# Publicatieblad C 383/2019

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 383 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 62e jaargang11 november 2019 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 383

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

62e jaargang11 november 2019

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2019/C 383/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |
| | Hof van Justitie |
| 2019/C 383/02 | Besluit van het Hof van Justitie van 1 oktober 2019 tot instelling van een intern toezichtmechanisme inzake de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Hof van Justitie als rechtsprekende instantie optreedt | 2 |
| | Gerecht |
| 2019/C 383/03 | Besluit van het Gerecht van 16 oktober 2019 tot instelling van een intern toezichtmechanisme inzake de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Gerecht als rechtsprekende instantie optreedt | 4 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2019/C 383/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

1

Hof van Justitie

2019/C 383/02

Besluit van het Hof van Justitie van 1 oktober 2019 tot instelling van een intern toezichtmechanisme inzake de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Hof van Justitie als rechtsprekende instantie optreedt

2

Gerecht

2019/C 383/03

Besluit van het Gerecht van 16 oktober 2019 tot instelling van een intern toezichtmechanisme inzake de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Gerecht als rechtsprekende instantie optreedt

4

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2019/C 383/04 | Zaak C-82/17 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 – TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV, Sambucus eV/Europese Commissie, Monsanto Europe, Monsanto Company, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (Hogere voorziening – Milieu – Genetisch gemodificeerde producten – Besluit van de Commissie tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die gedeeltelijk bestaan uit de genetisch gemodificeerde soja MON 87701 x MON 89788 – Verordening (EG) nr. 1367/2006 – Artikel 10, lid 1 – Verzoek tot interne herziening van het besluit, ingediend overeenkomstig de bepalingen met betrekking tot inspraak van het publiek bij besluitvorming inzake milieuaangelegenheden – Afwijzing van het verzoek) | 6 |
| 2019/C 383/05 | Zaak C-299/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin - Duitsland) – VG Media Gesellschaft zur Verwertung der Urheber- und Leistungsschutzrechte von Medienunternehmen mbH/Google LLC, rechtsopvolgster van Google Inc. (Prejudiciële verwijzing – Industriebeleid – Harmonisatie van de wetgevingen – Richtlijn 98/34/EG – Informatieprocedure op het gebied van technische normen en voorschriften en regels inzake diensten van de informatiemaatschappij – Artikel 1, punt 11 – Begrip technisch voorschrift) | 7 |
| 2019/C 383/06 | Zaak C-347/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Rotterdam - Nederland) – A, B, C, D, E, F, G/Staatssecretaris van Economische Zaken (Prejudiciële verwijzing – Bescherming van de gezondheid – Hygiënepakket – Verordening (EG) nr. 853/2004 – Verordening (EG) nr. 854/2004 – Hygiëne van levensmiddelen van dierlijke oorsprong – Vlees van pluimvee – Postmortemkeuring van de karkassen – Zichtbare verontreiniging van een karkas – Nultolerantieaanpak) | 7 |
| 2019/C 383/07 | Gevoegde zaken C-447/17 P en C-479/17P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 september 2019 – Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie/Guardian Europe Sàrl, Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie (C-447/17 P) en Guardian Europe Sàrl/Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie (C-479/17 P) (Hogere voorziening – Beroep tot schadevergoeding – Artikel 340, tweede alinea, VWEU – Buitensporig lange duur van de procedure in het kader van een zaak bij het Gerecht van de Europese Unie – Vergoeding van de schade die rekwirante stelt te hebben geleden – Niet toepassen van het begrip één enkele onderneming – Materiële schade – Bankgarantiekosten – Causaal verband – Winstderving – Immateriële schade – Aansprakelijkheid van de Europese Unie voor schade die is veroorzaakt door schendingen van het Unierecht die voortvloeien uit een beslissing van het Gerecht – Geen aansprakelijkheid) | 8 |
| 2019/C 383/08 | Gevoegde zaken C-612/17 en C-613/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 september 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Corte dei conti - Italië) – Federazione Italiana Golf (FIG)/Istituto Nazionale di Statistica - ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-612/17), Federazione Italiana Sport Equestri (FISE)/Istituto Nazionale di Statistica (ISTAT) (C-613/17) (Prejudiciële verwijzing – Verordening (EU) nr. 549/2013 – Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie – Bijlage A, punt 20.15 – Zeggenschap van een nationaal olympisch comité over nationale sportfederaties die zijn opgericht in de vorm van instellingen zonder winstoogmerk (izw’s) – Bijlage A, punt 20.15, tweede volzin – Begrip,algemene door de overheid vastgestelde regels die van toepassing zijn op alle instellingen die dezelfde activiteit uitoefenen’ – Draagwijdte – Bijlage A, punt 20.15, eerste volzin – Begrip bevoegdheid om het algemene beleid of programma van [een] izw vast te stellen – Draagwijdte – Bijlage A, punt 2.39, onder d), punt 20.15, onder d), en punt 20309, onder i), laatste volzin – Inaanmerkingneming van de aan de izw betaalde lidmaatschapsgelden) | 9 |
| 2019/C 383/09 | Zaak C-676/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Ploiești - Roemenië) – Oana Mădălina Călin/Direcția Regională a Finanțelor Publice Ploiești – Administrația Județeană a Finanțelor Publice Dâmbovița, Statul Român – Ministerul Finanțelor Publice, Administrația Fondului pentru Mediu (Prejudiciële verwijzing – Beginselen van het Unierecht – Procedurele autonomie – Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel – Rechtzekerheidsbeginsel – Gezag van gewijsde – Teruggave van door een lidstaat in strijd met het Unierecht geïnde heffingen – Definitieve beslissing van een rechter waarbij de betaling van een met het Unierecht strijdige heffing wordt bevolen – Verzoek tot herziening van een dergelijke rechterlijke beslissing – Termijn voor de indiening van dat verzoek) | 11 |
| 2019/C 383/10 | Zaak C-683/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça - Portugal) – Cofemel – Sociedade de Vestuário SA/G-Star Raw CV | 12 |
| 2019/C 383/11 | Zaak C-686/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof - Duitsland) – Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV/Prime Champ Deutschland Pilzkulturen GmbH (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten – Groenten en fruit – Handelsvoorschriften – Begrip land van oorsprong – Verordening (EG) nr. 1234/2007 – Artikel 113 bis, lid 1 – Verordening (EU) nr. 1308/2013 – Artikel 76, lid 1 – Definities betreffende de niet-preferentiële oorsprong van de goederen – Verordening (EEG) nr. 2913/92 – Artikel 23, lid 1 en lid 2, onder b) – Verordening (EU) nr. 952/2013 – Artikel 60, lid 1 – Gedelegeerde verordening (EU) 2015/2446 – Artikel 31, onder b) – Productiefasen die in een andere lidstaat plaatsvinden – Etikettering van de levensmiddelen – Verbod van etikettering die de consument kan misleiden – Richtlijn 2000/13/EG – Artikel 2, lid 1, onder a), i) – Verordening (EU) nr. 1169/2011 – Artikel 7, lid 1, onder a) – Artikel 1, lid 4 – Artikel 2, lid 3 – Informatieve toevoegingen) | 12 |
| 2019/C 383/12 | Zaak C-688/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék - Hongarije) – Bayer Pharma AG/Richter Gedeon Vegyészeti Gyár Nyrt. en Exeltis Magyarország Gyógyszerkereskedelmi Kft. (Prejudiciële verwijzing – Intellectuele eigendom – Octrooien – Richtlijn 2004/48/EG – Artikel 9, lid 7 – Op de markt brengen van producten in strijd met octrooirechten – Voorlopige maatregelen – Latere nietigverklaring van het octrooi – Gevolgen – Passende schadeloosstelling ter vergoeding van de door de voorlopige maatregelen veroorzaakte schade) | 14 |
| 2019/C 383/13 | Zaak C-709/17 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 september 2019 – Europese Commissie/Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd, European Bicycle Manufacturers Association (Hogere voorziening – Dumping – Uitvoeringsverordening (EU) 2015/776 – Invoer van rijwielen verzonden vanuit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen – Uitbreiding tot die invoer van het definitieve antidumpingrecht op rijwielen van oorsprong uit China – Verordening (EG) nr. 1225/2009 – Artikel 13 – Ontwijking – Assemblagewerkzaamheden – Afkomst en oorsprong van rijwielonderdelen – Onderdelen verzonden vanuit China naar Sri Lanka, bewerkt in Sri Lanka en vervolgens verzonden naar Pakistan om te worden geassembleerd) | 14 |
| 2019/C 383/14 | Zaak C-28/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof - Oostenrijk) – Verein für Konsumenteninformation/Deutsche Bahn AG (Prejudiciële verwijzing – Technische en bedrijfsmatige vereisten voor overmakingen en automatische afschrijvingen in euro – Verordening (EU) nr. 260/2012 – Single European Payments Area (SEPA) – Betaling via automatische afschrijving – Artikel 9, lid 2 – Toegankelijkheid van betalingen – Woonplaatsvoorwaarde) | 15 |
| 2019/C 383/15 | Zaak C-46/18: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato - Italië) – Caseificio Sociale San Rocco Soc. coop. arl e.a./Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto (Prejudiciële verwijzing – Sector melk en zuivelproducten – Quota – Extra heffing – Verordening (EEG) nr. 3950/92 – Artikel 2 – Inning van de heffing door de koper – Leveringen die de voor de producent beschikbare referentiehoeveelheid overschrijden – Hoogte van de melkprijs – Verplichte toepassing van een inhouding – Terugbetaling van het te veel geïnde bedrag – Verordening (EG) nr. 1392/2001 – Artikel 9 – Koper – Niet-nakoming van de verplichting om de extra heffing te verrichten – Producenten – Niet-nakoming van de verplichting tot maandelijkse betaling – Bescherming van het gewettigd vertrouwen) | 16 |
| 2019/C 383/16 | Gevoegde zaken C-64/18, C-140/18, C-146/18 en C-148/18: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 september 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark - Oostenrijk) – Zoran Maksimovic (C-64/18), Humbert Jörg Köfler (C-140/18, C-146/18 en C-148/18), Wolfgang Leitner (C-140/18 en C-148/18), Joachim Schönbeck (C-140/18 en C-148/18), Wolfgang Semper (C-140/18 en C-148/18)/Bezirkshauptmannschaft Murtal (Prejudiciële verwijzing – Artikel 56 VWEU – Vrij verrichten van diensten – Terbeschikkingstelling van werknemers – Bewaring en vertaling van de loonadministratie – Werkvergunning – Sancties – Evenredigheid – Boetes waarvan het minimumbedrag vooraf is bepaald – Cumulatie – Geen maximum – Gerechtskosten – Vervangende hechtenis) | 17 |
| 2019/C 383/17 | Zaak C-71/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret - Denemarken) – Skatteministerium/KPC Herning (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Verkoop van een terrein waarop op het tijdstip van de levering een gebouw staat – Kwalificatie – Artikelen 12 en 135 – Begrip bouwterrein – Begrip gebouw – Beoordeling van de economische en commerciële realiteit – Beoordeling van de objectieve gegevens – Bedoeling van de partijen) | 18 |
| 2019/C 383/18 | Zaak C-94/18: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 september 2019 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland)] – Nalini Chenchooliah/Minister for Justice and Equality (Prejudiciële verwijzing – Burgerschap van de Unie – Artikel 21 VWEU – Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van een lidstaat voor de burgers van de Unie en hun familieleden – Richtlijn 2004/38/EG – Artikel 3, lid 1, en artikelen 15, 27, 28, 30 en 31 – Begrip begunstigde – Onderdaan van een derde land die de echtgenoot is van een burger van de Unie die zijn vrijheid van verkeer heeft uitgeoefend – Terugkeer van de burger van de Unie naar de lidstaat waarvan hij de nationaliteit bezit en waar hij een gevangenisstraf uitzit – Vereisten die krachtens richtlijn 2004/38/EG voor het gastland gelden bij het nemen van een besluit tot verwijdering van deze onderdaan van een derde land) | 18 |
| 2019/C 383/19 | Zaak C-104/18 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 september 2019 – Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AȘ/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Joaquín Nadal Esteban (Hogere voorziening – Uniemerk – Verordening (EG) nr. 207/2009 – Absolute nietigheidsgronden – Artikel 52, lid 1, onder b) – Kwade trouw bij de indiening van de merkaanvraag) | 19 |
| 2019/C 383/20 | Zaak C-123/18 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 september 2019 – HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (Hogere voorziening – Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran – Vergoeding van de schade die rekwirante stelt te hebben geleden ten gevolge van de plaatsing van haar naam op de lijst van personen en entiteiten waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is – Beroep tot schadevergoeding – Voorwaarden waaraan moet zijn voldaan voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie – Begrip voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel van de Unie – Beoordeling – Begrip in eigendom zijnde of onder zeggenschap staande onderneming – Motiveringsplicht) | 20 |
| 2019/C 383/21 | Zaak C-143/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Bonn - Duitsland) – Antonio Romano, Lidia Romano/DSL Bank – eine Niederlassung der DB Privat- und Firmenkundenbank AG, voorheen DSL Bank – ein Geschäftsbereich der Deutsche Postbank AG (Prejudiciële verwijzing – Consumentenbescherming – Richtlijn 2002/65/EG – Consumentenkredietovereenkomst op afstand – Herroepingsrecht – Uitoefening van het herroepingsrecht nadat de overeenkomst op uitdrukkelijk verzoek van de consument volledig is uitgevoerd – Mededeling aan de consument van de informatie over het herroepingsrecht) | 21 |
| 2019/C 383/22 | Zaak C-145/18: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État - Frankrijk) – Regards Photographiques SARL/Ministre de l’Action et des Comptes publics (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 103, lid 2, onder a) – Artikel 311, lid 1, punt 2 – Bijlage IX, deel A, punt 7 – Verlaagd btw-tarief – Kunstvoorwerpen – Begrip – Foto’s die zijn genomen door de kunstenaar, door hem of onder zijn toezicht afgedrukt, gesigneerd en genummerd, met een oplage van maximaal 30 exemplaren – Nationale regeling volgens welke de toepassing van het verlaagde btw-tarief beperkt is tot uitsluitend foto’s met een artistiek karakter) | 22 |
| 2019/C 383/23 | Zaak C-172/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal - Verenigd Koninkrijk) – AMS Neve Ltd, Barnett Waddingham Trustees, Mark Crabtree/Heritage Audio SL, Pedro Rodríguez Arribas (Prejudiciële verwijzing – Uniemerk – Verordening (EG) nr. 207/2009 – Artikel 97, lid 5 – Rechterlijke bevoegdheid – Vordering wegens inbreuk – Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de lidstaat waar de inbreuk heeft plaatsgevonden – Advertenties en verkoopaanbiedingen die zijn weergegeven op een website en sociale media) | 23 |
| 2019/C 383/24 | Gevoegde zaken C-199/18, C-200/18 en C-343/18: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 12 september 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato - Italië) – Pollo del Campo S.c.a., Avi Coop Società Cooperativa Agricola (C-199/18), C.A.F.A.R. – Società Agricola Cooperativa, Società Agricola Guidi di Roncofreddo di Guidi Giancarlo e Nicolini Fausta (C-200/18)/Regione Emilia-Romagna, Azienda Unità Sanitaria Locale 104 di Modena, A.U.S.L. Romagna (C-199/18 en C-200/18) en SAIGI Società Cooperativa Agricola a r.l., MA.GE.MA. Società Agricola Cooperativa/Regione Emilia-Romagna, A.U.S.L. Romagna (C-343/18) (Prejudiciële verwijzing – Harmonisatie van de wetgevingen – Verordening (EG) nr. 882/2004 – Artikel 27 – Officiële controles op diervoeders en levensmiddelen – Financiering – Voor officiële controles verschuldigde vergoedingen of heffingen – Mogelijkheid voor de lidstaten om sommige categorieën ondernemers vrijstelling te verlenen – Minimumbedragen van de vergoedingen) | 23 |
| 2019/C 383/25 | Zaak C-290/18: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 5 september 2019 – Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming – Milieu – Richtlijn 92/43/EEG – Wilde fauna en flora – Instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora – Artikel 4, lid 4 – Bijlagen I en II – Gebieden van communautair belang – Niet-aanwijzing – Specialebeschermingszones – Nodige maatregelen – Niet-vaststelling) | 24 |
| 2019/C 383/26 | Zaak C-331/18: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove - Slowakije) – TE/Pohotovosť s. r. o. (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2008/48/EG – Consumentenbescherming – Consumentenkrediet – Artikel 10, lid 2, onder h) en i), en lid 3 – In de overeenkomst te vermelden informatie – Nationale wettelijke regeling die voorziet in de verplichting om voor elke betaling de uitsplitsing van de terugbetaling in kapitaal, interesten en kosten te preciseren) | 25 |
| 2019/C 383/27 | C-333/18: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato - Italië) – Lombardi Srl/Comune di Auletta, Delta Lavori SpA, Msm Ingegneria Srl (Prejudiciële verwijzing – Beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken – Richtlijn 89/665/EEG – Beroep tot nietigverklaring van het besluit tot gunning van een overheidsopdracht, ingesteld door een niet-gekozen inschrijver – Incidenteel beroep van de gekozen inschrijver – Ontvankelijkheid van het hoofdberoep bij gegrondheid van het incidenteel beroep) | 26 |
| 2019/C 383/28 | Zaak C-347/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Milano - Italië) – Alessandro Salvoni/Anna Maria Fiermonte (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Verordening (EU) nr. 1215/2012 – Artikel 53 – Certificaat betreffende een beslissing in burgerlijke en handelszaken, dat staat in bijlage I – Bevoegdheden van het gerecht van herkomst – Ambtshalve toetsing of de regels inzake de bevoegdheid voor door consumenten gesloten overeenkomsten zijn geschonden) | 26 |
| 2019/C 383/29 | Zaak C-377/18: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad - Bulgarije) – Strafzaak tegen AH, PB, CX, KM, PH (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in strafzaken – Richtlijn (EU) 2016/343 – Artikel 4, lid 1 – Vermoeden van onschuld – Publieke verwijzingen naar schuld – Schikking tussen de openbaar aanklager en de dader van een strafbaar feit – Nationale rechtspraak waarin de verdachten die geen dergelijke schikking hebben getroffen, worden geïdentificeerd – Handvest van de grondrechten – Artikel 48) | 27 |
| 2019/C 383/30 | Zaak C-383/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku - Polen) – Lexitor/Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo - Kredytowa im. Franciszka Stefczyka, Santander Consumer Bank, mBank (Prejudiciële verwijzing – Consumentenbescherming – Kredietovereenkomsten voor consumenten – Richtlijn 2008/48/EG – Artikel 16, lid 1 – Vervroegde aflossing – Recht van de consument op verlaging van de totale kredietkosten, bestaande uit de interesten en de kosten gedurende de resterende duur van de overeenkomst) | 28 |
| 2019/C 383/31 | Zaak C-397/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n. 3 de Barcelona - Spanje) – DW/Nobel Plastiques Ibérica SA (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Richtlijn 2000/78/EG – Gelijke behandeling in arbeid en beroep – Artikel 2, lid 2, onder b), ii), en artikel 5 – Verbod van discriminatie op grond van handicap – Werknemer die bijzonder gevoelig is voor beroepsrisico’s in de zin van het nationale recht – Bestaan van een handicap – Ontslag om objectieve redenen gebaseerd op criteria van productiviteit, multi-inzetbaarheid binnen de onderneming en ziekteverzuim – Bijzondere benadeling van personen met een handicap – Indirecte discriminatie – Redelijke aanpassingen – Persoon die niet bekwaam, in staat en beschikbaar is om de essentiële taken van de betreffende functie uit te voeren) | 29 |
| 2019/C 383/32 | Zaak C-417/18: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas - Litouwen) – AW, BV, CU, DT/Lietuvos valstybė, vertegenwoordigd door de Lietuvos Respublikos ryšių reguliavimo tarnyba, de Bendrasis pagalbos centras en het Lietuvos Respublikos vidaus reikalų ministerija (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2002/22/EG – Universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten – Artikel 26, lid 5 – Uniform Europees alarmnummer – Terbeschikkingstelling van locatiegegevens over de beller) | 30 |
| 2019/C 383/33 | Zaak C-443/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 september 2019 – Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming – Bescherming van de gezondheid van planten – Richtlijn 2000/29/EG – Bescherming tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Europese Unie van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen – Artikel 16, leden 1 en 3 – Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 – Maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells et al.) te voorkomen – Artikel 7, lid 2, onder c) – Inperkingsmaatregelen – Verplichting om onmiddellijk de besmette planten te verwijderen binnen een strook van 20 kilometer in de besmette zone – Artikel 7, lid 7 – Verplichting tot toezicht – Jaarlijkse onderzoeken – Artikel 6, leden 2, 7 en 9 – Uitroeiingsmaatregelen – Algemene en voortdurende niet-nakoming – Artikel 4, lid 3, VEU – Verplichting tot loyale samenwerking) | 31 |
| 2019/C 383/34 | Zaak C-468/18: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Constanța - Roemenië) – R/P (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen op het gebied van onderhoudsverplichtingen – Verordening (EG) nr. 4/2009 – Artikel 3, onder a) en d), en artikel 5 – Gerecht waarbij drie gezamenlijke verzoeken inzake de echtscheiding van de ouders van een minderjarig kind, de ouderlijke verantwoordelijkheid en de onderhoudsverplichting ten gunste van het kind zijn ingediend – Bevoegdverklaring inzake echtscheiding en onbevoegdverklaring inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid – Bevoegdheid inzake het verzoek betreffende een onderhoudsverplichting – Gerecht van de plaats waar de verweerder zijn gewone verblijfplaats heeft en waarvoor hij verschijnt) | 32 |
| 2019/C 383/35 | Zaak C-473/18: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg - Duitsland) – GP/Bundesagentur für Arbeit, Familienkasse Baden-Württemberg West (Prejudiciële verwijzing – Sociale zekerheid – Migrerende werknemers – Regels van de Europese Unie inzake valuta-omrekening – Verordening (EG) nr. 987/2009 – Besluit nr. H3 van de administratieve commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels – Berekening van de aanvullende toeslag die is verschuldigd aan een werknemer die in een lidstaat woont en in Zwitserland werkt – Bepaling van de referentiedatum voor de wisselkoers) | 32 |
| 2019/C 383/36 | Zaak C-540/18 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 september 2019 – HX/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening – Beperkende maatregelen genomen tegen de Arabische Republiek Syrië – Maatregelen gericht tegen vooraanstaande zakenlieden die in Syrië actief zijn – Bewijs van de gegrondheid van de plaatsing op de lijsten) | 33 |
| 2019/C 383/37 | Zaak C-541/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof - Duitsland) – AS/Deutsches Patent- und Markenamt (Prejudiciële verwijzing – Merken – Richtlijn 2008/95/EG – Artikel 3, lid 1, onder b) – Onderscheidend vermogen – Beoordelingscriteria – Teken met hashtag) | 34 |
| 2019/C 383/38 | Zaak C-559/18: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg - Duitsland) – TDK-Lambda Germany GmbH/Hauptzollamt Lörrach (Prejudiciële verwijzing – Verordening (EEG) nr. 2658/87 – Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief – Tariefindeling – Gecombineerde nomenclatuur – Onderverdeling 85044030 – Statische omvormers – Indelingscriteria – Voornaamste bestemming) | 35 |
| 2019/C 383/39 | Zaak C-239/19: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 5 september 2019 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) - Verenigd Koninkrijk] – Eli Lilly and Company/Genentech Inc. (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen – Verordening (EG) nr. 469/2009 – Artikel 3, onder b) – Voorwaarden voor de verkrijging – Vergunning voor het in de handel brengen – Vergunning afgegeven aan een derde – Kennelijke niet-ontvankelijkheid) | 35 |
| 2019/C 383/40 | Zaak C-71/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 januari 2019 door João Miguel Barata tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 20 november 2018 in zaak T-854/16, Barata/Parlement | 36 |
| 2019/C 383/41 | Zaak C-185/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral de pe lângă Asociația de arbitraj de pe lângă Baroul Cluj (Roemenië) op 25 februari 2019 – KE/LF | 36 |
| 2019/C 383/42 | Zaak C-412/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2019 door Xianhao Pan tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 21 maart 2019 in zaak T-777/17, Pan/EUIPO – Entertainment One UK (TOBBIA) | 37 |
| 2019/C 383/43 | Zaak C-460/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2019 door Stada Arzneimittel tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 april 2019 in zaak T-804/17, Stada Arzneimittel/EUIPO | 37 |
| 2019/C 383/44 | Zaak C-541/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 16 juli 2019 – XW/Eurowings GmbH | 38 |
| 2019/C 383/45 | Zaak C-542/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 16 juli 2019 – YX/Eurowings GmbH | 38 |
| 2019/C 383/46 | Zaak C-574/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 29 juli 2019 – PL/Deutsche Lufthansa AG | 39 |
| 2019/C 383/47 | Zaak C-581/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) (Portugal) op 30 juli 2019 – FRENETIKEXITO – UNIPESSOAL, LDA/Autoridade Tributária e Aduaneira | 39 |
| 2019/C 383/48 | Zaak C-584/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgerichts für Strafsachen Wien (Oostenrijk) op 2 augustus 2019 – Strafzaak tegen A***** en andere onbekende daders | 40 |
| 2019/C 383/49 | Zaak C-597/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Ondernemingsrechtbank Antwerpen (België) op 6 augustus 2019 – M.I.C.M. Mircom International Content Management & Consulting Limited tegen Telenet BVBA | 41 |
| 2019/C 383/50 | Zaak C-604/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) op 9 augustus 2019 – Gmina Wrocław/Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej | 42 |
| 2019/C 383/51 | Zaak C-620/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 augustus 2019 – Land Nordrhein-Westfalen/D.-H. T. handelend als curator van J & S Service UG | 43 |
| 2019/C 383/52 | Zaak C-625/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 22 augustus 2019 – Openbaar Ministerie tegen XD | 44 |
| 2019/C 383/53 | Zaak C-626/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 22 augustus 2019 – Openbaar Ministerie tegen YC | 44 |
| 2019/C 383/54 | Zaak C-627/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 22 augustus 2019 – Openbaar Ministerie tegen ZB | 45 |
| 2019/C 383/55 | Zaak C-630/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD) (Portugal) op 23 augustus 2019 – PAGE Internacional, Lda/Autoridade Tributária e Aduaneira | 46 |
| 2019/C 383/56 | Zaak C-636/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 26 augustus 2019 – Y tegen CAK | 46 |
| 2019/C 383/57 | Zaak C-666/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 september 2019 door Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 28 juni 2019 in zaak T-741/16, Changmao Biochemical Engineering/Commissie | 47 |
| 2019/C 383/58 | Zaak C-669/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 september 2019 door BP tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-838/16, BP/Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten | 48 |
| 2019/C 383/59 | Zaak C-697/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Sony Corporation, Sony Electronics, Inc tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 juli 2019 in zaak T-762/15, Sony en Sony Electronics/Commissie | 49 |
| 2019/C 383/60 | Zaak C-698/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Sony Optiarc, Inc, Sony Optiarc America, Inc tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 juli 2019 in zaak T-763/15, Sony Optiarc, Sony Optiarc America/Commissie | 51 |
| 2019/C 383/61 | Zaak C-700/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Toshiba Samsung Storage Technology Corp., Toshiba Samsung Storage Technology Korea Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 juli 2019 in zaak T-8/16, Toshiba Samsung Storage Technology, Toshiba Samsung Storage Technology Korea/Commissie | 52 |
| 2019/C 383/62 | Zaak C-702/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Silver Plastics GmbH & Co. KG en Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-582/15, Silver Plastics GmbH & Co. KG en Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG/Europese Commissie | 53 |
| 2019/C 383/63 | Zaak C-706/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door CCPL - Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-522/15, CCPL e.a./Commissie | 55 |
| | Gerecht |
| 2019/C 383/64 | Zaak T-883/16: Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – Polen/Commissie (Interne markt voor aardgas – Richtlijn 2009/73/EG – Besluit van de Commissie houdende goedkeuring van de wijziging van de voorwaarden voor ontheffing van de regels van de Unie voor de exploitatie van de OPAL-gasleiding wat de toegang van derden en tariefregulering betreft – Artikel 36, lid 1, van richtlijn 2009/73 – Beginsel van ener-giesolidariteit) | 57 |
| 2019/C 383/65 | Gevoegde zaken T-721/17 en T-722/17: Arrest van het Gerecht van 11 september 2019 – Topor-Gilka en WO Technopromexport/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen – Bevriezing van tegoeden – Motiveringsplicht – Beoordelingsfout) | 58 |
| 2019/C 383/66 | Zaak T-741/17: Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – Trasys International en Axianseu – Digital Solutions/EASA (Overheidsopdrachten voor diensten – Aanbestedingsprocedure – Beheer van IT-toepassingen en -infrastructuur – Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan andere inschrijvers – Motiveringsplicht – Beoordeling van het bestaan van abnormaal lage offertes – Kenmerken en relatieve voordelen van de gekozen offertes – Verzoek om motivering ingediend door een inschrijver die niet in een uitsluitingssituatie verkeert en wiens offerte voldoet aan de aanbestedingsdocumenten) | 59 |
| 2019/C 383/67 | Zaak T-50/18: Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – BO/Hof van Justitie van de Europese Unie (Overheidsopdrachten voor diensten – Aanbestedingsprocedure – Aanbesteding door het Hof van Justitie van de Europese Unie – Freelancevertalers – Selectieprocedure – Afwijzing van de offerte van een inschrijver – Motiveringsplicht – Kennelijke beoordelingsfout) | 59 |
| 2019/C 383/68 | Zaak T-51/18: Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – BP/Hof van Justitie van de Europese Unie (Overheidsopdrachten voor diensten – Aanbestedingsprocedure – Aanbesteding door het Hof van Justitie van de Europese Unie – Freelancevertalers – Selectieprocedure – Afwijzing van de offerte van een inschrijver – Motiveringsplicht – Kennelijke beoordelingsfout) | 60 |
| 2019/C 383/69 | Zaak T-66/18: Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – BQ/Hof van Justitie (Overheidsopdrachten voor diensten – Aanbestedingsprocedure – Aanbestedingsprocedure van het Hof van Justitie van de Europese Unie – Freelance vertalers – Selectieprocedure – Afwijzing van een offerte van een inschrijver – Motiveringsplicht – Kennelijke beoordelingsfout) | 61 |
| 2019/C 383/70 | Zaak T-472/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 19 augustus 2019 – BASF/Commissie (Kort geding – Geneesmiddel – Vergunning voor het in de handel brengen – Omega-3-zuur-ethylesters – Geen spoedeisendheid) | 61 |
| 2019/C 383/71 | Zaak T-565/19: Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Oltchim/Commissie | 62 |
| 2019/C 383/72 | Zaak T-599/19: Beroep ingesteld op 5 september 2019 – EM/Parlement | 63 |
| 2019/C 383/73 | Zaak T-603/19: Beroep ingesteld op 9 september 2019 – Helsingin Bussiliikenne/Commissie | 64 |
| 2019/C 383/74 | Zaak T-605/19: Beroep ingesteld op 9 september 2019 – EP/Commissie | 65 |
| 2019/C 383/75 | Zaak T-627/19: Beroep ingesteld op 20 september 2019 – Shindler e.a./Commissie | 66 |
| 2019/C 383/76 | Zaak T-628/19: Beroep ingesteld op 20 september 2019 – Teva/Commissie en EMA | 67 |
| 2019/C 383/77 | Zaak T-630/19: Beroep ingesteld op 20 september 2019 – AH/Eurofound | 68 |
| 2019/C 383/78 | Zaak T-631/19: Beroep ingesteld op 21 september 2019 – BNetzA/ACER | 69 |
| 2019/C 383/79 | Zaak T-633/19: Beroep ingesteld op 24 september 2019 – Essential Export/EUIPO – Shenzhen Liouyi International Trading (TOTU) | 71 |
| 2019/C 383/80 | Zaak T-635/19: Beroep ingesteld op 25 september 2019 – Fondazione Cassa di Risparmio di Pesaro e.a./Commissie | 72 |
| 2019/C 383/81 | Zaak T-639/19: Beroep ingesteld op 25 september 2019 – Sánchez Romero Carvajal Jabugo/EUIPO – Embutidos Monells (5Ms MMMMM) | 73 |
| 2019/C 383/82 | Zaak T-641/19: Beroep ingesteld op 24 september 2019 – FD/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy | 74 |
| 2019/C 383/83 | Zaak T-642/19: Beroep ingesteld op 25 september 2019 – JCDecaux Street Furniture Belgium/Commissie | 75 |
| 2019/C 383/84 | Zaak T-643/19: Beroep ingesteld op 26 september 2019 – Dermavita/EUIPO – Allergan Holdings France (JUVEDERM ULTRA) | 76 |
| 2019/C 383/85 | Zaak T-644/19: Beroep ingesteld op 26 september 2019 – Linde Material Handling/EUIPO - Verti Aseguradora (VertiLight) | 77 |
| 2019/C 383/86 | Zaak T-646/19: Beroep ingesteld op 26 september 2019 – eSky Group IP/EUIPO – Gröpel (e) | 78 |
| 2019/C 383/87 | Zaak T-659/19: Beroep ingesteld op 30 september 2019 – FF Group Romania/EUIPO – KiK Textilien und Non-Food (_kix) | 78 |
| 2019/C 383/88 | Zaak T-664/19: Beroep ingesteld op 30 september 2019 – Allergan Holdings France/EUIPO – Dermavita (JUVEDERM ULTRA) | 79 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2019/C 383/04

Zaak C-82/17 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 – TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV, Sambucus eV/Europese Commissie, Monsanto Europe, Monsanto Company, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (Hogere voorziening – Milieu – Genetisch gemodificeerde producten – Besluit van de Commissie tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die gedeeltelijk bestaan uit de genetisch gemodificeerde soja MON 87701 x MON 89788 – Verordening (EG) nr. 1367/2006 – Artikel 10, lid 1 – Verzoek tot interne herziening van het besluit, ingediend overeenkomstig de bepalingen met betrekking tot inspraak van het publiek bij besluitvorming inzake milieuaangelegenheden – Afwijzing van het verzoek)

6

2019/C 383/05

Zaak C-299/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin - Duitsland) – VG Media Gesellschaft zur Verwertung der Urheber- und Leistungsschutzrechte von Medienunternehmen mbH/Google LLC, rechtsopvolgster van Google Inc. (Prejudiciële verwijzing – Industriebeleid – Harmonisatie van de wetgevingen – Richtlijn 98/34/EG – Informatieprocedure op het gebied van technische normen en voorschriften en regels inzake diensten van de informatiemaatschappij – Artikel 1, punt 11 – Begrip technisch voorschrift)

7

2019/C 383/06

Zaak C-347/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Rotterdam - Nederland) – A, B, C, D, E, F, G/Staatssecretaris van Economische Zaken (Prejudiciële verwijzing – Bescherming van de gezondheid – Hygiënepakket – Verordening (EG) nr. 853/2004 – Verordening (EG) nr. 854/2004 – Hygiëne van levensmiddelen van dierlijke oorsprong – Vlees van pluimvee – Postmortemkeuring van de karkassen – Zichtbare verontreiniging van een karkas – Nultolerantieaanpak)

7

2019/C 383/07

Gevoegde zaken C-447/17 P en C-479/17P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 september 2019 – Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie/Guardian Europe Sàrl, Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie (C-447/17 P) en Guardian Europe Sàrl/Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie (C-479/17 P) (Hogere voorziening – Beroep tot schadevergoeding – Artikel 340, tweede alinea, VWEU – Buitensporig lange duur van de procedure in het kader van een zaak bij het Gerecht van de Europese Unie – Vergoeding van de schade die rekwirante stelt te hebben geleden – Niet toepassen van het begrip één enkele onderneming – Materiële schade – Bankgarantiekosten – Causaal verband – Winstderving – Immateriële schade – Aansprakelijkheid van de Europese Unie voor schade die is veroorzaakt door schendingen van het Unierecht die voortvloeien uit een beslissing van het Gerecht – Geen aansprakelijkheid)

8

2019/C 383/08

Gevoegde zaken C-612/17 en C-613/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 september 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Corte dei conti - Italië) – Federazione Italiana Golf (FIG)/Istituto Nazionale di Statistica - ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-612/17), Federazione Italiana Sport Equestri (FISE)/Istituto Nazionale di Statistica (ISTAT) (C-613/17) (Prejudiciële verwijzing – Verordening (EU) nr. 549/2013 – Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie – Bijlage A, punt 20.15 – Zeggenschap van een nationaal olympisch comité over nationale sportfederaties die zijn opgericht in de vorm van instellingen zonder winstoogmerk (izw’s) – Bijlage A, punt 20.15, tweede volzin – Begrip,algemene door de overheid vastgestelde regels die van toepassing zijn op alle instellingen die dezelfde activiteit uitoefenen’ – Draagwijdte – Bijlage A, punt 20.15, eerste volzin – Begrip bevoegdheid om het algemene beleid of programma van [een] izw vast te stellen – Draagwijdte – Bijlage A, punt 2.39, onder d), punt 20.15, onder d), en punt 20309, onder i), laatste volzin – Inaanmerkingneming van de aan de izw betaalde lidmaatschapsgelden)

