# Publicatieblad C 262/23 o

| | ISSN 1725-2474 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 262 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 47e jaargang23 oktober 2004 |

ISSN 1725-2474

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 262

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

47e jaargang23 oktober 2004

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | I   Mededelingen |
| | Hof van Justitie |
| | HOF VAN JUSTITIE |
| 2004/C 262/1 | Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2004 in zaak C-304/01: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijk visserijbeleid — Verordening (EG) nr. 1162/2001 — Herstel van heekbestand — Controle op activiteiten van vissersvaartuigen — Keuze van rechtsgrondslag — Non-discriminatiebeginsel — Motiveringsplicht) | 1 |
| 2004/C 262/2 | Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2004 in zaak C-332/01: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaren 1996 tot en met 1999 — Beschikking 2001/557/EEG — Katoen, olijfolie, krenten en rozijnen, schapen- en geitenvlees) | 1 |
| 2004/C 262/3 | Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-127/02 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels tegen Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna — Begrippen „plan” of „project” — Beoordeling van gevolgen van bepaalde plannen of projecten voor beschermd gebied) | 2 |
| 2004/C 262/4 | Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in de gevoegde zaken C-184/02 en C-223/02: Koninkrijk Spanje en Republiek Finland tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Richtlijn 2002/15/EG — Organisatie van arbeidstijd van wegvervoerders — Zelfstandige bestuurders — Rechtsgrondslag — Vrije beroepsuitoefening — Beginsel van gelijke behandeling — Evenredigheid — Motiveringsplicht) | 3 |
| 2004/C 262/5 | Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2004 in zaak C-195/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 91/439/EEG — Rijbewijs — Onderlinge erkenning — Verplichte registratie en inwisseling — Voorwaarden voor vernieuwing van rijbewijzen die voor omzetting van richtlijn zijn afgegeven) | 3 |
| 2004/C 262/6 | Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-292/02 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Meiland Azewijn BV tegen Hauptzollamt Duisburg (Accijnzen — Minerale oliën voor landbouwwerkzaamheden — Richtlijn 92/81/EEG — Artikel 8 bis — Toevoeging van merkstof in lidstaat waar product in het verbruik is gebracht — Verbod op gemerkte brandstof in lidstaat van gebruik — Richtlijn 95/60/EG) | 4 |
| 2004/C 262/7 | Arrest van het Hof (grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-319/02 (verzoek van Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): Petri Manninen (Inkomstenbelasting — Belastingkrediet voor dividenden van Finse vennootschappen — Artikelen 56 EG en 58 EG — Samenhang van belastingstelsel) | 4 |
| 2004/C 262/8 | Arrest van het Hof (grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-346/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Verzekeringen — Derde richtlijn „schadeverzekering” — Bonus-malussysteem) | 5 |
| 2004/C 262/9 | Arrest van het Hof (grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-347/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Verzekeringen — Derde richtlijn „schadeverzekering” — Bonus-malussysteem) | 5 |
| 2004/C 262/0 | Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-375/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Beheer van afvalstoffen — Stortplaats te Castelliri — Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG — Artikelen 4 en 8) | 5 |
| 2004/C 262/1 | Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-383/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Afvalbeheer — Stortplaats te Rodano — Richtlijn 75/442/EEG zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG — Artikelen 4 en 8) | 6 |
| 2004/C 262/2 | Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-397/02 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Clinique La Ramée ASBL, Winterthur Europe Assurance SA tegen Jean-Pierre Riehl, Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Sociale voordelen — Subrogatie van Gemeenschappen in rechten van ambtenaar ten aanzien van derde die aansprakelijk is voor schadebrengende gebeurtenis) | 6 |
| 2004/C 262/3 | Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 november 2004 in zaak C-417/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 85/384/EEG — Erkenning van architectendiploma's — Procedure van inschrijving bij Technische Kamer van Griekenland (Technico Epimelitirio Elladas) — Verplichting tot overlegging van document waaruit blijkt dat betrokken titel onder regeling van onderlinge erkenning valt) | 7 |
| 2004/C 262/4 | Arrest van het Hof (grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-456/02 [verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel (België) om een prejudiciële beslissing]: Michel Trojani tegen Openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn te Brussel (OCMW) (Vrij verkeer van personen — Burgerschap van Europese Unie — Verblijfsrecht — Richtlijn 90/364/EEG — Beperkingen en voorwaarden — Persoon die voor opvangtehuis werkt tegen vergoeding in natura — Recht op uitkeringen van bijstandsregeling) | 7 |
| 2004/C 262/5 | Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2004 in zaak C-469/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Uitkeringen inzake loopbaanonderbreking — Verblijfsvoorwaarde — Indirecte discriminatie op grond van nationaliteit — Artikel 39 EG — Artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 — Artikel 73 van verordening (EEG) nr. 1408/71) | 8 |
| 2004/C 262/6 | Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2004 in zaak C-1/03 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Paul Van de Walle e.a. en Texaco Belgium NV (Milieu — Afvalstoffen — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrippen „afvalstoffen”, „producent van afvalstoffen” en „houder van afvalstoffen” — Grond waarin ten gevolge van lekkage koolwaterstof is gedrongen — Exploitatie van tankstation van oliemaatschappij als beheerder) | 8 |
| 2004/C 262/7 | Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-70/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Uitleggingsregels — Collisieregels) | 9 |
| 2004/C 262/8 | Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-72/03 (verzoek van Commissione tributaria provinciale di Massa om een prejudiciële beslissing): Carbonati Apuani Srl tegen Comune di Massa Carrara (Heffing van gelijke werking als douanerecht — Heffing op marmer dat op grondgebied van gemeente wordt gewonnen, die wordt toegepast wanneer marmer grondgebied van die gemeente verlaat) | 9 |
| 2004/C 262/9 | Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-113/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Telecommunicatie — Richtlijn 97/33/EG — Nummerportabiliteit — Niet-geografische nummers) | 10 |
| 2004/C 262/0 | Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-125/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Ontvankelijkheid — Procesbelang — Richtlijn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten — Afvalvervoerdiensten — Procedure zonder voorafgaande publicatie van aankondiging van opdracht) | 10 |
| 2004/C 262/1 | Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-269/03 (verzoek van de Cour d'appel om een prejudiciële beslissing): Administration de l'enregistrement et des domaines, État du grand-duché de Luxembourg tegen Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg Sàrl (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, C — Vrijstelling voor verpachting en verhuur van onroerende goederen — Recht om voor belastingheffing te kiezen — Aftrek van voorbelasting — Voorafgaande goedkeuring door belastingautoriteiten) | 11 |
| 2004/C 262/2 | Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-450/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG) | 11 |
| 2004/C 262/3 | Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-454/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG) | 11 |
| 2004/C 262/4 | Zaak C-284/04: Verzoek van het Landesgericht für ZRS Wien van 7 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen T-Mobile Austria GmbH en Republiek Oostenrijk | 12 |
| 2004/C 262/5 | Zaak C-301/04 P: Hogere voorziening, op 14 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01, Tokai e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, wat zaak T-239/01 betreft | 13 |
| 2004/C 262/6 | Zaak C-308/04 P: Hogere voorziening, op 19 juli 2004 ingesteld door SGL Carbon AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01, Tokai e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-239/01 | 14 |
| 2004/C 262/7 | Zaak C-328/04: Verzoek van de Fővárosi Bíróság (Hongarije) van 24 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Attila Vajnai | 15 |
| 2004/C 262/8 | Zaak C-330/04: Beroep, op 30 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek | 16 |
| 2004/C 262/9 | Zaak C-332/04: Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje | 16 |
| 2004/C 262/0 | Zaak C-342/04 P: Hogere voorziening, op 10 augustus 2004 ingesteld door Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en bedrijfsleider Jürgen Schmoldt tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 25 mei 2004 in zaak T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 17 |
| 2004/C 262/1 | Zaak C-351/04: Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division van 22 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ikea Wholesale Ltd en Commissioners of Customs and Excise | 18 |
| 2004/C 262/2 | Zaak C-352/04: Verzoek van het Verwaltungsgericht Köln van 30 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen mdm Versandservice GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, medegedagvaard: Deutsche Post AG | 19 |
| 2004/C 262/3 | Zaak C-353/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nowaco Germany GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas | 19 |
| 2004/C 262/4 | Zaak C-359/04: Verzoek van de Procura della Repubblica di Teramo van 31 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Pallazzese Christian | 20 |
| 2004/C 262/5 | Zaak C-360/04: Verzoek van de Procura della Repubblica di Teramo van 31 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Sorricchio Angelo | 20 |
| 2004/C 262/6 | Zaak C-361/04 P: Hogere voorziening, op 19 augustus 2004 (telefax: 18 augustus 2004) ingesteld door Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 22 juni 2004 in zaak T-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), interveniënte – partij voor de kamer van beroep: DaimlerChrysler AG | 21 |
| 2004/C 262/7 | Zaak C-366/04: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg van 16 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Georg Schwarz en Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg | 22 |
| 2004/C 262/8 | Zaak C-370/04: Beroep, op 26 augustus 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland | 22 |
| 2004/C 262/9 | Zaak C-375/04: Beroep, op 1 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg | 22 |
| 2004/C 262/0 | Zaak C-376/04: Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België | 23 |
| 2004/C 262/1 | Zaak C-377/04: Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk | 23 |
| 2004/C 262/2 | Zaak C-378/04: Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk | 23 |
| 2004/C 262/3 | Zaak C-379/04: Verzoek van het Landgericht Würzburg van 23 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Richard Dahms GmbH en Frankischer Weinbauverband e.V. | 24 |
| 2004/C 262/4 | Zaak C-382/04: Beroep, op 6 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg | 24 |
| 2004/C 262/5 | Zaak C-383/04: Beroep, op 6 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom Luxemburg | 24 |
| 2004/C 262/6 | Zaak C- 385/04: Beroep, op 7 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk | 25 |
| 2004/C 262/7 | Zaak C-386/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 14 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centro di Musicologia Walter Stauffer en Finanzamt München für Körperschaften | 25 |
| 2004/C 262/8 | Zaak C-387/04: Verzoek van het Amtsgericht Dresden van 7 september 2004 in de insolventieprocedure tegen Volker Donath | 25 |
| | GERECHT VAN EERSTE AANLEG |
| 2004/C 262/9 | Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-200/02, Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tardieve opstelling van beoordelingsrapport — Vordering tot nietigverklaring — Vordering tot schadevergoeding — Niet-ontvankelijkheid) | 26 |
| 2004/C 262/0 | Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 juli 2004 in zaak T-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Overlijden van verzoeker — Geen hervatting van procedure door rechthebbenden — Afdoening zonder beslissing) | 26 |
| 2004/C 262/1 | Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 6 juli 2004 in zaak T-370/02, Alpenhain-Camenbert-Werk e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verordening (EG) nr 1829/2002 — Registratie van oorsprongsbenaming — „Feta” — Beroep tot nietigverklaring — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid) | 26 |
| 2004/C 262/2 | Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-338/03, Eridania Sadam e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke ordening der machten in de sector suiker — Prijsregeling — Regionalisatie — Gebieden met tekort — Indeling van Italië — Verkoopseizoen 2003/2004 — Verordening nr. 1158/2003 — Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke en rechtspersonen — Niet-ontvankelijkheid) | 27 |
| 2004/C 262/3 | Beschikking van de president van het Gerecht van Eerste Aanleg van 27 juli 2004 in zaak T-148/04 R,TQ3 Travel Solutions Belgium NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communautaire aanbestedingsprocedure — Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging en om voorlopige maatregelen — Spoedeisendheid — Geen) | 27 |
| 2004/C 262/4 | Zaak T-198/04: Beroep, op 28 mei 2004 ingesteld door José Félix Merladet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 28 |
| 2004/C 262/5 | Zaak T-253/04: Beroep, op 25 juni 2004 ingesteld door Zubeyir Aydar namens Kongra-Gel en 10 anderen tegen Raad van Europese Unie | 28 |
| 2004/C 262/6 | Zaak T-254/04: Beroep, op 16 juni 2004 ingesteld door Spyridon de Athanassios Pappas tegen Comité van de Regio's | 29 |
| 2004/C 262/7 | Zaak T-259/04: Beroep, op 21 juni 2004 ingesteld door Anne Koistinen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 29 |
| 2004/C 262/8 | Zaak T-264/04: Beroep, op 30 juni 2004 ingesteld door World Wildlife Fund for Nature European Policy Programme tegen Raad van de Europese Unie | 30 |
| 2004/C 262/9 | Zaak T-270/04: Beroep, op 1 juli 2004 ingesteld door Bic Deutschland GmbH & Co OHG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 30 |
| 2004/C 262/0 | Zaak T-271/04: Beroep, op 5 juli 2004 ingesteld door Citymo S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 31 |
| 2004/C 262/1 | Zaak T-274/04: Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Georgios Rounis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 32 |
| 2004/C 262/2 | Zaak T-275/04: Beroep, op 7 juli 2004 ingesteld door Aries Meca tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 32 |
| 2004/C 262/3 | Zaak T-276/04: Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Compagnie Maritime Belge NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 32 |
| 2004/C 262/4 | Zaak T-279/04: Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Éditions Odile Jacob SAS tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 33 |
| 2004/C 262/5 | Zaak T-281/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Paola Staboli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 34 |
| 2004/C 262/6 | Zaak T-283/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Georgia Pacific S.A.R.L. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) | 34 |
| 2004/C 262/7 | Zaak T- 285/04: Beroep, op 13 juli 2004 ingesteld door Michel Andrieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 35 |
| 2004/C 262/8 | Zaak T- 289/04: Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door Dimitra Lantzoni tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen | 35 |
| 2004/C 262/9 | Zaak T-290/04: Beroep, op 21 juli 2004 ingesteld door Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim en Fernando Miguel Santos Ribeiro tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) | 36 |
| 2004/C 262/0 | Zaak T-293/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Guy Tachelet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 37 |
| 2004/C 262/1 | Zaak T-294/04: Beroep, op 23 juli 2004 ingesteld door Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 37 |
| 2004/C 262/2 | Zaak T-296/04: Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door Salvador Contreras Gila, José Ramiro López en Antonio Ramiro López tegen Raad van de Europese Unie | 38 |
| 2004/C 262/3 | Zaak T-298/04: Beroep, op 21 juli 2004 ingesteld door EFKON AG tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie | 38 |
| 2004/C 262/4 | Zaak T-300/04: Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door easyJet Airline Company Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 39 |
| 2004/C 262/5 | Zaak T-301/04: Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door Clearstream Banking Aktiengesellschaft en Clearstream International société anonyme Luxembourg tegen Commissie van Europese Gemeenschappen | 39 |
| 2004/C 262/6 | Zaak T-302/04: Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Maison de l'Europe Avignon Méditerranée tegen Commissie van Europese Gemeenschappen | 40 |
| 2004/C 262/7 | Zaak T-303/04: Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door European Dynamics SA tegen Commissie van Europese Gemeenschappen | 40 |
| 2004/C 262/8 | Zaak T-305/04: Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Eden tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) | 41 |
| 2004/C 262/9 | Zaak T-306/04: Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door Monika Luxem tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 41 |
| 2004/C 262/0 | Zaak T-307/04: Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door C. Pagliacci tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 42 |
| 2004/C 262/1 | Zaak T-308/04: Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door Francesco Ianniello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 42 |
| 2004/C 262/2 | Zaak T-309/04: Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door TV2/DANMARK A/S tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 43 |
| 2004/C 262/3 | Zaak T-310/04: Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Ferrero oHG mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) | 43 |
| 2004/C 262/4 | Zaak T-311/04: Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door José Luis Buendia Sierra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 44 |
| 2004/C 262/5 | Zaak T-312/04: Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door V. di Bucci tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 45 |
| 2004/C 262/6 | Zaak T-313/04: Beroep, op 30 juli 2004 ingesteld door Hewlett-Packard GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 45 |
| 2004/C 262/7 | Zaak T-314/04: Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 46 |
| 2004/C 262/8 | Zaak T-316/04: Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Wam spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 46 |
| 2004/C 262/9 | Zaak T-317/04: Beroep, op 3 augustus 2004 ingesteld door Koninkrijk Denemarken tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 47 |
| 2004/C 262/0 | Zaak T-319/04: Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Port Support Customs Rotterdam B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 48 |
| 2004/C 262/1 | Zaak T-321/04: Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door Air Bourbon tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 48 |
| 2004/C 262/2 | Zaak T-322/04: Beroep, op 5 augustus 2004 ingesteld door Colgate-Palmolive Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) | 49 |
| 2004/C 262/3 | Zaak T-323/04: Beroep, op 4 augustus 2004 ingesteld door Brandt Italia spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 50 |
| 2004/C 262/4 | Zaak T-329/04: Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Viasat Broadcasting UK Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 50 |
| 2004/C 262/5 | Zaak T-336/04: Beroep, op 13 augustus 2004 ingesteld door TV Danmark A/S en Kanal 5 Denmark Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 51 |
| 2004/C 262/6 | Zaak T-338/04: Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door Centro Europa 7 srl tegen Commissie van Europese Gemeenschappen | 52 |
| 2004/C 262/7 | Zaak T-339/04: Beroep, op 10 augustus 2004 ingesteld door Wanadoo SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 53 |
| 2004/C 262/8 | Zaak T-340/04: Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door France Télécom SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 53 |
| 2004/C 262/9 | Zaak T-342/04: Beroep, op 9 augustus 2004 ingesteld door H. Adam tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 54 |
| 2004/C 262/0 | Zaak T-343/04: Beroep, op 6 augustus 2004 ingesteld door Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 54 |
| 2004/C 262/1 | Zaak T-344/04: Beroep, op 13 augustus 2004 ingesteld door Stardust Marine SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 55 |
| 2004/C 262/2 | Zaak T-345/04: Beroep, op 20 augustus 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 55 |
| 2004/C 262/3 | Zaak T-346/04: Beroep, op 17 augustus 2004 ingesteld door Sadas S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) | 56 |
| 2004/C 262/4 | Zaak T-347/04: Beroep, op 17 augustus 2004 ingesteld door Pascal Millot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 57 |
| 2004/C 262/5 | Zaak T-348/04: Beroep, op 20 augustus 2004 ingesteld door Société Internationale de Diffusion et d'Édition tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 57 |
| 2004/C 262/6 | Zaak T-354/04: Beroep, op 25 augustus 2004 ingesteld door Gaetano Petralia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 58 |
| 2004/C 262/7 | Zaak T-355/04: Beroep, op 27 augustus 2004 ingesteld door CO-FRUTTA soc. coop. r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 58 |
| 2004/C 262/8 | Zaak T-360/04: Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door FG Marine SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 59 |
| 2004/C 262/9 | Doorhaling van zaak T-283/99 | 60 |
| 2004/C 262/0 | Doorhaling van zaak T-108/02 | 60 |
| 2004/C 262/1 | Doorhaling van zaak T-174/03 | 60 |
| 2004/C 262/2 | Doorhaling van zaak T-52/04 | 60 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

I   Mededelingen

Hof van Justitie

HOF VAN JUSTITIE

2004/C 262/1

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2004 in zaak C-304/01: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijk visserijbeleid — Verordening (EG) nr. 1162/2001 — Herstel van heekbestand — Controle op activiteiten van vissersvaartuigen — Keuze van rechtsgrondslag — Non-discriminatiebeginsel — Motiveringsplicht)

1

2004/C 262/2

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2004 in zaak C-332/01: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaren 1996 tot en met 1999 — Beschikking 2001/557/EEG — Katoen, olijfolie, krenten en rozijnen, schapen- en geitenvlees)

1

2004/C 262/3

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-127/02 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels tegen Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna — Begrippen „plan” of „project” — Beoordeling van gevolgen van bepaalde plannen of projecten voor beschermd gebied)

2

2004/C 262/4

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in de gevoegde zaken C-184/02 en C-223/02: Koninkrijk Spanje en Republiek Finland tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Richtlijn 2002/15/EG — Organisatie van arbeidstijd van wegvervoerders — Zelfstandige bestuurders — Rechtsgrondslag — Vrije beroepsuitoefening — Beginsel van gelijke behandeling — Evenredigheid — Motiveringsplicht)

3

2004/C 262/5

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2004 in zaak C-195/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 91/439/EEG — Rijbewijs — Onderlinge erkenning — Verplichte registratie en inwisseling — Voorwaarden voor vernieuwing van rijbewijzen die voor omzetting van richtlijn zijn afgegeven)

3

2004/C 262/6

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-292/02 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Meiland Azewijn BV tegen Hauptzollamt Duisburg (Accijnzen — Minerale oliën voor landbouwwerkzaamheden — Richtlijn 92/81/EEG — Artikel 8 bis — Toevoeging van merkstof in lidstaat waar product in het verbruik is gebracht — Verbod op gemerkte brandstof in lidstaat van gebruik — Richtlijn 95/60/EG)

4

2004/C 262/7

Arrest van het Hof (grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-319/02 (verzoek van Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): Petri Manninen (Inkomstenbelasting — Belastingkrediet voor dividenden van Finse vennootschappen — Artikelen 56 EG en 58 EG — Samenhang van belastingstelsel)

4

2004/C 262/8

Arrest van het Hof (grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-346/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Verzekeringen — Derde richtlijn „schadeverzekering” — Bonus-malussysteem)

5

2004/C 262/9

Arrest van het Hof (grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-347/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Verzekeringen — Derde richtlijn „schadeverzekering” — Bonus-malussysteem)

5

2004/C 262/0

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-375/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Beheer van afvalstoffen — Stortplaats te Castelliri — Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG — Artikelen 4 en 8)

5

2004/C 262/1

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-383/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Afvalbeheer — Stortplaats te Rodano — Richtlijn 75/442/EEG zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG — Artikelen 4 en 8)

6

2004/C 262/2

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-397/02 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Clinique La Ramée ASBL, Winterthur Europe Assurance SA tegen Jean-Pierre Riehl, Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Sociale voordelen — Subrogatie van Gemeenschappen in rechten van ambtenaar ten aanzien van derde die aansprakelijk is voor schadebrengende gebeurtenis)

6

2004/C 262/3

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 november 2004 in zaak C-417/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 85/384/EEG — Erkenning van architectendiploma's — Procedure van inschrijving bij Technische Kamer van Griekenland (Technico Epimelitirio Elladas) — Verplichting tot overlegging van document waaruit blijkt dat betrokken titel onder regeling van onderlinge erkenning valt)

7

2004/C 262/4

Arrest van het Hof (grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-456/02 [verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel (België) om een prejudiciële beslissing]: Michel Trojani tegen Openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn te Brussel (OCMW) (Vrij verkeer van personen — Burgerschap van Europese Unie — Verblijfsrecht — Richtlijn 90/364/EEG — Beperkingen en voorwaarden — Persoon die voor opvangtehuis werkt tegen vergoeding in natura — Recht op uitkeringen van bijstandsregeling)

7

2004/C 262/5

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2004 in zaak C-469/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Uitkeringen inzake loopbaanonderbreking — Verblijfsvoorwaarde — Indirecte discriminatie op grond van nationaliteit — Artikel 39 EG — Artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 — Artikel 73 van verordening (EEG) nr. 1408/71)

8

2004/C 262/6

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2004 in zaak C-1/03 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Paul Van de Walle e.a. en Texaco Belgium NV (Milieu — Afvalstoffen — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrippen „afvalstoffen”, „producent van afvalstoffen” en „houder van afvalstoffen” — Grond waarin ten gevolge van lekkage koolwaterstof is gedrongen — Exploitatie van tankstation van oliemaatschappij als beheerder)

8

2004/C 262/7

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-70/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Uitleggingsregels — Collisieregels)

9

2004/C 262/8

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-72/03 (verzoek van Commissione tributaria provinciale di Massa om een prejudiciële beslissing): Carbonati Apuani Srl tegen Comune di Massa Carrara (Heffing van gelijke werking als douanerecht — Heffing op marmer dat op grondgebied van gemeente wordt gewonnen, die wordt toegepast wanneer marmer grondgebied van die gemeente verlaat)

9

2004/C 262/9

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-113/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Telecommunicatie — Richtlijn 97/33/EG — Nummerportabiliteit — Niet-geografische nummers)

10

2004/C 262/0

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-125/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Ontvankelijkheid — Procesbelang — Richtlijn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten — Afvalvervoerdiensten — Procedure zonder voorafgaande publicatie van aankondiging van opdracht)

10

2004/C 262/1

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-269/03 (verzoek van de Cour d'appel om een prejudiciële beslissing): Administration de l'enregistrement et des domaines, État du grand-duché de Luxembourg tegen Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg Sàrl (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, C — Vrijstelling voor verpachting en verhuur van onroerende goederen — Recht om voor belastingheffing te kiezen — Aftrek van voorbelasting — Voorafgaande goedkeuring door belastingautoriteiten)

11

2004/C 262/2

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-450/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG)

11

2004/C 262/3

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-454/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG)

11

2004/C 262/4

Zaak C-284/04: Verzoek van het Landesgericht für ZRS Wien van 7 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen T-Mobile Austria GmbH en Republiek Oostenrijk

12

2004/C 262/5

Zaak C-301/04 P: Hogere voorziening, op 14 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01, Tokai e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, wat zaak T-239/01 betreft

13

2004/C 262/6

Zaak C-308/04 P: Hogere voorziening, op 19 juli 2004 ingesteld door SGL Carbon AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01, Tokai e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-239/01

14

2004/C 262/7

Zaak C-328/04: Verzoek van de Fővárosi Bíróság (Hongarije) van 24 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Attila Vajnai

15

2004/C 262/8

Zaak C-330/04: Beroep, op 30 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

16

2004/C 262/9

Zaak C-332/04: Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

16

2004/C 262/0

Zaak C-342/04 P: Hogere voorziening, op 10 augustus 2004 ingesteld door Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en bedrijfsleider Jürgen Schmoldt tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 25 mei 2004 in zaak T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

17

2004/C 262/1

Zaak C-351/04: Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division van 22 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ikea Wholesale Ltd en Commissioners of Customs and Excise

18

2004/C 262/2

Zaak C-352/04: Verzoek van het Verwaltungsgericht Köln van 30 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen mdm Versandservice GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, medegedagvaard: Deutsche Post AG

19

2004/C 262/3

Zaak C-353/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nowaco Germany GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas

19

2004/C 262/4

Zaak C-359/04: Verzoek van de Procura della Repubblica di Teramo van 31 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Pallazzese Christian

20

2004/C 262/5

Zaak C-360/04: Verzoek van de Procura della Repubblica di Teramo van 31 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Sorricchio Angelo

20

2004/C 262/6

Zaak C-361/04 P: Hogere voorziening, op 19 augustus 2004 (telefax: 18 augustus 2004) ingesteld door Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 22 juni 2004 in zaak T-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), interveniënte – partij voor de kamer van beroep: DaimlerChrysler AG

21

2004/C 262/7

Zaak C-366/04: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg van 16 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Georg Schwarz en Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg

22

2004/C 262/8

Zaak C-370/04: Beroep, op 26 augustus 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

22

2004/C 262/9

Zaak C-375/04: Beroep, op 1 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

22

2004/C 262/0

Zaak C-376/04: Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

23

2004/C 262/1

Zaak C-377/04: Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

23

2004/C 262/2

Zaak C-378/04: Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

23

2004/C 262/3

Zaak C-379/04: Verzoek van het Landgericht Würzburg van 23 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Richard Dahms GmbH en Frankischer Weinbauverband e.V.

24

2004/C 262/4

Zaak C-382/04: Beroep, op 6 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

24

2004/C 262/5

Zaak C-383/04: Beroep, op 6 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom Luxemburg

24

2004/C 262/6

Zaak C- 385/04: Beroep, op 7 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk

25

2004/C 262/7

Zaak C-386/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 14 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centro di Musicologia Walter Stauffer en Finanzamt München für Körperschaften

25

2004/C 262/8

Zaak C-387/04: Verzoek van het Amtsgericht Dresden van 7 september 2004 in de insolventieprocedure tegen Volker Donath

25

GERECHT VAN EERSTE AANLEG

2004/C 262/9

Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-200/02, Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tardieve opstelling van beoordelingsrapport — Vordering tot nietigverklaring — Vordering tot schadevergoeding — Niet-ontvankelijkheid)

26

2004/C 262/0

Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 juli 2004 in zaak T-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Overlijden van verzoeker — Geen hervatting van procedure door rechthebbenden — Afdoening zonder beslissing)

26

2004/C 262/1

Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 6 juli 2004 in zaak T-370/02, Alpenhain-Camenbert-Werk e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verordening (EG) nr 1829/2002 — Registratie van oorsprongsbenaming — „Feta” — Beroep tot nietigverklaring — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid)

26

2004/C 262/2

Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-338/03, Eridania Sadam e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke ordening der machten in de sector suiker — Prijsregeling — Regionalisatie — Gebieden met tekort — Indeling van Italië — Verkoopseizoen 2003/2004 — Verordening nr. 1158/2003 — Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke en rechtspersonen — Niet-ontvankelijkheid)

27

2004/C 262/3

Beschikking van de president van het Gerecht van Eerste Aanleg van 27 juli 2004 in zaak T-148/04 R,TQ3 Travel Solutions Belgium NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communautaire aanbestedingsprocedure — Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging en om voorlopige maatregelen — Spoedeisendheid — Geen)

27

2004/C 262/4

Zaak T-198/04: Beroep, op 28 mei 2004 ingesteld door José Félix Merladet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

28

2004/C 262/5

Zaak T-253/04: Beroep, op 25 juni 2004 ingesteld door Zubeyir Aydar namens Kongra-Gel en 10 anderen tegen Raad van Europese Unie

28

2004/C 262/6

Zaak T-254/04: Beroep, op 16 juni 2004 ingesteld door Spyridon de Athanassios Pappas tegen Comité van de Regio's

29

2004/C 262/7

Zaak T-259/04: Beroep, op 21 juni 2004 ingesteld door Anne Koistinen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

29

2004/C 262/8

Zaak T-264/04: Beroep, op 30 juni 2004 ingesteld door World Wildlife Fund for Nature European Policy Programme tegen Raad van de Europese Unie

30

2004/C 262/9

Zaak T-270/04: Beroep, op 1 juli 2004 ingesteld door Bic Deutschland GmbH & Co OHG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

30

2004/C 262/0

Zaak T-271/04: Beroep, op 5 juli 2004 ingesteld door Citymo S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

31

2004/C 262/1

Zaak T-274/04: Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Georgios Rounis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

32

2004/C 262/2

Zaak T-275/04: Beroep, op 7 juli 2004 ingesteld door Aries Meca tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

32

2004/C 262/3

Zaak T-276/04: Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Compagnie Maritime Belge NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

32

2004/C 262/4

Zaak T-279/04: Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Éditions Odile Jacob SAS tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

33

2004/C 262/5

Zaak T-281/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Paola Staboli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

34

2004/C 262/6

Zaak T-283/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Georgia Pacific S.A.R.L. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

34

2004/C 262/7

Zaak T- 285/04: Beroep, op 13 juli 2004 ingesteld door Michel Andrieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

35

2004/C 262/8

Zaak T- 289/04: Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door Dimitra Lantzoni tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

35

2004/C 262/9

Zaak T-290/04: Beroep, op 21 juli 2004 ingesteld door Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim en Fernando Miguel Santos Ribeiro tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

36

2004/C 262/0

Zaak T-293/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Guy Tachelet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

37

2004/C 262/1

Zaak T-294/04: Beroep, op 23 juli 2004 ingesteld door Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

37

2004/C 262/2

Zaak T-296/04: Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door Salvador Contreras Gila, José Ramiro López en Antonio Ramiro López tegen Raad van de Europese Unie

38

2004/C 262/3

Zaak T-298/04: Beroep, op 21 juli 2004 ingesteld door EFKON AG tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

38

2004/C 262/4

Zaak T-300/04: Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door easyJet Airline Company Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

39

2004/C 262/5

Zaak T-301/04: Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door Clearstream Banking Aktiengesellschaft en Clearstream International société anonyme Luxembourg tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

39

2004/C 262/6

Zaak T-302/04: Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Maison de l'Europe Avignon Méditerranée tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

40

2004/C 262/7

Zaak T-303/04: Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door European Dynamics SA tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

40

2004/C 262/8

Zaak T-305/04: Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Eden tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

41

2004/C 262/9

Zaak T-306/04: Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door Monika Luxem tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

41

2004/C 262/0

Zaak T-307/04: Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door C. Pagliacci tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

42

2004/C 262/1

Zaak T-308/04: Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door Francesco Ianniello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

42

2004/C 262/2

Zaak T-309/04: Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door TV2/DANMARK A/S tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

43

2004/C 262/3

Zaak T-310/04: Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Ferrero oHG mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

43

2004/C 262/4

Zaak T-311/04: Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door José Luis Buendia Sierra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

44

2004/C 262/5

Zaak T-312/04: Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door V. di Bucci tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

45

2004/C 262/6

Zaak T-313/04: Beroep, op 30 juli 2004 ingesteld door Hewlett-Packard GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

45

2004/C 262/7

Zaak T-314/04: Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

46

2004/C 262/8

Zaak T-316/04: Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Wam spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

46

2004/C 262/9

Zaak T-317/04: Beroep, op 3 augustus 2004 ingesteld door Koninkrijk Denemarken tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

47

2004/C 262/0

Zaak T-319/04: Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Port Support Customs Rotterdam B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

48

2004/C 262/1

Zaak T-321/04: Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door Air Bourbon tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

48

2004/C 262/2

Zaak T-322/04: Beroep, op 5 augustus 2004 ingesteld door Colgate-Palmolive Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

49

2004/C 262/3

Zaak T-323/04: Beroep, op 4 augustus 2004 ingesteld door Brandt Italia spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

50

2004/C 262/4

Zaak T-329/04: Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Viasat Broadcasting UK Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

50

2004/C 262/5

Zaak T-336/04: Beroep, op 13 augustus 2004 ingesteld door TV Danmark A/S en Kanal 5 Denmark Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

51

2004/C 262/6

Zaak T-338/04: Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door Centro Europa 7 srl tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

52

2004/C 262/7

Zaak T-339/04: Beroep, op 10 augustus 2004 ingesteld door Wanadoo SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

53

2004/C 262/8

Zaak T-340/04: Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door France Télécom SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

53

2004/C 262/9

Zaak T-342/04: Beroep, op 9 augustus 2004 ingesteld door H. Adam tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

54

2004/C 262/0

Zaak T-343/04: Beroep, op 6 augustus 2004 ingesteld door Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

54

2004/C 262/1

Zaak T-344/04: Beroep, op 13 augustus 2004 ingesteld door Stardust Marine SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

55

2004/C 262/2

Zaak T-345/04: Beroep, op 20 augustus 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

55

2004/C 262/3

Zaak T-346/04: Beroep, op 17 augustus 2004 ingesteld door Sadas S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

56

2004/C 262/4

Zaak T-347/04: Beroep, op 17 augustus 2004 ingesteld door Pascal Millot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

57

2004/C 262/5

Zaak T-348/04: Beroep, op 20 augustus 2004 ingesteld door Société Internationale de Diffusion et d'Édition tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

57

2004/C 262/6

Zaak T-354/04: Beroep, op 25 augustus 2004 ingesteld door Gaetano Petralia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

58

2004/C 262/7

Zaak T-355/04: Beroep, op 27 augustus 2004 ingesteld door CO-FRUTTA soc. coop. r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

58

2004/C 262/8

Zaak T-360/04: Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door FG Marine SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

59

2004/C 262/9

Doorhaling van zaak T-283/99

60

2004/C 262/0

Doorhaling van zaak T-108/02

60

2004/C 262/1

Doorhaling van zaak T-174/03

60

2004/C 262/2

Doorhaling van zaak T-52/04

60

| | III   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| 2004/C 262/3 | Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 251 van 9.10.2004 | 61 |

