# Dziennik Urzędowy C 422/2019

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 422 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6216 grudnia 2019 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 422

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6216 grudnia 2019

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | WSPÓLNE DEKLARACJE |
| | Rada |
| 2019/C 422/01 | Oświadczenie Komisji | 1 |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2019/C 422/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9632 – E.ON/Berliner Stadtwerke/Tegel Energie) (
  1
  ) | 2 |
| 2019/C 422/03 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9580 – Permira/Smith&Williamson) (
  1
  ) | 3 |
| 2019/C 422/04 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9605 – DAK Americas/Lotte Chemical UK) (
  1
  ) | 4 |

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

WSPÓLNE DEKLARACJE

Rada

2019/C 422/01

Oświadczenie Komisji

1

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2019/C 422/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9632 – E.ON/Berliner Stadtwerke/Tegel Energie) (
  1
  )

1

2

2019/C 422/03

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9580 – Permira/Smith&Williamson) (
  1
  )

1

3

2019/C 422/04

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9605 – DAK Americas/Lotte Chemical UK) (
  1
  )

1

4

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2019/C 422/05 | Konkluzje Rady w sprawie praw ofiar | 5 |
| 2019/C 422/06 | Konkluzje Rady w sprawie środków będących alternatywą wobec pozbawienia wolności: wykorzystanie kar i środków nieizolacyjnych w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych | 9 |
| | Komisja Europejska |
| 2019/C 422/07 | Kursy walutowe euro — 13 grudnia 2019 r. | 14 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2019/C 422/05

Konkluzje Rady w sprawie praw ofiar

5

2019/C 422/06

Konkluzje Rady w sprawie środków będących alternatywą wobec pozbawienia wolności: wykorzystanie kar i środków nieizolacyjnych w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych

9

Komisja Europejska

2019/C 422/07

Kursy walutowe euro — 13 grudnia 2019 r.

14

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

WSPÓLNE DEKLARACJE

Rada

| 16.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 422/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 422/1

---

Oświadczenie Komisji

(2019/C 422/01)

Komisja jest zdania, że z uwagi na bezpieczeństwo drogowe, ochronę konsumentów, zmniejszanie ilości odpadów oraz gospodarkę o obiegu zamkniętym, istotne jest, by opony były poddawane testom nie tylko w stanie nowym, lecz także zużytym. W tym celu Komisja będzie popierać opracowywanie odpowiednich metod testowania w ramach działającego pod auspicjami ONZ światowego forum na rzecz ujednolicenia uregulowań dotyczących pojazdów. Jednak jeżeli ten proces nie zostanie zakończony do lipca 2023 roku, Komisja zamierza zaproponować unijny akt prawny, który będzie konkretnie obejmował testowanie zużytych opon.

---

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 16.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 422/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 422/2

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9632 – E.ON/Berliner Stadtwerke/Tegel Energie)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2019/C 422/02)

W dniu 9 grudnia 2019 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32019M9632. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32019M9632. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 16.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 422/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 422/3

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9580 – Permira/Smith&Williamson)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2019/C 422/03)

W dniu 3 grudnia 2019 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32019M9580. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32019M9580. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 16.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 422/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 422/4

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9605 – DAK Americas/Lotte Chemical UK)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2019/C 422/04)

W dniu 3 grudnia 2019 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32019M9605. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32019M9605. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 16.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 422/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 422/5

---

Konkluzje Rady w sprawie praw ofiar

(2019/C 422/05)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

PRZYPOMINAJĄC O OSIĄGNIĘCIU ZNACZNYCH POSTĘPÓW W TWORZENIU KOMPLEKSOWYCH UNIJNYCH PRZEPISÓW W DZIEDZINIE PRAW OFIAR;

PODKREŚLAJĄC ZNACZENIE DALSZEGO ROZWIJANIA TYCH PRZEPISÓW I ZWIĘKSZANIA ICH SPRAWNEGO I EFEKTYWNEGO WDRAŻANIA, PRZY ZAANGAŻOWANIU WSZYSTKICH ODPOWIEDNICH ZAINTERESOWANYCH STRON;

(1)

PRZYPOMINA o nowym programie strategicznym Unii Europejskiej, zgodnie z którym ochrona obywateli i swobód jest jednym z głównych priorytetów działań Unii na lata 2019–2024. Rada Europejska potwierdziła, że Europa musi być miejscem, w którym ludzie czują się wolni i bezpieczni.

(2)

ODNOTOWUJE z zadowoleniem działania Komisji na rzecz zarówno zwiększania praw ofiar, jak i wskazywania odpowiednich usprawnień w zakresie dostępu ofiar do odszkodowań. Ponadto Rada uważa, że sprawozdanie pt. „Wzmacnianie praw ofiar: od odszkodowania do naprawienia krzywdy – w kierunku nowej unijnej strategii dotyczącej praw ofiar 2020–2025” (1) stanowi dobrą podstawę przyszłych prac.

(3)

WYRAŻA UZNANIE dla istotnych prac przeprowadzonych przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA), zwłaszcza jeśli chodzi o badania i ankiety na temat wykrywania i eliminowania niedociągnięć związanych z prawami ofiar, np. zestaw czterech sprawozdań dotyczących zapewniania sprawiedliwości ofiarom przestępstw z użyciem przemocy i opublikowanych w kwietniu 2019 r. Opierając się na opiniach przedstawionych w wyżej wspomnianych sprawozdaniach, Rada uważa za oczywiste, że niezbędne są środki służące poprawie dostępu ofiar do wymiaru sprawiedliwości i odszkodowań.

