# Publicatieblad C 412/2019

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 412 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 62e jaargang9 december 2019 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 412

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

62e jaargang9 december 2019

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen |
| | AANBEVELINGEN |
| | Europese Centrale Bank |
| 2019/C 412/01 | Aanbeveling van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 26 september 2019 betreffende de uitwisseling en de verzameling van informatie voor macroprudentiële doeleinden over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land (ESRB/2019/18) | 1 |

Inhoud

Bladzijde

I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen

AANBEVELINGEN

Europese Centrale Bank

2019/C 412/01

Aanbeveling van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 26 september 2019 betreffende de uitwisseling en de verzameling van informatie voor macroprudentiële doeleinden over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land (ESRB/2019/18)

1

---

| | II   Mededelingen |
| --- | --- |
| | MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2019/C 412/02 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.9512 — EQT/Colony Capital/Zayo) (
  1
  ) | 11 |

II   Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2019/C 412/02

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.9512 — EQT/Colony Capital/Zayo) (
  1
  )

1

11

---

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Raad |
| 2019/C 412/03 | Conclusies van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen over onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers | 12 |
| 2019/C 412/04 | Conclusies van de Raad over Eurojust: de eenheid voor justitiële samenwerking van de Unie in het digitale tijdperk | 16 |
| | Europese Commissie |
| 2019/C 412/05 | Wisselkoersen van de euro — 6 december 2019 | 20 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Raad

2019/C 412/03

Conclusies van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen over onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers

12

2019/C 412/04

Conclusies van de Raad over Eurojust: de eenheid voor justitiële samenwerking van de Unie in het digitale tijdperk

16

Europese Commissie

2019/C 412/05

Wisselkoersen van de euro — 6 december 2019

20

---

| | V   Adviezen |
| --- | --- |
| | PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID |
| | Europese Commissie |
| 2019/C 412/06 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie Zaak M.9559 – Telefónica/Prosegur/Prosegur Alarmas España Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 21 |
| 2019/C 412/07 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.9653 — Pon Tyre Group/Gilde Fund V/Gundlach Automotive Corporation) Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 23 |
| 2019/C 412/08 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.9586 — SEGRO/PSPIB/7R Projekt 5) Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 24 |
| | ANDERE HANDELINGEN |
| | Europese Commissie |
| 2019/C 412/09 | Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie | 25 |

V   Adviezen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

2019/C 412/06

Voorafgaande aanmelding van een concentratie Zaak M.9559 – Telefónica/Prosegur/Prosegur Alarmas España Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

21

2019/C 412/07

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.9653 — Pon Tyre Group/Gilde Fund V/Gundlach Automotive Corporation) Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

23

2019/C 412/08

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.9586 — SEGRO/PSPIB/7R Projekt 5) Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

24

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

2019/C 412/09

Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

25

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Resoluties, aanbevelingen en adviezen

AANBEVELINGEN

Europese Centrale Bank

| 9.12.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 412/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.12.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 412/1

---

AANBEVELING VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO’S

van 26 september 2019

betreffende de uitwisseling en de verzameling van informatie voor macroprudentiële doeleinden over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land

(ESRB/2019/18)

(2019/C 412/01)

DE ALGEMENE RAAD VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO’S,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 betreffende macroprudentieel toezicht van de Europese Unie op het financiële stelsel en tot oprichting van een Europees Comité voor systeemrisico’s  (1), en met name artikel 3, lid 2, onder b), d) en f), en de artikelen 16 tot en met 18,

Gezien Besluit ESRB/2011/1 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 20 januari 2011 houdende goedkeuring van het reglement van orde van het Europees Comité voor systeemrisico’s  (2), en met name artikel 15, lid 3, onder e), en de artikelen 18 tot en met 20,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Het uiteindelijke doel van macroprudentieel beleid is bij te dragen tot het waarborgen van de stabiliteit van het financieel stelsel als geheel, onder meer door de veerkracht ervan te versterken en de opbouw van systeemrisico’s te verminderen. |
| --- | --- |

(1)

Het uiteindelijke doel van macroprudentieel beleid is bij te dragen tot het waarborgen van de stabiliteit van het financieel stelsel als geheel, onder meer door de veerkracht ervan te versterken en de opbouw van systeemrisico’s te verminderen.

| (2) | Verordening (EU) nr. 1092/2010 erkent dat de monitoring en beoordeling van potentiële systeemrisico’s gebaseerd moet zijn op een breed scala aan relevante macro-economische en microfinanciële gegevens en indicatoren en het Europees Comité voor systeemrisico’s (European Systemic Risk Board — ESRB) toegang moet verlenen tot alle informatie die nodig is voor de uitvoering van zijn taken op het gebied van macroprudentieel toezicht, met inachtneming van de vereiste vertrouwelijkheid van die informatie. |
| --- | --- |

(2)

Verordening (EU) nr. 1092/2010 erkent dat de monitoring en beoordeling van potentiële systeemrisico’s gebaseerd moet zijn op een breed scala aan relevante macro-economische en microfinanciële gegevens en indicatoren en het Europees Comité voor systeemrisico’s (European Systemic Risk Board — ESRB) toegang moet verlenen tot alle informatie die nodig is voor de uitvoering van zijn taken op het gebied van macroprudentieel toezicht, met inachtneming van de vereiste vertrouwelijkheid van die informatie.

| (3) | Andere autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van financiële stabiliteit — met inbegrip van autoriteiten die ondersteunende analyses verstrekken voor macroprudentiële beleidsbeslissingen — moeten ook toegang hebben tot de relevante gegevensreeksen en indicatoren die nodig zijn om hun taken uit te voeren. De informatie die de relevante autoriteiten over bijkantoren op hun grondgebied bezitten verschilt qua toepassingsgebied en frequentie per lidstaat. |
| --- | --- |

(3)

Andere autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van financiële stabiliteit — met inbegrip van autoriteiten die ondersteunende analyses verstrekken voor macroprudentiële beleidsbeslissingen — moeten ook toegang hebben tot de relevante gegevensreeksen en indicatoren die nodig zijn om hun taken uit te voeren. De informatie die de relevante autoriteiten over bijkantoren op hun grondgebied bezitten verschilt qua toepassingsgebied en frequentie per lidstaat.

| (4) | In Aanbeveling ESRB/2011/3 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (3) werd onder meer aanbevolen dat de lidstaten verzekeren dat de macroprudentiële autoriteiten middels een met redenen omkleed verzoek alle voor de uitoefening van hun taken relevante nationale gegevens en informatie kunnen opvragen en deze tijdig kunnen verkrijgen, met inbegrip van informatie van microprudentiële toezichthouders en van toezichthouders op effectenmarkten en informatie van buiten de reikwijdte van regelgevende instanties, alsook instellingsspecifieke informatie mits adequate regelingen ter waarborging van de vertrouwelijkheid zijn getroffen. Die aanbeveling kon echter niet vooruitlopen op de verschillende institutionele regelingen betreffende het vaststellen en voeren van macroprudentieel beleid die sinds 2011 in de lidstaten zijn ontwikkeld. Daarom voorziet de aanbeveling niet specifiek in bepaalde institutionele regelingen die nodig kunnen zijn om ervoor te zorgen dat de macroprudentiële autoriteiten toegang hebben tot informatie die nodig wordt geacht voor de uitvoering van hun taken, maar die niet beschikbaar is voor hen. |
| --- | --- |

(4)

In Aanbeveling ESRB/2011/3 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (3) werd onder meer aanbevolen dat de lidstaten verzekeren dat de macroprudentiële autoriteiten middels een met redenen omkleed verzoek alle voor de uitoefening van hun taken relevante nationale gegevens en informatie kunnen opvragen en deze tijdig kunnen verkrijgen, met inbegrip van informatie van microprudentiële toezichthouders en van toezichthouders op effectenmarkten en informatie van buiten de reikwijdte van regelgevende instanties, alsook instellingsspecifieke informatie mits adequate regelingen ter waarborging van de vertrouwelijkheid zijn getroffen. Die aanbeveling kon echter niet vooruitlopen op de verschillende institutionele regelingen betreffende het vaststellen en voeren van macroprudentieel beleid die sinds 2011 in de lidstaten zijn ontwikkeld. Daarom voorziet de aanbeveling niet specifiek in bepaalde institutionele regelingen die nodig kunnen zijn om ervoor te zorgen dat de macroprudentiële autoriteiten toegang hebben tot informatie die nodig wordt geacht voor de uitvoering van hun taken, maar die niet beschikbaar is voor hen.

| (5) | Momenteel is het verlenen van grensoverschrijdende financiële diensten via bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land een belangrijk onderdeel van het financieel stelsel in een aantal lidstaten. Bepaalde bijkantoren die in die lidstaten gevestigd zijn:a) worden overeenkomstig artikel 51 van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (4) door bevoegde autoriteiten als significant aangemerkt, b) voldoen aan de criteria van andere systeemrelevante instellingen van artikel 131 Richtlijn 2013/36/EU, c) vervullen op basis van het Europees kader voor herstel en afwikkeling kritieke functies of d) hebben een aanzienlijk marktaandeel in activiteiten die vanuit het oogpunt van de financiële stabiliteit relevant zijn (hierna samen “voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren” genoemd). Het Unierecht voorziet niet in een geharmoniseerde definitie van voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren. Verwacht wordt dat het verlenen van grensoverschrijdende financiële diensten via dergelijke bijkantoren in de toekomst zal toenemen naarmate de financiële integratie in de Europese Unie wordt voortgezet. Elke autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, moet in staat zijn bepaalde basisinformatie te verkrijgen over alle bijkantoren die binnen haar rechtsgebied opereren en waarvan de moederkredietinstellingen hun hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land hebben. Op deze manier kan de autoriteit tenminste beoordelen of deze bijkantoren relevant zijn voor de financiële stabiliteit in het land waar zij actief zijn. Indien de autoriteit van oordeel is dat dit het geval is, moet zij ook meer gedetailleerde informatie over de activiteiten van deze bijkantoren kunnen verkrijgen. |
| --- | --- |

(5)

Momenteel is het verlenen van grensoverschrijdende financiële diensten via bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land een belangrijk onderdeel van het financieel stelsel in een aantal lidstaten. Bepaalde bijkantoren die in die lidstaten gevestigd zijn:a) worden overeenkomstig artikel 51 van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (4) door bevoegde autoriteiten als significant aangemerkt, b) voldoen aan de criteria van andere systeemrelevante instellingen van artikel 131 Richtlijn 2013/36/EU, c) vervullen op basis van het Europees kader voor herstel en afwikkeling kritieke functies of d) hebben een aanzienlijk marktaandeel in activiteiten die vanuit het oogpunt van de financiële stabiliteit relevant zijn (hierna samen “voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren” genoemd). Het Unierecht voorziet niet in een geharmoniseerde definitie van voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren. Verwacht wordt dat het verlenen van grensoverschrijdende financiële diensten via dergelijke bijkantoren in de toekomst zal toenemen naarmate de financiële integratie in de Europese Unie wordt voortgezet. Elke autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, moet in staat zijn bepaalde basisinformatie te verkrijgen over alle bijkantoren die binnen haar rechtsgebied opereren en waarvan de moederkredietinstellingen hun hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land hebben. Op deze manier kan de autoriteit tenminste beoordelen of deze bijkantoren relevant zijn voor de financiële stabiliteit in het land waar zij actief zijn. Indien de autoriteit van oordeel is dat dit het geval is, moet zij ook meer gedetailleerde informatie over de activiteiten van deze bijkantoren kunnen verkrijgen.

| (6) | Bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land variëren qua omvang en belang. Wanneer deze bijkantoren geacht worden relevant te zijn voor de financiële stabiliteit in het land waarin zij actief zijn, moet de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en van de lidstaat van herkomst worden geïntensiveerd. In dergelijke gevallen is de uitwisseling van geselecteerde informatie over moederinstellingen en de groepen waarvan deze bijkantoren deel uitmaken, noodzakelijk om de mogelijke versterkende effecten die dergelijke bijkantoren kunnen hebben tijdens perioden van buitensporige kredietgroei of in een crisis te beoordelen. De uitwisseling van dergelijke geselecteerde informatie over deze moederinstellingen en groepen met betrekking tot eigen vermogen en hefboomfinanciering (met inbegrip van relevante buffervereisten), financierings- en liquiditeitsrisico, bedrijfsstrategie en bepaalde aspecten van herstelplannen is ook noodzakelijk om de doeltreffendheid van het macroprudentieel beleid in de lidstaten van ontvangst van dergelijke bijkantoren te waarborgen. |
| --- | --- |

(6)

Bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land variëren qua omvang en belang. Wanneer deze bijkantoren geacht worden relevant te zijn voor de financiële stabiliteit in het land waarin zij actief zijn, moet de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en van de lidstaat van herkomst worden geïntensiveerd. In dergelijke gevallen is de uitwisseling van geselecteerde informatie over moederinstellingen en de groepen waarvan deze bijkantoren deel uitmaken, noodzakelijk om de mogelijke versterkende effecten die dergelijke bijkantoren kunnen hebben tijdens perioden van buitensporige kredietgroei of in een crisis te beoordelen. De uitwisseling van dergelijke geselecteerde informatie over deze moederinstellingen en groepen met betrekking tot eigen vermogen en hefboomfinanciering (met inbegrip van relevante buffervereisten), financierings- en liquiditeitsrisico, bedrijfsstrategie en bepaalde aspecten van herstelplannen is ook noodzakelijk om de doeltreffendheid van het macroprudentieel beleid in de lidstaten van ontvangst van dergelijke bijkantoren te waarborgen.

| (7) | Om deze redenen wordt het verstrekken van de in aanbeveling C genoemde informatie noodzakelijk geacht, zodat de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit in staat zijn hun taken te vervullen. Dergelijke informatie moet op een met redenen omkleed verzoek van die autoriteiten op een “need-to-know”-basis en binnen de grenzen van het toepasselijke Unierecht en het nationale recht worden verstrekt. Wanneer deze autoriteiten aanvullende informatie nodig hebben om hun taken uit te voeren en systeemrisico’s te monitoren of te beoordelen, of om nieuwe beleidsinstrumenten te ontwikkelen, moeten die aanvullende informatie op een met redenen omkleed verzoek aan hun worden verstrekt. |
| --- | --- |

(7)

Om deze redenen wordt het verstrekken van de in aanbeveling C genoemde informatie noodzakelijk geacht, zodat de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit in staat zijn hun taken te vervullen. Dergelijke informatie moet op een met redenen omkleed verzoek van die autoriteiten op een “need-to-know”-basis en binnen de grenzen van het toepasselijke Unierecht en het nationale recht worden verstrekt. Wanneer deze autoriteiten aanvullende informatie nodig hebben om hun taken uit te voeren en systeemrisico’s te monitoren of te beoordelen, of om nieuwe beleidsinstrumenten te ontwikkelen, moeten die aanvullende informatie op een met redenen omkleed verzoek aan hun worden verstrekt.

| (8) | Noch Richtlijn 2013/36/EU, met name artikel 56, noch Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) voorkomen of creëren belemmeringen voor de uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten en de autoriteiten of instanties die verantwoordelijk zijn voor het behoud van de stabiliteit van het financiële stelsel in de lidstaten bij het vervullen van hun toezichthoudende taken. Hoewel het Unierecht voorziet in een raamwerk voor de uitwisseling van informatie tussen relevante autoriteiten voor microprudentiële doeleinden, bestaat er geen raamwerk voor de uitwisseling van informatie voor macroprudentiële doeleinden. |
| --- | --- |

(8)

Noch Richtlijn 2013/36/EU, met name artikel 56, noch Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) voorkomen of creëren belemmeringen voor de uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten en de autoriteiten of instanties die verantwoordelijk zijn voor het behoud van de stabiliteit van het financiële stelsel in de lidstaten bij het vervullen van hun toezichthoudende taken. Hoewel het Unierecht voorziet in een raamwerk voor de uitwisseling van informatie tussen relevante autoriteiten voor microprudentiële doeleinden, bestaat er geen raamwerk voor de uitwisseling van informatie voor macroprudentiële doeleinden.