9

2019/C 383/09

Zaak C-676/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Ploiești - Roemenië) – Oana Mădălina Călin/Direcția Regională a Finanțelor Publice Ploiești – Administrația Județeană a Finanțelor Publice Dâmbovița, Statul Român – Ministerul Finanțelor Publice, Administrația Fondului pentru Mediu (Prejudiciële verwijzing – Beginselen van het Unierecht – Procedurele autonomie – Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel – Rechtzekerheidsbeginsel – Gezag van gewijsde – Teruggave van door een lidstaat in strijd met het Unierecht geïnde heffingen – Definitieve beslissing van een rechter waarbij de betaling van een met het Unierecht strijdige heffing wordt bevolen – Verzoek tot herziening van een dergelijke rechterlijke beslissing – Termijn voor de indiening van dat verzoek)

11

2019/C 383/10

Zaak C-683/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça - Portugal) – Cofemel – Sociedade de Vestuário SA/G-Star Raw CV

12

2019/C 383/11

Zaak C-686/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof - Duitsland) – Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV/Prime Champ Deutschland Pilzkulturen GmbH (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten – Groenten en fruit – Handelsvoorschriften – Begrip land van oorsprong – Verordening (EG) nr. 1234/2007 – Artikel 113 bis, lid 1 – Verordening (EU) nr. 1308/2013 – Artikel 76, lid 1 – Definities betreffende de niet-preferentiële oorsprong van de goederen – Verordening (EEG) nr. 2913/92 – Artikel 23, lid 1 en lid 2, onder b) – Verordening (EU) nr. 952/2013 – Artikel 60, lid 1 – Gedelegeerde verordening (EU) 2015/2446 – Artikel 31, onder b) – Productiefasen die in een andere lidstaat plaatsvinden – Etikettering van de levensmiddelen – Verbod van etikettering die de consument kan misleiden – Richtlijn 2000/13/EG – Artikel 2, lid 1, onder a), i) – Verordening (EU) nr. 1169/2011 – Artikel 7, lid 1, onder a) – Artikel 1, lid 4 – Artikel 2, lid 3 – Informatieve toevoegingen)

12

2019/C 383/12

Zaak C-688/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék - Hongarije) – Bayer Pharma AG/Richter Gedeon Vegyészeti Gyár Nyrt. en Exeltis Magyarország Gyógyszerkereskedelmi Kft. (Prejudiciële verwijzing – Intellectuele eigendom – Octrooien – Richtlijn 2004/48/EG – Artikel 9, lid 7 – Op de markt brengen van producten in strijd met octrooirechten – Voorlopige maatregelen – Latere nietigverklaring van het octrooi – Gevolgen – Passende schadeloosstelling ter vergoeding van de door de voorlopige maatregelen veroorzaakte schade)

14

2019/C 383/13

Zaak C-709/17 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 september 2019 – Europese Commissie/Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd, European Bicycle Manufacturers Association (Hogere voorziening – Dumping – Uitvoeringsverordening (EU) 2015/776 – Invoer van rijwielen verzonden vanuit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen – Uitbreiding tot die invoer van het definitieve antidumpingrecht op rijwielen van oorsprong uit China – Verordening (EG) nr. 1225/2009 – Artikel 13 – Ontwijking – Assemblagewerkzaamheden – Afkomst en oorsprong van rijwielonderdelen – Onderdelen verzonden vanuit China naar Sri Lanka, bewerkt in Sri Lanka en vervolgens verzonden naar Pakistan om te worden geassembleerd)

14

2019/C 383/14

Zaak C-28/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof - Oostenrijk) – Verein für Konsumenteninformation/Deutsche Bahn AG (Prejudiciële verwijzing – Technische en bedrijfsmatige vereisten voor overmakingen en automatische afschrijvingen in euro – Verordening (EU) nr. 260/2012 – Single European Payments Area (SEPA) – Betaling via automatische afschrijving – Artikel 9, lid 2 – Toegankelijkheid van betalingen – Woonplaatsvoorwaarde)

15

2019/C 383/15

Zaak C-46/18: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato - Italië) – Caseificio Sociale San Rocco Soc. coop. arl e.a./Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto (Prejudiciële verwijzing – Sector melk en zuivelproducten – Quota – Extra heffing – Verordening (EEG) nr. 3950/92 – Artikel 2 – Inning van de heffing door de koper – Leveringen die de voor de producent beschikbare referentiehoeveelheid overschrijden – Hoogte van de melkprijs – Verplichte toepassing van een inhouding – Terugbetaling van het te veel geïnde bedrag – Verordening (EG) nr. 1392/2001 – Artikel 9 – Koper – Niet-nakoming van de verplichting om de extra heffing te verrichten – Producenten – Niet-nakoming van de verplichting tot maandelijkse betaling – Bescherming van het gewettigd vertrouwen)

16

2019/C 383/16

Gevoegde zaken C-64/18, C-140/18, C-146/18 en C-148/18: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 september 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark - Oostenrijk) – Zoran Maksimovic (C-64/18), Humbert Jörg Köfler (C-140/18, C-146/18 en C-148/18), Wolfgang Leitner (C-140/18 en C-148/18), Joachim Schönbeck (C-140/18 en C-148/18), Wolfgang Semper (C-140/18 en C-148/18)/Bezirkshauptmannschaft Murtal (Prejudiciële verwijzing – Artikel 56 VWEU – Vrij verrichten van diensten – Terbeschikkingstelling van werknemers – Bewaring en vertaling van de loonadministratie – Werkvergunning – Sancties – Evenredigheid – Boetes waarvan het minimumbedrag vooraf is bepaald – Cumulatie – Geen maximum – Gerechtskosten – Vervangende hechtenis)

17

2019/C 383/17

Zaak C-71/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret - Denemarken) – Skatteministerium/KPC Herning (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Verkoop van een terrein waarop op het tijdstip van de levering een gebouw staat – Kwalificatie – Artikelen 12 en 135 – Begrip bouwterrein – Begrip gebouw – Beoordeling van de economische en commerciële realiteit – Beoordeling van de objectieve gegevens – Bedoeling van de partijen)

18

2019/C 383/18

Zaak C-94/18: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 september 2019 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland)] – Nalini Chenchooliah/Minister for Justice and Equality (Prejudiciële verwijzing – Burgerschap van de Unie – Artikel 21 VWEU – Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van een lidstaat voor de burgers van de Unie en hun familieleden – Richtlijn 2004/38/EG – Artikel 3, lid 1, en artikelen 15, 27, 28, 30 en 31 – Begrip begunstigde – Onderdaan van een derde land die de echtgenoot is van een burger van de Unie die zijn vrijheid van verkeer heeft uitgeoefend – Terugkeer van de burger van de Unie naar de lidstaat waarvan hij de nationaliteit bezit en waar hij een gevangenisstraf uitzit – Vereisten die krachtens richtlijn 2004/38/EG voor het gastland gelden bij het nemen van een besluit tot verwijdering van deze onderdaan van een derde land)

18

2019/C 383/19

Zaak C-104/18 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 september 2019 – Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AȘ/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Joaquín Nadal Esteban (Hogere voorziening – Uniemerk – Verordening (EG) nr. 207/2009 – Absolute nietigheidsgronden – Artikel 52, lid 1, onder b) – Kwade trouw bij de indiening van de merkaanvraag)

19

2019/C 383/20

Zaak C-123/18 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 september 2019 – HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (Hogere voorziening – Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran – Vergoeding van de schade die rekwirante stelt te hebben geleden ten gevolge van de plaatsing van haar naam op de lijst van personen en entiteiten waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is – Beroep tot schadevergoeding – Voorwaarden waaraan moet zijn voldaan voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie – Begrip voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel van de Unie – Beoordeling – Begrip in eigendom zijnde of onder zeggenschap staande onderneming – Motiveringsplicht)

20

2019/C 383/21

Zaak C-143/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Bonn - Duitsland) – Antonio Romano, Lidia Romano/DSL Bank – eine Niederlassung der DB Privat- und Firmenkundenbank AG, voorheen DSL Bank – ein Geschäftsbereich der Deutsche Postbank AG (Prejudiciële verwijzing – Consumentenbescherming – Richtlijn 2002/65/EG – Consumentenkredietovereenkomst op afstand – Herroepingsrecht – Uitoefening van het herroepingsrecht nadat de overeenkomst op uitdrukkelijk verzoek van de consument volledig is uitgevoerd – Mededeling aan de consument van de informatie over het herroepingsrecht)

21

2019/C 383/22

Zaak C-145/18: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État - Frankrijk) – Regards Photographiques SARL/Ministre de l’Action et des Comptes publics (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 103, lid 2, onder a) – Artikel 311, lid 1, punt 2 – Bijlage IX, deel A, punt 7 – Verlaagd btw-tarief – Kunstvoorwerpen – Begrip – Foto’s die zijn genomen door de kunstenaar, door hem of onder zijn toezicht afgedrukt, gesigneerd en genummerd, met een oplage van maximaal 30 exemplaren – Nationale regeling volgens welke de toepassing van het verlaagde btw-tarief beperkt is tot uitsluitend foto’s met een artistiek karakter)

22

2019/C 383/23

Zaak C-172/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal - Verenigd Koninkrijk) – AMS Neve Ltd, Barnett Waddingham Trustees, Mark Crabtree/Heritage Audio SL, Pedro Rodríguez Arribas (Prejudiciële verwijzing – Uniemerk – Verordening (EG) nr. 207/2009 – Artikel 97, lid 5 – Rechterlijke bevoegdheid – Vordering wegens inbreuk – Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de lidstaat waar de inbreuk heeft plaatsgevonden – Advertenties en verkoopaanbiedingen die zijn weergegeven op een website en sociale media)

23

2019/C 383/24

Gevoegde zaken C-199/18, C-200/18 en C-343/18: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 12 september 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato - Italië) – Pollo del Campo S.c.a., Avi Coop Società Cooperativa Agricola (C-199/18), C.A.F.A.R. – Società Agricola Cooperativa, Società Agricola Guidi di Roncofreddo di Guidi Giancarlo e Nicolini Fausta (C-200/18)/Regione Emilia-Romagna, Azienda Unità Sanitaria Locale 104 di Modena, A.U.S.L. Romagna (C-199/18 en C-200/18) en SAIGI Società Cooperativa Agricola a r.l., MA.GE.MA. Società Agricola Cooperativa/Regione Emilia-Romagna, A.U.S.L. Romagna (C-343/18) (Prejudiciële verwijzing – Harmonisatie van de wetgevingen – Verordening (EG) nr. 882/2004 – Artikel 27 – Officiële controles op diervoeders en levensmiddelen – Financiering – Voor officiële controles verschuldigde vergoedingen of heffingen – Mogelijkheid voor de lidstaten om sommige categorieën ondernemers vrijstelling te verlenen – Minimumbedragen van de vergoedingen)

23

2019/C 383/25

Zaak C-290/18: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 5 september 2019 – Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming – Milieu – Richtlijn 92/43/EEG – Wilde fauna en flora – Instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora – Artikel 4, lid 4 – Bijlagen I en II – Gebieden van communautair belang – Niet-aanwijzing – Specialebeschermingszones – Nodige maatregelen – Niet-vaststelling)

24

2019/C 383/26

Zaak C-331/18: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove - Slowakije) – TE/Pohotovosť s. r. o. (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2008/48/EG – Consumentenbescherming – Consumentenkrediet – Artikel 10, lid 2, onder h) en i), en lid 3 – In de overeenkomst te vermelden informatie – Nationale wettelijke regeling die voorziet in de verplichting om voor elke betaling de uitsplitsing van de terugbetaling in kapitaal, interesten en kosten te preciseren)

25

2019/C 383/27

C-333/18: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato - Italië) – Lombardi Srl/Comune di Auletta, Delta Lavori SpA, Msm Ingegneria Srl (Prejudiciële verwijzing – Beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken – Richtlijn 89/665/EEG – Beroep tot nietigverklaring van het besluit tot gunning van een overheidsopdracht, ingesteld door een niet-gekozen inschrijver – Incidenteel beroep van de gekozen inschrijver – Ontvankelijkheid van het hoofdberoep bij gegrondheid van het incidenteel beroep)

26

2019/C 383/28

Zaak C-347/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Milano - Italië) – Alessandro Salvoni/Anna Maria Fiermonte (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Verordening (EU) nr. 1215/2012 – Artikel 53 – Certificaat betreffende een beslissing in burgerlijke en handelszaken, dat staat in bijlage I – Bevoegdheden van het gerecht van herkomst – Ambtshalve toetsing of de regels inzake de bevoegdheid voor door consumenten gesloten overeenkomsten zijn geschonden)

26

2019/C 383/29

Zaak C-377/18: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad - Bulgarije) – Strafzaak tegen AH, PB, CX, KM, PH (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in strafzaken – Richtlijn (EU) 2016/343 – Artikel 4, lid 1 – Vermoeden van onschuld – Publieke verwijzingen naar schuld – Schikking tussen de openbaar aanklager en de dader van een strafbaar feit – Nationale rechtspraak waarin de verdachten die geen dergelijke schikking hebben getroffen, worden geïdentificeerd – Handvest van de grondrechten – Artikel 48)

27

2019/C 383/30

Zaak C-383/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku - Polen) – Lexitor/Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo - Kredytowa im. Franciszka Stefczyka, Santander Consumer Bank, mBank (Prejudiciële verwijzing – Consumentenbescherming – Kredietovereenkomsten voor consumenten – Richtlijn 2008/48/EG – Artikel 16, lid 1 – Vervroegde aflossing – Recht van de consument op verlaging van de totale kredietkosten, bestaande uit de interesten en de kosten gedurende de resterende duur van de overeenkomst)

28

2019/C 383/31

Zaak C-397/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n. 3 de Barcelona - Spanje) – DW/Nobel Plastiques Ibérica SA (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Richtlijn 2000/78/EG – Gelijke behandeling in arbeid en beroep – Artikel 2, lid 2, onder b), ii), en artikel 5 – Verbod van discriminatie op grond van handicap – Werknemer die bijzonder gevoelig is voor beroepsrisico’s in de zin van het nationale recht – Bestaan van een handicap – Ontslag om objectieve redenen gebaseerd op criteria van productiviteit, multi-inzetbaarheid binnen de onderneming en ziekteverzuim – Bijzondere benadeling van personen met een handicap – Indirecte discriminatie – Redelijke aanpassingen – Persoon die niet bekwaam, in staat en beschikbaar is om de essentiële taken van de betreffende functie uit te voeren)

29

2019/C 383/32

Zaak C-417/18: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas - Litouwen) – AW, BV, CU, DT/Lietuvos valstybė, vertegenwoordigd door de Lietuvos Respublikos ryšių reguliavimo tarnyba, de Bendrasis pagalbos centras en het Lietuvos Respublikos vidaus reikalų ministerija (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2002/22/EG – Universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten – Artikel 26, lid 5 – Uniform Europees alarmnummer – Terbeschikkingstelling van locatiegegevens over de beller)

30

2019/C 383/33

Zaak C-443/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 september 2019 – Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming – Bescherming van de gezondheid van planten – Richtlijn 2000/29/EG – Bescherming tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Europese Unie van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen – Artikel 16, leden 1 en 3 – Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 – Maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells et al.) te voorkomen – Artikel 7, lid 2, onder c) – Inperkingsmaatregelen – Verplichting om onmiddellijk de besmette planten te verwijderen binnen een strook van 20 kilometer in de besmette zone – Artikel 7, lid 7 – Verplichting tot toezicht – Jaarlijkse onderzoeken – Artikel 6, leden 2, 7 en 9 – Uitroeiingsmaatregelen – Algemene en voortdurende niet-nakoming – Artikel 4, lid 3, VEU – Verplichting tot loyale samenwerking)

31

2019/C 383/34

Zaak C-468/18: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Constanța - Roemenië) – R/P (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen op het gebied van onderhoudsverplichtingen – Verordening (EG) nr. 4/2009 – Artikel 3, onder a) en d), en artikel 5 – Gerecht waarbij drie gezamenlijke verzoeken inzake de echtscheiding van de ouders van een minderjarig kind, de ouderlijke verantwoordelijkheid en de onderhoudsverplichting ten gunste van het kind zijn ingediend – Bevoegdverklaring inzake echtscheiding en onbevoegdverklaring inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid – Bevoegdheid inzake het verzoek betreffende een onderhoudsverplichting – Gerecht van de plaats waar de verweerder zijn gewone verblijfplaats heeft en waarvoor hij verschijnt)

32

2019/C 383/35

Zaak C-473/18: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg - Duitsland) – GP/Bundesagentur für Arbeit, Familienkasse Baden-Württemberg West (Prejudiciële verwijzing – Sociale zekerheid – Migrerende werknemers – Regels van de Europese Unie inzake valuta-omrekening – Verordening (EG) nr. 987/2009 – Besluit nr. H3 van de administratieve commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels – Berekening van de aanvullende toeslag die is verschuldigd aan een werknemer die in een lidstaat woont en in Zwitserland werkt – Bepaling van de referentiedatum voor de wisselkoers)

32

2019/C 383/36

Zaak C-540/18 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 september 2019 – HX/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening – Beperkende maatregelen genomen tegen de Arabische Republiek Syrië – Maatregelen gericht tegen vooraanstaande zakenlieden die in Syrië actief zijn – Bewijs van de gegrondheid van de plaatsing op de lijsten)

33

2019/C 383/37

Zaak C-541/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof - Duitsland) – AS/Deutsches Patent- und Markenamt (Prejudiciële verwijzing – Merken – Richtlijn 2008/95/EG – Artikel 3, lid 1, onder b) – Onderscheidend vermogen – Beoordelingscriteria – Teken met hashtag)

34

2019/C 383/38

Zaak C-559/18: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg - Duitsland) – TDK-Lambda Germany GmbH/Hauptzollamt Lörrach (Prejudiciële verwijzing – Verordening (EEG) nr. 2658/87 – Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief – Tariefindeling – Gecombineerde nomenclatuur – Onderverdeling 85044030 – Statische omvormers – Indelingscriteria – Voornaamste bestemming)

35

2019/C 383/39

Zaak C-239/19: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 5 september 2019 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) - Verenigd Koninkrijk] – Eli Lilly and Company/Genentech Inc. (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen – Verordening (EG) nr. 469/2009 – Artikel 3, onder b) – Voorwaarden voor de verkrijging – Vergunning voor het in de handel brengen – Vergunning afgegeven aan een derde – Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

35

2019/C 383/40

Zaak C-71/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 januari 2019 door João Miguel Barata tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 20 november 2018 in zaak T-854/16, Barata/Parlement

36

2019/C 383/41

Zaak C-185/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral de pe lângă Asociația de arbitraj de pe lângă Baroul Cluj (Roemenië) op 25 februari 2019 – KE/LF

36

2019/C 383/42

Zaak C-412/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2019 door Xianhao Pan tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 21 maart 2019 in zaak T-777/17, Pan/EUIPO – Entertainment One UK (TOBBIA)

37

2019/C 383/43

Zaak C-460/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2019 door Stada Arzneimittel tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 april 2019 in zaak T-804/17, Stada Arzneimittel/EUIPO

37

2019/C 383/44

Zaak C-541/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 16 juli 2019 – XW/Eurowings GmbH

38

2019/C 383/45

Zaak C-542/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 16 juli 2019 – YX/Eurowings GmbH

38

2019/C 383/46

Zaak C-574/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 29 juli 2019 – PL/Deutsche Lufthansa AG

39

2019/C 383/47

Zaak C-581/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) (Portugal) op 30 juli 2019 – FRENETIKEXITO – UNIPESSOAL, LDA/Autoridade Tributária e Aduaneira

39

2019/C 383/48

Zaak C-584/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgerichts für Strafsachen Wien (Oostenrijk) op 2 augustus 2019 – Strafzaak tegen A***** en andere onbekende daders

40

2019/C 383/49

Zaak C-597/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Ondernemingsrechtbank Antwerpen (België) op 6 augustus 2019 – M.I.C.M. Mircom International Content Management & Consulting Limited tegen Telenet BVBA

41

2019/C 383/50

Zaak C-604/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) op 9 augustus 2019 – Gmina Wrocław/Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

42

2019/C 383/51

Zaak C-620/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 augustus 2019 – Land Nordrhein-Westfalen/D.-H. T. handelend als curator van J & S Service UG

43

2019/C 383/52

Zaak C-625/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 22 augustus 2019 – Openbaar Ministerie tegen XD

44

2019/C 383/53

Zaak C-626/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 22 augustus 2019 – Openbaar Ministerie tegen YC

44

2019/C 383/54

Zaak C-627/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 22 augustus 2019 – Openbaar Ministerie tegen ZB

45

2019/C 383/55

Zaak C-630/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD) (Portugal) op 23 augustus 2019 – PAGE Internacional, Lda/Autoridade Tributária e Aduaneira

46

2019/C 383/56

Zaak C-636/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 26 augustus 2019 – Y tegen CAK

46

2019/C 383/57

Zaak C-666/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 september 2019 door Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 28 juni 2019 in zaak T-741/16, Changmao Biochemical Engineering/Commissie

47

2019/C 383/58

Zaak C-669/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 september 2019 door BP tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-838/16, BP/Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten

48

2019/C 383/59

Zaak C-697/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Sony Corporation, Sony Electronics, Inc tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 juli 2019 in zaak T-762/15, Sony en Sony Electronics/Commissie

49

2019/C 383/60

Zaak C-698/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Sony Optiarc, Inc, Sony Optiarc America, Inc tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 juli 2019 in zaak T-763/15, Sony Optiarc, Sony Optiarc America/Commissie

51

2019/C 383/61

Zaak C-700/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Toshiba Samsung Storage Technology Corp., Toshiba Samsung Storage Technology Korea Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 juli 2019 in zaak T-8/16, Toshiba Samsung Storage Technology, Toshiba Samsung Storage Technology Korea/Commissie

52

2019/C 383/62

Zaak C-702/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Silver Plastics GmbH & Co. KG en Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-582/15, Silver Plastics GmbH & Co. KG en Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG/Europese Commissie

53

2019/C 383/63

Zaak C-706/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door CCPL - Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-522/15, CCPL e.a./Commissie

55

Gerecht

2019/C 383/64

Zaak T-883/16: Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – Polen/Commissie (Interne markt voor aardgas – Richtlijn 2009/73/EG – Besluit van de Commissie houdende goedkeuring van de wijziging van de voorwaarden voor ontheffing van de regels van de Unie voor de exploitatie van de OPAL-gasleiding wat de toegang van derden en tariefregulering betreft – Artikel 36, lid 1, van richtlijn 2009/73 – Beginsel van ener-giesolidariteit)

57

2019/C 383/65

Gevoegde zaken T-721/17 en T-722/17: Arrest van het Gerecht van 11 september 2019 – Topor-Gilka en WO Technopromexport/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen – Bevriezing van tegoeden – Motiveringsplicht – Beoordelingsfout)

58

2019/C 383/66

Zaak T-741/17: Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – Trasys International en Axianseu – Digital Solutions/EASA (Overheidsopdrachten voor diensten – Aanbestedingsprocedure – Beheer van IT-toepassingen en -infrastructuur – Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan andere inschrijvers – Motiveringsplicht – Beoordeling van het bestaan van abnormaal lage offertes – Kenmerken en relatieve voordelen van de gekozen offertes – Verzoek om motivering ingediend door een inschrijver die niet in een uitsluitingssituatie verkeert en wiens offerte voldoet aan de aanbestedingsdocumenten)

59

2019/C 383/67

Zaak T-50/18: Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – BO/Hof van Justitie van de Europese Unie (Overheidsopdrachten voor diensten – Aanbestedingsprocedure – Aanbesteding door het Hof van Justitie van de Europese Unie – Freelancevertalers – Selectieprocedure – Afwijzing van de offerte van een inschrijver – Motiveringsplicht – Kennelijke beoordelingsfout)

59

2019/C 383/68

Zaak T-51/18: Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – BP/Hof van Justitie van de Europese Unie (Overheidsopdrachten voor diensten – Aanbestedingsprocedure – Aanbesteding door het Hof van Justitie van de Europese Unie – Freelancevertalers – Selectieprocedure – Afwijzing van de offerte van een inschrijver – Motiveringsplicht – Kennelijke beoordelingsfout)

60

2019/C 383/69

Zaak T-66/18: Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – BQ/Hof van Justitie (Overheidsopdrachten voor diensten – Aanbestedingsprocedure – Aanbestedingsprocedure van het Hof van Justitie van de Europese Unie – Freelance vertalers – Selectieprocedure – Afwijzing van een offerte van een inschrijver – Motiveringsplicht – Kennelijke beoordelingsfout)

61

2019/C 383/70

Zaak T-472/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 19 augustus 2019 – BASF/Commissie (Kort geding – Geneesmiddel – Vergunning voor het in de handel brengen – Omega-3-zuur-ethylesters – Geen spoedeisendheid)

61

2019/C 383/71

Zaak T-565/19: Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Oltchim/Commissie

62

2019/C 383/72

Zaak T-599/19: Beroep ingesteld op 5 september 2019 – EM/Parlement

63

2019/C 383/73

Zaak T-603/19: Beroep ingesteld op 9 september 2019 – Helsingin Bussiliikenne/Commissie

64

2019/C 383/74

Zaak T-605/19: Beroep ingesteld op 9 september 2019 – EP/Commissie

65

2019/C 383/75

Zaak T-627/19: Beroep ingesteld op 20 september 2019 – Shindler e.a./Commissie

66

2019/C 383/76

Zaak T-628/19: Beroep ingesteld op 20 september 2019 – Teva/Commissie en EMA

67

2019/C 383/77

Zaak T-630/19: Beroep ingesteld op 20 september 2019 – AH/Eurofound

68

2019/C 383/78

Zaak T-631/19: Beroep ingesteld op 21 september 2019 – BNetzA/ACER

69

2019/C 383/79

Zaak T-633/19: Beroep ingesteld op 24 september 2019 – Essential Export/EUIPO – Shenzhen Liouyi International Trading (TOTU)

71

2019/C 383/80

Zaak T-635/19: Beroep ingesteld op 25 september 2019 – Fondazione Cassa di Risparmio di Pesaro e.a./Commissie

72

2019/C 383/81

Zaak T-639/19: Beroep ingesteld op 25 september 2019 – Sánchez Romero Carvajal Jabugo/EUIPO – Embutidos Monells (5Ms MMMMM)

73

2019/C 383/82

Zaak T-641/19: Beroep ingesteld op 24 september 2019 – FD/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy

74

2019/C 383/83

Zaak T-642/19: Beroep ingesteld op 25 september 2019 – JCDecaux Street Furniture Belgium/Commissie

75

2019/C 383/84

Zaak T-643/19: Beroep ingesteld op 26 september 2019 – Dermavita/EUIPO – Allergan Holdings France (JUVEDERM ULTRA)

76

2019/C 383/85

Zaak T-644/19: Beroep ingesteld op 26 september 2019 – Linde Material Handling/EUIPO - Verti Aseguradora (VertiLight)

77

2019/C 383/86

Zaak T-646/19: Beroep ingesteld op 26 september 2019 – eSky Group IP/EUIPO – Gröpel (e)

78

2019/C 383/87

Zaak T-659/19: Beroep ingesteld op 30 september 2019 – FF Group Romania/EUIPO – KiK Textilien und Non-Food (_kix)

78

2019/C 383/88

Zaak T-664/19: Beroep ingesteld op 30 september 2019 – Allergan Holdings France/EUIPO – Dermavita (JUVEDERM ULTRA)

79

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/1 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2019/C 383/01)

Laatste publicatie

PB C 372 van 4.11.2019

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 363 van 28.10.2019

PB C 357 van 21.10.2019

PB C 348 van 14.10.2019

PB C 337 van 7.10.2019

PB C 328 van 30.9.2019

PB C 319 van 23.9.2019

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Hof van Justitie

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/2 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/2

---

BESLUIT VAN HET HOF VAN JUSTITIE

van 1 oktober 2019

tot instelling van een intern toezichtmechanisme inzake de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Hof van Justitie als rechtsprekende instantie optreedt

(2019/C 383/02)

HET HOF VAN JUSTITIE,

Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 19,

Overwegende dat krachtens artikel 8, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) „[e]enieder [...] recht [heeft] op bescherming van zijn persoonsgegevens”;

Overwegende dat volgens artikel 8, lid 3, van het Handvest „[e]en onafhankelijke autoriteit [...] erop [toeziet] dat [de] regels [inzake de bescherming van persoonsgegevens] worden nageleefd”;

Overwegende dat de toezichthoudende taken van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zich, op grond van artikel 57, lid 1, onder a), van Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG, niet uitstrekken tot de verwerking van persoonsgegevens door het Hof van Justitie wanneer het als rechtsprekende instantie optreedt;

Overwegende dat de Uniewetgever, onder verwijzing naar artikel 8, lid 3, van het Handvest, in overweging 74 van Verordening (EU) 2018/1725 met betrekking tot het toezicht op een dergelijke verwerking de suggestie heeft gedaan om een onafhankelijk toezicht in te stellen, bijvoorbeeld door middel van een intern mechanisme,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Indien een natuurlijke persoon de griffier van het Hof van Justitie verzoekt een besluit te nemen als verantwoordelijke voor de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Hof van Justitie als rechtsprekende instantie optreedt, brengt de griffier zijn besluit ter kennis van de betrokkene binnen twee maanden na de dag waarop dat verzoek werd ingediend. Indien bij het verstrijken van deze termijn niet op het verzoek is geantwoord, geldt dit als een stilzwijgend besluit tot afwijzing van het verzoek.

2.   Tegen een besluit dat de griffier van het Hof van Justitie in antwoord op een verzoek in de zin van lid 1 of op eigen initiatief heeft genomen als verantwoordelijke voor de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Hof van Justitie als rechtsprekende instantie optreedt, kan onder de in artikel 3 vastgestelde voorwaarden een klacht worden ingediend bij het in artikel 2 bedoelde comité (hierna: „comité”).

Artikel 2

1.   Het comité bestaat uit een voorzitter en twee leden die worden gekozen uit de rechters en de advocaten-generaal van het Hof van Justitie.

2.   De voorzitter en de leden van het comité worden door het Hof van Justitie op voorstel van zijn president aangewezen voor de duur van de ambtstermijn van deze laatste.

3.   Op voorstel van zijn president wijst het Hof van Justitie ook de plaatsvervangende leden aan die zitting dienen te hebben wanneer een of meer leden van het comité verhinderd zijn. De plaatsvervangende leden vervangen de verhinderde leden overeenkomstig de protocollaire volgorde.

4.   Wanneer de voorzitter van het comité verhinderd is, wordt het comité voorgezeten door een van de gewone of plaatsvervangende leden ervan overeenkomstig de protocollaire volgorde.

5.   Het comité vergadert na oproeping door de voorzitter. Deze stelt de agenda en de notulen van de vergaderingen op.

6.   Het comité wordt in zijn werking bijgestaan door de juridisch adviseur voor administratieve aangelegenheden van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

Artikel 3

1.   De klacht wordt door de natuurlijke persoon op wie het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit betrekking heeft, of door zijn vertegenwoordiger, ingediend binnen twee maanden na de kennisgeving van dat besluit of in voorkomend geval na de datum waarop die persoon van dat besluit kennis heeft gekregen.

2.   De klacht wordt ingediend in een van de officiële talen van de Europese Unie.

Artikel 4

1.   Wanneer de klacht voldoet aan de voorwaarden van artikel 3, onderzoekt het comité opnieuw de feitelijke en juridische gegevens die hebben geleid tot de vaststelling van het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit.

2.   Het comité kan eenieder horen voor zover het zulks nuttig acht.

3.   Het comité kan het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit nietig verklaren en in dat geval ook wijzigen, of het kan dat besluit bevestigen. Het besluit van het comité komt ten aanzien van degene die de klacht heeft ingediend in de plaats van het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit.

4.   Het comité stelt degene die de klacht heeft ingediend in kennis van zijn besluit, dat wordt genomen binnen vier maanden nadat die klacht is ingediend. Indien het comité binnen deze termijn geen besluit heeft genomen, wordt het geacht het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit te hebben bevestigd.

5.   Wanneer degene die de klacht heeft ingediend beroep in rechte instelt tegen het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit, is het comité niet langer bevoegd om de klacht te behandelen.

Artikel 5

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Luxemburg, 8 oktober 2019.

De griffier

A. CALOT ESCOBAR

De president

K. LENAERTS

---

Gerecht

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/4 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/4

---

BESLUIT VAN HET GERECHT

van 16 oktober 2019

tot instelling van een intern toezichtmechanisme inzake de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Gerecht als rechtsprekende instantie optreedt

(2019/C 383/03)

HET GERECHT,

Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 19,

Overwegende dat krachtens artikel 8, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) „[e]enieder [...] recht [heeft] op bescherming van zijn persoonsgegevens”;

Overwegende dat volgens artikel 8, lid 3, van het Handvest „[e]en onafhankelijke autoriteit [...] erop [toeziet] dat [de] regels [inzake de bescherming van persoonsgegevens] worden nageleefd”;

Overwegende dat de toezichthoudende taken van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zich, op grond van artikel 57, lid 1, onder a), van Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG, niet uitstrekken tot de verwerking van persoonsgegevens door het Gerecht wanneer het als rechtsprekende instantie optreedt;

Overwegende dat de Uniewetgever, onder verwijzing naar artikel 8, lid 3, van het Handvest, in overweging 74 van Verordening (EU) 2018/1725 met betrekking tot het toezicht op een dergelijke verwerking de suggestie heeft gedaan om een onafhankelijk toezicht in te stellen, bijvoorbeeld door middel van een intern mechanisme,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Indien een natuurlijke persoon de griffier van het Gerecht verzoekt een besluit te nemen als verantwoordelijke voor de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Gerecht als rechtsprekende instantie optreedt, brengt de griffier zijn besluit ter kennis van de betrokkene binnen twee maanden na de dag waarop dat verzoek werd ingediend. Indien bij het verstrijken van deze termijn niet op het verzoek is geantwoord, geldt dit als een stilzwijgend besluit tot afwijzing van het verzoek.

2.   Tegen een besluit dat de griffier van het Gerecht in antwoord op een verzoek in de zin van lid 1 of op eigen initiatief heeft genomen als verantwoordelijke voor de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Gerecht als rechtsprekende instantie optreedt, kan onder de in artikel 3 vastgestelde voorwaarden een klacht worden ingediend bij het in artikel 2 bedoelde comité (hierna: „comité”).

Artikel 2

1.   Het comité bestaat uit een voorzitter en twee leden die worden gekozen uit de rechters van het Gerecht.

2.   De voorzitter en de leden van het comité worden door het Gerecht op voorstel van zijn president aangewezen voor de duur van de ambtstermijn van deze laatste.

3.   Op voorstel van zijn president wijst het Gerecht ook de plaatsvervangende leden aan die zitting dienen te hebben wanneer een of meer leden van het comité verhinderd zijn. De plaatsvervangende leden vervangen de verhinderde leden overeenkomstig de protocollaire volgorde.

4.   Wanneer de voorzitter van het comité verhinderd is, wordt het comité voorgezeten door een van de gewone of plaatsvervangende leden ervan overeenkomstig de protocollaire volgorde.

5.   Het comité vergadert na oproeping door de voorzitter. Deze stelt de agenda en de notulen van de vergaderingen op.

6.   Het comité wordt in zijn werking bijgestaan door de juridisch adviseur voor administratieve aangelegenheden van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

Artikel 3

1.   De klacht wordt door de natuurlijke persoon op wie het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit betrekking heeft, of door zijn vertegenwoordiger, ingediend binnen twee maanden na de kennisgeving van dat besluit of in voorkomend geval na de datum waarop die persoon van dat besluit kennis heeft gekregen.

2.   De klacht wordt ingediend in een van de officiële talen van de Europese Unie.

Artikel 4

1.   Wanneer de klacht voldoet aan de voorwaarden van artikel 3, onderzoekt het comité opnieuw de feitelijke en juridische gegevens die hebben geleid tot de vaststelling van het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit.

2.   Het comité kan eenieder horen voor zover het zulks nuttig acht.

3.   Het comité kan het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit nietig verklaren en in dat geval ook wijzigen, of het kan dat besluit bevestigen. Het besluit van het comité komt ten aanzien van degene die de klacht heeft ingediend in de plaats van het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit.

4.   Het comité stelt degene die de klacht heeft ingediend in kennis van zijn besluit, dat wordt genomen binnen vier maanden nadat die klacht is ingediend. Indien het comité binnen deze termijn geen besluit heeft genomen, wordt het geacht het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit te hebben bevestigd.

5.   Wanneer degene die de klacht heeft ingediend beroep in rechte instelt tegen het in artikel 1, lid 2, bedoelde besluit, is het comité niet langer bevoegd om de klacht te behandelen.

