# Επίσημη Εφημερίδα C 262/23 Ο

| | ISSN 1725-2415 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 47ό έτος23 Οκτωβρίου 2004 |

ISSN 1725-2415

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

47ό έτος23 Οκτωβρίου 2004

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | I   Ανακοινώσεις |
| | Δικαστήριο |
| | ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ |
| 2004/C 262/1 | Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-304/01: Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Κοινή αλιευτική πολιτική — Κανονισμός (ΕΚ) 1162/2001 — Αποκατάσταση των αποθεμάτων βακαλάου — Έλεγχος των δραστηριοτήτων των αλιευτικών σκαφών — Επιλογή της νομικής βάσεως — Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων — Υποχρέωση αιτιολογήσεως) | 1 |
| 2004/C 262/2 | Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-332/01, Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΓΤΠΕ — Εκκαθάριση λογαριασμών — Οικονομικά έτη 1996 έως 1999 — Απόφαση 2001/557/ΕΚ — Βαμβάκι, ελαιόλαδο, σταφίδες, αιγοπρόβειο κρέας) | 1 |
| 2004/C 262/3 | Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-127/02: Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels κατά Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Οδηγία 92/43/ΕΟΚ — Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας — Έννοια του «σχεδίου» — Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων επί προστατευομένου τόπου) | 2 |
| 2004/C 262/4 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-184/02 και C-223/02: Βασίλειο της Ισπανίας και Δημοκρατία της Φινλανδίας κατά Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Οδηγία 2002/15/ΕΚ — Οργάνωση του χρόνου εργασίας των οδικών μεταφορέων — Αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί — Νομική βάση — Ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος — Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως — Αναλογικότητα — Υποχρέωση αιτιολογήσεως) | 3 |
| 2004/C 262/5 | Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-195/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 91/439/ΕΟΚ — Άδεια οδηγήσεως — Αμοιβαία αναγνώριση — Υποχρεωτική καταχώριση και ανταλλαγή — Προϋποθέσεις ανανεώσεως των αδειών που εκδόθηκαν πριν τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας) | 3 |
| 2004/C 262/6 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-292/02: Meiland Azewijn BV κατά Hauptzollamt Duisburg (Ειδικός φόρος καταναλώσεως — Πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται σε γεωργικές εργασίες — Οδηγία 92/81/ΕΟΚ — Άρθρο 8α — Σήμανση στο κράτος μέλος εντός του οποίου διατίθενται στην κατανάλωση — Απαγόρευση σημάνσεως στο κράτος μέλος εντός του οποίου χρησιμοποιούνται — Οδηγία 95/60/ΕΚ) | 4 |
| 2004/C 262/7 | Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-319/02 (αίτηση του Korkein hallinto-oikeus για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Petri Manninen («Φόρος εισοδήματος — Φορολογική έκπτωση για τα μερίσματα που καταβάλλουν οι φινλανδικές εταιρείες — Άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ — Συνοχή του φορολογικού συστήματος») | 4 |
| 2004/C 262/8 | Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-346/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (Ασφάλειες — Τρίτη οδηγία «για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής» — Σύστημα bonus-malus) | 5 |
| 2004/C 262/9 | Απόφαση του Δικαστηρίου τμήμα μείζονος συνθέσεως, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C 347/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (Ασφάλειες Τρίτη οδηγία — «για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής» — Σύστημα bonus-malus) | 5 |
| 2004/C 262/0 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-375/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Περιβάλλον — Διαχείριση αποβλήτων — Σκουπιδότοπος του Castelliri — Οδηγία 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ — Άρθρα 4 και 8) | 5 |
| 2004/C 262/1 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-383/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Περιβάλλον — Διαχείριση των αποβλήτων — Χώροι διάθεσης απορριμμάτων του Rodano — Οδηγία 75/442/ΕΟΚ που τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ — Άρθρα 4 και 8) | 6 |
| 2004/C 262/2 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-397/02 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως του Cour d'appel de Bruxelles): Clinique La Ramée ASBL, Winterthur Europe Assurance SA κατά Jean-Pierre Riehl, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (Υπάλληλοι — Κοινωνικές παροχές — Υποκατάσταση των Κοινοτήτων στα δικαιώματα υπαλλήλου κατά τρίτου υπευθύνου ζημιογόνου γεγονότος) | 6 |
| 2004/C 262/3 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-417/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 85/384/ΕΟΚ — Αναγνώριση πτυχίων αρχιτεκτονικής — Διαδικασία εγγραφής στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας — Υποχρέωση προσκομίσεως εγγράφου που να βεβαιώνει ότι ο σχετικός τίτλος εμπίπτει στο καθεστώς αμοιβαίας αναγνωρίσεως) | 7 |
| 2004/C 262/4 | Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-456/02, Michel Trojani κατά Cente public d'aide sociale de Bruxelles (CPAS) («Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Ιθαγένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Δικαίωμα διαμονής — Οδηγία 90/364/EΟΚ — Περιορισμοί και προϋποθέσεις — Πρόσωπο απασχολούμενο σε άσυλο αστέγων με αντάλλαγμα ωφελήματα σε είδος — Δικαίωμα σε παροχές κοινωνικής πρόνοιας») | 7 |
| 2004/C 262/5 | Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-469/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (Παράβαση κράτους μέλους — Επιδόματα διακοπής της σταδιοδρομίας — Προϋπόθεση κατοικίας — Έμμεση δυσμενής διάκριση με βάση την ιθαγένεια — Άρθρο 39 ΕΚ — Άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 — Άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71) | 8 |
| 2004/C 262/6 | Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-1/03 (αίτηση του Cour d'appel de Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Paul Van de Walle κ.λπ. και Texaco Belgium SA («Περιβάλλον — Απόβλητα — Οδηγίες 75/442/ΕΟΚ και 91/156/ΕΟΚ — Έννοιες του “αποβλήτου”, “του παραγωγού αποβλήτων” και του “κατόχου αποβλήτων” — Έδαφος μολυσμένο από διαρρεύσαντα υγρά καύσιμα — Εκμετάλλευση πρατηρίου υγρών καυσίμων μιας πετρελαϊκής εταιρίας, υπό καθεστώς διαχειρίσεως») | 8 |
| 2004/C 262/7 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-70/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 93/13/ΕΟΚ — Καταχρηστικές ρήτρες στις συμβάσεις που συνάπτονται με τους καταναλωτές — Ερμηνευτικοί κανόνες — Κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου) | 9 |
| 2004/C 262/8 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-72/03 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως της Commissione tributaria provinciale di Massa): Carbonati Apuani Srl κατά Comune di Carrara (Φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος με δασμό — Τέλος επιβαλλόμενο επί των μαρμάρων που εξορύσσονται στο έδαφος δήμου λόγω της μεταφοράς τους πέραν των ορίων της δημοτικής περιφέρειας) | 9 |
| 2004/C 262/9 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-113/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Τηλεπικοινωνίες — Οδηγία 97/33/ΕΟΚ — Υπηρεσία φορητότητας αριθμού — Μη γεωγραφικοί αριθμοί) | 10 |
| 2004/C 262/0 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-125/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Παραδεκτό — Έννομο συμφέρον — Οδηγία 92/50/ΕΟΚ — Δημόσιες συμβάσεις — Υπηρεσίες αποκομιδής των απορριμμάτων — Διαδικασία χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως) | 10 |
| 2004/C 262/1 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-296/03 (αίτηση του Cour d'appel για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Administration de l'enregistrement et des domaines, État du grand-duché de Luxembourg κατά Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg Sàrl (Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 13, Γ — Απαλλαγή της μισθώσεως ακινήτων από τον φόρο — Δικαίωμα επιλογής της υπαγωγής στον φόρο — Έκπτωση του φόρου επί των εισροών — Προηγούμενη έγκριση εκ μέρους της φορολογικής αρχής) | 11 |
| 2004/C 262/2 | Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-450/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/44/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη) | 11 |
| 2004/C 262/3 | Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-454/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/44/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη) | 11 |
| 2004/C 262/4 | Υπόθεση C-284/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ των T-Mobile Austria GmbH και Δημοκρατίας της Αυστρίας | 12 |
| 2004/C 262/5 | Υπόθεση C-301/04 P: Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 14 Ιουλίου 2004 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2004 στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01, Tokai κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όσον αφορά την υπόθ. T-239/01 | 13 |
| 2004/C 262/6 | Υπόθεση C-308/04 P: Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε η εταιρεία SGL Carbon στις 19 Ιουλίου 2004 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2004 στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01, Tokai κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όσον αφορά την υπόθ. T-239/01 | 14 |
| 2004/C 262/7 | Υπόθεση C-328/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Fövárosi Bíróság (Oυγγαρία), με διάταξη της 24ης Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο ποινικής δίκης με κατηγορούμενο τον Attila Vajnai | 15 |
| 2004/C 262/8 | Υπόθεση C-330/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 30 Ιουλίου 2004 | 16 |
| 2004/C 262/9 | Υπόθεση C-332/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου 2004 | 16 |
| 2004/C 262/0 | Υπόθεση C-342/04 P: Αίτηση αναιρέσεως της Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V, της Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG και του διαχειριστή της πρώτης Jürgen Schmoldt κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) της 25ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG και Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 10 Αυγούστου 2004 | 17 |
| 2004/C 262/1 | Υπόθεση C-351/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το High Court of Justice, Chancery Division (Ηνωμένο Βασίλειο) με διάταξη της 22ας Ιουλίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ikea Wholesale Ltd και Commissioners of Customs and Excise | 18 |
| 2004/C 262/2 | Υπόθεση C-352/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Köln (Γερμανία), με απόφαση της 30ής Ιουνίου 2004 στην υπόθεση Firma mdm Versandservice GmbH κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εκπροσωπουμένης από το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Εργασίας | 19 |
| 2004/C 262/3 | Υπόθεση C-353/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία), με απόφαση της 22ας Ιουλίου 2004 στην υπόθεση Nowaco Germany GmbH κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas | 19 |
| 2004/C 262/4 | Υπόθεση C-359/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Teramo με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2004 στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά του Palazzese Christian που εκκρεμεί ενώπιόν του | 20 |
| 2004/C 262/5 | Υπόθεση C-360/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Teramo με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2004 στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά του Sorricchio Angelo που εκκρεμεί ενώπιόν του | 20 |
| 2004/C 262/6 | Υπόθεση C-361/04 P: Αίτηση αναιρέσεως των Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso και Bernard Ruiz-Picasso κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2004 επί της υποθέσεως Τ-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso και Bernard Ruiz-Picasso κατά του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), παρεμβαίνουσα — διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: DaimlerChrysler AG, η οποία ασκήθηκε στις 19 Αυγούστου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 18.8.04) | 21 |
| 2004/C 262/7 | Υπόθεση C-366/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg με διάταξη της 16ης Αυγούστου 2004 στην υπόθεση Georg Schwarz κατά Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg | 22 |
| 2004/C 262/8 | Υπόθεση C-370/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η οποία ασκήθηκε στις 26 Αυγούστου 2004 | 22 |
| 2004/C 262/9 | Υπόθεση C-375/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 2004 | 22 |
| 2004/C 262/0 | Υπόθεση C-376/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004 | 23 |
| 2004/C 262/1 | Υπόθεση C-377/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004 | 23 |
| 2004/C 262/2 | Υπόθεση C-378/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004 | 23 |
| 2004/C 262/3 | Υπόθεση C-379/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landesgericht Würzburg με διάταξη της 23.8.2004 στην υπόθεση Richard Dahms GmbH κατά Fränkischer Weinbauverband e.V. | 24 |
| 2004/C 262/4 | Υπόθεση C-382/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2004 | 24 |
| 2004/C 262/5 | Υπόθεση C-383/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2004 | 24 |
| 2004/C 262/6 | Υπόθεση C-385/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Ηνωμένου Βασιλείου, που ασκήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 | 25 |
| 2004/C 262/7 | Υπόθεση C-386/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με διάταξη του Bundesfinanzhof της 14ης Ιουλίου 2004 επί της υποθέσεως Centro di Musicologia Walter Stauffer κατά Finanzamt München für Körperschaften | 25 |
| 2004/C 262/8 | Υπόθεση C-387/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, η οποία υποβλήθηκε με διάταξη της 7ης Σεπτεμβρίου 2004 του Amtsgericht Dresden στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητος κατά του Volker Donath | 25 |
| | ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ |
| 2004/C 262/9 | Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 8ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση Τ-200/02, Βασίλειος Τσαρνάβας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Υπάλληλοι — Εκπρόθεσμη υποβολή της εκθέσεως βαθμολογίας — Αίτηση ακυρώσεως — Αγωγή αποζημιώσεως — Απαράδεκτο) | 26 |
| 2004/C 262/0 | Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 14ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση Τ-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Θάνατος του προσφεύγοντος-ενάγοντος — Mη συνέχιση της δίκης από τους έλκοντες δικαιώματα — Κατάργηση της δίκης) | 26 |
| 2004/C 262/1 | Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 6ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση T-370/02, Alpenhain-Camembert-Werk κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων («Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1829/2002 — Καταχώριση ονομασίας προελεύσεως — “Φέτα” — Προσφυγή ακυρώσεως — Ενεργητική νομιμοποίηση — Απαράδεκτο») | 26 |
| 2004/C 262/2 | Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 8ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση Τ-338/03, Eridania Sadam κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης — Καθεστώς τιμών — Κατάτμηση σε περιφέρειες — Ελλειμματικές ζώνες — Κατάταξη της Ιταλίας — Περίοδος εμπορίας 2003/2004 — Κανονισμός (EΚ) αριθ. 1158/2003 — Προσφυγή ακυρώσεως — Φυσικά και νομικά πρόσωπα — Απαράδεκτο) | 27 |
| 2004/C 262/3 | Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου, της 27ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση T-148/04 R, TQ3 Travel Solutions Belgium SA κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών — Κοινοτική διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών — Ασφαλιστικά μέτρα — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως και προσωρινών μέτρων — Επείγον — Δεν συντρέχει) | 27 |
| 2004/C 262/4 | Υπόθεση T-198/04: Προσφυγή του José Félix Merladet κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 28 Μαΐου 2004 | 28 |
| 2004/C 262/5 | Υπόθεση Τ-253/04: Προσφυγή-αγωγή του Zubeyir Aydar εξ ονόματος του Kongra-Gel και άλλων 10 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 25 Ιουνίου 2004 | 28 |
| 2004/C 262/6 | Υπόθεση Τ-254/04: Προσφυγή του Σπυρίδωνος Παππά του Αθανασίου κατά της Επιτροπής των Περιφερειών, που ασκήθηκε στις 16 Ιουνίου 2004 | 29 |
| 2004/C 262/7 | Υπόθεση Τ-259/04: Προσφυγή της Anne Koistinen κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 21 Ιουνίου 2004 | 29 |
| 2004/C 262/8 | Υπόθεση T-264/04: Προσφυγή του World Wide Fund for Nature European Policy Programme (Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση — Πρόγραμμα Ευρωπαϊκής Πολιτικής) κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πoυ ασκήθηκε στις 30 Ιουνίου 2004 | 30 |
| 2004/C 262/9 | Υπόθεση Τ-270/04: Προσφυγή της Bic Deutschland GmbH & Co OHG κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Ιουλίου 2004 | 30 |
| 2004/C 262/0 | Υπόθεση Τ-271/04: Αγωγή της Cytimo S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 5 Ιουλίου 2004 | 31 |
| 2004/C 262/1 | Υπόθεση Τ-274/04: Προσφυγή-αγωγή του Γεώργιου Ρουνή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Ιουλίου 2004 | 32 |
| 2004/C 262/2 | Υπόθεση T-275/04: Προσφυγή της Aries Meca κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 7 Ιουλίου 2004 | 32 |
| 2004/C 262/3 | Υπόθεση Τ-276/04: Προσφυγή της Compagnie Maritime Belge N.V./S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων | 32 |
| 2004/C 262/4 | Υπόθεση Τ-279/04: Προσφυγή της εταιρείας Éditions Odile Jacob SAS κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 8 Ιουλίου 2004 | 33 |
| 2004/C 262/5 | Υπόθεση T-281/04: Προσφυγή-αγωγή της Paola Staboli κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 9 Ιουλίου 2004 | 34 |
| 2004/C 262/6 | Υπόθεση T-283/04: Προσφυγή της Georgia-Pacific S.A.R.L. κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 9 Ιουλίου 2004 | 34 |
| 2004/C 262/7 | Υπόθεση T-285/04: Προσφυγή του Michel Andrieu κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 13 Ιουλίου 2004 | 35 |
| 2004/C 262/8 | Υπόθεση Τ-289/04: Προσφυγή της Δήμητρας Λαντζόνη κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2004 | 35 |
| 2004/C 262/9 | Υπόθεση T-290/04: Προσφυγή των Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim, Fernando Miguel Santos Ribeiro κατά Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 21 Ιουλίου 2004 | 36 |
| 2004/C 262/0 | Υπόθεση Τ-293/04: Προσφυγή-αγωγή του Guy Tachelet κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 9 Ιουλίου 2004 | 37 |
| 2004/C 262/1 | Υπόθεση Τ-294/04: Αγωγή του Internationaler Hilfsfonds e. V. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 23 Ιουλίου 2004 | 37 |
| 2004/C 262/2 | Υπόθεση Τ-296/04: Προσφυγή των Salvador Contreras Gil, José Ramiro López και Antonio Ramiro López κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 22 Ιουλίου 2004 | 38 |
| 2004/C 262/3 | Υπόθεση Τ-298/04: Προσφυγή της EFCON AG κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 21 Ιουλίου 2004 | 38 |
| 2004/C 262/4 | Υπόθεση T-300/04: Προσφυγή της easyJet Airline Company Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2004 | 39 |
| 2004/C 262/5 | Υπόθεση Τ-301/04: Προσφυγή της Clearstream Banking Aktiengesellschaft και της Clearstream International société anonyme Luxembourg κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου 2004 | 39 |
| 2004/C 262/6 | Υπόθεση T-302/04: Αγωγή του Maison de l'Europe Avignon Méditerranée κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2004 | 40 |
| 2004/C 262/7 | Υπόθεση T-303/04: Προσφυγή της European Dynamics SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Ιουλίου 2004 | 40 |
| 2004/C 262/8 | Υπόθεση T-305/04: Προσφυγή της Eden κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2004 | 41 |
| 2004/C 262/9 | Υπόθεση Τ-306/04: Προσφυγή της Monica Luxem κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2004 | 41 |
| 2004/C 262/0 | Υπόθεση Τ-307/04: Προσφυγή του Carlo Pagliacci κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 19 Ιουλίου 2004 | 42 |
| 2004/C 262/1 | Υπόθεση T-308/04: Προσφυγή του Francesco Ianiello κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Ιουλίου 2004 | 42 |
| 2004/C 262/2 | Υπόθεση T-309/04: Προσφυγή της TV 2/DANMARK A/S κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου 2004 | 43 |
| 2004/C 262/3 | Υπόθεση T-310/04: Προσφυγή της Ferrero oHG mbH κατά Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2004 | 43 |
| 2004/C 262/4 | Υπόθεση Τ-311/04: Προσφυγή του José Luis Buendia Sierra κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 22 Ιουλίου 2004 | 44 |
| 2004/C 262/5 | Υπόθεση Τ-312/04: Προσφυγή του Vittorio Di Bucci κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 22 Ιουλίου 2004 | 45 |
| 2004/C 262/6 | Υπόθεση Τ-313/04: Προσφυγή της Hewlett-Packard GmbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 30 Ιουλίου 2004 | 45 |
| 2004/C 262/7 | Υπόθεση T-314/04: Προσφυγή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 27 Ιουλίου 2004 | 46 |
| 2004/C 262/8 | Υπόθεση T-316/04: Προσφυγή της εταιρείας Wam spa κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Αυγούστου 2004 | 46 |
| 2004/C 262/9 | Υπόθεση T-317/04: Προσφυγή του Βασιλείου της Δανίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 3 Αυγούστου 2004 | 47 |
| 2004/C 262/0 | Υπόθεση Τ-319/04: Προσφυγή της Port Support Customs Rotterdam B.V. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 27 Ιουλίου 2004 | 48 |
| 2004/C 262/1 | Υπόθεση T-321/04: Προσφυγή της Air Bourbon κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Ιουλίου 2004 | 48 |
| 2004/C 262/2 | Υπόθεση Τ-322/04: Προσφυγή της Colgate-Palmolive Company κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 5 Αυγούστου 2004 | 49 |
| 2004/C 262/3 | Υπόθεση Τ-323/04: Προσφυγή της Brandt Italia spa κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 4 Αυγούστου 2004 | 50 |
| 2004/C 262/4 | Υπόθεση T-329/04: Προσφυγή της Viasat Broadcasting UK Ltd. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 2 Αυγούστου 2004 | 50 |
| 2004/C 262/5 | Υπόθεση T-336/04: Προσφυγή της TV Danmark A/S και της Kanal 5 Denmark Ltd. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Αυγούστου 2004 | 51 |
| 2004/C 262/6 | Υπόθεση T-338/04: Προσφυγή της Centrο Eurοpa 7 srl κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Αυγούστου 2004 | 52 |
| 2004/C 262/7 | Υπόθεση Τ-339/04: Προσφυγή της Wanadoo S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Αυγούστου 2004 | 53 |
| 2004/C 262/8 | Υπόθεση Τ-340/04: Προσφυγή της France Télécom S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Αυγούστου 2004 | 53 |
| 2004/C 262/9 | Υπόθεση T-342/04: Προσφυγή της Herta Adam κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών, που ασκήθηκε στις 9 Αυγούστου 2004 | 54 |
| 2004/C 262/0 | Υπόθεση Τ-343/04: Προσφυγή-αγωγή του Βασίλειου Τσαρνάβα κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 6 Αυγούστου 2004 | 54 |
| 2004/C 262/1 | Υπόθεση T-344/04: Αγωγή της Stardust Marine S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Αυγούστου 2004 | 55 |
| 2004/C 262/2 | Υπόθεση T-345/04: Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoιvoτήτων, πoυ ασκήθηκε στις 20 Αυγούστου 2004 | 55 |
| 2004/C 262/3 | Υπόθεση Τ-346/04: Προσφυγή της Sadas S.A.κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 17 Αυγούστου 2004 | 56 |
| 2004/C 262/4 | Υπόθεση Τ-347/04: Προσφυγή του Pascal Millot κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Αυγούστου 2004 | 57 |
| 2004/C 262/5 | Υπόθεση T-348/04: Προσφυγή της Société Internationale de Diffusion et d'Édition κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 20 Αυγούστου 2004 | 57 |
| 2004/C 262/6 | Υπόθεση Τ-354/04: Προσφυγή του Gaetano Petralia κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 25 Αυγούστου 2004 | 58 |
| 2004/C 262/7 | Υπόθεση T-355/04: Προσφυγή της CO-FRUTTA Soc. coop. a r.l. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, πoυ ασκήθηκε στις 27 Αυγούστου 2004 | 58 |
| 2004/C 262/8 | Υπόθεση Τ-360/04: Αγωγή της FG Marine S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004 | 59 |
| 2004/C 262/9 | Διαγραφή της υποθέσεως T-283/99 | 60 |
| 2004/C 262/0 | Διαγραφή της υποθέσεως T-108/02 | 60 |
| 2004/C 262/1 | Διαγραφή της υποθέσεως T-174/03 | 60 |
| 2004/C 262/2 | Διαγραφή της υποθέσεως T-52/04 | 60 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

I   Ανακοινώσεις

Δικαστήριο

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

2004/C 262/1

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-304/01: Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Κοινή αλιευτική πολιτική — Κανονισμός (ΕΚ) 1162/2001 — Αποκατάσταση των αποθεμάτων βακαλάου — Έλεγχος των δραστηριοτήτων των αλιευτικών σκαφών — Επιλογή της νομικής βάσεως — Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων — Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

1

2004/C 262/2

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-332/01, Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΓΤΠΕ — Εκκαθάριση λογαριασμών — Οικονομικά έτη 1996 έως 1999 — Απόφαση 2001/557/ΕΚ — Βαμβάκι, ελαιόλαδο, σταφίδες, αιγοπρόβειο κρέας)

1

2004/C 262/3

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-127/02: Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels κατά Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Οδηγία 92/43/ΕΟΚ — Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας — Έννοια του «σχεδίου» — Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων επί προστατευομένου τόπου)

2

2004/C 262/4

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-184/02 και C-223/02: Βασίλειο της Ισπανίας και Δημοκρατία της Φινλανδίας κατά Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Οδηγία 2002/15/ΕΚ — Οργάνωση του χρόνου εργασίας των οδικών μεταφορέων — Αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί — Νομική βάση — Ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος — Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως — Αναλογικότητα — Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

3

2004/C 262/5

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-195/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 91/439/ΕΟΚ — Άδεια οδηγήσεως — Αμοιβαία αναγνώριση — Υποχρεωτική καταχώριση και ανταλλαγή — Προϋποθέσεις ανανεώσεως των αδειών που εκδόθηκαν πριν τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας)

3

2004/C 262/6

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-292/02: Meiland Azewijn BV κατά Hauptzollamt Duisburg (Ειδικός φόρος καταναλώσεως — Πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται σε γεωργικές εργασίες — Οδηγία 92/81/ΕΟΚ — Άρθρο 8α — Σήμανση στο κράτος μέλος εντός του οποίου διατίθενται στην κατανάλωση — Απαγόρευση σημάνσεως στο κράτος μέλος εντός του οποίου χρησιμοποιούνται — Οδηγία 95/60/ΕΚ)

4

2004/C 262/7

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-319/02 (αίτηση του Korkein hallinto-oikeus για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Petri Manninen («Φόρος εισοδήματος — Φορολογική έκπτωση για τα μερίσματα που καταβάλλουν οι φινλανδικές εταιρείες — Άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ — Συνοχή του φορολογικού συστήματος»)

4

2004/C 262/8

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-346/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (Ασφάλειες — Τρίτη οδηγία «για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής» — Σύστημα bonus-malus)

5

2004/C 262/9

Απόφαση του Δικαστηρίου τμήμα μείζονος συνθέσεως, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C 347/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (Ασφάλειες Τρίτη οδηγία — «για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής» — Σύστημα bonus-malus)

5

2004/C 262/0

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-375/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Περιβάλλον — Διαχείριση αποβλήτων — Σκουπιδότοπος του Castelliri — Οδηγία 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ — Άρθρα 4 και 8)

5

2004/C 262/1

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-383/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Περιβάλλον — Διαχείριση των αποβλήτων — Χώροι διάθεσης απορριμμάτων του Rodano — Οδηγία 75/442/ΕΟΚ που τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ — Άρθρα 4 και 8)

6

2004/C 262/2

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-397/02 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως του Cour d'appel de Bruxelles): Clinique La Ramée ASBL, Winterthur Europe Assurance SA κατά Jean-Pierre Riehl, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (Υπάλληλοι — Κοινωνικές παροχές — Υποκατάσταση των Κοινοτήτων στα δικαιώματα υπαλλήλου κατά τρίτου υπευθύνου ζημιογόνου γεγονότος)

6

2004/C 262/3

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-417/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 85/384/ΕΟΚ — Αναγνώριση πτυχίων αρχιτεκτονικής — Διαδικασία εγγραφής στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας — Υποχρέωση προσκομίσεως εγγράφου που να βεβαιώνει ότι ο σχετικός τίτλος εμπίπτει στο καθεστώς αμοιβαίας αναγνωρίσεως)

7

2004/C 262/4

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-456/02, Michel Trojani κατά Cente public d'aide sociale de Bruxelles (CPAS) («Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Ιθαγένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Δικαίωμα διαμονής — Οδηγία 90/364/EΟΚ — Περιορισμοί και προϋποθέσεις — Πρόσωπο απασχολούμενο σε άσυλο αστέγων με αντάλλαγμα ωφελήματα σε είδος — Δικαίωμα σε παροχές κοινωνικής πρόνοιας»)

7

2004/C 262/5

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-469/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (Παράβαση κράτους μέλους — Επιδόματα διακοπής της σταδιοδρομίας — Προϋπόθεση κατοικίας — Έμμεση δυσμενής διάκριση με βάση την ιθαγένεια — Άρθρο 39 ΕΚ — Άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 — Άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71)

8

2004/C 262/6

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-1/03 (αίτηση του Cour d'appel de Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Paul Van de Walle κ.λπ. και Texaco Belgium SA («Περιβάλλον — Απόβλητα — Οδηγίες 75/442/ΕΟΚ και 91/156/ΕΟΚ — Έννοιες του “αποβλήτου”, “του παραγωγού αποβλήτων” και του “κατόχου αποβλήτων” — Έδαφος μολυσμένο από διαρρεύσαντα υγρά καύσιμα — Εκμετάλλευση πρατηρίου υγρών καυσίμων μιας πετρελαϊκής εταιρίας, υπό καθεστώς διαχειρίσεως»)

8

2004/C 262/7

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-70/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 93/13/ΕΟΚ — Καταχρηστικές ρήτρες στις συμβάσεις που συνάπτονται με τους καταναλωτές — Ερμηνευτικοί κανόνες — Κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου)

9

2004/C 262/8

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-72/03 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως της Commissione tributaria provinciale di Massa): Carbonati Apuani Srl κατά Comune di Carrara (Φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος με δασμό — Τέλος επιβαλλόμενο επί των μαρμάρων που εξορύσσονται στο έδαφος δήμου λόγω της μεταφοράς τους πέραν των ορίων της δημοτικής περιφέρειας)

9

2004/C 262/9

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-113/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Τηλεπικοινωνίες — Οδηγία 97/33/ΕΟΚ — Υπηρεσία φορητότητας αριθμού — Μη γεωγραφικοί αριθμοί)

10

2004/C 262/0

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-125/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Παραδεκτό — Έννομο συμφέρον — Οδηγία 92/50/ΕΟΚ — Δημόσιες συμβάσεις — Υπηρεσίες αποκομιδής των απορριμμάτων — Διαδικασία χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως)

10

2004/C 262/1

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-296/03 (αίτηση του Cour d'appel για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Administration de l'enregistrement et des domaines, État du grand-duché de Luxembourg κατά Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg Sàrl (Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 13, Γ — Απαλλαγή της μισθώσεως ακινήτων από τον φόρο — Δικαίωμα επιλογής της υπαγωγής στον φόρο — Έκπτωση του φόρου επί των εισροών — Προηγούμενη έγκριση εκ μέρους της φορολογικής αρχής)

11

2004/C 262/2

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-450/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/44/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη)

11

2004/C 262/3

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση C-454/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/44/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη)

11

2004/C 262/4

Υπόθεση C-284/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ των T-Mobile Austria GmbH και Δημοκρατίας της Αυστρίας

12

2004/C 262/5

Υπόθεση C-301/04 P: Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 14 Ιουλίου 2004 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2004 στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01, Tokai κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όσον αφορά την υπόθ. T-239/01

13

2004/C 262/6

Υπόθεση C-308/04 P: Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε η εταιρεία SGL Carbon στις 19 Ιουλίου 2004 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2004 στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01, Tokai κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όσον αφορά την υπόθ. T-239/01

14

2004/C 262/7

Υπόθεση C-328/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Fövárosi Bíróság (Oυγγαρία), με διάταξη της 24ης Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο ποινικής δίκης με κατηγορούμενο τον Attila Vajnai

15

2004/C 262/8

Υπόθεση C-330/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 30 Ιουλίου 2004

16

2004/C 262/9

Υπόθεση C-332/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου 2004

16

2004/C 262/0

Υπόθεση C-342/04 P: Αίτηση αναιρέσεως της Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V, της Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG και του διαχειριστή της πρώτης Jürgen Schmoldt κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) της 25ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG και Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 10 Αυγούστου 2004

17

2004/C 262/1

Υπόθεση C-351/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το High Court of Justice, Chancery Division (Ηνωμένο Βασίλειο) με διάταξη της 22ας Ιουλίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ikea Wholesale Ltd και Commissioners of Customs and Excise

18

2004/C 262/2

Υπόθεση C-352/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Köln (Γερμανία), με απόφαση της 30ής Ιουνίου 2004 στην υπόθεση Firma mdm Versandservice GmbH κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εκπροσωπουμένης από το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Εργασίας

19

2004/C 262/3

Υπόθεση C-353/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία), με απόφαση της 22ας Ιουλίου 2004 στην υπόθεση Nowaco Germany GmbH κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas

19

2004/C 262/4

Υπόθεση C-359/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Teramo με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2004 στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά του Palazzese Christian που εκκρεμεί ενώπιόν του

20

2004/C 262/5

Υπόθεση C-360/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Teramo με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2004 στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά του Sorricchio Angelo που εκκρεμεί ενώπιόν του

20

2004/C 262/6

Υπόθεση C-361/04 P: Αίτηση αναιρέσεως των Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso και Bernard Ruiz-Picasso κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2004 επί της υποθέσεως Τ-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso και Bernard Ruiz-Picasso κατά του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), παρεμβαίνουσα — διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: DaimlerChrysler AG, η οποία ασκήθηκε στις 19 Αυγούστου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 18.8.04)

21

2004/C 262/7

Υπόθεση C-366/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg με διάταξη της 16ης Αυγούστου 2004 στην υπόθεση Georg Schwarz κατά Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg

22

2004/C 262/8

Υπόθεση C-370/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η οποία ασκήθηκε στις 26 Αυγούστου 2004

22

2004/C 262/9

Υπόθεση C-375/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 2004

22

2004/C 262/0

Υπόθεση C-376/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004

23

2004/C 262/1

Υπόθεση C-377/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004

23

2004/C 262/2

Υπόθεση C-378/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004

23

2004/C 262/3

Υπόθεση C-379/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landesgericht Würzburg με διάταξη της 23.8.2004 στην υπόθεση Richard Dahms GmbH κατά Fränkischer Weinbauverband e.V.

24

2004/C 262/4

Υπόθεση C-382/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2004

24

2004/C 262/5

Υπόθεση C-383/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2004

24

2004/C 262/6

Υπόθεση C-385/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Ηνωμένου Βασιλείου, που ασκήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004

25

2004/C 262/7

Υπόθεση C-386/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με διάταξη του Bundesfinanzhof της 14ης Ιουλίου 2004 επί της υποθέσεως Centro di Musicologia Walter Stauffer κατά Finanzamt München für Körperschaften

25

2004/C 262/8

Υπόθεση C-387/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, η οποία υποβλήθηκε με διάταξη της 7ης Σεπτεμβρίου 2004 του Amtsgericht Dresden στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητος κατά του Volker Donath

25

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ

2004/C 262/9

Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 8ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση Τ-200/02, Βασίλειος Τσαρνάβας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Υπάλληλοι — Εκπρόθεσμη υποβολή της εκθέσεως βαθμολογίας — Αίτηση ακυρώσεως — Αγωγή αποζημιώσεως — Απαράδεκτο)

26

2004/C 262/0

Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 14ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση Τ-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Θάνατος του προσφεύγοντος-ενάγοντος — Mη συνέχιση της δίκης από τους έλκοντες δικαιώματα — Κατάργηση της δίκης)

26

2004/C 262/1

Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 6ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση T-370/02, Alpenhain-Camembert-Werk κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων («Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1829/2002 — Καταχώριση ονομασίας προελεύσεως — “Φέτα” — Προσφυγή ακυρώσεως — Ενεργητική νομιμοποίηση — Απαράδεκτο»)

26

2004/C 262/2

Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 8ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση Τ-338/03, Eridania Sadam κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης — Καθεστώς τιμών — Κατάτμηση σε περιφέρειες — Ελλειμματικές ζώνες — Κατάταξη της Ιταλίας — Περίοδος εμπορίας 2003/2004 — Κανονισμός (EΚ) αριθ. 1158/2003 — Προσφυγή ακυρώσεως — Φυσικά και νομικά πρόσωπα — Απαράδεκτο)

27

2004/C 262/3

Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου, της 27ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση T-148/04 R, TQ3 Travel Solutions Belgium SA κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών — Κοινοτική διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών — Ασφαλιστικά μέτρα — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως και προσωρινών μέτρων — Επείγον — Δεν συντρέχει)

27

2004/C 262/4

Υπόθεση T-198/04: Προσφυγή του José Félix Merladet κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 28 Μαΐου 2004

28

2004/C 262/5

Υπόθεση Τ-253/04: Προσφυγή-αγωγή του Zubeyir Aydar εξ ονόματος του Kongra-Gel και άλλων 10 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 25 Ιουνίου 2004

28

2004/C 262/6

Υπόθεση Τ-254/04: Προσφυγή του Σπυρίδωνος Παππά του Αθανασίου κατά της Επιτροπής των Περιφερειών, που ασκήθηκε στις 16 Ιουνίου 2004

29

2004/C 262/7

Υπόθεση Τ-259/04: Προσφυγή της Anne Koistinen κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 21 Ιουνίου 2004

29

2004/C 262/8

Υπόθεση T-264/04: Προσφυγή του World Wide Fund for Nature European Policy Programme (Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση — Πρόγραμμα Ευρωπαϊκής Πολιτικής) κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πoυ ασκήθηκε στις 30 Ιουνίου 2004

30

2004/C 262/9

Υπόθεση Τ-270/04: Προσφυγή της Bic Deutschland GmbH & Co OHG κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Ιουλίου 2004

30

2004/C 262/0

Υπόθεση Τ-271/04: Αγωγή της Cytimo S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 5 Ιουλίου 2004

31

2004/C 262/1

Υπόθεση Τ-274/04: Προσφυγή-αγωγή του Γεώργιου Ρουνή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Ιουλίου 2004

32

2004/C 262/2

Υπόθεση T-275/04: Προσφυγή της Aries Meca κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 7 Ιουλίου 2004

32

2004/C 262/3

Υπόθεση Τ-276/04: Προσφυγή της Compagnie Maritime Belge N.V./S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

32

2004/C 262/4

Υπόθεση Τ-279/04: Προσφυγή της εταιρείας Éditions Odile Jacob SAS κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 8 Ιουλίου 2004

33

2004/C 262/5

Υπόθεση T-281/04: Προσφυγή-αγωγή της Paola Staboli κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 9 Ιουλίου 2004

34

2004/C 262/6

Υπόθεση T-283/04: Προσφυγή της Georgia-Pacific S.A.R.L. κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 9 Ιουλίου 2004

34

2004/C 262/7

Υπόθεση T-285/04: Προσφυγή του Michel Andrieu κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 13 Ιουλίου 2004

35

2004/C 262/8

Υπόθεση Τ-289/04: Προσφυγή της Δήμητρας Λαντζόνη κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2004

35

2004/C 262/9

Υπόθεση T-290/04: Προσφυγή των Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim, Fernando Miguel Santos Ribeiro κατά Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 21 Ιουλίου 2004

36

2004/C 262/0

Υπόθεση Τ-293/04: Προσφυγή-αγωγή του Guy Tachelet κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 9 Ιουλίου 2004

37

2004/C 262/1

Υπόθεση Τ-294/04: Αγωγή του Internationaler Hilfsfonds e. V. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 23 Ιουλίου 2004

37

2004/C 262/2

Υπόθεση Τ-296/04: Προσφυγή των Salvador Contreras Gil, José Ramiro López και Antonio Ramiro López κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 22 Ιουλίου 2004

38

2004/C 262/3

Υπόθεση Τ-298/04: Προσφυγή της EFCON AG κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 21 Ιουλίου 2004

38

2004/C 262/4

Υπόθεση T-300/04: Προσφυγή της easyJet Airline Company Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2004

39

2004/C 262/5

Υπόθεση Τ-301/04: Προσφυγή της Clearstream Banking Aktiengesellschaft και της Clearstream International société anonyme Luxembourg κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου 2004

39

2004/C 262/6

Υπόθεση T-302/04: Αγωγή του Maison de l'Europe Avignon Méditerranée κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2004

40

2004/C 262/7

Υπόθεση T-303/04: Προσφυγή της European Dynamics SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Ιουλίου 2004

40

2004/C 262/8

Υπόθεση T-305/04: Προσφυγή της Eden κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2004

41

2004/C 262/9

Υπόθεση Τ-306/04: Προσφυγή της Monica Luxem κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2004

41

2004/C 262/0

Υπόθεση Τ-307/04: Προσφυγή του Carlo Pagliacci κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 19 Ιουλίου 2004

42

2004/C 262/1

Υπόθεση T-308/04: Προσφυγή του Francesco Ianiello κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Ιουλίου 2004

42

2004/C 262/2

Υπόθεση T-309/04: Προσφυγή της TV 2/DANMARK A/S κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου 2004

43

2004/C 262/3

Υπόθεση T-310/04: Προσφυγή της Ferrero oHG mbH κατά Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2004

43

2004/C 262/4

Υπόθεση Τ-311/04: Προσφυγή του José Luis Buendia Sierra κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 22 Ιουλίου 2004

44

2004/C 262/5

Υπόθεση Τ-312/04: Προσφυγή του Vittorio Di Bucci κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 22 Ιουλίου 2004

45

2004/C 262/6

Υπόθεση Τ-313/04: Προσφυγή της Hewlett-Packard GmbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 30 Ιουλίου 2004

45

2004/C 262/7

Υπόθεση T-314/04: Προσφυγή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 27 Ιουλίου 2004

46

2004/C 262/8

Υπόθεση T-316/04: Προσφυγή της εταιρείας Wam spa κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Αυγούστου 2004

46

2004/C 262/9

Υπόθεση T-317/04: Προσφυγή του Βασιλείου της Δανίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 3 Αυγούστου 2004

47

2004/C 262/0

Υπόθεση Τ-319/04: Προσφυγή της Port Support Customs Rotterdam B.V. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 27 Ιουλίου 2004

48

2004/C 262/1

Υπόθεση T-321/04: Προσφυγή της Air Bourbon κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Ιουλίου 2004

48

2004/C 262/2

Υπόθεση Τ-322/04: Προσφυγή της Colgate-Palmolive Company κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 5 Αυγούστου 2004

49

2004/C 262/3

Υπόθεση Τ-323/04: Προσφυγή της Brandt Italia spa κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 4 Αυγούστου 2004

50

2004/C 262/4

Υπόθεση T-329/04: Προσφυγή της Viasat Broadcasting UK Ltd. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 2 Αυγούστου 2004

50

2004/C 262/5

Υπόθεση T-336/04: Προσφυγή της TV Danmark A/S και της Kanal 5 Denmark Ltd. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Αυγούστου 2004

51

2004/C 262/6

Υπόθεση T-338/04: Προσφυγή της Centrο Eurοpa 7 srl κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Αυγούστου 2004

52

2004/C 262/7

Υπόθεση Τ-339/04: Προσφυγή της Wanadoo S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Αυγούστου 2004

53

2004/C 262/8

Υπόθεση Τ-340/04: Προσφυγή της France Télécom S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Αυγούστου 2004

53

2004/C 262/9

Υπόθεση T-342/04: Προσφυγή της Herta Adam κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών, που ασκήθηκε στις 9 Αυγούστου 2004

54

2004/C 262/0

Υπόθεση Τ-343/04: Προσφυγή-αγωγή του Βασίλειου Τσαρνάβα κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 6 Αυγούστου 2004

54

2004/C 262/1

Υπόθεση T-344/04: Αγωγή της Stardust Marine S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Αυγούστου 2004

55

2004/C 262/2

Υπόθεση T-345/04: Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoιvoτήτων, πoυ ασκήθηκε στις 20 Αυγούστου 2004

55

2004/C 262/3

Υπόθεση Τ-346/04: Προσφυγή της Sadas S.A.κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 17 Αυγούστου 2004

56

2004/C 262/4

Υπόθεση Τ-347/04: Προσφυγή του Pascal Millot κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Αυγούστου 2004

57

2004/C 262/5

Υπόθεση T-348/04: Προσφυγή της Société Internationale de Diffusion et d'Édition κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 20 Αυγούστου 2004

57

2004/C 262/6

Υπόθεση Τ-354/04: Προσφυγή του Gaetano Petralia κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 25 Αυγούστου 2004

58

2004/C 262/7

Υπόθεση T-355/04: Προσφυγή της CO-FRUTTA Soc. coop. a r.l. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, πoυ ασκήθηκε στις 27 Αυγούστου 2004

58

2004/C 262/8

Υπόθεση Τ-360/04: Αγωγή της FG Marine S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004

59

2004/C 262/9

Διαγραφή της υποθέσεως T-283/99

60

2004/C 262/0

Διαγραφή της υποθέσεως T-108/02

60

2004/C 262/1

Διαγραφή της υποθέσεως T-174/03

60

2004/C 262/2

Διαγραφή της υποθέσεως T-52/04

60

| | III   Πληροφορίες |
| --- | --- |
| 2004/C 262/3 | Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςΕΕ C 251 της 9.10.2004 | 61 |

III   Πληροφορίες

2004/C 262/3

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςΕΕ C 251 της 9.10.2004

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

61

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

I Ανακοινώσεις

Δικαστήριο

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/1

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(δεύτερο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-304/01: Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Κοινή αλιευτική πολιτική - Κανονισμός (ΕΚ) 1162/2001 - Αποκατάσταση των αποθεμάτων βακαλάου - Έλεγχος των δραστηριοτήτων των αλιευτικών σκαφών - Επιλογή της νομικής βάσεως - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

(2004/C 262/01)

Γλώσσα διαδικσίας: η ισπανική

Στην υπόθεση C-304/01, με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, ασκηθείσα στις 2 Αυγούστου 2001, Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο από την N. Díaz Abad, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον T. van Rijn και την S. Pardo Quintillán, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues και N. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 9 Σεπτεμβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:

| 1. | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1.

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2. | Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 289 της 13.10.2001.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/1

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(δεύτερο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-332/01, Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(ΕΓΤΠΕ - Εκκαθάριση λογαριασμών - Οικονομικά έτη 1996 έως 1999 - Απόφαση 2001/557/ΕΚ - Βαμβάκι, ελαιόλαδο, σταφίδες, αιγοπρόβειο κρέας)

(2004/C 262/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Στην υπόθεση C-332/01, με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2001, Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Β. Κοντόλαιμος και Ι. Χαλκιάς) κατά Eπιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Κοντού-Durande), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans πρόεδρο τμήματος, J. P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), R. Schintgen και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1.

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2. | Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 317 της 10.11.2001.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/2 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/2

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τμήμα μείζoνoς συνθέσεως)

της 7ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-127/02: Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels κατά Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (1)

(Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας - Έννοια του «σχεδίου» - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων επί προστατευομένου τόπου)

(2004/C 262/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Στην υπόθεση C-127/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες), με απόφαση της 27ης Μαρτίου 2002, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Απριλίου 2002, στο πλαίσιο της υποθέσεως Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels κατά Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, το Δικαστήριο (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann (εισηγητή), J. P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους τμήματος, R. Schintgen, S. von Bahr και R. Silva de Lapuerta, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Η αλιεία κυδωνιών με μηχανικά μέσα, η οποία ασκείται από πολλών ετών, αλλά για την οποία χορηγείται κατ' έτος άδεια για ορισμένη περίοδο, προϋπόθεση χορηγήσεως της οποίας αποτελεί εκάστοτε η νέα εκτίμηση τόσο της δυνατότητας ασκήσεως αυτής της δραστηριότητας όσο και του τόπου εντός του οποίου αυτή μπορεί να ασκηθεί, εμπίπτει στην έννοια του «σχεδίου», όπως αυτή χρησιμοποιείται στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας. |
| --- | --- |

1.

Η αλιεία κυδωνιών με μηχανικά μέσα, η οποία ασκείται από πολλών ετών, αλλά για την οποία χορηγείται κατ' έτος άδεια για ορισμένη περίοδο, προϋπόθεση χορηγήσεως της οποίας αποτελεί εκάστοτε η νέα εκτίμηση τόσο της δυνατότητας ασκήσεως αυτής της δραστηριότητας όσο και του τόπου εντός του οποίου αυτή μπορεί να ασκηθεί, εμπίπτει στην έννοια του «σχεδίου», όπως αυτή χρησιμοποιείται στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.

| 2. | Το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43 θεσπίζει διαδικασία σκοπός της οποίας είναι να διασφαλιστεί, μέσω του προηγουμένου ελέγχου, ότι σχέδιο μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για τη διαχείριση του συγκεκριμένου τόπου, δυνάμενο, όμως, να επηρεάσει τον τόπο αυτό κατά τρόπο σημαντικό, εγκρίνεται μόνον εφόσον δεν πρόκειται να θίξει την ακεραιότητα του τόπου αυτού, ενώ το άρθρο 6, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας επιβάλλει μια γενική υποχρέωση προστασίας, σκοπούσας στην αποτροπή της υποβαθμίσεως και των ενοχλήσεων που θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές συνέπειες ως προς τους σκοπούς της οδηγίας, και δεν μπορεί να εφαρμοστεί σωρευτικώς με την παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου. |
| --- | --- |

2.

Το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43 θεσπίζει διαδικασία σκοπός της οποίας είναι να διασφαλιστεί, μέσω του προηγουμένου ελέγχου, ότι σχέδιο μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για τη διαχείριση του συγκεκριμένου τόπου, δυνάμενο, όμως, να επηρεάσει τον τόπο αυτό κατά τρόπο σημαντικό, εγκρίνεται μόνον εφόσον δεν πρόκειται να θίξει την ακεραιότητα του τόπου αυτού, ενώ το άρθρο 6, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας επιβάλλει μια γενική υποχρέωση προστασίας, σκοπούσας στην αποτροπή της υποβαθμίσεως και των ενοχλήσεων που θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές συνέπειες ως προς τους σκοπούς της οδηγίας, και δεν μπορεί να εφαρμοστεί σωρευτικώς με την παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου.

| 3. | α) | Το άρθρο 6, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 92/43 έχει την έννοια ότι κάθε σχέδιο μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για τη διαχείριση του τόπου γίνεται αντικείμενο της δέουσας εκτιμήσεως ως προς τις επιπτώσεις του επί του τόπου σε σχέση με τους σκοπούς της διατηρήσεως αυτού του τόπου, στην περίπτωση που δεν μπορεί να αποκλειστεί, βάσει αντικειμενικών στοιχείων, ότι μπορεί να επηρεάσει τον τόπο αυτό κατά τρόπο σημαντικό, καθεαυτό ή σε συνδυασμό με άλλα σχέδια. |
| --- | --- | --- |

3.

α)

Το άρθρο 6, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 92/43 έχει την έννοια ότι κάθε σχέδιο μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για τη διαχείριση του τόπου γίνεται αντικείμενο της δέουσας εκτιμήσεως ως προς τις επιπτώσεις του επί του τόπου σε σχέση με τους σκοπούς της διατηρήσεως αυτού του τόπου, στην περίπτωση που δεν μπορεί να αποκλειστεί, βάσει αντικειμενικών στοιχείων, ότι μπορεί να επηρεάσει τον τόπο αυτό κατά τρόπο σημαντικό, καθεαυτό ή σε συνδυασμό με άλλα σχέδια.

| β) | Δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 92/43, στην περίπτωση που σχέδιο μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για τη διατήρηση ενός τόπου ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο την επίτευξη του σκοπού της διατηρήσεως του τόπου αυτού, πρέπει να θεωρείται ως δυνάμενο να επηρεάσει τον συγκεκριμένο τόπο κατά τρόπο σημαντικό. Η εκτίμηση αυτού του κινδύνου πρέπει, ιδίως, να γίνεται υπό το πρίσμα των ειδικών περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών και προϋποθέσεων του τόπου τον οποίο αφορά το σχέδιο. |
| --- | --- |

β)

Δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 92/43, στην περίπτωση που σχέδιο μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για τη διατήρηση ενός τόπου ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο την επίτευξη του σκοπού της διατηρήσεως του τόπου αυτού, πρέπει να θεωρείται ως δυνάμενο να επηρεάσει τον συγκεκριμένο τόπο κατά τρόπο σημαντικό. Η εκτίμηση αυτού του κινδύνου πρέπει, ιδίως, να γίνεται υπό το πρίσμα των ειδικών περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών και προϋποθέσεων του τόπου τον οποίο αφορά το σχέδιο.

| 4. | Δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43, η δέουσα εκτίμηση των επιπτώσεων του σχεδίου επί του οικείου τόπου συνεπάγεται ότι, προ της εγκρίσεως του σχεδίου, πρέπει να εντοπιστούν, λαμβανομένων υπόψη των πλέον προωθημένων επιστημονικών γνώσεων επί του θέματος, όλες εκείνες οι πτυχές του σχεδίου που θα μπορούσαν, αυτές καθεαυτές ή σε συνδυασμό με άλλα σχέδια, να επηρεάσουν τον σκοπό της διατηρήσεως του οικείου τόπου. Οι αρμόδιες εθνικές αρχές, λαμβανομένης υπόψη της δέουσας εκτιμήσεως των επιπτώσεων της αλιείας κυδωνιών με μηχανικά μέσα επί του οικείου τόπου, σε σχέση με τον σκοπό της διατηρήσεως αυτού του τόπου, επιτρέπουν την άσκηση αυτής της δραστηριότητας μόνον υπό την προϋπόθεση ότι έχουν διαμορφώσει την πεποίθηση ότι αυτή δεν θα έχει επιβλαβείς συνέπειες για την ακεραιότητα του συγκεκριμένου τόπου. Μια τέτοια πεποίθηση διαμορφώνεται όταν δεν υφίσταται καμία εύλογη αμφιβολία από επιστημονικής απόψεως, ως προς την απουσία τέτοιων επιπτώσεων. |
| --- | --- |

4.

Δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43, η δέουσα εκτίμηση των επιπτώσεων του σχεδίου επί του οικείου τόπου συνεπάγεται ότι, προ της εγκρίσεως του σχεδίου, πρέπει να εντοπιστούν, λαμβανομένων υπόψη των πλέον προωθημένων επιστημονικών γνώσεων επί του θέματος, όλες εκείνες οι πτυχές του σχεδίου που θα μπορούσαν, αυτές καθεαυτές ή σε συνδυασμό με άλλα σχέδια, να επηρεάσουν τον σκοπό της διατηρήσεως του οικείου τόπου. Οι αρμόδιες εθνικές αρχές, λαμβανομένης υπόψη της δέουσας εκτιμήσεως των επιπτώσεων της αλιείας κυδωνιών με μηχανικά μέσα επί του οικείου τόπου, σε σχέση με τον σκοπό της διατηρήσεως αυτού του τόπου, επιτρέπουν την άσκηση αυτής της δραστηριότητας μόνον υπό την προϋπόθεση ότι έχουν διαμορφώσει την πεποίθηση ότι αυτή δεν θα έχει επιβλαβείς συνέπειες για την ακεραιότητα του συγκεκριμένου τόπου. Μια τέτοια πεποίθηση διαμορφώνεται όταν δεν υφίσταται καμία εύλογη αμφιβολία από επιστημονικής απόψεως, ως προς την απουσία τέτοιων επιπτώσεων.

| 5. | Στην περίπτωση κατά την οποία εθνικό δικαστήριο καλείται να ελέγξει τη νομιμότητα αποφάσεως εγκρίνουσας σχέδιο κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43, έχει τη δυνατότητα να ελέγξει αν τηρήθηκαν τα καθοριζόμενα με τη διάταξη αυτή όρια του περιθωρίου εκτιμήσεως των αρμοδίων εθνικών αρχών, καίτοι η διάταξη αυτή δεν έχει μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη του οικείου κράτους μέλους παρά την παρέλευση της ταχθείσας προς τούτο προθεσμίας. |
| --- | --- |

5.

Στην περίπτωση κατά την οποία εθνικό δικαστήριο καλείται να ελέγξει τη νομιμότητα αποφάσεως εγκρίνουσας σχέδιο κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43, έχει τη δυνατότητα να ελέγξει αν τηρήθηκαν τα καθοριζόμενα με τη διάταξη αυτή όρια του περιθωρίου εκτιμήσεως των αρμοδίων εθνικών αρχών, καίτοι η διάταξη αυτή δεν έχει μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη του οικείου κράτους μέλους παρά την παρέλευση της ταχθείσας προς τούτο προθεσμίας.

---

(1)  ΕΕ C 16 της 29.6.2002.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/3 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/3

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-184/02 και C-223/02: Βασίλειο της Ισπανίας και Δημοκρατία της Φινλανδίας κατά Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Οδηγία 2002/15/ΕΚ - Οργάνωση του χρόνου εργασίας των οδικών μεταφορέων - Αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί - Νομική βάση - Ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Αναλογικότητα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

(2004/C 262/04)

Γλώσσα διαδικσίας: η ισπανική και η φινλανδική

Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-184/02 και C-223/02, με αντικείμενο δύο προσφυγές ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, ασκηθείσες στις 16 Μαΐου και στις 12 Ιουνίου 2002, Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο αρχικώς από την R. Silva de Lapuerta, στη συνέχεια από την N. Díaz Abad, προσφεύγον στην υπόθεση C-184/02, και Δημοκρατία της Φινλανδίας, εκπροσωπούμενη από την T. Pynnä, προσφεύγουσα στην υπόθεση C-223/02, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπούμενου από την Μ. Gómez-Leal και τον C. Pennera (C-184/02), καθώς και από τους H. von Hertzen και G. Ricci (C-223/02), και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εκπροσωπούμενου από τους A. Lopes Sabino και G.-L. Ramos Ruano (C-184/02), και από τους A. Lopes Sabino και H. Erno (C-223/02) υποστηριζόμενα από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους F. Castillo de la Torre και W. Wils (C-184/02), και από τους Μ. Huttunen και W. Wils (C-223/02), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, A. Rosas, S. von Bahr, K. Lenaerts (εισηγητή) και K. Schiemann, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 9 Σεπτεμβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:

| 1. | Οι προσφυγές απορρίπτονται. |
| --- | --- |

1.

Οι προσφυγές απορρίπτονται.

| 2. | Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και τα έξοδα των καθών. |
| --- | --- |

2.

Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και τα έξοδα των καθών.

| 3. | Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα. |
| --- | --- |

3.

Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 169 της 13.7.2002.

ΕΕ C 202 της 24.8.2002.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/3 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/3

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(δεύτερο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-195/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/439/ΕΟΚ - Άδεια οδηγήσεως - Αμοιβαία αναγνώριση - Υποχρεωτική καταχώριση και ανταλλαγή - Προϋποθέσεις ανανεώσεως των αδειών που εκδόθηκαν πριν τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας)

(2004/C 262/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Στην υπόθεση C-195/02, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 27 Μαΐου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και W. Wils) κατά του Βασιλείου της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad), υποστηριζόμενου από το Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: H. G. Sevenster και S. Terstal) και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας, (εκπρόσωπος: P. Ormond, επικουρούμενη από τον A. Robertson), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και R. Schintgen (εισηγητή), F. Macken και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: Múgica Arzamendi, κυρία υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Το Βασίλειο της Ισπανίας, θεσπίζοντας τα άρθρα 22 έως 24 και 25, παράγραφος 2, του Reglamento de conductores (κανονισμός περί οδηγών), της 30ής Μαΐου 1997, καθώς και την έβδομη μεταβατική διάταξη του ίδιου του κανονισμού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1, παράγραφος 2, και 7, παράγραφος 1, στοιχείο α), καθώς και από το παράρτημα I, σημείο 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 96/47/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996. |
| --- | --- |

1.

Το Βασίλειο της Ισπανίας, θεσπίζοντας τα άρθρα 22 έως 24 και 25, παράγραφος 2, του Reglamento de conductores (κανονισμός περί οδηγών), της 30ής Μαΐου 1997, καθώς και την έβδομη μεταβατική διάταξη του ίδιου του κανονισμού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1, παράγραφος 2, και 7, παράγραφος 1, στοιχείο α), καθώς και από το παράρτημα I, σημείο 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 96/47/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996.

| 2. | Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

| 3. | Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα έξοδά τους. |
| --- | --- |

3.

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα έξοδά τους.

---

(1)  EE C 191 της 10.8.2002.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/4 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/4

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-292/02: Meiland Azewijn BV κατά Hauptzollamt Duisburg (1)

(Ειδικός φόρος καταναλώσεως - Πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται σε γεωργικές εργασίες - Οδηγία 92/81/ΕΟΚ - Άρθρο 8α - Σήμανση στο κράτος μέλος εντός του οποίου διατίθενται στην κατανάλωση - Απαγόρευση σημάνσεως στο κράτος μέλος εντός του οποίου χρησιμοποιούνται - Οδηγία 95/60/ΕΚ)

(2004/C 262/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-292/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία), με διάταξη της 6ης Αυγούστου 2002, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 13 Αυγούστου 2002, στο πλαίσιο της υποθέσεως Meiland Azewijn BV κατά Hauptzollamt Duisburg, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, S. von Bahr (εισηγητή) και R. Silva de Lapuerta, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Το άρθρο 8α, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 94/74/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, έχει την έννοια ότι απαγορεύει την εκ μέρους των κρατών μελών επιβολή ειδικού φόρου καταναλώσεως επί πετρελαιοειδών, σημανθέντων ή μη, που περιέχονται στην κανονική δεξαμενή αυτοκινήτου οχήματος δημόσιας χρήσεως, όπως π.χ. γεωργικού μηχανήματος, και χρησιμοποιούνται ως καύσιμα όχι μόνο για τη θέση σε κίνηση του οχήματος αυτού, αλλά και για την εκμετάλλευσή τους για άλλους σκοπούς, όπως π.χ. γεωργικές εργασίες, όταν τα πετρελαιοειδή αυτά έχουν νομίμως διατεθεί στην κατανάλωση σε άλλο κράτος μέλος. |
| --- | --- |

1.

Το άρθρο 8α, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 94/74/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, έχει την έννοια ότι απαγορεύει την εκ μέρους των κρατών μελών επιβολή ειδικού φόρου καταναλώσεως επί πετρελαιοειδών, σημανθέντων ή μη, που περιέχονται στην κανονική δεξαμενή αυτοκινήτου οχήματος δημόσιας χρήσεως, όπως π.χ. γεωργικού μηχανήματος, και χρησιμοποιούνται ως καύσιμα όχι μόνο για τη θέση σε κίνηση του οχήματος αυτού, αλλά και για την εκμετάλλευσή τους για άλλους σκοπούς, όπως π.χ. γεωργικές εργασίες, όταν τα πετρελαιοειδή αυτά έχουν νομίμως διατεθεί στην κατανάλωση σε άλλο κράτος μέλος.

| 2. | Οι ιδιώτες μπορούν να επικαλούνται την απαγόρευση του άρθρου 8α, παράγραφος 1, της τροποποιημένης οδηγίας 92/81/ΕΟΚ ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων προκειμένου να αντιτάσσονται σε ασύμβατη προς την απαγόρευση αυτή εθνική κανονιστική ρύθμιση. |
| --- | --- |

2.

Οι ιδιώτες μπορούν να επικαλούνται την απαγόρευση του άρθρου 8α, παράγραφος 1, της τροποποιημένης οδηγίας 92/81/ΕΟΚ ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων προκειμένου να αντιτάσσονται σε ασύμβατη προς την απαγόρευση αυτή εθνική κανονιστική ρύθμιση.

---

(1)  ΕΕ C 261 της 26.10.2002.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/4 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/4

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τμήμα μείζονος συνθέσεως)

της 7ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-319/02 (αίτηση του Korkein hallinto-oikeus για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Petri Manninen (1)

(«Φόρος εισοδήματος - Φορολογική έκπτωση για τα μερίσματα που καταβάλλουν οι φινλανδικές εταιρείες - Άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ - Συνοχή του φορολογικού συστήματος»)

(2004/C 262/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Στην υπόθεση C-319/02, με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως βάσει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία), με απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2002, πρωτοκολληθείσα στο Δικαστήριο στις 12 Σεπτεμβρίου 2002, στο πλαίσιο της δίκης που κίνησε ο Petri Manninen, το Δικαστήριο (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J.-P. Puissochet και J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους τμήματος, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr και K. Lenaerts (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

Προσκρούει στα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ ρύθμιση βάσει της οποίας αποκλείεται το δικαίωμα ενός προσώπου που υπέχει γενική φορολογική υποχρέωση σε ένα κράτος μέλος για το ευεργέτημα της πίστωσης φόρου λόγω των μερισμάτων που του καταβάλλουν ανώνυμες εταιρείες, οσάκις οι εταιρείες αυτές δεν είναι εγκατεστημένες στο εν λόγω κράτος μέλος.

---

(1)  ΕΕ C 274 της 9.11.2002.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου

(τμήμα μείζονος συνθέσεως)

της 7ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-346/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (1)

(Ασφάλειες - Τρίτη οδηγία «για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής» - Σύστημα bonus-malus)

(2004/C 262/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-346/02, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Tufvesson και J.-F. Pasquier) κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: P. Gramegna, επικουρούμενος από τον A. Schmitt), το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans (εισηγητή), C. Gulmann και J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους τμήματος, R. Schintgen, F. Macken και N. Colneric, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1.

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2. | Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 289 της 23.11.2002.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/5

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

τμήμα μείζονος συνθέσεως

της 7ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C 347/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (1)

(Ασφάλειες Τρίτη οδηγία - «για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής» - Σύστημα bonus-malus)

(2004/C 262/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-347/02, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Tufvesson και J.-F. Pasquier) κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: G. de Bergues και P. Boussaroque καθώς και η C. Mercier), το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans (εισηγητή), C. Gulmann και J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους τμήματος, R. Schintgen, F. Macken και N. Colneric, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1.

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2. | Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 289 της 23.11.2002.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/5

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-375/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Διαχείριση αποβλήτων - Σκουπιδότοπος του Castelliri - Οδηγία 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ - Άρθρα 4 και 8)

(2004/C 262/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-375/02, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως την οποία άσκησε βάσει του άρθρου 226 ΕΚ στις 18 Οκτωβρίου 2002 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Κωνσταντινίδης και R. Amorosi) κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: I. Μ. Braguglia, επικουρούμενος από τον M. Fiorilli), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulmann, πρόεδρο τμήματος, S. vov Bahr και R. Silva de Lapuerta (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Η Ιταλική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα που εναποτίθενται στον σκουπιδότοπο του Castelliri (Frosinone) (Ιταλία) αξιοποιούνται ή διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι ικανές να βλάψουν το περιβάλλον, καθώς και μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα ώστε ο κάτοχος των αποβλήτων που εναποτίθενται στον σκουπιδότοπο αυτό να τα παραδίδει σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής αποβλήτων ή σε επιχείρηση που πραγματοποιεί τις εργασίες που αναφέρονται στα παραρτήματα ΙΙ Α ή ΙΙ Β της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, ή να εξασφαλίζει ο ίδιος την αξιοποίηση ή τη διάθεσή τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 8 της οδηγίας αυτής. |
| --- | --- |

1.

Η Ιταλική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα που εναποτίθενται στον σκουπιδότοπο του Castelliri (Frosinone) (Ιταλία) αξιοποιούνται ή διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι ικανές να βλάψουν το περιβάλλον, καθώς και μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα ώστε ο κάτοχος των αποβλήτων που εναποτίθενται στον σκουπιδότοπο αυτό να τα παραδίδει σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής αποβλήτων ή σε επιχείρηση που πραγματοποιεί τις εργασίες που αναφέρονται στα παραρτήματα ΙΙ Α ή ΙΙ Β της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, ή να εξασφαλίζει ο ίδιος την αξιοποίηση ή τη διάθεσή τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 8 της οδηγίας αυτής.

| 2. | Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 305 της 7.12.2002.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/6 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/6

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-383/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Διαχείριση των αποβλήτων - Χώροι διάθεσης απορριμμάτων του Rodano - Οδηγία 75/442/ΕΟΚ που τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ - Άρθρα 4 και 8)

(2004/C 262/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-383/02, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 24 Οκτωβρίου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Κωνσταντινίδης και R. Amorosi) κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: I. M. Braguglia, επικουρούμενος από τον M. Fiorilli), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulmann, πρόεδρο τμήματος, S. von Bahr και R. Silva de Lapuerta (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Η Ιταλική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσει ότι τα απόβλητα που εναποτίθενται στους χώρους διάθεσης απορριμμάτων του Rodano (Μιλάνο) (Ιταλία) αξιοποιούνται ή διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι ικανές να βλάψουν το περιβάλλον και μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες διατάξεις ώστε ο κάτοχος των αποβλήτων που εναποτίθενται στους εν λόγω χώρους διάθεσης απορριμμάτων να τα παραδίδει σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής αποβλήτων ή σε επιχείρηση που πραγματοποιεί τις εργασίες που αναφέρονται στα παραρτήματα II A ή II B της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, ή να εξασφαλίζει ο ίδιος την αξιοποίηση ή τη διάθεσή τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 8 της ως άνω οδηγίας. |
| --- | --- |

1.

Η Ιταλική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσει ότι τα απόβλητα που εναποτίθενται στους χώρους διάθεσης απορριμμάτων του Rodano (Μιλάνο) (Ιταλία) αξιοποιούνται ή διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι ικανές να βλάψουν το περιβάλλον και μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες διατάξεις ώστε ο κάτοχος των αποβλήτων που εναποτίθενται στους εν λόγω χώρους διάθεσης απορριμμάτων να τα παραδίδει σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής αποβλήτων ή σε επιχείρηση που πραγματοποιεί τις εργασίες που αναφέρονται στα παραρτήματα II A ή II B της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, ή να εξασφαλίζει ο ίδιος την αξιοποίηση ή τη διάθεσή τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 8 της ως άνω οδηγίας.

| 2. | Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 305 της 7.12.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/6 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/6

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-397/02 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως του Cour d'appel de Bruxelles): Clinique La Ramée ASBL, Winterthur Europe Assurance SA κατά Jean-Pierre Riehl, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)

(Υπάλληλοι - Κοινωνικές παροχές - Υποκατάσταση των Κοινοτήτων στα δικαιώματα υπαλλήλου κατά τρίτου υπευθύνου ζημιογόνου γεγονότος)

(2004/C 262/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-397/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Cour d'appel de Bruxelles (Βέλγιο), με απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2002, που πρωτοκολλήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2002, στο πλαίσιο της δίκης Clinique La Ramée ASBL, Winterthur Europe Assurance SA κατά Jean-Pierre Riehl, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. Rosas και S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 9 Σεπτεμβρίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

Το άρθρο 85α του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και περί θεσπίσεως ειδικών μέτρων προσωρινώς εφαρμοστέων στους υπαλλήλους της Επιτροπής, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ) 2799/85 του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1985, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απονέμει στις Κοινότητες το δικαίωμα να λάβουν από τον τρίτο, υπαίτιο του θανάτου ενός υπαλλήλου, την επιστροφή του συνόλου της συντάξεως επιζώντος που καταβάλλεται στον επιζώντα σύζυγο, κατ' εφαρμογήν των άρθρων 79 και 79α του εν λόγω ΚΥΚ, όταν ο νόμος που εφαρμόζεται στην απαίτηση αποκαταστάσεως της ζημίας προβλέπει ότι το δικαίωμα συντάξεως επιζώντος δεν έχει σχέση με την υποχρέωση του υπευθύνου της παράνομης πράξεως να αποκαταστήσει πλήρως τη ζημία και η ζημία που υπέστη ο επιζών σύζυγος λόγω της απώλειας των εισοδημάτων της αποβιώσασας συζύγου είναι κατώτερη του ποσού της συντάξεως επιζώντος που του καταβάλλεται.

---

(1)  ΕΕ C 7 της 11.1.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/7 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/7

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-417/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/384/ΕΟΚ - Αναγνώριση πτυχίων αρχιτεκτονικής - Διαδικασία εγγραφής στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας - Υποχρέωση προσκομίσεως εγγράφου που να βεβαιώνει ότι ο σχετικός τίτλος εμπίπτει στο καθεστώς αμοιβαίας αναγνωρίσεως)

(2004/C 262/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Στην υπόθεση C–417/02, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 19 Νοεμβρίου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Πατακιά) κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: Ε. Σκανδάλου), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, A. Rosas, S. von Bahr, K. Lenaerts και K. Schiemann (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: L. Hewlet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Η Ελληνική Δημοκρατία, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ τις διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ), του προεδρικού διατάγματος 107/1993, της 22ας Μαρτίου 1993, και αποδεχόμενη ότι το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, η εγγραφή στο οποίο αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα στην Ελλάδα, αρνείται συστηματικά την εγγραφή κοινοτικών υπηκόων, κατόχων μη ελληνικών διπλωμάτων, τα οποία θα έπρεπε να αναγνωρίζονται δυνάμει της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη λήψη μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία. |
| --- | --- |

1.

Η Ελληνική Δημοκρατία, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ τις διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ), του προεδρικού διατάγματος 107/1993, της 22ας Μαρτίου 1993, και αποδεχόμενη ότι το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, η εγγραφή στο οποίο αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα στην Ελλάδα, αρνείται συστηματικά την εγγραφή κοινοτικών υπηκόων, κατόχων μη ελληνικών διπλωμάτων, τα οποία θα έπρεπε να αναγνωρίζονται δυνάμει της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη λήψη μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

| 2. | Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 19 της 25.1.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/7 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/7

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τμήμα μείζoνoς συνθέσεως)

της 7ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-456/02, Michel Trojani κατά Cente public d'aide sociale de Bruxelles (CPAS) (1)

(«Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Ιθαγένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Δικαίωμα διαμονής - Οδηγία 90/364/EΟΚ - Περιορισμοί και προϋποθέσεις - Πρόσωπο απασχολούμενο σε άσυλο αστέγων με αντάλλαγμα ωφελήματα σε είδος - Δικαίωμα σε παροχές κοινωνικής πρόνοιας»)

(2004/C 262/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-456/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως βάσει του άρθρου 234 EΚ, την οποία υπέβαλε το Tribunal du travail των Βρυξελλών (Βέλγιο), με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2002 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Δεκεμβρίου 2002, στο πλαίσιο της υποθέσεως: Michel Trojani κατά Centre public d'aide sociale de Bruxelles (CPAS), το Δικαστήριο (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J.-P. Puissochet και J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), προέδρους τμήματος, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Ένα πρόσωπο που βρίσκεται σε κατάσταση όμοια με αυτή του προσφεύγοντος της κύριας δίκης, αφενός, δεν εμπίπτει στις διατάξεις των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ και, αφετέρου, δεν μπορεί να επικαλεστεί δικαίωμα διαμονής υπό την ιδιότητα εργαζομένου, κατά την έννοια του άρθρου 39 ΕΚ, παρά μόνον αν η μισθωτή δραστηριότητα που ασκεί έχει πραγματικό και ουσιαστικό χαρακτήρα. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να προβεί στις αναγκαίες εξακριβώσεις επί των πραγματικών περιστατικών, προκειμένου να εκτιμήσει αν συντρέχει η προϋπόθεση αυτή στην υπόθεση της οποίας επιλαμβάνεται. |
| --- | --- |

1.

Ένα πρόσωπο που βρίσκεται σε κατάσταση όμοια με αυτή του προσφεύγοντος της κύριας δίκης, αφενός, δεν εμπίπτει στις διατάξεις των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ και, αφετέρου, δεν μπορεί να επικαλεστεί δικαίωμα διαμονής υπό την ιδιότητα εργαζομένου, κατά την έννοια του άρθρου 39 ΕΚ, παρά μόνον αν η μισθωτή δραστηριότητα που ασκεί έχει πραγματικό και ουσιαστικό χαρακτήρα. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να προβεί στις αναγκαίες εξακριβώσεις επί των πραγματικών περιστατικών, προκειμένου να εκτιμήσει αν συντρέχει η προϋπόθεση αυτή στην υπόθεση της οποίας επιλαμβάνεται.

| 2. | Ένας πολίτης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που δεν απολαύει εντός του κράτους μέλους υποδοχής δικαιώματος διαμονής σύμφωνα με τα άρθρα 39 ΕΚ, 43 ΕΚ ή 49 ΕΚ μπορεί, μόνον υπό την ιδιότητά του του πολίτη της Ενώσεως, να αποκτήσει εντός του εν λόγω κράτους μέλους δικαίωμα διαμονής κατά άμεση εφαρμογή του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ. Η άσκηση του δικαιώματος αυτού υπόκειται σε περιορισμούς και προϋποθέσεις που προβλέπονται από την εν λόγω διάταξη, αλλά οι αρμόδιες αρχές πρέπει να μεριμνούν ώστε η εφαρμογή των εν λόγω περιορισμών και προϋποθέσεων να μην αντιβαίνει στις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου και ιδίως στην αρχή της αναλογικότητας. Ωστόσο, εφόσον εξακριβωθεί ότι ένα πρόσωπο που βρίσκεται σε κατάσταση όμοια με αυτή του προσφεύγοντος της κύριας δίκης διαθέτει κάρτα διαμονής, το πρόσωπο αυτό μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 12 ΕΚ προκειμένου να του χορηγηθεί παροχή κοινωνικής πρόνοιας όπως το minimex. |
| --- | --- |

2.

Ένας πολίτης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που δεν απολαύει εντός του κράτους μέλους υποδοχής δικαιώματος διαμονής σύμφωνα με τα άρθρα 39 ΕΚ, 43 ΕΚ ή 49 ΕΚ μπορεί, μόνον υπό την ιδιότητά του του πολίτη της Ενώσεως, να αποκτήσει εντός του εν λόγω κράτους μέλους δικαίωμα διαμονής κατά άμεση εφαρμογή του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ. Η άσκηση του δικαιώματος αυτού υπόκειται σε περιορισμούς και προϋποθέσεις που προβλέπονται από την εν λόγω διάταξη, αλλά οι αρμόδιες αρχές πρέπει να μεριμνούν ώστε η εφαρμογή των εν λόγω περιορισμών και προϋποθέσεων να μην αντιβαίνει στις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου και ιδίως στην αρχή της αναλογικότητας. Ωστόσο, εφόσον εξακριβωθεί ότι ένα πρόσωπο που βρίσκεται σε κατάσταση όμοια με αυτή του προσφεύγοντος της κύριας δίκης διαθέτει κάρτα διαμονής, το πρόσωπο αυτό μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 12 ΕΚ προκειμένου να του χορηγηθεί παροχή κοινωνικής πρόνοιας όπως το minimex.

---

(1)  EE C 44 της 22.2.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/8

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(δεύτερο τμήμα)

της 7ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-469/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Επιδόματα διακοπής της σταδιοδρομίας - Προϋπόθεση κατοικίας - Έμμεση δυσμενής διάκριση με βάση την ιθαγένεια - Άρθρο 39 ΕΚ - Άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 - Άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71)

(2004/C 262/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-469/02, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως την οποία άσκησε βάσει του άρθρου 226 ΕΚ στις 23 Δεκεμβρίου 2002 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: H. Michard) κατά του Βασιλείου του Βελγίου (εκπρόσωπος: A. Snoecx και, στη συνέχεια, E. Dominikovits), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Το Βασίλειο του Βελγίου, εξαρτώντας τη χορήγηση και την καταβολή του προβλεπόμενου από την εθνική νομοθεσία επιδόματος διακοπής της σταδιοδρομίας από την προϋπόθεση να έχει ο ενδιαφερόμενος τη διαμονή ή την κατοικία του στο Βέλγιο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 39 ΕΚ, 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητος, και 73 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, τους μη μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996. |
| --- | --- |

1.

Το Βασίλειο του Βελγίου, εξαρτώντας τη χορήγηση και την καταβολή του προβλεπόμενου από την εθνική νομοθεσία επιδόματος διακοπής της σταδιοδρομίας από την προϋπόθεση να έχει ο ενδιαφερόμενος τη διαμονή ή την κατοικία του στο Βέλγιο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 39 ΕΚ, 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητος, και 73 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, τους μη μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996.

| 2. | Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 44 της 22.2.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/8

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(δεύτερο τμήμα)

της 7ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-1/03 (αίτηση του Cour d'appel de Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Paul Van de Walle κ.λπ. και Texaco Belgium SA (1)

(«Περιβάλλον - Απόβλητα - Οδηγίες 75/442/ΕΟΚ και 91/156/ΕΟΚ - Έννοιες του “αποβλήτου”, “του παραγωγού αποβλήτων” και του “κατόχου αποβλήτων” - Έδαφος μολυσμένο από διαρρεύσαντα υγρά καύσιμα - Εκμετάλλευση πρατηρίου υγρών καυσίμων μιας πετρελαϊκής εταιρίας, υπό καθεστώς διαχειρίσεως»)

(2004/C 262/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-1/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Cour d'appel de Bruxelles (Βέλγιο), με απόφαση της 3ης Δεκεμβρίου 2002, που πρωτοκολλήθηκε στο Δικαστήριο στις 3 Ιανουαρίου 2003, στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιον του δικαστηρίου αυτού ποινικής δίκης κατά Paul Van de Walle, Daniel Laurent, Thierry Mersch και Texaco Belgium SA, παρισταμένη: Région de Bruxelles-Capitale, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα),συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet (εισηγητή), R. Schintgen, F. Macken και N. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

Υγρά καύσιμα τα οποία διέρρευσαν ακουσίως και τα οποία προκάλεσαν μόλυνση του εδάφους και των υπογείων υδάτων αποτελούν απόβλητα, κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α), της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991. Το ίδιο ισχύει και για το έδαφος που μολύνθηκε από υγρά καύσιμα, περιλαμβανομένου του εδάφους που δεν έχει εκσκαφεί. Σε περιπτώσεις όπως αυτή της διαφοράς της κύριας δίκης, η εταιρία πετρελαιοειδών που προμηθεύει το πρατήριο με υγρά καύσιμα μπορεί να θεωρηθεί ως κάτοχος αυτών των αποβλήτων, κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο γ), της οδηγίας 75/442, μόνον εφόσον η διαρροή από τις αποθηκευτικές εγκαταστάσεις του πρατηρίου, η οποία δημιούργησε τα απόβλητα, οφείλεται στη συμπεριφορά αυτής της επιχειρήσεως.

---

(1)  ΕΕ C 44 της 22.2.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/9

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-70/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες στις συμβάσεις που συνάπτονται με τους καταναλωτές - Ερμηνευτικοί κανόνες - Κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου)

(2004/C 262/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Στην υπόθεση C-70/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 17 Φεβρουαρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την Ι. Martínez del Peral και τον M. França, κατά Βασιλείου της Ισπανίας, εκπροσωπούμενου από την L. Fraguas Gadea, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. Rosas και R. Silva de Lapuerta δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M. R. Grass, εξέδωσε, στις 9 Σεπτεμβρίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Το Βασίλειο της Ισπανίας, προβαίνοντας σε μη ορθή μεταφορά στην εσωτερική του έννομη τάξη των άρθρων 5 και 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας. |
| --- | --- |

1.

Το Βασίλειο της Ισπανίας, προβαίνοντας σε μη ορθή μεταφορά στην εσωτερική του έννομη τάξη των άρθρων 5 και 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας.

| 2. | Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 146 της 21.6.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/9

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-72/03 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως της Commissione tributaria provinciale di Massa): Carbonati Apuani Srl κατά Comune di Carrara (1)

(Φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος με δασμό - Τέλος επιβαλλόμενο επί των μαρμάρων που εξορύσσονται στο έδαφος δήμου λόγω της μεταφοράς τους πέραν των ορίων της δημοτικής περιφέρειας)

(2004/C 262/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-72/03, που έχει ως αντικείμενο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως βάσει του άρθρου 234 EΚ, την οποία υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Massa Carrara (Ιταλία), με απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 2002, η οποία πρωτοκολλήθηκε στο Δικαστήριο στις 18 Φεβρουαρίου 2003, στο πλαίσιο της διαδικασίας που κινήθηκε από την Carbonati Apuani Srl κατά Comune di Carrara, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τον P. Jann, πρόεδρο τμήματος, τους A. Rosas και S. von Bahr, την R. Silva de Lapuerta και τον K. Lenaerts (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 9 Σεπτεμβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:

| 1. | Μια αναλογική προς το βάρος εμπορεύματος επιβάρυνση, που εισπράττεται μόνο σε ένα δήμο κράτους μέλους και επιβάλλεται σε μια κατηγορία εμπορευμάτων λόγω της μεταφοράς τους πέραν των ορίων της δημοτικής περιφέρειας, συνιστά φορολογική επιβάρυνση ισοδυνάμου προς εξαγωγικό δασμό αποτελέσματος κατά την έννοια του άρθρου 23 ΕΚ, παρά το γεγονός ότι η επιβάρυνση πλήττει επίσης και τα εμπορεύματα των οποίων ο τελικός προορισμός βρίσκεται στο εσωτερικό του οικείου κράτους μέλους. |
| --- | --- |

1.

Μια αναλογική προς το βάρος εμπορεύματος επιβάρυνση, που εισπράττεται μόνο σε ένα δήμο κράτους μέλους και επιβάλλεται σε μια κατηγορία εμπορευμάτων λόγω της μεταφοράς τους πέραν των ορίων της δημοτικής περιφέρειας, συνιστά φορολογική επιβάρυνση ισοδυνάμου προς εξαγωγικό δασμό αποτελέσματος κατά την έννοια του άρθρου 23 ΕΚ, παρά το γεγονός ότι η επιβάρυνση πλήττει επίσης και τα εμπορεύματα των οποίων ο τελικός προορισμός βρίσκεται στο εσωτερικό του οικείου κράτους μέλους.

| 2. | Δεν μπορεί να γίνει επίκληση του άρθρου 23 ΕΚ προς στήριξη αιτήσεων επιστροφής ποσών που εισπράχθηκαν πριν από τις 16 Ιουλίου 1992 υπό τη μορφή του τέλους επί των μαρμάρων, παρά μόνον από τους αιτούντες οι οποίοι, πριν από την ημερομηνία αυτή, είχαν ασκήσει ένδικη προσφυγή ή υποβάλει ισοδύναμη διοικητική ένσταση. |
| --- | --- |

2.

Δεν μπορεί να γίνει επίκληση του άρθρου 23 ΕΚ προς στήριξη αιτήσεων επιστροφής ποσών που εισπράχθηκαν πριν από τις 16 Ιουλίου 1992 υπό τη μορφή του τέλους επί των μαρμάρων, παρά μόνον από τους αιτούντες οι οποίοι, πριν από την ημερομηνία αυτή, είχαν ασκήσει ένδικη προσφυγή ή υποβάλει ισοδύναμη διοικητική ένσταση.

---

(1)  ΕΕ C 83 της 5.4.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/10 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/10

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-113/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Τηλεπικοινωνίες - Οδηγία 97/33/ΕΟΚ - Υπηρεσία φορητότητας αριθμού - Μη γεωγραφικοί αριθμοί)

(2004/C 262/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-113/03, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως την οποία άσκησε βάσει του άρθρου 226 ΕΚ στις 13 Μαρτίου 2003 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Giolito και M. Shotter) κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: G. de Bergues και C. Lemaire), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulmann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, S. von Bahr και R. Silva de Lapuerta, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacοbs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να φροντίσει ώστε να είναι δυνατή το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2000 η δυνατότητα «φορητότητας» των μη γεωγραφικών αριθμών, όπως επιτάσσει το άρθρο 12, παράγραφος 5, της οδηγίας 97/33/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1997 για τη διασύνδεση στο χώρο των τηλεπικοινωνιών προκειμένου να διασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/61/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, σε ό,τι αφορά τη φορητότητα των αριθμών και την προεπιλογή φορέα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή. |
| --- | --- |

1.

Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να φροντίσει ώστε να είναι δυνατή το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2000 η δυνατότητα «φορητότητας» των μη γεωγραφικών αριθμών, όπως επιτάσσει το άρθρο 12, παράγραφος 5, της οδηγίας 97/33/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1997 για τη διασύνδεση στο χώρο των τηλεπικοινωνιών προκειμένου να διασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/61/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, σε ό,τι αφορά τη φορητότητα των αριθμών και την προεπιλογή φορέα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

| 2. | Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 113 της 10.5.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/10 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/10

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-125/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Παραδεκτό - Έννομο συμφέρον - Οδηγία 92/50/ΕΟΚ - Δημόσιες συμβάσεις - Υπηρεσίες αποκομιδής των απορριμμάτων - Διαδικασία χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως)

(2004/C 262/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-125/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 20 Μαρτίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: K. Wiedner) κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing και A. Tiemann), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. Rosas, S. von Bahr, K. Lenaerts και K. Schiemann, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, επειδή οι δήμοι Lüdinghausen και Olfen καθώς και οι κοινότητες Nordkirchen, Senden και Ascheberg συνήψαν συμβάσεις αποκομιδής απορριμμάτων κατά παράβαση των κανόνων περί δημοσιότητος τους οποίους προβλέπουν οι συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 8, 15, παράγραφος 2, και 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ως άνω οδηγία. |
| --- | --- |

1.

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, επειδή οι δήμοι Lüdinghausen και Olfen καθώς και οι κοινότητες Nordkirchen, Senden και Ascheberg συνήψαν συμβάσεις αποκομιδής απορριμμάτων κατά παράβαση των κανόνων περί δημοσιότητος τους οποίους προβλέπουν οι συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 8, 15, παράγραφος 2, και 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ως άνω οδηγία.

| 2. | Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 10.5.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/11

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-296/03 (αίτηση του Cour d'appel για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Administration de l'enregistrement et des domaines, État du grand-duché de Luxembourg κατά Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg Sàrl (1)

(Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 13, Γ - Απαλλαγή της μισθώσεως ακινήτων από τον φόρο - Δικαίωμα επιλογής της υπαγωγής στον φόρο - Έκπτωση του φόρου επί των εισροών - Προηγούμενη έγκριση εκ μέρους της φορολογικής αρχής)

(2004/C 262/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-269/03, με αντικείμενο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Cour d'appel (Λουξεμβούργο), με απόφαση της 18ης Ιουνίου 2003, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 20 Ιουνίου 2003, στη διαφορά Administration de l'enregistrement et des domaines, État du grand-duché de Luxembourg κατά Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg Sàrl, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, A. Rosas και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

Οι διατάξεις του άρθρου 13, Γ, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α) και δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, δεν εμποδίζουν ένα κράτος μέλος, το οποίο έκανε χρήση της ευχέρειας να παράσχει στους υποκειμένους στον φόρο το δικαίωμα να επιλέγουν τη φορολόγηση των πράξεων μισθώσεως ακινήτων, να θεσπίζει ρύθμιση η οποία εξαρτά την πλήρη έκπτωση του ΦΠΑ επί των εισροών από την προηγούμενη έγκριση της φορολογικής αρχής, χωρίς η έγκριση αυτή να έχει αναδρομική ισχύ.

---

(1)  ΕΕ C 200 της 23.8.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/11

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-450/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/44/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη)

(2004/C 262/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-450/03, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: η K. Banks) κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: S. Schreiner), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, Πρόεδρο τμήματος, την F. Macken (εισηγήτρια) και τον S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | To Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νoμoθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή τoυ προς την οδηγία 98/44/ΕΚ τoυ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τoυ Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 1998, για τηv έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας αυτής. |
| --- | --- |

1.

To Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νoμoθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή τoυ προς την οδηγία 98/44/ΕΚ τoυ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τoυ Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 1998, για τηv έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας αυτής.

| 2. | Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 289 της 29.11.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/11

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 9ης Σεπτεμβρίου 2004

στην υπόθεση C-454/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/44/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη)

(2004/C 262/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-454/03, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: η K. Banks) κατά Βασιλείου του Βελγίου (εκπρόσωπος: η E. Dominkovits), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, Πρόεδρο τμήματος, την F. Macken (εισηγήτρια) και τον S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | To Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νoμoθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή τoυ προς την οδηγία 98/44/ΕΚ τoυ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τoυ Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 1998, για τηv έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας αυτής. |
| --- | --- |

1.

To Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νoμoθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή τoυ προς την οδηγία 98/44/ΕΚ τoυ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τoυ Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 1998, για τηv έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας αυτής.

| 2 | Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2

Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 289 της 29.11.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/12 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/12

---

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ των T-Mobile Austria GmbH και Δημοκρατίας της Αυστρίας

(Υπόθεση C-284/04)

(2004/C 262/24)

Το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien, με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου την 1η Ιουλίου 2004, υπέβαλε προς το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ των T-Mobile Austria GmbH και Δημοκρατίας της Αυστρίας, που εκκρεμεί ενώπιόν του, τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

| 1. | Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο σε συνδυασμό με το παράρτημα Δ, σημείο 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (στο εξής: έκτη οδηγία) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η κατανομή δικαιωμάτων χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας σύμφωνα με τις προδιαγραφές UMTS/IMT-2000, GSM-DCS-1800 και TETRA (στο εξής: δικαιώματα χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας) από ένα κράτος μέλος έναντι ορισμένου ποσού για τη χρήση των συχνοτήτων αυτών αποτελεί δραστηριότητα που εμπίπτει στον τομέα των τηλεπικοινωνιών; |
| --- | --- |

1.

Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο σε συνδυασμό με το παράρτημα Δ, σημείο 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (στο εξής: έκτη οδηγία) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η κατανομή δικαιωμάτων χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας σύμφωνα με τις προδιαγραφές UMTS/IMT-2000, GSM-DCS-1800 και TETRA (στο εξής: δικαιώματα χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας) από ένα κράτος μέλος έναντι ορισμένου ποσού για τη χρήση των συχνοτήτων αυτών αποτελεί δραστηριότητα που εμπίπτει στον τομέα των τηλεπικοινωνιών;

| 2. | Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι κράτος μέλος, του οποίου η εθνική νομοθεσία δεν προβλέπει το αναφερόμενο στο άρθρο 4, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας κριτήριο του μη αμελητέου χαρακτήρα μιας δραστηριότητας (κανόνας περί ήσσονος σημασίας πράξεις) ως προϋπόθεση για την απόκτηση της ιδιότητας του υποκειμένου στον φόρο, πρέπει να θεωρείται ως εκ τούτου σε κάθε περίπτωση ως υποκείμενο στον φόρο για το σύνολο των δραστηριοτήτων που εμπίπτουν στον τομέα των τηλεπικοινωνιών ανεξαρτήτως του αν οι δραστηριότητες αυτές είναι αμελητέες; |
| --- | --- |

2.

Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι κράτος μέλος, του οποίου η εθνική νομοθεσία δεν προβλέπει το αναφερόμενο στο άρθρο 4, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας κριτήριο του μη αμελητέου χαρακτήρα μιας δραστηριότητας (κανόνας περί ήσσονος σημασίας πράξεις) ως προϋπόθεση για την απόκτηση της ιδιότητας του υποκειμένου στον φόρο, πρέπει να θεωρείται ως εκ τούτου σε κάθε περίπτωση ως υποκείμενο στον φόρο για το σύνολο των δραστηριοτήτων που εμπίπτουν στον τομέα των τηλεπικοινωνιών ανεξαρτήτως του αν οι δραστηριότητες αυτές είναι αμελητέες;

| 3. | Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η κατανομή δικαιωμάτων χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας από κράτος μέλος έναντι συνολικού ποσού ύψους συνολικώς 831 595 241,10 ευρώ (UMTS/IMT 2000), ήτοι 98 108 326 ευρώ (DCS-1800-κανάλια), ήτοι 4 832 743,47 ευρώ (TETRA) αποτελεί δραστηριότητα που δεν είναι αμελητέα και ότι, ως εκ τούτου, το κράτος μέλος αποτελεί υποκείμενο στον φόρο λόγω της δραστηριότητας αυτής; |
| --- | --- |

3.

Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η κατανομή δικαιωμάτων χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας από κράτος μέλος έναντι συνολικού ποσού ύψους συνολικώς 831 595 241,10 ευρώ (UMTS/IMT 2000), ήτοι 98 108 326 ευρώ (DCS-1800-κανάλια), ήτοι 4 832 743,47 ευρώ (TETRA) αποτελεί δραστηριότητα που δεν είναι αμελητέα και ότι, ως εκ τούτου, το κράτος μέλος αποτελεί υποκείμενο στον φόρο λόγω της δραστηριότητας αυτής;

| 4. | Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι θα προκαλούνταν μεγαλύτερες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στην περίπτωση που κράτος μέλος κατά την κατανομή δικαιωμάτων χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας έναντι συνολικού ποσού 831 595 241,10 ευρώ (UMTS/IMT 2000) ήτοι 98 108 326 ευρώ (DCS-1800-Κανάλια) ήτοι 4 832 743,47 ευρώ (TETRA) εξαιρούσε τα ποσά αυτά από τον φόρο κύκλου εργασιών, ενώ οι ιδιωτικοί φορείς που παρέχουν τέτοιου είδους συχνότητες υπόκεινται υποχρεωτικά στον φόρο κύκλου εργασιών; |
| --- | --- |

4.

Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι θα προκαλούνταν μεγαλύτερες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στην περίπτωση που κράτος μέλος κατά την κατανομή δικαιωμάτων χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας έναντι συνολικού ποσού 831 595 241,10 ευρώ (UMTS/IMT 2000) ήτοι 98 108 326 ευρώ (DCS-1800-Κανάλια) ήτοι 4 832 743,47 ευρώ (TETRA) εξαιρούσε τα ποσά αυτά από τον φόρο κύκλου εργασιών, ενώ οι ιδιωτικοί φορείς που παρέχουν τέτοιου είδους συχνότητες υπόκεινται υποχρεωτικά στον φόρο κύκλου εργασιών;

| 5. | Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν εμπίπτει στο πλαίσιο της ασκήσεως δημόσιας εξουσίας η δραστηριότητα κράτους μέλους το οποίο κατανέμει δικαιώματα χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας, μέσω κατ' αρχάς πλειοδοτικού διαγωνισμού σχετικά με το ύψος του ποσού για τη χρήση των συχνοτήτων και, εν συνεχεία, κατακυρώνοντας το δικαίωμα χρήσεως των συχνοτήτων αυτών στον πλειοδότη και ότι, ως εκ τούτου, η άσκηση της δραστηριότητας αυτής καθιστά το κράτος μέλος υποκείμενο στον φόρο, τούτο δε ανεξάρτητα από τη νομική φύση της πράξεως με την οποία κατανέμονται τα δικαιώματα αυτά σύμφωνα με τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας του κράτους μέλους; |
| --- | --- |

5.

Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν εμπίπτει στο πλαίσιο της ασκήσεως δημόσιας εξουσίας η δραστηριότητα κράτους μέλους το οποίο κατανέμει δικαιώματα χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας, μέσω κατ' αρχάς πλειοδοτικού διαγωνισμού σχετικά με το ύψος του ποσού για τη χρήση των συχνοτήτων και, εν συνεχεία, κατακυρώνοντας το δικαίωμα χρήσεως των συχνοτήτων αυτών στον πλειοδότη και ότι, ως εκ τούτου, η άσκηση της δραστηριότητας αυτής καθιστά το κράτος μέλος υποκείμενο στον φόρο, τούτο δε ανεξάρτητα από τη νομική φύση της πράξεως με την οποία κατανέμονται τα δικαιώματα αυτά σύμφωνα με τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας του κράτους μέλους;

| 6. | Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η περιγραφόμενη στο πέμπτο ερώτημα κατανομή δικαιωμάτων χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας από κράτος μέλος αποτελεί οικονομική δραστηριότητα και ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να θεωρηθεί υποκείμενο στον φόρο το κράτος μέλος που μετέρχεται τη δραστηριότητα αυτή; |
| --- | --- |

6.

Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η περιγραφόμενη στο πέμπτο ερώτημα κατανομή δικαιωμάτων χρήσεως συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας από κράτος μέλος αποτελεί οικονομική δραστηριότητα και ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να θεωρηθεί υποκείμενο στον φόρο το κράτος μέλος που μετέρχεται τη δραστηριότητα αυτή;

| 7. | Πρέπει η έκτη οδηγία να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα ποσά που καθορίζονται για την κατανομή των δικαιωμάτων χρήσεως των συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας αποτελούν ακαθάριστα ποσά (τα οποία περιλαμβάνουν ήδη τον φόρο προστιθέμενης αξίας) ή καθαρά ποσά (στα οποία μπορεί να συνυπολογιστεί και ο φόρος προστιθέμενης αξίας); |
| --- | --- |

7.

Πρέπει η έκτη οδηγία να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα ποσά που καθορίζονται για την κατανομή των δικαιωμάτων χρήσεως των συχνοτήτων για συστήματα κινητής τηλεφωνίας αποτελούν ακαθάριστα ποσά (τα οποία περιλαμβάνουν ήδη τον φόρο προστιθέμενης αξίας) ή καθαρά ποσά (στα οποία μπορεί να συνυπολογιστεί και ο φόρος προστιθέμενης αξίας);

---

(1)  EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/13 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/13

---

Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 14 Ιουλίου 2004 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2004 στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01, Tokai κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όσον αφορά την υπόθ. T-239/01

(Υπόθεση C-301/04 P)

(2004/C 262/25)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Walter Mölls, τον Wouter Wils και την Heike Gading, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 14 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2004 στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01, Tokai κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όσον αφορά την υπόθ. T-239/01.

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 29ης Απριλίου 2004 στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01 (1), όσον αφορά το σημείο 2 του διατακτικού της, |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 29ης Απριλίου 2004 στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01 (1), όσον αφορά το σημείο 2 του διατακτικού της,

| 2. | να καταδικάσει την SGL Carbon AG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει την SGL Carbon AG στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κυριότερα επιχειρήματα:

Η απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Απριλίου 2004 αφορά την απόφαση 2002/271/ΕΚ της Επιτροπής, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/36.490 — Ηλεκτρόδια γραφίτη, ΕΕ 2002, L 100, σ. 1, στο εξής: απόφαση της Επιτροπής).

Η απόφαση του Πρωτοδικείου επιβεβαιώνει αφενός ότι οι επτά προσφεύγουσες, μέλη του καρτέλ των ηλεκτροδίων γραφίτη μεταξύ 1992 και 1998 και αποδέκτες της αποφάσεως της Επιτροπής, παρέβησαν το άρθρο 81 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και αφετέρου την έκταση της παραβάσεως. Εντούτοις, με την ίδια αυτή απόφαση μειώνεται το ύψος των επιβληθέντων προστίμων κατά διάφορα ποσοστά.

Η αναίρεση αφορά τη μείωση του προστίμου της εταιρείας SGL (υπόθ. T-239/01, σημείο 2 του διατακτικού), η οποία αιτιολογείται στις σκέψεις 401 έως 412 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου. Ειδικότερα, αφορά τις διαπιστώσεις του Πρωτοδικείου ως προς την έκταση του δικαιώματος των εταιρειών να μην εμφανίζουν τα στοιχεία που τις ενοχοποιούν, διαπιστώσεις που επηρεάζουν έμμεσα τα όρια των εξουσιών που έχει η Επιτροπή ως προς τη διεξαγωγή ερευνών.

Με τις σκέψεις 407 έως 409 και 412 της αποφάσεως, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι οι απαντήσεις της εταιρείας SGL στην αίτηση παροχής στοιχείων που της υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 παρείχαν στην SGL — παρά την άποψη που είχε διατυπώσει η Επιτροπή στην απόφασή της — αξίωση μειώσεως του προστίμου της σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή ή τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (ΕΕ C 207, 1996, σ. 4, στο εξής: ανακοίνωση της Επιτροπής). Επιπλέον, το Πρωτοδικείο απέρριψε τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι η ενδεχόμενη μείωση λόγω των απαντήσεων της SGL θα έπρεπε οπωσδήποτε να είναι μικρότερη από ό,τι αν η ίδια η επιχείρηση είχε αναλάβει την πρωτοβουλία (σκέψη 410 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου).

Κατά την άποψη της Επιτροπής, τα ανωτέρω χωρία της αποφάσεως του Πρωτοδικείου ενέχουν νομικά σφάλματα και επομένως η απόφαση αυτή είναι αντίθετη με τα άρθρα 15 και 11 του κανονισμού 17, σε συνδυασμό με την ανακοίνωση της Επιτροπής.

Επί του ζητήματος αν ορισμένες απαντήσεις στην αίτηση της Επιτροπής για την παροχή στοιχείων συνιστούν καταρχήν λόγο μειώσεως του προστίμου

Κατά πάγια νομολογία, οι απαντήσεις στην αίτηση για την παροχή στοιχείων κατά το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 (νυν άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003) δεν θεωρούνται καταρχήν ως συνεργασία για την οποία πρέπει να μειώνεται το πρόστιμο. Αν η επιχείρηση δεν απαντήσει στην αίτηση αυτή, η Επιτροπή μπορεί συγκεκριμένα να την υποχρεώσει, εκδίδοντας σχετική απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 17 (άρθρο 18, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003), να διαβιβάσει τα στοιχεία που της ζήτησε. Εν πάση περιπτώσει, για ορισμένες απαντήσεις μπορεί να αποφασιστεί η μείωση του προστίμου λόγω συνεργασίας της επιχειρήσεως κατά την έρευνα, στην περίπτωση ιδίως που η ερώτηση που έχει τεθεί στην επιχείρηση δεν θα μπορούσε να περιληφθεί σε απόφαση που θα εκδιδόταν κατά το άρθρο 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 17, διότι θα αποτελούσε ανεπίτρεπτη επέμβαση στα δικαιώματα άμυνας της επιχειρήσεως.

