjne i proporcjonalne procedury, a w przypadku częstotliwości radiowych zgodnie z przepisami art. 9 dyrektywy 2002/21/WE (dy
  rektywy ramowej). Procedury powinny być również otwarte, z wyjątkiem przypadków, gdy można udowodnić, że przyznanie indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych usługodawcom w zakresie nadawania audycji radiowych i telewizyjnych jest niezbędne dla wypełnienia szczegółowego obowiązku, określonego z góry przez państwo członkowskie jako niezbędny do osiągnięcia celu interesu ogólnego zgodnie z prawem wspólnotowym.

z góry

, a w przypadku częstotliwości radiowych zgodnie z przepisami art. 9 dyrektywy 2002/21/WE (dy

rektywy ramowej)

Procedury powinny być również otwarte, z wyjątkiem przypadków, gdy można udowodnić, że przyznanie indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych usługodawcom w zakresie nadawania audycji radiowych i telewizyjnych jest niezbędne dla wypełnienia szczegółowego obowiązku, określonego z góry przez państwo członkowskie jako niezbędny do osiągnięcia celu interesu ogólnego zgodnie z prawem wspólnotowym.

Przyznając takie prawa, państwa członkowskie określają, czy prawa te mogą być przekazane przez posiadacza prawa, i na jakich warunkach. W przypadku częstotliwości radiowych takie określenie jest zgodne z art. 9b dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej).

Przyznając takie prawa, państwa członkowskie określają, czy prawa te mogą być przekazane przez posiadacza prawa, i na jakich warunkach. W przypadku częstotliwości radiowych takie określenie jest zgodne z art. 9b dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej).

przez posiadacza prawa

b

Jeżeli państwo członkowskie przyznaje prawo użytkowania na określony czas, powinien on być odpowiedni dla danej usługi z punktu widzenia zamierzonych celów, i z góry wyznaczony.

Jeżeli państwo członkowskie przyznaje prawo użytkowania na określony czas, powinien on być odpowiedni dla danej usługi z punktu widzenia zamierzonych celów, i z góry wyznaczony.

z punktu widzenia zamierzonych celów, i z góry wyznaczony

Każde indywidualne prawo użytkowania częstotliwości radiowych przyznane na dziesięć lat lub dłużej, które nie może być przekazywane lub dzierżawione pomiędzy przedsiębiorstwami, na co zezwala art. 9b dyrektywy ramowej, jest poddawane co pięć lat, po raz pierwszy po pięciu latach od jego wydania, przeglądowi w świetle kryteriów określonych w ust. 1. Jeśli kryteria przyznania indywidualnych praw użytkowania przestaną obowiązywać, indywidualne prawo użytkowania zostaje przekształcone w ogólne zezwolenie na użytkowanie częstotliwości radiowych, pod warunkiem wcześniejszego zawiadomienia o takim przekształceniu w terminie nie więcej niż pięciu lat od zakończenia przeglądu, lub zostaje uznane za możliwe do swobodnego przekazywania lub dzierżawy pomiędzy przedsiębiorstwami.

Każde indywidualne prawo użytkowania częstotliwości radiowych przyznane na dziesięć lat lub dłużej, które nie może być przekazywane lub dzierżawione pomiędzy przedsiębiorstwami, na co zezwala art. 9b dyrektywy ramowej, jest poddawane co pięć lat, po raz pierwszy po pięciu latach od jego wydania, przeglądowi w świetle kryteriów określonych w ust. 1. Jeśli kryteria przyznania indywidualnych praw użytkowania przestaną obowiązywać, indywidualne prawo użytkowania zostaje przekształcone w ogólne zezwolenie na użytkowanie częstotliwości radiowych, pod warunkiem wcześniejszego zawiadomienia o takim przekształceniu w terminie nie więcej niż pięciu lat od zakończenia przeglądu, lub zostaje uznane za możliwe do swobodnego przekazywania lub dzierżawy pomiędzy przedsiębiorstwami.

Każde indywidualne prawo użytkowania częstotliwości radiowych przyznane na dziesięć lat lub dłużej, które nie może być przekazywane lub dzierżawione pomiędzy przedsiębiorstwami, na co zezwala art. 9b dyrektywy ramowej, jest poddawane co pięć lat, po raz pierwszy po pięciu latach od jego wydania, przeglądowi w świetle kryteriów określonych w ust. 1. Jeśli kryteria przyznania indywidualnych praw użytkowania przestaną obowiązywać, indywidualne prawo użytkowania zostaje przekształcone w ogólne zezwolenie na użytkowanie częstotliwości radiowych, pod warunkiem wcześniejszego zawiadomienia o takim przekształceniu w terminie nie więcej niż pięciu lat od zakończenia przeglądu, lub zostaje uznane za możliwe do swobodnego przekazywania lub dzierżawy pomiędzy przedsiębiorstwami.

| 3. | Decyzje w kwestii prawa użytkowania są podejmowane, ogłaszane i udostępniane publicznie jak najszybciej po otrzymaniu całkowitej dokumentacji wniosku przez krajowy organ regulacyjny, w terminie trzech tygodni w przypadku numerów przyznanych do realizacji szczególnych zadań w ramach krajowego planu numeracji oraz w terminie sześciu tygodni w przypadku częstotliwości radiowych, które przyznano łączności elektronicznej w ramach krajowej tabeli przeznaczeń częstotliwości. Termin sześciu tygodni nie powinien w żaden sposób uchybiać postanowieniom obowiązujących umów międzynarodowych dotyczących użytkowania częstotliwości radiowych i pozycji orbitalnych. |
| --- | --- |

3.

Decyzje w kwestii prawa użytkowania są podejmowane, ogłaszane i udostępniane publicznie jak najszybciej po otrzymaniu całkowitej dokumentacji wniosku przez krajowy organ regulacyjny, w terminie trzech tygodni w przypadku numerów przyznanych do realizacji szczególnych zadań w ramach krajowego planu numeracji oraz w terminie sześciu tygodni w przypadku częstotliwości radiowych, które przyznano łączności elektronicznej w ramach krajowej tabeli przeznaczeń częstotliwości. Termin sześciu tygodni nie powinien w żaden sposób uchybiać postanowieniom obowiązujących umów międzynarodowych dotyczących użytkowania częstotliwości radiowych i pozycji orbitalnych.

| 3. | Decyzje w kwestii prawa użytkowania są podejmowane, ogłaszane i udostępniane publicznie jak najszybciej po otrzymaniu całkowitej dokumentacji wniosku przez krajowy organ regulacyjny, w terminie trzech tygodni w przypadku numerów przyznanych do realizacji szczególnych zadań w ramach krajowego planu numeracji oraz w terminie sześciu tygodni w przypadku częstotliwości radiowych, które przyznano łączności elektronicznej w ramach krajowej tabeli przeznaczeń częstotliwości. Termin sześciu tygodni nie powinien w żaden sposób uchybiać postanowieniom obowiązujących umów międzynarodowych dotyczących użytkowania częstotliwości radiowych i pozycji orbitalnych. |
| --- | --- |

3.

Decyzje w kwestii prawa użytkowania są podejmowane, ogłaszane i udostępniane publicznie jak najszybciej po otrzymaniu całkowitej dokumentacji wniosku przez krajowy organ regulacyjny, w terminie trzech tygodni w przypadku numerów przyznanych do realizacji szczególnych zadań w ramach krajowego planu numeracji oraz w terminie sześciu tygodni w przypadku częstotliwości radiowych, które przyznano łączności elektronicznej w ramach krajowej tabeli przeznaczeń częstotliwości. Termin sześciu tygodni nie powinien w żaden sposób uchybiać postanowieniom obowiązujących umów międzynarodowych dotyczących użytkowania częstotliwości radiowych i pozycji orbitalnych.

łączności elektronicznej

| 4. | Jeżeli, po konsultacji przeprowadzonej z zainteresowanymi stronami zgodnie z art. 6 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), postanowiono, że prawo użytkowania numeracji o szczególnym znaczeniu gospodarczym ma być przyznane po przeprowadzeniu konkurencyjnej albo porównawczej procedury selekcji, państwa członkowskie mogą przedłużyć maksymalny termin trzech tygodni o kolejne trzy tygodnie. |
| --- | --- |

4.

Jeżeli, po konsultacji przeprowadzonej z zainteresowanymi stronami zgodnie z art. 6 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), postanowiono, że prawo użytkowania numeracji o szczególnym znaczeniu gospodarczym ma być przyznane po przeprowadzeniu konkurencyjnej albo porównawczej procedury selekcji, państwa członkowskie mogą przedłużyć maksymalny termin trzech tygodni o kolejne trzy tygodnie.

| 4. | Jeżeli, po konsultacji przeprowadzonej z zainteresowanymi stronami zgodnie z art. 6 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), postanowiono, że prawo użytkowania numeracji o szczególnym znaczeniu gospodarczym ma być przyznane po przeprowadzeniu konkurencyjnej albo porównawczej procedury selekcji, państwa członkowskie mogą przedłużyć maksymalny termin trzech tygodni o kolejne trzy tygodnie. |
| --- | --- |

4.

Jeżeli, po konsultacji przeprowadzonej z zainteresowanymi stronami zgodnie z art. 6 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), postanowiono, że prawo użytkowania numeracji o szczególnym znaczeniu gospodarczym ma być przyznane po przeprowadzeniu konkurencyjnej albo porównawczej procedury selekcji, państwa członkowskie mogą przedłużyć maksymalny termin trzech tygodni o kolejne trzy tygodnie.

W odniesieniu do konkurencyjnej albo porównawczej procedury selekcji dla częstotliwości radiowych, stosuje się art. 7.

W odniesieniu do konkurencyjnej albo porównawczej procedury selekcji dla częstotliwości radiowych, stosuje się art. 7.

| 5. | Państwa członkowskie nie ograniczają liczby praw użytkowania, które mają zostać przyznane, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia skutecznego wykorzystania częstotliwości radiowych zgodnie z art. 7. |
| --- | --- |

5.

Państwa członkowskie nie ograniczają liczby praw użytkowania, które mają zostać przyznane, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia skutecznego wykorzystania częstotliwości radiowych zgodnie z art. 7.

| 5. | Państwa członkowskie nie ograniczają liczby praw użytkowania, które mają zostać przyznane, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia skutecznego wykorzystania częstotliwości radiowych zgodnie z art. 7. |
| --- | --- |

5.

Państwa członkowskie nie ograniczają liczby praw użytkowania, które mają zostać przyznane, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia skutecznego wykorzystania częstotliwości radiowych zgodnie z art. 7.

| 6. | Krajowe organy regulacyjne zapewniają skuteczne i wydajne użytkowanie częstotliwości radiowych zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej). Zapewniają również, że nie występuje zakłócenie konkurencji w wyniku przekazania lub gromadzenia praw użytkowania częstotliwości radiowych. Państwa członkowskie mogą w tym celu przyjąć właściwe środki, takie jak zredukowanie, wycofanie lub narzucenie obowiązku sprzedaży prawa użytkowania częstotliwości radiowych. |
| --- | --- |

6.

Krajowe organy regulacyjne zapewniają skuteczne i wydajne użytkowanie częstotliwości radiowych zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej). Zapewniają również, że nie występuje zakłócenie konkurencji w wyniku przekazania lub gromadzenia praw użytkowania częstotliwości radiowych. Państwa członkowskie mogą w tym celu przyjąć właściwe środki, takie jak zredukowanie, wycofanie lub narzucenie obowiązku sprzedaży prawa użytkowania częstotliwości radiowych.

| 6. | Krajowe organy regulacyjne zapewniają skuteczne i wydajne użytkowanie częstotliwości radiowych zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej). Zapewniają również, że nie występuje zakłócenie konkurencji w wyniku przekazania lub gromadzenia praw użytkowania częstotliwości radiowych. Państwa członkowskie mogą w tym celu przyjąć właściwe środki, takie jak zredukowanie, wycofanie lub narzucenie obowiązku sprzedaży prawa użytkowania częstotliwości radiowych. |
| --- | --- |

6.

6.

Krajowe organy regulacyjne zapewniają skuteczne i wydajne użytkowanie częstotliwości radiowych zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej). Zapewniają również, że nie występuje zakłócenie konkurencji w wyniku przekazania lub gromadzenia praw użytkowania częstotliwości radiowych. Państwa członkowskie mogą w tym celu przyjąć właściwe środki, takie jak zredukowanie, wycofanie lub narzucenie obowiązku sprzedaży prawa użytkowania częstotliwości radiowych.

Uzasadnienie

Wydaje się, że aktualny system określający zasady dotyczące ogólnych zezwoleń i zobowiązań związanych z indywidualnymi licencjami funkcjonuje dobrze. Nowe propozycje wydają się dość złożone, a nawet niejasne.

Poprawka 14

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 3 — zmiany do dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy o zezwoleniach), punkt 5, dodanie artykułu 6b

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 6b | Artykuł 6b |
| Wspólna procedura selekcji dla wydawania praw | Wspólna procedura selekcji dla wydawania praw |
| 1. | Techniczny środek wykonawczy, o którym mowa w ust. 6a pkt 1 lit. f), może przewidywać złożenie przez Urząd propozycji w sprawie selekcji jednego lub większej liczby przedsiębiorstw, którym mogą zostać wydane indywidualne prawa użytkowania częstotliwości radiowych lub numerów zgodnie z art. 12 rozporządzenia [...]. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 6b

Artykuł 6b

Artykuł 6b

Artykuł 6b

Wspólna procedura selekcji dla wydawania praw

Wspólna procedura selekcji dla wydawania praw

Wspólna procedura selekcji dla wydawania praw

Wspólna procedura selekcji dla wydawania praw

1.

Techniczny środek wykonawczy, o którym mowa w ust. 6a pkt 1 lit. f), może przewidywać złożenie przez Urząd propozycji w sprawie selekcji jednego lub większej liczby przedsiębiorstw, którym mogą zostać wydane indywidualne prawa użytkowania częstotliwości radiowych lub numerów zgodnie z art. 12 rozporządzenia [...].

| 1. | Bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w dziedzinie promowania polityki kulturalnej i mediów, różnorodności kulturowej i językowej, a także pluralizmu mediów
  Ttechniczny środek wykonawczy, o którym mowa w ust. 6a pkt 1 lit. f), może przewidywać złożenie przez Urząd
  Organ Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego propozycji w sprawie selekcji jednego lub większej liczby przedsiębiorstw świadczących usługi ogólnoeuropejskie lub usługi łączności elektronicznej, i którym mogą zostać wydane indywidualne prawa użytkowania częstotliwości radiowych lub numerów zgodnie z art. 12 rozporządzenia [...]. |
| --- | --- |

1.

Bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w dziedzinie promowania polityki kulturalnej i mediów, różnorodności kulturowej i językowej, a także pluralizmu mediów
  Ttechniczny środek wykonawczy, o którym mowa w ust. 6a pkt 1 lit. f), może przewidywać złożenie przez Urząd
  Organ Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego propozycji w sprawie selekcji jednego lub większej liczby przedsiębiorstw świadczących usługi ogólnoeuropejskie lub usługi łączności elektronicznej, i którym mogą zostać wydane indywidualne prawa użytkowania częstotliwości radiowych lub numerów zgodnie z art. 12 rozporządzenia [...].

Bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w dziedzinie promowania polityki kulturalnej i mediów, różnorodności kulturowej i językowej, a także pluralizmu mediów

T

Urząd

Organ Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego

świadczących usługi ogólnoeuropejskie lub usługi łączności elektronicznej, i

W takich przypadkach środek wskazuje okres, w którym Urząd powinien zakończyć selekcję, procedurę, zasady i warunki dotyczące selekcji oraz szczegółowe dane dotyczące wszelkich opłat nakładanych na posiadaczy praw użytkowania częstotliwości radiowych lub numerów, aby zapewnić optymalne użytkowanie widma lub zasobów numeracyjnych. Procedura selekcyjna powinna być otwarta, przejrzysta, niedyskryminacyjna i obiektywna.

W takich przypadkach środek wskazuje okres, w którym Urząd
  Organ Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego powinien zakończyć selekcję, procedurę, zasady i warunki dotyczące selekcji oraz szczegółowe dane dotyczące wszelkich opłat nakładanych na posiadaczy praw użytkowania częstotliwości radiowych lub numerów, aby zapewnić optymalne użytkowanie widma lub zasobów numeracyjnych. Procedura selekcyjna powinna być otwarta, przejrzysta, niedyskryminacyjna i obiektywna.

Urząd

Organ Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego powinien

| 2. | Uwzględniając przede wszystkim opinię Urzędu, Komisja przyjmuje środek dokonujący wyboru jednego lub większej liczby przedsiębiorstw, którym zostaną wydane indywidualne prawa użytkowania częstotliwości radiowych lub numerów. Środek określa termin wydania takich praw użytkowania przez krajowe organy regulacyjne. Komisja postępuje zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14a ust 2. |
| --- | --- |

2.

Uwzględniając przede wszystkim opinię Urzędu, Komisja przyjmuje środek dokonujący wyboru jednego lub większej liczby przedsiębiorstw, którym zostaną wydane indywidualne prawa użytkowania częstotliwości radiowych lub numerów. Środek określa termin wydania takich praw użytkowania przez krajowe organy regulacyjne. Komisja postępuje zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14a ust 2.

| 2. | Uwzględniając przede wszystkim opinię Urzędu,
  Uwzględniając opinię Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego, Komisja przyjmuje środek dokonujący wyboru jednego lub większej liczby przedsiębiorstw świadczących usługi ogólnoeuropejskie lub usługi łączności elektronicznej, i którym zostaną wydane indywidualne prawa użytkowania częstotliwości radiowych lub numerów. Środek określa termin wydania takich praw użytkowania przez krajowe organy regulacyjne. Komisja postępuje zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14a ust 2. |
| --- | --- |

2.

Uwzględniając przede wszystkim opinię Urzędu,
  Uwzględniając opinię Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego, Komisja przyjmuje środek dokonujący wyboru jednego lub większej liczby przedsiębiorstw świadczących usługi ogólnoeuropejskie lub usługi łączności elektronicznej, i którym zostaną wydane indywidualne prawa użytkowania częstotliwości radiowych lub numerów. Środek określa termin wydania takich praw użytkowania przez krajowe organy regulacyjne. Komisja postępuje zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14a ust 2.

Uwzględniając przede wszystkim opinię Urzędu,

Uwzględniając opinię Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego,

świadczących usługi ogólnoeuropejskie lub usługi łączności elektronicznej, i

Uzasadnienie

Państwa członkowskie powinny posiadać wyłączną kompetencję w zakresie polityki kulturalnej i polityki medialnej, w szczególności w kwestii określania widma częstotliwości przydzielanego na potrzeby transmisji radiowych, a także indywidualnych licencji przyznawanych podmiotom świadczącym takie usługi.

W kwestii skreślenia odniesienia do urzędu, które Komisja uwzględniła we wniosku dotyczącym rozporządzenia COM(2007) 699 wersja ostateczna — 2007/0249 (COD), zobacz poprawkę 20 poniżej.

Poprawka 15

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, artykuł 3 — zmiany do dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy o zezwoleniach), punkt 7, skreślenie artykułu 8

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| (7) | Skreśla się art. 8. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(7)

Skreśla się art. 8.

| (7) | Skreśla się art. 8. |
| --- | --- |

(7)

(7)

Skreśla się art. 8.

Uzasadnienie

Artykuł 8 obecnej dyrektywy, który odnosi się do obowiązujących umów międzynarodowych, nie powinien zostać skreślony, lecz pozostawiony w niezmienionej formie.

Poprawka 16

„Dyrektywa w sprawie lepszego stanowienia prawa”, załącznik II — dodanie załącznika II do dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywa o zezwoleniach)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Warunki, które mogą podlegać harmonizacji zgodnie z art. 6a ust. 1 lit. d) | Skreślić załącznik II |
| 1) | Warunki związane z prawami użytkowania częstotliwości radiowych: |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Warunki, które mogą podlegać harmonizacji zgodnie z art. 6a ust. 1 lit. d)

Skreślić załącznik II

1)

Warunki związane z prawami użytkowania częstotliwości radiowych:

| a) | okres obowiązywania praw użytkowania częstotliwości radiowych; |
| --- | --- |

a)

okres obowiązywania praw użytkowania częstotliwości radiowych;

| b) | terytorialny zakres praw; |
| --- | --- |

b)

terytorialny zakres praw;

| c) | możliwość przekazywania praw innym użytkownikom częstotliwości radiowych, a także warunki i procedury z nimi związane; |
| --- | --- |

c)

możliwość przekazywania praw innym użytkownikom częstotliwości radiowych, a także warunki i procedury z nimi związane;

| d) | sposób ustalania opłat za korzystanie z prawa użytkowania częstotliwości radiowych; |
| --- | --- |

d)

sposób ustalania opłat za korzystanie z prawa użytkowania częstotliwości radiowych;

| e) | liczba praw użytkowania do przyznania każdemu przedsiębiorstwu; |
| --- | --- |

e)

liczba praw użytkowania do przyznania każdemu przedsiębiorstwu;

| f) | warunki wymienione w części B załącznika I. |
| --- | --- |

f)

warunki wymienione w części B załącznika I.