Artikel 5

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Luxemburg, 16 oktober 2019.

De griffier

E. COULON

De president

M. VAN DER WOUDE

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/6 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/6

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 – TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV, Sambucus eV/Europese Commissie, Monsanto Europe, Monsanto Company, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA)

(Zaak C-82/17 P) (1)

(Hogere voorziening - Milieu - Genetisch gemodificeerde producten - Besluit van de Commissie tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die gedeeltelijk bestaan uit de genetisch gemodificeerde soja MON 87701 x MON 89788 - Verordening (EG) nr. 1367/2006 - Artikel 10, lid 1 - Verzoek tot interne herziening van het besluit, ingediend overeenkomstig de bepalingen met betrekking tot inspraak van het publiek bij besluitvorming inzake milieuaangelegenheden - Afwijzing van het verzoek)

(2019/C 383/04)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV, Sambucus eV (vertegenwoordigers: K. Smith, QC, en J. Stevenson, barrister)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigrs: L. Flynn, G. Gattinara en C. Valero, gemachtigden), Monsanto Europe, Monsanto Company (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Pittie, en vervolgens P. Honoré en A. Helfer, avocats), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV en Sambucus eV worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV en Sambucus eV worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

| 3) | Monsanto Europe en Monsanto Company dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Monsanto Europe en Monsanto Company dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 129 van 24.4.2017.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/7

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin - Duitsland) – VG Media Gesellschaft zur Verwertung der Urheber- und Leistungsschutzrechte von Medienunternehmen mbH/Google LLC, rechtsopvolgster van Google Inc.

(Zaak C-299/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Industriebeleid - Harmonisatie van de wetgevingen - Richtlijn 98/34/EG - Informatieprocedure op het gebied van technische normen en voorschriften en regels inzake diensten van de informatiemaatschappij - Artikel 1, punt 11 - Begrip „technisch voorschrift”)

(2019/C 383/05)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Berlin

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: VG Media Gesellschaft zur Verwertung der Urheber- und Leistungsschutzrechte von Medienunternehmen mbH

Verwerende partij: Google LLC, rechtsopvolgster van Google Inc.

Dictum

Artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale bepaling zoals die in het hoofdgeding, die alleen commerciële exploitanten van zoekmachines en commerciële dienstverleners die op overeenkomstige wijze content bewerken, verbiedt om persproducten geheel of gedeeltelijk (met uitzondering van losse woorden of zeer korte tekstfragmenten) aan het publiek beschikbaar te stellen, een „technisch voorschrift” is in de zin van die bepaling, waarvan het ontwerp overeenkomstig artikel 8, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 98/34, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48, vooraf aan de Europese Commissie moet worden meegedeeld.

---

(1)  PB C 309 van 18.9.2017.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/7

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Rotterdam - Nederland) – A, B, C, D, E, F, G/Staatssecretaris van Economische Zaken

(Zaak C-347/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de gezondheid - Hygiënepakket - Verordening (EG) nr. 853/2004 - Verordening (EG) nr. 854/2004 - Hygiëne van levensmiddelen van dierlijke oorsprong - Vlees van pluimvee - Postmortemkeuring van de karkassen - Zichtbare verontreiniging van een karkas - Nultolerantieaanpak)

(2019/C 383/06)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Rotterdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: A, B, C, D, E, F, G

Verwerende partij: Staatssecretaris van Economische Zaken

Dictum

| 1) | Bijlage III, sectie II, hoofdstuk IV, punten 5 en 8, bij verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „verontreiniging” niet alleen verontreiniging door fecaliën omvat, maar ook verontreiniging door kropinhoud en gal. |
| --- | --- |

1)

Bijlage III, sectie II, hoofdstuk IV, punten 5 en 8, bij verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „verontreiniging” niet alleen verontreiniging door fecaliën omvat, maar ook verontreiniging door kropinhoud en gal.

| 2) | Bijlage III, sectie II, hoofdstuk IV, punten 5 en 8, bij verordening nr. 853/2004 moet aldus worden uitgelegd dat een pluimveekarkas na de fase van het schoonmaken en vóór de koelfase geen zichtbare verontreiniging meer mag vertonen. |
| --- | --- |

2)

Bijlage III, sectie II, hoofdstuk IV, punten 5 en 8, bij verordening nr. 853/2004 moet aldus worden uitgelegd dat een pluimveekarkas na de fase van het schoonmaken en vóór de koelfase geen zichtbare verontreiniging meer mag vertonen.

| 3) | Bijlage I, sectie I, hoofdstuk II, D, punt 1, bij verordening (EG) nr. 854/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke voorschriften voor de organisatie van de officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 739/2011 van de Commissie van 27 juli 2011, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet ertegen verzet dat de bevoegde autoriteit bij de controle van de pluimveekarkassen deze van de slachtlijn haalt en zowel de buitenzijde als de binnenzijde van deze karkassen onderzoekt, zo nodig door het vetweefsel ervan om te klappen, mits dit onderzoek niet verder gaat dan nodig is om de effectiviteit van die controle te waarborgen, hetgeen ter beoordeling staat van de nationale rechter. |
| --- | --- |

3)

Bijlage I, sectie I, hoofdstuk II, D, punt 1, bij verordening (EG) nr. 854/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke voorschriften voor de organisatie van de officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 739/2011 van de Commissie van 27 juli 2011, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet ertegen verzet dat de bevoegde autoriteit bij de controle van de pluimveekarkassen deze van de slachtlijn haalt en zowel de buitenzijde als de binnenzijde van deze karkassen onderzoekt, zo nodig door het vetweefsel ervan om te klappen, mits dit onderzoek niet verder gaat dan nodig is om de effectiviteit van die controle te waarborgen, hetgeen ter beoordeling staat van de nationale rechter.

---

(1)  PB C 300 van 11.9.2017.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/8 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/8

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 september 2019 – Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie/Guardian Europe Sàrl, Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie (C-447/17 P) en Guardian Europe Sàrl/Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie (C-479/17 P)

(Gevoegde zaken C-447/17 P en C-479/17P) (1)

(Hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Artikel 340, tweede alinea, VWEU - Buitensporig lange duur van de procedure in het kader van een zaak bij het Gerecht van de Europese Unie - Vergoeding van de schade die rekwirante stelt te hebben geleden - Niet toepassen van het begrip „één enkele onderneming” - Materiële schade - Bankgarantiekosten - Causaal verband - Winstderving - Immateriële schade - Aansprakelijkheid van de Europese Unie voor schade die is veroorzaakt door schendingen van het Unierecht die voortvloeien uit een beslissing van het Gerecht - Geen aansprakelijkheid)

(2019/C 383/07)

Procestaal: Engels

Partijen

Zaak C-447/17 P

Rekwirante: Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Inghelram en K. Sawyer, vervolgens J. Inghelram, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Guardian Europe Sàrl (vertegenwoordigers: C. O’Daly, solicitor, en F. Louis, avocat), Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan, A. Dawes en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

Zaak C-479/17 P

Rekwirante: Guardian Europe Sàrl (vertegenwoordigers: C. O’Daly, solicitor, en F. Louis, avocat)

Andere partijen in de procedure: Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Inghelram en K. Sawyer, vervolgens J. Inghelram, gemachtigden), Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan, A. Dawes en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 7 juni 2017, Guardian Europe/Europese Unie (T-673/15, EU:T:2017:377), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

Punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 7 juni 2017, Guardian Europe/Europese Unie (T-673/15, EU:T:2017:377), wordt vernietigd.

| 2) | De principale hogere voorziening die in zaak C-479/17 P is ingesteld door Guardian Europe Sàrl, wordt afgewezen. |
| --- | --- |

2)

De principale hogere voorziening die in zaak C-479/17 P is ingesteld door Guardian Europe Sàrl, wordt afgewezen.

| 3) | De incidentele hogere voorziening die in zaak C-479/17 P is ingesteld door de Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, wordt afgewezen. |
| --- | --- |

3)

De incidentele hogere voorziening die in zaak C-479/17 P is ingesteld door de Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, wordt afgewezen.

| 4) | Het door Guardian Europe Sàrl ingestelde beroep tot schadevergoeding wordt verworpen voor zover het ertoe strekt een schadevergoeding van 936 000 EUR te verkrijgen voor de vermeende materiële schade die bestaat in de betaling van bankgarantiekosten na het verstrijken van de redelijke procestermijn in de zaak die heeft geleid tot het arrest van 27 september 2012, Guardian Industries en Guardian Europe/Commissie (T-82/08, EU:T:2012:494). |
| --- | --- |

4)

Het door Guardian Europe Sàrl ingestelde beroep tot schadevergoeding wordt verworpen voor zover het ertoe strekt een schadevergoeding van 936 000 EUR te verkrijgen voor de vermeende materiële schade die bestaat in de betaling van bankgarantiekosten na het verstrijken van de redelijke procestermijn in de zaak die heeft geleid tot het arrest van 27 september 2012, Guardian Industries en Guardian Europe/Commissie (T-82/08, EU:T:2012:494).

| 5) | Guardian Europe Sàrl wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in alle kosten die door de Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie en door de Europese Commissie, zijn gemaakt zowel in eerste aanleg als in het kader van de hogere voorziening in zaak C-447/17 P en van de principale hogere voorziening in zaak C-479/17 P. |
| --- | --- |

5)

Guardian Europe Sàrl wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in alle kosten die door de Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie en door de Europese Commissie, zijn gemaakt zowel in eerste aanleg als in het kader van de hogere voorziening in zaak C-447/17 P en van de principale hogere voorziening in zaak C-479/17 P.

| 6) | De Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, draagt haar eigen kosten alsmede alle kosten die door Guardian Europe Sàrl zijn gemaakt in het kader van de incidentele hogere voorziening in zaak C-479/17 P. |
| --- | --- |

6)

De Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, draagt haar eigen kosten alsmede alle kosten die door Guardian Europe Sàrl zijn gemaakt in het kader van de incidentele hogere voorziening in zaak C-479/17 P.

---

(1)  PB C 369 van 30.10.2017.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/9 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/9

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 september 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Corte dei conti - Italië) – Federazione Italiana Golf (FIG)/Istituto Nazionale di Statistica - ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-612/17), Federazione Italiana Sport Equestri (FISE)/Istituto Nazionale di Statistica (ISTAT) (C-613/17)

(Gevoegde zaken C-612/17 en C-613/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 549/2013 - Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie - Bijlage A, punt 20.15 - Zeggenschap van een nationaal olympisch comité over nationale sportfederaties die zijn opgericht in de vorm van instellingen zonder winstoogmerk (izw’s) - Bijlage A, punt 20.15, tweede volzin - Begrip,algemene door de overheid vastgestelde regels die van toepassing zijn op alle instellingen die dezelfde activiteit uitoefenen’ - Draagwijdte - Bijlage A, punt 20.15, eerste volzin - Begrip „bevoegdheid om het algemene beleid of programma van [een] izw vast te stellen” - Draagwijdte - Bijlage A, punt 2.39, onder d), punt 20.15, onder d), en punt 20309, onder i), laatste volzin - Inaanmerkingneming van de aan de izw betaalde lidmaatschapsgelden)

(2019/C 383/08)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte dei conti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Federazione Italiana Golf (FIG) (C-612/17), Federazione Italiana Sport Equestri (FISE) (C-613/17)

Verwerende partijen: Istituto Nazionale di Statistica - ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-612/17), Istituto Nazionale di Statistica (ISTAT) (C-613/17)

Dictum

| 1) | Het begrip „algemene door de overheid vastgestelde regels die van toepassing zijn op alle instellingen die dezelfde activiteit uitoefenen” in de zin van punt 20.15, tweede volzin, van bijlage A bij verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich uitstrekt tot elke regelgevende betrokkenheid van een tot de publieke sector behorende eenheid die regelgeving uitvaardigt of toepast die ertoe strekt om alle instellingen die de activiteit in kwestie uitoefenen, zonder onderscheid en op dezelfde wijze te onderwerpen aan algemene, ruime en abstracte voorschriften of aan algemene richtsnoeren, voor zover die regelgeving niet tot gevolg kan hebben dat, met name door het „buitensporige” karakter ervan in de zin van punt 20 309, onder h), van bijlage A bij verordening nr. 549/2013, het algemene beleid of programma van die instellingen feitelijk wordt gedicteerd. |
| --- | --- |

1)

Het begrip „algemene door de overheid vastgestelde regels die van toepassing zijn op alle instellingen die dezelfde activiteit uitoefenen” in de zin van punt 20.15, tweede volzin, van bijlage A bij verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich uitstrekt tot elke regelgevende betrokkenheid van een tot de publieke sector behorende eenheid die regelgeving uitvaardigt of toepast die ertoe strekt om alle instellingen die de activiteit in kwestie uitoefenen, zonder onderscheid en op dezelfde wijze te onderwerpen aan algemene, ruime en abstracte voorschriften of aan algemene richtsnoeren, voor zover die regelgeving niet tot gevolg kan hebben dat, met name door het „buitensporige” karakter ervan in de zin van punt 20 309, onder h), van bijlage A bij verordening nr. 549/2013, het algemene beleid of programma van die instellingen feitelijk wordt gedicteerd.

| 2) | Het begrip „bevoegdheid om het algemene beleid of programma van [een instelling zonder winstoogmerk (izw)] vast te stellen” in de zin van punt 20.15, eerste volzin, van bijlage A bij verordening nr. 549/2013 moet worden uitgelegd als het vermogen van een overheidsinstelling om op duurzame en permanente wijze een daadwerkelijke en aanzienlijke invloed uit te oefenen op de vaststelling en verwezenlijking van de doelstellingen, activiteiten en operationele aspecten van de izw alsook van de strategische richtsnoeren en beleidslijnen die de izw voornemens is te volgen bij de uitoefening van die activiteiten. In zaken zoals in de hoofdgedingen staat het aan de nationale rechter om, aan de hand van de in punt 2.39, onder a) tot en met e), en punt 20.15, onder a) tot en met e), van bijlage A bij verordening nr. 549/2013 vermelde indicatoren voor zeggenschap en aan de hand van de overeenkomstige, op izw’s van toepassing zijnde indicatoren voor zeggenschap als bedoeld in punt 20 309 van bijlage A bij die verordening, na te gaan of een overheidsinstelling zoals het nationaal olympisch comité dat in de hoofdgedingen aan de orde is, als overheid zeggenschap heeft over nationale sportfederaties die zijn opgericht in de vorm van izw’s zoals die welke in de hoofdgedingen aan de orde zijn. Daartoe dient die rechter overeenkomstig punt 2.39, laatste volzin, punt 20.15, vijfde tot en met achtste volzin, en punt 20 310 van bijlage A bij die verordening een algehele waardering te verrichten die naar haar aard een beoordeling inhoudt. |
| --- | --- |

2)

Het begrip „bevoegdheid om het algemene beleid of programma van [een instelling zonder winstoogmerk (izw)] vast te stellen” in de zin van punt 20.15, eerste volzin, van bijlage A bij verordening nr. 549/2013 moet worden uitgelegd als het vermogen van een overheidsinstelling om op duurzame en permanente wijze een daadwerkelijke en aanzienlijke invloed uit te oefenen op de vaststelling en verwezenlijking van de doelstellingen, activiteiten en operationele aspecten van de izw alsook van de strategische richtsnoeren en beleidslijnen die de izw voornemens is te volgen bij de uitoefening van die activiteiten. In zaken zoals in de hoofdgedingen staat het aan de nationale rechter om, aan de hand van de in punt 2.39, onder a) tot en met e), en punt 20.15, onder a) tot en met e), van bijlage A bij verordening nr. 549/2013 vermelde indicatoren voor zeggenschap en aan de hand van de overeenkomstige, op izw’s van toepassing zijnde indicatoren voor zeggenschap als bedoeld in punt 20 309 van bijlage A bij die verordening, na te gaan of een overheidsinstelling zoals het nationaal olympisch comité dat in de hoofdgedingen aan de orde is, als overheid zeggenschap heeft over nationale sportfederaties die zijn opgericht in de vorm van izw’s zoals die welke in de hoofdgedingen aan de orde zijn. Daartoe dient die rechter overeenkomstig punt 2.39, laatste volzin, punt 20.15, vijfde tot en met achtste volzin, en punt 20 310 van bijlage A bij die verordening een algehele waardering te verrichten die naar haar aard een beoordeling inhoudt.

| 3) | Punt 2.39, onder d), punt 20.15, onder d), en punt 20 309, onder i), laatste volzin, van bijlage A bij verordening nr. 549/2013 moeten aldus worden uitgelegd dat de lidmaatschapsgelden die worden betaald aan privaatrechtelijke izw’s zoals de nationale sportfederaties die in de hoofdgedingen aan de orde zijn, in aanmerking moeten worden genomen om na te gaan of er sprake is van zeggenschap van de overheid. Dergelijke lidmaatschapsgelden kunnen, ongeacht of de schuldenaren particulieren zijn en ongeacht hoe die lidmaatschapsgelden naar nationaal recht worden gekwalificeerd, voor de toepassing van de in punt 2.39, onder d), en punt 20.15, onder d), van bijlage A bij die verordening vermelde indicator voor zeggenschap die verband houdt met de mate van financiering, worden geacht een openbaar karakter te hebben wanneer het gaat om verplichte bijdragen die, zonder noodzakelijkerwijs de tegenprestatie te vormen voor het daadwerkelijke gebruik van de verrichte diensten, in een openbaar belang worden geïnd ten gunste van nationale sportfederaties die in die zin een monopolie hebben binnen de sportdiscipline waarvoor zij verantwoordelijk zijn, dat sportbeoefening in de openbare dimensie daarvan onderworpen is aan hun exclusieve gezag, tenzij die federaties de organisatorische en budgettaire controle over die lidmaatschapsgelden behouden, wat de nationale rechter dient na te gaan. Indien deze rechter tot de slotsom zou komen dat die lidmaatschapsgelden moeten worden beschouwd als overheidsbijdragen, zal hij nog dienen na te gaan of, niettegenstaande het feit dat de betrokken nationale sportfederaties nagenoeg volledig worden gefinancierd door de publieke sector, de controlemaatregelen voor die financieringsstromen zo restrictief zijn dat zij het algemene beleid of programma van die federaties daadwerkelijk en aanzienlijk beïnvloeden, dan wel of diezelfde federaties in staat blijven dat beleid of programma te bepalen. |
| --- | --- |

3)

Punt 2.39, onder d), punt 20.15, onder d), en punt 20 309, onder i), laatste volzin, van bijlage A bij verordening nr. 549/2013 moeten aldus worden uitgelegd dat de lidmaatschapsgelden die worden betaald aan privaatrechtelijke izw’s zoals de nationale sportfederaties die in de hoofdgedingen aan de orde zijn, in aanmerking moeten worden genomen om na te gaan of er sprake is van zeggenschap van de overheid. Dergelijke lidmaatschapsgelden kunnen, ongeacht of de schuldenaren particulieren zijn en ongeacht hoe die lidmaatschapsgelden naar nationaal recht worden gekwalificeerd, voor de toepassing van de in punt 2.39, onder d), en punt 20.15, onder d), van bijlage A bij die verordening vermelde indicator voor zeggenschap die verband houdt met de mate van financiering, worden geacht een openbaar karakter te hebben wanneer het gaat om verplichte bijdragen die, zonder noodzakelijkerwijs de tegenprestatie te vormen voor het daadwerkelijke gebruik van de verrichte diensten, in een openbaar belang worden geïnd ten gunste van nationale sportfederaties die in die zin een monopolie hebben binnen de sportdiscipline waarvoor zij verantwoordelijk zijn, dat sportbeoefening in de openbare dimensie daarvan onderworpen is aan hun exclusieve gezag, tenzij die federaties de organisatorische en budgettaire controle over die lidmaatschapsgelden behouden, wat de nationale rechter dient na te gaan. Indien deze rechter tot de slotsom zou komen dat die lidmaatschapsgelden moeten worden beschouwd als overheidsbijdragen, zal hij nog dienen na te gaan of, niettegenstaande het feit dat de betrokken nationale sportfederaties nagenoeg volledig worden gefinancierd door de publieke sector, de controlemaatregelen voor die financieringsstromen zo restrictief zijn dat zij het algemene beleid of programma van die federaties daadwerkelijk en aanzienlijk beïnvloeden, dan wel of diezelfde federaties in staat blijven dat beleid of programma te bepalen.

---

(1)  PB C 22 van 22.1.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/11 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/11

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Ploiești - Roemenië) – Oana Mădălina Călin/Direcția Regională a Finanțelor Publice Ploiești – Administrația Județeană a Finanțelor Publice Dâmbovița, Statul Român – Ministerul Finanțelor Publice, Administrația Fondului pentru Mediu

(Zaak C-676/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Beginselen van het Unierecht - Procedurele autonomie - Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel - Rechtzekerheidsbeginsel - Gezag van gewijsde - Teruggave van door een lidstaat in strijd met het Unierecht geïnde heffingen - Definitieve beslissing van een rechter waarbij de betaling van een met het Unierecht strijdige heffing wordt bevolen - Verzoek tot herziening van een dergelijke rechterlijke beslissing - Termijn voor de indiening van dat verzoek)

(2019/C 383/09)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Ploiești

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Oana Mădălina Călin

Verwerende partijen: Direcția Regională a Finanțelor Publice Ploiești – Administrația Județeană a Finanțelor Publice Dâmbovița, Statul Român – Ministerul Finanțelor Publice, Administrația Fondului pentru Mediu

Dictum

| 1) | Het Unierecht, met name de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid, moet aldus worden uitgelegd dat het zich in beginsel niet verzet tegen een nationale bepaling zoals uitgelegd in een arrest van een nationale rechterlijke instantie, die voorziet in een vervaltermijn van een maand voor de indiening van een verzoek tot herziening van een definitieve rechterlijke beslissing die strijdig is met het Unierecht, vanaf de mededeling van de beslissing waarvan de herziening wordt gevraagd. |
| --- | --- |

1)

Het Unierecht, met name de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid, moet aldus worden uitgelegd dat het zich in beginsel niet verzet tegen een nationale bepaling zoals uitgelegd in een arrest van een nationale rechterlijke instantie, die voorziet in een vervaltermijn van een maand voor de indiening van een verzoek tot herziening van een definitieve rechterlijke beslissing die strijdig is met het Unierecht, vanaf de mededeling van de beslissing waarvan de herziening wordt gevraagd.

| 2) | Het beginsel van doeltreffendheid, gelezen in samenhang met het rechtszekerheidsbeginsel, moet echter aldus worden uitgelegd dat het zich in omstandigheden als die in het hoofdgeding verzet tegen de toepassing, door een nationale rechterlijke instantie, van een vervaltermijn van een maand voor de indiening van een verzoek tot herziening van een definitieve rechterlijke beslissing, wanneer het arrest waarbij die termijn wordt ingevoerd op het moment van indiening van dat verzoek tot herziening nog niet is gepubliceerd in de Monitorul Oficial al României. |
| --- | --- |

2)

Het beginsel van doeltreffendheid, gelezen in samenhang met het rechtszekerheidsbeginsel, moet echter aldus worden uitgelegd dat het zich in omstandigheden als die in het hoofdgeding verzet tegen de toepassing, door een nationale rechterlijke instantie, van een vervaltermijn van een maand voor de indiening van een verzoek tot herziening van een definitieve rechterlijke beslissing, wanneer het arrest waarbij die termijn wordt ingevoerd op het moment van indiening van dat verzoek tot herziening nog niet is gepubliceerd in de Monitorul Oficial al României.

---

(1)  PB C 63 van 19.2.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/12

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça - Portugal) – Cofemel – Sociedade de Vestuário SA/G-Star Raw CV

(Zaak C-683/17) (1)

(2019/C 383/10)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Supremo Tribunal de Justiça

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Cofemel – Sociedade de Vestuário SA

Verwerende partij: G-Star Raw CV

Dictum

Artikel 2, onder a), van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die aan modellen zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde kledingmodellen auteursrechtelijke bescherming verleent op grond dat zij, afgezien van het utilitaire doel dat ze nastreven, een eigen, vanuit esthetisch oogpunt opvallend visueel effect opwekken.

---

(1)  PB C 52 van 12.2.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/12

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof - Duitsland) – Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV/Prime Champ Deutschland Pilzkulturen GmbH

(Zaak C-686/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten - Groenten en fruit - Handelsvoorschriften - Begrip „land van oorsprong” - Verordening (EG) nr. 1234/2007 - Artikel 113 bis, lid 1 - Verordening (EU) nr. 1308/2013 - Artikel 76, lid 1 - Definities betreffende de niet-preferentiële oorsprong van de goederen - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Artikel 23, lid 1 en lid 2, onder b) - Verordening (EU) nr. 952/2013 - Artikel 60, lid 1 - Gedelegeerde verordening (EU) 2015/2446 - Artikel 31, onder b) - Productiefasen die in een andere lidstaat plaatsvinden - Etikettering van de levensmiddelen - Verbod van etikettering die de consument kan misleiden - Richtlijn 2000/13/EG - Artikel 2, lid 1, onder a), i) - Verordening (EU) nr. 1169/2011 - Artikel 7, lid 1, onder a) - Artikel 1, lid 4 - Artikel 2, lid 3 - Informatieve toevoegingen)

(2019/C 383/11)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV

Verwerende partij: Prime Champ Deutschland Pilzkulturen GmbH

Dictum

| 1) | Artikel 113 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 361/2008 van de Raad van 14 april 2008, en artikel 76, lid 1, van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en nr. 1234/2007 van de Raad moeten aldus worden uitgelegd dat voor de vaststelling van de betekenis van het begrip „land van oorsprong”, dat in die bepalingen wordt gebezigd, moet worden uitgegaan van de verordeningen inzake douane voor de bepaling van de niet-preferentiële oorsprong van goederen, te weten de artikelen 23 en volgende van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek en artikel 60 van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie. |
| --- | --- |

1)

Artikel 113 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 361/2008 van de Raad van 14 april 2008, en artikel 76, lid 1, van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en nr. 1234/2007 van de Raad moeten aldus worden uitgelegd dat voor de vaststelling van de betekenis van het begrip „land van oorsprong”, dat in die bepalingen wordt gebezigd, moet worden uitgegaan van de verordeningen inzake douane voor de bepaling van de niet-preferentiële oorsprong van goederen, te weten de artikelen 23 en volgende van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek en artikel 60 van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie.

| 2) | Artikel 23, lid 1 en lid 2, onder b), van verordening nr. 2913/92 en artikel 60, lid 1, van verordening nr. 952/2013, gelezen in samenhang met artikel 31, onder b), van gedelegeerde verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie van 28 juli 2015 tot aanvulling van verordening nr. 952/2013 met nadere regels betreffende een aantal bepalingen van het douanewetboek van de Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat het land van oorsprong van de gekweekte champignons het land is waar deze worden geoogst, ook al vinden wezenlijke productiefasen plaats in andere lidstaten van de Unie en zijn die champignons pas drie dagen of minder vóór de eerste oogst overgebracht naar het grondgebied waar zij worden geoogst. |
| --- | --- |

2)

Artikel 23, lid 1 en lid 2, onder b), van verordening nr. 2913/92 en artikel 60, lid 1, van verordening nr. 952/2013, gelezen in samenhang met artikel 31, onder b), van gedelegeerde verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie van 28 juli 2015 tot aanvulling van verordening nr. 952/2013 met nadere regels betreffende een aantal bepalingen van het douanewetboek van de Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat het land van oorsprong van de gekweekte champignons het land is waar deze worden geoogst, ook al vinden wezenlijke productiefasen plaats in andere lidstaten van de Unie en zijn die champignons pas drie dagen of minder vóór de eerste oogst overgebracht naar het grondgebied waar zij worden geoogst.

| 3) | Het algemene verbod op misleiding van de consument ten aanzien van het land van oorsprong van levensmiddelen, dat is neergelegd in artikel 2, lid 1, onder a), i), van richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame en in artikel 7, lid 1, onder a), van verordening (EU) nr. 1169/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1924/2006 en (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 87/250/EEG van de Commissie, richtlijn 90/496/EEG van de Raad, richtlijn 1999/10/EG van de Commissie, richtlijn 2000/13, richtlijnen 2002/67/EG en 2008/5/EG van de Commissie, en verordening (EG) nr. 608/2004 van de Commissie, is wat verse groenten en fruit betreft niet van toepassing op de door artikel 113 bis, lid 1, van verordening nr. 1234/2007, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 361/2008, en artikel 76, lid 1, van verordening nr. 1308/2013 voorgeschreven vermelding van het land van oorsprong. |
| --- | --- |

3)

Het algemene verbod op misleiding van de consument ten aanzien van het land van oorsprong van levensmiddelen, dat is neergelegd in artikel 2, lid 1, onder a), i), van richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame en in artikel 7, lid 1, onder a), van verordening (EU) nr. 1169/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1924/2006 en (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 87/250/EEG van de Commissie, richtlijn 90/496/EEG van de Raad, richtlijn 1999/10/EG van de Commissie, richtlijn 2000/13, richtlijnen 2002/67/EG en 2008/5/EG van de Commissie, en verordening (EG) nr. 608/2004 van de Commissie, is wat verse groenten en fruit betreft niet van toepassing op de door artikel 113 bis, lid 1, van verordening nr. 1234/2007, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 361/2008, en artikel 76, lid 1, van verordening nr. 1308/2013 voorgeschreven vermelding van het land van oorsprong.

| 4) | Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat er geen verplichting mag worden opgelegd om de door artikel 113 bis, lid 1, van verordening nr. 1234/2007, zoals gewijzigd bij verordening nr. 361/2008, en artikel 76, lid 1, van verordening nr. 1308/2013 voorgeschreven vermelding van het land van oorsprong aan te vullen met informatieve toevoegingen teneinde een krachtens artikel 2, lid 1, onder a), i), van richtlijn 2000/13 en artikel 7, lid 1, onder a), van verordening nr. 1169/2011 verboden misleiding van de consument tegen te gaan. |
| --- | --- |

4)

Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat er geen verplichting mag worden opgelegd om de door artikel 113 bis, lid 1, van verordening nr. 1234/2007, zoals gewijzigd bij verordening nr. 361/2008, en artikel 76, lid 1, van verordening nr. 1308/2013 voorgeschreven vermelding van het land van oorsprong aan te vullen met informatieve toevoegingen teneinde een krachtens artikel 2, lid 1, onder a), i), van richtlijn 2000/13 en artikel 7, lid 1, onder a), van verordening nr. 1169/2011 verboden misleiding van de consument tegen te gaan.

---

(1)  PB C 104 van 19.3.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/14 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/14

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék - Hongarije) – Bayer Pharma AG/Richter Gedeon Vegyészeti Gyár Nyrt. en Exeltis Magyarország Gyógyszerkereskedelmi Kft.

(Zaak C-688/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Octrooien - Richtlijn 2004/48/EG - Artikel 9, lid 7 - Op de markt brengen van producten in strijd met octrooirechten - Voorlopige maatregelen - Latere nietigverklaring van het octrooi - Gevolgen - Passende schadeloosstelling ter vergoeding van de door de voorlopige maatregelen veroorzaakte schade)

(2019/C 383/12)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Fővárosi Törvényszék

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bayer Pharma AG

Verwerende partijen: Richter Gedeon Vegyészeti Gyár Nyrt. en Exeltis Magyarország Gyógyszerkereskedelmi Kft.

Dictum

Artikel 9, lid 7, van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten, met name het begrip „passende schadeloosstelling” als bedoeld in deze bepaling, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling volgens welke een persoon niet wordt vergoed voor de schade die hij heeft geleden als gevolg van het feit dat hij niet heeft gehandeld zoals normaliter kan worden verwacht om zijn schade te voorkomen of te verminderen, en die in omstandigheden als die van het hoofdgeding ertoe leidt dat de rechter de eiser van voorlopige maatregelen niet veroordeelt tot vergoeding van de door deze maatregelen berokkende schade, ook al is het octrooi op grond waarvan die maatregelen waren gevorderd en toegewezen daarna nietig verklaard, mits die regeling de rechter in staat stelt om naar behoren rekening te houden met alle objectieve omstandigheden van de zaak, daaronder begrepen het gedrag van de partijen, zodat hij met name kan nagaan of de eiser geen misbruik heeft gemaakt van die maatregelen.

---

(1)  PB C 112 van 26.3.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/14 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/14

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 september 2019 – Europese Commissie/Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd, European Bicycle Manufacturers Association

(Zaak C-709/17 P) (1)

(Hogere voorziening - Dumping - Uitvoeringsverordening (EU) 2015/776 - Invoer van rijwielen verzonden vanuit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen - Uitbreiding tot die invoer van het definitieve antidumpingrecht op rijwielen van oorsprong uit China - Verordening (EG) nr. 1225/2009 - Artikel 13 - Ontwijking - Assemblagewerkzaamheden - Afkomst en oorsprong van rijwielonderdelen - Onderdelen verzonden vanuit China naar Sri Lanka, bewerkt in Sri Lanka en vervolgens verzonden naar Pakistan om te worden geassembleerd)

(2019/C 383/13)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. França, J.-F. Brakeland, en A. Demeneix, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd (vertegenwoordiger: P. Bentley QC), European Bicycle Manufacturers Association (vertegenwoordigers: J. Beck, Solicitor, L. Ruessmann, avocat)

Dictum

| 1) | Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 10 oktober 2017, Kolachi Raj Industrial/Commissie (T-435/15, EU:T:2017:712), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 10 oktober 2017, Kolachi Raj Industrial/Commissie (T-435/15, EU:T:2017:712), wordt vernietigd.

| 2) | Het door Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd ingestelde beroep tot nietigverklaring wordt verworpen. |
| --- | --- |

2)

Het door Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd ingestelde beroep tot nietigverklaring wordt verworpen.

| 3) | Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie en van de European Bicycle Manufacturers Association (EBMA) betreffende zowel de procedure in eerste aanleg als de procedure in hogere voorziening. |
| --- | --- |

3)

Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie en van de European Bicycle Manufacturers Association (EBMA) betreffende zowel de procedure in eerste aanleg als de procedure in hogere voorziening.

---

(1)  PB C 112 van 26.3.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/15 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/15

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof - Oostenrijk) – Verein für Konsumenteninformation/Deutsche Bahn AG

(Zaak C-28/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Technische en bedrijfsmatige vereisten voor overmakingen en automatische afschrijvingen in euro - Verordening (EU) nr. 260/2012 - Single European Payments Area (SEPA) - Betaling via automatische afschrijving - Artikel 9, lid 2 - Toegankelijkheid van betalingen - Woonplaatsvoorwaarde)

(2019/C 383/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Verein für Konsumenteninformation

Verwerende partij: Deutsche Bahn AG

Dictum

Artikel 9, lid 2, van verordening (EU) nr. 260/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2012 tot vaststelling van technische en bedrijfsmatige vereisten voor overmakingen en automatische afschrijvingen in euro en tot wijziging van verordening (EG) nr. 924/2009 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een contractueel beding als aan de orde in het hoofdgeding, dat de betaling door automatische afschrijving via het op het niveau van de Europese Unie vastgestelde systeem van automatische afschrijvingen (automatische afschrijving via SEPA) uitsluit wanneer de betaler zijn woonplaats niet heeft in dezelfde lidstaat als die waar de begunstigde de zetel van zijn activiteiten heeft gevestigd.