| (9) | Centrale banken verzamelen informatie over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land. Nationale centrale banken worden binnen het kader van het Europees Stelsel van centrale banken aangemoedigd om dergelijke informatie met de betrokken autoriteiten te delen op een met redenen omkleed verzoek en op “need-to-know”-basis, aangezien dit een doeltreffende manier is om de uitoefening van hun taken te vergemakkelijken. |
| --- | --- |

(9)

Centrale banken verzamelen informatie over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land. Nationale centrale banken worden binnen het kader van het Europees Stelsel van centrale banken aangemoedigd om dergelijke informatie met de betrokken autoriteiten te delen op een met redenen omkleed verzoek en op “need-to-know”-basis, aangezien dit een doeltreffende manier is om de uitoefening van hun taken te vergemakkelijken.

| (10) | Goed opgezette regelingen voor de uitwisseling van informatie over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land kunnen aan autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit bij de uitvoering van hun taken ondersteunen. Het gebruik van memoranda van overeenstemming zou standaardisatie en voorspelbaarheid introduceren en een gemeenschappelijke basis scheppen voor het bepalen van de voor die autoriteiten relevante informatie bij de uitvoering van hun taken; memoranda van overeenstemming worden als een doeltreffend en doelmatig middel beschouwd om de doelstelling te verwezenlijken om een cultuur van informatie-uitwisseling tussen de betrokken autoriteiten voor macroprudentiële doeleinden tot stand te brengen. In dit verband kunnen het Noords-Baltisch Baltisch Macroprudentieel Forum (Nordic-Baltic Macroprudential Forum) (6) en het meest recente memorandum van overeenstemming inzake samenwerking en coördinatie van grensoverschrijdende financiële stabiliteit in de Noords-Baltische regio (7) als referentiepunten fungeren voor een kader voor nauwe samenwerking tussen de betrokken autoriteiten. |
| --- | --- |

(10)

Goed opgezette regelingen voor de uitwisseling van informatie over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land kunnen aan autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit bij de uitvoering van hun taken ondersteunen. Het gebruik van memoranda van overeenstemming zou standaardisatie en voorspelbaarheid introduceren en een gemeenschappelijke basis scheppen voor het bepalen van de voor die autoriteiten relevante informatie bij de uitvoering van hun taken; memoranda van overeenstemming worden als een doeltreffend en doelmatig middel beschouwd om de doelstelling te verwezenlijken om een cultuur van informatie-uitwisseling tussen de betrokken autoriteiten voor macroprudentiële doeleinden tot stand te brengen. In dit verband kunnen het Noords-Baltisch Baltisch Macroprudentieel Forum (Nordic-Baltic Macroprudential Forum) (6) en het meest recente memorandum van overeenstemming inzake samenwerking en coördinatie van grensoverschrijdende financiële stabiliteit in de Noords-Baltische regio (7) als referentiepunten fungeren voor een kader voor nauwe samenwerking tussen de betrokken autoriteiten.

| (11) | Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel moet de keuze van de betrokken autoriteit die bevoegd is om informatie te verzamelen voor doeleinden van financiële stabiliteit of macroprudentiële doeleinden worden gemaakt door de betrokken lidstaat. |
| --- | --- |

(11)

Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel moet de keuze van de betrokken autoriteit die bevoegd is om informatie te verzamelen voor doeleinden van financiële stabiliteit of macroprudentiële doeleinden worden gemaakt door de betrokken lidstaat.

| (12) | Uit hoofde van artikel 40 van Richtlijn 2013/36/EU kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst voorschrijven dat elke kredietinstelling met bijkantoor op het grondgebied van die lidstaat periodiek aan deze bevoegde autoriteiten rapporteert over haar werkzaamheden in die lidstaat van ontvangst. Dergelijke verslagen kunnen worden verlangd i) voor informatiedoeleinden en voor statistische doeleinden of ii) voor de vaststelling of dergelijke bijkantoren significant zijn of iii) voor toezichtsdoeleinden die uit hoofde van Richtlijn 2013/36/EU aan de bevoegde autoriteit van het gastland zijn toevertrouwd. Het is niet duidelijk of informatie die op grond van dat artikel is verzameld, ook voor macroprudentiële doeleinden kan worden gebruikt, aangezien de desbetreffende bepaling geen onderscheid maakt tussen microprudentieel en macroprudentieel toezicht. Daarom moet de Europese Commissie, in het kader van de in artikel 513 van Verordening (EU) nr. 575/2013 bedoelde evaluatie, nagaan of het recht van de Unie moet worden herzien, met name om te verduidelijken dat informatie van bijkantoren ook voor macroprudentiële doeleinden kan worden verzameld. |
| --- | --- |

(12)

Uit hoofde van artikel 40 van Richtlijn 2013/36/EU kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst voorschrijven dat elke kredietinstelling met bijkantoor op het grondgebied van die lidstaat periodiek aan deze bevoegde autoriteiten rapporteert over haar werkzaamheden in die lidstaat van ontvangst. Dergelijke verslagen kunnen worden verlangd i) voor informatiedoeleinden en voor statistische doeleinden of ii) voor de vaststelling of dergelijke bijkantoren significant zijn of iii) voor toezichtsdoeleinden die uit hoofde van Richtlijn 2013/36/EU aan de bevoegde autoriteit van het gastland zijn toevertrouwd. Het is niet duidelijk of informatie die op grond van dat artikel is verzameld, ook voor macroprudentiële doeleinden kan worden gebruikt, aangezien de desbetreffende bepaling geen onderscheid maakt tussen microprudentieel en macroprudentieel toezicht. Daarom moet de Europese Commissie, in het kader van de in artikel 513 van Verordening (EU) nr. 575/2013 bedoelde evaluatie, nagaan of het recht van de Unie moet worden herzien, met name om te verduidelijken dat informatie van bijkantoren ook voor macroprudentiële doeleinden kan worden verzameld.

| (13) | Bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een derde land zijn uitsluitend onderworpen aan het nationale recht en de nationale wetgeving ter zake wordt niet geharmoniseerd door het Unierecht. Naar aanleiding van recente wijzigingen van Richtlijn (EU) 2019/878 van het Europees Parlement en de Raad (8) bepaalt artikel 47 van Richtlijn 2013/36/EU dat een minimumaantal gegevens, aangevuld met andere informatie die nodig wordt geacht om een uitgebreid toezicht op de activiteiten van het bijkantoor mogelijk te maken, moet worden verzameld door de nationale bevoegde autoriteiten van bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een derde land. Deze informatie moet worden gedeeld met de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, waar mogelijk en passend. In het kader van de bovengenoemde evaluatie uit hoofde van artikel 513 van Verordening (EU) nr. 575/2013 of het Unierecht moet worden herzien, met name om te verduidelijken dat informatie van bijkantoren ook voor macroprudentiële doeleinden kan worden verzameld, moet de Commissie ook overwegen of de gegevensverzameling van bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een derde land haalbaar is met het oog op dergelijke doeleinden. |
| --- | --- |

(13)

Bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een derde land zijn uitsluitend onderworpen aan het nationale recht en de nationale wetgeving ter zake wordt niet geharmoniseerd door het Unierecht. Naar aanleiding van recente wijzigingen van Richtlijn (EU) 2019/878 van het Europees Parlement en de Raad (8) bepaalt artikel 47 van Richtlijn 2013/36/EU dat een minimumaantal gegevens, aangevuld met andere informatie die nodig wordt geacht om een uitgebreid toezicht op de activiteiten van het bijkantoor mogelijk te maken, moet worden verzameld door de nationale bevoegde autoriteiten van bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een derde land. Deze informatie moet worden gedeeld met de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, waar mogelijk en passend. In het kader van de bovengenoemde evaluatie uit hoofde van artikel 513 van Verordening (EU) nr. 575/2013 of het Unierecht moet worden herzien, met name om te verduidelijken dat informatie van bijkantoren ook voor macroprudentiële doeleinden kan worden verzameld, moet de Commissie ook overwegen of de gegevensverzameling van bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een derde land haalbaar is met het oog op dergelijke doeleinden.

| (14) | Krachtens Verordening (EU) nr. 1024/2013 (9) van de Raad (hierna de “GTM-verordening” genoemd), is de ECB de bevoegde autoriteit ten aanzien van als belangrijk kredietinstellingen in het kader van het Gemeenschappelijke Toezichtsmechanisme (GTM). De ECB is als zodanig verantwoordelijk voor het toezicht op belangrijke kredietinstellingen en werkt nauw samen met de nationale bevoegde autoriteiten (national competent authorities — NCA’s) om haar taken uit te voeren door middel van gezamenlijke toezichtteams, bestaande uit personeelsleden van de ECB en van de relevante nationale bevoegde autoriteiten. Dit maakt de vlotte en snelle informatie-uitwisseling over de onder toezicht staande kredietinstellingen mogelijk. Autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van financiële stabiliteit kunnen bij de ECB in haar rol als toezichthouder op bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat informatie opvragen en verkrijgen. |
| --- | --- |

(14)

Krachtens Verordening (EU) nr. 1024/2013 (9) van de Raad (hierna de “GTM-verordening” genoemd), is de ECB de bevoegde autoriteit ten aanzien van als belangrijk kredietinstellingen in het kader van het Gemeenschappelijke Toezichtsmechanisme (GTM). De ECB is als zodanig verantwoordelijk voor het toezicht op belangrijke kredietinstellingen en werkt nauw samen met de nationale bevoegde autoriteiten (national competent authorities — NCA’s) om haar taken uit te voeren door middel van gezamenlijke toezichtteams, bestaande uit personeelsleden van de ECB en van de relevante nationale bevoegde autoriteiten. Dit maakt de vlotte en snelle informatie-uitwisseling over de onder toezicht staande kredietinstellingen mogelijk. Autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van financiële stabiliteit kunnen bij de ECB in haar rol als toezichthouder op bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat informatie opvragen en verkrijgen.

| (15) | Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van de GTM-verordening is de ECB verantwoordelijk voor het beoordelen van de door de nationale autoriteiten vastgestelde macroprudentiële maatregelen en, indien dit nodig wordt geacht, voor de toepassing van hogere eisen voor kapitaalbuffers en strengere maatregelen. In dit verband valt informatie over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land binnen de categorieën van informatie die voor de ECB relevant kan zijn om deze taken uit te voeren. |
| --- | --- |

(15)

Uit hoofde van artikel 5, lid 2, van de GTM-verordening is de ECB verantwoordelijk voor het beoordelen van de door de nationale autoriteiten vastgestelde macroprudentiële maatregelen en, indien dit nodig wordt geacht, voor de toepassing van hogere eisen voor kapitaalbuffers en strengere maatregelen. In dit verband valt informatie over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land binnen de categorieën van informatie die voor de ECB relevant kan zijn om deze taken uit te voeren.

| (16) | De bevoegde autoriteiten van lidstaten die niet aan het GTM deelnemen, kunnen samenwerken en informatie uitwisselen over onder toezicht staande kredietinstellingen in overeenkomstig de artikelen 51 en 116 van Richtlijn 2013/36/EU opgerichte colleges van toezichthouders die als vehikel dienen voor de coördinatie van toezichthoudende taken in verband met grensoverschrijdende activiteiten van een kredietinstelling. |
| --- | --- |

(16)

De bevoegde autoriteiten van lidstaten die niet aan het GTM deelnemen, kunnen samenwerken en informatie uitwisselen over onder toezicht staande kredietinstellingen in overeenkomstig de artikelen 51 en 116 van Richtlijn 2013/36/EU opgerichte colleges van toezichthouders die als vehikel dienen voor de coördinatie van toezichthoudende taken in verband met grensoverschrijdende activiteiten van een kredietinstelling.

| (17) | Dit grensoverschrijdende mechanisme voor het delen van informatie is toegespitst op de doelstellingen van microprudentieel toezicht. Bijgevolg zijn de artikelen 51 en 116 van Richtlijn 2013/36/EU en Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/98 (10) van de Commissie, waarin de algemene voorwaarden voor het functioneren van colleges van toezichthouders zijn vastgelegd, niet specifiek bedoeld voor de deelname van autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van financiële stabiliteit in de betrokken colleges van toezichthouders. De betrokken bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst kan in beginsel evenwel andere entiteiten uitnodigen om deel te nemen aan vergaderingen van colleges van toezichthouders, op voorwaarde dat alle leden van het college daarmee instemmen. Bepaalde informatie over de kredietinstelling waartoe het bijkantoor behoort en die in de colleges van toezichthouders wordt gedeeld kan voor macroprudentiële doeleinden relevant zijn. In dit verband worden de bevoegde autoriteiten aangemoedigd om de betrokken autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van financiële stabiliteit uit te nodigen om deel te nemen aan de behandeling van specifieke onderwerpen van macroprudentieel belang die besproken worden in de colleges van toezichthouders. Expliciete opname van dergelijke betrokken autoriteiten in de colleges van toezichthouders als potentiële waarnemers uit hoofde van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/98 van de Commissie zou met betrekking tot deze rol meer zekerheid kunnen bieden. Het uitnodigen van vertegenwoordigers van macroprudentiële autoriteiten om de vergaderingen van de colleges van toezichthouders bij te wonen om andere deelnemers te informeren over macroprudentiële risico’s of regelgevingsontwikkelingen op macroprudentiële gebieden kunnen ook de besprekingen in de colleges van toezichthouders ten goede komen. |
| --- | --- |

(17)

Dit grensoverschrijdende mechanisme voor het delen van informatie is toegespitst op de doelstellingen van microprudentieel toezicht. Bijgevolg zijn de artikelen 51 en 116 van Richtlijn 2013/36/EU en Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/98 (10) van de Commissie, waarin de algemene voorwaarden voor het functioneren van colleges van toezichthouders zijn vastgelegd, niet specifiek bedoeld voor de deelname van autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van financiële stabiliteit in de betrokken colleges van toezichthouders. De betrokken bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst kan in beginsel evenwel andere entiteiten uitnodigen om deel te nemen aan vergaderingen van colleges van toezichthouders, op voorwaarde dat alle leden van het college daarmee instemmen. Bepaalde informatie over de kredietinstelling waartoe het bijkantoor behoort en die in de colleges van toezichthouders wordt gedeeld kan voor macroprudentiële doeleinden relevant zijn. In dit verband worden de bevoegde autoriteiten aangemoedigd om de betrokken autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van financiële stabiliteit uit te nodigen om deel te nemen aan de behandeling van specifieke onderwerpen van macroprudentieel belang die besproken worden in de colleges van toezichthouders. Expliciete opname van dergelijke betrokken autoriteiten in de colleges van toezichthouders als potentiële waarnemers uit hoofde van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/98 van de Commissie zou met betrekking tot deze rol meer zekerheid kunnen bieden. Het uitnodigen van vertegenwoordigers van macroprudentiële autoriteiten om de vergaderingen van de colleges van toezichthouders bij te wonen om andere deelnemers te informeren over macroprudentiële risico’s of regelgevingsontwikkelingen op macroprudentiële gebieden kunnen ook de besprekingen in de colleges van toezichthouders ten goede komen.

| (18) | Teneinde een consistente, doelmatige en doeltreffende benadering voor de informatie-uitwisseling voor de uitvoering van deze Aaanbeveling te garanderen, dient de European Banking Authority (EBA) in samenwerking met het ESRB richtsnoeren te ontwikkelen voor de informatie-uitwisseling en de monitoring ervan. Om een zekere mate van convergentie van de van de relevante belanghebbenden ontvangen informatie te bereiken, moet de EBA in samenwerking met alle betrokken belanghebbenden een gemeenschappelijk kader voor memoranda van overeenstemming vaststellen. |
| --- | --- |

(18)