(...)

Uzasadnienie

Załącznik znacznie ogranicza uprawnienia państw członkowskich w dziedzinie zarządzania widmem częstotliwości i pomija ramy prawne obowiązujące na szczeblu międzynarodowym (Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny, ITU).

Poprawka 17

„Dyrektywa dotycząca obywateli”, Artykuł 1 Zmiany do dyrektywy 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej), punkt 7, artykuł 9, nowa wersja ustępów 2 i 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2. | Państwa członkowskie mogą, z uwzględnieniem warunków krajowych, zażądać, aby wyznaczone przedsiębiorstwa zagwarantowały konsumentom opcjonalne taryfy lub pakiety, które odbiegają od tych, które zapewniają na normalnych warunkach handlowych, w szczególności w celu zadbania o to, żeby osoby z niskimi dochodami lub mające szczególne potrzeby społeczne nie rezygnowały z dostępu do lub korzystania z dostępu do sieci, o której mowa w art. 4 ust.1, lub usług określonych w art. 4 ust. 3 i art. 5, 6 i 7 objętych zakresem obowiązków świadczenia usługi powszechnej i świadczonych przez wyznaczone przedsiębiorstwa. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2.

Państwa członkowskie mogą, z uwzględnieniem warunków krajowych, zażądać, aby wyznaczone przedsiębiorstwa zagwarantowały konsumentom opcjonalne taryfy lub pakiety, które odbiegają od tych, które zapewniają na normalnych warunkach handlowych, w szczególności w celu zadbania o to, żeby osoby z niskimi dochodami lub mające szczególne potrzeby społeczne nie rezygnowały z dostępu do lub korzystania z dostępu do sieci, o której mowa w art. 4 ust.1, lub usług określonych w art. 4 ust. 3 i art. 5, 6 i 7 objętych zakresem obowiązków świadczenia usługi powszechnej i świadczonych przez wyznaczone przedsiębiorstwa.

| 2. | Państwa członkowskie mogą, z uwzględnieniem warunków krajowych, regionalnych lub lokalnych, zażądać, aby wyznaczone przedsiębiorstwa zagwarantowały konsumentom opcjonalne taryfy lub pakiety, które odbiegają od tych, które zapewniają na normalnych warunkach handlowych, w szczególności w celu zadbania o to, żeby osoby z niskimi dochodami lub mające szczególne potrzeby społeczne nie rezygnowały z dostępu do lub korzystania z dostępu do sieci, o której mowa w art. 4 ust.1, lub usług określonych w art. 4 ust. 3 i art. 5, 6 i 7 objętych zakresem obowiązków świadczenia usługi powszechnej i świadczonych przez wyznaczone przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie mogą, z uwzględnieniem warunków krajowych, regionalnych lub lokalnych, zażądać, aby wyznaczone przedsiębiorstwa zagwarantowały konsumentom opcjonalne taryfy lub pakiety, które odbiegają od tych, które zapewniają na normalnych warunkach handlowych, w szczególności w celu zadbania o to, żeby osoby z niskimi dochodami lub mające szczególne potrzeby społeczne nie rezygnowały z dostępu do lub korzystania z dostępu do sieci, o której mowa w art. 4 ust.1, lub usług określonych w art. 4 ust. 3 i art. 5, 6 i 7 objętych zakresem obowiązków świadczenia usługi powszechnej i świadczonych przez wyznaczone przedsiębiorstwa.

regionalnych lub lokalnych,

| 3. | Państwa członkowskie mogą — oprócz wszelkich przepisów stanowiących, że wyznaczone przedsiębiorstwa mają zapewniać specjalne opcje taryfowe lub stosować się do limitów cenowych lub uśredniania geograficznego, bądź podobnych programów — zapewnić wsparcie konsumentom zidentyfikowanym jako osoby o niskich dochodach, niepełnosprawne lub o szczególnych potrzebach społecznych. |
| --- | --- |

3.

Państwa członkowskie mogą — oprócz wszelkich przepisów stanowiących, że wyznaczone przedsiębiorstwa mają zapewniać specjalne opcje taryfowe lub stosować się do limitów cenowych lub uśredniania geograficznego, bądź podobnych programów — zapewnić wsparcie konsumentom zidentyfikowanym jako osoby o niskich dochodach, niepełnosprawne lub o szczególnych potrzebach społecznych.

| 3. | Państwa członkowskie mogą — oprócz wszelkich przepisów stanowiących, że wyznaczone przedsiębiorstwa mają zapewniać specjalne opcje taryfowe lub stosować się do limitów cenowych lub uśredniania geograficznego, bądź podobnych programów — zapewnić wsparcie konsumentom zidentyfikowanym jako osoby o niskich dochodach, niepełnosprawne lub o szczególnych potrzebach społecznych w trudnodostępnych regionach geograficznych. |
| --- | --- |

3.

Państwa członkowskie mogą — oprócz wszelkich przepisów stanowiących, że wyznaczone przedsiębiorstwa mają zapewniać specjalne opcje taryfowe lub stosować się do limitów cenowych lub uśredniania geograficznego, bądź podobnych programów — zapewnić wsparcie konsumentom zidentyfikowanym jako osoby o niskich dochodach, niepełnosprawne lub o szczególnych potrzebach społecznych w trudnodostępnych regionach geograficznych.

w trudnodostępnych regionach geograficznych

Uzasadnienie

KR pragnie zwrócić uwagę na potrzeby konsumentów w regionach słabo zaludnionych lub wiejskich.

Poprawka 18

„Dyrektywa dotycząca obywateli”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej), punkt 16, nowa wersja artykułu 26

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 26 | Artykuł 26 |
| Służby ratunkowe i jeden europejski numer alarmowy | Służby ratunkowe i jeden europejski numer alarmowy |
| 1. | Państwa członkowskie zapewniają, w uzupełnieniu wszelkich innych krajowych numerów alarmowych określonych przez krajowe organy regulacyjne, wszystkim użytkownikom końcowym usług, o których mowa w ust. 2, również użytkownikom publicznych automatów telefonicznych, możliwość bezpłatnego kontaktu ze służbami ratunkowymi bez konieczności korzystania z jakichkolwiek środków płatności, za pośrednictwem jednego europejskiego numeru alarmowego „112”. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 26

Artykuł 26

Artykuł 26

Artykuł 26

Służby ratunkowe i jeden europejski numer alarmowy

Służby ratunkowe i jeden europejski numer alarmowy

Służby ratunkowe i jeden europejski numer alarmowy

Służby ratunkowe i jeden europejski numer alarmowy

1.

Państwa członkowskie zapewniają, w uzupełnieniu wszelkich innych krajowych numerów alarmowych określonych przez krajowe organy regulacyjne, wszystkim użytkownikom końcowym usług, o których mowa w ust. 2, również użytkownikom publicznych automatów telefonicznych, możliwość bezpłatnego kontaktu ze służbami ratunkowymi bez konieczności korzystania z jakichkolwiek środków płatności, za pośrednictwem jednego europejskiego numeru alarmowego „112”.

| 1. | Państwa członkowskie zapewniają, w uzupełnieniu wszelkich innych krajowych numerów alarmowych określonych przez krajowe organy regulacyjne, wszystkim użytkownikom końcowym usług, o których mowa w ust. 2, również użytkownikom publicznych automatów telefonicznych, możliwość bezpłatnego kontaktu ze służbami ratunkowymi bez konieczności korzystania z jakichkolwiek środków płatności, za pośrednictwem jednego europejskiego numeru alarmowego „112”. |
| --- | --- |

1.

Państwa członkowskie zapewniają, w uzupełnieniu wszelkich innych krajowych numerów alarmowych określonych przez krajowe organy regulacyjne, wszystkim użytkownikom końcowym usług, o których mowa w ust. 2, również użytkownikom publicznych automatów telefonicznych, możliwość bezpłatnego kontaktu ze służbami ratunkowymi bez konieczności korzystania z jakichkolwiek środków płatności, za pośrednictwem jednego europejskiego numeru alarmowego „112”.

| 2. | Państwa członkowskie dopilnują, by przedsiębiorstwa świadczące usługi inicjowania krajowego i/lub międzynarodowego wywołania za pośrednictwem numeru lub numerów istniejących w krajowym lub międzynarodowym planie numeracji telefonicznej umożliwiały dostęp do służb ratunkowych. |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie dopilnują, by przedsiębiorstwa świadczące usługi inicjowania krajowego i/lub międzynarodowego wywołania za pośrednictwem numeru lub numerów istniejących w krajowym lub międzynarodowym planie numeracji telefonicznej umożliwiały dostęp do służb ratunkowych.

| 2. | Państwa członkowskie dopilnują, by przedsiębiorstwa krajowe lub ogólnoeuropejskie świadczące usługi inicjowania krajowego i/lub międzynarodowego wywołania za pośrednictwem numeru lub numerów istniejących w krajowym lub międzynarodowym planie numeracji telefonicznej umożliwiały dostęp do służb ratunkowych. |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie dopilnują, by przedsiębiorstwa krajowe lub ogólnoeuropejskie świadczące usługi inicjowania krajowego i/lub międzynarodowego wywołania za pośrednictwem numeru lub numerów istniejących w krajowym lub międzynarodowym planie numeracji telefonicznej umożliwiały dostęp do służb ratunkowych.

krajowe lub ogólnoeuropejskie

(...)

(...)

Uzasadnienie

Powyższy ustęp narzuca znaczne ograniczenia techniczne i w konsekwencji prowadzi do konieczności przeprowadzenia poważnych inwestycji, których podmioty działające na szczeblu lokalnym lub regionalnym nie będą w stanie sfinansować.

Poprawka 19

„Dyrektywa dotycząca obywateli”, artykuł 1 — zmiany do dyrektywy 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej), punkt 19, artykuł 31, nowa wersja ustępu 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1. | Państwa członkowskie mogą nakładać racjonalnie uzasadnione obowiązki upowszechniania „must-carry” w odniesieniu do transmitowania określonych telewizyjnych i radiowych kanałów i usług dostępu na przedsiębiorstwa podlegające ich jurysdykcji, prowadzące sieci łączności elektronicznej wykorzystywane do rozpowszechniania audycji radiowych i telewizyjnych wśród ogółu obywateli, w przypadku gdy znacząca liczba użytkowników końcowych takich sieci wykorzystuje je jako swój główny sposób odbierania audycji radiowych i telewizyjnych. Takie obowiązki nakłada się jedynie w przypadkach koniecznych do zrealizowania jasno określonych celów związanych z interesem ogółu, wyraźnie i szczegółowo określonych przez każde państwo członkowskie w prawie krajowym, i muszą być proporcjonalne i przejrzyste. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.

Państwa członkowskie mogą nakładać racjonalnie uzasadnione obowiązki upowszechniania „must-carry” w odniesieniu do transmitowania określonych telewizyjnych i radiowych kanałów i usług dostępu na przedsiębiorstwa podlegające ich jurysdykcji, prowadzące sieci łączności elektronicznej wykorzystywane do rozpowszechniania audycji radiowych i telewizyjnych wśród ogółu obywateli, w przypadku gdy znacząca liczba użytkowników końcowych takich sieci wykorzystuje je jako swój główny sposób odbierania audycji radiowych i telewizyjnych. Takie obowiązki nakłada się jedynie w przypadkach koniecznych do zrealizowania jasno określonych celów związanych z interesem ogółu, wyraźnie i szczegółowo określonych przez każde państwo członkowskie w prawie krajowym, i muszą być proporcjonalne i przejrzyste.

| 1. | Państwa członkowskie mogą nakładać racjonalnie uzasadnione obowiązki upowszechniania „must-carry” w odniesieniu do transmitowania określonych telewizyjnych i
  kanałów radiowych kanałów i usług audiowizualnych, a także wszelkich usług dodatkowych i usług dostępu na przedsiębiorstwa podlegające ich jurysdykcji, prowadzące sieci łączności elektronicznej wykorzystywane do rozpowszechniania audycji radiowych i telewizyjnych wśród ogółu obywateli, w przypadku gdy znacząca liczba użytkowników końcowych takich sieci wykorzystuje je jako swój główny sposób odbierania audycji radiowych i telewizyjnych. Takie obowiązki nakłada się jedynie w przypadkach koniecznych do zrealizowania jasno określonych celów związanych z interesem ogółu, wyraźnie i szczegółowo określonych przez każde państwo członkowskie w prawie krajowym, i muszą być proporcjonalne
  i przejrzyste. |
| --- | --- |

1.

Państwa członkowskie mogą nakładać racjonalnie uzasadnione obowiązki upowszechniania „must-carry” w odniesieniu do transmitowania określonych telewizyjnych i
  kanałów radiowych kanałów i usług audiowizualnych, a także wszelkich usług dodatkowych i usług dostępu na przedsiębiorstwa podlegające ich jurysdykcji, prowadzące sieci łączności elektronicznej wykorzystywane do rozpowszechniania audycji radiowych i telewizyjnych wśród ogółu obywateli, w przypadku gdy znacząca liczba użytkowników końcowych takich sieci wykorzystuje je jako swój główny sposób odbierania audycji radiowych i telewizyjnych. Takie obowiązki nakłada się jedynie w przypadkach koniecznych do zrealizowania jasno określonych celów związanych z interesem ogółu, wyraźnie i szczegółowo określonych przez każde państwo członkowskie w prawie krajowym, i muszą być proporcjonalne
  i przejrzyste.

telewizyjnych i

kanałów

kanałów

usług audiowizualnych, a także wszelkich usług dodatkowych

Takie obowiązki nakłada się jedynie w przypadkach koniecznych do zrealizowania jasno określonych celów związanych z interesem ogółu, wyraźnie i szczegółowo określonych przez każde państwo członkowskie w prawie krajowym, i muszą być proporcjonalne

i przejrzyste.

Obowiązki, o których mowa w pierwszym akapicie podlegają przeglądowi przeprowadzanemu przez państwa członkowskie najpóźniej w ciągu roku od <terminu wdrożenia aktu zmieniającego>, za wyjątkiem przypadków, w których państwa członkowskie przeprowadziły taki przegląd w ciągu dwóch poprzednich lat.

Obowiązki, o których mowa w pierwszym akapicie podlegają przeglądowi przeprowadzanemu przez państwa członkowskie najpóźniej w ciągu roku od <terminu wdrożenia aktu zmieniającego>, za wyjątkiem przypadków, w których państwa członkowskie przeprowadziły taki przegląd w ciągu dwóch poprzednich lat.

Obowiązki, o których mowa w pierwszym akapicie podlegają przeglądowi przeprowadzanemu przez państwa członkowskie najpóźniej w ciągu roku od <terminu wdrożenia aktu zmieniającego>, za wyjątkiem przypadków, w których państwa członkowskie przeprowadziły taki przegląd w ciągu dwóch poprzednich lat.

Państwa członkowskie dokonają przeglądu obowiązków upowszechniania „must-carry” co najmniej raz na trzy lata.

Państwa członkowskie regularnie dokonają przeglądu obowiązków upowszechniania „must-carry”co najmniej raz na trzy lata.

regularnie

co najmniej raz na trzy lata

Uzasadnienie

Zasady „must-carry” muszą obejmować usługi dodatkowe związane z usługami transmisji radiowej, np. przewodnik po programach, usługi Radio Data System i informacje drogowe.

Poprawka 20

Wniosek dotyczących rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Urząd ds. Rynku Łączności Elektronicznej

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| COM(2007) 699 wersja ostateczna — 2007/0249 (COD) | Komitet Regionów popiera ustanowienie Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego. KR zwraca się do Komisji Europejskiej o stworzenie tegoż Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego poprzez dostosowanie wniosku dotyczącego Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej. Należy uwzględnić następujące kwestie: |
| | Komitet wzywa, by organ ten wnosił wartość dodaną, zwiększając skuteczność systemu regulacyjnego, ponieważ Komisja — inaczej niż ma to miejsce obecnie w przypadku Europejskiej Grupy Regulatorów — będzie miała jasny obowiązek konsultowania się z Organem Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego oraz uwzględniania przede wszystkim jego stanowiska. |
| | Org
  an Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego będzie nadal składał się z przedstawicieli krajowych organów regulacyjnych z każdego państwa członkowskiego (tak jak ma to miejsce obecnie w przypadku europejskiej grupy regulatorów), a krajowe regionalne organy z państw trzecich będą posiadać status obserwatora (tak jak ma to miejsce obecnie w przypadku Europejskiej Grupy Regulatorów). |
| | Organ Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego będzie w pełni odpowiedzialny przed odpowiednimi instytucjami UE oraz będzie wobec nich w pełni przejrzysty. Do przewodniczącego Rady Gubernatorów oraz dyrektora wykonawczego będzie mógł się zwracać Parlament oraz jego odpowiednie komisje. W celu zapewnienia przejrzystości wszyscy członkowie Rady Gubernatorów oraz dyrektor wykonawczy będą musieli składać coroczną deklarację o braku konfliktu interesów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

COM(2007) 699 wersja ostateczna — 2007/0249 (COD)

Komitet Regionów popiera ustanowienie Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego. KR zwraca się do Komisji Europejskiej o stworzenie tegoż Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego poprzez dostosowanie wniosku dotyczącego Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej. Należy uwzględnić następujące kwestie:

Komitet Regionów popiera ustanowienie Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego. KR zwraca się do Komisji Europejskiej o stworzenie tegoż Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego poprzez dostosowanie wniosku dotyczącego Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej. Należy uwzględnić następujące kwestie:

Komitet wzywa, by organ ten wnosił wartość dodaną, zwiększając skuteczność systemu regulacyjnego, ponieważ Komisja — inaczej niż ma to miejsce obecnie w przypadku Europejskiej Grupy Regulatorów — będzie miała jasny obowiązek konsultowania się z Organem Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego oraz uwzględniania przede wszystkim jego stanowiska.

Komitet wzywa, by organ ten wnosił wartość dodaną, zwiększając skuteczność systemu regulacyjnego, ponieważ Komisja — inaczej niż ma to miejsce obecnie w przypadku Europejskiej Grupy Regulatorów — będzie miała jasny obowiązek konsultowania się z Organem Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego oraz uwzględniania przede wszystkim jego stanowiska.

Org
  an Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego będzie nadal składał się z przedstawicieli krajowych organów regulacyjnych z każdego państwa członkowskiego (tak jak ma to miejsce obecnie w przypadku europejskiej grupy regulatorów), a krajowe regionalne organy z państw trzecich będą posiadać status obserwatora (tak jak ma to miejsce obecnie w przypadku Europejskiej Grupy Regulatorów).

Org

an Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego będzie nadal składał się z przedstawicieli krajowych organów regulacyjnych z każdego państwa członkowskiego (tak jak ma to miejsce obecnie w przypadku europejskiej grupy regulatorów), a krajowe regionalne organy z państw trzecich będą posiadać status obserwatora (tak jak ma to miejsce obecnie w przypadku Europejskiej Grupy Regulatorów).

Organ Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego będzie w pełni odpowiedzialny przed odpowiednimi instytucjami UE oraz będzie wobec nich w pełni przejrzysty. Do przewodniczącego Rady Gubernatorów oraz dyrektora wykonawczego będzie mógł się zwracać Parlament oraz jego odpowiednie komisje. W celu zapewnienia przejrzystości wszyscy członkowie Rady Gubernatorów oraz dyrektor wykonawczy będą musieli składać coroczną deklarację o braku konfliktu interesów.

Organ Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego będzie w pełni odpowiedzialny przed odpowiednimi instytucjami UE oraz będzie wobec nich w pełni przejrzysty. Do przewodniczącego Rady Gubernatorów oraz dyrektora wykonawczego będzie mógł się zwracać Parlament oraz jego odpowiednie komisje. W celu zapewnienia przejrzystości wszyscy członkowie Rady Gubernatorów oraz dyrektor wykonawczy będą musieli składać coroczną deklarację o braku konfliktu interesów.

