# Publicatieblad C 337/2019

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 337 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 62e jaargang7 oktober 2019 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 337

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

62e jaargang7 oktober 2019

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2019/C 337/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2019/C 337/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2019/C 337/02 | Zaak C-382/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 mei 2019 door Ralph Pethke tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 5 maart 2019 in zaak T-169/17, Ralph Pethke/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie | 2 |
| 2019/C 337/03 | Zaak C-446/19 P: Hogere voorziening, op 12 juni 2019 door Stephan Fleig ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 april 2019 in zaak T-492/17, Stephan Fleig/Europese Dienst voor extern optreden | 3 |
| 2019/C 337/04 | Zaak C-478/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 26 juni 2019 – W.Ż. | 4 |
| 2019/C 337/05 | Zaak C-488/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 26 juni 2019 – Minister for Justice and Equality/JR | 5 |
| 2019/C 337/06 | Zaak C-495/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Poznaniu (Polen) op 26 juni 2019 – Kancelaria Medius SA, gevestigd te Krakau/RN | 6 |
| 2019/C 337/07 | Zaak C-508/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 3 juli 2019 – M.F./J.M. | 6 |
| 2019/C 337/08 | Zaak C-519/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy (Warschau, Polen) op 9 juli 2019 – Passenger Rights/Ryanair DAC (Dublin, Ierland) | 7 |
| 2019/C 337/09 | Zaak C-566/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel (Luxemburg) op 25 juli 2019 – Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg/JR | 8 |
| | Gerecht |
| 2019/C 337/10 | Zaak T-540/19: Beroep ingesteld op 30 juli 2019 – Sharif/Raad | 9 |
| 2019/C 337/11 | Zaak T-541/19: Beroep ingesteld op 1 augustus 2019 – Shindler e.a./Raad | 10 |
| 2019/C 337/12 | Zaak T-542/19: Beroep ingesteld op 5 augustus 2019 – FV/Raad | 11 |
| 2019/C 337/13 | Zaak T-543/19: Beroep ingesteld op 30 juli 2019 – Roemenië/Commissie | 12 |
| 2019/C 337/14 | Zaak T-548/19: Beroep ingesteld op 6 augustus 2019 – Riginos Emporiki kai Mesitiki/EUIPO – Honda Motor (ONDA 1962) | 14 |
| 2019/C 337/15 | Zaak T-549/19: Beroep ingesteld op 8 augustus 2019 – Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate/Commissie | 15 |
| 2019/C 337/16 | Zaak T-550/19: Beroep ingesteld op 1 augustus 2019 – Nitto Pharmaceutical Industries/EUIPO – Chiesi Farmaceutici (NOSTER) | 16 |
| 2019/C 337/17 | Zaak T-553/19: Beroep ingesteld op 8 augustus 2019 – Perfect Bar/EUIPO (PERFECT BAR) | 17 |
| 2019/C 337/18 | Zaak T-562/19: Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Klein/Commissie | 18 |
| 2019/C 337/19 | Zaak T-563/19: Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Perfect Bar/EUIPO (PERFECT Bar) | 19 |
| 2019/C 337/20 | Zaak T-564/19: Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Lozano Arana e.a./EUIPO – Coltejer (LIBERTADOR) | 19 |
| 2019/C 337/21 | Zaak T-574/19: Beroep ingesteld op 16 augustus 2019 – Tinnus Enterprises/EUIPO – Mystic Products Import & Export en Koopman International (Vloeistofdistributie-installaties) | 20 |
| 2019/C 337/22 | Zaak T-579/19: Beroep ingesteld op 20 augustus 2019 – The KaiKai Company Jaeger Wichmann/EUIPO (Gymnastiek- en sportapparatuur en -uitrusting) | 21 |
| 2019/C 337/23 | Zaak T-588/19: Beroep ingesteld op 27 augustus 2019 – Novomatic/EUIPO – adp Gauselmann (Power Stars) | 22 |
| 2019/C 337/24 | Zaak T-589/19: Beroep ingesteld op 27 augustus 2019 – Gothe en Kunz/EUIPO – Aldi Einkauf (FAIR ZONE) | 23 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2019/C 337/02

Zaak C-382/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 mei 2019 door Ralph Pethke tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 5 maart 2019 in zaak T-169/17, Ralph Pethke/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

2

2019/C 337/03

Zaak C-446/19 P: Hogere voorziening, op 12 juni 2019 door Stephan Fleig ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 april 2019 in zaak T-492/17, Stephan Fleig/Europese Dienst voor extern optreden

3

2019/C 337/04

Zaak C-478/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 26 juni 2019 – W.Ż.

4

2019/C 337/05

Zaak C-488/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 26 juni 2019 – Minister for Justice and Equality/JR

5

2019/C 337/06

Zaak C-495/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Poznaniu (Polen) op 26 juni 2019 – Kancelaria Medius SA, gevestigd te Krakau/RN

6

2019/C 337/07

Zaak C-508/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 3 juli 2019 – M.F./J.M.

6

2019/C 337/08

Zaak C-519/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy (Warschau, Polen) op 9 juli 2019 – Passenger Rights/Ryanair DAC (Dublin, Ierland)

7

2019/C 337/09

Zaak C-566/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel (Luxemburg) op 25 juli 2019 – Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg/JR

8

Gerecht

2019/C 337/10

Zaak T-540/19: Beroep ingesteld op 30 juli 2019 – Sharif/Raad

9

2019/C 337/11

Zaak T-541/19: Beroep ingesteld op 1 augustus 2019 – Shindler e.a./Raad

10

2019/C 337/12

Zaak T-542/19: Beroep ingesteld op 5 augustus 2019 – FV/Raad

11

2019/C 337/13

Zaak T-543/19: Beroep ingesteld op 30 juli 2019 – Roemenië/Commissie

12

2019/C 337/14

Zaak T-548/19: Beroep ingesteld op 6 augustus 2019 – Riginos Emporiki kai Mesitiki/EUIPO – Honda Motor (ONDA 1962)

14

2019/C 337/15

Zaak T-549/19: Beroep ingesteld op 8 augustus 2019 – Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate/Commissie

15

2019/C 337/16

Zaak T-550/19: Beroep ingesteld op 1 augustus 2019 – Nitto Pharmaceutical Industries/EUIPO – Chiesi Farmaceutici (NOSTER)

16

2019/C 337/17

Zaak T-553/19: Beroep ingesteld op 8 augustus 2019 – Perfect Bar/EUIPO (PERFECT BAR)

17

2019/C 337/18

Zaak T-562/19: Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Klein/Commissie

18

2019/C 337/19

Zaak T-563/19: Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Perfect Bar/EUIPO (PERFECT Bar)

19

2019/C 337/20

Zaak T-564/19: Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Lozano Arana e.a./EUIPO – Coltejer (LIBERTADOR)

19

2019/C 337/21

Zaak T-574/19: Beroep ingesteld op 16 augustus 2019 – Tinnus Enterprises/EUIPO – Mystic Products Import & Export en Koopman International (Vloeistofdistributie-installaties)

20

2019/C 337/22

Zaak T-579/19: Beroep ingesteld op 20 augustus 2019 – The KaiKai Company Jaeger Wichmann/EUIPO (Gymnastiek- en sportapparatuur en -uitrusting)

21

2019/C 337/23

Zaak T-588/19: Beroep ingesteld op 27 augustus 2019 – Novomatic/EUIPO – adp Gauselmann (Power Stars)

22

2019/C 337/24

Zaak T-589/19: Beroep ingesteld op 27 augustus 2019 – Gothe en Kunz/EUIPO – Aldi Einkauf (FAIR ZONE)

23

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/1 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2019/C 337/01)

Laatste publicatie

PB C 328 van 30.9.2019

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 319 van 23.9.2019

PB C 312 van 16.9.2019

PB C 305 van 9.9.2019

PB C 295 van 2.9.2019

PB C 288 van 26.8.2019

PB C 280 van 19.8.2019

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/2 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/2

---

Hogere voorziening ingesteld op 15 mei 2019 door Ralph Pethke tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 5 maart 2019 in zaak T-169/17, Ralph Pethke/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

(Zaak C-382/19 P)

(2019/C 337/02)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirant: Ralph Pethke (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Conclusies

| — | vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 5 maart 2019 in zaak T-169/17; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 5 maart 2019 in zaak T-169/17;

| — | nietigverklaring van het besluit tot overplaatsing PERS-AFFECT-16-134 van de uitvoerend directeur van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en herstel van de door de onrechtmatige overplaatsing veroorzaakte materiële en immateriële schade; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit tot overplaatsing PERS-AFFECT-16-134 van de uitvoerend directeur van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en herstel van de door de onrechtmatige overplaatsing veroorzaakte materiële en immateriële schade;

| — | subsidiair, vernietiging van het arrest en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht. |
| --- | --- |

—

subsidiair, vernietiging van het arrest en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht waarin rekwirants beroep tegen het besluit tot overplaatsing PERS-AFFECT-16-134 van de uitvoerend directeur van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie is verworpen.

Rekwirant voert ter staving van zijn hogere voorziening volgende drie middelen aan:

| 1. | Schending van artikel 7 van het Ambtenarenstatuut (hierna: „Statuut”) (1) en artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie
  Rekwirant beroept zich op de rechtens onjuiste toepassing van artikel 7 van het Statuut door het Gerecht. De verlaging in rang van afdelingshoofd naar administrateur zonder carrièremogelijkheden en zonder enige beoordelings- of tuchtprocedure waarin rekwirants rechten worden gevrijwaard is geen legitieme overplaatsing maar een onrechtmatige verlaging in rang. De wijziging van het Ambtenarenstatuut van 2014 heeft het perspectief op bevordering boven de rang AD 12 voor afdelingshoofden verder ontwikkeld tot een legitieme verwachting. Het tot aanstelling bevoegd gezag kan deze verwachting niet eenzijdig, zonder een behoorlijke beoordelings- of tuchtprocedure, wegnemen. Sinds 2014 kan rechtens niet meer worden uitgegaan van de gelijkwaardigheid van het ambt van afdelingshoofd en dat van administrateur zonder bevorderingsmogelijkheid.
  Het Gerecht haalt bovendien de eerdere rechtspraak aan met betrekking tot de overplaatsing overeenkomstig artikel 7 van het Statuut en de gelijkwaardigheid van ambten, maar vervolgens trekt het daaruit de onjuiste conclusies.
  Tot slot heeft het Gerecht rechtens en procedureel onjuist gehandeld door onvolledig uitspraak te doen over het tweede middel waarmee werd aangevoerd dat rekwirant onrechtmatig in rang werd verlaagd op 10 oktober 2016 zonder tegelijkertijd een nieuwe functie toegewezen te krijgen – dit gebeurde pas op 17 oktober 2016. Daarbij is er juist geen sprake van een overplaatsing in de zin van artikel 7 van het Statuut (punten 49-106 van het arrest). |
| --- | --- |

1.