III   Bekendmakingen

2004/C 262/3

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 251 van 9.10.2004

Publicatieblad van de Europese Unie

61

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Mededelingen

Hof van Justitie

HOF VAN JUSTITIE

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/1

---

ARREST VAN HET HOF

(Tweede kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-304/01: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Gemeenschappelijk visserijbeleid - Verordening (EG) nr. 1162/2001 - Herstel van heekbestand - Controle op activiteiten van vissersvaartuigen - Keuze van rechtsgrondslag - Non-discriminatiebeginsel - Motiveringsplicht)

(2004/C 262/01)

Procestaal: Spaans

In zaak C-304/01, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 2 augustus 2001, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en S. Pardo Quintillán), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 289 van 13.10.2001.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/1

---

ARREST VAN HET HOF

(Tweede kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-332/01: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(EOGFL - Goedkeuring van rekeningen - Begrotingsjaren 1996 tot en met 1999 - Beschikking 2001/557/EEG - Katoen, olijfolie, krenten en rozijnen, schapen- en geitenvlees)

(2004/C 262/02)

Procestaal: Grieks

In zaak C-332/01, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 3 september 2001, Helleense Republiek (gemachtigden: V. Kontolaimos en I. Chalkias) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-Durande), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Het beroept wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroept wordt verworpen.

| 2) | De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 317 van 10.11.2001.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/2 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/2

---

ARREST VAN HET HOF

(Grote kamer)

van 7 september 2004

in zaak C-127/02 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels tegen Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (1)

(Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna - Begrippen „plan” of „project” - Beoordeling van gevolgen van bepaalde plannen of projecten voor beschermd gebied)

(2004/C 262/03)

Procestaal: Nederlands

In zaak C-127/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Raad van State (Nederland) bij uitspraak van 27 maart 2002, ingeschreven op 8 april 2002, in de procedure: Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels tegen Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta, rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | De mechanische kokkelvisserij, die al vele jaren wordt uitgeoefend maar waarvoor elk jaar voor een beperkte periode een vergunning wordt verleend, waarbij telkens opnieuw wordt beoordeeld of, en zo ja in welk gebied, de activiteit mag worden uitgeoefend, valt onder het begrip „plan” of „project” in artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna. |
| --- | --- |

1)

De mechanische kokkelvisserij, die al vele jaren wordt uitgeoefend maar waarvoor elk jaar voor een beperkte periode een vergunning wordt verleend, waarbij telkens opnieuw wordt beoordeeld of, en zo ja in welk gebied, de activiteit mag worden uitgeoefend, valt onder het begrip „plan” of „project” in artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

| 2) | Bij artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 wordt een procedure ingevoerd die is bedoeld om door middel van voorafgaande controle te garanderen dat voor een plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het betrokken gebied, maar dat voor het gebied significante gevolgen kan hebben, alleen toestemming wordt verleend voorzover dit de natuurlijke kenmerken van het gebied niet aantast, terwijl artikel 6, lid 2, van die richtlijn een algemene beschermingsverplichting oplegt, die erin bestaat verslechteringen of verstoringen te voorkomen die gelet op de doelstellingen van de richtlijn significante gevolgen zouden kunnen hebben, en niet tegelijkertijd met artikel 6, lid 3, kan worden toegepast. |
| --- | --- |

2)

Bij artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 wordt een procedure ingevoerd die is bedoeld om door middel van voorafgaande controle te garanderen dat voor een plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het betrokken gebied, maar dat voor het gebied significante gevolgen kan hebben, alleen toestemming wordt verleend voorzover dit de natuurlijke kenmerken van het gebied niet aantast, terwijl artikel 6, lid 2, van die richtlijn een algemene beschermingsverplichting oplegt, die erin bestaat verslechteringen of verstoringen te voorkomen die gelet op de doelstellingen van de richtlijn significante gevolgen zouden kunnen hebben, en niet tegelijkertijd met artikel 6, lid 3, kan worden toegepast.

| 3) | a) | Artikel 6, lid 3, eerste volzin, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied, een passende beoordeling wordt gemaakt van de gevolgen voor dat gebied, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van het gebied, wanneer op grond van objectieve gegevens niet kan worden uitgesloten dat het afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen heeft voor dat gebied. |
| --- | --- | --- |

3)

a)

Artikel 6, lid 3, eerste volzin, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied, een passende beoordeling wordt gemaakt van de gevolgen voor dat gebied, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van het gebied, wanneer op grond van objectieve gegevens niet kan worden uitgesloten dat het afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen heeft voor dat gebied.

| b) | Op grond van artikel 6, lid 3, eerste volzin, van richtlijn 92/43 moet een plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied, wanneer het de instandhoudingsdoelstellingen daarvan in gevaar dreigt te brengen, worden beschouwd als een plan of project dat significante gevolgen kan hebben voor het betrokken gebied. Dit moet met name worden beoordeeld in het licht van de specifieke milieukenmerken en omstandigheden van het gebied waarop het plan of project betrekking heeft. |
| --- | --- |

b)

Op grond van artikel 6, lid 3, eerste volzin, van richtlijn 92/43 moet een plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied, wanneer het de instandhoudingsdoelstellingen daarvan in gevaar dreigt te brengen, worden beschouwd als een plan of project dat significante gevolgen kan hebben voor het betrokken gebied. Dit moet met name worden beoordeeld in het licht van de specifieke milieukenmerken en omstandigheden van het gebied waarop het plan of project betrekking heeft.

| 4) | Ingevolge artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 brengt een passende beoordeling van de gevolgen van een plan of project voor het betrokken gebied mee dat, voordat voor dit plan of project toestemming wordt verleend, op basis van de beste wetenschappelijke kennis ter zake, alle aspecten van het plan of het project die op zichzelf of in combinatie met andere plannen of projecten de instandhoudingsdoelstellingen van dit gebied in gevaar kunnen brengen, moeten worden geïnventariseerd. De bevoegde nationale autoriteiten geven op basis van de passende beoordeling van de gevolgen van de mechanische kokkelvisserij voor het betrokken gebied, in het licht van de instandhoudingsdoelstellingen daarvan, slechts toestemming voor deze activiteit wanneer zij de zekerheid hebben verkregen dat de activiteit geen schadelijke gevolgen heeft voor de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied. Dit is het geval wanneer er wetenschappelijk gezien redelijkerwijs geen twijfel bestaat dat er geen schadelijke gevolgen zijn. |
| --- | --- |

4)

Ingevolge artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 brengt een passende beoordeling van de gevolgen van een plan of project voor het betrokken gebied mee dat, voordat voor dit plan of project toestemming wordt verleend, op basis van de beste wetenschappelijke kennis ter zake, alle aspecten van het plan of het project die op zichzelf of in combinatie met andere plannen of projecten de instandhoudingsdoelstellingen van dit gebied in gevaar kunnen brengen, moeten worden geïnventariseerd. De bevoegde nationale autoriteiten geven op basis van de passende beoordeling van de gevolgen van de mechanische kokkelvisserij voor het betrokken gebied, in het licht van de instandhoudingsdoelstellingen daarvan, slechts toestemming voor deze activiteit wanneer zij de zekerheid hebben verkregen dat de activiteit geen schadelijke gevolgen heeft voor de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied. Dit is het geval wanneer er wetenschappelijk gezien redelijkerwijs geen twijfel bestaat dat er geen schadelijke gevolgen zijn.

| 5) | Wanneer een nationale rechter moet nagaan of de toestemming voor een plan of project in de zin van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 rechtmatig is verleend, kan hij toetsen of de door deze bepaling aan de beoordelingsmarge van de bevoegde nationale autoriteiten gestelde grenzen in acht zijn genomen, ook als de bepaling niet in de rechtsorde van de betrokken lidstaat is omgezet ofschoon de daartoe gestelde termijn is verstreken. |
| --- | --- |

5)

Wanneer een nationale rechter moet nagaan of de toestemming voor een plan of project in de zin van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 rechtmatig is verleend, kan hij toetsen of de door deze bepaling aan de beoordelingsmarge van de bevoegde nationale autoriteiten gestelde grenzen in acht zijn genomen, ook als de bepaling niet in de rechtsorde van de betrokken lidstaat is omgezet ofschoon de daartoe gestelde termijn is verstreken.

---

(1)  PB C 16 van 29.6.2002.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/3 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/3

---

ARREST VAN HET HOF

(Eerste kamer)

van 9 september 2004

in de gevoegde zaken C-184/02 en C-223/02: Koninkrijk Spanje en Republiek Finland tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)

(Richtlijn 2002/15/EG - Organisatie van arbeidstijd van wegvervoerders - Zelfstandige bestuurders - Rechtsgrondslag - Vrije beroepsuitoefening - Beginsel van gelijke behandeling - Evenredigheid - Motiveringsplicht)

(2004/C 262/04)

Procestaal: Spaans en Fins

In de gevoegde zaken C-184/02 en C-223/02, betreffende twee beroepen tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 16 mei en 12 juni 2002, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta en vervolgens N. Díaz Abad) in zaak C-184/02, en Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä) in zaak C-223/02, tegen Europees Parlement [gemachtigden: M. Gómez-Leal en C. Pennera (C 184/02) en H. von Hertzen en G. Ricci (C-223/02)] en Raad van de Europese Unie [gemachtigden: A. Lopes Sabino en G. L. Ramos Ruano (C-184/02) en A. Lopes Sabino en H. Erno (C-223/02)] ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen [gemachtigden: F. Castillo de la Torre en W. Wils (C-184/02) en M. Huttunen en W. Wils (C 223/02)], heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, S. von Bahr, K. Lenaerts (rapporteur) en K. Schiemann, rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | De beroepen worden verworpen. |
| --- | --- |

1)

De beroepen worden verworpen.

| 2) | Verzoekers dragen hun eigen kosten alsmede die van verweerders. |
| --- | --- |

2)

Verzoekers dragen hun eigen kosten alsmede die van verweerders.

| 3) | De Commissie draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Commissie draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 169 van 13.07.2002.

PB C 202 van 24.08.2002.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/3 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/3

---

ARREST VAN HET HOF

(Tweede kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-195/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 91/439/EEG - Rijbewijs - Onderlinge erkenning - Verplichte registratie en inwisseling - Voorwaarden voor vernieuwing van rijbewijzen die voor omzetting van richtlijn zijn afgegeven)

(2004/C 262/05)

Procestaal: Spaans

In zaak C-195/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 27 mei 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Castillo de la Torre en W. Wils) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad), ondersteund door: Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: H. G. Sevenster en S. Terstal) en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: P. Ormond, bijgestaan door A. Robertson), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door de artikelen 22 tot en met 24, en 25, lid 2, van het Reglamento de conductores (bestuurdersverordening) van 30 mei 1997, alsmede de zevende overgangsbepaling van die verordening vast te stellen, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 1, lid 2, en 7, lid 1, sub a, van en bijlage I, punt 4, bij richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/47/EG van de Raad van 23 juli 1996. |
| --- | --- |

1)

Door de artikelen 22 tot en met 24, en 25, lid 2, van het Reglamento de conductores (bestuurdersverordening) van 30 mei 1997, alsmede de zevende overgangsbepaling van die verordening vast te stellen, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 1, lid 2, en 7, lid 1, sub a, van en bijlage I, punt 4, bij richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/47/EG van de Raad van 23 juli 1996.

| 2) | Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

| 3) | Het Koninkrijk der Nederlanden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk der Nederlanden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 191 van 10.8.2002.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/4 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/4

---

ARREST VAN HET HOF

(Eerste kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-292/02 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Meiland Azewijn BV tegen Hauptzollamt Duisburg (1)

(Accijnzen - Minerale oliën voor landbouwwerkzaamheden - Richtlijn 92/81/EEG - Artikel 8 bis - Toevoeging van merkstof in lidstaat waar product in het verbruik is gebracht - Verbod op gemerkte brandstof in lidstaat van gebruik - Richtlijn 95/60/EG)

(2004/C 262/06)

Procestaal: Duits

In zaak C-292/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) bij beslissing van 6 augustus 2002, ingekomen op 13 augustus 2002, in de procedure: Meiland Azewijn BV tegen Hauptzollamt Duisburg, wijst het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr (rapporteur) en R. Silva de Lapuerta, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M. Múgica Arzarmendi, hoofdadministrateur, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Artikel 8 bis, lid 1, van richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/74/EG van de Raad van 22 december 1994, moet aldus worden opgevat dat het de lidstaten verbiedt om accijns te heffen over de – al dan niet gemerkte – minerale olie in het normale reservoir van een bedrijfsmotorvoertuig, zoals een landbouwmachine, die als brandstof wordt gebruikt niet alleen om dat voertuig voort te bewegen, maar ook voor andere doelen, zoals landbouwwerkzaamheden, wanneer deze minerale olie in een andere lidstaat wettig in het verbruik is gebracht. |
| --- | --- |

1)

Artikel 8 bis, lid 1, van richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/74/EG van de Raad van 22 december 1994, moet aldus worden opgevat dat het de lidstaten verbiedt om accijns te heffen over de – al dan niet gemerkte – minerale olie in het normale reservoir van een bedrijfsmotorvoertuig, zoals een landbouwmachine, die als brandstof wordt gebruikt niet alleen om dat voertuig voort te bewegen, maar ook voor andere doelen, zoals landbouwwerkzaamheden, wanneer deze minerale olie in een andere lidstaat wettig in het verbruik is gebracht.

| 2) | Particulieren kunnen zich voor de nationale rechter op het verbod van artikel 8 bis, lid 1, van de richtlijn 92/81, zoals gewijzigd, beroepen tegen een nationale regeling die met dit verbod onverenigbaar is. |
| --- | --- |

2)

Particulieren kunnen zich voor de nationale rechter op het verbod van artikel 8 bis, lid 1, van de richtlijn 92/81, zoals gewijzigd, beroepen tegen een nationale regeling die met dit verbod onverenigbaar is.

---

(1)  PB C 261 van 26.10.2002.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/4 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/4

---

ARREST VAN HET HOF

(grote kamer)

van 7 september 2004

in zaak C-319/02 (verzoek van Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): Petri Manninen (1)

(Inkomstenbelasting - Belastingkrediet voor dividenden van Finse vennootschappen - Artikelen 56 EG en 58 EG - Samenhang van belastingstelsel)

(2004/C 262/07)

Procestaal: Fins

In zaak C-319/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) bij beslissing van 10 september 2002, ingeschreven bij het Hof op 12 september 2002, in de procedure ingeleid door Petri Manninen, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J. P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en K. Lenaerts (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

De artikelen 56 EG en 58 EG verzetten zich tegen een regeling krachtens welke een in een lidstaat onbeperkt belastingplichtige persoon geen recht heeft op een belastingkrediet voor dividenden die hem worden uitgekeerd door naamloze vennootschappen die niet in deze staat zijn gevestigd.

---

(1)  PB C 274 van 9.11.2002.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/5

---

ARREST VAN HET HOF

(grote kamer)

van 7 september 2004

in zaak C-346/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

(Verzekeringen - Derde richtlijn „schadeverzekering” - Bonus-malussysteem)

(2004/C 262/08)

Procestaal: Frans

In zaak C-346/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 30 september 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Tufvesson en J.-F. Pasquier) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: P. Gramegna, bijgestaan door A. Schmitt), heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans (rapporteur), C. Gulmann en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 289 van 23.11.2002.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/5

---

ARREST VAN HET HOF

(grote kamer)

van 7 september 2004

in zaak C-347/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

(Verzekeringen - Derde richtlijn „schadeverzekering” - Bonus-malussysteem)

(2004/C 262/09)

Procestaal: Frans

In zaak C-347/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 30 september 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Tufvesson en J.-F. Pasquier) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues, P. Boussaroque en C. Mercier), heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans (rapporteur), C. Gulmann en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 289 van 23.11.2002.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/5

---

ARREST VAN HET HOF

(Vijfde kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-375/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

(Niet-nakoming - Milieu - Beheer van afvalstoffen - Stortplaats te Castelliri - Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG - Artikelen 4 en 8)

(2004/C 262/10)

Procestaal: Italiaans

In zaak C-375/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 18 oktober 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Konstantinidis en R. Amorosi) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door M. Fiorilli), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door niet de nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats te Castelliri (Frosinone) (Italië) gedeponeerde afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, en door niet de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de houder van de op die stortplaats gedeponeerde afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of II B bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991. |
| --- | --- |

1)

Door niet de nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats te Castelliri (Frosinone) (Italië) gedeponeerde afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, en door niet de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de houder van de op die stortplaats gedeponeerde afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of II B bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.

| 2) | De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 305 van 7.12.2002.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/6 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/6

---

ARREST VAN HET HOF

(Vijfde kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-383/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

(Niet-nakoming - Milieu - Afvalbeheer - Stortplaats te Rodano - Richtlijn 75/442/EEG zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG - Artikelen 4 en 8)

(2004/C 262/11)

Procestaal: Italiaans

In zaak C-383/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 24 oktober 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Konstantinidis en R. Amorosi) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door M. Fiorilli), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door niet de nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats te Rodano (Milaan) (Italië) gedeponeerde afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, en door niet de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de houder van de op deze stortplaats gedeponeerde afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming die de handelingen verricht zoals bedoeld in bijlage II A of II B bij richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, of zelf zorg draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering, heeft de Italiaanse Republiek niet voldaan aan de krachtens de artikelen 4 en 8 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen. |
| --- | --- |

1)

Door niet de nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats te Rodano (Milaan) (Italië) gedeponeerde afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, en door niet de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de houder van de op deze stortplaats gedeponeerde afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming die de handelingen verricht zoals bedoeld in bijlage II A of II B bij richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, of zelf zorg draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering, heeft de Italiaanse Republiek niet voldaan aan de krachtens de artikelen 4 en 8 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

| 2) | De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 305 van 7.12.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/6 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/6

---

ARREST VAN HET HOF

(Eerste kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-397/02 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Clinique La Ramée ASBL, Winterthur Europe Assurance SA tegen Jean-Pierre Riehl, Raad van de Europese Unie (1)

(Ambtenaren - Sociale voordelen - Subrogatie van Gemeenschappen in rechten van ambtenaar ten aanzien van derde die aansprakelijk is voor schadebrengende gebeurtenis)

(2004/C 262/12)

Procestaal: Frans

In zaak C-397/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) bij beslissing van 6 november 2002, ingeschreven op 11 november 2002, in de procedure: Clinique La Ramée ASBL, Winterthur Europe Assurance SA tegen Jean-Pierre Riehl, Raad van de Europese Unie, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, A. Rosas, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts, rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

Artikel 85 bis van verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn, zoals gewijzigd bij verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2799/85 van de Raad van 27 september 1985, moet aldus worden uitgelegd dat het aan de Gemeenschappen niet het recht verleent om van de voor het overlijden van een ambtenaar aansprakelijke derde de volledige vergoeding te vorderen van het overlevingspensioen dat op grond van de artikelen 79 en 79 bis van dit statuut aan de overlevende echtgenoot wordt betaald, wanneer het op de schadevordering toepasselijke recht bepaalt dat het recht op een overlevingspensioen losstaat van de verplichting van degene die een onrechtmatige daad heeft gepleegd, om de schade volledig te vergoeden, en de schade die de overlevende echtgenoot lijdt als gevolg van het verlies van de inkomsten van zijn overleden echtgenote, lager is dan het bedrag van het aan hem betaalde overlevingspensioen.

---

(1)  PB C 7 van 11.1.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/7 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/7

---

ARREST VAN HET HOF

(Eerste kamer)

van 19 november 2004

in zaak C-417/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 85/384/EEG - Erkenning van architectendiploma's - Procedure van inschrijving bij Technische Kamer van Griekenland (Technico Epimelitirio Elladas) - Verplichting tot overlegging van document waaruit blijkt dat betrokken titel onder regeling van onderlinge erkenning valt)

(2004/C 262/13)

Procestaal: Grieks

In zaak C-417/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op19 november 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Patakia) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: E. Skandalou), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, S. von Bahr, K. Lenaerts en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door de bepalingen van artikel 3, lid 1, sub c, van presidentieel decreet nr. 107/1993 van 22 maart 1993 vast te stellen en te handhaven, en door te aanvaarden dat de Technico Epimelitirio Elladas (Technische Kamer van Griekenland), waarbij eenieder die in Griekenland het beroep van architect wil uitoefenen, moet zijn ingeschreven, aanzienlijke vertraging heeft bij de behandeling van de dossiers en de inschrijving van gemeenschapsonderdanen die in het bezit zijn van een buitenlands diploma dat moet worden erkend op grond van richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni 1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door de bepalingen van artikel 3, lid 1, sub c, van presidentieel decreet nr. 107/1993 van 22 maart 1993 vast te stellen en te handhaven, en door te aanvaarden dat de Technico Epimelitirio Elladas (Technische Kamer van Griekenland), waarbij eenieder die in Griekenland het beroep van architect wil uitoefenen, moet zijn ingeschreven, aanzienlijke vertraging heeft bij de behandeling van de dossiers en de inschrijving van gemeenschapsonderdanen die in het bezit zijn van een buitenlands diploma dat moet worden erkend op grond van richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni 1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 19 van 25.1.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/7 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/7

---

ARREST VAN HET HOF

(grote kamer)

van 7 september 2004

in zaak C-456/02 [verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel (België) om een prejudiciële beslissing]: Michel Trojani tegen Openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn te Brussel (OCMW) (1)

(Vrij verkeer van personen - Burgerschap van Europese Unie - Verblijfsrecht - Richtlijn 90/364/EEG - Beperkingen en voorwaarden - Persoon die voor opvangtehuis werkt tegen vergoeding in natura - Recht op uitkeringen van bijstandsregeling)

(2004/C 262/14)

Procestaal: Frans

In zaak C-456/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Arbeidsrechtbank te Brussel (België) bij vonnis van 21 november 2002, ingekomen bij het Hof op 18 december 2002, in de procedure: Michel Trojani tegen Openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn te Brussel (OCMW), heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), kamerpresidenten, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en K. Lenaerts, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Een persoon die in de omstandigheden van verzoeker in het hoofdgeding verkeert, valt niet onder de artikelen 43 EG en 49 EG, en kan enkel aanspraak maken op een verblijfsrecht op grond van zijn hoedanigheid van werknemer in de zin van artikel 39 EG indien zijn arbeid in loondienst een reëel en daadwerkelijk karakter heeft. Het staat aan de verwijzende rechter om de nodige feitelijke vaststellingen te doen om uit te maken of dat in de bij hem aanhangige zaak het geval is. |
| --- | --- |

1)

Een persoon die in de omstandigheden van verzoeker in het hoofdgeding verkeert, valt niet onder de artikelen 43 EG en 49 EG, en kan enkel aanspraak maken op een verblijfsrecht op grond van zijn hoedanigheid van werknemer in de zin van artikel 39 EG indien zijn arbeid in loondienst een reëel en daadwerkelijk karakter heeft. Het staat aan de verwijzende rechter om de nodige feitelijke vaststellingen te doen om uit te maken of dat in de bij hem aanhangige zaak het geval is.

| 2) | Een burger van de Unie die in het gastland geen verblijfsrecht heeft op grond van de artikelen 39 EG, 43 EG of 49 EG, kan er met rechtstreekse toepassing van artikel 18, lid 1, EG op de enkele grond van zijn Europees burgerschap een verblijfsrecht hebben. De uitoefening van dit recht is onderworpen aan de beperkingen en voorwaarden van die bepaling, maar de bevoegde autoriteiten dienen erop toe te zien dat deze beperkingen en voorwaarden worden toegepast met inachtneming van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel. Zodra blijkt dat een persoon die in de omstandigheden van verzoeker in het hoofdgeding verkeert, een verblijfsvergunning heeft, kan deze evenwel met een beroep op artikel 12 EG aanspraak maken op een uitkering van de socialebijstandsregeling, zoals het bestaansminimum. |
| --- | --- |

2)

Een burger van de Unie die in het gastland geen verblijfsrecht heeft op grond van de artikelen 39 EG, 43 EG of 49 EG, kan er met rechtstreekse toepassing van artikel 18, lid 1, EG op de enkele grond van zijn Europees burgerschap een verblijfsrecht hebben. De uitoefening van dit recht is onderworpen aan de beperkingen en voorwaarden van die bepaling, maar de bevoegde autoriteiten dienen erop toe te zien dat deze beperkingen en voorwaarden worden toegepast met inachtneming van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel. Zodra blijkt dat een persoon die in de omstandigheden van verzoeker in het hoofdgeding verkeert, een verblijfsvergunning heeft, kan deze evenwel met een beroep op artikel 12 EG aanspraak maken op een uitkering van de socialebijstandsregeling, zoals het bestaansminimum.

---

(1)  PB C 44 van 22.2.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/8

---

ARREST VAN HET HOF

(Tweede kamer)

van 7 september 2004

in zaak C-469/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

(Niet-nakoming - Uitkeringen inzake loopbaanonderbreking - Verblijfsvoorwaarde - Indirecte discriminatie op grond van nationaliteit - Artikel 39 EG - Artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 - Artikel 73 van verordening (EEG) nr. 1408/71)

(2004/C 262/15)

Procestaal: Frans

In zaak C-469/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 23 december 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: H. Michard) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx, vervolgens E. Dominkovits), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues, R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door de toekenning en de betaling van een uitkering in het kader van de regeling inzake loopbaanonderbreking afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat de betrokkene in België woont of verblijft, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 39 EG, artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, en artikel 73 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996. |
| --- | --- |

1)

Door de toekenning en de betaling van een uitkering in het kader van de regeling inzake loopbaanonderbreking afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat de betrokkene in België woont of verblijft, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 39 EG, artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, en artikel 73 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996.

| 2) | Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 44 van 22.2.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/8

---

ARREST VAN HET HOF

(Tweede kamer)

van 7 september 2004

in zaak C-1/03 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Paul Van de Walle e.a. en Texaco Belgium NV (1)

(Milieu - Afvalstoffen - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG - Begrippen „afvalstoffen”, „producent van afvalstoffen” en „houder van afvalstoffen” - Grond waarin ten gevolge van lekkage koolwaterstof is gedrongen - Exploitatie van tankstation van oliemaatschappij als beheerder)

(2004/C 262/16)

Procestaal: Frans

In zaak C-1/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) bij beslissing van 3 december 2002, ingeschreven bij het Hof op 3 januari 2003, in de aldaar dienende strafprocedure tegen Paul Van de Walle, Daniel Laurent, Thierry Mersch, en Texaco Belgium NV, in aanwezigheid van: Brussels Hoofdstedelijk Gewest, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: R. Grass, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

Onopzettelijk geloosde koolwaterstof die de grond en het grondwater verontreinigt, is een afvalstof in de zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991. Hetzelfde geldt voor door koolwaterstof vervuilde grond, ook indien deze niet is uitgegraven. In omstandigheden als die in het hoofdgeding kan de aardoliemaatschappij die het benzinestation bevoorraadt slechts als houdster van deze afvalstoffen in de zin van artikel 1, sub c, van richtlijn 75/442 worden beschouwd indien het lek in de opslaginstallaties van het tankstation waardoor de afvalstoffen zijn ontstaan, te wijten is aan het gedrag van deze onderneming.

---

(1)  PB C 44 van 22.2.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/9

---

ARREST VAN HET HOF

(Eerste kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-70/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Uitleggingsregels - Collisieregels)

(2004/C 262/17)

Procestaal: Spaans

In zaak C-70/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 17 februari 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: I. Martínez del Peral en M. França) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, A. Rosas en R. Silva de Lapuerta, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door de artikelen 5 en 6, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten niet correct in zijn nationaal recht om te zetten, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door de artikelen 5 en 6, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten niet correct in zijn nationaal recht om te zetten, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 146 van 21.6.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/9

---

ARREST VAN HET HOF

(Eerste kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-72/03 (verzoek van Commissione tributaria provinciale di Massa om een prejudiciële beslissing): Carbonati Apuani Srl tegen Comune di Massa Carrara (1)

(Heffing van gelijke werking als douanerecht - Heffing op marmer dat op grondgebied van gemeente wordt gewonnen, die wordt toegepast wanneer marmer grondgebied van die gemeente verlaat)

(2004/C 262/18)

Procestaal: Italiaans

In zaak C-72/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Massa Carrara (Italië) bij beslissing van 11 december 2002, ingeschreven bij het Hof op 18 februari 2003, in de procedure: Carbonati Apuani Srl tegen Comune di Carrara, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Een aan het gewicht van een goed gerelateerde heffing, die slechts in één gemeente van één lidstaat en met betrekking tot één soort goederen wordt toegepast wegens het feit dat deze goederen het grondgebied van de gemeente verlaten, is een heffing van gelijke werking als een uitvoerrecht in de zin van artikel 23 EG, ook al wordt zij ook toegepast op goederen waarvan de eindbestemming binnen het grondgebied van die lidstaat is gelegen. |
| --- | --- |

1)

Een aan het gewicht van een goed gerelateerde heffing, die slechts in één gemeente van één lidstaat en met betrekking tot één soort goederen wordt toegepast wegens het feit dat deze goederen het grondgebied van de gemeente verlaten, is een heffing van gelijke werking als een uitvoerrecht in de zin van artikel 23 EG, ook al wordt zij ook toegepast op goederen waarvan de eindbestemming binnen het grondgebied van die lidstaat is gelegen.

| 2) | Op artikel 23 EG kan geen beroep worden gedaan voor vorderingen tot terugbetaling van bedragen die uit hoofde van de heffing op marmer zijn geïnd vóór 16 juli 1992, behalve door verzoekers die vóór die datum een beroep in rechte hebben ingesteld of een daarmee gelijk te stellen bezwaarschrift hebben ingediend. |
| --- | --- |

2)

Op artikel 23 EG kan geen beroep worden gedaan voor vorderingen tot terugbetaling van bedragen die uit hoofde van de heffing op marmer zijn geïnd vóór 16 juli 1992, behalve door verzoekers die vóór die datum een beroep in rechte hebben ingesteld of een daarmee gelijk te stellen bezwaarschrift hebben ingediend.

---

(1)  PB C 83 van 5.4.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/10 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/10

---

ARREST VAN HET HOF

(Vijfde kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-113/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

(Niet-nakoming - Telecommunicatie - Richtlijn 97/33/EG - Nummerportabiliteit - Niet-geografische nummers)

(2004/C 262/19)

Procestaal: Frans

In zaak C-113/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 13 maart 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Giolito en M. Shotter) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en C. Lemaire), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door er niet voor te zorgen dat de nummerportabiliteit voor niet-geografische nummers uiterlijk op 1 januari 2000 beschikbaar is, zoals wordt geëist door artikel 12, lid 5, van richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP), zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 2, van richtlijn 98/61/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998, wat betreft nummerportabiliteit tussen exploitanten en carriervoorkeuze, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door er niet voor te zorgen dat de nummerportabiliteit voor niet-geografische nummers uiterlijk op 1 januari 2000 beschikbaar is, zoals wordt geëist door artikel 12, lid 5, van richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP), zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 2, van richtlijn 98/61/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998, wat betreft nummerportabiliteit tussen exploitanten en carriervoorkeuze, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 113 van 10.5.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/10 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/10

---

ARREST VAN HET HOF

(Eerste kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-125/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)

(Niet-nakoming - Ontvankelijkheid - Procesbelang - Richtlijn 92/50/EEG - Overheidsopdrachten - Afvalvervoerdiensten - Procedure zonder voorafgaande publicatie van aankondiging van opdracht)

(2004/C 262/20)

Procestaal: Duits

In zaak C-125/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 20 maart 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Wiedner) tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en A. Tiemann), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, A. Rosas, S. von Bahr, K. Lenaerts en K. Schiemann, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Doordat de door de steden Lüdinghausen en Olfen, alsmede de gemeenten Nordkirchen, Senden en Ascheberg gesloten overeenkomsten voor de ophaling van afval zijn aanbesteed zonder inachtneming van de in artikel 8, juncto de artikelen 15, lid 2, en 16, lid 1, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening neergelegde voorschriften voor aankondiging, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Doordat de door de steden Lüdinghausen en Olfen, alsmede de gemeenten Nordkirchen, Senden en Ascheberg gesloten overeenkomsten voor de ophaling van afval zijn aanbesteed zonder inachtneming van de in artikel 8, juncto de artikelen 15, lid 2, en 16, lid 1, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening neergelegde voorschriften voor aankondiging, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 112 van 10 mei 2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/11

---

ARREST VAN HET HOF

(Eerste kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-269/03 (verzoek van de Cour d'appel om een prejudiciële beslissing): Administration de l'enregistrement et des domaines, État du grand-duché de Luxembourg tegen Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg Sàrl (1)

(Zesde BTW-richtlijn - Artikel 13, C - Vrijstelling voor verpachting en verhuur van onroerende goederen - Recht om voor belastingheffing te kiezen - Aftrek van voorbelasting - Voorafgaande goedkeuring door belastingautoriteiten)

(2004/C 262/21)

Procestaal: Frans

In zaak C-269/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Cour d'appel (Luxemburg) bij beslissing van 18 juni 2003, ingekomen op 20 juni 2003, in de procedure: Administration de l'enregistrement et des domaines, État du grand-duché de Luxembourg tegen Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg Sàrl, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas en S. von Bahr (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

De bepalingen vervat in artikel 13, C, eerste alinea, sub a, en tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, verzetten zich niet ertegen dat een lidstaat die gebruik heeft gemaakt van de bevoegdheid om zijn belastingplichtigen het recht te verlenen om te kiezen voor belastingheffing op transacties inzake verpachting en verhuur van onroerende goederen, een regeling vaststelt die de volledige aftrek van voorbelasting laat afhangen van een voorafgaande, niet terugwerkende goedkeuring door de belastingautoriteiten.

---

(1)  PB C 200 van 23.8.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/11

---

ARREST VAN HET HOF

(Zesde kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-450/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

(Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG)

(2004/C 262/22)

Procestaal: Frans

In zaak C-450/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 27 oktober 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Banks) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, F. Macken (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

2)

Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten van de procedure.