Το Δικαστήριο ανέλυσε από την ανωτέρω άποψη τα κριτήρια για τη διάκριση των επιτρεπόμενων από τις ανεπίτρεπτες ερωτήσεις με την απόφαση Orkem (υπόθ. 374/87, Συλλογή 1989, σ. 3283). Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, η Επιτροπή μπορεί να απαιτεί, χωρίς κανένα περιορισμό, τη διαβίβαση των υφισταμένων ήδη εγγράφων που αφορά η έρευνα. Μπορεί επίσης να απαιτεί «πληροφορίες που αναφέρονται σε πραγματικά περιστατικά των οποίων έχει λάβει γνώση [η επιχείρηση]» (απόφαση Orkem, σκέψη 34). Αντίθετα, «η Επιτροπή δεν μπορεί να επιβάλλει στις επιχειρήσεις την υποχρέωση να δίδουν σε ερωτήσεις απαντήσεις από τις οποίες θα αποδεικνυόταν η ύπαρξη παραβάσεως, με την απόδειξη της οποίας βαρύνεται η ίδια η Επιτροπή» (σκέψη 35 της ίδιας αποφάσεως).

Η διάκριση αυτή δεν ελήφθη υπόψη από το Πρωτοδικείο στη σκέψη 408 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως. Η σκέψη 408 αφορά μόνο τη διαβίβαση υφισταμένων ήδη εγγράφων, την οποία η Επιτροπή μπορούσε να απαιτήσει χωρίς να θίξει τα δικαιώματα άμυνας της SGL.

Τα ίδια ισχύουν και για την άλλη αίτηση παροχής στοιχείων, την οποία αφορά η σκέψη 412 της αποφάσεως. Η Επιτροπή, γνωρίζοντας ότι η SGL είχε ειδοποιήσει μια άλλη επιχείρηση για τον επικείμενο έλεγχο, ερώτησε την SGL, μεταξύ άλλων, σε ποια άλλη επιχείρηση είχε διαβιβάσει τα στοιχεία αυτά. Η SGL ανέφερε μια άλλη επιχείρηση, αλλά απέκρυψε ότι είχε ειδοποιήσει και μια τρίτη επιχείρηση, πράγμα που έμαθε η Επιτροπή αργότερα. Η ερώτηση αυτή της Επιτροπής αφορούσε «πληροφορίες που αναφέρονται σε πραγματικά περιστατικά» και δεν υποχρέωνε την επιχείρηση να ομολογήσει την «ύπαρξη παραβάσεως». Η Επιτροπή, για να μπορέσει να αξιολογήσει τα στοιχεία που παρέσχε η SGL με την απάντησή της ως επιβαρυντικά στοιχεία, έπρεπε προηγουμένως να αποδείξει την ύπαρξη της παραβάσεως.

Επί του ύψους της μειώσεως του προστίμου σε περίπτωση που η συνεργασία της επιχειρήσεως αποτελεί συνέπεια της αιτήσεως παροχής στοιχείων

Εφόσον κάποιο από τα στοιχεία που παρέσχε η SGL κατά τη συνεργασία της πρέπει να θεωρηθεί ως απάντηση σε ερώτηση που θα θεωρούνταν ανεπίτρεπτη στο πλαίσιο μιας δεσμευτικής αιτήσεως παροχής στοιχείων, δηλαδή μιας αιτήσεως παροχής στοιχείων που θα είχε τη μορφή αποφάσεως, το Πρωτοδικείο δεν λαμβάνει υπόψη, με τη σκέψη 410 της αποφάσεώς του, το γεγονός ότι οποιαδήποτε μείωση του προστίμου πρέπει να είναι ανάλογη της υπεραξίας με την οποία εμπλουτίζονται οι διαπιστώσεις της Επιτροπής. Η υπεραξία αυτή είναι συγκριτικά μεγαλύτερη όταν η συμβολή της επιχειρήσεως είναι αυθόρμητη, οπότε η Επιτροπή, αφού η συμβολή αυτή πραγματοποιείται έγκαιρα, απαλλάσσεται από ην υποχρέωση να λάβει ορισμένα μέτρα έρευνας, όπως είναι η κατάρτιση και σύνταξη μιας (έστω μη δεσμευτικής) αιτήσεως παροχής στοιχείων.

---

(1)  Η απόφαση αυτή δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/14 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/14

---

Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε η εταιρεία SGL Carbon στις 19 Ιουλίου 2004 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2004 στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01, Tokai κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όσον αφορά την υπόθ. T-239/01

(Υπόθεση C-308/04 P)

(2004/C 262/26)

Η SGL Carbon AG, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Martin Klusmann και Kirsten Beckmann, του δικηγορικού γραφείου Freshfields Bruckhaus Deringer, Freiligrathstr. 1, D-40479 Düsseldorf, άσκησε στις 19 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2004 στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01, Tokai κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όσον αφορά την υπόθ. T-239/01.

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | δεχόμενο τα αιτήματα που υπέβαλε η SGL πρωτοδίκως, να αναιρέσει εν μέρει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθ. T-239/01 (1), καθόσον απέρριψε την προσφυγή ως προς τα αιτήματα που αφορούσαν τα άρθρα 3 και 4 της αποφάσεως της αναιρεσίβλητης της 18ης Ιουλίου 2001· |
| --- | --- |

1.

δεχόμενο τα αιτήματα που υπέβαλε η SGL πρωτοδίκως, να αναιρέσει εν μέρει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθ. T-239/01 (1), καθόσον απέρριψε την προσφυγή ως προς τα αιτήματα που αφορούσαν τα άρθρα 3 και 4 της αποφάσεως της αναιρεσίβλητης της 18ης Ιουλίου 2001·

| 2. | επικουρικά, να μειώσει εύλογα αφενός το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως COMP/E-1/36.490 και αφετέρου τους τόκους εκκρεμοδικίας και υπερημερίας που της επιβλήθηκαν με το άρθρο 4 της αποφάσεως σε συνδυασμό με το έγγραφο (SG 2001) D/290091 της αναιρεσίβλητης, της 23ης Ιουλίου 2001· |
| --- | --- |

2.

επικουρικά, να μειώσει εύλογα αφενός το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως COMP/E-1/36.490 και αφετέρου τους τόκους εκκρεμοδικίας και υπερημερίας που της επιβλήθηκαν με το άρθρο 4 της αποφάσεως σε συνδυασμό με το έγγραφο (SG 2001) D/290091 της αναιρεσίβλητης, της 23ης Ιουλίου 2001·

| 3. | επικουρικότερα, να αναπέμψει τη διαφορά στο Πρωτοδικείο, το οποίο καλείται να εκδώσει νέα απόφαση λαμβάνοντας υπόψη τη νομική αντίληψη που θα έχει διατυπώσει το Δικαστήριο· |
| --- | --- |

3.

επικουρικότερα, να αναπέμψει τη διαφορά στο Πρωτοδικείο, το οποίο καλείται να εκδώσει νέα απόφαση λαμβάνοντας υπόψη τη νομική αντίληψη που θα έχει διατυπώσει το Δικαστήριο·

| 4. | να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

4.

να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η αναιρεσείουσα προβάλλει επτά συνολικά λόγους αναιρέσεως και ζητεί την περαιτέρω ακύρωση των άρθρων 3 και 4 της αποφάσεως της Επιτροπής, όπως διαμορφώθηκε κατόπιν της αποφάσεως του Πρωτοδικείου:

| 1. | η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται καταρχάς ότι παραβιάστηκε η αρχή ne bis in idem, επειδή δεν ελήφθη υπόψη η ποινή που είχε επιβληθεί για τις ίδιες πράξεις στη Βόρεια Αμερική ήδη πριν από την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως της Επιτροπής. Κατά την αναιρεσείουσα, οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί για την ίδια υπόθεση πρέπει να συνυπολογίζονται, εν μέρει τουλάχιστον, αφού οι απαγορευτικές διατάξεις που αποβλέπουν στην προστασία του ανταγωνισμού στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική έχουν τους ίδιους ουσιαστικούς σκοπούς. Τούτο προκύπτει είτε άμεσα από τη γενική αρχή ne bis in idem, υπό την ευρεία έννοιά της, η οποία διέπει τη σχέση του κοινοτικού δικαίου προς το δίκαιο των τρίτων χωρών, είτε μάλιστα από την αρχή περί «φυσικού δικαστή», η οποία έχει ακόμη ευρύτερο περιεχόμενο και έχει εφαρμογή κατόπιν της εκδόσεως της αποφάσεως Walt Wilhelm. Επιπλέον, το Δικαστήριο, ήδη με την απόφαση στην υπόθεση Boehringer, επιβεβαίωσε ότι, όταν πρόκειται για την ίδια υπόθεση, υπάρχει καταρχήν υποχρέωση συνυπολογισμού των αμερικανικών κυρώσεων, πράγμα όμως που δεν έλαβε υπόψη του το Πρωτοδικείο· |
| --- | --- |

1.

η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται καταρχάς ότι παραβιάστηκε η αρχή ne bis in idem, επειδή δεν ελήφθη υπόψη η ποινή που είχε επιβληθεί για τις ίδιες πράξεις στη Βόρεια Αμερική ήδη πριν από την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως της Επιτροπής. Κατά την αναιρεσείουσα, οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί για την ίδια υπόθεση πρέπει να συνυπολογίζονται, εν μέρει τουλάχιστον, αφού οι απαγορευτικές διατάξεις που αποβλέπουν στην προστασία του ανταγωνισμού στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική έχουν τους ίδιους ουσιαστικούς σκοπούς. Τούτο προκύπτει είτε άμεσα από τη γενική αρχή ne bis in idem, υπό την ευρεία έννοιά της, η οποία διέπει τη σχέση του κοινοτικού δικαίου προς το δίκαιο των τρίτων χωρών, είτε μάλιστα από την αρχή περί «φυσικού δικαστή», η οποία έχει ακόμη ευρύτερο περιεχόμενο και έχει εφαρμογή κατόπιν της εκδόσεως της αποφάσεως Walt Wilhelm. Επιπλέον, το Δικαστήριο, ήδη με την απόφαση στην υπόθεση Boehringer, επιβεβαίωσε ότι, όταν πρόκειται για την ίδια υπόθεση, υπάρχει καταρχήν υποχρέωση συνυπολογισμού των αμερικανικών κυρώσεων, πράγμα όμως που δεν έλαβε υπόψη του το Πρωτοδικείο·

| 2. | όσον αφορά τις διαπιστώσεις του Πρωτοδικείου σχετικά με τα αρχικά ποσά στα οποία στηρίχθηκε ο καθορισμός του προστίμου, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι κακώς το Πρωτοδικείο δεν μείωσε το αρχικό ποσό έναντι της αναιρεσείουσας, ενώ η μείωση αυτή θα ήταν αναπόφευκτη, αν είχαν εφαρμοστεί κατά τρόπο που να μην δημιουργούνται διακρίσεις τα κριτήρια καθορισμού του προστίμου στα οποία είχε καταλήξει το Πρωτοδικείο· |
| --- | --- |

2.

όσον αφορά τις διαπιστώσεις του Πρωτοδικείου σχετικά με τα αρχικά ποσά στα οποία στηρίχθηκε ο καθορισμός του προστίμου, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι κακώς το Πρωτοδικείο δεν μείωσε το αρχικό ποσό έναντι της αναιρεσείουσας, ενώ η μείωση αυτή θα ήταν αναπόφευκτη, αν είχαν εφαρμοστεί κατά τρόπο που να μην δημιουργούνται διακρίσεις τα κριτήρια καθορισμού του προστίμου στα οποία είχε καταλήξει το Πρωτοδικείο·

| 3. | με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι ήταν ανεπίτρεπτη η συγκεκριμένη αύξηση του προστίμου κατά 25 % λόγω των προειδοποιητικών τηλεφωνημάτων που πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη του ελέγχου της Επιτροπής. Τα τηλεφωνήματα αυτά δεν έχουν σχέση με την υπόθεση και, αντίθετα από ό,τι δέχτηκε το Πρωτοδικείο, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ως επιβαρυντικά στοιχεία κατά τον υπολογισμό του προστίμου σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, ειδάλλως θα πρόκειται για παραβίαση της αρχής nulla poena sine lege. Η απόφαση Sarrió, στην οποία στηρίζει το Πρωτοδικείο την αντίθετη άποψή του, δεν έχει σημασία εν προκειμένω, διότι στην υπόθεση εκείνη ελήφθησαν υπόψη ως επιβαρυντικά στοιχεία, με σκοπό την αύξηση του προστίμου, ορισμένα πραγματικά περιστατικά που είχαν σχέση με την ίδια τη δημιουργία της συμπράξεως, αλλά δεν ελήφθησαν υπόψη μεταγενέστερες πράξεις, οι οποίες αποσκοπούσαν στη συγκάλυψη της συμπράξεως ή μπορούσαν να συνεπάγονται τη συγκάλυψη. Επιπλέον, το Πρωτοδικείο βασίστηκε εν προκειμένω σε εικασίες, σε βάρος της αναιρεσείουσας, ως προς τα στοιχεία της υποκειμενικής υποστάσεως, πράγμα που αντιβαίνει στους κανόνες περί αποδείξεως· |
| --- | --- |

3.

με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι ήταν ανεπίτρεπτη η συγκεκριμένη αύξηση του προστίμου κατά 25 % λόγω των προειδοποιητικών τηλεφωνημάτων που πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη του ελέγχου της Επιτροπής. Τα τηλεφωνήματα αυτά δεν έχουν σχέση με την υπόθεση και, αντίθετα από ό,τι δέχτηκε το Πρωτοδικείο, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ως επιβαρυντικά στοιχεία κατά τον υπολογισμό του προστίμου σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, ειδάλλως θα πρόκειται για παραβίαση της αρχής nulla poena sine lege. Η απόφαση Sarrió, στην οποία στηρίζει το Πρωτοδικείο την αντίθετη άποψή του, δεν έχει σημασία εν προκειμένω, διότι στην υπόθεση εκείνη ελήφθησαν υπόψη ως επιβαρυντικά στοιχεία, με σκοπό την αύξηση του προστίμου, ορισμένα πραγματικά περιστατικά που είχαν σχέση με την ίδια τη δημιουργία της συμπράξεως, αλλά δεν ελήφθησαν υπόψη μεταγενέστερες πράξεις, οι οποίες αποσκοπούσαν στη συγκάλυψη της συμπράξεως ή μπορούσαν να συνεπάγονται τη συγκάλυψη. Επιπλέον, το Πρωτοδικείο βασίστηκε εν προκειμένω σε εικασίες, σε βάρος της αναιρεσείουσας, ως προς τα στοιχεία της υποκειμενικής υποστάσεως, πράγμα που αντιβαίνει στους κανόνες περί αποδείξεως·

| 4. | όσον αφορά τον καθορισμό του ύψους του προστίμου, η αναιρεσείουσα βάλλει κατά του γεγονότος ότι δεν ελήφθη υπόψη το ανώτατο όριο της κυρώσεως, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και ισούται με το 10 % του κύκλου εργασιών των συμπραττουσών επιχειρήσεων. Αν η Επιτροπή είχε λάβει υπόψη τον κρίσιμο κύκλο εργασιών του έτους 2000 ή του έτους 1999, θα έπρεπε να μειώσει πριν από την εφαρμογή της ρυθμίσεως για τη μείωση του προστίμου λόγω συνεργασίας το θεωρητικό ποσό του προστίμου στο 10 % του κύκλου εργασιών των συμπραττουσών επιχειρήσεων. Το Πρωτοδικείο κακώς δεν έδωσε καμία συνολική απάντηση στο ζήτημα αυτό, δεχόμενο, κατά πλάνη, ότι δεν είχε καμία σημασία για την απόρριψη της αιτιάσεως που είχε προβάλλει συναφώς η προσφεύγουσα και νυν αναιρεσείουσα· |
| --- | --- |

4.

όσον αφορά τον καθορισμό του ύψους του προστίμου, η αναιρεσείουσα βάλλει κατά του γεγονότος ότι δεν ελήφθη υπόψη το ανώτατο όριο της κυρώσεως, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και ισούται με το 10 % του κύκλου εργασιών των συμπραττουσών επιχειρήσεων. Αν η Επιτροπή είχε λάβει υπόψη τον κρίσιμο κύκλο εργασιών του έτους 2000 ή του έτους 1999, θα έπρεπε να μειώσει πριν από την εφαρμογή της ρυθμίσεως για τη μείωση του προστίμου λόγω συνεργασίας το θεωρητικό ποσό του προστίμου στο 10 % του κύκλου εργασιών των συμπραττουσών επιχειρήσεων. Το Πρωτοδικείο κακώς δεν έδωσε καμία συνολική απάντηση στο ζήτημα αυτό, δεχόμενο, κατά πλάνη, ότι δεν είχε καμία σημασία για την απόρριψη της αιτιάσεως που είχε προβάλλει συναφώς η προσφεύγουσα και νυν αναιρεσείουσα·

| 5. | επιπλέον, η αναιρεσείουσα βάλλει κατά του ότι δεν ελήφθη υπόψη η σημασία των εγγράφων που δεν της κοινοποιήθηκαν, καθόσον δεν της δόθηκε πλήρης πρόσβαση στα διάφορα έγγραφα. Η αναιρεσείουσα τονίζει, συμπληρώνοντας τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει πρωτοδίκως, ότι ακόμη και το Πρωτοδικείο χρησιμοποίησε για πρώτη φορά στην απόφασή του νέα και επιβαρυντικά στοιχεία που δεν γνώριζε η ίδια και για τα οποία δεν της είχε δοθεί καμία δυνατότητα να διατυπώσει την άποψή της· |
| --- | --- |

5.

επιπλέον, η αναιρεσείουσα βάλλει κατά του ότι δεν ελήφθη υπόψη η σημασία των εγγράφων που δεν της κοινοποιήθηκαν, καθόσον δεν της δόθηκε πλήρης πρόσβαση στα διάφορα έγγραφα. Η αναιρεσείουσα τονίζει, συμπληρώνοντας τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει πρωτοδίκως, ότι ακόμη και το Πρωτοδικείο χρησιμοποίησε για πρώτη φορά στην απόφασή του νέα και επιβαρυντικά στοιχεία που δεν γνώριζε η ίδια και για τα οποία δεν της είχε δοθεί καμία δυνατότητα να διατυπώσει την άποψή της·

| 6. | η αναιρεσείουσα βάλλει επιπλέον κατά της κατηγορηματικής αρνήσεως να ληφθεί υπόψη κατά τον καθορισμό του προστίμου η αναμφισβήτητα μειωμένη χρηματοδοτική ικανότητά της, πράγμα που αποτελεί, κατά την αναιρεσείουσα, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της ελευθερίας της ιδιοκτησίας. Οι κυρώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με το δίκαιο περί συμπράξεων δεν επιτρέπεται να θέτουν σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη των τιμωρούμενων επιχειρήσεων. Το κριτήριο για να εξακριβωθεί αν η κύρωση είναι εύλογη και δεν είναι δυσανάλογη στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η επιχείρηση που αναλαμβάνει την πρωτοβουλία για τη σύμπραξη. Δεν επιτρέπεται γενικά να αναχθεί σε κριτήριο το ζήτημα ποια τμήματα της επιχειρήσεως θα μπορούσαν να διασωθούν σε περίπτωση που η επιβολή του προστίμου οδηγήσει σε αφερεγγυότητα της επιχειρήσεως. Ο υπολογισμός του ύψους της κυρώσεως πρέπει πάντοτε να πραγματοποιείται κατά τρόπο που να μην ισοδυναμεί, από οικονομική άποψη, με «θανατική καταδίκη»· |
| --- | --- |

6.

η αναιρεσείουσα βάλλει επιπλέον κατά της κατηγορηματικής αρνήσεως να ληφθεί υπόψη κατά τον καθορισμό του προστίμου η αναμφισβήτητα μειωμένη χρηματοδοτική ικανότητά της, πράγμα που αποτελεί, κατά την αναιρεσείουσα, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της ελευθερίας της ιδιοκτησίας. Οι κυρώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με το δίκαιο περί συμπράξεων δεν επιτρέπεται να θέτουν σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη των τιμωρούμενων επιχειρήσεων. Το κριτήριο για να εξακριβωθεί αν η κύρωση είναι εύλογη και δεν είναι δυσανάλογη στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η επιχείρηση που αναλαμβάνει την πρωτοβουλία για τη σύμπραξη. Δεν επιτρέπεται γενικά να αναχθεί σε κριτήριο το ζήτημα ποια τμήματα της επιχειρήσεως θα μπορούσαν να διασωθούν σε περίπτωση που η επιβολή του προστίμου οδηγήσει σε αφερεγγυότητα της επιχειρήσεως. Ο υπολογισμός του ύψους της κυρώσεως πρέπει πάντοτε να πραγματοποιείται κατά τρόπο που να μην ισοδυναμεί, από οικονομική άποψη, με «θανατική καταδίκη»·

| 7. | τέλος, η αναιρεσείουσα βάλλει κατά του ότι δεν εξετάστηκαν ουσιαστικά οι διάφορες πτυχές της νομικής αιτιάσεως που πρόβαλε σχετικά με τον καθορισμό τόκων υπερημερίας και εκκρεμοδικίας και η οποία απορρίφθηκε τελικά από το Πρωτοδικείο. Το Πρωτοδικείο κακώς δεν έλαβε υπόψη ότι δεν υπήρχε νόμιμο έρεισμα ούτε για την καταβολή τόκων γενικά ούτε για το ύψος των καθορισθέντων τόκων. Ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι καταρχήν επιτρέπεται ο καθορισμός τόκων, για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο ασκήσεως προσφυγών χωρίς εύλογη αιτία, αρκεί, για την επίτευξη του σκοπού αυτού, ο καθορισμός των τόκων αυτών σε πολύ μικρότερο ύψος. Η ορθότητα του συμπεράσματος αυτού είναι μάλιστα προφανής, αν ληφθεί υπόψη ότι έχει αυξηθεί δραστικά το ύψος των κυρώσεων, πράγμα που οδηγεί σε επίσης δραστική αύξηση του απόλυτου ύψους των επιβαλλόμενων τόκων. Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν εξετάζονται οι ουσιαστικές αιτιάσεις που πρόβαλε η προσφεύγουσα· αντ' αυτού, το Πρωτοδικείο αποφαίνεται επί αιτιάσεως που δεν πρόβαλε η προσφεύγουσα και νυν αναιρεσείουσα. |
| --- | --- |

7.

τέλος, η αναιρεσείουσα βάλλει κατά του ότι δεν εξετάστηκαν ουσιαστικά οι διάφορες πτυχές της νομικής αιτιάσεως που πρόβαλε σχετικά με τον καθορισμό τόκων υπερημερίας και εκκρεμοδικίας και η οποία απορρίφθηκε τελικά από το Πρωτοδικείο. Το Πρωτοδικείο κακώς δεν έλαβε υπόψη ότι δεν υπήρχε νόμιμο έρεισμα ούτε για την καταβολή τόκων γενικά ούτε για το ύψος των καθορισθέντων τόκων. Ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι καταρχήν επιτρέπεται ο καθορισμός τόκων, για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο ασκήσεως προσφυγών χωρίς εύλογη αιτία, αρκεί, για την επίτευξη του σκοπού αυτού, ο καθορισμός των τόκων αυτών σε πολύ μικρότερο ύψος. Η ορθότητα του συμπεράσματος αυτού είναι μάλιστα προφανής, αν ληφθεί υπόψη ότι έχει αυξηθεί δραστικά το ύψος των κυρώσεων, πράγμα που οδηγεί σε επίσης δραστική αύξηση του απόλυτου ύψους των επιβαλλόμενων τόκων. Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν εξετάζονται οι ουσιαστικές αιτιάσεις που πρόβαλε η προσφεύγουσα· αντ' αυτού, το Πρωτοδικείο αποφαίνεται επί αιτιάσεως που δεν πρόβαλε η προσφεύγουσα και νυν αναιρεσείουσα.

---

(1)  Η απόφαση αυτή δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/15 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/15

---

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Fövárosi Bíróság (Oυγγαρία), με διάταξη της 24ης Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο ποινικής δίκης με κατηγορούμενο τον Attila Vajnai

(Υπόθεση C-328/04)

(2004/C 262/27)

Το Fövárosi Bíróság (Oυγγαρία), με διάταξη της 24ης Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 30 Ιουλίου 2004, υπέβαλε προς το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο ποινικής δίκης με κατηγορούμενο τον Attila Vajnai, το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

Είναι το περιεχόμενο του άρθρου 269/Β, μέρος 1, του Büntető Törvénykönyv (ουγγρικού ποινικού κώδικα· στο εξής: Btk.), σύμφωνα με το οποίο υφίσταται διάπραξη πλημμελήματος, εφόσον η σχετική ενέργεια δεν συνιστά βαρύτερο ποινικό αδίκημα, όταν κάποιος χρησιμοποιεί ή επιδεικνύει δημοσίως το σύμβολο που αποτελείται από ένα ερυθρό αστέρι με πέντε αιχμές, συμβατό με τη θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου της απαγορεύσεως των διακρίσεων; Επιτρέπουν το άρθρο 6 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με το οποίο η Ένωση βασίζεται στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και η οδηγία 2000/43/ΕΚ (1), που ομοίως αναφέρεται στις θεμελιώδεις ελευθερίες, [σύμφωνα] με τα άρθρα 10, 11 και 12 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, να μπορεί ένα πρόσωπο που επιθυμεί να εκδηλώσει τις πολιτικές πεποιθήσεις του μέσω συμβόλων που τις αντιπροσωπεύουν να πράττει κάτι τέτοιο εντός οποιουδήποτε κράτους μέλους;

---

(1)  EE L 180 σ. 22.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/16 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/16

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 30 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση C-330/04)

(2004/C 262/28)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την Chiara Cattabriga, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 30 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1) | να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές αναγκαίες διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/33/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2002, για την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ (2) και 92/118/ΕΟΚ (3) του Συμβουλίου όσον αφορά τις υγειονομικές απαιτήσεις για τα ζωικά υποπροϊόντα, και πάντως μη κοινοποιώντας τέτοιες διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής· |
| --- | --- |

1)

να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές αναγκαίες διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/33/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2002, για την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ (2) και 92/118/ΕΟΚ (3) του Συμβουλίου όσον αφορά τις υγειονομικές απαιτήσεις για τα ζωικά υποπροϊόντα, και πάντως μη κοινοποιώντας τέτοιες διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής·

| 2) | να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληγε στις 16 Μαΐου 2003.

---

(1)  ΕΕ L 315 της 19.11.2002, σ. 14.

(2)  ΕΕ L 224 της 18.8.1990, σ. 29.

(3)  ΕΕ L 62 της 15.3.1993, σ. 49.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/16 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/16

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση C-332/04)

(2004/C 262/29)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Gregorio Valero Jordana, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, και τη Florence Simonetti, εθνική εμπειρογνώμονα αποσπασμένη στην εν λόγω υπηρεσία, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Ιουλίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| α) | να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας:






  — | προβαίνοντας σε μερική μόνον εφαρμογή του άρθρου 3 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/11/ΕΚ (2), |
| --- | --- | --- |

α)

να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας:

—

προβαίνοντας σε μερική μόνον εφαρμογή του άρθρου 3 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/11/ΕΚ (2),

| — | παραλείποντας να μεταφέρει το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί, |
| --- | --- |

—

παραλείποντας να μεταφέρει το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί,

| — | μη εφαρμόζοντας το μεταβατικό καθεστώς που ορίζεται από το άρθρο 3 της οδηγίας 97/11/ΕΚ, |
| --- | --- |

—

μη εφαρμόζοντας το μεταβατικό καθεστώς που ορίζεται από το άρθρο 3 της οδηγίας 97/11/ΕΚ,

| — | παραλείποντας να μεταφέρει ορθώς το σημείο 10, στοιχείο β), του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί, σε σχέση με τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος 2, και |
| --- | --- |

—

παραλείποντας να μεταφέρει ορθώς το σημείο 10, στοιχείο β), του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί, σε σχέση με τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος 2, και

| — | παραλείποντας να υποβάλει στη διαδικασία εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών του επιπτώσεων το έργο κατασκευής ενός κέντρου ψυχαγωγίας στην Πατέρνα (Βαλένθια) και, ως εκ τούτου, μη εφαρμόζοντας τις διατάξεις των άρθρων 2, παράγραφος 1, 3, 4, παράγραφος 2, 8 και 9 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί, |
| --- | --- |

—

παραλείποντας να υποβάλει στη διαδικασία εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών του επιπτώσεων το έργο κατασκευής ενός κέντρου ψυχαγωγίας στην Πατέρνα (Βαλένθια) και, ως εκ τούτου, μη εφαρμόζοντας τις διατάξεις των άρθρων 2, παράγραφος 1, 3, 4, παράγραφος 2, 8 και 9 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί,

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις ως άνω οδηγίες,

| β) | να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

β)

να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η ισπανική κανονιστική ρύθμιση για την προσαρμογή του εσωτερικού δικαίου στην οδηγία 85/377/ΕΟΚ, όπως αυτή τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ, η οποία συνίσταται κατ' ουσίαν στο βασιλικό διάταγμα 1302/1986, της 28ης Ιουνίου 1986, περί εκτιμήσεως των επιπτώσεων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 6/2001, της 8ης Μαΐου 2001, δεν επιβάλλει την υποχρέωση μελέτης των προβλέψιμων συνεπειών της αλλεπιδράσεως μεταξύ των διαφόρων περιβαλλοντικών παραγόντων στο πλαίσιο της μελέτης των επιπτώσεων στο περιβάλλον, γεγονός που συνιστά παράβαση του άρθρου 3 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί.

Η ισπανική κανονιστική ρύθμιση δεν περιλαμβάνει την υποχρέωση δημοσιοποιήσεως της διοικητικής αποφάσεως περί χορηγήσεως ή μη της άδειας εκτελέσεως του σχεδίου, ούτε του περιεχομένου της αποφάσεως και των όρων που το συνοδεύουν, κατά παράβαση του άρθρου 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί.

Το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 97/11/ΕΚ ορίζει ότι οι διατάξεις της εν λόγω οδηγίας εφαρμόζονται στα νέα σχέδια για τα οποία ζητείται άδεια από τις 14 Μαρτίου 1999. Η ισπανική κανονιστική ρύθμιση αντιβαίνει στην κοινοτική αυτή διάταξη, καθόσον η εν λόγω διάταξη δεν εφαρμόζεται στα σχέδια ιδιωτικών έργων που αναμένουν άδεια της διοικήσεως ούτε στα σχέδια δημόσιων έργων που έχουν ήδη τεθεί στην διάθεση του ενδιαφερόμενου κοινού ή αυτά που εγκρίθηκαν πριν από τις 8 Οκτωβρίου 2000.

Η παράγραφος 10, στοιχείο β), του παραρτήματος II της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί, περιλαμβάνει μεταξύ των έργων που οφείλουν, ενδεχομένως, να υποβληθούν σε εκτίμηση των συνεπειών τους στο περιβάλλον, τα έργα αστικής αναπτύξεως, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής εμπορικών κέντρων και χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων. Η ισπανική κανονιστική ρύθμιση περιορίζει την εν λόγω υποχρέωση στα έργα που εκτελούνται εκτός των αστικών περιοχών. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ο περιορισμός αυτός, που έχει ως αποτέλεσμα να μη λαμβάνονται γενικώς υπόψη κριτήρια και κατώτατα επιτρεπτά όρια (κατώφλια) όσον αφορά τις διαστάσεις και τη φύση των έργων, υπερβαίνει τα όρια της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στα κράτη μέλη δυνάμει των άρθρων 2, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί. Επιπλέον, η εξέταση της ισπανικής νομοθεσίας, τόσο σε επίπεδο κεντρικής διοικήσεως του κράτους όσο και σε επίπεδο αυτόνομων περιοχών, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα έργα αστικής αναπτύξεως σε αστικές και προς αστικοποίηση περιοχές δεν υποβάλλονται, στις περισσότερες αυτόνομες περιοχές, σε εκτίμηση ως προς περιβαλλοντικές τους συνέπειες.

H πλημμελής προσαρμογή του εσωτερικού δικαίου στην παράγραφο 10, στοιχείο β), του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί, είχε ως αποτέλεσμα να μην πραγματοποιηθεί από τις ισπανικές αρχές εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ενός κέντρου αναψυχής στην Πατέρνα (Βαλένθια), με μοναδική αιτιολογία το ότι κατασκευαζόταν σε αστική περιοχή.

---

(1)  ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σ. 40.

(2)  Του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (ΕΕ L 73 της 14.3.1997, σ. 5).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/17 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/17

---

Αίτηση αναιρέσεως της Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V, της Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG και του διαχειριστή της πρώτης Jürgen Schmoldt κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) της 25ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG και Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 10 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση C-342/04 P)

(2004/C 262/30)

Η Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V (ένωση που εκπροσωπεί τα συμφέροντα του κατασκευαστικού κλάδου στη Γερμανία), η Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG και ο διαχειριστής της πρώτης Jürgen Schmoldt, εκπροσωπούμενοι από τον καθηγητή Dr. Dr. H.C. Hans-Peter Schneider, κάτοικο Rominteweg 3, D-30559, Ανόβερο, άσκησαν στις 10 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) στις 25 Μαΐου 2004, στην υπόθεση T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG και Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει τη διάταξη και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει τη διάταξη και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων·

| — | να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:

Οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι, αντιθέτως προς τις διαπιστώσεις του Πρωτοδικείου, η προσβληθείσα πρωτοδίκως απόφαση τους αφορά ατομικώς.

Οι αναιρεσείοντες προβάλλουν οκτώ λόγους αναιρέσεως:

| 1. | Η προσβαλλόμενη απόφαση βασίζεται σε ανακριβή πραγματικά περιστατικά: δεν αμφισβητείται ότι η ad hoc ομάδα της μόνιμης επιτροπής δεν συνέταξε καμία έκθεση στις 22 Νοεμβρίου 2002. Η ad hoc ομάδα, η οποία συστάθηκε κατά την 55η συνεδρίαση της μόνιμης επιτροπής στις 10 και 11 Σεπτεμβρίου 2002 στο πλαίσιο διαδικασίας ενστάσεως δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ, ουδέποτε συνεδρίασε και/ή ουδέποτε συνέταξε τέτοια έκθεση. |
| --- | --- |

1.

Η προσβαλλόμενη απόφαση βασίζεται σε ανακριβή πραγματικά περιστατικά: δεν αμφισβητείται ότι η ad hoc ομάδα της μόνιμης επιτροπής δεν συνέταξε καμία έκθεση στις 22 Νοεμβρίου 2002. Η ad hoc ομάδα, η οποία συστάθηκε κατά την 55η συνεδρίαση της μόνιμης επιτροπής στις 10 και 11 Σεπτεμβρίου 2002 στο πλαίσιο διαδικασίας ενστάσεως δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ, ουδέποτε συνεδρίασε και/ή ουδέποτε συνέταξε τέτοια έκθεση.

| 2. | Ο τρίτος αναιρεσείων δεν άσκησε προσφυγή «επ' ονόματί του»: δεν αμφισβητείται ότι είναι διαχειριστής της σε ομοσπονδιακό επίπεδο τεχνικής υπηρεσίας «Θερμομόνωση, συγκράτηση θερμότητας, ηχομόνωση και μόνωση για πυροπροστασία» της πρώτης αναιρεσείουσας, η οποία αποτελεί ένωση των γερμανικών επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν προϊόντα του τομέα δομικών κατασκευών. Στα υπηρεσιακά καθήκοντα του τρίτου αναιρεσείοντος ανήκει η εκπροσώπηση της πρώτης αναιρεσείουσας και των επιχειρήσεων-μελών αυτής στο πλαίσιο των εργασιών τυποποιήσεως σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. |
| --- | --- |

2.

Ο τρίτος αναιρεσείων δεν άσκησε προσφυγή «επ' ονόματί του»: δεν αμφισβητείται ότι είναι διαχειριστής της σε ομοσπονδιακό επίπεδο τεχνικής υπηρεσίας «Θερμομόνωση, συγκράτηση θερμότητας, ηχομόνωση και μόνωση για πυροπροστασία» της πρώτης αναιρεσείουσας, η οποία αποτελεί ένωση των γερμανικών επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν προϊόντα του τομέα δομικών κατασκευών. Στα υπηρεσιακά καθήκοντα του τρίτου αναιρεσείοντος ανήκει η εκπροσώπηση της πρώτης αναιρεσείουσας και των επιχειρήσεων-μελών αυτής στο πλαίσιο των εργασιών τυποποιήσεως σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

| 3. | Το κοινοτικό δίκαιο παρέχει ορισμένες διαδικαστικές εγγυήσεις για τους αναιρεσείοντες. Οι διαδικαστικές εγγυήσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, και της έβδομης αιτιολογικής σκέψεως της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ, οι οποίες αφορούν τη μόνιμη επιτροπή τεχνικών έργων, πρέπει να ισχύουν και υπέρ εκείνων στους οποίους η μόνιμη επιτροπή παρέχει δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής, υπό μορφή ad hoc ομάδας, στη διατύπωση της απαιτούμενης κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, γνώμης. |
| --- | --- |

3.

Το κοινοτικό δίκαιο παρέχει ορισμένες διαδικαστικές εγγυήσεις για τους αναιρεσείοντες. Οι διαδικαστικές εγγυήσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, και της έβδομης αιτιολογικής σκέψεως της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ, οι οποίες αφορούν τη μόνιμη επιτροπή τεχνικών έργων, πρέπει να ισχύουν και υπέρ εκείνων στους οποίους η μόνιμη επιτροπή παρέχει δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής, υπό μορφή ad hoc ομάδας, στη διατύπωση της απαιτούμενης κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, γνώμης.

| 4. | Στη διαδικασία κατ' άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ ο τρίτος αναιρεσείων εκπροσώπησε ως μέλος της ad hoc ομάδας της μόνιμης επιτροπής τεχνικών έργων όχι μόνον την πρώτη αναιρεσείουσα, αλλά και τη δεύτερη αναιρεσείουσα, η οποία έχει την ιδιότητα του μέλους της πρώτης. Δεν αμφισβητείται ότι η δεύτερη αναιρεσείουσα είναι μέλος της σε ομοσπονδιακό επίπεδο τεχνικής υπηρεσίας «Θερμομόνωση, συγκράτηση θερμότητας, ηχομόνωση και μόνωση για πυροπροστασία» της πρώτης αναιρεσείουσας. |
| --- | --- |

4.

Στη διαδικασία κατ' άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ ο τρίτος αναιρεσείων εκπροσώπησε ως μέλος της ad hoc ομάδας της μόνιμης επιτροπής τεχνικών έργων όχι μόνον την πρώτη αναιρεσείουσα, αλλά και τη δεύτερη αναιρεσείουσα, η οποία έχει την ιδιότητα του μέλους της πρώτης. Δεν αμφισβητείται ότι η δεύτερη αναιρεσείουσα είναι μέλος της σε ομοσπονδιακό επίπεδο τεχνικής υπηρεσίας «Θερμομόνωση, συγκράτηση θερμότητας, ηχομόνωση και μόνωση για πυροπροστασία» της πρώτης αναιρεσείουσας.

| 5. | Η δεύτερη αναιρεσείουσα απέδειξε ενώπιον του Πρωτοδικείου βάσει τεσσάρων παραδειγμάτων ότι οι υπό εκτέλεση συμβάσεις ήταν πιθανό να επηρεασθούν. |
| --- | --- |

5.

Η δεύτερη αναιρεσείουσα απέδειξε ενώπιον του Πρωτοδικείου βάσει τεσσάρων παραδειγμάτων ότι οι υπό εκτέλεση συμβάσεις ήταν πιθανό να επηρεασθούν.

| 6. | Ως εκ περισσού προβάλλεται ότι ο πρώτος αναιρεσείων είχε την ιδιότητα του «διαπραγματευτή». |
| --- | --- |

6.

Ως εκ περισσού προβάλλεται ότι ο πρώτος αναιρεσείων είχε την ιδιότητα του «διαπραγματευτή».

| 7. | Ο πρώτος αναιρεσείων μετείχε άμεσα στις εργασίες τυποποιήσεως σε ευρωπαΐκό επίπεδο, καθώς και στη διαδικασία του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ. |
| --- | --- |

7.

Ο πρώτος αναιρεσείων μετείχε άμεσα στις εργασίες τυποποιήσεως σε ευρωπαΐκό επίπεδο, καθώς και στη διαδικασία του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ.

| 8. | Η απόφαση του Πρωτοδικείου ως προς τα δικαστικά έξοδα είναι ανεπέρειστος. |
| --- | --- |

8.

Η απόφαση του Πρωτοδικείου ως προς τα δικαστικά έξοδα είναι ανεπέρειστος.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/18 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/18

---

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το High Court of Justice, Chancery Division (Ηνωμένο Βασίλειο) με διάταξη της 22ας Ιουλίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ikea Wholesale Ltd και Commissioners of Customs and Excise

(Υπόθεση C-351/04)

(2004/C 262/31)

Το High Court of Justice, Chancery Division (Ηνωμένο Βασίλειο), με διάταξη της 22ας Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 16 Αυγούστου 2004, υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ikea Wholesale Ltd και Commissioners of Customs and Excise, που εκκρεμεί ενώπιόν του, τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

| i) | υπό το φως των διαπιστώσεων που περιλαμβάνονται στην έκθεση της ειδικής ομάδας του Οργάνου Επιλύσεως Διαφορών του ΠΟΕ [Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου] της 30ης Οκτωβρίου 2000 [WT/DS1412/R, παράγραφος 7.2(g) και (h)] και στην από 1ης Μαρτίου 2002 απόφαση του Δευτεροβάθμιου Δικαιοδοτικού Οργάνου του Οργάνου Επιλύσεως Διαφορών του ΠΟΕ (WT/DS1141/AB/R, παράγραφοι 86 και 87), είναι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2398/97 του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 1997, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού, καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν (1), εν όλω ή εν μέρει ασυμβίβαστος με το κοινοτικό δίκαιο, καθό μέτρο:






  α) | ακολούθησε εσφαλμένη μεθοδολογία κατά τον υπολογισμό των εξόδων πωλήσεως, των γενικών και των διοικητικών εξόδων, η οποία αντιβαίνει στο άρθρο 2, παράγραφος 6, στοιχείο α), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96, του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2), όπως τροποποιήθηκε, και στο άρθρο 2.2.2 ii) της συμφωνίας Αντιντάμπινγκ, |
| --- | --- | --- |

i)

υπό το φως των διαπιστώσεων που περιλαμβάνονται στην έκθεση της ειδικής ομάδας του Οργάνου Επιλύσεως Διαφορών του ΠΟΕ [Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου] της 30ης Οκτωβρίου 2000 [WT/DS1412/R, παράγραφος 7.2(g) και (h)] και στην από 1ης Μαρτίου 2002 απόφαση του Δευτεροβάθμιου Δικαιοδοτικού Οργάνου του Οργάνου Επιλύσεως Διαφορών του ΠΟΕ (WT/DS1141/AB/R, παράγραφοι 86 και 87), είναι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2398/97 του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 1997, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού, καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν (1), εν όλω ή εν μέρει ασυμβίβαστος με το κοινοτικό δίκαιο, καθό μέτρο:

α)

ακολούθησε εσφαλμένη μεθοδολογία κατά τον υπολογισμό των εξόδων πωλήσεως, των γενικών και των διοικητικών εξόδων, η οποία αντιβαίνει στο άρθρο 2, παράγραφος 6, στοιχείο α), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96, του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2), όπως τροποποιήθηκε, και στο άρθρο 2.2.2 ii) της συμφωνίας Αντιντάμπινγκ,

| β) | ακολούθησε εσφαλμένη μεθοδολογία, εφαρμόζοντας την πρακτική του «μηδενισμού» για τον καθορισμό της υπάρξεως περιθωρίων ντάμπινγκ κατά τη σύγκριση της κανονικής τιμής με την τιμή εξαγωγής, η οποία αντιβαίνει στο άρθρο 2, παράγραφος 11, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 και στο άρθρο 2.4.2. της συμφωνίας Αντιντάμπινγκ, ή/και |
| --- | --- |

β)

ακολούθησε εσφαλμένη μεθοδολογία, εφαρμόζοντας την πρακτική του «μηδενισμού» για τον καθορισμό της υπάρξεως περιθωρίων ντάμπινγκ κατά τη σύγκριση της κανονικής τιμής με την τιμή εξαγωγής, η οποία αντιβαίνει στο άρθρο 2, παράγραφος 11, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 και στο άρθρο 2.4.2. της συμφωνίας Αντιντάμπινγκ, ή/και

| γ) | δεν αξιολόγησε όλους τους παράγοντες ζημίας που ασκούν επιρροή στην κατάσταση της κοινοτικής βιομηχανίας και εκτίμησε κατά τρόπο εσφαλμένο τη ζημία στην κοινοτική βιομηχανία, βάσει στοιχείων εξωκοινοτικών εταιριών, εν αντιθέσει προς το άρθρο 3, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 και του άρθρου 3.4 της συμφωνίας Αντιντάμπινγκ; |
| --- | --- |

γ)

δεν αξιολόγησε όλους τους παράγοντες ζημίας που ασκούν επιρροή στην κατάσταση της κοινοτικής βιομηχανίας και εκτίμησε κατά τρόπο εσφαλμένο τη ζημία στην κοινοτική βιομηχανία, βάσει στοιχείων εξωκοινοτικών εταιριών, εν αντιθέσει προς το άρθρο 3, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 και του άρθρου 3.4 της συμφωνίας Αντιντάμπινγκ;

| ii) | είναι ασυμβίβαστος ή ασυμβίβαστοι με το κοινοτικό δίκαιο (συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 1, 7, παράγραφος 1, και 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 384/96, ερμηνευόμενων υπό το φως των άρθρων 1, 7.1 και 9 της συμφωνίας Αντιντάμπινγκ) κάποιος ή όλοι από τους κανονισμούς:






  α) | (ΕΚ) αριθ. 1644/2001 του Συμβουλίου, για την τροποποίηση του κανονισμού 2398/97, περί επιβολής οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν και για την αναστολή της εφαρμογής του όσον αφορά τις εισαγωγές καταγωγής Ινδίας (3), |
| --- | --- | --- |

ii)

είναι ασυμβίβαστος ή ασυμβίβαστοι με το κοινοτικό δίκαιο (συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 1, 7, παράγραφος 1, και 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 384/96, ερμηνευόμενων υπό το φως των άρθρων 1, 7.1 και 9 της συμφωνίας Αντιντάμπινγκ) κάποιος ή όλοι από τους κανονισμούς:

α)

(ΕΚ) αριθ. 1644/2001 του Συμβουλίου, για την τροποποίηση του κανονισμού 2398/97, περί επιβολής οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν και για την αναστολή της εφαρμογής του όσον αφορά τις εισαγωγές καταγωγής Ινδίας (3),

| β) | (ΕΚ) αριθ. 160/2002 του Συμβουλίου, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2398/97, για την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανιών κρεβατιού, καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν, και για την περάτωση της διαδικασίας όσον αφορά τις εισαγωγές, καταγωγής Πακιστάν (4), και/ή |
| --- | --- |

β)

(ΕΚ) αριθ. 160/2002 του Συμβουλίου, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2398/97, για την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανιών κρεβατιού, καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν, και για την περάτωση της διαδικασίας όσον αφορά τις εισαγωγές, καταγωγής Πακιστάν (4), και/ή

| γ) | (ΕΚ) αριθ. 696/2002, για την επιβεβαίωση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού καταγωγής Ινδίας με τον κανονισμό (ΕΚ) 2398/97, όπως τροποποιήθηκε και ανεστάλη με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1644/2001 (5), |
| --- | --- |

γ)

(ΕΚ) αριθ. 696/2002, για την επιβεβαίωση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού καταγωγής Ινδίας με τον κανονισμό (ΕΚ) 2398/97, όπως τροποποιήθηκε και ανεστάλη με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1644/2001 (5),

καθόσον: i) εκδόθηκαν βάσει εκ νέου εκτιμήσεως στοιχείων που συνελέγησαν κατά την αρχική περίοδο έρευνας, από την οποία προέκυψε ότι κατά την περίοδο αυτή δεν παρατηρήθηκε ντάμπινγκ ή χαμηλότερα επίπεδα ντάμπινγκ· αλλά ii) δεν προέβλεψαν επιστροφή των ποσών που είχαν ήδη εισπραχθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2398/97;

| iii) | είναι οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1664/2001, (ΕΚ) αριθ. 160/2002 και (ΕΚ) αριθ. 696/2002 ασυμβίβαστοι με τα άρθρα 7, παράγραφος 2, και 9, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96, καθώς και με την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον προβλέπουν περιθώριο δασμού αντιντάμπινγκ, για το προ της ενάρξεως ισχύος τους διάστημα, το οποίο δεν είναι αυστηρώς ανάλογο προς το ποσό του ντάμπινγκ ή της ζημίας που ο δασμός προορίζεται να αντισταθμίσει; |
| --- | --- |

iii)

είναι οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1664/2001, (ΕΚ) αριθ. 160/2002 και (ΕΚ) αριθ. 696/2002 ασυμβίβαστοι με τα άρθρα 7, παράγραφος 2, και 9, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96, καθώς και με την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον προβλέπουν περιθώριο δασμού αντιντάμπινγκ, για το προ της ενάρξεως ισχύος τους διάστημα, το οποίο δεν είναι αυστηρώς ανάλογο προς το ποσό του ντάμπινγκ ή της ζημίας που ο δασμός προορίζεται να αντισταθμίσει;

| iv) | διαφοροποιούνται οι απαντήσεις στα ανωτέρω ερωτήματα ως προς τις εξαγωγές από την Ινδία, έναντι των εξαγωγών από το Πακιστάν, λαμβανομένων υπόψη:






  α) | των διαδικασιών που ακολουθήθηκαν ενώπιον του Οργάνου Επιλύσεως Διαφορών του ΠΟΕ ή/και |
| --- | --- | --- |

iv)

διαφοροποιούνται οι απαντήσεις στα ανωτέρω ερωτήματα ως προς τις εξαγωγές από την Ινδία, έναντι των εξαγωγών από το Πακιστάν, λαμβανομένων υπόψη:

α)

των διαδικασιών που ακολουθήθηκαν ενώπιον του Οργάνου Επιλύσεως Διαφορών του ΠΟΕ ή/και

| β) | των διαπιστώσεων της Επιτροπής που περιλαμβάνονται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1664/2001, (ΕΚ) αριθ. 160/2002 και (ΕΚ) αριθ. 696/2002; |
| --- | --- |

β)

των διαπιστώσεων της Επιτροπής που περιλαμβάνονται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1664/2001, (ΕΚ) αριθ. 160/2002 και (ΕΚ) αριθ. 696/2002;

| v) | υπό το φως των απαντήσεων που θα δοθούν στα ανωτέρω ερωτήματα:






  α) | πρέπει μια εθνική τελωνειακή αρχή να επιστρέψει, εν όλω ή εν μέρει, τους δασμούς αντιντάμπινγκ που εισέπραξε δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2398/97, και |
| --- | --- | --- |

v)

υπό το φως των απαντήσεων που θα δοθούν στα ανωτέρω ερωτήματα:

α)

πρέπει μια εθνική τελωνειακή αρχή να επιστρέψει, εν όλω ή εν μέρει, τους δασμούς αντιντάμπινγκ που εισέπραξε δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2398/97, και

| β) | σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, σε ποιον και υπό ποιες προϋποθέσεις πρέπει να γίνει αυτή η επιστροφή; |
| --- | --- |

β)

σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, σε ποιον και υπό ποιες προϋποθέσεις πρέπει να γίνει αυτή η επιστροφή;

---

(1)  ΕΕ L 332 της 4.12.1997, σ. 1.

(2)  ΕΕ L 56 της 6.3.1996, σ. 1.

(3)  EE L 219 της 14.8.2001, σ. 1.

(4)  ΕΕ L 26 της 30.1.2002, σ. 1.