Schending van artikel 7 van het Ambtenarenstatuut (hierna: „Statuut”) (1) en artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie

Rekwirant beroept zich op de rechtens onjuiste toepassing van artikel 7 van het Statuut door het Gerecht. De verlaging in rang van afdelingshoofd naar administrateur zonder carrièremogelijkheden en zonder enige beoordelings- of tuchtprocedure waarin rekwirants rechten worden gevrijwaard is geen legitieme overplaatsing maar een onrechtmatige verlaging in rang. De wijziging van het Ambtenarenstatuut van 2014 heeft het perspectief op bevordering boven de rang AD 12 voor afdelingshoofden verder ontwikkeld tot een legitieme verwachting. Het tot aanstelling bevoegd gezag kan deze verwachting niet eenzijdig, zonder een behoorlijke beoordelings- of tuchtprocedure, wegnemen. Sinds 2014 kan rechtens niet meer worden uitgegaan van de gelijkwaardigheid van het ambt van afdelingshoofd en dat van administrateur zonder bevorderingsmogelijkheid.

Het Gerecht haalt bovendien de eerdere rechtspraak aan met betrekking tot de overplaatsing overeenkomstig artikel 7 van het Statuut en de gelijkwaardigheid van ambten, maar vervolgens trekt het daaruit de onjuiste conclusies.

Tot slot heeft het Gerecht rechtens en procedureel onjuist gehandeld door onvolledig uitspraak te doen over het tweede middel waarmee werd aangevoerd dat rekwirant onrechtmatig in rang werd verlaagd op 10 oktober 2016 zonder tegelijkertijd een nieuwe functie toegewezen te krijgen – dit gebeurde pas op 17 oktober 2016. Daarbij is er juist geen sprake van een overplaatsing in de zin van artikel 7 van het Statuut (punten 49-106 van het arrest).

| 2. | Verkeerde opvatting van de feiten
  Het Gerecht heeft het bestreden arrest niet alleen gebaseerd op feiten die niet uit de dossierstukken blijken, maar het heeft zijn arrest ook gebaseerd op andere feiten dan die welke uit de dossierstukken blijken.
  In het onderhavige geval is het Gerecht duidelijk niet overgegaan tot beoordeling van de verstrekte bewijzen. Bij een dergelijke beoordeling had het Gerecht de geloofwaardigheid van de uitspraken van verweerder moeten nagaan.
  Voorts ontneemt de beoordeling van het Gerecht van rekwirants handelingen in het kader van zijn verplichting om kennelijk onrechtmatige maatregelen te melden, de artikelen 21 bis, lid 1, en 22 bis BS elk praktisch nut. |
| --- | --- |

2.

Verkeerde opvatting van de feiten

Het Gerecht heeft het bestreden arrest niet alleen gebaseerd op feiten die niet uit de dossierstukken blijken, maar het heeft zijn arrest ook gebaseerd op andere feiten dan die welke uit de dossierstukken blijken.

In het onderhavige geval is het Gerecht duidelijk niet overgegaan tot beoordeling van de verstrekte bewijzen. Bij een dergelijke beoordeling had het Gerecht de geloofwaardigheid van de uitspraken van verweerder moeten nagaan.

Voorts ontneemt de beoordeling van het Gerecht van rekwirants handelingen in het kader van zijn verplichting om kennelijk onrechtmatige maatregelen te melden, de artikelen 21 bis, lid 1, en 22 bis BS elk praktisch nut.

| 3. | Rechtens onjuiste beoordeling van de verwijten inzake de zorgplicht en het gebruik van psychisch geweld alsook van artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie
  Het Gerecht heeft de beschuldiging van psychisch geweld in verband met de maatregelen die de uitvoerend directeur tussen 10 oktober 2016 en 17 oktober 2016 heeft vastgesteld, in strijd met de geldende wetgeving verworpen. De niet-nakoming van de zorgplicht en de beschuldiging van psychisch geweld zijn onlosmakelijk verbonden met het tussen 10 oktober 2016 en 17 oktober 2016 getroffen onrechtmatige besluit tot verlaging in rang en toewijzing van een nieuwe functie. In tegenstelling tot wat het Gerecht overweegt, vereist psychisch geweld overeenkomstig artikel 12 bis, lid 3, van het Statuut geen reeks gedragingen. Bovendien heeft het Gerecht geen uitspraak gedaan over de niet-nakoming van de zorgplicht die blijkt uit het openbaar belasteren van rekwirants professionele prestaties bij zijn overplaatsing. |
| --- | --- |

3.

Rechtens onjuiste beoordeling van de verwijten inzake de zorgplicht en het gebruik van psychisch geweld alsook van artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie

Het Gerecht heeft de beschuldiging van psychisch geweld in verband met de maatregelen die de uitvoerend directeur tussen 10 oktober 2016 en 17 oktober 2016 heeft vastgesteld, in strijd met de geldende wetgeving verworpen. De niet-nakoming van de zorgplicht en de beschuldiging van psychisch geweld zijn onlosmakelijk verbonden met het tussen 10 oktober 2016 en 17 oktober 2016 getroffen onrechtmatige besluit tot verlaging in rang en toewijzing van een nieuwe functie. In tegenstelling tot wat het Gerecht overweegt, vereist psychisch geweld overeenkomstig artikel 12 bis, lid 3, van het Statuut geen reeks gedragingen. Bovendien heeft het Gerecht geen uitspraak gedaan over de niet-nakoming van de zorgplicht die blijkt uit het openbaar belasteren van rekwirants professionele prestaties bij zijn overplaatsing.

---

(1)  Ambtenarenstatuut van de Europese Unie, dat is vastgesteld bij verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn (PB 1968, L 56, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 (PB 2013, L 287, blz. 15).

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/3 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/3

---

Hogere voorziening, op 12 juni 2019 door Stephan Fleig ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 april 2019 in zaak T-492/17, Stephan Fleig/Europese Dienst voor extern optreden

(Zaak C-446/19 P)

(2019/C 337/03)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirant: Stephan Fleig (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

Conclusies

| — | volledige vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Eerste kamer) van 2 april 2019 in zaak T-492/17; |
| --- | --- |

—

volledige vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Eerste kamer) van 2 april 2019 in zaak T-492/17;

| — | nietigverklaring van het besluit van 19 september 2016 waarbij de directeur van het directoraat Personeelszaken van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), in zijn hoedanigheid van het tot het aangaan van de aanstellingsovereenkomst bevoegde gezag, verzoekers aanstellingsovereenkomst van onbepaalde duur met ingang van 19 juni 2017 heeft beëindigd, en veroordeling van EDEO tot vergoeding van de immateriële schade die de onrechtmatige beëindiging van die overeenkomst heeft veroorzaakt; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 19 september 2016 waarbij de directeur van het directoraat Personeelszaken van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), in zijn hoedanigheid van het tot het aangaan van de aanstellingsovereenkomst bevoegde gezag, verzoekers aanstellingsovereenkomst van onbepaalde duur met ingang van 19 juni 2017 heeft beëindigd, en veroordeling van EDEO tot vergoeding van de immateriële schade die de onrechtmatige beëindiging van die overeenkomst heeft veroorzaakt;

| — | subsidiair, vernietiging van het arrest en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht, |
| --- | --- |

—

subsidiair, vernietiging van het arrest en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht,

| — | verwijzing van EDEO in de kosten van beide instanties. |
| --- | --- |

—

verwijzing van EDEO in de kosten van beide instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert rekwirant de volgende zes middelen aan:

Ten eerste stelt rekwirant dat inbreuk is gemaakt op zijn in artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op een eerlijk proces, en dat het beginsel van processuele gelijkheid is geschonden. Volgens rekwirant heeft het Gerecht zijn verzoek om EDEO te gelasten bepaalde relevante e-mails over te leggen niet toegewezen, hetgeen zijn vermogen om verweer te voeren ernstig heeft aangetast.

Ten tweede voert rekwirant aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de op het bestuur rustende zorgplicht. Het Gerecht is voorbijgegaan aan het feit dat EDEO reeds vóór de beëindiging van de aanstellingsovereenkomst van rekwirant had bijgedragen tot de verslechtering van diens geestelijke gezondheid, en dus ook tot de vermindering van diens vermogen om zijn verplichtingen na te komen.

Ten derde verwijt rekwirant het Gerecht dat het blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aan te nemen dat het niet hoefde na te gaan of en in hoeverre rekwirant wegens zijn gezondheidstoestand niet kon voldoen aan de krachtens het Statuut van de ambtenaren op hem rustende verplichting om zijn verblijfplaats bekend te maken. Het Gerecht heeft eveneens blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen rekening te houden met de door rekwirant overgelegde medische adviezen, terwijl het zelf niet over de nodige deskundigheid beschikte en geen medisch advies had ingewonnen. Het Gerecht heeft voorts ook blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet in aanmerking te nemen dat EDEO ten nadele van rekwirant rekening heeft gehouden met de gevolgen van diens geestesziekte.

Ten vierde betoogt rekwirant dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat hij zijn uit artikel 7 van bijlage II bij het Statuut voortvloeiende verplichting en zijn loyaliteits- en medewerkingsplicht niet was nagekomen doordat hij had „geweigerd om zelf zijn arts aan te wijzen voor de invaliditeitscommissie”. Bijgevolg heeft het Gerecht de motivering van zijn arrest ten onrechte gebaseerd op een omstandigheid die EDEO zelf niet aan rekwirant had verweten in de motivering van zijn besluit.

Ten vijfde voert rekwirant aan dat het Gerecht uit het feit dat rekwirant tevergeefs een aantal buitengerechtelijke verzoeken en klachten had ingediend, ten onrechte heeft afgeleid dat het tot aanstelling bevoegde gezag van EDEO rekwirant een gebrek aan medewerking en loyaliteit kon verwijten. Rekwirant betoogt dat de zienswijze van het Gerecht impliceert dat elk door het bestuur afgewezen verzoek van een personeelslid uiteindelijk rechtsmisbruik wordt beschouwd.

Ten zesde verwijt rekwirant het Gerecht dat het de aan zijn arrest ten grondslag liggende feiten – met name die welke verband houden met de verplichting van rekwirant om zijn verblijfplaats aan het bestuur mee te delen – in verschillende opzichten onjuist heeft opgevat.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/4 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 26 juni 2019 – W.Ż.

(Zaak C-478/19)

(2019/C 337/04)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: W.Z.