---

(1)  PB C 289 van 29.11.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/11

---

ARREST VAN HET HOF

(Zesde kamer)

van 9 september 2004

in zaak C-454/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

(Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG)

(2004/C 262/23)

Procestaal: Frans

In zaak C-454/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 28 oktober 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Banks) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: E. Dominkovits), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, F. Macken (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 289 van 29 november 2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/12 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/12

---

Verzoek van het Landesgericht für ZRS Wien van 7 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen T-Mobile Austria GmbH en Republiek Oostenrijk

(Zaak C-284/04)

(2004/C 262/24)

Het Landesgericht für ZRS Wien heeft bij beschikking van 7 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 juli 2004, in het geding tussen T-Mobile Austria GmbH en Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1) | Dient artikel 4, lid 5, derde alinea, in samenhang met bijlage D, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (hierna: „Zesde richtlijn”) aldus te worden uitgelegd dat de toewijzing door een lidstaat van gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie volgens de UMTS/IMT-2000-norm, de GSM-DCS-1800-norm en de TETRA-norm (hierna: „gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie”) tegen betaling van een gebruiksvergoeding, als een werkzaamheid op het gebied van de telecommunicatie moet worden beschouwd? |
| --- | --- |

1)

Dient artikel 4, lid 5, derde alinea, in samenhang met bijlage D, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (hierna: „Zesde richtlijn”) aldus te worden uitgelegd dat de toewijzing door een lidstaat van gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie volgens de UMTS/IMT-2000-norm, de GSM-DCS-1800-norm en de TETRA-norm (hierna: „gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie”) tegen betaling van een gebruiksvergoeding, als een werkzaamheid op het gebied van de telecommunicatie moet worden beschouwd?

| 2) | Dient artikel 4, lid 5, derde alinea, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat waarvan de nationale regeling niet voorziet in het in artikel 4, lid 5, derde alinea, van de richtlijn genoemde criterium van de „niet-onbeduidende omvang” van een werkzaamheid (de-minimisregel) als voorwaarde voor de toekenning van de hoedanigheid van belastingplichtige, daardoor in elk geval als belastingplichtige moet worden aangemerkt voor alle werkzaamheden op het gebied van de telecommunicatie, ongeacht of de omvang van deze werkzaamheden onbeduidend is? |
| --- | --- |

2)

Dient artikel 4, lid 5, derde alinea, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat waarvan de nationale regeling niet voorziet in het in artikel 4, lid 5, derde alinea, van de richtlijn genoemde criterium van de „niet-onbeduidende omvang” van een werkzaamheid (de-minimisregel) als voorwaarde voor de toekenning van de hoedanigheid van belastingplichtige, daardoor in elk geval als belastingplichtige moet worden aangemerkt voor alle werkzaamheden op het gebied van de telecommunicatie, ongeacht of de omvang van deze werkzaamheden onbeduidend is?

| 3) | Dient artikel 4, lid 5, derde alinea, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat de toewijzing door een lidstaat van gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie tegen een totale vergoeding van respectievelijk 831 595 241,10 EUR (UMTS/IMT 2000), 98 108 326 EUR (DCS-1800-kanalen) en 4 832 743,47 EUR (TETRA) als een werkzaamheid van niet-onbeduidende omvang moet worden aangemerkt, en de lidstaat bijgevolg uit dien hoofde belastingplichtige is? |
| --- | --- |

3)

Dient artikel 4, lid 5, derde alinea, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat de toewijzing door een lidstaat van gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie tegen een totale vergoeding van respectievelijk 831 595 241,10 EUR (UMTS/IMT 2000), 98 108 326 EUR (DCS-1800-kanalen) en 4 832 743,47 EUR (TETRA) als een werkzaamheid van niet-onbeduidende omvang moet worden aangemerkt, en de lidstaat bijgevolg uit dien hoofde belastingplichtige is?

| 4) | Dient artikel 4, lid 5, tweede alinea, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat het tot concurrentievervalsing van enige betekenis zou leiden, wanneer een lidstaat de vergoedingen voor de toewijzing van gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie, ten belope van respectievelijk 831 595 241,10 EUR (UMTS/IMT 2000), 98 108 326 EUR (DCS-1800-kanalen) en 4 832 743,47 EUR (TETRA), niet aan de omzetbelasting onderwerpt, terwijl particuliere aanbieders van dergelijke frequenties deze werkzaamheid aan de omzetbelasting moeten onderwerpen? |
| --- | --- |

4)

Dient artikel 4, lid 5, tweede alinea, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat het tot concurrentievervalsing van enige betekenis zou leiden, wanneer een lidstaat de vergoedingen voor de toewijzing van gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie, ten belope van respectievelijk 831 595 241,10 EUR (UMTS/IMT 2000), 98 108 326 EUR (DCS-1800-kanalen) en 4 832 743,47 EUR (TETRA), niet aan de omzetbelasting onderwerpt, terwijl particuliere aanbieders van dergelijke frequenties deze werkzaamheid aan de omzetbelasting moeten onderwerpen?

| 5) | Dient artikel 4, lid 5, eerste alinea, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de werkzaamheid waarbij de gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie aldus aan mobieletelefonieondernemingen worden toegewezen dat in een aanbestedingsprocedure om aanbiedingen wordt verzocht en vervolgens de meestbiedende de frequenties krijgt toegewezen, niet als overheid verricht en daardoor uit hoofde van deze werkzaamheid belastingplichtige is, ongeacht de juridische aard van deze toewijzing naar het nationale recht van deze lidstaat? |
| --- | --- |

5)

Dient artikel 4, lid 5, eerste alinea, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de werkzaamheid waarbij de gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie aldus aan mobieletelefonieondernemingen worden toegewezen dat in een aanbestedingsprocedure om aanbiedingen wordt verzocht en vervolgens de meestbiedende de frequenties krijgt toegewezen, niet als overheid verricht en daardoor uit hoofde van deze werkzaamheid belastingplichtige is, ongeacht de juridische aard van deze toewijzing naar het nationale recht van deze lidstaat?

| 6) | Dient artikel 4, lid 2, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat de in de vijfde vraag beschreven toewijzing door een lidstaat van gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie als een economische activiteit moet worden aangemerkt en de lidstaat bijgevolg uit hoofde van deze werkzaamheid belastingplichtige is? |
| --- | --- |

6)

Dient artikel 4, lid 2, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat de in de vijfde vraag beschreven toewijzing door een lidstaat van gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie als een economische activiteit moet worden aangemerkt en de lidstaat bijgevolg uit hoofde van deze werkzaamheid belastingplichtige is?

| 7) | Dient de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat het bij de vergoedingen voor de toewijzing van gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie gaat om brutobedragen (waarin de belasting over de toegevoegde waarde reeds is inbegrepen) dan wel om nettobedragen (waar de belasting over de toegevoegde waarde nog moet worden bijgeteld)? |
| --- | --- |

7)

Dient de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat het bij de vergoedingen voor de toewijzing van gebruiksrechten met betrekking tot de frequenties voor systemen van mobiele telefonie gaat om brutobedragen (waarin de belasting over de toegevoegde waarde reeds is inbegrepen) dan wel om nettobedragen (waar de belasting over de toegevoegde waarde nog moet worden bijgeteld)?

---

(1)  PB L 145, blz. 1.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/13 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/13

---

Hogere voorziening, op 14 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01, Tokai e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, wat zaak T-239/01 betreft

(Zaak C-301/04 P)

(2004/C 262/25)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 juli 2004 hogere voorziening ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Walter Mölls, Wouter Wils en Heike Gading als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01, Tokai e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, wat zaak T–239/01 betreft.

Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 29 april 2004 in de gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01 (1) te vernietigen; |
| --- | --- |

1.

punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 29 april 2004 in de gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01 (1) te vernietigen;

| 2. | SGL Carbon AG te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

SGL Carbon AG te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 april 2004 heeft betrekking op beschikking 2002/271/EG van de Commissie in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/E-1/36.490 – Grafietelektroden; PB 2002, L 100, blz. 1; hierna: „beschikking”).

In het arrest is bevestigd dat de zeven verzoeksters, tussen 1992 en 1998 leden van het grafietelektrodenkartel en adressaten van de beschikking, inbreuk hebben gemaakt op artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst, en is eveneens de omvang van deze schending bevestigd. Evenwel heeft het Gerecht de opgelegde boetes aanzienlijk verlaagd.

Het middel betreft de aan de onderneming SGL Carbon AG toegekende vermindering om de in de punten 401 tot en met 412 van het arrest uiteengezette redenen (zaak T-239/01, punt 2 van het dictum). In het bijzonder gaat het over de vaststellingen van het Gerecht aangaande de draagwijdte van het recht van ondernemingen om niet tegen zichzelf te getuigen, welke vaststellingen indirecte gevolgen voor de grenzen van de onderzoeksbevoegdheden van de Commissie hebben.

In de punten 407 tot en met 409 en 412 van het arrest stelt het Gerecht, in tegenstelling tot de zienswijze van de Commissie in de bestreden beschikking, vast dat de antwoorden van de onderneming SGL in antwoord op het verzoek om inlichtingen krachtens artikel 11, lid 2, van verordening nr. 17 haar het recht verleenden op een vermindering van haar geldboete overeenkomstig de mededeling betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen (PB 1996, C 207, blz. 4; hierna: „mededeling inzake medewerking”). Bovendien verwerpt het Gerecht in dit arrest het argument van de Commissie dat een eventuele vermindering wegens de antwoorden van SGL in ieder geval lager moest zijn dan in geval van een mededeling uit eigen beweging door de onderneming (punt 410 van het arrest).

De Commissie is van mening dat deze punten van het arrest blijk geven van een onjuiste rechtsopvatting en dat het arrest in dat opzicht in strijd is met de artikelen 15 en 11 van verordening nr. 17, in samenhang met de mededeling inzake medewerking.

De vraag of bepaalde antwoorden op het verzoek om inlichtingen van de Commissie in beginsel recht kunnen geven op een vermindering

Volgens vaste rechtspraak dienen de antwoorden op een verzoek om inlichtingen overeenkomstig artikel 11, lid 2, van verordening nr. 17 (thans artikel 18, lid 2, van verordening nr. 1/2003) in beginsel niet te worden beschouwd als een vorm van samenwerking die de toekenning van een vermindering rechtvaardigt. Wanneer ondernemingen geen gevolg geven aan een dergelijk verzoek, kan de Commissie hen immers op basis van artikel 11, lid 5, van verordening nr. 17 (thans artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003) bij beschikking dwingen de gevraagde inlichtingen te verstrekken. Niettemin kunnen bepaalde antwoorden aanleiding geven tot een vermindering wegens medewerking aan het onderzoek, namelijk als de vraag niet bij beschikking op grond van artikel 11, lid 5, van verordening nr. 17 had kunnen worden gesteld omdat zij inbreuk zou maken op de rechten van verdediging van de onderneming.

Het Hof heeft de criteria op grond waarvan in dat verband onderscheid kan worden gemaakt tussen rechtmatige en onrechtmatige vragen gepreciseerd in zijn arrest Orkem (zaak 374/87, Jurispr. 1989, blz. 3283). Volgens deze rechtspraak kan de Commissie zonder beperking de overlegging vorderen van bestaande documenten waarop het onderzoek betrekking heeft. Tevens kan zij de onderneming verplichten om „inlichtingen te verstrekken over feiten waarvan zij eventueel kennis heeft” (arrest Orkem, punt 34). Evenwel „kan de Commissie de onderneming niet verplichten antwoorden te geven, waardoor zij het bestaan van de inbreuk zou moeten erkennen, die de Commissie heeft te bewijzen” (ibidem, punt 35).

Het Gerecht is in punt 408 van zijn arrest aan dit onderscheid voorbijgegaan. Punt 408 houdt alleen verband met de overlegging van bestaande documenten, welke kon worden verlangd zonder inbreuk te maken op de rechten van verdediging van SGL.

Hetzelfde geldt voor het andere verzoek om inlichtingen, dat in punt 412 van het arrest is onderzocht. Zodra de Commissie wist dat SGL een andere onderneming van de op handen zijnde verificaties van de Commissie op de hoogte had gesteld, had zij onder meer aan SGL gevraagd aan welke andere ondernemingen zij deze informatie had medegedeeld. SGL heeft een andere onderneming genoemd, maar heeft verzwegen dat zij ook een derde onderneming had gewaarschuwd, zoals de Commissie later vernam. De Commissie heeft met deze vraag enkel om inlichtingen „over feiten” verzocht, zonder haar te verplichten „het bestaan van de inbreuk [te] erkennen”. Om de informatie uit het antwoord van SGL als een verzwarende omstandigheid aan te kunnen merken, wat het Gerecht heeft gedaan, moest de Commissie eerst het bestaan van de inbreuk aantonen.

De omvang van de vermindering in geval van informatie die in antwoord op een verzoek om inlichtingen is verstrekt

In zoverre een deel van de medewerking die SGL verleende zou moeten worden aangemerkt als een antwoord op een vraag die in het kader van een dwingend verzoek om inlichtingen, dus een verzoek om inlichtingen bij beschikking, als onrechtmatig moet worden beschouwd, is het Gerecht, in punt 410 van zijn arrest, voorbijgegaan aan het feit dat gelijk welke verlaging enkel naar verhouding van de meerwaarde van de inlichtingen voor het onderzoek van de Commissie wordt toegekend. Die meerwaarde is vergelijkenderwijs hoger wanneer er sprake is van spontane mededeling van informatie, die, omdat zij in een vroeg stadium is medegedeeld, de Commissie meteen al in staat stelt bepaalde ondezoeksmaatregelen achterwege te laten, zoals het opstellen van een – al dan niet dwingend – verzoek om inlichtingen.

---

(1)  Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/14 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/14

---

Hogere voorziening, op 19 juli 2004 ingesteld door SGL Carbon AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01, Tokai e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-239/01

(Zaak C-308/04 P)

(2004/C 262/26)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 19 juli 2004 hogere voorziening ingesteld door SGL Carbon AG, vertegenwoordigd door Martin Klusmann en Kirsten Beckmann, advocaten van het kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer, Freiligrathstrasse 1, D-40479 Düsseldorf, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01, Tokai e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-239/01.

Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | onverminderd het in eerste aanleg gevorderde, het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen in zaak T239/01 (1) gedeeltelijk te vernietigen, voorzover daarin het beroep tegen de artikelen 3 en 4 van de beschikking van de Commissie is verworpen; |
| --- | --- |

1.

onverminderd het in eerste aanleg gevorderde, het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen in zaak T239/01 (1) gedeeltelijk te vernietigen, voorzover daarin het beroep tegen de artikelen 3 en 4 van de beschikking van de Commissie is verworpen;

| 2. | subsidiair, de bij artikel 3 van beschikking COMP/E-1/36.490 aan rekwirante opgelegde geldboete en de bij artikel 4 van de beschikking, in samenhang met de brief van de Commissie van 23 juli 2001 [(SG 2001) D/290091], vastgestelde gerechtelijke interesten en vertragingsinteresten op gepaste wijze te verminderen; |
| --- | --- |

2.

subsidiair, de bij artikel 3 van beschikking COMP/E-1/36.490 aan rekwirante opgelegde geldboete en de bij artikel 4 van de beschikking, in samenhang met de brief van de Commissie van 23 juli 2001 [(SG 2001) D/290091], vastgestelde gerechtelijke interesten en vertragingsinteresten op gepaste wijze te verminderen;

| 3. | meer subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor afdoening in overeenstemming met de rechtsopvatting van het Hof; |
| --- | --- |

3.

meer subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor afdoening in overeenstemming met de rechtsopvatting van het Hof;

| 4. | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

4.

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert in totaal zeven rechtsmiddelen aan met het oog op een ruimere nietigverklaring van de artikelen 3 en 4 van de beschikking van de Commissie dan die in het arrest van het Gerecht van eerste aanleg:

| 1. | In de eerste plaats voert zij schending aan van het ne bis in idem beginsel, omdat het Gerecht geen rekening heeft gehouden met het feit dat dezelfde gedragingen reeds vóór de vaststelling door de Commissie van de bestreden beschikking in Noord-Amerika waren bestraft. Zij betoogt dat, daar de in Europa en Noord-Amerika geldende verbodsvoorschriften ter bescherming van de mededinging dezelfde inhoudelijke doelstellingen hebben, ten minste rekening moet worden gehouden met de sancties die in dezelfde zaak reeds zijn opgelegd. Dit vloeit rechtstreeks voort uit het ne bis in idem beginsel in ruime zin, dat toepassing vindt in de verhouding van het gemeenschapsrecht tot het recht van derde landen, dan wel uit het nog ruimere „natural justice”-beginsel, dat sinds de „Walt Wilhelm”-rechtspraak geldt. Overigens heeft het Hof reeds in het arrest in de zaak Boehringer bevestigd dat, wanneer de feiten identiek waren, in beginsel rekening moest worden gehouden met sancties die in de V.S. waren opgelegd. Dit heeft het Gerecht van eerste aanleg niet gedaan. |
| --- | --- |

1.

In de eerste plaats voert zij schending aan van het ne bis in idem beginsel, omdat het Gerecht geen rekening heeft gehouden met het feit dat dezelfde gedragingen reeds vóór de vaststelling door de Commissie van de bestreden beschikking in Noord-Amerika waren bestraft. Zij betoogt dat, daar de in Europa en Noord-Amerika geldende verbodsvoorschriften ter bescherming van de mededinging dezelfde inhoudelijke doelstellingen hebben, ten minste rekening moet worden gehouden met de sancties die in dezelfde zaak reeds zijn opgelegd. Dit vloeit rechtstreeks voort uit het ne bis in idem beginsel in ruime zin, dat toepassing vindt in de verhouding van het gemeenschapsrecht tot het recht van derde landen, dan wel uit het nog ruimere „natural justice”-beginsel, dat sinds de „Walt Wilhelm”-rechtspraak geldt. Overigens heeft het Hof reeds in het arrest in de zaak Boehringer bevestigd dat, wanneer de feiten identiek waren, in beginsel rekening moest worden gehouden met sancties die in de V.S. waren opgelegd. Dit heeft het Gerecht van eerste aanleg niet gedaan.

| 2. | rekwirante verwijt het Gerecht dat het, bij zijn vaststellingen om de uitgangsbedragen van de boetes te bepalen, het voor rekwirante in aanmerking genomen uitgangsbedrag niet heeft verlaagd, terwijl het dit had moeten doen om de door hemzelf vastgestelde beslissende beoordelingscriteria niet discriminatoir toe te passen. |
| --- | --- |

2.

rekwirante verwijt het Gerecht dat het, bij zijn vaststellingen om de uitgangsbedragen van de boetes te bepalen, het voor rekwirante in aanmerking genomen uitgangsbedrag niet heeft verlaagd, terwijl het dit had moeten doen om de door hemzelf vastgestelde beslissende beoordelingscriteria niet discriminatoir toe te passen.

| 3. | Met het derde rechtsmiddel wordt de onrechtmatigheid aan de orde gesteld van de bijzondere verhoging van het basisbedrag van de geldboete met 25 % wegens de telefonische waarschuwingen vóór de aanvang van de verificaties van de Commissie. Deze telefoongesprekken maken geen deel uit van de constitutieve elementen van de inbreuk, en kunnen bij de berekening van de boete overeenkomstig artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, niet zonder schending van het nulla poena sine lege beginsel als verzwarende omstandigheden in aanmerking worden genomen. De door het Gerecht tot staving van het tegenovergestelde standpunt aangehaalde jurisprudentie in de zaak Sarrió is naast de kwestie, daar in het kader van de feiten van die zaak verzwarende omstandigheden in verband met het begaan van de feiten in aanmerking waren genomen om het bedrag van de geldboete te verhogen, maar geen verdere handelingen die nadien de ontdekking van de feiten hadden moeten of kunnen belemmeren. Overigens heeft het Gerecht in het onderhavige geval ten nadele van rekwirante interne feiten verondersteld, wat strijdig is met de voorschriften inzake de bewijsvoering. |
| --- | --- |

3.

Met het derde rechtsmiddel wordt de onrechtmatigheid aan de orde gesteld van de bijzondere verhoging van het basisbedrag van de geldboete met 25 % wegens de telefonische waarschuwingen vóór de aanvang van de verificaties van de Commissie. Deze telefoongesprekken maken geen deel uit van de constitutieve elementen van de inbreuk, en kunnen bij de berekening van de boete overeenkomstig artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, niet zonder schending van het nulla poena sine lege beginsel als verzwarende omstandigheden in aanmerking worden genomen. De door het Gerecht tot staving van het tegenovergestelde standpunt aangehaalde jurisprudentie in de zaak Sarrió is naast de kwestie, daar in het kader van de feiten van die zaak verzwarende omstandigheden in verband met het begaan van de feiten in aanmerking waren genomen om het bedrag van de geldboete te verhogen, maar geen verdere handelingen die nadien de ontdekking van de feiten hadden moeten of kunnen belemmeren. Overigens heeft het Gerecht in het onderhavige geval ten nadele van rekwirante interne feiten verondersteld, wat strijdig is met de voorschriften inzake de bewijsvoering.

| 4. | Nog steeds met betrekking tot de berekening van de geldboete verwijt rekwirante het Gerecht het maximumbedrag voor boetes te hebben overschreden, dat in artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 op 10 % van de omzet van het consortium is vastgesteld. Als de Commissie was uitgegaan van het relevante omzetcijfer voor het jaar 2000 of het jaar 1999, had zij het berekende bedrag van de geldboete – vóór toepassing van de clementieregeling – tot 10 % van het omzetcijfer van het consortium moeten beperken. Ten onrechte heeft het Gerecht deze vraag volledig open gelaten, uitgaande van de onjuiste rechtsopvatting dat zij niet dienstig is voor de afwijzing van de desbetreffend aangevoerde grief. |
| --- | --- |

4.

Nog steeds met betrekking tot de berekening van de geldboete verwijt rekwirante het Gerecht het maximumbedrag voor boetes te hebben overschreden, dat in artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 op 10 % van de omzet van het consortium is vastgesteld. Als de Commissie was uitgegaan van het relevante omzetcijfer voor het jaar 2000 of het jaar 1999, had zij het berekende bedrag van de geldboete – vóór toepassing van de clementieregeling – tot 10 % van het omzetcijfer van het consortium moeten beperken. Ten onrechte heeft het Gerecht deze vraag volledig open gelaten, uitgaande van de onjuiste rechtsopvatting dat zij niet dienstig is voor de afwijzing van de desbetreffend aangevoerde grief.

| 5. | Voorts verwijt rekwirante het Gerecht dat het geen rekening heeft gehouden met het belang van de documenten waartoe zij geen toegang kreeg in de context van de onvolledige inzage van het dossier. In aanvulling op haar argumentatie in eerste aanleg, merkt rekwirante op dat zelfs in het arrest van het Gerecht van eerste aanleg nieuwe, belastende documenten voor het eerst worden gebruikt, waarvan zij geen kennis had en waarover zij voordien niet in rechte was gehoord. |
| --- | --- |

5.

Voorts verwijt rekwirante het Gerecht dat het geen rekening heeft gehouden met het belang van de documenten waartoe zij geen toegang kreeg in de context van de onvolledige inzage van het dossier. In aanvulling op haar argumentatie in eerste aanleg, merkt rekwirante op dat zelfs in het arrest van het Gerecht van eerste aanleg nieuwe, belastende documenten voor het eerst worden gebruikt, waarvan zij geen kennis had en waarover zij voordien niet in rechte was gehoord.

| 6. | Voorts verwijt rekwirante het Gerecht bij de vaststelling van de geldboete totaal geen rekening te hebben gehouden met de onbetwistbare verslechtering van haar financiële draagkracht, en zo het evenredigheidsbeginsel en het eigendomsrecht te hebben geschonden. De sancties van het mededingingsrecht mogen de adressaten van de sancties niet in hun bestaan bedreigen; de maatstaf bij het onderzoek of sancties correct toegemeten en in ieder concreet geval gerechtvaardigd zijn, is de onderneming als marktdeelnemer. In overweging nemen welke delen van de onderneming nog te redden zijn als zij niet langer solvabel is wegens een geldboete, is volstrekt ontoelaatbaar. De sancties moeten zo worden vastgesteld dat daarmee geen economisch „doodvonnis” wordt geveld. |
| --- | --- |

6.

Voorts verwijt rekwirante het Gerecht bij de vaststelling van de geldboete totaal geen rekening te hebben gehouden met de onbetwistbare verslechtering van haar financiële draagkracht, en zo het evenredigheidsbeginsel en het eigendomsrecht te hebben geschonden. De sancties van het mededingingsrecht mogen de adressaten van de sancties niet in hun bestaan bedreigen; de maatstaf bij het onderzoek of sancties correct toegemeten en in ieder concreet geval gerechtvaardigd zijn, is de onderneming als marktdeelnemer. In overweging nemen welke delen van de onderneming nog te redden zijn als zij niet langer solvabel is wegens een geldboete, is volstrekt ontoelaatbaar. De sancties moeten zo worden vastgesteld dat daarmee geen economisch „doodvonnis” wordt geveld.

| 7. | Ten slotte verwijt rekwirante het Gerecht dat het geen uitspraak heeft gedaan betreffende haar uit verschillende punten bestaande middel inzake de vaststelling van de vertragingsinteresten en de gerechtelijke interesten, maar alleen het resultaat ervan heeft afgewezen. Ten onrechte heeft het Gerecht geen rekening gehouden met het feit dat er helemaal geen rechtsgrondslag bestaat voor de vaststelling van interesten, en ook niet voor de hoogte van de vastgestelde interest die hier als basis was gebruikt. Zelfs indien wordt erkend dat de vaststelling van interesten in beginsel geoorloofd zou zijn ter voorkoming van ongerechtvaardigde beroepen, is het om dit doel te bereiken hoe dan ook voldoende om het bedrag aan interesten aanzienlijk lager te stellen. Dit geldt in het bijzonder gezien de oplegging van veel hogere sancties, wat leidt tot verhoudingsgewijs veel hogere totaalbedragen aan interesten. Het Gerecht heeft in het bestreden arrest de aangevoerde materiële grieven niet onderzocht; in plaats daarvan heeft het uitspraak gedaan over een grief die door rekwirante niet was aangevoerd. |
| --- | --- |

7.

Ten slotte verwijt rekwirante het Gerecht dat het geen uitspraak heeft gedaan betreffende haar uit verschillende punten bestaande middel inzake de vaststelling van de vertragingsinteresten en de gerechtelijke interesten, maar alleen het resultaat ervan heeft afgewezen. Ten onrechte heeft het Gerecht geen rekening gehouden met het feit dat er helemaal geen rechtsgrondslag bestaat voor de vaststelling van interesten, en ook niet voor de hoogte van de vastgestelde interest die hier als basis was gebruikt. Zelfs indien wordt erkend dat de vaststelling van interesten in beginsel geoorloofd zou zijn ter voorkoming van ongerechtvaardigde beroepen, is het om dit doel te bereiken hoe dan ook voldoende om het bedrag aan interesten aanzienlijk lager te stellen. Dit geldt in het bijzonder gezien de oplegging van veel hogere sancties, wat leidt tot verhoudingsgewijs veel hogere totaalbedragen aan interesten. Het Gerecht heeft in het bestreden arrest de aangevoerde materiële grieven niet onderzocht; in plaats daarvan heeft het uitspraak gedaan over een grief die door rekwirante niet was aangevoerd.

---

(1)  Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/15 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/15

---

Verzoek van de Fővárosi Bíróság (Hongarije) van 24 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Attila Vajnai

(Zaak C-328/04)

(2004/C 262/27)

De Fővárosi Bíróság (Hongarije) heeft bij beschikking van 24 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 juli 2004, in de strafzaak tegen Attila Vajnai, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

Is artikel 269/B, lid 1, van het Hongaarse wetboek van strafrecht, waarin wordt bepaald dat hij die een uit een vijfpuntige rode ster bestaand embleem in het openbaar gebruikt of toont, zich – voorzover er niet tevens sprake is van een misdrijf – schuldig maakt aan een overtreding, verenigbaar met het verbod van discriminatie, een fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht? Staan artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waarin wordt bepaald dat de Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en de bepalingen van richtlijn 2000/43/EG (1), die dezelfde fundamentele vrijheden betreffen, of de artikelen 10, 11 en 12 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, toe dat iemand die zijn politieke overtuiging door middel van een daarvan blijkgevend embleem wil uitdragen, dat in elke lidstaat mag doen?

---

(1)  PB L 180, blz. 22.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/16 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/16

---

Beroep, op 30 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

(Zaak C-330/04)

(2004/C 262/28)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 30 juli 2004 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. Cattabriga als gemachtigde.

Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/33/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2002 tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG (2) en 92/118/EEG (3) van de Raad met betrekking tot de gezondheidsvoorschriften voor dierlijke bijproducten, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3, eerste alinea, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/33/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2002 tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG (2) en 92/118/EEG (3) van de Raad met betrekking tot de gezondheidsvoorschriften voor dierlijke bijproducten, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3, eerste alinea, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 16 mei 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 315 van 19.11.2002, blz. 14.

(2)  PB L 224 van 18.08.1990, blz. 29.

(3)  PB L 62 van 15.03.1993, blz. 49.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/16 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/16

---

Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

(Zaak C-332/04)

(2004/C 262/29)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 28 juli 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Gregorio Valero Jordana, lid van haar juridische dienst, en F. Simonetti, bij deze dienst gedetacheerd nationaal experte, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

| a) | vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje,






  — | door artikel 3 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG (2), niet volledig om te zetten, |
| --- | --- | --- |

a)

vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje,

—

door artikel 3 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG (2), niet volledig om te zetten,

| — | door artikel 9, lid 1, van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, niet om te zetten, |
| --- | --- |

—

door artikel 9, lid 1, van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, niet om te zetten,

| — | door de in artikel 3 van richtlijn 97/11/EG vastgestelde overgangsregeling niet na te leven, |
| --- | --- |

—

door de in artikel 3 van richtlijn 97/11/EG vastgestelde overgangsregeling niet na te leven,

| — | door punt 10, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, junctis de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2, niet correct om te zetten, en |
| --- | --- |

—

door punt 10, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, junctis de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2, niet correct om te zetten, en

| — | door het project voor de bouw van een vrijetijdscentrum te Paterna (Valencia) niet aan een effectbeoordeling te onderwerpen en aldus de artikelen 2, lid 1, 3, 4, lid 2, 8 en 9 van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, niet toe te passen, |
| --- | --- |

—

door het project voor de bouw van een vrijetijdscentrum te Paterna (Valencia) niet aan een effectbeoordeling te onderwerpen en aldus de artikelen 2, lid 1, 3, 4, lid 2, 8 en 9 van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, niet toe te passen,

de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| b) | het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

b)

het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Spaanse regeling tot omzetting van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG, in nationaal recht bestaat voornamelijk uit koninklijk besluit nr. 1302/1986 van 28 juni 1986 inzake de milieu-effectbeoordeling, zoals gewijzigd door wet nr. 6/2001 van 8 mei 2001. Volgens deze regeling hoeft de milieu-effectbeoordeling, anders dan door artikel 3 van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, is voorgeschreven, geen evaluatie te bevatten van de voorzienbare effecten op de onderlinge samenhang tussen de verschillende milieufactoren.

Anders dan artikel 9, lid 1, van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, schrijft de Spaanse regeling niet voor dat het administratieve besluit waarbij een vergunning voor het project wordt verleend of geweigerd, en de inhoud van het besluit en de eventuele voorwaarden die daaraan zijn verbonden, bekend worden gemaakt.

Volgens artikel 3, leden 1 en 2, van richtlijn 97/11/EG zijn de bepalingen van deze richtlijn van toepassing op nieuwe projecten waarvoor de vergunningsaanvraag dateert van 14 maart 1999 of later. Deze communautaire bepaling is niet nageleefd, aangezien de Spaanse regeling niet geldt voor particuliere projecten waarvoor reeds vóór 8 oktober 2000 een administratieve vergunning is aangevraagd, en voor openbare projecten die reeds voor die datum openbaar zijn gemaakt of zijn goedgekeurd.

Volgens punt 10, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, behoren stadsontwikkelingsprojecten, met inbegrip van de bouw van winkelcentra en parkeerterreinen, tot de projecten die mogelijkerwijs aan een effectbeoordeling dienen te worden onderworpen. In de Spaanse regeling is deze verplichting beperkt tot projecten buiten het stedelijk gebied. Volgens de Commissie overschrijdt het Koninkrijk Spanje met deze beperking, die impliceert dat criteria of drempels in verband met de omvang of de aard van de projecten over het algemeen buiten beschouwing worden gelaten, de beoordelingsmarge waarover de lidstaten krachtens de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, beschikken. Verder blijkt uit de nationale wetgeving en die van de autonome gemeenschappen inzake ruimtelijke ordening en uit de wetgeving van de autonome gemeenschappen inzake milieu-effectbeoordeling dat stadsontwikkelingsprojecten binnen de stad of binnen bebouwbare zones in de meeste autonome gemeenschappen niet aan een effectbeoordeling zijn onderworpen.

Ten gevolge van de onjuiste omzetting van punt 10, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, hebben de Spaanse autoriteiten een vrijetijdscentrum te Paterna (Valencia) niet aan een milieu-effectbeoordeling onderworpen, met als enige rechtvaardiging dat dit in stedelijk gebied werd gebouwd.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG (PB L 73, blz. 5).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/17 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/17

---

Hogere voorziening, op 10 augustus 2004 ingesteld door Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en bedrijfsleider Jürgen Schmoldt tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 25 mei 2004 in zaak T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-342/04 P)

(2004/C 262/30)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 10 augustus 2004 hogere voorziening ingesteld door het Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en bedrijfsleider Jürgen Schmoldt, vertegenwoordigd door Prof. Dr. Dr. H.C. Hans-Peter Schneider, Rominteweg 3, D-30559 Hannover, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 25 mei 2004 in zaak T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:

| — | De beschikking nietig te verklaren en de zaak voor afdoening naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen. |
| --- | --- |

—

De beschikking nietig te verklaren en de zaak voor afdoening naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen.

| — | Verweerster in hogere voorziening in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

Verweerster in hogere voorziening in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Anders dan het Gerecht oordeelt, zijn rekwiranten door het in het hoofdgeding bestreden besluit van verweerster in hogere voorziening, individueel geraakt.