(4)

PPRZYPOMINA o poprzednich konkluzjach Rady w sprawie ofiar terroryzmu (2) oraz opublikowanych w 2014 r. konkluzjach Rady w sprawie zapobiegania wszelkim formom przemocy wobec kobiet i dziewcząt, w tym okaleczaniu żeńskich narządów płciowych, i zwalczania takiej przemocy (3).

(5)

WYRAŻA UZNANIE dla konkretnych wyników prac prowadzonych w ramach horyzontalnego mandatu unijnego koordynatora ds. zwalczania handlu ludźmi i zgodnie z art. 20 dyrektywy UE w sprawie zwalczania handlu ludźmi, w tym wyników w zakresie dostępu ofiar handlu ludźmi do przysługujących im praw i korzystania z tych praw oraz w odniesieniu do komunikatu z 2017 r. pt. „Sprawozdanie w sprawie działań następczych w związku ze Strategią UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi oraz wskazanie kolejnych konkretnych działań”.

(6)

UWAŻA, że szczególnie ważne jest kontynuowanie i intensyfikowanie prac służących wzmacnianiu praw ofiar w Unii Europejskiej. W tym celu należy szybko zakończyć będącą jeszcze w toku ocenę wdrażania najnowszych instrumentów prawnych, takich jak dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 of 15 marca 2017 r. w sprawie zwalczania terroryzmu (4), jak również dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (5). Rada uważa, że uzasadnione jest dalsze rozwijanie polityki Unii Europejskiej dotyczącej ofiar zgodnie z najnowszymi odpowiednimi aktami prawnymi UE oraz z uwzględnieniem potrzeb i praw ofiar.

(7)

UWAŻA, że zwrot ofiarom zabezpieczonego mienia na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1805 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty (6) stanowi ważny środek uznawania praw ofiar.

(8)

PODKREŚLA, jak ważne jest skuteczniejsze przekładanie aktów prawnych dotyczących praw ofiar na najlepsze praktyki w państwach członkowskich. Ofiary powinny mieć poczucie, że mogą korzystać ze swoich praw w praktyce i bez względu na to, w którym państwie członkowskim doszło do popełnienia przestępstwa. Dostęp ofiar do przysługujących im praw należy zapewnić poprzez skuteczniejsze przekazywanie im informacji z wykorzystaniem wszystkich stosownych środków. Ponadto należy w kompleksowy i stały sposób wpierać szkolenia i wiedzę fachową osób mających kontakt z ofiarami.

(9)

PODKREŚLA, jak ważne dla propagowania praw ofiar przestępstw w państwach członkowskich jest unijne finansowanie. Rada uważa, że kwestią o zasadniczym znaczeniu jest to, aby możliwość finansowania działań i inicjatyw służących zwiększaniu praw ofiar uwzględnić w programie „Wymiar sprawiedliwości”, programie „Prawa i wartości” i w Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, stanowiących elementy wieloletnich ram finansowych Unii na lata 2021–2027.

(10)

UZNAJE, że kwestie związane z prawami ofiar mają charakter międzyinstytucjonalny, międzyrządowy i wielowymiarowy i wymagają koordynacji. Rozwijając koordynację na szczeblu UE, należy dokonać oceny doświadczeń wynikających z zadań związanych z koordynacją, zanim rozważona zostanie możliwość ustanowienia nowych struktur koordynacyjnych lub modyfikacji istniejących zadań. W szczególności należy unikać powielania już istniejących mandatów i unijnych ram koordynacji ustanowionych na mocy prawa UE. Ważne jest, aby UE aktywnie wspierała współpracę transgraniczną między państwami członkowskimi. Odpowiedzialność za krajowe struktury koordynacyjne powinny jednak ponosić wyłącznie państwa członkowskie.

(11)

ODNOTOWUJE, że pomimo dużych wysiłków, aby zapewnić stosowanie przepisów i przestrzeganie praw w cyberprzestrzeni, stale rośnie liczba wszelkich form cyberprzestępczości i szkodliwych zachowań w internecie, co wiąże się z koniecznością zapewniania ochrony ofiarom, które zostały poszkodowane w wyniku naruszenia ich praw podstawowych, poniesienia strat finansowych, kradzieży tożsamości i nadszarpnięcia ich reputacji w kraju i za granicą.

(12)

UWAŻA, że niezbędne jest zacieśnienie współpracy zarówno na szczeblu unijnym, jak i na szczeblu krajowym. Współpracę między państwami członkowskimi – i jej skuteczność – trzeba zwiększać poprzez wykorzystywanie istniejących sieci UE. Można rozważyć współpracę między europejską siecią dotyczącą praw ofiar (7) a innymi odpowiednimi unijnymi sieciami, takimi jak Europejska Sieć Sądowa (8) i Europejska Sieć Zapobiegania Przestępczości (9). Ponadto Rada uważa, że spotkania centralnych punktów kontaktowych, o których mowa w dyrektywie o kompensacie, mogłyby być organizowane w sposób bardziej regularny, na przykład w związku ze spotkaniami lub z działaniami europejskiej sieci dotyczącej praw ofiar. Aby w pełni uwzględnić perspektywę ofiar i wzmocnić udzielane im wsparcie, należy aktywnie propagować partnerstwa z organizacjami lub innymi podmiotami zapewniającymi ofiarom usługi wsparcia.