Teneinde een consistente, doelmatige en doeltreffende benadering voor de informatie-uitwisseling voor de uitvoering van deze Aaanbeveling te garanderen, dient de European Banking Authority (EBA) in samenwerking met het ESRB richtsnoeren te ontwikkelen voor de informatie-uitwisseling en de monitoring ervan. Om een zekere mate van convergentie van de van de relevante belanghebbenden ontvangen informatie te bereiken, moet de EBA in samenwerking met alle betrokken belanghebbenden een gemeenschappelijk kader voor memoranda van overeenstemming vaststellen.

| (19) | Deze aanbeveling laat de monetairbeleidmandaten van de centrale banken in de Unie onverlet. |
| --- | --- |

(19)

Deze aanbeveling laat de monetairbeleidmandaten van de centrale banken in de Unie onverlet.

| (20) | De aanbevelingen van het ESRB worden gepubliceerd nadat de geadresseerden op de hoogte zijn gebracht en nadat de Algemene raad de Raad van de Europese Unie in kennis heeft gesteld van zijn voornemen daartoe en de Raad in de gelegenheid heeft gesteld te reageren, |
| --- | --- |

(20)

De aanbevelingen van het ESRB worden gepubliceerd nadat de geadresseerden op de hoogte zijn gebracht en nadat de Algemene raad de Raad van de Europese Unie in kennis heeft gesteld van zijn voornemen daartoe en de Raad in de gelegenheid heeft gesteld te reageren,

HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

AFDELING 1

AANBEVELINGEN

Aanbeveling A — Samenwerking en uitwisseling van informatie op een “need-to-know”-basis

Aanbevolen wordt dat de bevoegde autoriteiten:

| 1. | informatie uitwisselen die nodig wordt geacht voor een doeltreffende en doelmatige uitvoering van hun taken in verband met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of voor andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit met betrekking tot bijkantoren in de lidstaat van ontvangst van kredietinstellingen met het hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land. De informatie-uitwisseling moet plaatsvinden na ontvangst van een met redenen omkleed verzoek om informatie met betrekking tot dergelijke bijkantoren — rekening houdend met de richtsnoeren die de EBA overeenkomstig subaanbeveling C(1) heeft uitgevaardigd — die zijn ingediend door een bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit. De uit te wisselen informatie moet in verhouding staan tot het belang van de bijkantoren voor de financiële stabiliteit in de lidstaat van ontvangst. |
| --- | --- |

1.

informatie uitwisselen die nodig wordt geacht voor een doeltreffende en doelmatige uitvoering van hun taken in verband met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of voor andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit met betrekking tot bijkantoren in de lidstaat van ontvangst van kredietinstellingen met het hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land. De informatie-uitwisseling moet plaatsvinden na ontvangst van een met redenen omkleed verzoek om informatie met betrekking tot dergelijke bijkantoren — rekening houdend met de richtsnoeren die de EBA overeenkomstig subaanbeveling C(1) heeft uitgevaardigd — die zijn ingediend door een bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit. De uit te wisselen informatie moet in verhouding staan tot het belang van de bijkantoren voor de financiële stabiliteit in de lidstaat van ontvangst.

| 2. | memoranda van overeenstemming opstellen of vrijwillige regelingen sluiten voor samenwerking informatie-uitwisseling tussen henzelf of met een relevante autoriteit van een derde land met betrekking tot bijkantoren van kredietinstellingen in de lidstaat van ontvangst met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land, mits dit door alle betrokken partijen noodzakelijk en passend wordt geacht om de informatie-uitwisseling te vergemakkelijken. |
| --- | --- |

2.

memoranda van overeenstemming opstellen of vrijwillige regelingen sluiten voor samenwerking informatie-uitwisseling tussen henzelf of met een relevante autoriteit van een derde land met betrekking tot bijkantoren van kredietinstellingen in de lidstaat van ontvangst met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land, mits dit door alle betrokken partijen noodzakelijk en passend wordt geacht om de informatie-uitwisseling te vergemakkelijken.

Aanbeveling B — Wijzigingen in het rechtskader van de Unie

Aanbevolen wordt dat de Europese Commissie:

| 1. | beoordeelt of er in Uniewetgeving belemmeringen zijn die voorkomen dat de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of de activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, de nodige informatie over bijkantoren hebben of verkrijgen om die functies uit te oefenen of die taken te vervullen; |
| --- | --- |

1.

beoordeelt of er in Uniewetgeving belemmeringen zijn die voorkomen dat de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of de activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, de nodige informatie over bijkantoren hebben of verkrijgen om die functies uit te oefenen of die taken te vervullen;

| 2. | voorstelt dat de Uniewetgeving wordt gewijzigd om dergelijke belemmeringen weg te nemen wanneer de Europese Commissie als gevolg van haar beoordeling tot de conclusie komt dat dergelijke belemmeringen bestaan. |
| --- | --- |

2.

voorstelt dat de Uniewetgeving wordt gewijzigd om dergelijke belemmeringen weg te nemen wanneer de Europese Commissie als gevolg van haar beoordeling tot de conclusie komt dat dergelijke belemmeringen bestaan.

Aanbeveling C — Richtsnoeren voor en het toezicht op de uitwisseling van informatie

Aanbevolen wordt dat de Europese Bankautoriteit:

| 1. | overeenkomstig aanbeveling A richtsnoeren uitvaardigt voor de informatie-uitwisseling tussen bevoegde autoriteiten met betrekking tot bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat, waaronder van een lijst van informatie die minimaal op een “need-to-know”-basis en binnen de grenzen van de toepasselijke Uniewetgeving en de toepasselijke nationale wetgeving moet worden uitgewisseld. De lijst moet ten minste informatie bevatten uit elk van de volgende categorieën | op het niveau van het bijkantoor:






  a) | activa en blootstellingen, met uitsplitsingen; |
| --- | --- | --- | --- |

1.

overeenkomstig aanbeveling A richtsnoeren uitvaardigt voor de informatie-uitwisseling tussen bevoegde autoriteiten met betrekking tot bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat, waaronder van een lijst van informatie die minimaal op een “need-to-know”-basis en binnen de grenzen van de toepasselijke Uniewetgeving en de toepasselijke nationale wetgeving moet worden uitgewisseld. De lijst moet ten minste informatie bevatten uit elk van de volgende categorieën

op het niveau van het bijkantoor:

a)

activa en blootstellingen, met uitsplitsingen;

| b) | uitsplitsingen van activa met betrekking tot de kredietnemer-gebaseerde maatregelen; |
| --- | --- |

b)

uitsplitsingen van activa met betrekking tot de kredietnemer-gebaseerde maatregelen;

| c) | verplichtingen, met uitsplitsingen; |
| --- | --- |

c)

verplichtingen, met uitsplitsingen;

| d) | risicoblootstellingen binnen de financiële sector; |
| --- | --- |

d)

risicoblootstellingen binnen de financiële sector;

| e) | de informatie die nodig is om andere systeemrelevante instellingen (other systemically important institutions (O-SSI’s)) te identificeren; |
| --- | --- |

e)

de informatie die nodig is om andere systeemrelevante instellingen (other systemically important institutions (O-SSI’s)) te identificeren;

| | op het niveau van de moederonderneming/moederinstelling:






  f) | eigen middelen en hefboomfinanciering; |
| --- | --- | --- |

op het niveau van de moederonderneming/moederinstelling:

f)

eigen middelen en hefboomfinanciering;

| g) | financiering en liquiditeit; |
| --- | --- |

g)

financiering en liquiditeit;

| h) | relevante informatie over bijkantoren, zoals bedrijfsstrategie en bepaalde elementen van herstelplannen van kredietinstellingen en relevante toezichtbeoordelingen; |
| --- | --- |

h)

relevante informatie over bijkantoren, zoals bedrijfsstrategie en bepaalde elementen van herstelplannen van kredietinstellingen en relevante toezichtbeoordelingen;

| 2. | in samenwerking met het ESRB regelmatig de doeltreffendheid en de doelmatigheid monitort van de informatie-uitwisseling tussen de bevoegde autoriteiten over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land. |
| --- | --- |

2.

in samenwerking met het ESRB regelmatig de doeltreffendheid en de doelmatigheid monitort van de informatie-uitwisseling tussen de bevoegde autoriteiten over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land.

AFDELING 2

IMPLEMENTATIE

1.   Definities

1. Voor de toepassing van deze aanbeveling gelden de volgende definities:

| a) | “bijkantoor”: een bedrijfszetel welke een deel zonder juridische zelfstandigheid vormt van een kredietinstelling en welke rechtstreeks handelingen geheel of gedeeltelijk verricht die eigen zijn aan de werkzaamheden van een kredietinstelling; |
| --- | --- |

a)

“bijkantoor”: een bedrijfszetel welke een deel zonder juridische zelfstandigheid vormt van een kredietinstelling en welke rechtstreeks handelingen geheel of gedeeltelijk verricht die eigen zijn aan de werkzaamheden van een kredietinstelling;

| b) | “kredietinstelling”: een kredietinstelling zoals gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013; |
| --- | --- |

b)

“kredietinstelling”: een kredietinstelling zoals gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013;

| c) | “voor de financiële stabiliteit relevant bijkantoor”: een bijkantoor in een lidstaat van ontvangst van een kredietinstelling met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land dat aan een van de volgende criteria voldoet:






  i) | de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst heeft vastgesteld dat het bijkantoor overeenkomstig artikel 51 van Richtlijn 2013/36/EU als significant is aangemerkt; |
| --- | --- | --- |

c)

“voor de financiële stabiliteit relevant bijkantoor”: een bijkantoor in een lidstaat van ontvangst van een kredietinstelling met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land dat aan een van de volgende criteria voldoet:

i)

de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst heeft vastgesteld dat het bijkantoor overeenkomstig artikel 51 van Richtlijn 2013/36/EU als significant is aangemerkt;

| ii) | de bevoegde of aangewezen autoriteit van de lidstaat van ontvangst heeft vastgesteld dat het bijkantoor voldoet aan de in artikel 131, lid 3, van Richtlijn 2013/36/EU bedoelde criteria voor de identificatie van andere systeemrelevante instellingen (other systematically important institutions — O-SSI’s), overeenkomstig Richtsnoeren EBA/GL/2014/10 van de Europese Bankautoriteit (11); |
| --- | --- |

ii)

de bevoegde of aangewezen autoriteit van de lidstaat van ontvangst heeft vastgesteld dat het bijkantoor voldoet aan de in artikel 131, lid 3, van Richtlijn 2013/36/EU bedoelde criteria voor de identificatie van andere systeemrelevante instellingen (other systematically important institutions — O-SSI’s), overeenkomstig Richtsnoeren EBA/GL/2014/10 van de Europese Bankautoriteit (11);

| iii) | de nationale afwikkelingsautoriteit van de lidstaat van ontvangst heeft vastgesteld dat het bijkantoor in de lidstaat van ontvangst kritieke functies vervult in de zin van artikel 2, lid 1, punt 35, van Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad (12); |
| --- | --- |

iii)

de nationale afwikkelingsautoriteit van de lidstaat van ontvangst heeft vastgesteld dat het bijkantoor in de lidstaat van ontvangst kritieke functies vervult in de zin van artikel 2, lid 1, punt 35, van Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad (12);

| iv) | het bijkantoor heeft een marktaandeel van meer dan 2 % in een van de in artikel 133, lid 5, onder a) en b), van Richtlijn 2013/36/EU vermelde categorieën van blootstellingen (13). |
| --- | --- |

iv)

het bijkantoor heeft een marktaandeel van meer dan 2 % in een van de in artikel 133, lid 5, onder a) en b), van Richtlijn 2013/36/EU vermelde categorieën van blootstellingen (13).

| d) | “lidstaat van ontvangst”: de lidstaat van ontvangst zoals gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 44, van Verordening (EU) nr. 575/2013; |
| --- | --- |

d)

“lidstaat van ontvangst”: de lidstaat van ontvangst zoals gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 44, van Verordening (EU) nr. 575/2013;

| e) | “lidstaat van herkomst”: de lidstaat van herkomst zoals gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 43, van Verordening (EU) nr. 575/2013; |
| --- | --- |

e)

“lidstaat van herkomst”: de lidstaat van herkomst zoals gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 43, van Verordening (EU) nr. 575/2013;

| f) | “bevoegde autoriteit”: een bij nationale wetgeving officieel erkende overheidsinstantie die, of een officieel erkend lichaam dat bij nationale wetgeving gemachtigd is toezicht op instellingen uit te oefenen als onderdeel van het in de betrokken lidstaat geldende toezichtstelsel, en de ECB uit hoofde van artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1024/2013; |
| --- | --- |

f)

“bevoegde autoriteit”: een bij nationale wetgeving officieel erkende overheidsinstantie die, of een officieel erkend lichaam dat bij nationale wetgeving gemachtigd is toezicht op instellingen uit te oefenen als onderdeel van het in de betrokken lidstaat geldende toezichtstelsel, en de ECB uit hoofde van artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1024/2013;

| g) | “memorandum van overeenstemming”: een vrijwillige regeling waarin wordt beschreven hoe de betrokken autoriteiten voornemens zijn met elkaar samen te werken en waarin de details van de uit te wisselen gegevens en informatie worden gespecificeerd in overeenstemming met de toepasselijke wet- en regelgeving; |
| --- | --- |

g)

“memorandum van overeenstemming”: een vrijwillige regeling waarin wordt beschreven hoe de betrokken autoriteiten voornemens zijn met elkaar samen te werken en waarin de details van de uit te wisselen gegevens en informatie worden gespecificeerd in overeenstemming met de toepasselijke wet- en regelgeving;

| h) | “betrokken autoriteit”:






  1. | een autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, zoals aanverwante ondersteunende analyses, met inbegrip van, maar niet beperkt tot:






  i. | een aangewezen autoriteit overeenkomstig titel VII, hoofdstuk 4, van Richtlijn 2013/36/EU of artikel 458, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013; |
| --- | --- | --- | --- |

h)

“betrokken autoriteit”:

1.

een autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, zoals aanverwante ondersteunende analyses, met inbegrip van, maar niet beperkt tot:

i.

een aangewezen autoriteit overeenkomstig titel VII, hoofdstuk 4, van Richtlijn 2013/36/EU of artikel 458, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013;

| ii. | de ECB uit hoofde van artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1024/2013. |
| --- | --- |

ii.

de ECB uit hoofde van artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1024/2013.

| iii. | een macroprudentiële autoriteit met de doelstellingen, regelingen, bevoegdheden, verantwoordingsvereisten en andere kenmerken zoals uiteengezet in Aanbeveling ESRB/2011/3; |
| --- | --- |

iii.

een macroprudentiële autoriteit met de doelstellingen, regelingen, bevoegdheden, verantwoordingsvereisten en andere kenmerken zoals uiteengezet in Aanbeveling ESRB/2011/3;

| 2. | een bevoegde autoriteit. |
| --- | --- |

2.

een bevoegde autoriteit.

2.   Implementatiecriteria

| 1. | De volgende criteria zijn van toepassing op de implementatie van deze aanbeveling:






  a) | het “need-to-know”-beginsel en het evenredigheidsbeginsel moeten genoegzaam in acht worden genomen, rekening houdend met de doelstelling en de inhoud van elke aanbeveling; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

het “need-to-know”-beginsel en het evenredigheidsbeginsel moeten genoegzaam in acht worden genomen, rekening houdend met de doelstelling en de inhoud van elke aanbeveling;

| b) | aan de nalevingscriteria die voor elke aanbeveling afzonderlijk in de bijlage zijn vastgesteld moet worden voldaan. |
| --- | --- |

b)

aan de nalevingscriteria die voor elke aanbeveling afzonderlijk in de bijlage zijn vastgesteld moet worden voldaan.

| 2. | Geadresseerden wordt verzocht aan het ESRB en de Raad verslag uit te brengen over het ingevolge deze aanbeveling ondernomen acties, of het niet-ondernemen van actie genoegzaam te rechtvaardigen. De verslagen dienen ten minste het volgende te bevatten:






  a) | informatie over de inhoud en het tijdschema van de ondernomen acties; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

informatie over de inhoud en het tijdschema van de ondernomen acties;

| b) | een beoordeling van de werking van de ondernomen acties gelet op de doelstellingen van deze aanbeveling; |
| --- | --- |

b)

een beoordeling van de werking van de ondernomen acties gelet op de doelstellingen van deze aanbeveling;

| c) | een gedetailleerde rechtvaardiging van het niet-ondernemen van actie of het afwijken van deze aanbeveling, met inbegrip van eventuele vertragingen. |
| --- | --- |

c)

een gedetailleerde rechtvaardiging van het niet-ondernemen van actie of het afwijken van deze aanbeveling, met inbegrip van eventuele vertragingen.