---

(1)  PB C 104 van 19.3.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/16 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/16

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato - Italië) – Caseificio Sociale San Rocco Soc. coop. arl e.a./Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

(Zaak C-46/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sector melk en zuivelproducten - Quota - Extra heffing - Verordening (EEG) nr. 3950/92 - Artikel 2 - Inning van de heffing door de koper - Leveringen die de voor de producent beschikbare referentiehoeveelheid overschrijden - Hoogte van de melkprijs - Verplichte toepassing van een inhouding - Terugbetaling van het te veel geïnde bedrag - Verordening (EG) nr. 1392/2001 - Artikel 9 - Koper - Niet-nakoming van de verplichting om de extra heffing te verrichten - Producenten - Niet-nakoming van de verplichting tot maandelijkse betaling - Bescherming van het gewettigd vertrouwen)

(2019/C 383/15)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Caseificio Sociale San Rocco Soc. coop. arl, S.s. Franco e Maurizio Artuso, Claudio Matteazzi, Roberto Tellatin, Sebastiano Bolzon

Verwerende partijen: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

Dictum

| 1) | Artikel 2 van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1256/1999 van de Raad van 17 mei 1999, moet aldus worden uitgelegd dat de vaststelling dat de nationale regeling betreffende de wijze waarop de extra heffing door de koper bij de producenten wordt geïnd onverenigbaar is met die bepaling, niet met zich meebrengt dat de aan die regeling onderworpen producenten deze heffing niet meer verschuldigd zijn. |
| --- | --- |

1)

Artikel 2 van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1256/1999 van de Raad van 17 mei 1999, moet aldus worden uitgelegd dat de vaststelling dat de nationale regeling betreffende de wijze waarop de extra heffing door de koper bij de producenten wordt geïnd onverenigbaar is met die bepaling, niet met zich meebrengt dat de aan die regeling onderworpen producenten deze heffing niet meer verschuldigd zijn.

| 2) | Artikel 2, lid 4, van verordening nr. 3950/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1256/1999, gelezen in samenhang met artikel 9 van verordening (EG) nr. 1392/2001 van de Commissie van 9 juli 2001 houdende vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 3950/92, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die bepaalt dat de te veel geïnde extra heffing bij voorrang moet worden terugbetaald aan de producenten die – overeenkomstig een bepaling van nationaal recht die onverenigbaar is met artikel 2, lid 2, van verordening nr. 3950/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1256/1999 – hebben voldaan aan hun maandelijkse betalingsverplichting. |
| --- | --- |

2)

Artikel 2, lid 4, van verordening nr. 3950/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1256/1999, gelezen in samenhang met artikel 9 van verordening (EG) nr. 1392/2001 van de Commissie van 9 juli 2001 houdende vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 3950/92, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die bepaalt dat de te veel geïnde extra heffing bij voorrang moet worden terugbetaald aan de producenten die – overeenkomstig een bepaling van nationaal recht die onverenigbaar is met artikel 2, lid 2, van verordening nr. 3950/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1256/1999 – hebben voldaan aan hun maandelijkse betalingsverplichting.

| 3) | Het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat, in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, het bedrag aan extra heffing dat is verschuldigd door producenten die niet hebben voldaan aan de door de toepasselijke nationale regeling opgelegde verplichting om die heffing maandelijks te betalen, opnieuw wordt berekend. |
| --- | --- |

3)

Het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat, in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, het bedrag aan extra heffing dat is verschuldigd door producenten die niet hebben voldaan aan de door de toepasselijke nationale regeling opgelegde verplichting om die heffing maandelijks te betalen, opnieuw wordt berekend.

---

(1)  PB C 142 van 23.4.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/17 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/17

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 september 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark - Oostenrijk) – Zoran Maksimovic (C-64/18), Humbert Jörg Köfler (C-140/18, C-146/18 en C-148/18), Wolfgang Leitner (C-140/18 en C-148/18), Joachim Schönbeck (C-140/18 en C-148/18), Wolfgang Semper (C-140/18 en C-148/18)/Bezirkshauptmannschaft Murtal

(Gevoegde zaken C-64/18, C-140/18, C-146/18 en C-148/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Terbeschikkingstelling van werknemers - Bewaring en vertaling van de loonadministratie - Werkvergunning - Sancties - Evenredigheid - Boetes waarvan het minimumbedrag vooraf is bepaald - Cumulatie - Geen maximum - Gerechtskosten - Vervangende hechtenis)

(2019/C 383/16)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesverwaltungsgericht Steiermark

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Zoran Maksimovic (C-64/18), Humbert Jörg Köfler (C-140/18, C-146/18 en C-148/18), Wolfgang Leitner (C-140/18 en C-148/18), Joachim Schönbeck (C-140/18 en C-148/18), Wolfgang Semper (C-140/18 en C-148/18)

Verwerende partij: Bezirkshauptmannschaft Murtal

in tegenwoordigheid van: Finanzpolizei

Dictum

Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die bij niet-nakoming van arbeidsrechtelijke verplichtingen inzake de verkrijging van vergunningen en de bewaring van loonbescheiden voorziet in het opleggen van boetes:

| — | die niet lager mogen zijn dan een vooraf bepaald minimumbedrag; |
| --- | --- |

—

die niet lager mogen zijn dan een vooraf bepaald minimumbedrag;

| — | die cumulatief per betrokken werknemer en zonder maximum worden opgelegd; |
| --- | --- |

—

die cumulatief per betrokken werknemer en zonder maximum worden opgelegd;

| — | met daarbovenop een bijdrage in de proceskosten van 20 % van de opgelegde boetes indien het beroep tegen het besluit houdende oplegging van de boetes wordt verworpen, en |
| --- | --- |

—

met daarbovenop een bijdrage in de proceskosten van 20 % van de opgelegde boetes indien het beroep tegen het besluit houdende oplegging van de boetes wordt verworpen, en

| — | die bij niet-betaling ervan worden omgezet in vervangende hechtenis. |
| --- | --- |

—

die bij niet-betaling ervan worden omgezet in vervangende hechtenis.

---

(1)  PB C 259 van 23.7.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/18 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/18

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret - Denemarken) – Skatteministerium/KPC Herning

(Zaak C-71/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Verkoop van een terrein waarop op het tijdstip van de levering een gebouw staat - Kwalificatie - Artikelen 12 en 135 - Begrip „bouwterrein” - Begrip „gebouw” - Beoordeling van de economische en commerciële realiteit - Beoordeling van de objectieve gegevens - Bedoeling van de partijen)

(2019/C 383/17)

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Vestre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Skatteministerium

Verwerende partij: KPC Herning

Dictum

Artikel 12, lid 1, onder a) en b), en leden 2 en 3, alsmede artikel 135, lid 1, onder j) en k), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat een handeling bestaande in de levering van een terrein waarop op de datum van die levering een gebouw staat, niet kan worden aangemerkt als de levering van een „bouwterrein” wanneer deze handeling economisch gezien zelfstandig is ten opzichte van andere prestaties en niet samen met die prestaties één enkele handeling vormt, ook al was het de bedoeling van de partijen dat het gebouw geheel of gedeeltelijk zou worden gesloopt om plaats te maken voor een nieuw gebouw.

---

(1)  PB C 134 van 16.4.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/18 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/18

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 september 2019 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland)] – Nalini Chenchooliah/Minister for Justice and Equality

(Zaak C-94/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Burgerschap van de Unie - Artikel 21 VWEU - Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van een lidstaat voor de burgers van de Unie en hun familieleden - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 3, lid 1, en artikelen 15, 27, 28, 30 en 31 - Begrip „begunstigde” - Onderdaan van een derde land die de echtgenoot is van een burger van de Unie die zijn vrijheid van verkeer heeft uitgeoefend - Terugkeer van de burger van de Unie naar de lidstaat waarvan hij de nationaliteit bezit en waar hij een gevangenisstraf uitzit - Vereisten die krachtens richtlijn 2004/38/EG voor het gastland gelden bij het nemen van een besluit tot verwijdering van deze onderdaan van een derde land)

(2019/C 383/18)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court (Ierland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Nalini Chenchooliah

Verwerende partij: Minister for Justice and Equality

Dictum

Artikel 15 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op een besluit tot verwijdering dat ten aanzien van een onderdaan van een derde land wordt genomen op grond dat hij niet langer over een verblijfsrecht uit hoofde van deze richtlijn beschikt, in een situatie als in het hoofdgeding, waarin die onderdaan met een burger van de Unie in het huwelijk is getreden op een tijdstip waarop die Unieburger gebruikmaakte van zijn vrijheid van verkeer door zich naar het gastland te begeven en er te verblijven met die onderdaan, waarna die Unieburger is teruggekeerd naar de lidstaat waarvan hij de nationaliteit bezit. Hieruit volgt dat de door de artikelen 30 en 31 van richtlijn 2004/38 voorgeschreven toepasselijke waarborgen gelden bij de vaststelling van een dergelijk verwijderingsbesluit, dat in geen geval kan worden verbonden aan een verbod om het grondgebied binnen te komen.

---

(1)  PB C 152 van 30.4.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/19 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/19

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 september 2019 – Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AȘ/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Joaquín Nadal Esteban

(Zaak C-104/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Absolute nietigheidsgronden - Artikel 52, lid 1, onder b) - Kwade trouw bij de indiening van de merkaanvraag)

(2019/C 383/19)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AȘ (vertegenwoordigers: J. Güell Serra en E. Stoyanov Edissonov, abogados)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde), Joaquín Nadal Esteban (vertegenwoordiger: J. L. Donoso Romero, abogado)

Dictum

| 1) | Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 30 november 2017, Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret/EUIPO – Nadal Esteban (STYLO & KOTON) (T-687/16, EU:T:2017:853), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 30 november 2017, Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret/EUIPO – Nadal Esteban (STYLO & KOTON) (T-687/16, EU:T:2017:853), wordt vernietigd.

| 2) | De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 14 juni 2016 (zaak R 1779/2015-2) wordt vernietigd. |
| --- | --- |

2)

De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 14 juni 2016 (zaak R 1779/2015-2) wordt vernietigd.

| 3) | De vordering tot nietigverklaring van het litigieuze merk wordt afgewezen. |
| --- | --- |

3)

De vordering tot nietigverklaring van het litigieuze merk wordt afgewezen.

| 4) | Joaquín Nadal Esteban en het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) worden in gelijke delen verwezen in de kosten die Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AȘ heeft gemaakt in zowel de procedure in eerste aanleg in zaak T-687/16 als de procedure in hogere voorziening. |
| --- | --- |

4)

Joaquín Nadal Esteban en het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) worden in gelijke delen verwezen in de kosten die Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AȘ heeft gemaakt in zowel de procedure in eerste aanleg in zaak T-687/16 als de procedure in hogere voorziening.

---

(1)  PB C 152 van 30.4.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/20 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/20

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 september 2019 – HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

(Zaak C-123/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran - Vergoeding van de schade die rekwirante stelt te hebben geleden ten gevolge van de plaatsing van haar naam op de lijst van personen en entiteiten waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is - Beroep tot schadevergoeding - Voorwaarden waaraan moet zijn voldaan voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie - Begrip „voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel van de Unie” - Beoordeling - Begrip „in eigendom zijnde of onder zeggenschap staande onderneming” - Motiveringsplicht)

(2019/C 383/20)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH (vertegenwoordiger: M. Schlingmann, Rechtsanwalt)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en M. Bishop, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Tricot, M. Kellerbauer en C. Zadra, vervolgens Tricot, C. Hödlmayr en Zadra, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 december 2017, HTTS/Raad (T-692/15, EU:T:2017:890), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 december 2017, HTTS/Raad (T-692/15, EU:T:2017:890), wordt vernietigd.

| 2) | De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

| 3) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

3)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

(1)  PB C 161 van 7.5.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/21 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/21

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Bonn - Duitsland) – Antonio Romano, Lidia Romano/DSL Bank – eine Niederlassung der DB Privat- und Firmenkundenbank AG, voorheen DSL Bank – ein Geschäftsbereich der Deutsche Postbank AG

(Zaak C-143/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Richtlijn 2002/65/EG - Consumentenkredietovereenkomst op afstand - Herroepingsrecht - Uitoefening van het herroepingsrecht nadat de overeenkomst op uitdrukkelijk verzoek van de consument volledig is uitgevoerd - Mededeling aan de consument van de informatie over het herroepingsrecht)

(2019/C 383/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Bonn

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Antonio Romano, Lidia Romano

Verwerende partij: DSL Bank – eine Niederlassung der DB Privat- und Firmenkundenbank AG, voorheen DSL Bank – ein Geschäftsbereich der Deutsche Postbank AG

Dictum

| 1) | Artikel 6, lid 2, onder c), van richtlijn 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en tot wijziging van de richtlijnen 90/619/EEG, 97/7/EG en 98/27/EG van de Raad, gelezen in samenhang met artikel 1, lid 1, ervan en tegen de achtergrond van overweging 13 van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan nationale regelgeving, zoals uitgelegd in de nationale rechtspraak, die met betrekking tot een tussen een handelaar en een consument op afstand gesloten overeenkomst voor een financiële dienst het herroepingsrecht van deze consument niet uitsluit wanneer die overeenkomst op uitdrukkelijk verzoek van de consument door beide partijen volledig is uitgevoerd voordat de consument van zijn herroepingsrecht gebruikmaakt. Het staat aan de verwijzende rechter om het gehele nationale recht in acht te nemen en de daarin erkende uitleggingsmethoden toe te passen om tot een oplossing te komen die in overeenstemming is met die bepaling, door in voorkomend geval vaste nationale rechtspraak te wijzigen wanneer deze berust op een met die bepaling onverenigbare uitlegging van het nationale recht. |
| --- | --- |

1)

Artikel 6, lid 2, onder c), van richtlijn 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en tot wijziging van de richtlijnen 90/619/EEG, 97/7/EG en 98/27/EG van de Raad, gelezen in samenhang met artikel 1, lid 1, ervan en tegen de achtergrond van overweging 13 van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan nationale regelgeving, zoals uitgelegd in de nationale rechtspraak, die met betrekking tot een tussen een handelaar en een consument op afstand gesloten overeenkomst voor een financiële dienst het herroepingsrecht van deze consument niet uitsluit wanneer die overeenkomst op uitdrukkelijk verzoek van de consument door beide partijen volledig is uitgevoerd voordat de consument van zijn herroepingsrecht gebruikmaakt. Het staat aan de verwijzende rechter om het gehele nationale recht in acht te nemen en de daarin erkende uitleggingsmethoden toe te passen om tot een oplossing te komen die in overeenstemming is met die bepaling, door in voorkomend geval vaste nationale rechtspraak te wijzigen wanneer deze berust op een met die bepaling onverenigbare uitlegging van het nationale recht.

| 2) | Artikel 5, lid 1, van richtlijn 2002/65, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 1, punt 3, onder a), en met artikel 6, lid 2, onder c), van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat de verplichting voor een handelaar die een overeenkomst op afstand met een consument sluit voor een financiële dienst, om op duidelijke en begrijpelijke wijze de informatie betreffende het bestaan van het herroepingsrecht mee te delen aan een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument overeenkomstig de vereisten van het Unierecht voordat deze consument is gebonden door een overeenkomst op afstand of een aanbod, niet wordt miskend wanneer deze handelaar die consument de informatie verstrekt dat het herroepingsrecht niet van toepassing is op een overeenkomst die op uitdrukkelijk verzoek van de consument door beide partijen volledig is uitgevoerd voordat de consument van zijn herroepingsrecht gebruikmaakt, zelfs indien deze informatie niet overeenstemt met de nationale regelgeving, zoals uitgelegd in de nationale rechtspraak, die bepaalt dat het herroepingsrecht in een dergelijk geval van toepassing is. |
| --- | --- |

2)

Artikel 5, lid 1, van richtlijn 2002/65, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 1, punt 3, onder a), en met artikel 6, lid 2, onder c), van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat de verplichting voor een handelaar die een overeenkomst op afstand met een consument sluit voor een financiële dienst, om op duidelijke en begrijpelijke wijze de informatie betreffende het bestaan van het herroepingsrecht mee te delen aan een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument overeenkomstig de vereisten van het Unierecht voordat deze consument is gebonden door een overeenkomst op afstand of een aanbod, niet wordt miskend wanneer deze handelaar die consument de informatie verstrekt dat het herroepingsrecht niet van toepassing is op een overeenkomst die op uitdrukkelijk verzoek van de consument door beide partijen volledig is uitgevoerd voordat de consument van zijn herroepingsrecht gebruikmaakt, zelfs indien deze informatie niet overeenstemt met de nationale regelgeving, zoals uitgelegd in de nationale rechtspraak, die bepaalt dat het herroepingsrecht in een dergelijk geval van toepassing is.

---

(1)  PB C 182 van 28.5.2018

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/22 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/22

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État - Frankrijk) – Regards Photographiques SARL/Ministre de l’Action et des Comptes publics

(Zaak C-145/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 103, lid 2, onder a) - Artikel 311, lid 1, punt 2 - Bijlage IX, deel A, punt 7 - Verlaagd btw-tarief - Kunstvoorwerpen - Begrip - Foto’s die zijn genomen door de kunstenaar, door hem of onder zijn toezicht afgedrukt, gesigneerd en genummerd, met een oplage van maximaal 30 exemplaren - Nationale regeling volgens welke de toepassing van het verlaagde btw-tarief beperkt is tot uitsluitend foto’s met een artistiek karakter)

(2019/C 383/22)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Regards Photographiques SARL

Verwerende partij: Ministre de l’Action et des Comptes publics

Dictum

| 1) | Foto’s moeten worden beschouwd als kunstvoorwerpen die krachtens artikel 103, lid 1 en lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, gelezen in samenhang met artikel 311, lid 1, punt 2, van en bijlage IX, deel A, punt 7, bij die richtlijn, in aanmerking kunnen komen voor het verlaagde tarief van de belasting over de toegevoegde waarde (btw), zo zij voldoen aan de criteria van dat punt 7 doordat zij zijn genomen door de maker ervan, door hem of onder zijn toezicht zijn afgedrukt, gesigneerd en genummerd, met een oplage van maximaal 30 exemplaren, met uitsluiting van elk ander criterium, inzonderheid de beoordeling door de bevoegde nationale belastingdienst van het artistieke karakter ervan. |
| --- | --- |

1)

Foto’s moeten worden beschouwd als kunstvoorwerpen die krachtens artikel 103, lid 1 en lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, gelezen in samenhang met artikel 311, lid 1, punt 2, van en bijlage IX, deel A, punt 7, bij die richtlijn, in aanmerking kunnen komen voor het verlaagde tarief van de belasting over de toegevoegde waarde (btw), zo zij voldoen aan de criteria van dat punt 7 doordat zij zijn genomen door de maker ervan, door hem of onder zijn toezicht zijn afgedrukt, gesigneerd en genummerd, met een oplage van maximaal 30 exemplaren, met uitsluiting van elk ander criterium, inzonderheid de beoordeling door de bevoegde nationale belastingdienst van het artistieke karakter ervan.

| 2) | Artikel 103, lid 1 en lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112, gelezen in samenhang met artikel 311, lid 1, punt 2, van en bijlage IX, deel A, punt 7, bij deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, die de toepassing van het verlaagde btw-tarief beperkt tot uitsluitend foto’s met een artistiek karakter, voor zover het bestaan van het artistieke karakter afhangt van een beoordeling door de bevoegde nationale belastingdienst die niet wordt verricht binnen de grenzen van in deze nationale regeling vastgestelde objectieve, duidelijke en nauwkeurige criteria aan de hand waarvan nauwkeurig kan worden bepaald op welke foto’s dit verlaagd tarief ingevolge deze regeling kan worden toegepast, zodat wordt vermeden dat afbreuk wordt gedaan aan het beginsel van fiscale neutraliteit. |
| --- | --- |

2)

Artikel 103, lid 1 en lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112, gelezen in samenhang met artikel 311, lid 1, punt 2, van en bijlage IX, deel A, punt 7, bij deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, die de toepassing van het verlaagde btw-tarief beperkt tot uitsluitend foto’s met een artistiek karakter, voor zover het bestaan van het artistieke karakter afhangt van een beoordeling door de bevoegde nationale belastingdienst die niet wordt verricht binnen de grenzen van in deze nationale regeling vastgestelde objectieve, duidelijke en nauwkeurige criteria aan de hand waarvan nauwkeurig kan worden bepaald op welke foto’s dit verlaagd tarief ingevolge deze regeling kan worden toegepast, zodat wordt vermeden dat afbreuk wordt gedaan aan het beginsel van fiscale neutraliteit.

---

(1)  PB C 161 van 7.5.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/23 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/23

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal - Verenigd Koninkrijk) – AMS Neve Ltd, Barnett Waddingham Trustees, Mark Crabtree/Heritage Audio SL, Pedro Rodríguez Arribas

(Zaak C-172/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 97, lid 5 - Rechterlijke bevoegdheid - Vordering wegens inbreuk - Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de lidstaat waar „de inbreuk heeft plaatsgevonden” - Advertenties en verkoopaanbiedingen die zijn weergegeven op een website en sociale media)

(2019/C 383/23)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Appeal

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: AMS Neve Ltd, Barnett Waddingham Trustees, Mark Crabtree

Verwerende partijen: Heritage Audio SL, Pedro Rodríguez Arribas

Dictum

Artikel 97, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het [Unie]merk moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een Uniemerk die meent benadeeld te zijn doordat een derde zonder zijn toestemming eenzelfde teken als dit merk heeft gebruikt in advertenties en verkoopaanbiedingen die langs elektronische weg werden weergegeven voor dezelfde of soortgelijke waren als die waarvoor dit merk is ingeschreven, tegen deze derde een vordering wegens inbreuk kan instellen voor een rechtbank voor het Uniemerk van de lidstaat waar de consumenten en handelaren zich bevinden tot wie deze advertenties of verkoopaanbiedingen waren gericht, ook al heeft die derde de beslissingen en maatregelen om deze advertenties en verkoopaanbiedingen op het internet te plaatsen in een andere lidstaat genomen.

---

(1)  PB C 190 van 4.6.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/23 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/23

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 12 september 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato - Italië) – Pollo del Campo S.c.a., Avi Coop Società Cooperativa Agricola (C-199/18), C.A.F.A.R. – Società Agricola Cooperativa, Società Agricola Guidi di Roncofreddo di Guidi Giancarlo e Nicolini Fausta (C-200/18)/Regione Emilia-Romagna, Azienda Unità Sanitaria Locale 104 di Modena, A.U.S.L. Romagna (C-199/18 en C-200/18) en SAIGI Società Cooperativa Agricola a r.l., MA.GE.MA. Società Agricola Cooperativa/Regione Emilia-Romagna, A.U.S.L. Romagna (C-343/18)

(Gevoegde zaken C-199/18, C-200/18 en C-343/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Verordening (EG) nr. 882/2004 - Artikel 27 - Officiële controles op diervoeders en levensmiddelen - Financiering - Voor officiële controles verschuldigde vergoedingen of heffingen - Mogelijkheid voor de lidstaten om sommige categorieën ondernemers vrijstelling te verlenen - Minimumbedragen van de vergoedingen)

(2019/C 383/24)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Pollo del Campo S.c.a., Avi Coop Società Cooperativa Agricola (C-199/18), C.A.F.A.R. – Società Agricola Cooperativa, Società Agricola Guidi di Roncofreddo di Guidi Giancarlo e Nicolini Fausta (C-200/18) en SAIGI Società Cooperativa Agricola a r.l., MA.GE.MA. Società Agricola Cooperativa (C-343/18)

Verwerende partijen: Regione Emilia-Romagna, Azienda Unità Sanitaria Locale 104 di Modena, A.U.S.L. Romagna (C-199/18 en C-200/18) en Regione Emilia-Romagna, A.U.S.L. Romagna (C-343/18)

Dictum

| 1) | Artikel 27 van verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn moet aldus worden uitgelegd dat dit bepaalt dat de lidstaten de vergoedingen voor de officiële controles op de in bijlage IV, afdeling A, en in bijlage V, afdeling A, bij deze verordening genoemde activiteiten ook moeten opleggen aan exploitanten van een levensmiddelenbedrijf en van een diervoederbedrijf die, naast hun hoofdactiviteit van veeteelt, het slachten en het uitsnijden van vlees als nevenactiviteit verrichten. |
| --- | --- |

1)

Artikel 27 van verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn moet aldus worden uitgelegd dat dit bepaalt dat de lidstaten de vergoedingen voor de officiële controles op de in bijlage IV, afdeling A, en in bijlage V, afdeling A, bij deze verordening genoemde activiteiten ook moeten opleggen aan exploitanten van een levensmiddelenbedrijf en van een diervoederbedrijf die, naast hun hoofdactiviteit van veeteelt, het slachten en het uitsnijden van vlees als nevenactiviteit verrichten.

| 2) | Artikel 27 van verordening nr. 882/2004 moet aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat niet toestaat vergoedingen toe te passen die lager zijn dan de in bijlage IV, afdeling B, en bijlage V, afdeling B, bij verordening nr. 882/2004 vastgestelde minimumbedragen. |
| --- | --- |

2)

Artikel 27 van verordening nr. 882/2004 moet aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat niet toestaat vergoedingen toe te passen die lager zijn dan de in bijlage IV, afdeling B, en bijlage V, afdeling B, bij verordening nr. 882/2004 vastgestelde minimumbedragen.

---

(1)  PB 2018, C 240, blz. 16

PB 2018, C 268, blz. 28

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/24 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/24

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 5 september 2019 – Europese Commissie/Portugese Republiek

(Zaak C-290/18) (1)

(Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 92/43/EEG - Wilde fauna en flora - Instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora - Artikel 4, lid 4 - Bijlagen I en II - Gebieden van communautair belang - Niet-aanwijzing - Specialebeschermingszones - Nodige maatregelen - Niet-vaststelling)

(2019/C 383/25)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en C. Hermes, gemachtigden)

Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Reis Silva, H. Almeida, A. Pimenta en P. Barros da Costa, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Door te verzuimen zo spoedig mogelijk doch uiterlijk binnen zes jaar na vaststelling van beschikking 2004/813/EG van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de Atlantische biogeografische regio, en van beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio, 61 gebieden van communautair belang, die bij deze beschikkingen door de Europese Commissie zijn erkend, als speciale beschermingszones aan te wijzen, en door te verzuimen de nodige beschermingsmaatregelen te nemen die beantwoorden aan de ecologische vereisten van de typen natuurlijke habitats van bijlage I en de soorten van bijlage II van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, die voorkomen in gebieden van communautaire belang is de Portugese Republiek de krachtens artikel 4, lid 4, en artikel 6, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door te verzuimen zo spoedig mogelijk doch uiterlijk binnen zes jaar na vaststelling van beschikking 2004/813/EG van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de Atlantische biogeografische regio, en van beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio, 61 gebieden van communautair belang, die bij deze beschikkingen door de Europese Commissie zijn erkend, als speciale beschermingszones aan te wijzen, en door te verzuimen de nodige beschermingsmaatregelen te nemen die beantwoorden aan de ecologische vereisten van de typen natuurlijke habitats van bijlage I en de soorten van bijlage II van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, die voorkomen in gebieden van communautaire belang is de Portugese Republiek de krachtens artikel 4, lid 4, en artikel 6, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 249 van 16.7.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/25 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/25

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove - Slowakije) – TE/Pohotovosť s. r. o.

(Zaak C-331/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2008/48/EG - Consumentenbescherming - Consumentenkrediet - Artikel 10, lid 2, onder h) en i), en lid 3 - In de overeenkomst te vermelden informatie - Nationale wettelijke regeling die voorziet in de verplichting om voor elke betaling de uitsplitsing van de terugbetaling in kapitaal, interesten en kosten te preciseren)

(2019/C 383/26)

Procestaal: Slowaaks

Verwijzende rechter

Krajský súd v Prešove

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TE

Verwerende partij: Pohotovosť s. r. o.

Dictum

| 1) | Artikel 10, lid 2, onder h) tot en met j), van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad, gelezen in samenhang met artikel 22, lid 1, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, volgens welke de kredietovereenkomst de uitsplitsing van elke terugbetaling in – in voorkomend geval – afgelost kapitaal, interesten en de andere kosten moet preciseren. |
| --- | --- |

1)

Artikel 10, lid 2, onder h) tot en met j), van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad, gelezen in samenhang met artikel 22, lid 1, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, volgens welke de kredietovereenkomst de uitsplitsing van elke terugbetaling in – in voorkomend geval – afgelost kapitaal, interesten en de andere kosten moet preciseren.

| 2) | Artikel 10, lid 2, en artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/48, zoals uitgelegd in het arrest van 9 november 2016, Home Credit Slovakia (C-42/15, EU:C:2016:842), zijn van toepassing op een kredietovereenkomst als aan de orde in het hoofdgeding, die is gesloten vóór de uitspraak van dat arrest en vóór een wijziging van de nationale regeling die is doorgevoerd om te voldoen aan de in dat arrest gegeven uitlegging. |
| --- | --- |

2)

Artikel 10, lid 2, en artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/48, zoals uitgelegd in het arrest van 9 november 2016, Home Credit Slovakia (C-42/15, EU:C:2016:842), zijn van toepassing op een kredietovereenkomst als aan de orde in het hoofdgeding, die is gesloten vóór de uitspraak van dat arrest en vóór een wijziging van de nationale regeling die is doorgevoerd om te voldoen aan de in dat arrest gegeven uitlegging.

---

(1)  PB C 294 van 20.8.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/26 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/26

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato - Italië) – Lombardi Srl/Comune di Auletta, Delta Lavori SpA, Msm Ingegneria Srl

(C-333/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken - Richtlijn 89/665/EEG - Beroep tot nietigverklaring van het besluit tot gunning van een overheidsopdracht, ingesteld door een niet-gekozen inschrijver - Incidenteel beroep van de gekozen inschrijver - Ontvankelijkheid van het hoofdberoep bij gegrondheid van het incidenteel beroep)

(2019/C 383/27)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lombardi Srl

Verwerende partijen: Comune di Auletta, Delta Lavori SpA, Msm Ingegneria Srl

In tegenwoordigheid van: Robertazzi Costruzioni Srl

Dictum

Artikel 1, lid 1, derde alinea, en lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een principaal beroep, dat is ingesteld door een inschrijver die belang heeft bij de gunning van een bepaalde opdracht en die door een beweerde inbreuk op het Unierecht inzake overheidsopdrachten of regels ter omzetting van dit recht is of dreigt te worden geschaad en waarmee de uitsluiting wordt beoogd van een andere inschrijver, niet-ontvankelijk wordt verklaard op grond van nationale procedurele voorschriften of jurisprudentiepraktijken die betrekking hebben op de behandeling van wederzijdse beroepen tot uitsluiting, ongeacht het aantal deelnemers aan de aanbestedingsprocedure en het aantal van hen dat beroep heeft ingesteld.

---

(1)  PB C 285 van 13.8.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/26 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/26

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Milano - Italië) – Alessandro Salvoni/Anna Maria Fiermonte

(Zaak C-347/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Artikel 53 - Certificaat betreffende een beslissing in burgerlijke en handelszaken, dat staat in bijlage I - Bevoegdheden van het gerecht van herkomst - Ambtshalve toetsing of de regels inzake de bevoegdheid voor door consumenten gesloten overeenkomsten zijn geschonden)

(2019/C 383/28)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Milano

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Alessandro Salvoni

Verwerende partij: Anna Maria Fiermonte

Dictum

Artikel 53 van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening (EU) 2015/281 van de Commissie van 26 november 2014, beschouwd in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat het gerecht van herkomst dat is verzocht het in artikel 53 bedoelde certificaat af te geven met betrekking tot een definitief geworden beslissing, ambtshalve kan nagaan of sprake is van schending van de bepalingen van hoofdstuk II, afdeling 4, van deze verordening, teneinde de consument te informeren over de eventueel vastgestelde schending en hem in staat te stellen met kennis van zaken de mogelijkheid te overwegen om gebruik te maken van het rechtsmiddel waarin artikel 45 van die verordening voorziet.

---

(1)  PB C 285 van 13.8.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/27 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/27

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad - Bulgarije) – Strafzaak tegen AH, PB, CX, KM, PH

(Zaak C-377/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Richtlijn (EU) 2016/343 - Artikel 4, lid 1 - Vermoeden van onschuld - Publieke verwijzingen naar schuld - Schikking tussen de openbaar aanklager en de dader van een strafbaar feit - Nationale rechtspraak waarin de verdachten die geen dergelijke schikking hebben getroffen, worden geïdentificeerd - Handvest van de grondrechten - Artikel 48)

(2019/C 383/29)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partijen in de strafzaak

AH, PB, CX, KM, PH

Dictum

Artikel 4, lid 1, van richtlijn (EU) 2016/343 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende de versterking van bepaalde aspecten van het vermoeden van onschuld en van het recht om in strafprocedures bij de terechtzitting aanwezig te zijn, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een schikking waarin de verdachte in ruil voor strafvermindering zijn schuld erkent, die door een nationale rechter moet worden goedgekeurd, uitdrukkelijk als mededaders van het betrokken strafbare feit niet alleen die verdachte vermeldt, maar ook andere verdachten die hun schuld niet hebben erkend en worden vervolgd in het kader van een afzonderlijke strafprocedure, op voorwaarde dat ten eerste die vermelding noodzakelijk is voor de kwalificatie van de juridische aansprakelijkheid van de persoon die deze schikking heeft gesloten en ten tweede diezelfde schikking duidelijk aangeeft dat deze andere verdachten worden vervolgd in het kader van een afzonderlijke strafprocedure en hun schuld niet in rechte is komen vast te staan.

---

(1)  PB C 294 van 20.8.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/28 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/28

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku - Polen) – Lexitor/Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo - Kredytowa im. Franciszka Stefczyka, Santander Consumer Bank, mBank

(Zaak C-383/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Kredietovereenkomsten voor consumenten - Richtlijn 2008/48/EG - Artikel 16, lid 1 - Vervroegde aflossing - Recht van de consument op verlaging van de totale kredietkosten, bestaande uit de interesten en de kosten gedurende de resterende duur van de overeenkomst)

(2019/C 383/30)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lexitor Sp. z o.o

Verwerende partij: Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo - Kredytowa im. Franciszka Stefczyka, Santander Consumer Bank S.A., mBank S.A

Dictum

Artikel 16, lid 1, van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat het recht van de consument op verlaging van de totale kredietkosten in geval van een vervroegde aflossing van het krediet alle de consument aangerekende kosten omvat.

---

(1)  PB C 294 van 20.8.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/29 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/29

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n. 3 de Barcelona - Spanje) – DW/Nobel Plastiques Ibérica SA

(Zaak C-397/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikel 2, lid 2, onder b), ii), en artikel 5 - Verbod van discriminatie op grond van handicap - Werknemer die bijzonder gevoelig is voor beroepsrisico’s in de zin van het nationale recht - Bestaan van een „handicap” - Ontslag om objectieve redenen gebaseerd op criteria van productiviteit, multi-inzetbaarheid binnen de onderneming en ziekteverzuim - Bijzondere benadeling van personen met een handicap - Indirecte discriminatie - Redelijke aanpassingen - Persoon die niet bekwaam, in staat en beschikbaar is om de essentiële taken van de betreffende functie uit te voeren)

(2019/C 383/31)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Social n. 3 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: DW

Verwerende partij: Nobel Plastiques Ibérica SA

in tegenwoordigheid van: Fondo de Garantía Salarial (Fogasa), Ministerio Fiscal

Dictum

| 1) | Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat de gezondheidstoestand van een werknemer die is aangemerkt als bijzonder gevoelig voor beroepsrisico’s in de zin van het nationale recht, welke gezondheidstoestand die werknemer belet bepaalde functies te vervullen omdat dit een risico voor zijn eigen gezondheid of die van andere personen inhoudt, slechts valt onder het begrip „handicap” in de zin van die richtlijn, wanneer die gezondheidstoestand leidt tot een beperking van de geschiktheid, met name ten gevolge van een langdurige fysieke, mentale of psychische aandoening, die de betrokken persoon in wisselwerking met diverse drempels kan beletten ten volle, effectief en op voet van gelijkheid met andere werknemers te participeren in de samenleving. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of in het hoofdgeding aan deze voorwaarden is voldaan. |
| --- | --- |

1)

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat de gezondheidstoestand van een werknemer die is aangemerkt als bijzonder gevoelig voor beroepsrisico’s in de zin van het nationale recht, welke gezondheidstoestand die werknemer belet bepaalde functies te vervullen omdat dit een risico voor zijn eigen gezondheid of die van andere personen inhoudt, slechts valt onder het begrip „handicap” in de zin van die richtlijn, wanneer die gezondheidstoestand leidt tot een beperking van de geschiktheid, met name ten gevolge van een langdurige fysieke, mentale of psychische aandoening, die de betrokken persoon in wisselwerking met diverse drempels kan beletten ten volle, effectief en op voet van gelijkheid met andere werknemers te participeren in de samenleving. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of in het hoofdgeding aan deze voorwaarden is voldaan.

| 2) | Artikel 2, lid 2, onder b), ii), van richtlijn 2000/78 moet aldus worden uitgelegd dat het ontslag om „objectieve redenen” van een werknemer met een handicap op grond dat deze beantwoordt aan de selectiecriteria die door de werkgever in aanmerking zijn genomen om te bepalen welke personen moeten worden ontslagen, te weten een productiviteit die lager is dan een bepaald percentage, een lage multi-inzetbaarheid binnen de onderneming en een hoog ziekteverzuim, indirecte discriminatie op grond van handicap vormt in de zin van die bepaling, tenzij de werkgever vooraf ten aanzien van die werknemer heeft voorzien in redelijke aanpassingen als bedoeld in artikel 5 van die richtlijn, teneinde te waarborgen dat het beginsel van gelijke behandeling met betrekking tot personen met een handicap wordt nageleefd, wat door de nationale rechter moet worden nagegaan. |
| --- | --- |

2)

Artikel 2, lid 2, onder b), ii), van richtlijn 2000/78 moet aldus worden uitgelegd dat het ontslag om „objectieve redenen” van een werknemer met een handicap op grond dat deze beantwoordt aan de selectiecriteria die door de werkgever in aanmerking zijn genomen om te bepalen welke personen moeten worden ontslagen, te weten een productiviteit die lager is dan een bepaald percentage, een lage multi-inzetbaarheid binnen de onderneming en een hoog ziekteverzuim, indirecte discriminatie op grond van handicap vormt in de zin van die bepaling, tenzij de werkgever vooraf ten aanzien van die werknemer heeft voorzien in redelijke aanpassingen als bedoeld in artikel 5 van die richtlijn, teneinde te waarborgen dat het beginsel van gelijke behandeling met betrekking tot personen met een handicap wordt nageleefd, wat door de nationale rechter moet worden nagegaan.