Uzasadnienie

Tekst Komisji przewiduje zastąpienie obecnej europejskiej grupy regulatorów nowym organem określanym przez Komisję Europejską mianem „agencji” posiadającej osobowość prawną. Zadanie tego organu miałoby polegać przede wszystkim na wspieraniu Komisji i krajowych organów regulacyjnych w realizacji zadań poprzez przygotowywanie opinii eksperckich i ustalanie wytycznych, głównie w kwestii definiowania i analizowania rynków krajowych oraz niezbędnych środków naprawczych ex ante. Organ wspierałby również istotnie Komisję w opracowywaniu i wdrażaniu polityki zarządzania widmem częstotliwości w UE. Organ podejmowałby decyzję zwykłą większością. Taka reforma instytucjonalna wiązałaby się zatem z szeroko zakrojonym przeniesieniem na rzecz Komisji Europejskiej kompetencji każdego państwa członkowskiego w dziedzinie regulacji rynków, a w konsekwencji z brakiem równowagi w podziale uprawnień między krajowymi a europejskimi organami regulacyjnymi. Taki model zmierza w istocie do ustanowienia „jednego europejskiego organu regulacyjnego” w dziedzinie telekomunikacji na podobieństwo Federal Communications Commission (FCC) w Stanach Zjednoczonych.

Ustanowienie Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego, na podstawie art. 95 Traktatu WE, osadziłoby obecną Europejską Grupę Regulatorów w prawie europejskim poprzez oficjalne ustanowienie organu doradczego, którego funkcje i zakres obowiązków zostały jasno określone w rozporządzeniu. W ten sposób Organ Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego zyskałby większą skuteczność i legitymizację w porównaniu z będącymi obecnie udziałem Europejskiej Grupy Regulatorów. Wzmocniłoby to i skonsolidowało jego pozycję z uwagi na jasno określone rozporządzeniem funkcje i obowiązki tego organu, pozwalając jednocześnie na zachowanie korzyści z funkcjonowania jako skuteczna sieć współpracujących ze sobą krajowych urzędów regulacyjnych. Już w przeszłości tworzono i uznawano organy doradcze w drodze rozporządzenia. Np. rozporządzenie (WE) nr 1/2003 stworzyło komitet doradczy krajowych organów ochrony konkurencji, a ostatnio w Parlamencie Europejskim odbyło się pierwsze czytanie rozporządzenia uznającego organ koordynujący krajowe organy akredytacyjne [COD 2007/0029]. Organ Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego służyłby Komisji niezależnym specjalistycznym doradztwem i pozostałby niezależny od różnych rządów państw europejskich. W celu zapewnienia takiej niezależności rozporządzenie powinno zagwarantować odpowiednie finansowanie krajowych organów regulacyjnych przez państwa członkowskie oraz niezależność od ograniczeń politycznych.

Należy również zmienić „Dyrektywę w sprawie lepszego stanowienia prawa” [COM(2007) 697 końcowy — 2007/0247 (COD)] i „Dyrektywę dotyczącą obywateli” [COM(2007) 698 końcowy — 2007/0248 (COD)], zamieniając wszystkie odniesienia do urzędu proponowanego przez Komisję na odniesienia do Organu Europejskich Regulatorów Rynku Telekomunikacyjnego.

Bruksela, 19 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

(1)  Zalecenie Komisji C(2007) 5406, Dz.U. L 344 z 28. 12. 2007 r., str. 65.

1

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/70 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/70

---

Opinia Komitetu Regionów – Plan działań na rzecz kształcenia dorosłych – Na naukę zawsze jest odpowiednia pora

(2008/C 257/11)

KOMITET REGIONÓW

| — | Przypomina, że w wielu państwach członkowskich za kształcenie dorosłych odpowiadają władze na szczeblu regionalnym i lokalnym, które podejmują również i wdrażają decyzje dotyczące edukacji i szkolenia. Zatem środki zaproponowane w planie działań powinny zostać zrealizowane, tam gdzie jest to właściwe, również na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

—

Przypomina, że w wielu państwach członkowskich za kształcenie dorosłych odpowiadają władze na szczeblu regionalnym i lokalnym, które podejmują również i wdrażają decyzje dotyczące edukacji i szkolenia. Zatem środki zaproponowane w planie działań powinny zostać zrealizowane, tam gdzie jest to właściwe, również na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| — | Zauważa, że w szczególności kształcenie dorosłych w istotny sposób przyczynia się do zapewnienia szans na rynku pracy, mobilności i integracji społecznej oraz rozwoju osobistego poprzez promowanie zdobywania kluczowych kompetencji przez wszystkich. |
| --- | --- |

—

Zauważa, że w szczególności kształcenie dorosłych w istotny sposób przyczynia się do zapewnienia szans na rynku pracy, mobilności i integracji społecznej oraz rozwoju osobistego poprzez promowanie zdobywania kluczowych kompetencji przez wszystkich.

| — | Dostrzega, że korzyści, potwierdzenie i odblokowanie indywidualnego potencjału w ramach kształcenia dorosłych ma istotną „wartość dodaną” w odniesieniu do wielu innych aspektów społecznego, zawodowego, obywatelskiego, kulturalnego i ekonomicznego życia uczestników tego procesu. Programy kształcenia dorosłych, opierające się na zasadach i procesach partnerstwa stanowią podstawowe źródło wzmocnienia pozycji jednostki i społeczności. |
| --- | --- |

—

Dostrzega, że korzyści, potwierdzenie i odblokowanie indywidualnego potencjału w ramach kształcenia dorosłych ma istotną „wartość dodaną” w odniesieniu do wielu innych aspektów społecznego, zawodowego, obywatelskiego, kulturalnego i ekonomicznego życia uczestników tego procesu. Programy kształcenia dorosłych, opierające się na zasadach i procesach partnerstwa stanowią podstawowe źródło wzmocnienia pozycji jednostki i społeczności.

| — | Popiera działania zmierzające do zapewnienia niezbędnych zasobów finansowych, ludzkich, administracyjnych i innych, co umożliwi osiągnięcie idealnej sytuacji w zakresie zwiększenia i pogłębienia udziału obywateli europejskich w procesie kształcenia dorosłych, a także będzie aktywnie uczestniczyć w takich działaniach. |
| --- | --- |

—

Popiera działania zmierzające do zapewnienia niezbędnych zasobów finansowych, ludzkich, administracyjnych i innych, co umożliwi osiągnięcie idealnej sytuacji w zakresie zwiększenia i pogłębienia udziału obywateli europejskich w procesie kształcenia dorosłych, a także będzie aktywnie uczestniczyć w takich działaniach.

| — | Pragnie zapewnić zaangażowanie lokalnych i regionalnych usługodawców i zainteresowanych stron jako partnerów na wszystkich etapach, w szczególności na etapie opracowywania polityki, tworzenia struktur administracyjnych i systemów świadczenia usług. |
| --- | --- |

—

Pragnie zapewnić zaangażowanie lokalnych i regionalnych usługodawców i zainteresowanych stron jako partnerów na wszystkich etapach, w szczególności na etapie opracowywania polityki, tworzenia struktur administracyjnych i systemów świadczenia usług.

| — | Wyraża ubolewanie, że pomimo apelu Komisji Europejskiej o zapewnienie odpowiedniego poziomu finansowania i lepszego monitorowania sektora kształcenia dorosłych, ani sektor publiczny, ani prywatny nie inwestują w ten obszar wystarczających środków. |
| --- | --- |

—

Wyraża ubolewanie, że pomimo apelu Komisji Europejskiej o zapewnienie odpowiedniego poziomu finansowania i lepszego monitorowania sektora kształcenia dorosłych, ani sektor publiczny, ani prywatny nie inwestują w ten obszar wystarczających środków.

| Sprawozdawca | : | Mary SHIELDS (IE/UEN-AE), członek Rady Miejskiej w Cork |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Mary SHIELDS (IE/UEN-AE), członek Rady Miejskiej w Cork

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – „Plan działań na rzecz kształcenia dorosłych — Na naukę zawsze jest odpowiednia pora”

COM(2007) 558 wersja ostateczna

ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

UWAGI OGÓLNE

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje ogólną koncepcję i proces kształcenia dorosłych przedstawione w komunikacie Komisji „Plan działań na rzecz kształcenia dorosłych — Na naukę zawsze jest odpowiednia pora” oraz popiera postawienie w tym dokumencie w centrum uwagi „dorosłego uczącego się”. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje ogólną koncepcję i proces kształcenia dorosłych przedstawione w komunikacie Komisji „Plan działań na rzecz kształcenia dorosłych — Na naukę zawsze jest odpowiednia pora” oraz popiera postawienie w tym dokumencie w centrum uwagi „dorosłego uczącego się”.

| 2. | Przypomina, że kształcenie i szkolenia stanowią istotne czynniki wzrostu i rozwoju na szczeblu lokalnym i regionalnym, które służą także osiągnięciu celów strategii lizbońskie. W szczególności kształcenie dorosłych w istotny sposób przyczynia się do zapewnienia szans na rynku pracy, mobilności i integracji społecznej oraz rozwoju osobistego poprzez promowanie zdobywania kluczowych kompetencji przez wszystkich. |
| --- | --- |

2.

Przypomina, że kształcenie i szkolenia stanowią istotne czynniki wzrostu i rozwoju na szczeblu lokalnym i regionalnym, które służą także osiągnięciu celów strategii lizbońskie. W szczególności kształcenie dorosłych w istotny sposób przyczynia się do zapewnienia szans na rynku pracy, mobilności i integracji społecznej oraz rozwoju osobistego poprzez promowanie zdobywania kluczowych kompetencji przez wszystkich.

| 3. | Kształcenie dorosłych ma istotne znaczenie dla przyszłości Europy. Flexicurity oznacza, że tradycyjny model „jednego miejsca pracy na całe życie” należy do przeszłości. Ponadto technologia zmienia się coraz szybciej, wymagając stałego dokształcania w każdym wieku w celu dostosowania się do wymogów w zakresie umiejętności, a średnia długość życia również wzrasta. W tym przyszłym środowisku kształcenie dorosłych ma duże znaczenie zarówno dla rozwoju osobistego, jak i dla sukcesu gospodarczego oraz spójności społecznej Europy. |
| --- | --- |

3.

Kształcenie dorosłych ma istotne znaczenie dla przyszłości Europy. Flexicurity oznacza, że tradycyjny model „jednego miejsca pracy na całe życie” należy do przeszłości. Ponadto technologia zmienia się coraz szybciej, wymagając stałego dokształcania w każdym wieku w celu dostosowania się do wymogów w zakresie umiejętności, a średnia długość życia również wzrasta. W tym przyszłym środowisku kształcenie dorosłych ma duże znaczenie zarówno dla rozwoju osobistego, jak i dla sukcesu gospodarczego oraz spójności społecznej Europy.

| 4. | Zwraca uwagę na określone przez OECD główne zadania kształcenia dorosłych, takie jak doskonalenie kompetencji, wspieranie samorealizacji i lepszej spójności w społeczeństwie oraz rozszerzenie działań społecznych (sfera publiczna). |
| --- | --- |

4.

Zwraca uwagę na określone przez OECD główne zadania kształcenia dorosłych, takie jak doskonalenie kompetencji, wspieranie samorealizacji i lepszej spójności w społeczeństwie oraz rozszerzenie działań społecznych (sfera publiczna).

| 5. | Popiera kluczowe korzyści kształcenia dorosłych dla obywateli europejskich, rozwoju społeczności, dobrobytu gospodarczego i konkurencyjności, upowszechniania integracji społecznej, upodmiotowienia jednostki i promowania społeczno-obywatelskiej integracji jako nieodłącznego etapu życiowej ścieżki rozwoju oraz z zadowoleniem przyjmuje określenie trzech kluczowych elementów niezbędnych do skutecznego i sprawnego funkcjonowania sektora kształcenia dorosłych, jakimi są założenia polityki, administracja oraz systemy usług w zakresie kształcenia. |
| --- | --- |

5.

Popiera kluczowe korzyści kształcenia dorosłych dla obywateli europejskich, rozwoju społeczności, dobrobytu gospodarczego i konkurencyjności, upowszechniania integracji społecznej, upodmiotowienia jednostki i promowania społeczno-obywatelskiej integracji jako nieodłącznego etapu życiowej ścieżki rozwoju oraz z zadowoleniem przyjmuje określenie trzech kluczowych elementów niezbędnych do skutecznego i sprawnego funkcjonowania sektora kształcenia dorosłych, jakimi są założenia polityki, administracja oraz systemy usług w zakresie kształcenia.

| 6. | Popiera włączenie kształcenia dorosłych w ramy uczenia się przez całe życie, tak by polityka planowana w tej dziedzinie była spójna ze strategiami opracowywanymi w zakresie uczenia się przez całe życie. |
| --- | --- |

6.

Popiera włączenie kształcenia dorosłych w ramy uczenia się przez całe życie, tak by polityka planowana w tej dziedzinie była spójna ze strategiami opracowywanymi w zakresie uczenia się przez całe życie.

| 7. | Popiera określenie pięciu kluczowych dziedzin, na których należy skoncentrować kroki podejmowane w ramach proponowanego planu działań, jak też harmonogram ich realizacji. |
| --- | --- |

7.

Popiera określenie pięciu kluczowych dziedzin, na których należy skoncentrować kroki podejmowane w ramach proponowanego planu działań, jak też harmonogram ich realizacji.

| 8. | Uważa, że proponowany plan działań może przyczynić się do zintegrowania i zwiększenia rangi kształcenia dorosłych w grupach docelowych, implikacji w zakresie finansów i zasobów, badań oraz rozwoju zawodowego, a także zarządzania różnorodnością europejskich tradycji kształcenia. |
| --- | --- |

8.

Uważa, że proponowany plan działań może przyczynić się do zintegrowania i zwiększenia rangi kształcenia dorosłych w grupach docelowych, implikacji w zakresie finansów i zasobów, badań oraz rozwoju zawodowego, a także zarządzania różnorodnością europejskich tradycji kształcenia.

| 9. | Popiera pogląd, że całościowe włączenie tych aspektów (o których mowa w pkt 4) i powiązanego planu działań przekłada się w sposób konkretny na umieszczenie kształcenia dorosłych w Europie w ramach proaktywnego, rozważnego, ukierunkowanego na uczącego się i inspirowanego politycznie etapu szeroko zakrojonego rozwoju. |
| --- | --- |

9.

Popiera pogląd, że całościowe włączenie tych aspektów (o których mowa w pkt 4) i powiązanego planu działań przekłada się w sposób konkretny na umieszczenie kształcenia dorosłych w Europie w ramach proaktywnego, rozważnego, ukierunkowanego na uczącego się i inspirowanego politycznie etapu szeroko zakrojonego rozwoju.

| 10. | Przypomina, że w wielu państwach członkowskich za kształcenie dorosłych odpowiadają władze na szczeblu regionalnym i lokalnym, które podejmują również i wdrażają decyzje dotyczące edukacji i szkolenia. Zatem środki zaproponowane w planie działań powinny zostać zrealizowane, tam gdzie jest to właściwe, również na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

10.

Przypomina, że w wielu państwach członkowskich za kształcenie dorosłych odpowiadają władze na szczeblu regionalnym i lokalnym, które podejmują również i wdrażają decyzje dotyczące edukacji i szkolenia. Zatem środki zaproponowane w planie działań powinny zostać zrealizowane, tam gdzie jest to właściwe, również na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 11. | Z zadowoleniem odnotowuje konsekwentne wykorzystywanie w tekście pojęcia „kształcenie dorosłych”. Szeroka i obejmująca wiele aspektów koncepcja „kształcenia dorosłych”per se wskazuje na wartość indywidualnego zaangażowania w kształcenie i niezliczoną ilość formalnych/nieformalnych sposobności uczenia się w życiu obywatela, a także podkreśla korzyści w zakresie rozwoju związane z aktywną postawą wobec zmieniającego się środowiska europejskiego i otaczającej rzeczywistości oraz pozwala skutecznie kierować naszymi wielorakimi celami. |
| --- | --- |

11.

Z zadowoleniem odnotowuje konsekwentne wykorzystywanie w tekście pojęcia „kształcenie dorosłych”. Szeroka i obejmująca wiele aspektów koncepcja „kształcenia dorosłych”per se wskazuje na wartość indywidualnego zaangażowania w kształcenie i niezliczoną ilość formalnych/nieformalnych sposobności uczenia się w życiu obywatela, a także podkreśla korzyści w zakresie rozwoju związane z aktywną postawą wobec zmieniającego się środowiska europejskiego i otaczającej rzeczywistości oraz pozwala skutecznie kierować naszymi wielorakimi celami.

| 12. | Uważa, że rozwój zróżnicowanego kształcenia dorosłych będzie bardziej skuteczny i wydajny, jeżeli uczący się będą postrzegani jako osoby zdobywające, przekazujące lub tworzące „wiedzę”, oraz dostrzega, że celem proponowanego planu działań jest wcielenie tej koncepcji w życie w spójny sposób. |
| --- | --- |

12.

Uważa, że rozwój zróżnicowanego kształcenia dorosłych będzie bardziej skuteczny i wydajny, jeżeli uczący się będą postrzegani jako osoby zdobywające, przekazujące lub tworzące „wiedzę”, oraz dostrzega, że celem proponowanego planu działań jest wcielenie tej koncepcji w życie w spójny sposób.

| 13. | Uważa, że kształcenie dorosłych obejmuje wieloczęściową konceptualizację wzajemnie powiązanych elementów wiedzy, umiejętności i postaw, percepcji, zrozumienia itp. Dorośli mają liczne różnorodne doświadczenia życiowe, a swój proces uczenia się wzbogacają poprzez uczestnictwo, kiedy przejmują odpowiedzialność za ten proces, czują się akceptowani, zaangażowani i wspierani w środowisku nauczania charakteryzującym się wzajemnym szacunkiem. Społeczne relacje wszystkich uczestników (uczniów, nauczycieli, organizacji wspierających, administracji itp.) mają bardzo istotne znaczenie dla indywidualnej zdolności do podejmowania faktycznych zobowiązań w zakresie kształcenia dorosłych. |
| --- | --- |

13.

Uważa, że kształcenie dorosłych obejmuje wieloczęściową konceptualizację wzajemnie powiązanych elementów wiedzy, umiejętności i postaw, percepcji, zrozumienia itp. Dorośli mają liczne różnorodne doświadczenia życiowe, a swój proces uczenia się wzbogacają poprzez uczestnictwo, kiedy przejmują odpowiedzialność za ten proces, czują się akceptowani, zaangażowani i wspierani w środowisku nauczania charakteryzującym się wzajemnym szacunkiem. Społeczne relacje wszystkich uczestników (uczniów, nauczycieli, organizacji wspierających, administracji itp.) mają bardzo istotne znaczenie dla indywidualnej zdolności do podejmowania faktycznych zobowiązań w zakresie kształcenia dorosłych.

| 14. | Dostrzega, że korzyści, potwierdzenie i odblokowanie indywidualnego potencjału w ramach kształcenia dorosłych ma istotną „wartość dodaną” w odniesieniu do wielu innych aspektów społecznego, zawodowego, obywatelskiego, kulturalnego i ekonomicznego życia uczestników tego procesu, jak również aspektów ponadpokoleniowych i międzypokoleniowych. Programy kształcenia dorosłych, opierające się na zasadach i procesach partnerstwa stanowią podstawowe źródło wzmocnienia pozycji jednostki i społeczności. |
| --- | --- |

14.

Dostrzega, że korzyści, potwierdzenie i odblokowanie indywidualnego potencjału w ramach kształcenia dorosłych ma istotną „wartość dodaną” w odniesieniu do wielu innych aspektów społecznego, zawodowego, obywatelskiego, kulturalnego i ekonomicznego życia uczestników tego procesu, jak również aspektów ponadpokoleniowych i międzypokoleniowych. Programy kształcenia dorosłych, opierające się na zasadach i procesach partnerstwa stanowią podstawowe źródło wzmocnienia pozycji jednostki i społeczności.

| 15. | Przypomina o znaczeniu, jakie KR przywiązuje do zdobywania kluczowych kompetencji przez wszystkich obywateli europejskich, głównie ze względu na wymogi samodzielnego życia i poczucie własnej wartości. Kluczowe kompetencje UE stanowią znakomite ramy odniesienia dla rozwoju takich kompetencji, zwłaszcza na szczeblu lokalnym i regionalnym. Dorośli muszą być w stanie doskonalić swoje kluczowe kompetencje przez całe życie, przy czym szczególną uwagę należy poświęcić grupom docelowym, które zostały uznane za grupy priorytetowe w kontekście krajowym, regionalnym lub lokalnym. Istotną rolę będą tu odgrywać lokalne i regionalne inicjatywy z zakresu informowania, angażowania i motywowania tych grup, a także opracowywania oferty edukacyjnej dostosowanej do potrzeb osób w ich własnym środowisku. |
| --- | --- |

15.