3.   Tijdschema voor het opvolgen van de aanbevelingen

Geadresseerden wordt verzocht aan het ESRB en de Raad verslag uit te brengen over de ingevolge deze aanbeveling ondernomen acties, of het niet-ondernemen van actie genoegzaam te rechtvaardigen, overeenkomstig de volgende termijnen:

1.   Aanbeveling A

| a) | De betrokken autoriteiten worden verzocht uiterlijk 31 december 2020 bij het ESRB en de Raad een tussentijds verslag in te dienen over de implementatie van Aanbeveling A. |
| --- | --- |

a)

De betrokken autoriteiten worden verzocht uiterlijk 31 december 2020 bij het ESRB en de Raad een tussentijds verslag in te dienen over de implementatie van Aanbeveling A.

| b) | De betrokken autoriteiten worden verzocht uiterlijk op 31 december 2024 aan het ESRB en de Raad een eindverslag over de uitvoering van aanbeveling A in te dienen, rekening houdend met de mogelijke wijzigingen in de nationale- en Uniewetgeving en de EBA-richtsnoeren. |
| --- | --- |

b)

De betrokken autoriteiten worden verzocht uiterlijk op 31 december 2024 aan het ESRB en de Raad een eindverslag over de uitvoering van aanbeveling A in te dienen, rekening houdend met de mogelijke wijzigingen in de nationale- en Uniewetgeving en de EBA-richtsnoeren.

2.   Aanbeveling B

De Commissie wordt verzocht uiterlijk 31 december 2022 bij het ESRB en de Raad een verslag in te dienen over de implementatie van Aanbeveling B.

3.   Aanbeveling C

De EBA wordt verzocht uiterlijk 31 december 2023 bij het ESRB en de Raad een verslag in te dienen over de implementatie van Aanbeveling C.

4.   Monitoring en beoordeling

| 1. | Het ESRB-secretariaat zal:






  a) | de geadresseerden bijstaan en aldus gecoördineerde rapportage verzekeren en relevante templates verstrekken en waar nodig de procedure en het tijdschema voor de follow-up nader uiteenzetten; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

de geadresseerden bijstaan en aldus gecoördineerde rapportage verzekeren en relevante templates verstrekken en waar nodig de procedure en het tijdschema voor de follow-up nader uiteenzetten;

| b) | de opvolging door de geadresseerden verifiëren, hen op hun verzoek bijstaan, en via het Stuurcomité follow-uprapporten indienen bij de Algemene Raad. |
| --- | --- |

b)

de opvolging door de geadresseerden verifiëren, hen op hun verzoek bijstaan, en via het Stuurcomité follow-uprapporten indienen bij de Algemene Raad.

| 2. | De Algemene Raad zal de door de geadresseerden gerapporteerde acties en rechtvaardigingen beoordelen en kan besluiten, naargelang het geval, dat deze aanbeveling niet is opgevolgd en dat de geadresseerde er niet in is geslaagd het niet-ondernemen van actie genoegzaam te rechtvaardigen. |
| --- | --- |

2.

Gedaan te Frankfurt am Main, 26 september 2019.

Hoofd van het ESRB-secretariaat, namens de Algemene Raad van het ESRB

Francesco MAZZAFERRO

---

(1)  PB L 331 van 15.12.2010, blz. 1.

1

(2)  PB C 58 van 24.2.2011, blz. 4.

2

(3)  Aanbeveling ESRB/2011/3 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 22 december 2011 inzake het macroprudentieel mandaat van nationale autoriteiten (PB C 41 van 14.2.2012, blz. 1).

3

(4)  Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338).

4

(5)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1).

5

(6)  Het Noords-Baltische Macroprudentieel Forum (Nordic-Baltic Macroprudential Forum (NBMF)) is een regionaal samenwerkingsorgaan dat de presidenten van de centrale banken en de hoofden van de toezichthoudende autoriteiten samenbrengt. De NBMF bespreekt regelmatig de risico’s voor de financiële stabiliteit in het Noordse en Baltische gebied en in specifieke landen, alsook in macroprudentiële maatregelen en hun wederzijdse toepassing als middel om deze risico’s aan te pakken en de regionale coördinatie te versterken.

6

(7)  Memorandum van overeenstemming inzake samenwerking en coördinatie inzake grensoverschrijdende financiële stabiliteit tussen relevante ministeries, centrale banken, financiële toezichthoudende autoriteiten en afwikkelingsautoriteiten van Denemarken, Estland, Finland, IJsland, Letland, Litouwen, Noorwegen en Zweden van 31 januari 2018.

7

(8)  Richtlijn (EU) 2019/878 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2019 tot wijziging van Richtlijn 2013/36/EU met betrekking tot vrijgestelde entiteiten, financiële holdings, gemengde financiële holdings, beloning, toezichtsmaatregelen en -bevoegdheden en kapitaalconserveringsmaatregelen (PB L 150 van 7.6.2019, blz. 253).

8

(9)  Verordening (EU) nr. 1024/2013 van 15 oktober 2013 van de Raad waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63).

9

(10)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/98 van de Commissie van 16 oktober 2015 tot aanvulling van Verordening (EU) 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad met technische reguleringsnormen tot nadere bepaling van de algemene voorwaarden voor het functioneren van colleges van toezichthouders (PB L 21 van 28.1.2016, blz. 2).

10

(11)  Richtsnoeren van de Europese Bankenautoriteit van 16 december 2014 betreffende de criteria voor het bepalen van de toepassingsvoorwaarden van artikel 131, lid 3, van Richtlijn 2013/36/EU (CRD) met betrekking tot de beoordeling van andere systeemrelevante instellingen (other systematically important institutions (O-SSI’s)) (EBA/GL/2014/10).

11

(12)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de Richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de Verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 190).

12

(13)  Zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2019/878.

13

---

BIJLAGE

NALEVINGSCRITERIA VOOR DE AANBEVELINGEN

Aanbeveling A — Samenwerking en uitwisseling van informatie op een “need-to-know”-basis

Voor aanbeveling A zijn de volgende nalevingscriteria vastgesteld.

Subaanbeveling A(1) — Doeltreffendheid, doelmatigheid en evenredigheid bij de informatie-uitwisseling

| 1. | Op een met redenen omkleed verzoek van een autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit verzamelen de betrokken autoriteiten ten minste volgende categorieën van informatie en wisselen deze uit, naargelang het geval: de informatie opgenomen in punten a) tot en met e) van subaanbeveling C(1) in verband met alle bijkantoren en daarnaast de in punten f) tot en met h) van subaanbeveling C(1) opgenomen informatie met betrekking tot voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Betrokken autoriteiten moeten aan het ESRB en aan de EBA verslag uit te brengen over alle problemen die zich bij informatie-uitwisseling hebben voorgedaan. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Zodra de EBA overeenkomstig subaanbeveling C(1) richtsnoeren publiceert, moeten de relevante autoriteiten minimaal de in die richtsnoeren bedoelde informatie uitwisselen na een met redenen omkleed verzoek van een autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit. |
| --- | --- |

3.

| 4. | De volgende leidende beginselen moeten in acht worden genomen bij de informatie-uitwisseling:






  a. | de informatie-uitwisseling moet gebaseerd zijn op een met redenen omkleed verzoek van een autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit in de lidstaat van ontvangst en de gevraagde informatie moet noodzakelijk zijn voor de uitoefening van die taken, rekening houdend met het “need-to-know”-beginsel; |
| --- | --- | --- |

4.

a.

de informatie-uitwisseling moet gebaseerd zijn op een met redenen omkleed verzoek van een autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit in de lidstaat van ontvangst en de gevraagde informatie moet noodzakelijk zijn voor de uitoefening van die taken, rekening houdend met het “need-to-know”-beginsel;

| b. | de uit te wisselen informatie moet in verhouding staan tot het belang van de bijkantoren voor de financiële stabiliteit in de lidstaat die om de informatie verzoekt; |
| --- | --- |

b.

de uit te wisselen informatie moet in verhouding staan tot het belang van de bijkantoren voor de financiële stabiliteit in de lidstaat die om de informatie verzoekt;

| c. | autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, moeten rekening houden met de beschikbare informatie voordat zij andere relevante autoriteiten om informatie verzoeken; |
| --- | --- |

c.

autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, moeten rekening houden met de beschikbare informatie voordat zij andere relevante autoriteiten om informatie verzoeken;

| d. | de betrokken autoriteiten moeten de gevraagde informatie onverwijld verstrekken; |
| --- | --- |

d.

de betrokken autoriteiten moeten de gevraagde informatie onverwijld verstrekken;

| e. | de betrokken autoriteiten moeten binnen de grenzen van het toepasselijke rechtskader gebruikmaken van hun bevoegdheden om de gevraagde informatie te verzamelen, indien deze niet reeds beschikbaar is voor de betrokken autoriteiten; |
| --- | --- |

e.

de betrokken autoriteiten moeten binnen de grenzen van het toepasselijke rechtskader gebruikmaken van hun bevoegdheden om de gevraagde informatie te verzamelen, indien deze niet reeds beschikbaar is voor de betrokken autoriteiten;

| f. | de betrokken autoriteiten moeten waar mogelijk gebruikmaken van bestaande rapportagetemplates; |
| --- | --- |

f.

de betrokken autoriteiten moeten waar mogelijk gebruikmaken van bestaande rapportagetemplates;

| g. | de betrokken autoriteiten moeten gegevens in gebruiksvriendelijke formaten indienen die een verdere automatische verwerking van de gegevens mogelijk maken; |
| --- | --- |

g.

de betrokken autoriteiten moeten gegevens in gebruiksvriendelijke formaten indienen die een verdere automatische verwerking van de gegevens mogelijk maken;

| h. | de betrokken autoriteiten moeten regelingen treffen om, indien nodig, vertrouwelijke overdracht van informatie mogelijk te maken; |
| --- | --- |

h.

de betrokken autoriteiten moeten regelingen treffen om, indien nodig, vertrouwelijke overdracht van informatie mogelijk te maken;

| i. | de ontvangende autoriteit moet voor de informatie ten minste dezelfde mate van vertrouwelijkheid garanderen als die welke wordt toegepast door de autoriteit die de informatie verstrekt. |
| --- | --- |

i.

de ontvangende autoriteit moet voor de informatie ten minste dezelfde mate van vertrouwelijkheid garanderen als die welke wordt toegepast door de autoriteit die de informatie verstrekt.

| 5. | Het niet-ondernemen van actie door de autoriteiten die zijn belast met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit in de lidstaten van ontvangst wordt geacht genoegzaam te zijn verklaard wanneer er bewijs is dat er geen voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren in hun lidstaat gevestigd zijn, of indien de autoriteiten verklaren dat zij over alle noodzakelijke informatie beschikken voor de uitvoering van hun taken. Het niet-ondernemen van actie door de betrokken autoriteiten wordt genoegzaam verklaard indien zij geen met redenen omkleed verzoek om informatie hebben ontvangen van een bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit. |
| --- | --- |

5.

Subaanbeveling A(2) — Mechanismen voor samenwerking en informatie-uitwisseling

| 1. | De betrokken autoriteiten moeten ervoor zorgen dat vrijwillige regelingen, zoals memoranda van overeenstemming, onder een algemeen beginsel van wederzijdse informatie-uitwisseling vaststellen in overeenstemming met de beginselen inzake samenwerking tussen de betrokken autoriteiten en de normen voor de informatie-uitwisseling op verzoek die zijn opgenomen in subaanbeveling A(1). |
| --- | --- |

1.

| 2. | Betrokken autoriteiten worden geacht te voldoen aan subaanbeveling A(2) wanneer zij het bewijs van dergelijke vrijwillige regelingen leveren of verklaren dat zij de bevoegdheid hebben om de informatie overeenkomstig subaanbeveling A(1) vrijelijk uit te wisselen zonder dergelijke vrijwillige regelingen vast te stellen. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Het niet-ondernemen van actie door de betrokken autoriteiten wordt genoegzaam verklaard geacht wanneer er bewijs is dat er geen voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren in hun lidstaat gevestigd zijn, of indien de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit verklaren dat zij over alle informatie beschikken die zij nodig hebben voor de uitvoering van hun taken, of dat er geen met redenen omkleed verzoek om informatie is ingediend of ontvangen. |
| --- | --- |

3.

Aanbeveling B — Wijzigingen in het rechtskader van de Unie

Voor Aanbeveling B zijn de volgende nalevingscriteria vastgesteld.

De Europese Commissie moet beoordelen of wijzigingen van de Uniewetgeving nodig zijn om te verzekeren dat de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit over de nodige informatie beschikken om hun taken te vervullen, zodat ten minste:

| 1. | informatie over de in subaanbeveling C(1) genoemde en door de EBA te ontwikkelen categorieën van informatie op regelmatige basis kan worden verzameld op een met redenen omkleed verzoek van een autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit; |
| --- | --- |

1.

informatie over de in subaanbeveling C(1) genoemde en door de EBA te ontwikkelen categorieën van informatie op regelmatige basis kan worden verzameld op een met redenen omkleed verzoek van een autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit;

| 2. | aanvullende informatie kan worden verzameld op een ad-hoc met redenen omkleed verzoek van de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit; |
| --- | --- |

2.

aanvullende informatie kan worden verzameld op een ad-hoc met redenen omkleed verzoek van de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit;

| 3. | het verzamelen en/of uitwisselen van informatie overeenkomstig aanbeveling A, en van informatie die niet beschikbaar is voor de relevante autoriteiten, mogelijk is, met name met wat betreft de artikelen 40, 47 en 56 van Richtlijn 2013/36/EU, alsmede van artikel 84 van Richtlijn 2014/59/EU, met name wat betreft de informatie-uitwisseling over bepaalde elementen van herstelplannen (1); |
| --- | --- |

3.

het verzamelen en/of uitwisselen van informatie overeenkomstig aanbeveling A, en van informatie die niet beschikbaar is voor de relevante autoriteiten, mogelijk is, met name met wat betreft de artikelen 40, 47 en 56 van Richtlijn 2013/36/EU, alsmede van artikel 84 van Richtlijn 2014/59/EU, met name wat betreft de informatie-uitwisseling over bepaalde elementen van herstelplannen (1);

| 4. | de definitie van een significant bijkantoor in de zin van artikel 51 van Richtlijn 2013/36/EU de overwegingen inzake de financiële stabiliteit in de lidstaat van ontvangst in acht neemt; |
| --- | --- |

4.

de definitie van een significant bijkantoor in de zin van artikel 51 van Richtlijn 2013/36/EU de overwegingen inzake de financiële stabiliteit in de lidstaat van ontvangst in acht neemt;

| 5. | duidelijk is dat de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van financiële stabiliteit, als waarnemers kunnen deelnemen aan colleges van toezichthouders overeenkomstig de artikelen 51 en 116 van Richtlijn 2013/36/EU. |
| --- | --- |

5.

duidelijk is dat de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van financiële stabiliteit, als waarnemers kunnen deelnemen aan colleges van toezichthouders overeenkomstig de artikelen 51 en 116 van Richtlijn 2013/36/EU.

De Europese Commissie moet ook overwegen om informatie in de door de EBA op grond van subaanbeveling C(1) te ontwikkelen lijst op te nemen in Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/98 van de Commissie, Uitvoeringsverordening (EU) 2016/99 van de Commissie (2) en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014van de Commissie (3) om te verzekeren dat de bevoegde autoriteiten toegang hebben tot dezelfde informatie als de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit.