---

(1)  PB C 294 van 20.8.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/30 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/30

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas - Litouwen) – AW, BV, CU, DT/Lietuvos valstybė, vertegenwoordigd door de Lietuvos Respublikos ryšių reguliavimo tarnyba, de Bendrasis pagalbos centras en het Lietuvos Respublikos vidaus reikalų ministerija

(Zaak C-417/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2002/22/EG - Universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten - Artikel 26, lid 5 - Uniform Europees alarmnummer - Terbeschikkingstelling van locatiegegevens over de beller)

(2019/C 383/32)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Vilniaus apygardos administracinis teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: AW, BV, CU, DT

Verwerende partij: Lietuvos valstybė, vertegenwoordigd door de Lietuvos Respublikos ryšių reguliavimo tarnyba, de Bendrasis pagalbos centras en het Lietuvos Respublikos vidaus reikalų ministerija

Dictum

| 1) | Artikel 26, lid 5, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/136/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten verplicht – voor zover dit technisch haalbaar is – om ervoor te zorgen dat de betrokken ondernemingen locatiegegevens over de beller kosteloos beschikbaar stellen aan de instantie die noodhulpoproepen naar het uniforme Europese alarmnummer „112” beheert, zodra deze instantie de oproep ontvangt, ook al is deze oproep afkomstig van een mobiele telefoon die niet is uitgerust met een simkaart. |
| --- | --- |

1)

Artikel 26, lid 5, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/136/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten verplicht – voor zover dit technisch haalbaar is – om ervoor te zorgen dat de betrokken ondernemingen locatiegegevens over de beller kosteloos beschikbaar stellen aan de instantie die noodhulpoproepen naar het uniforme Europese alarmnummer „112” beheert, zodra deze instantie de oproep ontvangt, ook al is deze oproep afkomstig van een mobiele telefoon die niet is uitgerust met een simkaart.

| 2) | Artikel 26, lid 5, van richtlijn 2002/22, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/136, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten een beoordelingsmarge verleent bij de vaststelling van de criteria voor de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid van de locatiegegevens over de beller naar het Europese alarmnummer „112”, met dien verstande dat deze criteria ervoor moeten zorgen dat – voor zover dit technisch haalbaar is – de locatie van de beller zo betrouwbaar en nauwkeurig wordt bepaald als nodig is om de hulpdiensten in staat te stellen hem nuttige bijstand te verlenen, hetgeen de verwijzende rechter dient te beoordelen. |
| --- | --- |

2)

Artikel 26, lid 5, van richtlijn 2002/22, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/136, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten een beoordelingsmarge verleent bij de vaststelling van de criteria voor de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid van de locatiegegevens over de beller naar het Europese alarmnummer „112”, met dien verstande dat deze criteria ervoor moeten zorgen dat – voor zover dit technisch haalbaar is – de locatie van de beller zo betrouwbaar en nauwkeurig wordt bepaald als nodig is om de hulpdiensten in staat te stellen hem nuttige bijstand te verlenen, hetgeen de verwijzende rechter dient te beoordelen.

| 3) | Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer volgens het nationale recht van een lidstaat het bestaan van een indirect causaal verband tussen een door de nationale autoriteiten begane onrechtmatigheid en de door een particulier geleden schade wordt geacht te volstaan voor de aansprakelijkheid van de staat, een dergelijk indirect causaal verband tussen een aan de betrokken lidstaat toerekenbare schending van het Unierecht en de door een particulier geleden schade eveneens moet worden geacht te volstaan voor de aansprakelijkheid van deze lidstaat voor deze schending van het Unierecht. |
| --- | --- |

3)

Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer volgens het nationale recht van een lidstaat het bestaan van een indirect causaal verband tussen een door de nationale autoriteiten begane onrechtmatigheid en de door een particulier geleden schade wordt geacht te volstaan voor de aansprakelijkheid van de staat, een dergelijk indirect causaal verband tussen een aan de betrokken lidstaat toerekenbare schending van het Unierecht en de door een particulier geleden schade eveneens moet worden geacht te volstaan voor de aansprakelijkheid van deze lidstaat voor deze schending van het Unierecht.

---

(1)  PB C 352 van 1.10.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/31 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/31

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 september 2019 – Europese Commissie/Italiaanse Republiek

(Zaak C-443/18) (1)

(Niet-nakoming - Bescherming van de gezondheid van planten - Richtlijn 2000/29/EG - Bescherming tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Europese Unie van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen - Artikel 16, leden 1 en 3 - Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 - Maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells et al.) te voorkomen - Artikel 7, lid 2, onder c) - Inperkingsmaatregelen - Verplichting om onmiddellijk de besmette planten te verwijderen binnen een strook van 20 kilometer in de besmette zone - Artikel 7, lid 7 - Verplichting tot toezicht - Jaarlijkse onderzoeken - Artikel 6, leden 2, 7 en 9 - Uitroeiingsmaatregelen - Algemene en voortdurende niet-nakoming - Artikel 4, lid 3, VEU - Verplichting tot loyale samenwerking)

(2019/C 383/33)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en D. Bianchi, gemachtigden)

Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Fiorentino en G. Caselli, avvocati dello Stato)

Dictum

| 1) | De Italiaanse Republiek is,






  — | door in het beperkingsgebied niet te zorgen voor de onmiddellijke verwijdering van ten minste alle planten waarvan is vastgesteld dat zij besmet zijn met Xylella fastidiosa en die zich bevinden in de besmette zone binnen een afstand van 20 km van de grens van die besmette zone met de rest van het grondgebied van de Unie, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 7, lid 2, onder c), van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 van de Commissie van 18 mei 2015 betreffende maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells et al.) te voorkomen, zoals gewijzigd bij uitvoeringsbesluit (EU) 2016/764 van de Commissie van 12 mei 2016, niet nagekomen, en |
| --- | --- | --- |

1)

De Italiaanse Republiek is,

—

door in het beperkingsgebied niet te zorgen voor de onmiddellijke verwijdering van ten minste alle planten waarvan is vastgesteld dat zij besmet zijn met Xylella fastidiosa en die zich bevinden in de besmette zone binnen een afstand van 20 km van de grens van die besmette zone met de rest van het grondgebied van de Unie, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 7, lid 2, onder c), van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 van de Commissie van 18 mei 2015 betreffende maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells et al.) te voorkomen, zoals gewijzigd bij uitvoeringsbesluit (EU) 2016/764 van de Commissie van 12 mei 2016, niet nagekomen, en

| — | door in het beperkingsgebied niet te zorgen voor toezicht op de aanwezigheid van Xylella fastidiosa door middel van jaarlijkse onderzoeken op passende tijdstippen in de loop van het jaar, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 7, lid 7, van dit uitvoeringsbesluit niet nagekomen. |
| --- | --- |

—

door in het beperkingsgebied niet te zorgen voor toezicht op de aanwezigheid van Xylella fastidiosa door middel van jaarlijkse onderzoeken op passende tijdstippen in de loop van het jaar, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 7, lid 7, van dit uitvoeringsbesluit niet nagekomen.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | De Europese Commissie en de Italiaanse Republiek dragen elk hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Europese Commissie en de Italiaanse Republiek dragen elk hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 294 van 20.8.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/32 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/32

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Constanța - Roemenië) – R/P

(Zaak C-468/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen op het gebied van onderhoudsverplichtingen - Verordening (EG) nr. 4/2009 - Artikel 3, onder a) en d), en artikel 5 - Gerecht waarbij drie gezamenlijke verzoeken inzake de echtscheiding van de ouders van een minderjarig kind, de ouderlijke verantwoordelijkheid en de onderhoudsverplichting ten gunste van het kind zijn ingediend - Bevoegdverklaring inzake echtscheiding en onbevoegdverklaring inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid - Bevoegdheid inzake het verzoek betreffende een onderhoudsverplichting - Gerecht van de plaats waar de verweerder zijn gewone verblijfplaats heeft en waarvoor hij verschijnt)

(2019/C 383/34)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Judecătoria Constanța

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: R

Verwerende partij: P

Dictum

Artikel 3, onder a) en d), en artikel 5 van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen, dienen aldus te worden uitgelegd dat wanneer een gerecht van een lidstaat zich moet uitspreken over drie in één beroep ingediende verzoeken die betrekking hebben op respectievelijk de echtscheiding van de ouders van een minderjarig kind, de ouderlijke verantwoordelijkheid voor dit kind en de onderhoudsverplichting jegens dit kind, het gerecht dat zich uitspreekt over de echtscheiding en zich onbevoegd heeft verklaard ter zake van het verzoek betreffende de ouderlijke verantwoordelijkheid, desalniettemin bevoegd is ter zake van het verzoek inzake de onderhoudsverplichting jegens het kind indien dit gerecht ook het gerecht van de gewoonlijke woonplaats van de verweerder is of het gerecht waarvoor deze laatste is verschenen, zonder de bevoegdheid van dat gerecht te betwisten.

---

(1)  PB C 381 van 22.10.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/32 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/32

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 4 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg - Duitsland) – GP/Bundesagentur für Arbeit, Familienkasse Baden-Württemberg West

(Zaak C-473/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid - Migrerende werknemers - Regels van de Europese Unie inzake valuta-omrekening - Verordening (EG) nr. 987/2009 - Besluit nr. H3 van de administratieve commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels - Berekening van de aanvullende toeslag die is verschuldigd aan een werknemer die in een lidstaat woont en in Zwitserland werkt - Bepaling van de referentiedatum voor de wisselkoers)

(2019/C 383/35)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Baden-Württemberg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: GP

Verwerende partij: Bundesagentur für Arbeit, Familienkasse Baden-Württemberg West

Dictum

| 1) | Bij de valuta-omrekening van kinderbijslag om het eventuele bedrag van een aanvullende toeslag uit hoofde van artikel 68, lid 2, van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 988/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009, vast te stellen, is het feit dat die kinderbijslag door een Zwitsers orgaan is uitbetaald in Zwitserse frank, niet van invloed op de toepassing en de uitlegging van artikel 90 van verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EG) nr. 883/2004 alsmede van besluit nr. H3 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 15 oktober 2009 betreffende de in aanmerking te nemen datum voor het bepalen van de omrekeningskoersen als bedoeld in artikel 90 van verordening nr. 987/2009. |
| --- | --- |

1)

Bij de valuta-omrekening van kinderbijslag om het eventuele bedrag van een aanvullende toeslag uit hoofde van artikel 68, lid 2, van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 988/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009, vast te stellen, is het feit dat die kinderbijslag door een Zwitsers orgaan is uitbetaald in Zwitserse frank, niet van invloed op de toepassing en de uitlegging van artikel 90 van verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EG) nr. 883/2004 alsmede van besluit nr. H3 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 15 oktober 2009 betreffende de in aanmerking te nemen datum voor het bepalen van de omrekeningskoersen als bedoeld in artikel 90 van verordening nr. 987/2009.

| 2) | Besluit nr. H3 van 15 oktober 2009 moet aldus worden uitgelegd dat punt 2 daarvan van toepassing is bij de omrekening van de valuta waarin kinderbijslagen zijn uitgedrukt, om het eventuele bedrag van een aanvullende toeslag uit hoofde van artikel 68, lid 2, van verordening nr. 883/2004, zoals gewijzigd bij verordening nr. 988/2009, vast te stellen. |
| --- | --- |

2)

Besluit nr. H3 van 15 oktober 2009 moet aldus worden uitgelegd dat punt 2 daarvan van toepassing is bij de omrekening van de valuta waarin kinderbijslagen zijn uitgedrukt, om het eventuele bedrag van een aanvullende toeslag uit hoofde van artikel 68, lid 2, van verordening nr. 883/2004, zoals gewijzigd bij verordening nr. 988/2009, vast te stellen.

| 3) | Punt 2 van besluit nr. H3 van 15 oktober 2009 moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie als die aan de orde in het hoofdgeding het begrip „dag waarop het orgaan de desbetreffende verrichting uitvoert” in de zin van deze bepaling, betrekking heeft op de dag waarop het bevoegde orgaan van de werkstaat de betrokken gezinsuitkering betaalt. |
| --- | --- |

3)

Punt 2 van besluit nr. H3 van 15 oktober 2009 moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie als die aan de orde in het hoofdgeding het begrip „dag waarop het orgaan de desbetreffende verrichting uitvoert” in de zin van deze bepaling, betrekking heeft op de dag waarop het bevoegde orgaan van de werkstaat de betrokken gezinsuitkering betaalt.

---

(1)  PB C 427 van 26.11.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/33 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/33

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 september 2019 – HX/Raad van de Europese Unie

(Zaak C-540/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Beperkende maatregelen genomen tegen de Arabische Republiek Syrië - Maatregelen gericht tegen vooraanstaande zakenlieden die in Syrië actief zijn - Bewijs van de gegrondheid van de plaatsing op de lijsten)

(2019/C 383/36)

Procestaal: Bulgaars

Partijen

Rekwirant: HX (vertegenwoordiger: S. Koev, advokat)

Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: I. Gurov en A. Vitro, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | HX wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

HX wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

---

(1)  PB C 408 van 12.11.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/34 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/34

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof - Duitsland) – AS/Deutsches Patent- und Markenamt

(Zaak C-541/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Merken - Richtlijn 2008/95/EG - Artikel 3, lid 1, onder b) - Onderscheidend vermogen - Beoordelingscriteria - Teken met hashtag)

(2019/C 383/37)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: AS

Verwerende partij: Deutsches Patent- und Markenamt

Dictum

Artikel 3, lid 1, onder b), van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat het onderscheidend vermogen van een teken waarvan inschrijving als merk is aangevraagd, moet worden onderzocht rekening houdend met alle relevante feiten en omstandigheden, daaronder begrepen alle waarschijnlijke gebruiksvormen van het aangevraagde merk. Wanneer er geen andere aanwijzingen zijn, gaat het hierbij om de gebruiksvormen die in het licht van de gewoonten van de betrokken economische sector in de praktijk significant kunnen zijn.

---

(1)  PB C 436 van 3.12.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/35 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/35

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg - Duitsland) – TDK-Lambda Germany GmbH/Hauptzollamt Lörrach

(Zaak C-559/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Onderverdeling 85044030 - Statische omvormers - Indelingscriteria - Voornaamste bestemming)

(2019/C 383/38)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Baden-Württemberg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TDK-Lambda Germany GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt Lörrach

Dictum

Onderverdeling 85 044 030 van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de douane- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie ervan die voortvloeide uit uitvoeringsverordening (EU) nr. 927/2012 van de Commissie van 9 oktober 2012 en vervolgens uit uitvoeringsverordening (EU) nr. 1001/2013 van de Commissie van 4 oktober 2013, moet aldus worden uitgelegd dat statische omvormers als die in het hoofdgeding slechts onder deze onderverdeling kunnen vallen indien zij hoofdzakelijk bestemd zijn om te worden gebruikt met „telecommunicatietoestellen, automatische gegevensverwerkende machines en eenheden daarvoor” in de zin van deze onderverdeling, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

---

(1)  PB C 436 van 3.12.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/35 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/35

---

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 5 september 2019 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) - Verenigd Koninkrijk] – Eli Lilly and Company/Genentech Inc.

(Zaak C-239/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Artikel 3, onder b) - Voorwaarden voor de verkrijging - Vergunning voor het in de handel brengen - Vergunning afgegeven aan een derde - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

(2019/C 383/39)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice (Chancery Division)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Eli Lilly and Company

Verwerende partij: Genentech Inc.

Dictum

Het door de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (patents court) (octrooirechter in eerste aanleg voor Engeland en Wales, Verenigd Koninkrijk) bij beslissing van 4 maart 2019 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 172 van 20.5.2019.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/36 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/36

---

Hogere voorziening ingesteld op 30 januari 2019 door João Miguel Barata tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 20 november 2018 in zaak T-854/16, Barata/Parlement

(Zaak C-71/19 P)

(2019/C 383/40)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: João Miguel Barata (vertegenwoordigers: G. Pandey en D. Rovetta, avocats, en J. Grayston, Solicitor)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Bij beschikking van 26 september 2019 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond verklaard. João Miguel Barata draagt zijn eigen kosten.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/36 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/36

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral de pe lângă Asociația de arbitraj de pe lângă Baroul Cluj (Roemenië) op 25 februari 2019 – KE/LF

(Zaak C-185/19)

(2019/C 383/41)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Arbitral de pe lângă Asociația de arbitraj de pe lângă Baroul Cluj

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: KE

Verwerende partij: LF

Prejudiciële vraag

Bij beschikking van 24 september 2019 heeft het Hof (Zesde kamer) het verzoek om een prejudiciële beslissing kennelijk niet-ontvankelijk verklaard en zich kennelijk onbevoegd verklaard om kennis te nemen van dat verzoek.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/37 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/37

---

Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2019 door Xianhao Pan tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 21 maart 2019 in zaak T-777/17, Pan/EUIPO – Entertainment One UK (TOBBIA)

(Zaak C-412/19 P)

(2019/C 383/42)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: Xianhao Pan (vertegenwoordiger: M. Oliva, avvocato)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Entertainment One UK Ltd

Bij beschikking van 12 juli 2019 heeft de vicepresident van het Hof de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/37 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/37

---

Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2019 door Stada Arzneimittel tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 april 2019 in zaak T-804/17, Stada Arzneimittel/EUIPO

(Zaak C-460/19 P)

(2019/C 383/43)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Stada Arzneimittel AG (vertegenwoordigers: A. K. Marx, R. Kaase, J.-C. Plate, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Bij beschikking van 1 oktober 2019 heeft het Gerecht (kamer voor toelating van hogere voorzieningen) de hogere voorziening niet toegelaten en rekwirante in haar eigen kosten verwezen.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/38 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/38

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 16 juli 2019 – XW/Eurowings GmbH

(Zaak C-541/19)

(2019/C 383/44)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: XW

Verwerende partij: Eurowings GmbH

Prejudiciële vraag

Wordt de gehele vliegroute ook dan ten grondslag gelegd aan de berekening van de compensatie volgens artikel 7 van verordening nr. 261/2004 (1), wanneer een passagier pas wegens vertraging/annulering van de rechtstreeks aansluitende vlucht met een vertraging van drie uur of meer op de eindbestemming werd geconfronteerd, wetende dat de aanvoervlucht wel punctueel was, beide vluchten door verschillende luchtvaartmaatschappijen werden uitgevoerd en de vluchten gezamenlijk zijn geboekt?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 261/2004 [van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/38 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/38

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 16 juli 2019 – YX/Eurowings GmbH

(Zaak C-542/19)

(2019/C 383/45)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: YX

Verwerende partij: Eurowings GmbH

Prejudiciële vraag

Wordt de gehele vliegroute ook dan ten grondslag gelegd aan de berekening van de compensatie volgens artikel 7 van verordening nr. 261/2004 (1), wanneer een passagier pas wegens vertraging/annulering van de rechtstreeks aansluitende vlucht met een vertraging van drie uur of meer op de eindbestemming werd geconfronteerd, wetende dat de aanvoervlucht wel punctueel was, beide vluchten door verschillende luchtvaartmaatschappijen werden uitgevoerd en de vluchten gezamenlijk zijn geboekt?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 261/2004 [van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/39 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/39

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 29 juli 2019 – PL/Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-574/19)

(2019/C 383/46)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: PL

Verwerende partij: Deutsche Lufthansa AG

De zaak is bij beschikking van het Hof van 23 september 2019 in het register van het Hof doorgehaald.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/39 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/39

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) (Portugal) op 30 juli 2019 – FRENETIKEXITO – UNIPESSOAL, LDA/Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-581/19)

(2019/C 383/47)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FRENETIKEXITO – UNIPESSOAL, LDA

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Prejudiciële vragen

| 1) | Indien een vennootschap, zoals in de onderhavige zaak,






  a) | als hoofdactiviteit fitness- en welzijnsactiviteiten aanbiedt en daarnaast ook gezondheidsgerelateerde activiteiten aanbiedt, waaronder voedingsdiensten, voedingsadvies en evaluaties van de fysieke conditie, en massages; |
| --- | --- | --- |

1)

Indien een vennootschap, zoals in de onderhavige zaak,

a)

als hoofdactiviteit fitness- en welzijnsactiviteiten aanbiedt en daarnaast ook gezondheidsgerelateerde activiteiten aanbiedt, waaronder voedingsdiensten, voedingsadvies en evaluaties van de fysieke conditie, en massages;

| b) | haar klanten programma’s aanbiedt die uitsluitend fitnessdiensten omvatten en programma’s die daarnaast ook voedingsdiensten omvatten,
  moet voor de toepassing van artikel 2, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 (1) dan worden besloten dat de gezondheidsgerelateerde activiteiten, en meer in het bijzonder de voedingsdienst, ondergeschikt zijn aan de fitness- en welzijnsactiviteiten, waardoor de nevendienst dezelfde fiscale behandeling dient te krijgen als de hoofddienst, of moet daarentegen worden besloten dat de gezondheidsgerelateerde activiteiten, en meer in het bijzonder de voedingsdienst, en de fitness- en welzijnsactiviteiten onderscheiden en zelfstandige diensten zijn, waardoor de respectieve fiscale behandelingen voor elk van deze activiteiten van toepassing zouden zijn? |
| --- | --- |

b)

haar klanten programma’s aanbiedt die uitsluitend fitnessdiensten omvatten en programma’s die daarnaast ook voedingsdiensten omvatten,

moet voor de toepassing van artikel 2, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 (1) dan worden besloten dat de gezondheidsgerelateerde activiteiten, en meer in het bijzonder de voedingsdienst, ondergeschikt zijn aan de fitness- en welzijnsactiviteiten, waardoor de nevendienst dezelfde fiscale behandeling dient te krijgen als de hoofddienst, of moet daarentegen worden besloten dat de gezondheidsgerelateerde activiteiten, en meer in het bijzonder de voedingsdienst, en de fitness- en welzijnsactiviteiten onderscheiden en zelfstandige diensten zijn, waardoor de respectieve fiscale behandelingen voor elk van deze activiteiten van toepassing zouden zijn?

| 2) | Is het voor de toepassing van de in artikel 132, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 bedoelde vrijstelling noodzakelijk dat de in die bepaling vermelde diensten daadwerkelijk worden verricht, of volstaat het voor de toepassing van die vrijstelling dat de diensten worden aangeboden, waardoor het gebruik ervan uitsluitend afhangt van de wil van de klant? |
| --- | --- |

2)

Is het voor de toepassing van de in artikel 132, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 bedoelde vrijstelling noodzakelijk dat de in die bepaling vermelde diensten daadwerkelijk worden verricht, of volstaat het voor de toepassing van die vrijstelling dat de diensten worden aangeboden, waardoor het gebruik ervan uitsluitend afhangt van de wil van de klant?

---

(1)  Richtlijn van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/40 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/40

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgerichts für Strafsachen Wien (Oostenrijk) op 2 augustus 2019 – Strafzaak tegen A***** en andere onbekende daders

(Zaak C-584/19)

(2019/C 383/48)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht für Strafsachen Wien.

Partijen in de strafzaak

Verzoekende partij: Staatsanwaltschaft Wien

Verwerende partij:A***** en andere onbekende daders

Andere partij in de procedure: Staatsanwaltschaft Hamburg.

Prejudiciële vraag

Moeten het begrip „rechterlijke autoriteit” in de zin van artikel 1, lid 1, van richtlijn 2014/41/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende het Europees onderzoeksbevel in strafzaken (1), en het begrip „officier van justitie” in de zin van artikel 2, onder c), i), van voormelde richtlijn aldus worden uitgelegd dat hieronder ook de openbare ministeries van een lidstaat vallen, die het risico lopen dat zij in het kader van de vaststelling van een besluit over de uitvaardiging van een Europees onderzoeksbevel rechtstreeks of indirect worden aangestuurd door of instructies ontvangen van de uitvoerende macht, zoals de senator van Justitie in Hamburg?

---

(1)  PB. 2014, L 130, blz 1.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/41 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/41

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Ondernemingsrechtbank Antwerpen (België) op 6 augustus 2019 – M.I.C.M. Mircom International Content Management & Consulting Limited tegen Telenet BVBA

(Zaak C-597/19)

(2019/C 383/49)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Ondernemingsrechtbank Antwerpen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: M.I.C.M. Mircom International Content Management & Consulting Limited

Verweerster: Telenet BVBA

Prejudiciële vragen

| 1) | a. | Kan het downloaden van een bestand via een peer-to-peernetwerk en tegelijk onderdelen („pieces”) ervan (soms zeer fragmentarisch ten opzichte van het geheel) ter upload ter beschikking stellen („seeden”), worden beschouwd als een mededeling aan het publiek in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 (1), ook al zijn deze individuele pieces op zichzelf onbruikbaar?
  Zo ja, |
| --- | --- | --- |

1)

a.

Kan het downloaden van een bestand via een peer-to-peernetwerk en tegelijk onderdelen („pieces”) ervan (soms zeer fragmentarisch ten opzichte van het geheel) ter upload ter beschikking stellen („seeden”), worden beschouwd als een mededeling aan het publiek in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 (1), ook al zijn deze individuele pieces op zichzelf onbruikbaar?

Zo ja,

| b. | bestaat er een de minimis-drempel opdat de seeding van deze pieces een mededeling aan het publiek zou uitmaken? |
| --- | --- |

b.

bestaat er een de minimis-drempel opdat de seeding van deze pieces een mededeling aan het publiek zou uitmaken?

| c. | is de omstandigheid dat de seeding automatisch (ten gevolge van de instellingen van de torrent client) en daarom onbewust voor de gebruiker kan gebeuren relevant? |
| --- | --- |

c.

is de omstandigheid dat de seeding automatisch (ten gevolge van de instellingen van de torrent client) en daarom onbewust voor de gebruiker kan gebeuren relevant?

| 2) | a. | Kan de persoon die contractueel houder is van auteursrechten (of naburige rechten), doch deze rechten niet zelf exploiteert maar enkel een schadevergoeding vordert van vermeende inbreukplegers – en waarvan het economische verdienmodel dus afhangt van het bestaan van piraterij in plaats van deze te bekampen – dezelfde rechten genieten die hoofdstuk II van richtlijn 2004/48 (2) toekent aan de auteurs of licentiehouders die wel auteursrechten op een normale wijze exploiteren? |
| --- | --- | --- |

2)

a.

Kan de persoon die contractueel houder is van auteursrechten (of naburige rechten), doch deze rechten niet zelf exploiteert maar enkel een schadevergoeding vordert van vermeende inbreukplegers – en waarvan het economische verdienmodel dus afhangt van het bestaan van piraterij in plaats van deze te bekampen – dezelfde rechten genieten die hoofdstuk II van richtlijn 2004/48 (2) toekent aan de auteurs of licentiehouders die wel auteursrechten op een normale wijze exploiteren?

| b. | Hoe kan deze licentiehouder in dit geval „schade” (in de zin van artikel 13 van richtlijn 2004/48) hebben geleden door de inbreuk? |
| --- | --- |

b.

Hoe kan deze licentiehouder in dit geval „schade” (in de zin van artikel 13 van richtlijn 2004/48) hebben geleden door de inbreuk?

| 3) | Zijn de concrete omstandigheden uiteengezet in vragen 1 en 2 relevant in het kader van de beoordeling van de afweging van het juiste evenwicht tussen enerzijds de handhaving van intellectuele eigendomsrechten, en anderzijds de rechten en vrijheden gewaarborgd door het Handvest, zoals de eerbiediging van het privéleven en de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder in het kader van de beoordeling van de proportionaliteit? |
| --- | --- |

3)

Zijn de concrete omstandigheden uiteengezet in vragen 1 en 2 relevant in het kader van de beoordeling van de afweging van het juiste evenwicht tussen enerzijds de handhaving van intellectuele eigendomsrechten, en anderzijds de rechten en vrijheden gewaarborgd door het Handvest, zoals de eerbiediging van het privéleven en de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder in het kader van de beoordeling van de proportionaliteit?

| 4) | Is in al deze omstandigheden het systematisch registreren, en verder algemeen verwerken van de IP adressen van een swarm aan seeders (door de licentiehouder zelf, en door een derde, in opdracht ervan) gerechtvaardigd onder de algemene verordening Gegevensbescherming (3), meer bepaald onder artikel 6, lid 1, onder f), ervan? |
| --- | --- |

4)

Is in al deze omstandigheden het systematisch registreren, en verder algemeen verwerken van de IP adressen van een swarm aan seeders (door de licentiehouder zelf, en door een derde, in opdracht ervan) gerechtvaardigd onder de algemene verordening Gegevensbescherming (3), meer bepaald onder artikel 6, lid 1, onder f), ervan?

---

(1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB 2001, L 167, blz. 10).

(2)  Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlament en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (PB 2004, L 157, blz. 45).

(3)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (PB 2016, L 119, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/42 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/42

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) op 9 augustus 2019 – Gmina Wrocław/Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

(Zaak C-604/19)

(2019/C 383/50)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gmina Wrocław

Verwerende partij: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

Prejudiciële vragen

| 1) | Vormt de omzetting krachtens de wet van een recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op een onroerend goed in een eigendomsrecht, onder omstandigheden als in de onderhavige zaak, een levering van goederen in de zin van artikel 14, lid 2, onder a), juncto artikel 2, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), die aan de btw onderworpen is? |
| --- | --- |

1)

Vormt de omzetting krachtens de wet van een recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op een onroerend goed in een eigendomsrecht, onder omstandigheden als in de onderhavige zaak, een levering van goederen in de zin van artikel 14, lid 2, onder a), juncto artikel 2, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), die aan de btw onderworpen is?

| 2) | Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, vormt de omzetting krachtens de wet van een recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op een onroerend goed in een eigendomsrecht dan een levering van goederen in de zin van artikel 14, lid 1, juncto artikel 2, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/112, die aan de btw onderworpen is? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, vormt de omzetting krachtens de wet van een recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op een onroerend goed in een eigendomsrecht dan een levering van goederen in de zin van artikel 14, lid 1, juncto artikel 2, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/112, die aan de btw onderworpen is?

| 3) | Handelt een gemeente die een vergoeding ontvangt voor de omzetting krachtens de wet van een recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op een onroerend goed in een eigendomsrecht, onder omstandigheden als in de onderhavige zaak, als belastingplichtige in de zin van artikel 9, lid 1, juncto artikel 2, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/112 dan wel als publiekrechtelijk lichaam in de zin van artikel 13 van richtlijn 2006/112? |
| --- | --- |

3)

Handelt een gemeente die een vergoeding ontvangt voor de omzetting krachtens de wet van een recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op een onroerend goed in een eigendomsrecht, onder omstandigheden als in de onderhavige zaak, als belastingplichtige in de zin van artikel 9, lid 1, juncto artikel 2, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/112 dan wel als publiekrechtelijk lichaam in de zin van artikel 13 van richtlijn 2006/112?

---

(1)  PB 2006, L 347, blz. 1.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/43 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/43

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 augustus 2019 – Land Nordrhein-Westfalen/D.-H. T. handelend als curator van J & S Service UG

(Zaak C-620/19)

(2019/C 383/51)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Land Nordrhein-Westfalen

Verwerende partij: D.-H. T. handelend als curator van J & S Service UG

In tegenwoordigheid van: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient artikel 23, lid 1, onder j), van verordening (EU) 2016/679 (1) ook ter bescherming van de belangen van belastingautoriteiten? |
| --- | --- |

1)

Dient artikel 23, lid 1, onder j), van verordening (EU) 2016/679 (1) ook ter bescherming van de belangen van belastingautoriteiten?

| 2) | Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, valt onder de formulering „inning van civielrechtelijke vorderingen” ook het verweer van de belastingautoriteit tegen civielrechtelijke vorderingen en moeten die reeds zijn ingesteld? |
| --- | --- |

2)

Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, valt onder de formulering „inning van civielrechtelijke vorderingen” ook het verweer van de belastingautoriteit tegen civielrechtelijke vorderingen en moeten die reeds zijn ingesteld?

| 3) | Is het op grond van de regeling in artikel 23, lid 1, onder e), van verordening (EU) 2016/679 ter bescherming van een wezenlijk financieel belang van een lidstaat op fiscaal gebied toegestaan dat het recht van inzage in de zin van artikel 15 van verordening (EU) 2016/679 wordt beperkt om een tegen de belastingautoriteit ingestelde civielrechtelijke faillissementspauliana af te weren? |
| --- | --- |

3)

Is het op grond van de regeling in artikel 23, lid 1, onder e), van verordening (EU) 2016/679 ter bescherming van een wezenlijk financieel belang van een lidstaat op fiscaal gebied toegestaan dat het recht van inzage in de zin van artikel 15 van verordening (EU) 2016/679 wordt beperkt om een tegen de belastingautoriteit ingestelde civielrechtelijke faillissementspauliana af te weren?

---

(1)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB 2016, L 119, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/44 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/44

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 22 augustus 2019 – Openbaar Ministerie tegen XD

(Zaak C-625/19)

(2019/C 383/52)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: Openbaar Ministerie

Verweerder: XD

Prejudiciële vraag

Kan een officier van justitie die deelneemt aan de rechtsbedeling in de uitvaardigende lidstaat, die in de uitoefening van zijn met de uitvaardiging van een Europees aanhoudingsbevel inherent verbonden taken op onafhankelijke wijze optreedt en die een EAB heeft uitgevaardigd als een uitvaardigende rechterlijke autoriteit in de zin van artikel 6, eerste lid, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1) worden aangemerkt, indien een rechter in de uitvaardigende lidstaat de voorwaarden voor het uitvaardigen van een EAB en, met name, de evenredigheid daarvan heeft beoordeeld voorafgaand aan de daadwerkelijke beslissing van die officier van justitie om het EAB uit te vaardigen?

---

(1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overleving tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/44 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/44

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 22 augustus 2019 – Openbaar Ministerie tegen YC

(Zaak C-626/19)

(2019/C 383/53)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: Openbaar Ministerie

Verweerder: YC

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan een officier van justitie die deelneemt aan de rechtsbedeling in de uitvaardigende lidstaat, die in de uitoefening van zijn met de uitvaardiging van een Europees aanhoudingsbevel inherent verbonden taken op onafhankelijke wijze optreedt en die een EAB heeft uitgevaardigd als een uitvaardigende rechterlijke autoriteit in de zin van artikel 6, eerste lid, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1) worden aangemerkt, indien een rechter in de uitvaardigende lidstaat de voorwaarden voor het uitvaardigen van een EAB en, met name, de evenredigheid daarvan heeft beoordeeld voorafgaand aan de daadwerkelijke beslissing van die officier van justitie om het EAB uit te vaardigen? |
| --- | --- |

1)

Kan een officier van justitie die deelneemt aan de rechtsbedeling in de uitvaardigende lidstaat, die in de uitoefening van zijn met de uitvaardiging van een Europees aanhoudingsbevel inherent verbonden taken op onafhankelijke wijze optreedt en die een EAB heeft uitgevaardigd als een uitvaardigende rechterlijke autoriteit in de zin van artikel 6, eerste lid, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1) worden aangemerkt, indien een rechter in de uitvaardigende lidstaat de voorwaarden voor het uitvaardigen van een EAB en, met name, de evenredigheid daarvan heeft beoordeeld voorafgaand aan de daadwerkelijke beslissing van die officier van justitie om het EAB uit te vaardigen?

| 2) | Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt: is voldaan aan de voorwaarde dat de beslissing van de officier van justitie om een EAB uit te vaardigen en, met name, de evenredigheid daarvan, het voorwerp moeten kunnen uitmaken van een beroep in rechte dat volledig voldoet aan de vereisten die voortvloeien uit een effectieve rechterlijke bescherming, zoals bedoeld in overweging 75 van het arrest van het Hof van Justitie van 27 mei 2019 (ECLI:EU:C:2019:456), indien voor de gezochte persoon na zijn daadwerkelijke overlevering een rechtsgang openstaat waarin bij de rechter in de uitvaardigende lidstaat de nietigheid van het EAB kan worden ingeroepen en waarin deze rechter onder meer de evenredigheid van de beslissing tot het uitvaardigen van dat EAB onderzoekt? |
| --- | --- |

2)

Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt: is voldaan aan de voorwaarde dat de beslissing van de officier van justitie om een EAB uit te vaardigen en, met name, de evenredigheid daarvan, het voorwerp moeten kunnen uitmaken van een beroep in rechte dat volledig voldoet aan de vereisten die voortvloeien uit een effectieve rechterlijke bescherming, zoals bedoeld in overweging 75 van het arrest van het Hof van Justitie van 27 mei 2019 (ECLI:EU:C:2019:456), indien voor de gezochte persoon na zijn daadwerkelijke overlevering een rechtsgang openstaat waarin bij de rechter in de uitvaardigende lidstaat de nietigheid van het EAB kan worden ingeroepen en waarin deze rechter onder meer de evenredigheid van de beslissing tot het uitvaardigen van dat EAB onderzoekt?