(13)

UWAŻA, że uzyskanie odszkodowania za szkody wyrządzone ofiarom w wyniku przestępstwa należy do podstawowych praw przysługujących ofiarom, Podczas gdy obowiązek zapewnienia ofiarom rzeczywistego odszkodowania spoczywa przede wszystkim na sprawcy przestępstwa, w najbliższej przyszłości należy podjąć szczególne wysiłki, aby poprawić skuteczny dostęp ofiar do kompensat państwowych, zgodnie z przepisami dotyczącymi krajowych systemów kompensaty ustanowionymi w dyrektywie Rady 2004/80/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. odnoszącej się do kompensaty dla ofiar przestępstw (zwanej dalej „dyrektywą o kompensacie”) (10). Poprawi to w szczególności sytuację ofiar przestępstw umyślnych popełnionych z użyciem przemocy.

(14)

UWAŻA, że w celu poprawy dostępu ofiar do odszkodowań, rozważyć należy zastosowanie odpowiednich środków. Środki te mogłyby obejmować zacieśnienie współpracy na szczeblu krajowym i na szczeblu unijnym. Można by również rozważyć możliwość zmiany dyrektywy o kompensacie – w zależności od wyników przeprowadzanej obecnie oceny tej dyrektywy. Częścią ewentualnych prac nad jej zmianą powinno być dokładniejsze zdefiniowanie zadań krajowych punktów kontaktowych. Ponadto w celu rozważenia przyszłych działań w zakresie dostępu ofiar do odszkodowań, należy zapewnić więcej informacji na temat trudności napotykanych podczas wdrażania dyrektywy o kompensacie. Potrzeba również więcej informacji na temat krajowych kryteriów przyznawania odszkodowań i na temat krajowych definicji przestępstw umyślnych popełnionych z użyciem przemocy.

(15)

PODKREŚLA, że w celu uproszczenia systemów kompensat państwowych, jak również w celu odpowiedniego uwzględnienia różnic między państwami członkowskimi, kompensaty powinny nadal mieć formę świadczeń pieniężnych. Państwa członkowskie powinny starać się zapewnić, by ofiary, które występują o odszkodowanie, nie były narażone na wtórną wiktymizację, i w tym celu powinny zapewnić im odpowiednie wsparcie i ochronę. Rada nie uważa, żeby harmonizacja odszkodowań i systemów kompensat państwowych była możliwa; można by jednak zbadać, czy możliwe jest zharmonizowanie w pewnym stopniu definicji ofiar uprawnionych do kompensat państwowych.

ZWRACA SIĘ DO KOMISJI EUROPEJSKIEJ, ABY:

1.

OPRACOWAŁA unijną strategię na lata 2020–2024 dotyczącą praw ofiar. Strategia powinna mieć kompleksowy charakter i powinna dotyczyć wszystkich ofiar przestępstw, ze szczególnym uwzględnieniem ofiar przestępstw z użyciem przemocy. Powinna obejmować systematyczne podejście do zapewniania ofiarom skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości i odszkodowań.

2.

UWZGLĘDNIŁA w strategii następujące środki: propagowanie wśród państw członkowskich najlepszych praktyk w zakresie sposobów poprawy dostępu ofiar do informacji, wsparcia i ochrony, nowe praktyczne inicjatywy w zakresie szkoleń oraz koordynowanie i usprawnianie działań prowadzonych w ramach istniejących sieci UE, takich jak europejska sieć dotycząca praw ofiar i sieć krajowych punktów kontaktowych ustanowionych na mocy art. 16 dyrektywy o kompensacie. W tym kontekście Komisja jest proszona o dokonanie oceny zarówno działań prowadzonych w ramach europejskiej sieci dotyczącej praw ofiar i sieci krajowych punktów kontaktowych, jak i roli, jaką odgrywają te sieci, a także o zastanowienie się nad celowością połączenia tych dwóch sieci.

3.

DOKONAŁA OCENY – w ramach wyżej wymienionej strategii – istniejących ram prawnych dotyczących praw ofiar. Szczególną uwagę należy zwrócić na przegląd przepisów UE, które mają zastosowanie do odszkodowań, takich jak dyrektywa o kompensacie. Należy również przeanalizować, jakie skutki dla dostępu ofiar do odszkodowań ma decyzja ramowa Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym (11).

4.

ZWRÓCIŁA się do Eurojustu, FRA, Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn oraz do europejskiej sieci dotyczącej praw ofiar, aby zastanowiły się nad tym, w jaki sposób można usprawnić współpracę i wymianę informacji między właściwymi organami w odniesieniu do ofiar przestępstw z użyciem przemocy w sprawach transgranicznych. Ponadto Europejska Sieć Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości i Agencja Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania mogłyby również wnieść swój wkład, w szczególności w szkolenia właściwych organów.

5.

W PEŁNI WYKORZYSTYWAŁA instrumenty unijnego finansowania do propagowania praw ofiar przestępstw oraz aktywnie rozpowszechniała informacje na temat możliwości w zakresie unijnego finansowania służących poprawie praw ofiar w państwach członkowskich.

APELUJE DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, ABY:

1.