Aanbeveling C — Richtsnoeren voor en het toezicht op de uitwisseling van informatie

Voor Aanbeveling C zijn de volgende nalevingscriteria vastgesteld.

Subaanbeveling C(1) — Richtsnoeren voor de informatie-uitwisseling

De door de EBA te verstrekken richtsnoeren voor de uitwisseling van informatie dienen onder meer te omvatten:

| a) | een template voor een memorandum van overeenstemming dat kan worden gebruikt door de partijen die betrokken zijn bij de informatie-uitwisseling, en dat verder kan worden aangepast indien die partijen dat noodzakelijk achten; |
| --- | --- |

a)

een template voor een memorandum van overeenstemming dat kan worden gebruikt door de partijen die betrokken zijn bij de informatie-uitwisseling, en dat verder kan worden aangepast indien die partijen dat noodzakelijk achten;

| b) | aanvullende beginselen voor een doeltreffende en doelmatige informatie-uitwisseling; |
| --- | --- |

b)

aanvullende beginselen voor een doeltreffende en doelmatige informatie-uitwisseling;

| c) | rapportageformaten en -templates voor de informatie-uitwisseling; |
| --- | --- |

c)

rapportageformaten en -templates voor de informatie-uitwisseling;

| d) | specificaties van de minimaal te verstrekken informatie zoals uiteengezet in subaanbeveling C(1), met inbegrip van een lijst van gegevens ter zake van alle bijkantoren en een lijst van gegevens ter zake van voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren die op een met redenen omkleed verzoek kunnen worden uitgewisseld. |
| --- | --- |

d)

specificaties van de minimaal te verstrekken informatie zoals uiteengezet in subaanbeveling C(1), met inbegrip van een lijst van gegevens ter zake van alle bijkantoren en een lijst van gegevens ter zake van voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren die op een met redenen omkleed verzoek kunnen worden uitgewisseld.

Subaanbeveling C(2) — Controle op de doelmatigheid en doeltreffendheid en van de informatie-uitwisseling

| 1. | De EBA dient, in samenwerking met het ESRB, toezicht te houden op de doelmatigheid en doeltreffendheid van de informatie-uitwisseling tussen de betrokken autoriteiten op basis van de door die autoriteiten verstrekte informatie. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Op basis van voor subaanbeveling A(2) relevante informatie die van de betrokken autoriteiten is ontvangen uit hoofde van nalevingscriteria 2 en de van het ESRB ontvangen informatie dient de EBA regelmatig, en ten minste eenmaal per jaar, verslag uit te brengen aan het ESRB over de doelmatigheid en doeltreffendheid van de informatie-uitwisseling tussen de betrokken autoriteiten, met inbegrip van het aantal verzoeken om informatie en de responstijd, alsook over gesloten memoranda van overeenstemming. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de Richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de Verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 190).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2016/99 van de Commissie van 16 oktober 2015 tot vaststelling van technische uitvoeringsnormen met betrekking tot het nader bepalen van het operationeel functioneren van de colleges van toezichthouders overeenkomstig Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (PB L 21 van 28.1.2016, blz. 21).

(3)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014 van de Commissie van 16 april 2014 tot vaststelling van technische uitvoeringsnormen voor wat betreft de rapportage aan de toezichthoudende autoriteit door instellingen overeenkomstig Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 191 van 28.6.2014, blz. 1).

---

II Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 9.12.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 412/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.12.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 412/11

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.9512 — EQT/Colony Capital/Zayo)

(Voor de EER relevante tekst)

(2019/C 412/02)

Op 22 november 2019 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Dit besluit is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van het besluit is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32019M9512. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32019M9512. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Raad

| 9.12.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 412/12 |
| --- | --- | --- | --- |

9.12.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 412/12

---

Conclusies van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen over onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers

(2019/C 412/03)

DE RAAD EN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN DER LIDSTATEN, IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN,

ONDERKENNEND HETGEEN VOLGT:

| 1. | In de resolutie van de Raad over de EU-strategie voor jongeren 2019-2027 wordt de lidstaten en de Europese Commissie verzocht onder meer steun te verlenen aan het ontwikkelen van kwalitatief jeugdwerk op lokaal, regionaal, nationaal en Europees niveau, met inbegrip van de opleiding van jeugdwerkers. |
| --- | --- |

1.

| 2. | De verscheidenheid en de specifieke kenmerken van jeugdwerk in de lidstaten zijn een afspiegeling van de respectieve geschiedenis, sociaaleconomische omstandigheden en culturele context van de lidstaten en van wat zij op nationaal, regionaal en lokaal niveau belangrijk vinden. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Ondanks deze verschillen is er een gemeenschappelijke basis met betrekking tot de onderwijs- en opleidingsbehoeften van jeugdwerkers, die stoelt op reeds lang bestaande samenwerking op het gebied van Europees jeugdwerk, op gedeelde waarden en op een groot aantal studies, verklaringen, programma’s, conclusies en aanbevelingen inzake jeugdwerk (1). Activiteiten die bijvoorbeeld gericht zijn op het opstellen van een Europese classificatie van beroepsnormen, het in kaart brengen van het onderwijstraject en de loopbaan van jeugdwerkers, het verbeteren van de kwaliteit van jeugdwerk, het verstrekken van informatie over jeugdwerk en het ondersteunen van de professionele ontwikkeling van jeugdwerkers via EU-programma’s en de "Youth Work Portfolio" van de Raad van Europa, voegen nuttige elementen toe aan deze gemeenschappelijke basis. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers moeten worden afgestemd op de specifieke behoeften en omstandigheden in de afzonderlijke lidstaten. Dit vereist een aanpak die flexibel is, op de behoeften van de gebruikers is afgestemd, op verschillende niveaus is uitgewerkt en sectoroverschrijdend is. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers kunnen onder meer worden uitgevoerd door jeugdorganisaties, jeugdwerkorganisaties, organisaties voor gemeentelijk of regionaal jeugdwerk en andere maatschappelijke organisaties, alsmede door onderwijs- en opleidingsinstellingen die met jeugdwerk verband houdende studies verstrekken. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Aangezien onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers moeten worden afgestemd op de nationale omstandigheden, kunnen de daaruit voortvloeiende modellen en praktijken niet per se zomaar door andere lidstaten gekopieerd worden. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Uit recente studies en enquêtes (2) blijkt dat er in Europa onvoldoende hoogwaardig onderwijs op het gebied van jeugdwerk is, en onvoldoende aanbod aan opleidingen voor jeugdwerkers. Ook zijn er onvoldoende informatie en gegevens over onderwijs- en opleidingsbehoeften en over het bestaande onderwijs- en opleidingsaanbod in de verschillende lidstaten. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Hoogwaardig, flexibel en praktijkgericht onderwijs en dito opleiding voor jeugdwerkers, ondersteund door regelmatig onderzoek, is een cruciale voorwaarde voor en een aanjager van zowel de kwaliteit als de erkenning van jeugdwerk. |
| --- | --- |

8.

MET NADRUK WIJZEND OP HET VOLGENDE:

| 9. | De noodzaak om hoogwaardig onderwijs en dito opleiding voor jeugdwerkers te ontwikkelen en dit ook in praktijk te brengen, voortbouwend op de diversiteit van het jeugdwerk in Europa. |
| --- | --- |

9.

| 10. | De noodzaak om onderwijs- en leertrajecten van betaalde en vrijwillige jeugdwerkers nader te onderzoeken. Momenteel ontbreekt de kennis over hoe formeel onderwijs en niet-formeel leren aansluiten op de praktijk van het jeugdwerk en de jeugdwerkers daarop voorbereiden. Ook moet de loopbaan van jeugdwerkers in kaart worden gebracht en moet een beter inzicht worden verkregen in het beheer van jeugdorganisaties, jeugdwerkorganisaties en gemeentelijk en regionaal jeugdwerk, om leren en opleiding op de werkplek te kunnen ondersteunen. Er is ook meer informatie nodig over hoe verenigingen en netwerken van jeugdwerkers meer en betere mogelijkheden kunnen krijgen voor collegiaal leren ("peer learning"), collegiale advisering ("peer counseling") en collegiale ondersteuning ("peer support"). |
| --- | --- |

10.

| 11. | De belangrijke rol van onderzoek en van op de praktijk gebaseerde en van onderop komende visies op en benaderingen van onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Het belang en het potentieel van collegiaal leren, collegiale coaching ("peer coaching"), mentoring en gesuperviseerde praktijk en reflectieve praktijk in het onderwijs aan en de opleiding van jeugdwerkers. |
| --- | --- |

12.

| 13. | De erkenning van de diverse competenties (3) die jeugdwerkers moeten hebben om te werken met jongeren naarmate hun levenssituatie verandert. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Het belang van initieel en permanent onderwijs en dito opleiding van jeugdwerkers om nieuwe uitdagingen waar jongeren voor staan — zoals digitalisering, migratie, klimaatverandering, de veranderende arbeidsmarkt, bedreigingen voor de democratie en de mensenrechten, en grotere onzekerheid — aan te pakken en op adequate wijze het hoofd te bieden. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers kunnen zien als een instrument om de doelen van het Europees jeugdbeleid en van jeugdwerkstrategieën uit te voeren, met name de EU‐strategie voor jongeren 2019-2027. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Het belang van het opzetten of het versterken, naargelang het geval, van duurzame structuren en middelen voor het ontwikkelen van onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers in Europa. |
| --- | --- |

16.

VERZOEKEN DE LIDSTATEN EN DE EUROPESE COMMISSIE, OP HUN RESPECTIEVE BEVOEGDHEIDSGEBIEDEN EN OP HET PASSENDE NIVEAU, EN MET INACHTNEMING VAN HET SUBSIDIARITEITSBEGINSEL, HET VOLGENDE TE DOEN:

| 17. | Voortbouwend op bestaande inventarisaties, verder onderzoek verrichten naar bestaande onderwijs- en opleidingsstelsels voor jeugdwerkers in Europa om zo meer kennis te krijgen over het effect van de op Europees niveau ontwikkelde beleidsmaatregelen, -methoden en -instrumenten op onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers in de lidstaten. Waar mogelijk moet deze informatie worden vergaard met de beschikbare instrumenten, zoals het Europees Kenniscentrum voor jeugdbeleid en de jongerenwiki. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Een gedeelde visie tussen de lidstaten uitwerken over wat hoogwaardig onderwijs en dito opleiding voor jeugdwerkers is en wat de doelstellingen hiervan moeten zijn, waarbij de ontwikkeling wordt bevorderd van flexibele, praktijkgebaseerde en op verschillende niveaus uitgewerkte benaderingen voor onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers die kunnen worden aangepast aan de nationale, regionale en lokale behoeften en verwachtingen in elke lidstaat. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Een op competenties gebaseerd kader creëren voor formeel en niet-formeel onderwijs en dito opleiding voor jeugdwerk waarin aandacht wordt geschonken aan de verschillen in de opleidingsbehoeften van werknemers/betaalde jeugdwerkers, van hen die een loopbaan in het jeugdwerk nastreven en van vrijwillige jeugdwerkers en jeugdleiders; dit kader moet berusten op collegiaal leren en moet gebruik maken van digitale leermiddelen en andere innovatieve methoden. Een dergelijk kader mag geen formele vereisten voor nationale onderwijsprogramma’s opleggen en moet de nationale bevoegdheden op dit gebied ten volle eerbiedigen. |
| --- | --- |

19.

| 20. | De lidstaten aanmoedigen om, indien dit ontbreekt, een landspecifieke inventarisatie te maken van de competenties die vereist zijn voor jeugdwerk, alsook van de belangrijkste elementen daarvan, en dienovereenkomstig opleidings- en onderwijsprogramma’s voor jeugdwerkers, die beheerd worden door lokale, regionale of nationale onderwijs- of opleidingsinstellingen of door organisaties die opleidingen voor jeugdwerk aanbieden, te evalueren, te actualiseren en verder te ontwikkelen, zowel voor initiële als voor permanente educatie. |
| --- | --- |

20.

| 21. | De lidstaten, de Commissie en de bevoegde nationale instellingen en belanghebbenden op het gebied van jeugdwerk ertoe aansporen om samen te werken met de Raad van Europa, jongerenorganisaties en andere betrokken organisaties en netwerken, bij het verder ontwikkelen van onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers op Europees niveau. |
| --- | --- |

21.

| 22. | Bilaterale en multilaterale samenwerking tussen nationale overheidsdiensten, universiteiten, onderwijsinstellingen — inclusief instellingen voor beroepsonderwijs en -organisaties met gevestigde onderwijs- en opleidingsprogramma’s voor jeugdwerkers en degenen die dergelijke programma’s willen ontwikkelen — bevorderen en faciliteren, vooral op interdisciplinair niveau. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Permanente samenwerking bevorderen tussen enerzijds openbare aanbieders van jeugdwerk en anderzijds maatschappelijke organisaties die zich toeleggen op onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers, met het doel in heel Europa ervaringen uit te wisselen en inspiratie te delen. Daartoe moeten de mogelijkheden van relevante EU-programma’s worden gebruikt, zoals Erasmus+, indien van toepassing. |
| --- | --- |

23.

| 24. | Onderwijs en opleiding voor jeugdwerkers, onderzoek naar jeugdwerk en de erkenning van niet-formeel leren in het jeugdwerk verbeteren door mogelijkheden te bieden voor uitwisseling, samenwerking en netwerkvorming, en daarbij gebruikmaken van de mogelijkheden die worden geboden door EU-programma’s en -fondsen, zoals Erasmus+, het Europees Solidariteitskorps, de Europese structuur- en investeringsfondsen, Horizon 2020 en Creatief Europa. |
| --- | --- |

24.

VERZOEKEN DE COMMISSIE:

| 25. | Uiterlijk tegen eind 2021 de mogelijkheden na te gaan om onderwijs aan en opleiding van jeugdwerkers verder te ontwikkelen, inclusief de voorbereiding van een Raadsaanbeveling over dit onderwerp. |
| --- | --- |

25.

| 26. | De digitale vaardigheden te verbeteren door middel van niet-formeel leren en niet-formele opleiding, rekening houdend met de actualisering van het bestaande actieplan voor digitaal onderwijs met het oog op de uitbreiding ervan tot jeugdwerk. |
| --- | --- |

26.

---

(1)  Zie de verwijzingen in de bijlage.

(2)  Zie verwijzing 4 in de bijlage.

(3)  "Youth work (education) in flux: contemporary challenges in an erratic Europe, Report on the EU youth conference", Helsinki, 1-3 juli 2019, van Tomi Kiilakoski en Marko Kovacic.

---

BIJLAGE

1.   Verwijzingen

De Raad brengt bij het aannemen van deze conclusies met name het volgende in herinnering:

| 1. | de Conclusies van de Raad over de toegang van jongeren tot cultuur (2010/C 326/02) |
| --- | --- |

1.

de Conclusies van de Raad over de toegang van jongeren tot cultuur (2010/C 326/02)

| 2. | de Resolutie van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, over jeugdwerk (2010/C 327/01) |
| --- | --- |

2.

de Resolutie van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, over jeugdwerk (2010/C 327/01)

| 3. | de Conclusies van de Raad over de oostelijke dimensie van de participatie en mobiliteit van jongeren (2011/C 372/03) |
| --- | --- |

3.

de Conclusies van de Raad over de oostelijke dimensie van de participatie en mobiliteit van jongeren (2011/C 372/03)

| 4. | Europese Commissie, "Working with young people: the value of youth work in the European Union", 2014 |
| --- | --- |

4.