---

(1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overleving tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/45 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/45

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 22 augustus 2019 – Openbaar Ministerie tegen ZB

(Zaak C-627/19)

(2019/C 383/54)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: Openbaar Ministerie

Verweerder: ZB

Prejudiciële vraag

Geldt, als een EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een bij voor tenuitvoerlegging vatbare beslissing van een rechter of rechterlijke instantie opgelegde vrijheidsstraf, terwijl het EAB is uitgevaardigd door een officier van justitie die deelneemt aan de rechtsbedeling in de uitvaardigende lidstaat en gewaarborgd is dat hij in de uitoefening van zijn met de uitvaardiging van een Europees aanhoudingsbevel inherent verbonden taken, op onafhankelijke wijze optreedt, ook de voorwaarde dat een beroep in rechte tegen de beslissing om een EAB uit te vaardigen - in het bijzonder de evenredigheid daarvan - dat volledig voldoet aan de eisen van een effectieve rechterlijke bescherming mogelijk moet zijn?

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/46 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/46

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD) (Portugal) op 23 augustus 2019 – PAGE Internacional, Lda/Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-630/19)

(2019/C 383/55)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: PAGE Internacional Lda

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 168, onder a), en artikel 176 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde alsook de beginselen van btw-neutraliteit en evenredigheid aldus worden uitgelegd dat de Portugese wetgever krachtens artikel 21, lid 1, onder d), en lid 2, onder d), van de Código do Imposto sobre o Valor Acrescentado (wetboek inzake de belasting over de toegevoegde waarde), goedgekeurd bij wetsbesluit nr. 394-B/84 van 26 december 1984, het recht op aftrek van de voorbelasting op uitgaven voor maaltijden tot 50 % mag beperken, ook al toont de belastingplichtige aan dat die uitgaven volledig zijn gedaan in de uitoefening van zijn belaste economische activiteit?

---

(1)  PB 2006, L 347, blz. 1.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/46 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/46

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 26 augustus 2019 – Y tegen CAK

(Zaak C-636/19)

(2019/C 383/56)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Centrale Raad van Beroep

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: Y

Verweerder: CAK

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet richtlijn 2011/24/EU (1) aldus worden uitgelegd dat personen bedoeld in artikel 24 van verordening (EG) nr. 883/2004 (2), die in het woonland voor rekening van Nederland verstrekkingen ontvangen, maar die in Nederland niet verzekerd zijn krachtens de wettelijke ziektekostenverzekeringen, zich rechtstreeks kunnen beroepen op die richtlijn voor het toekennen van vergoeding van kosten van verleende zorg?
  Zo nee, |
| --- | --- |

1)

Moet richtlijn 2011/24/EU (1) aldus worden uitgelegd dat personen bedoeld in artikel 24 van verordening (EG) nr. 883/2004 (2), die in het woonland voor rekening van Nederland verstrekkingen ontvangen, maar die in Nederland niet verzekerd zijn krachtens de wettelijke ziektekostenverzekeringen, zich rechtstreeks kunnen beroepen op die richtlijn voor het toekennen van vergoeding van kosten van verleende zorg?

Zo nee,

| 2) | Volgt uit artikel 56 van het VWEU dat in een geval als het onderhavige het niet toekennen van een vergoeding voor in een andere lidstaat dan het woon- of pensioenland verleende zorg, een ongerechtvaardigde belemmering vormt voor het vrij verkeer van diensten? |
| --- | --- |

2)

Volgt uit artikel 56 van het VWEU dat in een geval als het onderhavige het niet toekennen van een vergoeding voor in een andere lidstaat dan het woon- of pensioenland verleende zorg, een ongerechtvaardigde belemmering vormt voor het vrij verkeer van diensten?

---

(1)  Richtlijn 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011 betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg (PB 2011, L 88, blz. 45).

(2)  Verordening (EG) no 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/47 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/47

---

Hogere voorziening ingesteld op 9 september 2019 door Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 28 juni 2019 in zaak T-741/16, Changmao Biochemical Engineering/Commissie

(Zaak C-666/19 P)

(2019/C 383/57)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd (vertegenwoordigers: K. Adamantopoulos en P. Billiet, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en Hyet Sweet

Conclusies

| — | vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 28 juni 2019 in zaak T-741/16 in zijn geheel; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 28 juni 2019 in zaak T-741/16 in zijn geheel;

| — | overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie toewijzing van de vorderingen die thans rekwirante in het beroep bij het Gerecht had ingesteld, en nietigverklaring van de litigieuze verordening (1), voor zover deze rekwirante betreft, en |
| --- | --- |

—

overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie toewijzing van de vorderingen die thans rekwirante in het beroep bij het Gerecht had ingesteld, en nietigverklaring van de litigieuze verordening (1), voor zover deze rekwirante betreft, en

| — | verwijzing van de verwerende partij en de interveniërende partij voor het Gerecht in rekwirantes kosten van de hogere voorziening en van de procedure bij het Gerecht in zaak T-741/16. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij en de interveniërende partij voor het Gerecht in rekwirantes kosten van de hogere voorziening en van de procedure bij het Gerecht in zaak T-741/16.

Subsidiair:

| — | terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht van de Europese Unie, zodat het Gerecht uitspraak kan doen over het tweede onderdeel van het eerste middel van het verzoekschrift; |
| --- | --- |

—

terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht van de Europese Unie, zodat het Gerecht uitspraak kan doen over het tweede onderdeel van het eerste middel van het verzoekschrift;

| — | meer subsidiair, terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht van de Europese Unie, zodat het Gerecht uitspraak kan doen over andere middelen van thans rekwirante, voor zover de stand van de procedure dit rechtvaardigt, en |
| --- | --- |

—

meer subsidiair, terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht van de Europese Unie, zodat het Gerecht uitspraak kan doen over andere middelen van thans rekwirante, voor zover de stand van de procedure dit rechtvaardigt, en

| — | aanhouding van de beslissing omtrent de kosten. |
| --- | --- |

—

aanhouding van de beslissing omtrent de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert in hogere voorziening vijf middelen aan.

Eerste middel: er is sprake van een kennelijk onjuiste toepassing van het recht en een onjuiste opvatting van de feiten in de door het Gerecht in de punten 54, 64 tot en met 67, 69, 70, 78 tot en met 80, 87, 93, 97 en 98 van het bestreden arrest gedane vaststellingen, volgens welke rekwirantes boekhouding niet voldoet aan de internationale standaarden voor jaarrekeningen („IAS”) en bijgevolg ook niet aan de eisen van artikel 2, lid 7, onder c), tweede streepje, van de basisverordening (2). Als gevolg daarvan heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het op artikel 2, lid 7, onder c), derde streepje, van de basisverordening gebaseerde argument van rekwirante niet te onderzoeken.

Tweede middel: er is sprake van een kennelijk onjuiste toepassing van het recht en een onjuiste opvatting van de feiten in de door het Gerecht in de punten 113, 115 tot en met 118, 125, 126 en 128 tot en met 130 van het bestreden arrest gedane vaststellingen, volgens welke de Commissie geen inbreuk heeft gemaakt op artikel 2, lid 7, onder a), artikel 6, lid 8, en artikel 9, lid 4, van de basisverordening of op de beginselen van zorgvuldigheid en behoorlijk bestuur door geen gedetailleerd overzicht van de exporttransacties van de producent in het referentieland op te vragen en te bestuderen.

Derde middel: er is sprake van een kennelijk onjuiste toepassing van het recht en een onjuiste opvatting van de feiten in de door het Gerecht in de punten 141 tot en met 144, 152, 153 en 155 tot en met 162 van het bestreden arrest gedane vaststellingen, volgens welke de Commissie geen inbreuk heeft gemaakt op artikel 2, lid 10, en artikel 9, lid 4, van de basisverordening en artikel 2, lid 4, van de antidumpingsovereenkomst van de WTO of op de beginselen van zorgvuldigheid en behoorlijk bestuur door de normale waarde en rekwirantes uitvoerprijs niet aan te passen voor de berekening van de dumpingmarge.

Vierde middel: er is sprake van een kennelijk onjuiste toepassing van het recht en een onjuiste opvatting van de feiten in de door het Gerecht in de punten 148 en 150 van het bestreden arrest gedane vaststellingen, volgens welke de Commissie geen inbreuk heeft gemaakt op artikel 3, leden 2 en 3, en artikel 9, lid 4, van de basisverordening of op de beginselen van behoorlijk bestuur en zorgvuldigheid door het niet-schadelijke prijsniveau van de Unieproducent niet aan te passen op grond van de verschillen in aanvullende diensten, verpakking en door de bedrijfstak van de Unie te betalen vergoedingen voor octrooien en knowhow.

Vijfde middel: er is sprake van een kennelijk onjuiste toepassing van het recht en een onjuiste opvatting van de feiten in de door het Gerecht in de punten 189 tot en met 191, 194, 200, 201 en 203 tot en met 206 van het bestreden arrest gedane vaststellingen, volgens welke de Commissie geen inbreuk heeft gemaakt op artikel 2, lid 7, onder a), en lid 10, artikel 3, leden 2, 3 en 5, artikel 6, lid 8, en artikel 9, lid 4, van de basisverordening of op de beginselen van behoorlijk bestuur en zorgvuldigheid hoewel zij, zonder te verzoeken om invulling van een vragenlijst voor verbonden leveranciers, heeft nagelaten na te gaan of de bedrijfstak van de Unie tegen normale marktprijzen grondstoffen heeft kunnen inkopen bij zijn verbonden leverancier.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1247 van de Commissie van 28 juli 2016 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op aspartaam van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2016, L 204, blz. 92).

(2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/48 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/48

---

Hogere voorziening ingesteld op 9 september 2019 door BP tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-838/16, BP/Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten

(Zaak C-669/19 P)

(2019/C 383/58)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: BP (vertegenwoordiger: E. Lazar, avocat)

Andere partij in de procedure: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA)

Conclusies

| — | punten 1, 3, en 4 van het dictum van het bestreden arrest vernietigen, en dientengevolge |
| --- | --- |

—

punten 1, 3, en 4 van het dictum van het bestreden arrest vernietigen, en dientengevolge

| — | rekwirante een passende schadevergoeding toekennen voor de geleden immateriële en materiële schade; |
| --- | --- |

—

rekwirante een passende schadevergoeding toekennen voor de geleden immateriële en materiële schade;

| — | rekwirante een passende schadevergoeding toekennen in verband met de gevolgen van het FRA’s lasterlijke uitingen over haar en de aantasting van haar professionele en persoonlijke reputatie; |
| --- | --- |

—

rekwirante een passende schadevergoeding toekennen in verband met de gevolgen van het FRA’s lasterlijke uitingen over haar en de aantasting van haar professionele en persoonlijke reputatie;

| — | het FRA verwijzen in de kosten van het beroep in eerste aanleg en van de hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

het FRA verwijzen in de kosten van het beroep in eerste aanleg en van de hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1) | Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting en een kennelijk onjuiste beoordeling van de ontvankelijkheid van het nieuwe middel en van het op grond van artikel 85 van het Reglement voor de procesvoering aangevoerde bewijsmateriaal; schending van het recht om te worden gehoord; geen onpartijdig gerecht; schending van het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde beginsel van effectieve rechterlijke bescherming; beperking van rechten, en schending van artikel 52 van het Handvest. |
| --- | --- |

1)

Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting en een kennelijk onjuiste beoordeling van de ontvankelijkheid van het nieuwe middel en van het op grond van artikel 85 van het Reglement voor de procesvoering aangevoerde bewijsmateriaal; schending van het recht om te worden gehoord; geen onpartijdig gerecht; schending van het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde beginsel van effectieve rechterlijke bescherming; beperking van rechten, en schending van artikel 52 van het Handvest.

| 2) | Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting en een kennelijk onjuiste beoordeling van de punten 112, 115 tot en met 117, 126, en 140 tot en met 142 van rekwirantes verzoek tot schadevergoeding betreffende een gestelde schending van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 (1), schending van artikel 8 EVRM en schending van de punten 63 tot en met 65 van het arrest Bavarian Lager (2); schending van de motiveringsplicht ten aanzien van de oorspronkelijk gedeeltelijke algemene openbaarmaking en daaropvolgende volledige openbaarmaking van rekwirantes persoonlijke gegevens; schending van het door de Uniewetgever tot stand gebrachte juridische evenwicht tussen verordening nr. 1049/2001 en verordening nr. 45/2001 (3), en schending van het arrest Bavarian Lager. |
| --- | --- |

2)

Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting en een kennelijk onjuiste beoordeling van de punten 112, 115 tot en met 117, 126, en 140 tot en met 142 van rekwirantes verzoek tot schadevergoeding betreffende een gestelde schending van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 (1), schending van artikel 8 EVRM en schending van de punten 63 tot en met 65 van het arrest Bavarian Lager (2); schending van de motiveringsplicht ten aanzien van de oorspronkelijk gedeeltelijke algemene openbaarmaking en daaropvolgende volledige openbaarmaking van rekwirantes persoonlijke gegevens; schending van het door de Uniewetgever tot stand gebrachte juridische evenwicht tussen verordening nr. 1049/2001 en verordening nr. 45/2001 (3), en schending van het arrest Bavarian Lager.

| 3) | Derde middel: schending van de artikelen 134 en 135 van het Reglement voor de procesvoering en schending van de motiveringsplicht; schending van rechtspraak omtrent kosten; beperking van rechten, en schending van artikel 52 van het Handvest. |
| --- | --- |

3)

Derde middel: schending van de artikelen 134 en 135 van het Reglement voor de procesvoering en schending van de motiveringsplicht; schending van rechtspraak omtrent kosten; beperking van rechten, en schending van artikel 52 van het Handvest.

| 4) | Vierde middel: schending van artikel 66 van het Reglement voor de procesvoering; afwijzing van het verzoek om in het arrest in de zaak T-838/16 bepaalde gevoelige informatie niet te vermelden; daaropvolgende buitensporige bewerking van het arrest, en onwettige samenstelling van de Vijfde kamer zonder mogelijkheid om op te treden in uitgebreide formatie of effectief te stemmen. |
| --- | --- |

4)

Vierde middel: schending van artikel 66 van het Reglement voor de procesvoering; afwijzing van het verzoek om in het arrest in de zaak T-838/16 bepaalde gevoelige informatie niet te vermelden; daaropvolgende buitensporige bewerking van het arrest, en onwettige samenstelling van de Vijfde kamer zonder mogelijkheid om op te treden in uitgebreide formatie of effectief te stemmen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

(2)  Arrest van 29 juni 2010, Commissie/Bavarian Lager (C-28/08 P, ECLI:EU:C:2010:378).

(3)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/49 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/49

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Sony Corporation, Sony Electronics, Inc tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 juli 2019 in zaak T-762/15, Sony en Sony Electronics/Commissie

(Zaak C-697/19 P)

(2019/C 383/59)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Sony Corporation, Sony Electronics, Inc (hierna: „Sony” of „rekwirantes”) (vertegenwoordigers: N. Levy, avocat, R. Snelders, avocat, E. M. Kelly, solicitor)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | vernietiging van het bestreden arrest; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het bestreden arrest;

| — | toewijzing van de in eerste aanleg aangevoerde conclusies; |
| --- | --- |

—

toewijzing van de in eerste aanleg aangevoerde conclusies;

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure in eerste aanleg. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure in eerste aanleg.

Subsidiair, indien de zaak niet in staat van wijzen is door het Hof:

| — | terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht;

| — | aanhouding van de beslissing over de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

aanhouding van de beslissing over de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter staving van hun hogere voorziening, voeren rekwirantes vier middelen aan.

Eerste middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door zijn eigen redenering in de plaats te stellen van die van het besluit (besluit van de Commissie in zaak AT.39639 – Optical Disk Drives C(2015) 7135 final).

| — | Het besluit was gebaseerd op een vaststelling dat rekwirantes hadden deelgenomen aan „meerdere afzonderlijke inbreuken” die ook als één enkele, voortdurende inbreuk konden worden beschouwd. Het Gerecht heeft aanvaard dat niet alle in het besluit beweerde individuele contacten waren bewezen. |
| --- | --- |

—

Het besluit was gebaseerd op een vaststelling dat rekwirantes hadden deelgenomen aan „meerdere afzonderlijke inbreuken” die ook als één enkele, voortdurende inbreuk konden worden beschouwd. Het Gerecht heeft aanvaard dat niet alle in het besluit beweerde individuele contacten waren bewezen.

| — | Contacten die niet bewezen zijn, kunnen niet de basis vormen van inbreuken op artikel 101, lid 1, VWEU. Het Gerecht bevestigde niettemin de vaststelling in het besluit dat er sprake was van één enkele, voortdurende inbreuk die was gebaseerd op die onbewezen contacten die onderdeel waren van een „bundel van bewijzen” waarop de Commissie zich kon baseren. Door zijn eigen redenering in de plaats te stellen van die van het besluit, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. |
| --- | --- |

—

Contacten die niet bewezen zijn, kunnen niet de basis vormen van inbreuken op artikel 101, lid 1, VWEU. Het Gerecht bevestigde niettemin de vaststelling in het besluit dat er sprake was van één enkele, voortdurende inbreuk die was gebaseerd op die onbewezen contacten die onderdeel waren van een „bundel van bewijzen” waarop de Commissie zich kon baseren. Door zijn eigen redenering in de plaats te stellen van die van het besluit, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

Tweede middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat was deelgenomen aan één enkele, voortdurende inbreuk gedurende de beweerde periode, op grond van een beperkter aantal contacten dan de in het besluit vermelde contacten.

| — | Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat Sony tussen 23 augustus 2004 en 15 september 2006 voortdurend heeft deelgenomen aan de vermeende inbreuk, niettegenstaande het feit dat het heeft aanvaard dat er een periode van ongeveer acht maanden was waarvoor de Commissie geen enkel mededingingsverstorend contact kon bewijzen waarbij Sony was betrokken. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat Sony tussen 23 augustus 2004 en 15 september 2006 voortdurend heeft deelgenomen aan de vermeende inbreuk, niettegenstaande het feit dat het heeft aanvaard dat er een periode van ongeveer acht maanden was waarvoor de Commissie geen enkel mededingingsverstorend contact kon bewijzen waarbij Sony was betrokken.

| — | De redenering van het Gerecht mist interne samenhang door enerzijds te aanvaarden dat er voor een periode van meer dan zes maanden geen bewijs was van contacten waarbij Sony betrokken was, en anderzijds vast te stellen dat deze contacten „om de twee à drie maanden” plaatsvonden. |
| --- | --- |

—

De redenering van het Gerecht mist interne samenhang door enerzijds te aanvaarden dat er voor een periode van meer dan zes maanden geen bewijs was van contacten waarbij Sony betrokken was, en anderzijds vast te stellen dat deze contacten „om de twee à drie maanden” plaatsvonden.

Derde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door één enkele, voortdurende inbreuk te behandelen als noodzakelijkerwijs bestaande uit meerdere afzonderlijke inbreuken.

| — | Het Gerecht heeft verzuimd vast te stellen dat de Commissie Sony’s rechten van verdediging had geschonden ondanks de vaststelling van de Commissie in het besluit – zonder dit vooraf aan te voeren in de mededeling van punten van bezwaar – dat het beweerde gedrag niet enkel één enkele voortdurende inbreuk vormde, maar ook bestond uit meerdere afzonderlijke inbreuken. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft verzuimd vast te stellen dat de Commissie Sony’s rechten van verdediging had geschonden ondanks de vaststelling van de Commissie in het besluit – zonder dit vooraf aan te voeren in de mededeling van punten van bezwaar – dat het beweerde gedrag niet enkel één enkele voortdurende inbreuk vormde, maar ook bestond uit meerdere afzonderlijke inbreuken.

| — | Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Commissie een passende motivering had gegeven voor haar vaststelling dat Sony meerdere afzonderlijke inbreuken had begaan. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Commissie een passende motivering had gegeven voor haar vaststelling dat Sony meerdere afzonderlijke inbreuken had begaan.

Vierde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, heeft het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel geschonden en is tekortgeschoten in zijn motiveringsplicht door de geldboete ten laste van Sony te bevestigen, die was gebaseerd op dezelfde inkomsten als die welke de grondslag vormden voor een afzonderlijke geldboete ten laste van Lite-On.

| — | Het Gerecht heeft het in de „Richtsnoeren voor het berekenen van de geldboeten” opgenomen beginsel geschonden dat de waarde van de verkopen „het economisch belang van de inbreuk” en het „relatieve gewicht van elke onderneming bij de inbreuk” moet weerspiegelen, en heeft het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel geschonden. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft het in de „Richtsnoeren voor het berekenen van de geldboeten” opgenomen beginsel geschonden dat de waarde van de verkopen „het economisch belang van de inbreuk” en het „relatieve gewicht van elke onderneming bij de inbreuk” moet weerspiegelen, en heeft het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel geschonden.

| — | Het Gerecht is tekortgeschoten in zijn motiveringsplicht aangezien het niet naar behoren heeft geantwoord op het argument dat het economische belang van de inbreuk door dubbeltelling was opgeblazen. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht is tekortgeschoten in zijn motiveringsplicht aangezien het niet naar behoren heeft geantwoord op het argument dat het economische belang van de inbreuk door dubbeltelling was opgeblazen.

| — | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door rekwirantes’ argument af te wijzen dat de Commissie niet had gemotiveerd waarom zij was afgeweken van haar vaste beschikkingspraktijk. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door rekwirantes’ argument af te wijzen dat de Commissie niet had gemotiveerd waarom zij was afgeweken van haar vaste beschikkingspraktijk.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/51 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/51

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Sony Optiarc, Inc, Sony Optiarc America, Inc tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 juli 2019 in zaak T-763/15, Sony Optiarc, Sony Optiarc America/Commissie

(Zaak C-698/19 P)

(2019/C 383/60)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Sony Optiarc, Inc, Sony Optiarc America, Inc (vertegenwoordigers: N. Levy, avocat, R. Snelders, avocat, E. M. Kelly, solicitor)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | vernietiging van het bestreden arrest; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het bestreden arrest;

| — | toewijzing van de in eerste aanleg aangevoerde conclusies; |
| --- | --- |

—

toewijzing van de in eerste aanleg aangevoerde conclusies;

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure in eerste aanleg. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure in eerste aanleg.

Subsidiair, indien de zaak niet in staat van wijzen is door het Hof:

| — | terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht;

| — | aanhouding van de beslissing over de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

aanhouding van de beslissing over de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter staving van hun hogere voorziening, voeren rekwirantes vier middelen aan.

Eerste middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door zijn eigen redenering in de plaats te stellen van die van het besluit (besluit van de Commissie in zaak AT.39639 – Optical Disk Drives C(2015) 7135 final).

| — | Het besluit was gebaseerd op een vaststelling dat rekwirantes hadden deelgenomen aan „meerdere afzonderlijke inbreuken” die ook als één enkele, voortdurende inbreuk konden worden beschouwd. Het Gerecht heeft aanvaard dat niet alle in het besluit beweerde individuele contacten waren bewezen. |
| --- | --- |

—

Het besluit was gebaseerd op een vaststelling dat rekwirantes hadden deelgenomen aan „meerdere afzonderlijke inbreuken” die ook als één enkele, voortdurende inbreuk konden worden beschouwd. Het Gerecht heeft aanvaard dat niet alle in het besluit beweerde individuele contacten waren bewezen.

| — | Contacten die niet bewezen zijn, kunnen niet de basis vormen van inbreuken op artikel 101, lid 1, VWEU. Het Gerecht bevestigde niettemin de vaststelling in het besluit dat er sprake was van één enkele, voortdurende inbreuk die was gebaseerd op die onbewezen contacten die onderdeel waren van een bundel van „bewijzen en aanwijzingen die in hun geheel beschouwd in aanmerking kunnen worden genomen”, waarop de Commissie zich kon baseren. Door zijn eigen redenering in de plaats te stellen van die van het besluit, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. |
| --- | --- |

—

Contacten die niet bewezen zijn, kunnen niet de basis vormen van inbreuken op artikel 101, lid 1, VWEU. Het Gerecht bevestigde niettemin de vaststelling in het besluit dat er sprake was van één enkele, voortdurende inbreuk die was gebaseerd op die onbewezen contacten die onderdeel waren van een bundel van „bewijzen en aanwijzingen die in hun geheel beschouwd in aanmerking kunnen worden genomen”, waarop de Commissie zich kon baseren. Door zijn eigen redenering in de plaats te stellen van die van het besluit, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

Tweede middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat was deelgenomen aan één enkele, voortdurende inbreuk gedurende de beweerde periode, op grond van een beperkter aantal contacten dan de in het besluit vermelde contacten.

| — | Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat Sony Optiarc tussen 25 juli 2007 en 29 oktober 2008 voortdurend heeft deelgenomen aan de vermeende inbreuk, niettegenstaande het feit dat het heeft aanvaard dat er een periode van ongeveer vijf maanden was waarvoor de Commissie geen enkel mededingingsverstorend contact kon bewijzen waarbij Sony Optiarc was betrokken. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat Sony Optiarc tussen 25 juli 2007 en 29 oktober 2008 voortdurend heeft deelgenomen aan de vermeende inbreuk, niettegenstaande het feit dat het heeft aanvaard dat er een periode van ongeveer vijf maanden was waarvoor de Commissie geen enkel mededingingsverstorend contact kon bewijzen waarbij Sony Optiarc was betrokken.

| — | De redenering van het Gerecht mist interne samenhang door enerzijds te aanvaarden dat er voor een periode van ongeveer vijf maanden geen bewijs was van contacten waarbij Sony Optiarch was betrokken, en anderzijds vast te stellen dat „de langste bewezen periode zonder contact slechts drie maanden bedroeg” en dat „er tussen de meeste contacten slechts één maand zat”. |
| --- | --- |

—

De redenering van het Gerecht mist interne samenhang door enerzijds te aanvaarden dat er voor een periode van ongeveer vijf maanden geen bewijs was van contacten waarbij Sony Optiarch was betrokken, en anderzijds vast te stellen dat „de langste bewezen periode zonder contact slechts drie maanden bedroeg” en dat „er tussen de meeste contacten slechts één maand zat”.

Derde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door één enkele, voortdurende inbreuk te behandelen als noodzakelijkerwijs bestaande uit meerdere afzonderlijke inbreuken.

| — | Het Gerecht heeft verzuimd vast te stellen dat de Commissie Sony Optiarcs rechten van verdediging had geschonden ondanks de vaststelling van de Commissie in het besluit – zonder dit vooraf aan te voeren in de mededeling van punten van bezwaar – dat het beweerde gedrag niet enkel één enkele voortdurende inbreuk vormde, maar ook bestond uit meerdere afzonderlijke inbreuken. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft verzuimd vast te stellen dat de Commissie Sony Optiarcs rechten van verdediging had geschonden ondanks de vaststelling van de Commissie in het besluit – zonder dit vooraf aan te voeren in de mededeling van punten van bezwaar – dat het beweerde gedrag niet enkel één enkele voortdurende inbreuk vormde, maar ook bestond uit meerdere afzonderlijke inbreuken.

| — | Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Commissie een passende motivering had gegeven voor haar vaststelling dat Sony Optiarc meerdere afzonderlijke inbreuken had begaan. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Commissie een passende motivering had gegeven voor haar vaststelling dat Sony Optiarc meerdere afzonderlijke inbreuken had begaan.

Vierde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, heeft het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel geschonden en is tekortgeschoten in zijn motiveringsplicht door de geldboete ten laste van Sony Optiarc te bevestigen, die was gebaseerd op dezelfde inkomsten als die welke de grondslag vormden voor een afzonderlijke geldboete ten laste van Quanta.

| — | Het Gerecht heeft het in de „Richtsnoeren voor het berekenen van de geldboeten” opgenomen beginsel geschonden dat de waarde van de verkopen „het economisch belang van de inbreuk” en het „relatieve gewicht van elke onderneming bij de inbreuk” moet weerspiegelen, en heeft het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel geschonden. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft het in de „Richtsnoeren voor het berekenen van de geldboeten” opgenomen beginsel geschonden dat de waarde van de verkopen „het economisch belang van de inbreuk” en het „relatieve gewicht van elke onderneming bij de inbreuk” moet weerspiegelen, en heeft het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel geschonden.

| — | Het Gerecht is tekortgeschoten in zijn motiveringsplicht aangezien het niet naar behoren heeft geantwoord op het argument dat het economische belang van de inbreuk door dubbeltelling was opgeblazen. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht is tekortgeschoten in zijn motiveringsplicht aangezien het niet naar behoren heeft geantwoord op het argument dat het economische belang van de inbreuk door dubbeltelling was opgeblazen.

| — | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door rekwirantes’ argument af te wijzen dat de Commissie niet had gemotiveerd waarom zij was afgeweken van haar vaste beschikkingspraktijk. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door rekwirantes’ argument af te wijzen dat de Commissie niet had gemotiveerd waarom zij was afgeweken van haar vaste beschikkingspraktijk.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/52 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/52

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Toshiba Samsung Storage Technology Corp., Toshiba Samsung Storage Technology Korea Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 juli 2019 in zaak T-8/16, Toshiba Samsung Storage Technology, Toshiba Samsung Storage Technology Korea/Commissie

(Zaak C-700/19 P)

(2019/C 383/61)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Toshiba Samsung Storage Technology Corp., Toshiba Samsung Storage Technology Korea Corp. (vertegenwoordigers: M. Bay, avvocato, J. Ruiz Calzado, abogado, A. Aresu, avvocato)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het bestreden arrest van het Gerecht vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest van het Gerecht vernietigen;

| — | het besluit van de Commissie in zaak COMP/39.639 – Optical Disk Drives nietig verklaren voor zover het rekwirantes betreft; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie in zaak COMP/39.639 – Optical Disk Drives nietig verklaren voor zover het rekwirantes betreft;

| — | de geldboete die bij dat besluit aan rekwirantes is opgelegd nietig verklaren of verminderen; |
| --- | --- |

—

de geldboete die bij dat besluit aan rekwirantes is opgelegd nietig verklaren of verminderen;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van de procedures in eerste aanleg en in hogere voorziening; en |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van de procedures in eerste aanleg en in hogere voorziening; en

| — | alle andere maatregelen gelasten die in de omstandigheden van deze zaak aangewezen zijn. |
| --- | --- |

—

alle andere maatregelen gelasten die in de omstandigheden van deze zaak aangewezen zijn.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter staving van hun voorziening voeren rekwirantes vier middelen aan.

Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting inzake het eerste, tweede en derde onderdeel van het eerste middel dat in eerste aanleg werd aangevoerd, bestaande in schending van wezenlijke vormvoorschriften en van de rechten van verdediging.

Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting bij het bepalen van de juridische maatstaf voor het bestaan van één enkele voortdurende inbreuk.

Derde middel: schending van de rechten van verdediging en onjuiste juridische maatstaf.

Vierde middel: niet-naleving van wezenlijke vormvoorschriften; volledig ontoereikende motivering voor de afwijzing van het in eerste aanleg aangevoerde eerste onderdeel van het tweede middel (geen bevoegdheid) en onjuiste opvatting betreffende de juridische toetsing van de toelaatbaarheid van het bewijs.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/53 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/53

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door Silver Plastics GmbH & Co. KG en Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-582/15, Silver Plastics GmbH & Co. KG en Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG/Europese Commissie

(Zaak C-702/19 P)

(2019/C 383/62)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirantes:

Silver Plastics GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: M. Wirtz en S. Möller, Rechtsanwälte)

Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: C. Karbaum, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| 1. | het bestreden arrest vernietigen en de zaak voor een nieuwe behandeling terugverwijzen naar het Gerecht; |
| --- | --- |

1.

het bestreden arrest vernietigen en de zaak voor een nieuwe behandeling terugverwijzen naar het Gerecht;

| 2. | subsidiair, het bestreden arrest vernietigen, het bestreden besluit ten aanzien van de tweede rekwirante nietig verklaren en de aan de eerste rekwirante opgelegde geldboete verlagen; |
| --- | --- |

2.

subsidiair, het bestreden arrest vernietigen, het bestreden besluit ten aanzien van de tweede rekwirante nietig verklaren en de aan de eerste rekwirante opgelegde geldboete verlagen;

| 3. | subsidiair, het bestreden arrest vernietigen en de aan rekwirantes hoofdelijk opgelegde geldboete verlagen; |
| --- | --- |

3.

subsidiair, het bestreden arrest vernietigen en de aan rekwirantes hoofdelijk opgelegde geldboete verlagen;

| 4. | de Commissie verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en in die van de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

4.

de Commissie verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en in die van de procedure voor het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het eerste middel stellen rekwirantes dat het Gerecht artikel 6, lid 3, VEU, artikel 6, lid 1, EVRM en artikel 47, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met het onmiddellijkheidsbeginsel, heeft geschonden.

Het Gerecht heeft een procedurefout gemaakt door ondanks herhaaldelijke verzoeken van rekwirantes te verzuimen de heer W., de werkelijke bron van het ten nadele van rekwirantes in aanmerking genomen clementieverzoek van concurrent L., als getuige op te roepen en persoonlijk te verhoren. Bovendien heeft het Gerecht de door rekwirantes schriftelijk verstrekte verklaringen van de heer W., die in tegenspraak zijn met het clementieverzoek, globaal genomen ongeloofwaardig geacht, zonder de heer W. hierover te horen. Volgens het beginsel van de onmiddellijkheid van de bewijsvoering had het Gerecht de heer W. moeten oproepen en hem hierover (onmiddellijk) persoonlijk moeten horen.

In het tweede middel beroepen rekwirantes zich op schending door het Gerecht van het in artikel 6, lid 1 [juncto lid 3, onder d),] EVRM neergelegde beginsel van hoor en wederhoor.

Ook ondanks herhaaldelijke verzoeken van rekwirantes heeft het Gerecht geweigerd om een contradictoir verhoor van de heer W. in diens hoedanigheid van voornaamste bron van het ten nadele van rekwirantes in aanmerking genomen clementieverzoek te organiseren. Het Gerecht heeft een procedurefout gemaakt door de geloofwaardigheid van de in het clementieverzoek vervatte verklaringen van de heer W. te beoordelen zonder de mogelijkheid te bieden hem daarover te horen en het heeft de veroordeling van rekwirantes hoofdzakelijk gemotiveerd aan de hand van deze verklaringen, zonder dat sprake was van legitieme redenen ter rechtvaardiging van de inperking van het recht van hoor en wederhoor.

Met het derde middel voeren rekwirantes schending van het beginsel van wapengelijkheid overeenkomstig artikel 6, lid 3, onder d), EVRM aan.

Het Gerecht heeft een procedurefout gemaakt door ondanks herhaaldelijke verzoeken van rekwirantes na te laten de heer W. in diens hoedanigheid van getuige à décharge te verhoren, hoewel de Commissie de heer W. in diens hoedanigheid van voornaamste bron van het clementieverzoek tijdens de voorafgaande boeteprocedure had ontmoet, buiten medeweten van rekwirantes en zonder dat daarvan een verslag was opgemaakt. De weigering om andere getuigen à décharge die door rekwirantes waren aangewezen, persoonlijk te verhoren, is ook in strijd met de gewaarborgde „equality of arms” die rekwirantes toekomt.

Met het vierde middel beroepen rekwirantes zich op schending van het motiveringsvereiste van artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie, gelezen in samenhang met artikel 53, lid 1, van dat Statuut, omdat het voor hen niet duidelijk is (i) waaruit het Gerecht afleidt (en tot de bevinding komt) dat zij hebben deelgenomen aan zogenaamde mededingingsverstorende contacten, (ii) waarom het de (schriftelijke) verklaringen à décharge van de heer W. ongeloofwaardig acht alsmede (iii) op welke specifieke gronden het weigert om het recht van hoor en wederhoor te waarborgen.

Het vijfde rechtsmiddel berust op vermeende schending van artikel 23, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1), op grond dat het Gerecht te ver is gegaan met zijn aanname dat sprake was van één enkele en voortdurende inbreuk.

Volgens de vaststellingen van het Gerecht hebben rekwirantes niet gedurende de hele periode waarin de feiten vermoedelijk zijn gepleegd deelgenomen aan mededingingsverstorende praktijken betreffende alle sectoren. De door het Gerecht bevestigde berekening van de geldboete is evenwel gebaseerd op de omzet die voor alle sectoren is behaald in de gehele periode waarin de feiten vermoedelijk zijn gepleegd.

In het zesde middel voeren rekwirantes schending van artikel 23, lid 2, eerste en tweede volzin, van verordening nr. 1/2003 aan.

Het Gerecht geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting door ervan uit te gaan dat rekwirantes een economische eenheid vormen en neemt de omzet van de eerste rekwirante derhalve ten onrechte in aanmerking bij de berekening van de geldboete, hoewel rekwirantes hadden uitgelegd waarom de tweede rekwirante geen beslissende invloed op de eerste rekwirante uitoefent en daarmee het door het Gerecht toegepaste vermoeden van een economische eenheid hadden weerlegd.