Andere partij: Prokurator Generalny zastępowany przez Prokuraturę Krajową, Rzecznik Praw Obywatelskich

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 2, artikel 6, leden 1 en 3, en artikel 19, lid 1, tweede alinea, [VEU], gelezen in samenhang met artikel 47 van het [Handvest van de grondrechten] en artikel 267 [VWEU], aldus worden uitgelegd dat er geen sprake is van een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld in de zin van het Unierecht, indien het daarbij gaat om een gerecht dat zitting houdt in een enkelvoudige kamer waarvan de zittende rechter in zijn ambt is benoemd onder kennelijke schending van de rechtsregels van de lidstaat inzake de benoeming van rechters, welke schending er met name in bestaat dat deze rechter is benoemd ofschoon het besluit van de nationale autoriteit (Krajowa Rada Sądownictwa, nationale raad voor de magistratuur) dat betrekking had op het verzoek tot benoeming van deze rechter eerder is aangevochten bij de bevoegde nationale rechter (Naczelny Sąd Administracyjny, hoogste bestuursrechter), de tenuitvoerlegging van dit besluit overeenkomstig het nationale recht is geschorst en de procedure voor de bevoegde nationale rechter (Naczelny Sąd Administracyjny) niet was beëindigd voordat de benoemingsakte is overhandigd?

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/5 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 26 juni 2019 – Minister for Justice and Equality/JR

(Zaak C-488/19)

(2019/C 337/05)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Minister for Justice and Equality

Verwerende partij: JR

Prejudiciële vragen

| 1) | Is het Kaderbesluit (1) van toepassing in een situatie waarin de gezochte persoon is veroordeeld en bestraft in een derde staat, maar het vonnis van de derde staat krachtens een bilateraal verdrag tussen die derde staat en de uitvaardigende staat is erkend in de uitvaardigende staat en overeenkomstig het recht van de uitvaardigende staat ten uitvoer is gelegd? |
| --- | --- |

1)

Is het Kaderbesluit (1) van toepassing in een situatie waarin de gezochte persoon is veroordeeld en bestraft in een derde staat, maar het vonnis van de derde staat krachtens een bilateraal verdrag tussen die derde staat en de uitvaardigende staat is erkend in de uitvaardigende staat en overeenkomstig het recht van de uitvaardigende staat ten uitvoer is gelegd?

| 2) | Zo ja, hoe moet dan, in de situatie waarin de uitvoerende lidstaat de in artikel 4, lid 1, en artikel 4, lid 7, onder b), van het Kaderbesluit genoemde facultatieve gronden voor weigering van de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel in zijn nationale wetgeving heeft opgenomen, de uitvoerende rechterlijke instantie een strafbaar feit beoordelen dat zou zijn gepleegd in de derde staat, terwijl de omstandigheden rondom dat strafbare feit blijk geven van voorbereidingshandelingen die hebben plaatsgevonden in de uitvaardigende staat? |
| --- | --- |

2)

Zo ja, hoe moet dan, in de situatie waarin de uitvoerende lidstaat de in artikel 4, lid 1, en artikel 4, lid 7, onder b), van het Kaderbesluit genoemde facultatieve gronden voor weigering van de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel in zijn nationale wetgeving heeft opgenomen, de uitvoerende rechterlijke instantie een strafbaar feit beoordelen dat zou zijn gepleegd in de derde staat, terwijl de omstandigheden rondom dat strafbare feit blijk geven van voorbereidingshandelingen die hebben plaatsgevonden in de uitvaardigende staat?

---

(1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Poznaniu (Polen) op 26 juni 2019 – Kancelaria Medius SA, gevestigd te Krakau/RN

(Zaak C-495/19)

(2019/C 337/06)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Poznaniu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Kancelaria Medius SA, gevestigd te Krakau

Verwerende partij: RN

Prejudiciële vraag

Moet artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een procedurele regeling volgens welke de rechter een verstekvonnis kan wijzen op basis van louter de in het verzoekschrift opgenomen verklaringen van de verzoeker, die door de rechter voor waar moeten worden aangenomen indien de verweerder – een consument – naar behoren in kennis is gesteld van de zittingsdatum maar niet ter terechtzitting verschijnt en geen verweer voert?

---

(1)  PB 1993, L 95, blz. 29.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 3 juli 2019 – M.F./J.M.

(Zaak C-508/19)

(2019/C 337/07)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: M.F.

Verwerende partij: J.M.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, artikel 2, artikel 4, lid 3, en artikel 6, lid 3, VEU, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten en artikel 267, derde alinea, VWEU aldus worden uitgelegd dat een in laatste aanleg rechtsprekende rechterlijke instantie van een lidstaat in een procedure tot vaststelling van het niet-bestaan van een dienstbetrekking kan beslissen dat een persoon aan wie een akte van benoeming als rechter bij die rechterlijke instantie is afgegeven die is opgemaakt op basis van met het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming strijdige voorschriften of die is opgemaakt op een niet met dit beginsel strokende wijze, geen rechter is wanneer een aan de afgifte van deze akte voorafgaande beoordeling van deze vraag door een rechterlijke instantie met opzet is verhinderd? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, artikel 2, artikel 4, lid 3, en artikel 6, lid 3, VEU, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten en artikel 267, derde alinea, VWEU aldus worden uitgelegd dat een in laatste aanleg rechtsprekende rechterlijke instantie van een lidstaat in een procedure tot vaststelling van het niet-bestaan van een dienstbetrekking kan beslissen dat een persoon aan wie een akte van benoeming als rechter bij die rechterlijke instantie is afgegeven die is opgemaakt op basis van met het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming strijdige voorschriften of die is opgemaakt op een niet met dit beginsel strokende wijze, geen rechter is wanneer een aan de afgifte van deze akte voorafgaande beoordeling van deze vraag door een rechterlijke instantie met opzet is verhinderd?

| 2) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, gelezen in samenhang met artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming wordt geschonden wanneer een akte van benoeming als rechter wordt afgegeven nadat een nationale rechterlijke instantie een verzoek om een prejudiciële beslissing betreffende de uitlegging van het Unierecht heeft ingediend van de beantwoording waarvan afhangt of de nationale voorschriften op grond waarvan die akte is afgegeven, als verenigbaar met het Unierecht kunnen worden aangemerkt? |
| --- | --- |

2)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, gelezen in samenhang met artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming wordt geschonden wanneer een akte van benoeming als rechter wordt afgegeven nadat een nationale rechterlijke instantie een verzoek om een prejudiciële beslissing betreffende de uitlegging van het Unierecht heeft ingediend van de beantwoording waarvan afhangt of de nationale voorschriften op grond waarvan die akte is afgegeven, als verenigbaar met het Unierecht kunnen worden aangemerkt?

| 3) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, artikel 2, artikel 4, lid 3, en artikel 6, lid 3, VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten aldus worden uitgelegd dat het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming wordt geschonden door het feit dat het recht op toegang tot een gerecht niet is gewaarborgd wanneer de akte van benoeming als rechter bij een rechterlijke instantie van een lidstaat is afgegeven overeenkomstig een benoemingsprocedure die in strijd met het recht van die lidstaat is uitgevoerd? |
| --- | --- |

3)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, artikel 2, artikel 4, lid 3, en artikel 6, lid 3, VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten aldus worden uitgelegd dat het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming wordt geschonden door het feit dat het recht op toegang tot een gerecht niet is gewaarborgd wanneer de akte van benoeming als rechter bij een rechterlijke instantie van een lidstaat is afgegeven overeenkomstig een benoemingsprocedure die in strijd met het recht van die lidstaat is uitgevoerd?

| 4) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, gelezen in samenhang met artikel 267, derde alinea, VWEU aldus worden uitgelegd dat het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming wordt geschonden door het feit dat de nationale wetgever binnen de in laatste aanleg rechtsprekende rechterlijke instantie van de lidstaat een organisatorische eenheid heeft opgericht die geen gerecht is in de zin van het Unierecht? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, gelezen in samenhang met artikel 267, derde alinea, VWEU aldus worden uitgelegd dat het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming wordt geschonden door het feit dat de nationale wetgever binnen de in laatste aanleg rechtsprekende rechterlijke instantie van de lidstaat een organisatorische eenheid heeft opgericht die geen gerecht is in de zin van het Unierecht?

| 5) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, gelezen in samenhang met artikel 267, derde alinea, VWEU aldus worden uitgelegd dat de beslissing over de vraag of een persoon aan wie een akte van benoeming als rechter bij een in laatste aanleg rechtsprekend gerecht is afgegeven, een dienstbetrekking als rechter en de hoedanigheid van rechter heeft, niet kan worden genomen door een naar nationaal recht bevoegde organisatorische eenheid waarin de betrokkene is benoemd en die uitsluitend is samengesteld uit personen wier benoemingsakten de in de vragen 2 tot en met 4 genoemde tekortkomingen vertonen, en die dus geen gerecht is in de zin van het Unierecht, maar alleen door een andere organisatorische eenheid binnen die rechterlijke instantie die wel voldoet aan de vereisten van het Unierecht met betrekking tot een gerecht? |
| --- | --- |

5)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, gelezen in samenhang met artikel 267, derde alinea, VWEU aldus worden uitgelegd dat de beslissing over de vraag of een persoon aan wie een akte van benoeming als rechter bij een in laatste aanleg rechtsprekend gerecht is afgegeven, een dienstbetrekking als rechter en de hoedanigheid van rechter heeft, niet kan worden genomen door een naar nationaal recht bevoegde organisatorische eenheid waarin de betrokkene is benoemd en die uitsluitend is samengesteld uit personen wier benoemingsakten de in de vragen 2 tot en met 4 genoemde tekortkomingen vertonen, en die dus geen gerecht is in de zin van het Unierecht, maar alleen door een andere organisatorische eenheid binnen die rechterlijke instantie die wel voldoet aan de vereisten van het Unierecht met betrekking tot een gerecht?