Europese Commissie, "Working with young people: the value of youth work in the European Union", 2014

| 5. | de Conclusies van de Raad over jeugdwerk voor een hechtere samenleving (2015/C 170/02) |
| --- | --- |

5.

de Conclusies van de Raad over jeugdwerk voor een hechtere samenleving (2015/C 170/02)

| 6. | de Resolutie van de Raad betreffende de bevordering van politieke participatie van jongeren aan het democratische debat in Europa, (2015/C 417/02) |
| --- | --- |

6.

de Resolutie van de Raad betreffende de bevordering van politieke participatie van jongeren aan het democratische debat in Europa, (2015/C 417/02)

| 7. | de Verklaring van de tweede Europese Jeugdwerkconventie, 27-30 april 2015 |
| --- | --- |

7.

de Verklaring van de tweede Europese Jeugdwerkconventie, 27-30 april 2015

| 8. | de Conclusies van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, over de rol van de jeugdsector binnen een integrale sectoroverschrijdende aanpak ter voorkoming en bestrijding van gewelddadige radicalisering van jongeren (2016/C 213/01) |
| --- | --- |

8.

de Conclusies van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, over de rol van de jeugdsector binnen een integrale sectoroverschrijdende aanpak ter voorkoming en bestrijding van gewelddadige radicalisering van jongeren (2016/C 213/01)

| 9. | de Conclusies van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, over het stimuleren van nieuwe benaderingen in jeugdwerk om het potentieel van jongeren aan het licht te brengen en te ontwikkelen (2016/C 467/03) |
| --- | --- |

9.

de Conclusies van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, over het stimuleren van nieuwe benaderingen in jeugdwerk om het potentieel van jongeren aan het licht te brengen en te ontwikkelen (2016/C 467/03)

| 10. | de Conclusies van de Raad over de rol van jeugdwerk bij het bevorderen van de ontwikkeling bij jongeren van essentiële levensvaardigheden die hun geslaagde overgang naar volwassenheid, actief burgerschap en beroepsleven versoepelen (2017/C 189/06) |
| --- | --- |

10.

de Conclusies van de Raad over de rol van jeugdwerk bij het bevorderen van de ontwikkeling bij jongeren van essentiële levensvaardigheden die hun geslaagde overgang naar volwassenheid, actief burgerschap en beroepsleven versoepelen (2017/C 189/06)

| 11. | de Conclusies van de Raad over slim jeugdwerk (2017/C 418/02) |
| --- | --- |

11.

de Conclusies van de Raad over slim jeugdwerk (2017/C 418/02)

| 12. | Raad van Europa, "Recommendation CM/Rec(2017) 4 of the Committee of Ministers to Member States on youth work" |
| --- | --- |

12.

Raad van Europa, "Recommendation CM/Rec(2017) 4 of the Committee of Ministers to Member States on youth work"

| 13. | Resolutie van de Raad van de Europese Unie en van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen over een kader voor Europese samenwerking in jeugdzaken: de EU-strategie voor jongeren 2019-2027 (2018/C 456/01) |
| --- | --- |

13.

Resolutie van de Raad van de Europese Unie en van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen over een kader voor Europese samenwerking in jeugdzaken: de EU-strategie voor jongeren 2019-2027 (2018/C 456/01)

| 14. | de Mededeling van de Commissie over het actieplan voor digitaal onderwijs (COM(2018) 22 final) |
| --- | --- |

14.

de Mededeling van de Commissie over het actieplan voor digitaal onderwijs (COM(2018) 22 final)

| 15. | het Partnerschap tussen de Europese Commissie en de Raad van Europa over jeugdzaken: "Mapping the educational and career paths of youth workers", deel I. Rapport. |
| --- | --- |

15.

het Partnerschap tussen de Europese Commissie en de Raad van Europa over jeugdzaken: "Mapping the educational and career paths of youth workers", deel I. Rapport.

2.   Definitie

In deze conclusies van de Raad geldt de volgende definitie:

"Jeugdwerker" is een professional, vrijwilliger of jeugdleider die het leren en de persoonlijke en sociale ontwikkeling van jongeren faciliteert en hen motiveert en ondersteunt om autonome, actieve en verantwoordelijke personen en burgers te worden. De uitvoering van jeugdwerk berust op de beginselen van de vrijwillige en actieve participatie van jongeren.

---

| 9.12.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 412/16 |
| --- | --- | --- | --- |

9.12.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 412/16

---

Conclusies van de Raad over Eurojust: de eenheid voor justitiële samenwerking van de Unie in het digitale tijdperk

(2019/C 412/04)

DE RAAD HEEFT DE VOLGENDE CONCLUSIES AANGENOMEN:

| 1. | De Raad wijst op de nieuwe strategische agenda 2019-2024 die de Europese Raad op 20 juni 2019 heeft aangenomen en die de bescherming van burgers en vrijheden tot een kernprioriteit voor de komende institutionele cyclus maakt. Volgens de strategische agenda verbindt de Unie zich ertoe de strijd tegen terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit op te voeren en uit te breiden en daartoe de samenwerking en informatie-uitwisseling te verbeteren, alsook de gemeenschappelijke instrumenten van de Unie verder uit te bouwen. |
| --- | --- |

1.

| 2. | De Raad is ingenomen met het jaarverslag van Eurojust over 2018 (doc. 7944/19) en met de vooruitgang die het agentschap heeft geboekt in zijn missie als belangrijke speler bij het faciliteren en versterken van de justitiële coördinatie en samenwerking tussen de nationale autoriteiten bij onderzoek en vervolging van de ernstigste vormen van grensoverschrijdende criminaliteit, te weten terrorisme, mensenhandel, migrantensmokkel, cybercriminaliteit en corruptie. Net als in voorgaande jaren steeg in 2018 het aantal nieuwe zaken voor Eurojust gestaag. |
| --- | --- |

2.

| 3. | De Raad is ermee ingenomen dat Eurojust nieuwe samenwerkingsovereenkomsten met Albanië en Georgië heeft gesloten en de onderhandelingen over een samenwerkingsovereenkomst met Servië heeft afgerond. Ook is de Raad tevreden dat nieuwe verbindingsmagistraten bij Eurojust zijn gedetacheerd. Mede door de samenwerkingsovereenkomsten en de verbindingsmagistraten verloopt de justitiële samenwerking met deze landen aanmerkelijk gemakkelijker. Ook andere actoren kunnen hier hun voordeel mee doen, met name het bij Verordening (EU) 2017/1939 (1) opgerichte Europees Openbaar Ministerie (EOM). Eurojust wordt aangemoedigd de nieuwe samenwerkingsovereenkomsten zo spoedig mogelijk in werking te laten treden, in elk geval vóór 12 december 2019, wanneer Verordening (EU) 2018/1727 (2) van kracht wordt. Het agentschap wordt verzocht om bij het opstellen van zijn samenwerkingsstrategie op basis van artikel 52, lid 1, van deze verordening na te gaan of er samenwerkingsakkoorden met andere derde landen moeten worden gesloten. De Raad verzoekt tevens de Commissie, zo spoedig mogelijk na de datum waarop deze verordening van toepassing wordt, aanbevelingen op te stellen voor het starten van onderhandelingen over internationale overeenkomsten. |
| --- | --- |

3.

| 4. | De Raad is vergenoegd dat het gerechtelijk register voor terrorismebestrijding bij Eurojust, waarin justitiële informatie over de procedures voor terrorismebestrijding van alle EU-lidstaten wordt samengebracht, in september 2019 operationeel is geworden. Dit register, dat informatie bevat die de lidstaten overeenkomstig Besluit 2005/671/JHA van de Raad (3) hebben verstrekt, zal de EU en de lidstaten meer slagkracht geven in hun strijd tegen het terrorisme. Aangezien informatieverstrekking door de nationale autoriteiten aan Eurojust een voorwaarde is voor het goed functioneren van het register en voor het creëren van meerwaarde van het register voor de onderzoeken van de nationale autoriteiten, wijst de Raad er andermaal op dat de lidstaten volgens Besluit 2005/671/JBZ van de Raad verplicht zijn deze informatie te verstrekken. |
| --- | --- |

4.

De rol van Eurojust

| 5. | De Raad onderstreept dat Eurojust een cruciale rol vervult op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht. Het agentschap heeft een speciale, proactieve rol in de coördinatie van justitiële samenwerking in de Unie. Het is het enige EU-agentschap dat het werk van justitiële autoriteiten coördineert in alle schakels van de veiligheidsketen. Eurojust heeft een unieke en essentiële functie bij de coördinatie van belangrijke grensoverschrijdende onderzoeken en strafvervolgingen door nationale onderzoeks- en vervolgingsautoriteiten in alle fasen van de strafrechtelijke procedure, vanaf het begin van het onderzoek naar een misdrijf tot en met de definitieve uitspraak. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Terwijl het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) belast is met het ondersteunen van nationale rechtshandhavingsinstanties bij het voorkomen en bestrijden van ernstige grensoverschrijdende criminaliteit, is het de taak van Eurojust om de coördinatie en de samenwerking tussen nationale onderzoeks- en vervolgingsautoriteiten bij het onderzoek naar en de vervolging van ernstige grensoverschrijdende criminaliteit te ondersteunen en te versterken. Eurojust en Europol vullen elkaar aan en moeten zich blijven inzetten om ten nauwste en op complementaire wijze samen te werken. De Raad is er vast van overtuigd dat zowel Europol als Eurojust er belang bij hebben dat beide goed en efficiënt kunnen werken, aangezien beide agentschappen binnen hun respectieve taakopdrachten hetzelfde doel hebben: ernstige grensoverschrijdende criminaliteit in de EU bestrijden en daardoor een veiliger Europa creëren. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Het EOM en Eurojust moeten binnen hun respectieve taakopdrachten en bevoegdheden nauwe betrekkingen aangaan en deze onderhouden op basis van samenwerking en van het ontwikkelen van operationele, administratieve en bestuurlijke banden tussen beide organen, als bedoeld in artikel 100 van Verordening (EU) 2017/1939 betreffende het EOM en in artikel 50 van Verordening (EU) 2018/1727 betreffende Eurojust. Eurojust zal waarschijnlijk een belangrijke rol spelen voor de werkzaamheden van het EOM, vooral wanneer het EOM van start gaat. Het agentschap speelt ook een essentiële rol in gevallen waarbij zowel deelnemende als niet-deelnemende lidstaten betrokken zijn, alsmede bij fraudegevallen die buiten de bevoegdheid van het EOM vallen. Beide actoren hebben een eigen rol en plaats in de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht van de EU. De Raad verzoekt Eurojust nauwe betrekkingen aan te gaan met het EOM zodra het EOM operationeel is. Eurojust dient ernaar te streven het EOM met name bij te staan zodra het operationeel is, onder meer door zijn expertise (opgebouwd in bijna twintig jaar) met het EOM te delen bij de coördinatie en ondersteuning van complexe grensoverschrijdende onderzoeken en bij betrekkingen met derde landen. Er moeten zo spoedig mogelijk werkafspraken worden gemaakt tussen het EOM en Eurojust. |
| --- | --- |

7.

| 8. | De Raad onderstreept tevens het belang van samenwerking tussen Eurojust en andere organen, bureaus en agentschappen van de EU, zoals OLAF en Frontex. Binnen hun eigen mandaat moeten al deze EU-actoren met elkaar samenwerken om te kijken welke verdere synergieën er mogelijk zijn en om hun sterke punten ten volle en op samenhangende wijze te benutten, dit alles om de lidstaten te helpen een veiliger omgeving voor de EU-burger te creëren. |
| --- | --- |

8.

| 9. | De Raad moedigt Eurojust aan ten volle gebruik te blijven maken van zijn unieke positie, en zijn proactieve rol te vergroten door beoordelingen te maken van ontwikkelingen en trends op het gebied van criminaliteit en criminele verschijnselen in de EU en daarbuiten, en door de kennis en paraatheid van nationale autoriteiten te vergroten door informatie met hen te delen. |
| --- | --- |

9.

Digitaal strafrecht- en casemanagementsysteem (CMS)

| 10. | De Raad onderstreept dat politiële en justitiële samenwerking in de EU betere informatie-uitwisseling en gegarandeerde interoperabiliteit van de Europese informatiesystemen — met volledige inachtneming van de voorschriften inzake gegevensbescherming — vereist, aangezien dit de snelle, betrouwbare en veilige uitwisseling van informatie en bewijsmateriaal tussen agentschappen en organen zoals Europol, OLAF, Frontex, het EOM en Eurojust ten goede zal komen. Voor Eurojust is een cruciale rol weggelegd bij het zorgen voor kruisverwijzingen tussen nationale gegevens, waardoor verbanden tussen verschillende strafrechtelijke onderzoeken kunnen worden gelegd. Daartoe dienen de nationale leden van Eurojust toegang te hebben tot het digitale systeem voor de uitwisseling van elektronisch bewijsmateriaal (het e-Evidence Digital Exchange System) dat door de Commissie is ontwikkeld en door de lidstaten wordt beheerd. |
| --- | --- |

10.

| 11. | De Raad moedigt de Commissie en Eurojust aan om hun initiatief inzake digitaal strafrecht, dat zij gepresenteerd hebben op de zitting van de Raad (Justitie en Binnenlandse Zaken) van 6 december 2018, voort te zetten. Dit initiatief moet justitiële autoriteiten in de Unie de mogelijkheid bieden veilige onderlinge verbindingen te maken en (gevoelige) informatie over strafzaken te verzenden en te ontvangen. Bij de ontwikkeling van dit initiatief moet rekening worden gehouden met bestaande IT-oplossingen, zoals het digitale systeem voor de uitwisseling van elektronisch bewijsmateriaal en de applicatie voor veilige informatie-uitwisseling (de Secure Information Exchange Network Application, oftewel Siena). |
| --- | --- |

11.

| 12. | Het is van vitaal belang dat de IT-infrastructuur en het casemanagementsysteem van Eurojust deugdelijk en efficiënt functioneren — en geheel in overeenstemming zijn met de voorschriften inzake gegevensbescherming — zodat Eurojust nationale gerechtelijke instanties die ernstige grensoverschrijdende strafzaken behandelen, kan ondersteunen. Dit is van het grootste belang om Eurojust in staat te stellen de nationale autoriteiten informatie en feedback te verstrekken over de resultaten van de verwerking van de informatie die deze autoriteiten in het rechtskader van Eurojust kunnen verwachten. Het huidige casemanagementsysteem is vrij oud en biedt geen deugdelijke ondersteuning van informatie-uitwisseling. Eurojust moet daarom nagaan hoe dit systeem kan worden verbeterd en gemoderniseerd. Daarbij moet rekening worden gehouden met het vereiste van interoperabiliteit met bestaande of in ontwikkeling zijnde oplossingen (zoals het digitale systeem voor de uitwisseling van elektronisch bewijsmateriaal). |
| --- | --- |

12.

Nieuwe Eurojust-verordening

| 13. | Verordening (EU) 2018/1727 betreffende Eurojust is van toepassing met ingang van 12 december 2019. Het nieuwe rechtskader zal Eurojust in staat stellen de gestaag groeiende stroom verzoeken om assistentie van de nationale autoriteiten, met name op prioritaire gebieden als terrorisme, mensenhandel, migrantensmokkel, cybercriminaliteit en corruptie, beter te behandelen. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Zodra de nieuwe verordening van toepassing is, kan het college van Eurojust overeenkomstig artikel 5, lid 5, van de verordening formeel een ontwerp van zijn nieuw reglement van orde aan de Raad voorleggen. Na goedkeuring door de Raad kan het college het nieuwe reglement van orde aannemen. De betrokken actoren worden aangemoedigd al het nodige te doen om een snelle aanneming van het reglement te bevorderen, zodat Eurojust zijn werk efficiënter kan doen. |
| --- | --- |

14.

| 15. | De Raad acht het van groot belang dat Eurojust zich kan concentreren op zijn operationele werkzaamheden, met name omdat het aantal zaken gestaag toeneemt. Daartoe wordt Eurojust aangespoord veranderingen te blijven doorvoeren die het als EU-agentschap een doeltreffendere en modernere governance zullen verlenen. Gezien de unieke rol van Eurojust op EU-niveau bij de coördinatie van het onderzoek naar en de vervolging van ernstige grensoverschrijdende criminaliteit — waaronder de aanzienlijke steun die Eurojust biedt aan gemeenschappelijke onderzoeksteams — moet Eurojust zich kunnen concentreren op zaken die een dergelijke coördinatie vereisen. Andere zaken die door de uitwisseling van informatie en/of de toezending van gerechtelijke stukken kunnen worden vergemakkelijkt, moeten worden behandeld via andere kanalen, zoals het Europees justitieel netwerk (EJN). |
| --- | --- |

15.

| 16. | De Raad is ingenomen met de sluiting van de overeenkomst tussen Eurojust en Denemarken; hierdoor blijven er geen hiaten in de justitiële samenwerking op EU-niveau wanneer de Eurojust-verordening eenmaal van toepassing is. |
| --- | --- |

16.