ZAPEWNIŁY pełną i prawidłową transpozycję oraz skuteczne praktyczne wdrożenie istniejących przepisów UE dotyczących praw ofiar.

2.

WYPEŁNIŁY zobowiązanie do wdrożenia środków uzgodnionych w niedawno przyjętych konkluzjach Rady w odniesieniu do praw ofiar.

3.

ZAPEWNIŁY, by organy krajowe ds. odszkodowań uczestniczyły, w razie potrzeby, w krajowych i dwustronnych działaniach oraz w spotkaniach krajowych punktów kontaktowych w celu zacieśniania współpracy.

4.

ZAPEWNIŁY wszechstronne i całościowe podejście do praw ofiar, które uwzględni wszystkie podmioty mogące mieć kontakt z ofiarami i obejmie dostęp ofiar do informacji na temat przysługujących im praw, wsparcia i ochrony zgodnie z indywidualnymi potrzebami ofiar.

5.

ZAPEWNIŁY istnienie krajowych polityk odszkodowawczych dotyczących dostępu ofiar do odszkodowań oraz w razie konieczności opracowały środki służące usprawnieniu funkcjonowania tych polityk. Przy opracowywaniu takich środków można skoncentrować się między innymi na zwiększaniu możliwości korzystania z nowych technologii w celu lepszego informowania ofiar o odszkodowaniach. Informacje powinny być interaktywne, przyjazne dla użytkownika i dostępne dla wszystkich użytkowników. Państwa członkowskie powinny rozważyć udostępnianie tych informacji nie tylko językach narodowych, ale co najmniej również w języku angielskim. Państwa członkowskie zachęca się również do tego, aby opracowały usługi elektroniczne i łatwe w obsłudze formularze, za pośrednictwem których będzie można ubiegać się o odszkodowanie.

6.

ZWIĘKSZAŁY wiedzę urzędników, którzy mogą mieć kontakt z ofiarami, na temat systemów kompensat państwowych, na przykład organizując w tym celu szkolenia. Ponadto państwa członkowskie są proszone o zastanowienie się, czy szkolenia przewidziane w art. 25 dyrektywy o prawach ofiar należy również kierować do organów ds. odszkodowań.

7.

W PEŁNI WYKORZYSTYWAŁY instrumenty unijnego finansowania do propagowania praw ofiar przestępstw, w tym na przykład opracowywały i uruchamiały interaktywne i łatwe w obsłudze krajowe strony internetowe, infolinie i mobilne aplikacje dla organów ds. odszkodowań w państwach członkowskich.

---

(1)  Sprawozdanie zamieszczono w dok. 8629/19.

1

(2)  Dok. 9719/18.

2

(3)  Dok. 9543/14.

3

(4)  Dz.U. L 88 z 31.3.2017, s. 6.

4

(5)  Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57.

5

(6)  Dz.U. L 303 z 28.11.2018, s. 1.

6

(7)  Europejska sieć dotycząca praw ofiar została utworzona w celu wdrożenia konkluzji Rady w sprawie utworzenia nieformalnej europejskiej sieci dotyczącej praw ofiar, przyjętych w czerwcu 2016 r. (dok. 9997/16).

7

(8)  Decyzja Rady 2008/976/WSiSW z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie Europejskiej Sieci Sądowej (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 130).

8

(9)  Decyzja Rady 2009/902/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiająca Europejską Sieć Zapobiegania Przestępczości (ESZP) i uchylająca decyzję 2001/427/WSiSW (Dz.U. L 321 z 8.12.2009, s. 44).

9

(10)  Dz.U. L 261 z 6.8.2004, s. 15.

10

(11)  Dz.U. L 76 z 22.3.2005, s. 16.

11

---

| 16.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 422/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 422/9

---

Konkluzje Rady w sprawie środków będących alternatywą wobec pozbawienia wolności: wykorzystanie kar i środków nieizolacyjnych w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych

(2019/C 422/06)

Wprowadzenie

| 1. | Zgodnie z nowym programem strategicznym na lata 2019–2024, przyjętym przez Radę Europejską w dniu 20 czerwca 2019 r., jednym z kluczowych priorytetów kolejnego cyklu instytucjonalnego jest ochrona obywateli i swobód. Unia Europejska zobowiązuje się do rozwijania i wzmacniania walki z terroryzmem i przestępczością transgraniczną oraz do zacieśniania współpracy. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Skuteczne systemy sankcji karnych odgrywają istotną rolę w ochronie obywateli i zapewnianiu bezpieczeństwa. Stosowane sankcje i środki karne oraz sposób ich egzekwowania przyczyniają się do zapobiegania powrotowi do przestępstwa, wpływając tym samym na bezpieczeństwo w społeczeństwie. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Egzekwowanie sankcji i środków karnych powinno opierać się na wiedzy pochodzącej z odpowiednich badań, które wykazują, że stosowane sankcje i środki ograniczają powrót do przestępstwa i wspierają bezpieczeństwo. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Poważne przestępstwa wymagają odpowiednich reakcji, a pozbawienie wolności stanowi niezbędny instrument w systemach sankcji karnych. Istnieje jednak szeroki konsensus co do tego, że pozbawienie wolności powinno być stosowane tylko w ostateczności (ultima ratio) (1). Stosowanie kar i środków nieizolacyjnych – zamiast pozbawienia wolności – w odpowiednich przypadkach i z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności sprawy, może mieć swoje zalety, o czym świadczy długoletnia tradycja badań. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Istotną rolą środków alternatywnych do pozbawienia wolności jest propagowanie społecznej rehabilitacji i resocjalizacji przestępcy, będące jednym z kluczowych celów stosowania takich środków (2). Te środki alternatywne wiążą się również z szeregiem innych korzyści, w szczególności przez ograniczanie powrotu do przestępstwa, a co za tym idzie – wspieranie bezpieczeństwa publicznego. Mogą one być stosowane w interesie przestępcy, ale również w interesie ofiar, potencjalnych przyszłych ofiar oraz, bardziej ogólnie, społeczeństwa. |
| --- | --- |