Rekwiranten voeren acht middelen in hogere voorziening aan:

| (1) | De aangevochten beschikking is op onjuiste feiten gebaseerd: het is in confesso dat er geen mededeling bestaat van de ad-hoc-groep van het Permanent Comité van 22 november 2002. De tijdens de vijfenvijftigste zitting van het Permanent Comité op 10/11 september 2000 in de bezwaarprocedure op grond van artikel 5, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG ingestelde ad-hoc-groep is nooit bijeengekomen en/of heeft nooit een dergelijke mededeling doen uitgaan. |
| --- | --- |

(1)

De aangevochten beschikking is op onjuiste feiten gebaseerd: het is in confesso dat er geen mededeling bestaat van de ad-hoc-groep van het Permanent Comité van 22 november 2002. De tijdens de vijfenvijftigste zitting van het Permanent Comité op 10/11 september 2000 in de bezwaarprocedure op grond van artikel 5, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG ingestelde ad-hoc-groep is nooit bijeengekomen en/of heeft nooit een dergelijke mededeling doen uitgaan.

| (2) | De derde rekwirant heeft niet „voor zichzelf” beroep ingesteld. De derde rekwirant is ontegenzeglijk bedrijfsleider van de Bundesfachabteilung „Wärme-, Kälte-, Schall-und Brandschutz” (gespecialiseerde bondsafdeling „bescherming tegen warmte, koude, geluid en brand”) van de eerste rekwirant, een verband van de ondernemingen die op dit terrein in Duitsland bouwproducten toepassen, en als zodanig bij de eerste rekwirant werkzaam. Het behoort tot de werkzaamheden van de derde rekwirant om de eerste rekwirant en de daarbij aangesloten ondernemingen te vertegenwoordigen in het kader van de betreffende nationale en Europese normalisatie; |
| --- | --- |

(2)

De derde rekwirant heeft niet „voor zichzelf” beroep ingesteld. De derde rekwirant is ontegenzeglijk bedrijfsleider van de Bundesfachabteilung „Wärme-, Kälte-, Schall-und Brandschutz” (gespecialiseerde bondsafdeling „bescherming tegen warmte, koude, geluid en brand”) van de eerste rekwirant, een verband van de ondernemingen die op dit terrein in Duitsland bouwproducten toepassen, en als zodanig bij de eerste rekwirant werkzaam. Het behoort tot de werkzaamheden van de derde rekwirant om de eerste rekwirant en de daarbij aangesloten ondernemingen te vertegenwoordigen in het kader van de betreffende nationale en Europese normalisatie;

| 3) | Het gemeenschapsrecht biedt rekwiranten procedurele waarborgen. De procedurele waarborgen met betrekking tot het Permanent Comité voor de bouw in artikel 5, lid 1 en in de zevende overweging van de considerans van richtlijn 89/106/EEG, moeten ook diegenen ten goede komen die het Permanent Comité als ad-hoc-groep vanwege hun deskundigheid bij het op grond van artikel 5, lid 1, vereiste advies betrekt. |
| --- | --- |

3)

Het gemeenschapsrecht biedt rekwiranten procedurele waarborgen. De procedurele waarborgen met betrekking tot het Permanent Comité voor de bouw in artikel 5, lid 1 en in de zevende overweging van de considerans van richtlijn 89/106/EEG, moeten ook diegenen ten goede komen die het Permanent Comité als ad-hoc-groep vanwege hun deskundigheid bij het op grond van artikel 5, lid 1, vereiste advies betrekt.

| 4) | In de procedure op grond van artikel 5, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG vertegenwoordigde de derde rekwirant als lid van de ad-hoc-groep van het Permanent Comité voor de bouw niet alleen de eerste rekwirant, maar vanzelfsprekend ook de tweede rekwirant als aangesloten onderneming. De tweede rekwirant is ontegenzeglijk lid van de Bundesfachabteilung „Wärme-, Kälte-, Schall- und Brandschutz” van de eerste rekwirant. |
| --- | --- |

4)

In de procedure op grond van artikel 5, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG vertegenwoordigde de derde rekwirant als lid van de ad-hoc-groep van het Permanent Comité voor de bouw niet alleen de eerste rekwirant, maar vanzelfsprekend ook de tweede rekwirant als aangesloten onderneming. De tweede rekwirant is ontegenzeglijk lid van de Bundesfachabteilung „Wärme-, Kälte-, Schall- und Brandschutz” van de eerste rekwirant.

| 5) | De tweede rekwirant heeft het Gerecht aan de hand van vier voorbeelden een verduidelijking gegeven van een ingreep in de lopende overeenkomsten. |
| --- | --- |

5)

De tweede rekwirant heeft het Gerecht aan de hand van vier voorbeelden een verduidelijking gegeven van een ingreep in de lopende overeenkomsten.

| 6) | De eerste rekwirant was – zonder dat het daarop aankwam – „onderhandelaar”; |
| --- | --- |

6)

De eerste rekwirant was – zonder dat het daarop aankwam – „onderhandelaar”;

| 7) | De eerste rekwirant was rechtstreeks bij de Europese normalisatie alsook bij de procedure op grond van artikel 5, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG betrokken; |
| --- | --- |

7)

De eerste rekwirant was rechtstreeks bij de Europese normalisatie alsook bij de procedure op grond van artikel 5, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG betrokken;

| 8) | De beslissing van het Gerecht terzake van de kosten was onjuist. |
| --- | --- |

8)

De beslissing van het Gerecht terzake van de kosten was onjuist.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/18 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/18

---

Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division van 22 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ikea Wholesale Ltd en Commissioners of Customs and Excise

(Zaak C-351/04)

(2004/C 262/31)

De High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, heeft bij beschikking van 22 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 augustus 2004, in het geding tussen Ikea Wholesale Ltd en Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| i) | Is verordening (EG) nr. 2398/97 van de Raad van 28 november 1997 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van katoenachtig beddenlinnen van oorsprong uit Egypte, India en Pakistan (1) (PB L 332, blz. 1), gelet op de beslissing van het Panel van het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie in zijn rapport van 30 oktober 2000, punt 7.2, sub g en h, WT/DS1412/R, en van de Beroepsinstantie van het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie in haar beslissing van 1 maart 2002, punten 86 en 87, WT/DS1141/AB/R, geheel of gedeeltelijk onverenigbaar met het gemeenschapsrecht doordat in die verordening:






  a) | bij de berekening van de verkoopkosten en de algemene en administratieve kosten een verkeerde methode is gehanteerd, die in strijd is met artikel 2, lid 6, sub a, van verordening (EG) nr. 384/96 van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (2), zoals gewijzigd, en artikel 2.2.2, sub ii, van de antidumpingovereenkomst; |
| --- | --- | --- |

i)

Is verordening (EG) nr. 2398/97 van de Raad van 28 november 1997 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van katoenachtig beddenlinnen van oorsprong uit Egypte, India en Pakistan (1) (PB L 332, blz. 1), gelet op de beslissing van het Panel van het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie in zijn rapport van 30 oktober 2000, punt 7.2, sub g en h, WT/DS1412/R, en van de Beroepsinstantie van het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie in haar beslissing van 1 maart 2002, punten 86 en 87, WT/DS1141/AB/R, geheel of gedeeltelijk onverenigbaar met het gemeenschapsrecht doordat in die verordening:

a)

bij de berekening van de verkoopkosten en de algemene en administratieve kosten een verkeerde methode is gehanteerd, die in strijd is met artikel 2, lid 6, sub a, van verordening (EG) nr. 384/96 van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (2), zoals gewijzigd, en artikel 2.2.2, sub ii, van de antidumpingovereenkomst;

| b) | een verkeerde methode, namelijk de nulmethode, is gehanteerd voor de vaststelling van het bestaan van dumpingmarges bij de vergelijking van de normale waarde met de exportprijs, hetgeen in strijd is met artikel 2, lid 11, van verordening nr. 384/96 en artikel 2.4.2 van de antidumpingovereenkomst; en/of |
| --- | --- |

b)

een verkeerde methode, namelijk de nulmethode, is gehanteerd voor de vaststelling van het bestaan van dumpingmarges bij de vergelijking van de normale waarde met de exportprijs, hetgeen in strijd is met artikel 2, lid 11, van verordening nr. 384/96 en artikel 2.4.2 van de antidumpingovereenkomst; en/of

| c) | niet alle relevante schadefactoren zijn onderzocht die van invloed zijn op de toestand van de bedrijfstak van de Gemeenschap, en de schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap verkeerd is vastgesteld doordat is afgegaan op gegevens afkomstig van bedrijven buiten de bedrijfstak van de Gemeenschap, hetgeen in strijd is met artikel 3, lid 5, van verordening nr. 384/96 en artikel 3.4 van de antidumpingovereenkomst? |
| --- | --- |

c)

niet alle relevante schadefactoren zijn onderzocht die van invloed zijn op de toestand van de bedrijfstak van de Gemeenschap, en de schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap verkeerd is vastgesteld doordat is afgegaan op gegevens afkomstig van bedrijven buiten de bedrijfstak van de Gemeenschap, hetgeen in strijd is met artikel 3, lid 5, van verordening nr. 384/96 en artikel 3.4 van de antidumpingovereenkomst?

| ii) | Is of zijn






  a) | verordening (EG) nr. 1644/2001 van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr. 2398/97 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van katoenachtig beddenlinnen van oorsprong uit Egypte, India en Pakistan en tot schorsing van de toepassing van die verordening op dit product uit India (3); |
| --- | --- | --- |

ii)

Is of zijn

a)

verordening (EG) nr. 1644/2001 van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr. 2398/97 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van katoenachtig beddenlinnen van oorsprong uit Egypte, India en Pakistan en tot schorsing van de toepassing van die verordening op dit product uit India (3);

| b) | verordening (EG) nr. 160/2002 van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr. 2398/97 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van katoenachtig beddenlinnen van oorsprong uit Egypte, India en Pakistan en tot beëindiging van de procedure ten aanzien van dit product uit Pakistan (4); en/of |
| --- | --- |

b)

verordening (EG) nr. 160/2002 van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr. 2398/97 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van katoenachtig beddenlinnen van oorsprong uit Egypte, India en Pakistan en tot beëindiging van de procedure ten aanzien van dit product uit Pakistan (4); en/of

| c) | verordening (EG) nr. 696/2002 van de Raad tot bevestiging van het definitieve antidumpingrecht dat bij verordening (EG) nr. 2398/97 werd ingesteld op katoenachtig beddenlinnen uit India, zoals gewijzigd en geschorst bij verordening (EG) nr. 1644/2001 (5) van de Raad; |
| --- | --- |

c)

verordening (EG) nr. 696/2002 van de Raad tot bevestiging van het definitieve antidumpingrecht dat bij verordening (EG) nr. 2398/97 werd ingesteld op katoenachtig beddenlinnen uit India, zoals gewijzigd en geschorst bij verordening (EG) nr. 1644/2001 (5) van de Raad;

onverenigbaar met het gemeenschapsrecht (met inbegrip van de artikelen 1, 7, lid 1, en 9, lid 4, van verordening nr. 384/96, gelezen in het licht van de antidumpingovereenkomst), voorzover i) zij zijn vastgesteld op basis van een herbeoordeling van informatie die was verkregen in het oorspronkelijke onderzoektijdvak, uit welke herbeoordeling is gebleken dat in het oorspronkelijke onderzoektijdvak geen dan wel in mindere mate van dumping sprake was; maar ii) in bovengenoemde verordeningen niet is voorzien in terugbetaling van bedragen die reeds betaald waren ingevolge verordening nr. 2398/97?

| iii) | Zijn de verordeningen nrs. 1644/2001, 160/2002 en 696/2002 voorts onverenigbaar met de artikelen 7, lid 2, en 9, lid 4, van verordening nr. 384/96 en met het evenredigheidsbeginsel, doordat zij een antidumpingrecht mogelijk maken tot een bedrag dat, voor de periode voorafgaand aan hun inwerkingtreding, niet strikt evenredig is met de mate van dumping of de schade die het antidumpingrecht beoogt te compenseren? |
| --- | --- |

iii)

Zijn de verordeningen nrs. 1644/2001, 160/2002 en 696/2002 voorts onverenigbaar met de artikelen 7, lid 2, en 9, lid 4, van verordening nr. 384/96 en met het evenredigheidsbeginsel, doordat zij een antidumpingrecht mogelijk maken tot een bedrag dat, voor de periode voorafgaand aan hun inwerkingtreding, niet strikt evenredig is met de mate van dumping of de schade die het antidumpingrecht beoogt te compenseren?

| iv) | Luidt het antwoord op bovenstaande vragen met betrekking tot uitvoer uit India anders dan voor Pakistan, gelet op:






  a) | de procedures voor het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie; en/of |
| --- | --- | --- |

iv)

Luidt het antwoord op bovenstaande vragen met betrekking tot uitvoer uit India anders dan voor Pakistan, gelet op:

a)

de procedures voor het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie; en/of

| b) | de bevindingen van de Commissie zoals neergelegd in de verordeningen nrs. 1644/2001, 160/2002 en 696/2002? |
| --- | --- |

b)

de bevindingen van de Commissie zoals neergelegd in de verordeningen nrs. 1644/2001, 160/2002 en 696/2002?

| v) | Gelet op de antwoorden op bovenstaande vragen:






  a) | moet een nationale douaneautoriteit de antidumpingrechten die zij ingevolge verordening nr. 2398/97 heeft geïnd, geheel of gedeeltelijk terugbetalen; en |
| --- | --- | --- |

v)

Gelet op de antwoorden op bovenstaande vragen:

a)

moet een nationale douaneautoriteit de antidumpingrechten die zij ingevolge verordening nr. 2398/97 heeft geïnd, geheel of gedeeltelijk terugbetalen; en

| b) | zo ja, aan wie en onder welke voorwaarden? |
| --- | --- |

b)

zo ja, aan wie en onder welke voorwaarden?

---

(1)  PB L 332, 4.12.1997, blz. 1.

(2)  PB L 56, 6.3.1996, blz. 1.

(3)  PB L 219, 14.8.2001, blz. 1.

(4)  PB L 26, 30.1.2002, blz. 1.

(5)  PB L 109, 25.4.2002, blz. 1.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/19 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/19

---

Verzoek van het Verwaltungsgericht Köln van 30 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen mdm Versandservice GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, medegedagvaard: Deutsche Post AG

(Zaak C-352/04)

(2004/C 262/32)

Het Verwaltungsgericht Köln heeft bij beschikking van 30 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 augustus 2004, in het geding tussen mdm Versandservice GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, medegedagvaard: Deutsche Post AG, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

Moet artikel 47, lid 2, juncto artikel 95, EG, juncto artikel 12, vijfde streepje, juncto artikel 7, lid 1, van richtlijn 97/67/EG (1), in de versie van richtlijn 2002/39/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad, aldus worden uitgelegd dat een leverancier van universele diensten, wanneer hij bijzondere tarieven toepast voor zakelijke klanten die post op andere punten van de vervoerketen dan de toegangspunten voorgesorteerd in het postnetwerk brengen, verplicht is om deze bijzondere tarieven ook toe te passen voor ondernemingen die post bij de afzender afhalen en deze op hetzelfde toegangspunt en onder dezelfde voorwaarden als zakelijke klanten voorgesorteerd in het postnetwerk brengen, zonder dat de leverancier van universele diensten dit mag weigeren op grond dat hij verplicht is om universele diensten te verrichten.

---

(1)  PB L 15 van 21.01.1998, blz. 14.

(2)  PB L 176, blz. 21.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/19 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/19

---

Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nowaco Germany GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Zaak C-353/04)

(2004/C 262/33)

Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 22 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 augustus 2004, in het geding tussen Nowaco Germany GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1. | Kan voor de vaststelling van de gezonde handelskwaliteit van een product waarvoor om uitvoerrestitutie wordt verzocht, verordening (EEG) nr. 1538/91 (1) van de Commissie van 5 juni 1991 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 1906/90 van de Raad tot vaststelling van handelsnormen voor vlees van pluimvee worden toegepast? |
| --- | --- |

1.

Kan voor de vaststelling van de gezonde handelskwaliteit van een product waarvoor om uitvoerrestitutie wordt verzocht, verordening (EEG) nr. 1538/91 (1) van de Commissie van 5 juni 1991 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 1906/90 van de Raad tot vaststelling van handelsnormen voor vlees van pluimvee worden toegepast?

| 2. | Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:






  a) | Is artikel 70 van verordening (EEG) nr. 2913/92 (2) van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, van toepassing wanneer moet worden vastgesteld of een product waarvoor om uitvoerrestitutie wordt verzocht, van gezonde handelskwaliteit is? |
| --- | --- | --- |

2.

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

a)

Is artikel 70 van verordening (EEG) nr. 2913/92 (2) van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, van toepassing wanneer moet worden vastgesteld of een product waarvoor om uitvoerrestitutie wordt verzocht, van gezonde handelskwaliteit is?

| b) | Is de kwaliteitsfictie van artikel 70, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 2913/92 ook van toepassing wanneer alleen een steekproef van de producten is gekeurd, in aanmerking genomen dat de toepasselijke gemeenschapsrechtelijke bepalingen een bepaald aantal ondeugdelijke producten toestaan en dienovereenkomstig de keuring verlangen – en ook uitdrukkelijk voorschrijven – van een bepaald minimumaantal monsters voor de vaststelling dat het toegestane aantal ondeugdelijke producten niet is overschreden? |
| --- | --- |

b)

Is de kwaliteitsfictie van artikel 70, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 2913/92 ook van toepassing wanneer alleen een steekproef van de producten is gekeurd, in aanmerking genomen dat de toepasselijke gemeenschapsrechtelijke bepalingen een bepaald aantal ondeugdelijke producten toestaan en dienovereenkomstig de keuring verlangen – en ook uitdrukkelijk voorschrijven – van een bepaald minimumaantal monsters voor de vaststelling dat het toegestane aantal ondeugdelijke producten niet is overschreden?

| 3. | Ingeval ook vraag 2 a en b bevestigend wordt beantwoord:
  Welk gevolg heeft voormelde kwaliteitsfictie, wanneer verschillende monsters zijn genomen uit partijen waarvoor één enkele uitvoeraangifte is ingediend, en bij onderzoek van een gedeelte van de monsters een gezonde handelskwaliteit en bij een ander gedeelte daarentegen geen gezonde handelskwaliteit is vastgesteld? |
| --- | --- |

3.

Ingeval ook vraag 2 a en b bevestigend wordt beantwoord:

Welk gevolg heeft voormelde kwaliteitsfictie, wanneer verschillende monsters zijn genomen uit partijen waarvoor één enkele uitvoeraangifte is ingediend, en bij onderzoek van een gedeelte van de monsters een gezonde handelskwaliteit en bij een ander gedeelte daarentegen geen gezonde handelskwaliteit is vastgesteld?

---

(1)  PB L 143, blz. 11.

(2)  PB L 302, blz. 1.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/20 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/20

---

Verzoek van de Procura della Repubblica di Teramo van 31 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Pallazzese Christian

(Zaak C-359/04)

(2004/C 262/34)

De Procura della Repubblica di Teramo heeft bij beschikking van 31 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 augustus 2004, in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Pallazzese Christian, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

„In het bijzonder dient het Tribunale te vernemen, of deze bepalingen aldus kunnen worden uitgelegd, dat het voor de lidstaten mogelijk is tijdelijk (voor een periode van 6 – 12 jaar) af te wijken van het binnen de Europese Unie vigerende stelsel van vrijheid van vestiging en dienstverlening, door de volgende wettelijke regelingen achtereenvolgens vast te stellen zonder inbreuk te maken op de hiervoor genoemde gemeenschapsrechtelijke beginselen:

| 1. | aan sommige rechtssubjecten worden concessies met een geldigheidsduur van 6/12 jaar verleend voor de uitoefening van bepaalde dienstverleningsactiviteiten, op basis van een regeling die ertoe had geleid dat sommige (niet-Italiaanse) categorieën concurrenten waren uitgesloten van de inschrijving; |
| --- | --- |

1.

aan sommige rechtssubjecten worden concessies met een geldigheidsduur van 6/12 jaar verleend voor de uitoefening van bepaalde dienstverleningsactiviteiten, op basis van een regeling die ertoe had geleid dat sommige (niet-Italiaanse) categorieën concurrenten waren uitgesloten van de inschrijving;

| 2. | wanneer de wetgever vervolgens kennis neemt van het feit dat deze rechtsregeling niet strookt met de in de artikelen 43 EG en 49 EG neergelegde beginselen, wordt de regeling aldus gewijzigd dat voortaan ook de voorheen uitgesloten rechtssubjecten mogen deelnemen aan de inschrijving; |
| --- | --- |

2.

wanneer de wetgever vervolgens kennis neemt van het feit dat deze rechtsregeling niet strookt met de in de artikelen 43 EG en 49 EG neergelegde beginselen, wordt de regeling aldus gewijzigd dat voortaan ook de voorheen uitgesloten rechtssubjecten mogen deelnemen aan de inschrijving;

| 3. | de op basis van de voormalige regeling verleende concessies worden niet ingetrokken, welke regeling, zoals vermeld, in strijd wordt geacht met de beginselen van de vrijheid van vestiging en dienstverlening, en er wordt geen nieuwe oproep tot mededinging gedaan krachtens de nieuwe regeling die wel in overeenstemming met deze beginselen is; |
| --- | --- |

3.

de op basis van de voormalige regeling verleende concessies worden niet ingetrokken, welke regeling, zoals vermeld, in strijd wordt geacht met de beginselen van de vrijheid van vestiging en dienstverlening, en er wordt geen nieuwe oproep tot mededinging gedaan krachtens de nieuwe regeling die wel in overeenstemming met deze beginselen is;

| 4. | integendeel, eenieder die samenwerkt met deze rechtssubjecten, die in de lidstaat van oorsprong weliswaar bevoegd zijn deze activiteit uit te oefenen, doch die nu juist op grond van deze, nadien opgeheven belemmeringen in de vorige regeling waren uitgesloten van de inschrijving, wordt nog steeds strafrechtelijk vervolgd.” |
| --- | --- |

4.

integendeel, eenieder die samenwerkt met deze rechtssubjecten, die in de lidstaat van oorsprong weliswaar bevoegd zijn deze activiteit uit te oefenen, doch die nu juist op grond van deze, nadien opgeheven belemmeringen in de vorige regeling waren uitgesloten van de inschrijving, wordt nog steeds strafrechtelijk vervolgd.”

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/20 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/20

---

Verzoek van de Procura della Repubblica di Teramo van 31 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Sorricchio Angelo

(Zaak C-360/04)

(2004/C 262/35)

De Procura della Repubblica di Teramo heeft bij beschikking van 31 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 augustus 2004, in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Sorricchio Angelo, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

„In het bijzonder dient het Tribunale te vernemen, of deze bepalingen aldus kunnen worden uitgelegd, dat het voor de lidstaten mogelijk is tijdelijk (voor een periode van 6 – 12 jaar) af te wijken van het binnen de Europese Unie vigerende stelsel van vrijheid van vestiging en dienstverlening, door de volgende wettelijke regelingen achtereenvolgens vast te stellen zonder inbreuk te maken op de hiervoor genoemde gemeenschapsrechtelijke beginselen:

| 1. | aan sommige rechtssubjecten worden concessies met een geldigheidsduur van 6/12 jaar verleend voor de uitoefening van bepaalde dienstverleningsactiviteiten, op basis van een regeling die ertoe had geleid dat sommige (niet-Italiaanse) categorieën concurrenten waren uitgesloten van de inschrijving; |
| --- | --- |

1.

aan sommige rechtssubjecten worden concessies met een geldigheidsduur van 6/12 jaar verleend voor de uitoefening van bepaalde dienstverleningsactiviteiten, op basis van een regeling die ertoe had geleid dat sommige (niet-Italiaanse) categorieën concurrenten waren uitgesloten van de inschrijving;

| 2. | wanneer de wetgever vervolgens kennis neemt van het feit dat deze rechtsregeling niet strookt met de in de artikelen 43 EG en 49 EG neergelegde beginselen, wordt de regeling aldus gewijzigd dat voortaan ook de voorheen uitgesloten rechtssubjecten mogen deelnemen aan de inschrijving; |
| --- | --- |

2.

wanneer de wetgever vervolgens kennis neemt van het feit dat deze rechtsregeling niet strookt met de in de artikelen 43 EG en 49 EG neergelegde beginselen, wordt de regeling aldus gewijzigd dat voortaan ook de voorheen uitgesloten rechtssubjecten mogen deelnemen aan de inschrijving;

| 3. | de op basis van de voormalige regeling verleende concessies worden niet ingetrokken, welke regeling, zoals vermeld, in strijd wordt geacht met de beginselen van de vrijheid van vestiging en dienstverlening, en er wordt geen nieuwe oproep tot mededinging gedaan krachtens de nieuwe regeling die wel in overeenstemming met deze beginselen is; |
| --- | --- |

3.

de op basis van de voormalige regeling verleende concessies worden niet ingetrokken, welke regeling, zoals vermeld, in strijd wordt geacht met de beginselen van de vrijheid van vestiging en dienstverlening, en er wordt geen nieuwe oproep tot mededinging gedaan krachtens de nieuwe regeling die wel in overeenstemming met deze beginselen is;

| 4. | integendeel, eenieder die samenwerkt met deze rechtssubjecten, die in de lidstaat van oorsprong weliswaar bevoegd zijn deze activiteit uit te oefenen, doch die nu juist op grond van deze, nadien opgeheven belemmeringen in de vorige regeling waren uitgesloten van de inschrijving, wordt nog steeds strafrechtelijk vervolgd.” |
| --- | --- |

4.

integendeel, eenieder die samenwerkt met deze rechtssubjecten, die in de lidstaat van oorsprong weliswaar bevoegd zijn deze activiteit uit te oefenen, doch die nu juist op grond van deze, nadien opgeheven belemmeringen in de vorige regeling waren uitgesloten van de inschrijving, wordt nog steeds strafrechtelijk vervolgd.”

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/21 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/21

---

Hogere voorziening, op 19 augustus 2004 (telefax: 18 augustus 2004) ingesteld door Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 22 juni 2004 in zaak T-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), interveniënte – partij voor de kamer van beroep: DaimlerChrysler AG

(Zaak C-361/04 P)

(2004/C 262/36)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 19 augustus 2004 (telefax: 18 augustus 2004) hogere voorziening ingesteld door Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 22 juni 2004 in zaak T-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), interveniënte – partij voor de kamer van beroep: DaimlerChrysler AG. Rekwiranten worden in hogere voorziening vertegenwoordigd door Gielen, van het advocatenkantoor Nauta Dutilh, Strawinskylaan 1999, NL-1077 XV Amsterdam.

Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:

| — | te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 22 juni 2004 in zaak T-185/02 (1); |
| --- | --- |

—

te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 22 juni 2004 in zaak T-185/02 (1);

| — | te vernietigen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 18 maart 2002 in zaak R 0247/2001-3 houdende verwerping van de oppositie die door verzoekers was ingesteld tegen de aanvraag om inschrijving als gemeenschapsmerk van het door de aanvraagster ingediende woordmerk PICARO; |
| --- | --- |

—

te vernietigen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 18 maart 2002 in zaak R 0247/2001-3 houdende verwerping van de oppositie die door verzoekers was ingesteld tegen de aanvraag om inschrijving als gemeenschapsmerk van het door de aanvraagster ingediende woordmerk PICARO;

| — | het BHIM te verwijzen in zijn eigen kosten en in de kosten van verzoekers in de procedure in eerste aanleg en in de hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

het BHIM te verwijzen in zijn eigen kosten en in de kosten van verzoekers in de procedure in eerste aanleg en in de hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

| — | Schending van het begrip verwarringsgevaar
  Het Gerecht heeft in het bestreden arrest een regel geformuleerd volgens welke begripsmatige overeenstemmingen in bepaalde omstandigheden de visuele en fonetische overeenstemmingen tussen de betrokken tekens kunnen neutraliseren. Voor een dergelijke neutralisering is het volgens het Gerecht van eerste aanleg vereist dat minstens één van de betrokken tekens in de opvatting van het relevante publiek een duidelijke en precieze betekenis heeft die door dit publiek onmiddellijk kan worden begrepen.
  Voor de neutralisering van de visuele en fonetische overeenstemming door de begripsmatige verschillen, is het niet relevant dat het merk een betekenis heeft die door het publiek onmiddellijk kan worden begrepen. De mate van visuele, fonetische en begripsmatige overeenstemming moet worden vastgesteld met inaanmerkingneming van de betrokken categorieën van producten en van de omstandigheden waarin deze worden verhandeld.
  Bovendien kan de betekenis of de reputatie van de naam Picasso, los van de waren waarvoor dit merk is ingeschreven en wordt gebruikt, geen argument zijn voor de stelling dat er begripsmatige verschillen bestaan en dat een dergelijke betekenis of reputatie ertoe leidt dat de fonetische en de visuele overeenstemmingen worden gecompenseerd door deze begripsmatige verschillen. |
| --- | --- |

—

Schending van het begrip verwarringsgevaar

Het Gerecht heeft in het bestreden arrest een regel geformuleerd volgens welke begripsmatige overeenstemmingen in bepaalde omstandigheden de visuele en fonetische overeenstemmingen tussen de betrokken tekens kunnen neutraliseren. Voor een dergelijke neutralisering is het volgens het Gerecht van eerste aanleg vereist dat minstens één van de betrokken tekens in de opvatting van het relevante publiek een duidelijke en precieze betekenis heeft die door dit publiek onmiddellijk kan worden begrepen.

Voor de neutralisering van de visuele en fonetische overeenstemming door de begripsmatige verschillen, is het niet relevant dat het merk een betekenis heeft die door het publiek onmiddellijk kan worden begrepen. De mate van visuele, fonetische en begripsmatige overeenstemming moet worden vastgesteld met inaanmerkingneming van de betrokken categorieën van producten en van de omstandigheden waarin deze worden verhandeld.

Bovendien kan de betekenis of de reputatie van de naam Picasso, los van de waren waarvoor dit merk is ingeschreven en wordt gebruikt, geen argument zijn voor de stelling dat er begripsmatige verschillen bestaan en dat een dergelijke betekenis of reputatie ertoe leidt dat de fonetische en de visuele overeenstemmingen worden gecompenseerd door deze begripsmatige verschillen.

| — | Schending van het begrip verwarringsgevaar, inzonderheid van de regel dat hoe groter — hetzij intrinsiek, hetzij wegens de bekendheid van het merk — het onderscheidend vermogen is, des te ruimer de bescherming dient te zijn
  Het Gerecht heeft deze regel weliswaar vermeld, maar zich ten onrechte niet afgevraagd of het merk PICASSO op zichzelf of intrinsiek onderscheidend vermogen heeft, hetgeen volgens rekwiranten zeker het geval is.
  Het bestreden arrest gaat ten onrechte ervan uit dat bij de beoordeling van het verwarringsgevaar uitsluitend rekening moet worden gehouden met het aandachtsniveau op het tijdstip dat de klant zich bezint over zijn keuze om een bepaald product te kopen. Volgens een algemeen erkende regel van het merkenrecht moet de eigenaar van het merk evenwel zowel vóór als ná de aankoop tegen een mogelijke verwarring worden beschermd.
  Bovendien heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat bij de beoordeling van het verwarringsgevaar in het kader van een oppositieprocedure geen rekening moet worden gehouden met een mogelijke post sale confusion. Dat kan alleen in een geval van de schending van een merkrecht zoals in de zaak Arsenal. |
| --- | --- |

—

Schending van het begrip verwarringsgevaar, inzonderheid van de regel dat hoe groter — hetzij intrinsiek, hetzij wegens de bekendheid van het merk — het onderscheidend vermogen is, des te ruimer de bescherming dient te zijn

Het Gerecht heeft deze regel weliswaar vermeld, maar zich ten onrechte niet afgevraagd of het merk PICASSO op zichzelf of intrinsiek onderscheidend vermogen heeft, hetgeen volgens rekwiranten zeker het geval is.

Het bestreden arrest gaat ten onrechte ervan uit dat bij de beoordeling van het verwarringsgevaar uitsluitend rekening moet worden gehouden met het aandachtsniveau op het tijdstip dat de klant zich bezint over zijn keuze om een bepaald product te kopen. Volgens een algemeen erkende regel van het merkenrecht moet de eigenaar van het merk evenwel zowel vóór als ná de aankoop tegen een mogelijke verwarring worden beschermd.

Bovendien heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat bij de beoordeling van het verwarringsgevaar in het kader van een oppositieprocedure geen rekening moet worden gehouden met een mogelijke post sale confusion. Dat kan alleen in een geval van de schending van een merkrecht zoals in de zaak Arsenal.

---

(1)  Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/22

---

Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg van 16 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Georg Schwarz en Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg

(Zaak C-366/04)

(2004/C 262/37)

De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschikking van 16 augustus 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 augustus 2004, in het geding tussen Georg Schwarz en Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

Staan artikel 28 EG tot en met 30 EG, gelezen in samenhang met artikel 7 van richtlijn 93/43/EEG (1) van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne, in de weg aan een nationale bepaling die vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn is vastgesteld en op grond waarvan het verboden is, suikerwaren of met gebruik van suikervervangende stoffen vervaardigde waren zonder verpakking in automaten te koop aan te bieden?

---

(1)  PB L 175, blz. 1.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/22

---

Beroep, op 26 augustus 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-370/04)

(2004/C 262/38)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 26 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Braun en W. Wils, leden van de juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (1) in nationaal recht om te zetten, de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (1) in nationaal recht om te zetten, de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2001/16/EG is op 20 april 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 110, blz. 1.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/22

---

Beroep, op 1 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

(Zaak C-375/04)

(2004/C 262/39)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 1 september 2004 beroep ingesteld tegen het Groothertogdom Luxemburg door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| — | vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in de nationale rechtsorde is op 31 oktober 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 201 van 31.07.2002, blz. 37.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/23

---

Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

(Zaak C-376/04)

(2004/C 262/40)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 september 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| — | vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 oktober 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/23

---

Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

(Zaak C-377/04)

(2004/C 262/41)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 september 2004 beroep ingesteld tegen de Republiek Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin en H. Kreppel als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster verzoekt het Hof te verklaren:

| 1. | De Republiek Oostenrijk heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens richtlijn 1999/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 betreffende minimumvoorschriften voor de verbetering van de gezondheidsbescherming en van de veiligheid van werknemers die door explosieve atmosferen gevaar kunnen lopen (1), in zoverre zij niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om deze richtlijn volledig om te zetten dan wel deze bepalingen niet aan de Commissie heeft meegedeeld. |
| --- | --- |

1.

De Republiek Oostenrijk heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens richtlijn 1999/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 betreffende minimumvoorschriften voor de verbetering van de gezondheidsbescherming en van de veiligheid van werknemers die door explosieve atmosferen gevaar kunnen lopen (1), in zoverre zij niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om deze richtlijn volledig om te zetten dan wel deze bepalingen niet aan de Commissie heeft meegedeeld.

| 2. | De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor de omzetting van richtlijn 1999/92/EG is op 30 juni 2003 verstreken.

De Commissie constateert dat deze richtlijn – met uitzondering van de omzetting in de Länder Niederösterreich en Tirol – nog steeds niet volledig is omgezet, en wel noch op bondsniveau noch in de overige Länder.

---

(1)  PB 2000, L 23, blz. 57.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/23

---

Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

(Zaak C-378/04)

(2004/C 262/42)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 september 2004 beroep ingesteld tegen de Republiek Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin en H. Kreppel als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/38/EG van de Raad van 29 april 1999 tot tweede wijziging van richtlijn 90/394/EEG betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk en uitbreiding van die richtlijn tot mutagene agentia (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/38/EG van de Raad van 29 april 1999 tot tweede wijziging van richtlijn 90/394/EEG betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk en uitbreiding van die richtlijn tot mutagene agentia (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 1999/38/EG is op 29 april 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 138, blz. 66.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/24

---

Verzoek van het Landgericht Würzburg van 23 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Richard Dahms GmbH en Frankischer Weinbauverband e.V.

(Zaak C-379/04)

(2004/C 262/43)

Het Landgericht Würzburg heeft bij beschikking van 23 augustus 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 september 2004, in het geding tussen Richard Dahms GmbH en Frankischer Weinbauverband e.V., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| a) | Kan verzoekster aan artikel 21 van verordening (EG) nr. 753/02 (1) het subjectieve recht ontlenen om bij het Frankische wijn– en champagneconcours niet door verweerder te worden gediscrimineerd? |
| --- | --- |

a)

Kan verzoekster aan artikel 21 van verordening (EG) nr. 753/02 (1) het subjectieve recht ontlenen om bij het Frankische wijn– en champagneconcours niet door verweerder te worden gediscrimineerd?

| b) | Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, levert dan de omstandigheid dat verzoekster, die geen lid is van verweerder, voor deelname aan het Fränkische wijn– en champagneconcours tweemaal zoveel inschrijfgeld moet betalen als degenen die wel lid van verweerder zijn, een discriminatie in de zin van artikel 21 van verordening (EG) nr. 753/02 op? |
| --- | --- |

b)

Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, levert dan de omstandigheid dat verzoekster, die geen lid is van verweerder, voor deelname aan het Fränkische wijn– en champagneconcours tweemaal zoveel inschrijfgeld moet betalen als degenen die wel lid van verweerder zijn, een discriminatie in de zin van artikel 21 van verordening (EG) nr. 753/02 op?