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/7 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy (Warschau, Polen) op 9 juli 2019 – Passenger Rights/Ryanair DAC (Dublin, Ierland)

(Zaak C-519/19)

(2019/C 337/08)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Warszawie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Passenger Rights SA

Verwerende partij: Ryanair DAC (Dublin, Ierland)

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 2, onder b), artikel 3, leden 1 en 2, en artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) en artikel 25 van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (2) – voor zover deze bepalingen betrekking hebben op de toetsing van de geldigheid van een forumkeuzebeding – aldus worden uitgelegd dat ook de uiteindelijke cessionaris van een schuldvordering die deze heeft overgenomen van een consument en die zelf geen consument is, zich kan beroepen op het feit dat niet afzonderlijk over de contractuele bedingen is onderhandeld, alsmede op het oneerlijke karakter van de bedingen van de overeenkomst tot aanwijzing van het bevoegde gerecht

---

(1)  PB 1993, L 95, blz. 29

(2)  PB 2012, l 351, blz. 1

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/8 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel (Luxemburg) op 25 juli 2019 – Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg/JR

(Zaak C-566/19)

(2019/C 337/09)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d'appel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg

Verwerende partij: JR

Prejudiciële vraag

Kan het Franse openbaar ministerie bij de onderzoeks- of vonnisrechter, dat in Frankrijk krachtens het recht van die staat bevoegd is om een Europees aanhoudingsbevel uit te vaardigen, worden beschouwd als een uitvaardigende rechterlijke autoriteit in de autonome betekenis bedoeld in artikel 6, lid 1, van kaderbesluit nr. 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 (1), wanneer deze autoriteit, die de naleving van de voor de uitvaardiging van een Europees aanhoudingsbevel noodzakelijke voorwaarden dient te controleren en de evenredigheid ervan aan de omstandigheden van de strafzaak dient te toetsen, tegelijkertijd in dezelfde zaak de met de strafvervolging belaste instantie is?

---

(1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten – Verklaringen van sommige lidstaten bij de aanneming van het kaderbesluit (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

Gerecht

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/9 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/9

---

Beroep ingesteld op 30 juli 2019 – Sharif/Raad

(Zaak T-540/19)

(2019/C 337/10)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Ammar Sharif (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: J.P. Buyle en L. Cloquet, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | nietigverklaring van besluit (GBVB) 2019/806 van de Raad van 17 mei 2019 tot wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover het verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van besluit (GBVB) 2019/806 van de Raad van 17 mei 2019 tot wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover het verzoeker betreft;

| — | nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2019/798 van de Raad van 17 mei 2019 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, voor zover zij verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2019/798 van de Raad van 17 mei 2019 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, voor zover zij verzoeker betreft;

| — | verwijzing van de Raad in alle kosten van de instantie, waaronder begrepen de kosten van verzoeker. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Raad in alle kosten van de instantie, waaronder begrepen de kosten van verzoeker.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten. Verzoeker meent dat de Raad de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld door de maatregelen tegen hem te rechtvaardigen met de grond dat hij een „Vooraanstaande zakenman die in Syrië actief is” in de zin van de artikelen 27.2 (a) en 28.2. (a) van besluit 2013/255/GBVB is. Hij bestrijdt deze kwalificatie van „vooraanstaand zakenman” en het weerlegbare vermoeden van een band met het Syrische regime die uit de bestreden handelingen naar voren komt. Verzoeker stelt dat hij geen banden heeft met het Syrische regime.
  Bovendien weerlegt verzoeker het weerlegbare vermoeden in de artikelen 27.2 (a) en 28.2 (a) van besluit 2013/255/GBVB overeenkomstig de artikelen 27.3 en 28.3 ervan door spontaan aan te tonen dat hij (i) geen banden heeft met het Syrische regime of die banden niet meer heeft, (ii) geen invloed daarop heeft en (iii) er geen reëel risico is dat hij de beperkende maatregelen van de Raad in het licht van de situatie in Syrië zal omzeilen.
  Volgens verzoeker beoordeelt de Raad de feiten nog steeds kennelijk onjuist door geen rekening te houden met de weerlegging van dit vermoeden. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten. Verzoeker meent dat de Raad de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld door de maatregelen tegen hem te rechtvaardigen met de grond dat hij een „Vooraanstaande zakenman die in Syrië actief is” in de zin van de artikelen 27.2 (a) en 28.2. (a) van besluit 2013/255/GBVB is. Hij bestrijdt deze kwalificatie van „vooraanstaand zakenman” en het weerlegbare vermoeden van een band met het Syrische regime die uit de bestreden handelingen naar voren komt. Verzoeker stelt dat hij geen banden heeft met het Syrische regime.

Bovendien weerlegt verzoeker het weerlegbare vermoeden in de artikelen 27.2 (a) en 28.2 (a) van besluit 2013/255/GBVB overeenkomstig de artikelen 27.3 en 28.3 ervan door spontaan aan te tonen dat hij (i) geen banden heeft met het Syrische regime of die banden niet meer heeft, (ii) geen invloed daarop heeft en (iii) er geen reëel risico is dat hij de beperkende maatregelen van de Raad in het licht van de situatie in Syrië zal omzeilen.

Volgens verzoeker beoordeelt de Raad de feiten nog steeds kennelijk onjuist door geen rekening te houden met de weerlegging van dit vermoeden.

| 2. | Tweede middel: onevenredige schending van het eigendomsrecht en van het recht een beroepsactiviteit uit te oefenen. Verzoeker voert aan dat de Raad door middel van de sancties in strijd met het eerste aanvullende protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden onvermijdelijk zijn eigendomsrecht en zijn recht om zijn beroepsactiviteiten uit te oefenen heeft aangetast. Volgens verzoeker kan hem het ongestoord genot van zijn eigendom en van zijn economische vrijheid niet worden belet, zodat de bestreden maatregelen, voor zover zij hem betreffen, nietig moeten worden verklaard. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: onevenredige schending van het eigendomsrecht en van het recht een beroepsactiviteit uit te oefenen. Verzoeker voert aan dat de Raad door middel van de sancties in strijd met het eerste aanvullende protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden onvermijdelijk zijn eigendomsrecht en zijn recht om zijn beroepsactiviteiten uit te oefenen heeft aangetast. Volgens verzoeker kan hem het ongestoord genot van zijn eigendom en van zijn economische vrijheid niet worden belet, zodat de bestreden maatregelen, voor zover zij hem betreffen, nietig moeten worden verklaard.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/10 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/10

---

Beroep ingesteld op 1 augustus 2019 – Shindler e.a./Raad

(Zaak T-541/19)

(2019/C 337/11)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Harry Shindler (Porto d’Ascoli, Italië), en vijf andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: J. Fouchet, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | de impliciete weigering van de Raad van de Europese Unie van 3 juli 2019 om het nalaten te erkennen naar aanleiding van het stilzwijgen ten aanzien van het verzoek van 3 mei 2019 om de Europese verkiezingen van eind mei 2019 uit te stellen, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de impliciete weigering van de Raad van de Europese Unie van 3 juli 2019 om het nalaten te erkennen naar aanleiding van het stilzwijgen ten aanzien van het verzoek van 3 mei 2019 om de Europese verkiezingen van eind mei 2019 uit te stellen, nietig verklaren;

| — | voor recht verklaren en oordelen dat de Raad van de Europese Unie ten onrechte de Europese verkiezingen niet heeft uitgesteld en de data niet heeft gewijzigd die waren vastgesteld in zijn besluit (EU, Euratom) 2018/767 van de Raad van 22 mei 2018, teneinde de Britse verzoekers toe te staan actief deel te nemen aan de Europese verkiezingen van 2019, hetgeen met name van belang was met het oog op de ratificatie van een eventueel uittredingsverdrag tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk; |
| --- | --- |

—

voor recht verklaren en oordelen dat de Raad van de Europese Unie ten onrechte de Europese verkiezingen niet heeft uitgesteld en de data niet heeft gewijzigd die waren vastgesteld in zijn besluit (EU, Euratom) 2018/767 van de Raad van 22 mei 2018, teneinde de Britse verzoekers toe te staan actief deel te nemen aan de Europese verkiezingen van 2019, hetgeen met name van belang was met het oog op de ratificatie van een eventueel uittredingsverdrag tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk;

en derhalve:

| — | akte nemen van dit nalaten; |
| --- | --- |

—

akte nemen van dit nalaten;

| — | de Raad van de Europese Unie veroordelen tot de betaling van een bedrag van 1 500 EUR aan elk van de verzoekende partijen voor hun kosten van verdediging. |
| --- | --- |

—

de Raad van de Europese Unie veroordelen tot de betaling van een bedrag van 1 500 EUR aan elk van de verzoekende partijen voor hun kosten van verdediging.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekers drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van het door het Unierecht beschermde stemrecht bij de Europese verkiezingen. In het bijzonder voeren verzoekers met dit middel aan dat:






  — | artikel 9 VEU, artikel 20 en 21 VWEU, en artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) zijn geschonden; |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van het door het Unierecht beschermde stemrecht bij de Europese verkiezingen. In het bijzonder voeren verzoekers met dit middel aan dat:

—

artikel 9 VEU, artikel 20 en 21 VWEU, en artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) zijn geschonden;

| — | de beginselen van rechtszekerheid en van gewettigd vertrouwen door de Raad zijn geschonden; |
| --- | --- |

—

de beginselen van rechtszekerheid en van gewettigd vertrouwen door de Raad zijn geschonden;

| — | het aan het Europees burgerschap inherente beginsel van gelijke behandeling dat is neergelegd in de artikelen 20 en 39 van het Handvest, alsmede artikel 1, lid 3 van de Akte van 1976, gelezen in samenhang met artikel 14, lid 3, VEU, door de Raad zijn geschonden. |
| --- | --- |

—

het aan het Europees burgerschap inherente beginsel van gelijke behandeling dat is neergelegd in de artikelen 20 en 39 van het Handvest, alsmede artikel 1, lid 3 van de Akte van 1976, gelezen in samenhang met artikel 14, lid 3, VEU, door de Raad zijn geschonden.

| 2. | Tweede middel: drievoudige schending van het stemrecht bij de Europese verkiezingen door het onrechtmatig nalaten van de Raad. In het bijzonder voeren de verzoeker met dit middel aan dat:






  — | de Raad de rechten van de Britten bij de Europese verkiezingen heeft geschonden door geen vraagtekens te plaatsen bij de „15 jaar-regel”, die op ernstige wijze de vrijheid van verkeer en van verblijf, het beginsel van behoorlijk bestuur en het in het Handvest erkende beginsel van gelijkheid inzake het stemrecht beperkt, en evenmin bij de schending van artikel 3 van Protocol nr. 1, en van artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: drievoudige schending van het stemrecht bij de Europese verkiezingen door het onrechtmatig nalaten van de Raad. In het bijzonder voeren de verzoeker met dit middel aan dat:

—

de Raad de rechten van de Britten bij de Europese verkiezingen heeft geschonden door geen vraagtekens te plaatsen bij de „15 jaar-regel”, die op ernstige wijze de vrijheid van verkeer en van verblijf, het beginsel van behoorlijk bestuur en het in het Handvest erkende beginsel van gelijkheid inzake het stemrecht beperkt, en evenmin bij de schending van artikel 3 van Protocol nr. 1, en van artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden;

| — | het laattijdige uitstel van de Brexit op 11 april 2019, na de afsluiting van de nationale kiesregisters, de vrijheid van verkeer en van verblijf schendt, alsook artikel 50 VEU, het beginsel van behoorlijk bestuur en het door het Handvest, artikel 3 van Protocol nr. 1, en artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden erkende beginsel van gelijkheid inzake het stemrecht; |
| --- | --- |