5.

| 6. | We wszystkich państwach członkowskich istnieją środki alternatywne do pozbawienia wolności, na przykład w formie kar pozbawienia wolności w zawieszeniu, prac na cele społeczne, kar finansowych czy dozoru elektronicznego. Ponadto rozwój technologiczny i cyfryzacja mogą położyć podwaliny pod bardziej skuteczny system kar i środków nieizolacyjnych w przyszłości. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Szczególnie istotne jest również uwzględnienie ofiar przestępstw. Jeśli chodzi o przestępstwa nadające się do mediacji, sprawiedliwość naprawcza może stwarzać możliwości w zakresie sposobu postępowania z takimi przestępstwami, przez dostrzeżenie roli ofiary i społeczeństwa w szerszym ujęciu oraz przez skupienie się na naprawie szkód wyrządzonych przez przestępcę. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Pozbawienie wolności jest stosowane nie tylko jako sankcja karna, ale jest również powszechnie stosowane na etapie postępowania przygotowawczego. A zatem na każdym etapie działania wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych należy brać pod uwagę środki będące alternatywą wobec pozbawienia wolności. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Jeśli chodzi o indywidualne przypadki, właściwe organy ustalają odpowiednią sankcję lub odpowiedni środek. Na poziomie ogólnym państwa członkowskie mogą przeanalizować korzyści płynące z umożliwienia stosowania kar i środków nieizolacyjnych w trakcie całego postępowania karnego oraz propagować ich stosowanie, w przypadku gdy uznają to za stosowne i skuteczne. |
| --- | --- |

9.

| 10. | System sankcji karnych wchodzi w zakres kompetencji państw członkowskich, a systemy te różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. A zatem na szczeblu UE należy skupić się na środkach nieustawodawczych. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Oprócz wyżej wymienionych korzyści oczekuje się, że zwiększone stosowanie kar i środków nieizolacyjnych mogłoby przynieść pozytywne skutki również w kwestiach związanych z przeludnieniem więzień, nieodpowiednimi warunkami panującymi w więzieniach, radykalizacją postaw w więzieniach i przeszkodami we wzajemnym uznawaniu orzeczeń w sprawach karnych, przy czym wszystkie te kwestie były już poruszane na różnych forach UE w ostatnich latach. |
| --- | --- |

11.

Środki będące alternatywą wobec pozbawienia wolności – tło polityczne

| 12. | Alternatywy wobec pozbawienia wolności są, bezpośrednio lub pośrednio, omawiane przez UE od wielu lat w licznych kontekstach. W programie haskim z 2004 r. i w programie sztokholmskim z 2009 r. uznano, że pozbawienie wolności i środki będące alternatywą wobec pozbawienia wolności stanowią istotny obszar polityki UE w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości. |
| --- | --- |

12.

| 13. | W 2011 r. Komisja przedstawiła „Zieloną księgę w sprawie stosowania przepisów UE dotyczących wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych w obszarze pozbawienia wolności” (3). W zielonej księdze stwierdzono m.in. że jeżeli nie podejmie się dalszych wysiłków na rzecz poprawy warunków osadzenia oraz propagowania alternatyw wobec pozbawienia wolności, nawiązanie bliższej współpracy sądowej między państwami członkowskimi może być trudne. |
| --- | --- |

13.

| 14. | W swojej rezolucji z dnia 5 października 2017 r. w sprawie systemów penitencjarnych i warunków panujących w zakładach karnych (4), Parlament Europejski stwierdził, że w europejskich zakładach karnych przeludnienie jest powszechne, ale zwiększenie ich pojemności nie jest jedynym rozwiązaniem tego problemu. Parlament domagał się również wdrożenia sprawnego, długoterminowego zarządzania systemami penitencjarnymi, aby ograniczyć liczbę więźniów przez częstsze stosowanie środków karnych o charakterze nieizolacyjnym. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Ponadto w konkluzjach Rady z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzmacniania reakcji wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych na radykalizację skutkującą terroryzmem i brutalnym ekstremizmem (5) wspomniano o rozwiązaniach alternatywnych wobec pozbawienia wolności na wszystkich etapach postępowania karnego jako możliwych działaniach, gdy rozważane są reakcje wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych na radykalizację. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Zgodnie z art. 82 ust. 1 TFUE współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych w Unii opiera się na zasadzie wzajemnego uznawania wyroków i orzeczeń sądowych. Zasada wzajemnego uznawania opiera się na wzajemnym zaufaniu między państwami członkowskimi. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swoim wyroku z dnia 5 kwietnia 2016 r. w sprawie Aranyosi i Căldăraru (6) stwierdził, że złe warunki panujące w więzieniach w państwach członkowskich mogą ograniczać wzajemne zaufanie i podważać wzajemne uznawanie orzeczeń oraz podkreślił, że karta praw podstawowych zakazuje nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania. W następstwie tego orzeczenia Rada – w trakcie prezydencji austriackiej w Radzie – przyjęła w grudniu 2018 r. konkluzje zatytułowane „Propagowanie wzajemnego uznawania orzeczeń poprzez zwiększanie wzajemnego zaufania” (7). Zgodnie z tymi konkluzjami zachęca się państwa członkowskie do wprowadzenia przepisów, które w stosownych przypadkach umożliwią stosowanie środków będących alternatywą dla pozbawienia wolności, co pozwoli ograniczyć liczbę osób przebywających w obiektach penitencjarnych i tym samym pomoże realizować cele resocjalizacyjne, a także będzie stanowić odpowiedź na fakt, że do osłabiania wzajemnego zaufania często przyczyniają się złe warunki panujące w więzieniach i problem przepełnionych więzień. Trybunał Sprawiedliwości doprecyzował wymogi wyroku w sprawie Aranyosi i Căldăraru w niedawno wydanym wyroku w sprawie Dorobantu (8). |
| --- | --- |