Przypomina o znaczeniu, jakie KR przywiązuje do zdobywania kluczowych kompetencji przez wszystkich obywateli europejskich, głównie ze względu na wymogi samodzielnego życia i poczucie własnej wartości. Kluczowe kompetencje UE stanowią znakomite ramy odniesienia dla rozwoju takich kompetencji, zwłaszcza na szczeblu lokalnym i regionalnym. Dorośli muszą być w stanie doskonalić swoje kluczowe kompetencje przez całe życie, przy czym szczególną uwagę należy poświęcić grupom docelowym, które zostały uznane za grupy priorytetowe w kontekście krajowym, regionalnym lub lokalnym. Istotną rolę będą tu odgrywać lokalne i regionalne inicjatywy z zakresu informowania, angażowania i motywowania tych grup, a także opracowywania oferty edukacyjnej dostosowanej do potrzeb osób w ich własnym środowisku.

| 16. | Popiera szeroki zasięg i dogłębny charakter działań w zakresie kształcenia dorosłych (formalnego i nieformalnego) przedstawionych w planie działań, rozpiętość wymiaru kształcenia oraz formatywne podejście do oceny kształcenia, które odzwierciedla teorię i proces rozwoju inteligencji wielorakich. |
| --- | --- |

16.

Popiera szeroki zasięg i dogłębny charakter działań w zakresie kształcenia dorosłych (formalnego i nieformalnego) przedstawionych w planie działań, rozpiętość wymiaru kształcenia oraz formatywne podejście do oceny kształcenia, które odzwierciedla teorię i proces rozwoju inteligencji wielorakich.

| 17. | Popiera działania zmierzające do zapewnienia niezbędnych zasobów finansowych, ludzkich, administracyjnych i innych, co umożliwi osiągnięcie idealnej sytuacji w zakresie zwiększenia i pogłębienia udziału obywateli europejskich w procesie kształcenia dorosłych, a także będzie aktywnie uczestniczyć w takich działaniach. |
| --- | --- |

17.

Popiera działania zmierzające do zapewnienia niezbędnych zasobów finansowych, ludzkich, administracyjnych i innych, co umożliwi osiągnięcie idealnej sytuacji w zakresie zwiększenia i pogłębienia udziału obywateli europejskich w procesie kształcenia dorosłych, a także będzie aktywnie uczestniczyć w takich działaniach.

Partnerstwo na rzecz kształcenia

| 18. | Stwierdza, że właściwie zorganizowane kształcenie dorosłych może przyczyniać się aktywnie do integracji. Umożliwia ono integrację imigrantów w ich nowej ojczyźnie oraz daje miejscowej ludności szansę poznania nowych kultur i nauczenia się nowych języków. |
| --- | --- |

18.

Stwierdza, że właściwie zorganizowane kształcenie dorosłych może przyczyniać się aktywnie do integracji. Umożliwia ono integrację imigrantów w ich nowej ojczyźnie oraz daje miejscowej ludności szansę poznania nowych kultur i nauczenia się nowych języków.

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje zamieszczone w komunikacie odniesienia do znaczenia „partnerstwa” jako zasady pobudzającej do działania i procesowego aspektu społeczno-indywidualnych zobowiązań w kształceniu dorosłych. Partnerstwa na rzecz kształcenia są procesami symbiotycznymi i w całej Europie znajdują już odzwierciedlenie w różnego rodzaju inicjatywach edukacyjnych w dziedzinie kształcenia dorosłych. |
| --- | --- |

19.

Z zadowoleniem przyjmuje zamieszczone w komunikacie odniesienia do znaczenia „partnerstwa” jako zasady pobudzającej do działania i procesowego aspektu społeczno-indywidualnych zobowiązań w kształceniu dorosłych. Partnerstwa na rzecz kształcenia są procesami symbiotycznymi i w całej Europie znajdują już odzwierciedlenie w różnego rodzaju inicjatywach edukacyjnych w dziedzinie kształcenia dorosłych.

| 20. | Podkreśla, że partnerstwa na rzecz kształcenia:






  — | mają wysoką wartość motywacyjną dla uczących się zarówno indywidualnie, jak i w grupach; |
| --- | --- | --- |

20.

Podkreśla, że partnerstwa na rzecz kształcenia:

—

mają wysoką wartość motywacyjną dla uczących się zarówno indywidualnie, jak i w grupach;

| — | zapewniają solidne podstawy dla równego poszanowania wszystkich zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

—

zapewniają solidne podstawy dla równego poszanowania wszystkich zainteresowanych stron;

| — | zapewniają dwukierunkową komunikację i wzajemny szacunek; |
| --- | --- |

—

zapewniają dwukierunkową komunikację i wzajemny szacunek;

| — | przyczyniają się do większego profesjonalizmu w procesie kształcenia dorosłych; |
| --- | --- |

—

przyczyniają się do większego profesjonalizmu w procesie kształcenia dorosłych;

| — | są istotnym czynnikiem służącym promowaniu większego udziału i zaangażowania „wykluczonych” osób i grup. |
| --- | --- |

—

są istotnym czynnikiem służącym promowaniu większego udziału i zaangażowania „wykluczonych” osób i grup.

| 21. | Popiera niezwykle cenny wkład partnerstw na rzecz kształcenia w przyszłe kształcenie dorosłych w Europie oraz proponuje, aby planowanie działań Komisji opierało się na określeniu odpowiednich zasad i celów oraz wyznaczeniu najlepszych praktyk pod względem partnerstwa na podstawie istniejących form kształcenia dorosłych w Europie, a także aby uwzględnić te ustalenia w materiałach dydaktycznych oraz wspólnie opracować i rozwinąć odpowiednie procedury oceny ilościowej i jakościowej. |
| --- | --- |

21.

Popiera niezwykle cenny wkład partnerstw na rzecz kształcenia w przyszłe kształcenie dorosłych w Europie oraz proponuje, aby planowanie działań Komisji opierało się na określeniu odpowiednich zasad i celów oraz wyznaczeniu najlepszych praktyk pod względem partnerstwa na podstawie istniejących form kształcenia dorosłych w Europie, a także aby uwzględnić te ustalenia w materiałach dydaktycznych oraz wspólnie opracować i rozwinąć odpowiednie procedury oceny ilościowej i jakościowej.

| 22. | Uważa, że ten „kaskadowy proces” wzmacniania pozycji mógłby stanowić trwały aspekt europejskiego kształcenia dorosłych. Takie podejście jest spójne z podstawowymi celami UE i potwierdza rolę i wkład lokalnych i regionalnych uczestników w zintegrowanym procesie. |
| --- | --- |

22.

Uważa, że ten „kaskadowy proces” wzmacniania pozycji mógłby stanowić trwały aspekt europejskiego kształcenia dorosłych. Takie podejście jest spójne z podstawowymi celami UE i potwierdza rolę i wkład lokalnych i regionalnych uczestników w zintegrowanym procesie.

Uczestnictwo lub brak uczestnictwa w procesie kształcenia dorosłych

| 23. | Z zadowoleniem przyjmuje znaczenie przypisywane w komunikacie zwiększaniu i wzmacnianiu uczestnictwa wszystkich europejskich obywateli w różnorodnych „wydarzeniach” z zakresu uczenia się przez całe życie; dotyczy to w szczególności docelowych grup osób wykluczonych oraz grup i osób, które w niewielkim stopniu lub w ogóle nie uczestniczą w takich inicjatywach, czyli m.in. osób o niskim poziomie alfabetyzacji, osób starszych, grup wykluczonych społecznie, osób niepełnosprawnych, osób, które przedwcześnie zakończyły naukę, starszych pracowników, pracowników o niskich kwalifikacjach, pracowników migrujących itp. |
| --- | --- |

23.

Z zadowoleniem przyjmuje znaczenie przypisywane w komunikacie zwiększaniu i wzmacnianiu uczestnictwa wszystkich europejskich obywateli w różnorodnych „wydarzeniach” z zakresu uczenia się przez całe życie; dotyczy to w szczególności docelowych grup osób wykluczonych oraz grup i osób, które w niewielkim stopniu lub w ogóle nie uczestniczą w takich inicjatywach, czyli m.in. osób o niskim poziomie alfabetyzacji, osób starszych, grup wykluczonych społecznie, osób niepełnosprawnych, osób, które przedwcześnie zakończyły naukę, starszych pracowników, pracowników o niskich kwalifikacjach, pracowników migrujących itp.

| 24. | W tym kontekście zwraca uwagę na fakt, że wykluczenie z procesu kształcenia i brak uczestnictwa w tym procesie stanowi istotny pierwszy krok prowadzący do przyszłej marginalizacji, w której następstwie często dochodzi do typowego „wykluczenia” z życia zawodowego, społeczno-obywatelskiego i kulturalnego. |
| --- | --- |

24.

W tym kontekście zwraca uwagę na fakt, że wykluczenie z procesu kształcenia i brak uczestnictwa w tym procesie stanowi istotny pierwszy krok prowadzący do przyszłej marginalizacji, w której następstwie często dochodzi do typowego „wykluczenia” z życia zawodowego, społeczno-obywatelskiego i kulturalnego.

| 25. | Popiera stanowisko, zgodnie z którym konieczne jest zintegrowane podejście, aby zwiększyć typowo niski poziom uczestnictwa szerokiego grona osób i grup w kształceniu dorosłych oraz ustanowić kulturę ustawicznego kształcenia dla wszystkich obywateli. |
| --- | --- |

25.

Popiera stanowisko, zgodnie z którym konieczne jest zintegrowane podejście, aby zwiększyć typowo niski poziom uczestnictwa szerokiego grona osób i grup w kształceniu dorosłych oraz ustanowić kulturę ustawicznego kształcenia dla wszystkich obywateli.

| 26. | Uważa ponadto, że nie jest to przedsięwzięcie łatwe, tanie ani szybkie i należałoby je postrzegać jako formę indywidualnej i społeczno-edukacyjnej inwestycji oraz indywidualnego i społeczno-edukacyjnego zobowiązania, co wymaga uwzględnienia go na poziomie osobistym i zawodowym, a także na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym. |
| --- | --- |

26.

Uważa ponadto, że nie jest to przedsięwzięcie łatwe, tanie ani szybkie i należałoby je postrzegać jako formę indywidualnej i społeczno-edukacyjnej inwestycji oraz indywidualnego i społeczno-edukacyjnego zobowiązania, co wymaga uwzględnienia go na poziomie osobistym i zawodowym, a także na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym.

| 27. | Pragnie zapewnić zaangażowanie lokalnych i regionalnych usługodawców i zainteresowanych stron jako partnerów na wszystkich etapach, w szczególności na etapie opracowywania polityki, tworzenia struktur administracyjnych i systemów świadczenia usług, ponieważ w wielu państwach członkowskich odpowiedzialność za systemy kształcenia dorosłych ponosi szczebel regionalny i lokalny, jak również wyraźne jest lokalne i regionalne zobowiązanie w zakresie rozwoju kwalifikacji zawodowych, integracji społecznej, podstawowych umiejętności obywatelskich, integracji kulturalnej oraz dostosowania do zmieniających się warunków społecznych i indywidualnych. |
| --- | --- |

27.

Pragnie zapewnić zaangażowanie lokalnych i regionalnych usługodawców i zainteresowanych stron jako partnerów na wszystkich etapach, w szczególności na etapie opracowywania polityki, tworzenia struktur administracyjnych i systemów świadczenia usług, ponieważ w wielu państwach członkowskich odpowiedzialność za systemy kształcenia dorosłych ponosi szczebel regionalny i lokalny, jak również wyraźne jest lokalne i regionalne zobowiązanie w zakresie rozwoju kwalifikacji zawodowych, integracji społecznej, podstawowych umiejętności obywatelskich, integracji kulturalnej oraz dostosowania do zmieniających się warunków społecznych i indywidualnych.

| 28. | Wzywa partnerów społecznych do uwzględniania potrzeb związanych z kształceniem dorosłych w umowach zbiorowych (prawo do szkoleń). |
| --- | --- |

28.

Wzywa partnerów społecznych do uwzględniania potrzeb związanych z kształceniem dorosłych w umowach zbiorowych (prawo do szkoleń).

| 29. | Stwierdza, że opracowując strategię kształcenia dorosłych, należy uwzględniać kwestie równości płci. Podczas gdy w pewnych regionach w centrum uwagi powinny się znaleźć kobiety, w wielu krajach to właśnie udział mężczyzn w programach szkoleń dla dorosłych jest niższy, zwłaszcza w wypadku wspólnotowych programów szkoleń. |
| --- | --- |

29.

Stwierdza, że opracowując strategię kształcenia dorosłych, należy uwzględniać kwestie równości płci. Podczas gdy w pewnych regionach w centrum uwagi powinny się znaleźć kobiety, w wielu krajach to właśnie udział mężczyzn w programach szkoleń dla dorosłych jest niższy, zwłaszcza w wypadku wspólnotowych programów szkoleń.

Sprawny sektor kształcenia dorosłych — założenia polityki

| 30. | Popiera stanowisko Komisji Europejskiej, zgodnie z którym istnieje zasadnicza potrzeba zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w pozytywne, symbiotyczne inicjatywy z zakresu kształcenia dorosłych, podejmowane wspólnie z innymi zainteresowanymi stronami, w celu zapewnienia możliwości zdobywania wiedzy przez osoby i grupy zagrożone i przy ich udziale. |
| --- | --- |

30.

Popiera stanowisko Komisji Europejskiej, zgodnie z którym istnieje zasadnicza potrzeba zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w pozytywne, symbiotyczne inicjatywy z zakresu kształcenia dorosłych, podejmowane wspólnie z innymi zainteresowanymi stronami, w celu zapewnienia możliwości zdobywania wiedzy przez osoby i grupy zagrożone i przy ich udziale.

| 31. | Podkreśla, że kształcenie dorosłych jest ważnym instrumentem umożliwiającym łączenie różnych obszarów polityki na szczeblu lokalnym i regionalnym, np. kwestii dotyczących oświaty, rynku pracy, wzrostu i integracji oraz aspektów społecznych. |
| --- | --- |

31.

Podkreśla, że kształcenie dorosłych jest ważnym instrumentem umożliwiającym łączenie różnych obszarów polityki na szczeblu lokalnym i regionalnym, np. kwestii dotyczących oświaty, rynku pracy, wzrostu i integracji oraz aspektów społecznych.

| 32. | Popiera pogląd, że kształcenie w oparciu o pracę zapewnia pozytywną i gotową oprawę takich inicjatyw i może przyczyniać się do wzmocnienia kształcenia na płaszczyźnie indywidualno-organizacyjnej, rozwoju umiejętności, wsparcia rozwoju organizacji zajmujących się kształceniem oraz tworzenia klimatu kształcenia ustawicznego, a także prowadzi do opracowania i realizacji skutecznych strategii zarządzania zmianą na różnych szczeblach. |
| --- | --- |

32.

Popiera pogląd, że kształcenie w oparciu o pracę zapewnia pozytywną i gotową oprawę takich inicjatyw i może przyczyniać się do wzmocnienia kształcenia na płaszczyźnie indywidualno-organizacyjnej, rozwoju umiejętności, wsparcia rozwoju organizacji zajmujących się kształceniem oraz tworzenia klimatu kształcenia ustawicznego, a także prowadzi do opracowania i realizacji skutecznych strategii zarządzania zmianą na różnych szczeblach.

| 33. | Ponadto uważa, że miejsce pracy stanowi forum niezliczonych możliwości, gdzie uczestnicy kształcenia dorosłych znajdują się już na miejscu, oraz że działania niezbędne do wspierania uczestnictwa w kształceniu w miejscu pracy będą uwarunkowane szeregiem zmiennych (1). |
| --- | --- |

33.

Ponadto uważa, że miejsce pracy stanowi forum niezliczonych możliwości, gdzie uczestnicy kształcenia dorosłych znajdują się już na miejscu, oraz że działania niezbędne do wspierania uczestnictwa w kształceniu w miejscu pracy będą uwarunkowane szeregiem zmiennych (1).

Sprawny sektor kształcenia dorosłych — badania naukowe

| 34. | Zgadza się ze stwierdzeniem, będącym wynikiem procesu konsultacji dotyczących przedmiotowego planu działań, zgodnie z którym „wartości i korzyści, jakie płyną z sektora kształcenia dorosłych nie są zbyt dobrze rozpoznane, omówione czy opisane w literaturze fachowej — w porównaniu do innych dziedzin kształcenia”, i uważa, że zintegrowany i ukierunkowany proces badań mógłby wspomagać osiągnięcie pięciu kluczowych założeń, o których mowa w komunikacie w sprawie kształcenia dorosłych. |
| --- | --- |

34.

Zgadza się ze stwierdzeniem, będącym wynikiem procesu konsultacji dotyczących przedmiotowego planu działań, zgodnie z którym „wartości i korzyści, jakie płyną z sektora kształcenia dorosłych nie są zbyt dobrze rozpoznane, omówione czy opisane w literaturze fachowej — w porównaniu do innych dziedzin kształcenia”, i uważa, że zintegrowany i ukierunkowany proces badań mógłby wspomagać osiągnięcie pięciu kluczowych założeń, o których mowa w komunikacie w sprawie kształcenia dorosłych.

| 35. | Z zadowoleniem przyjmuje korzyści dla realizacji celów planu działań, jakie będą płynąć z wysokiej jakości ukierunkowanych badań, ponieważ uważa, że „pętla informacyjna” obejmująca kształcenie, spostrzeżenia i materiały dla wszystkich zainteresowanych stron wzmocni podstawę skutecznego i sprawnego świadczenia usług z zakresu kształcenia dorosłych. |
| --- | --- |

35.

Z zadowoleniem przyjmuje korzyści dla realizacji celów planu działań, jakie będą płynąć z wysokiej jakości ukierunkowanych badań, ponieważ uważa, że „pętla informacyjna” obejmująca kształcenie, spostrzeżenia i materiały dla wszystkich zainteresowanych stron wzmocni podstawę skutecznego i sprawnego świadczenia usług z zakresu kształcenia dorosłych.

| 36. | Uważa ponadto, że poprawa badań europejskich w obszarze „uczestników” pozwoli wyeliminować zależność od danych i analiz porównawczych z innych systemów, w szczególności z systemu amerykańskiego, w celu zapewnienia odpowiednich rozwiązań w kwestii uczestnictwa w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

36.

Uważa ponadto, że poprawa badań europejskich w obszarze „uczestników” pozwoli wyeliminować zależność od danych i analiz porównawczych z innych systemów, w szczególności z systemu amerykańskiego, w celu zapewnienia odpowiednich rozwiązań w kwestii uczestnictwa w Unii Europejskiej.

| 37. | Proponuje, aby w celu ukierunkowania poszczególnych elementów planu działań przeprowadzić w ramach procesu „pętli informacyjnej” badania dotyczące następujących zagadnień: identyfikacja i rola ewentualnych czynników wpływających na uczestnictwo lub brak uczestnictwa w kształceniu dorosłych w Europie, z uwzględnieniem ogólnych czynników kontekstowych i społecznych, powiązanych czynników zachowawczych i sytuacyjnych oraz indywidualnych postaw i skłonności; motywacje, style uczenia się i postawy uczących się Europejczyków wobec kształcenia dorosłych, zwrot z inwestycji (w kontekście finansowym, jednostkowym, społecznym, regionalnym, zawodowym itp.) w kształcenie dorosłych oraz wyobrażenia, postawy i spostrzeżenia grup docelowych w Europie o niskich wskaźnikach udziału, a także profil nauczycieli, którzy uczestniczą w formalnym procesie kształcenia dorosłych, ich szkolenie wstępne i ustawiczne. |
| --- | --- |

37.

Proponuje, aby w celu ukierunkowania poszczególnych elementów planu działań przeprowadzić w ramach procesu „pętli informacyjnej” badania dotyczące następujących zagadnień: identyfikacja i rola ewentualnych czynników wpływających na uczestnictwo lub brak uczestnictwa w kształceniu dorosłych w Europie, z uwzględnieniem ogólnych czynników kontekstowych i społecznych, powiązanych czynników zachowawczych i sytuacyjnych oraz indywidualnych postaw i skłonności; motywacje, style uczenia się i postawy uczących się Europejczyków wobec kształcenia dorosłych, zwrot z inwestycji (w kontekście finansowym, jednostkowym, społecznym, regionalnym, zawodowym itp.) w kształcenie dorosłych oraz wyobrażenia, postawy i spostrzeżenia grup docelowych w Europie o niskich wskaźnikach udziału, a także profil nauczycieli, którzy uczestniczą w formalnym procesie kształcenia dorosłych, ich szkolenie wstępne i ustawiczne.