(5)  EE L 109 της 25.4.2002, σ. 1.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/19 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/19

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Köln (Γερμανία), με απόφαση της 30ής Ιουνίου 2004 στην υπόθεση Firma mdm Versandservice GmbH κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εκπροσωπουμένης από το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Εργασίας

(Υπόθεση C-352/04)

(2004/C 262/32)

Με απόφαση της 30ής Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 16 Αυγούστου 2004, το Verwaltungsgericht Köln (Γερμανία), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Firma mdm Versandservice GmbH και Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εκπροσωπουμένης από το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Εργασίας, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:

Έχουν το άρθρο 47, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 95 ΕΚ, και το άρθρο 12, περίπτωση 5, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 97/67/EΚ (1), σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2002/39/EΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, την έννοια ότι, εάν ένας φορέας παροχής καθολικής υπηρεσίας εφαρμόζει ειδικά τιμολόγια για επιχειρήσεις πελάτιδες οι οποίες προωθούν τα ταχυδρομικά αντικείμενα στο ταχυδρομικό δίκτυο σε άλλα σημεία της ταχυδρομικής αλυσίδας εκτός των σημείων προσβάσεως κατόπιν μιας πρώτης διαλογής, ο εν λόγω φορέας παροχής της καθολικής υπηρεσίας είναι υποχρεωμένος να εφαρμόσει τα ειδικά αυτά τιμολόγια και έναντι επιχειρήσεων οι οποίες συλλέγουν τα ταχυδρομικά αντικείμενα από τον αποστολέα και τα προωθούν στο ταχυδρομικό δίκτυο στο ίδιο σημείο προσβάσεως και υπό τους ίδιους όρους όπως οι επιχειρήσεις πελάτιδες κατόπιν μιας πρώτης διαλογής, χωρίς ο φορέας αυτός να μπορεί να το αρνηθεί επικαλούμενος την υποχρέωσή του για παροχή της καθολικής υπηρεσίας;

---

(1)  ΕΕ L 15 της 21.1.1998, σ. 14.

(2)  ΕΕ L 176, σ. 21.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/19 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/19

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία), με απόφαση της 22ας Ιουλίου 2004 στην υπόθεση Nowaco Germany GmbH κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Υπόθεση C-353/04)

(2004/C 262/33)

Με απόφαση της 22ας Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 16 Αυγούστου 2004, το Bundesfinanzhof (Γερμανία), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Nowaco Germany GmbH και Hauptzollamt Hamburg-Jonas, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:

| 1. | Μπορεί να ληφθεί υπόψη ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1538/91 (1) της Επιτροπής της 5ης Ιουνίου 1991 για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων ενόψει της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1906/90 του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένους κανόνες εμπορίας για το κρέας πουλερικών προκειμένου να διαπιστωθεί αν η ποιότητα ενός εμπορεύματος, για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση επιστροφής λόγω εξαγωγών, έχει τη συνήθη στις εμπορικές συναλλαγές ποιότητα; |
| --- | --- |

1.

Μπορεί να ληφθεί υπόψη ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1538/91 (1) της Επιτροπής της 5ης Ιουνίου 1991 για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων ενόψει της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1906/90 του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένους κανόνες εμπορίας για το κρέας πουλερικών προκειμένου να διαπιστωθεί αν η ποιότητα ενός εμπορεύματος, για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση επιστροφής λόγω εξαγωγών, έχει τη συνήθη στις εμπορικές συναλλαγές ποιότητα;

| 2. | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:






  α) | Εφαρμόζεται το άρθρο 70 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 (2) του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1992 περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ένα προϊόν, για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση καταβολής επιστροφής λόγω εξαγωγών, έχει την συνήθη στις εμπορικές συναλλαγές ποιότητα; |
| --- | --- | --- |

2.

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:

α)

Εφαρμόζεται το άρθρο 70 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 (2) του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1992 περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ένα προϊόν, για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση καταβολής επιστροφής λόγω εξαγωγών, έχει την συνήθη στις εμπορικές συναλλαγές ποιότητα;

| β) | Εφαρμόζεται το πλάσμα δικαίου σχετικά με την ποιότητα των εμπορευμάτων που θεσπίζει το άρθρο 70, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 και στην περίπτωση που το εμπόρευμα έχει εξεταστεί με έναν μόνο δειγματοληπτικό έλεγχο, μολονότι οι σχετικές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου ανέχονται εντός ορισμένων ποσοτικών ορίων την ύπαρξη ελαττωμάτων στο εμπόρευμα και, ως εκ τούτου, απαιτούν και, επίσης, ρητώς επιτάσσουν τη διενέργεια ενός ορισμένου ελάχιστου αριθμού δειγματοληπτικών ελέγχων προκειμένου να διαπιστωθεί η τήρηση αυτών των ορίων ανοχής; |
| --- | --- |

β)

Εφαρμόζεται το πλάσμα δικαίου σχετικά με την ποιότητα των εμπορευμάτων που θεσπίζει το άρθρο 70, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 και στην περίπτωση που το εμπόρευμα έχει εξεταστεί με έναν μόνο δειγματοληπτικό έλεγχο, μολονότι οι σχετικές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου ανέχονται εντός ορισμένων ποσοτικών ορίων την ύπαρξη ελαττωμάτων στο εμπόρευμα και, ως εκ τούτου, απαιτούν και, επίσης, ρητώς επιτάσσουν τη διενέργεια ενός ορισμένου ελάχιστου αριθμού δειγματοληπτικών ελέγχων προκειμένου να διαπιστωθεί η τήρηση αυτών των ορίων ανοχής;

| 3. | Σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στα ερωτήματα 2α και 2β:
  Ποιες συνέπειες παράγει το προαναφερθέν πλάσμα δικαίου ως προς την ποιότητα του εμπορεύματος στην περίπτωση που ελήφθησαν πλείονα δείγματα από την ενιαίως διασαφησθείσα εξαγωγή και κατά τον έλεγχο ενός τμήματος των δειγμάτων διαπιστώθηκε ότι το εμπόρευμα έχει τη συνήθη στις εμπορικές συναλλαγές ποιότητα, αντιθέτως σ' ένα άλλο τμήμα των δειγμάτων διαπιστώθηκε ότι το εμπόρευμα δεν έχει τη συνήθη στις εμπορικές συναλλαγές ποιότητα; |
| --- | --- |

3.

Σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στα ερωτήματα 2α και 2β:

Ποιες συνέπειες παράγει το προαναφερθέν πλάσμα δικαίου ως προς την ποιότητα του εμπορεύματος στην περίπτωση που ελήφθησαν πλείονα δείγματα από την ενιαίως διασαφησθείσα εξαγωγή και κατά τον έλεγχο ενός τμήματος των δειγμάτων διαπιστώθηκε ότι το εμπόρευμα έχει τη συνήθη στις εμπορικές συναλλαγές ποιότητα, αντιθέτως σ' ένα άλλο τμήμα των δειγμάτων διαπιστώθηκε ότι το εμπόρευμα δεν έχει τη συνήθη στις εμπορικές συναλλαγές ποιότητα;

---

(1)  ΕΕ L 143, σ. 11.

(2)  ΕΕ L 302, σ. 1.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/20 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/20

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Teramo με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2004 στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά του Palazzese Christian που εκκρεμεί ενώπιόν του

(Υπόθεση C-359/04)

(2004/C 262/34)

Με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Αυγούστου 2004, το Tribunale di Teramo, στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά του Palazzese Christian που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από τo Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής προδικαστικών ερωτημάτων:

«Μπορούν τα άρθρα 43, πρώτο εδάφιο, και 49, πρώτο εδάφιο, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν προσωρινώς (για περίοδο 6-12 ετών) από το καθεστώς της ελευθερίας εγκαταστάσεως και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών εντός της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, νομοθετώντας κατά τρόπον ώστε:

| 1. | να χορηγούν σε ορισμένα πρόσωπα παραχωρήσεις προς άσκηση ορισμένων δραστηριοτήτων παροχής υπηρεσιών, ισχύουσες για 6-12 έτη, βάσει νομικού καθεστώτος που απέκλειε από τον διαγωνισμό αναθέσεως ορισμένες νομικές μορφές διαγωνιζομένων (μη Ιταλών)· |
| --- | --- |

1.

να χορηγούν σε ορισμένα πρόσωπα παραχωρήσεις προς άσκηση ορισμένων δραστηριοτήτων παροχής υπηρεσιών, ισχύουσες για 6-12 έτη, βάσει νομικού καθεστώτος που απέκλειε από τον διαγωνισμό αναθέσεως ορισμένες νομικές μορφές διαγωνιζομένων (μη Ιταλών)·

| 2. | να τροποποιούν το έννομο αυτό καθεστώς, αφού ακολούθως έλαβαν γνώση του ότι αυτό αντέβαινε προς τις αρχές των άρθρων 43 και 49 της συνθήκης, ώστε να επιτρέπουν εφεξής τη συμμετοχή και εκείνων των προσώπων που προηγουμένως απεκλείοντο· |
| --- | --- |

2.

να τροποποιούν το έννομο αυτό καθεστώς, αφού ακολούθως έλαβαν γνώση του ότι αυτό αντέβαινε προς τις αρχές των άρθρων 43 και 49 της συνθήκης, ώστε να επιτρέπουν εφεξής τη συμμετοχή και εκείνων των προσώπων που προηγουμένως απεκλείοντο·

| 3. | να μην ανακαλούν τις παραχωρήσεις που είχαν χορηγηθεί βάσει του προηγουμένου νομικού καθεστώτος, που, ως ελέχθη, κρίθηκε ότι έπληττε τις αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών, και να μη προκηρύσσουν νέο διαγωνισμό σε εφαρμογή της νέας ρυθμίσεως, που είχε πλέον ευθυγραμμιστεί προς τις αρχές αυτές· |
| --- | --- |

3.

να μην ανακαλούν τις παραχωρήσεις που είχαν χορηγηθεί βάσει του προηγουμένου νομικού καθεστώτος, που, ως ελέχθη, κρίθηκε ότι έπληττε τις αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών, και να μη προκηρύσσουν νέο διαγωνισμό σε εφαρμογή της νέας ρυθμίσεως, που είχε πλέον ευθυγραμμιστεί προς τις αρχές αυτές·

| 4. | να εξακολουθεί, αντιθέτως, να διώκει όποιον συνεργάζεται με επιχειρήσεις που, ασκώντας νομίμως τη δραστηριότητα αυτή στο κράτος μέλος προελεύσεώς τους, είχαν αποκλεισθεί από τον διαγωνισμό λόγω ακριβώς των απαγορεύσεων τις οποίες περιείχαν οι προηγούμενες νομικές διατάξεις;» |
| --- | --- |

4.

να εξακολουθεί, αντιθέτως, να διώκει όποιον συνεργάζεται με επιχειρήσεις που, ασκώντας νομίμως τη δραστηριότητα αυτή στο κράτος μέλος προελεύσεώς τους, είχαν αποκλεισθεί από τον διαγωνισμό λόγω ακριβώς των απαγορεύσεων τις οποίες περιείχαν οι προηγούμενες νομικές διατάξεις;»

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/20 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/20

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Teramo με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2004 στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά του Sorricchio Angelo που εκκρεμεί ενώπιόν του

(Υπόθεση C-360/04)

(2004/C 262/35)

Με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Αυγούστου 2004, το Tribunale di Teramo, στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά του Sorricchio Angelo που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από τo Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής προδικαστικών ερωτημάτων:

«Μπορούν τα άρθρα 43, πρώτο εδάφιο, και 49, πρώτο εδάφιο, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν προσωρινώς (για περίοδο 6-12 ετών) από το καθεστώς της ελευθερίας εγκαταστάσεως και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών εντός της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, νομοθετώντας κατά τρόπον ώστε:

| 1. | να χορηγούν σε ορισμένα πρόσωπα παραχωρήσεις προς άσκηση ορισμένων δραστηριοτήτων παροχής υπηρεσιών, ισχύουσες για 6-12 έτη, βάσει νομικού καθεστώτος που απέκλειε από τον διαγωνισμό αναθέσεως ορισμένες νομικές μορφές διαγωνιζομένων (μη Ιταλών)· |
| --- | --- |

1.

να χορηγούν σε ορισμένα πρόσωπα παραχωρήσεις προς άσκηση ορισμένων δραστηριοτήτων παροχής υπηρεσιών, ισχύουσες για 6-12 έτη, βάσει νομικού καθεστώτος που απέκλειε από τον διαγωνισμό αναθέσεως ορισμένες νομικές μορφές διαγωνιζομένων (μη Ιταλών)·

| 2. | να τροποποιούν το έννομο αυτό καθεστώς, αφού ακολούθως έλαβαν γνώση του ότι αυτό αντέβαινε προς τις αρχές των άρθρων 43 και 49 της συνθήκης, ώστε να επιτρέπουν εφεξής τη συμμετοχή και εκείνων των προσώπων που προηγουμένως απεκλείοντο· |
| --- | --- |

2.

να τροποποιούν το έννομο αυτό καθεστώς, αφού ακολούθως έλαβαν γνώση του ότι αυτό αντέβαινε προς τις αρχές των άρθρων 43 και 49 της συνθήκης, ώστε να επιτρέπουν εφεξής τη συμμετοχή και εκείνων των προσώπων που προηγουμένως απεκλείοντο·

| 3. | να μην ανακαλούν τις παραχωρήσεις που είχαν χορηγηθεί βάσει του προηγουμένου νομικού καθεστώτος, που, ως ελέχθη, κρίθηκε ότι έπληττε τις αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών, και να μη προκηρύσσουν νέο διαγωνισμό σε εφαρμογή της νέας ρυθμίσεως, που είχε πλέον ευθυγραμμιστεί προς τις αρχές αυτές· |
| --- | --- |

3.

να μην ανακαλούν τις παραχωρήσεις που είχαν χορηγηθεί βάσει του προηγουμένου νομικού καθεστώτος, που, ως ελέχθη, κρίθηκε ότι έπληττε τις αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών, και να μη προκηρύσσουν νέο διαγωνισμό σε εφαρμογή της νέας ρυθμίσεως, που είχε πλέον ευθυγραμμιστεί προς τις αρχές αυτές·

| 4. | να εξακολουθεί, αντιθέτως, να διώκει όποιον συνεργάζεται με επιχειρήσεις που, ασκώντας νομίμως τη δραστηριότητα αυτή στο κράτος μέλος προελεύσεώς τους, είχαν αποκλεισθεί από τον διαγωνισμό λόγω ακριβώς των απαγορεύσεων τις οποίες περιείχαν οι προηγούμενες νομικές διατάξεις;» |
| --- | --- |

4.

να εξακολουθεί, αντιθέτως, να διώκει όποιον συνεργάζεται με επιχειρήσεις που, ασκώντας νομίμως τη δραστηριότητα αυτή στο κράτος μέλος προελεύσεώς τους, είχαν αποκλεισθεί από τον διαγωνισμό λόγω ακριβώς των απαγορεύσεων τις οποίες περιείχαν οι προηγούμενες νομικές διατάξεις;»

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/21 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/21

---

Αίτηση αναιρέσεως των Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso και Bernard Ruiz-Picasso κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2004 επί της υποθέσεως Τ-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso και Bernard Ruiz-Picasso κατά του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), παρεμβαίνουσα — διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: DaimlerChrysler AG, η οποία ασκήθηκε στις 19 Αυγούστου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 18.8.04)

(Υπόθεση C-361/04 P)

(2004/C 262/36)

Οι Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso και Bernard Ruiz-Picasso άσκησαν αναίρεση, στις 19 Αυγούστου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 18.8.2004), ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2004 επί της υποθέσεως Τ-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso και Bernard Ruiz-Picasso κατά του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), παρεμβαίνουσα — διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: DaimlerChrysler AG. Πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων είναι ο καθηγητής Charles Gielen, Rechtsanwalt, c/o Anwaltskanzlei Nauta Dutilh, Strawinskylaan 1999m NL-1077 XV Άμστερνταμ.

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 2ας Ιουνίου 2004 επί της υποθέσεως Τ-185/02 (1), |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 2ας Ιουνίου 2004 επί της υποθέσεως Τ-185/02 (1),

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Μαρτίου 2002 επί της υποθέσεως R 0247/2001-3, στο μέτρο που απερρίφθη η ανακοπή κατά της αιτήσεως καταχωρήσεως του λεκτικού σημείου PICARO ως κοινοτικού σήματος, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Μαρτίου 2002 επί της υποθέσεως R 0247/2001-3, στο μέτρο που απερρίφθη η ανακοπή κατά της αιτήσεως καταχωρήσεως του λεκτικού σημείου PICARO ως κοινοτικού σήματος,

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ να φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα καθώς και αυτά των αναιρεσειόντων τόσο της πρωτοβάθμιας όσο και της κατ' αναίρεση δίκης. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ να φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα καθώς και αυτά των αναιρεσειόντων τόσο της πρωτοβάθμιας όσο και της κατ' αναίρεση δίκης.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:

| — | Αναίρεση λόγω εσφαλμένης ερμηνείας της έννοιας του κινδύνου συγχύσεως.
  Με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση το Πρωτοδικείο διατύπωσε τον κανόνα ότι οι εννοιολογικές διαφορές μπορούν να εξουδετερώσουν, υπό ορισμένες περιστάσεις, τις οπτικές και φωνητικές ομοιότητες μεταξύ των οικείων σημείων. Για μια τέτοια εξουδετέρωση απαιτείται τουλάχιστον το ένα από τα επίμαχα σημεία να έχει, από την άποψη του ενδιαφερομένου κοινού, σαφή και καθορισμένη σημασία, οπότε το κοινό αυτό να μπορεί να την προσλαμβάνει άμεσα.
  Για την εξουδετέρωση της οπτικής και ηχητικής ομοιότητας μέσω της εννοιολογικής διαφοράς δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι το σήμα έχει σημασία την οποίαν το κοινό μπορεί να προσλαμβάνει άμεσα. Ο βαθμός της οπτικής, φωνητικής ή εννοιολογικής ομοιότητας πρέπει να καθορίζεται λαμβανομένων υπόψη των επίμαχων κατηγοριών προϊόντων και των περιστάσεων υπό τις οποίες αυτά διακινούνται εμπορικώς.
  Εκτός αυτού η σημασία ή η αναφορά του ονόματος Picasso, εάν χωρισθεί από τα εμπορεύματα για τα οποία το εν λόγω σήμα καταχωρήθηκε και χρησιμοποιείται, δεν μπορεί να προβληθεί ως επιχείρημα υπέρ της απόψεως ότι υφίστανται εννοιολογικές διαφορές και ότι τέτοια σημασία ή αναφορά έχει ως συνέπεια ότι οι φωνητικές και οπτικές ομοιότητες αντισταθμίζονται από τις εννοιολογικές διαφορές. |
| --- | --- |

—

Αναίρεση λόγω εσφαλμένης ερμηνείας της έννοιας του κινδύνου συγχύσεως.

Με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση το Πρωτοδικείο διατύπωσε τον κανόνα ότι οι εννοιολογικές διαφορές μπορούν να εξουδετερώσουν, υπό ορισμένες περιστάσεις, τις οπτικές και φωνητικές ομοιότητες μεταξύ των οικείων σημείων. Για μια τέτοια εξουδετέρωση απαιτείται τουλάχιστον το ένα από τα επίμαχα σημεία να έχει, από την άποψη του ενδιαφερομένου κοινού, σαφή και καθορισμένη σημασία, οπότε το κοινό αυτό να μπορεί να την προσλαμβάνει άμεσα.

Για την εξουδετέρωση της οπτικής και ηχητικής ομοιότητας μέσω της εννοιολογικής διαφοράς δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι το σήμα έχει σημασία την οποίαν το κοινό μπορεί να προσλαμβάνει άμεσα. Ο βαθμός της οπτικής, φωνητικής ή εννοιολογικής ομοιότητας πρέπει να καθορίζεται λαμβανομένων υπόψη των επίμαχων κατηγοριών προϊόντων και των περιστάσεων υπό τις οποίες αυτά διακινούνται εμπορικώς.

Εκτός αυτού η σημασία ή η αναφορά του ονόματος Picasso, εάν χωρισθεί από τα εμπορεύματα για τα οποία το εν λόγω σήμα καταχωρήθηκε και χρησιμοποιείται, δεν μπορεί να προβληθεί ως επιχείρημα υπέρ της απόψεως ότι υφίστανται εννοιολογικές διαφορές και ότι τέτοια σημασία ή αναφορά έχει ως συνέπεια ότι οι φωνητικές και οπτικές ομοιότητες αντισταθμίζονται από τις εννοιολογικές διαφορές.

| — | Αναίρεση λόγω εσφαλμένης ερμηνείας της έννοιας του κινδύνου συγχύσεως, ιδίως δε της αρχής ότι το σήμα πρέπει να προστατεύεται τόσο ευρύτερα όσο εντονότερη είναι η διακριτική του δύναμη, είτε εγγενώς είτε λόγω της φήμης του.
  Το Πρωτοδικείο έκανε μεν μνεία του εν λόγω κανόνα, ουχί ορθώς όμως δεν έθεσε το ερώτημα εάν το σήμα PICASSO καθεαυτό έχει διακριτική δύναμη, πράγμα το οποίο συμβαίνει κατά την άποψη των αναιρεσειόντων.
  Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση εσφαλμένως δέχεται ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη, για την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως, μόνον ο βαθμός προσοχής κατά το χρονικό σημείο που ο πελάτης προετοιμάζει και πραγματοποιεί την επιλογή του σε σχέση με την αγορά συγκεκριμένου προϊόντος. Ωστόσο, αποτελεί γενικώς παραδεδεγμένη αρχή του νόμου περί σημάτων ότι ο κύριος σήματος πρέπει να τυγχάνει προστασίας έναντι ενδεχόμενης συγχύσεως τόσο προ της αγοράς όσο και μετά από αυτήν.
  Επιπλέον, το Πρωτοδικείο εσφαλμένως αποφάνθηκε ότι δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη το ενδεχόμενο post sale confusion (συγχύσεως μετά την πώληση) κατά την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως σε σχέση με διαδικασία ανακοπής. Τούτο μπορεί να συμβαίνει μόνον σε περίπτωση προσβολής του σήματος όπως στην υπόθεση Arsenal. |
| --- | --- |

—

Αναίρεση λόγω εσφαλμένης ερμηνείας της έννοιας του κινδύνου συγχύσεως, ιδίως δε της αρχής ότι το σήμα πρέπει να προστατεύεται τόσο ευρύτερα όσο εντονότερη είναι η διακριτική του δύναμη, είτε εγγενώς είτε λόγω της φήμης του.

Το Πρωτοδικείο έκανε μεν μνεία του εν λόγω κανόνα, ουχί ορθώς όμως δεν έθεσε το ερώτημα εάν το σήμα PICASSO καθεαυτό έχει διακριτική δύναμη, πράγμα το οποίο συμβαίνει κατά την άποψη των αναιρεσειόντων.

Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση εσφαλμένως δέχεται ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη, για την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως, μόνον ο βαθμός προσοχής κατά το χρονικό σημείο που ο πελάτης προετοιμάζει και πραγματοποιεί την επιλογή του σε σχέση με την αγορά συγκεκριμένου προϊόντος. Ωστόσο, αποτελεί γενικώς παραδεδεγμένη αρχή του νόμου περί σημάτων ότι ο κύριος σήματος πρέπει να τυγχάνει προστασίας έναντι ενδεχόμενης συγχύσεως τόσο προ της αγοράς όσο και μετά από αυτήν.

Επιπλέον, το Πρωτοδικείο εσφαλμένως αποφάνθηκε ότι δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη το ενδεχόμενο post sale confusion (συγχύσεως μετά την πώληση) κατά την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως σε σχέση με διαδικασία ανακοπής. Τούτο μπορεί να συμβαίνει μόνον σε περίπτωση προσβολής του σήματος όπως στην υπόθεση Arsenal.

---

(1)  Δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/22

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg με διάταξη της 16ης Αυγούστου 2004 στην υπόθεση Georg Schwarz κατά Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg

(Υπόθεση C-366/04)

(2004/C 262/37)

Με διάταξη της 16ης Αυγούστου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Αυγούστου 2004, το Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Georg Schwarz και Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzbur που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:

Αντιβαίνει στα άρθρα 28 έως 30 ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 7 της οδηγίας του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου1993 για την υγιεινή των τροφίμων εθνική διάταξη θεσπισθείσα πριν από την έναρξη ισχύος της ανωτέρω οδηγίας (93/43/EOK) (1) σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται να διατίθενται προς πώληση από αυτόματα μηχανήματα ζαχαρώδη παρασκευάσματα ή προϊόντα που περιέχουν υποκατάστατα ζαχάρεως άνευ συσκευασίας;

---

(1)  ΕΕ L 175, σ. 1.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/22

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η οποία ασκήθηκε στις 26 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση C-370/04)

(2004/C 262/38)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή, στις 26 Αυγούστου 2004, κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Πληρεξούσιοι της προσφεύγουσας είναι οι Gerald Braun και Wouter Wils, στελέχη της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να θέσει σε ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/16/EΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για τη διαλειτουργικότητα του συμβατικού διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος, παρέβη τις υποχρεώσεις της εκ της συνθήκης ΕΚ και εκ της προμνημονευθείσας οδηγίας· |
| --- | --- |

1.

να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να θέσει σε ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/16/EΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για τη διαλειτουργικότητα του συμβατικού διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος, παρέβη τις υποχρεώσεις της εκ της συνθήκης ΕΚ και εκ της προμνημονευθείσας οδηγίας·

| 2. | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι με την προσφυγή λόγοι και κύρια επιχειρήματα:

Η προθεσμία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 2001/16/EΚ έληξε στις 20.4.2003.

---

(1)  ΕΕ L 110, σ. 1.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/22

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 2004

(Υπόθεση C-375/04)

(2004/C 262/39)

H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε, την 1η Σεπτεμβρίου 2004, προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία [της] ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17 της εν λόγω οδηγίας, |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία [της] ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17 της εν λόγω οδηγίας,

| — | να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη εξέπνευσε στις 31 Οκτωβρίου 2003.

---

(1)  ΕΕ L 201 της 31.7.2002, σ. 37.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/23

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004

(Υπόθεση C-376/04)

(2004/C 262/40)

H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου του Βελγίου.

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία [της] ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17 της εν λόγω οδηγίας, |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία [της] ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17 της εν λόγω οδηγίας,

| — | να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη εξέπνευσε στις 31 Οκτωβρίου 2003.

---

(1)  ΕΕ L 201 της 31.7.2002, σ. 37.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/23

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004

(Υπόθεση C-377/04)

(2004/C 262/41)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Denis Martin και Horstpeter Kreppel, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία 1999/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για τη βελτίωση της προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων οι οποίοι είναι δυνατόν να εκτεθούν σε κίνδυνο από εκρηκτικές ατμόσφαιρες (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία· |
| --- | --- |

1.

να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία 1999/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για τη βελτίωση της προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων οι οποίοι είναι δυνατόν να εκτεθούν σε κίνδυνο από εκρηκτικές ατμόσφαιρες (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·

| 2. | να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 1999/92/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 30 Ιουνίου 2003.

Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η οδηγία αυτή δεν έχει ακόμη μεταφερθεί πλήρως ούτε στο ομοσπονδιακό δίκαιο ούτε στη νομοθεσία των ομόσπονδων κρατών (με την εξαίρεση των κρατών Κάτω Αυστρία και Τιρόλο).

---

(1)  ΕΕ 2000 L 23, σ. 57.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/23

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004

(Υπόθεση C-378/04)

(2004/C 262/42)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Denis Martin και Horstpeter Kreppel, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004 προσφυγή κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για την πλήρη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 1999/38/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1999, για τη δεύτερη τροποποίηση της οδηγίας 90/394/ΕΟΚ σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που έχουν σχέση με την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες κατά την εργασία και για την επέκτασή της ώστε να καλύπτει και τους μεταλλαξιογόνους παράγοντες (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία· |
| --- | --- |

1.

να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για την πλήρη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 1999/38/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1999, για τη δεύτερη τροποποίηση της οδηγίας 90/394/ΕΟΚ σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που έχουν σχέση με την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες κατά την εργασία και για την επέκτασή της ώστε να καλύπτει και τους μεταλλαξιογόνους παράγοντες (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·

| 2. | να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Η προθεσμία που είχε ταχθεί για τη μεταφορά της οδηγίας 1999/38/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 29 Απριλίου 2003.

---

(1)  ΕΕ L 138, σ. 66.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/24

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landesgericht Würzburg με διάταξη της 23.8.2004 στην υπόθεση Richard Dahms GmbH κατά Fränkischer Weinbauverband e.V.

(Υπόθεση C-379/04)

(2004/C 262/43)

Με διάταξη της 23.8.2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3.9.2004, το Landesgericht Würzburg, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Richard Dahms GmbH και Fränkischer Weinbauverband e.V., ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:

| α) | Παρέχει το άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 753/02 (1) στην ενάγουσα δικαίωμα να μην αντιμετωπίζεται δυσμενώς στο πλαίσιο των διακρίσεων που απονέμει η εναγόμενη για οίνους της Φραγκωνίας και για αφρώδεις οίνους; |
| --- | --- |

α)

Παρέχει το άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 753/02 (1) στην ενάγουσα δικαίωμα να μην αντιμετωπίζεται δυσμενώς στο πλαίσιο των διακρίσεων που απονέμει η εναγόμενη για οίνους της Φραγκωνίας και για αφρώδεις οίνους;

| β) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα:
  Συνιστά δυσμενή διάκριση, κατά την έννοια του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 753/02, το γεγονός ότι η εναγόμενη ζητεί από την ενάγουσα, ως μη μέλος της εναγόμενης, διπλάσιο ποσό για τη συμμετοχή στις βραβεύσεις οίνων Φραγκωνίας και αφρωδών οίνων; |
| --- | --- |

β)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα:

Συνιστά δυσμενή διάκριση, κατά την έννοια του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 753/02, το γεγονός ότι η εναγόμενη ζητεί από την ενάγουσα, ως μη μέλος της εναγόμενης, διπλάσιο ποσό για τη συμμετοχή στις βραβεύσεις οίνων Φραγκωνίας και αφρωδών οίνων;

---

(1)  ΕΕ L 118, σ. 1.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/24

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2004

(Υπόθεση C-382/04)

(2004/C 262/44)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Α. Bordes, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 6 Σεπτεμβρίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| 1. | Να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να λάβει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2002/11/EΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 68/193/ΕΟΚ περί εμπορίας υλικών αγενούς πολλαπλασιασμού της αμπέλου και την κατάργηση της οδηγίας 74/649/ΕΟΚ (1), ή, εν πάση περιπτώσει, να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις εν λόγω διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της εν λόγω οδηγίας. |
| --- | --- |

1.

Να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να λάβει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2002/11/EΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 68/193/ΕΟΚ περί εμπορίας υλικών αγενούς πολλαπλασιασμού της αμπέλου και την κατάργηση της οδηγίας 74/649/ΕΟΚ (1), ή, εν πάση περιπτώσει, να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις εν λόγω διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της εν λόγω οδηγίας.

| 2. | Να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Η ταχθείσα προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας παρήλθε στις 23 Φεβρουαρίου 2003.

---

(1)  ΕΕ L 53 της 23.2.2002, σ. 20.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/24

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2004

(Υπόθεση C-383/04)

(2004/C 262/45)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τον A. Bordes, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή, στις 6 Σεπτεμβρίου 2004, κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θέσει σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί με την οδηγία 1999/105/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με την εμπορία του δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού (1) και, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή· |
| --- | --- |

1.

να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θέσει σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί με την οδηγία 1999/105/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με την εμπορία του δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού (1) και, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·

| 2. | να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι και κύρια επιχειρήματα:

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιανουαρίου 2003.

---

(1)  ΕΕ L 11 της 15.1.2000, σ. 17.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/25 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/25

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Ηνωμένου Βασιλείου, που ασκήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004

(Υπόθεση C-385/04)

(2004/C 262/46)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Wouter Wils, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/16/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για τη διαλειτουργικότητα του συμβατικού διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος (1), ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία· |
| --- | --- |

1.

να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/16/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για τη διαλειτουργικότητα του συμβατικού διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος (1), ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία·

| 2. | να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 20 Απριλίου 2003.

---

(1)  ΕΕ L 110 της 20.4.2001, σ. 1.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/25 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/25

---

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με διάταξη του Bundesfinanzhof της 14ης Ιουλίου 2004 επί της υποθέσεως Centro di Musicologia Walter Stauffer κατά Finanzamt München für Körperschaften

(Υπόθεση C-386/04)

(2004/C 262/47)

Με διάταξη της 14ης Ιουλίου 2004 επί της υποθέσεως Centro di Musicologia Walter Stauffer κατά Finanzamt München für Körperschaften, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 8 Σεπτεμβρίου 2004, το Bundesfinanzhof υποβάλλει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

Αντιβαίνει προς το άρθρο 52 σε συνδυασμό με το άρθρο 58, προς το άρθρο 59 σε συνδυασμό με τα άρθρα 66 και 58 καθώς και προς το άρθρο 73 Β ΣΕΚ, το γεγονός ότι, αντιθέτως προς ό,τι συμβαίνει με κοινωφελές ίδρυμα υπέχον απεριόριστη φορολογική υποχρέωση στην ημεδαπή και ποριζόμενο αντίστοιχα εισοδήματα, δεν απαλλάσσεται του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων κοινωφελές ίδρυμα ιδιωτικού δικαίου άλλου κράτους μέλους, το οποίο υπέχει περιορισμένη φορολογική υποχρέωση στην ημεδαπή για έσοδα από μισθώματα;

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/25 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/25

---

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, η οποία υποβλήθηκε με διάταξη της 7ης Σεπτεμβρίου 2004 του Amtsgericht Dresden στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητος κατά του Volker Donath

(Υπόθεση C-387/04)

(2004/C 262/48)

Με διάταξη της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία εξεδόθη στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητος κατά του Volker Donath και περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 10 Σεπτεμβρίου 2004, το Amtsgericht Dresden υποβάλλει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

Παραμένει το δικαστήριο του κράτους μέλους, ενώπιον του οποίου εισήχθη από τον οφειλέτη η αίτηση ενάρξεως της διαδικασίας αφερεγγυότητος, αρμόδιο να αποφασίσει την έναρξη της εν λόγω διαδικασίας ακόμη και στην περίπτωση, κατά την οποία ο οφειλέτης κατόπιν της υποβολής της αιτήσεως, αλλά προ της ενάρξεως της διαδικασίας, μετέφερε το κέντρο των κυρίων συμφερόντων του στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, ή καθίσταται αρμόδιο το δικαστήριο του τελευταίου αυτού κράτους μέλους;

---

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/26 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/26

---

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 8ης Ιουλίου 2004

στην υπόθεση Τ-200/02, Βασίλειος Τσαρνάβας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Υπάλληλοι - Εκπρόθεσμη υποβολή της εκθέσεως βαθμολογίας - Αίτηση ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως - Απαράδεκτο)

(2004/C 262/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση Τ-200/02, Βασίλειος Τσαρνάβας, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Ν. Lhoëst, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: D. Martin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί της μερικής απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος και αίτημα αποζημιώσεως ύψους 12 500 ευρώ για τη φερόμενη ζημία που προκλήθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής της εκθέσεως βαθμολογίας του για την περίοδο από 1 Ιουλίου 1997 έως 30 Ιουνίου 1999, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τον B. Vesterdorf, πρόεδρο, τις M.E. Martins Ribeiro και I. Labucka, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 8 Ιουλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. |
| --- | --- |

1.

Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

| 2. | Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του. |
| --- | --- |

2.

Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  ΕΕ C 202 της 24.8.2002.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/26 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/26

---

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 14ης Ιουλίου 2004

στην υπόθεση Τ-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Θάνατος του προσφεύγοντος-ενάγοντος - Mη συνέχιση της δίκης από τους έλκοντες δικαιώματα - Κατάργηση της δίκης)

(2004/C 262/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση Τ-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg, πρώην έκτακτος υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Wittibreut (Γερμανία), εκπροσωπούμενος από τον H.-H. Heyland, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Currall, επικουρούμενος από τον B. Wägenbaur, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), που έχει ως αντικείμενο προσφυγή-αγωγή με την οποία ζητείται η ακύρωση της ανακοινώσεως της Επιτροπής της 17ης Μαΐου 2002 περί της κατασχέσεως από εθνικό δικαστήριο ποσών παρακρατηθέντων από τη σύνταξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος και αίτημα αποκαταστάσεως της φερόμενης ζημίας, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, P. Mengozzi και M.E. Martins Ribeiro, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 14 Ιουλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της παρούσας προσφυγής-αγωγής. |
| --- | --- |

1.

Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της παρούσας προσφυγής-αγωγής.

| 2. | Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του. |
| --- | --- |

2.

Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  ΕΕ C 55 της 8.3.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/26 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/26

---

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 6ης Ιουλίου 2004

στην υπόθεση T-370/02, Alpenhain-Camembert-Werk κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1829/2002 - Καταχώριση ονομασίας προελεύσεως - “Φέτα” - Προσφυγή ακυρώσεως - Ενεργητική νομιμοποίηση - Απαράδεκτο»)

(2004/C 262/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση T-370/02, Alpenhain-Camembert-Werk, με έδρα τη Lehen/Pfaffing (Γερμανία), Bergpracht Milchwerk GmbH & Co. KG, με έδρα την Tettnang (Γερμανία), Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG, με έδρα τη Lauben (Γερμανία), Bayerland eG, με έδρα τη Nürnberg (Γερμανία), Hochland AG, με έδρα τη Heimenkirch (Γερμανία), Milchwerk Crailsheim-Dinkelsbühl eG, με έδρα την Crailsheim (Γερμανία), Rücker GmbH, με έδρα την Aurich (Γερμανία), εκπροσωπούμενες από τους J. Salzwedel και J. Werner, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, υποστηριζόμενες από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: P. Ormond) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. L. Iglesias Buhigues, S. Grünheid και A.-M. Rouchaud-Joët), υποστηριζόμενης από την Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Β. Κοντολαίμος, Ι. Χαλκιάς και M. Τασοπούλου) και από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών Γαλακτοκομικών Προϊόντων (ΣΕΒΓΑΠ), εκπροσωπούμενο από τον N. Κορογιαννάκη, δικηγόρο, με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2002 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2002, για την τροποποίηση του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/96 όσον αφορά την ονομασία «Φέτα» (ΕΕ L 277, σ. 10), ως προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο, M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 6 Ιουλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. |
| --- | --- |

1.

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

| 2. | Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής. |
| --- | --- |

2.

Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.

| 3. | Η Ελληνική Δημοκρατία, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Γαλακτοκομικών Προϊόντων (ΣΕΒΓΑΠ) φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. |
| --- | --- |

3.

Η Ελληνική Δημοκρατία, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Γαλακτοκομικών Προϊόντων (ΣΕΒΓΑΠ) φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 55 της 8.3.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/27 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/27

---

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 8ης Ιουλίου 2004

στην υπόθεση Τ-338/03, Eridania Sadam κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης - Καθεστώς τιμών - Κατάτμηση σε περιφέρειες - Ελλειμματικές ζώνες - Κατάταξη της Ιταλίας - Περίοδος εμπορίας 2003/2004 - Κανονισμός (EΚ) αριθ. 1158/2003 - Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά και νομικά πρόσωπα - Απαράδεκτο)

(2004/C 262/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση Τ-338/03, Eridania Sadam SpA, με έδρα στη Bologna (Ιταλία), Italia Zuccheri SpA, με έδρα στη Bologna (Ιταλία), Zuccherificio del Molise SpA, με έδρα στο Termoli (Ιταλία), CO. PRO. B — Cooperativa Produttori Bieticoli a rl, με έδρα στο Minerbio (Ιταλία), SFIR — Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, με έδρα στην Cesana (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους G. Pittalis, I. Vigliotti, G. M. Roberti, P. Ziotti και A. Franchi, avocats, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: L. Visaggio, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), υποστηριζόμενη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: F. Ruggeri Laderchi), που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως του άρθρου 1, στοιχείο γ), του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1158/2003 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2003, για τον καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 2003/04, των παράγωγων τιμών παρέμβασης της λευκής ζάχαρης (ΕΕ L 162, σ. 24), το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον Η. Légal (πρόεδρο), τον Μ. Βηλαρά και την I. Wiszniewska-Bialecka, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 8 Ιουλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. |
| --- | --- |

1.

Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

| 2. | Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτήσεων παρεμβάσεως της Azienda Agricola Palazzina s.s. κ.λπ., της Associazione Nazionale Bieticoltori, του Consorzio Nazionale Bieticoltori και της Associazione Bieticoltori Italiani. |
| --- | --- |

2.

Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτήσεων παρεμβάσεως της Azienda Agricola Palazzina s.s. κ.λπ., της Associazione Nazionale Bieticoltori, του Consorzio Nazionale Bieticoltori και της Associazione Bieticoltori Italiani.

| 3. | Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και εκείνα της Επιτροπής. |
| --- | --- |

3.

Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και εκείνα της Επιτροπής.

| 4. | Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του. |
| --- | --- |

4.

Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  ΕΕ C 289 της 29.11.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/27 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/27

---

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΈΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 27ης Ιουλίου 2004

στην υπόθεση T-148/04 R, TQ3 Travel Solutions Belgium SA κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

(Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Κοινοτική διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών - Ασφαλιστικά μέτρα - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως και προσωρινών μέτρων - Επείγον - Δεν συντρέχει)

(2004/C 262/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση T-148/04 R, TQ3 Travel Solutions Belgium SA, με έδρα την Mechelen (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους R. Ergec και K. Möric, avocats, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωποι: L. Parpala και E. Manhaeve, με τα οπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), υποστηριζόμενης από τη Wagon-Lits Travel SA, με έδρα τις Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους F. Herbert και H. Van Peer, avocats, και D. Harrison, solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, που έχει ως αντικείμενο αίτηση με την οποία ζητείται, αφενός, να ανασταλεί η εκτέλεση των αποφάσεων της Επιτροπής περί μη κατακυρώσεως στην αιτούσα του φέροντος αριθμό 1 έργου το οποίο αφορούσε η προκήρυξη 2003/S143-129409 για την παροχή υπηρεσιών ταξιδιωτικού πρακτορείου και περί κατακυρώσεως του διαγωνισμού αυτού σε άλλη επιχείρηση και, αφετέρου, να υποχρεωθεί η Επιτροπή να λάβει τα αναγκαία μέτρα αναστολής των αποτελεσμάτων της αποφάσεως περί κατακυρώσεως του διαγωνισμού αυτού ή της συναφθείσας συμβάσεως κατόπιν της αποφάσεως αυτής, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 27 Ιουλίου 2004 διάταξη της οποίας το διατακτικό έχει ως εξής:

| 1. | Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

1.

Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.

| 2. | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/28 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/28

---

Προσφυγή του José Félix Merladet κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 28 Μαΐου 2004

(Υπόθεση T-198/04)

(2004/C 262/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο José Félix Merladet, διαμένων στο Overijse (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή, στις 28 Μαΐου 2004, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος η οποία αφορά την περίοδο από της 1ης Ιουνίου 2001 έως της 31ης Δεκεμβρίου 2002, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος η οποία αφορά την περίοδο από της 1ης Ιουνίου 2001 έως της 31ης Δεκεμβρίου 2002,

| — | να ακυρώσει τη ρητή απόφαση της AΔΑ της 12ης Φεβρουαρίου 2004, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τη ρητή απόφαση της AΔΑ της 12ης Φεβρουαρίου 2004, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος,

| — | να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει παρατυπία της διαδικασίας αξιολογήσεως. Κατά την περίοδο αναφοράς, ο προσφεύγων εργάσθηκε στην αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Νέο Δελχί (Ινδία) και στο Μαπούτο (Μοζαμβίκη) εξαρτώμενος ιεραρχικώς από διαφόρους προϊσταμένους. Κατά τον προσφεύγοντα, η έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας δεν λαμβάνει υπόψη, στο προσήκον μέτρο, τις εκτιμήσεις των εν λόγω προϊσταμένων υπό τους οποίους εργάστηκε περισσότερο από ένα μήνα.

Ο προσφεύγων προβάλλει, εξάλλου, πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και έλλειψη αιτιολογίας.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/28 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/28

---

Προσφυγή-αγωγή του Zubeyir Aydar εξ ονόματος του Kongra-Gel και άλλων 10 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 25 Ιουνίου 2004

(Υπόθεση Τ-253/04)

(2004/C 262/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Οι Zubeyir Aydar, Fribourg, Ελβετία, Haydar Isik, Maisoich, Γερμανία, Kazim Baba, Βερολίνο, Γερμανία, George Aryo, Oldenzaal, Ολλανδία, Sait Uzun, Egg/Flaw, Ελβετία, Lord Nicholas Rea, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, Hugo Charlton, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, Roger Tomkins, Δρουσιά, Κύπρος, Mark Thomas, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, Hugo Van Rompaye, Geel, Βέλγιο και Jean Paul Nunez, Montpellier, Γαλλία, εκπροσωπούμενοι από τους M. Muller, E. Grieves και C. Vine, Barristers και τη G. Pierce, Solicitor άσκησαν στις 25 Ιουνίου 2004 προσφυγή-αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου 2004/306/ΕΚ της 2ας Απριλίου 2004 κατά το μέρος που θέτει εκτός νόμου το KONGRA-GEL ως σύμμαχο του PKK και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2508/2001, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου 2004/306/ΕΚ της 2ας Απριλίου 2004 κατά το μέρος που θέτει εκτός νόμου το KONGRA-GEL ως σύμμαχο του PKK και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2508/2001,

| — | επικουρικά, να κηρύξει παράνομο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2508/2001 κατά το μέτρο που αφορά την εφαρμογή του στους προσφεύγοντες, |
| --- | --- |

—

επικουρικά, να κηρύξει παράνομο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2508/2001 κατά το μέτρο που αφορά την εφαρμογή του στους προσφεύγοντες,

| — | να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο κρίνει σκόπιμο, |
| --- | --- |

—

να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο κρίνει σκόπιμο,

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα των προσφευγόντων της παρούσας διαδικασίας, |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα των προσφευγόντων της παρούσας διαδικασίας,

| — | να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει αποζημιώσεις. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει αποζημιώσεις.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ισχυρίζονται ότι το Συμβούλιο, αποφασίζοντας να θέσει εκτός νόμου το KONGRA-GEL ως σύμμαχο του PKK, παραβίασε τη συνθήκη ΕΚ κατ' ουσίαν και όσον αφορά τη διαδικασία.

Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες προβάλλουν ότι το Συμβούλιο παραβίασε κατ' ουσίαν τη συνθήκη ΕΚ ως εξής:

| — | δεν εφάρμοσε προσιτά, αντικειμενικά κριτήρια στα ακριβή πραγματικά περιστατικά, |
| --- | --- |

—

δεν εφάρμοσε προσιτά, αντικειμενικά κριτήρια στα ακριβή πραγματικά περιστατικά,

| — | δεν σεβάστηκε θεμελιώδη δικαιώματα συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων της ελευθερίας της εκφράσεως και του συνεταιρίζεσθαι που προστατεύονται από τα άρθρα 10 και 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, |
| --- | --- |

—

δεν σεβάστηκε θεμελιώδη δικαιώματα συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων της ελευθερίας της εκφράσεως και του συνεταιρίζεσθαι που προστατεύονται από τα άρθρα 10 και 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,

| — | παραβίασε γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου όπως η αναλογικότητα, η ασφάλεια, η ισότητα και το δικαίωμα άμυνας, |
| --- | --- |

—

παραβίασε γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου όπως η αναλογικότητα, η ασφάλεια, η ισότητα και το δικαίωμα άμυνας,

| — | προέβη σε κατάχρηση εξουσίας. |
| --- | --- |

—

προέβη σε κατάχρηση εξουσίας.

Επιπλέον, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες προβάλλουν ότι το Συμβούλιο παραβίασε τη συνθήκη ΕΚ όσον αφορά τη διαδικασία ως εξής:

| — | δεν παρείχε στους προσφεύγοντες-ενάγοντες την δυνατότητα να υποβάλουν παρατηρήσεις πριν από την απόφαση με την οποία τέθηκαν εκτός νόμου ή/και δεν παρείχε στους προσφεύγοντες-εναγόμενους δικαίωμα άμυνας και/ ή αποτελεσματική έννομη προστασία με την οποία θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν τους ισχυρισμούς στους οποίους στηρίχθηκε το Συμβούλιο, κατά την έννοια των άρθρων 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, |
| --- | --- |

—

δεν παρείχε στους προσφεύγοντες-ενάγοντες την δυνατότητα να υποβάλουν παρατηρήσεις πριν από την απόφαση με την οποία τέθηκαν εκτός νόμου ή/και δεν παρείχε στους προσφεύγοντες-εναγόμενους δικαίωμα άμυνας και/ ή αποτελεσματική έννομη προστασία με την οποία θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν τους ισχυρισμούς στους οποίους στηρίχθηκε το Συμβούλιο, κατά την έννοια των άρθρων 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου,

| — | δεν αιτιολόγησε επαρκώς την νομική και πραγματική βάση της αποφάσεώς της. |
| --- | --- |

—

δεν αιτιολόγησε επαρκώς την νομική και πραγματική βάση της αποφάσεώς της.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/29 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/29

---

Προσφυγή του Σπυρίδωνος Παππά του Αθανασίου κατά της Επιτροπής των Περιφερειών, που ασκήθηκε στις 16 Ιουνίου 2004

(Υπόθεση Τ-254/04)

(2004/C 262/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Σπυρίδων Παππάς του Αθανασίου, κάτοικος Kraainem (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από την Ξανθή Γούστα, δικηγόρο, άσκησε στις 16 Ιουνίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Περιφερειών.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της 9ης Μαρτίου 2004 της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής της Επιτροπής των Περιφερειών, που αποτελεί την απάντηση στην ένστασή του της 23ης Δεκεμβρίου 2003, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της 9ης Μαρτίου 2004 της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής της Επιτροπής των Περιφερειών, που αποτελεί την απάντηση στην ένστασή του της 23ης Δεκεμβρίου 2003,

| — | να ακυρώσει την απόφαση της 8ης Οκτωβρίου 2003 του Προεδρείου της Επιτροπής των Περιφερειών περί ακυρώσεως της διαδικασίας διορισμού 2000/C 28 A/01, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της 8ης Οκτωβρίου 2003 του Προεδρείου της Επιτροπής των Περιφερειών περί ακυρώσεως της διαδικασίας διορισμού 2000/C 28 A/01,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή των Περιφερειών στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή των Περιφερειών στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Ο προσφεύγων ήταν υποψήφιος για τη θέση του γενικού γραμματέα της Επιτροπής των Περιφερειών και, στη συνέχεια, προσέβαλε ενώπιον του Πρωτοδικείου [υπόθεση Τ-73/01 (1)] την απόφαση της Επιτροπής των Περιφερειών να απορρίψει την υποψηφιότητά του και να διορίσει άλλον υποψήφιο στην εν λόγω θέση. Με απόφαση της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 (2), το Πρωτοδικείο δέχθηκε την πρώτη προσφυγή του. Κατόπιν της αποφάσεως αυτής, η Επιτροπή των Περιφερειών, με απόφαση της 8ης Οκτωβρίου 2003, ακύρωσε την εν λόγω διαδικασία και κίνησε νέα διαδικασία διορισμού για την ίδια θέση.

Με την παρούσα προσφυγή, ο προσφεύγων προσβάλλει την τελευταία αυτή απόφαση, καθώς και την απόφαση που απέρριψε τη σχετική ένστασή του. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, κατ' εφαρμογή του άρθρου 233 ΕΚ, η καθής έπρεπε να είχε συνεχίσει την πρώτη διαδικασία διορισμού, αναγνωρίζοντας την πληρότητα και την ακρίβεια του φακέλλου της υποψηφιότητάς του και προβαίνοντας, εν συνεχεία, σε διαβούλευση με την ad hoc επιτροπή επιλογής προσωπικού. Κατά τον προσφεύγοντα, μόνο μετά την ολοκλήρωση των ως άνω σταδίων θα επερχόταν νομότυπη εκ μέρους της καθής ακύρωση της διαδικασίας.

---

(1)  ΕΕ C 161 της 2.6.2001, σ. 23.