16.

| 17. | Rada Europy ma już długą tradycję w zajmowaniu się problemami dotyczącymi pozbawienia wolności oraz stosowania kar i środków nieizolacyjnych, zgromadziła też dogłębną wiedzę na ten temat. UE mogłaby zatem skorzystać na ściślejszej współpracy z Radą Europy w tym zakresie. |
| --- | --- |

17.

Dalsze działania

| 18. | Na posiedzeniu ministrów sprawiedliwości i spraw wewnętrznych w lipcu 2019 r. ministrowie przyznali, że należy zająć się złożonymi kwestiami dotyczącymi warunków panujących w więzieniach, przeludnienia więzień, radykalizacji w więzieniach oraz współpracy w sprawach karnych. Ministrowie podkreślili również, że w nadchodzących latach państwa członkowskie powinny częściej stosować środki będące alternatywą wobec pozbawienia wolności, kładąc nacisk na korzyści wynikające ze stosowania tych środków. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje się postępy, które już poczyniono w państwach członkowskich w zakresie stosowania środków będących alternatywą wobec pozbawienia wolności, zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i poprocesowym. W najbliższych latach wspólnym celem w całej UE powinno być dalsze zwiększanie stosowania kar i środków nieizolacyjnych jako alternatywy wobec pozbawienia wolności w trakcie całego postępowania karnego – tam, gdzie zostanie to uznane za stosowne. |
| --- | --- |

19.

| 20. | 9. runda wzajemnych ocen ma m.in. pozwolić przeanalizować decyzje ramowe o zawieszeniu i warunkowym zwolnieniu i karach alternatywnych (2008/947/WSiSW) oraz o europejskim nakazie nadzoru (2009/829/WSiSW), a także dać możliwość zgromadzenia cennych informacji o przyczynach ograniczonego jak dotąd stosowania tych instrumentów. Należy jednak zebrać szersze informacje na temat stosowania kar i środków nieizolacyjnych w państwach członkowskich oraz omówić różne potencjalne korzyści z nich wynikające. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Wymiana najlepszych praktyk to dla państw członkowskich użyteczna metoda wzajemnego uczenia się i doskonalenia ich własnych procedur, praktyk i ustawodawstwa. UE może także skorzystać na ściślejszej współpracy z Radą Europy i innymi właściwymi organizacjami. |
| --- | --- |

21.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ W ZWIĄZKU Z TYM POSTANAWIA, ŻE:

I.   Działania, które należy podjąć na poziomie krajowym

| 1. | Państwa członkowskie zachęca się do zbadania możliwości częstszego stosowania, tam, gdzie to właściwe, kar i środków nieizolacyjnych, takich jak warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności, praca na cele społeczne, kary pieniężne oraz dozór elektroniczny i podobne środki oparte na powstających technologiach. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Państwa członkowskie zachęca się, by zastanowiły się nad umożliwieniem stosowania rozmaitych form przedterminowego lub warunkowego zwolnienia. Pozwoliłoby to lepiej resocjalizować przestępców i skuteczniej zapobiegać powrotowi do przestępstwa. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Państwa członkowskie zachęca się do przeanalizowania zakresu i korzyści wynikających ze stosowania sprawiedliwości naprawczej. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Państwa członkowskie zachęca się, by w swoim ustawodawstwie przewidziały możliwość stosowania środków o charakterze nieizolacyjnym także na etapie postępowania przygotowawczego w sprawach karnych. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Państwa członkowskie zachęca się do zadbania o to, by informacje dotyczące przepisów o karach i środkach nieizolacyjnych były łatwo dostępne dla praktyków w toku całego postępowania karnego. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Państwa członkowskie zachęca się do podnoszenia wśród prawników praktyków wiedzy o pożytkach płynących ze środków będących alternatywą wobec pozbawienia wolności, a także o dostępności i cechach technicznych istniejących narzędzi, takich jak dozór elektroniczny. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Państwa członkowskie zachęca się, by zapewniały prawnikom praktykom szkolenia na temat środków będących alternatywą wobec pozbawienia wolności, w tym sprawiedliwości naprawczej, oraz na temat istniejących zaleceń opracowanych w tym zakresie przez Radę Europy. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Państwa członkowskie zachęca się, by rozwijały lub doskonaliły szkolenia dla pracowników służby więziennej i probacyjnej, sędziów, prokuratorów i adwokatów na temat treści i stosowania decyzji ramowych o zawieszeniu i warunkowym zwolnieniu i karach alternatywnych (2008/947/WSiSW) oraz o europejskim nakazie nadzoru (2009/829/WSiSW), a także by upowszechniały wiedzę na temat zakresu stosowania kar i środków nieizolacyjnych w toku całego postępowania karnego. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Co się tyczy stosowania środków będących alternatywą wobec pozbawienia wolności, państwa członkowskie zachęca się, by szczególną uwagę poświęcały potrzebom osób wymagających szczególnego traktowania, takich jak dzieci, osoby z niepełnosprawnościami i kobiety w ciąży i w połogu. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Państwa członkowskie zachęca się do usprawniania gromadzenia danych na temat stosowania kar i środków nieizolacyjnych oraz na temat stosowania decyzji ramowych o zawieszeniu i warunkowym zwolnieniu i karach alternatywnych (2008/947/WSiSW) oraz o europejskim nakazie nadzoru (2009/829/WSiSW). |
| --- | --- |