Met het zevende middel betogen rekwirantes dat de berekening van de geldboete niet strookt met artikel 23, lid 2, tweede alinea, van verordening nr. 1/2003, omdat het Gerecht bij de berekening van de geldboete de omzet van een voormalige dochtervennootschap van de tweede rekwirante in aanmerking heeft genomen. Daardoor is de geldboete hoger dan de wettelijk voorgeschreven bovengrens van 10 % van de omzet van de onderneming waaraan de geldboete wordt opgelegd.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/55 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/55

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2019 door CCPL - Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-522/15, CCPL e.a./Commissie

(Zaak C-706/19 P)

(2019/C 383/63)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirantes: CCPL - Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC, Coopbox group SpA, Coopbox Eastern s.r.o. (vertegenwoordigers: S. Bariatti, E. Cucchiara en A. Cutrupi, avvocati)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het bestreden arrest gedeeltelijk vernietigen binnen de in de onderhavige hogere voorziening gestelde grenzen en dientengevolge het bestreden besluit, voor zover het de geldboetes betreft die daarbij aan rekwirantes zijn opgelegd, nietig verklaren wegens schending van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) en de beginselen van evenredigheid en van geschiktheid; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest gedeeltelijk vernietigen binnen de in de onderhavige hogere voorziening gestelde grenzen en dientengevolge het bestreden besluit, voor zover het de geldboetes betreft die daarbij aan rekwirantes zijn opgelegd, nietig verklaren wegens schending van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) en de beginselen van evenredigheid en van geschiktheid;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van hun hogere voorziening voeren rekwirantes de volgende middelen aan.

| 1. | Eerste middel – Onjuiste rechtsopvatting en ontbrekende of ontoereikende motivering ten aanzien van de grieven betreffende de zogeheten „parental liability” („aansprakelijkheid van de moedermaatschappij”).
  Met het eerste middel merken rekwirantes op dat het bestreden arrest blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting en niet of ontoereikend is gemotiveerd, voor zover de holdingmaatschappij van de groep daarbij aansprakelijk werd gesteld, terwijl de tussenliggende vennootschap – via welke de holdingmaatschappij de bij de inbreuk betrokken vennootschappen in handen had – niet aansprakelijk werd gesteld. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel – Onjuiste rechtsopvatting en ontbrekende of ontoereikende motivering ten aanzien van de grieven betreffende de zogeheten „parental liability” („aansprakelijkheid van de moedermaatschappij”).

Met het eerste middel merken rekwirantes op dat het bestreden arrest blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting en niet of ontoereikend is gemotiveerd, voor zover de holdingmaatschappij van de groep daarbij aansprakelijk werd gesteld, terwijl de tussenliggende vennootschap – via welke de holdingmaatschappij de bij de inbreuk betrokken vennootschappen in handen had – niet aansprakelijk werd gesteld.

| 2. | Tweede middel – Kennelijke beoordelingsfout en onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de vermeende schending van artikel 23 van verordening nr. 1/2003
  Met het tweede middel stellen rekwirantes dat het Gerecht een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door de grief betreffende de onjuiste toepassing van de in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 bepaalde limiet van 10 % af te wijzen, daar de Commissie die limiet op een andere omzet heeft toegepast dan de op basis van de Unieregels voor boekhoudkundige consolidatie berekende geconsolideerde omzet. Voorts heeft het Gerecht de beginselen van evenredigheid en van geschiktheid geschonden door ten aanzien van de in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 vastgelegde berekening van de geconsolideerde omzet blijk te geven van een ongeoorloofd verschil in behandeling tussen definitief overgedragen bedrijfsonderdelen en verhuurde bedrijfsonderdelen op grond van een vermeend verschil qua materiële en economische rendabiliteit. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel – Kennelijke beoordelingsfout en onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de vermeende schending van artikel 23 van verordening nr. 1/2003

Met het tweede middel stellen rekwirantes dat het Gerecht een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door de grief betreffende de onjuiste toepassing van de in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 bepaalde limiet van 10 % af te wijzen, daar de Commissie die limiet op een andere omzet heeft toegepast dan de op basis van de Unieregels voor boekhoudkundige consolidatie berekende geconsolideerde omzet. Voorts heeft het Gerecht de beginselen van evenredigheid en van geschiktheid geschonden door ten aanzien van de in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 vastgelegde berekening van de geconsolideerde omzet blijk te geven van een ongeoorloofd verschil in behandeling tussen definitief overgedragen bedrijfsonderdelen en verhuurde bedrijfsonderdelen op grond van een vermeend verschil qua materiële en economische rendabiliteit.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

---

Gerecht

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/57 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/57

---

Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – Polen/Commissie

(Zaak T-883/16) (1)

(„Interne markt voor aardgas - Richtlijn 2009/73/EG - Besluit van de Commissie houdende goedkeuring van de wijziging van de voorwaarden voor ontheffing van de regels van de Unie voor de exploitatie van de OPAL-gasleiding wat de toegang van derden en tariefregulering betreft - Artikel 36, lid 1, van richtlijn 2009/73 - Beginsel van ener-giesolidariteit”)

(2019/C 383/64)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna, K. Rudzińska en M. Kawnik, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet en K. Herrmann, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Letland (vertegenwoordigers: I. Kucina, G. Bambāne en V. Soņeca, gemachtigden), Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Kriaučiūnas, R. Dzikovič en R. Krasuckaitė, vervolgens R. Dzikovič, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze en R. Kanitz, vervolgens R. Kanitz, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2016) 6950 final van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG verleende ontheffing voor de OPAL-gasleiding van de vereisten inzake de toegang van derden en tariefregulering

Dictum

| 1) | Besluit C(2016) 6950 final van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG verleende ontheffing voor de OPAL-gasleiding van de vereisten inzake de toegang van derden en tariefregulering wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Besluit C(2016) 6950 final van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG verleende ontheffing voor de OPAL-gasleiding van de vereisten inzake de toegang van derden en tariefregulering wordt nietig verklaard.

| 2) | De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en de kosten van de Republiek Polen. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en de kosten van de Republiek Polen.

| 3) | De Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Letland en de Republiek Litouwen dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Letland en de Republiek Litouwen dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 38 van 6.2.2017.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/58 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/58

---

Arrest van het Gerecht van 11 september 2019 – Topor-Gilka en WO Technopromexport/Raad

(Gevoegde zaken T-721/17 en T-722/17) (1)

(„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout”)

(2019/C 383/65)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij in zaak T-721/17: Sergey Topor-Gilka (Moskou, Rusland) (vertegenwoordiger: N. Meyer, advocaat)

Verwerende partij in zaak T-722/17: OOO WO Technopromexport (Moskou, Rusland) (vertegenwoordiger: N. Meyer, advocaat)

Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en E. Salia, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, J. Möller en R. Kanitz, vervolgens J. Möller en R. Kanitz, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Baumgart, M. Kellerbauer, T. Ramopoulos en E. Schmidt, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2017/1418 van de Raad van 4 augustus 2017 tot wijziging van besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (PB 2017, L 203 I, blz. 5), besluit (GBVB) 2018/392 van de Raad van 12 maart 2018 tot wijziging van besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (PB 2018, L 69, blz. 48) en besluit (GBVB) 2018/1237 van de Raad van 12 september tot wijziging van besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (PB 2018, L 231, blz. 27).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Sergey Topor-Gilka en OOO WO Technopromexport dragen hun eigen kosten alsmede de kosten van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

Sergey Topor-Gilka en OOO WO Technopromexport dragen hun eigen kosten alsmede de kosten van de Raad van de Europese Unie.

| 3) | De Bondsrepubliek Duitsland en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Bondsrepubliek Duitsland en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 424 van 11.12.2017.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/59 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/59

---

Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – Trasys International en Axianseu – Digital Solutions/EASA

(Zaak T-741/17) (1)

(„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Beheer van IT-toepassingen en -infrastructuur - Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan andere inschrijvers - Motiveringsplicht - Beoordeling van het bestaan van abnormaal lage offertes - Kenmerken en relatieve voordelen van de gekozen offertes - Verzoek om motivering ingediend door een inschrijver die niet in een uitsluitingssituatie verkeert en wiens offerte voldoet aan de aanbestedingsdocumenten”)

(2019/C 383/66)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Trasys International EEIG (Brussel, België) en Axianseu – Digital Solutions SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: L. Masson en G. Tilman, advocaten)

Verwerende partij: Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (vertegenwoordigers: S. Rostren, E. Tellado Vásquez en H. Köppen, gemachtigden, bijgestaan door V. Ost, M. Vanderstraeten en F. Tulkens, advocaten)

Voorwerp

Verzoek op grond van artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het EASA van 28 augustus 2017 tot afwijzing van de inschrijving die door het consortium van verzoeksters is ingediend in het kader van aanbesteding EASA.2017.HVP.08 betreffende een overheidsopdracht voor het beheer van IT-toepassingen en -infrastructuur in Keulen (Duitsland), en tot gunning van de opdracht in cascade aan drie andere inschrijvers

Dictum

| 1) | Het besluit van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) van 28 augustus 2017 tot afwijzing van de inschrijving die door het consortium van TRASYS International EEIG en Axianseu – Digital Solutions SA is ingediend in het kader van aanbesteding EASA.2017.HVP.08 betreffende een overheidsopdracht voor het beheer van IT-toepassingen en -infrastructuur in Keulen (Duitsland), en tot gunning van de opdracht in cascade aan drie andere inschrijvers, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) van 28 augustus 2017 tot afwijzing van de inschrijving die door het consortium van TRASYS International EEIG en Axianseu – Digital Solutions SA is ingediend in het kader van aanbesteding EASA.2017.HVP.08 betreffende een overheidsopdracht voor het beheer van IT-toepassingen en -infrastructuur in Keulen (Duitsland), en tot gunning van de opdracht in cascade aan drie andere inschrijvers, wordt nietig verklaard.

| 2) | Het EASA wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het EASA wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 13 van 15.1.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/59 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/59

---

Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – BO/Hof van Justitie van de Europese Unie

(Zaak T-50/18) (1)

(„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Aanbesteding door het Hof van Justitie van de Europese Unie - Freelancevertalers - Selectieprocedure - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout”)

(2019/C 383/67)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: BO (vertegenwoordiger: E. Kleani, advocaat)

Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Inghelram, Á. Almendros Manzano en V. Hanley-Emilsson, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 23 november 2017 waarbij de inschrijving van verzoekende partij met het oog op het sluiten van een kaderovereenkomst voor de vertaling van juridische teksten van het Duits naar het Grieks is afgewezen.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | BO wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

BO wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 134 van 16.4.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/60 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/60

---

Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – BP/Hof van Justitie van de Europese Unie

(Zaak T-51/18) (1)

(„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Aanbesteding door het Hof van Justitie van de Europese Unie - Freelancevertalers - Selectieprocedure - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout”)

(2019/C 383/68)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: BP (vertegenwoordiger: S. Tassi, advocaat)

Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Inghelram, Á. Almendros Manzano en V. Hanley-Emilsson, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 23 november 2017 waarbij de inschrijving van verzoekende partij met het oog op het sluiten van een kaderovereenkomst voor de vertaling van juridische teksten van het Duits naar het Grieks is afgewezen.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | BP wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

BP wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 134 van 16.4.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/61 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/61

---

Arrest van het Gerecht van 10 september 2019 – BQ/Hof van Justitie

(Zaak T-66/18) (1)

(„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Aanbestedingsprocedure van het Hof van Justitie van de Europese Unie - Freelance vertalers - Selectieprocedure - Afwijzing van een offerte van een inschrijver - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout”)

(2019/C 383/69)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: BQ (vertegenwoordiger: E. Kleani, advocaat)

Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Inghelram, Á. Almendros Manzano en V. Hanley-Emilsson, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Hof van Justitie van 23 november 2017 waarbij de inschrijving van de verzoekende partij met betrekking tot het besluiten van een raamovereenkomst voor de vertaling van juridische teksten van de Duitse naar de Griekse taal is afgewezen.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | BQ wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

BQ wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 134 van 16.4.2018.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/61 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/61

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 19 augustus 2019 – BASF/Commissie

(Zaak T-472/19 R)

(„Kort geding - Geneesmiddel - Vergunning voor het in de handel brengen - Omega-3-zuur-ethylesters - Geen spoedeisendheid”)

(2019/C 383/70)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: BASF AS (Oslo, Noorwegen) (vertegenwoordigers: E. Wright, A. Rusanov en H. Boland, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Haasbeek en A. Sipos, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU om voorlopige maatregelen tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 6 juni 2019 betreffende artikel 31 van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad en de vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik met „Omega-3 acid ethyl esters” voor oraal gebruik in secundaire preventie na myocardinfarct [C(2019)4336 final].

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/62 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/62

---

Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Oltchim/Commissie

(Zaak T-565/19)

(2019/C 383/71)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Oltchim SA (Râmnicu Vâlcea, Roemenië) (vertegenwoordigers: C. Arhold, L.-A. Bondoc en S. Petrisor, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Artikelen 1 en 3 tot en met 7 van het besluit van de Commissie van 17 december 2018 inzake steunmaatregel SA.36086 (2016/C)(ex 2016/NN) van Roemenië ten gunste van Oltchim SA (1) nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

Artikelen 1 en 3 tot en met 7 van het besluit van de Commissie van 17 december 2018 inzake steunmaatregel SA.36086 (2016/C)(ex 2016/NN) van Roemenië ten gunste van Oltchim SA (1) nietig verklaren;

| — | Verweerster verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep. |
| --- | --- |

—

Verweerster verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster negen middelen aan.

| 1. | Ten aanzien van het niet-tenuitvoerleggen van schuldvorderingen door de Roemeense autoriteit voor het beheer van staatsmiddelen heeft verweerster blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout, door te oordelen dat die maatregel een economisch voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU verschafte. |
| --- | --- |

1.

Ten aanzien van het niet-tenuitvoerleggen van schuldvorderingen door de Roemeense autoriteit voor het beheer van staatsmiddelen heeft verweerster blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout, door te oordelen dat die maatregel een economisch voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU verschafte.

| 2. | Ten aanzien van voornoemde niet-tenuitvoerlegging van schuldvorderingen heeft verweerster, in strijd met artikel 296, tweede alinea, VWEU, haar besluit om die maatregel als staatssteun aan te merken ontoereikend gemotiveerd. |
| --- | --- |

2.

Ten aanzien van voornoemde niet-tenuitvoerlegging van schuldvorderingen heeft verweerster, in strijd met artikel 296, tweede alinea, VWEU, haar besluit om die maatregel als staatssteun aan te merken ontoereikend gemotiveerd.

| 3. | Ten aanzien van de vermeende steunverlening bestaande uit de voortdurende levering van elektriciteit aan verzoekster en de toename van de schulden van een derde partij na de mislukte privatisering van verzoekster, heeft verweerster blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout, door te oordelen dat die maatregel een economisch voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU verschafte. |
| --- | --- |

3.

Ten aanzien van de vermeende steunverlening bestaande uit de voortdurende levering van elektriciteit aan verzoekster en de toename van de schulden van een derde partij na de mislukte privatisering van verzoekster, heeft verweerster blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout, door te oordelen dat die maatregel een economisch voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU verschafte.

| 4. | Ten aanzien van voornoemde maatregel bestaande uit de voortdurende levering van elektriciteit aan verzoekster en de toename van de schulden van een derde partij, heeft verweerster artikel 296, tweede alinea, VWEU geschonden. |
| --- | --- |

4.

Ten aanzien van voornoemde maatregel bestaande uit de voortdurende levering van elektriciteit aan verzoekster en de toename van de schulden van een derde partij, heeft verweerster artikel 296, tweede alinea, VWEU geschonden.

| 5. | Ten aanzien van de gedeeltelijke kwijtschelding van schulden die is voorzien in het door verzoeksters schuldeisers goedgekeurde reorganisatieplan, heeft verweerster blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout door te oordelen dat die kwijtschelding een overdracht van staatsmiddelen was, voor zover er een derde particuliere onderneming bij betrokken was. |
| --- | --- |

5.

Ten aanzien van de gedeeltelijke kwijtschelding van schulden die is voorzien in het door verzoeksters schuldeisers goedgekeurde reorganisatieplan, heeft verweerster blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout door te oordelen dat die kwijtschelding een overdracht van staatsmiddelen was, voor zover er een derde particuliere onderneming bij betrokken was.

| 6. | In ieder geval kon voornoemde kwijtschelding niet worden toegerekend aan de staat voor zover deze de betrokken publieke ondernemingen betrof. |
| --- | --- |

6.

In ieder geval kon voornoemde kwijtschelding niet worden toegerekend aan de staat voor zover deze de betrokken publieke ondernemingen betrof.

| 7. | Voornoemde kwijtschelding voldeed aan het criterium van de particuliere schuldeiser, aangezien de belangrijkste particuliere schuldeisers hadden ingestemd met het reorganisatieplan (pari passu), het reorganisatieplan voor de publieke schuldeisers economisch gunstiger was dan een liquidatiescenario, en de onderneming volgens het herziene reorganisatieplan juist zou worden verkocht in gebundelde activa, welk scenario de Commissie in haar besluit had toegejuicht als de beste optie. |
| --- | --- |

7.

Voornoemde kwijtschelding voldeed aan het criterium van de particuliere schuldeiser, aangezien de belangrijkste particuliere schuldeisers hadden ingestemd met het reorganisatieplan (pari passu), het reorganisatieplan voor de publieke schuldeisers economisch gunstiger was dan een liquidatiescenario, en de onderneming volgens het herziene reorganisatieplan juist zou worden verkocht in gebundelde activa, welk scenario de Commissie in haar besluit had toegejuicht als de beste optie.

| 8. | Ten aanzien van de maatregel tot gedeeltelijke kwijtschelding van schulden heeft verweerster artikel 296, tweede alinea, VWEU geschonden. |
| --- | --- |

8.

Ten aanzien van de maatregel tot gedeeltelijke kwijtschelding van schulden heeft verweerster artikel 296, tweede alinea, VWEU geschonden.

| 9. | Ten aanzien van de maatregel tot gedeeltelijke kwijtschelding van schulden heeft verweerster de artikelen 107, lid 1, en 108, lid 2, VWEU, alsmede de procedureverordening (2), geschonden, door terugvordering van het gehele kwijtgescholden bedrag te gelasten terwijl – zelfs volgens verweersters eigen (verkeerde) berekeningen van haar hypothetische meest gunstige scenario – duidelijk was dat de publieke schuldeisers niet veel meer konden bereiken dan zij daadwerkelijk hebben bereikt op grond van het herziene reorganisatieplan. |
| --- | --- |

9.

Ten aanzien van de maatregel tot gedeeltelijke kwijtschelding van schulden heeft verweerster de artikelen 107, lid 1, en 108, lid 2, VWEU, alsmede de procedureverordening (2), geschonden, door terugvordering van het gehele kwijtgescholden bedrag te gelasten terwijl – zelfs volgens verweersters eigen (verkeerde) berekeningen van haar hypothetische meest gunstige scenario – duidelijk was dat de publieke schuldeisers niet veel meer konden bereiken dan zij daadwerkelijk hebben bereikt op grond van het herziene reorganisatieplan.

---

(1)  PB 2019, L 181, blz. 13.

(2)  De in het verzoekschrift aangehaalde versie van dit instrument is verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999, L 83, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/63 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/63

---

Beroep ingesteld op 5 september 2019 – EM/Parlement

(Zaak T-599/19)

(2019/C 383/72)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: EM (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren; |
| --- | --- |

—

het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

| — | het bestreden besluit van 31 oktober 2018, waarbij het besluit tot afwijzing van verzoekers klacht van 24 mei 2019 is bevestigd, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het bestreden besluit van 31 oktober 2018, waarbij het besluit tot afwijzing van verzoekers klacht van 24 mei 2019 is bevestigd, nietig te verklaren;

| — | vergoeding te gelasten van de materiële schade, geraamd op 165 000 EUR, en van de immateriële schade, geraamd op 50 000 EUR; |
| --- | --- |

—

vergoeding te gelasten van de materiële schade, geraamd op 165 000 EUR, en van de immateriële schade, geraamd op 50 000 EUR;

| — | de verwerende partij te verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van de artikelen 1 en 31 van het Handvest van de grondrechten, schending van de artikelen 12 en 12 bis, lid 3, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, niet-nakoming van de zorgplicht en misbruik van bevoegdheid. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van de artikelen 1 en 31 van het Handvest van de grondrechten, schending van de artikelen 12 en 12 bis, lid 3, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, niet-nakoming van de zorgplicht en misbruik van bevoegdheid.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van de verplichting tot behoorlijk bestuur en de zorgplicht en een kennelijk onjuiste beoordeling. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van de verplichting tot behoorlijk bestuur en de zorgplicht en een kennelijk onjuiste beoordeling.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/64 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/64

---

Beroep ingesteld op 9 september 2019 – Helsingin Bussiliikenne/Commissie

(Zaak T-603/19)

(2019/C 383/73)

Procestaal: Fins

Partijen

Verzoekende partij: Helsingin Bussiliikenne Oy (Helsinki, Finland) (vertegenwoordigers: O. Hyvönen en N. Rosenlund, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Commissie van 28 juni 2019 betreffende steunmaatregel SA.33846 – (2015/C) (ex 2011/CP) geheel of gedeeltelijk nietig verklaren en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 28 juni 2019 betreffende steunmaatregel SA.33846 – (2015/C) (ex 2011/CP) geheel of gedeeltelijk nietig verklaren en

| — | de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure die verzoekster heeft gemaakt, vermeerderd met rente. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure die verzoekster heeft gemaakt, vermeerderd met rente.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie heeft artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 6, lid 1, van verordening 2015/1589 geschonden en heeft tijdens het onderzoek een ernstige procedurefout gemaakt en verzoeksters rechten van verdediging geschonden.






  — | Verzoekster had in de gelegenheid moeten worden gesteld om vóór de vaststelling van het bestreden besluit te worden gehoord en had tijdens de formele onderzoeksprocedure moeten worden uitgenodigd om haar opmerkingen te maken daar zij in het bestreden besluit wordt genoemd als steunbegunstigde en door dit besluit rechtstreeks wordt geraakt. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie heeft artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 6, lid 1, van verordening 2015/1589 geschonden en heeft tijdens het onderzoek een ernstige procedurefout gemaakt en verzoeksters rechten van verdediging geschonden.

—

Verzoekster had in de gelegenheid moeten worden gesteld om vóór de vaststelling van het bestreden besluit te worden gehoord en had tijdens de formele onderzoeksprocedure moeten worden uitgenodigd om haar opmerkingen te maken daar zij in het bestreden besluit wordt genoemd als steunbegunstigde en door dit besluit rechtstreeks wordt geraakt.

| 2. | Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout






  — | Door de feiten niet afdoende te onderzoeken, heeft de Commissie het besluit vastgesteld op basis van gebrekkige en onjuiste bevindingen. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout

—

Door de feiten niet afdoende te onderzoeken, heeft de Commissie het besluit vastgesteld op basis van gebrekkige en onjuiste bevindingen.

| — | De Commissie heeft op zijn minst de marktconformiteit, het doel en de economische logica van de koopprijs voor de overdracht van de activa van de onderneming onjuist beoordeeld. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft op zijn minst de marktconformiteit, het doel en de economische logica van de koopprijs voor de overdracht van de activa van de onderneming onjuist beoordeeld.

| 3. | Derde middel: de motivering van het bestreden besluit voldoet niet aan de voorwaarden van artikel 296 VWEU en de desbetreffende rechtspraak.






  — | Dit betreft met name de motivering inzake de marktconformiteit van de koopprijs voor de activa van HelB. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: de motivering van het bestreden besluit voldoet niet aan de voorwaarden van artikel 296 VWEU en de desbetreffende rechtspraak.

—

Dit betreft met name de motivering inzake de marktconformiteit van de koopprijs voor de activa van HelB.

| 4. | Vierde middel: het bestreden besluit is in strijd met de algemene beginselen van het Unierecht, met name het vertrouwensbeginsel en het evenredigheidsbeginsel.






  — | Verzoekster mocht erop vertrouwen dat het onderzoek van de Commissie enkel betrekking zou hebben op de in het besluit tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure genoemde handelingen en entiteiten en dat voor het geval het onderzoek zou worden uitgebreid tot de overdracht van de activa van de onderneming of tot verzoekster, de Commissie het besluit inzake de formele onderzoeksprocedure zou verruimen en verzoekster zou horen. |
| --- | --- | --- |

4.

Vierde middel: het bestreden besluit is in strijd met de algemene beginselen van het Unierecht, met name het vertrouwensbeginsel en het evenredigheidsbeginsel.

—

Verzoekster mocht erop vertrouwen dat het onderzoek van de Commissie enkel betrekking zou hebben op de in het besluit tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure genoemde handelingen en entiteiten en dat voor het geval het onderzoek zou worden uitgebreid tot de overdracht van de activa van de onderneming of tot verzoekster, de Commissie het besluit inzake de formele onderzoeksprocedure zou verruimen en verzoekster zou horen.

| — | Ten aanzien van de oorspronkelijke steunbegunstigde is de terugbetalingsverplichting in ieder geval in strijd met het evenredigheidsbeginsel, voor zover zij verder gaat dan de koopprijs die daadwerkelijk is betaald voor de overdracht van de activa van de onderneming, en ten aanzien van verzoekster, voor zover zij verder gaat dan het verschil tussen de beweerdelijk lage koopprijs en de marktwaarde. |
| --- | --- |

—

Ten aanzien van de oorspronkelijke steunbegunstigde is de terugbetalingsverplichting in ieder geval in strijd met het evenredigheidsbeginsel, voor zover zij verder gaat dan de koopprijs die daadwerkelijk is betaald voor de overdracht van de activa van de onderneming, en ten aanzien van verzoekster, voor zover zij verder gaat dan het verschil tussen de beweerdelijk lage koopprijs en de marktwaarde.

| 5. | Vijfde middel: kennelijk onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU in het bestreden besluit.






  — | De in het besluit van de Commissie vermelde maatregelen behelzen geen verboden staatssteun. |
| --- | --- | --- |

5.

Vijfde middel: kennelijk onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU in het bestreden besluit.

—

De in het besluit van de Commissie vermelde maatregelen behelzen geen verboden staatssteun.

| — | Geen van de maatregelen die door de Commissie worden beschouwd als verboden staatssteun heeft betrekking op verzoekster. |
| --- | --- |

—

Geen van de maatregelen die door de Commissie worden beschouwd als verboden staatssteun heeft betrekking op verzoekster.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/65 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/65

---

Beroep ingesteld op 9 september 2019 – EP/Commissie

(Zaak T-605/19)

(2019/C 383/74)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: EP (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit om haar in het kader van de bevorderingsronde 2018 niet naar de rang AD 9 te bevorderen nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit om haar in het kader van de bevorderingsronde 2018 niet naar de rang AD 9 te bevorderen nietig te verklaren;

| — | de Europese Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan een ontoereikende motivering in de afwijzing van de klacht, met name gelet op het feit dat het paritair bevorderingscomité haar had voorgedragen voor bevordering. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan een ontoereikende motivering in de afwijzing van de klacht, met name gelet op het feit dat het paritair bevorderingscomité haar had voorgedragen voor bevordering.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 45 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”) door het tot aanstelling bevoegd gezag, aangezien het niet echt de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren heeft vergeleken. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 45 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”) door het tot aanstelling bevoegd gezag, aangezien het niet echt de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren heeft vergeleken.

| 3. | Derde middel, ontleend aan kennelijke beoordelingsfouten die het bestreden besluit, gezien de beschikbare motivering daarvan, in elk geval bevat. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan kennelijke beoordelingsfouten die het bestreden besluit, gezien de beschikbare motivering daarvan, in elk geval bevat.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 24 ter van het Statuut en van artikel 1, zesde alinea, van bijlage II bij het Statuut, aangezien zij is bestraft voor de functie die zij in het kader van de personeelsvertegenwoordiging uitoefent. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 24 ter van het Statuut en van artikel 1, zesde alinea, van bijlage II bij het Statuut, aangezien zij is bestraft voor de functie die zij in het kader van de personeelsvertegenwoordiging uitoefent.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/66 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/66

---

Beroep ingesteld op 20 september 2019 – Shindler e.a./Commissie

(Zaak T-627/19)

(2019/C 383/75)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Harry Shindler (Porto d’Ascoli, Italië) en vijf overige verzoekers (vertegenwoordiger: J. Fouchet, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | de expliciete weigering van de Europese Commissie op 13 september 2019 om haar nalatigheid te erkennen, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de expliciete weigering van de Europese Commissie op 13 september 2019 om haar nalatigheid te erkennen, nietig verklaren;

| — | vaststellen dat de Europese Commissie ten onrechte heeft nagelaten om:






  — | ten eerste, een beslissing te nemen die het Europees burgerschap waarborgt van Britse verzoekende partijen die een gezins- en familieleven hebben in andere lidstaten van de Europese Unie en hun stemrecht niet hebben kunnen uitoefenen bij het beslissen over de terugtrekking van hun lidstaat van herkomst uit de Europese Unie, uitsluitend omdat zij gebruik hebben gemaakt van hun recht van vrij verkeer (15 year-rule), ongeacht of een akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk wordt bereikt; |
| --- | --- | --- |

—

vaststellen dat de Europese Commissie ten onrechte heeft nagelaten om:

—

ten eerste, een beslissing te nemen die het Europees burgerschap waarborgt van Britse verzoekende partijen die een gezins- en familieleven hebben in andere lidstaten van de Europese Unie en hun stemrecht niet hebben kunnen uitoefenen bij het beslissen over de terugtrekking van hun lidstaat van herkomst uit de Europese Unie, uitsluitend omdat zij gebruik hebben gemaakt van hun recht van vrij verkeer (15 year-rule), ongeacht of een akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk wordt bereikt;

| — | ten tweede, een dwingend besluit vast te stellen dat, bij gebreke aan een akkoord over de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie, gelijkelijk van toepassing is in de 27 andere lidstaten waar Britten wonen, inzake diverse maatregelen betreffende binnenkomst, verblijf, sociale rechten en professionele activiteiten; |
| --- | --- |

—

ten tweede, een dwingend besluit vast te stellen dat, bij gebreke aan een akkoord over de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie, gelijkelijk van toepassing is in de 27 andere lidstaten waar Britten wonen, inzake diverse maatregelen betreffende binnenkomst, verblijf, sociale rechten en professionele activiteiten;

Bijgevolg

| — | nota nemen van deze nalatigheid; |
| --- | --- |

—

nota nemen van deze nalatigheid;

| — | de Commissie veroordelen tot betaling van het bedrag van 1 500 EUR aan elke verzoekende partij ter vergoeding van hun kosten van verdediging. |
| --- | --- |

—

de Commissie veroordelen tot betaling van het bedrag van 1 500 EUR aan elke verzoekende partij ter vergoeding van hun kosten van verdediging.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan de schending van rechten die voortvloeien uit hun Europees burgerschap, zowel in het geval van een uittredingsakkoord als bij het ontbreken van een akkoord. Verzoekende partijen beroepen zich in het kader van dit middel in het bijzonder op:






  — | gebrek aan erkenning in de Europese Verdragen van het verlies van Europees burgerschap in het geval van vertrek van een lidstaat uit de Unie en dus schending van het rechtszekerheidsbeginsel; |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan de schending van rechten die voortvloeien uit hun Europees burgerschap, zowel in het geval van een uittredingsakkoord als bij het ontbreken van een akkoord. Verzoekende partijen beroepen zich in het kader van dit middel in het bijzonder op:

—

gebrek aan erkenning in de Europese Verdragen van het verlies van Europees burgerschap in het geval van vertrek van een lidstaat uit de Unie en dus schending van het rechtszekerheidsbeginsel;

| — | schending van het evenredigheidsbeginsel; |
| --- | --- |

—

schending van het evenredigheidsbeginsel;

| — | schending van het recht op privé- en familieleven. |
| --- | --- |

—

schending van het recht op privé- en familieleven.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan het onrechtmatig nalaten van de Commissie, die geen dwingende maatregelen heeft vastgesteld maar louter aanbevelingen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan het onrechtmatig nalaten van de Commissie, die geen dwingende maatregelen heeft vastgesteld maar louter aanbevelingen.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van het beginsel van hoor en wederhoor, van het vrij verkeer en van het gelijkheidsbeginsel voor het stemrecht door de Britse „15-year rule”. De verzoekende partijen stellen dat deze 15-jaarregel een nationale regeling is die sommige onderdanen van een lidstaat benadeelt omdat zij gebruik hebben gemaakt van hun vrijheid om in een andere lidstaat te reizen of te verblijven en dat deze regeling een beperking vormt van de door artikel 21, lid 1, VWEU erkende vrijheden. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van het beginsel van hoor en wederhoor, van het vrij verkeer en van het gelijkheidsbeginsel voor het stemrecht door de Britse „15-year rule”. De verzoekende partijen stellen dat deze 15-jaarregel een nationale regeling is die sommige onderdanen van een lidstaat benadeelt omdat zij gebruik hebben gemaakt van hun vrijheid om in een andere lidstaat te reizen of te verblijven en dat deze regeling een beperking vormt van de door artikel 21, lid 1, VWEU erkende vrijheden.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/67 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/67

---

Beroep ingesteld op 20 september 2019 – Teva/Commissie en EMA

(Zaak T-628/19)

(2019/C 383/76)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Teva BV (Haarlem, Nederland) (vertegenwoordigers: T. de la Mare, QC, R. Mehta, barrister, en G. Morgan, solicitor)

Verwerende partijen: Europese Commissie en Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Conclusies

| — | nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C (2019)5393 final van de Commissie van 11 juli 2019 tot weigering van een vergunning voor het in de handel brengen van „Cabazitaxel Teva – cabazitaxel” uit hoofde van verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (1), voor zover dit besluit van toepassing is op de verzoekende partij, en |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C (2019)5393 final van de Commissie van 11 juli 2019 tot weigering van een vergunning voor het in de handel brengen van „Cabazitaxel Teva – cabazitaxel” uit hoofde van verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (1), voor zover dit besluit van toepassing is op de verzoekende partij, en

| — | verwijzing van de verwerende partijen in de kosten van de verzoekende partij. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partijen in de kosten van de verzoekende partij.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: geen juiste toepassing door de Commissie van het begrip „algemene vergunning voor het in de handel brengen” in de zin van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB 2001, L 311, blz. 67), en in het bijzonder van het begrip „derivaat” van een geneesmiddel als bedoeld in artikel 10, lid 2, onder b), van die richtlijn. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: geen juiste toepassing door de Commissie van het begrip „algemene vergunning voor het in de handel brengen” in de zin van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB 2001, L 311, blz. 67), en in het bijzonder van het begrip „derivaat” van een geneesmiddel als bedoeld in artikel 10, lid 2, onder b), van die richtlijn.

| 2. | Tweede middel: schending door de Commissie en het EMA van het beginsel van een eerlijke procedure en het recht van de verzoekende partij op behoorlijk bestuur, met name door in strijd met de desbetreffende Unierechtelijke vereisten de bewijslast om te keren en op de aanvrager van een vergunning voor het in de handel brengen van generieke geneesmiddelen te leggen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending door de Commissie en het EMA van het beginsel van een eerlijke procedure en het recht van de verzoekende partij op behoorlijk bestuur, met name door in strijd met de desbetreffende Unierechtelijke vereisten de bewijslast om te keren en op de aanvrager van een vergunning voor het in de handel brengen van generieke geneesmiddelen te leggen.

| 3. | Derde middel: tevens schending van het gelijkheidsbeginsel, gelet op de handelwijze van de Commissie, aangezien de verzoekende partij anders is behandeld dan de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van Jevtana®/docetaxel. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: tevens schending van het gelijkheidsbeginsel, gelet op de handelwijze van de Commissie, aangezien de verzoekende partij anders is behandeld dan de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van Jevtana®/docetaxel.