(2)  ΕΕ C 289 της 29.11.2003, σ. 20.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/29 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/29

---

Προσφυγή της Anne Koistinen κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 21 Ιουνίου 2004

(Υπόθεση Τ-259/04)

(2004/C 262/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Anne Koistinen, κατοικούσα στις Βρυξέλλες, εκπροσωπουμένη από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, avocats, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή, στις 21 Ιουνίου 2004, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής με την οποίαν αυτή, αφενός, της αρνείται το ευεργέτημα του επιδόματος αποδημίας που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α), του παραρτήματος VII του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως και, αφετέρου, ορίζει ως τόπο καταγωγής της τις Βρυξέλλες, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής με την οποίαν αυτή, αφενός, της αρνείται το ευεργέτημα του επιδόματος αποδημίας που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α), του παραρτήματος VII του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως και, αφετέρου, ορίζει ως τόπο καταγωγής της τις Βρυξέλλες,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσφεύγουσα ανέλαβε υπηρεσία στην Επιτροπή στις 16 Ιανουαρίου 2002 ως επικουρική υπάλληλος. Την 1η Ιουλίου 2003 διορίσθηκε δόκιμη υπάλληλος. Προ της αναλήψεως υπηρεσίας στην Επιτροπή είχε εργασθεί σε ιδιωτική επιχείρηση από τις 15 Ιανουαρίου 1996 έως τις 16 Αυγούστου 1998 στις Βρυξέλλες, από τις 17 Αυγούστου 1998 έως τις 2 Σεπτεμβρίου 1998 στην ίδια επιχείρηση στο Ελσίνκι, και από τις 7 Σεπτεμβρίου 1998 έως τις 15 Ιανουαρίου 2002 στις Βρυξέλλες στην «Finpro», φινλανδική οργάνωση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Με την παρούσα προσφυγή η προσφεύγουσα πλήττει την απόφαση της Επιτροπής να μην της χορηγήσει το επίδομα αποδημίας. Επικαλείται την παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α), του παραρτήματος VII του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, προβάλλοντας ότι δεν κατοίκησε ούτε άσκησε την κύρια επαγγελματική της δραστηριότητα στις Βρυξέλλες καθ' όλη την περίοδο αναφοράς που προβλέπει η εν λόγω διάταξη, δεδομένου ότι κατοικούσε και εργαζόταν στο Ελσίνκι από τις 17 Αυγούστου 1998 έως τις 2 Σεπτεμβρίου 1998. Επικουρικώς, προβάλλει ότι η «Finpro» αποτελούσε μέρος της μόνιμης αντιπροσωπείας της Φινλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι, κατά συνέπεια, η περίοδος, κατά την οποία η ίδια εργάστηκε εκεί, δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη, δεδομένου ότι πρόκειται για υπηρεσίες που παρασχέθηκαν σε κράτος.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/30 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/30

---

Προσφυγή του World Wide Fund for Nature European Policy Programme (Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση — Πρόγραμμα Ευρωπαϊκής Πολιτικής) κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πoυ ασκήθηκε στις 30 Ιουνίου 2004

(Υπόθεση T-264/04)

(2004/C 262/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Το World Wide Fund for Nature European Policy Programme, με έδρα τις Βρυξέλλες, Βέλγιο, εκπρoσωπoύμεvο από τον R. Haynes, Barrister, άσκησε στις 30 Ιουνίου 2004 εvώπιov τoυ Πρωτoδικείoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το προσφεύγον ζητεί από τo Πρωτoδικείo:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου της 30ής Απριλίου 2004, με την οποία το Συμβούλιο επικύρωσε την απόφασή του να μη γνωστοποιήσει στο προσφεύγον σχετικό με αίτησή του έγγραφο. |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου της 30ής Απριλίου 2004, με την οποία το Συμβούλιο επικύρωσε την απόφασή του να μη γνωστοποιήσει στο προσφεύγον σχετικό με αίτησή του έγγραφο.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Με έγγραφο της 23ης Φεβρουαρίου 2003, το προσφεύγον υπέβαλε στο Συμβούλιο αίτηση, κατά το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 (1), Επίσημη Εφημερίδα L 145 της 31.5.2001, σ. 43-48, με την οποία ζήτησε πληροφορίες σχετικά με έγγραφο με τίτλο «ΠΟΕ — Βιωσιμότητα και Εμπόριο μετά τη διάσκεψη του Κανκούν» της ημερήσιας διατάξεως της επιτροπής του «Άρθρου 133 ΕΚ», που αφορά συνεδρίαση των αναπληρωματικών της μελών της 19ης Δεκεμβρίου 2003. Με έγγραφο της 17ης Μαρτίου 2004, το Συμβούλιο απάντησε στην αίτηση του προσφεύγοντος, επισημαίνοντας ότι είχε ανακαλύψει έγγραφο της Επιτροπής που κάλυπτε πολλά από τα ζητήματα σχετικά με την κατάσταση μετά τη διάσκεψη του Κανκούν, το οποίο, ωστόσο, δεν ήταν σε θέση να δημοσιοποιήσει, για τον λόγο ότι η δημοσιοποίηση θα υπονόμευε τα εμπορικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα είχε επιπτώσεις στις οικονομικές της σχέσεις με τρίτες χώρες. Επιπλέον, το Συμβούλιο ενημέρωσε το προσφεύγον ότι κατά τη συνεδρίαση των αναπληρωματικών μελών της ως εν λόγω επιτροπής δεν είχαν συνταχθεί πρακτικά.

Στις 5 Απριλίου 2004 το προσφεύγον υπέβαλε επαναληπτική αίτηση κατά το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το Συμβούλιο ενέμεινε στην απόφασή του περί μη δημοσιοποιήσεως του επίμαχου έγγραφου για τους λόγους που είχε ήδη κοινοποιήσει στο προσφεύγον.

Προς στήριξη του αιτήματός του περί ακυρώσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση του βαθμού εμπιστευτικότητας των επίμαχων στοιχείων, δεν παρέσχε επαρκή αιτιολογία για την απόρριψη της σχετικής αιτήσεως και δεν εφάρμοσε ορθώς την αρχή της αναλογικότητας κατά την εκτίμηση της δυνατότητας μερικής δημοσιοποιήσεως των επίμαχων στοιχείων.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/30 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/30

---

Προσφυγή της Bic Deutschland GmbH & Co OHG κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-270/04)

(2004/C 262/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η εταιρεία Bic Deutschland GmbH & Co OHG, εδρεύουσα στο Eschborn (Γερμανία), εκπροσωπουμένη από τον Dominique Voilemot, avocat, άσκησε προσφυγή, την 1η Ιουλίου 2004, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 3ης Μαΐου 2004, με την οποίαν της ζητείται η καταβολή του προστίμου που είχε επιβληθεί στην εταιρεία Tipp-Ex με την απόφαση της Επιτροπής της 10ης Ιουλίου 1987, προσαυξημένου με τους τόκους των οποίων ο οριστικός υπολογισμός έγινε στις 28 Μαΐου 2004, και με την οποία αποφασίζεται η κατάπτωση της τραπεζικής εγγύησεως που είχε παρασχεθεί από την Deutschland Bank AG Frankfurt am Main, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 3ης Μαΐου 2004, με την οποίαν της ζητείται η καταβολή του προστίμου που είχε επιβληθεί στην εταιρεία Tipp-Ex με την απόφαση της Επιτροπής της 10ης Ιουλίου 1987, προσαυξημένου με τους τόκους των οποίων ο οριστικός υπολογισμός έγινε στις 28 Μαΐου 2004, και με την οποία αποφασίζεται η κατάπτωση της τραπεζικής εγγύησεως που είχε παρασχεθεί από την Deutschland Bank AG Frankfurt am Main,

| — | να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσφεύγουσα διαδέχθηκε την εταιρεία Tipp-Ex κατόπιν της εξαγοράς που έλαβε χώραν της 1η Ιανουαρίου 1997 και της εσωτερικής αναδιαρθρώσεως του ομίλου BIC που επακολούθησε. Η εταιρεία Tipp-Ex ήταν αποδέκτρια της αποφάσεως 87/406/ΕΟΚ, της 10ης Ιουλίου 1987, με την οποία η Επιτροπή την καταδίκασε σε πρόστιμο 400 000 Ecu για παράβαση των κοινοτικών κανόνων περί ανταγωνισμού.

Η Tipp-Ex άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής και παρέσχε στην Επιτροπή τραπεζική εγγύηση σε πρώτη ζήτηση με την οποία διασφαλιζόταν η καταβολή του προστίμου πλέον τόκων με επιτόκιο 8 %. Σύμφωνα με τρέχουσα σχετική πρακτική, η εν λόγω εγγύηση έπρεπε να καταπέσει μόνον κατόπιν γραπτής αιτήσεως της Επιτροπής μαζί με αντιπεφωνημένο αντίγραφο της αποφάσεως του Δικαστηρίου. Στις 8 Φεβρουαρίου 1990 (1) το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Tipp-Ex και επιβεβαίωσε την απόφαση της 10ης Ιουλίου 1987.

Με επιστολή της 12ης Φεβρουαρίου 2004 η Επιτροπή ζήτησε από την BIC την καταβολή ποσού 923 747,94 ευρώ, το οποίο περιελάμβανε το πρόστιμο ύψους 400 000 ευρώ και το πρόσθετο ποσό των τόκων (523 747,94 ευρώ).

Κατόπιν ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της προσφεύγουσας και της Επιτροπής, η τελευταία, με την προσβαλλομένη απόφαση, απέρριψε τα επιχειρήματα της BIC που είχαν ως βάση, ιδίως, την περί παραγραφής διάταξη του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2988/74 (2), και απαίτησε την καταβολή του οριστικώς υπολογισθέντος ποσού του προστίμου (931 726,02 ευρώ).

Προς στήριξη των ισχυρισμών της η προσφεύγουσα προβάλλει:

| — | την παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, του προμνημονευθέντος κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2988/74, το οποίο δεν επιτρέπει την εκτέλεση αποφάσεως επιβάλλουσας πρόστιμο μετά την πάροδο πενταετούς προθεσμίας. Συναφώς, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η εν λόγω προθεσμία παραγραφής δεν διεκόπη ούτε ανεστάλη, |
| --- | --- |

—

την παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, του προμνημονευθέντος κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2988/74, το οποίο δεν επιτρέπει την εκτέλεση αποφάσεως επιβάλλουσας πρόστιμο μετά την πάροδο πενταετούς προθεσμίας. Συναφώς, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η εν λόγω προθεσμία παραγραφής δεν διεκόπη ούτε ανεστάλη,

| — | πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως όσον αφορά τη λειτουργία της τραπεζικής εγγυήσεως σε πρώτη ζήτηση. Συναφώς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, αφενός, ότι η παροχή τέτοιας εγγυήσεως δεν αποτελεί καταβολή του προστίμου, μόνη δε η σύστασή της δεν επιφέρει αφεαυτής υποχρέωση καταβολής, και αφετέρου, ότι η κατάπτωση της τραπεζικής εγγυήσεως προϋποθέτει πράξη εκτελέσεως κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2988/74. Σύμφωνα με το ίδιο το γράμμα της επίδικης εγγυήσεως, η εν λόγω πράξη εκτελέσεως συνίσταται σε ρητή αίτηση της Επιτροπής προς την Deutsche Bank, η οποία συνοδεύεται από αντιπεφωνημένο αντίγραφο της αποφάσεως του Δικαστηρίου με συστημένη επιστολή. |
| --- | --- |

—

πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως όσον αφορά τη λειτουργία της τραπεζικής εγγυήσεως σε πρώτη ζήτηση. Συναφώς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, αφενός, ότι η παροχή τέτοιας εγγυήσεως δεν αποτελεί καταβολή του προστίμου, μόνη δε η σύστασή της δεν επιφέρει αφεαυτής υποχρέωση καταβολής, και αφετέρου, ότι η κατάπτωση της τραπεζικής εγγυήσεως προϋποθέτει πράξη εκτελέσεως κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2988/74. Σύμφωνα με το ίδιο το γράμμα της επίδικης εγγυήσεως, η εν λόγω πράξη εκτελέσεως συνίσταται σε ρητή αίτηση της Επιτροπής προς την Deutsche Bank, η οποία συνοδεύεται από αντιπεφωνημένο αντίγραφο της αποφάσεως του Δικαστηρίου με συστημένη επιστολή.

Η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης την παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και, επικουρικώς, την παραβίαση της γενικής αρχής της εύλογης προθεσμίας.

---

(1)  Υπόθεση C-279/87, Tipp-Ex κατά Επιτροπής (Συλλογή 1990, σ. Ι-261).

(2)  Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2988/74 του Συμβουλίου, της 26ης Νοεμβρίου 1974, περί παραγραφής του δικαιώματος διώξεως και εκτελέσεως των αποφάσεων στους τομείς του δικαίου των μεταφορών και του ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ Ειδική έκδοση 7/2001, σ. 241).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/31 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/31

---

Αγωγή της Cytimo S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 5 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-271/04)

(2004/C 262/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Cytimo S.A., με έδρα στις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από τον Pierre Van Ommeslaghe και την Isabelle Heenen, δικηγόρους, άσκησε στις 5 Ιουλίου 2004 αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να αναγνωρίσει ότι η εναγόμενη υπέχει συμβατική ευθύνη λόγω πταίσματός της και να την υποχρεώσει να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 27 330 577,77 ευρώ, ως εκτιμώμενη αποζημίωση, με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας που ισχύει στο Βέλγιο (νυν 7 %) από την ημερομηνία της καταθέσεως της αγωγής μέχρι την εξόφληση, επιφυλασσόμενη ως προς το δικαίωμα αυξήσεως ή μειώσεως του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της δίκης, |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι η εναγόμενη υπέχει συμβατική ευθύνη λόγω πταίσματός της και να την υποχρεώσει να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 27 330 577,77 ευρώ, ως εκτιμώμενη αποζημίωση, με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας που ισχύει στο Βέλγιο (νυν 7 %) από την ημερομηνία της καταθέσεως της αγωγής μέχρι την εξόφληση, επιφυλασσόμενη ως προς το δικαίωμα αυξήσεως ή μειώσεως του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της δίκης,

| — | επικουρικώς, να αναγνωρίσει την ευθύνη της Κοινότητας, που εκπροσωπείται από την Επιτροπή, και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει το ποσό των 20 589 332,22 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη καθώς και τόκους υπερημερίας για το διάστημα από την ημερομηνία της εκδόσεως της αποφάσεως έως την εξόφληση, με επιτόκιο 6 %, επιφυλασσόμενη ως προς το δικαίωμα αυξήσεως ή μειώσεως του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της δίκης, |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να αναγνωρίσει την ευθύνη της Κοινότητας, που εκπροσωπείται από την Επιτροπή, και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει το ποσό των 20 589 332,22 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη καθώς και τόκους υπερημερίας για το διάστημα από την ημερομηνία της εκδόσεως της αποφάσεως έως την εξόφληση, με επιτόκιο 6 %, επιφυλασσόμενη ως προς το δικαίωμα αυξήσεως ή μειώσεως του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της δίκης,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι σύναψε με την Επιτροπή σύμβαση μισθώσεως ενός ακινήτου που βρίσκεται στις Βρυξέλλες, εμβαδού 16 954 τ.μ.. Η Επιτροπή μάλιστα δήλωσε ότι συμφωνεί να δοθεί η παραγγελία από την εκμισθώτρια για τις αιτηθείσες εσωτερικές εργασίες διευθετήσεως.

Η Επιτροπή όμως της γνωστοποίησε πριν την 1η Νοεμβρίου 2003, ημερομηνία ενάρξεως της μισθώσεως, ότι δεν σκόπευε ούτε να μισθώσει το ακίνητο ούτε να αποζημιώσει την ενάγουσα για τις εργασίες που είχαν παραγγελθεί.

Προς στήριξη των ισχυρισμών της η ενάγουσα προβάλλει ότι:

| — | Ακόμη και αν δεν υπογράφθηκε επισήμως από την Επιτροπή, το εν λόγω μισθωτήριο δεσμεύει τα μέρη, άνευ άλλης διατυπώσεως. |
| --- | --- |

—

Ακόμη και αν δεν υπογράφθηκε επισήμως από την Επιτροπή, το εν λόγω μισθωτήριο δεσμεύει τα μέρη, άνευ άλλης διατυπώσεως.

| — | Η ευθύνη της Επιτροπής προκύπτει από το γεγονός ότι αρνείται να εκτελέσει τη σύμβαση. |
| --- | --- |

—

Η ευθύνη της Επιτροπής προκύπτει από το γεγονός ότι αρνείται να εκτελέσει τη σύμβαση.

Η ενάγουσα ζητεί τη λύση της συμβάσεως με υπαιτιότητα της Επιτροπής, κατ' εφαρμογή του άρθρου 1 184 του Βελγικού Αστικού Κώδικα και να υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη η ενάγουσα από τη λύση της συμβάσεως.

Επικουρικώς, σε περίπτωση που το Πρωτοδικείο δεν αναγνωρίσει τη σύναψη της επίδικης συμβάσεως, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή ευθύνεται εξωσυμβατικά λόγω πταίσματος κατά τις διαπραγματεύσεις. Ισχυρίζεται συναφώς ότι η εναγόμενη ενήργησε κατά τρόπο αντικείμενο στην καλή πίστη, διαψεύδοντας τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της Citymo κατά τις διαπραγματεύσεις και πείθοντάς την ότι η σύμβαση επρόκειτο να συναφθεί, υπαναχωρώντας στη συνέχεια και παραλείποντας να ενημερώσει προσηκόντως το έτερο συμβαλλόμενο μέρος για τη μεταστροφή αυτή.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/32 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/32

---

Προσφυγή-αγωγή του Γεώργιου Ρουνή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-274/04)

(2004/C 262/61)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Γεώργιος Ρουνής, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τον Eric Boigelot, δικηγόρο, άσκησε στις 8 Ιουλίου 2004 προσφυγή-αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | Να ακυρώσει την απόφαση που έλαβε ο Γενικός Διευθυντής της ΓΔ COMP/A, στις 4 Αυγούστου 2003, ως δευτεροβάθμιος βαθμολογητής, η οποία βλάπτει τον προσφεύγοντα στο μέτρο που επιβεβαιώνει και εγκρίνει οριστικά τις εκθέσεις βαθμολογίας του 1997-1999 και 1999-2001, όπως αυτές έχουν συνταχθεί· |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει την απόφαση που έλαβε ο Γενικός Διευθυντής της ΓΔ COMP/A, στις 4 Αυγούστου 2003, ως δευτεροβάθμιος βαθμολογητής, η οποία βλάπτει τον προσφεύγοντα στο μέτρο που επιβεβαιώνει και εγκρίνει οριστικά τις εκθέσεις βαθμολογίας του 1997-1999 και 1999-2001, όπως αυτές έχουν συνταχθεί·

| — | Να ακυρώσει τις εν λόγω εκθέσεις βαθμολογίας· |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει τις εν λόγω εκθέσεις βαθμολογίας·

| — | Να επιδικάσει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα αποζημίωση για ηθική βλάβη, υπολογιζόμενη ex aequo et bono στο ποσό των 8 000 ευρώ, λόγω διαφόρων ουσιωδών σφαλμάτων που διεπράχθησαν σε διάφορα επίπεδα κατά τη σύνταξη των εκθέσεων βαθμολογίας 1997-1999 και 1999-2001 και λόγω της σημαντικής καθυστερήσεως της οριστικής συντάξεως των εν λόγω εκθέσεων· |
| --- | --- |

—

Να επιδικάσει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα αποζημίωση για ηθική βλάβη, υπολογιζόμενη ex aequo et bono στο ποσό των 8 000 ευρώ, λόγω διαφόρων ουσιωδών σφαλμάτων που διεπράχθησαν σε διάφορα επίπεδα κατά τη σύνταξη των εκθέσεων βαθμολογίας 1997-1999 και 1999-2001 και λόγω της σημαντικής καθυστερήσεως της οριστικής συντάξεως των εν λόγω εκθέσεων·

| — | Να καταδικάσει την καθής-εναγόμενη στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

Να καταδικάσει την καθής-εναγόμενη στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει παράβαση των άρθρων 25, εδάφιο 2, 26 και 43 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως καθώς και των γενικών εκτελεστικών διατάξεων των σχετικών με την εφαρμογή του άρθρου 43 που θέσπισε η Επιτροπή στις 26 Απριλίου 2002. Επικαλείται επίσης κατάχρηση εξουσίας και παραβίαση των δικαιωμάτων του άμυνας, των αρχών της χρηστής διοικήσεως, της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως καθώς και της αρχής που επιβάλλει στην Αρμόδια για τους Διορισμούς Αρχή να εκδίδει απόφαση η οποία να στηρίζεται σε λόγους νομικά παραδεκτούς, ήτοι προσήκοντες και απαλλαγμένους νομικών ή πραγματικών σφαλμάτων.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/32 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/32

---

Προσφυγή της Aries Meca κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 7 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-275/04)

(2004/C 262/62)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η εταιρεία Aries Meca, με έδρα το Poissy (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τους Jean-Paul Poulain και Jean-Emmanuel Kuntz, δικηγόρους, άσκησε στις 7 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, καθόσον με το άρθρο 1 αυτής κηρύσσεται παράνομο το σύστημα πλήρους φορολογικής απαλλαγής υπέρ εταιρειών που αναλαμβάνουν τις δραστηριότητες προβληματικών επιχειρήσεων, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, καθόσον με το άρθρο 1 αυτής κηρύσσεται παράνομο το σύστημα πλήρους φορολογικής απαλλαγής υπέρ εταιρειών που αναλαμβάνουν τις δραστηριότητες προβληματικών επιχειρήσεων,

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, καθόσον με το άρθρο 5 αυτής διατάσσεται η ανάκτηση του συνόλου των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν δυνάμει του άρθρου 44 septies του CGI (γενικού φορολογικού κώδικα) σε εταιρείες που ιδρύθηκαν με σκοπό την ανάληψη των δραστηριοτήτων προβληματικών επιχειρήσεων, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, καθόσον με το άρθρο 5 αυτής διατάσσεται η ανάκτηση του συνόλου των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν δυνάμει του άρθρου 44 septies του CGI (γενικού φορολογικού κώδικα) σε εταιρείες που ιδρύθηκαν με σκοπό την ανάληψη των δραστηριοτήτων προβληματικών επιχειρήσεων,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η απόφαση που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας υποθέσεως προσβάλλεται με προσφυγή και στην υπόθεση T-273/04, Brandt Industries κατά Επιτροπής.

Η προσφεύγουσα στην παρούσα υπόθεση, ARIES MECA, είναι εταιρεία η οποία, αφού ανέλαβε τις δραστηριότητες της επιχειρήσεως ARIES SAS, έκανε χρήση των διατάξεων του γενικού φορολογικού κώδικα, οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως. Η προσφυγή της στηρίζεται σε διττό λόγο ακυρώσεως, αντλούμενο από παράβαση του άρθρου 253 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (1).

---

(1)  ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/32 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/32

---

Προσφυγή της Compagnie Maritime Belge N.V./S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

(Υπόθεση Τ-276/04)

(2004/C 262/63)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Compagnie Maritime Belge N.V./S.A., με έδρα στην Αμβέρσα (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον Denis Waelbroeck, avocat, άσκησε στις 8 Ιουλίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2004, επί των υποθέσεων COMP/D2/32.450 και 32.448, με την οποία επέβαλε στην προσφεύγουσα πρόστιμο λόγω παραβάσεως του άρθρου 82 της συνθήκης ΕΚ, ή, τουλάχιστον, να μειώσει ουσιωδώς το πρόστιμο, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2004, επί των υποθέσεων COMP/D2/32.450 και 32.448, με την οποία επέβαλε στην προσφεύγουσα πρόστιμο λόγω παραβάσεως του άρθρου 82 της συνθήκης ΕΚ, ή, τουλάχιστον, να μειώσει ουσιωδώς το πρόστιμο,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Με την απόφασή της 93/82/ΕΟΚ της 23ης Δεκεμβρίου 1992, η Επιτροπή επέβαλε στην προσφεύγουσα, μεταξύ άλλων, πρόστιμο στο πλαίσιο της διαδικασίας των άρθρων 85 και 86 (νυν άρθρων 81 και 82) της Συνθήκης ΕΚ. Κατόπιν προσφυγής που ασκήθηκε από την προσφεύγουσα κατά της εν λόγω αποφάσεως, το Δικαστήριο, με απόφασή του της 16ης Μαρτίου 2000 (1), ακύρωσε την απόφαση αυτή κατά το μέρος που επέβαλε πρόστιμο στην προσφεύγουσα. Κατόπιν της αποφάσεως αυτής, η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, με την οποία επέβαλε στην προσφεύγουσα πρόστιμο 3 400 000 ευρώ για τις ίδιες παραβάσεις.

Προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως που άσκησε κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, κατ' αρχάς, ότι η Επιτροπή εξέδωσε τη δεύτερη απόφασή της εκτός κάθε εύλογης προθεσμίας και ότι, επομένως, δεν είχε πλέον τη δυνατότητα να ενεργήσει. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η Επιτροπή έβλαψε τα δικαιώματά της ως αμυνομένης, κινώντας εκ νέου τη διαδικασία αποκλειστικά σε σχέση με το ζήτημα του προστίμου. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή οφείλει, κατά την επιβολή προστίμου, να επανεκτιμά τις παραβάσεις κατά τον χρόνο της νέας αποφάσεώς της και δεν μπορεί να αναφέρεται σε εκτιμήσεις των γεγονότων που συνέβησαν προ δώδεκα ετών. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η επιβολή προστίμου είναι αδικαιολόγητη, διότι οι παραβάσεις δεν αποδεικνύονται. Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το εν λόγω πρόστιμο συνιστά δυσμενή σε βάρος της διάκριση, ότι είναι δυσανάλογο, ότι η επιβολή του έγινε κατά παράβαση της συνήθους πρακτικής της Επιτροπής και ότι συνιστά κατάχρηση εξουσίας. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι υποχρεώθηκε να καταβάλει το σύνολο σχεδόν του προστίμου λόγω υποτιθέμενης καταχρηστικής εκμεταλλεύσεως δεσπόζουσας θέσεως εκ μέρους ναυτιλιακής διασκέψεως στην οποία η ίδια κατέχει λιγότερο του ενός τρίτου των δικαιωμάτων μεταφοράς.

---

(1)  Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-395/96 και C-396/96 Ρ.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/33 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/33

---

Προσφυγή της εταιρείας Éditions Odile Jacob SAS κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 8 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-279/04)

(2004/C 262/64)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η εταιρεία Éditions Odile Jacob SAS, με έδρα στο Παρίσι, εκπροσωπούμενη από τους Olivier Fréget και Wilko van Weert, avocats, άσκησε στις 8 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 7ης Ιανουαρίου 2004, με την οποία με την οποία πράξη συγκέντρωσης κηρύσσεται συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (υπόθεση COMP7M.2978 — LAGARDERE/NATEXIS/VUP) (1)· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 7ης Ιανουαρίου 2004, με την οποία με την οποία πράξη συγκέντρωσης κηρύσσεται συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (υπόθεση COMP7M.2978 — LAGARDERE/NATEXIS/VUP) (1)·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αγωγής και κύρια επιχειρήματα

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή αποφάσισε να μην προβάλει αντίρρηση στην πρωτοβουλία της εταιρείας Lagardere να αναλάβει τον έλεγχο ορισμένων στοιχείων ενεργητικού της εταιρείας Vivendi Universal Publishing, η οποία ελέγχεται από την Investima, που με τη σειρά της ελέγχεται από την Natexis Banques Populaires, πράξη κοινοποιηθείσα στην Επιτροπή στις 14 Απριλίου 2003 βάσει του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 (2), και να κηρύξει την πράξη συμβατή με την κοινή αγορά και τη συμφωνία για τον ΕΟΧ, υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως των προτεινόμενων δεσμεύσεων.

Η προσφεύγουσα, που ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση την αφορά άμεσα και ατομικά, δεδομένου ότι μετείχε ενεργά στη διοικητική διαδικασία που προηγήθηκε της εκδόσεώς της, ζητεί την ακύρωση της επίδικης αποφάσεως, υποστηρίζοντας, πρώτον, ότι η Επιτροπή παρέβη τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89. Κατά την προσφεύγουσα, δεν ήταν δυνατόν να ισχύσει για την τράπεζα Natexis η εξαίρεση του άρθρου 3, παράγραφος 5, στοιχείο α), του εν λόγω κανονισμού, καθόσον είχε αγοράσει τη Vivendi Universal Publishing κατόπιν της δεσμεύσεώς της να μεταπωλήσει την επιχείρηση αυτή στη Lagardere. Επίσης, η Επιτροπή προέβη σε εσφαλμένο χαρακτηρισμό του επίμαχου σχεδίου ως σχεδίου αποκτήσεως αποκλειστικού ελέγχου, ενώ, στην πραγματικότητα, επρόκειτο για απόκτηση ελέγχου από κοινού με τη Lagardere και τη Natexis, οι οποίες έπρεπε να κοινοποιήσουν την πράξη από κοινού σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89.

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, επίσης, ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο α), του κανονισμού 4064/89, διότι δέχθηκε την κοινοποίηση της επίδικης πράξεως τέσσερις και πλέον μήνες αφότου πραγματοποιήθηκε και έταξε στη Lagardere διαδοχικές προθεσμίες, με αποτέλεσμα την καθυστέρηση της εκδόσεως της αποφάσεως κατά εννέα μήνες. Η Επιτροπή υπέπεσε, επίσης, σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως της πραγματικής ισχύος της Lagardere.

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, επιπλέον, ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 και υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενισχύει τη δεσπόζουσα θέση της Lagardere. Υποστηρίζει, επίσης, ότι η πρωτοβουλία της Επιτροπής να αναλάβει μια δέσμευση της οποίας ούτε η βάση ούτε οι προϋποθέσεις εφαρμογής δεν καθιστούν δυνατή την αποκατάσταση ουσιαστικού ανταγωνισμού συνιστά παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89. Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται την έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως όσον αφορά τις συνέπειες της εν λόγω δεσμεύσεως στη δομή της αγοράς, ως έχει σήμερα.

---

(1)  ΕΕ L 125 της 28.4.2004, σ. 54.

(2)  Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 257/90, σ. 13).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/34 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/34

---

Προσφυγή-αγωγή της Paola Staboli κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 9 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-281/04)

(2004/C 262/65)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Paola Staboli, κάτοικος Saint-Gilles (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον Lucas Vogel, δικηγόρο, άσκησε στις 9 Ιουλίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει τις αποφάσεις της ΑΔΑ (αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής), της 12ης Μαρτίου 2004 και της 6ης Απριλίου 2004, με τις οποίες απορρίφθηκε αφενός η από 29 Αυγούστου 2003 ένσταση της προσφεύγουσας κατά αποφάσεως της 9ης Μαΐου 2003, με την οποία δεν αναγνωρίστηκε ως δράση επιμόρφωσης η συμμετοχή της σε δύο συνέδρια που πραγματοποιήθηκαν στη Μελβούρνη και στο Περθ, μεταξύ 26 Ιουνίου και 5 Ιουλίου 2003, και αφετέρου η αίτησή της περί χορηγήσεως εκπαιδευτικής άδειας για τον σκοπό αυτό: |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τις αποφάσεις της ΑΔΑ (αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής), της 12ης Μαρτίου 2004 και της 6ης Απριλίου 2004, με τις οποίες απορρίφθηκε αφενός η από 29 Αυγούστου 2003 ένσταση της προσφεύγουσας κατά αποφάσεως της 9ης Μαΐου 2003, με την οποία δεν αναγνωρίστηκε ως δράση επιμόρφωσης η συμμετοχή της σε δύο συνέδρια που πραγματοποιήθηκαν στη Μελβούρνη και στο Περθ, μεταξύ 26 Ιουνίου και 5 Ιουλίου 2003, και αφετέρου η αίτησή της περί χορηγήσεως εκπαιδευτικής άδειας για τον σκοπό αυτό:

| — | εφόσον χρειάζεται, να ακυρωθεί επίσης η προαναφερθείσα απόφαση της 9ης Μαΐου 2003, την οποία εξέδωσε ο γενικός διευθυντής της μεταφραστικής υπηρεσίας της Επιτροπής, |
| --- | --- |

—

εφόσον χρειάζεται, να ακυρωθεί επίσης η προαναφερθείσα απόφαση της 9ης Μαΐου 2003, την οποία εξέδωσε ο γενικός διευθυντής της μεταφραστικής υπηρεσίας της Επιτροπής,

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να της καταβάλει ως αποζημίωση ποσό ύψους 5 000 ευρώ, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να της καταβάλει ως αποζημίωση ποσό ύψους 5 000 ευρώ,

| — | να καταδικάσει την καθής-εναγόμενη στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής-εναγόμενη στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως της ΑΔΑ να απορρίψει την αίτησή της περί χορηγήσεως εκπαιδευτικής άδειας να μετάσχει με εισήγησή της σε συνέδρια που πραγματοποιήθηκαν στη Μελβούρνη και στο Περθ, στην Αυστραλία, μεταξύ 26 Ιουνίου και 5 Ιουλίου 2003.

Προς στήριξη των ισχυρισμών της η προσφεύγουσα προβάλλει τα εξής:

| — | παράβαση του άρθρου 24, τρίτο εδάφιο, του ΚΥΚ, της αποφάσεως που εξέδωσε το σώμα των επιτρόπων στις 7 Μαΐου 2002, ειδικότερα των άρθρων της 1, 2 και 3, καθώς και της αποφάσεως με την οποία εγκρίθηκε το πρόγραμμα εκπαιδεύσεως της προσφεύγουσας για το 2003, καθότι η εν λόγω αίτηση χορηγήσεως εκπαιδευτικής αδείας απορρίφθηκε για τον λόγο ότι επρόκειτο απλώς για δραστηριότητες που απέβλεπαν στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς της παρόλο που, πρώτον, το πρόγραμμα εκπαιδεύσεως της για το 2003 έκανε ρητή αναφορά στη δράση αυτή στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων επιμορφώσεως και, δεύτερον, ένας από τους σκοπούς της συνεχούς επιμορφώσεως των υπαλλήλων είναι ακριβώς η διασφάλιση της αναπτύξεως της προσωπικότητάς τους και η συμβολή τους στην ακτινοβολία και το κύρος της Επιτροπής, |
| --- | --- |

—

παράβαση του άρθρου 24, τρίτο εδάφιο, του ΚΥΚ, της αποφάσεως που εξέδωσε το σώμα των επιτρόπων στις 7 Μαΐου 2002, ειδικότερα των άρθρων της 1, 2 και 3, καθώς και της αποφάσεως με την οποία εγκρίθηκε το πρόγραμμα εκπαιδεύσεως της προσφεύγουσας για το 2003, καθότι η εν λόγω αίτηση χορηγήσεως εκπαιδευτικής αδείας απορρίφθηκε για τον λόγο ότι επρόκειτο απλώς για δραστηριότητες που απέβλεπαν στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς της παρόλο που, πρώτον, το πρόγραμμα εκπαιδεύσεως της για το 2003 έκανε ρητή αναφορά στη δράση αυτή στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων επιμορφώσεως και, δεύτερον, ένας από τους σκοπούς της συνεχούς επιμορφώσεως των υπαλλήλων είναι ακριβώς η διασφάλιση της αναπτύξεως της προσωπικότητάς τους και η συμβολή τους στην ακτινοβολία και το κύρος της Επιτροπής,

| — | παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων καθώς και ύπαρξη εν προκειμένω πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως, καθότι η ΑΔΑ δεν δέχεται ότι το θέμα που αναπτύχθηκε στα εν λόγω συνέδρια (η λογοτεχνία του μεσαίωνα και ειδικότερα το έργο του Ντάντε Αλιγκέρι) μπορεί να ενταχθεί στη συνεχή επιμόρφωση της προσφεύγουσας, παρόλο που το οικείο θέμα παρουσιάζει άμεση συνάφεια με τις δραστηριότητές της στην υπηρεσία μετάφρασης και, περαιτέρω, σε άλλους υπαλλήλους χορηγούνται τακτικά εκπαιδευτικές άδειες για ανάλογες δραστηριότητες. |
| --- | --- |

—

παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων καθώς και ύπαρξη εν προκειμένω πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως, καθότι η ΑΔΑ δεν δέχεται ότι το θέμα που αναπτύχθηκε στα εν λόγω συνέδρια (η λογοτεχνία του μεσαίωνα και ειδικότερα το έργο του Ντάντε Αλιγκέρι) μπορεί να ενταχθεί στη συνεχή επιμόρφωση της προσφεύγουσας, παρόλο που το οικείο θέμα παρουσιάζει άμεση συνάφεια με τις δραστηριότητές της στην υπηρεσία μετάφρασης και, περαιτέρω, σε άλλους υπαλλήλους χορηγούνται τακτικά εκπαιδευτικές άδειες για ανάλογες δραστηριότητες.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/34 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/34

---

Προσφυγή της Georgia-Pacific S.A.R.L. κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 9 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-283/04)

(2004/C 262/66)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η εταιρεία Georgia Pacific S.A.R.L., με έδρα το Λουξεμβούργο, εκπροσωπούμενη από τη Rebecca Delorey, δικηγόρο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 9 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει και να μεταρρυθμίσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου, καθόσον έκρινε ότι το σήμα αριθ. 2 101 277 εστερείτο διακριτικού χαρακτήρα προκειμένου να προσδιορίσει «ρολά χαρτιού οικιακής χρήσης, πετσετάκια γενικής χρήσης, χαρτοπετσέτες» στο σύνολο της Κοινότητας βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94, και, αποφαινόμενο εκ νέου, να αναγνωρίσει ότι το σήμα του οποίου δεν έγινε δεκτή η καταχώριση έχει διακριτικό χαρακτήρα. |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει και να μεταρρυθμίσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου, καθόσον έκρινε ότι το σήμα αριθ. 2 101 277 εστερείτο διακριτικού χαρακτήρα προκειμένου να προσδιορίσει «ρολά χαρτιού οικιακής χρήσης, πετσετάκια γενικής χρήσης, χαρτοπετσέτες» στο σύνολο της Κοινότητας βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94, και, αποφαινόμενο εκ νέου, να αναγνωρίσει ότι το σήμα του οποίου δεν έγινε δεκτή η καταχώριση έχει διακριτικό χαρακτήρα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

| Ζητούμενο κοινοτικό σήμα: | Τρισδιάστατο σήμα που έχει τη μορφή σχεδίου μικρής πετσέτας από ρολό χαρτιού γενικής χρήσης |
| --- | --- |
| Προϊόντα ή υπηρεσίες: | Προϊόντα που υπάγονται στην κλάση 16 (ρολά χαρτιού οικιακής χρήσης, πετσετάκια γενικής χρήσης, χαρτοπετσέτες) — αίτηση αριθ. 2 101 277 |
| Προσβαλλόμενη απόφαση ενώπιον του τμήματος προσφυγών: | Άρνηση καταχωρίσεως εκ μέρους του εξεταστή |
| Απόφαση του τμήματος προσφυγών: | Απόρριψη της προσφυγής |
| Λόγοι ακυρώσεως: | Η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει τις διατάξεις του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94.
  Το σημείο είναι προδήλως επιδεκτικό γραφικής παραστάσεως, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α), και του άρθρου 4 του κανονισμού.
  Το σημείο δεν είναι ούτε περιγραφικό, ούτε σύνηθες, ούτε έχει σχήμα που επιβάλλεται ως εκ της φύσεώς του.
  Το σημείο έχει αρκούντως διακριτικό χαρακτήρα ώστε να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού. |

Ζητούμενο κοινοτικό σήμα:

Τρισδιάστατο σήμα που έχει τη μορφή σχεδίου μικρής πετσέτας από ρολό χαρτιού γενικής χρήσης

Προϊόντα ή υπηρεσίες:

Προϊόντα που υπάγονται στην κλάση 16 (ρολά χαρτιού οικιακής χρήσης, πετσετάκια γενικής χρήσης, χαρτοπετσέτες) — αίτηση αριθ. 2 101 277

Προσβαλλόμενη απόφαση ενώπιον του τμήματος προσφυγών:

Άρνηση καταχωρίσεως εκ μέρους του εξεταστή

Απόφαση του τμήματος προσφυγών:

Απόρριψη της προσφυγής

Λόγοι ακυρώσεως:

Η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει τις διατάξεις του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94.

Το σημείο είναι προδήλως επιδεκτικό γραφικής παραστάσεως, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α), και του άρθρου 4 του κανονισμού.

Το σημείο δεν είναι ούτε περιγραφικό, ούτε σύνηθες, ούτε έχει σχήμα που επιβάλλεται ως εκ της φύσεώς του.

Το σημείο έχει αρκούντως διακριτικό χαρακτήρα ώστε να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/35 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/35

---

Προσφυγή του Michel Andrieu κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 13 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-285/04)

(2004/C 262/67)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Michel Andrieu, κάτοικος Saint-Mandé (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από τους Stéphane Rodrigues και Yola Minatchy, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις 13 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει αφενός την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ), της 30ής Μαρτίου 2004, με την οποία δόθηκε απάντηση στην ένσταση του προσφεύγοντος, και, αφετέρου, την έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας (ΕΕΣ) του για το διάστημα από την 1η Ιουλίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει αφενός την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ), της 30ής Μαρτίου 2004, με την οποία δόθηκε απάντηση στην ένσταση του προσφεύγοντος, και, αφετέρου, την έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας (ΕΕΣ) του για το διάστημα από την 1η Ιουλίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002,

| — | να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη που υπέχει η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, λόγω της προσβαλλομένης αποφάσεως και λόγω της καθυστερημένης συντάξεως της ΕΕΣ του προσφεύγοντος, |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη που υπέχει η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, λόγω της προσβαλλομένης αποφάσεως και λόγω της καθυστερημένης συντάξεως της ΕΕΣ του προσφεύγοντος,

| — | να επιδικάσει στον προσφεύγοντα αποζημίωση και τόκους, προς αποκατάσταση της επαγγελματικής, υλικής και ηθικής βλάβης που αυτός υπέστη, συνολικού ποσού 64 468 ευρώ, στο οποίο περιλαμβάνεται το ποσό του ενός ευρώ για ηθική παρενόχληση, |
| --- | --- |

—

να επιδικάσει στον προσφεύγοντα αποζημίωση και τόκους, προς αποκατάσταση της επαγγελματικής, υλικής και ηθικής βλάβης που αυτός υπέστη, συνολικού ποσού 64 468 ευρώ, στο οποίο περιλαμβάνεται το ποσό του ενός ευρώ για ηθική παρενόχληση,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα.

Η παρούσα προσφυγή βάλλει κατά της αποφάσεως του διευθυντή προσωπικού και διοικήσεως της Επιτροπής, της 31ης Μαρτίου 2004, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος κατά της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του για το διάστημα από 1η Ιουλίου 2001 ως 31 Δεκεμβρίου 2002 (στο εξής: ΕΑΣ 2001-2002).

Ο προσφεύγων αμφισβητεί τη νομιμότητα της αποφάσεως αυτής καθώς και της ΕΕΣ 2001-2002, στην οποία στηρίζεται η ως άνω απόφαση.

Προς στήριξη των ισχυρισμών του, ο προσφεύγων επικαλείται:

| — | προσβολή των δικαιωμάτων υπερασπίσεως, λαμβανομένων υπόψη ιδίως της απουσίας από τον προσωπικό φάκελο του προσφεύγοντος ορισμένων στοιχείων της αξιολογήσεως, της ελλιπούς μεταφοράς των στοιχείων αυτών στο αυτόματο σύστημα «SYSPER2» και της αδυναμίας εντοπισμού της ΕΕΣ που πρέπει να ληφθεί υπόψη, |
| --- | --- |

—

προσβολή των δικαιωμάτων υπερασπίσεως, λαμβανομένων υπόψη ιδίως της απουσίας από τον προσωπικό φάκελο του προσφεύγοντος ορισμένων στοιχείων της αξιολογήσεως, της ελλιπούς μεταφοράς των στοιχείων αυτών στο αυτόματο σύστημα «SYSPER2» και της αδυναμίας εντοπισμού της ΕΕΣ που πρέπει να ληφθεί υπόψη,

| — | παραβίαση των διαδικαστικών εγγυήσεων, ιδίως λόγω της συγκρούσεως συμφερόντων στο πρόσωπο του πρωτοβάθμιου και του δευτεροβάθμιου αξιολογητή, καθώς και παραβίαση ορισμένων διαδικασιών εφαρμογής των άρθρων 43 και 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, |
| --- | --- |

—

παραβίαση των διαδικαστικών εγγυήσεων, ιδίως λόγω της συγκρούσεως συμφερόντων στο πρόσωπο του πρωτοβάθμιου και του δευτεροβάθμιου αξιολογητή, καθώς και παραβίαση ορισμένων διαδικασιών εφαρμογής των άρθρων 43 και 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως,

| — | καταφανή πλάνη εκτιμήσεως και |
| --- | --- |

—

καταφανή πλάνη εκτιμήσεως και

| — | ότι αγνοήθηκε η υποχρέωση αιτιολογήσεως των διοικητικών πράξεων. |
| --- | --- |

—

ότι αγνοήθηκε η υποχρέωση αιτιολογήσεως των διοικητικών πράξεων.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/35 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/35

---

Προσφυγή της Δήμητρας Λαντζόνη κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-289/04)

(2004/C 262/68)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Δήμητρα Λαντζόνη, κάτοικος Übersyren (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενη από την Clara Marhuenda, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις 15 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του καθού, η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 7 Οκτωβρίου 2003 και με την οποία απορρίφθηκαν οι αντιρρήσεις της κατά της μοριοδοτήσεώς της στο πλαίσιο των προαγωγών του 1999/2000 και του 2001, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του καθού, η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 7 Οκτωβρίου 2003 και με την οποία απορρίφθηκαν οι αντιρρήσεις της κατά της μοριοδοτήσεώς της στο πλαίσιο των προαγωγών του 1999/2000 και του 2001,

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Στις 5 Φεβουαρίου 2002, κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα, υπάλληλο του Δικαστηρίου, απόφαση με την οποία δεν της χορηγήθηκε κανένα μόριο προαγωγής για τα έτη 1999 και 2000. Στις 16 Ιανουαρίου 2003, γνωστοποιήθηκε επίσης στην προσφεύγουσα ότι κατά τις προαγωγές του 2001 έλαβε ένα μόνο μόριο. Προέβαλε αντιρρήσεις κατά της συγκεκριμένης μοριοδοτήσεως και, αργότερα, προσέθεσε σε αυτές και τις αντιρρήσεις της κατά της αποφάσεως να μην της χορηγηθεί κανένα μόριο κατά τα έτη 1999 και 2000. Οι αντιρρήσεις της απορρίφθηκαν ως εκπρόθεσμες για τα έτη 1999 και 2000 και ως αβάσιμες για το έτος 2001.

Προς στήριξη της παρούσας προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη μοριοδότηση παραβιάζει την απόφαση του Δικαστηρίου, της 18ης Οκτωβρίου 2000, με την οποία θεσπίστηκε το εν λόγω σύστημα, διότι δεν στηρίζεται στις εκθέσεις αξιολογήσεως, αφού ο αριθμός των μορίων που έλαβε είναι παντελώς αναντίστοιχος προς τις εκθέσεις αυτές. Όσον αφορά την απόρριψη ως εκπρόθεσμων, των αντιρρήσεών της κατά της μη χορηγήσεως μορίων για τα έτη 1999 και 2000, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η σχεδόν διετής καθυστέρηση κοινοποιήσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως για τα έτη 1999 και 2000 την εμπόδισε να λάβει εγκαίρως γνώση των ελαττωμάτων της μοριοδοτήσεως κατά τις προαγωγές αυτές. Κατά την προσφεύγουσα, η ουδείς κίνδυνος θα υπήρχε για την ασφάλεια δικαίου της διαδικασίας των προαγωγών, αν επιτρεπόταν στην προσφεύγουσα να προβάλει αντιρρήσεις κατά της μηδενικής μοριοδοτήσεώς της για τα δύο αυτά έτη, δεδομένου ότι ο αριθμός των μορίων που της χορηγήθηκαν δεν της εγγυάται ότι θα προαχθεί αυτομάτως.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/36 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/36

---

Προσφυγή των Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim, Fernando Miguel Santos Ribeiro κατά Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 21 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-290/04)

(2004/C 262/69)

Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η πορτογαλική

Οι Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim, Fernando Miguel Santos Ribeiro, εκπροσωπούμενοι από τις δικηγόρους Ana Clara Santos και Inês Alves Guerra, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 21 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 17ης Μαρτίου 2004, στην υπόθεση R 0682/2001-4, που κοινοποιήθηκε στους προσφεύγοντες στις 18 Μαΐου 2004. |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 17ης Μαρτίου 2004, στην υπόθεση R 0682/2001-4, που κοινοποιήθηκε στους προσφεύγοντες στις 18 Μαΐου 2004.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

| Αιτούμενος την καταχώριση κοινοτικού σήματος: | João Pedro Lamúrias Escoval |
| --- | --- |
| Κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση: | Εικονιστικό σήμα «MOONSPELL» — αίτηση αριθ. 483438, υποβληθείσα για προϊόντα και υπηρεσίες της κατηγορίας 41 (Μουσική ορχήστρα) |
| Δικαιούχος του σήματος ή σημείου που προβάλλεται προς στήριξη της ανακοπής: | Οι προσφεύγοντες |
| Σήμα ή σημείο επί του οποίου στηρίχτηκε η ανακοπή: | Λεκτικό σήμα «MOONSPELL», το οποίο χρησιμοποιούν οι προσφεύγοντες για προϊόντα και υπηρεσίες της κατηγορίας 41 (Μουσική ορχήστρα) |
| Απόφαση του τμήματος ανακοπών: | Η ανακοπή απορρίφθηκε |
| Απόφαση του τμήματος προσφυγών: | Η προσφυγή απορρίφθηκε |
| Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως: | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1, 2 στοιχείο γ), και 4, και των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 (1). Σήμα παγκοίνως γνωστό, το οποίο χρησιμοποιούσαν οι προσφεύγοντες κατά τον χρόνο κατάθεσης της επίδικης αίτησης. Πλημμελής εκτίμηση των αποδείξεων που προσκόμισαν οι προσφεύγοντες. |

Αιτούμενος την καταχώριση κοινοτικού σήματος:

João Pedro Lamúrias Escoval

Κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση:

Εικονιστικό σήμα «MOONSPELL» — αίτηση αριθ. 483438, υποβληθείσα για προϊόντα και υπηρεσίες της κατηγορίας 41 (Μουσική ορχήστρα)

Δικαιούχος του σήματος ή σημείου που προβάλλεται προς στήριξη της ανακοπής:

Οι προσφεύγοντες

Σήμα ή σημείο επί του οποίου στηρίχτηκε η ανακοπή:

Λεκτικό σήμα «MOONSPELL», το οποίο χρησιμοποιούν οι προσφεύγοντες για προϊόντα και υπηρεσίες της κατηγορίας 41 (Μουσική ορχήστρα)

Απόφαση του τμήματος ανακοπών:

Η ανακοπή απορρίφθηκε

Απόφαση του τμήματος προσφυγών:

Η προσφυγή απορρίφθηκε

Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως:

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1, 2 στοιχείο γ), και 4, και των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 (1). Σήμα παγκοίνως γνωστό, το οποίο χρησιμοποιούσαν οι προσφεύγοντες κατά τον χρόνο κατάθεσης της επίδικης αίτησης. Πλημμελής εκτίμηση των αποδείξεων που προσκόμισαν οι προσφεύγοντες.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, 1994, σ. 1).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/37 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/37

---

Προσφυγή-αγωγή του Guy Tachelet κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 9 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-293/04)

(2004/C 262/70)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Guy Tachelet, κάτοικος Rijmenam (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhöest, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 9 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 2ας Σεπτεμβρίου 2003, καθότι:






  — | η Επιτροπή δεν αναγνώρισε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, κατά τον χρόνο προσλήψεώς του, προϋπηρεσία 48 μηνών για την εξέλιξη σε κλιμάκιο, |
| --- | --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 2ας Σεπτεμβρίου 2003, καθότι:

—

η Επιτροπή δεν αναγνώρισε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, κατά τον χρόνο προσλήψεώς του, προϋπηρεσία 48 μηνών για την εξέλιξη σε κλιμάκιο,

| — | η Επιτροπή δεν υπολόγισε εκ νέου τη βαθμολογική κατάταξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος επισπεύδοντας την ημερομηνία της προαγωγής του στον βαθμό Β3 και προάγοντάς τον, ενδεχομένως, στον βαθμό Β2 (νυν Β*8), |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή δεν υπολόγισε εκ νέου τη βαθμολογική κατάταξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος επισπεύδοντας την ημερομηνία της προαγωγής του στον βαθμό Β3 και προάγοντάς τον, ενδεχομένως, στον βαθμό Β2 (νυν Β*8),

| — | η Επιτροπή δεν προέβη σε συγκριτική εξέταση των προσόντων για τις περιόδους προαγωγών από τις οποίες ο προσφεύγων-ενάγων κατέστη προαγώγιμος στον βαθμό Β3, |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή δεν προέβη σε συγκριτική εξέταση των προσόντων για τις περιόδους προαγωγών από τις οποίες ο προσφεύγων-ενάγων κατέστη προαγώγιμος στον βαθμό Β3,

| — | εφόσον παραστεί ανάγκη, να ακυρώσει τη ρητή απόφαση της ΑΔΑ της 16ης Μαρτίου 2003 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος (R/714/03), |
| --- | --- |

—

εφόσον παραστεί ανάγκη, να ακυρώσει τη ρητή απόφαση της ΑΔΑ της 16ης Μαρτίου 2003 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος (R/714/03),

| — | να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση προσωρινώς καθορισθέντος ποσού 125 000 ευρώ, στην απίθανη περίπτωση που η καθής δεν μπορέσει να υπολογίσει εκ νέου τη βαθμολογική κατάταξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση προσωρινώς καθορισθέντος ποσού 125 000 ευρώ, στην απίθανη περίπτωση που η καθής δεν μπορέσει να υπολογίσει εκ νέου τη βαθμολογική κατάταξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος,

| — | να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:

Ο προσφεύγων-ενάγων, που κατατάχθηκε στον βαθμό Β5, κλιμάκιο 3, κατά την πρόσληψή του τον Οκτώβριο του 1995, βάλλει κατά της αποφάσεως της ΑΔΑ να τον κατατάξει, κατόπιν της αναθεωρήσεως της βαθμολογικής του κατατάξεως, στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 2, και όχι στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 3, να μην υπολογίσει εκ νέου τη βαθμολογική κατάταξή του και να μην προβεί σε συγκριτική εξέταση των προσόντων για τις περιόδους προαγωγών από τις οποίες ο προσφεύγων-ενάγων κατέστη προαγώγιμος στον βαθμό Β3.