---

(1)  PB L 118, blz. 1.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/24

---

Beroep, op 6 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

(Zaak C-382/04)

(2004/C 262/44)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 6 september 2004 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Bordes als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/11/EG van de Raad van 14 februari 2002 tot wijziging van richtlijn 68/193/EEG betreffende het in de handel brengen van vegetatief teeltmateriaal voor wijnstokken en tot intrekking van richtlijn 74/649/EEG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/11/EG van de Raad van 14 februari 2002 tot wijziging van richtlijn 68/193/EEG betreffende het in de handel brengen van vegetatief teeltmateriaal voor wijnstokken en tot intrekking van richtlijn 74/649/EEG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in de nationale rechtsorde is op 23 februari 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 53 van 23.02.2002, blz. 20.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/24

---

Beroep, op 6 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom Luxemburg

(Zaak C-383/04)

(2004/C 262/45)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 6 september 2004 beroep ingesteld tegen het Groot-Hertogdom Luxemburg door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Bordes als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat het Groot-Hertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/105/EG van de Raad van 22 december 1999 betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat het Groot-Hertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/105/EG van de Raad van 22 december 1999 betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | het Groot-Hertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

het Groot-Hertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in de interne rechtsorde is op 1 januari 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 11 van 15.01.2000, blz. 17.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/25 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/25

---

Beroep, op 7 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk

(Zaak C- 385/04)

(2004/C 262/46)

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 september 2004 beroep ingesteld tegen het Verenigd Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Wouter Wils, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 20 april 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 110 van 20 april 2001, blz. 1.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/25 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/25

---

Verzoek van het Bundesfinanzhof van 14 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centro di Musicologia Walter Stauffer en Finanzamt München für Körperschaften

(Zaak C-386/04)

(2004/C 262/47)

Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 14 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 september 2004, in het geding tussen Centro di Musicologia Walter Stauffer en Finanzamt München für Körperschaften, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

Is het in strijd met artikel 52 juncto artikel 58 EG-Verdrag, artikel 59 junctis artikel 66 en artikel 58 EG-Verdrag, alsmede artikel 73 B EG-Verdrag, wanneer een privaatrechtelijke stichting van algemeen nut uit een andere lidstaat die op het nationale grondgebied voor verhuurinkomsten beperkt belastingplichtig is, in tegenstelling tot een op het nationale grondgebied onbeperkt belastingplichtige stichting van algemeen nut met gelijkaardige inkomsten niet wordt vrijgesteld van de vennootschapsbelasting?

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/25 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/25

---

Verzoek van het Amtsgericht Dresden van 7 september 2004 in de insolventieprocedure tegen Volker Donath

(Zaak C-387/04)

(2004/C 262/48)

Het Amtsgericht Dresden heeft bij beschikking van 7 september 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 september 2004, in de insolventieprocedure tegen Volker Donath, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

Blijft het gerecht van de lidstaat waarbij de vordering tot opening van de insolventieprocedure betreffende zijn vermogen is ingesteld, ook bevoegd om over de opening van de insolventieprocedure te beslissen, wanneer de schuldenaar na het instellen van de vordering doch voor de opening van de procedure het centrum van zijn voornaamste belangen naar het gebied van een andere lidstaat overbrengt, of wordt dan het gerecht van de andere lidstaat bevoegd?

---

GERECHT VAN EERSTE AANLEG

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/26 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/26

---

BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 8 juli 2004

in zaak T-200/02, Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Ambtenaren - Tardieve opstelling van beoordelingsrapport - Vordering tot nietigverklaring - Vordering tot schadevergoeding - Niet-ontvankelijkheid)

(2004/C 262/49)

Procestaal: Frans

In zaak T-200/02, Vassilios Tsarnavas, voormalig ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: D. Martin, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot gedeeltelijke afwijzing van verzoekers klacht en betreffende een vordering tot betaling van 12 500 euro als vergoeding voor de schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg van de vertraging bij de opstelling van zijn beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. E. Martins Ribeiro en I. Labucka, rechters; griffier: H. Jung, op 8 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Elk der partijen zal de eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2)

Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 202 van 24.8.2002.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/26 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/26

---

BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 14 juli 2004

in zaak T-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Overlijden van verzoeker - Geen hervatting van procedure door rechthebbenden - Afdoening zonder beslissing)

(2004/C 262/50)

Procestaal: Duits

In zaak T-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg, voormalig tijdelijk functionaris van het Europees Parlement, wonende te Wittibreut (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-H. Heyland, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep strekkende tot nietigverklaring van een mededeling van de Commissie van 17 mei 2002 inzake de inbeslagneming door een nationale rechterlijke instantie van op verzoekers pensioen ingehouden bedragen en tot vergoeding van de geleden schade, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, P. Mengozzi en M. E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: H. Jung, op 14 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Op het beroep behoeft niet te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

| 2) | Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2)

Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 55 van 8.3.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/26 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/26

---

BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 6 juli 2004

in zaak T-370/02, Alpenhain-Camenbert-Werk e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Verordening (EG) nr 1829/2002 - Registratie van oorsprongsbenaming - „Feta” - Beroep tot nietigverklaring - Procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid)

(2004/C 262/51)

Procestaal: Duits

In zaak T-370/02, Alpenhain-Camenbert-Werk, gevestigd te Lehen/Pfaffing (Duitsland), Bergpracht Milchwerk GmbH & Co KG, gevestigd te Tettnang (Duitsland), Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co KG, gevestigd te Lauben (Duitsland), Bayerland eG, gevestigd te Nuremberg (Duitsland), Hochland AG, gevestigd te Heimenkirch (Duitsland), Milchwerk Crailsheim-Dinkelsbühl eG, gevestigd te Crailsheim (Duitsland), Rücker GmbH, gevestigd te Aurich (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Salzwedel en J Werner, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland (gemachtigde: P. Ormond), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Iglesias Buhigues, S. Grünheid en A.-M. Rouchaud-Joët), ondersteund door Helleense Republiek (gemachtigden: V. Kontolaimos, I. Chalkias en M. Tassopoulou) en de vereniging van de Griekse zuivelindustrie (Sevgap), vertegenwoordigd door N. Korogiannikis, advocaat, betreffende een verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1829/2002 van de Commissie van 14 oktober 2002 tot wijziging van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie wat de benaming „feta” betreft (PB L 277, blz. 10), als beschermde oorsprongsbenaming, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: H Jung, op 6 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Verzoeksters zullen hun eigen kosten alsook die van de Commissie dragen. |
| --- | --- |

2)

Verzoeksters zullen hun eigen kosten alsook die van de Commissie dragen.

| 3) | De Helleense Republiek, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland en de vereniging van de Griekse zuivelindustrie (Sevgap) zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

De Helleense Republiek, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland en de vereniging van de Griekse zuivelindustrie (Sevgap) zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 55 van 8 maart 2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/27 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/27

---

BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 8 juli 2004

in zaak T-338/03, Eridania Sadam e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Gemeenschappelijke ordening der machten in de sector suiker - Prijsregeling - Regionalisatie - Gebieden met tekort - Indeling van Italië - Verkoopseizoen 2003/2004 - Verordening nr. 1158/2003 - Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke en rechtspersonen - Niet-ontvankelijkheid)

(2004/C 262/52)

Procestaal: Italiaans

In zaak T-338/02, Eridania Sadam SpA, gevestigd te Bologna (Italië), Italia Zuccheri SpA, gevestigd te Bologna (Italië), Zuccherificio del Molise SpA, gevestigd te Termoli (Italië), CO. PRO. B – Cooperativa Produttori Bieticoli a rl, gevestigd te Minerbio (Italië), SFIR - Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, gevestigd te Cesana (Italië), alle vertegenwoordigd door G. Pittalis, I. Vigliotti, G. M. Roberti, P. Ziotti en A. Franchi, avocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. L. Visaggio, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door de Raad van de Europese Unie (gemachtigde: M. F. Ruggeri Laderchi), betreffende een beroep strekkende tot nietigverklaring van artikel 1, sub c, van verordening (EG) nr. 1158/2003 van de Commissie van 30 juni 2003 tot vaststelling van de afgeleide interventieprijzen voor witte suiker voor het verkoopseizoen 2003/2004 (PB L 162, blz. 24) heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, M. Vilaras en I. Wiszniewska-Bialecka, rechters; griffier: H. Jung, op 8 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Op de verzoeken in interventie van Azienda Agricola Palazzina s.s. e.a., Associazione Nazionale Bieticoltori, Consorzio Nazionale Bieticoltori en Associazione Bieticoltori Italiani hoeft niet te worden beslist. |
| --- | --- |

2)

Op de verzoeken in interventie van Azienda Agricola Palazzina s.s. e.a., Associazione Nazionale Bieticoltori, Consorzio Nazionale Bieticoltori en Associazione Bieticoltori Italiani hoeft niet te worden beslist.

| 3) | Verzoekers zullen hun eigen kosten alsook die van de Commissie dragen. |
| --- | --- |

3)

Verzoekers zullen hun eigen kosten alsook die van de Commissie dragen.

| 4) | De Raad zal zijn eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

4)

De Raad zal zijn eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 289 van 29.11.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/27 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/27

---

BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 27 juli 2004

in zaak T-148/04 R,TQ3 Travel Solutions Belgium NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Communautaire aanbestedingsprocedure - Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging en om voorlopige maatregelen - Spoedeisendheid - Geen)

(2004/C 262/53)

Procestaal: Frans

In zaak T-148/04 R, TQ3 Travel Solutions Belgium NV, gevestigd te Mechelen (België), vertegenwoordigd door R. Ergee en K. Möric, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Parpala en E. Manhaeve, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Wagon-Lits Travel NV, gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door F. Herbert en H. Van Peer, advocaten, en D. Harrison, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende enerzijds een verzoek om opschorting van de besluiten van de Commissie om verzoekster partij nr. 1 van de onder nr. 2003/S 143-129409 aangekondigde opdracht voor reisagentschapsdiensten niet te gunnen en deze partij aan een andere onderneming te gunnen, en anderzijds de Commissie te gelasten de nodige maatregelen te nemen om de gevolgen van het besluit tot gunning van deze opdracht of van de na dit besluit gesloten overeenkomst op te schorten, heeft de president van het Gerecht op 27 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/28 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/28

---

Beroep, op 28 mei 2004 ingesteld door José Félix Merladet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-198/04)

(2004/C 262/54)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 mei 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door José Félix Merladet, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door Nicolas Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juni 2001 tot en met 31 december 2002; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juni 2001 tot en met 31 december 2002;

| — | nietig te verklaren het uitdrukkelijk besluit van het TABG van 12 februari 2004 tot afwijzing van verzoekers klacht; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het uitdrukkelijk besluit van het TABG van 12 februari 2004 tot afwijzing van verzoekers klacht;

| — | verweerster te verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de onregelmatigheid van de beoordelingsprocedure aan. Verzoeker heeft tijdens de referentieperiode onder het gezag van verschillende hiërarchieke chefs in de delegatie van de Commissie te New Delhi (India) en te Maputo (Mozambique) gewerkt. Volgens verzoeker houdt het loopbaanontwikkelingsrapport niet in de juiste proporties rekening met de beoordeling van die chefs waar hij langer dan een maand voor heeft gewerkt.

Voorts beroept verzoeker zich op een kennelijk onjuiste beoordeling en ontbreken van motivering.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/28 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/28

---

Beroep, op 25 juni 2004 ingesteld door Zubeyir Aydar namens Kongra-Gel en 10 anderen tegen Raad van Europese Unie

(Zaak T-253/04)

(2004/C 262/55)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 juni 2004 beroep ingesteld tegen de Raad van de Europese Unie door Zubeyir Aydar, Freiburg, Zwitserland, Haydar Isik, Maisoich, Duitsland, Kazim Baba, Berlijn, Duitsland, George Aryo, Oldenzaal, Nederland, Sait Uzun, Egg/Flaw, Zwitserland, Lord Nicholas Rea, Londen, Verenigd Koninkrijk, Hugo Charlton, Londen, Verenigd Koninkrijk, Roger Tomkins, Droucha, Cyprus, Mark Thomas, Londen, Verenigd Koninkrijk, Hugo Van Rompaye, Geel, België, en Jean Paul Nunez, Montpellier, Frankrijk, vertegenwoordigd door M. Muller, E. Grieves en C. Vine, Barristers, en G. Pierce, Solicitor.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het onderdeel van besluit 2004/306/EG van de Raad van 2 april 2004 waarbij KONGRA-GEL als een alias van de PKK is verboden, en verordening nr. 2508/2001; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het onderdeel van besluit 2004/306/EG van de Raad van 2 april 2004 waarbij KONGRA-GEL als een alias van de PKK is verboden, en verordening nr. 2508/2001;

| — | subsidiair, verordening nr. 2508/2001 onrechtmatig te verklaren met betrekking tot de toepassing daarvan op verzoekers; |
| --- | --- |

—

subsidiair, verordening nr. 2508/2001 onrechtmatig te verklaren met betrekking tot de toepassing daarvan op verzoekers;

| — | elke door het Gerecht noodzakelijk geachte maatregel te gelasten; |
| --- | --- |

—

elke door het Gerecht noodzakelijk geachte maatregel te gelasten;

| — | de Raad te verwijzen in de kosten die door verzoekers in verband met de onderhavige procedure zijn gemaakt; |
| --- | --- |

—

de Raad te verwijzen in de kosten die door verzoekers in verband met de onderhavige procedure zijn gemaakt;

| — | de Raad te veroordelen tot schadevergoeding. |
| --- | --- |

—

de Raad te veroordelen tot schadevergoeding.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekers stellen dat de Raad het EG-Verdrag zowel materieel als procedureel heeft geschonden door te besluiten KONGRA-GEL als een alias van de PKK te verbieden.

Volgens verzoekers heeft de Raad het EG-Verdrag materieel geschonden door:

| — | geen transparante, objectieve criteria op de correcte feiten toe te passen; |
| --- | --- |

—

geen transparante, objectieve criteria op de correcte feiten toe te passen;

| — | fundamentele rechten niet te eerbiedigen, zoals de door de artikelen 10 en 11 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens gewaarborgde vrijheid van meningsuiting en het recht op vereniging; |
| --- | --- |

—

fundamentele rechten niet te eerbiedigen, zoals de door de artikelen 10 en 11 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens gewaarborgde vrijheid van meningsuiting en het recht op vereniging;

| — | beginselen van gemeenschapsrecht te schenden, zoals de beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid, het recht op gelijke behandeling en het recht op een eerlijk proces; |
| --- | --- |

—

beginselen van gemeenschapsrecht te schenden, zoals de beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid, het recht op gelijke behandeling en het recht op een eerlijk proces;

| — | zijn bevoegdheid te misbruiken. |
| --- | --- |

—

zijn bevoegdheid te misbruiken.

Bovendien betogen verzoekers, dat de Raad het EG-Verdrag in procedureel opzicht heeft geschonden door:

| — | verzoekers niet in de gelegenheid te stellen opmerkingen te maken voorafgaande aan het uitvaardigen van het verbod en/of door verzoekers geen eerlijk proces en/of doeltreffende rechtsmiddelen te bieden waar zij zich konden verweren tegen de feitelijke stellingen waarop de Raad zich heeft gebaseerd in de zin van de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens; |
| --- | --- |

—

verzoekers niet in de gelegenheid te stellen opmerkingen te maken voorafgaande aan het uitvaardigen van het verbod en/of door verzoekers geen eerlijk proces en/of doeltreffende rechtsmiddelen te bieden waar zij zich konden verweren tegen de feitelijke stellingen waarop de Raad zich heeft gebaseerd in de zin van de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens;

| — | de juridische en feitelijke grondslag van zijn besluit onvoldoende te motiveren. |
| --- | --- |

—

de juridische en feitelijke grondslag van zijn besluit onvoldoende te motiveren.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/29 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/29

---

Beroep, op 16 juni 2004 ingesteld door Spyridon de Athanassios Pappas tegen Comité van de Regio's

(Zaak T-254/04)

(2004/C 262/56)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 juni 2004 beroep ingesteld tegen Comité van de Regio's door Spyridon de Athanassios Pappas, wonende te Kraainem (België), vertegenwoordigd door X. Gousta, advocaat.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het besluit van 9 maart 2004 van het tot aanstelling bevoegde gezag van het Comité van de Regio's houdende antwoord op zijn klacht van 23 december 2003; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van 9 maart 2004 van het tot aanstelling bevoegde gezag van het Comité van de Regio's houdende antwoord op zijn klacht van 23 december 2003;

| — | nietig te verklaren het besluit van 8 oktober 2003 van het Bureau van het Comité van de Regio's houdende nietigverklaring van aanwervingsprocedure 2000/C 28 A/01; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van 8 oktober 2003 van het Bureau van het Comité van de Regio's houdende nietigverklaring van aanwervingsprocedure 2000/C 28 A/01;

| — | het Comité van de regio's te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Comité van de regio's te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker heeft zich kandidaat gesteld voor het ambt van secretaris-generaal van het Comité van de Regio's en heeft nadien het besluit van het Comité om zijn sollicitatie af te wijzen en een ander op die post te benoemen voor het Gerecht aangevochten (zaak T-73/01 (1)). Bij arrest van 18 september 2003 (2) heeft het Gerecht zijn eerste beroep toegewezen. Na dit arrest heeft het Comité van de Regio's bij besluit van 8 oktober 2003 de betrokken aanwervingsprocedure geannuleerd en voor dezelfde betrekking een nieuwe aanwervingsprocedure geopend.

Met het onderhavige beroep maakt verzoeker bezwaar tegen laatstgenoemd besluit en tegen het besluit waarbij zijn klacht daartegen is afgewezen. Hij betoogt dat verweerder ingevolge artikel 233 EG de eerste aanwervingsprocedure had moeten hervatten door de volledigheid en de juistheid van zijn sollicitatiedossier te herstellen en door daarna het ad hoc selectiecomité te raadplegen. Volgens verzoeker kon verweerder de eerste aanwervingsprocedure pas na deze stappen rechtsgeldig annuleren.

---

(1)  PB C 161 van 02.06.01, blz. 23

(2)  PB C 289 van 29.11.03, blz. 20

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/29 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/29

---

Beroep, op 21 juni 2004 ingesteld door Anne Koistinen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-259/04)

(2004/C 262/57)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 juni 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Anne Koistinen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi. A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het besluit van de Commissie waarbij is geweigerd haar de ontheemdingstoelage als bedoeld in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut toe te kennen en waarbij Brussel als haar plaats van herkomst is vastgesteld; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van de Commissie waarbij is geweigerd haar de ontheemdingstoelage als bedoeld in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut toe te kennen en waarbij Brussel als haar plaats van herkomst is vastgesteld;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster is op 16 januari 2002 als hulpfunctionaris in dienst getreden bij de Commissie. Op 1 juli 2003 is zij tot ambtenaar op proef benoemd. Vóór haar indiensttreding bij de Commissie had zij van 15 januari 1996 tot en met 16 augustus 1998 bij een particulier bedrijf te Brussel gewerkt, van 17 augustus 1998 tot en met 2 september 1998 bij hetzelfde bedrijf te Helsinki, en van 7 september 1998 tot en met 15 januari 2002 te Brussel voor Finpro, een Finse organisatie zonder winstoogmerk.

Met het onderhavige beroep komt verzoekster op tegen het besluit van de Commissie om haar geen ontheemdingstoelage toe te kennen. Zij voert schending van artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut aan en betoogt dat zij niet gedurende de gehele in die bepaling vastgestelde referentieperiode in Brussel woonachtig was en evenmin daar haar voornaamste beroepsbezigheden heeft uitgeoefend, aangezien zij van 17 augustus 1998 tot en met 2 september 1998 in Helsinki heeft gewoond en gewerkt. Subsidiair voert zij aan dat Finpro deel uitmaakte van de permanente vertegenwoordiging van Finland bij de Europese Unie zodat de periode waarin zij daarvoor werkte niet in aanmerking mag worden genomen omdat het om voor een staat verrichte diensten gaat.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/30 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/30

---

Beroep, op 30 juni 2004 ingesteld door World Wildlife Fund for Nature European Policy Programme tegen Raad van de Europese Unie

(Zaak T-264/04)

(2004/C 262/58)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 30 juni 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door World Wildlife Fund for Nature European Policy Programme, gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door R. Haynes, barrister.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het besluit van de Raad van 30 april 2004 waarbij hij zijn weigering handhaaft om het document openbaar te maken dat hij als relevant had aangemerkt met betrekking tot verzoeksters verzoek. |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van de Raad van 30 april 2004 waarbij hij zijn weigering handhaaft om het document openbaar te maken dat hij als relevant had aangemerkt met betrekking tot verzoeksters verzoek.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij brief van 23 februari 2004 heeft verzoekster de Raad overeenkomstig artikel 6 van verordening 1049/2001 (1) verzocht om informatie met betrekking tot het onderwerp „WTO-Sustainability and Trade after Cancun”, dat op de vergadering van 19 december 2003 van de plaatsvervangende leden van het „Article 133 Committee” was geagendeerd. Bij brief van 17 maart 2004 deelde de Raad mee dat hij met betrekking tot het ingediende verzoek een nota van de Commissie had geïdentificeerd waarin een hele reeks punten betreffende de follow-up van de conferentie van Cancun werden behandeld. Hij weigerde het document evenwel openbaar te maken op grond dat de openbaarmaking daarvan de commerciële belangen van de Europese Unie zou ondermijnen en schadelijk zou zijn voor de economische betrekkingen met derde landen. Voorts werd verzoekster meegedeeld dat van vergaderingen van de plaatsvervangende leden van het Committee geen notulen werden opgesteld.

Verzoekster heeft op 5 april 2004 een confirmatief verzoek overeenkomstig artikel 7, lid 2, van verordening 1049/2000 ingediend. Bij het bestreden besluit heeft de Raad zijn weigering gehandhaafd om dezelfde redenen als die welke hij reeds had aangehaald.

Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van het besluit voert verzoekster aan dat de Raad de gevoeligheid van de desbetreffende informatie onjuist heeft beoordeeld, de weigering niet met passende redenen heeft gemotiveerd en bij de beoordeling van de mogelijkheid om het document gedeeltelijk openbaar te maken het evenredigheidsbeginsel niet juist heeft toegepast.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 30.5.2001, blz. 43).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/30 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/30

---

Beroep, op 1 juli 2004 ingesteld door Bic Deutschland GmbH & Co OHG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-270/04)

(2004/C 262/59)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Bic Deutschland GmbH & Co OHG, gevestigd te Eschborn (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Voillemot, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 3 mei 2004, waarbij haar om betaling wordt verzocht van de geldboete die de Commissie de vennootschap Tipp-Ex bij beschikking van 10 juli 1987 had opgelegd, vermeerderd met de op 28 mei 2004 definitief vastgestelde interesten, en waarbij wordt beslist een beroep te doen op de door Deutschland Bank AG Frankfurt am Main toegekende bankgarantie, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 3 mei 2004, waarbij haar om betaling wordt verzocht van de geldboete die de Commissie de vennootschap Tipp-Ex bij beschikking van 10 juli 1987 had opgelegd, vermeerderd met de op 28 mei 2004 definitief vastgestelde interesten, en waarbij wordt beslist een beroep te doen op de door Deutschland Bank AG Frankfurt am Main toegekende bankgarantie, nietig te verklaren;

| — | verweerster te verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster is rechtsopvolger van de vennootschap Tipp-Ex die zij op 1 januari 1997 heeft overgenomen. Als gevolg hiervan is het BIC-concern intern geherstructureerd. De vennootschap Tipp-Ex was de adressaat van beschikking nr. 87/406/EEG van 10 juli 1987, waarbij de Commissie haar wegens overtreding van de communautaire mededingingsregels tot een geldboete van ECU 400 000 heeft veroordeeld.

Tipp-Ex had tegen deze beschikking beroep ingesteld en had op eerste verzoek een bankgarantie, waarmee de betaling van de geldboete vermeerderd met 8 % interesten werd gewaarborgd, aan de Commissie verstrekt. Overeenkomstig de gebruikelijke praktijk terzake, moest deze garantie slechts worden betaald na een schriftelijk verzoek van de Commissie, waarbij een eensluidend verklaard afschrift van het arrest van het Hof is gevoegd. Op 8 februari 1990 (1) heeft dit laatste het beroep van Tipp-Ex verworpen en de beschikking van 10 juli 1987 bevestigd.

De Commissie heeft BIC evenwel eerst bij brief van 12 februari 2004 om betaling verzocht van een bedrag van EUR 923 747, bestaande uit de boete van EUR 400 000 vermeerderd met de interesten (EUR 523 747, 94).

Verzoekster en de Commissie hebben briefwisseling gevoerd, waarna de Commissie bij de bestreden beschikking de argumenten van BIC, die in het bijzonder steunden op de verjaringsregel van artikel 4, lid 1, van verordening 2988/74 (2), heeft afgewezen en betaling van de definitieve bedrag van de geldboete (EUR 931 726, 02) heeft geëist.

Tot staving van haar vorderingen beroept verzoekster zich op:

| — | schending van artikel 4, lid 1, van verordening nr. 2988/74, reeds aangehaald, op grond waarvan het niet mogelijk is een beschikking waarbij een geldboete wordt opgelegd, na verloop van een termijn van vijf jaar nog ten uitvoer te leggen. In dit verband is zij van mening dat de betrokken verjaringstermijn niet is gestuit noch geschorst; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 4, lid 1, van verordening nr. 2988/74, reeds aangehaald, op grond waarvan het niet mogelijk is een beschikking waarbij een geldboete wordt opgelegd, na verloop van een termijn van vijf jaar nog ten uitvoer te leggen. In dit verband is zij van mening dat de betrokken verjaringstermijn niet is gestuit noch geschorst;

| — | kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot de werking van de bankgarantie op eerste verzoek. In dit kader stelt verzoekster, enerzijds, dat het verstrekken van een dergelijke garantie niet als betaling van de boete geldt en dat uit het loutere bestaan ervan niet als zodanig een betalingsplicht voortvloeit, en, anderzijds, dat voor de tenuitvoerlegging van de bankgarantie een executoire maatregel in de zin van verordening nr. 2988/74 is vereist. Overeenkomstig de bewoordingen zelf van de betrokken garantie, bestaat deze executoire maatregel in een uitdrukkelijk verzoek van de Commissie aan Deutsche Bank bij aangetekend schrijven, waarbij een eensluidend verklaard afschrift van het arrest van het Hof van Justitie is gevoegd. |
| --- | --- |

—

kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot de werking van de bankgarantie op eerste verzoek. In dit kader stelt verzoekster, enerzijds, dat het verstrekken van een dergelijke garantie niet als betaling van de boete geldt en dat uit het loutere bestaan ervan niet als zodanig een betalingsplicht voortvloeit, en, anderzijds, dat voor de tenuitvoerlegging van de bankgarantie een executoire maatregel in de zin van verordening nr. 2988/74 is vereist. Overeenkomstig de bewoordingen zelf van de betrokken garantie, bestaat deze executoire maatregel in een uitdrukkelijk verzoek van de Commissie aan Deutsche Bank bij aangetekend schrijven, waarbij een eensluidend verklaard afschrift van het arrest van het Hof van Justitie is gevoegd.

Verzoekster voert verder de schending aan van het beginsel van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en, subsidiair, van het algemene beginsel van de redelijke termijn.

---

(1)  Zaak C-279/87, Tipp-Ex/Commissie, Jurispr. blz.I-261.

(2)  Verordening (EEG) nr. 2988/74 van de Raad van 26 november 1974 inzake de verjaring van het recht van vervolging en van tenuitvoerlegging op het gebied van het vervoers- en het mededingingsrecht van de Europese Economische Gemeenschap (PB L 319 van 29.11.1974, blz. 1).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/31 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/31

---

Beroep, op 5 juli 2004 ingesteld door Citymo S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-271/04)

(2004/C 262/60)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 5 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Citymo S.A., te Brussel, vertegenwoordigd door P. Van Ommeslaghe et I. Heenen, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | vast te stellen dat verweerster door haar tekortkoming contractueel aansprakelijk is en haar te veroordelen tot het betalen aan verzoekster van 27 330 577,77 euro, het bedrag van de geraamde schade, te vermeerderen met de wettelijke interest in België (thans 7 %) vanaf de datum van het verzoekschrift tot de datum van de daadwerkelijke betaling; dit bedrag kan tijdens het geding naar boven of naar beneden worden bijgesteld; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat verweerster door haar tekortkoming contractueel aansprakelijk is en haar te veroordelen tot het betalen aan verzoekster van 27 330 577,77 euro, het bedrag van de geraamde schade, te vermeerderen met de wettelijke interest in België (thans 7 %) vanaf de datum van het verzoekschrift tot de datum van de daadwerkelijke betaling; dit bedrag kan tijdens het geding naar boven of naar beneden worden bijgesteld;

| — | subsidiair, vast te stellen dat de Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, aansprakelijk is en de Commissie te veroordelen tot het betalen van 20 589 332,22 euro als vergoeding voor de geleden schade, alsook van de moratoire interest op deze som vanaf de datum van de te wijzen uitspraak tot de datum van de daadwerkelijke betaling op de voet 6 %; dit bedrag kan tijdens het geding naar boven of naar beneden worden bijgesteld; |
| --- | --- |

—

subsidiair, vast te stellen dat de Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, aansprakelijk is en de Commissie te veroordelen tot het betalen van 20 589 332,22 euro als vergoeding voor de geleden schade, alsook van de moratoire interest op deze som vanaf de datum van de te wijzen uitspraak tot de datum van de daadwerkelijke betaling op de voet 6 %; dit bedrag kan tijdens het geding naar boven of naar beneden worden bijgesteld;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster verklaart een huurovereenkomst te hebben gesloten met de Commissie voor een gebouw van 16 954 m2 te Brussel. De Commissie zou zelfs ermee hebben ingestemd dat de verhuurder de opdracht gaf voor de gevraagde verbouwingswerkzaamheden binnen het gebouw.

De Commissie zou echter vóór 1 november 2003, datum van de inwerkintreding van de huurovereenkomst, te kennen hebben geven dat zij het goed niet wenste te huren en verzoekster ook niet wenste te vergoeden voor de werken die reeds waren besteld.

Ter ondersteuning van haar vorderingen betoogt verzoekster dat:

| — | de betrokken huurovereenkomst bindend is voor de partijen, ook al heeft de Commissie deze niet formeel ondertekend, aangezien de overeenkomst naar Belgisch recht totstandkomt door de enkele wilsovereenstemming van partijen, zonder enige formaliteit; |
| --- | --- |

—

de betrokken huurovereenkomst bindend is voor de partijen, ook al heeft de Commissie deze niet formeel ondertekend, aangezien de overeenkomst naar Belgisch recht totstandkomt door de enkele wilsovereenstemming van partijen, zonder enige formaliteit;

| — | de Commissie aansprakelijk is door haar weigering om de overeenkomst uit te voeren. |
| --- | --- |

—

de Commissie aansprakelijk is door haar weigering om de overeenkomst uit te voeren.

Verzoekster vordert de ontbinding van de overeenkomst ten laste van de Commissie op grond van artikel 1184 van het Belgische burgerlijk wetboek en veroordeling van de Commissie tot het vergoeding van de schade die zij door deze ontbinding heeft geleden.

Subsidiair, voor het geval dat het Gerecht niet zou erkennen dat het betrokken contract is gesloten, meent verzoekster dat de Commissie een niet-contractuele fout heeft begaan bij het afbreken van de onderhandeling. Dienaangaande stelt zij dat verweerster in strijd met de goede trouw heeft gehandeld door het gewettigde vertrouwen van Citymo bij de onderhandeling van de overeenkomst te schenden door haar te doen geloven dat er een overeenkomst zou worden gesloten, en vervolgens van mening te veranderen zonder de andere partij loyaal op de hoogte te brengen van haar gewijzigde standpunt.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/32 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/32

---

Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Georgios Rounis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-274/04)

(2004/C 262/61)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Georgios Rounis, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Eric Boigelot, advocaat.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het op 4 augustus 2003 door de directeur-generaal van DG COMP/A in zijn hoedanigheid van beoordelaar in beroep genomen besluit, dat voor verzoeker bezwarend is voorzover zijn beoordelingsrapporten 1997 – 1999 en 1999 – 2001 daarbij worden bevestigd en definitief worden goedgekeurd; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het op 4 augustus 2003 door de directeur-generaal van DG COMP/A in zijn hoedanigheid van beoordelaar in beroep genomen besluit, dat voor verzoeker bezwarend is voorzover zijn beoordelingsrapporten 1997 – 1999 en 1999 – 2001 daarbij worden bevestigd en definitief worden goedgekeurd;

| — | deze beoordelingsrapporten nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

deze beoordelingsrapporten nietig te verklaren;

| — | verzoeker voor de verschillende grove fouten die op verschillende niveaus zijn gemaakt bij de opstelling van de beoordelingsrapporten 1997 – 1999 en 1999 – 2001 en voor de aanzienlijke vertraging bij de definitieve opstelling van deze rapporten een vergoeding voor morele schade toe te kennen die, ex aequo et bono wordt geraamd op 8 000 euro; |
| --- | --- |

—

verzoeker voor de verschillende grove fouten die op verschillende niveaus zijn gemaakt bij de opstelling van de beoordelingsrapporten 1997 – 1999 en 1999 – 2001 en voor de aanzienlijke vertraging bij de definitieve opstelling van deze rapporten een vergoeding voor morele schade toe te kennen die, ex aequo et bono wordt geraamd op 8 000 euro;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending van de artikelen 25, tweede alinea, 26 en 43 van het Statuut alsmede van de op 26 april 2002 door de Commissie goedgekeurde algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43. Hij stelt tevens misbruik van bevoegdheid en schending van de rechten van de verdediging, van het beginsel van behoorlijk bestuur, van het beginsel van gelijke behandeling en van het beginsel volgens hetwelk het tot aanstelling bevoegd gezag, een besluit slechts mag baseren op juridisch aanvaardbare gronden, dat wil relevante gronden die niet zijn aangetast door onjuiste opvattingen omtrent het recht of de feiten.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/32 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/32

---

Beroep, op 7 juli 2004 ingesteld door Aries Meca tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-275/04)

(2004/C 262/62)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 7 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Aries Mea, gevestigd te Poissy (Frankrijk), vertegenwoordigd door Jean-Paul Poulain en Jean-Emmanuel Kuntz, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beschikking van de Commissie van 16 december 2003 nietig te verklaren in zoverre zij in artikel 1 daarvan de regeling van belastingvrijstellingen van rechtswege voor vennootschappen die ondernemingen in moeilijkheden overnemen, onrechtmatig heeft verklaard; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 16 december 2003 nietig te verklaren in zoverre zij in artikel 1 daarvan de regeling van belastingvrijstellingen van rechtswege voor vennootschappen die ondernemingen in moeilijkheden overnemen, onrechtmatig heeft verklaard;

| — | de beschikking van de Commissie van 16 december 2003 nietig te verklaren in zoverre zij in artikel 5 daarvan heeft gelast dat alle steun die is toegekend krachtens de regeling van artikel 44 septies van het Franse algemeen belastingwetboek, moet worden teruggevorderd van de vennootschappen die zijn opgericht om een onderneming in moeilijkheden over te nemen; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 16 december 2003 nietig te verklaren in zoverre zij in artikel 5 daarvan heeft gelast dat alle steun die is toegekend krachtens de regeling van artikel 44 septies van het Franse algemeen belastingwetboek, moet worden teruggevorderd van de vennootschappen die zijn opgericht om een onderneming in moeilijkheden over te nemen;

| — | de Commissie in de kosten van het beroep te verwijzen. |
| --- | --- |

—

de Commissie in de kosten van het beroep te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

De beschikking die het voorwerp vormt van de onderhavige zaak is die welke is aangevochten in zaak T-273/04, Brandt Industries tegen de Commissie.