---

(1)  Verordening van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB 2004, L 136, blz. 1).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/68 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/68

---

Beroep ingesteld op 20 september 2019 – AH/Eurofound

(Zaak T-630/19)

(2019/C 383/77)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: AH (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van 9 november 2018 tot afsluiting van administratief onderzoek AI-2018/01, ingesteld naar aanleiding van een door haar tegen haar meerderen ingediende klacht, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van 9 november 2018 tot afsluiting van administratief onderzoek AI-2018/01, ingesteld naar aanleiding van een door haar tegen haar meerderen ingediende klacht, nietig te verklaren;

| — | de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de door haar geleden immateriële schade, geraamd op 30 000 EUR; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de door haar geleden immateriële schade, geraamd op 30 000 EUR;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij acht middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien de administratie zich bij de behandeling van haar klacht intimiderend, beschuldigend en niet juist heeft gedragen, zowel formeel als inhoudelijk. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien de administratie zich bij de behandeling van haar klacht intimiderend, beschuldigend en niet juist heeft gedragen, zowel formeel als inhoudelijk.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan miskenning van de tabellen waarin de bevoegdheid van het TAOBG is voorzien. Haar klacht is behandeld door een advocatenkantoor en dus niet door het daartoe bevoegd gezag. Door deze overdracht van bevoegdheden aan een externe raadsheer heeft zij niet haar recht kunnen uitoefenen om een klacht in te dienen die wordt behandeld in het kader van de vaststelling en de betwisting van administratieve besluiten, hetgeen in strijd is met de beginselen van rechtszekerheid en transparantie. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan miskenning van de tabellen waarin de bevoegdheid van het TAOBG is voorzien. Haar klacht is behandeld door een advocatenkantoor en dus niet door het daartoe bevoegd gezag. Door deze overdracht van bevoegdheden aan een externe raadsheer heeft zij niet haar recht kunnen uitoefenen om een klacht in te dienen die wordt behandeld in het kader van de vaststelling en de betwisting van administratieve besluiten, hetgeen in strijd is met de beginselen van rechtszekerheid en transparantie.

| 3. | Derde middel, ontleend aan het ontbreken van een besluit over haar verzoek om bijstand. Het bezwarend besluit beperkt zich tot de afwijzing van de klacht wegens intimidatie en de afsluiting van het onderzoek. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan het ontbreken van een besluit over haar verzoek om bijstand. Het bezwarend besluit beperkt zich tot de afwijzing van de klacht wegens intimidatie en de afsluiting van het onderzoek.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan het ontbreken van motivering in het bestreden besluit. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan het ontbreken van motivering in het bestreden besluit.

| 5. | Vijfde middel, ontleend aan een belangenconflict, het ontbreken van onafhankelijkheid, neutraliteit en objectiviteit van zowel de onderzoekers als de instelling in het kader van de uitvoering van het administratieve onderzoek en de behandeling van haar verzoek en klacht. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel, ontleend aan een belangenconflict, het ontbreken van onafhankelijkheid, neutraliteit en objectiviteit van zowel de onderzoekers als de instelling in het kader van de uitvoering van het administratieve onderzoek en de behandeling van haar verzoek en klacht.

| 6. | Zesde middel, ontleend aan schending van de artikelen 24 en 12 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, aangezien de verwerende partij zich vanaf de ontvangst van haar klacht vijandig tegenover haar heeft gedragen, hetgeen onverenigbaar is met de op de administratie rustende zorg- en bijstandsplicht. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel, ontleend aan schending van de artikelen 24 en 12 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, aangezien de verwerende partij zich vanaf de ontvangst van haar klacht vijandig tegenover haar heeft gedragen, hetgeen onverenigbaar is met de op de administratie rustende zorg- en bijstandsplicht.

| 7. | Zevende middel, ontleend aan schending van het recht om op een effectieve manier te worden gehoord, aangezien de verwerende partij haar, met uitzondering van de feiten van intimidatie waarvan zij slachtoffer is, niet naar behoren heeft gehoord. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel, ontleend aan schending van het recht om op een effectieve manier te worden gehoord, aangezien de verwerende partij haar, met uitzondering van de feiten van intimidatie waarvan zij slachtoffer is, niet naar behoren heeft gehoord.

| 8. | Achtste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling door de verwerende partij bij de analyse van de door haar ingediende klacht. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling door de verwerende partij bij de analyse van de door haar ingediende klacht.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/69 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/69

---

Beroep ingesteld op 21 september 2019 – BNetzA/ACER

(Zaak T-631/19)

(2019/C 383/78)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Bundesnetzagentur für Elektrizität, Gas, Telekommunikation, Post und Eisenbahnen (BNetzA) (vertegenwoordigers: H. Haller, T. Heitling, L. Reiser, N. Gremminger en V. Vacha, advocaten)

Verwerende partij: Agentschap van de Europese Unie voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER)

Conclusies

| — | de hierna vermelde bepalingen van verweerders besluit nr. 2/2019 van 21 februari 2019 en het ten aanzien daarvan genomen besluit nr. A-003-2019 van de raad van beroep van verweerder van 11 juli 2019 nietig verklaren:






  i) | artikel 5, leden 5 tot en met 9, van bijlage I; |
| --- | --- | --- |

—

de hierna vermelde bepalingen van verweerders besluit nr. 2/2019 van 21 februari 2019 en het ten aanzien daarvan genomen besluit nr. A-003-2019 van de raad van beroep van verweerder van 11 juli 2019 nietig verklaren:

i)

artikel 5, leden 5 tot en met 9, van bijlage I;

| ii) | artikel 10, lid 4, tweede zinsnede, en lid 5, van bijlage I; |
| --- | --- |

ii)

artikel 10, lid 4, tweede zinsnede, en lid 5, van bijlage I;

| iii) | artikel 16, lid 2, tweede volzin, en lid 3, onder d-vii), van bijlage I; |
| --- | --- |

iii)

artikel 16, lid 2, tweede volzin, en lid 3, onder d-vii), van bijlage I;

| iv) | artikel 5, leden 5 tot en met 9, van bijlage II; |
| --- | --- |

iv)

artikel 5, leden 5 tot en met 9, van bijlage II;

| v) | artikel 17, lid 3, onder d-vii), van bijlage II, en |
| --- | --- |

v)

artikel 17, lid 3, onder d-vii), van bijlage II, en

| vi) | alle voorschriften van bijlagen I en II, die uitdrukkelijk verwijzen naar de onder i) tot en met v) genoemde voorschriften; |
| --- | --- |

vi)

alle voorschriften van bijlagen I en II, die uitdrukkelijk verwijzen naar de onder i) tot en met v) genoemde voorschriften;

| — | subsidiair, het gehele besluit nr. 2/2019 van verweerder van 21 februari 2019 en het ten aanzien daarvan genomen besluit nr. A-003-2019 van de raad van beroep van verweerder van 11 juli 2019 nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

subsidiair, het gehele besluit nr. 2/2019 van verweerder van 21 februari 2019 en het ten aanzien daarvan genomen besluit nr. A-003-2019 van de raad van beroep van verweerder van 11 juli 2019 nietig verklaren;

| — | verweerder verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij volgende middelen aan.

| 1. | Eerste middel: formele onwettigheid van het bestreden besluit
  Het bestreden besluit van het ACER is formeel onwettig omdat het ACER bij de vaststelling ervan buiten zijn bevoegdheid is getreden. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: formele onwettigheid van het bestreden besluit

Het bestreden besluit van het ACER is formeel onwettig omdat het ACER bij de vaststelling ervan buiten zijn bevoegdheid is getreden.

| 2. | Tweede middel: schending van verordening (EU) 2019/943 van het Europees Parlement en de Raad (1)







  — | Het ACER is niet gerechtigd een mechanisme vast te stellen waardoor interne netwerkelementen niet in aanmerking worden genomen bij de capaciteitsberekening in het kader van een preselectie. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van verordening (EU) 2019/943 van het Europees Parlement en de Raad (1)

—

Het ACER is niet gerechtigd een mechanisme vast te stellen waardoor interne netwerkelementen niet in aanmerking worden genomen bij de capaciteitsberekening in het kader van een preselectie.

| — | Het ACER heeft bij zijn besluit i) de kritische netwerkelementen vastgesteld, ii) voorzien in een gedifferentieerde toepassing van de vermogensoverdrachtverdelingsfactor op interne netwerkelementen en zone-overschrijdende netwerkelementen, en iii) een efficiëntiecriterium voor interne netwerkelementen ingevoerd. Dit is in strijd met artikel 16, leden 4 en 8, van verordening (EU) 2019/943. |
| --- | --- |

—

Het ACER heeft bij zijn besluit i) de kritische netwerkelementen vastgesteld, ii) voorzien in een gedifferentieerde toepassing van de vermogensoverdrachtverdelingsfactor op interne netwerkelementen en zone-overschrijdende netwerkelementen, en iii) een efficiëntiecriterium voor interne netwerkelementen ingevoerd. Dit is in strijd met artikel 16, leden 4 en 8, van verordening (EU) 2019/943.

| — | Het ACER heeft in het bestreden besluit bepaald dat de biedzoneconfiguraties volgens een bepaalde methode en binnen bepaalde termijnen moeten worden herzien. Dit is strijdig met verordening (EU) 2019/943. |
| --- | --- |

—

Het ACER heeft in het bestreden besluit bepaald dat de biedzoneconfiguraties volgens een bepaalde methode en binnen bepaalde termijnen moeten worden herzien. Dit is strijdig met verordening (EU) 2019/943.

| — | De transmissiesysteembeheerders worden feitelijk gedwongen om op hun interne netwerkelementen 100 % minimumcapaciteit en meer voor zone-overschrijdende handel beschikbaar te stellen. Dat is in strijd met verordening (EU) 2019/943. |
| --- | --- |

—

De transmissiesysteembeheerders worden feitelijk gedwongen om op hun interne netwerkelementen 100 % minimumcapaciteit en meer voor zone-overschrijdende handel beschikbaar te stellen. Dat is in strijd met verordening (EU) 2019/943.

| — | Het ACER wil interne lijnen met een vermogensoverdrachtverdelingsfactor van minder dan 10 % op de langere termijn niet meer in aanmerking nemen bij de capaciteitsberekening. Dit is strijdig met verordening (EU) 2019/943. |
| --- | --- |

—

Het ACER wil interne lijnen met een vermogensoverdrachtverdelingsfactor van minder dan 10 % op de langere termijn niet meer in aanmerking nemen bij de capaciteitsberekening. Dit is strijdig met verordening (EU) 2019/943.

| — | Door het efficiëntiecriterium in te voeren, wordt de overgangsbepaling van artikel 15, lid 2, van verordening (EU) 2019/943 omzeild. |
| --- | --- |

—

Door het efficiëntiecriterium in te voeren, wordt de overgangsbepaling van artikel 15, lid 2, van verordening (EU) 2019/943 omzeild.

| — | Het besluit van het ACER schendt artikel 14, lid 5, van verordening (EU) 2019/943 daar het geen rekening houdt met nieuwe netwerkinfrastructuurinvesteringen. |
| --- | --- |

—

Het besluit van het ACER schendt artikel 14, lid 5, van verordening (EU) 2019/943 daar het geen rekening houdt met nieuwe netwerkinfrastructuurinvesteringen.

| — | Het ACER eist dat uitgebreid gebruik wordt gemaakt van corrigerende maatregelen. Dit strookt niet met de voorschriften van verordening (EU) 2019/943. |
| --- | --- |

—

Het ACER eist dat uitgebreid gebruik wordt gemaakt van corrigerende maatregelen. Dit strookt niet met de voorschriften van verordening (EU) 2019/943.

| — | Het ACER omzeilt de voorschriften van verordening (EU) 2019/943 met betrekking tot de nieuwe configuratie van biedzones. |
| --- | --- |

—

Het ACER omzeilt de voorschriften van verordening (EU) 2019/943 met betrekking tot de nieuwe configuratie van biedzones.

| — | Door zich een bevoegdheid betreffende de herorganisatie van de biedzones toe te eigenen, schendt het ACER artikel 14, leden 3 en 6 tot en met 8, en artikel 15, leden 5 en 7, van verordening (EU) 2019/943. |
| --- | --- |

—

Door zich een bevoegdheid betreffende de herorganisatie van de biedzones toe te eigenen, schendt het ACER artikel 14, leden 3 en 6 tot en met 8, en artikel 15, leden 5 en 7, van verordening (EU) 2019/943.

| 3. | Derde middel: schending van verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie (2)







  — | Het door het ACER ingevoerde efficiëntiecriterium dwingt de lidstaten feitelijk ertoe de configuratie van hun biedzones aan te passen. Dit is in strijd met de voorschriften van verordening (EU) 2015/1222. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: schending van verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie (2)

—

Het door het ACER ingevoerde efficiëntiecriterium dwingt de lidstaten feitelijk ertoe de configuratie van hun biedzones aan te passen. Dit is in strijd met de voorschriften van verordening (EU) 2015/1222.

| — | Het ACER eist dat uitgebreid gebruik wordt gemaakt van corrigerende maatregelen. Dit strookt niet met de voorschriften van verordening (EU) 2015/1222. |
| --- | --- |

—

Het ACER eist dat uitgebreid gebruik wordt gemaakt van corrigerende maatregelen. Dit strookt niet met de voorschriften van verordening (EU) 2015/1222.

| 4. | Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
  Het besluit van het ACER is onevenredig omdat het niet geschikt is om de doelstellingen van verordening (EU) 2015/1222 te verwezenlijken. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel

Het besluit van het ACER is onevenredig omdat het niet geschikt is om de doelstellingen van verordening (EU) 2015/1222 te verwezenlijken.

| 5. | Vijfde middel: schending van het non-discriminatiebeginsel
  De vaststelling van kritische netwerkelementen en vroegtijdige corrigerende maatregelen ter verhelping van lusstromen levert indirecte discriminatie op grond van nationaliteit op. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: schending van het non-discriminatiebeginsel

De vaststelling van kritische netwerkelementen en vroegtijdige corrigerende maatregelen ter verhelping van lusstromen levert indirecte discriminatie op grond van nationaliteit op.

---

(1)  Verordening (EU) 2019/943 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 betreffende de interne markt voor elektriciteit (PB 2019, L 158, blz. 54).

(2)  Verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie van 24 juli 2015 tot vaststelling van richtsnoeren betreffende capaciteitstoewijzing en congestiebeheer (PB 2015, L 197, blz. 24).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/71 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/71

---

Beroep ingesteld op 24 september 2019 – Essential Export/EUIPO – Shenzhen Liouyi International Trading (TOTU)

(Zaak T-633/19)

(2019/C 383/79)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Essential Export SA (San José, Costa Rica) (vertegenwoordiger: A. Tarí Lázaro, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Shenzhen Liouyi International Trading Co. Ltd (Shenzhen, China)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk TOTU in rood en zwart – inschrijvingsaanvraag nr. 16 736 712

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 juli 2019 in zaak R 362/2019-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van verzoekster.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/72 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/72

---

Beroep ingesteld op 25 september 2019 – Fondazione Cassa di Risparmio di Pesaro e.a./Commissie

(Zaak T-635/19)

(2019/C 383/80)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partijen: Fondazione Cassa di Risparmio di Pesaro (Pesaro, Italië), Montani Antaldi Srl (Pesaro), Fondazione Cassa di Risparmio di Fano (Fano, Italië), Fondazione Cassa di Risparmio di Jesi (Jesi, Italië), Fondazione Cassa di Risparmio della Provincia di Macerata (Macerata, Italië) (vertegenwoordigers: A. Sandulli en B. Cimino, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | vaststellen en verklaren dat de Europese Commissie buitencontractueel aansprakelijk is, op grond dat zij de herkapitalisatie van de Banca delle Marche door het Fondo Interbancario italiano per Tutela dei Depositi (Italiaans interbancair depositobeschermingsfonds; hierna: „F.I.T.D.) heeft verhinderd door onrechtmatige instructies aan de Italiaanse nationale autoriteiten te geven; |
| --- | --- |

—

vaststellen en verklaren dat de Europese Commissie buitencontractueel aansprakelijk is, op grond dat zij de herkapitalisatie van de Banca delle Marche door het Fondo Interbancario italiano per Tutela dei Depositi (Italiaans interbancair depositobeschermingsfonds; hierna: „F.I.T.D.) heeft verhinderd door onrechtmatige instructies aan de Italiaanse nationale autoriteiten te geven;

| — | de Europese Commissie veroordelen tot vergoeding van de door verzoekers geleden schade ten belope van het bedrag dat volgens de in het verzoekschrift genoemde criteria is geraamd of ten belope van het door het Gerecht vast te stellen bedrag; |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie veroordelen tot vergoeding van de door verzoekers geleden schade ten belope van het bedrag dat volgens de in het verzoekschrift genoemde criteria is geraamd of ten belope van het door het Gerecht vast te stellen bedrag;

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: ontvankelijkheid van de schadevergoedingsvordering






  — | Met dit middel voeren verzoekers aan dat de gestelde schade te wijten is aan een Europese instelling, ook al zijn de maatregelen ter afwikkeling van de Banca Marche formeel door een nationale autoriteit vastgesteld. De Banca d’Italia heeft namelijk geen discretionaire bevoegdheid dienaangaande uitgeoefend, maar louter gehandeld op basis van de door de Europese Commissie verstrekte nauwkeurige instructies. Door de wijze waarop de Commissie haar eigen bevoegdheid heeft uitgeoefend, werd verzoekers trouwens de mogelijkheid ontnomen om een gebruikelijk beroep tot nietigverklaring bij het Gerecht in te stellen, zodat de schadevergoedingsvordering de enig mogelijke procedurele weg vormt. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: ontvankelijkheid van de schadevergoedingsvordering

—

Met dit middel voeren verzoekers aan dat de gestelde schade te wijten is aan een Europese instelling, ook al zijn de maatregelen ter afwikkeling van de Banca Marche formeel door een nationale autoriteit vastgesteld. De Banca d’Italia heeft namelijk geen discretionaire bevoegdheid dienaangaande uitgeoefend, maar louter gehandeld op basis van de door de Europese Commissie verstrekte nauwkeurige instructies. Door de wijze waarop de Commissie haar eigen bevoegdheid heeft uitgeoefend, werd verzoekers trouwens de mogelijkheid ontnomen om een gebruikelijk beroep tot nietigverklaring bij het Gerecht in te stellen, zodat de schadevergoedingsvordering de enig mogelijke procedurele weg vormt.

| 2. | Tweede middel: het bestaan van een ernstige of kennelijke schending van het Europees recht






  — | Met dit middel stellen verzoekers dat de Europese Commissie de herkapitalisatie van de Banca Marche door het F.I.T.D. heeft verhinderd door ervan uit te gaan dat de interventie staatssteun vormt. Het Fondo interbancario is evenwel een particuliere instelling die particuliere middelen investeert en niet is onderworpen aan het toezicht van een publieke autoriteit, zoals het Gerecht overigens recent heeft vastgesteld in de zaak Tercas/Commissie (gevoegde zaken T-98/16, T-196/16 en T-198/16). Het betrof dus een redding die volgens de marktregels verliep en derhalve volstrekt rechtmatig was. Gelet op het duidelijke regelgevingskader ter zake, de vaste rechtspraak van de Unierechters en het ontbreken van discretionaire bevoegdheid van de Commissie blijkt tevens sprake te zijn van een ernstige en kennelijke schending. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: het bestaan van een ernstige of kennelijke schending van het Europees recht

—

Met dit middel stellen verzoekers dat de Europese Commissie de herkapitalisatie van de Banca Marche door het F.I.T.D. heeft verhinderd door ervan uit te gaan dat de interventie staatssteun vormt. Het Fondo interbancario is evenwel een particuliere instelling die particuliere middelen investeert en niet is onderworpen aan het toezicht van een publieke autoriteit, zoals het Gerecht overigens recent heeft vastgesteld in de zaak Tercas/Commissie (gevoegde zaken T-98/16, T-196/16 en T-198/16). Het betrof dus een redding die volgens de marktregels verliep en derhalve volstrekt rechtmatig was. Gelet op het duidelijke regelgevingskader ter zake, de vaste rechtspraak van de Unierechters en het ontbreken van discretionaire bevoegdheid van de Commissie blijkt tevens sprake te zijn van een ernstige en kennelijke schending.

| 3. | Derde middel: de realiteit van de schade






  — | In dit verband voeren verzoekers aan dat de aan de Europese Commissie verweten gedragingen de werkelijke en uitsluitende oorzaak zijn geweest van de door verzoekers geleden schade. Uit de processtukken blijkt namelijk onomstotelijk: i) dat de Italiaanse autoriteiten alle mogelijke alternatieve oplossingen voor de afwikkeling van de Banca delle Marche hebben verkend en dat dit onmogelijk is gemaakt door het verzet van de Europese Commissie; (ii) dat die alternatieve oplossingen de schadelijke gevolgen voor aandeel- en obligatiehouders enorm hadden beperkt. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: de realiteit van de schade

—

In dit verband voeren verzoekers aan dat de aan de Europese Commissie verweten gedragingen de werkelijke en uitsluitende oorzaak zijn geweest van de door verzoekers geleden schade. Uit de processtukken blijkt namelijk onomstotelijk: i) dat de Italiaanse autoriteiten alle mogelijke alternatieve oplossingen voor de afwikkeling van de Banca delle Marche hebben verkend en dat dit onmogelijk is gemaakt door het verzet van de Europese Commissie; (ii) dat die alternatieve oplossingen de schadelijke gevolgen voor aandeel- en obligatiehouders enorm hadden beperkt.

| 4. | Vierde middel: de begroting van de schade






  — | Met dit middel voeren verzoekers aan dat de schade wordt begroot op basis van de restwaarde die de door verzoekers gehouden achtergestelde obligaties en aandelen van de Banca Marche zouden hebben behouden indien het F.I.T.D. de Banca niet had moeten afwikkelen, maar de herkapitalisatie ervan had kunnen voltooien. |
| --- | --- | --- |

4.

Vierde middel: de begroting van de schade

—

Met dit middel voeren verzoekers aan dat de schade wordt begroot op basis van de restwaarde die de door verzoekers gehouden achtergestelde obligaties en aandelen van de Banca Marche zouden hebben behouden indien het F.I.T.D. de Banca niet had moeten afwikkelen, maar de herkapitalisatie ervan had kunnen voltooien.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/73 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/73

---

Beroep ingesteld op 25 september 2019 – Sánchez Romero Carvajal Jabugo/EUIPO – Embutidos Monells (5Ms MMMMM)

(Zaak T-639/19)

(2019/C 383/81)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Sánchez Romero Carvajal Jabugo, SAU (El Puerto de Santa María, Spanje) (vertegenwoordiger: J.M. Iglesias Monravá, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Embutidos Monells, SA (San Miguel de Balenya, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk 5Ms MMMMM – inschrijvingsaanvraag nr. 16 338 998

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 24 juli 2019 in zaak R 1728/2018-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | bijgevolg de inschrijving van Uniebeeldmerk nr. 16338998 5Ms MMMMM voor klasse 29 weigeren; |
| --- | --- |

—

bijgevolg de inschrijving van Uniebeeldmerk nr. 16338998 5Ms MMMMM voor klasse 29 weigeren;

| — | eenieder die zich verzet tegen dit beroep verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

eenieder die zich verzet tegen dit beroep verwijzen in de kosten.

Aangevoerd middel

Schending van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/74 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/74

---

Beroep ingesteld op 24 september 2019 – FD/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy

(Zaak T-641/19)

(2019/C 383/82)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: FD (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

Verwerende partij: Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren; |
| --- | --- |

—

het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

dientengevolge:

| — | het besluit van 3 december 2018, bevestigd bij het afwijzende besluit van 14 juni 2019, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van 3 december 2018, bevestigd bij het afwijzende besluit van 14 juni 2019, nietig te verklaren;

| — | vergoeding te gelasten van de materiële schade, geraamd op 75 500 EUR, en van de immateriële schade, geraamd op 30 000 EUR; |
| --- | --- |

—

vergoeding te gelasten van de materiële schade, geraamd op 75 500 EUR, en van de immateriële schade, geraamd op 30 000 EUR;

| — | de verwerende partij te verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan een onjuiste beoordeling, misbruik van bevoegdheid en intimiderende handelingen jegens haar. Met name wordt opgekomen tegen de rechtvaardiging voor de niet-verlenging van haar overeenkomst, gebaseerd op de opheffing van haar functie na een reorganisatie binnen haar afdeling. Deze motivering was onjuist, aangezien het regorganisatieplan niet voorzag in de opheffing van een functie met de kenmerken als de door haar vervulde functie. Bovendien is zij slachtoffer van psychisch geweld en zijn de gevolgen daarvan gebruikt ter onderbouwing van het besluit tot niet-verlenging van de overeenkomst. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan een onjuiste beoordeling, misbruik van bevoegdheid en intimiderende handelingen jegens haar. Met name wordt opgekomen tegen de rechtvaardiging voor de niet-verlenging van haar overeenkomst, gebaseerd op de opheffing van haar functie na een reorganisatie binnen haar afdeling. Deze motivering was onjuist, aangezien het regorganisatieplan niet voorzag in de opheffing van een functie met de kenmerken als de door haar vervulde functie. Bovendien is zij slachtoffer van psychisch geweld en zijn de gevolgen daarvan gebruikt ter onderbouwing van het besluit tot niet-verlenging van de overeenkomst.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, niet-nakoming van de zorgplicht en schending van artikel 8 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie. In dit verband wordt met name gesteld dat de verwerende partij in het bestreden besluit geen rekening heeft gehouden met haar bekwaamheid, haar prestaties, gedrag in de dienst, gezinssituatie en diensttijd. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, niet-nakoming van de zorgplicht en schending van artikel 8 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie. In dit verband wordt met name gesteld dat de verwerende partij in het bestreden besluit geen rekening heeft gehouden met haar bekwaamheid, haar prestaties, gedrag in de dienst, gezinssituatie en diensttijd.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie. Het besluit tot niet-verlenging van haar overeenkomst is gebaseerd op budgettaire en organisatorische redenen. De overeenkomsten van andere functionarissen wier feitelijke en juridische situatie niet wezenlijk verschilt van de hare, konden desondanks wel worden verlengd. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie. Het besluit tot niet-verlenging van haar overeenkomst is gebaseerd op budgettaire en organisatorische redenen. De overeenkomsten van andere functionarissen wier feitelijke en juridische situatie niet wezenlijk verschilt van de hare, konden desondanks wel worden verlengd.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/75 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/75

---

Beroep ingesteld op 25 september 2019 – JCDecaux Street Furniture Belgium/Commissie

(Zaak T-642/19)

(2019/C 383/83)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: JCDecaux Street Furniture Belgium (Brussel, België) (vertegenwoordigers: A. Winckler en G. Babin, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van artikel 1 van het bestreden besluit, voor zover in dat artikel wordt vastgesteld dat bij de uitvoering van het contract van 1984 onverenigbare staatsteun aan JCDecaux is verleend, alsmede van de artikelen 2 tot en met 4 van dat besluit, voor zover op grond van die artikelen de Belgische staat wordt gelast om deze steun terug te vorderen van JCDecaux; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van artikel 1 van het bestreden besluit, voor zover in dat artikel wordt vastgesteld dat bij de uitvoering van het contract van 1984 onverenigbare staatsteun aan JCDecaux is verleend, alsmede van de artikelen 2 tot en met 4 van dat besluit, voor zover op grond van die artikelen de Belgische staat wordt gelast om deze steun terug te vorderen van JCDecaux;

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep tegen besluit C(2019) 4466 final van de Commissie van 24 juni 2019 betreffende steunmaatregel SA.33078 (2015/C) (ex 2015/NN) door België ten uitvoer gelegd ten gunste van JC Decaux Belgium Publicité („JCD”), voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout en onjuiste rechtsopvatting van de Commissie door zich op het standpunt te stellen dat er sprake is van een voordeel waar het gaat om de exploitatie door de verzoekende partij van bepaalde onder het contract van 16 juli 1984 vallende reclame-installaties na hun geplande datum van weghaling.






  — | De Commissie is ten onrechte tot de conclusie gekomen dat verzoekende partij een economisch voordeel heeft, ondanks het compensatiemechanisme dat de stad Brussel hanteert overeenkomstig haar verplichting om het economische evenwicht van het contract in stand te houden. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout en onjuiste rechtsopvatting van de Commissie door zich op het standpunt te stellen dat er sprake is van een voordeel waar het gaat om de exploitatie door de verzoekende partij van bepaalde onder het contract van 16 juli 1984 vallende reclame-installaties na hun geplande datum van weghaling.

—

De Commissie is ten onrechte tot de conclusie gekomen dat verzoekende partij een economisch voordeel heeft, ondanks het compensatiemechanisme dat de stad Brussel hanteert overeenkomstig haar verplichting om het economische evenwicht van het contract in stand te houden.

| — | De Commissie heeft blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout en een onjuiste rechtsopvatting door zich op het standpunt te stellen dat de verzoekende partij heeft bespaard op huur en belastingen en daardoor voordeel heeft genoten. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout en een onjuiste rechtsopvatting door zich op het standpunt te stellen dat de verzoekende partij heeft bespaard op huur en belastingen en daardoor voordeel heeft genoten.

| 2. | Tweede, subsidiair aangevoerd middel: verenigbaarheid met de interne markt van de vermeende staatssteun, gelet op de mededeling van de Commissie over de kaderregeling voor DAEB (1) en het besluit betreffende diensten van algemeen economisch belang van 2012 (2). |
| --- | --- |

2.

Tweede, subsidiair aangevoerd middel: verenigbaarheid met de interne markt van de vermeende staatssteun, gelet op de mededeling van de Commissie over de kaderregeling voor DAEB (1) en het besluit betreffende diensten van algemeen economisch belang van 2012 (2).

| 3. | Derde, subsidiair aangevoerd middel: schending door de Commissie van de op haar rustende motiveringsplicht waar het gaat om de beoordeling van het terug te vorderen bedrag.






  — | De Commissie gaat niet voldoende in op hetgeen door partijen wordt aangevoerd, loopt in haar persbericht vooruit op het bedrag van de terug te vorderen steun en schendt haar eigen procedureregels. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde, subsidiair aangevoerd middel: schending door de Commissie van de op haar rustende motiveringsplicht waar het gaat om de beoordeling van het terug te vorderen bedrag.

—

De Commissie gaat niet voldoende in op hetgeen door partijen wordt aangevoerd, loopt in haar persbericht vooruit op het bedrag van de terug te vorderen steun en schendt haar eigen procedureregels.

| — | Een hypothetisch bedrag aan steun kan onmogelijk worden berekend en dus ook niet worden teruggevorderd. |
| --- | --- |

—

Een hypothetisch bedrag aan steun kan onmogelijk worden berekend en dus ook niet worden teruggevorderd.

| 4. | Vierde, subsidiair aangevoerd middel: hoe dan ook verjaring van de in het bestreden besluit vastgestelde staatssteun. |
| --- | --- |

4.

Vierde, subsidiair aangevoerd middel: hoe dan ook verjaring van de in het bestreden besluit vastgestelde staatssteun.

---

(1)  Mededeling van de Commissie – EU-kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (2011) (PB 2012, C 8, blz. 15).

(2)  Besluit 2012/21/EU van de Commissie van 20 december 2011 betreffende de toepassing van artikel 106, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst, verleend aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen (PB 2012, L 7, blz. 3).

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/76 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/76

---

Beroep ingesteld op 26 september 2019 – Dermavita/EUIPO – Allergan Holdings France (JUVEDERM ULTRA)

(Zaak T-643/19)

(2019/C 383/84)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Dermavita Co. Ltd (Beiroet, Libanon) (vertegenwoordiger: D. Todorov, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Allergan Holdings France (Courbevoie, Frankrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk JUVEDERM ULTRA – Uniemerk nr. 6 295 638

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 juli 2019 in de gevoegde zaken R 1655/2018-4 en R 1723/2018-4

Conclusies

| — | gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing tot verwerping van beroep R 1723/2018-4 en van de beslissing om Uniemerk nr. 6 295 638 niet vervallen te verklaren voor de waren van klasse 5; |
| --- | --- |

—

gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing tot verwerping van beroep R 1723/2018-4 en van de beslissing om Uniemerk nr. 6 295 638 niet vervallen te verklaren voor de waren van klasse 5;

| — | verwijzing van het EUIPO en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten en in de kosten die voor verzoekster zijn opgekomen in elke fase van de procedure tot vervallenverklaring en van de beroepsprocedure, daaronder begrepen de kosten van de procedures voor het EUIPO en het Gerecht. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten en in de kosten die voor verzoekster zijn opgekomen in elke fase van de procedure tot vervallenverklaring en van de beroepsprocedure, daaronder begrepen de kosten van de procedures voor het EUIPO en het Gerecht.

Aangevoerde middelen

| — | onjuiste uitlegging van het toepasselijke recht met betrekking tot de beoordeling van de aard van de waren waarvoor het merk is gebruikt; |
| --- | --- |

—

onjuiste uitlegging van het toepasselijke recht met betrekking tot de beoordeling van de aard van de waren waarvoor het merk is gebruikt;

| — | verkeerde opvatting van het in de procedure overgelegde bewijs wat het gebruik van het merk door derden met de toestemming van de houder van het Uniemerk betreft; |
| --- | --- |

—

verkeerde opvatting van het in de procedure overgelegde bewijs wat het gebruik van het merk door derden met de toestemming van de houder van het Uniemerk betreft;

| — | ontoereikend bewijs van de toestemming van de houder van het Uniemerk in de zin van artikel 18, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

ontoereikend bewijs van de toestemming van de houder van het Uniemerk in de zin van artikel 18, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/77 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/77

---

Beroep ingesteld op 26 september 2019 – Linde Material Handling/EUIPO - Verti Aseguradora (VertiLight)

(Zaak T-644/19)

(2019/C 383/85)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Linde Material Handling GmbH (Aschaffenburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Plate en R. Kaase, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Verti Aseguradora, Compañía de seguros y reaseguros, SA (Madrid, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk VertiLight – inschrijvingsaanvraag nr. 16 161 788

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 juli 2019 in zaak R 1849/2018-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | niet-nakoming van de motiveringsplicht van artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

niet-nakoming van de motiveringsplicht van artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van het recht om gehoord te worden van artikel 94, lid 1, tweede zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van het recht om gehoord te worden van artikel 94, lid 1, tweede zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/78 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/78

---

Beroep ingesteld op 26 september 2019 – eSky Group IP/EUIPO – Gröpel (e)

(Zaak T-646/19)

(2019/C 383/86)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: eSky Group IP sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: P. Kurcman, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gerhard Gröpel (Straubing, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk e in turkoois, wit, donkerblauw, blauw en lichtroze – inschrijvingsaanvraag nr. 16 731 333

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 24 juli 2019 in zaak R 223/2019-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | vernietiging van de beslissing die door de oppositieafdeling op 29 november 2018 is vastgesteld in oppositieprocedure nr. B 2 957 168; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing die door de oppositieafdeling op 29 november 2018 is vastgesteld in oppositieprocedure nr. B 2 957 168;

| — | terugverwijzing van de zaak naar het EUIPO; |
| --- | --- |

—

terugverwijzing van de zaak naar het EUIPO;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten die voor verzoekster zijn opgekomen in de procedures voor de oppositieafdeling, de kamer van beroep en het Gerecht. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten die voor verzoekster zijn opgekomen in de procedures voor de oppositieafdeling, de kamer van beroep en het Gerecht.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/78 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/78

---

Beroep ingesteld op 30 september 2019 – FF Group Romania/EUIPO – KiK Textilien und Non-Food (_kix)

(Zaak T-659/19)

(2019/C 383/87)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: FF Group Romania SRL (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: A. Căvescu, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: KiK Textilien und Non-Food GmbH (Bönen, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk _kix in zwart, wit en groen – inschrijvingsaanvraag nr. 12 517 901

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 4 juli 2019 in zaak R 353/2019-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van het onderhavige beroep. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van het onderhavige beroep.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 94 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 95 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 95 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van regel 20, lid 7, onder c), van verordening nr. 2868/95 (thans artikel 71, lid 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625; |
| --- | --- |

—

schending van regel 20, lid 7, onder c), van verordening nr. 2868/95 (thans artikel 71, lid 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625;

| — | schending van regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95; |
| --- | --- |

—

schending van regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95;

| — | schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het rechtszekerheidsbeginsel, het onpartijdigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel; |
| --- | --- |

—

schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het rechtszekerheidsbeginsel, het onpartijdigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel;

| — | schending van het recht om te worden gehoord en het recht op een eerlijk proces; |
| --- | --- |

—

schending van het recht om te worden gehoord en het recht op een eerlijk proces;

| — | misbruik van bevoegdheid. |
| --- | --- |

—

misbruik van bevoegdheid.

---

| 11.11.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 383/79 |
| --- | --- | --- | --- |

11.11.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 383/79

---

Beroep ingesteld op 30 september 2019 – Allergan Holdings France/EUIPO – Dermavita (JUVEDERM ULTRA)

(Zaak T-664/19)

(2019/C 383/88)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Allergan Holdings France (Courbevoie, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Day, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dermavita Co. Ltd (Beiroet, Libanon)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij voor het Gerecht

Betrokken merk: Uniewoordmerk JUVEDERM ULTRA – Uniemerk nr. 6 295 638

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 juli 2019 in de gevoegde zaken R 1655/2018-4 en R 1723/2018-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij Uniemerk nr. 6295638 JUVEDERM ULTRA vervallen wordt verklaard voor de betwiste waren; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij Uniemerk nr. 6295638 JUVEDERM ULTRA vervallen wordt verklaard voor de betwiste waren;

| — | verwijzing van het EUIPO en van Dermavita Co. Ltd. in hun eigen kosten en in de kosten van verzoekende partij. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en van Dermavita Co. Ltd. in hun eigen kosten en in de kosten van verzoekende partij.

Aangevoerde middelen

| — | schending van de artikelen 58, lid 1, en 64, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van de artikelen 58, lid 1, en 64, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---