—

het laattijdige uitstel van de Brexit op 11 april 2019, na de afsluiting van de nationale kiesregisters, de vrijheid van verkeer en van verblijf schendt, alsook artikel 50 VEU, het beginsel van behoorlijk bestuur en het door het Handvest, artikel 3 van Protocol nr. 1, en artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden erkende beginsel van gelijkheid inzake het stemrecht;

| — | de verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk door het overhaaste uitstel van de Brexit, en door het overdreven formalisme ten opzichte van de niet-Britse Europese burgers die in het Verenigd Koninkrijk leven, onregelmatig zijn. |
| --- | --- |

—

de verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk door het overhaaste uitstel van de Brexit, en door het overdreven formalisme ten opzichte van de niet-Britse Europese burgers die in het Verenigd Koninkrijk leven, onregelmatig zijn.

| 3. | Derde middel: exceptie van onwettigheid van de weigering door de Raad van de Europese Unie om een nalaten vast te stellen en om de Europese verkiezingen uit te stellen. Deze weigering is gebaseerd op het besluit (EU, Euratom) van de Raad van 22 mei 2017 waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland over een akkoord betreffende de voorwaarden voor de terugtrekking uit de Europese Unie (document XT 21016/17), met inbegrip van de bijlage van dit besluit waarin de richtsnoeren voor de onderhandelingen over dit akkoord zijn vastgesteld (document XT 21016/17 ADD 1 REV 2), welke volgens verzoekers onwettig zijn. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: exceptie van onwettigheid van de weigering door de Raad van de Europese Unie om een nalaten vast te stellen en om de Europese verkiezingen uit te stellen. Deze weigering is gebaseerd op het besluit (EU, Euratom) van de Raad van 22 mei 2017 waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland over een akkoord betreffende de voorwaarden voor de terugtrekking uit de Europese Unie (document XT 21016/17), met inbegrip van de bijlage van dit besluit waarin de richtsnoeren voor de onderhandelingen over dit akkoord zijn vastgesteld (document XT 21016/17 ADD 1 REV 2), welke volgens verzoekers onwettig zijn.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/11 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/11

---

Beroep ingesteld op 5 augustus 2019 – FV/Raad

(Zaak T-542/19)

(2019/C 337/12)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: FV (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren, en dientengevolge: |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren, en dientengevolge:

| — | nietig te verklaren het besluit van 3 mei 2019, waarvan haar is kennisgegeven op 6 mei daaraanvolgend door [X], „Senior Legal Counsellor” bij de Raad, en genomen door [Y] in zijn hoedanigheid van TABG, dat luidt: „1. Verzoekster, geboren op 25 maart 1956 [vertrouwelijk] (1), ambtenaar van de rang AST 7, wordt overeenkomstig artikel 42 quater van het Statuut op verlof in het belang van de dienst geplaatst en kan aanspraak maken op de in dat artikel voorziene financiële voordelen. 2. Dit besluit treedt in werking op 31 december 2015.”; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van 3 mei 2019, waarvan haar is kennisgegeven op 6 mei daaraanvolgend door [X], „Senior Legal Counsellor” bij de Raad, en genomen door [Y] in zijn hoedanigheid van TABG, dat luidt: „1. Verzoekster, geboren op 25 maart 1956 [vertrouwelijk] (1), ambtenaar van de rang AST 7, wordt overeenkomstig artikel 42 quater van het Statuut op verlof in het belang van de dienst geplaatst en kan aanspraak maken op de in dat artikel voorziene financiële voordelen. 2. Dit besluit treedt in werking op 31 december 2015.”;

| — | de Raad ter vergoeding van haar materiële en loopbaanschade te veroordelen tot betaling van het bedrag van 151 101,72 EUR, onder voorbehoud van een verhoging of verlaging in de loop van het geding; |
| --- | --- |

—

de Raad ter vergoeding van haar materiële en loopbaanschade te veroordelen tot betaling van het bedrag van 151 101,72 EUR, onder voorbehoud van een verhoging of verlaging in de loop van het geding;

| — | de Raad ter vergoeding van haar immateriële en reputatieschade te veroordelen tot betaling van het bedrag van 70 000 EUR, onder voorbehoud van een verhoging of verlaging in de loop van het geding; |
| --- | --- |

—

de Raad ter vergoeding van haar immateriële en reputatieschade te veroordelen tot betaling van het bedrag van 70 000 EUR, onder voorbehoud van een verhoging of verlaging in de loop van het geding;

| — | in elk geval, de verwerende partij overeenkomstig artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van de Europese Unie te verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

in elk geval, de verwerende partij overeenkomstig artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van de Europese Unie te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend schending van artikel 266 VWEU en de fundamentele en algemene beginselen van het Unierecht, met name de eerbiediging van legitieme verwachtingen en gewettigd vertrouwen, de beginselen van behoorlijk bestuur, goede trouw en rechtszekerheid en van het evenredigheidsbeginsel.
  Verzoekster is dienaangaande van mening dat het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: „TABG”) de bovengenoemde bepalingen en beginselen kennelijk onjuist heeft toegepast en uitgelegd, door niet de maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor de uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring van het Gerecht van de Europese Unie van 14 december 2018, FV/Raad (T-750/16, EU:T:2018:972). Voorts heeft dat gezag het beginsel geschonden dat een besluit van de administratie niet onevenredig mag zijn, dat wil zeggen hetgeen noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de doelstellingen, wat vereist dat de inhoud en de vorm van het besluit verband houden met het nagestreefde doel. Ten slotte beroept verzoekster zich op een schending van haar gewettigd vertrouwen dat het TABG voormeld arrest in de zaak T-750/16 correct en zorgvuldig uitvoert en niet alleen door een juiste toepassing van artikel 266 VWEU, maar ook zonder terugwerkende kracht. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend schending van artikel 266 VWEU en de fundamentele en algemene beginselen van het Unierecht, met name de eerbiediging van legitieme verwachtingen en gewettigd vertrouwen, de beginselen van behoorlijk bestuur, goede trouw en rechtszekerheid en van het evenredigheidsbeginsel.

Verzoekster is dienaangaande van mening dat het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: „TABG”) de bovengenoemde bepalingen en beginselen kennelijk onjuist heeft toegepast en uitgelegd, door niet de maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor de uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring van het Gerecht van de Europese Unie van 14 december 2018, FV/Raad (T-750/16, EU:T:2018:972). Voorts heeft dat gezag het beginsel geschonden dat een besluit van de administratie niet onevenredig mag zijn, dat wil zeggen hetgeen noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de doelstellingen, wat vereist dat de inhoud en de vorm van het besluit verband houden met het nagestreefde doel. Ten slotte beroept verzoekster zich op een schending van haar gewettigd vertrouwen dat het TABG voormeld arrest in de zaak T-750/16 correct en zorgvuldig uitvoert en niet alleen door een juiste toepassing van artikel 266 VWEU, maar ook zonder terugwerkende kracht.

| 2. | Tweede middel, ten eerste ontleend aan het feit dat het bestreden besluit in strijd is met de voorwaarden van artikel 42 quater van het Statuut en met mededeling aan het personeel 71/15 van 23 oktober 2015, hetgeen schending meebrengt van het beginsel dat de administratie een besluit alleen mag vaststellen op basis van wettelijk toegestane gronden, dat wil zeggen relevante gronden die geen beoordelingsfout, feitelijk of rechtens, bevatten, en ten tweede aan misbruik van procedure.
  In dit verband is verzoekster van mening dat het TABG, door het bestreden besluit onder die omstandigheden vast te stellen, kennelijk geen juiste toepassing van en uitlegging aan bovengenoemde statutaire bepalingen en de mededeling aan het personeel heeft gegeven, doordat het haar besluit op onjuiste gronden, zowel feitelijk als rechtens, heeft gebaseerd. De Raad heeft zich niet beroepen op het belang van de dienst dat hij met de toepassing van artikel 42 quater op verzoekster wil dienen noch reële organisatorische behoeften aangetoond die de verwerving van nieuwe bekwaamheden zou vereisen waartoe zij niet in staat zou zijn. Afgezien daarvan heeft het TABG artikel 42 quater kennelijk in de plaats gesteld van een tuchtprocedure. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ten eerste ontleend aan het feit dat het bestreden besluit in strijd is met de voorwaarden van artikel 42 quater van het Statuut en met mededeling aan het personeel 71/15 van 23 oktober 2015, hetgeen schending meebrengt van het beginsel dat de administratie een besluit alleen mag vaststellen op basis van wettelijk toegestane gronden, dat wil zeggen relevante gronden die geen beoordelingsfout, feitelijk of rechtens, bevatten, en ten tweede aan misbruik van procedure.

In dit verband is verzoekster van mening dat het TABG, door het bestreden besluit onder die omstandigheden vast te stellen, kennelijk geen juiste toepassing van en uitlegging aan bovengenoemde statutaire bepalingen en de mededeling aan het personeel heeft gegeven, doordat het haar besluit op onjuiste gronden, zowel feitelijk als rechtens, heeft gebaseerd. De Raad heeft zich niet beroepen op het belang van de dienst dat hij met de toepassing van artikel 42 quater op verzoekster wil dienen noch reële organisatorische behoeften aangetoond die de verwerving van nieuwe bekwaamheden zou vereisen waartoe zij niet in staat zou zijn. Afgezien daarvan heeft het TABG artikel 42 quater kennelijk in de plaats gesteld van een tuchtprocedure.

| 3. | Derde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht. Dienaangaande stelt verzoekster dat het TABG, door het bestreden besluit onder die omstandigheden vast te stellen, niet het evenwicht in acht heeft genomen op grond waarvan het rekening moet houden met alle elementen die zijn besluit kunnen bepalen, dat wil zeggen zowel met het belang van de dienst als met het belang van de betrokken ambtenaar. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht. Dienaangaande stelt verzoekster dat het TABG, door het bestreden besluit onder die omstandigheden vast te stellen, niet het evenwicht in acht heeft genomen op grond waarvan het rekening moet houden met alle elementen die zijn besluit kunnen bepalen, dat wil zeggen zowel met het belang van de dienst als met het belang van de betrokken ambtenaar.