Verzoekster in de onderhavige zaak, ARIES MECA, is een vennootschap ten aanzien waarvan, nadat zij ARIES SAS had overgenomen, de in de bestreden beschikking genoemde bepalingen van het algemeen belastingwetboek zijn toegepast. Haar verzoek tot nietigverklaring is gebaseerd op een tweeledig middel, dat is ontleend aan schending van artikel 253 EG en van artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag. (1)

---

(1)  PB L 83, van 27.3.1999, blz. 1.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/32 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/32

---

Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Compagnie Maritime Belge NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-276/04)

(2004/C 262/63)

Procestaal:Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Compagnie Maritime Belge NV/SA, gevestigd te Antwerpen (België), vertegenwoordigd door D. Waelbroeck, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 30 april 2004 in de zaken COMP/D2/32.450 en 32.448, waarbij haar een geldboete is opgelegd wegens schending van artikel 82 EG, of althans die geldboete substantieel te verlagen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 30 april 2004 in de zaken COMP/D2/32.450 en 32.448, waarbij haar een geldboete is opgelegd wegens schending van artikel 82 EG, of althans die geldboete substantieel te verlagen;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij beschikking 93/82/EEG van 23 december 1992 heeft de Commissie verzoekster onder meer een geldboete opgelegd in het kader van een procedure op grond van de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG en 82 EG). Nadat verzoekster tegen deze beschikking beroep had ingesteld, heeft het Hof van Justitie bij arrest van 16 maart 2000 (1) die beschikking nietig verklaard voorzover daarbij aan verzoekster een geldboete was opgelegd. Naar aanleiding van dit arrest heeft de Commissie de bestreden beschikking gegeven, waarbij verzoekster voor dezelfde inbreuken een geldboete van 3.400.000 euro is opgelegd.

Ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring van laatstbedoelde beschikking stelt verzoekster om te beginnen dat de Commissie haar tweede beschikking buiten elke redelijke termijn heeft gegeven en derhalve haar recht heeft verwerkt om actie in te stellen. Voorts heeft de Commissie de rechten van de verdediging van verzoekster geschonden door de procedure uitsluitend met betrekking tot de kwestie van de geldboete te heropenen. De Commissie moet, wanneer zij een geldboete oplegt, de inbreuken opnieuw beoordelen op het tijdstip van haar nieuwe beschikking en kan zich niet, zoals in casu, baseren op feitelijke vaststellingen van twaalf jaar geleden. Verder is de boete ongerechtvaardigd, nu de inbreuken niet zijn aangetoond. Ten slotte is de betrokken geldboete discriminatoir, onevenredig, opgelegd in strijd met de gebruikelijke praktijk van de Commissie en vormt zij misbruik van bevoegdheid. De geldboete is haar bijna in haar geheel opgelegd wegens vermeend misbruik van machtspositie door een lijnvaartconference waarin zij enkel voor minder dan eenderde gerechtigd is.

---

(1)  Gevoegde zaken C-395/96 P en C-396/96 P.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/33 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/33

---

Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Éditions Odile Jacob SAS tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-279/04)

(2004/C 262/64)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Éditions Odile Jacob SAS, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door O. Fréget en W. van Weert, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 7 januari 2004 waarbij een concentratieoperatie verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt en de werking van de EER-Overeenkomst (Zaak nr. COMP/M.2978 – Lagardère/Natexis/VUP) (1); |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 7 januari 2004 waarbij een concentratieoperatie verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt en de werking van de EER-Overeenkomst (Zaak nr. COMP/M.2978 – Lagardère/Natexis/VUP) (1);

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie besloten geen bezwaar te maken tegen de operatie waarbij de vennootschap Lagardère zeggenschap verwerft over bepaalde activa van de vennootschap Vivendi Universal Publishing, die onder zeggenschap staat van Investima, die zelf onder zeggenschap staat van Natexis Banques Populaires, welke operatie op 14 april 2003 bij de Commissie werd aangemeld op grond van artikel 4 van verordening (EEG) nr. 4064/89 (2), en deze operatie verenigbaar te verklaren met de gemeenschappelijke markt en de werking van de EER-Overeenkomst, mits de aangeboden verbintenissen worden uitgevoerd.

Verzoekster, die stelt rechtstreeks en individueel te worden geraakt door de bestreden beschikking daar zij actief heeft meegewerkt aan de administratieve procedure die eraan is voorafgegaan, vordert nietigverklaring van de bestreden beschikking, in de eerste plaats op grond dat de Commissie verordening nr. 4064/89 heeft geschonden. Volgens verzoekster kan de bank Natexis niet onder de uitzondering van artikel 3, lid 5, sub a, van voornoemde verordening vallen omdat zij Vivendi Universal Publishing pas heeft verworven nadat zij zich ertoe had verbonden, deze onderneming aan Lagardère door te verkopen. Bovendien heeft de Commissie het betrokken voorstel verkeerdelijk als de verwerving van een volledige zeggenschap aangemerkt terwijl het in werkelijkheid gaat om de verwerving van de gezamenlijke zeggenschap door Lagardère en Natexis, die deze operatie op grond van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 4064/98 gezamenlijk hadden moeten aanmelden.

Verder betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 6, lid 1, en artikel 2, lid 1, sub a, van verordening nr. 4064/89 heeft geschonden door de aanmelding van de betrokken operatie te aanvaarden meer dan vier maanden nadat deze tot stand was gekomen, en door aan Lagardère telkens opnieuw een termijn toe te kennen waardoor de beschikking met negen maanden vertraging is gegeven. Bovendien heeft de Commissie de werkelijke macht van Lagardère kennelijk verkeerd beoordeeld.

Verzoekster betoogt voorts dat de Commissie artikel 2 van verordening nr. 4064/89 heeft geschonden en een kennelijk beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien de bestreden beschikking de machtspositie van Lagardère versterkt. Het feit dat de Commissie heeft ingestemd met een verkoopverbintenis waarvan noch het beginsel, noch de uitvoeringsvoorwaarden daadwerkelijke mededinging kunnen herstellen, vormt een schending van artikel 8, lid 2, van verordening nr. 4064/89. Ten slotte stelt verzoekster dat de bestreden beschikking ontoereikend is gemotiveerd met betrekking tot het effect van deze verbintenis op de huidige structuur van de markt.

---

(1)  PB L 125 van 28.4.2004, blz. 54.

(2)  Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB 1990, L 257, blz. 13).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/34 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/34

---

Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Paola Staboli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-281/04)

(2004/C 262/65)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Paola Staboli, wonende te Sint-Gillis (België), vertegenwoordigd door Lucas Vogel, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren de besluiten van het tot aanstelling bevoegde gezag van 12 maart 2004 en 6 april 2004 houdende afwijzing van verzoeksters klacht van 29 augustus 2003, waarbij zij bezwaar maakte tegen een besluit van 9 mei 2003 houdende weigering om haar uit hoofde van een opleidingsactie te laten deelnemen aan twee tussen 26 juni en 5 juli 2003 te Melbourne en Perth gehouden conferenties, alsmede houdende weigering om haar daartoe opleidingsverlof te verlenen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de besluiten van het tot aanstelling bevoegde gezag van 12 maart 2004 en 6 april 2004 houdende afwijzing van verzoeksters klacht van 29 augustus 2003, waarbij zij bezwaar maakte tegen een besluit van 9 mei 2003 houdende weigering om haar uit hoofde van een opleidingsactie te laten deelnemen aan twee tussen 26 juni en 5 juli 2003 te Melbourne en Perth gehouden conferenties, alsmede houdende weigering om haar daartoe opleidingsverlof te verlenen;

| — | voorzover nodig, nietig te verklaren bovengenoemd besluit van de directeur-generaal van de vertaaldienst van de Commissie van 9 mei 2003; |
| --- | --- |

—

voorzover nodig, nietig te verklaren bovengenoemd besluit van de directeur-generaal van de vertaaldienst van de Commissie van 9 mei 2003;

| — | de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag van 5 000 euro aan schadevergoeding; |
| --- | --- |

—

de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag van 5 000 euro aan schadevergoeding;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten van het geding. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag houdende afwijzing van de aanvraag om opleidingsverlof die zij had ingediend om tussen 26 juni en 5 juli 2003 als spreekster twee conferenties te Melbourne en Perth in Australië bij te wonen.

Tot staving van haar vorderingen voert zij aan:

| — | schending van artikel 24, derde alinea, van het Statuut, van het besluit van het college van Commissieleden van 7 mei 2002, in het bijzonder de artikelen 1, 2 en 3 ervan, van het besluit houdende goedkeuring van verzoeksters opleidingskaart voor het begrotingsjaar 2003, doordat de betrokken aanvraag om opleidingsverlof is afgewezen op grond dat het slechts om activiteiten ten behoeve van haar persoonlijke ontwikkeling ging, terwijl haar opleidingskaart voor het begrotingsjaar 2003 in het kader van opleidingsacties daar uitdrukkelijk naar verwees en één van de doelstellingen van de permanente opleiding van ambtenaren nu juist is, hun persoonlijke ontwikkeling en hun betrokkenheid bij de uitstraling en de voortreffelijkheid van de Commissie te verzekeren. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 24, derde alinea, van het Statuut, van het besluit van het college van Commissieleden van 7 mei 2002, in het bijzonder de artikelen 1, 2 en 3 ervan, van het besluit houdende goedkeuring van verzoeksters opleidingskaart voor het begrotingsjaar 2003, doordat de betrokken aanvraag om opleidingsverlof is afgewezen op grond dat het slechts om activiteiten ten behoeve van haar persoonlijke ontwikkeling ging, terwijl haar opleidingskaart voor het begrotingsjaar 2003 in het kader van opleidingsacties daar uitdrukkelijk naar verwees en één van de doelstellingen van de permanente opleiding van ambtenaren nu juist is, hun persoonlijke ontwikkeling en hun betrokkenheid bij de uitstraling en de voortreffelijkheid van de Commissie te verzekeren.

| — | schending van het non-discriminatiebeginsel alsmede kennelijk onjuiste beoordeling, doordat het tot aanstelling bevoegde gezag weigert toe te geven dat het thema van de betrokken conferenties (de literatuur in de middeleeuwen en meer in het bijzonder de werken van Dante) tot de permanente opleiding van verzoekster behoort, terwijl dit onderwerp rechtstreeks verband houdt met haar activiteiten binnen de vertaaldienst en overigens regelmatig voor soortgelijke activiteiten aan andere ambtenaren opleidingsverlof wordt toegekend. |
| --- | --- |

—

schending van het non-discriminatiebeginsel alsmede kennelijk onjuiste beoordeling, doordat het tot aanstelling bevoegde gezag weigert toe te geven dat het thema van de betrokken conferenties (de literatuur in de middeleeuwen en meer in het bijzonder de werken van Dante) tot de permanente opleiding van verzoekster behoort, terwijl dit onderwerp rechtstreeks verband houdt met haar activiteiten binnen de vertaaldienst en overigens regelmatig voor soortgelijke activiteiten aan andere ambtenaren opleidingsverlof wordt toegekend.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/34 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/34

---

Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Georgia Pacific S.A.R.L. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

(Zaak T-283/04)

(2004/C 262/66)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juli 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door de vennootschap Georgia Pacific S.A.R.L., gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd door R. Delorey, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | te vernietigen en te herzien de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voorzover hierbij op grond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening EG nr. 40/94 is geoordeeld dat het merk nr. 2 101 277 in de gehele Gemeenschap onderscheidend vermogen mist ter identificatie van „papierrollen voor huishoudelijk gebruik, keukenrolpapier, handdoeken van papier”, en de zaak opnieuw af te doen door te verklaren dat het geweigerde merk een onderscheidend vermogen heeft. |
| --- | --- |

—

te vernietigen en te herzien de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voorzover hierbij op grond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening EG nr. 40/94 is geoordeeld dat het merk nr. 2 101 277 in de gehele Gemeenschap onderscheidend vermogen mist ter identificatie van „papierrollen voor huishoudelijk gebruik, keukenrolpapier, handdoeken van papier”, en de zaak opnieuw af te doen door te verklaren dat het geweigerde merk een onderscheidend vermogen heeft.

Middelen en voornaamste argumenten

| Betrokken gemeenschapsmerk: | een driedimensionaal merk in de vorm van een gewafeld keukenrolmotief |
| --- | --- |
| Waren of diensten: | waren van klasse 16 (papierrollen voor huishoudelijk gebruik, keukenrolpapier, handdoeken van papier) - aanvraag nr. 2 101 277. |
| Voor de kamer van beroep bestreden beslissing: | weigering van inschrijving door de onderzoeker |
| Beslissing van de kamer van beroep: | verwerping van het beroep |
| Middelen: | De bestreden beslissing schendt de bepalingen van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 40/94.
  Het teken is kennelijk vatbaar voor grafische voorstelling in de zin van artikel 7, lid 1, sub a, en artikel 4 van de verordening.
  Het teken is noch beschrijvend, noch gebruikelijk, noch bestaat het uitsluitend uit een vorm die door de aard van de waar wordt bepaald.
  Het teken heeft een voldoende onderscheidend vermogen om te voldoen aan de vereisten van artikel 7, lid 1, sub b, van de verordening. |

Betrokken gemeenschapsmerk:

een driedimensionaal merk in de vorm van een gewafeld keukenrolmotief

Waren of diensten:

waren van klasse 16 (papierrollen voor huishoudelijk gebruik, keukenrolpapier, handdoeken van papier) - aanvraag nr. 2 101 277.

Voor de kamer van beroep bestreden beslissing:

weigering van inschrijving door de onderzoeker

Beslissing van de kamer van beroep:

verwerping van het beroep

Middelen:

De bestreden beslissing schendt de bepalingen van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 40/94.

Het teken is kennelijk vatbaar voor grafische voorstelling in de zin van artikel 7, lid 1, sub a, en artikel 4 van de verordening.

Het teken is noch beschrijvend, noch gebruikelijk, noch bestaat het uitsluitend uit een vorm die door de aard van de waar wordt bepaald.

Het teken heeft een voldoende onderscheidend vermogen om te voldoen aan de vereisten van artikel 7, lid 1, sub b, van de verordening.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/35 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/35

---

Beroep, op 13 juli 2004 ingesteld door Michel Andrieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T- 285/04)

(2004/C 262/67)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Michel Andrieu, wonende te Saint-Mandé (Frankrijk), vertegenwoordigd door S. Rodrigues en Y. Minatchy, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | het op zijn klacht genomen besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 30 maart 2004 en het voor hem opgestelde loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het op zijn klacht genomen besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 30 maart 2004 en het voor hem opgestelde loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 nietig te verklaren;

| — | de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Gemeenschap ter zake van het bestreden besluit en de niet-tijdige opstelling van zijn loopbaanontwikkelingsrapport vast te stellen; |
| --- | --- |

—

de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Gemeenschap ter zake van het bestreden besluit en de niet-tijdige opstelling van zijn loopbaanontwikkelingsrapport vast te stellen;

| — | verzoeker een schadevergoeding toe te kennen wegens de door hem geleden beroepsmatige, materiële en immateriële schade ten bedrage van in totaal 64 468 euro, met inbegrip van één symbolische euro wegens geestelijke beproevingen; |
| --- | --- |

—

verzoeker een schadevergoeding toe te kennen wegens de door hem geleden beroepsmatige, materiële en immateriële schade ten bedrage van in totaal 64 468 euro, met inbegrip van één symbolische euro wegens geestelijke beproevingen;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Dit beroep is ingesteld tegen het besluit van de directeur personeelszaken en algemeen beheer van de Commissie van 31 maart 2004 tot afwijzing van verzoekers klacht in het kader van de opstelling van zijn loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002.

Verzoeker betwist de rechtmatigheid van dit besluit en van het genoemde loopbaanontwikkelingsrapport, waarop dit besluit berust.

Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker:

| — | schending van de rechten van de verdediging, met name gelet op het feit dat sommige beoordelingselementen niet in zijn persoonsdossier zijn opgenomen, zij slechts gedeeltelijk in het geautomatiseerde systeem „SYSPER2” zijn opgeslagen, en het als referentiepunt in aanmerking te nemen loopbaanontwikkelingsrapport onvindbaar is; |
| --- | --- |

—

schending van de rechten van de verdediging, met name gelet op het feit dat sommige beoordelingselementen niet in zijn persoonsdossier zijn opgenomen, zij slechts gedeeltelijk in het geautomatiseerde systeem „SYSPER2” zijn opgeslagen, en het als referentiepunt in aanmerking te nemen loopbaanontwikkelingsrapport onvindbaar is;

| — | schending van de procedurele waarborgen, met name wegens het belangenconflict tussen de beoordelaar en degene die het rapport heeft bekrachtigd, en schending van sommige bepalingen ter uitvoering van de artikelen 43 en 45 van het Statuut; |
| --- | --- |

—

schending van de procedurele waarborgen, met name wegens het belangenconflict tussen de beoordelaar en degene die het rapport heeft bekrachtigd, en schending van sommige bepalingen ter uitvoering van de artikelen 43 en 45 van het Statuut;

| — | kennelijke beoordelingsfout; |
| --- | --- |

—

kennelijke beoordelingsfout;

| — | niet-naleving van de motiveringsverplichting. |
| --- | --- |

—

niet-naleving van de motiveringsverplichting.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/35 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/35

---

Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door Dimitra Lantzoni tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T- 289/04)

(2004/C 262/68)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 juli 2004 beroep ingesteld tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen door Dimitra Lantzoni, wonende te Übersyren (Luxemburg), vertegenwoordigd door C. Marhuenda, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het op 7 oktober 2003 aan verzoekster ter kennis gebrachte besluit waarbij haar klacht tegen de haar toegekende punten in het kader van de bevorderingsprocedure 1999/2000 en in het kader van de bevorderingsprocedure 2001 is afgewezen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het op 7 oktober 2003 aan verzoekster ter kennis gebrachte besluit waarbij haar klacht tegen de haar toegekende punten in het kader van de bevorderingsprocedure 1999/2000 en in het kader van de bevorderingsprocedure 2001 is afgewezen;

| — | verweerder te verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Op 5 februari 2002 is aan verzoekster, ambtenaar van het Hof van Justitie, het besluit meegedeeld om haar voor de jaren 1999 en 2000 geen bevorderingspunten toe te kennen. Op 16 januari 2003 is verzoekster eveneens ervan in kennis gesteld dat haar in het kader van de bevorderingsprocedure 2001 één bevorderingspunt was toegekend. Zij heeft deze toekenning betwist, en nadien eveneens bezwaar ertegen gemaakt dat haar voor de jaren 1999 en 2000 geen bevorderingspunten waren toegekend. Haar klacht betreffende de jaren 1999 en 2000 is afgewezen wegens termijnoverschrijding; die betreffende het jaar 2001 werd ongegrond geacht.

Tot staving van het beroep stelt verzoekster dat de betwiste puntentoekenning in strijd is met het besluit van het Hof van 18 oktober 2000 tot invoering van de procedure: de punten zijn niet toegekend op basis van haar beoordelingsrapporten, en elk verband tussen de toegekende punten en deze rapporten ontbreekt. Wat de afwijzing wegens niet-tijdige indiening van haar klacht tegen de niet-toekenning van punten voor de jaren 1999 en 2000 betreft, stelt verzoekster dat het beoordelingsrapport voor de procedure 1999/2000 haar met bijna twee jaar vertraging is toegezonden, waardoor zij niet tijdig kennis had kunnen nemen van de ondeugdelijkheid van de puntentoekenning in het kader van die procedure. Volgens verzoekster wordt de rechtszekerheid van de betrokken bevorderingsprocedure geenszins aangetast wanneer haar wordt toegestaan om de niet-toekenning van punten voor deze twee jaren te betwisten, omdat het verkregen aantal punten niet automatisch een bevordering garandeert.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/36 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/36

---

Beroep, op 21 juli 2004 ingesteld door Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim en Fernando Miguel Santos Ribeiro tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

(Zaak T-290/04)

(2004/C 262/69)

Procestaal: Portugees

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 juli 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim en Fernando Miguel Santos Ribeiro, wonende te Parede en Brandoa (Portugal), vertegenwoordigd door A. C. Santos en I. Alves Guerra, advocaten.

Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 maart 2004 in procedure R 0682/2001-4, die verzoekers op 18 mei 2004 werd betekend, te vernietigen. |
| --- | --- |

—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 maart 2004 in procedure R 0682/2001-4, die verzoekers op 18 mei 2004 werd betekend, te vernietigen.

Middelen en voornaamste argumenten

| Aanvrager van het gemeenschapsmerk: | João Pedro Lamúrias Escoval |
| --- | --- |
| Betrokken gemeenschapsmerk: | beeldmerk „MOONSPELL” – aanvraagnr. 483438 voor waren en diensten van klasse 41 (muziekgroep) |
| Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: | verzoekers |
| Oppositiemerk of -teken: | woordmerk „MOONSPELL” dat door verzoekers wordt gebruikt voor waren en diensten van klasse 41 (muziekgroep) |
| Beslissing van de oppositieafdeling: | afwijzing van de oppositie |
| Beslissing van de kamer van beroep: | verwerping van het beroep |
| Middelen: | schending van artikel 8, leden 1, 2, sub c, en 4, en van de artikelen 75 en 76 van verordening nr. 40/94 (1). Zeer bekend merk dat door verzoekers werd gebruikt op het ogenblik van indiening van de betrokken inschrijvingsaanvraag. Onzorgvuldige beoordeling van het door verzoekers aangevoerde bewijsmateriaal. |

Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

João Pedro Lamúrias Escoval

Betrokken gemeenschapsmerk:

beeldmerk „MOONSPELL” – aanvraagnr. 483438 voor waren en diensten van klasse 41 (muziekgroep)

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

verzoekers

Oppositiemerk of -teken:

woordmerk „MOONSPELL” dat door verzoekers wordt gebruikt voor waren en diensten van klasse 41 (muziekgroep)

Beslissing van de oppositieafdeling:

afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep:

verwerping van het beroep

Middelen:

schending van artikel 8, leden 1, 2, sub c, en 4, en van de artikelen 75 en 76 van verordening nr. 40/94 (1). Zeer bekend merk dat door verzoekers werd gebruikt op het ogenblik van indiening van de betrokken inschrijvingsaanvraag. Onzorgvuldige beoordeling van het door verzoekers aangevoerde bewijsmateriaal.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/37 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/37

---

Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Guy Tachelet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-293/04)

(2004/C 262/70)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Guy Tachelet, wonende te Rijmenam (België), vertegenwoordigd door Nicolas Lhöest, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beslissing van het TABG van 2 september 2003 nietig te verklaren voorzover:






  — | de Commissie verzoeker bij zijn aanwerving geen extra salarisanciënniteit van 48 maanden heeft toegekend; |
| --- | --- | --- |

—

de beslissing van het TABG van 2 september 2003 nietig te verklaren voorzover:

—

de Commissie verzoeker bij zijn aanwerving geen extra salarisanciënniteit van 48 maanden heeft toegekend;

| — | de Commissie verzoekers loopbaan in de rang niet heeft hersteld door de datum van zijn bevordering tot de rang B3 te vervroegen en door hem, in voorkomend geval, te bevorderen tot de rang B2 (thans B*8); |
| --- | --- |

—

de Commissie verzoekers loopbaan in de rang niet heeft hersteld door de datum van zijn bevordering tot de rang B3 te vervroegen en door hem, in voorkomend geval, te bevorderen tot de rang B2 (thans B*8);

| — | de Commissie geen vergelijking van de verdiensten heeft verricht voor de bevorderingsronden vanaf welke verzoeker voor bevordering tot de rang B3 in aanmerking kwam; |
| --- | --- |

—

de Commissie geen vergelijking van de verdiensten heeft verricht voor de bevorderingsronden vanaf welke verzoeker voor bevordering tot de rang B3 in aanmerking kwam;

| — | voor zoveel nodig, de uitdrukkelijke besluit van het TABG van 16 maart 2004 houdende afwijzing van verzoekers klacht (R/714/03) nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

voor zoveel nodig, de uitdrukkelijke besluit van het TABG van 16 maart 2004 houdende afwijzing van verzoekers klacht (R/714/03) nietig te verklaren;

| — | verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoeding, voorlopig geraamd op 125 000 euro, voor het geval dat zij – tegen alle waarschijnlijkheid in – niet in staat zou zijn verzoekers loopbaan in de rang te herstellen; |
| --- | --- |

—

verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoeding, voorlopig geraamd op 125 000 euro, voor het geval dat zij – tegen alle waarschijnlijkheid in – niet in staat zou zijn verzoekers loopbaan in de rang te herstellen;

| — | verweerster te verwijzen in alle kosten van het geding. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in alle kosten van het geding.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, die bij zijn aanwerving in oktober 1995 in de rang B5, salaristrap 3, werd ingedeeld, komt op tegen het besluit van het TABG om deze indeling bij de herziening ervan te verrichten in de rang B4, salaristrap 2, en niet in de rang B4, salaristrap 3, om zijn loopbaan niet te herstellen en om geen vergelijking van de verdiensten te verrichten voor de bevorderingsronden vanaf welke verzoeker voor bevordering tot de rang B3 is aanmerking kwam.

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker de volgende middelen aan:

| — | wat de salarisanciënniteit op de datum van aanwerving betreft, schending van de besluiten van de Commissie van 6 juni 1973 en 1 september 1983 inzake de criteria voor de indeling in rang en salaristrap bij aanwerving, schending van artikel 5, lid 3, van het Statuut en van het gelijkheidsbeginsel, alsmede niet-nakoming van de motiveringsplicht; |
| --- | --- |

—

wat de salarisanciënniteit op de datum van aanwerving betreft, schending van de besluiten van de Commissie van 6 juni 1973 en 1 september 1983 inzake de criteria voor de indeling in rang en salaristrap bij aanwerving, schending van artikel 5, lid 3, van het Statuut en van het gelijkheidsbeginsel, alsmede niet-nakoming van de motiveringsplicht;

| — | wat de weigering van herstel van de loopbaan betreft, schending van de artikelen 5, lid 3, en 45 van het Statuut. |
| --- | --- |

—

wat de weigering van herstel van de loopbaan betreft, schending van de artikelen 5, lid 3, en 45 van het Statuut.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/37 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/37

---

Beroep, op 23 juli 2004 ingesteld door Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-294/04)

(2004/C 262/71)

Procestaal: Duits

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 23 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Internationaler Hilfsfonds e.V., te Rosbach (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Kaltenecker, advocaat.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster van 54.0370,00 euro als vergoeding voor de materiële schade die deze door een dienstfout van personeelsleden van de Commissie heeft geleden, alsook verweerster te verwijzen in de kosten van deze procedure en de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster van 54.0370,00 euro als vergoeding voor de materiële schade die deze door een dienstfout van personeelsleden van de Commissie heeft geleden, alsook verweerster te verwijzen in de kosten van deze procedure en de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster is een Duitse niet-gouvernementele organisatie en is werkzaam in de humanitaire sector.

Zij betoogt dat het Gerecht in zaak T-321/01 (1) met betrekking tot de afwijzing van twee aanvragen om medefinanciering het optreden van de Commissie als foutief heeft aangemerkt en de overeenkomstige beschikking van de Commissie nietig heeft verklaard. zij stelt dat haar in de precontentieuze procedure bij de Europese Ombudsman aanzienlijke kosten zijn opgekomen. Het Gerecht heeft in zaak T-321/01 onder verwijzing naar het Reglement voor de procesvoering geoordeeld dat deze niet voor vergoeding in aanmerking kwamen. Derhalve rest verzoekster alleen nog de mogelijkheid beroep in te stellen tegen de Commissie op grond van haar aansprakelijkheid als overheidsinstantie overeenkomstig artikel 288, tweede alinea, EG.

---

(1)  Arrest van 18 september 2003, Internationaler Hilfsfonds/Commissie, T-321/01 (nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/38 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/38

---

Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door Salvador Contreras Gila, José Ramiro López en Antonio Ramiro López tegen Raad van de Europese Unie

(Zaak T-296/04)

(2004/C 262/72)

Procestaal: Spaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 juli 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Salvador Contreras Gila, José Ramiro López en Antonio Ramiro López, wonende te Jaén (Spanje), vertegenwoordigd door José Francisco Vázquez Medina, advocaat te Jaén.

Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | de nietigheid ipso iure van artikel 1, punt 7, van verordening (EG) nr. 864/2004 van de Raad vast te stellen; |
| --- | --- |

—

de nietigheid ipso iure van artikel 1, punt 7, van verordening (EG) nr. 864/2004 van de Raad vast te stellen;

| — | de beslissing omtrent de kosten aan te houden. |
| --- | --- |

—

de beslissing omtrent de kosten aan te houden.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van hun vorderingen stellen verzoekers schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen en derhalve van de rechtszekerheid, alsmede een inbreuk op de leer van de eigen handelingen van de administratie, daar in de bestreden bepaling als referentieperiode voor de berekening van de rechtstreekse steun aan de producent van olijfolie uitsluitend de verkoopjaren 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002 en 2002/2003 zijn vastgesteld, zodat de landbouwers die overeenkomstig het bepaalde in verordening nr. 2366/98 in 1997 en 1998 olijfbomen hebben geplant, nagenoeg geen recht op die steun hebben, nu voornoemde verkoopjaren ternauwernood productie zouden opleveren, omdat een olijfboom pas na minstens acht jaar zijn volle productie bereikt.

Zij stellen ook schending van het discriminatieverbod, voorzover aan andere lidstaten zoals Portugal middelen worden toegekend om de toename van de productie van jonge olijfgaarden te financieren.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/38 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/38

---

Beroep, op 21 juli 2004 ingesteld door EFKON AG tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

(Zaak T-298/04)

(2004/C 262/73)

Procestaal: Duits

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 juli 2004 beroep ingesteld tegen het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie door EFKON AG, gevestigd te Graz-Andritz (Oostenrijk), vertegenwoordigd door Georg Zanger, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | richtlijn 2004/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 (1) nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

richtlijn 2004/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 (1) nietig te verklaren;

| — | subsidiair, artikel 2, leden 1, sub a, b, en c, 3, en 6 van richtlijn 2004/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

subsidiair, artikel 2, leden 1, sub a, b, en c, 3, en 6 van richtlijn 2004/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 nietig te verklaren;

| — | meer subsidiair, de door verzoekster toegepaste technologie (actieve infrarood) bij de invoering van elektronische tolsystemen toe te staan; |
| --- | --- |

—

meer subsidiair, de door verzoekster toegepaste technologie (actieve infrarood) bij de invoering van elektronische tolsystemen toe te staan;

| — | verweerders te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerders te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster verlangt nietigverklaring van richtlijn 2004/52/EG van het Europees Parlement en de Raad. Zij voert aan dat de bestreden richtlijn in strijd met de eis van technologische neutraliteit van rechtshandelingen bepaalde technologieën verplicht stelt. Daardoor wordt een marktordening ten gunste van de in de richtlijn genoemde technologieën geschapen en inbreuk gemaakt op het concurrentiebeginsel in de Gemeenschap. Verzoekster en haar technologie (bi-directionial hogesnelheids- actief infrarood communicatietechnologie) worden van de markt voor tolsystemen uitgesloten.

Voorts voert verzoekster aan dat de richtlijn er niet in slaagt het beoogde doel – de interoperabiliteit tussen de elektronische tolsystemen in de lidstaten – tot stand te brengen en tegelijkertijd een samenwerking tussen de lidstaten verhindert, hetgeen in strijd is met subsidiariteitsbeginsel. Ook was verzoekster niet betrokken bij de wetgevingsprocedure, waardoor haar rechten van de verdediging zijn geschonden, en is zij door de rechtshandeling ten opzichte van de microgolvenindustrie gediscrimineerd. De door de Europese wetgever tot stand gebrachte marktordening belemmert verzoekster ook bij de uitoefening van haar door het EG-Verdrag gewaarborgde grondrechten.

---

(1)  Richtlijn 2004/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer in de Gemeenschap (PB L 166, blz. 124).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/39 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/39

---

Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door easyJet Airline Company Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-300/04)

(2004/C 262/74)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door easyJet Airline Company Limited, gevestigd te Luton (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door J. Cook en L. Mills, solicitors.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beschikking van de Commissie van 7 april 2004 betreffende een procedure krachtens artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak COMP/38.284/D2 Société Air France/Alitalia Linee Aeree Italiane SpA) nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 7 april 2004 betreffende een procedure krachtens artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak COMP/38.284/D2 Société Air France/Alitalia Linee Aeree Italiane SpA) nietig te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de bepalingen van artikel 81, lid 1, EG buiten toepassing verklaard op de samenwerkingsovereenkomst tussen de luchtvaartmaatschappijen Air France en Alitalia voor de periode van 12 november 2001 tot en met 11 november 2001 op voorwaarde dat wordt voldaan aan de verbintenissen die in bijlage bij die beschikking zijn opgenomen.

Verzoekster, zelf een luchtvaartmaatschappij, vordert nietigverklaring van die beschikking. Volgens haar is de samenwerkingsovereenkomst een fusie tussen de activiteiten van de betrokken partijen op de lijnen tussen Frankrijk en Italië, die als dusdanig had moeten worden beoordeeld overeenkomstig verordening van de Commissie nr. 4064/89. (1) Voorts heeft de Commissie volgens haar de relevante markt onjuist afgebakend door de partijen bij de overeenkomst niet te beschouwen als kopers van luchthavendiensten en door verkeerdelijk te concluderen dat de twee luchthavens van Parijs onderling verwisselbaar zijn en dat goedkope luchtvaartmaatschappijen (low cost carriers) geen haalbaar alternatief zijn voor passagiers op lijnen tussen Frankrijk en Italië voor wie de tijdfactor een belangrijke rol speelt.

Verzoekster stelt eveneens dat de Commissie artikel 81, lid 1, EG onjuist heeft toegepast door de potentiële concurrentie tussen de partijen bij de overeenkomst niet op passende wijze te beoordelen, door niet nauwkeurig na te gaan of de overeenkomst voldoet aan de vier voorwaarden van lid 3 van dit artikel en door haar conclusies te baseren op kennelijk onjuiste rechtsopvattingen en beoordelingen. Met betrekking tot de verbintenissen die in de bijlage bij de beschikking zijn opgenomen, stelt verzoekster dat de Commissie niet voldoende heeft onderzocht of deze wel effectief zijn en volstaan om de mededinging te herstellen. Ten slotte wordt in de bestreden beschikking onvoldoende gemotiveerd waarom de Commissie geen rekening heeft gehouden met de machtspositie van de partijen op bepaalde markten en met de toepasselijkheid van artikel 82 EG op hun overeenkomst.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB 1990, L 257, blz. 13).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/39 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/39

---

Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door Clearstream Banking Aktiengesellschaft en Clearstream International société anonyme Luxembourg tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

(Zaak T-301/04)

(2004/C 262/75)

Procestaal: Duits

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Clearstream Banking Aktiengesellschaft, gevestigd te Frankfurt am Main, en Clearstream International société anonyme Luxembourg, gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd door H. Satzky en B.M. Maassen als gemachtigden.

Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | de tot hen gerichte beschikking van de Commissie van 2 juni 2004 in zaak COMP/38.096 betreffende (i) vaststelling van misbruik van machtspositie en (ii) verplichting tot nalaten nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de tot hen gerichte beschikking van de Commissie van 2 juni 2004 in zaak COMP/38.096 betreffende (i) vaststelling van misbruik van machtspositie en (ii) verplichting tot nalaten nietig te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie verwijt verzoeksters in de bestreden beschikking, dat zij artikel 82 EG hebben geschonden. Volgens de Commissie hebben verzoeksters misbruik van hun machtspositie gemaakt door bijna twee jaar lang te weigeren ten behoeve van de Euroclear Bank S.A. („EB”) zogenaamde primaire bemiddelings- en bankdiensten voor Duitse aandelen op naam te verrichten en door bij het verrichten van primaire bemiddelings- en bankdiensten EB meer dan vijf jaar lang te discrimineren naar prijs.

Verzoeksters betwisten deze inbreuk en vorderen nietigverklaring van de beschikking. Hun voornaamste bezwaar richt zich tegen het uitgangspunt van de Commissie dat de verzoekende partij Clearstream Banking AG („CB”) op de relevante markt een machtspositie zou innemen.