Προς στήριξη των ισχυρισμών του, ο προσφεύγων-ενάγων επικαλείται:

| — | ως προς την προϋπηρεσία για εξέλιξη σε κλιμάκιο κατά τον χρόνο προσλήψεως, παράβαση των αποφάσεων της Επιτροπής της 6ης Ιουνίου 1973 και της 1ης Σεπτεμβρίου 1983, περί των κριτηρίων διορισμού σε βαθμό και περί της κατατάξεως σε κλιμάκιο κατά την πρόσληψη, παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 3, του ΚΥΚ, παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και παράβαση του καθήκοντος αιτιολογίας των πράξεων της διοικήσεως, |
| --- | --- |

—

ως προς την προϋπηρεσία για εξέλιξη σε κλιμάκιο κατά τον χρόνο προσλήψεως, παράβαση των αποφάσεων της Επιτροπής της 6ης Ιουνίου 1973 και της 1ης Σεπτεμβρίου 1983, περί των κριτηρίων διορισμού σε βαθμό και περί της κατατάξεως σε κλιμάκιο κατά την πρόσληψη, παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 3, του ΚΥΚ, παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και παράβαση του καθήκοντος αιτιολογίας των πράξεων της διοικήσεως,

| — | όσον αφορά την άρνηση της Επιτροπής να υπολογίσει εκ νέου τη βαθμολογική του κατάταξη, παράβαση των άρθρων 5, παράγραφος 3, και 45 του ΚΥΚ. |
| --- | --- |

—

όσον αφορά την άρνηση της Επιτροπής να υπολογίσει εκ νέου τη βαθμολογική του κατάταξη, παράβαση των άρθρων 5, παράγραφος 3, και 45 του ΚΥΚ.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/37 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/37

---

Αγωγή του Internationaler Hilfsfonds e. V. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 23 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-294/04)

(2004/C 262/71)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Το Internationaler Hilfsfonds e. V., Rosbach (Γερμανία), άσκησε αγωγή, στις 23 Ιουλίου 2004, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Πληρεξούσιος του προσφεύγοντος είναι ο Georg F. Kaltenecker, Rechtsanwalt.

Το ενάγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στο ενάγον 54 037,00 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας την οποία τούτο υπέστη εκ της παράνομης συμπεριφοράς των οργάνων της Επιτροπής, να καταδικάσει δε την καθής στα έξοδα της διαδικασίας και τα έξοδα του ενάγοντος. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στο ενάγον 54 037,00 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας την οποία τούτο υπέστη εκ της παράνομης συμπεριφοράς των οργάνων της Επιτροπής, να καταδικάσει δε την καθής στα έξοδα της διαδικασίας και τα έξοδα του ενάγοντος.

Λόγοι της αγωγής και κύρια επιχειρήματα:

Το ενάγον είναι γερμανική μη κυβερνητική οργάνωση και δρα στον ανθρωπιστικό τομέα.

Το ενάγον προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο, με την απόφασή του επί της υποθέσεως Τ-321/01 (1), αναγνώρισε τον παράνομο χαρακτήρα της εκ μέρους της Επιτροπής απορρίψεως δύο αιτήσεων συγχρηματοδοτήσεως που υπέβαλε το ενάγον και ακύρωσε την αντίστοιχη απόφαση της Επιτροπής. Το ενάγον ισχυρίζεται ότι κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία ενώπιον του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή υπέστη σημαντικές δαπάνες, το δε Πρωτοδικείο, στο πλαίσιο της δίκης επί της υποθέσεως Τ-321/01, δεν δέχθηκε τη δυνατότητα επιστροφής τους. Κατά συνέπεια, το ενάγον έχει ως μόνη διέξοδο την άσκηση αγωγής κατά της Επιτροπής στο πεδίο της εξωσυμβατικής ευθύνης του άρθρου 288, παράγραφος 2, ΕΚ.

---

(1)  Απόφαση της 19.9.2003 επί της υποθέσεως Τ-321/01, Internationaler Hilfsfonds κατά Επιτροπής (δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στη Συλλογή).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/38 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/38

---

Προσφυγή των Salvador Contreras Gil, José Ramiro López και Antonio Ramiro López κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 22 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-296/04)

(2004/C 262/72)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Οι Salvador Contreras Gil, José Ramiro López και Antonio Ramiro López, κάτοικοι Χαέν (Ισπανία), εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο José Francisco Vázquez Medina, μέλος του δικηγορικού συλλόγου της Χαέν, άσκησαν στις 22 Ιουλίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

| — | να κηρύξει άκυρο ipso jure το άρθρο 1, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 864/04 του Συμβουλίου, |
| --- | --- |

—

να κηρύξει άκυρο ipso jure το άρθρο 1, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 864/04 του Συμβουλίου,

| — | να επιφυλαχθεί επί των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να επιφυλαχθεί επί των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Προς στήριξη των ισχυρισμών τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν την παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και, ως εκ τούτου, της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθώς και της αρχής ότι η συμπεριφορά της διοικήσεως δεν πρέπει να αντιφάσκει (venire contra factum propium), καθόσον, με την καθιέρωση από την προσβαλλομένη διάταξη των περιόδων εμπορίας 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002 και 2002/2003, ως περιόδων αναφοράς για τον υπολογισμό της απευθείας ενισχύσεως αποκλειστικώς προς τους ελαιοπαραγωγούς, οι γεωργοί που, σύμφωνα με τον κανονισμό 2366/98, φύτευσαν ελαιόδενδρα κατά τα έτη 1997 ή 1998 δεν θα έχουν κανένα σχεδόν δικαίωμα στις προβλεπόμενες ενισχύσεις, δεδομένου ότι κατά τις εν λόγω περιόδους είχαν ελάχιστη παραγωγή, λαμβανομένου υπόψη ότι, προκειμένου ένα ελαιόδενδρο να καταστεί πλήρως παραγωγικό, πρέπει να παρέλθουν οκτώ τουλάχιστον έτη από τη φύτευση του.

Επίσης, προβάλλεται η παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον, σε άλλα κράτη μέλη, όπως η Πορτογαλία, αναγνωρίζονται πόροι για τη χρηματοδότηση της αυξήσεως της παραγωγής των νέων ελαιοδένδρων.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/38 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/38

---

Προσφυγή της EFCON AG κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 21 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-298/04)

(2004/C 262/73)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Η EFCON AG, Graz-Andritz (Αυστρία), άσκησε προσφυγή, στις 21 Ιουλίου 2004, κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Πληρεξούσιος της προσφεύγουσας είναι ο Georg Zanger, Rechtsanwalt.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την οδηγία 2004/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 (1), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την οδηγία 2004/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 (1),

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ) και παράγραφοι 3 και 6 της οδηγίας 2004/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004, |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ) και παράγραφοι 3 και 6 της οδηγίας 2004/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004,

| — | επικουρικότερα, να επιτρέψει τη χρήση της εφαρμοζόμενης από την προσφεύγουσα τεχνολογίας (ενεργών υπέρυθρων ακτίνων) κατά τη δημιουργία συστημάτων τηλεδιοδίων, |
| --- | --- |

—

επικουρικότερα, να επιτρέψει τη χρήση της εφαρμοζόμενης από την προσφεύγουσα τεχνολογίας (ενεργών υπέρυθρων ακτίνων) κατά τη δημιουργία συστημάτων τηλεδιοδίων,

| — | να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά της έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά της έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της οδηγίας 2004/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλομένη οδηγία, παρά την απαίτηση τεχνολογικής ουδετερότητας των νομοθετικών πράξεων, επιβάλλει τη χρήση ορισμένων τεχνολογιών. Κατ' αυτόν τον τρόπο διαμορφώνεται εντός της αγοράς κατάσταση που ευνοεί τις μνημονευόμενες στην οδηγία τεχνολογίες, προσβάλλεται δε η αρχή περί προστασίας του ανταγωνισμού εντός της Κοινότητας. Η προσφεύγουσα με την τεχνολογία της (τεχνολογία επικοινωνίας με διπλής κατευθύνσεως, υψηλής ταχύτητας, ενεργές υπέρυθρες ακτίνες) αποκλείεται από την αγορά των συστημάτων τηλεδιοδίων.

Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω ότι η οδηγία δεν επιτυγχάνει τον επιδιωκόμενο σκοπό —τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων τηλεδιοδίων εντός των κρατών μελών—, παρεμποδίζει δε συγχρόνως τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, πράγμα που αντιβαίνει προς την αρχή της επικουρικότητας. Επί πλέον η προσφεύγουσα δεν συμμετέσχε στη νομοθετική διαδικασία, οπότε προσεβλήθη το νόμιμο δικαίωμά της ακροάσεως, υπέστη δε, με τη νομοθετική πράξη, δυσμενή διάκριση έναντι της βιομηχανίας μικροκυμάτων. Η διαμορφούμενη από τον Ευρωπαίο νομοθέτη κατάσταση της αγοράς βλάπτει επίσης την προσφεύγουσα ως προς την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της που κατοχυρώνονται με τη συνθήκη ΕΚ.

---

(1)  Οδηγία 2004/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29.4.2004, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων τηλεδιοδίων στην Κοινότητα (ΕΕ L 166, σ. 124).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/39 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/39

---

Προσφυγή της easyJet Airline Company Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-300/04)

(2004/C 262/74)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Η εταιρία easyJet Airline Company Limited, Luton, Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενη από τον J. Cook και την L. Mills, Solicitors, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 15 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/38.284/D2 Societé Air France/Alitalia Linee Aeree Italiane S.p.A.), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/38.284/D2 Societé Air France/Alitalia Linee Aeree Italiane S.p.A.),

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή κήρυξε τις διατάξεις του άρθρου 81, παράγραφος 1, της συνθήκης ΕΚ ανεφάρμοστες επί της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ των αεροπορικών εταιριών Air France και Alitalia για την περίοδο από 12 Νοεμβρίου 2001 έως 11 Νοεμβρίου 2007, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω εταιρίες συμμορφώνονται προς τις υποχρεώσεις που εμφαίνονται στο παράρτημα της εν λόγω αποφάσεως.

Η προσφεύγουσα, η οποία είναι αεροπορική εταιρία, ζητεί την ακύρωση της ως άνω αποφάσεως. Ισχυρίζεται ότι η συμφωνία συνεργασίας αποτελεί συγχώνευση των δραστηριοτήτων των συμβαλλομένων μερών ως προς τα δρομολόγια μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας και, ως εκ τούτου, έπρεπε να εκτιμηθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου (1). Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, μη λαμβάνοντας υπόψη τη θέση των συμβαλλομένων μερών ως αγοραστών αεροπορικών υπηρεσιών και συνάγοντας εσφαλμένως ότι οι δύο αερολιμένες του Παρισιού είναι αντικαταστατοί και ότι οι αερομεταφορείς χαμηλού κόστους δεν αποτελούν βιώσιμη εναλλακτική λύση για επιβάτες που επείγονται να φθάσουν στον προορισμό τους στα δρομολόγια μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας, δεν καθόρισε ορθώς τις οικείες αγορές.

Επίσης, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η Επιτροπή, προβαίνοντας σε μη προσήκουσα εκτίμηση του δυνητικού ανταγωνισμού μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, μη εκτιμώντας ορθώς αν η συμφωνία πληροί τις τέσσερις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 81 ΕΚ και στηρίζοντας τα συμπεράσματά της σε πρόδηλα νομικά σφάλματα και σφάλματα κατά την εκτίμηση, δεν εφάρμοσε ορθώς το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ. Όσoν αφορά τις υποχρεώσεις που εμφαίνονται στο παράρτημα της αποφάσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν εκτίμησε προσηκόντως την αποτελεσματικότητά τους και το αν αυτές είναι επαρκείς προκειμένου να αποκατασταθεί ο ανταγωνισμός. Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει προσήκουσα αιτιολογία, καθόσον η Επιτροπή δεν εξέτασε αν τα μέρη έχουν δεσπόζουσα θέση σε οποιαδήποτε αγορά και αν το άρθρο 82 ΕΚ έχει εφαρμογή επί της συμφωνίας τους.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 257 1990 σ. 13).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/39 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/39

---

Προσφυγή της Clearstream Banking Aktiengesellschaft και της Clearstream International société anonyme Luxembourg κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-301/04)

(2004/C 262/75)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Η Clearstream Banking Aktiengesellschaft, με έδρα τη Φρανκφούρτη (Γερμανία) και η Clearstream International société anonyme Luxembourg, με έδρα το Λουξεμβούργο, εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους Horst Satzky και Bernhard M. Maassen, άσκησαν στις 28 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απευθυνόμενη σ' αυτές απόφαση της Επιτροπής της 2ας Ιουνίου 2004, στην υπόθεση COMP/38.096, η οποία αφορά i) διαπίστωση καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσης και ii) υποχρέωση παραλείψεως, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απευθυνόμενη σ' αυτές απόφαση της Επιτροπής της 2ας Ιουνίου 2004, στην υπόθεση COMP/38.096, η οποία αφορά i) διαπίστωση καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσης και ii) υποχρέωση παραλείψεως,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή προσάπτει στις προσφεύγουσες παράβαση του άρθρου 82 ΕΚ. Υποστηρίζει ότι συνιστά κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης η επί σχεδόν δύο έτη άρνηση των προσφευγουσών να παράσχουν στην Euroclear Bank S.A. (στο εξής: EB) πρωτογενείς υπηρεσίες συμψηφισμού (clearing) για ονομαστικές μετοχές εταιριών εισηγμένων στο γερμανικό χρηματιστήριο, καθώς και η εκ μέρους των προσφευγουσών δυσμενής διάκριση ως προς τις τιμές σε βάρος της ΕΒ κατά την παροχή πρωτογενών υπηρεσιών συμψηφισμού.

Οι προσφεύγουσες απορρίπτουν την αιτίαση αυτή και ζητούν την ακύρωση της αποφάσεως. Βάλλουν κατά της διαπιστώσεως της Επιτροπής ότι η προσφεύγουσα Clearstream Banking AG (στο εξής: CB) κατέχει δεσπόζουσα θέση στη σχετική αγορά.

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της CB και της ΕΒ για τη διεκπεραίωση τραπεζικών εργασιών επί ονομαστικών μετοχών εταιριών εισηγμένων στο γερμανικό χρηματιστήριο δεν διήρκεσαν δύο έτη, αλλά εννέα μήνες το ανώτατο. Υπεύθυνη για τη μεγάλη αυτή διάρκεια ήταν η ΕΒ και όχι η CB. Η CB δεν είχε σε κανένα χρονικό σημείο συμφέρον ή πρόθεση να αρνηθεί στην ΕΒ την παροχή υπηρεσιών τις οποίες παρέχει σε άλλους πελάτες.

Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η διεκπεραίωση τραπεζικών εργασιών επί ονομαστικών μετοχών εταιριών εισηγμένων στο γερμανικό χρηματιστήριο ουδεμία σημασία είχε για την ανταλλαγή παροχών μεταξύ της CB και της ΕΒ. Κατά τη διαμόρφωση των τιμών τους οι προσφεύγουσες εφαρμόζουν την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως συγκρίσιμων πελατών. Η ΕΒ δεν μπορεί να συγκριθεί με την ομάδα πελατών στην οποία αναφέρεται η Επιτροπή προς στήριξη της αιτιάσεώς της περί δυσμενούς διακρίσεως.

Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν επίσης ότι η Επιτροπή ουδέποτε ισχυρίσθηκε ότι η Clearstream International S.A. Luxembourg (στο εξής: CI) κατέχει δεσπόζουσα θέση. Εξ αυτού του λόγου και μόνον δεν είναι δυνατό να συντρέχει κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης εκ μέρους της CΙ. Περαιτέρω, με την απόφαση δεν οριοθετείται ορθώς από απόψεως αντικειμένου η σχετική αγορά. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η διάκριση στην οποία προβαίνει η Επιτροπή μεταξύ «πρωτογενών» και «δευτερογενών» υπηρεσιών συμψηφισμού δεν δικαιολογείται από ουσιαστικής απόψεως και είναι αντιφατική. Κατά τις προσφεύγουσες, υπάρχει μόνο μία σχετική αγορά για τις υπηρεσίες συμψηφισμού. Στη σχετική αυτή αγορά που περιλαμβάνει το σύνολο των υπηρεσιών συμψηφισμού η CB δεν κατέχει δεσπόζουσα θέση. Κατά συνέπεια, η CB και η CI δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 82 ΕΚ. Η απόφαση πρέπει να ακυρωθεί λόγω πλάνης ως προς την οριοθέτηση της σχετικής αγοράς και, ως εκ τούτου, λόγω απουσίας δεσπόζουσας θέσης.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/40 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/40

---

Αγωγή του Maison de l'Europe Avignon Méditerranée κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-302/04)

(2004/C 262/76)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Το Maison de l'Europe Avignon Méditerranée, με έδρα την Αβινιόν (Γαλλία), εκπροσωπούμενο από τον François Martineau, δικηγόρο, άσκησε στις 26 Ιουλίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Το ενάγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 394 066,76 ευρώ, λόγω της μη εκπληρώσεως των συμβατικών της δεσμεύσεων έναντι του Maison de l'Europe Avignon Méditerranée, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 394 066,76 ευρώ, λόγω της μη εκπληρώσεως των συμβατικών της δεσμεύσεων έναντι του Maison de l'Europe Avignon Méditerranée,

| — | να υποχρεώσει την εναγομένη να του καταβάλει το σύνολο των δυναμένων να αναζητηθούν δικαστικών εξόδων, των οποίων το ποσό καθορίζεται σε 10 000 ευρώ. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την εναγομένη να του καταβάλει το σύνολο των δυναμένων να αναζητηθούν δικαστικών εξόδων, των οποίων το ποσό καθορίζεται σε 10 000 ευρώ.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Κατά το ενάγον, η Επιτροπή είχε δεχθεί ανεπισήμως, από το 1996, τη δημιουργία ενός Info Point Europe (κέντρου πληροφοριών σχετικών με την Ευρώπη) στο πλαίσιο του ενάγοντος. Το 2000, το ενάγον συνήψε σύμβαση με την Επιτροπή, αφορώσα τη δημιουργία ενός Info Point Europe επισημοποιώντας, κατά το ενάγον, την κατάσταση. Το 2004, η Επιτροπή κατήγγειλε τη σύμβαση.

Με την υπό κρίση αγωγή, το ενάγον σκοπεί να θεμελιώσει τη συμβατική ευθύνη της Επιτροπής, προκειμένου να επιτύχει την καταβολή αντιπαροχής για τις παροχές στις οποίες προέβη το ενάγον από το 1996, στο πλαίσιο της αποστολής του ως κέντρου πληροφοριών της Επιτροπής.

Κατά το ενάγον, η Επιτροπή παρέβη τις συμβατικές της υποχρεώσεις και οφείλει να καταβάλει διαφόρους τόκους υπερημερίας, αντιπαροχή για τις παροχές που πραγματοποιήθηκαν κατά το φεστιβάλ της Αβινιόν και για τη διατήρηση ενός κέντρου περιέχοντος τα κοινοτικά έγγραφα από το 1996.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/40 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/40

---

Προσφυγή της European Dynamics SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-303/04)

(2004/C 262/77)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Η European Dynamics SA, Αθήνα, Ελλάς, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Σ. Παππά, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την Ανακοίνωση Διαγωνισμού της Επιτροπής 2003/S249-221337 ESP-DIMA, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την Ανακοίνωση Διαγωνισμού της Επιτροπής 2003/S249-221337 ESP-DIMA,

| — | να ακυρώσει τον διαγωνισμό εκτιμήσεως προσφορών PO/2003/192 (ESP-DIMA), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον διαγωνισμό εκτιμήσεως προσφορών PO/2003/192 (ESP-DIMA),

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Ιουνίου 2004, που κατατάσσει την προσφορά της κοινοπραξίας της European Dynamics στη δεύτερη θέση, μετά τον πρώτο επιτυχόντα υποψήφιο, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Ιουνίου 2004, που κατατάσσει την προσφορά της κοινοπραξίας της European Dynamics στη δεύτερη θέση, μετά τον πρώτο επιτυχόντα υποψήφιο,

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 14ης Ιουλίου 2004, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση της προσφεύγουσας κατά της αναθέσεως της συμβάσεως, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 14ης Ιουλίου 2004, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση της προσφεύγουσας κατά της αναθέσεως της συμβάσεως,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά και λοιπά συναφή με την παρούσα προσφυγή έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η European Dynamics. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά και λοιπά συναφή με την παρούσα προσφυγή έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η European Dynamics.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσφεύγουσα ανήκει σε κοινοπραξία, της οποίας η προσφορά επελέγη για την παροχή υπηρεσιών ESP Lot 5, για εφαρμογές δικτύου. Η ESP Lot 4, για εφαρμογές διαχείρισης δεδομένων/πληροφοριών, ανετέθη σε άλλη κοινοπραξία.

Κατά την προσφεύγουσα, ο βαλλόμενος με την παρούσα προσφυγή διαγωνισμός, ESP-DIMA, στηρίχτηκε στην εσφαλμένη παραδοχή ότι η παροχή υπηρεσιών διαχείρισης δεδομένων και πληροφοριών συνιστά νέα αγορά και ότι η χρήση της ESP Lot 4 είχε υπερβεί όλες τις προσδοκίες. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι κακώς η Επιτροπή ενέταξε στην ESP Lot 4 έργα που, κατά την προσφεύγουσα, στην πραγματικότητα ενέπιπταν εντός της ESP Lot 5. Η προσφεύγουσα αναφέρει ότι, ως εκ τούτου, η Επιτροπή αναγκάστηκε να αυξήσει τις προβλέψεις του προϋπολογισμού για την ESP Lot 4 και να προκηρύξει νέο διαγωνισμό ESP-DIMA, ενώ ο προβλεφθείς για την ESP Lot 5 προϋπολογισμός δεν χρησιμοποιείτο πλήρως.

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η Επιτροπή παρέβη ουσιώδη τύπο, διότι τουλάχιστον ένα μέλος της επιτροπής αξιολογήσεως του βαλλόμενου διαγωνισμού είχε σύγκρουση συμφερόντων με την προσφεύγουσα.

Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η κατάταξή της στη δεύτερη θέση επιτυχόντος στον διαγωνισμό για την ESP-DIMA δικαιολογείται ανεπαρκώς. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η Επιτροπή αρνήθηκε να γνωστοποιήσει πληροφορίες σχετικά με την έκθεση αξιολόγησης.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/41 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/41

---

Προσφυγή της Eden κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-305/04)

(2004/C 262/78)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η εταιρία Eden, με έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενη από την Muriel Antoine-Lalance, δικηγόρο, άσκησε στις 26 Ιουλίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Μαΐου 2004 (υπόθεση R 591/2003-4), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Μαΐου 2004 (υπόθεση R 591/2003-4),

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:

| Επίμαχο κοινοτικό σήμα: | Οσφρητικό σήμα «ΟΣΜΗ ΩΡΙΜΗΣ ΦΡΑΟΥΛΑΣ», συνοδευόμενο από τη γραφική παράσταση μιας φράουλας — αριθμός καταχωρίσεως 001122118 |
| --- | --- |
| Προϊόντα ή υπηρεσίες: | Προϊόντα των κλάσεων 3, 16, 18 και 25 |
| Προσβαλλομένη ενώπιον του τμήματος προσφυγών απόφαση: | Άρνηση καταχωρίσεως εκ μέρους του εξεταστή |
| Απόφαση του τμήματος προσφυγών: | Απόρριψη της προσφυγής |
| Προβληθέντες λόγοι: | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α), του κανονισμού αριθ. 40/94. |

Επίμαχο κοινοτικό σήμα:

Οσφρητικό σήμα «ΟΣΜΗ ΩΡΙΜΗΣ ΦΡΑΟΥΛΑΣ», συνοδευόμενο από τη γραφική παράσταση μιας φράουλας — αριθμός καταχωρίσεως 001122118

Προϊόντα ή υπηρεσίες:

Προϊόντα των κλάσεων 3, 16, 18 και 25

Προσβαλλομένη ενώπιον του τμήματος προσφυγών απόφαση:

Άρνηση καταχωρίσεως εκ μέρους του εξεταστή

Απόφαση του τμήματος προσφυγών:

Απόρριψη της προσφυγής

Προβληθέντες λόγοι:

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α), του κανονισμού αριθ. 40/94.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/41 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/41

---

Προσφυγή της Monica Luxem κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-306/04)

(2004/C 262/79)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Monica Luxem, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 15 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής να μην την διορίσει μόνιμο υπάλληλο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, να μην την τοποθετήσει στη Γενική Διεύθυνση Αναπτύξεως/Α.2 στην κενή θέση αριθμό αναφοράς COM/2002/6022/F και να μην την τοποθετήσει σε καμία άλλη θέση αντίστοιχη των ικανοτήτων της και του επαγγελματικών της δεξιοτήτων, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής να μην την διορίσει μόνιμο υπάλληλο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, να μην την τοποθετήσει στη Γενική Διεύθυνση Αναπτύξεως/Α.2 στην κενή θέση αριθμό αναφοράς COM/2002/6022/F και να μην την τοποθετήσει σε καμία άλλη θέση αντίστοιχη των ικανοτήτων της και του επαγγελματικών της δεξιοτήτων,

| — | να καταδικάσει την καθής δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η προσφεύγουσα υπέβαλε υποψηφιότητα στον διαγωνισμό COM/A/6/01 για την πρόσληψη διοικητικών υπαλλήλων στους τομείς των εξωτερικών σχέσεων και της διαχειρίσεως της βοήθειας. Στην αίτηση υποψηφιότητας ανέφερε ότι κατέχει γερμανικό τίτλο σπουδών, τον οποίον απέκτησε μετά από σπουδές τριετούς διάρκειας. Αφού πέτυχε στον διαγωνισμό, υπέβαλε υποψηφιότητα για την πλήρωση κενής θέσεως στην Επιτροπή. Με επιστολή της 30ής Ιουλίου 2003, η Επιτροπή την ενημέρωσε ότι η υποψηφιότητά της δεν μπορεί να γίνει δεκτή, λόγω του τίτλου σπουδών που κατέχει. Κατά την Επιτροπή, για την πλήρωση των όρων υποβολής υποψηφιότητας στον διαγωνισμό, σύμφωνα με τους οποίους γίνονται δεκτοί μόνον οι τίτλοι σπουδών που παρέχουν πρόσβαση σε διδακτορικού επιπέδου σπουδές, απαιτείται γερμανικός τίτλος σπουδών που έχει αποκτηθεί μετά σπουδές τετραετούς διάρκειας.

Προς στήριξη της προσφυγής περί ακυρώσεως της αποφάσεως αυτής, η προσφεύγουσα επικαλείται παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, παράνομη ανάκληση αποφάσεως ευμενούς διοικητικής πράξεως, παραβίαση της προκηρύξεως του επίμαχου διαγωνισμού, καθώς και καταφανή πλάνη εκτιμήσεως.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/42 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/42

---

Προσφυγή του Carlo Pagliacci κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 19 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-307/04)

(2004/C 262/80)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Carlo Pagliacci, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël και Louis Etienne Marchal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/A/1/02 με την οποία ο προσφεύγων έλαβε στις εξετάσεις ανεπαρκή βαθμό για την κατάταξή του στον πίνακα επιτυχόντων, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/A/1/02 με την οποία ο προσφεύγων έλαβε στις εξετάσεις ανεπαρκή βαθμό για την κατάταξή του στον πίνακα επιτυχόντων,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει παράβαση της προκηρύξεως του διαγωνισμού λόγω του ότι πλείονες υποψήφιοι που περιλήφθηκαν στον πίνακα επιτυχόντων δεν διέθεταν, όπως απαιτείτο, πτυχίο έχον άμεση σχέση με τον γεωργικό τομέα. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται επίσης ότι ένα μέλος της εξεταστικής επιτροπής συνεργαζόταν σε καθημερινή βάση με ορισμένους υποψηφίους. Κατά τον προσφεύγοντα, το γεγονός αυτό περιήγαγε τους εν λόγω υποψηφίους σε ευνοϊκή θέση σε σχέση με τους λοιπούς υποψηφίους και, ως εκ τούτου, συνιστά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων. Περαιτέρω, ο προσφεύγων προβάλλει παράβαση του άρθρου 14 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως λόγω του ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δεν είχε ενημερωθεί για την κατάσταση αυτή.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/42 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/42

---

Προσφυγή του Francesco Ianiello κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-308/04)

(2004/C 262/81)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Francesco Ianiello, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Ιουλίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του δευτεροβαθμίου αξιολογητή της 8ης Σεπτεμβρίου 2003, περί καταρτίσεως της εκθέσεως σχετικά με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για τα έτη 2001-2002, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του δευτεροβαθμίου αξιολογητή της 8ης Σεπτεμβρίου 2003, περί καταρτίσεως της εκθέσεως σχετικά με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για τα έτη 2001-2002,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων επικαλείται παράβαση του άρθρου 8 των γενικών διατάξεων για την εκτέλεση του άρθρου 43 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ). Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η διάταξη αυτή είναι παράνομη, καθόσον προβλέπει των ορισμό μελών της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως σε θέματα αξιολογήσεως τα οποία είναι είτε του ιδίου βαθμού είτε χαμηλότερου βαθμού από τον προσφεύγοντα και, έτσι, δεν διαθέτουν όλες τις εγγυήσεις ανεξαρτησίας ούτε τα απαιτούμενα προσόντα. Ο προσφεύγων προσθέτει ότι, μολονότι ασκεί καθήκοντα συνδικαλιστικού εκπροσώπου, ο διευθυντής προσωπικού ή ο αναπληρωτής του δεν ζήτησαν να εξαιρεθούν και μετέσχαν στην εξέταση της διοικητικής του προσφυγής.

Ο προσφεύγων επικαλείται επίσης παραβίαση του καθήκοντος εχεμύθειας των μελών της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως, παραβίαση της αρχής της αμεροληψίας και της αντικειμενικότητας της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως, προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και παραβίαση της αρχής της κατ' αντιπαράθεση συζητήσεως της υποθέσεως, παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, καθώς και ασυνέπεια μεταξύ των σχολίων και της βαθμολογίας.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/43 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/43

---

Προσφυγή της TV 2/DANMARK A/S κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-309/04)

(2004/C 262/82)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Η TV 2/DANMARK A/S, με έδρα το Odense (Δανία) εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Olaf Koktvedgaard, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 28 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει στο σύνολό της ή, επικουρικώς, εν μέρει την απόφαση C(2004)1814τελ. υπόθεση C 2/2003 (ex NN 22/2002) της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, για τα υπέρ της TV2 / Danmark μέτρα της Δανίας, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει στο σύνολό της ή, επικουρικώς, εν μέρει την απόφαση C(2004)1814τελ. υπόθεση C 2/2003 (ex NN 22/2002) της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, για τα υπέρ της TV2 / Danmark μέτρα της Δανίας,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή ενέκρινε την ενίσχυση η οποία παρασχέθηκε από το 1995 έως το 2002 στην TV2/DANMARK υπό τη μορφή πόρων από τέλη τηλεοράσεως και ορισμένων άλλων μέτρων, ως συνάδουσα προς την κοινή αγορά, με εξαίρεση ποσό 628,2 εκατομμυρίων δανικών κορόνων που, κατά την Επιτροπή, συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση και του οποίου την επιστροφή το Βασίλειο της Δανίας υποχρεούται να ζητήσει από την προσφεύγουσα.

Προς στήριξη του αιτήματός της, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε, χωρίς να τηρηθούν διατάξεις συνιστώσες ουσιώδη τύπο, το άρθρο 87, παράγραφος 1 ΕΚ, το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ, το άρθρο 295 ΕΚ, και το Πρωτόκολλο για το σύστημα δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Η προσφεύγουσα προβάλλει ειδικότερα,

| — | ότι δεν τηρήθηκε η αρχή της προηγούμενης ακροάσεως, ότι η εκτίμηση περί υπεραντισταθμίσεως περιλαμβάνει ποσά τα οποία δεν αφορά το χρονικό διάστημα της έρευνας και ότι είναι ανεπαρκές το έρεισμα και η αιτιολογία της εκτιμήσεως για τη δημιουργία ιδίων κεφαλαίων της TV2, |
| --- | --- |

—

ότι δεν τηρήθηκε η αρχή της προηγούμενης ακροάσεως, ότι η εκτίμηση περί υπεραντισταθμίσεως περιλαμβάνει ποσά τα οποία δεν αφορά το χρονικό διάστημα της έρευνας και ότι είναι ανεπαρκές το έρεισμα και η αιτιολογία της εκτιμήσεως για τη δημιουργία ιδίων κεφαλαίων της TV2,

| — | ότι η έρευνα της Επιτροπής δεν πραγματοποιήθηκε με βάση την κατάσταση που υφίστατο κατά το χρονικό σημείο της εφαρμογής των επί μέρους υπέρ της TV2 μέτρων, |
| --- | --- |

—

ότι η έρευνα της Επιτροπής δεν πραγματοποιήθηκε με βάση την κατάσταση που υφίστατο κατά το χρονικό σημείο της εφαρμογής των επί μέρους υπέρ της TV2 μέτρων,

| — | ότι οι πόροι από τέλη ραδιοτηλεοράσεως, που εισέρευσαν στην TV2, και οι πόροι από διαφημίσεις, που εισέρευσαν κατά τα έτη 1995-1997 στην TV2 μέσω του TV2-Fond, δεν είναι κρατικές ενισχύσεις, διότι δεν είναι κρατικοί πόροι, |
| --- | --- |

—

ότι οι πόροι από τέλη ραδιοτηλεοράσεως, που εισέρευσαν στην TV2, και οι πόροι από διαφημίσεις, που εισέρευσαν κατά τα έτη 1995-1997 στην TV2 μέσω του TV2-Fond, δεν είναι κρατικές ενισχύσεις, διότι δεν είναι κρατικοί πόροι,

| — | ότι δεν συντρέχει περίπτωση κρατικής ενισχύσεως, ακόμη κι αν οι πόροι που εισέρευσαν υπερβαίνουν ενδεχομένως τα καθαρά έξοδα της TV2 κατά την εκτέλεση των κοινής ωφελείας καθηκόντων της, διότι οι πόροι δεν χρησιμοποιήθηκαν ουσιαστικώς για να χρηματοδοτηθούν σταυροειδώς εμπορικές δραστηριότητες, |
| --- | --- |

—

ότι δεν συντρέχει περίπτωση κρατικής ενισχύσεως, ακόμη κι αν οι πόροι που εισέρευσαν υπερβαίνουν ενδεχομένως τα καθαρά έξοδα της TV2 κατά την εκτέλεση των κοινής ωφελείας καθηκόντων της, διότι οι πόροι δεν χρησιμοποιήθηκαν ουσιαστικώς για να χρηματοδοτηθούν σταυροειδώς εμπορικές δραστηριότητες,

| — | ότι η TV2 δεν απέκτησε οικονομικό πλεονέκτημα, το οποίο δεν θα είχε αποκτήσει υπό συνήθεις συνθήκες οικονομίας της αγοράς, διότι το πραγματοποιηθέν πλεόνασμα της TV2 δεν υπερβαίνει ένα εύλογο κέρδος κατά την άσκηση καθηκόντων κοινής ωφελείας της TV2 και διότι η δημιουργία ιδίων κεφαλαίων της TV2 οφείλεται σε λόγους αναγόμενους στην οικονομία της αγοράς, |
| --- | --- |

—

ότι η TV2 δεν απέκτησε οικονομικό πλεονέκτημα, το οποίο δεν θα είχε αποκτήσει υπό συνήθεις συνθήκες οικονομίας της αγοράς, διότι το πραγματοποιηθέν πλεόνασμα της TV2 δεν υπερβαίνει ένα εύλογο κέρδος κατά την άσκηση καθηκόντων κοινής ωφελείας της TV2 και διότι η δημιουργία ιδίων κεφαλαίων της TV2 οφείλεται σε λόγους αναγόμενους στην οικονομία της αγοράς,

| — | ότι η δημιουργία ιδίων κεφαλαίων της TV2 δεν υπερβαίνει αυτό που είναι αναγκαίο για την εκτέλεση των κοινής ωφελείας καθηκόντων της TV2, |
| --- | --- |

—

ότι η δημιουργία ιδίων κεφαλαίων της TV2 δεν υπερβαίνει αυτό που είναι αναγκαίο για την εκτέλεση των κοινής ωφελείας καθηκόντων της TV2,

| — | ότι δεν μπορεί να ζητηθεί επιστροφή από την ιδρυθείσα μετά το χρονικό διάστημα της έρευνας ανώνυμη εταιρία, την TV 2/Danmark A/S, διότι η εταιρία αυτή δεν κατέστη πλουσιότερη, |
| --- | --- |

—

ότι δεν μπορεί να ζητηθεί επιστροφή από την ιδρυθείσα μετά το χρονικό διάστημα της έρευνας ανώνυμη εταιρία, την TV 2/Danmark A/S, διότι η εταιρία αυτή δεν κατέστη πλουσιότερη,

| — | ότι η περί τόκων αξίωση της απαιτήσεως επιστροφής πρέπει να ακυρωθεί, διότι στην απαίτηση επιστροφής περιλαμβάνεται ήδη καθορισμός επιτοκίου. |
| --- | --- |

—

ότι η περί τόκων αξίωση της απαιτήσεως επιστροφής πρέπει να ακυρωθεί, διότι στην απαίτηση επιστροφής περιλαμβάνεται ήδη καθορισμός επιτοκίου.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/43 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/43

---

Προσφυγή της Ferrero oHG mbH κατά Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-310/04)

(2004/C 262/83)

Γλώσσα της διαδικασίας: η αγγλική

Η Ferrero oHG mbH, Frankfurt am Main, Γερμανία, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Dr M. Schaeffer, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 26 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).

Έτερος διάδικος στην ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασία ήταν η Cornu SA Fontain.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 17ης Μαρτίου 2004 στην υπόθεση R 01540/2002-4 και να δεχθεί την ανακοπή αριθ. B 245 714, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 17ης Μαρτίου 2004 στην υπόθεση R 01540/2002-4 και να δεχθεί την ανακοπή αριθ. B 245 714,

| — | να καταδικάσει τον αιτούμενο την καταχώριση του σήματος στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον αιτούμενο την καταχώριση του σήματος στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

| Αιτούμενος την καταχώριση κοινοτικού σήματος: | Cornu SA Fontain |
| --- | --- |
| Κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση: | Λεκτικό σήμα «FERRO» για προϊόντα της κλάσεως 30 (αλμυρά μπισκότα) |
| Δικαιούχος του σήματος ή σημείου που προβάλλεται προς στήριξη της ανακοπής: | Η προσφεύγουσα |
| Σήμα ή σημείο επί του οποίου στηρίχτηκε η ανακοπή: | Εθνικό λεκτικό σήμα «FERRERO» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29, 30, 32 και 33 (σοκολάτα, κλπ.) |
| Απόφαση του τμήματος ανακοπών: | Η ανακοπή απορρίφθηκε |
| Απόφαση του τμήματος προσφυγών: | Η προσφυγή απορρίφθηκε |
| Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως: | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 (1) |

Αιτούμενος την καταχώριση κοινοτικού σήματος:

Cornu SA Fontain

Κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση:

Λεκτικό σήμα «FERRO» για προϊόντα της κλάσεως 30 (αλμυρά μπισκότα)

Δικαιούχος του σήματος ή σημείου που προβάλλεται προς στήριξη της ανακοπής:

Η προσφεύγουσα

Σήμα ή σημείο επί του οποίου στηρίχτηκε η ανακοπή:

Εθνικό λεκτικό σήμα «FERRERO» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29, 30, 32 και 33 (σοκολάτα, κλπ.)

Απόφαση του τμήματος ανακοπών:

Η ανακοπή απορρίφθηκε

Απόφαση του τμήματος προσφυγών:

Η προσφυγή απορρίφθηκε

Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως:

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 (1)

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, 1994, σ. 1)

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/44 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/44

---

Προσφυγή του José Luis Buendia Sierra κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 22 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-311/04)

(2004/C 262/84)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο José Luis Buendia Sierra, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Marc van der Woude και Valérie Landes, δικηγόρους, άσκησε στις 22 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του γενικού διευθυντή της νομικής υπηρεσίας να του χορηγήσει ένα μόνο μόριο προτεραιότητας κατά τις προαγωγές του 2003, η οποία απόφαση επικυρώθηκε και οριστικοποιήθηκε με την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) με την οποία απορρίφθηκε σχετική ενδικοφανής προσφυγή, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του γενικού διευθυντή της νομικής υπηρεσίας να του χορηγήσει ένα μόνο μόριο προτεραιότητας κατά τις προαγωγές του 2003, η οποία απόφαση επικυρώθηκε και οριστικοποιήθηκε με την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) με την οποία απορρίφθηκε σχετική ενδικοφανής προσφυγή,

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ να μην του χορηγηθεί κανένα μόριο ειδικής προτεραιότητας από την «Comité de promotion pour activités supplémentaires» (επιτροπή προαγωγών για πρόσθετες δραστηριότητες) κατά τις προαγωγές του 2003, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ να μην του χορηγηθεί κανένα μόριο ειδικής προτεραιότητας από την «Comité de promotion pour activités supplémentaires» (επιτροπή προαγωγών για πρόσθετες δραστηριότητες) κατά τις προαγωγές του 2003,

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ να του χορηγήσει συνολικά 20 μόρια κατά τις προαγωγές του 2003, τον κατάλογο προακτέων από τον βαθμό Α5 υπαλλήλων για τις προαγωγές του 2003, τον κατάλογο των προαχθέντων στον βαθμό Α4 υπαλλήλων κατά τις προαγωγές του 2003 και, σε κάθε περίπτωση, την απόφαση να μην περιληφθεί ο προσφεύγων στους ως άνω καταλόγους, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ να του χορηγήσει συνολικά 20 μόρια κατά τις προαγωγές του 2003, τον κατάλογο προακτέων από τον βαθμό Α5 υπαλλήλων για τις προαγωγές του 2003, τον κατάλογο των προαχθέντων στον βαθμό Α4 υπαλλήλων κατά τις προαγωγές του 2003 και, σε κάθε περίπτωση, την απόφαση να μην περιληφθεί ο προσφεύγων στους ως άνω καταλόγους,

| — | να ακυρώσει, καθόσον αυτό είναι απαραίτητο, την απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεώς του, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, καθόσον αυτό είναι απαραίτητο, την απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεώς του,

| — | να καταδικάσει την καθής δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Κατά τον προσφεύγοντα, η απόφαση να υπηρεσίας να του χορηγήσει ένα μόνο μόριο προτεραιότητας είναι αποτέλεσμα των κριτηρίων που θέσπισε η νομική υπηρεσία, βάσει των οποίων τα μόρια αυτά χορηγούνται στους υπαλλήλους με την μεγαλύτερη προϋπηρεσία σε κάθε βαθμό, ανεξαρτήτως των προσόντων τους. Ο προσφεύγων επικαλείται, κατά της αποφάσεως αυτής, παράβαση του άρθρου 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ), του άρθρου 2, παράγραφος 1, των γενικών διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 43 του ΚΥΚ και του άρθρου 6, παράγραφοι 3 και 4, των γενικών διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 45 του ΚΥΚ. Κατά τον προσφεύγοντα, η απόφαση αυτή παραβιάζει ιδίως τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της εξελίξεως της σταδιοδρομίας, πάσχει προφανή πλάνη εκτιμήσεως και συνιστά κατάχρηση εξουσίας. Τέλος, ο προσφεύγων επικαλείται παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας βαθμολογήσεως και της διαδικασίας εξετάσεως της ενδικοφανούς προσφυγής.

Περαιτέρω, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η απόφαση να μην του χορηγηθεί κανένα μόριο ειδικής προτεραιότητας από την «Comité de promotion pour activités supplémentaires» συνιστά παράβαση του άρθρου 45 του ΚΥΚ, του άρθρου 9 των γενικών διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 45 του ΚΥΚ και παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως. Κατά τον προσφεύγοντα, η απόφαση αυτή πάσχει επίσης προφανή πλάνη εκτιμήσεως και κατάχρηση εξουσίας.

Τέλος, ο προσφεύγων βάλλει κατά της αποφάσεως να του χορηγηθούν συνολικά 20 μόρια, κατά του καταλόγου προακτέων από τον βαθμό Α5, του καταλόγου των προαχθέντων στον βαθμό Α4 και της αποφάσεως να μην περιληφθεί ο προσφεύγων στους ως άνω καταλόγους. Ο προσφεύγων επικαλείται συναφώς τον παράνομο χαρακτήρα των λοιπών πράξεων που προσβάλλονται με την παρούσα προσφυγή καθώς και τον παράνομο χαρακτήρα των κανόνων που διέπουν την αξιολόγηση του προσωπικού για το διάστημα 2001–2002, των γενικών διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 43 του ΚΥΚ και των γενικών διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 45 ΚΥΚ. Κατά τον προσφεύγοντα, οι διατάξεις αυτές παραβιάζουν τις αρχές της εξελίξεως της σταδιοδρομίας και της ίσης μεταχειρίσεως. Ο προσφεύγων επικαλείται ακόμη ότι οι αποφάσεις αυτές εκδόθηκαν αναρμοδίως και κατά παράβαση ουσιώδους τύπου.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/45 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/45

---

Προσφυγή του Vittorio Di Bucci κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 22 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-312/04)

(2004/C 262/85)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Vittorio Di Bucci, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Marc van der Woude και Valérie Landes, δικηγόρους, άσκησε στις 22 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του γενικού διευθυντή της νομικής υπηρεσίας να του χορηγήσει ένα μόνο μόριο προτεραιότητας κατά τις προαγωγές του 2003, η οποία απόφαση επικυρώθηκε και οριστικοποιήθηκε με την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) με την οποία απορρίφθηκε σχετική ενδικοφανής προσφυγή, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του γενικού διευθυντή της νομικής υπηρεσίας να του χορηγήσει ένα μόνο μόριο προτεραιότητας κατά τις προαγωγές του 2003, η οποία απόφαση επικυρώθηκε και οριστικοποιήθηκε με την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) με την οποία απορρίφθηκε σχετική ενδικοφανής προσφυγή,

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ να μην του χορηγηθεί κανένα μόριο ειδικής προτεραιότητας από την «Comité de promotion pour activités supplémentaires» (επιτροπή προαγωγών για πρόσθετες δραστηριότητες) κατά τις προαγωγές του 2003, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ να μην του χορηγηθεί κανένα μόριο ειδικής προτεραιότητας από την «Comité de promotion pour activités supplémentaires» (επιτροπή προαγωγών για πρόσθετες δραστηριότητες) κατά τις προαγωγές του 2003,

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ να του χορηγήσει συνολικά 20 μόρια κατά τις προαγωγές του 2003, τον κατάλογο προακτέων από τον βαθμό Α5 υπαλλήλων για τις προαγωγές του 2003, τον κατάλογο των προαχθέντων στον βαθμό Α4 υπαλλήλων κατά τις προαγωγές του 2003 και, σε κάθε περίπτωση, την απόφαση να μην περιληφθεί ο προσφεύγων στους ως άνω καταλόγους, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ να του χορηγήσει συνολικά 20 μόρια κατά τις προαγωγές του 2003, τον κατάλογο προακτέων από τον βαθμό Α5 υπαλλήλων για τις προαγωγές του 2003, τον κατάλογο των προαχθέντων στον βαθμό Α4 υπαλλήλων κατά τις προαγωγές του 2003 και, σε κάθε περίπτωση, την απόφαση να μην περιληφθεί ο προσφεύγων στους ως άνω καταλόγους,

| — | να ακυρώσει, καθόσον αυτό είναι απαραίτητο, την απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεώς του, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, καθόσον αυτό είναι απαραίτητο, την απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεώς του,

| — | να καταδικάσει την καθής δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με τα προβληθέντα στην υπόθεση Τ-311/04, José Luis Buendia Sierra κατά Επιτροπής.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/45 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/45

---

Προσφυγή της Hewlett-Packard GmbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 30 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-313/04)

(2004/C 262/86)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Η Hewlett-Packard GmbH, με έδρα τo Böblingen (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Fabienne Boulanger, Marius Mrozek και Michael Tervooren, άσκησε στις 30 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής REM 06/02, της 7ης Απριλίου 2004, με την οποία διαπιστώθηκε ότι σε συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι δικαιολογημένη η επιστροφή καταβληθέντος δασμού. |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής REM 06/02, της 7ης Απριλίου 2004, με την οποία διαπιστώθηκε ότι σε συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι δικαιολογημένη η επιστροφή καταβληθέντος δασμού.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Στις 21 Δεκεμβρίου 1995 η προσφεύγουσα έθεσε σε ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντα προελεύσεως Σιγκαπούρης (εκτυπωτές και αμπούλες μελανιού) τα οποία είχε εναποθέσει σε αποθήκη τελωνειακής αποταμιεύσεως. Με τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία γεννήθηκε τελωνειακή οφειλή ως προς τα εν λόγω προϊόντα. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η θέση σε κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1995 προκειμένου να εξασφαλισθεί η εφαρμογή των ισχυόντων έως 31 Δεκεμβρίου 1995 προτιμησιακών δασμολογικών συντελεστών. Κατά τον χρόνο της θέσεως σε κυκλοφορία ήταν γνωστό ότι από 1ης Ιανουαρίου 1996 θα εφαρμόζονταν υψηλότεροι δασμολογικοί συντελεστές για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία. Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3009/95 (1) προβλέφθηκε η από 1ης Ιανουαρίου 1996 άνευ δασμών εισαγωγή για προϊόντα εμπίπτοντα στην ίδια δασμολογική κλάση με τα προϊόντα της προσφεύγουσας.

Τον Νοέμβριο 1996 η προσφεύγουσα ζήτησε από τις γερμανικές τελωνειακές αρχές την επιστροφή του καταβληθέντος ποσού. Το αίτημα αυτό απορρίφθηκε. Με τη σύμφωνη γνώμη της προσφεύγουσας, οι γερμανικές αρχές παρέπεμψαν την υπόθεση στην Επιτροπή.