Betere samenwerking en coördinatie met netwerken

| 17. | De Raad verwijst naar zijn conclusies van 6 juni 2019 over “De synergie tussen Eurojust en door de Raad opgezette netwerken op het gebied van de justitiële samenwerking in strafzaken (PB C 207 van 18.6.2019, blz. 1). De Raad moedigt Eurojust aan om, in samenwerking met het EJN, het genocidenetwerk, het netwerk van gemeenschappelijke onderzoeksteams (GOT’s) en het Europees justitieel netwerk cybercriminaliteit, de conclusies in deze Raadsconclusies handen en voeten te geven, samen met de suggesties en aanbevelingen in het gezamenlijk document in de bijlage bij de conclusies. |
| --- | --- |

17.

Middelen

| 18. | De Raad verwijst naar de conclusies van de Europese Raad van 18 oktober 2018, waarin wordt aangedrongen op maatregelen om Eurojust, en ook Europol, toereikende middelen te verschaffen om het hoofd te bieden aan de nieuwe uitdagingen van technologische ontwikkelingen en het veranderende landschap van veiligheidsdreigingen, zulks onder meer door samenwerking tussen instanties en een betere toegang tot data. De huidige veiligheidsdreigingen voor de EU en de lidstaten — terrorisme, migrantensmokkel, cybercriminaliteit, mensenhandel en drugshandel — vergen onverminderd een effectieve respons van politie en rechterlijke macht. In dit verband onderstreept de Raad dat de keten van veiligheid en strafrecht als één geheel moet worden beschouwd wil veiligheid in de Unie volledig gewaarborgd zijn. Daarom moeten het belang en de rol van alle actoren in deze keten worden erkend om obstakels in één deel van de keten of, erger nog, straffeloosheid aan het einde van de keten te voorkomen. |
| --- | --- |

18.

| 19. | De Raad erkent dat de werkdruk van Eurojust steeds meer toeneemt. Het agentschap krijgt nieuwe taken, onder andere in verband met het gerechtelijk register voor terrorismebestrijding, intensievere samenwerking met derde landen, en de praktische uitvoering van Verordening (EU) 2018/1727. Echter, terwijl de operationele werkdruk en de taken van Eurojust flink zijn toegenomen, is de begroting van Eurojust onveranderd gebleven. Voorts wijst de Raad erop dat de voorgestelde toename van de financiële middelen voor rechtshandhavingsinstanties in de context van het volgende meerjarig financieel kader, die mogelijk tot een groter aantal zaken leidt, een extra impact kan hebben op de werkdruk van Eurojust. De Raad wijst nogmaals op het belang van een efficiënte, moderne en goed functionerende IT-infrastructuur en een dito casemanagementsysteem, die Eurojust in staat moeten stellen zijn werk naar behoren uit te voeren. De Raad erkent dat voor verbeteringen op deze terreinen adequate personele en financiële middelen nodig zijn. |
| --- | --- |

19.

| 20. | In het licht van het bovenstaande is de Raad van oordeel dat Eurojust voldoende middelen moet krijgen, ook ten behoeve van de netwerken die afhankelijk zijn van de begroting van Eurojust, wil het agentschap kunnen functioneren als een belangrijke schakel in de veiligheids- en strafrechtketen in de EU en zijn belangrijke strategische en operationele taken verder kunnen ontplooien. |
| --- | --- |

20.

---

(1)  Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad van 12 oktober 2017 betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie (“EOM”).

(PB L 283 van 31.10.2017, blz. 1).

(2)  Verordening (EU) 2018/1727 van het Europees Parlement en de Raad van 14 november 2018 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken (Eurojust), en tot vervanging en intrekking van Besluit 2002/187/JBZ van de Raad (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 138).

(3)  Besluit 2005/671/JBZ van de Raad van 20 september 2005 betreffende informatie-uitwisseling en samenwerking in verband met strafbare feiten van terroristische aard (PB L 253 van 29.9.2005, blz. 22).

---

Europese Commissie

| 9.12.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 412/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.12.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 412/20

---

Wisselkoersen van de euro (1)

6 december 2019

(2019/C 412/05)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,1094 |
| JPY | Japanse yen | 120,44 |
| DKK | Deense kroon | 7,4722 |
| GBP | Pond sterling | 0,84453 |
| SEK | Zweedse kroon | 10,5183 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,0968 |
| ISK | IJslandse kroon | 134,60 |
| NOK | Noorse kroon | 10,1235 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 25,533 |
| HUF | Hongaarse forint | 330,19 |
| PLN | Poolse zloty | 4,2772 |
| RON | Roemeense leu | 4,7800 |
| TRY | Turkse lira | 6,3893 |
| AUD | Australische dollar | 1,6190 |
| CAD | Canadese dollar | 1,4618 |
| HKD | Hongkongse dollar | 8,6852 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,6886 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,5084 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 317,31 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 16,2232 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 7,7993 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,4390 |
| IDR | Indonesische roepia | 15 554,41 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,6145 |
| PHP | Filipijnse peso | 56,348 |
| RUB | Russische roebel | 70,7441 |
| THB | Thaise baht | 33,645 |
| BRL | Braziliaanse real | 4,6402 |
| MXN | Mexicaanse peso | 21,4658 |
| INR | Indiase roepie | 79,0435 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,1094

JPY

Japanse yen

120,44

DKK

Deense kroon

7,4722

GBP

Pond sterling

0,84453

SEK

Zweedse kroon

10,5183

CHF

Zwitserse frank

1,0968

ISK

IJslandse kroon

134,60

NOK

Noorse kroon

10,1235

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

25,533

HUF

Hongaarse forint

330,19

PLN

Poolse zloty

4,2772

RON

Roemeense leu

4,7800

TRY

Turkse lira

6,3893

AUD

Australische dollar

1,6190

CAD

Canadese dollar

1,4618

HKD

Hongkongse dollar

8,6852

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,6886

SGD

Singaporese dollar

1,5084

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 317,31

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

16,2232

CNY

Chinese yuan renminbi

7,7993

HRK

Kroatische kuna

7,4390

IDR

Indonesische roepia

15 554,41

MYR

Maleisische ringgit

4,6145

PHP

Filipijnse peso

56,348

RUB

Russische roebel

70,7441

THB

Thaise baht

33,645

BRL

Braziliaanse real

4,6402

MXN

Mexicaanse peso

21,4658

INR

Indiase roepie

79,0435

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

V Adviezen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

| 9.12.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 412/21 |
| --- | --- | --- | --- |

9.12.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 412/21

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

Zaak M.9559 – Telefónica/Prosegur/Prosegur Alarmas España

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2019/C 412/06)

1.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

| — | Telefónica S.A. (“Telefónica”, Spanje); |
| --- | --- |

—

Telefónica S.A. (“Telefónica”, Spanje);

| — | Prosegur Compañía de Seguridad, S.A. (“PCS”, Spanje); |
| --- | --- |

—

Prosegur Compañía de Seguridad, S.A. (“PCS”, Spanje);

| — | Prosegur Alarmas España, S.L.U. (“Prosegur Alarmas”, Spanje), die deel uitmaakt van de PCS-groep. |
| --- | --- |

—

Prosegur Alarmas España, S.L.U. (“Prosegur Alarmas”, Spanje), die deel uitmaakt van de PCS-groep.

Telefónica en PCS verkrijgen gezamenlijke zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), en artikel 3, lid 4, van de concentratieverordening over het geheel van Prosegur Alarmas.

De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

2.

| — | Telefónica: internationaal telecombedrijf en mobielenetwerkaanbieder, actief onder een aantal merken, waaronder Movistar, O2 en Vivo. Telefónica is een 100% beursgenoteerde onderneming aan de beurs van Madrid, New York, Lima en Buenos Aires; |
| --- | --- |

—

Telefónica: internationaal telecombedrijf en mobielenetwerkaanbieder, actief onder een aantal merken, waaronder Movistar, O2 en Vivo. Telefónica is een 100% beursgenoteerde onderneming aan de beurs van Madrid, New York, Lima en Buenos Aires;

| — | PCS: aanbieder van beveiligingsdiensten voor ondernemingen, particulieren en zakelijke klanten. De activiteiten van PCS worden onderverdeeld in drie bedrijfssegmenten, namelijk alarm, beveiliging en cash; |
| --- | --- |

—

PCS: aanbieder van beveiligingsdiensten voor ondernemingen, particulieren en zakelijke klanten. De activiteiten van PCS worden onderverdeeld in drie bedrijfssegmenten, namelijk alarm, beveiliging en cash;

| — | Prosegur Alarmas: aanbieder van alarminstallaties en verbinding met ontvangstcentra in Spanje. |
| --- | --- |

—

Prosegur Alarmas: aanbieder van alarminstallaties en verbinding met ontvangstcentra in Spanje.

3.

Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

4.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:

M.9559 – Telefónica/Prosegur/Prosegur Alarmas España

Opmerkingen kunnen per e-mail, per fax of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

Email: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Fax +32 22964301

Postadres:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (“de concentratieverordening”).

1

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

2

---

| 9.12.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 412/23 |
| --- | --- | --- | --- |

9.12.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 412/23

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.9653 — Pon Tyre Group/Gilde Fund V/Gundlach Automotive Corporation)

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2019/C 412/07)

1.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

| — | Pon Tyre Group B.V. (Nederland), dat deel uitmaakt van de Pon-groep (“Pon”); |
| --- | --- |

—

Pon Tyre Group B.V. (Nederland), dat deel uitmaakt van de Pon-groep (“Pon”);

| — | Gilde Fund V (Nederland), dat wordt beheerd door Gilde V Management B.V. (Nederland); |
| --- | --- |

—

Gilde Fund V (Nederland), dat wordt beheerd door Gilde V Management B.V. (Nederland);

| — | Gundlach Automotive Corporation (Duitsland), dat momenteel onder uitsluitende zeggenschap staat van Gilde Fund V. |
| --- | --- |

—

Gundlach Automotive Corporation (Duitsland), dat momenteel onder uitsluitende zeggenschap staat van Gilde Fund V.

Pon en Gilde Fund V verkrijgen gezamenlijke zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), en artikel 3, lid 4, van de concentratieverordening over het geheel van Gundlach Automotive Corporation.

De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

2.

| — | Pon Tyre Group B.V.: maakt deel uit van de Pon-groep. Pon is actief in vier verschillende bedrijfsclusters: “Automotive” met inbegrip van distributie van banden, “Bikes”, “Equipment & Power Systems” en “Industrial Mobility”; |
| --- | --- |

—

Pon Tyre Group B.V.: maakt deel uit van de Pon-groep. Pon is actief in vier verschillende bedrijfsclusters: “Automotive” met inbegrip van distributie van banden, “Bikes”, “Equipment & Power Systems” en “Industrial Mobility”;

| — | Gilde Fund V: private-equity-investeringsonderneming die zich bezighoudt met advies aan, beheer van en investering in ondernemingen uit het middensegment van de markt; |
| --- | --- |

—

Gilde Fund V: private-equity-investeringsonderneming die zich bezighoudt met advies aan, beheer van en investering in ondernemingen uit het middensegment van de markt;

| — | Gundlach Automotive Corporation: is hoofdzakelijk actief in de distributie van banden, wielvelgen, gemonteerde wielen, TMPS-sensoren en aanverwante diensten en biedt wielprogramma’s en assemblagediensten aan voor autofabrikanten. |
| --- | --- |

—

Gundlach Automotive Corporation: is hoofdzakelijk actief in de distributie van banden, wielvelgen, gemonteerde wielen, TMPS-sensoren en aanverwante diensten en biedt wielprogramma’s en assemblagediensten aan voor autofabrikanten.

3.

Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

4.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:

M.9653 — Pon Tyre Group/Gilde Fund V/Gundlach Automotive Corporation

Opmerkingen kunnen per e‐mail, per fax of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Fax +32 22964301

Postadres:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (“de concentratieverordening”).

1

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

2

---

| 9.12.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 412/24 |
| --- | --- | --- | --- |

9.12.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 412/24

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.9586 —
  SEGRO/PSPIB/7R Projekt 5)

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2019/C 412/08)

1.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

| — | SEGRO plc (“SEGRO”, Verenigd Koninkrijk); |
| --- | --- |

—

SEGRO plc (“SEGRO”, Verenigd Koninkrijk);

| — | Public Sector Pension Investment Board (“PSPIB”, Canada); |
| --- | --- |

—

Public Sector Pension Investment Board (“PSPIB”, Canada);

| — | 7R Projekt 5 sp z o.o. (“de target”, Polen). |
| --- | --- |

—

7R Projekt 5 sp z o.o. (“de target”, Polen).

SEGRO en PSPIB verkrijgen gezamenlijke zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening over het geheel van de target. De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

2.

| — | SEGRO: eigendom, vermogensbeheer en ontwikkeling van moderne opslag- en lichte industriële eigendommen gevestigd in een aantal EU-landen; |
| --- | --- |

—

SEGRO: eigendom, vermogensbeheer en ontwikkeling van moderne opslag- en lichte industriële eigendommen gevestigd in een aantal EU-landen;

| — | PSPIB: belegging van de nettobijdragen van de pensioenfondsen van de Canadese overheidssector. PSPIB beheert een gediversifieerde, wereldwijd gespreide portefeuille bestaande uit aandelen, obligaties en andere vastrentende effecten, alsook uit beleggingen in private equity, vastgoed, infrastructuur, natuurlijke hulpbronnen en particuliere schulden; |
| --- | --- |

—

PSPIB: belegging van de nettobijdragen van de pensioenfondsen van de Canadese overheidssector. PSPIB beheert een gediversifieerde, wereldwijd gespreide portefeuille bestaande uit aandelen, obligaties en andere vastrentende effecten, alsook uit beleggingen in private equity, vastgoed, infrastructuur, natuurlijke hulpbronnen en particuliere schulden;

| — | target: eigenaar van een vastgoed voor logistieke doeleinden gevestigd in Plots 37/10, Rokcińska Street, Łódź, Polen. |
| --- | --- |

—

target: eigenaar van een vastgoed voor logistieke doeleinden gevestigd in Plots 37/10, Rokcińska Street, Łódź, Polen.

3.

Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

4.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:

M.9586 — SEGRO/PSPIB/7R Projekt 5

Opmerkingen kunnen per e‐mail, per fax of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Fax +32 22964301

Postadres:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (“de concentratieverordening”).

1

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

2

---

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

| 9.12.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 412/25 |
| --- | --- | --- | --- |

9.12.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 412/25

---

Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

(2019/C 412/09)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie (1).

MEDEDELING VAN DE GOEDKEURING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING

“Prosecco”

PDO-IT-A0516-AM06

Datum van mededeling: 3.9.2019

BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

1.   Rubriek “Kenmerken met betrekking tot consumptie”

Beschrijving: in de categorie mousserende wijn worden de varianten “brut”, “extra droog”, “droog” en “halfdroog” aangevuld met “brut nature” en “extra brut”.

Motivering: deze wijziging maakt het gebruik van de termen “brut nature” en “extra brut” mogelijk voor mousserende wijnen die van oudsher worden geproduceerd met restsuiker binnen de op grond van de huidige wetgeving toegestane grenzen. Ze verschaffen consumenten meer informatie over de specificiteit van het product en zijn organoleptische kenmerken bij consumptie: van “brut nature” tot “halfdroog”.