10.

| 11. | Państwa członkowskie zachęca się, by doskonaliły potencjał służb probacyjnych, w tym w zakresie nadzoru wykonywania kar nieizolacyjnych. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Państwa członkowskie zachęca się do wymieniania między sobą oraz z Komisją najlepszych praktyk odnośnie do wszystkich aspektów kar i środków nieizolacyjnych, by wzajemnie się od siebie uczyć. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Państwa członkowskie zachęca się także, by kontynuowały działania na rzecz poprawy warunków w więzieniach, przeciwdziałania przeludnieniu więzień, wspierania resocjalizacji przestępców, biorąc pod uwagę wpływ na ograniczenie zjawiska powrotu do przestępstwa i ryzyka radykalizacji w więzieniu. |
| --- | --- |

13.

II.   Działania, które należy podjąć na poziomie UE

| 1. | Komisja jest proszona, by zbadała możliwości propagowania stosowania kar i środków nieizolacyjnych w swoim programie działań i zwiększała świadomość korzyści wynikających z kar i środków nieizolacyjnych wśród decydentów i praktyków. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Komisja jest proszona, by oceniła potrzebę przeprowadzenia badania porównawczego, aby przeanalizować stosowanie kar i środków nieizolacyjnych we wszystkich państwach członkowskich i w ten sposób wspierać upowszechnienie najlepszych praktyk krajowych. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Komisja jest proszona, by nadal poprawiała wykonywanie obu unijnych decyzji ramowych: o zawieszeniu i warunkowym zwolnieniu i karach alternatywnych (2008/947/WSiSW) oraz o europejskim nakazie nadzoru (2009/829/WSiSW), z uwzględnieniem informacji zebranych w ramach 9. rundy wzajemnych ocen. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Komisja jest proszona o rozwijanie szkoleń dla sędziów i prokuratorów za pośrednictwem Europejskiej Sieci Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości (EJTN), a także dla pracowników służby więziennej i probacyjnej na szczeblu UE za pośrednictwem Sieci Europejskich Akademii Szkolenia Służb Penitencjarnych (EPTA). |
| --- | --- |

4.

| 5. | Komisja jest proszona o zainicjowanie regularnych spotkań ekspertów ds. pozbawiania wolności oraz kar i środków nieizolacyjnych, tak by wspierać wymianę najlepszych praktyk między ekspertami i praktykami we wszystkich państwach członkowskich na temat krajowych polityk i praktyk w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Komisja jest proszona o rozważenie, w jaki sposób państwom członkowskim można udzielić finansowania na dalszy rozwój służb probacyjnych, w tym nadzoru nad karami i środkami nieizolacyjnymi, oraz na poprawienie stanu obiektów więziennych. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Komisja jest proszona o dalsze wspieranie Europejskiej Organizacji Służby Więziennej i Kuratorskiej (EuroPris), Europejskiej Organizacji do spraw Probacji (CEP) oraz Europejskiego Forum Sprawiedliwości Naprawczej, które obecnie otrzymują fundusze z programu „Sprawiedliwość”. Jest także proszona o przeanalizowanie możliwości ściślejszej współpracy z tymi organizacjami, w szczególności poprzez wspieranie prac CEP dotyczących gromadzenia danych na temat alternatyw wobec pozbawienia wolności stosowanych w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Europejska Sieć Sądowa jest proszona o kontynuowanie dyskusji na swoich posiedzeniach na temat stosowania decyzji ramowych o zawieszeniu i warunkowym zwolnieniu i karach alternatywnych (2008/947/WSiSW) oraz o europejskim nakazie nadzoru (2009/829/WSiSW). Ma to pozwolić wskazać przeszkody w praktycznym stosowaniu tych instrumentów i umożliwić znalezienie sposobów na zwiększenie korzystania z nich. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Europejska Sieć Sądowa jest proszona, by dalej regularnie aktualizowała europejski atlas sądowy. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Jest również proszona, by rozważyła możliwość gromadzenia w swoim portalu informacji na temat różnych kar i środków nieizolacyjnych stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich. W tym celu można rozważyć współpracę z wszelkimi właściwymi organizacjami, w tym Europejską Organizacją do spraw Probacji (CEP). |
| --- | --- |

10.