Η προσφεύγουσα επικαλείται το άρθρο 239 του τελωνειακού κώδικα και υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, διά της χρονικώς καθυστερημένης εκδόσεως και της παραλείψεως έγκαιρης κοινοποιήσεως του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3009/95, διά της ηθελημένης προχρονολογήσεώς αυτού και της παραπομπής στον εκδοθέντα μόλις στις 21 Φεβρουαρίου 1996 κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3093/95 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995 (2), παραβίασε την επιταγή της δυνατότητας προβλέψεως των ενεργειών των κοινοτικών οργάνων και, ως εκ τούτου, την αρχή της ασφάλειας δικαίου.

Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι συντρέχει παράβαση του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου (3), το οποίο προβλέπει δημοσίευση του πλήρους κειμένου της συνδυασμένης ονοματολογίας έως τις 31 Οκτωβρίου εκάστου έτους, προκειμένου να ισχύσει για το επόμενο έτος. Η διάταξη αυτή αποσκοπεί ακριβώς στην αξιόπιστη ενημέρωση των επιχειρηματιών περί επικείμενων οικονομικών συνεπειών και στη δημιουργία μιας ασφαλούς βάσεως για τον σχεδιασμό και τον προσανατολισμό των ενεργειών των πολιτών της Κοινότητας.

Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της επιμέλειας, δεδομένου ότι δεν ενημέρωσε εγκαίρως την προσφεύγουσα για τη νέα επικείμενη τροποποίηση της συνδυασμένης ονοματολογίας. Εξάλλου, κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως η Επιτροπή έλαβε υπόψη περιστάσεις που αντικειμενικώς δεν συνέτρεχαν. Ως εκ τούτου, υπερέβη σε βάρος της προσφεύγουσας τη διακριτική ευχέρεια και το περιθώριο εκτιμήσεως που διέθετε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι δεν υπήρξε ούτε προφανής αμέλεια ούτε δόλος εκ μέρους της.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3009/95 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, που τροποποιεί το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 319, σ. 1).

(2)  Kανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3093/95 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για τον καθορισμό των δασμολογικών συντελεστών που πρέπει να εφαρμόζονται από την Κοινότητα, οι οποίοι προκύπτουν από τις διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν βάσει του άρθρου XXIV παράγραφος 6 της ΓΣΔΕ, μετά την προσχώρηση της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 334, σ. 1).

(3)  Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256, σ. 1).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/46 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/46

---

Προσφυγή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 27 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-314/04)

(2004/C 262/87)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατίας της Γερμανίας άσκησε προσφυγή, στις 27 Ιουλίου 2004, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Πληρεξούσιοι της προσφεύγουσας είναι οι Claus-Dieter Quassowski και Christoph von Donat.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, η οποία κοινοποιήθηκε με επιστολή της 17ης Μαΐου 2004 της Γενικής Διευθύνσεως Περιφερειακής Πολιτικής, καθόσον περιορίζει τη χρηματοδοτική συμβολή της Κοινότητας μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως στο πρόγραμμα στόχου 2 1997-1999 της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (Nordrhein-Westfalen) (ΕΤΠΑ αριθ. 97.02.13.005/ARINCO Nr. 97.DE.16.005) στο ποσό των 319 046 236,76 ευρώ και απορρίπτει την καταβολή του υπολειπομένου ποσού, ανερχομένου σε 5 488 569,24 ευρώ στις γερμανικές αρχές, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, η οποία κοινοποιήθηκε με επιστολή της 17ης Μαΐου 2004 της Γενικής Διευθύνσεως Περιφερειακής Πολιτικής, καθόσον περιορίζει τη χρηματοδοτική συμβολή της Κοινότητας μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως στο πρόγραμμα στόχου 2 1997-1999 της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (Nordrhein-Westfalen) (ΕΤΠΑ αριθ. 97.02.13.005/ARINCO Nr. 97.DE.16.005) στο ποσό των 319 046 236,76 ευρώ και απορρίπτει την καταβολή του υπολειπομένου ποσού, ανερχομένου σε 5 488 569,24 ευρώ στις γερμανικές αρχές,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσφεύγουσα, κατά το άρθρο 230 ΕΚ, προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση παράβαση του παραγώγου κοινοτικού δικαίου και παραβίαση γενικών αρχών του δικαίου, κακή χρήση της διακριτικής ευχέρειας της Επιτροπής καθώς και εσφαλμένη αιτιολογία.

Η Επιτροπή, με την προσβαλλομένη απόφαση, μείωσε την κοινοτική συμβολή μέσω του διαρθρωτικού ταμείου ΕΤΠΑ στο πρόγραμμα στόχου 2 1997-1999 της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (Nordrhein-Westfalen) σε 319 046 236,76 ευρώ και απέρριψε την καταβολή του υπολειπομένου ποσού, ανερχομένου σε 5 488 569,24 ευρώ, στις γερμανικές αρχές. Λόγος της μειώσεως είναι η μικρότερη απορροφητικότητα του προγράμματος ως προς ορισμένες ενέργειες και μεγαλύτερη απορροφητικότητα ως προς άλλες σε σύγκριση με το ενδεικτικό σχέδιο χρηματοδοτήσεως. Η προσαρμογή γίνεται όχι στο πλαίσιο των επί μέρους προτεραιοτήτων του προγράμματος, αλλά στο πρόγραμμα συνολικά.

Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η αναδιάταξη κονδυλίων (μεταφορά) είναι δυνατή μεταξύ ενεργειών, όχι όμως μεταξύ προτεραιοτήτων του προγράμματος, για την τελευταία αυτή δε απαιτείται προηγουμένως νέα απόφαση της Επιτροπής. Τούτο ισχύει επίσης στην περίπτωση μεγαλύτερων πραγματικών δαπανών στο πλαίσιο του εγκεκριμένου προγράμματος, για τις οποίες δεν είχε υποβληθεί αίτηση αυξήσεως της συμβολής του ΕΤΠΑ.

Η Γερμανική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση φρονεί ότι οι αναδιατάξεις κονδυλίων είναι δικαιολογημένες εν τοις πράγμασι. Η κυβέρνηση αυτή υποστηρίζει ότι οι επουσιώδεις σε έκταση αναδιατάξεις συμβάλλουν στην καλύτερη επίτευξη των κοινοτικών χρηματοδοτικών στόχων. Δεν υπάρχει λόγος μειώσεως της χρηματοδοτήσεως. Η μείωση της εγκεκριμένης συμμετοχής του ΕΤΠΑ δεν μπορεί, ιδίως, να δικαιολογηθεί με την άποψη ότι οι αρμόδιες αρχές και φορείς της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας εφήρμοσαν με ευελιξία το ενδεικτικό σχέδιο χρηματοδοτήσεως του προγράμματος κοινοτικών διαρθρωτικών παρεμβάσεων στις περιφέρειες που ενέπιπταν στο στόχο 2 κατά την περίοδο 1.1.1997-31.12.1999. Κατά τούτο, η μείωση του καταβλητέου υπολοίπου αντιβαίνει στο κοινοτικό δίκαιο.

Η Γερμανική Κυβέρνηση προβάλλει περαιτέρω ότι, ενώ η Επιτροπή δεν επιτρέπει ευελίξια ως προς τις προτεραιότητες σε περίπτωση που, κατά τη λήξη χρηματοδοτικής περιόδου, δεν είναι πλέον δυνατή η τυπική έγκριση εκ μέρους της Επιτροπής, η ίδια περιορίζει ασκόπως το περιθώριο ελιγμών του κράτους μέλους και, ενδεχομένως, των αρμόδιων τοπικών αρχών και φορέων.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/46 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/46

---

Προσφυγή της εταιρείας Wam spa κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση T-316/04)

(2004/C 262/88)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Η εταιρεία Wam spa, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Ernestο Giuliani, άσκησε στις 2 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 19ης Μαΐου 2004, C(2004) 1812 τελικό, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορήγησε η Ιταλία στη Wam spa κατά το διάστημα μεταξύ 1995 και 2000, καθόσον η Wam spa φρονεί ότι οι ενισχύσεις αυτές είναι σύμφωνες με τους κανόνες της κοινής αγοράς, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 19ης Μαΐου 2004, C(2004) 1812 τελικό, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορήγησε η Ιταλία στη Wam spa κατά το διάστημα μεταξύ 1995 και 2000, καθόσον η Wam spa φρονεί ότι οι ενισχύσεις αυτές είναι σύμφωνες με τους κανόνες της κοινής αγοράς,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Κατόπιν αναφοράς-καταγγελίας της Mοrtοn Machine Cοmpany Limited, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξετάσεως του άρθρου 88, παράγραφος 2, EK σχετικά με δύο δάνεια, υπό ευνοϊκούς όρους, που χορήγησε η Ιταλία στη Wam spa μεταξύ 1995 και 2000. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή αποφάσισε να χαρακτηρίσει τα μέτρα αυτά ως κρατικές ενισχύσεις, κρίνοντάς τες ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά για τον λόγο ότι αντιβαίνουν στο άρθρο 87 ΕΚ.

Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς:

| — | η Επιτροπή παραβίασε τις γενικές αρχές της αμεροληψίας, της αυτονομίας, της ανεξαρτησίας και της δίκαιης και ορθής κρίσεως κατά την άσκηση των καθηκόντων της, καθόσον δεν εξέτασε την καταγγελία της Μοrtοn Machine Limited κατά τρόπο αμερόληπτο και απέρριψε αναιτιολόγητα την πρόταση της Wam spa να αποδώσει τη διαφορά μεταξύ του επιτοκίου της αγοράς κατά τον χρόνο χορηγήσεως των μεμονωμένων κονδυλίων και του επιτοκίου που ίσχυσε στα δύο επίμαχα δάνεια, |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή παραβίασε τις γενικές αρχές της αμεροληψίας, της αυτονομίας, της ανεξαρτησίας και της δίκαιης και ορθής κρίσεως κατά την άσκηση των καθηκόντων της, καθόσον δεν εξέτασε την καταγγελία της Μοrtοn Machine Limited κατά τρόπο αμερόληπτο και απέρριψε αναιτιολόγητα την πρόταση της Wam spa να αποδώσει τη διαφορά μεταξύ του επιτοκίου της αγοράς κατά τον χρόνο χορηγήσεως των μεμονωμένων κονδυλίων και του επιτοκίου που ίσχυσε στα δύο επίμαχα δάνεια,

| — | η Επιτροπή παρέβη ή εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 87 της συνθήκης ΕΚ, καθόσον έκρινε ότι χορηγηθείσες στη Wam spa ενισχύσεις είναι, ως δυνάμενες να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό στις ενδοκοινοτικές σχέσεις, ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, μολονότι δεν υφίστατο καμία ανταγωνιστική σχέση μεταξύ της Wam spa και της Mοrtοn Machine Limited, δεδομένου ότι η Wam spa δεν παρήγε και δεν εμπορευόταν βιομηχανικούς αναμίκτες και η Wam Engineering Limited δεν ήταν θυγατρική της Wam spa, αλλά ανεξάρτητη εταιρεία που είχε έδρα στην Αγγλία και υπόκειτο στην αγγλική νομοθεσία, |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή παρέβη ή εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 87 της συνθήκης ΕΚ, καθόσον έκρινε ότι χορηγηθείσες στη Wam spa ενισχύσεις είναι, ως δυνάμενες να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό στις ενδοκοινοτικές σχέσεις, ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, μολονότι δεν υφίστατο καμία ανταγωνιστική σχέση μεταξύ της Wam spa και της Mοrtοn Machine Limited, δεδομένου ότι η Wam spa δεν παρήγε και δεν εμπορευόταν βιομηχανικούς αναμίκτες και η Wam Engineering Limited δεν ήταν θυγατρική της Wam spa, αλλά ανεξάρτητη εταιρεία που είχε έδρα στην Αγγλία και υπόκειτο στην αγγλική νομοθεσία,

| — | η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 88, παράγραφος 2, της συνθήκης EΚ, καθόσον έκρινε παράνομες τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στη Wam spa κατ' εφαρμογήν ενός ιταλικού νόμου και, συγκεκριμένα, του νόμου 394 της 29ης Ιουλίου 1981, τον οποίο η Επιτροπή έκρινε σύμφωνο με τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου, και, εν πάση περιπτώσει, παραβίασε την κοινοτική αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον δεν εξέδωσε καμία κανονιστική ρύθμιση στον τομέα των ενισχύσεων για δραστηριότητες οικονομικής διεισδύσεως σε χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 88, παράγραφος 2, της συνθήκης EΚ, καθόσον έκρινε παράνομες τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στη Wam spa κατ' εφαρμογήν ενός ιταλικού νόμου και, συγκεκριμένα, του νόμου 394 της 29ης Ιουλίου 1981, τον οποίο η Επιτροπή έκρινε σύμφωνο με τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου, και, εν πάση περιπτώσει, παραβίασε την κοινοτική αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον δεν εξέδωσε καμία κανονιστική ρύθμιση στον τομέα των ενισχύσεων για δραστηριότητες οικονομικής διεισδύσεως σε χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης,

| — | η Επιτροπή παρέβη ή εφάρμοσε εσφαλμένα τα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ, καθόσον έκρινε ότι η νομική βάση των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν δεν είχε κοινοποιηθεί και χαρακτήρισε τις επίμαχες ενισχύσεις ως ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά λόγω αυτής της παραλείψεως και μόνον και όχι βάσει ειδικής εκτιμήσεως επί της ουσίας, |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή παρέβη ή εφάρμοσε εσφαλμένα τα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ, καθόσον έκρινε ότι η νομική βάση των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν δεν είχε κοινοποιηθεί και χαρακτήρισε τις επίμαχες ενισχύσεις ως ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά λόγω αυτής της παραλείψεως και μόνον και όχι βάσει ειδικής εκτιμήσεως επί της ουσίας,

| — | η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 87 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 1, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 69/2001, καθόσον χαρακτήρισε ως ενισχύσεις συνδεόμενες με εξαγωγές και, ως εκ τούτου, εξαιρούμενες από το πεδίο εφαρμογής του κανόνα «de minimis», ενισχύσεις που δεν συνδέονταν με καμία ποσότητα εξαγόμενων προϊόντων, αλλά με απλή απόπειρα εμπορικής διεισδύσεως σε εξωκοινοτικές αγορές. |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 87 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 1, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 69/2001, καθόσον χαρακτήρισε ως ενισχύσεις συνδεόμενες με εξαγωγές και, ως εκ τούτου, εξαιρούμενες από το πεδίο εφαρμογής του κανόνα «de minimis», ενισχύσεις που δεν συνδέονταν με καμία ποσότητα εξαγόμενων προϊόντων, αλλά με απλή απόπειρα εμπορικής διεισδύσεως σε εξωκοινοτικές αγορές.

Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, προβάλλοντας συναφώς διάφορους ισχυρισμούς, ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως των πράξεών της και παραβίασε τις αρχές της δίκαιης κρίσεως και της χρηστής διοικήσεως.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/47 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/47

---

Προσφυγή του Βασιλείου της Δανίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 3 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση T-317/04)

(2004/C 262/89)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Το Βασίλειο της Δανίας εκπροσωπούμενο από τον Jørgen Molde, επικουρούμενο από τους δικηγόρους Peter Biering και Kim Lundgaard Hansen, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Αυγούστου 2004 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, για τα υπέρ της TV 2/Danmark μέτρα της Δανίας, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, για τα υπέρ της TV 2/Danmark μέτρα της Δανίας,

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, για τα υπέρ της TV 2/Danmark μέτρα της Δανίας, καθόσον αφορά το άρθρο 2, |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, για τα υπέρ της TV 2/Danmark μέτρα της Δανίας, καθόσον αφορά το άρθρο 2,

| — | όλως επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, για τα υπέρ της TV 2/Danmark μέτρα της Δανίας, καθόσον αφορά τα άρθρα 2, 3 και 4, |
| --- | --- |

—

όλως επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, για τα υπέρ της TV 2/Danmark μέτρα της Δανίας, καθόσον αφορά τα άρθρα 2, 3 και 4,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή ενέκρινε την ενίσχυση η οποία παρασχέθηκε από το 1995 έως το 2002 στην TV2/DANMARK υπό τη μορφή πόρων από τέλη τηλεοράσεως και ορισμένων άλλων μέτρων, ως συνάδουσα προς την κοινή αγορά, με εξαίρεση ποσό 628,2 εκατομμυρίων δανικών κορόνων που, κατά την Επιτροπή, συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση και του οποίου την επιστροφή το Βασίλειο της Δανίας υποχρεούται να ζητήσει από την TV 2/DANMARK A/S.

Προς στήριξη της προσφυγής, η Δανική Κυβέρνηση προβάλλει ότι η απόφαση της Επιτροπής της 19ης Μαΐου 2004

| — | είναι ελαττωματική λόγω παραβάσεως ουσιώδους τύπου, |
| --- | --- |

—

είναι ελαττωματική λόγω παραβάσεως ουσιώδους τύπου,

| — | αντιβαίνει προς το άρθρο 295 της Συνθήκης, προς τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων κατά τα άρθρα 87, παράγραφος 1, και 86, παράγραφος 2, προς το Πρωτόκολλο για το σύστημα δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη, |
| --- | --- |

—

αντιβαίνει προς το άρθρο 295 της Συνθήκης, προς τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων κατά τα άρθρα 87, παράγραφος 1, και 86, παράγραφος 2, προς το Πρωτόκολλο για το σύστημα δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη,

| — | καθώς και προς τον κανονισμό 659/1999 (1) του Συμβουλίου και την οδηγία 80/723 (2) της Επιτροπής. |
| --- | --- |

—

καθώς και προς τον κανονισμό 659/1999 (1) του Συμβουλίου και την οδηγία 80/723 (2) της Επιτροπής.

Προς στήριξη του κύριου λόγου ακυρώσεως, η Δανική Κυβέρνηση προβάλλει

| — | ότι δεν τηρήθηκε η αρχή της προηγούμενης ακροάσεως η οποία έχει συγκεκριμενη σημασία για τη δυνατότητα της Κυβερνήσεως να αμυνθεί και επομένως για το αποτέλεσμα της αποφάσεως της Επιτροπής, |
| --- | --- |

—

ότι δεν τηρήθηκε η αρχή της προηγούμενης ακροάσεως η οποία έχει συγκεκριμενη σημασία για τη δυνατότητα της Κυβερνήσεως να αμυνθεί και επομένως για το αποτέλεσμα της αποφάσεως της Επιτροπής,

| — | ότι ούτε οι πόροι από τέλη ραδιοτηλεοράσεως που εισέρευσαν στην TV2, ούτε οι πόροι από διαφημίσεις που εισέρευσαν στην TV2 μέσω του TV2-Fond μέχρι της καταργήσεώς του το 1997, είναι κρατικές ενισχύσεις, διότι δεν συνιστούν ενίσχυση μέσω κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 87, |
| --- | --- |

—

ότι ούτε οι πόροι από τέλη ραδιοτηλεοράσεως που εισέρευσαν στην TV2, ούτε οι πόροι από διαφημίσεις που εισέρευσαν στην TV2 μέσω του TV2-Fond μέχρι της καταργήσεώς του το 1997, είναι κρατικές ενισχύσεις, διότι δεν συνιστούν ενίσχυση μέσω κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 87,

| — | ότι το κεφάλαιο που συσσώρευσε η TV2 κατά το χρονικό διάστημα 1995-2002 συνιστά εύλογο κέρδος κατά την άσκηση καθηκόντων κοινής ωφελείας και επομένως όχι «υπεραντιστάθμιση» που μπορεί να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση ασυμβίβαστη προς τη συνθήκη, |
| --- | --- |

—

ότι το κεφάλαιο που συσσώρευσε η TV2 κατά το χρονικό διάστημα 1995-2002 συνιστά εύλογο κέρδος κατά την άσκηση καθηκόντων κοινής ωφελείας και επομένως όχι «υπεραντιστάθμιση» που μπορεί να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση ασυμβίβαστη προς τη συνθήκη,

| — | ότι υφίστανται σφάλματα στον υπολογισμό της «υπεραντιστάθμισης» από την Επιτροπή, |
| --- | --- |

—

ότι υφίστανται σφάλματα στον υπολογισμό της «υπεραντιστάθμισης» από την Επιτροπή,

| — | ότι δεν συντρέχει περίπτωση κρατικής ενισχύσεως, ακόμη κι αν οι πόροι που εισέρευσαν στην TV2 υπερβαίνουν τα καθαρά έξοδα κατά την εκτέλεση των κοινής ωφελείας καθηκόντων της, διότι οι πόροι που εισέρευσαν δεν χρησιμοποιήθηκαν ουσιαστικώς για να χρηματοδοτηθούν σταυροειδώς εμπορικές δραστηριότητες της TV2 και επομένως δεν στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, |
| --- | --- |

—

ότι δεν συντρέχει περίπτωση κρατικής ενισχύσεως, ακόμη κι αν οι πόροι που εισέρευσαν στην TV2 υπερβαίνουν τα καθαρά έξοδα κατά την εκτέλεση των κοινής ωφελείας καθηκόντων της, διότι οι πόροι που εισέρευσαν δεν χρησιμοποιήθηκαν ουσιαστικώς για να χρηματοδοτηθούν σταυροειδώς εμπορικές δραστηριότητες της TV2 και επομένως δεν στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό,

| — | ότι κρατικοί πόροι που ενδεχομένως εισέρευσαν στην TV2 πρέπει να θεωρηθούν ότι εισέρευσαν σύμφωνα με την υφιστάμενη στην οικονομία της αγοράς αρχή του επενδυτή, ως προς την οποία δεν χορηγείται κρατική ενίσχυση. |
| --- | --- |

—

ότι κρατικοί πόροι που ενδεχομένως εισέρευσαν στην TV2 πρέπει να θεωρηθούν ότι εισέρευσαν σύμφωνα με την υφιστάμενη στην οικονομία της αγοράς αρχή του επενδυτή, ως προς την οποία δεν χορηγείται κρατική ενίσχυση.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).

(2)  Οδηγία 80/723/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουνίου 1980, περί της διαφάνειας των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων (EΕ L 195, σ. 35).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/48 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/48

---

Προσφυγή της Port Support Customs Rotterdam B.V. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 27 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση Τ-319/04)

(2004/C 262/90)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Η εταιρία Port Support Customs Rotterdam B.V., με έδρα το Ρότερνταμ (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τον A. T. M. Jansen, άσκησε στις 27 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 18ης Μαΐου 2004, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 18ης Μαΐου 2004,

| — | να υποχρεώσει την καθής να παράσχει στην προσφεύγουσα τα ζητηθέντα πληροφοριακά στοιχεία και να της αποστείλει αντίγραφο των ζητηθέντων εγγράφων. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την καθής να παράσχει στην προσφεύγουσα τα ζητηθέντα πληροφοριακά στοιχεία και να της αποστείλει αντίγραφο των ζητηθέντων εγγράφων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσφεύγουσα ζήτησε πρόσβαση στην έκθεση που συνέταξε μια αποστολή της Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης σχετικά με είδη υποδήσεως και ενδύσεως από την Καμπότζη. Η προσφεύγουσα απέκτησε μόνο μερική πρόσβαση στη έκθεση, οπότε ζήτησε πρόσβαση και στο μη δημοσιοποιημένο μέρος της εκθέσεως. Η προσφεύγουσα δεν απέκτησε την πρόσβαση αυτή.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (1). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν έδωσε απάντηση στην επιβεβαιωτική αίτηση της προσφεύγουσας.

---

(1)  ΕΕ L 145, σ. 43.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/48 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/48

---

Προσφυγή της Air Bourbon κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Ιουλίου 2004

(Υπόθεση T-321/04)

(2004/C 262/91)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η εταιρία Air Bourbon, με έδρα την Sainte-Marie, La Réunion (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Sauveur Vaisse, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την από 16 Δεκεμβρίου 2003 απόφαση C(2003) 4708 τελ., με την οποία η Επιτροπή επέτρεψε στο Γαλλικό Δημόσιο να χορηγήσει ενίσχυση στην εταιρία Air Austral, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την από 16 Δεκεμβρίου 2003 απόφαση C(2003) 4708 τελ., με την οποία η Επιτροπή επέτρεψε στο Γαλλικό Δημόσιο να χορηγήσει ενίσχυση στην εταιρία Air Austral,

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή και το Γαλλικό Δημόσιο να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να επιστρέψει η Air Austral τις αχρεωστήτως ληφθείσες ενισχύσεις, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή και το Γαλλικό Δημόσιο να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να επιστρέψει η Air Austral τις αχρεωστήτως ληφθείσες ενισχύσεις,

| — | να καταδικάσει, βάσει του άρθρου 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της εταιρίας Air Bourbon, ανερχόμενα σε 10 000 ευρώ. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει, βάσει του άρθρου 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της εταιρίας Air Bourbon, ανερχόμενα σε 10 000 ευρώ.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2003) 4708, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι συμβιβάζεται με την κοινή αγορά, βάσει του άρθρου 87, παράγραφος 3, της συνθήκης, η χορηγηθείσα στην εταιρία AIR AUSTRAL ενίσχυση. Επρόκειτο συγκεκριμένα για ενίσχυση λειτουργίας ύψους 1 950 536 ευρώ υπό μορφή φορολογικής εκπτώσεως υπέρ των φορολογουμένων οι οποίοι θα επενδύσουν στον νέο εξοπλισμό δύο αεροσκαφών τύπου B 777-2000, για να ενεργοποιηθεί η αερογραμμή ΠΑΡΙΣΙ/LA REUNION, και οι οποίοι, αφού συμπήξουν προσωπική εταιρία (SNC), θα εκμισθώσουν τον εξοπλισμό αυτόν στην AIR AUSTRAL επί μία πενταετία, ακολούθως δε θα της μεταβιβάσουν την κυριότητα του υλικού έναντι μη προσδιοριζομένου αντιτίμου.

Η προσβαλλομένη απόφαση στηρίζεται στη σκέψη ότι η επίδικη ενίσχυση αποτελεί ενίσχυση λειτουργίας, που σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις ενισχύσεις περιφερειακού σκοπού, μπορεί να επιτραπεί προς μερική αντιστάθμιση του προσθέτου κόστους μεταφοράς σε ιδιαίτερα απομεμακρυσμένες περιοχές, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται η Réunion.

Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, η εν λόγω ενίσχυση πρέπει να θεωρηθεί ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά για τους ακόλουθους λόγους:

| — | η ενίσχυση συνιστά ενίσχυση στην επένδυση για την απόκτηση υλικού μεταφορών, η οποία σύμφωνα με τις προαναφερθείσες κατευθυντήριες γραμμές απαγορεύεται, |
| --- | --- |

—

η ενίσχυση συνιστά ενίσχυση στην επένδυση για την απόκτηση υλικού μεταφορών, η οποία σύμφωνα με τις προαναφερθείσες κατευθυντήριες γραμμές απαγορεύεται,

| — | η ενίσχυση προορίζεται αποκλειστικά για την εταιρία AIR AUSTRAL και διαταράσσει την ισορροπία μεταξύ στρεβλώσεων του ανταγωνισμού και των πλεονεκτημάτων για την ανάπτυξη της Περιφέρειας, |
| --- | --- |

—

η ενίσχυση προορίζεται αποκλειστικά για την εταιρία AIR AUSTRAL και διαταράσσει την ισορροπία μεταξύ στρεβλώσεων του ανταγωνισμού και των πλεονεκτημάτων για την ανάπτυξη της Περιφέρειας,

| — | η ενίσχυση παραγνωρίζει την αρχή της μη σωρεύσεως των δημοσίων ενισχύσεων, εφόσον η εταιρία AIR AUSTRAL έλαβε δημόσια κεφάλαια προερχόμενα από την Περιφέρεια και το Διαμέρισμα της Réunion, τα οποία δεν αντιστοιχούν προς επένδυση την οποία θα πραγματοποιούσε ιδιώτης επενδυτής ενεργών υπό φυσιολογικές συνθήκες αγοράς. Η συνεισφορά αυτή δημιούργησε άλλωστε πλεονάζουσα προσφορά μεταφορικής ικανότητας στην αερογραμμή Παρισιού/Saint Denis, |
| --- | --- |

—

η ενίσχυση παραγνωρίζει την αρχή της μη σωρεύσεως των δημοσίων ενισχύσεων, εφόσον η εταιρία AIR AUSTRAL έλαβε δημόσια κεφάλαια προερχόμενα από την Περιφέρεια και το Διαμέρισμα της Réunion, τα οποία δεν αντιστοιχούν προς επένδυση την οποία θα πραγματοποιούσε ιδιώτης επενδυτής ενεργών υπό φυσιολογικές συνθήκες αγοράς. Η συνεισφορά αυτή δημιούργησε άλλωστε πλεονάζουσα προσφορά μεταφορικής ικανότητας στην αερογραμμή Παρισιού/Saint Denis,

| — | η ενίσχυση αυτή διαρρηγνύει την ισορροπία που πρέπει να υφίσταται μεταξύ αφενός των πλεονεκτημάτων που παρέχει η ενίσχυση για την ανάπτυξη της περιοχής και αφετέρου των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού μεταξύ της AIR AUSTRAL και της προσφεύγουσας. |
| --- | --- |

—

η ενίσχυση αυτή διαρρηγνύει την ισορροπία που πρέπει να υφίσταται μεταξύ αφενός των πλεονεκτημάτων που παρέχει η ενίσχυση για την ανάπτυξη της περιοχής και αφετέρου των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού μεταξύ της AIR AUSTRAL και της προσφεύγουσας.

Η AIR BOURBON επικαλείται επίσης προσβολή των δικαιωμάτων του αμυνομένου, τα οποία εγγυάται το άρθρο 88, παράγραφος 3, της συνθήκης.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/49 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/49

---

Προσφυγή της Colgate-Palmolive Company κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 5 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση Τ-322/04)

(2004/C 262/92)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Η Colgate-Palmolive Company, με έδρα στη Νέα Υόρκη (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Enrique Armijo Chavarri και Antonio Castán Pérez-Gómez, άσκησε στις 5 Αυγούστου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, με ημερομηνία 18 Μαΐου 2004, επί της υποθέσεως R 0076/2004-2, και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, με ημερομηνία 18 Μαΐου 2004, επί της υποθέσεως R 0076/2004-2, και

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

| Σήμα προς καταχώριση: | Λεκτικό σήμα «SIMPLY WHITE» — Αίτηση 2688315 |
| --- | --- |
| Προϊόντα ή υπηρεσίες: | Οδοντοσκευάσματα, οδοντόκρεμα, στοματικά διαλύματα (κλάση 3) |
| Προσβαλλομένη ενώπιον του τμήματος προσφυγών απόφαση: | Η απόφαση του εξεταστή που απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως |
| Απόφαση του τμήματος προσφυγών: | Απορρίπτει την προσφυγή |
| Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή: | Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1, στοιχεία β) και γ), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94. |

Σήμα προς καταχώριση:

Λεκτικό σήμα «SIMPLY WHITE» — Αίτηση 2688315

Προϊόντα ή υπηρεσίες:

Οδοντοσκευάσματα, οδοντόκρεμα, στοματικά διαλύματα (κλάση 3)

Προσβαλλομένη ενώπιον του τμήματος προσφυγών απόφαση:

Η απόφαση του εξεταστή που απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως

Απόφαση του τμήματος προσφυγών:

Απορρίπτει την προσφυγή

Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή:

Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1, στοιχεία β) και γ), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/50 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/50

---

Προσφυγή της Brandt Italia spa κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 4 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση Τ-323/04)

(2004/C 262/93)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Η Brandt Italia spa, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Martijn van Empel, Claudio Visco και Salvatore Lamarca, άσκησε στις 4 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | κυρίως, να διαπιστώσει το ανίσχυρο και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου 2004 C(2004) 930 τελικό, |
| --- | --- |

—

κυρίως, να διαπιστώσει το ανίσχυρο και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου 2004 C(2004) 930 τελικό,

| — | επικουρικώς, να κηρύξει την απόφαση μερικώς άκυρη —περιορίζοντας την ακυρότητα στο άρθρο 3 της αποφάσεως— στο μέτρο που επιβάλλει στην Ιταλία να αναζητήσει την παρανόμως χορηγηθείσα ενίσχυση, |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να κηρύξει την απόφαση μερικώς άκυρη —περιορίζοντας την ακυρότητα στο άρθρο 3 της αποφάσεως— στο μέτρο που επιβάλλει στην Ιταλία να αναζητήσει την παρανόμως χορηγηθείσα ενίσχυση,

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσβαλλόμενη στην παρούσα υπόθεση απόφαση κηρύσσει ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που αφορά τις έκτακτης ανάγκης διατάξεις στον τομέα της απασχολήσεως και το οποίο η Ιταλία έθεσε σε εφαρμογή με το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 23 της 14ης Φεβρουαρίου 2003, που κατέστη νόμος της 17ης Απριλίου 2003, επιβάλλει δε στην Ιταλική Κυβέρνηση να αναζητήσει από την προσφεύγουσα την ενίσχυση που η τελευταία υποτίθεται ότι έλαβε επ' ευκαιρία της πωλήσεως του τμήματος επιχειρήσεως Ocean spa per la refrigerazione, εγκατεστημένου στη Verolanuova της επαρχίας της Brescia.

Προς στήριξη των αιτημάτων της, η Brandt αμφισβητεί, καταρχάς, το σημείο της αποφάσεως στο οποίο η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το διάταγμα 23/2003 παρέχει στους αγοραστές ατομικό πλεονέκτημα συνεπαγόμενο στρέβλωση του ανταγωνισμού. Βάσει της νομοθεσίας που ισχύει όσον αφορά την Cassa Integrazione Guadagni e Mobilità, (νομοθεσίας γενικής ισχύος), η πρόσβαση στα πλεονεκτήματα που υποτίθεται ότι απορρέουν από το επίμαχο διάταγμα είναι ανοικτή σε κάθε άλλη επιχείρηση η οποία προσλαμβάνει εργαζομένους από τους πίνακες κινητικότητας. Ως εκ τούτου, το διάταγμα 23/2003, καίτοι ευνοεί τη θέση των μετατασσομένων εργαζομένων, δεν καθιερώνει κανένα οικονομικό πλεονέκτημα υπέρ των αγοραστών και, συνεπώς, υπέρ της Brandt. Εξάλλου, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι παρέλειψε να προβεί στην πλήρη και ενδελεχή αξιολόγηση των οικονομικών αποτελεσμάτων του εθνικού μέτρου, μη λαμβάνοντας υπόψη το πρόσθετο κόστος που βαρύνει τις επιχειρήσεις που αποκτούν ένα τμήμα επιχειρήσεως και οι οποίες είναι υποχρεωμένες να επωμίζονται βάρη και ευθύνες (κοινωνικής και οικονομικής φύσεως) που —αν δεν υφίστατο το επίμαχο μέτρο— δεν θα ήταν υποχρεωμένες να αναλάβουν. Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται τον γενικό χαρακτήρα του επίμαχου μέτρου, το οποίο έχει στην πράξη τα ίδια αποτελέσματα με εκείνα των γενικών διατάξεων του νόμου 223/91. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή συνήγαγε ότι έπρεπε να ζητήσει από την Ιταλική Κυβέρνηση να ανακτήσει το οικονομικό όφελος, που είχε αποκομίσει η Brandt ατομικώς από το προμνησθέν διάταγμα, από την εξέταση του διατάγματος 23/2003 στην οποία προέβη, χαρακτηρίζοντας ως ενίσχυση το εισάγον γενικό καθεστώς μέτρο. Επιβάλλοντας την ανάκτηση μιας ατομικής ενισχύσεως στο πλαίσιο αποφάσεως περί καθεστώτος ενισχύσεων, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 88 ΕΚ, ενώ, παράλληλα, δεν τήρησε τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999. Εξάλλου, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή παρέλειψε τελείως να εξετάσει τη συγκεκριμένη περίπτωση της ατομικής ενισχύσεως της οποίας ζητεί την ανάκτηση. Όφειλε να κινήσει χωριστή διαδικασία προκειμένου να εκτιμήσει το συμβατό του εθνικού μέτρου με γνώμονα τα κριτήρια που ισχύουν για τις ατομικές ενισχύσεις, ή να περιοριστεί στα μέσα που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 όσον αφορά τη λήψη προσωρινών μέτρων για την αναζήτηση της ενισχύσεως.

Η προσφεύγουσα επικαλείται, επίσης, παράβαση των άρθρων 88 και 89 ΕΚ, καθώς και των διατάξεων των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 994/98 και (ΕΚ) αριθ. 2204/2002. Από την άποψη αυτή, προσάπτει στην Επιτροπή ότι κήρυξε παράνομο ex tunc ένα μέτρο που θα μπορούσε να ενταχθεί στο εξαιρετικό καθεστώς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2204/2002 και, ως τοιούτο, να χαρακτηρισθεί ως «υφιστάμενη ενίσχυση» κατά την έννοια του άρθρου 88 ΕΚ. Επιπλέον, η Επιτροπή έλαβε αντικανονικά το δικαίωμα να κρίνει ότι το διάταγμα 23/2003 δεν καλύπτεται από τις διατάξεις του κανονισμού 2204/2002, παραβιάζοντας έτσι τα όρια που θέτουν στην εξουσία παρεμβάσεώς της οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 89 ΕΚ και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 994/98 και (ΕΚ) αριθ. 2204/2002.

Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το οποίο επιβάλλει στην Ιταλία την υποχρέωση να αναζητήσει από τους δικαιούχους του μέτρου την κρατική ενίσχυση, παραβιάζει την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 253 ΕΚ, καθώς και κατάχρηση εξουσίας.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/50 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/50

---

Προσφυγή της Viasat Broadcasting UK Ltd. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 2 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση T-329/04)

(2004/C 262/94)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Η Viasat Broadcasting UK Ltd., με έδρα το West Drayton (Μεγάλη Βρετανία Storbritannien), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Simon Evers Hjelmborg, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2 Αυγούστου 2004 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, στην αφορώσα κρατική ενίσχυση υπόθεση C 2/2003 (ex NN 22/2002) για τα υπέρ της TV2/Danmark μέτρα της Δανίας, καθόσον αφορά το μέρος της αποφάσεως που δέχεται ότι η ενίσχυση συμβιβάζεται προς την κοινή αγορά κατ' εφαρμογήν του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, στην αφορώσα κρατική ενίσχυση υπόθεση C 2/2003 (ex NN 22/2002) για τα υπέρ της TV2/Danmark μέτρα της Δανίας, καθόσον αφορά το μέρος της αποφάσεως που δέχεται ότι η ενίσχυση συμβιβάζεται προς την κοινή αγορά κατ' εφαρμογήν του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η Επιτροπή ενέκρινε με την προσβαλλόμενη απόφαση την ενίσχυση που χορηγήθηκε κατά τα έτη 1995 έως 2002 στην TV2/DANMARK υπό την μορφή πόρων από τέλη τηλεοράσεως και ορισμένων άλλων μέτρων, ως συνάδουσα προς την κοινή αγορά, με εξαίρεση ποσό 628,2 εκατομμυρίων δανικών κορόνων που, κατά την Επιτροπή, συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση και του οποίου την επιστροφή το Βασίλειο της Δανίας υποχρεούται να ζητήσει από την TV 2/DANMARK A/S. Η προσφεύγουσα ζητεί να ακυρωθεί το μέρος της αποφάσεως όπου η Επιτροπή δέχεται ότι η ενίσχυση συμβιβάζεται προς την κοινή αγορά.

Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση σε συνάρτηση με τον έλεγχο του αν τα κοινής ωφελείας καθήκοντα της TV 2/DANMARK A/S καθορίζονται με επαρκή ακρίβεια, εφόσον αναγνώρισε ότι όλα τα προγράμματα της TV 2/DANMARK A/S συνιστούν σε όλη τους την έκταση δραστηριότητες κοινής ωφελείας. Αυτό ακριβώς το γεγονός καθιστά δύσκολο να ελεγχθεί αν το Δανικό Δημόσιο τήρησε και θα εξακολουθεί να τηρεί τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού, ιδίως το άρθρο 87, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 86, παράγραφος 2.

Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω ότι η μέθοδος εκτιμήσεως της Επιτροπής περί του αν η διαπιστωθείσα ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ συμβιβάζεται προς την κοινή αγορά κατ' εφαρμογήν του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ πάσχει, διότι η μέθοδος αυτή δεν λαμβάνει υπόψη την ύπαρξη έμμεσης (οριζόντιας) ενισχύσεως (σταυροειδούς επιδοτήσεως) κατά παράβαση του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ,

| — | εφόσον μια περιορίζουσα τον ανταγωνισμό συμπεριφορά της TV 2/DANMARK A/S στην αγορά για προσφορά τηλεοπτικών διαφημίσεων δεν είναι αναγκαία για την πραγματοποίηση των δραστηριοτήτων κοινής ωφελείας της TV 2/DANMARK A/S κατ' εφαρμογήν του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ και ως εκ τούτου το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ ισχύει απεριορίστως σε σχέση με τη συμπεριφορά της TV 2/DANMARK A/S στις αγορές εμπορικού χαρακτήρα, |
| --- | --- |

—

εφόσον μια περιορίζουσα τον ανταγωνισμό συμπεριφορά της TV 2/DANMARK A/S στην αγορά για προσφορά τηλεοπτικών διαφημίσεων δεν είναι αναγκαία για την πραγματοποίηση των δραστηριοτήτων κοινής ωφελείας της TV 2/DANMARK A/S κατ' εφαρμογήν του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ και ως εκ τούτου το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ ισχύει απεριορίστως σε σχέση με τη συμπεριφορά της TV 2/DANMARK A/S στις αγορές εμπορικού χαρακτήρα,

| — | η Επιτροπή εκτίμησε μόνον αν ενδεχόμενη υπεραντιστάθμιση εκ μέρους του Δημοσίου (η άμεση κάθετη και απαγορευθείσα κρατική ενίσχυση) εφαρμόσθηκε για να ενισχυθούν οι εμπορικές δραστηριότητες και όχι αν ο εκ μέρους του Δημοσίου συμψηφισμός (η άμεση κάθετη και εγκριθείσα ενίσχυση) εφαρμόσθηκε για να επιτευχθεί οικονομικό πλεονέκτημα εντός του πλαισίου εμπορικών δραστηριοτήτων, το οποίο συνιστά στρέβλωση του ανταγωνισμού, |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή εκτίμησε μόνον αν ενδεχόμενη υπεραντιστάθμιση εκ μέρους του Δημοσίου (η άμεση κάθετη και απαγορευθείσα κρατική ενίσχυση) εφαρμόσθηκε για να ενισχυθούν οι εμπορικές δραστηριότητες και όχι αν ο εκ μέρους του Δημοσίου συμψηφισμός (η άμεση κάθετη και εγκριθείσα ενίσχυση) εφαρμόσθηκε για να επιτευχθεί οικονομικό πλεονέκτημα εντός του πλαισίου εμπορικών δραστηριοτήτων, το οποίο συνιστά στρέβλωση του ανταγωνισμού,

| — | το εφαρμοσθέν από την Επιτροπή τεστ «stand alone» δεν μπορεί να εφαρμοσθεί εν προκειμένω, διότι στηρίζεται σε μια σύγκριση των εξόδων των ανταγωνιστών της TV 2/DANMARK A/S (αντί των ιδίων εξόδων της TV 2/DANMARK A/S) με τα έσοδα της TV 2/DANMARK A/S από τις εμπορικές της δραστηριότητες και επομένως αγνοεί ενδεχόμενες διαφορές από απόψεως αποδοτικότητας, με τη συνέπεια ότι η μέθοδος αυτή δεν αποκαλύπτει πλήρως κατά πόσον μέσω σταυροειδούς επιδοτήσεως επιτεύχθηκε οικονομικό πλεονέκτημα από τις εμπορικές δραστηριότητες της TV 2/DANMARK A/S που στρεβλώνει τον ανταγωνισμό, |
| --- | --- |

—

το εφαρμοσθέν από την Επιτροπή τεστ «stand alone» δεν μπορεί να εφαρμοσθεί εν προκειμένω, διότι στηρίζεται σε μια σύγκριση των εξόδων των ανταγωνιστών της TV 2/DANMARK A/S (αντί των ιδίων εξόδων της TV 2/DANMARK A/S) με τα έσοδα της TV 2/DANMARK A/S από τις εμπορικές της δραστηριότητες και επομένως αγνοεί ενδεχόμενες διαφορές από απόψεως αποδοτικότητας, με τη συνέπεια ότι η μέθοδος αυτή δεν αποκαλύπτει πλήρως κατά πόσον μέσω σταυροειδούς επιδοτήσεως επιτεύχθηκε οικονομικό πλεονέκτημα από τις εμπορικές δραστηριότητες της TV 2/DANMARK A/S που στρεβλώνει τον ανταγωνισμό,

| — | το τεστ τιμών της Επιτροπής δεν μπορεί να εφαρμοσθεί εν προκειμένω. |
| --- | --- |

—

το τεστ τιμών της Επιτροπής δεν μπορεί να εφαρμοσθεί εν προκειμένω.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/51 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/51

---

Προσφυγή της TV Danmark A/S και της Kanal 5 Denmark Ltd. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση T-336/04)

(2004/C 262/95)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Οι εταιρίες TV Danmark A/S, Κοπεγχάγη, Δανία, και Kanal 5 Denmark Ltd., Hounslow, Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους D. Vandermeersch, K. Karl και H. Peytz, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 13 Αυγούστου 2004 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως C 2/03 της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, σχετικά με την κρατική χρηματοδότηση του δανικού δημοσίου τηλεοπτικού σταθμού TV2/Danmark μέσω τελών αδείας και άλλων μέτρων, κατά το μέτρο που η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η χορηγηθείσα στον TV2/Danmark ενίσχυση μεταξύ 1995 και 2002,υπό τη μορφή πόρων σχετικών με τα τέλη αδείας και άλλων μέτρων που μνημονεύονται στην απόφαση, είναι συμβατή με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως C 2/03 της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, σχετικά με την κρατική χρηματοδότηση του δανικού δημοσίου τηλεοπτικού σταθμού TV2/Danmark μέσω τελών αδείας και άλλων μέτρων, κατά το μέτρο που η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η χορηγηθείσα στον TV2/Danmark ενίσχυση μεταξύ 1995 και 2002,υπό τη μορφή πόρων σχετικών με τα τέλη αδείας και άλλων μέτρων που μνημονεύονται στην απόφαση, είναι συμβατή με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή ανέφερε ότι, μεταξύ 1995 και 2002, ο δανικός τηλεοπτικός σταθμός TV2/DANMARK έλαβε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Η Επιτροπή συνήγαγε ότι η ενίσχυση είναι συμβατή με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ, εκτός από το ποσό των 628,2 εκατομμυρίων δανικών κορωνών (DKK) που χορηγήθηκε επιπλέον και πρέπει να επιστραφεί από τον TV 2/DANMARK A/S.

Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση του άρθρου 1 της αποφάσεως, κατά το μέτρο που ανέφερε ότι ένα μέρος της ενισχύσεως είναι συμβατό με την κοινή αγορά. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή, θεσπίζοντας το τμήμα αυτό της ως άνω αποφάσεως, παρέβη τα άρθρα 86, παράγραφος 2, 87 και 88 ΕΚ, καθώς και το Πρωτόκολλο που προσαρτάται στη συνθήκη ΕΚ για το σύστημα δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη.

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 87 και 88 ΕΚ, καθόσον, αφού διαπίστωσε ότι η ενίσχυση ήταν νέα ενίσχυση, θεώρησε παρά ταύτα ότι η ενίσχυση (εξαιρουμένου του ποσού που χορηγήθηκε επιπλέον) ήταν συμβατή με την κοινή αγορά, ενώ έπρεπε να διαπιστώσει την έλλειψη νομιμότητας της ενισχύσεως στο σύνολό της, λόγω μη κοινοποιήσεως.

Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 86, παράγραφος 2, 87 και 88 ΕΚ και το πρωτόκολλο, καθόσον θεώρησε ότι όλες οι δαπάνες του TV2 σχετίζονται με υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας και μπορούσαν, ως εκ τούτου, να χρηματοδοτηθούν από το κράτος, παρά την έλλειψη αρκούντως ακριβούς ορισμού των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας του TV2. Επίσης, η Επιτροπή παρέβη τα εν λόγω άρθρα, καθόσον ενέκρινε την κρατική ενίσχυση βάσει του κριτηρίου που συνίσταται στην εξέταση του αν ο TV2 επεδίωξε να «μεγιστοποιήσει τα έσοδα» και μετέθεσε στις προσφεύγουσες το βάρος της αποδείξεως. Η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον δεν έλαβε υπόψη τα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ο TV2 συναγωνιζόταν έναν μεμονωμένο και ικανό επιχειρηματία προσφέροντας υπηρεσίες σε χαμηλότερο κόστος.

Επίσης, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ και το πρωτόκολλο, καθόσον ενέκρινε την ενίσχυση παρά τις αμφιβολίες της όσον αφορά την τιμολογιακή πολιτική του TV2 και το επίπεδο τιμών στη Δανία. Περαιτέρω, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ, καθόσον δεν εξέτασε αν τα καθαρά έξοδα του TV2 ήσαν ανάλογα προς τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας και καθόσον δέχθηκε την απουσία οποιουδήποτε δημοσίου ελέγχου στη Δανία ή, επικουρικώς, επαρκούς ελέγχου όσον αφορά την εκ μέρους του TV2 εκπλήρωση της αποστολής του ως δημόσιας υπηρεσίας.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/52 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/52

---

Προσφυγή της Centrο Eurοpa 7 srl κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση T-338/04)

(2004/C 262/96)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Η Centrο Eurοpa 7 srl, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους νittοriο Ripa di Meana και Rοbertο Mastrοianni, άσκησε στις 11 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί θέσεως στο αρχείο της καταγγελίας που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 18 Οκτωβρίου 2001, η οποία τής κοινοποιήθηκε με έγγραφο του διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως Ανταγωνισμού Menshing, της 4ης Ιουνίου 2004, που τής απεστάλη με τηλεομοιοτύπημα της 9ης Ιουνίου 2004, αριθ. D (2004)/471, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί θέσεως στο αρχείο της καταγγελίας που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 18 Οκτωβρίου 2001, η οποία τής κοινοποιήθηκε με έγγραφο του διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως Ανταγωνισμού Menshing, της 4ης Ιουνίου 2004, που τής απεστάλη με τηλεομοιοτύπημα της 9ης Ιουνίου 2004, αριθ. D (2004)/471,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Στην παρούσα υπόθεση, η προσφεύγουσα έλαβε μέρος, τον Ιούλιο του 1999, στον διαγωνισμό που προκηρύχθηκε στην Ιταλία για τη χορήγηση αδειών ιδιωτικής τηλεοπτικής μεταδόσεως σε εθνικό επίπεδο, μέσω αναλογικών χερσαίων συχνοτήτων, στο πλαίσιο του οποίου της χορηγήθηκε άδεια για τηλεοπτική μετάδοση χωρίς κωδικοποίηση, εξαετούς διάρκειας, με δυνατότητα ανανεώσεως για έξι επιπλέον έτη. Εντούτοις, η προσφεύγουσα δεν έχει έως σήμερα ξεκινήσει την τηλεοπτική αυτή δραστηριότητα, καθόσον δεν της έχουν παραχωρηθεί οι συχνότητες που δικαιούτο να χρησιμοποιεί δυνάμει της χορηγηθείσας άδειας. Πράγματι, η πλήρης υλοποίηση του εθνικού προγράμματος περί συχνοτήτων, η οποία θα καθιστούσε δυνατή την ικανοποίηση των νομίμων προσδοκιών της, δεν έχει επιτευχθεί διότι, βάσει της ισχύουσας ιταλικής νομοθεσίας, τις συχνότητες χρησιμοποιούν τηλεοπτικοί φορείς οι οποίοι, μολονότι δεν έχουν αποκτήσει άδεια, εξακολουθούν να εκπέμπουν δυνάμει του «μεταβατικού καθεστώτος» του νόμου 249 του 1997. Κατά συνέπεια, η συνέχιση της δραστηριότητας του τρίτου σταθμού του ομίλου Mediaset (Retequattrο) δεν επέτρεψε την ελευθέρωση των συχνοτήτων που απαιτούνταν προκειμένου να είναι η προσφεύγουσα σε θέση να αρχίσει τις μεταδόσεις, όπως όφειλε μετά την απόκτηση της σχετικής άδειας.

Με την προσφυγή της η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως περί θέσεως στο αρχείο της καταγγελίας που υπέβαλε για τις στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό, τις οποίες συνεπάγεται η ως άνω κατάσταση, καθώς και κατά της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεώς της προς την Επιτροπή για παρέμβαση, κατ' εφαρμογήν το άρθρου 86, παράγραφος 3, της συνθήκης ΕΚ, καθώς πρόκειται για μέτρα που ελήφθησαν υπέρ επιχειρήσεως (RTI) στην οποία η ιταλική νομοθεσία έχει χορηγήσει ειδικό δικαίωμα.

Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει ισχυρισμούς περί παραβάσεως των άρθρων 82 και 86 της συνθήκης, καθώς και περί παραβιάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον η καθού:

| — | δεν προέβη σε επιμελή εξέταση της επίμαχης καταγγελίας, καθώς δεν απάντησε στην κύρια αιτίαση περί διακρίσεως εις βάρος της προσφεύγουσας ως προς την πρόσβαση στην αγορά των τηλεοπτικών εκπομπών, |
| --- | --- |

—

δεν προέβη σε επιμελή εξέταση της επίμαχης καταγγελίας, καθώς δεν απάντησε στην κύρια αιτίαση περί διακρίσεως εις βάρος της προσφεύγουσας ως προς την πρόσβαση στην αγορά των τηλεοπτικών εκπομπών,

| — | εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς να λάβει υπόψη ότι τα ληφθέντα ή παραληφθέντα από τις ιταλικές αρχές μέτρα, λόγω των οποίων αποκλείσθηκε η Eurοpa 7 από την αγορά των τηλεοπτικών εκπομπών, ενίσχυσαν τη δεσπόζουσα θέση του φορέα RTI, |
| --- | --- |

—

εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς να λάβει υπόψη ότι τα ληφθέντα ή παραληφθέντα από τις ιταλικές αρχές μέτρα, λόγω των οποίων αποκλείσθηκε η Eurοpa 7 από την αγορά των τηλεοπτικών εκπομπών, ενίσχυσαν τη δεσπόζουσα θέση του φορέα RTI,

| — | δεν έλαβε υπόψη τις συνέπειες της ενάρξεως ισχύος του νόμου 112 του 2004 επί της θέσεως της προσφεύγουσας. Επί του σημείου αυτού, η προσφεύγουσα προβάλλει, επίσης, ισχυρισμό περί παραβιάσεως της αρχής της χρηστής διοικήσεως, όπως αυτή διατυπώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων. |
| --- | --- |

—

δεν έλαβε υπόψη τις συνέπειες της ενάρξεως ισχύος του νόμου 112 του 2004 επί της θέσεως της προσφεύγουσας. Επί του σημείου αυτού, η προσφεύγουσα προβάλλει, επίσης, ισχυρισμό περί παραβιάσεως της αρχής της χρηστής διοικήσεως, όπως αυτή διατυπώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/53 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/53

---

Προσφυγή της Wanadoo S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση Τ-339/04)

(2004/C 262/97)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Wanadoo S.A., με έδρα το Issy-les-Moulineaux (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Hughes Calvet και την Marie-Cécile Rameau, avocats, άσκησε στις 10 Αυγούστου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 18ης Μαΐου 2004, με την οποία διατάσσεται η προσφεύγουσα, καθώς και όλες οι επιχειρήσεις που ελέγχει αμέσως ή εμμέσως, να υποβληθούν σε έλεγχο δυνάμει του άρθρου 30, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου (1), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 18ης Μαΐου 2004, με την οποία διατάσσεται η προσφεύγουσα, καθώς και όλες οι επιχειρήσεις που ελέγχει αμέσως ή εμμέσως, να υποβληθούν σε έλεγχο δυνάμει του άρθρου 30, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου (1),

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, με την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, παρέβη την υποχρέωσή της για συνεργασία με τις εθνικές δικαστικές και διοικητικές αρχές, που υπέχει από το άρθρο 10 της συνθήκης ΕΚ και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1/2003. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή απέκρυψε από το εθνικό δικαστήριο που έδωσε την άδεια για τον εν λόγω έλεγχο την ύπαρξη εκκρεμούσας δίκης ενώπιον του γαλλικού Conseil de la Concurrence, σχετικής με προσαπτόμενες στην προσφεύγουσα παραβάσεις του άρθρου 82 της συνθήκης ΕΚ, καθώς και την ύπαρξη αποφάσεως του ίδιου Conseil, της 11ης Μαΐου 2004. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το γαλλικό Conseil de la Concurrence είχε ήδη επιληφθεί της υποθέσεως και ότι, κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν έπρεπε να επέμβει στην υπόθεση.

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η προσβαλλομένη απόφαση συνιστά παράβαση της υποχρεώσεως επιμελούς και αμερόληπτης εξετάσεως όλων των στοιχείων που ασκούν επιρροή στην υπόθεση, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθώς και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει την ύπαρξη προδήλου σφάλματος εκτιμήσεως.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (ΕΕ L 1 της 4.1.2003, σσ. 1-25).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/53 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/53

---

Προσφυγή της France Télécom S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση Τ-340/04)

(2004/C 262/98)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η France Télécom S.A., με έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενη από τους Christophe Clarenc και Javier Ruiz Calzado, avocats, άσκησε στις 11 Αυγούστου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου C(2004)1929 της 18ης Μαΐου 2004, με την οποία η France Télécom S.A, καθώς και όλες οι επιχειρήσεις που ελέγχονται αμέσως ή εμμέσως από αυτήν, διατάχθηκαν να υποβληθούν σε έλεγχο δυνάμει του άρθρου 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 (υπόθεση COM/C-38.916), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου C(2004)1929 της 18ης Μαΐου 2004, με την οποία η France Télécom S.A, καθώς και όλες οι επιχειρήσεις που ελέγχονται αμέσως ή εμμέσως από αυτήν, διατάχθηκαν να υποβληθούν σε έλεγχο δυνάμει του άρθρου 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 (υπόθεση COM/C-38.916),

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η France Télécom στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής ακυρώσεως. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η France Télécom στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής ακυρώσεως.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Ο έλεγχος που διατάσσεται με την εν λόγω απόφαση έχει ως αντικείμενο «την πιθανολογούμενη επιβολή μη δίκαιων τιμών πωλήσεως στο τομέα των συνδέσεων υψηλής ταχύτητας στο διαδίκτυο για κατ' οίκον χρήση, κατά παράβαση του άρθρου 82 της συνθήκης ΕΚ, με σκοπό τον περιορισμό και την απώθηση των ανταγωνιστών» (άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως) και απευθύνεται στην προσφεύγουσα και στη θυγατρική της Wanadoo, καθώς και σε όλες τις επιχειρήσεις που ελέγχονται αμέσως ή εμμέσεως από αυτές (άρθρο 3). Η Επιτροπή έκρινε ότι η επαλήθευση των πιθανολογούμενων πρακτικών απαιτούσε έλεγχο κατά το άρθρο 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003, του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (1). Η προσβολή της αποφάσεως αυτής αποτελεί το αντικείμενο της υπό κρίση υποθέσεως.

Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα προβάλλει κατ' αρχάς παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Διευκρινίζει, συναφώς, ότι δεν κατανοεί τους λόγους για τους οποίους η προσβαλλομένη απόφαση απευθύνεται και επιβάλλει τον εν λόγω έλεγχο μόνον στην ίδια. Υπογραμμίζεται ότι η Επιτροπή σύμφωνα με το σκεπτικό της αποφάσεώς της «Wanadoo», της 16ης Ιουλίου 2003, με την οποία αναγνώρισε την αυτονομία της Wanadoo σε σχέση με την προσφεύγουσα όσον αφορά την ακολουθούμενη πολιτική στον καθορισμό των τιμών στη γαλλική αγορά υπηρεσιών κατ' οίκον συνδέσεως υψηλής ταχύτητας στο Διαδίκτυο, με την εν λόγω απόφασή της, αποδίδει στη Wanadoo και όχι στη France Télécom τις εν λόγω φερόμενες ως μη δίκαιες τιμές πωλήσεως, καθώς και την πιθανολογούμενη στρατηγική απωθήσεως των ανταγωνιστών. Επιπλέον, η Επιτροπή παρέλειψε να αιτιολογήσει το γιατί θεώρησε αναγκαίο να διατάξει έλεγχο επί των τιμών των προσφορών της Wanadoo, παρά το γεγονός ότι οι τιμές αυτές υπόκεινται στον έλεγχό της δυνάμει της από 16 Ιουλίου 2003 αποφάσεώς της και, επιπλέον, είχαν μόλις εξεταστεί και εγκριθεί από το γαλλικό Conseil de la Concurrence.

Δεύτερον, η προσφεύγουσα προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση παράβαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, τις οποίες υπέχει η Επιτροπή στις σχέσεις της με τα εθνικά όργανα, όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 10 της συνθήκης ΕΚ και εξειδικεύεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1/2003, στην οποία υπέπεσε, κατ' αρχάς, παραλείποντας να ενημερώσει τον εθνικό δικαστή περί του συνόλου των σχετικών περιστάσεων, και, στη συνέχεια, παραλείποντας να συμβουλευθεί το γαλλικό Conseil de la Concurrence, το οποίο, ωστόσο, είχε επιληφθεί της υποθέσεως τον Ιανουάριο του 2004, υπό τις συνθήκες που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 6, του κανονισμού αυτού.

Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει ως τρίτο λόγο την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, όσον αφορά τόσο τον προφανή σκοπό της επαληθεύσεως όσο και το περιεχόμενό του και την απουσία κάθε στοιχείου που να αποδεικνύει την ύπαρξη κινδύνου αποκρύψεως ή καταστροφής αποδεικτικών στοιχείων.

---

(1)  ΕΕ L 1 της 4.1.2003, σ. 1.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/54 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/54

---

Προσφυγή της Herta Adam κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών, που ασκήθηκε στις 9 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση T-342/04)

(2004/C 262/99)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Herta Adam, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 9 Αυγούστου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί μη χορηγήσεως στην προσφεύγουσα του ευεργετήματος του επιδόματος αποδημίας που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α), του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΥΚ), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί μη χορηγήσεως στην προσφεύγουσα του ευεργετήματος του επιδόματος αποδημίας που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α), του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΥΚ),

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρθρου 4 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ, καθόσον ο χρόνος κατά τον οποίο εργάστηκε στο γραφείο της αντιπροσωπείας ενός γερμανικού Land στις Βρυξέλλες δεν θεωρήθηκε από την Επιτροπή ως κατάσταση προκύπτουσα από την παροχή υπηρεσιών σε άλλο κράτος. Η προσφεύγουσα επικαλείται επίσης την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/54 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/54

---

Προσφυγή-αγωγή του Βασίλειου Τσαρνάβα κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 6 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση Τ-343/04)

(2004/C 262/100)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Βασίλειος Τσαρνάβας, κάτοικος Βόλου (Ελλάδα), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 6 Αυγούστου 2004 προσφυγή-αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του δευτεροβάθμιου βαθμολογητή που εκδόθηκε στις 4 Αυγούστου 2003, η οποία καθορίζει, χωρίς τροποποίηση, την οριστική βαθμολογία του προσφεύγοντος-ενάγοντος για τη χρονική περίοδο από την 1η Ιουλίου 1997 έως τις 30 Ιουνίου 1999, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του δευτεροβάθμιου βαθμολογητή που εκδόθηκε στις 4 Αυγούστου 2003, η οποία καθορίζει, χωρίς τροποποίηση, την οριστική βαθμολογία του προσφεύγοντος-ενάγοντος για τη χρονική περίοδο από την 1η Ιουλίου 1997 έως τις 30 Ιουνίου 1999,

| — | να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση της 30ής Δεκεμβρίου 2003 που άσκησε ο προσφεύγων-ενάγων δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση της 30ής Δεκεμβρίου 2003 που άσκησε ο προσφεύγων-ενάγων δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης,

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα αποζημίωση 10 000 ευρώ για ηθική βλάβη που υπέστη, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα αποζημίωση 10 000 ευρώ για ηθική βλάβη που υπέστη,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Ο προσφεύγων-ενάγων αμφισβητεί την απόφαση του δευτεροβάθμιου βαθμολογητή που καθορίζει, χωρίς τροποποίηση, την έκθεση βαθμολογίας του για τη χρονική περίοδο 1997-1999. Ζητεί, επιπροσθέτως, αποζημίωση για την ηθική βλάβη που υπέστη.

Όσον αφορά την αίτηση ακυρώσεως, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:

| — | πλημμέλειες στη διαδικασία, |
| --- | --- |

—

πλημμέλειες στη διαδικασία,

| — | πρόδηλο σφάλμα αξιολογήσεως, |
| --- | --- |

—

πρόδηλο σφάλμα αξιολογήσεως,

| — | έλλειψη αιτιολογήσεως, |
| --- | --- |

—

έλλειψη αιτιολογήσεως,

| — | κατάχρηση εξουσίας και ηθική παρενόχληση. |
| --- | --- |

—

κατάχρηση εξουσίας και ηθική παρενόχληση.

Όσον αφορά τη αίτηση αποζημιώσεως, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει ότι η έκθεση βαθμολογίας συντάχθηκε με καθυστέρηση περίπου τεσσάρων ετών, γεγονός απαράδεκτο. Εξάλλου, ο προσφεύγων-ενάγων υπέστη ηθική παρενόχληση. Για τη συνολική ηθική βλάβη, ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί αποζημίωση την οποία εκτιμά, ex aequo et bono, σε 10 000 ευρώ.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/55 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/55

---

Αγωγή της Stardust Marine S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση T-344/04)

(2004/C 262/101)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Stardust Marine S.A., με έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενη από τον Bernard Vatier, δικηγόρο, άσκησε στις 13 Αυγούστου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να αναγνωρίσει ότι η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 200/513/ΕΚ της 8ης Σεπτεμβρίου 1999, η οποία υποχρέωσε το Γαλλικό Δημόσιο να αναζητήσει από την εταιρεία STARDUST τις δήθεν κρατικές ενισχύσεις ύψους 600 εκατομμυρίων φράγκων, είναι παράνομη και η παρανομία αυτή μπορεί να θεμελιώσει τη ευθύνη της Επιτροπής δυνάμει του άρθρου 288 της συνθήκης ΕΚ, |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 200/513/ΕΚ της 8ης Σεπτεμβρίου 1999, η οποία υποχρέωσε το Γαλλικό Δημόσιο να αναζητήσει από την εταιρεία STARDUST τις δήθεν κρατικές ενισχύσεις ύψους 600 εκατομμυρίων φράγκων, είναι παράνομη και η παρανομία αυτή μπορεί να θεμελιώσει τη ευθύνη της Επιτροπής δυνάμει του άρθρου 288 της συνθήκης ΕΚ,

| — | κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στην εταιρεία STARDUST το ποσό των 112 635 569,73 ευρώ ως αποζημίωση, πλέον των νομίμων τόκων από την ημερομηνία ασκήσεως της παρούσας αγωγής, |
| --- | --- |

—

κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στην εταιρεία STARDUST το ποσό των 112 635 569,73 ευρώ ως αποζημίωση, πλέον των νομίμων τόκων από την ημερομηνία ασκήσεως της παρούσας αγωγής,

| — | να κηρύξει την εκδοθησόμενη απόφαση προσωρινώς εκτελεστή, |
| --- | --- |

—

να κηρύξει την εκδοθησόμενη απόφαση προσωρινώς εκτελεστή,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Προς στήριξη της αγωγής της, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι το παράνομο της αποφάσεως 2000/513/ΕΚ δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, δεδομένου ότι η απόφαση αυτή έχει ακυρωθεί με απόφαση του Δικαστηρίου ΕΚ της 16ης Μαΐου 2002 (υπόθεση C-482/99). Το παράνομο αυτό αρκεί, κατά την ενάγουσα, για τη θεμελίωση της εξωσυμβατικής ευθύνης της Επιτροπής, δυνάμει του άρθρου 288 ΕΚ. Η ενάγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η επίμαχη απόφαση είναι κανονιστική πράξη περιέχουσα μέτρα οικονομικής πολιτικής, η Επιτροπή παρέβη υπέρτερο κανόνα δικαίου προστατεύοντα τους ιδιώτες, εκδίδοντας απόφαση που την βλάπτει, η οποία είναι νομικώς και πραγματικώς αστήρικτη. Επομένως, κατά την επιχειρηματολογία της ενάγουσας, η Επιτροπή υποχρεούται να της καταβάλει αποζημίωση.

Όσον αφορά τη ζημία την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη, η ενάγουσα προβάλλει ότι η εταιρεία STARDUST τέθηκε σε δικαστική εκκαθάριση με απόφαση του Tribunal de Commerce de Paris. Κατά την ενάγουσα, η παύση πληρωμών που οδήγησε στην έκδοση της αποφάσεως αυτής ήταν άμεση συνέπεια του χρέους που προέκυψε κατόπιν της αποφάσεως της Επιτροπής. Η ζημία που υπέστη η ενάγουσα ισούται προς το ποσό της ανεπάρκειας του ενεργητικού της εταιρείας STARDUST.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/55 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/55

---

Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoιvoτήτων, πoυ ασκήθηκε στις 20 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση T-345/04)

(2004/C 262/102)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Η Ιταλική Δημοκρατία, εκπρoσωπoύμεvη από τον Antonio Cingolo, avvocato dello Stato, άσκησε στις 20 Αυγούστου 2004 εvώπιov τoυ Πρωτοδικείου τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoιvoτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από τo Πρωτoδικείo να ακυρώσει τις ακόλουθες αποφάσεις:

| — | την απόφαση που περιλαμβάνεται στο σημείωμα της 17ης Ιουνίου 2004, υπ' αριθ. D(2004) 4074, με αντικείμενο το DOCUP [Ενιαίο έγγραφο προγραμματισμού] Ob 2 — Περιφέρεια Λομβαρδίας 2000-2006 (αριθ. CCI 2000 IT 16 2 DO 014) — Πιστοποίηση των δηλώσεων ενδιάμεσων δαπανών και αίτηση πληρωμής, που περιήλθε στην προσφεύγουσα στις 17 Ιουνίου 2004, με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Περιφερειακές παρεμβάσεις στη Γαλλία, την Ελλάδα και την Ιταλία, τής κοινοποίησε την ακόλουθη απόφαση: «Οι Υπηρεσίες της Επιτροπής ζητούν, ως εκ τούτου, τη συμπλήρωση της δηλώσεως ενδιάμεσων δαπανών και της αιτήσεως πληρωμής με τα ακόλουθα στοιχεία, για κάθε μέτρο που προβλέπει καθεστώς ενισχύσεων:






  — | με το συνολικό ποσό των χορηγηθεισών προκαταβολών, |
| --- | --- | --- |

—

την απόφαση που περιλαμβάνεται στο σημείωμα της 17ης Ιουνίου 2004, υπ' αριθ. D(2004) 4074, με αντικείμενο το DOCUP [Ενιαίο έγγραφο προγραμματισμού] Ob 2 — Περιφέρεια Λομβαρδίας 2000-2006 (αριθ. CCI 2000 IT 16 2 DO 014) — Πιστοποίηση των δηλώσεων ενδιάμεσων δαπανών και αίτηση πληρωμής, που περιήλθε στην προσφεύγουσα στις 17 Ιουνίου 2004, με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Περιφερειακές παρεμβάσεις στη Γαλλία, την Ελλάδα και την Ιταλία, τής κοινοποίησε την ακόλουθη απόφαση: «Οι Υπηρεσίες της Επιτροπής ζητούν, ως εκ τούτου, τη συμπλήρωση της δηλώσεως ενδιάμεσων δαπανών και της αιτήσεως πληρωμής με τα ακόλουθα στοιχεία, για κάθε μέτρο που προβλέπει καθεστώς ενισχύσεων:

—

με το συνολικό ποσό των χορηγηθεισών προκαταβολών,

| — | με το ποσό των χορηγηθεισών προκαταβολών το οποίο είναι επιλέξιμο στη συνεισφορά των διαρθρωτικών Ταμείων βάσει των προηγούμενων διευκρινίσεων. |
| --- | --- |

—

με το ποσό των χορηγηθεισών προκαταβολών το οποίο είναι επιλέξιμο στη συνεισφορά των διαρθρωτικών Ταμείων βάσει των προηγούμενων διευκρινίσεων.

Ελλείψει αυτών των στοιχείων, οι Υπηρεσίες της Επιτροπής δεν θα μπορέσουν να διεκπεραιώσουν τις πληρωμές που απαιτούνται για τα σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων DocUP Λομβαρδία 2000-2006 Ob 2 μέτρα»· όλες τις συναφείς πράξεις, καθώς και τις πράξεις που προηγήθηκαν της ως άνω αποφάσεως,

| — | την απόφαση που περιλαμβάνεται στο σημείωμα της 14ης Ιουλίου 2004, υπ' αριθ. JE/OA D(2004) 5446, με αντικείμενο το DOCUP OB 2 — Περιφέρεια Friuli-Venezia Giulia 2000-2006 (αριθ. CCI 2000 IT 16 2 DO 013) — Πιστοποίηση των δηλώσεων ενδιάμεσων δαπανών και αίτηση πληρωμής, που περιήλθε στην προσφεύγουσα στις 15 Ιουλίου 2004, με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Περιφερειακές παρεμβάσεις στη Γαλλία, την Ελλάδα και την Ιταλία, τής κοινοποίησε την ακόλουθη απόφαση: «Οι Υπηρεσίες της Επιτροπής ζητούν, ως εκ τούτου, τη συμπλήρωση της δηλώσεως ενδιάμεσων δαπανών και της αιτήσεως πληρωμής με τα ακόλουθα στοιχεία, για κάθε μέτρο που προβλέπει καθεστώς ενισχύσεων:






  — | με το συνολικό ποσό των χορηγηθεισών προκαταβολών, |
| --- | --- | --- |

—

την απόφαση που περιλαμβάνεται στο σημείωμα της 14ης Ιουλίου 2004, υπ' αριθ. JE/OA D(2004) 5446, με αντικείμενο το DOCUP OB 2 — Περιφέρεια Friuli-Venezia Giulia 2000-2006 (αριθ. CCI 2000 IT 16 2 DO 013) — Πιστοποίηση των δηλώσεων ενδιάμεσων δαπανών και αίτηση πληρωμής, που περιήλθε στην προσφεύγουσα στις 15 Ιουλίου 2004, με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Περιφερειακές παρεμβάσεις στη Γαλλία, την Ελλάδα και την Ιταλία, τής κοινοποίησε την ακόλουθη απόφαση: «Οι Υπηρεσίες της Επιτροπής ζητούν, ως εκ τούτου, τη συμπλήρωση της δηλώσεως ενδιάμεσων δαπανών και της αιτήσεως πληρωμής με τα ακόλουθα στοιχεία, για κάθε μέτρο που προβλέπει καθεστώς ενισχύσεων:

—

με το συνολικό ποσό των χορηγηθεισών προκαταβολών,

| — | με το ποσό των χορηγηθεισών προκαταβολών το οποίο είναι επιλέξιμο στη συνεισφορά των διαρθρωτικών Ταμείων βάσει των προηγούμενων διευκρινίσεων. |
| --- | --- |

—

με το ποσό των χορηγηθεισών προκαταβολών το οποίο είναι επιλέξιμο στη συνεισφορά των διαρθρωτικών Ταμείων βάσει των προηγούμενων διευκρινίσεων.

Ελλείψει αυτών των στοιχείων, οι Υπηρεσίες της Επιτροπής δεν θα μπορέσουν να διεκπεραιώσουν τις πληρωμές που απαιτούνται για τα σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων DocUP Friuli-Venezia Giulia 2000-2006 Ob 2 μέτρα»,

| — | όλες τις συναφείς πράξεις, καθώς και τις πράξεις που προηγήθηκαν της ως άνω αποφάσεως, |
| --- | --- |

—

όλες τις συναφείς πράξεις, καθώς και τις πράξεις που προηγήθηκαν της ως άνω αποφάσεως,

| — | συνακόλουθα, να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

συνακόλουθα, να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Με την παρούσα προσφυγή, η προσφεύγουσα βάλλει κατά των αποφάσεων που περιλαμβάνονται στα σημειώματα της Επιτροπής D(2004) 4074 (DOCUP Περιφέρεια Λομβαρδίας) και JE/OA D(2004) 5446 (DOCUP Friuli Venezia Giulia), της 17ης Ιουνίου 2004 και της 14ης Ιουλίου 2004, αντιστοίχως, οι οποίες εξαρτούν την έναρξη των διαδικασιών πληρωμής προκαταβολών στο πλαίσιο καθεστώτων ενισχύσεως από την εκπλήρωση όρων που δεν προβλέπονται από την ισχύουσα κανονιστική ρύθμιση, προκειμένου, με τον τρόπο αυτό, να περιοριστεί αδικαιολόγητα η επιλεξιμότητα των δαπανών χρήσεως των επίμαχων διαρθρωτικών Ταμείων.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η Ιταλική Δημοκρατία προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς:

| — | παράβαση ουσιώδους τύπου, λόγω ελλείψεως νομικής βάσεως, πλήρους ελλείψεως αιτιολογίας και μη τηρήσεως των κανόνων της διαδικασίας εκδόσεως των πράξεων. Συναφώς, η Ιταλική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι στις προσβαλλόμενες πράξεις δεν περιλαμβάνεται καμία αναφορά στον κανόνα επί του οποίου στηρίζεται η έκδοσή τους· |
| --- | --- |

—

παράβαση ουσιώδους τύπου, λόγω ελλείψεως νομικής βάσεως, πλήρους ελλείψεως αιτιολογίας και μη τηρήσεως των κανόνων της διαδικασίας εκδόσεως των πράξεων. Συναφώς, η Ιταλική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι στις προσβαλλόμενες πράξεις δεν περιλαμβάνεται καμία αναφορά στον κανόνα επί του οποίου στηρίζεται η έκδοσή τους·

η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, πέραν της μη τηρήσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν εκδόθηκαν σύμφωνα με την ορθή διαδικασία του εσωτερικού κανονισμού της Επιτροπής·

| — | παράβαση του άρθρου 32 του κανονισμού-βάσεως (1260/99 του Συμβουλίου) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 448/04 της Επιτροπής, οι οποίοι εξαρτούν την πληρωμή των προκαταβολών από την απόδειξη και μόνον ότι το Κράτος που είναι τελικός δικαιούχος έχει καταβάλει τα οικεία ποσά στους τελικούς λήπτες της επενδύσεως, |
| --- | --- |

—

παράβαση του άρθρου 32 του κανονισμού-βάσεως (1260/99 του Συμβουλίου) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 448/04 της Επιτροπής, οι οποίοι εξαρτούν την πληρωμή των προκαταβολών από την απόδειξη και μόνον ότι το Κράτος που είναι τελικός δικαιούχος έχει καταβάλει τα οικεία ποσά στους τελικούς λήπτες της επενδύσεως,

| — | παράβαση των κανόνων επιλεξιμότητας των δαπανών που προβλέπει ο κανονισμός-βάση. Κατά την προσφεύγουσα, η άποψη της Επιτροπής κατά την οποία οι εν λόγω κανόνες πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι εξαρτούν την επιλεξιμότητα μιας δαπάνης από την απόδειξη της πραγματικής αξιοποιήσεως των χρηματοδοτήσεων για την υλοποίηση σχεδίων που ανταποκρίνονται στον σκοπό για τον οποίο χορηγήθηκε η ενίσχυση, |
| --- | --- |

—

παράβαση των κανόνων επιλεξιμότητας των δαπανών που προβλέπει ο κανονισμός-βάση. Κατά την προσφεύγουσα, η άποψη της Επιτροπής κατά την οποία οι εν λόγω κανόνες πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι εξαρτούν την επιλεξιμότητα μιας δαπάνης από την απόδειξη της πραγματικής αξιοποιήσεως των χρηματοδοτήσεων για την υλοποίηση σχεδίων που ανταποκρίνονται στον σκοπό για τον οποίο χορηγήθηκε η ενίσχυση,

| — | παράβαση των κανόνων που ρυθμίζουν τον δημοσιονομικό έλεγχο (ήτοι του άρθρου 38 του κανονισμού-βάσεως και των εκτελεστικών του διατάξεων), οι οποίοι δεν προβλέπουν την εκπλήρωση των όρων που απαιτεί η Επιτροπή, |
| --- | --- |

—

παράβαση των κανόνων που ρυθμίζουν τον δημοσιονομικό έλεγχο (ήτοι του άρθρου 38 του κανονισμού-βάσεως και των εκτελεστικών του διατάξεων), οι οποίοι δεν προβλέπουν την εκπλήρωση των όρων που απαιτεί η Επιτροπή,

| — | παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, δεδομένου ότι η Επιτροπή απαιτεί πρόσθετα των προβλεπόμενων και αναγκαίων αποδεικτικά στοιχεία, |
| --- | --- |

—

παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, δεδομένου ότι η Επιτροπή απαιτεί πρόσθετα των προβλεπόμενων και αναγκαίων αποδεικτικά στοιχεία,

| — | παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 448/2004, λόγω παραβιάσεως των αρχών της ισότητας και της ασφάλειας δικαίου, καθώς και λόγω αντιφατικότητας των προσβαλλόμενων αποφάσεων, |
| --- | --- |

—

παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 448/2004, λόγω παραβιάσεως των αρχών της ισότητας και της ασφάλειας δικαίου, καθώς και λόγω αντιφατικότητας των προσβαλλόμενων αποφάσεων,

| — | παράβαση του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 438/2001 της Επιτροπής, λόγω μη τηρήσεως των λογιστικών διατάξεων που περιλαμβάνονται σε αυτό, |
| --- | --- |

—

παράβαση του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 438/2001 της Επιτροπής, λόγω μη τηρήσεως των λογιστικών διατάξεων που περιλαμβάνονται σε αυτό,

| — | παραβίαση της αρχής της απλοποιήσεως των διαδικασιών. |
| --- | --- |

—

παραβίαση της αρχής της απλοποιήσεως των διαδικασιών.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/56 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/56

---

Προσφυγή της Sadas S.A.κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 17 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση Τ-346/04)

(2004/C 262/103)

Γλώσσα στην οποία έχει καταρτισθεί το δικόγραφο της προσφυγής: η γαλλική

Η εταιρεία Sadas S.A., με έδρα το Tourcoing (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον André Bertrand, δικηγόρο, άσκησε στις 17 Αυγούστου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).

Η εταιρεία L.T.J. Diffusion μετέσχε επίσης στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο

| — | να μεταρρυθμίσει, ως προς όλες τις διατάξεις της, την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R393/2003-1, |
| --- | --- |

—

να μεταρρυθμίσει, ως προς όλες τις διατάξεις της, την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R393/2003-1,

| — | να ακυρώσει την απόφαση με την οποία ο εξεταστής διαπίστωσε την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως του κοινού μεταξύ του σήματος «ARTHUR» και της αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος «ARTHUR ET FELICIE», |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση με την οποία ο εξεταστής διαπίστωσε την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως του κοινού μεταξύ του σήματος «ARTHUR» και της αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος «ARTHUR ET FELICIE»,

| — | να καταδικάσει την εταιρεία L.T.J. Diffusion στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την εταιρεία L.T.J. Diffusion στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:

| Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: | Η προσφεύγουσα |
| --- | --- |
| Επίμαχο κοινοτικό σήμα: | Τρισδιάστατο σήμα «ARTHUR ET FELICIE» — αίτηση αριθ. 0373787 |
| Προϊόντα ή υπηρεσίες: | Προϊόντα των κλάσεων 16, 24 και 25 |
| Δικαιούχος του αντιταχθέντος κατά τη διαδικασία ανακοπής σήματος ή σημείου: | L.T.J. Diffusion |
| Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: | Εθνικό σήμα «ARTHUR» για την κλάση 25 (ενδύματα) |
| Απόφαση του τμήματος ανακοπών: | Απόρριψη της ανακοπής |
| Απόφαση του τμήματος προσφυγών: | Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών |
| Προβληθέντες λόγοι: | Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΚ) 40/94. |

Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος:

Η προσφεύγουσα

Επίμαχο κοινοτικό σήμα:

Τρισδιάστατο σήμα «ARTHUR ET FELICIE» — αίτηση αριθ. 0373787

Προϊόντα ή υπηρεσίες:

Προϊόντα των κλάσεων 16, 24 και 25

Δικαιούχος του αντιταχθέντος κατά τη διαδικασία ανακοπής σήματος ή σημείου:

L.T.J. Diffusion

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο:

Εθνικό σήμα «ARTHUR» για την κλάση 25 (ενδύματα)

Απόφαση του τμήματος ανακοπών:

Απόρριψη της ανακοπής

Απόφαση του τμήματος προσφυγών:

Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών

Προβληθέντες λόγοι:

Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΚ) 40/94.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/57 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/57

---

Προσφυγή του Pascal Millot κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση Τ-347/04)

(2004/C 262/104)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Pascal Millot, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal δικηγόρους, άσκησε στις 17 Αυγούστου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 11ης Σεπτεμβρίου 2003 με την οποία καθορίστηκε η οριστική κατάταξη του προσφεύγοντος στο 1ο κλιμάκιο του βαθμού Α6, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 11ης Σεπτεμβρίου 2003 με την οποία καθορίστηκε η οριστική κατάταξη του προσφεύγοντος στο 1ο κλιμάκιο του βαθμού Α6,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 32, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης καθώς και της αρχής της ίσης μεταχείρισης και της αποφυγής διακρίσεων, στο βαθμό που δεν εξετάσθηκε η δυνατότητα να του αναγνωρισθεί χρόνος προϋπηρεσίας λόγω της προγενέστερης της προσλήψεώς του επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και εμπειρίας του.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/57 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/57

---

Προσφυγή της Société Internationale de Diffusion et d'Édition κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 20 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση T-348/04)

(2004/C 262/105)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Société Internationale de Diffusion et d'Edition (SIDE), με έδρα το Vitry-sur-Seine (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τους Nicole Coutrelis και Valérie Giacobbo, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις 20 Αυγούστου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 1, τελευταία περίοδος, της αποφάσεως της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2004, σχετικά με την εκ μέρους της Γαλλίας εφαρμογή της ενισχύσεως υπέρ της Coopérative d'Exportation du Livre Français (του συνεταιρισμού εξαγωγής του γαλλικού βιβλίου, CELF), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 1, τελευταία περίοδος, της αποφάσεως της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2004, σχετικά με την εκ μέρους της Γαλλίας εφαρμογή της ενισχύσεως υπέρ της Coopérative d'Exportation du Livre Français (του συνεταιρισμού εξαγωγής του γαλλικού βιβλίου, CELF),

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 1, τελευταία περίοδος, της αποφάσεως, καθόσον κηρύσσει την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά πριν από το 1994, ή, επικουρικώς, πριν από το 1997 ή το 1999, |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 1, τελευταία περίοδος, της αποφάσεως, καθόσον κηρύσσει την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά πριν από το 1994, ή, επικουρικώς, πριν από το 1997 ή το 1999,

| — | επικουρικότερον, να ακυρώσει το άρθρο 1, τελευταία περίοδος, της αποφάσεως με την οποία κηρύσσει την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά πριν από την 1η Νοεμβρίου 1993, |
| --- | --- |

—

επικουρικότερον, να ακυρώσει το άρθρο 1, τελευταία περίοδος, της αποφάσεως με την οποία κηρύσσει την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά πριν από την 1η Νοεμβρίου 1993,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προσφεύγουσα δραστηριοποιείται ως παραγγελιοδόχος για την εξαγωγή γαλλικών βιβλίων. Το 1992 κατέθεσε στην Επιτροπή καταγγελία σχετική με ενισχύσεις που είχε χορηγήσει από το 1977 η Γαλλική Κυβέρνηση στην Coopérative d'Exportation du Livre Français (CELF). Κατόπιν της καταγγελίας αυτής, η Επιτροπή εξέδωσε σχετικές αποφάσεις. Οι αποφάσεις αυτές ακυρώθηκαν αντιστοίχως με αποφάσεις της 18ης Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση T-49/93 και της 28ης Φεβρουαρίου 2002 στην υπόθεση T-155/98. Κατόπιν της εκδόσεως της τελευταίας αυτής αποφάσεως, η Επιτροπή εξέδωσε τρίτη απόφαση κατά της οποίας στρέφεται η παρούσα προσφυγή.

Η προσφεύγουσα θεωρεί κατ' αρχάς ότι η αγορά των παραγγελιών προς εξαγωγή ενέχει πολλές ιδιαιτερότητες τις οποίες η προσβαλλόμενη απόφαση δεν λαμβάνει υπόψη. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, επίσης, ότι η περιγραφή της ενισχύσεως στην απόφαση είναι εσφαλμένη, καθότι κατά την άποψή της πρόκειται για ατομική ενίσχυση και όχι για σύστημα ενισχύσεων, ότι η χορήγηση της ενισχύσεως εισάγει διακρίσεις και ότι το κριτήριο για τη χορήγησή της, ήτοι η διεκπεραίωση των μικρών παραγγελιών, είναι τεχνητό.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται την έλλειψη νομικής βάσεως της αποφάσεως, καθότι κηρύσσει την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά ως ενίσχυση στον πολιτισμό, κατ' εφαρμογή του άρθρου 87, τρίτη παράγραφος, στοιχείο δ), ΕΚ, για την περίοδο πριν από την 1η Νοεμβρίου 1993. Κατά την προσφεύγουσα, η διάταξη αυτή εισήχθη με τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν μπορούσε, ως εκ τούτου, να αποτελέσει νομική βάση για να κηρυχθεί συμβατή ενίσχυση πριν από τη θέση σε ισχύ της συνθήκης αυτής, ήτοι πριν από την 1η Νοεμβρίου 1993.

Η προσφεύγουσα επικαλείται, επιπλέον, παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ, καθότι η Επιτροπή στηρίζει την απόφασή της σε στοιχεία που είναι μεταγενέστερα της θέσεως σε ισχύ της ενισχύσεως. Κατά την προσφεύγουσα, με την απόφαση αυτή παρέχεται στο κράτος μέλος η δυνατότητα να παράσχει στοιχεία για την αξιολόγηση της ενισχύσεως σε διάστημα πέραν των δέκα ετών, ευνοώντας κατ' αυτόν τον τρόπο τη θέση ενός κράτους που δεν έχει τηρήσει την υποχρέωση κοινοποιήσεως, κατά παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ.

Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχείο δ), ΕΚ. Κατά την άποψή της, η Επιτροπή κήρυξε την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά βάσει κριτηρίων που ισχύουν για την αξιολόγηση συστήματος ενισχύσεων προοριζομένου για όλους ενώ η επίδικη ενίσχυση είναι ατομική ενίσχυση που χορηγήθηκε σε μία και μόνον επιχείρηση. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, επιπλέον, ότι η εξέταση των λογιστικών στοιχείων της CELF δείχνει ότι η ενίσχυση ουδεμία σχέση έχει με τη διεκπεραίωση των μικρών παραγγελιών.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/58 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/58

---

Προσφυγή του Gaetano Petralia κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 25 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση Τ-354/04)

(2004/C 262/106)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Ο Gaetano Petralia, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Carlo Forte, άσκησε στις 25 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣ της 7ης Οκτωβρίου 2003 να τον κατατάξει στον βαθμό Β5, κλιμάκιο 3, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣ της 7ης Οκτωβρίου 2003 να τον κατατάξει στον βαθμό Β5, κλιμάκιο 3,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσφεύγων στην παρούσα υπόθεση, ο οποίος προσλήφθηκε βάσει της προκηρύξεως διαγωνισμού για την επιλογή εκτάκτων υπαλλήλων στον τομέα της πληροφορικής και της παρακολουθήσεως της διαχειρίσεως σχεδίων έρευνας και τεχνολογικής αναπτύξεως, κατηγορίας Β, COM/R/B/02/1999, προσβάλλει την απόφαση της αρμόδιας αρχής για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως να τον κατατάξει οριστικώς στον βαθμό Β5, κλιμάκιο 3.

Ο προσφεύγων διευκρινίζει συναφώς ότι μετέσχε στον διαγωνισμό θεωρώντας ότι η τυχόν πρόσληψή του ως εκτάκτου υπαλλήλου θα γινόταν με βάση την επαγγελματική πείρα του και, ως εκ τούτου, στον βαθμό Β3, ή έστω στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 3, λαμβανομένων υπόψη των διαλαμβανομένων στη δεύτερη παράγραφο του τίτλου VIII της προκηρύξεως του διαγωνισμού.

Προς στήριξη των αιτημάτων του, ο προσφεύγων επικαλείται, καταρχάς, εν προκειμένω σφάλμα εκτιμήσεως όσον αφορά τα επαγγελματικά προσόντα του.

Επίσης, επικαλείται παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς και παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των πράξεων της διοικήσεως.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/58 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/58

---

Προσφυγή της CO-FRUTTA Soc. coop. a r.l. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, πoυ ασκήθηκε στις 27 Αυγούστου 2004

(Υπόθεση T-355/04)

(2004/C 262/107)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Η CO-FRUTTA Soc. coop. a r.l., εκπρoσωπoύμενη από τους δικηγόρους Wilma Viscardini και Gabriele Donà, άσκησε στις 27 Αυγούστου 2004 ενώπιoν τoυ Πρωτoδικείoυ των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από τo Πρωτoδικείo:

| — | να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 230 της συνθήκης ΕΚ, την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που περιλαμβάνεται στο έγγραφο του Γενικού Διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως «Γεωργία», της 28ης Απριλίου 2004 (AGRI/11451/28.4.2004) —με την οποία απορρίφθηκε η αρχική αίτηση της Co-Frutta για χορήγηση προσβάσεως σε έγγραφα που περιλαμβάνουν τα στοιχεία, για τα έτη 1998, 1999 και 2000, που αφορούν τους εμπορικούς φορείς που είναι καταχωρισμένοι στην Κοινότητα για την εισαγωγή μπανάνας (ΚΟΑ μπανάνας)—, καθώς και τη σιωπηρή απόφαση περί απορρίψεως της επαναληπτικής αιτήσεως που υπέβαλε η Co-Frutta με έγγραφο της 3ης Μαΐου 2004, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 230 της συνθήκης ΕΚ, την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που περιλαμβάνεται στο έγγραφο του Γενικού Διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως «Γεωργία», της 28ης Απριλίου 2004 (AGRI/11451/28.4.2004) —με την οποία απορρίφθηκε η αρχική αίτηση της Co-Frutta για χορήγηση προσβάσεως σε έγγραφα που περιλαμβάνουν τα στοιχεία, για τα έτη 1998, 1999 και 2000, που αφορούν τους εμπορικούς φορείς που είναι καταχωρισμένοι στην Κοινότητα για την εισαγωγή μπανάνας (ΚΟΑ μπανάνας)—, καθώς και τη σιωπηρή απόφαση περί απορρίψεως της επαναληπτικής αιτήσεως που υπέβαλε η Co-Frutta με έγγραφο της 3ης Μαΐου 2004,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόρριψη της αιτήσεώς της για χορήγηση προσβάσεως στα έγγραφα είναι παράνομη, καθόσον στηρίζεται σε εσφαλμένη εφαρμογή, εκ μέρους της Επιτροπής, των διαδικαστικών και ουσιαστικών κανόνων που διέπουν το ζήτημα. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι:

| — | η Επιτροπή παρέβη τους κανόνες διαδικασίας που επιβάλλουν ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 (1) και η απόφαση 2001/937 (2) και δεν χορήγησε την πρόσβαση, επικαλούμενη καθυστερημένη εναντίωση ορισμένων κρατών μελών, |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή παρέβη τους κανόνες διαδικασίας που επιβάλλουν ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 (1) και η απόφαση 2001/937 (2) και δεν χορήγησε την πρόσβαση, επικαλούμενη καθυστερημένη εναντίωση ορισμένων κρατών μελών,

| — | η απόφαση είναι προδήλως αντιφατική, καθόσον η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η καθυστέρηση οφείλεται στην ανάγκη διαβουλεύσεως με τα κράτη μέλη. Εντούτοις, η Επιτροπή δηλώνει ότι, ανεξαρτήτως της εναντιώσεως των κρατών αυτών, θα είχε, εν πάση περιπτώσει, αρνηθεί ρητώς τη χορήγηση προσβάσεως: κατά συνέπεια, η Επιτροπή παρέβη, ομοίως, τις διατάξεις που της επέβαλλαν την υποχρέωση να αποφασίσει κατά τρόπο ανεξάρτητο, εφόσον είχε ήδη βεβαιωθεί για την τελική της απόφαση, |
| --- | --- |

—

η απόφαση είναι προδήλως αντιφατική, καθόσον η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η καθυστέρηση οφείλεται στην ανάγκη διαβουλεύσεως με τα κράτη μέλη. Εντούτοις, η Επιτροπή δηλώνει ότι, ανεξαρτήτως της εναντιώσεως των κρατών αυτών, θα είχε, εν πάση περιπτώσει, αρνηθεί ρητώς τη χορήγηση προσβάσεως: κατά συνέπεια, η Επιτροπή παρέβη, ομοίως, τις διατάξεις που της επέβαλλαν την υποχρέωση να αποφασίσει κατά τρόπο ανεξάρτητο, εφόσον είχε ήδη βεβαιωθεί για την τελική της απόφαση,

| — | η Επιτροπή επικαλέστηκε τη συνδρομή των όρων εφαρμογής μιας εκ των εξαιρέσεων που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 για τη μη χορήγηση προσβάσεως, χωρίς να παράσχει συναφώς καμία αιτιολογία, ενώ, εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής της εν λόγω εξαιρέσεως [«προστασία των εμπορικών συμφερόντων» του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001], καθόσον στον τομέα της ΚΟΑ της μπανάνας δεν είναι δυνατή η επίκληση εμπορικών απορρήτων που να χρήζουν προστασίας κατά τους υποδεικνυόμενους από την Επιτροπή όρους, |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή επικαλέστηκε τη συνδρομή των όρων εφαρμογής μιας εκ των εξαιρέσεων που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 για τη μη χορήγηση προσβάσεως, χωρίς να παράσχει συναφώς καμία αιτιολογία, ενώ, εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής της εν λόγω εξαιρέσεως [«προστασία των εμπορικών συμφερόντων» του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001], καθόσον στον τομέα της ΚΟΑ της μπανάνας δεν είναι δυνατή η επίκληση εμπορικών απορρήτων που να χρήζουν προστασίας κατά τους υποδεικνυόμενους από την Επιτροπή όρους,

| — | Η Επιτροπή δεν απάντησε ειδικώς ως προς μια σειρά εγγράφων που μνημονεύονταν στην αίτηση της προσφεύγουσας για χορήγηση προσβάσεως, παραβιάζοντας με τον τρόπο αυτόν την αρχή της χρηστής διοικήσεως, |
| --- | --- |

—

Η Επιτροπή δεν απάντησε ειδικώς ως προς μια σειρά εγγράφων που μνημονεύονταν στην αίτηση της προσφεύγουσας για χορήγηση προσβάσεως, παραβιάζοντας με τον τρόπο αυτόν την αρχή της χρηστής διοικήσεως,

| — | η Επιτροπή δεν χορήγησε μερική πρόσβαση, ήτοι ως προς τα έγγραφα των κρατών μελών που δεν είχαν διατυπώσει αντιρρήσεις για τη δημοσιοποίηση. |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή δεν χορήγησε μερική πρόσβαση, ήτοι ως προς τα έγγραφα των κρατών μελών που δεν είχαν διατυπώσει αντιρρήσεις για τη δημοσιοποίηση.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145 της 31.5.2001, σ. 43).

(2)  Απόφαση 2001/937/ΕΚ,ΕΚΑΧ,Ευρατόμ της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2001, για την τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού (ΕΕ L 345 της 29.12.2001, σ. 94).

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/59 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/59

---

Αγωγή της FG Marine S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004

(Υπόθεση Τ-360/04)

(2004/C 262/108)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η εταιρία FG Marine S.A., με έδρα στο Roissy (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Marie-Aline Michel, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε την 1η Απριλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή, η οποία φέρει εξωσυμβατική ευθύνη λόγω της εκδόσεως της αποφάσεως 2000/513/ ΕΚ, της 8ης Σεπτεμβρίου 1999, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Γαλλία στην επιχείρηση Stardust Marine (ΕΕ L 206, σ. 6), να αποζημιώσει την προσφεύγουσα και να αναγνωρίσει ότι το καταβλητέο ποσό της αποζημιώσεως δεν μπορεί να είναι κατώτερο των 200 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων (30 389 803, 44 ευρώ). |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή, η οποία φέρει εξωσυμβατική ευθύνη λόγω της εκδόσεως της αποφάσεως 2000/513/ ΕΚ, της 8ης Σεπτεμβρίου 1999, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Γαλλία στην επιχείρηση Stardust Marine (ΕΕ L 206, σ. 6), να αποζημιώσει την προσφεύγουσα και να αναγνωρίσει ότι το καταβλητέο ποσό της αποζημιώσεως δεν μπορεί να είναι κατώτερο των 200 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων (30 389 803, 44 ευρώ).

Λόγοι αγωγής και κύρια επιχειρήματα

Η ενάγουσα στην παρούσα υπόθεση εταιρία, κύρια μέτοχος της εταιρίας Stardust Marine, επικαλείται την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας λόγω της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη από την απόφαση της Επιτροπής της 8ης Σεπτεμβρίου 1999, η οποία κήρυξε ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά τις αυξήσεις κεφαλαίου, τις προκαταβολές σε τρέχοντα λογαριασμό και τις ανακεφαλαιοποιήσεις στις οποίες προέβη το Consortium de Réalisation (CDRE) στο εσωτερικό της Stardust Marine, στο πλαίσιο των σχεδίων εξυγιάνσεως της Crédit Lyonnais, διατάσσοντας την ανάκτηση των σχετικών ποσών.

Η υποχρέωση επιστροφής που προβλέπει η προπαρατεθείσα απόφαση είχε ως αποτέλεσμα την κατάθεση του ισολογισμού της Stardust Marine, ο οποίος στέρησε από την ενάγουσα τη δυνατότητα να επωφεληθεί της αναδιαρθρώσεως στην οποία είχε προβεί.

Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η FG Marine υποστηρίζει, καταρχάς, ότι η απόφαση που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαφοράς και ακυρώθηκε με την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο στις 16 Μαΐου 2002, στο πλαίσιο της υποθέσεως C-482/99, Γαλλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής (1), εκδόθηκε κατά παραβίαση της αρχής του ιδιώτη επενδυτή. Επίσης, η Επιτροπή, εκδίδοντας την εν λόγω απόφαση, δεν έλαβε υπόψη την κατάσταση της περιόδου εκείνης και δεν αντιμετώπισε την Crédit Lyonnais και τις θυγατρικές της ως μετόχους της Stardust Marine, αλλά ως τραπεζίτες της επιχειρήσεως. Τέλος, η επίδικη απόφαση δεν έλαβε καθόλου υπόψη τις προοπτικές εξυγιάνσεως της Stardust Marine.

---

(1)  Συλλογή 2002, σ. Ι-4397.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/60 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/60

---

Διαγραφή της υποθέσεως T-283/99 (1)

(2004/C 262/109)

(Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)

Με διάταξη της 4ης Μαΐου 2004, ο πρόεδρος του δευτέρου πολυμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως T-283/99: Vlutters Handelsonderneming B.V., υποστηριζόμενη από το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

---

(1)  EE C 47 της 19.2.2000.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/60 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/60

---

Διαγραφή της υποθέσεως T-108/02 (1)

(2004/C 262/110)

(Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)

Με διάταξη της 2ας Αυγούστου 2004 ο Πρόεδρος του τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-108/02, Jégo-Queré & Cie SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

---

(1)  ΕΕ C 144 της 15.6.2002.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/60 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/60

---

Διαγραφή της υποθέσεως T-174/03 (1)

(2004/C 262/111)

(Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)

Με διάταξη της 6ης Ιουλίου 2004 ο Πρόεδρος του πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-174/03, Franco Cozzani κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

---

(1)  ΕΕ C 184 της 2.8.2003.

---

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/60 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/60

---

Διαγραφή της υποθέσεως T-52/04 (1)

(2004/C 262/112)

(Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)

Με διάταξη της 6ης Ιουλίου 2004 ο Πρόεδρος του τρίτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-52/04, Luis Escobar Guerrero κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

---

(1)  ΕΕ C 94 της 17.4.2004.

---

III Πληροφορίες

| 23.10.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 262/61 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 262/61

---

(2004/C 262/113)

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην
  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΕΕ C 251 της 9.10.2004

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 239 της 25.9.2004

ΕΕ C 228 της 11.9.2004

ΕΕ C 217 της 28.8.2004

ΕΕ C 201 της 7.8.2004

ΕΕ C 190 της 24.7.2004

ΕΕ C 179 της 10.7.2004

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---