De wijziging betreft de artikelen 5 en 6 van het productdossier en punt 4, “Beschrijving van de wijn(en)”, van het enig document.

2.   Rubriek “Verpakking”

Beschrijving: er moeten afsluitingen met een kurkgehalte van ten minste 51 % (in gewicht) worden gebruikt en het kurkgehalte van het gedeelte van de afsluiting dat in contact komt met de wijn mag niet lager zijn dan 51 %.

Motivering: deze wijziging is bedoeld om het imago van mousserende wijnen met de BOB Prosecco te versterken: het gebruik van afsluitingen met een minimumkurkgehalte van 51 % in gewicht (inclusief het gedeelte dat met de wijn in contact komt) en 49 % van andere materialen die op grond van de huidige wetgeving zijn toegestaan, is bedoeld om de reputatie en de traditie van deze producten te beschermen en tegelijkertijd een beter behoud van de kenmerken van mousserende wijn te waarborgen.

De wijziging betreft artikel 8 van het productdossier maar brengt geen wijzigingen van het enig document teweeg.

ENIG DOCUMENT

1.   Naam van het product

Prosecco

2.   Type geografische aanduiding

BOB — Beschermde oorsprongsbenaming

3.   Categorieën van wijnbouwproducten

| 1. | Wijn |
| --- | --- |

1.

Wijn

| 4. | Mousserende wijn |
| --- | --- |

4.

Mousserende wijn

| 5. | Mousserende kwaliteitswijn |
| --- | --- |

5.

Mousserende kwaliteitswijn

| 6. | Aromatische mousserende kwaliteitswijn |
| --- | --- |

6.

Aromatische mousserende kwaliteitswijn

| 8. | Parelwijn |
| --- | --- |

8.

Parelwijn

4.   Beschrijving van de wijn(en)

Prosecco — wijn

Kleur: strogeel

Geur: elegant, karakteristiek, kenmerkend voor de gebruikte druiven

Smaak: droog tot halfzoet, fris en karakteristiek

Minimaal totaal alcoholvolumegehalte: 10,5 %

Minimaal suikervrij extract: 14 gram per liter

Analytische parameters die niet zijn opgenomen in de onderstaande tabel, voldoen aan de grenswaarden die zijn vastgelegd in nationale en EU-wetgeving.

| Algemene analytische kenmerken |
| --- |
| Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) | |
| Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) | |
| Minimale totale zuurgraad | 4,5 gram per liter, uitgedrukt in wijnsteenzuur |
| Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) | |
| Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter) | |

Algemene analytische kenmerken

Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent)

Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent)

Minimale totale zuurgraad

4,5 gram per liter, uitgedrukt in wijnsteenzuur

Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter)

Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

Prosecco — mousserende wijn, mousserende kwaliteitswijn en aromatische mousserende kwaliteitswijn

Kleur: strogeel van variërende intensiteit, sprankelend uiterlijk met aanhoudende schuimlaag

Geur: elegant, karakteristiek, kenmerkend voor de gebruikte druiven

Smaak: van brut nature tot halfdroog, fris en karakteristiek

Minimaal totaal alcoholvolumegehalte: 11 %

Minimaal suikervrij extract: 14 gram per liter

Analytische parameters die niet zijn opgenomen in de onderstaande tabel, voldoen aan de grenswaarden die zijn vastgelegd in nationale en EU-wetgeving.

| Algemene analytische kenmerken |
| --- |
| Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) | |
| Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) | |
| Minimale totale zuurgraad | 4,5 gram per liter, uitgedrukt in wijnsteenzuur |
| Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) | |
| Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter) | |

Algemene analytische kenmerken

Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent)

Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent)

Minimale totale zuurgraad

4,5 gram per liter, uitgedrukt in wijnsteenzuur

Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter)

Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

Prosecco — parelwijn

Kleur: strogeel van variërende intensiteit, sprankelend uiterlijk met zichtbare belletjesvorming

Geur: elegant, karakteristiek, kenmerkend voor de gebruikte druiven

Smaak: droog tot halfzoet, fris en karakteristiek

Minimaal totaal alcoholvolumegehalte: 10,5 %

Minimaal suikervrij extract: 14 gram per liter

Bij de parelwijn die van oudsher wordt gemaakt door middel van nagisting in de fles, kunnen de organoleptische kenmerken bij de consumptie verschillen:

Kleur: mogelijke aanwezigheid van troebelheid

Geur: aangenaam en karakteristiek, mogelijk met tonen van knapperig brood en gist

Smaak: droog, bruisend, fruitig, mogelijk met tonen van knapperig brood en gist

Analytische parameters die niet zijn opgenomen in de onderstaande tabel, voldoen aan de grenswaarden die zijn vastgelegd in nationale en EU-wetgeving.

| Algemene analytische kenmerken |
| --- |
| Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) | |
| Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) | |
| Minimale totale zuurgraad | 4,0 gram per liter, uitgedrukt in wijnsteenzuur |
| Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) | |
| Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter) | |

Algemene analytische kenmerken

Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent)

Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent)

Minimale totale zuurgraad

4,0 gram per liter, uitgedrukt in wijnsteenzuur

Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter)

Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

5.   Wijnbereidingsprocedés

a.   Essentiële oenologische procedés

Oenologisch procedé met betrekking tot het deel van het product dat is bedoeld voor de bereiding van mousserende wijn of mousserende kwaliteitswijn

Specifiek oenologisch procedé

Voor het deel van het product dat is bedoeld voor de bereiding van mousserende wijn en mousserende kwaliteitswijn, is het toegestaan producten toe te voegen die zijn gemaakt van chardonnay-, pinot bianco-, pinot grigio- en pinot nero-druiven (witte wijn), alleen of in combinatie, tot een maximum van 15 %. Voorwaarde hierbij is dat de druiven van het ras “glera” die in het wijnbereidingsproces worden gebruikt, zijn verbouwd in wijngaarden die in één ras zijn gespecialiseerd of in wijngaarden waar de aanwezigheid van secundaire druivenrassen anders dan die toegestaan door dit procedé niet hoger is dan 15 %.

b.   Maximumopbrengsten

Prosecco

18 000 kilo druiven per hectare

Prosecco

135,0 hectoliter per hectare

6.   Afgebakend geografisch gebied

De druiven die worden gebruikt om wijn te produceren die onder de beschermde oorsprongsbenaming “Prosecco” valt, moeten zijn verbouwd in het gebied dat wordt gevormd door de provincies Belluno, Gorizia, Padua, Pordenone, Treviso, Triëst, Udine, Venetië en Vicenza.

7.   Voornaamste wijndruivenras(sen)

Glera lunga W. — Serprino

Glera lunga W. — Glera

Glera W. — Serprino

8.   Beschrijving van het (de) verband(en)

BOB Prosecco — alle wijncategorieën

Natuurlijke factoren die van belang zijn voor het verband

Het benamingsgebied van “Prosecco”, dat in het noordoosten van Italië ligt, wordt gekenmerkt door een vlak landschap met enkele heuvelachtige gebieden. Het klimaat in dit gebied, bestaande uit Veneto en Friuli, is gematigd. In het noorden bieden de Alpen bescherming tegen de koude noordelijke winden, en in het zuiden vormt de Adriatische Zee de voornaamste route voor de sirocco’s, die vooral in de zomer voor voldoende regenval zorgen, de temperaturen matigen en voor de benodigde hoeveelheid water zorgen tijdens de groeifasen van de knoppen en trossen van de wijnstokken.

Aan het eind van de zomer, met een lager aantal uren zonneschijn en frequente droge borawinden vanuit het oosten, zijn er grote verschillen tussen de dag- en nachttemperatuur en kan een aanzienlijke hoeveelheid aromatische stoffen worden aangetroffen in de druiven, die dan in de laatste rijpingsfase zijn.

Het productiegebied is rijk aan mineralen en sporenelementen. De bodems hebben veelal een alluviale oorsprong met een overheersende kleiig-zilte textuur en een aanzienlijk grindfractiegehalte, veroorzaakt door erosie van de Dolomieten en riviersediment, wat een goede ondergrondse drainage mogelijk maakt.

Historische en menselijke factoren

De oudste documenten waarin melding wordt gemaakt van “Prosecco”-wijn stammen uit het jaar 600. De beschrijving gaat over een verfijnde witte wijn uit het karstlandschap rondom Triëst, in het bijzonder het “Prosecco”-gebied.

De productie van deze wijn is later verschoven naar met name de heuvelachtige regio’s Veneto en Friuli.

Het succes van “Prosecco” is in wezen te danken aan het feit dat sinds de beginjaren van de twintigste eeuw vakbekwame wijnbouwers de beste leermethoden ontwikkelden voor de omgang met het zeer sterke glera-ras, met als doel het beperken van de productielast van elke plant, zodat de druiven goed konden rijpen en hun aromatische potentieel konden behouden. Ze ontwierpen ook de beste wijnbereidingstechnieken op basis van een natuurlijke tweede gisting, in eerste instantie in de fles, maar meer recentelijk in roestvrijstalen vaten.

In de vorige eeuw heeft een netwerk van hooggekwalificeerde wetenschappers en technisch specialisten met knowhow op productiegebied samengewerkt om de “Prosecco”-productie en de verwerkingsmethode te perfectioneren. Hierdoor kwamen de kenmerken die de wijn zo herkenbaar voor en geliefd bij zowel binnenlandse als buitenlandse consumenten maken, nog beter naar voren. Een sleutelrol hierbij speelde het vermogen van producenten om te experimenteren met de “Prosecco”-wijnbereiding en de technologie van tweede gisting en die te verbeteren, waardoor ze in staat zijn de geuren van de druiven in het aromatische profiel van de wijn te behouden.

Oorzakelijk verband tussen het geografische gebied en de specifieke kenmerken van het product

Het milde klimaat, met regenval en hete sirocco’s in de zomer, is doorslaggevend voor de juiste ontwikkeling van de wijnstokken tijdens het groeiseizoen.

De verschillen tussen de dag- en nachttemperaturen en de overheersende droge borawinden tijdens de laatste rijpingsfase van de druif stimuleren de mate waarin “zure” stoffen aanhouden en de productie van een aanzienlijk aantal aromatische precursoren, die de bloemige en fruitige tonen bepalen die zo kenmerkend zijn voor “Prosecco”-wijn.

De alluviale bodems zijn kleiig-zilt van textuur en zeer vruchtbaar. Dit maakt kwantitatief uitstekende oogsten mogelijk, waarbij gematigde suikervormingsniveaus worden gestimuleerd en wordt voorzien in de mineralen en sporenelementen die de druiven nodig hebben voor een evenwichtige chemische en sensorische samenstelling. Hierdoor kan een basiswijn worden verkregen voor parelwijnen en mousserende wijnen met een gematigd alcoholgehalte, het frisse, droge en fruitige sensorische profiel en de smaakkenmerken van “Prosecco”.

De verbouwde druivensoort, in het bijzonder het glera-ras, heeft meestal een gematigde suikervorming en een optimaal gehalte van zure en aromatische stoffen (rijpheid). Dit zorgt voor een aangename aromatische basiswijn met een laag alcoholgehalte, waarvan “Prosecco” kan worden gemaakt.

De mousserende en parelvarianten van “Prosecco”-wijn zijn doorgaans droog, met een sensorisch profiel dat wordt gekenmerkt door een heldere strogele kleur en een goede balans tussen fijne belletjes en een aanhoudende schuimlaag.

De wijn is fijn en elegant in de neus, met duidelijke bloemige (witte bloemen) en fruitige (appel, peer, exotisch fruit en citrus) tonen. Wat betreft de smaak zorgen het goede evenwicht tussen de zoete en zure componenten en de sterke smaak voor tonen van frisheid, zachtheid en levendigheid op de smaakpapillen.

Om de kenmerken van de mousserende variant van deze bijzondere wijn verder te versterken, wordt de Charmat-methode gebruikt voor de natuurlijke hergisting van de basiswijn in grote vaten of autoclaven, waarbij de “Prosecco” de brio bereikt die hem zo levendig op de tong maakt.

Door deze methode kan de “Prosecco” zijn volle, aromatische potentieel en aangenaam frisse en karakteristieke smaak bereiken waardoor hij zo ontzettend gewild en gewaardeerd is bij consumenten in en buiten Italië.

De — weliswaar beperkte — productie van niet-mousserende “Prosecco”-wijn moet ook worden genoemd. Deze wijn heeft een sensorisch profiel dat vergelijkbaar is met dat van de hierboven genoemde soorten, maar heeft duidelijke fruitige sensaties en een vollere, rijkere smaak.

De “Prosecco”-wijnen die onder de BOB vallen, worden dan ook door consumenten in en buiten Italië herkend.

9.   Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

BOB “Prosecco”

Rechtskader:

EU-wetgeving

Type aanvullende voorwaarde:

Afwijking van de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Bij wijze van afwijking waarin artikel 5, lid 1, onder a), van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 voorziet, kunnen activiteiten om al deze wijnsoorten te maken ook worden verricht in het administratieve gebied van de gemeenten in de provincie Verona, die grenst aan het afgebakende productiegebied, zolang de druiven afkomstig zijn van wijngaarden waar op 30 november 2011 actief werd verbouwd. Bovendien kunnen deze activiteiten ook worden verricht in andere provincies die grenzen aan de afgebakende productiezone als het ministerie daartoe individuele vergunningen heeft verleend.

Mits het ministerie deze individuele vergunningen heeft verleend en rekening houdend met traditionele productielocaties, kan tweede gisting van de basiswijn voor de categorieën “parelwijn” en “mousserende wijn” ook plaatsvinden in de directe nabijheid van het afgebakende geografische gebied, overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33.

BOB “Prosecco” — aanvullende geografische eenheid

Rechtskader:

EU-wetgeving

Type aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen betreffende etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

Voor de “Prosecco”-benaming is het toegestaan om op het etiket een verwijzing toe te voegen naar de “provincie Treviso” of “Treviso”, naar de “provincie Triëst” of “Triëst” of “Prokrajina Trst” of “Trst” als de respectievelijke partijen exclusief bestaan uit druiven die zijn geoogst in wijngaarden die zich in de desbetreffende provincies bevinden, of als het product is gemaakt en verpakt in dezelfde provincie als waarin de druiven zijn verbouwd, als bedoeld in artikel 55 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie en artikel 120, lid 1, onder g), van Verordening (EU) nr. 1308/2013.

BOB “Prosecco”

Rechtskader:

EU-wetgeving

Type aanvullende voorwaarde:

Botteling in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

De bepalingen betreffende het bottelen in het afgebakende gebied zijn vastgesteld in overeenstemming met het EU-recht (artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) 2019/33). Overeenkomstig de bovengenoemde verordening moet de botteling plaatsvinden in het afgebakende geografische gebied om de kwaliteit en reputatie van wijn met de BOB “Prosecco” te vrijwaren, en om de oorsprong van de wijn en de doeltreffendheid van de desbetreffende controles te waarborgen. De specifieke kenmerken en kwaliteiten van de “Prosecco”-wijnen, die samenhangen met de geografische oorsprong, en de reputatie van de naam worden beter gewaarborgd indien de wijn in het productiegebied wordt gebotteld, aangezien de toepassing en naleving van de technische regels betreffende vervoer en botteling de verantwoordelijkheid is van plaatselijke bedrijven die over de nodige kennis en kunde beschikken en belang hebben bij het behoud van de reputatie van het product. Bovendien waarborgt deze vereiste dat de wijnproducenten onderworpen zijn aan een efficiënt systeem voor de controle op de botteling door de bevoegde instanties, aangezien alle potentiële risico’s die gepaard gaan met het vervoer van het product voor botteling buiten het afgebakende gebied worden vermeden. Deze bepaling komt ten goede aan de wijnproducenten zelf, die zorg besteden aan en verantwoordelijk zijn voor het waarborgen van de kwaliteit en reputatie van de benaming.

Link naar het productdossier

https://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/14390

---

(1)  PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.

---