---

(1)  Vertrouwelijke gegevens weggelaten.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/12 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/12

---

Beroep ingesteld op 30 juli 2019 – Roemenië/Commissie

(Zaak T-543/19)

(2019/C 337/13)

Procestaal: Roemeens

Partijen

Verzoekende partij: Roemenië (vertegenwoordigers: C. Canțăr, M. Chicu, A. Rotăreanu en E. Gane, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Besluit C(2019)4027 final van 23 mei 2019 gedeeltelijk nietig verklaren:






  a. | met betrekking tot de bedragen in kolom 2 en kolom 3, rij 1, van de tabel betreffende het saldo in besluit C(2019)4027 final, aangezien de Commissie is gehouden om die bedragen opnieuw te berekenen aan de hand van het cofinancieringspercentage van 85 % van de fondsen voor de prioritaire assen 1 en 2 van het operationele programma Grote Infrastructuur 2014RO16M1OP001 (POIM); |
| --- | --- | --- |

—

Besluit C(2019)4027 final van 23 mei 2019 gedeeltelijk nietig verklaren:

a.

met betrekking tot de bedragen in kolom 2 en kolom 3, rij 1, van de tabel betreffende het saldo in besluit C(2019)4027 final, aangezien de Commissie is gehouden om die bedragen opnieuw te berekenen aan de hand van het cofinancieringspercentage van 85 % van de fondsen voor de prioritaire assen 1 en 2 van het operationele programma Grote Infrastructuur 2014RO16M1OP001 (POIM);

| b. | met betrekking tot de berekening van de bedragen, in euro, die ten laste komen van de fondsen voor de prioritaire assen 1 en 2 van POIM in de bijlage bij besluit C(2019)4027 final, namelijk:






  — | de afdeling betreffende het Cohesiefonds, punt 1 – Financiële planning – Tabel 18a – rij AP1 – kolom C – Cofinancieringspercentage – 75 % en vervanging door 85 %, overeenkomstig besluit C(2018)8890 final, aangezien de Commissie is gehouden om aan de hand van het cofinancieringspercentage van 85 % een herberekening te maken van de bedragen die zijn opgenomen in:






  — | punt 3 – aanhangsel 1 – rij AP1, kolom F – Bedrag dat ten laste komt van de fondsen en kolom F7 – Bedrag dat ten laste komt van de fondsen alsmede het reeds betaalde bedrag ten behoeve van de bijdrage aan het fonds; |
| --- | --- | --- | --- |

b.

met betrekking tot de berekening van de bedragen, in euro, die ten laste komen van de fondsen voor de prioritaire assen 1 en 2 van POIM in de bijlage bij besluit C(2019)4027 final, namelijk:

—

de afdeling betreffende het Cohesiefonds, punt 1 – Financiële planning – Tabel 18a – rij AP1 – kolom C – Cofinancieringspercentage – 75 % en vervanging door 85 %, overeenkomstig besluit C(2018)8890 final, aangezien de Commissie is gehouden om aan de hand van het cofinancieringspercentage van 85 % een herberekening te maken van de bedragen die zijn opgenomen in:

—

punt 3 – aanhangsel 1 – rij AP1, kolom F – Bedrag dat ten laste komt van de fondsen en kolom F7 – Bedrag dat ten laste komt van de fondsen alsmede het reeds betaalde bedrag ten behoeve van de bijdrage aan het fonds;

| — | punt 4 – berekening van het jaarlijkse saldo – rij AP1, kolom CA en kolom R – Herziene bedrag dat ten laste komt van de fondsen; |
| --- | --- |

—

punt 4 – berekening van het jaarlijkse saldo – rij AP1, kolom CA en kolom R – Herziene bedrag dat ten laste komt van de fondsen;

| — | punt 5 – jaarlijks saldo – kolom T – Herziene bedrag dat ten laste komt van de fondsen; |
| --- | --- |

—

punt 5 – jaarlijks saldo – kolom T – Herziene bedrag dat ten laste komt van de fondsen;

| — | punt 5 – jaarlijks saldo – kolom V – rij „Terug te vorderen”; |
| --- | --- |

—

punt 5 – jaarlijks saldo – kolom V – rij „Terug te vorderen”;

| — | de afdeling betreffende het EFRO, punt 1 – Financiële planning – Tabel 18a – rij AP2 – kolom C – percentage van – 75 % en vervanging door 85 %, overeenkomstig besluit C(2018)8890 final, aangezien de Commissie is gehouden om aan de hand van het cofinancieringspercentage van 85 % een herberekening te maken van de bedragen die zijn opgenomen in:






  — | punt 3 – aanhangsel 1 – rij AP2, kolom F – Bedrag dat ten laste komt van de fondsen en kolom F7 – Bedrag dat ten laste komt van de fondsen, alsmede het reeds betaalde bedrag ten behoeve van de bijdrage aan het fonds; |
| --- | --- | --- |

—

de afdeling betreffende het EFRO, punt 1 – Financiële planning – Tabel 18a – rij AP2 – kolom C – percentage van – 75 % en vervanging door 85 %, overeenkomstig besluit C(2018)8890 final, aangezien de Commissie is gehouden om aan de hand van het cofinancieringspercentage van 85 % een herberekening te maken van de bedragen die zijn opgenomen in:

—

punt 3 – aanhangsel 1 – rij AP2, kolom F – Bedrag dat ten laste komt van de fondsen en kolom F7 – Bedrag dat ten laste komt van de fondsen, alsmede het reeds betaalde bedrag ten behoeve van de bijdrage aan het fonds;

| — | punt 4 – Berekening van het jaarlijkse saldo – rij AP2, kolom CA en kolom R – Bedrag dat ten laste komt van de fondsen; |
| --- | --- |

—

punt 4 – Berekening van het jaarlijkse saldo – rij AP2, kolom CA en kolom R – Bedrag dat ten laste komt van de fondsen;

| — | punt 5 – Jaarlijks saldo – kolom T – Herziene bedrag dat ten laste komt van de fondsen; |
| --- | --- |

—

punt 5 – Jaarlijks saldo – kolom T – Herziene bedrag dat ten laste komt van de fondsen;

| — | punt 5 – Jaarlijkse saldo – kolom V – rij „Terug te krijgen”; |
| --- | --- |

—

punt 5 – Jaarlijkse saldo – kolom V – rij „Terug te krijgen”;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan de onjuiste uitoefening door de Commissie van haar bevoegdheid om het bedrag dat ten laste komt van de fondsen te berekenen en aan schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen






  — | Roemenië is van oordeel dat de diensten van de Commissie ten onrechte het confinancieringspercentage van 75 % hebben toegepast voor de prioritaire assen 1 en 2 betreffende de sector Vervoer, gelet op het feit dat op het moment dat de rekeningen voor het boekjaar 2017-2018 werden vastgesteld, besluit C(2018)8890 final effecten sorteerde, waarbij POIM werd gewijzigd in de zin dat het cofinancieringspercentage werd verhoogd van 75 % naar 85 % voor de projecten betreffende de sector Vervoer (prioritaire assen 1 en 2 van POIM). |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan de onjuiste uitoefening door de Commissie van haar bevoegdheid om het bedrag dat ten laste komt van de fondsen te berekenen en aan schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen

—

Roemenië is van oordeel dat de diensten van de Commissie ten onrechte het confinancieringspercentage van 75 % hebben toegepast voor de prioritaire assen 1 en 2 betreffende de sector Vervoer, gelet op het feit dat op het moment dat de rekeningen voor het boekjaar 2017-2018 werden vastgesteld, besluit C(2018)8890 final effecten sorteerde, waarbij POIM werd gewijzigd in de zin dat het cofinancieringspercentage werd verhoogd van 75 % naar 85 % voor de projecten betreffende de sector Vervoer (prioritaire assen 1 en 2 van POIM).

| — | Daarnaast is Roemenië van oordeel dat het bestreden besluit, gelet op de duidelijke bepalingen van besluit C(2018)8890 final alsook op het feit dat verordening 1303/2013 geen bepalingen bevat die de toepassing van een bij besluit goedgekeurd cofinancieringspercentage beperken tot het lopende boekjaar, in strijd is met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, nu het cofinancieringspercentage van 85 %, zoals goedgekeurd bij besluit C(2018)8890 final, niet is toegepast. |
| --- | --- |

—

Daarnaast is Roemenië van oordeel dat het bestreden besluit, gelet op de duidelijke bepalingen van besluit C(2018)8890 final alsook op het feit dat verordening 1303/2013 geen bepalingen bevat die de toepassing van een bij besluit goedgekeurd cofinancieringspercentage beperken tot het lopende boekjaar, in strijd is met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, nu het cofinancieringspercentage van 85 %, zoals goedgekeurd bij besluit C(2018)8890 final, niet is toegepast.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van de in artikel 296, tweede alinea, VWEU neergelegde motiveringsplicht en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur






  — | Roemenië is van oordeel dat de in artikel 296, tweede alinea, VWEU neergelegde motiveringsplicht is geschonden, omdat in het bestreden besluit geen melding wordt gemaakt van een rechtsgrond voor de redenen waarom de Commissie voor het boekjaar 2017-2018 het verhoogde cofinancieringspercentage van 85 %, zoals dat is vastgesteld bij besluit C(2018)8890 final, niet heeft toegepast. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van de in artikel 296, tweede alinea, VWEU neergelegde motiveringsplicht en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur

—

Roemenië is van oordeel dat de in artikel 296, tweede alinea, VWEU neergelegde motiveringsplicht is geschonden, omdat in het bestreden besluit geen melding wordt gemaakt van een rechtsgrond voor de redenen waarom de Commissie voor het boekjaar 2017-2018 het verhoogde cofinancieringspercentage van 85 %, zoals dat is vastgesteld bij besluit C(2018)8890 final, niet heeft toegepast.

| — | Daarnaast is Roemenië van oordeel dat de ontwijkende houding van de Commissie tijdens het besluitvormingsproces in de aanloop naar de vaststelling van besluit C(2019)4027 final, alsmede de late reactie van de diensten van de Commissie op de door de Roemeense autoriteiten naar voren gebrachte problemen, in strijd is met het beginsel van behoorlijk bestuur. |
| --- | --- |

—

Daarnaast is Roemenië van oordeel dat de ontwijkende houding van de Commissie tijdens het besluitvormingsproces in de aanloop naar de vaststelling van besluit C(2019)4027 final, alsmede de late reactie van de diensten van de Commissie op de door de Roemeense autoriteiten naar voren gebrachte problemen, in strijd is met het beginsel van behoorlijk bestuur.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/14

---

Beroep ingesteld op 6 augustus 2019 – Riginos Emporiki kai Mesitiki/EUIPO – Honda Motor (ONDA 1962)

(Zaak T-548/19)

(2019/C 337/14)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Riginos Emporiki kai Mesitiki AE (Glyfada, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Oikonomidis, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Honda Motor Co. Ltd (Tokio, Japan)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk ONDA 1962 in de kleuren wit, zwart en blauw – inschrijvingsaanvraag nr. 15 419 559

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 27 mei 2019 in zaak R 2384/2017-1

Conclusies

| — | de bestreden beslissing volledig vernietigen, zodat het beroep wordt toegewezen en de oppositie volledig wordt afgewezen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing volledig vernietigen, zodat het beroep wordt toegewezen en de oppositie volledig wordt afgewezen;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten die voortvloeien uit of verband houden met de procedure voor de oppositieafdeling, de kamer van beroep en de onderhavige procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten die voortvloeien uit of verband houden met de procedure voor de oppositieafdeling, de kamer van beroep en de onderhavige procedure voor het Gerecht.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/15 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/15

---

Beroep ingesteld op 8 augustus 2019 – Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate/Commissie

(Zaak T-549/19)

(2019/C 337/15)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate mbH (Wedel, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. von Czettritz, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het bestreden besluit; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het bestreden besluit;

| — | verwijzing van de Europese Commissie in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep is gericht tegen artikel 5 van uitvoeringsbesluit C(2019) 4858 (final) van de Commissie van 20 juni 2019 inzake het verlenen van een vergunning om het geneesmiddel „Trecondi – Treosulfan” in de handel te brengen overeenkomstig verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (1).