Sprawny sektor kształcenia dorosłych — prawidłowe zarządzane

| 38. | Zauważa, że proces konsultacji dotyczący przedmiotowego komunikatu wykazał znaczenie prawidłowego zarządzania kształceniem dorosłych, które powinno charakteryzować się między innymi koncentracją na dorosłym uczącym się, nowatorskimi metodami uczenia się, skuteczną analizą potrzeb szkoleniowych oraz planowaniem lokalnym i regionalnym, a także wskazano na potrzebę planowej i systematycznej koncepcji na każdym poziomie i w ramach każdego elementu formalnego i nieformalnego kształcenia dorosłych. |
| --- | --- |

38.

Zauważa, że proces konsultacji dotyczący przedmiotowego komunikatu wykazał znaczenie prawidłowego zarządzania kształceniem dorosłych, które powinno charakteryzować się między innymi koncentracją na dorosłym uczącym się, nowatorskimi metodami uczenia się, skuteczną analizą potrzeb szkoleniowych oraz planowaniem lokalnym i regionalnym, a także wskazano na potrzebę planowej i systematycznej koncepcji na każdym poziomie i w ramach każdego elementu formalnego i nieformalnego kształcenia dorosłych.

| 39. | Z zadowoleniem przyjmuje skoncentrowanie uwagi na dorosłym uczącym się w części komunikatu poświęconej prawidłowemu zarządzaniu oraz popiera uznanie wartości regionalnego i lokalnego wkładu w partnerstwa na rzecz kształcenia dorosłych. |
| --- | --- |

39.

Z zadowoleniem przyjmuje skoncentrowanie uwagi na dorosłym uczącym się w części komunikatu poświęconej prawidłowemu zarządzaniu oraz popiera uznanie wartości regionalnego i lokalnego wkładu w partnerstwa na rzecz kształcenia dorosłych.

Sprawny sektor kształcenia dorosłych — świadczenie usług

| 40. | Zgadza się ze stwierdzeniem, że w Europie liczącej 27 państw członkowskich wyzwaniem w dziedzinie kształcenia dorosłych jest „świadczenie usług”, które jednocześnie uwzględniają motywacje, zainteresowania i potrzeby uczących się dorosłych, zaspokajają zapotrzebowanie wynikające ze zmian na rynku pracy, spełniają wymogi społeczne, a także mają na celu zniesienie i przełamanie wielowymiarowych barier na drodze do uczestnictwa dzięki wzajemnie powiązanym działaniom. |
| --- | --- |

40.

Zgadza się ze stwierdzeniem, że w Europie liczącej 27 państw członkowskich wyzwaniem w dziedzinie kształcenia dorosłych jest „świadczenie usług”, które jednocześnie uwzględniają motywacje, zainteresowania i potrzeby uczących się dorosłych, zaspokajają zapotrzebowanie wynikające ze zmian na rynku pracy, spełniają wymogi społeczne, a także mają na celu zniesienie i przełamanie wielowymiarowych barier na drodze do uczestnictwa dzięki wzajemnie powiązanym działaniom.

| 41. | Zwraca uwagę na fakt, że skuteczne kontakty ze szkołami średnimi nie tylko umożliwiają efektywną pod względem kosztów ofertę szkoleniową, lecz także odgrywają istotną rolę w zapoznawaniu młodzieży z problematyką kształcenia dorosłych. W ten sposób młodzież dowiaduje się wcześniej o istnieniu ośrodków kształcenia dla dorosłych, tak by w swoim czasie mogła z nich z powodzeniem skorzystać, zaspokajając swoje własne potrzeby. |
| --- | --- |

41.

Zwraca uwagę na fakt, że skuteczne kontakty ze szkołami średnimi nie tylko umożliwiają efektywną pod względem kosztów ofertę szkoleniową, lecz także odgrywają istotną rolę w zapoznawaniu młodzieży z problematyką kształcenia dorosłych. W ten sposób młodzież dowiaduje się wcześniej o istnieniu ośrodków kształcenia dla dorosłych, tak by w swoim czasie mogła z nich z powodzeniem skorzystać, zaspokajając swoje własne potrzeby.

| 42. | Uważa, że połączenie zasobów przeznaczonych na kształcenie i szkolenie młodzieży i osób dorosłych pozwoliłoby reagować w sposób wszechstronny i elastyczny na zmiany popytu na siłę roboczą, na szczególne wymogi kształcenia dorosłych oraz zapotrzebowanie na wykwalifikowanych nauczycieli, a jednocześnie poprawić efektywność kosztową systemu oświaty. |
| --- | --- |

42.

Uważa, że połączenie zasobów przeznaczonych na kształcenie i szkolenie młodzieży i osób dorosłych pozwoliłoby reagować w sposób wszechstronny i elastyczny na zmiany popytu na siłę roboczą, na szczególne wymogi kształcenia dorosłych oraz zapotrzebowanie na wykwalifikowanych nauczycieli, a jednocześnie poprawić efektywność kosztową systemu oświaty.

| 43. | Z zadowoleniem przyjmuje szereg środków przedstawionych w procesie konsultacji, które są związane z uczestnictwem w kształceniu dorosłych, ponieważ odzwierciedlają one międzynarodowe najlepsze praktyki, oraz proponuje:






  — | inicjatywę dotycząca nabywania przez dorosłych umiejętności podstawowych w społeczności i w miejscu pracy (Community-Workplace Adult Basic Skills, CWABS) w celu lepszego wykorzystania kontekstu społecznego i zawodowego w kształceniu dorosłych; |
| --- | --- | --- |

43.

Z zadowoleniem przyjmuje szereg środków przedstawionych w procesie konsultacji, które są związane z uczestnictwem w kształceniu dorosłych, ponieważ odzwierciedlają one międzynarodowe najlepsze praktyki, oraz proponuje:

—

inicjatywę dotycząca nabywania przez dorosłych umiejętności podstawowych w społeczności i w miejscu pracy (Community-Workplace Adult Basic Skills, CWABS) w celu lepszego wykorzystania kontekstu społecznego i zawodowego w kształceniu dorosłych;

| — | wsparcie europejskiej sieci lokalnych i regionalnych placówek kształcenia dorosłych, a także animatorów i doradców; |
| --- | --- |

—

wsparcie europejskiej sieci lokalnych i regionalnych placówek kształcenia dorosłych, a także animatorów i doradców;

| — | zwiększenie dostępu do wyższej edukacji poprzez ułatwienie zdobywania „o jeden poziom wyższych” kwalifikacji dzięki innowacyjnym środkom mającym na celu ułatwienie uczestnikom kształcenia ustawicznego udziału w kształceniu w pełnym lub ograniczonym wymiarze. |
| --- | --- |

—

zwiększenie dostępu do wyższej edukacji poprzez ułatwienie zdobywania „o jeden poziom wyższych” kwalifikacji dzięki innowacyjnym środkom mającym na celu ułatwienie uczestnikom kształcenia ustawicznego udziału w kształceniu w pełnym lub ograniczonym wymiarze.

| 44. | Wyraża ubolewanie, że pomimo apelu Komisji Europejskiej o zapewnienie odpowiedniego poziomu finansowania i lepszego monitorowania sektora kształcenia dorosłych, ani sektor publiczny, ani prywatny nie inwestują w ten obszar wystarczających środków. |
| --- | --- |

44.

Wyraża ubolewanie, że pomimo apelu Komisji Europejskiej o zapewnienie odpowiedniego poziomu finansowania i lepszego monitorowania sektora kształcenia dorosłych, ani sektor publiczny, ani prywatny nie inwestują w ten obszar wystarczających środków.

| 45. | Wzywa do zwiększenia funduszy na istniejące i przyszłe programy w celu utrzymania ich potencjalnego wpływu w sektorze kształcenia dorosłych. |
| --- | --- |

45.

Wzywa do zwiększenia funduszy na istniejące i przyszłe programy w celu utrzymania ich potencjalnego wpływu w sektorze kształcenia dorosłych.

PLAN DZIAŁANIA

Analiza skutków reform we wszystkich sferach edukacji i szkoleń w państwach członkowskich dla sektora kształcenia dorosłych

| 46. | Odnotowuje ścisły związek między kształceniem dorosłych a innymi (dobrze rozwiniętymi) sektorami procesu edukacji oraz faktem, że zaangażowanie w formalne/nieformalne kształcenie dorosłych nigdy nie jest zupełnie nowym doświadczeniem w życiu obywateli, lecz stanowi część procesu samodoskonalenia wnoszącego wartość dla całego społeczeństwa. |
| --- | --- |

46.

Odnotowuje ścisły związek między kształceniem dorosłych a innymi (dobrze rozwiniętymi) sektorami procesu edukacji oraz faktem, że zaangażowanie w formalne/nieformalne kształcenie dorosłych nigdy nie jest zupełnie nowym doświadczeniem w życiu obywateli, lecz stanowi część procesu samodoskonalenia wnoszącego wartość dla całego społeczeństwa.

| 47. | Z zadowoleniem przyjmuje rozwój krajowych ram kwalifikacji i uwzględnianie sektora kształcenia dorosłych oraz wyraża przekonanie, że ukierunkowana analiza takich tendencji w planie działania zapewni spójność i lepszy status kształcenia dorosłych w Europie. |
| --- | --- |

47.

Z zadowoleniem przyjmuje rozwój krajowych ram kwalifikacji i uwzględnianie sektora kształcenia dorosłych oraz wyraża przekonanie, że ukierunkowana analiza takich tendencji w planie działania zapewni spójność i lepszy status kształcenia dorosłych w Europie.

Poprawa jakości usług świadczonych w sektorze kształcenia dorosłych

| 48. | Dostrzega znaczenie zwiększania profesjonalizmu wśród pracowników z sektora kształcenia dorosłych, włączając w to nieustanne szkolenia związane z tą dziedziną. Pracownicy ci mają bezpośredni kontakt z uczącymi się dorosłymi i stanowią dla nich główne źródło wiedzy, a jakość nauczania, usług i metodologii nauczania ma zasadnicze znaczenie dla faktycznego przełożenia europejskiej retoryki politycznej o zwiększeniu i wzmocnieniu uczestnictwa w kształceniu dorosłych na rzeczywisty wzrost w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

48.

Dostrzega znaczenie zwiększania profesjonalizmu wśród pracowników z sektora kształcenia dorosłych, włączając w to nieustanne szkolenia związane z tą dziedziną. Pracownicy ci mają bezpośredni kontakt z uczącymi się dorosłymi i stanowią dla nich główne źródło wiedzy, a jakość nauczania, usług i metodologii nauczania ma zasadnicze znaczenie dla faktycznego przełożenia europejskiej retoryki politycznej o zwiększeniu i wzmocnieniu uczestnictwa w kształceniu dorosłych na rzeczywisty wzrost w tej dziedzinie.

| 49. | Uważa, że należy zapewnić wiedzę personelu dydaktycznego na temat sektora przedsiębiorstw poprzez interakcję i elastyczną współpracę ze światem pracy. |
| --- | --- |

49.

Uważa, że należy zapewnić wiedzę personelu dydaktycznego na temat sektora przedsiębiorstw poprzez interakcję i elastyczną współpracę ze światem pracy.

| 50. | Z zainteresowaniem oczekuje na określenie europejskich najlepszych praktyk w mającym się wkrótce ukazać badaniu na temat zawodowego kształcenia dorosłych w Europie, które posłuży za spójną podstawę do rozwoju „zawodowego”. Z zadowoleniem przyjmuje obszerność listy zainteresowanych stron i podmiotów zaangażowanych w kształcenie dorosłych. |
| --- | --- |

50.

Z zainteresowaniem oczekuje na określenie europejskich najlepszych praktyk w mającym się wkrótce ukazać badaniu na temat zawodowego kształcenia dorosłych w Europie, które posłuży za spójną podstawę do rozwoju „zawodowego”. Z zadowoleniem przyjmuje obszerność listy zainteresowanych stron i podmiotów zaangażowanych w kształcenie dorosłych.

Zwiększenie możliwości dorosłych w przekroczeniu kolejnego szczebla edukacji poprzez osiągnięcie kwalifikacji przynajmniej o jeden poziom wyższych niż posiadane poprzednio

| 51. | Wyraża przekonanie, że środki umożliwiające przekroczeniu kolejnego szczebla edukacji mogą mieć bardzo pozytywny wpływ na motywację i ciągły udział uczących się w procesie uczenia się przez całe życie. Uwzględniają one między innymi zmieniające się struktury demograficzne w Europie, aktywne wsłuchiwanie się w „głos samych uczących się” i wysokiej jakości informacje na temat kształcenia dorosłych, usługi doradcze i zasoby. Ważnym elementem dla wielu uczących się dorosłych jest indywidualne poczucie samorealizacji i własnej wartości wynikające z sukcesów w nauce (formalnej/nieformalnej). |
| --- | --- |

51.

Wyraża przekonanie, że środki umożliwiające przekroczeniu kolejnego szczebla edukacji mogą mieć bardzo pozytywny wpływ na motywację i ciągły udział uczących się w procesie uczenia się przez całe życie. Uwzględniają one między innymi zmieniające się struktury demograficzne w Europie, aktywne wsłuchiwanie się w „głos samych uczących się” i wysokiej jakości informacje na temat kształcenia dorosłych, usługi doradcze i zasoby. Ważnym elementem dla wielu uczących się dorosłych jest indywidualne poczucie samorealizacji i własnej wartości wynikające z sukcesów w nauce (formalnej/nieformalnej).

| 52. | Uważa, że omawiany plan działania może stanowić pozytywny wkład w opracowanie projektów najlepszych praktyk w celu dotarcia do grup docelowych, a także można w nim przypisać większe znaczenie do wyników takich projektów jak Grundtvig. Proponuje również lepsze wykorzystywanie środków masowego przekazu w celu popularyzacji programów edukacyjnych, zwłaszcza wśród grup najtrudniej dostępnych. |
| --- | --- |

52.

Uważa, że omawiany plan działania może stanowić pozytywny wkład w opracowanie projektów najlepszych praktyk w celu dotarcia do grup docelowych, a także można w nim przypisać większe znaczenie do wyników takich projektów jak Grundtvig. Proponuje również lepsze wykorzystywanie środków masowego przekazu w celu popularyzacji programów edukacyjnych, zwłaszcza wśród grup najtrudniej dostępnych.

Przyspieszenie procesu oceny i uznawania pozaformalnego i nieformalnego uczenia się w odniesieniu do grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji

| 53. | Podkreśla, że poszerzenie pojęcia dorosłego uczącego się oznacza integrujące i rozwojowe uznanie i zatwierdzenie różnych umiejętności, „inteligencji”, kwalifikacji, kompetencji socjalnych i personalnych, doświadczenia itd. wszystkich obywateli europejskich. Stanowią one istotny wkład uczących się dorosłych w kontekście kształcenia. Sprawą istotną jest stworzenie możliwości uczenia się przez całe życie w taki sposób, aby tam, gdzie jest to możliwe, uczący się wykorzystywali nowe wiadomości, umiejętności i postawy w swoim bezpośrednim otoczeniu oraz dostosowywali je do swoich indywidualnych potrzeb. |
| --- | --- |

53.

Podkreśla, że poszerzenie pojęcia dorosłego uczącego się oznacza integrujące i rozwojowe uznanie i zatwierdzenie różnych umiejętności, „inteligencji”, kwalifikacji, kompetencji socjalnych i personalnych, doświadczenia itd. wszystkich obywateli europejskich. Stanowią one istotny wkład uczących się dorosłych w kontekście kształcenia. Sprawą istotną jest stworzenie możliwości uczenia się przez całe życie w taki sposób, aby tam, gdzie jest to możliwe, uczący się wykorzystywali nowe wiadomości, umiejętności i postawy w swoim bezpośrednim otoczeniu oraz dostosowywali je do swoich indywidualnych potrzeb.

| 54. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycje zawarte w planie działania dotyczące m.in. rozpoznawania najlepszych praktyk w dziedzinie uznawania i zatwierdzania wyników pozaformalnego i nieformalnego uczenia się, przy szczególnym uwzględnieniu kształcenia partnerskiego i wspólnego przygotowania ogólnych materiałów dydaktycznych, gdyż tego rodzaju uznanie i zatwierdzenie będzie działało motywująco na sektor, a zwłaszcza na samych uczących się dorosłych. Dlatego też potwierdzanie kwalifikacji powinno odbywać się na szczeblu lokalnym i regionalnym, przy udziale różnych sektorów zatrudnienia zarówno w określaniu zapotrzebowania na kompetencje, jak też w ich potwierdzaniu. |
| --- | --- |

54.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycje zawarte w planie działania dotyczące m.in. rozpoznawania najlepszych praktyk w dziedzinie uznawania i zatwierdzania wyników pozaformalnego i nieformalnego uczenia się, przy szczególnym uwzględnieniu kształcenia partnerskiego i wspólnego przygotowania ogólnych materiałów dydaktycznych, gdyż tego rodzaju uznanie i zatwierdzenie będzie działało motywująco na sektor, a zwłaszcza na samych uczących się dorosłych. Dlatego też potwierdzanie kwalifikacji powinno odbywać się na szczeblu lokalnym i regionalnym, przy udziale różnych sektorów zatrudnienia zarówno w określaniu zapotrzebowania na kompetencje, jak też w ich potwierdzaniu.

| 55. | Dostrzega, że ogólne uznanie wcześniejszej nauki powinno mieć szczególne znaczenie w zwiększaniu i wzmacnianiu uczestnictwa starszych Europejczyków. Wyniki badań pokazują, że osoby starsze nie stanowią widocznej grupy w europejskich systemach kształcenia, zaś tendencje demograficzne wyraźnie wskazują na pilną potrzebę szkolenia tej grupy w sposób planowy i ukierunkowany. |
| --- | --- |

55.

Dostrzega, że ogólne uznanie wcześniejszej nauki powinno mieć szczególne znaczenie w zwiększaniu i wzmacnianiu uczestnictwa starszych Europejczyków. Wyniki badań pokazują, że osoby starsze nie stanowią widocznej grupy w europejskich systemach kształcenia, zaś tendencje demograficzne wyraźnie wskazują na pilną potrzebę szkolenia tej grupy w sposób planowy i ukierunkowany.

| 56. | Sądzi, że brak zaangażowania lub słabe zaangażowanie tej grupy ma istotny wpływ na samą grupę, a także na aspekty zdrowotne, społeczno-obywatelskie, ekonomiczne, kulturalne, międzypokoleniowe oraz kwestię spójności europejskiej. Najlepsze zasady i praktyki w gerontologii edukacyjnej muszą prowadzić do powstania rzeczywistego partnerstwa na rzecz kształcenia dorosłych w tej grupie, uznania i zatwierdzenia ich potrzeb szkoleniowych, aspiracji, osiągnięć, doświadczenia, motywacji, sposobów uczenia się, oczekiwań itd. oraz zmierzenia się z mitami i stereotypami dotyczącymi kształcenia osób starszych. |
| --- | --- |

56.

Sądzi, że brak zaangażowania lub słabe zaangażowanie tej grupy ma istotny wpływ na samą grupę, a także na aspekty zdrowotne, społeczno-obywatelskie, ekonomiczne, kulturalne, międzypokoleniowe oraz kwestię spójności europejskiej. Najlepsze zasady i praktyki w gerontologii edukacyjnej muszą prowadzić do powstania rzeczywistego partnerstwa na rzecz kształcenia dorosłych w tej grupie, uznania i zatwierdzenia ich potrzeb szkoleniowych, aspiracji, osiągnięć, doświadczenia, motywacji, sposobów uczenia się, oczekiwań itd. oraz zmierzenia się z mitami i stereotypami dotyczącymi kształcenia osób starszych.

| 57. | Wzywa do wspólnego zapewnienia możliwości zdobywania wiedzy, które są odpowiednio finansowane i prezentują wysoką jakość, w celu należytego uwzględnienia kognitywnych, fizycznych, motywacyjnych i dyspozycyjnych itp. aspektów kształcenia tej coraz ważniejszej grupy dorosłych uczących się w Europie. |
| --- | --- |

57.

Wzywa do wspólnego zapewnienia możliwości zdobywania wiedzy, które są odpowiednio finansowane i prezentują wysoką jakość, w celu należytego uwzględnienia kognitywnych, fizycznych, motywacyjnych i dyspozycyjnych itp. aspektów kształcenia tej coraz ważniejszej grupy dorosłych uczących się w Europie.

| 58. | Opowiada się za tym, by większa liczba osób mogła odnosić korzyści z zastosowania i wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych w dziedzinie kształcenia dorosłych. |
| --- | --- |

58.