III.   Działania, jakie należy podjąć w celu zacieśnienia współpracy z Radą Europy i innymi właściwymi organizacjami

| 1. | UE powinna ściśle współpracować z Radą Europy i innymi właściwymi organizacjami, tak by znaleźć synergie w pracach dotyczących pozbawiania wolności oraz stosowania kar i środków nieizolacyjnych. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Komisja i państwa członkowskie są proszone o zacieśnienie współpracy z Radą Europy i innymi właściwymi organizacjami, po to by zwiększać świadomość korzyści wynikających ze stosowania kar i środków nieizolacyjnych. Komisja jest proszona o kontynuowanie współpracy z Radą Europy poprzez wsparcie finansowe na rzecz gromadzenia danych statystycznych w dziedzinie więziennictwa i probacji (SPACE) oraz działania unijnej sieci krajowych mechanizmów prewencji. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Komisja i państwa członkowskie są proszone o rozważenie, w jaki sposób można by wspierać upowszechnianie tekstów standaryzacyjnych Rady Europy, odpowiedniego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz zaleceń europejskiego komitetu ds. zapobiegania torturom dotyczących pozbawiania wolności i stosowania kar i środków nieizolacyjnych. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Zob. np. akapit 4 w motywach Zalecenia Rec (2006)2 Komitetu Ministrów do państw członkowskich Rady Europy w sprawie Europejskich Reguł Więziennych: „Nikt nie może być pozbawiony wolności, z wyjątkiem zastosowania tego środka w ostateczności i zgodnie z procedurą przewidzianą prawem.”. Europejski Trybunał Praw Człowieka w swoim orzecznictwie nawiązał do tych zaleceń ponad 1000 razy.

(2)  Zob. np. konkluzje Rady z dnia 8 marca 2018 r.: Propagowanie stosowania środków alternatywnych do sankcji karnych wobec przestępców używających środków odurzających, dok. 6931/18, jak również Strategia antynarkotykowa UE na lata 2013–2020 (Dz.U. C 402 z 29.12.2012, s. 1) oraz Plan działania UE w zakresie środków odurzających na lata 2017–2020 (Dz.U. C 215 z 5.7.2017, s. 21).

(3)  Dok. COM (2011) 327 final.

(4)  Dok. A8-0251/2017.

(5)  Dok. 14419/15 z dnia 20 listopada 2015 r.

(6)  Wyrok z dnia 5 kwietnia 2016 r. w sprawach połączonych C-404/15 i C-659/15, Aranyosi i Căldăraru.

(7)  Dz.U. C 449 z 13.12.2018, s. 6.

(8)  Wyrok z dnia 15 października 2019 r. w sprawie C-128/18, Dorobantu, w którym Trybunał doprecyzował wymogi dla wykonującego nakaz organu sądowego w przypadkach dotyczących europejskich nakazów aresztowania i procedur wydawania osób między państwami członkowskimi.

---

Komisja Europejska

| 16.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 422/14 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 422/14

---

Kursy walutowe euro (1)

13 grudnia 2019 r.

(2019/C 422/07)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1174 |
| JPY | Jen | 122,43 |
| DKK | Korona duńska | 7,4731 |
| GBP | Funt szterling | 0,83508 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,4490 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0982 |
| ISK | Korona islandzka | 137,00 |
| NOK | Korona norweska | 10,0630 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,508 |
| HUF | Forint węgierski | 328,85 |
| PLN | Złoty polski | 4,2726 |
| RON | Lej rumuński | 4,7795 |
| TRY | Lir turecki | 6,4822 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6159 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4712 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,7062 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6873 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5106 |
| KRW | Won | 1 308,97 |
| ZAR | Rand | 16,1393 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,7900 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4398 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 626,84 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,6199 |
| PHP | Peso filipińskie | 56,441 |
| RUB | Rubel rosyjski | 69,9930 |
| THB | Bat tajlandzki | 33,729 |
| BRL | Real | 4,5664 |
| MXN | Peso meksykańskie | 21,2518 |
| INR | Rupia indyjska | 79,0610 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1174

JPY

Jen

122,43

DKK

Korona duńska

7,4731

GBP

Funt szterling

0,83508

SEK

Korona szwedzka

10,4490

CHF

Frank szwajcarski

1,0982

ISK

Korona islandzka

137,00

NOK

Korona norweska

10,0630

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,508

HUF

Forint węgierski

328,85

PLN

Złoty polski

4,2726

RON

Lej rumuński

4,7795

TRY

Lir turecki

6,4822

AUD

Dolar australijski

1,6159

CAD

Dolar kanadyjski

1,4712

HKD

Dolar Hongkongu

8,7062

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6873

SGD

Dolar singapurski

1,5106

KRW

Won

1 308,97

ZAR

Rand

16,1393

CNY

Yuan renminbi

7,7900

HRK

Kuna chorwacka

7,4398

IDR

Rupia indonezyjska

15 626,84

MYR

Ringgit malezyjski

4,6199

PHP

Peso filipińskie

56,441

RUB

Rubel rosyjski

69,9930

THB

Bat tajlandzki

33,729

BRL

Real

4,5664

MXN

Peso meksykańskie

21,2518

INR

Rupia indyjska

79,0610

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---