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: het bestreden besluit is rechtens kennelijk onjuist doordat bij de uitlegging van het begrip „bevredigende methode” in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 (2), in strijd met deze bepaling, data inzake Trecondi vergeleken met niet-toegelaten indicaties van melfalan en cyclofosfamide zijn opgevraagd. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: het bestreden besluit is rechtens kennelijk onjuist doordat bij de uitlegging van het begrip „bevredigende methode” in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 (2), in strijd met deze bepaling, data inzake Trecondi vergeleken met niet-toegelaten indicaties van melfalan en cyclofosfamide zijn opgevraagd.

| 2. | Tweede middel: dit houdt ook een misbruik van bevoegdheid in daar het in aanmerking nemen van niet-toegelaten indicaties in strijd is met de relevante „Mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 3, 5 en 7 van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen” van 18 november 2016 (2016/C 424/03) (3). |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: dit houdt ook een misbruik van bevoegdheid in daar het in aanmerking nemen van niet-toegelaten indicaties in strijd is met de relevante „Mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 3, 5 en 7 van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen” van 18 november 2016 (2016/C 424/03) (3).

| 3. | Derde middel: voorts schendt het bestreden besluit het beginsel van gelijke behandeling en het vertrouwensbeginsel als toepassingsgevallen van het misbruik van bevoegdheid daar de Commissie bij de beoordeling van de bestaande bevredigende methoden in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 gedurende de lopende procedure niet langer de conditioneringstherapie die aan een stamceltransplantatie voorafgaat, maar de behandeling bij de stamceltransplantatie zelf als maatstaf heeft gehanteerd. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: voorts schendt het bestreden besluit het beginsel van gelijke behandeling en het vertrouwensbeginsel als toepassingsgevallen van het misbruik van bevoegdheid daar de Commissie bij de beoordeling van de bestaande bevredigende methoden in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 gedurende de lopende procedure niet langer de conditioneringstherapie die aan een stamceltransplantatie voorafgaat, maar de behandeling bij de stamceltransplantatie zelf als maatstaf heeft gehanteerd.

| 4. | Vierde middel: daarnaast is er duidelijk misbruik van bevoegdheid daar bij de beoordeling of sprake is van „het hebben van aanzienlijk baat” bij Trecondi overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000, ten onrechte niet alle data in aanmerking zijn genomen, maar op basis van indirecte vergelijkingen verkregen klinische data niet in de beoordeling zijn opgenomen omdat zij vanuit methodologisch standpunt ongeldig werden beschouwd. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: daarnaast is er duidelijk misbruik van bevoegdheid daar bij de beoordeling of sprake is van „het hebben van aanzienlijk baat” bij Trecondi overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000, ten onrechte niet alle data in aanmerking zijn genomen, maar op basis van indirecte vergelijkingen verkregen klinische data niet in de beoordeling zijn opgenomen omdat zij vanuit methodologisch standpunt ongeldig werden beschouwd.

| 5. | Vijfde middel: tot slot schendt het bestreden besluit het beginsel van gelijke behandeling als een specifiek toepassingsgeval van het misbruik van bevoegdheid daar data op basis van indirecte vergelijkingen vanuit methodologisch standpunt niet zijn toegelaten terwijl in het verleden data op basis van indirecte vergelijkingen, die op vergelijkbare methoden berustten, in vergelijkbare gevallen wel zijn aanvaard. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: tot slot schendt het bestreden besluit het beginsel van gelijke behandeling als een specifiek toepassingsgeval van het misbruik van bevoegdheid daar data op basis van indirecte vergelijkingen vanuit methodologisch standpunt niet zijn toegelaten terwijl in het verleden data op basis van indirecte vergelijkingen, die op vergelijkbare methoden berustten, in vergelijkbare gevallen wel zijn aanvaard.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB 2004, L 136, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen (PB 2000, L 18, blz. 1).

(3)  Mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 3, 5 en 7 van Verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen (2016/C 424/03) (PB 2016, C 424, blz. 3).

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/16 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/16

---

Beroep ingesteld op 1 augustus 2019 – Nitto Pharmaceutical Industries/EUIPO – Chiesi Farmaceutici (NOSTER)

(Zaak T-550/19)

(2019/C 337/16)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Nitto Pharmaceutical Industries Ltd (Kyoto, Japan) (vertegenwoordiger: P. Voutilainen, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Chiesi Farmaceutici SpA (Parma, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het woordmerk NOSTER – internationale inschrijving nr. 1 332 950 met aanduiding van de Europese Unie

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 mei 2019 in zaak R 2279/2018-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/17

---

Beroep ingesteld op 8 augustus 2019 – Perfect Bar/EUIPO (PERFECT BAR)

(Zaak T-553/19)

(2019/C 337/17)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Perfect Bar LLC (San Diego, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: F. Miazzetto, J. Gracia Albero, R. Seoane Lacayo en E. Cebollero González, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk PERFECT BAR – inschrijvingsaanvraag nr. 15 374 085

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 22 mei 2019 in zaak R 371/2019-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure voor het Gerecht en voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure voor het Gerecht en voor het EUIPO.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van artikel 296 VWEU; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van artikel 296 VWEU;

| — | schending van artikel 72, lid 6, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 72, lid 6, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/18 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/18

---

Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Klein/Commissie

(Zaak T-562/19)

(2019/C 337/18)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Christoph Klein (Großgmain, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: H.-J. Ahlt, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | vaststellen dat de Europese Commissie het Verdrag heeft geschonden door geen gevolg te hebben geven aan de door Duitsland op 7 januari 1998 ingeleide vrijwaringsprocedure met betrekking tot het geneesmiddel met EG-markering „Inhaler Broncho-Air” en door geen besluit krachtens artikel 8, lid 2, van richtlijn 93/42/EEG (1) te hebben vastgesteld; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Europese Commissie het Verdrag heeft geschonden door geen gevolg te hebben geven aan de door Duitsland op 7 januari 1998 ingeleide vrijwaringsprocedure met betrekking tot het geneesmiddel met EG-markering „Inhaler Broncho-Air” en door geen besluit krachtens artikel 8, lid 2, van richtlijn 93/42/EEG (1) te hebben vastgesteld;

| — | verweerster verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Europese Commissie heeft artikel 8, lid 2, van richtlijn 93/42/EEG geschonden, aangezien zij sinds de op 7 januari 1998 ingeleide vrijwaringsprocedure met betrekking tot het geneesmiddel met EG-markering „Inhalator Broncho-Air” geen besluit heeft vastgesteld terwijl zij dienaangaande geen beoordelingsmarge had. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Europese Commissie heeft artikel 8, lid 2, van richtlijn 93/42/EEG geschonden, aangezien zij sinds de op 7 januari 1998 ingeleide vrijwaringsprocedure met betrekking tot het geneesmiddel met EG-markering „Inhalator Broncho-Air” geen besluit heeft vastgesteld terwijl zij dienaangaande geen beoordelingsmarge had.

| 2. | Tweede middel: door geen besluit vast te stellen, schendt de Europese Commissie artikel 34 VWEU en het recht op vrij verkeer van het geneesmiddel „Inhalator Broncho-Air”. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: door geen besluit vast te stellen, schendt de Europese Commissie artikel 34 VWEU en het recht op vrij verkeer van het geneesmiddel „Inhalator Broncho-Air”.

| 3. | Derde middel: door geen besluit vast te stellen, schendt de Europese Commissie artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”), aangezien verzoeker hierdoor de mogelijkheid wordt ontnomen om het besluit te toetsen en zijn rechten van verdediging uit te oefenen voor de bij wet aangeduide rechter of het Hof. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: door geen besluit vast te stellen, schendt de Europese Commissie artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”), aangezien verzoeker hierdoor de mogelijkheid wordt ontnomen om het besluit te toetsen en zijn rechten van verdediging uit te oefenen voor de bij wet aangeduide rechter of het Hof.

| 4. | Vierde middel: De Europese Commissie schendt artikel 41 van het Handvest, aangezien de door het nationale verbodsbesluit getroffen personen tot op heden nog niet zijn gehoord en er, ondanks de vereisten van artikel 8, lid 2, van richtlijn 93/42/EEG, geen besluit is vastgesteld binnen een redelijke termijn. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: De Europese Commissie schendt artikel 41 van het Handvest, aangezien de door het nationale verbodsbesluit getroffen personen tot op heden nog niet zijn gehoord en er, ondanks de vereisten van artikel 8, lid 2, van richtlijn 93/42/EEG, geen besluit is vastgesteld binnen een redelijke termijn.

| 5. | Vijfde middel: door geen besluit vast te stellen, schendt de Europese Commissie verzoekers eigendomsrecht uit hoofde van artikel 17 van het Handvest, aangezien hij hierdoor zijn geneesmiddel „Inhaler Broncho-Air” niet in het vrije verkeer kan brengen. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: door geen besluit vast te stellen, schendt de Europese Commissie verzoekers eigendomsrecht uit hoofde van artikel 17 van het Handvest, aangezien hij hierdoor zijn geneesmiddel „Inhaler Broncho-Air” niet in het vrije verkeer kan brengen.

| 6. | Zesde middel: het stilzitten van de Europese Commissie vormt voorts een schending van artikel 20 van het Handvest – het beginsel van gelijkheid voor de wet – aangezien zij in soortgelijke gevallen wel een besluit heeft vastgesteld. Dit is ook een schending van het non-discriminatiebeginsel van artikel 21 van het Handvest. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: het stilzitten van de Europese Commissie vormt voorts een schending van artikel 20 van het Handvest – het beginsel van gelijkheid voor de wet – aangezien zij in soortgelijke gevallen wel een besluit heeft vastgesteld. Dit is ook een schending van het non-discriminatiebeginsel van artikel 21 van het Handvest.

| 7. | Zevende middel: door geen besluit vast te stellen, schendt de Europese Commissie artikel 15 van het Handvest, aangezien verzoeker al meer dan 20 jaar het recht wordt ontzegd om zijn vrij gekozen beroep als uitvinder van de „Inhaler Broncho-Air” uit te oefenen. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: door geen besluit vast te stellen, schendt de Europese Commissie artikel 15 van het Handvest, aangezien verzoeker al meer dan 20 jaar het recht wordt ontzegd om zijn vrij gekozen beroep als uitvinder van de „Inhaler Broncho-Air” uit te oefenen.