Opowiada się za tym, by większa liczba osób mogła odnosić korzyści z zastosowania i wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych w dziedzinie kształcenia dorosłych.

| 59. | Podkreśla, że istnieją ważne dowody na to, iż szybka ekspansja e-nauczania w Europie może prowadzić do nowych form nierówności społecznej, to jest do wykluczenia cyfrowego. Z badań wynika, że choć liczba osób, które mają dostęp do Internetu i regularnie z niego korzystają (na potrzeby kształcenia), stale rośnie w społeczeństwie europejskim, niemniej jednak pozostaje dość niska w różnych zagrożonych grupach. |
| --- | --- |

59.

Podkreśla, że istnieją ważne dowody na to, iż szybka ekspansja e-nauczania w Europie może prowadzić do nowych form nierówności społecznej, to jest do wykluczenia cyfrowego. Z badań wynika, że choć liczba osób, które mają dostęp do Internetu i regularnie z niego korzystają (na potrzeby kształcenia), stale rośnie w społeczeństwie europejskim, niemniej jednak pozostaje dość niska w różnych zagrożonych grupach.

| 60. | Uważa, że nierówny dostęp do technologii informacyjno-komunikacyjnych nie poprawia istniejącej sytuacji, lecz zwiększa bariery dla uczestnictwie w programach kształcenia dorosłych. Termin „przepaść cyfrowa” określa wyraźne dysproporcje i znaczny brak równowagi w dostępie do technologii informacyjno-komunikacyjnych i korzystaniu z nich pod względem pokoleniowym, geograficznym, społeczno-ekonomicznym i płci. „Metody mieszane”, jakość doświadczeń z e-nauczaniem, bariery w dostępie do e-nauczania itp. są ważnymi aspektami skutecznego i wydajnego kształcenia dorosłych w Europie. Faktycznym zagadnieniem jest wykorzystanie możliwości stwarzanych przez nowe technologie, jak również infrastruktury oświatowej na szczeblu lokalnym i regionalnym, tak aby większa liczba osób mogła odnieść z nich korzyści. |
| --- | --- |

60.

Uważa, że nierówny dostęp do technologii informacyjno-komunikacyjnych nie poprawia istniejącej sytuacji, lecz zwiększa bariery dla uczestnictwie w programach kształcenia dorosłych. Termin „przepaść cyfrowa” określa wyraźne dysproporcje i znaczny brak równowagi w dostępie do technologii informacyjno-komunikacyjnych i korzystaniu z nich pod względem pokoleniowym, geograficznym, społeczno-ekonomicznym i płci. „Metody mieszane”, jakość doświadczeń z e-nauczaniem, bariery w dostępie do e-nauczania itp. są ważnymi aspektami skutecznego i wydajnego kształcenia dorosłych w Europie. Faktycznym zagadnieniem jest wykorzystanie możliwości stwarzanych przez nowe technologie, jak również infrastruktury oświatowej na szczeblu lokalnym i regionalnym, tak aby większa liczba osób mogła odnieść z nich korzyści.

Poprawa monitorowania sektora kształcenia dorosłych

| 61. | Zgadza się, że niezdolność do wykazania korzyści, jakie przynosi kształcenie dorosłych, stanowi istotną trudność w tym obszarze oraz ma znaczne konsekwencje indywidualne, społeczne, ekonomiczne, polityczne, strukturalne i pod względem zasobów. |
| --- | --- |

61.

Zgadza się, że niezdolność do wykazania korzyści, jakie przynosi kształcenie dorosłych, stanowi istotną trudność w tym obszarze oraz ma znaczne konsekwencje indywidualne, społeczne, ekonomiczne, polityczne, strukturalne i pod względem zasobów.

| 62. | Uważa, że to nie proces zapisu ilościowych wejściowych i wyjściowych danych i ustaleń niczym w „czarnej skrzynce”, lecz raczej oparte na badaniach zobowiązanie dotyczące jakości i komunikacji może podnieść status i wartość kształcenia dorosłych w indywidualnych, lokalnych, regionalnych i krajowych postawach i działaniach. Poszukiwanie wspólnych sposobów rozumienia, „podstawowych zasad” itp. będzie pomocne w tym obszarze, a działania określone w komunikacie są w tym kontekście pożądane. |
| --- | --- |

62.

Uważa, że to nie proces zapisu ilościowych wejściowych i wyjściowych danych i ustaleń niczym w „czarnej skrzynce”, lecz raczej oparte na badaniach zobowiązanie dotyczące jakości i komunikacji może podnieść status i wartość kształcenia dorosłych w indywidualnych, lokalnych, regionalnych i krajowych postawach i działaniach. Poszukiwanie wspólnych sposobów rozumienia, „podstawowych zasad” itp. będzie pomocne w tym obszarze, a działania określone w komunikacie są w tym kontekście pożądane.

Bruksela, 19 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

(1)  Zmienne te obejmują: (i) wcześniejsze doświadczenia w zakresie edukacji/postrzeganie tego procesu przez grupy docelowe; (ii) motywacje i style uczenia się uczestników; (iii) zakres i charakter partnerstwa w ramach forów edukacyjnych; (iv) zakres i jakość systemów wsparcia dla dorosłych, doradztwa, kształcenia partnerskiego; (v) zatwierdzenie i uznanie formalnego i nieformalnego kształcenia dorosłych w miejscu pracy; (vi) dostosowanie kształcenia dorosłych do potrzeb społecznych i osobistych uczestników oraz (vii) wykorzystanie szerokiej gamy innowacyjnych podejść do kształcenia, w szczególności takich aspektów, jak doradztwo i wsparcie partnerskie, sprzyjające kształceniu środowisko psycho-społeczne itp.

1

---

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/76 |
| --- | --- | --- | --- |

9.10.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/76

---

Opinia Komitetu Regionów – Klastry i polityka dotycząca klastrów

(2008/C 257/12)

ZALECENIA KOMITETU REGIONÓW

| — | Wzywa Komisję Europejską do opracowania programu ramowego w celu ułatwienia współpracy i wspólnych działań obejmujących wszystkie zainteresowane organy administracji oraz do przygotowania wytycznych w sprawie ustanowienia i powiązania klastrów — w tym także w sposób transgraniczny. Współpraca pomiędzy klastrami jest obiecującym sposobem wzmocnienia zdolności innowacyjnej Europy i zwrócenia uwagi inwestorów i innowatorów z całego świata. Dlatego też transgraniczna współpraca organizacji klastrów nie powinna ograniczać się wyłącznie do sfery europejskiej, lecz mieć miejsce na skalę światową, tak aby ostatecznym celem było utworzenie tzw. „world level clusters”. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję Europejską do opracowania programu ramowego w celu ułatwienia współpracy i wspólnych działań obejmujących wszystkie zainteresowane organy administracji oraz do przygotowania wytycznych w sprawie ustanowienia i powiązania klastrów — w tym także w sposób transgraniczny. Współpraca pomiędzy klastrami jest obiecującym sposobem wzmocnienia zdolności innowacyjnej Europy i zwrócenia uwagi inwestorów i innowatorów z całego świata. Dlatego też transgraniczna współpraca organizacji klastrów nie powinna ograniczać się wyłącznie do sfery europejskiej, lecz mieć miejsce na skalę światową, tak aby ostatecznym celem było utworzenie tzw. „world level clusters”.

| — | Uważa, że powinny istnieć ogólne ramy strategiczne jednoczące podejścia różnych zainteresowanych podmiotów (administracji publicznej, wyższych uczelni, ośrodków badawczych i przedsiębiorstw) pozwalające na przeprowadzenie w sposób skoordynowany trzech wspomnianych powyżej procesów:






  — | umożliwienia tworzenia warunków stymulujących tworzenie klastrów; |
| --- | --- | --- |

—

Uważa, że powinny istnieć ogólne ramy strategiczne jednoczące podejścia różnych zainteresowanych podmiotów (administracji publicznej, wyższych uczelni, ośrodków badawczych i przedsiębiorstw) pozwalające na przeprowadzenie w sposób skoordynowany trzech wspomnianych powyżej procesów:

—

umożliwienia tworzenia warunków stymulujących tworzenie klastrów;

| — | wspierania realizacji inicjatyw zaproponowanych przez klastry; |
| --- | --- |

—

wspierania realizacji inicjatyw zaproponowanych przez klastry;

| — | stworzenia wzajemnych powiązań między klastrami, zarówno w skali krajowej jak i transgranicznej, w celu współpracy i wymiany doświadczeń. |
| --- | --- |

—

stworzenia wzajemnych powiązań między klastrami, zarówno w skali krajowej jak i transgranicznej, w celu współpracy i wymiany doświadczeń.

| — | W związku z tym proponuje jako pierwszy krok w kierunku opracowania ram strategicznych utworzenie grupy ekspertów wysokiego szczebla, która zbadałaby tę kwestię i wyznaczyła Radzie i Komisji kierunek integracji i harmonizacji kryteriów. |
| --- | --- |

—

W związku z tym proponuje jako pierwszy krok w kierunku opracowania ram strategicznych utworzenie grupy ekspertów wysokiego szczebla, która zbadałaby tę kwestię i wyznaczyła Radzie i Komisji kierunek integracji i harmonizacji kryteriów.

| Sprawozdawca | : | Antonio González TEROL (ES/PPE) Dyrektor generalny ds. europejskich Wspólnoty Autonomicznej Madrytu |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Antonio González TEROL (ES/PPE) Dyrektor generalny ds. europejskich Wspólnoty Autonomicznej Madrytu

ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Mając na uwadze fakt, że Rada ds. Konkurencyjności na swoim posiedzeniu w dniu 4 grudnia 2006 r. uznała klastry za jedno z dziewięciu priorytetowych działań służących zwiększeniu innowacyjności na poziomie europejskim.

Mając na uwadze fakt, że prezydencja słoweńska wezwała Komitet Regionów do sporządzenia opinii do końca czerwca 2008 r., aby można było uwzględnić jego poglądy w przygotowywanym przez Komisję Europejską komunikacie w sprawie polityki dotyczącej klastrów (lipiec 2008 r.).

Mając na uwadze konkluzje prezydencji Rady Europejskiej z posiedzenia w Brukseli w dniach 13-14 marca 2008 r., zgodnie z którymi z jednej strony powinno się sprawniej koordynować wysiłki na rzecz poprawy ramowych warunków dla innowacji, w tym poprzez wzmocnienie powiązań między nauką a przemysłem oraz klastrami innowacyjnymi na światowym poziomie, a także rozwój klastrów i sieci regionalnych, z drugiej zaś umożliwiać większy udział innowacyjnych MŚP w klastrach przedsiębiorstw i w zamówieniach publicznych.

Uwagi ogólne

| 1. | Wzywa przyszłą prezydencję francuską do dalszego zachęcania do organizowania wykładów, sporządzania analiz oraz przeprowadzania debat politycznych na temat klastrów oraz do poszukiwania nowych inicjatyw, które mogłyby stanowić część strategii w zakresie przygotowywanej przez Komisję polityki dotyczącej klastrów. |
| --- | --- |

1.

Wzywa przyszłą prezydencję francuską do dalszego zachęcania do organizowania wykładów, sporządzania analiz oraz przeprowadzania debat politycznych na temat klastrów oraz do poszukiwania nowych inicjatyw, które mogłyby stanowić część strategii w zakresie przygotowywanej przez Komisję polityki dotyczącej klastrów.

| 2. | Rozumie, że termin „klaster” oznacza znajdującą się w geograficznym sąsiedztwie grupę przedsiębiorstw wyspecjalizowanych w ramach jednego sektora, powiązanych z określonymi dostawcami i z innymi przedsiębiorstwami z wzajemnie powiązanych gałęzi przemysłu, które jednocześnie konkurują i współpracują ze sobą. Sektor ten skupia szereg branż oraz wzajemnie się inspirujące dziedziny i rodzaje działalności. Klastry stają się w pełni rozwinięte, kiedy są one w stanie wykorzystać swoją współzależność do podjęcia dodatkowej działalności gospodarczej, w wyniku czego powstają synergie, które oznaczają wzrost całego sektora z korzyścią dla wszystkich członków klastra. Terminu coopetition używa się dla określenia strategii gospodarczej łączącej w sobie współpracę (cooperation) i konkurencję (competition), która jest charakterystyczną dla klastrów i zapewniającą możliwie największą konkurencyjność. Aby możliwa była pełna koordynacja w kontekście wielu szczebli, musi istnieć wzajemne zaufanie pomiędzy przedsiębiorstwami tworzącymi klaster i muszą one mieć wspólne cele i priorytety. |
| --- | --- |

2.

Rozumie, że termin „klaster” oznacza znajdującą się w geograficznym sąsiedztwie grupę przedsiębiorstw wyspecjalizowanych w ramach jednego sektora, powiązanych z określonymi dostawcami i z innymi przedsiębiorstwami z wzajemnie powiązanych gałęzi przemysłu, które jednocześnie konkurują i współpracują ze sobą. Sektor ten skupia szereg branż oraz wzajemnie się inspirujące dziedziny i rodzaje działalności. Klastry stają się w pełni rozwinięte, kiedy są one w stanie wykorzystać swoją współzależność do podjęcia dodatkowej działalności gospodarczej, w wyniku czego powstają synergie, które oznaczają wzrost całego sektora z korzyścią dla wszystkich członków klastra. Terminu coopetition używa się dla określenia strategii gospodarczej łączącej w sobie współpracę (cooperation) i konkurencję (competition), która jest charakterystyczną dla klastrów i zapewniającą możliwie największą konkurencyjność. Aby możliwa była pełna koordynacja w kontekście wielu szczebli, musi istnieć wzajemne zaufanie pomiędzy przedsiębiorstwami tworzącymi klaster i muszą one mieć wspólne cele i priorytety.

| 3. | Uznaje słabość UE jeśli chodzi o przekształcanie pomysłów w nowe produkty i usługi oraz zauważa, że konieczne jest przyjęcie nowej polityki publicznej w celu ułatwienia wspólnych działań z udziałem różnych podmiotów społecznych zaangażowanych w tworzenie, przekazywanie i stosowanie wiedzy. Konkretnie rzecz ujmując, konieczne jest stworzenie nowych powiązań pomiędzy organami administracji publicznej, uczelniami, ośrodkami badawczymi i przedsiębiorstwami. |
| --- | --- |

3.

Uznaje słabość UE jeśli chodzi o przekształcanie pomysłów w nowe produkty i usługi oraz zauważa, że konieczne jest przyjęcie nowej polityki publicznej w celu ułatwienia wspólnych działań z udziałem różnych podmiotów społecznych zaangażowanych w tworzenie, przekazywanie i stosowanie wiedzy. Konkretnie rzecz ujmując, konieczne jest stworzenie nowych powiązań pomiędzy organami administracji publicznej, uczelniami, ośrodkami badawczymi i przedsiębiorstwami.

| 4. | Uważa, że samo inwestowanie w badania i rozwój (B+R) jest niezbędne, lecz jak dotąd niewystarczające. Aby pobudzać innowacje w Europie, potrzebne jest połączenie sił i konkretne kierowanie środków przeznaczonych na badania do obszarów strategicznych. |
| --- | --- |

4.

Uważa, że samo inwestowanie w badania i rozwój (B+R) jest niezbędne, lecz jak dotąd niewystarczające. Aby pobudzać innowacje w Europie, potrzebne jest połączenie sił i konkretne kierowanie środków przeznaczonych na badania do obszarów strategicznych.

| 5. | Podkreśla, że koncentracja regionalna przedsiębiorstw sama w sobie nie gwarantuje rozwoju klastrów, czy też gospodarek sieciowych, synergii lub też poprawy konkurencyjności. Musi zostać osiągnięta masa krytyczna — wystarczające rozmiary produkcji, bez których nie może być mowy o klastrach. Należy także uwzględnić aspekty jakościowe i warunki zewnętrzne, szczególnie wzajemne zaufanie i zdrowe stosunki pomiędzy przedsiębiorstwami, aby można było skutecznie podjąć wspólne działania, oparte na zasadzie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że koncentracja regionalna przedsiębiorstw sama w sobie nie gwarantuje rozwoju klastrów, czy też gospodarek sieciowych, synergii lub też poprawy konkurencyjności. Musi zostać osiągnięta masa krytyczna — wystarczające rozmiary produkcji, bez których nie może być mowy o klastrach. Należy także uwzględnić aspekty jakościowe i warunki zewnętrzne, szczególnie wzajemne zaufanie i zdrowe stosunki pomiędzy przedsiębiorstwami, aby można było skutecznie podjąć wspólne działania, oparte na zasadzie zrównoważonego rozwoju.

| 6. | Uważa, że dostępne dane statystyczne nie wystarczają do oceny tych dwóch aspektów i proponuje, aby Europejskie Centrum Monitorowania Klastrów przeprowadziło analizę warunków wymaganych do wzięcia pod uwagę tych dwóch aspektów warunkujących występowanie klastra. Ponadto KR oferuje pomoc, jaką może służyć ze względu na swoje doświadczenie i swoją bliskość regionom. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że dostępne dane statystyczne nie wystarczają do oceny tych dwóch aspektów i proponuje, aby Europejskie Centrum Monitorowania Klastrów przeprowadziło analizę warunków wymaganych do wzięcia pod uwagę tych dwóch aspektów warunkujących występowanie klastra. Ponadto KR oferuje pomoc, jaką może służyć ze względu na swoje doświadczenie i swoją bliskość regionom.

| 7. | Zgadza się, że klastry są ważną siłą napędową innowacji, przyczyniają się do poprawy konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju przemysłu i usług oraz stymulują rozwój gospodarczy regionów poprzez tworzenie dobrobytu i miejsc pracy, przyczyniając się w ten sposób do spójności terytorialnej, która jest jednym z celów UE zawartych w Traktacie z Lizbony. |
| --- | --- |

7.

Zgadza się, że klastry są ważną siłą napędową innowacji, przyczyniają się do poprawy konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju przemysłu i usług oraz stymulują rozwój gospodarczy regionów poprzez tworzenie dobrobytu i miejsc pracy, przyczyniając się w ten sposób do spójności terytorialnej, która jest jednym z celów UE zawartych w Traktacie z Lizbony.

| 8. | Uważa, że w wielu przypadkach konieczne jest zaangażowanie władz publicznych i podmiotów prywatnych w działania stymulujące tworzenie klastrów i w pomaganie im w utrzymaniu przodującej pozycji w swoich sektorach. |
| --- | --- |

8.

Uważa, że w wielu przypadkach konieczne jest zaangażowanie władz publicznych i podmiotów prywatnych w działania stymulujące tworzenie klastrów i w pomaganie im w utrzymaniu przodującej pozycji w swoich sektorach.

| 9. | Sektor publiczny może również znacząco wspierać inicjatywy dotyczące klastrów w stawianiu czoła napotykanym wyzwaniom:






  — | pomagając im w ustalaniu celów i monitorowaniu wydajności; |
| --- | --- | --- |

9.

Sektor publiczny może również znacząco wspierać inicjatywy dotyczące klastrów w stawianiu czoła napotykanym wyzwaniom:

—

pomagając im w ustalaniu celów i monitorowaniu wydajności;

| — | ułatwiając proces tworzenia, rozwoju i dojrzewania klastrów (w sposób przedstawiony w punkcie poniżej); |
| --- | --- |

—

ułatwiając proces tworzenia, rozwoju i dojrzewania klastrów (w sposób przedstawiony w punkcie poniżej);

| — | włączając inicjatywy w zakresie klastrów do szerszego programu politycznego. |
| --- | --- |

—

włączając inicjatywy w zakresie klastrów do szerszego programu politycznego.

| 10. | Jest także zdania, że rolą sektora publicznego powinno być stworzenie niezbędnych warunków zewnętrznych dla rozwoju klastrów, np. poprzez:






  — | zapewnienie wysokokwalifikowanego kapitału ludzkiego; |
| --- | --- | --- |

10.

Jest także zdania, że rolą sektora publicznego powinno być stworzenie niezbędnych warunków zewnętrznych dla rozwoju klastrów, np. poprzez:

—

zapewnienie wysokokwalifikowanego kapitału ludzkiego;

| — | uproszczenie procedur administracyjnych związanych z tworzeniem i rozwojem klastrów; |
| --- | --- |

—

uproszczenie procedur administracyjnych związanych z tworzeniem i rozwojem klastrów;

| — | zachęcanie do tworzenia ośrodków informacji i zintegrowanych centrów usługowych; |
| --- | --- |

—

zachęcanie do tworzenia ośrodków informacji i zintegrowanych centrów usługowych;

| — | wspieranie współpracy pomiędzy instytucjami oświatowymi i klastrami, szczególnie poprzez tworzenie wspólnych ośrodków szkolenia specjalistycznego; byłoby korzystne, gdyby w każdym państwie członkowskim istniał przynajmniej jeden ośrodek specjalistycznego kształcenia i szkolenia w zakresie klastrów; |
| --- | --- |

—

wspieranie współpracy pomiędzy instytucjami oświatowymi i klastrami, szczególnie poprzez tworzenie wspólnych ośrodków szkolenia specjalistycznego; byłoby korzystne, gdyby w każdym państwie członkowskim istniał przynajmniej jeden ośrodek specjalistycznego kształcenia i szkolenia w zakresie klastrów;

| — | zagwarantowanie dostępności odpowiednich instrumentów finansowych spełniających potrzeby klastrów i zapewnienie dobrych stosunków pomiędzy przedsiębiorcami, centrami innowacji, inwestorami i źródłami finansowania; |
| --- | --- |

—

zagwarantowanie dostępności odpowiednich instrumentów finansowych spełniających potrzeby klastrów i zapewnienie dobrych stosunków pomiędzy przedsiębiorcami, centrami innowacji, inwestorami i źródłami finansowania;

| — | usprawnianie kanałów koordynacji zarówno w obrębie jednego klastra jak i z innymi klastrami oraz poprawa stosunków pomiędzy klastrami a organami administracji publicznej; |
| --- | --- |

—

usprawnianie kanałów koordynacji zarówno w obrębie jednego klastra jak i z innymi klastrami oraz poprawa stosunków pomiędzy klastrami a organami administracji publicznej;

| — | propagowanie zewnętrznych możliwości rozwoju klastrów, promowanie ich działalności w skali międzynarodowej i zachęcanie do tworzenia sieci transgranicznych; odpowiednia polityka publiczna może pomóc w stworzeniu „wizerunku marki” regionu — a także klastra — w celu zwiększenia możliwości wzrostu zewnętrznego; |
| --- | --- |

—

propagowanie zewnętrznych możliwości rozwoju klastrów, promowanie ich działalności w skali międzynarodowej i zachęcanie do tworzenia sieci transgranicznych; odpowiednia polityka publiczna może pomóc w stworzeniu „wizerunku marki” regionu — a także klastra — w celu zwiększenia możliwości wzrostu zewnętrznego;

| — | promowanie badań i rozwoju oraz innowacji w ich sferze oddziaływania, zwracając przy tym szczególną uwagę na czynniki kluczowe dla uruchomienia i rozwoju inicjatyw innowacyjnych, które mogłyby ponadto być pomocne w stymulowaniu sektora prywatnego; |
| --- | --- |

—

promowanie badań i rozwoju oraz innowacji w ich sferze oddziaływania, zwracając przy tym szczególną uwagę na czynniki kluczowe dla uruchomienia i rozwoju inicjatyw innowacyjnych, które mogłyby ponadto być pomocne w stymulowaniu sektora prywatnego;

| — | wspieranie i przyspieszanie inicjatyw prywatnych, mając na uwadze fakt, że trzy szczeble administracji — wspólnotowy, krajowy i regionalny — muszą być wzajemnie ze sobą powiązane, przy czym regiony odgrywają kluczową rolę, jeśli chodzi o formułowanie i realizację polityki wspierania klastrów. |
| --- | --- |

—

wspieranie i przyspieszanie inicjatyw prywatnych, mając na uwadze fakt, że trzy szczeble administracji — wspólnotowy, krajowy i regionalny — muszą być wzajemnie ze sobą powiązane, przy czym regiony odgrywają kluczową rolę, jeśli chodzi o formułowanie i realizację polityki wspierania klastrów.

Podkreśla jednak, że władze publiczne muszą unikać popełniania dwóch ważnych błędów:

| — | powinny one unikać tworzenia klastrów od zera, tam gdzie one nie istnieją. Klastry mają skłonność do rozwijania się w sposób naturalny, stąd też tworzenie ich w sposób sztuczny kończy się zwykle niepowodzeniem; |
| --- | --- |

—

powinny one unikać tworzenia klastrów od zera, tam gdzie one nie istnieją. Klastry mają skłonność do rozwijania się w sposób naturalny, stąd też tworzenie ich w sposób sztuczny kończy się zwykle niepowodzeniem;

| — | z tych samych powodów powinny one unikać sztucznego wydłużania życia klastrów, jeśli rynki i technologie przyczyniły się do ich zmarginalizowania. |
| --- | --- |

—

z tych samych powodów powinny one unikać sztucznego wydłużania życia klastrów, jeśli rynki i technologie przyczyniły się do ich zmarginalizowania.

| 11. | Uważa, że aby klastry były w stanie konkurować na rynku światowym, powinny one rozbudować silną sieć powiązań z przedsiębiorstwami, wyższymi uczelniami i władzami publicznymi oraz być zaangażowane w ciągły proces innowacji, który umożliwia im nieprzerwane tworzenie nowych synergii. Jest to jedyny sposób zapewnienia klastrom zdolności przyszłego utrzymania się na rynku. Należy mieć na uwadze fakt, że jakkolwiek doskonałość jest cechą klastrów, nie wszystkie klastry mogą osiągnąć ten sam poziom rozwoju lub podobny zasięg międzynarodowy. Doskonałość w tym kontekście tworzy się stopniowo, z biegiem czasu, poprzez określone zasoby finansowe, dobre zarządzanie i reformy strukturalne o charakterze rynkowym, zapewniające niezbędną mobilność czynników produkcji (kapitału wysokiego ryzyka oraz badaczy). |
| --- | --- |

11.

Uważa, że aby klastry były w stanie konkurować na rynku światowym, powinny one rozbudować silną sieć powiązań z przedsiębiorstwami, wyższymi uczelniami i władzami publicznymi oraz być zaangażowane w ciągły proces innowacji, który umożliwia im nieprzerwane tworzenie nowych synergii. Jest to jedyny sposób zapewnienia klastrom zdolności przyszłego utrzymania się na rynku. Należy mieć na uwadze fakt, że jakkolwiek doskonałość jest cechą klastrów, nie wszystkie klastry mogą osiągnąć ten sam poziom rozwoju lub podobny zasięg międzynarodowy. Doskonałość w tym kontekście tworzy się stopniowo, z biegiem czasu, poprzez określone zasoby finansowe, dobre zarządzanie i reformy strukturalne o charakterze rynkowym, zapewniające niezbędną mobilność czynników produkcji (kapitału wysokiego ryzyka oraz badaczy).

| 12. | Uważa, że, obliczu obecnej globalizacji rynków, sprawą o zasadniczym znaczeniu jest tworzenie globalnych łańcuchów wartości (global value chains — GVC) poprzez klastry w celu poprawy koordynacji pomiędzy przedsiębiorstwami i ogólnego poziomu konkurencyjności. Chociaż innowacje są podstawową cechą wszystkich klastrów, należy podkreślić, że nie wszystkie klastry działają w sektorach o wysokim poziomie technologii, ponieważ niektóre rozwijają się także w sektorach o średnim lub niskim poziomie technologii. |
| --- | --- |

12.

Uważa, że, obliczu obecnej globalizacji rynków, sprawą o zasadniczym znaczeniu jest tworzenie globalnych łańcuchów wartości (global value chains — GVC) poprzez klastry w celu poprawy koordynacji pomiędzy przedsiębiorstwami i ogólnego poziomu konkurencyjności. Chociaż innowacje są podstawową cechą wszystkich klastrów, należy podkreślić, że nie wszystkie klastry działają w sektorach o wysokim poziomie technologii, ponieważ niektóre rozwijają się także w sektorach o średnim lub niskim poziomie technologii.

| 13. | Podkreśla, że klastry są szczególnie interesujące dla MŚP, gdyż stanowią one środowisko sprzyjające tworzeniu związków MŚP z wyższymi uczelniami i dużymi przedsiębiorstwami oraz umożliwiają im dostęp do międzynarodowych sieci handlowych. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla, że klastry są szczególnie interesujące dla MŚP, gdyż stanowią one środowisko sprzyjające tworzeniu związków MŚP z wyższymi uczelniami i dużymi przedsiębiorstwami oraz umożliwiają im dostęp do międzynarodowych sieci handlowych.

| 14. | Ostrzega jednak, że niektóre kraje i regiony koncentrują się nadmiernie na MŚP, przeoczając fakt, iż niedostateczna obecność dużych przedsiębiorstw może ograniczyć wpływ gospodarczy klastrów. |
| --- | --- |

14.

Ostrzega jednak, że niektóre kraje i regiony koncentrują się nadmiernie na MŚP, przeoczając fakt, iż niedostateczna obecność dużych przedsiębiorstw może ograniczyć wpływ gospodarczy klastrów.

Wkład w agendę lizbońską

| 15. | Uważa, że obecnie swobodny przepływ czynników produkcji i wysokie koszty w krajach rozwiniętych gospodarczo zachęcają do delokalizacji, na co należy zareagować poprzez ukierunkowanie systemów produkcji na rodzaje działalności charakteryzujące się większą wartością dodaną — przede wszystkim takie, które wymagają intensywnych badań i rozwoju oraz innowacji. |
| --- | --- |

15.

Uważa, że obecnie swobodny przepływ czynników produkcji i wysokie koszty w krajach rozwiniętych gospodarczo zachęcają do delokalizacji, na co należy zareagować poprzez ukierunkowanie systemów produkcji na rodzaje działalności charakteryzujące się większą wartością dodaną — przede wszystkim takie, które wymagają intensywnych badań i rozwoju oraz innowacji.

| 16. | Uważa, iż agenda lizbońska była odpowiedzią na nowe wyzwania związane z globalizacją, zaś jej cele obejmowały: zwiększenie wartości kapitału ludzkiego w UE, poprawę spójności polityki innowacyjnej, tworzenie sprzyjających innowacjom ram legislacyjnych, promowanie tworzenia i rozwoju przedsiębiorstw innowacyjnych i poprawę wzajemnych powiązań w ramach systemu innowacji. Osiągnięcie tych celów pomoże nam przybliżyć się do społeczeństwa otwartego na innowacje i wiedzę, a tym samym konkurencyjnego — jeśli nie pod względem kosztów, to pod względem wartości dodanej. |
| --- | --- |

16.

Uważa, iż agenda lizbońska była odpowiedzią na nowe wyzwania związane z globalizacją, zaś jej cele obejmowały: zwiększenie wartości kapitału ludzkiego w UE, poprawę spójności polityki innowacyjnej, tworzenie sprzyjających innowacjom ram legislacyjnych, promowanie tworzenia i rozwoju przedsiębiorstw innowacyjnych i poprawę wzajemnych powiązań w ramach systemu innowacji. Osiągnięcie tych celów pomoże nam przybliżyć się do społeczeństwa otwartego na innowacje i wiedzę, a tym samym konkurencyjnego — jeśli nie pod względem kosztów, to pod względem wartości dodanej.

| 17. | Podkreśla, że, po to aby regiony stały się bardziej konkurencyjne, muszą one rozwijać sektory kapitałochłonne, wyraźnie innowacyjne, a ponadto dysponujące wysoko wyspecjalizowanymi zasobami ludzkimi. |
| --- | --- |

17.

Podkreśla, że, po to aby regiony stały się bardziej konkurencyjne, muszą one rozwijać sektory kapitałochłonne, wyraźnie innowacyjne, a ponadto dysponujące wysoko wyspecjalizowanymi zasobami ludzkimi.

| 18. | Wskazuje na występowanie w Europie poważnego niedostatku prywatnych wydatków na badania i rozwój, lecz uważa, że samo zwiększenie wydatków publicznych na badania i rozwój nie ma sensu, jeśli przedsiębiorstwa nie przyjmą tych celów za swoje i nie podejmą niezbędnych inicjatyw. Ważne jest jednakże, aby na szczeblu krajowym publiczne wydatki na badania i rozwój były wystarczająco wysokie, by mogły być skuteczne. Jest to jedyny sposób skierowania tych środków, za pośrednictwem badań i innowacji, na rynek. Publiczne wydatki na badania i rozwój powinny stymulować prywatne badania i rozwój oraz innowacje, aby możliwe było znaczące zwiększenie odsetka PKB przeznaczanego na ten cel przez europejskie regiony. Aby to osiągnąć, należy podjąć działania w czterech głównych kierunkach:






  — | wspieranie rozwoju klastrów lub konglomeratów przedsiębiorstw i instytucji publicznych wokół działań wysoce innowacyjnych; |
| --- | --- | --- |

18.

Wskazuje na występowanie w Europie poważnego niedostatku prywatnych wydatków na badania i rozwój, lecz uważa, że samo zwiększenie wydatków publicznych na badania i rozwój nie ma sensu, jeśli przedsiębiorstwa nie przyjmą tych celów za swoje i nie podejmą niezbędnych inicjatyw. Ważne jest jednakże, aby na szczeblu krajowym publiczne wydatki na badania i rozwój były wystarczająco wysokie, by mogły być skuteczne. Jest to jedyny sposób skierowania tych środków, za pośrednictwem badań i innowacji, na rynek. Publiczne wydatki na badania i rozwój powinny stymulować prywatne badania i rozwój oraz innowacje, aby możliwe było znaczące zwiększenie odsetka PKB przeznaczanego na ten cel przez europejskie regiony. Aby to osiągnąć, należy podjąć działania w czterech głównych kierunkach:

—

wspieranie rozwoju klastrów lub konglomeratów przedsiębiorstw i instytucji publicznych wokół działań wysoce innowacyjnych;

| — | promowanie tworzenia odpowiednich miejsc dla tej działalności, w których współistnieją wiedza (wyższe uczelnie) i gospodarka (przedsiębiorstwa) tzn. parków naukowo-technologicznych; |
| --- | --- |

—

promowanie tworzenia odpowiednich miejsc dla tej działalności, w których współistnieją wiedza (wyższe uczelnie) i gospodarka (przedsiębiorstwa) tzn. parków naukowo-technologicznych;

| — | promowanie instrumentów, zarówno finansowych jak i innych wspierających tworzenie nowych przedsiębiorstw innowacyjnych; |
| --- | --- |

—

promowanie instrumentów, zarówno finansowych jak i innych wspierających tworzenie nowych przedsiębiorstw innowacyjnych;

| — | pobudzanie wspólnych działań angażujących różne ośrodki wiedzy, badań i rozwoju oraz innowacji, propagowanie forów wymiany wiedzy i wspieranie tworzenia sieci regionów, które przodują w dziedzinie innowacji. |
| --- | --- |

—

pobudzanie wspólnych działań angażujących różne ośrodki wiedzy, badań i rozwoju oraz innowacji, propagowanie forów wymiany wiedzy i wspieranie tworzenia sieci regionów, które przodują w dziedzinie innowacji.

Rozwój wymiaru wspólnotowego

| 19. | Przyjmuje z zadowoleniem działania prowadzone przy wsparciu ze strony Komisji Europejskiej za pośrednictwem szeregu programów i sieci, które doprowadziły do autentycznego postępu w dziedzinie projektowania i ustanawiania klastrów, umożliwiając wymianę doświadczeń. |
| --- | --- |

19.

Przyjmuje z zadowoleniem działania prowadzone przy wsparciu ze strony Komisji Europejskiej za pośrednictwem szeregu programów i sieci, które doprowadziły do autentycznego postępu w dziedzinie projektowania i ustanawiania klastrów, umożliwiając wymianę doświadczeń.

| 20. | Nie podaje w wątpliwość wsparcia Komisji Europejskiej dla rozwoju nowych i lepszych klastrów na szczeblu krajowym lub regionalnym. Uważa jednak, że potrzebne są informacje na temat określania lub rozwoju dobrych praktyk oraz ośrodki zajmujące się ustaleniem instrumentów, które można byłoby systematycznie stosować lub uwzględniać. Instrumenty te powinno się przedstawić użytkownikom w sposób prosty i przystępny. Zwraca uwagę, że w tym kontekście Komitet rozpoczyna właśnie badanie na temat: „Klastry i polityka dotycząca klastrów: przewodnik dla decydentów politycznych na szczeblu lokalnym i regionalnym”. |
| --- | --- |

20.

Nie podaje w wątpliwość wsparcia Komisji Europejskiej dla rozwoju nowych i lepszych klastrów na szczeblu krajowym lub regionalnym. Uważa jednak, że potrzebne są informacje na temat określania lub rozwoju dobrych praktyk oraz ośrodki zajmujące się ustaleniem instrumentów, które można byłoby systematycznie stosować lub uwzględniać. Instrumenty te powinno się przedstawić użytkownikom w sposób prosty i przystępny. Zwraca uwagę, że w tym kontekście Komitet rozpoczyna właśnie badanie na temat: „Klastry i polityka dotycząca klastrów: przewodnik dla decydentów politycznych na szczeblu lokalnym i regionalnym”.

| 21. | Wzywa jednak Komisję Europejską do opracowania programu ramowego w celu ułatwienia współpracy i wspólnych działań obejmujących wszystkie zainteresowane organy administracji oraz do przygotowania wytycznych w sprawie ustanowienia i powiązania klastrów — w tym także w sposób transgraniczny. Współpraca pomiędzy klastrami jest postrzegana jako obiecujący sposób wzmocnienia zdolności innowacyjnej Europy i zwrócenia uwagi inwestorów i innowatorów z całego świata. Dlatego też transgraniczna współpraca organizacji klastrów nie powinna ograniczać się wyłącznie do sfery europejskiej, lecz mieć miejsce na skalę światową, tak aby ostatecznym celem było utworzenie tzw. „world level clusters”. |
| --- | --- |

21.

Wzywa jednak Komisję Europejską do opracowania programu ramowego w celu ułatwienia współpracy i wspólnych działań obejmujących wszystkie zainteresowane organy administracji oraz do przygotowania wytycznych w sprawie ustanowienia i powiązania klastrów — w tym także w sposób transgraniczny. Współpraca pomiędzy klastrami jest postrzegana jako obiecujący sposób wzmocnienia zdolności innowacyjnej Europy i zwrócenia uwagi inwestorów i innowatorów z całego świata. Dlatego też transgraniczna współpraca organizacji klastrów nie powinna ograniczać się wyłącznie do sfery europejskiej, lecz mieć miejsce na skalę światową, tak aby ostatecznym celem było utworzenie tzw. „world level clusters”.

| 22. | Uważa, że współpraca pomiędzy klastrami leży w żywotnym interesie MŚP. Ułatwia ona niezbędny przepływ informacji, wymianę techniczną, i zwiększa możliwości wspólnego użytkowania infrastruktury badawczej i zasobów produkcyjnych. |
| --- | --- |

22.

Uważa, że współpraca pomiędzy klastrami leży w żywotnym interesie MŚP. Ułatwia ona niezbędny przepływ informacji, wymianę techniczną, i zwiększa możliwości wspólnego użytkowania infrastruktury badawczej i zasobów produkcyjnych.

| 23. | Zauważa, że występuje wyraźna rozbieżność pomiędzy wyrażaną przez wiele klastrów chęcią rozwijania działalności gospodarczej w swoim własnym regionie lub kraju i wielkimi możliwościami, jakie stwarza wymiana informacji i najlepszych wzorców z sąsiadującymi klastrami z innych państw członkowskich. |
| --- | --- |

23.

Zauważa, że występuje wyraźna rozbieżność pomiędzy wyrażaną przez wiele klastrów chęcią rozwijania działalności gospodarczej w swoim własnym regionie lub kraju i wielkimi możliwościami, jakie stwarza wymiana informacji i najlepszych wzorców z sąsiadującymi klastrami z innych państw członkowskich.

| 24. | Wzywa Komisję do usunięcia wszystkich barier utrudniających handel i inwestycje w Europie. Urzeczywistnienie rynku wewnętrznego jest podstawowym sposobem otwierania rynków na konkurencję. |
| --- | --- |

24.

Wzywa Komisję do usunięcia wszystkich barier utrudniających handel i inwestycje w Europie. Urzeczywistnienie rynku wewnętrznego jest podstawowym sposobem otwierania rynków na konkurencję.

| 25. | Wskazuje, że bariery w handlu, w połączeniu z różnicami w systemach prawnych oraz w systemach opieki społecznej, administracyjnych i podatkowych, mogą stanowić poważną przeszkodę we współpracy transgranicznej. Poza tym, bariery językowe także sprawiają, że klastry wolą zarządzać i prowadzić działalność w obrębie granic swoich krajów, ograniczając swoje powiązania międzynarodowe. |
| --- | --- |

25.

Wskazuje, że bariery w handlu, w połączeniu z różnicami w systemach prawnych oraz w systemach opieki społecznej, administracyjnych i podatkowych, mogą stanowić poważną przeszkodę we współpracy transgranicznej. Poza tym, bariery językowe także sprawiają, że klastry wolą zarządzać i prowadzić działalność w obrębie granic swoich krajów, ograniczając swoje powiązania międzynarodowe.