---

(1)  Richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (PB 1993, L 169, blz. 1).

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/19

---

Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Perfect Bar/EUIPO (PERFECT Bar)

(Zaak T-563/19)

(2019/C 337/19)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Perfect Bar LLC (San Diego, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: F. Miazzetto, J. Gracia Albero, R. Seoane Lacayo en E. Cebollero González, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk PERFECT Bar – inschrijvingsaanvraag nr. 15 376 064

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 6 juni 2019 in zaak R 372/2019-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure voor het Gerecht en voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure voor het Gerecht en voor het EUIPO.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van artikel 296 VWEU; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van artikel 296 VWEU;

| — | schending van artikel 72, lid 6, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 72, lid 6, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/19

---

Beroep ingesteld op 14 augustus 2019 – Lozano Arana e.a./EUIPO – Coltejer (LIBERTADOR)

(Zaak T-564/19)

(2019/C 337/20)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Antonio Lozano Arana (Cali, Colombia), Daniel Simon Benmaor (Marseille, Frankrijk), Marion Esther Benmaor (Marseille), Valérie Brigitte Danielle Servant (Marrakech, Marokko) (vertegenwoordiger: M. Angelier, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Coltejer SA (Itagüí, Antioquia, Colombia)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houders van het betrokken merk: verzoekers voor het Gerecht

Betrokken merk: Uniewoordmerk LIBERTADOR – Uniemerk nr. 9 067 414

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 juni 2019 in zaak R 2482/2018-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing. |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing.

Aangevoerde middelen

| — | schending van wezenlijke vormvoorschriften (recht van verweer, recht op toegang tot een rechter); |
| --- | --- |

—

schending van wezenlijke vormvoorschriften (recht van verweer, recht op toegang tot een rechter);

| — | schending van artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/20 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/20

---

Beroep ingesteld op 16 augustus 2019 – Tinnus Enterprises/EUIPO – Mystic Products Import & Export en Koopman International (Vloeistofdistributie-installaties)

(Zaak T-574/19)

(2019/C 337/21)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Tinnus Enterprises LLC (Plano, Texas, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Odle, advocaat, en J. St Ville, Barrister)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Mystic Products Import & Export, SL (Badalona, Spanje), Koopman International BV (Amsterdam, Nederland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken model: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken model: gemeenschapsmodel nr. 1431 829-0001

Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 12 juni 2019 in zaak R 1002/2018-3

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | de bestreden beslissing wijzigen zodat: (i) verzoeksters beroep wordt toegewezen; (ii) vorderingen nrs. 10292 en 10689 tot nietigverklaring van het betrokken ingeschreven gemeenschapsmodel volledig worden afgewezen; (iii) verzoeksters tot nietigverklaring worden verwezen in de kosten van Tinnus Enterprises voor de kamer van beroep en de nietigheidsafdeling; (iv) subsidiair, de zaak wordt terugverwezen naar de nietigheidsafdeling voor een uitspraak met betrekking tot artikel 4, lid 1, van verordening nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing wijzigen zodat: (i) verzoeksters beroep wordt toegewezen; (ii) vorderingen nrs. 10292 en 10689 tot nietigverklaring van het betrokken ingeschreven gemeenschapsmodel volledig worden afgewezen; (iii) verzoeksters tot nietigverklaring worden verwezen in de kosten van Tinnus Enterprises voor de kamer van beroep en de nietigheidsafdeling; (iv) subsidiair, de zaak wordt terugverwezen naar de nietigheidsafdeling voor een uitspraak met betrekking tot artikel 4, lid 1, van verordening nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen;

| — | de betaling te gelasten van verzoeksters honoraria en kosten. |
| --- | --- |

—

de betaling te gelasten van verzoeksters honoraria en kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, en overweging 10 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, en overweging 10 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/21 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/21

---

Beroep ingesteld op 20 augustus 2019 – The KaiKai Company Jaeger Wichmann/EUIPO (Gymnastiek- en sportapparatuur en -uitrusting)

(Zaak T-579/19)

(2019/C 337/22)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: The KaiKai Company Jaeger Wichmann GbR (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Hellmann-Cordner, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken modellen: meervoudige aanvraag voor gemeenschapsmodellen (Gymnastiek- en sportapparatuur en -uitrusting) – aanvraag nrs. 5807 179-0001-0012

Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 13 juni 2019 in zaak R 573/2019-3

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | vernietiging van verweerders beslissing van 16 januari 2019 voor zover de voorrang voor gemeenschapsmodellen nrs. 5807179-0001-0012 niet werd erkend; erkenning van de geclaimde voorrang van 26 oktober 2017 en een gecorrigeerde publicatie van de gemeenschapsmodellen met aanduiding van de voorrang; |
| --- | --- |

—

vernietiging van verweerders beslissing van 16 januari 2019 voor zover de voorrang voor gemeenschapsmodellen nrs. 5807179-0001-0012 niet werd erkend; erkenning van de geclaimde voorrang van 26 oktober 2017 en een gecorrigeerde publicatie van de gemeenschapsmodellen met aanduiding van de voorrang;

| — | terugbetaling van de beroepstaks aan verzoekster; |
| --- | --- |

—

terugbetaling van de beroepstaks aan verzoekster;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

| — | subsidiair, toestaan van een mondelinge behandeling. |
| --- | --- |

—

subsidiair, toestaan van een mondelinge behandeling.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 41, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad betreffende gemeenschapsmodellen. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 41, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad betreffende gemeenschapsmodellen.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/22 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/22

---

Beroep ingesteld op 27 augustus 2019 – Novomatic/EUIPO – adp Gauselmann (Power Stars)

(Zaak T-588/19)

(2019/C 337/23)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Novomatic AG (Gumpoldskirchen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M. Ringer, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: adp Gauselmann GmbH (Lübbecke, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk Power Stars – Uniemerk nr. 8 435 695

Procedure voor het EUIPO: procedure tot vervallenverklaring

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 juni 2019 in zaak R 2038/2018-2

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen voor zover het beroep tegen de vervallenverklaring van Uniemerk nr. 8 435 695 voor de waren „Hardware, met name voor casino- en speelhalspellen, voor kansspelautomaten, fruitautomaten, videoloterijspelautomaten via internet; Casinospelen, speelautomaten en speelmachines, met name voor commercieel gebruik in casino’s en speelhallen met of zonder winstuitbetaling of gokspelen via internet; fruitautomaten en/of elektronische spelapparaten met muntinworp, met of zonder winstmogelijkheden; elektronische of elektrotechnische speelapparaten, speelautomaten, speelmachines, fruitautomaten die door inworp van munten, fiches, bankbiljetten, kaarten of door middel van elektronische, magnetische of biometrische opslagmedia worden bediend, met name voor commercieel gebruik in casino’s en speelhallen met of zonder winstuitkering; behuizingen voor fruitautomaten, speelapparaten, speelautomaten en speelmachines; elektrische, elektronische of elektromechanische apparaten voor het uitvoeren van bingospelen, loterijspelen of videoloterijspelen en voor wedkantoren, gekoppeld of ongekoppeld; elektropneumatische en elektrische trekmachines (speelautomaten)” is verworpen en die beslissing derhalve in die zin wijzigen dat het verzoek om doorhaling van de andere partij hiervoor wordt afgewezen en wordt gelast dat de andere partij de kosten van de beroeps- en vervallenverklaringsprocedure draagt; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen voor zover het beroep tegen de vervallenverklaring van Uniemerk nr. 8 435 695 voor de waren „Hardware, met name voor casino- en speelhalspellen, voor kansspelautomaten, fruitautomaten, videoloterijspelautomaten via internet; Casinospelen, speelautomaten en speelmachines, met name voor commercieel gebruik in casino’s en speelhallen met of zonder winstuitbetaling of gokspelen via internet; fruitautomaten en/of elektronische spelapparaten met muntinworp, met of zonder winstmogelijkheden; elektronische of elektrotechnische speelapparaten, speelautomaten, speelmachines, fruitautomaten die door inworp van munten, fiches, bankbiljetten, kaarten of door middel van elektronische, magnetische of biometrische opslagmedia worden bediend, met name voor commercieel gebruik in casino’s en speelhallen met of zonder winstuitkering; behuizingen voor fruitautomaten, speelapparaten, speelautomaten en speelmachines; elektrische, elektronische of elektromechanische apparaten voor het uitvoeren van bingospelen, loterijspelen of videoloterijspelen en voor wedkantoren, gekoppeld of ongekoppeld; elektropneumatische en elektrische trekmachines (speelautomaten)” is verworpen en die beslissing derhalve in die zin wijzigen dat het verzoek om doorhaling van de andere partij hiervoor wordt afgewezen en wordt gelast dat de andere partij de kosten van de beroeps- en vervallenverklaringsprocedure draagt;

| — | subsidiair: de bestreden beslissing vernietigen voor zover het beroep tegen de vervallenverklaring van Uniemerk nr. 8 435 695 voor voormelde waren is verworpen en de zaak hiervoor terugverwijzen naar het EUIPO; |
| --- | --- |

—

subsidiair: de bestreden beslissing vernietigen voor zover het beroep tegen de vervallenverklaring van Uniemerk nr. 8 435 695 voor voormelde waren is verworpen en de zaak hiervoor terugverwijzen naar het EUIPO;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 94, lid 1, tweede zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, tweede zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.10.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 337/23 |
| --- | --- | --- | --- |

7.10.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 337/23

---

Beroep ingesteld op 27 augustus 2019 – Gothe en Kunz/EUIPO – Aldi Einkauf (FAIR ZONE)

(Zaak T-589/19)

(2019/C 337/24)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: Oliver Gothe (Keulen, Duitsland), Martin Kunz (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: K. Kruse, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvragers: verzoekende partijen

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk FAIR ZONE - Uniemerk nr. 16 977 852

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 juli 2019 in zaak R 2253/2018-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | afwijzing van de door Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG ingestelde oppositie; |
| --- | --- |

—

afwijzing van de door Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG ingestelde oppositie;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---