Zalecenia KR-u

| 26. | Zaleca, aby Komisja Europejska uporządkowała rozproszone środki przeznaczone na promocję klastrów w UE i uważa, że powinno się je zgrupować w ramach jednej określonej linii działania na rzecz promocji klastrów i wspierania współpracy pomiędzy nimi. |
| --- | --- |

26.

Zaleca, aby Komisja Europejska uporządkowała rozproszone środki przeznaczone na promocję klastrów w UE i uważa, że powinno się je zgrupować w ramach jednej określonej linii działania na rzecz promocji klastrów i wspierania współpracy pomiędzy nimi.

| 27. | Jako niezbędne uzupełnienie coraz większej roli przypisywanej przez Komisję władzom regionalnym w zakresie promowania, koordynacji i optymalnego wykorzystania inicjatyw tworzenia klastrów KR uważa, że Komisja powinna lepiej zaznajamiać regiony z inicjatywami, które bezpośrednio prowadzi w dziedzinie badań i innowacji (głównie 7. PR i program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji). W tym samy kontekście należy szczególnie zadbać o zapewnienie właściwej współpracy z niezależnymi agencjami utworzonymi przez Komisję w zakresie badań i innowacji oraz z WIT (wspólne inicjatywy technologiczne). |
| --- | --- |

27.

Jako niezbędne uzupełnienie coraz większej roli przypisywanej przez Komisję władzom regionalnym w zakresie promowania, koordynacji i optymalnego wykorzystania inicjatyw tworzenia klastrów KR uważa, że Komisja powinna lepiej zaznajamiać regiony z inicjatywami, które bezpośrednio prowadzi w dziedzinie badań i innowacji (głównie 7. PR i program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji). W tym samy kontekście należy szczególnie zadbać o zapewnienie właściwej współpracy z niezależnymi agencjami utworzonymi przez Komisję w zakresie badań i innowacji oraz z WIT (wspólne inicjatywy technologiczne).

| 28. | Wzywa do integracji i harmonizacji kryteriów wspierania klastrów na szczeblu europejskim, co zdaniem Komitetu byłoby zasadniczym uzupełnieniem istniejącej polityki współpracy na wszystkich szczeblach, w celu stworzenia jednolitej wizji zorganizowanego działania. Zastąpiłaby ona podejście cząstkowe, reprezentowane przez różne europejskie inicjatywy w sprawie klastrów, które obecnie istnieją w wielu dziedzinach (badania i rozwój, polityka współpracy międzyregionalnej, śledzenie technologii i konkurencji, pomoc przy finansowaniu projektów, itp.). |
| --- | --- |

28.

Wzywa do integracji i harmonizacji kryteriów wspierania klastrów na szczeblu europejskim, co zdaniem Komitetu byłoby zasadniczym uzupełnieniem istniejącej polityki współpracy na wszystkich szczeblach, w celu stworzenia jednolitej wizji zorganizowanego działania. Zastąpiłaby ona podejście cząstkowe, reprezentowane przez różne europejskie inicjatywy w sprawie klastrów, które obecnie istnieją w wielu dziedzinach (badania i rozwój, polityka współpracy międzyregionalnej, śledzenie technologii i konkurencji, pomoc przy finansowaniu projektów, itp.).

Image

| 29. | Podkreśla, że wszystkie działania wynikające z tej wszechstronnej wizji powinny koncentrować się na wzroście i konkurencyjności oraz na priorytetowych obszarach działania, które muszą wykraczać poza prostą wymianę doświadczeń i informacji. Powinny one obejmować wspólne projekty i inicjatywy, wymianę personelu i beneficjentów pomiędzy projektami, rozwój wspólnotowych sieci i instytucji, itp.

  W tym celu proponuje:







  1. | REALIZACJĘ WSPÓLNYCH RAM STRATEGICZNYCH DLA KLASTRÓW
  Uważa, że powinny istnieć ogólne ramy strategiczne jednoczące podejścia różnych zainteresowanych podmiotów (administracji publicznej, wyższych uczelni, ośrodków badawczych i przedsiębiorstw) pozwalające na przeprowadzenie w sposób skoordynowany trzech wspomnianych powyżej procesów:






  — | umożliwienia tworzenia warunków stymulujących tworzenie klastrów; |
| --- | --- | --- | --- |

29.

Podkreśla, że wszystkie działania wynikające z tej wszechstronnej wizji powinny koncentrować się na wzroście i konkurencyjności oraz na priorytetowych obszarach działania, które muszą wykraczać poza prostą wymianę doświadczeń i informacji. Powinny one obejmować wspólne projekty i inicjatywy, wymianę personelu i beneficjentów pomiędzy projektami, rozwój wspólnotowych sieci i instytucji, itp.

W tym celu proponuje:

1.

REALIZACJĘ WSPÓLNYCH RAM STRATEGICZNYCH DLA KLASTRÓW

Uważa, że powinny istnieć ogólne ramy strategiczne jednoczące podejścia różnych zainteresowanych podmiotów (administracji publicznej, wyższych uczelni, ośrodków badawczych i przedsiębiorstw) pozwalające na przeprowadzenie w sposób skoordynowany trzech wspomnianych powyżej procesów:

—

umożliwienia tworzenia warunków stymulujących tworzenie klastrów;

| — | wspierania realizacji inicjatyw zaproponowanych przez klastry; |
| --- | --- |

—

wspierania realizacji inicjatyw zaproponowanych przez klastry;

| — | stworzenia wzajemnych powiązań między klastrami, zarówno w skali krajowej jak i transgranicznej, w celu współpracy i wymiany doświadczeń. |
| --- | --- |

—

stworzenia wzajemnych powiązań między klastrami, zarówno w skali krajowej jak i transgranicznej, w celu współpracy i wymiany doświadczeń.

W związku z tym proponuje jako pierwszy krok w kierunku opracowania ram strategicznych utworzenie grupy ekspertów wysokiego szczebla, która zbadałaby tę kwestię i wyznaczyła Radzie i Komisji kierunek integracji i harmonizacji kryteriów. Grupa ta powinna dysponować dużym stopniem niezależności, a przewodniczyć jej powinna osoba ciesząca się uznaniem w Europie w tej dziedzinie. Powinna ona także obejmować przedstawicieli wszystkich grup zainteresowanych tą tematyką: świata polityki, różnych administracji, w szczególności regionalnych, przedsiębiorstw mających doświadczenie w zarządzaniu klastrami, uniwersytetów, ośrodków badawczych i technologicznych oraz jednostek finansowych i innych ewentualnych podmiotów finansujących (sieci „aniołów biznesu”, funduszy kapitału wysokiego ryzyka itp.).

Ocenia, że niniejsze ramy strategiczne pozwoliłyby odnosić korzyści z różnych już istniejących inicjatyw dotyczących klastrów w określonych dziedzinach oraz doprowadziłyby do ich zintegrowania, tworząc linie działania pozwalające wspierać rozwój procesów określających ewolucję klastrów.

FAZA INKUBACJI

| — | Tworzenie warunków środowiskowych niezbędnych dla rozwoju klastrów |
| --- | --- |

—

Tworzenie warunków środowiskowych niezbędnych dla rozwoju klastrów

| — | Świadczenie pomocy finansowej w celu ułatwienia wzajemnego powiązania małych i dużych przedsiębiorstw na danym terenie i wykorzystania potencjalnych synergii |
| --- | --- |

—

Świadczenie pomocy finansowej w celu ułatwienia wzajemnego powiązania małych i dużych przedsiębiorstw na danym terenie i wykorzystania potencjalnych synergii

| — | Zaangażowanie przedsiębiorstw będących „lokomotywami rozwoju” |
| --- | --- |

—

Zaangażowanie przedsiębiorstw będących „lokomotywami rozwoju”

| — | Kontakty z ośrodkami badawczymi w sektorze |
| --- | --- |

—

Kontakty z ośrodkami badawczymi w sektorze

FAZA ROZRUCHU

| — | Rozwój stosunków opartych na zaufaniu |
| --- | --- |

—

Rozwój stosunków opartych na zaufaniu

| — | Tworzenie wzajemnych powiązań przedsiębiorstw z różnych klastrów w celu utworzenia transgranicznych meta-klastrów |
| --- | --- |

—

Tworzenie wzajemnych powiązań przedsiębiorstw z różnych klastrów w celu utworzenia transgranicznych meta-klastrów

| — | Stworzenie własnej struktury organizacyjnej i wizerunku marki |
| --- | --- |

—

Stworzenie własnej struktury organizacyjnej i wizerunku marki

| — | Przygotowanie strategicznego kalendarza współpracy |
| --- | --- |

—

Przygotowanie strategicznego kalendarza współpracy

FAZA WZROSTU

| — | Tworzenie i rozwój własnych projektów |
| --- | --- |

—

Tworzenie i rozwój własnych projektów

| — | Włączenie klastrów do europejskich platform technologicznych |
| --- | --- |

—

Włączenie klastrów do europejskich platform technologicznych

| — | Sojusze pomiędzy klastrami; platforma współpracy międzyregionalnej |
| --- | --- |

—

Sojusze pomiędzy klastrami; platforma współpracy międzyregionalnej

| — | Rozpowszechnianie wyników współpracy pomiędzy klastrami; zapewnienie dotarcia w ten sposób wyników projektu do innych regionów |
| --- | --- |

—

Rozpowszechnianie wyników współpracy pomiędzy klastrami; zapewnienie dotarcia w ten sposób wyników projektu do innych regionów

| — | Nowe produkty jako wynik wspólnych inicjatyw |
| --- | --- |

—

Nowe produkty jako wynik wspólnych inicjatyw

FAZA DOJRZAŁOŚCI

| — | Własne patenty i innowacje |
| --- | --- |

—

Własne patenty i innowacje

| — | Pojawienie się komercyjnych sub-klastrów |
| --- | --- |

—

Pojawienie się komercyjnych sub-klastrów

| — | Partnerstwa strategiczne na rzecz rozwoju gospodarczego |
| --- | --- |

—

Partnerstwa strategiczne na rzecz rozwoju gospodarczego

| — | Przyciągnięcie nowych inwestycji do regionu. |
| --- | --- |

—

Przyciągnięcie nowych inwestycji do regionu.

| 2. | DZIAŁANIA PROMUJĄCE TWORZENIE RAM STRATEGICZNYCH NADAJĄCYCH WIARYGODNOŚĆ PROCESOWI
  Uznaje potrzebę stymulowania współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami tworzącymi klastry, propagując utworzenie sieci zespołów klastrów najwyższej klasy pozwalającej na wspólne korzystanie z usług i najlepszych rozwiązań na szczeblu europejskim i światowym, np. poprzez:






  — | opracowywanie i wprowadzanie instrumentów współpracy w celu dzielenia się wiedzą nabytą przez klastry regionalne; |
| --- | --- | --- |

2.

DZIAŁANIA PROMUJĄCE TWORZENIE RAM STRATEGICZNYCH NADAJĄCYCH WIARYGODNOŚĆ PROCESOWI

Uznaje potrzebę stymulowania współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami tworzącymi klastry, propagując utworzenie sieci zespołów klastrów najwyższej klasy pozwalającej na wspólne korzystanie z usług i najlepszych rozwiązań na szczeblu europejskim i światowym, np. poprzez:

—

opracowywanie i wprowadzanie instrumentów współpracy w celu dzielenia się wiedzą nabytą przez klastry regionalne;

| — | promowanie imprez, spotkań i „dni partnerskich” (match-days) z różnymi podmiotami, w szczególności z przedsiębiorstwami z różnych klastrów; |
| --- | --- |

—

promowanie imprez, spotkań i „dni partnerskich” (match-days) z różnymi podmiotami, w szczególności z przedsiębiorstwami z różnych klastrów;

| — | sporządzanie wspólnego rocznego sprawozdania z działalności dla wszystkich europejskich klastrów; |
| --- | --- |

—

sporządzanie wspólnego rocznego sprawozdania z działalności dla wszystkich europejskich klastrów;

| — | wspieranie rozwoju wspólnych usług w dziedzinie szkoleń, informacji itp. |
| --- | --- |

—

wspieranie rozwoju wspólnych usług w dziedzinie szkoleń, informacji itp.

Podkreśla, że podstawowe znaczenie dla administracji publicznej ma propagowanie projektów dotyczących przyszłego popytu poprzez:

| — | połączenie centrów monitorowania i podmiotów śledzących technologie w różnych regionach dzięki utworzeniu europejskiego systemu śledzenia badań i innowacji w przemyśle oraz polepszenie informacji na temat potencjału intelektualnego, w celu przewidywania możliwych rozwiązań po stronie podażowej oraz technologii tworzących wartość dodaną; |
| --- | --- |

—

połączenie centrów monitorowania i podmiotów śledzących technologie w różnych regionach dzięki utworzeniu europejskiego systemu śledzenia badań i innowacji w przemyśle oraz polepszenie informacji na temat potencjału intelektualnego, w celu przewidywania możliwych rozwiązań po stronie podażowej oraz technologii tworzących wartość dodaną;

| — | zachęcanie do współpracy z europejskimi platformami technologicznymi; |
| --- | --- |

—

zachęcanie do współpracy z europejskimi platformami technologicznymi;

| — | realizowanie wspólnych projektów publicznych z udziałem kilku regionów (wspólne specyfikacje i procedury zamówień); |
| --- | --- |

—

realizowanie wspólnych projektów publicznych z udziałem kilku regionów (wspólne specyfikacje i procedury zamówień);

| — | promowanie wspólnych przepisów w różnych obszarach, które zachęcą lub spowodują rozwój innowacyjnych technologii. |
| --- | --- |

—

promowanie wspólnych przepisów w różnych obszarach, które zachęcą lub spowodują rozwój innowacyjnych technologii.

Podkreśla, że bardzo ważne znaczenie ma połączenie istniejących informacji w jedną Europejską Platformę Informacji o Klastrach (INFOCLUSTER), wyposażoną w cechy przydatne dla przedsiębiorstw (które obecnie są dostępne tylko częściowo). W związku z tym uważa, że organem najodpowiedniejszym do pełnienia roli platformy informacji mogłoby być Europejskie Centrum Monitorowania Klastrów:

| — | system informacji regionalnej, integrujący istniejące obecnie elementy infrastruktury badawczej, ośrodki badań, przedsiębiorstwa działające aktywnie w sferze badań i rozwoju oraz innowacji, wyższe uczelnie i pozostałe podmioty, priorytetowe dziedziny badań, kluczowe kontakty techniczne i polityczne, itp.; instrument ten ułatwiłby wspólne działania ośrodków wiedzy i klastrów; mogłaby nim zarządzać Komisja Europejska we współpracy z KR-em, co zaowocowałoby kontaktami z regionami i klastrami istniejącymi na poziomie regionalnym; |
| --- | --- |

—

system informacji regionalnej, integrujący istniejące obecnie elementy infrastruktury badawczej, ośrodki badań, przedsiębiorstwa działające aktywnie w sferze badań i rozwoju oraz innowacji, wyższe uczelnie i pozostałe podmioty, priorytetowe dziedziny badań, kluczowe kontakty techniczne i polityczne, itp.; instrument ten ułatwiłby wspólne działania ośrodków wiedzy i klastrów; mogłaby nim zarządzać Komisja Europejska we współpracy z KR-em, co zaowocowałoby kontaktami z regionami i klastrami istniejącymi na poziomie regionalnym;

| — | dynamiczny europejski barometr konkurencyjności, umożliwiający każdemu klastrowi dokonywanie porównań z innymi klastrami o zbliżonych cechach i określenie swojej pozycji w stosunku do konkurencji; |
| --- | --- |

—

dynamiczny europejski barometr konkurencyjności, umożliwiający każdemu klastrowi dokonywanie porównań z innymi klastrami o zbliżonych cechach i określenie swojej pozycji w stosunku do konkurencji;

| — | przegląd polityki dotyczącej klastrów przedstawiający politykę krajową i regionalną w każdym obszarze geograficznym i we wszystkich dziedzinach (finansowanie badań i rozwoju oraz innowacji, instrumenty wsparcia finansowego, szkolenia i wymiany, itp.) na potrzeby wymiany informacji; |
| --- | --- |

—

przegląd polityki dotyczącej klastrów przedstawiający politykę krajową i regionalną w każdym obszarze geograficznym i we wszystkich dziedzinach (finansowanie badań i rozwoju oraz innowacji, instrumenty wsparcia finansowego, szkolenia i wymiany, itp.) na potrzeby wymiany informacji;

| — | różne sprawozdania na temat najlepszych praktyk dzielenia się wiedzą, jakie stosują przedsiębiorstwa lub klastry. |
| --- | --- |

—

różne sprawozdania na temat najlepszych praktyk dzielenia się wiedzą, jakie stosują przedsiębiorstwa lub klastry.

Uważa za niezbędne propagowanie współpracy pomiędzy instrumentami finansowymi na rzecz innowacji (kapitał/pożyczki/pomoc bezpośrednia) w regionach lub krajach, w celu ułatwienia inwestowania w duże projekty obejmujące kilka regionów z różnych krajów europejskich poprzez klastry, które mogłyby skorzystać z większego wsparcia ze strony funduszy europejskich, takich jak EBI i EFI.

Jest zdania, że klastry mogą wspólnie wykorzystywać zasoby i usługi w celu uzyskania wspólnego dostępu do wysokiej jakości usług:

| — | wyspecjalizowane giełdy pracy i programy wymiany i szkoleń dla badaczy w sektorze prywatnym; |
| --- | --- |

—

wyspecjalizowane giełdy pracy i programy wymiany i szkoleń dla badaczy w sektorze prywatnym;

| — | mobilność przedsiębiorstw wspólnie wykorzystujących obiekty i usługi inkubatorów; |
| --- | --- |

—

mobilność przedsiębiorstw wspólnie wykorzystujących obiekty i usługi inkubatorów;

| — | wymiana wiedzy technicznej, struktur badawczych i urządzeń produkcyjnych dla uzyskania korzyści skali i zakresu; |
| --- | --- |

—

wymiana wiedzy technicznej, struktur badawczych i urządzeń produkcyjnych dla uzyskania korzyści skali i zakresu;

| — | europejski system śledzenia w dziedzinie badań i innowacji przemysłowych oraz poprawa informowania na temat potencjału intelektualnego. |
| --- | --- |

—

europejski system śledzenia w dziedzinie badań i innowacji przemysłowych oraz poprawa informowania na temat potencjału intelektualnego.

| 3. | ŚRODKI OCENY DOKONYWANEJ EX-ANTE, PODCZAS I EX-POST, KTÓRE MAJĄ SŁUŻYĆ ZA PUNKT ODNIESIENIA DLA PRZYSZŁYCH INICJATYW
  Uważa, że ocena jest sposobem badania, które może wykorzystywać określone techniki i odpowiadać na następujące pytania: czy potrzeby klastrów zostały spełnione? Czy przyjęta polityka została właściwie zaprojektowana i prawidłowo zrealizowana? Czy przyniesie ona pożądany skutek? Czy można ponownie zająć się niezrealizowanymi celami? Czy można zwiększyć skuteczność zastosowanej polityki?
  Uważa ocenę za instrument, który należy stosować przez cały okres wdrażania i który, poza innymi korzyściami powinien zwiększyć wiarygodność polityki wobec klastrów. |
| --- | --- |

3.

ŚRODKI OCENY DOKONYWANEJ EX-ANTE, PODCZAS I EX-POST, KTÓRE MAJĄ SŁUŻYĆ ZA PUNKT ODNIESIENIA DLA PRZYSZŁYCH INICJATYW

Uważa, że ocena jest sposobem badania, które może wykorzystywać określone techniki i odpowiadać na następujące pytania: czy potrzeby klastrów zostały spełnione? Czy przyjęta polityka została właściwie zaprojektowana i prawidłowo zrealizowana? Czy przyniesie ona pożądany skutek? Czy można ponownie zająć się niezrealizowanymi celami? Czy można zwiększyć skuteczność zastosowanej polityki?

Uważa ocenę za instrument, który należy stosować przez cały okres wdrażania i który, poza innymi korzyściami powinien zwiększyć wiarygodność polityki wobec klastrów.

Bruksela, 19 czerwca 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

9.10.2008

| 9.10.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/s3 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/s3

---

NOTA DO CZYTELNIKA

Instytucje postanowiły zaprzestać umieszczania w swoich tekstach wzmianek o ostatnich zmianach cytowanych aktów.

O ile nie określono inaczej, akty, do których następują odesłania w opublikowanych tekstach, są aktami obecnie obowiązującymi.

---