Verzoeksters betogen dat de onderhandelingen tussen CB en EB inzake het verrichten van effectentransacties met betrekking tot Duitse aandelen op naam niet bijna twee jaar doch maximaal negen maanden hebben geduurd. De oorzaak voor deze lange periode ligt bij EB en niet bij CB. CB heeft er op generlei moment belang bij gehad of zelfs maar de bedoeling gehad om aan EB diensten te weigeren die zij wel voor andere klanten verricht.

Voorts stellen verzoeksters dat bij de onderhandelingen niet over het hoofd mag worden gezien, dat het verrichten van effectentransacties met betrekking tot Duitse aandelen op naam van volledig ondergeschikt belang is voor de onderlinge dienstverrichting tussen CB en EB. Bij het bepalen van de prijs hebben verzoeksters zich laten leiden door het beginsel van de gelijke behandeling van vergelijkbare klanten. EB is echter niet vergelijkbaar met de groep van klanten waarop de Commissie zich tot staving van de door haar gestelde discriminatie heeft beroepen.

Bovendien brengen verzoeksters naar voren, dat de Commissie nimmer heeft gesteld dat Clearstream International S.A. Luxembourg („CI”) een machtspositie bekleedt. Alleen al om deze reden kan er geen sprake van zijn dat zij misbruik van een dergelijke machtspositie heeft gemaakt. Verder is de afbakening van de objectief relevante markt in de beschikking onjuist. Verzoeksters zijn van mening, dat het door de Commissie gemaakte onderscheid tussen „primaire” en „secundaire” bemiddelings- en bankdiensten niet objectief aantoonbaar is en zelfs innerlijk tegenstrijdig. Er bestaat slechts één objectief relevante markt voor alle bemiddelings- en bankdiensten Op deze objectief relevante markt voor bemiddelings- en bankdiensten neemt CB geen machtspositie in. Derhalve is CB noch CI adressaat van artikel 82 EG. De beschikking moet alleen al op grond van de onjuiste marktafbakening en de – daaruit voortvloeiende – ontbrekende machtspositie nietig worden verklaard.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/40 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/40

---

Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Maison de l'Europe Avignon Méditerranée tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

(Zaak T-302/04)

(2004/C 262/76)

Procestaal:Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Maison de l'Europe Avignon Méditerranée, gevestigd te Avignon (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Martineau, avocat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de Commissie te veroordelen tot betaling van een totaalbedrag ad 394 066,76 EUR wegens niet-nakoming van haar financiële verplichtingen jegens Maison de l'Europe Avignon Méditerranée; |
| --- | --- |

—

de Commissie te veroordelen tot betaling van een totaalbedrag ad 394 066,76 EUR wegens niet-nakoming van haar financiële verplichtingen jegens Maison de l'Europe Avignon Méditerranée;

| — | verweerster te veroordelen tot volledige betaling van de invorderbare kosten, waarvan het bedrag wordt bepaald op 10 000 EUR. |
| --- | --- |

—

verweerster te veroordelen tot volledige betaling van de invorderbare kosten, waarvan het bedrag wordt bepaald op 10 000 EUR.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens verzoekster had de Commissie reeds vanaf 1996 op officieuze wijze ingestemd met de oprichting van een Europees Informatiepunt binnen verzoeksters organisatie. In 2000 heeft verzoekster een overeenkomst met de Commissie gesloten houdende oprichting van een Europees Informatiepunt, waarbij volgens verzoekster de bestaande situatie werd geformaliseerd. In 2004 heeft de Commissie de overeenkomst opgezegd.

Het onderhavige beroep van verzoekster strekt tot contractuele aansprakelijkstelling van de Commissie, teneinde betaling te verkrijgen van de door verzoekster vanaf 1996 verrichte prestaties in het kader van haar taak als Europees informatiepunt van de Commissie.

Volgens verzoekster is de Commissie haar contractuele verplichtingen niet nagekomen en is zij vertragingsrente verschuldigd over de in het kader van het festival van Avignon verrichte prestaties en over de kosten om vanaf 1996 een Europees documentatiecentrum in stand te houden.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/40 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/40

---

Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door European Dynamics SA tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

(Zaak T-303/04)

(2004/C 262/77)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 29 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door European Dynamics SA, gevestigd te Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door S. Pappas, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de opzegging door de Commissie van de overeenkomst 2003/S249-221337 ESP-DIMA nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de opzegging door de Commissie van de overeenkomst 2003/S249-221337 ESP-DIMA nietig te verklaren;

| — | de oproep tot inschrijving van de Commissie PO/2003/192 (ESP-DIMA) nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de oproep tot inschrijving van de Commissie PO/2003/192 (ESP-DIMA) nietig te verklaren;

| — | de beschikking van de Commissie van 4 juni 2004, waarbij de offerte van het concern van European Dynamics slechts als tweede uit de bus is gekomen, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 4 juni 2004, waarbij de offerte van het concern van European Dynamics slechts als tweede uit de bus is gekomen, nietig te verklaren;

| — | de beschikking van de Commissie van 14 juli 2004, waarbij verzoeksters beroepen tegen de gunning van de opdracht zijn afgewezen, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 14 juli 2004, waarbij verzoeksters beroepen tegen de gunning van de opdracht zijn afgewezen, nietig te verklaren;

| — | de Commissie te veroordelen tot betaling van alle door European Dynamic in verband met dit verzoekschrift gemaakte juridische en andere onkosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te veroordelen tot betaling van alle door European Dynamic in verband met dit verzoekschrift gemaakte juridische en andere onkosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster maakt deel uit van een concern waaraan de opdracht tot dienstverlening als provider van ESP Lot 5, webapplicaties, was gegund. De opdracht voor ESP Lot 4, Data/Information management applicaties werd aan een ander concern gegund.

Volgens verzoekster is de in het onderhavige verzoekschrift bestreden aanbestedingsprocedure ESP-DIMA op de onjuiste veronderstelling gebaseerd dat het verrichten van diensten voor data en information management een nieuwe markt is en dat het gebruik van ESP Lot 4 alle verwachtingen had overtroffen. Verzoekster betoogt dat de Commissie ten onrechte werkzaamheden heeft ondergebracht bij ESP Lot 4 die eigenlijk deel hadden moeten uitmaken van ESP Lot 5. Dit heeft er volgens haar toe geleid, dat de Commissie de begrotingsraming voor ESP Lot 4 moest verhogen en een nieuwe inschrijving voor ESP-DIMA moest organiseren, terwijl de begroting voor ESP Lot 5 deels onbenut bleef.

Verzoekster betoogt verder nog, dat de Commissie een wezenlijk vormvoorschrift heeft geschonden doordat ten minste een van de leden van het beoordelingscomité van de bestreden aanbestedingsprocedure een belangenconflict met verzoekster had.

Tot slot acht verzoekster het feit dat zij in de rangorde van de inschrijvingen voor ESP-DIMA op de tweede plaats is beland, niet genoegzaam gemotiveerd. Zij stelt eveneens, dat de Commissie inzage in het beoordelingsverslag heeft geweigerd.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/41 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/41

---

Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Eden tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

(Zaak T-305/04)

(2004/C 262/78)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 juli 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door de vennootschap Eden, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door M. Antoine-Lalance, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 mei 2004 (zaak R 591/2003-4) te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 mei 2004 (zaak R 591/2003-4) te vernietigen;

| — | het BHIM te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het BHIM te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

| Betrokken gemeenschapsmerk: | geurmerk „ODEUR DE FRAISE MÛRE”, vergezeld van een grafische voorstelling van een aardbei - inschrijving nr. 001122118 |
| --- | --- |
| Waren of diensten: | waren van de klassen 3, 16, 18, en 25 |
| Voor de kamer van beroep bestreden beslissing: | weigering van inschrijving door de onderzoeker |
| Beslissing van de kamer van beroep: | verwerping van het beroep |
| Middelen: | schending van artikel 7, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 |

Betrokken gemeenschapsmerk:

geurmerk „ODEUR DE FRAISE MÛRE”, vergezeld van een grafische voorstelling van een aardbei - inschrijving nr. 001122118

Waren of diensten:

waren van de klassen 3, 16, 18, en 25

Voor de kamer van beroep bestreden beslissing:

weigering van inschrijving door de onderzoeker

Beslissing van de kamer van beroep:

verwerping van het beroep

Middelen:

schending van artikel 7, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/41 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/41

---

Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door Monika Luxem tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-306/04)

(2004/C 262/79)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. Luxem, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het besluit van de Commissie haar niet aan te stellen als ambtenaar van de Europese Gemeenschappen, haar niet in dienst te nemen in DG DEV/A.2 ter voorziening in vacature COM/2002/6022/F en haar elke andere betrekking in overeenstemming met haar bekwaamheden en beroepservaring te weigeren; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van de Commissie haar niet aan te stellen als ambtenaar van de Europese Gemeenschappen, haar niet in dienst te nemen in DG DEV/A.2 ter voorziening in vacature COM/2002/6022/F en haar elke andere betrekking in overeenstemming met haar bekwaamheden en beroepservaring te weigeren;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster heeft zich kandidaat gesteld in het kader van vergelijkend onderzoek COM/A/6/01 voor de aanwerving van administrateurs op de gebieden buitenlandse betrekkingen en beheer van steun. In haar sollicitatie verklaarde zij houdster te zijn van een Duits diploma dat zij na een driejarige studie had behaald. Aangezien zij voor het vergelijkend onderzoek was geslaagd, solliciteerde zij naar een vacature bij de Commissie. Bij brief van 30 juli 2003 heeft de Commissie haar meegedeeld, haar gelet op haar diploma niet te kunnen in dienst nemen. Volgens de Commissie voldeed alleen een diploma na een vierjarige studie aan de voorwaarden voor toelating tot het vergelijkend onderzoek: het vereiste diploma moest toelating verlenen tot het doctoraal examen.

Verzoekster baseert haar beroep tot nietigverklaring van dit besluit op schending van het rechtszekerheidsbeginsel, onwettigheid van de intrekking van een besluit waaruit subjectieve rechten voortvloeien, schending van de aankondiging van het betrokken vergelijkend onderzoek, evenals op een kennelijke beoordelingfout.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/42 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/42

---

Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door C. Pagliacci tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-307/04)

(2004/C 262/80)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Pagliacci, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/1/02 waarbij zij verzoeker onvoldoende punten toekent om hem op te nemen op de lijst van geschikte kandidaten; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/1/02 waarbij zij verzoeker onvoldoende punten toekent om hem op te nemen op de lijst van geschikte kandidaten;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op schending van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek op grond dat verschillende kandidaten die op de lijst van de geschikte kandidaten zijn opgenomen, niet in het bezit zijn van het vereiste diploma dat rechtstreeks verband houdt met de landbouw. Hij voert eveneens aan dat een van de leden van de jury dagelijks werkt met bepaalde kandidaten. Volgens verzoeker bevinden de betrokken kandidaten zich door deze omstandigheid in een bijzondere situatie ten opzichte van de anderen, hetgeen dan ook een schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het discriminatieverbod vormt. Aangezien het tot aanstelling bevoegde gezag volgens verzoeker niet van deze situatie op de hoogte is gesteld, is eveneens artikel 14 van het Statuut geschonden.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/42 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/42

---

Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door Francesco Ianniello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-308/04)

(2004/C 262/81)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Francesco Ianniello, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren de beslissing van de beoordelaar in beroep van 8 september 2003 tot vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport 2001-2002; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beslissing van de beoordelaar in beroep van 8 september 2003 tot vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport 2001-2002;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending van artikel 8 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van het Statuut. Volgens verzoeker is deze bepaling onwettig voorzover zij voorziet in de aanwijzing van leden van het paritaire beoordelingscomité die ofwel dezelfde rang, ofwel een lagere rang hebben dan verzoeker en bijgevolg niet alle garanties inzake onafhankelijkheid, noch de vereiste competentie bezitten. Verzoeker voegt daaraan toe dat, hoewel hij mandaten van een vakorganisatie uitoefent, de personeelsdirecteur of zijn plaatsvervanger zich niet hebben teruggetrokken en aan het onderzoek van zijn beroep hebben deelgenomen.

Verzoeker stelt bovendien niet-nakoming van de geheimhoudingsplicht van de leden van het paritaire beoordelingscomité, schending van het beginsel van onpartijdigheid en objectiviteit van het paritaire comité, schending van de rechten van verdediging en van het beginsel van hoor en wederverhoor, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, kennelijk verkeerde beoordeling en gebrek aan samenhang tussen het commentaar en de beoordelingscijfers.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/43 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/43

---

Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door TV2/DANMARK A/S tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-309/04)

(2004/C 262/82)

Procestaal: Deens

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door TV2/DANMARK A/S, gevestigd te Odense (Denemarken), vertegenwoordigd door O. Koktvedgaard, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 C(2004)1814 def in zaak C 2/2003 (ex NN 22/2002) inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, geheel, subsidiair gedeeltelijk, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 C(2004)1814 def in zaak C 2/2003 (ex NN 22/2002) inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, geheel, subsidiair gedeeltelijk, nietig te verklaren;

| — | de Commissie in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

de Commissie in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

In de bestreden beschikking heeft de Commissie steun die tussen 1995 en 2002 aan TV2/DANMARK is toegekend in de vorm van opbrengsten uit retributies en enkele andere maatregelen, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard, behalve wat betreft een bedrag van 628,2 miljoen DKK dat, naar het oordeel van de Commissie, ontoelaatbare staatssteun vormt en door het Koninkrijk Denemarken van TV2/DANMARK A/S moet worden teruggevorderd.

Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster dat de beschikking is gegeven in strijd met wezenlijke vormvoorschriften, artikel 87, lid 1, EG, artikel 86, lid 2, EG, artikel 295 EG en het Protocol betreffende het publiekeomroepstelsel. Meer in het bijzonder betoogt verzoekster:

| — | dat het contradictiebeginsel opzij is gezet, dat in de berekening van de overcompensatie bedragen zijn opgenomen die geen betrekking hebben op de onderzoeksperiode, en dat de grondslag en de motivering van de beoordeling van de opbouw van het eigen kapitaal van TV2 ontoereikend zijn; |
| --- | --- |

—

dat het contradictiebeginsel opzij is gezet, dat in de berekening van de overcompensatie bedragen zijn opgenomen die geen betrekking hebben op de onderzoeksperiode, en dat de grondslag en de motivering van de beoordeling van de opbouw van het eigen kapitaal van TV2 ontoereikend zijn;

| — | dat het onderzoek van de Commissie niet heeft plaatsgevonden op basis van de situatie op het tijdstip waarop de maatregelen ten gunste van TV2 zijn getroffen; |
| --- | --- |

—

dat het onderzoek van de Commissie niet heeft plaatsgevonden op basis van de situatie op het tijdstip waarop de maatregelen ten gunste van TV2 zijn getroffen;

| — | dat de opbrengsten uit retributies die aan TV2 zijn toebedeeld en de reclameopbrengsten die haar tussen 1995 en 1997 via TV2-Fonden zijn uitgekeerd, geen staatssteun zijn omdat het hier niet gaat om staatsmiddelen; |
| --- | --- |

—

dat de opbrengsten uit retributies die aan TV2 zijn toebedeeld en de reclameopbrengsten die haar tussen 1995 en 1997 via TV2-Fonden zijn uitgekeerd, geen staatssteun zijn omdat het hier niet gaat om staatsmiddelen;

| — | dat van staatssteun geen sprake is, ook indien de toebedeelde bedragen hoger mochten zijn dan de nettokosten van TV2 voor de uitvoering van haar openbaredienstverplichtingen, daar de middelen niet zijn aangewend voor kruissubsidiëring van commerciële activiteiten; |
| --- | --- |

—

dat van staatssteun geen sprake is, ook indien de toebedeelde bedragen hoger mochten zijn dan de nettokosten van TV2 voor de uitvoering van haar openbaredienstverplichtingen, daar de middelen niet zijn aangewend voor kruissubsidiëring van commerciële activiteiten;

| — | dat TV2 niet een economisch voordeel heeft behaald dat zij onder normale markteconomische omstandigheden niet zou hebben behaald, daar de door TV2 behaalde winst niet hoger is dan een redelijk overschot bij de uitvoering van haar openbaredienstverplichtingen en daar de opbouw door TV2 van een eigen kapitaal markteconomisch gezien gerechtvaardigd was; |
| --- | --- |

—

dat TV2 niet een economisch voordeel heeft behaald dat zij onder normale markteconomische omstandigheden niet zou hebben behaald, daar de door TV2 behaalde winst niet hoger is dan een redelijk overschot bij de uitvoering van haar openbaredienstverplichtingen en daar de opbouw door TV2 van een eigen kapitaal markteconomisch gezien gerechtvaardigd was;

| — | dat de opbouw van eigen kapitaal van TV2 niet verder reikt dan noodzakelijk is voor de vervulling van haar openbaredienstverplichtingen; |
| --- | --- |

—

dat de opbouw van eigen kapitaal van TV2 niet verder reikt dan noodzakelijk is voor de vervulling van haar openbaredienstverplichtingen;

| — | dat geen bedragen kunnen worden teruggevorderd van de na de onderzoeksperiode opgerichte vennootschap TV2/DANMARK A/S, daar deze niet is verrijkt; |
| --- | --- |

—

dat geen bedragen kunnen worden teruggevorderd van de na de onderzoeksperiode opgerichte vennootschap TV2/DANMARK A/S, daar deze niet is verrijkt;

| — | dat de rentevordering ongegrond is, daar het teruggevorderde bedrag reeds rente bevat. |
| --- | --- |

—

dat de rentevordering ongegrond is, daar het teruggevorderde bedrag reeds rente bevat.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/43 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/43

---

Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Ferrero oHG mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

(Zaak T-310/04)

(2004/C 262/83)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 juli 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Ferrero oHG mbH, te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Schaeffer, advocaat.

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cornu SA Fontain.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 17 maart 2004 in zaak R 01540/2002-4 te vernietigen en de oppositie nr. B 245 714 toe te wijzen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 17 maart 2004 in zaak R 01540/2002-4 te vernietigen en de oppositie nr. B 245 714 toe te wijzen;

| — | de aanvrager van het gemeenschapsmerk te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de aanvrager van het gemeenschapsmerk te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

| Aanvrager van het gemeenschapsmerk: | Cornu SA Fontain |
| --- | --- |
| Aangevraagd gemeenschapsmerk: | het woordmerk „FERRO” voor waren van klasse 30 (gezouten koekjes) |
| Houder van het oppositiemerk of  –teken in de oppositieprocedure: | verzoekster |
| Oppositiemerk of –teken: | het nationale woordmerk „FERRERO” voor waren van de klassen 5, 29, 30, 32, en 33 (chocolade, enz.) |
| Beslissing van de oppositieafdeling: | afwijzing van de oppositie |
| Beslissing van de kamer van beroep: | verwerping van het beroep |
| Middelen: | schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1). |

Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

Cornu SA Fontain

Aangevraagd gemeenschapsmerk:

het woordmerk „FERRO” voor waren van klasse 30 (gezouten koekjes)

Houder van het oppositiemerk of  –teken in de oppositieprocedure:

verzoekster

Oppositiemerk of –teken:

het nationale woordmerk „FERRERO” voor waren van de klassen 5, 29, 30, 32, en 33 (chocolade, enz.)

Beslissing van de oppositieafdeling:

afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep:

verwerping van het beroep

Middelen:

schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/44 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/44

---

Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door José Luis Buendia Sierra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-311/04)

(2004/C 262/84)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door José Luis Buendia Sierra, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M. van der Woude en V. Landes, advocaten.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst om hem in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 slechts één prioriteitspunt van de algemene directie toe te kennen, hetgeen bij een besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag tot afwijzing van zijn klacht is bevestigd en definitief is geworden; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst om hem in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 slechts één prioriteitspunt van de algemene directie toe te kennen, hetgeen bij een besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag tot afwijzing van zijn klacht is bevestigd en definitief is geworden;

| — | nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om hem in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 geen speciaal prioriteitspunt „Bevorderingscomité voor extra werkzaamheden in het belang van de instelling” toe te kennen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om hem in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 geen speciaal prioriteitspunt „Bevorderingscomité voor extra werkzaamheden in het belang van de instelling” toe te kennen;

| — | nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om hem in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 een totaal van 20 punten toe te kennen, alsmede de in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 opgestelde lijst van verdienstelijke ambtenaren in rang A5, de in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 opgestelde lijst van naar rang A4 bevorderde ambtenaren, en in elk geval het besluit om zijn naam niet op de genoemde lijsten te plaatsen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om hem in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 een totaal van 20 punten toe te kennen, alsmede de in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 opgestelde lijst van verdienstelijke ambtenaren in rang A5, de in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 opgestelde lijst van naar rang A4 bevorderde ambtenaren, en in elk geval het besluit om zijn naam niet op de genoemde lijsten te plaatsen;

| — | nietig te verklaren, voorzover noodzakelijk, het besluit tot afwijzing van zijn klacht; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren, voorzover noodzakelijk, het besluit tot afwijzing van zijn klacht;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens verzoeker is het besluit om hem slechts één prioriteitspunt van de algemene directie toe te kennen het resultaat van door de juridische dienst ingevoerde criteria die ertoe leiden dat deze punten worden toegekend aan ambtenaren met de meeste anciënniteit in de rang, ongeacht hun verdiensten. Zijn inziens vormt dit besluit een schending van de artikelen 45 van het Statuut, 2, lid 1, van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut, en 6, leden 3 en 4, van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 45 van het Statuut. Volgens hem maakt dit besluit bovendien inbreuk op het beginsel van gelijke behandeling en het recht van loopbaanontwikkeling, en berust het op een kennelijke beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid. Tenslotte stelt verzoeker schending van wezenlijke vormvoorschriften in de procedure voor puntentoekenning en bij het onderzoek van zijn klacht.

Bovendien stelt verzoeker dat het besluit om hem geen prioriteitspunt „Bevorderingcomité voor extra werkzaamheden in het belang van de instelling” toe te kennen, in strijd is met de artikelen 45 van het Statuut en 9 van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 45 van het Statuut en met het beginsel van gelijke behandeling. Zijns inziens is het besluit ook ondeugdelijk wegens een kennelijke beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid.

Tenslotte komt verzoeker op tegen het besluit om hem een totaal van 20 punten toe te kennen, alsmede tegen de lijst van verdienstelijke ambtenaren in rang A5, tegen de lijst van naar rang A4 bevorderde ambtenaren en tegen het besluit om zijn naam niet op die lijsten te plaatsen. Dienaangaande beroept hij zich om te beginnen op de onrechtmatigheid van de overige in dit beroep aangevochten handelingen en de onrechtmatigheid van de regels met betrekking tot de beoordelingsprocedure 2001-2002, de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut en de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 45 van het Statuut. Volgens hem maken deze bepalingen inbreuk op de artikelen 25, lid 2, en 45 van het Statuut en op het recht van loopbaanontwikkeling en het beginsel van gelijke behandeling. Tenslotte voert verzoeker aan dat de besluiten ondeugdelijk zijn wegens onbevoegdheid en schending van wezenlijke vormvoorschriften.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/45 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/45

---

Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door V. di Bucci tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-312/04)

(2004/C 262/85)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door V. Di Bucci, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M. van der Woude en V. Landes, advocaten.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst hem voor de bevorderingsronde 2003 slechts één extra punt van het directoraat generaal toe te kennen, welk besluit is bevestigd en definitief is geworden door het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) waarbij het beroep in de gracieuze procedure is verworpen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst hem voor de bevorderingsronde 2003 slechts één extra punt van het directoraat generaal toe te kennen, welk besluit is bevestigd en definitief is geworden door het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) waarbij het beroep in de gracieuze procedure is verworpen;

| — | nietig te verklaren het besluit van het TABG hem voor de bevorderingsronde 2003 geen extra punt „Bevorderingscomité voor extra activiteiten in het belang van de instelling” toe te kennen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van het TABG hem voor de bevorderingsronde 2003 geen extra punt „Bevorderingscomité voor extra activiteiten in het belang van de instelling” toe te kennen;

| — | het besluit van het TABG om hem voor de bevorderingsronde 2003 20 punten in totaal toe te kennen, alsmede de lijst van verdienste van ambtenaren van rang A5 voor de bevorderingsronde 2003, de lijst van naar rang A4 bevorderde ambtenaren na de bevorderingsronde 2003, en in ieder geval het besluit om zijn naam niet op deze lijsten op te nemen, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van het TABG om hem voor de bevorderingsronde 2003 20 punten in totaal toe te kennen, alsmede de lijst van verdienste van ambtenaren van rang A5 voor de bevorderingsronde 2003, de lijst van naar rang A4 bevorderde ambtenaren na de bevorderingsronde 2003, en in ieder geval het besluit om zijn naam niet op deze lijsten op te nemen, nietig te verklaren;

| — | voorzover nodig de afwijzing van zijn klacht nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

voorzover nodig de afwijzing van zijn klacht nietig te verklaren;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De in deze zaak aangevoerde middelen en argumenten komen overeen met die in zaak T-311/04, J. L. Buendia Sierra/Commissie.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/45 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/45

---

Beroep, op 30 juli 2004 ingesteld door Hewlett-Packard GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-313/04)

(2004/C 262/86)

Procestaal: Duits

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 30 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hewlett-Packard GmbH, gevestigd te Böblingen (Duitsland), vertegenwoordigd door F. Boulanger, M. Mrozek en M. Tervooren, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | beschikking REM 06/02 van de Commissie van 7 april 2004 tot vaststelling dat terugbetaling in een bepaald geval niet gerechtvaardigd is, nietig te verklaren. |
| --- | --- |

—

beschikking REM 06/02 van de Commissie van 7 april 2004 tot vaststelling dat terugbetaling in een bepaald geval niet gerechtvaardigd is, nietig te verklaren.

Middelen en voornaamste argumenten

Op 21 december 1995 bracht verzoekster uit haar douane-entrepot goederen (printers en inktcartridges) uit Singapour in het vrije verkeer van de Gemeenschap. Voor de goederen ontstond met deze inklaring een douaneschuld. Volgens verzoekster vond de inklaring op 21 december 1995 plaats om te verzekeren dat de tot 31 december 1995 geldende preferentiële douanetarieven in aanmerking zouden worden genomen. Op het toenmalige tijdstip van inklaring zouden anders vanaf 1 januari 1996 hogere douanetarieven van toepassing zijn geweest om goederen in het vrije verkeer te brengen. Bij verordening nr. 3009/95 (1) werd vanaf 1 januari 1996 vrijstelling van rechten verleend voor de goederen met hetzelfde douanetariefnummer als die van verzoekster.

In november 1996 verzocht verzoekster de Duitse douaneautoriteiten om terugbetaling van het gevorderde bedrag. Dit verzoek werd afgewezen. Met toestemming van verzoekster legden de Duitse douaneautoriteiten het geval voor aan de Commissie.

Verzoekster beroept zich op artikel 239 van het Douanewetboek en stelt dat de Commissie door de te late bekendmaking en het verzuim om verordening nr. 3009/95 tijdig bekend te maken – welke verordening opzettelijk is geantidateerd en verwijst naar de eerst op 21 februari 1996 bekendgemaakte verordening nr. 3093/95 van de Raad (2) van 22 december 1995 – het beginsel dat het optreden van de gemeenschapsinstellingen voorzienbaar moeten zijn, en derhalve het beginsel van rechtszekerheid heeft geschonden.

Voorts beroept verzoekster zich op schending van artikel 12 van verordening nr. 2658/87 van de Raad (3), krachtens hetwelk de Commissie jaarlijks tot 31 oktober de volledige versie van de gecombineerde nomenclatuur voor het volgende jaar moet vaststellen. Dit voorschrift heeft juist tot doel de marktdeelnemers op betrouwbare wijze te informeren over komende financiële gevolgen en schept voor de burgers van de Gemeenschap een basisvoorwaarde voor zekerheid in hun planning, opdat zij hun handelwijze daarop kunnen afstemmen.

Daarnaast voert verzoekster aan dat de Commissie haar zorgvuldigheidsplicht ten aanzien van verzoekster heeft geschonden door haar niet tijdig attent te maken op de ophanden zijnde latere wijziging van de gecombineerde nomenclatuur. Voorts is de Commissie, toen zij de bestreden beschikking gaf, uitgegaan van omstandigheden die niet objectief aanwezig waren. Daardoor heeft zij de inschattings- en beoordelingsbevoegdheid waarover zij in dit kader beschikt, in het nadeel van verzoekster uitgeoefend. Ten slotte voert verzoekster aan dat zij noch kennelijk nalatig noch met frauduleuze bedoelingen heeft gehandeld.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 3009/95 van de Commissie van 22 december 1995 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 319, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 3093/95 van de Raad van 22 december 1995 houdende vaststelling van de uit de onderhandelingen in het kader van artikel XXIV, lid 6, van de GATT voortvloeiende rechten die de Gemeenschap dient toe te passen als gevolg van de toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden tot de Europese Unie (PB L 334, blz. 1).

(3)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/46 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/46

---

Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-314/04)

(2004/C 262/87)

Procestaal: Duits

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door de Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door C.-D. Quassowski en C. von Donat als gemachtigden.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | het besluit van de Commissie, door het directoraat-generaal Regionaal beleid meegedeeld bij brief van 17 mei 2004, nietig te verklaren voorzover de bijdrage van de Gemeenschap uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling aan het doelstelling 2-programma 1997-1999 Nordrhein Westfalen (EFRO Nr. 97.02.13.005 / ARINCO Nr. 97.DE.16.005) tot 319 046 236,76 euro wordt verminderd en de uitbetaling van het resterende bedrag van 5 488 569,24 euro aan de Duitse overheid wordt geweigerd; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie, door het directoraat-generaal Regionaal beleid meegedeeld bij brief van 17 mei 2004, nietig te verklaren voorzover de bijdrage van de Gemeenschap uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling aan het doelstelling 2-programma 1997-1999 Nordrhein Westfalen (EFRO Nr. 97.02.13.005 / ARINCO Nr. 97.DE.16.005) tot 319 046 236,76 euro wordt verminderd en de uitbetaling van het resterende bedrag van 5 488 569,24 euro aan de Duitse overheid wordt geweigerd;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster stelt op grond van artikel 230 EG schending van afgeleid gemeenschapsrecht en van algemene rechtsbeginselen, beoordelingsfouten van de Commissie en ontoereikende motivering van het bestreden besluit.

De Commissie heeft met haar bestreden besluit de bijdrage van de Gemeenschap uit het structuurfonds EFRO aan het doelstelling 2-programma 1997-1999 Nordrhein Westfalen tot 319 046 236,76 euro verminderd en de uitbetaling van het resterende bedrag van 5 488 569,24 euro aan de Duitse overheid geweigerd. Reden voor die vermindering is dat het programma bij een aantal maatregelen minder en bij andere maatregelen meer wordt aangewend dan in het indicatieve financieringsplan is voorzien. De compensatie gebeurde niet binnen de respectieve prioriteiten van het programma, maar binnen het programma in zijn geheel.

De Commissie is van mening dat alleen een verschuiving (transfer) tussen maatregelen mogelijk is en niet een verschuiving tussen prioriteiten van het programma. Voor dit laatste zou vooraf een nieuw besluit van de Commissie nodig zijn geweest. Dit geldt ook wanneer in het kader van het goedgekeurde programma daadwerkelijk hogere uitgaven worden gedaan, die niet met een verzoek om verhoging van de EFRO-bijdrage gepaard gaan.

De Duitse regering vindt dat de verschuivingen objectief gerechtvaardigd zijn. Zij betoogt dat de kwantitatief onbelangrijke verschuivingen bijdroegen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Gemeenschap. Er is haars inziens geen reden om de bijdrage te verminderen. In het bijzonder kan de vermindering van de goedgekeurde EFRO-bijdrage niet worden gerechtvaardigd door de omstandigheid dat de bevoegde diensten en instellingen van het Land Nordrhein-Westfalen het indicatieve financieringsplan van het programma voor structurele bijstand van de Gemeenschap in de onder doelstelling 2 vallende gebieden voor de periode 1.1.1997-31.12.1999 flexibel hebben toegepast. Inzoverre is de vermindering van het uit te betalen saldo in strijd met het gemeenschapsrecht.

Voorts betoogt de Duitse regering dat de Commissie, doordat zij zelfs geen flexibiliteit met betrekking tot de prioriteiten toestaat wanneer op het einde van de stimuleringsperiode een formele goedkeuring van de Commissie niet meer mogelijk is, de autonomie van de lidstaat of van de bevoegde lokale besturen en instellingen ondoelmatig beperkt.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/46 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/46

---

Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Wam spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-316/04)

(2004/C 262/88)

Procestaal: Italiaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 2 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Wam spa, vertegenwoordigd door E. Giuliani, avvocato.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren beschikking C(2004) 1812 def. van de Commissie van 19 mei 2004 betreffende de staatssteun die Italië tussen 1995 en 2000 aan Wam spa heeft verleend, voorzover Wam spa hem als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt beschouwt; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren beschikking C(2004) 1812 def. van de Commissie van 19 mei 2004 betreffende de staatssteun die Italië tussen 1995 en 2000 aan Wam spa heeft verleend, voorzover Wam spa hem als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt beschouwt;

| — | de Commissie in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

de Commissie in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Na een klacht van Morton Machine Company Limited heeft de Commissie besloten de in artikel 88, lid 2, EG bedoelde formele onderzoeksprocedure in te leiden tegen twee gesteunde financieringen die Italië tussen 1995 en 2000 aan Wam spa heeft verleend. Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie besloten, dergelijke maatregelen als staatssteun aan te merken en te beschouwen als onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wegens schending van artikel 87 EG.

Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan:

| — | De Commissie heeft de algemene beginselen van onpartijdigheid, zelfstandigheid, onafhankelijkheid, billijkheid en correctheid in de uitoefening van haar functies geschonden, door de klacht van Morton Machine Limited niet objectief te behandelen, en door in dit verband zonder motivering het voorstel van Wam spa van de hand te wijzen om het verschil terug te betalen tussen de marktrente die Wam spa ten tijde van het toestaan van de bijzondere rente hanteerde, en de rente die bij de betrokken twee gesteunde financieringen werd toegepast. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft de algemene beginselen van onpartijdigheid, zelfstandigheid, onafhankelijkheid, billijkheid en correctheid in de uitoefening van haar functies geschonden, door de klacht van Morton Machine Limited niet objectief te behandelen, en door in dit verband zonder motivering het voorstel van Wam spa van de hand te wijzen om het verschil terug te betalen tussen de marktrente die Wam spa ten tijde van het toestaan van de bijzondere rente hanteerde, en de rente die bij de betrokken twee gesteunde financieringen werd toegepast.

| — | De Commissie heeft artikel 87 EG geschonden of onjuist toegepast, door de aan Wam spa verleende steun te beschouwen als onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt omdat hij de mededinging in het handelsverkeer tussen de lidstaten kon vervalsen, ondanks het ontbreken van enige concurrentieverhouding tussen Wam spa en Morton Machine Limited, aangezien Wam spa geen industriële mengmachines produceerde of in de handel bracht, en Wam Engineering Limited geen filiaal was van Wam spa, maar een autonome vennootschap, gevestigd in Engeland en onderworpen aan het Engelse recht. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft artikel 87 EG geschonden of onjuist toegepast, door de aan Wam spa verleende steun te beschouwen als onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt omdat hij de mededinging in het handelsverkeer tussen de lidstaten kon vervalsen, ondanks het ontbreken van enige concurrentieverhouding tussen Wam spa en Morton Machine Limited, aangezien Wam spa geen industriële mengmachines produceerde of in de handel bracht, en Wam Engineering Limited geen filiaal was van Wam spa, maar een autonome vennootschap, gevestigd in Engeland en onderworpen aan het Engelse recht.

| — | De Commissie heeft artikel 88, lid 2, EG geschonden door als ongeoorloofd te beschouwen, staatssteun die aan Wam spa is verleend krachtens een Italiaanse wet – wet nr. 394 van 29 juli 1981 – die de Commissie verenigbaar met het gemeenschapsrecht heeft verklaard, zoniet heeft zij toch het communautaire rechtszekerheidsbeginsel geschonden door geen regeling vast te stellen op het gebied van de steun voor activiteiten om economisch door te dringen in landen buiten de EG. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft artikel 88, lid 2, EG geschonden door als ongeoorloofd te beschouwen, staatssteun die aan Wam spa is verleend krachtens een Italiaanse wet – wet nr. 394 van 29 juli 1981 – die de Commissie verenigbaar met het gemeenschapsrecht heeft verklaard, zoniet heeft zij toch het communautaire rechtszekerheidsbeginsel geschonden door geen regeling vast te stellen op het gebied van de steun voor activiteiten om economisch door te dringen in landen buiten de EG.

| — | De Commissie heeft de artikelen 87 en 88 EG geschonden of onjuist toegepast, door te oordelen dat de rechtsgrondslag van de verleende steun niet was meegedeeld, en dat de steun onverenigbaar was met de gemeenschappelijke markt door het enkele gebrek aan bekendmaking, en niet als gevolg van een passende beoordeling ten gronde. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft de artikelen 87 en 88 EG geschonden of onjuist toegepast, door te oordelen dat de rechtsgrondslag van de verleende steun niet was meegedeeld, en dat de steun onverenigbaar was met de gemeenschappelijke markt door het enkele gebrek aan bekendmaking, en niet als gevolg van een passende beoordeling ten gronde.

| — | De Commissie heeft artikel 87 EG en artikel 2, sub b, van verordening (EG) nr. 69/2001 geschonden door als van de „de minimis”-regel uitgesloten exportsteun te beschouwen, steun die niet is verbonden aan een hoeveelheid uitgevoerde producten, maar aan de eenvoudige poging om commercieel door te dringen op markten buiten de EG. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft artikel 87 EG en artikel 2, sub b, van verordening (EG) nr. 69/2001 geschonden door als van de „de minimis”-regel uitgesloten exportsteun te beschouwen, steun die niet is verbonden aan een hoeveelheid uitgevoerde producten, maar aan de eenvoudige poging om commercieel door te dringen op markten buiten de EG.

Verzoekster beroept zich ook, in diverse opzichten, op schending van de beginselen van rechtvaardigheid, billijkheid en goed bestuur.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/47 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/47

---

Beroep, op 3 augustus 2004 ingesteld door Koninkrijk Denemarken tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-317/04)

(2004/C 262/89)

Procestaal: Deens

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 3 augustus 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Denemarken, vertegenwoordigd door J. Molde als gemachtigde, bijgestaan door P. Biering en K. Lundgaard Hansen, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, nietig te verklaren;

| — | subsidiair: de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, nietig te verklaren wat artikel 2 betreft; |
| --- | --- |

—

subsidiair: de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, nietig te verklaren wat artikel 2 betreft;

| — | meer subsidiair: de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, nietig te verklaren wat de artikelen 2, 3 en 4 betreft; |
| --- | --- |

—

meer subsidiair: de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, nietig te verklaren wat de artikelen 2, 3 en 4 betreft;

| — | de Commissie in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

de Commissie in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

In de bestreden beschikking heeft de Commissie steun die tussen 1995 en 2002 aan TV2/DANMARK is toegekend in de vorm van opbrengsten uit retributies en enkele andere maatregelen, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard, behalve wat betreft een bedrag van 628,2 miljoen DKK dat, naar het oordeel van de Commissie, ontoelaatbare staatssteun vormt en door het Koninkrijk Denemarken van TV2/DANMARK A/S moet worden teruggevorderd.

Tot staving van haar beroep betoogt de Deense regering dat de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004

| — | in strijd is met wezenlijke vormvoorschriften; |
| --- | --- |

—

in strijd is met wezenlijke vormvoorschriften;

| — | in strijd is met artikel 295 EG, de in artikel 87, lid 1, EG en artikel 86, lid 2, EG neergelegde regels inzake staatssteun en het Protocol inzake het publiekeomroepstelsel, en |
| --- | --- |

—

in strijd is met artikel 295 EG, de in artikel 87, lid 1, EG en artikel 86, lid 2, EG neergelegde regels inzake staatssteun en het Protocol inzake het publiekeomroepstelsel, en

| — | in strijd is met verordening nr. 659/1999 (1) van de Raad en richtlijn nr. 80/723 (2) van de Commissie. |
| --- | --- |

—

in strijd is met verordening nr. 659/1999 (1) van de Raad en richtlijn nr. 80/723 (2) van de Commissie.

Tot staving van haar primaire vordering betoogt de Deense regering:

| — | dat het contradictiebeginsel is miskend, hetgeen concrete gevolgen heeft gehad voor het verweer van de regering en daarmee voor de beschikking van de Commissie; |
| --- | --- |

—

dat het contradictiebeginsel is miskend, hetgeen concrete gevolgen heeft gehad voor het verweer van de regering en daarmee voor de beschikking van de Commissie;

| — | dat noch de aan TV2 toebedeelde opbrengsten uit retributies, noch de reclameopbrengsten die TV2 zijn toebedeeld via TV2-Fonden tot de opheffing van dit laatste in 1997, staatssteun vormen, daar deze geen met staatsmiddelen bekostigde steun in de zin van artikel 87 vormen; |
| --- | --- |

—

dat noch de aan TV2 toebedeelde opbrengsten uit retributies, noch de reclameopbrengsten die TV2 zijn toebedeeld via TV2-Fonden tot de opheffing van dit laatste in 1997, staatssteun vormen, daar deze geen met staatsmiddelen bekostigde steun in de zin van artikel 87 vormen;

| — | dat het kapitaal dat TV2 tussen 1995 en 2002 heeft opgebouwd, een redelijke verdienste uit de uitvoering van openbaredienstverplichtingen door TV2 vormt en derhalve geen „overcompensatie” die als met het Verdrag strijdige staatssteun kan worden beschouwd; |
| --- | --- |

—

dat het kapitaal dat TV2 tussen 1995 en 2002 heeft opgebouwd, een redelijke verdienste uit de uitvoering van openbaredienstverplichtingen door TV2 vormt en derhalve geen „overcompensatie” die als met het Verdrag strijdige staatssteun kan worden beschouwd;

| — | dat de Commissie de „overcompensatie” onjuist heeft berekend; |
| --- | --- |

—

dat de Commissie de „overcompensatie” onjuist heeft berekend;

| — | dat van staatssteun geen sprake is, ook al is het bedrag van de aan TV2 toebedeelde middelen hoger dan de nettokosten van de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen, daar de toebedeelde middelen niet zijn aangewend voor kruissubsidiëring van de commerciële activiteiten van TV2 en de mededinging derhalve niet vervalsen; |
| --- | --- |

—

dat van staatssteun geen sprake is, ook al is het bedrag van de aan TV2 toebedeelde middelen hoger dan de nettokosten van de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen, daar de toebedeelde middelen niet zijn aangewend voor kruissubsidiëring van de commerciële activiteiten van TV2 en de mededinging derhalve niet vervalsen;

| — | dat eventueel aan TV2 toebedeelde staatsmiddelen moeten worden geacht te zijn toebedeeld overeenkomstig het beginsel van een investeerder in een markteconomie, zodat zij geen staatssteun vormen. |
| --- | --- |

—

dat eventueel aan TV2 toebedeelde staatsmiddelen moeten worden geacht te zijn toebedeeld overeenkomstig het beginsel van een investeerder in een markteconomie, zodat zij geen staatssteun vormen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

(2)  Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie van 25 juni 1980 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven (PB L 195, blz. 35).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/48 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/48

---

Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Port Support Customs Rotterdam B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-319/04)

(2004/C 262/90)

Procestaal Nederlands

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Port Support Customs Rotterdam B.V., gevestigd te Rotterdam (Nederland), vertegenwoordigd door mr. A.T.M. Jansen.

Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beschikking van verweerster van 18 mei 2004 te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beschikking van verweerster van 18 mei 2004 te vernietigen;

| — | verweerster te verplichten alsnog aan verzoekster de informatie te verstrekken en een kopie te sturen van de gevraagde documenten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verplichten alsnog aan verzoekster de informatie te verstrekken en een kopie te sturen van de gevraagde documenten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster heeft toegang gevraagd tot het missierapport van OLAF betreffende voetbekleding en textielproducten uit Cambodja. Verzoekster heeft slecht gedeeltelijk toegang gekregen tot dit rapport en heeft zodoende ook toegang gevraagd tot de niet-openbaar gemaakte delen van het rapport. Verzoekster heeft deze toegang niet verkregen.

Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster een schending aan van artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1). Verzoekster voert aan dat de Commissie geen antwoord heeft gegeven op het confirmatief verzoek van verzoekster.

---

(1)  PB L 145, blz. 43

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/48 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/48

---

Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door Air Bourbon tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-321/04)

(2004/C 262/91)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 29 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Air Bourbon, gevestigd te Sainte-Marie, La Réunion (Frankrijk), vertegenwoordigd door Sauveur Vaisse, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren besluit C(2003)4708 def. van de Commissie van 16 december 2003 tot goedkeuring van door de Franse Staat aan de maatschappij Air Austral toe te kennen steun; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren besluit C(2003)4708 def. van de Commissie van 16 december 2003 tot goedkeuring van door de Franse Staat aan de maatschappij Air Austral toe te kennen steun;

| — | de Commissie en de Franse Staat te gelasten de noodzakelijke maatregelen te treffen opdat de maatschappij Air Austral de onterecht ontvangen steun zou terugbetalen; |
| --- | --- |

—

de Commissie en de Franse Staat te gelasten de noodzakelijke maatregelen te treffen opdat de maatschappij Air Austral de onterecht ontvangen steun zou terugbetalen;

| — | op grond van artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering de Commissie te veroordelen tot betaling van 10 000 euro aan de maatschappij Air Bourbon uit hoofde van kosten. |
| --- | --- |

—

op grond van artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering de Commissie te veroordelen tot betaling van 10 000 euro aan de maatschappij Air Bourbon uit hoofde van kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster verzoekt om nietigverklaring van besluit C(2003)4708 van 16 december 2003, waarbij de Commissie de steun die op grond van artikel 87, lid 3, van het Verdrag aan de maatschappij Air Austral was toegekend, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt heeft verklaard. Concreet ging het om exploitatiesteun ten bedrage van 1 950 536 euro in de vorm van een belastingvermindering voor de belastingplichtigen die, met het oog op de opening van de lijn Parijs/La Réunion, zouden investeren in de heruitrusting van twee vliegtuigen van het type B 777-200, en die, verenigd in een vennootschap onder firma (VOF), dit materieel voor een periode van vijf jaar aan Air Austral zouden verhuren, waarna zij het haar voor een onbekend bedrag zouden verkopen.

Het bestreden besluit berust op de overweging dat de betrokken steun exploitatiesteun is die overeenkomstig de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen kan worden goedgekeurd om de extra kosten voor transport in de ultraperifere regio's – waaronder La Réunion – gedeeltelijk te compenseren.

Volgens verzoekster moet de betrokken steun om de volgende redenen als onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden beschouwd:

| — | de steun is investeringssteun voor de aankoop van transportmaterieel, wat conform voornoemde richtsnoeren verboden is; |
| --- | --- |

—

de steun is investeringssteun voor de aankoop van transportmaterieel, wat conform voornoemde richtsnoeren verboden is;

| — | de steun is enkel voor de maatschappij Air Austral bestemd en brengt een wanverhouding teweeg tussen de verstoring van de mededinging en de voordelen voor de ontwikkeling van de betrokken regio; |
| --- | --- |

—

de steun is enkel voor de maatschappij Air Austral bestemd en brengt een wanverhouding teweeg tussen de verstoring van de mededinging en de voordelen voor de ontwikkeling van de betrokken regio;

| — | de steun gaat voorbij aan het beginsel van niet-cumulatie van overheidssteun, aangezien de Région en het departement La Réunion overheidsgeld in de maatschappij Air Austral hebben geïnvesteerd in omstandigheden die voor een particuliere investeerder die onder normale marktomstandigheden werkt, niet aanvaardbaar zouden zijn geweest. Deze inbreng heeft overigens een overaanbod veroorzaakt op de luchtverbinding Parijs/Saint Denis; |
| --- | --- |

—

de steun gaat voorbij aan het beginsel van niet-cumulatie van overheidssteun, aangezien de Région en het departement La Réunion overheidsgeld in de maatschappij Air Austral hebben geïnvesteerd in omstandigheden die voor een particuliere investeerder die onder normale marktomstandigheden werkt, niet aanvaardbaar zouden zijn geweest. Deze inbreng heeft overigens een overaanbod veroorzaakt op de luchtverbinding Parijs/Saint Denis;

| — | deze steun verbreekt het vereiste evenwicht tussen de voordelen van de steun voor de regio en de verstoring van de mededinging tussen Air Austral en verzoekster. |
| --- | --- |

—

deze steun verbreekt het vereiste evenwicht tussen de voordelen van de steun voor de regio en de verstoring van de mededinging tussen Air Austral en verzoekster.

Air Bourbon voert eveneens de schending aan van de haar bij artikel 88, lid 3, van het Verdrag gewaarborgde rechten van verdediging.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/49 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/49

---

Beroep, op 5 augustus 2004 ingesteld door Colgate-Palmolive Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

(Zaak T-322/04)

(2004/C 262/92)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 5 augustus 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Colgate-Palmolive Company, gevestigd te New York (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 mei 2004 in zaak R 0076/2004-2, en |
| --- | --- |

—

te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 mei 2004 in zaak R 0076/2004-2, en

| — | het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

| Betrokken gemeenschapsmerk: | woordmerk „SIMPLY WHITE” – aanvraagnr. 2688315 |
| --- | --- |
| Waren of diensten: | tandreinigingsmiddelen, tandpasta, mondwater (klasse 3) |
| Voor de kamer van beroep bestreden beslissing: | afwijzing van de inschrijvingsaanvraag door de onderzoeker |
| Beslissing van de kamer van beroep: | verwerping van het beroep |
| Middelen: | onjuiste uitlegging van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 |

Betrokken gemeenschapsmerk:

woordmerk „SIMPLY WHITE” – aanvraagnr. 2688315

Waren of diensten:

tandreinigingsmiddelen, tandpasta, mondwater (klasse 3)

Voor de kamer van beroep bestreden beslissing:

afwijzing van de inschrijvingsaanvraag door de onderzoeker

Beslissing van de kamer van beroep:

verwerping van het beroep

Middelen:

onjuiste uitlegging van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/50 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/50

---

Beroep, op 4 augustus 2004 ingesteld door Brandt Italia spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-323/04)

(2004/C 262/93)

Procestaal: Italiaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Brandt Italia spa, vertegenwoordigd door M. van Empel, C. Visco en S. Lamarca, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | primair, de ongeldigheid van beschikking C(2004)930 def. van 30 maart 2004 van de Commissie vast te stellen ongeldig is en deze derhalve nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

primair, de ongeldigheid van beschikking C(2004)930 def. van 30 maart 2004 van de Commissie vast te stellen ongeldig is en deze derhalve nietig te verklaren;

| — | subsidiair, deze beschikking gedeeltelijk nietig te verklaren, voorzover artikel 3 daarvan de Italiaanse Staat gelast de onregelmatig toegekende steun terug te vorderen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, deze beschikking gedeeltelijk nietig te verklaren, voorzover artikel 3 daarvan de Italiaanse Staat gelast de onregelmatig toegekende steun terug te vorderen;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij de bestreden beschikking in de onderhavige zaak is de staatssteun betreffende dringende maatregelen ten behoeve van de werkgelegenheid, waaraan Italië uitvoering heeft gegeven op basis van wetsdecreet nr. 23 van 14 februari 2003, omgezet in wet op 17 april 2003, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard, en is de Italiaanse regering gelast de vermeende steun van verzoekster terug te vorderen die zij zou hebben ontvangen bij de overname van het bedrijfsonderdeel ijskasten van het bedrijf Ocean spa, gelegen in Verolanuova, Brescia.

Tot staving van haar stellingen betwist Brandt om te beginnen de stelling in de beschikking dat decreet 23/2003 de overnemer een individueel voordeel toekent, wat tot verstoring van de mededinging zou leiden. De vermeende uit het decreet voortvloeiende voordelen zijn immers op basis van de regeling die inzake de Cassa Integrazione Guadagni e Mobilità (regeling van algemene strekking) geldt, algemeen beschikbaar voor elke andere vennootschap die werknemers in dienst neemt die zich voor overname hebben aangemeld (liste di mobilità). Dus hoewel decreet 23/2003 de positie van de overgenomen werknemers begunstigt, voert het geen enkel economisch voordeel in ten guste van de overnemers, in casu Brandt. Vanuit een ander gezichtspunt verwijt verzoekster de Commissie dat zij heeft nagelaten een volledige en nauwgezette beoordeling te maken van de economische gevolgen van de nationale maatregel, aangezien zij geen rekening heeft gehouden met de extra kosten ten laste van de ondermeningen die een bedrijfsonderdeel overnemen, die verplicht zijn (sociale en financiële) lasten en aansprakelijkheden op zich te nemen die zij zonder de maatregel niet zouden hebben hoeven dragen. Ten slotte wijst verzoekster op het algemene karakter van de betrokken maatregel, die in feite dezelfde consequenties heeft als die welke reeds bij de bepalingen van algemene strekking van wet 223/91 zijn geregeld. Volgens verzoekster heeft de Commissie het bevel aan de Italiaanse regering tot terugvordering van het financiële voordeel dat Brandt op basis van decreet 23/2003 individueel zou hebben ontvangen, afgeleid uit het door haar verrichte onderzoek van dat decreet waarbij zij de betrokken maatregel als algemene steunmaatregel heeft aangemerkt. Door de terugvordering van individuele steun te gelasten in het kader van een beschikking betreffende een steunregeling, heeft de Commissie artikel 88 EG geschonden en bovendien in strijd met verordening (EG) nr. 659/1999 gehandeld. Voorts heeft de Commissie volledig nagelaten een onderzoek te verrichten naar het concrete geval van de vermeende individuele steun waarvan zij terugvordering gelast. Zij had normalerwijze een gescheiden en afzonderlijke procedure moeten instellen voor de beoordeling van de verenigbaarheid van de nationale maatregel als individuele steun of zich moeten houden aan de bij verordening (EG) nr. 659/1999 voorziene instrumenten voor de vaststelling van voorlopige maatregelen tot terugvordering.

Verzoekster voert tevens aan dat de artikelen 88 EG en 89 EG, alsmede verordeningen nrs. 994/98 en 2204/2002 zijn geschonden. In dit verband betoogt zij dat de Commissie ex tunc een maatregel onwettig heeft verklaard die potentieel onder de uitzonderingsregeling van verordening (EG) nr. 2204/2002 kan vallen, en in zoverre als reeds bestaande steun in de zin van artikel 88 EG kan worden aangemerkt. Voorts heeft de Commissie zich op onregelmatige wijze het recht gegeven om vast te stellen dat decreet 23/2003 niet onder verordening nr. 2204/2002 valt en aldus de bij artikel 89 EG junctis de verordeningen nrs. 994/98 en 2204/2002 gestelde grenzen van haar bevoegdheden om te handelen overschreden.

Verzoekster betoogt voorts dat artikel 3 van de beschikking, waarbij Italië wordt gelast de vermeende staatssteun van de begunstigden van de maatregel terug te vorderen, het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen schendt.

Ten slotte voert verzoekster schending aan van de motiveringsplicht van artikel 253 EG, alsmede misbruik van bevoegdheid.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/50 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/50

---

Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Viasat Broadcasting UK Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-329/04)

(2004/C 262/94)

Procestaal: Deens

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 2 augustus 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Viasat Broadcasting UK Ltd., gevestigd te West Drayton (Groot-Brittannië), vertegenwoordigd door S. Evers Hjelmborg, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | Artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 in de zaak betreffende staatssteun C 2/2003 (ex NN 22/2002) inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, nietig te verklaren voorzover in die beschikking de steun krachtens artikel 86, lid 2, EG toelaatbaar wordt verklaard. |
| --- | --- |

—

Artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 in de zaak betreffende staatssteun C 2/2003 (ex NN 22/2002) inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, nietig te verklaren voorzover in die beschikking de steun krachtens artikel 86, lid 2, EG toelaatbaar wordt verklaard.

| — | Verweerster in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

Verweerster in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

In de bestreden beschikking heeft de Commissie steun die tussen 1995 en 2002 aan TV2/DANMARK is toegekend in de vorm van opbrengsten uit retributies en enkele andere maatregelen, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard, behalve wat betreft een bedrag van 628,2 miljoen DKK dat, naar het oordeel van de Commissie, ontoelaatbare staatssteun vormt en door het Koninkrijk Denemarken van TV2/DANMARK A/S moet worden teruggevorderd. Verzoekster vordert nietigverklaring van het gedeelte van de beschikking waarin de Commissie een deel van de steun verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaart.

Volgens verzoekster heeft de Commissie zich een onjuist oordeel gevormd bij haar onderzoek van de vraag, of de openbaredienstverplichtingen van TV2/DANMARK A/S voldoende nauwkeurig zijn omschreven, aangezien zij heeft geconcludeerd dat het volledige programma-aanbod van TV2/DANMARK A/S een openbaredienstactiviteit vormt. Dit bemoeilijkt het onderzoek van de vraag of de Deense staat de communautaire mededingingsregels, inzonderheid de artikelen 87, lid 1, EG en 86, lid 2, EG, heeft geëerbiedigd en in de toekomst zal eerbiedigen.

Verzoekster betoogt voorts, dat de Commissie een onjuiste methode hanteert bij haar beoordeling of de vastgestelde steun in de zin van artikel 87, lid 1, EG ingevolge artikel 86, lid 2, EG verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, daar deze methode geen rekening houdt met het bestaan van indirecte (horizontale) staatssteun (kruissubsidie), in strijd met artikel 87, lid 1, EG,

| — | het mededingingsbeperkende gedrag van TV2/DANMARK A/S op de markt voor aanbod van televisiereclame kan niet noodzakelijk zijn voor de vervulling van openbaredienstverplichtingen door deze onderneming uit hoofde van artikel 86, lid 2, EG, zodat artikel 87, lid 1, onbeperkt geldt voor het gedrag van TV2/DANMARK A/S op de commerciële markten; |
| --- | --- |

—

het mededingingsbeperkende gedrag van TV2/DANMARK A/S op de markt voor aanbod van televisiereclame kan niet noodzakelijk zijn voor de vervulling van openbaredienstverplichtingen door deze onderneming uit hoofde van artikel 86, lid 2, EG, zodat artikel 87, lid 1, onbeperkt geldt voor het gedrag van TV2/DANMARK A/S op de commerciële markten;

| — | de Commissie heeft alleen onderzocht, of een eventuele overcompensatie door de staat (de rechtstreekse verticale, verboden staatssteun) is aangewend ter ondersteuning van de commerciële activiteiten, en niet of de compensatie door de staat (de rechtstreekse verticale, goedgekeurde steun) is aangewend voor het behalen van een economisch voordeel binnen de economische activiteiten, waardoor de mededinging is verstoord; |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft alleen onderzocht, of een eventuele overcompensatie door de staat (de rechtstreekse verticale, verboden staatssteun) is aangewend ter ondersteuning van de commerciële activiteiten, en niet of de compensatie door de staat (de rechtstreekse verticale, goedgekeurde steun) is aangewend voor het behalen van een economisch voordeel binnen de economische activiteiten, waardoor de mededinging is verstoord;

| — | het door de Commissie toegepaste „stand alone” criterium is in casu niet van toepassing, omdat het berust op een vergelijking van de kosten van de concurrenten van TV2/DANMARK A/S (in plaats van de eigen kosten van deze laatste) met de inkomsten van TV2/DANMARK A/S uit commerciële activiteiten. Daardoor miskent dit criterium eventuele verschillen in effectiviteitsniveau, met als gevolg dat het niet volledig weergeeft in hoeverre de commerciële activiteiten van TV2/DANMARK A/S via kruissubsidiëring een economisch voordeel hebben genoten waardoor de mededinging is vervalst; |
| --- | --- |

—

het door de Commissie toegepaste „stand alone” criterium is in casu niet van toepassing, omdat het berust op een vergelijking van de kosten van de concurrenten van TV2/DANMARK A/S (in plaats van de eigen kosten van deze laatste) met de inkomsten van TV2/DANMARK A/S uit commerciële activiteiten. Daardoor miskent dit criterium eventuele verschillen in effectiviteitsniveau, met als gevolg dat het niet volledig weergeeft in hoeverre de commerciële activiteiten van TV2/DANMARK A/S via kruissubsidiëring een economisch voordeel hebben genoten waardoor de mededinging is vervalst;

| — | het door de Commissie toegepaste prijscriterium is in casu evenmin van toepassing. |
| --- | --- |

—

het door de Commissie toegepaste prijscriterium is in casu evenmin van toepassing.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/51 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/51

---

Beroep, op 13 augustus 2004 ingesteld door TV Danmark A/S en Kanal 5 Denmark Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-336/04)

(2004/C 262/95)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 augustus 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door TV Danmark A/S, gevestigd te Kopenhagen (Denemarken), en Kanal 5 Denmark Ltd., gevestigd te Hounslow (Verenigd Koninkrijk), beide vertegenwoordigd door D. Vandermeersch, K. Karl en H. Peytz, advocaten, domicilie hebbende te Luxemburg.

Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | Artikel 1 van beschikking C 2/03 van de Commissie van 19 mei 2004 inzake staatssteun voor de Deense openbare omroep TV2/DANMARK door retributieopbrengsten en andere maatregelen, nietig te verklaren, voorzover in die beschikking wordt geoordeeld dat steun die tussen 1995 en 2002 in de vorm van retributieopbrengsten en andere maatregelen aan TV2/DANMARK is toegekend, ingevolge artikel 86, lid 2, EG verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. |
| --- | --- |

—

Artikel 1 van beschikking C 2/03 van de Commissie van 19 mei 2004 inzake staatssteun voor de Deense openbare omroep TV2/DANMARK door retributieopbrengsten en andere maatregelen, nietig te verklaren, voorzover in die beschikking wordt geoordeeld dat steun die tussen 1995 en 2002 in de vorm van retributieopbrengsten en andere maatregelen aan TV2/DANMARK is toegekend, ingevolge artikel 86, lid 2, EG verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

| — | Verweerster in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

Verweerster in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

In de bestreden beschikking heeft de Commissie geoordeeld dat tussen 1995 en 2002 staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG is verleend aan de Deense openbare zender TV2/DANMARK. De Commissie heeft geconcludeerd dat die steun ingevolge artikel 86, lid 2, EG verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, behalve wat betreft een overcompensatie ten bedrage van 628,2 miljoen DKK, die door TV2/DANMARK A/S moet worden terugbetaald.

Verzoeksters vorderen nietigverklaring van artikel 1 van de beschikking voorzover daarin een deel van de steun verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard. Door dit deel van de beschikking vast te stellen, heeft de Commissie de artikelen 86, lid 2, 87 en 88 EG miskend alsook het aan het EG-Verdrag gehechte Protocol betreffende het openbareomroepstelsel in de lidstaten.

De Commissie heeft de artikelen 87 en 88 EG geschonden doordat zij, na te hebben vastgesteld dat de steun nieuwe steun was, niettemin tot het oordeel is gekomen dat de steun (afgezien van het als overcompensatie te beschouwen bedrag) verenigbaar was met de gemeenschappelijke markt. Zij had juist moeten vaststellen dat het volledige steunbedrag wegens niet-aanmelding onrechtmatig was.

Verzoeksters betogen voorts dat de Commissie de artikelen 86, lid 2, 87 en 88 EG en het Protocol heeft geschonden door te oordelen, dat alle kosten van TV2 verband houden met openbaredienstverplichtingen en derhalve door de staat kunnen worden vergoed, ook al ontbreekt een voldoende nauwkeurige omschrijving van de openbaredienstverplichtingen van TV2. De Commissie heeft die artikelen ook geschonden doordat zij de staatssteun heeft goedgekeurd op basis van het criterium of TV2 trachtte haar „inkomsten te maximaliseren” en de bewijslast op verzoeksters heeft gelegd. Zij heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door bewijzen dat TV2 de prijzen van een efficiënte zelfstandige marktdeelnemer onderschreed, terzijde te leggen.

Ook heeft de Commissie artikel 86, lid 2, EG en het Protocol geschonden door de steun goed te keuren ondanks haar twijfels omtrent het prijsgedrag van TV2 en het prijsniveau in Denemarken. De Commissie heeft voorts in strijd met artikel 86, lid 2, EG gehandeld door niet te onderzoeken of de nettokosten van TV2 evenredig waren aan de openbaredienstverplichtingen en door te aanvaarden dat er geen althans onvoldoende Deens openbaar toezicht was op de vervulling door TV2 van haar openbaredienstverplichtingen.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/52 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/52

---

Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door Centro Europa 7 srl tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

(Zaak T-338/04)

(2004/C 262/96)

Procestaal: Italiaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 augustus 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Centro Europa 7 srl, vertegenwoordigd door V. Ripa di Meana en R. Mastroianni, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren de beschikking om geen gevolg te geven aan de door verzoekster op 18 oktober 2001 ingediende klacht, die bij brief van 4 juni 2004 van de directeur van DG Mededinging, de heer Menshing, aan verzoekster is meegedeeld en bij telefax van 9 juni 2004, nr. D(2004)/471 aan verzoekster is toegezonden; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking om geen gevolg te geven aan de door verzoekster op 18 oktober 2001 ingediende klacht, die bij brief van 4 juni 2004 van de directeur van DG Mededinging, de heer Menshing, aan verzoekster is meegedeeld en bij telefax van 9 juni 2004, nr. D(2004)/471 aan verzoekster is toegezonden;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster heeft in juli 1999 deelgenomen aan de aanbesteding in Italië met het oog op de afgifte van vergunningen voor de particuliere analoge uitzending, via zendmasten, van tv-programma's in het binnenland, waarbij zij vergunning heeft verkregen voor de „free-to-air”-activiteit voor een duur van zes jaar, met mogelijkheid tot verlenging met nog eens zes jaar. Tot op heden heeft verzoekster de eigenlijke „free-to-air”-uitzendactiviteit echter niet kunnen uitoefenen, omdat haar niet de frequenties zijn toegewezen waarop zij krachtens de vergunning recht heeft. In feite kon de verwezenlijking van het nationale frequentieplan, waardoor haar gewettigde verwachtingen zouden kunnen worden geëerbiedigd, niet worden voltooid, omdat de frequenties op basis van de van kracht zijnde Italiaanse regelgeving worden bezet door televisiezenders die geen vergunning hebben gekregen of die hun activiteit hebben kunnen voortzetten op basis van de bij wet nr. 249 van 1997 ingevoerde „overgangsregeling”. Derhalve heeft de voortzetting van de activiteit van het derde net van de groep Mediaset (Retequattro) het onmogelijk gemaakt om de noodzakelijke frequenties vrij te maken zodat verzoekster kon beginnen met haar uitzendingen, zoals op basis van de verleende uitzend-vergunning was vereist.

Het beroep richt zich tegen het besluit om geen gevolg te geven aan de klacht dat de hierboven omschreven situatie en het verzoek aan de Commissie krachtens artikel 86, lid 3, EG tot verstoring van de mededinging leidt, aangezien sprake is van maatregelen die zijn vastgesteld ten gunste van de onderneming (RTI), waaraan de Italiaanse rechtsorde een bijzonder recht heeft verleend.

Tot staving van haar betoog beroept verzoekster zich op schending van de artikelen 82 EG en 86 EG en schending van de motiveringsplicht, doordat verweerster:

| — | de betrokken klacht niet nauwkeurig heeft onderzocht, aangezien zij niet is ingegaan op het primaire middel, betreffende discriminatie bij de toegang tot de markt voor tv-uitzendingen; |
| --- | --- |

—

de betrokken klacht niet nauwkeurig heeft onderzocht, aangezien zij niet is ingegaan op het primaire middel, betreffende discriminatie bij de toegang tot de markt voor tv-uitzendingen;

| — | in het kader van de vaststelling van de bestreden handeling eraan voorbij is gegaan, dat de maatregelen die de Italiaanse autoriteit bij de uitsluiting van Europa 7 van de markt voor tv-uitzendingen heeft getroffen of nagelaten, de machtspositie van de zender RTI heeft versterkt. |
| --- | --- |

—

in het kader van de vaststelling van de bestreden handeling eraan voorbij is gegaan, dat de maatregelen die de Italiaanse autoriteit bij de uitsluiting van Europa 7 van de markt voor tv-uitzendingen heeft getroffen of nagelaten, de machtspositie van de zender RTI heeft versterkt.

| — | verzuimd heeft de gevolgen van de inwerkingtreding van wet nr. 112 van 2004 voor verzoeksters positie in aanmerking te nemen. In dit verband beroept verzoekster zich tevens op schending van het algemeen beginsel van behoorlijk bestuur, zoals neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten. |
| --- | --- |

—

verzuimd heeft de gevolgen van de inwerkingtreding van wet nr. 112 van 2004 voor verzoeksters positie in aanmerking te nemen. In dit verband beroept verzoekster zich tevens op schending van het algemeen beginsel van behoorlijk bestuur, zoals neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/53 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/53

---

Beroep, op 10 augustus 2004 ingesteld door Wanadoo SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-339/04)

(2004/C 262/97)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 10 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Wanadoo SA, gevestigd te Issy-les-Moulineaux (Frankrijk), vertegenwoordigd door Hugues Calvet en Marie-Cécile Rameau, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 18 mei 2004, waarbij verzoekster, en alle direct of indirect door haar gecontroleerde ondernemingen, werd gelast zich krachtens artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 van de Raad aan een inspectie te onderwerpen; (1) |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 18 mei 2004, waarbij verzoekster, en alle direct of indirect door haar gecontroleerde ondernemingen, werd gelast zich krachtens artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 van de Raad aan een inspectie te onderwerpen; (1)

| — | De Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

De Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de Commissie de uit artikel 10 EG-Verdrag en uit verordening nr. 1/2003 volgende verplichting tot samenwerking met de nationale rechterlijke instanties en autoriteiten heeft geschonden met de vaststelling van de bestreden beschikking. Volgens verzoekster verzweeg de Commissie voor de nationale rechter die toestemming voor de betrokken inspectie heeft verleend, dat er bij de Franse Conseil de la concurrence een procedure aanhangig was inzake de vermeende schendingen van artikel 82 van het EG-Verdrag door verzoekster, en liet zij na hem kennis te geven van een beschikking van die Conseil de la concurrence van 11 mei 2004. Voorts stelt verzoekster dat de zaak aanhangig blijft bij de Franse Conseil de la concurrence en dat de Commissie bijgevolg niet in de zaak had moeten tussenkomen.

Verzoekster betoogt eveneens dat de bestreden beschikking inbreuk heeft gemaakt op de verplichting om alle relevante gegevens van het concrete geval zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken, en op de motiveringsplicht en het evenredigheidsbeginsel. Ten slotte beroept zij zich op een kennelijk onjuiste beoordeling.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1-25).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/53 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/53

---

Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door France Télécom SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-340/04)

(2004/C 262/98)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door France Télécom SA, gevestigd te Parijs (Frankrijk), vertegenwoordigd door Christophe Clarenc en Javier Ruiz Calzado, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren beschikking nr. C(2004)1929 van de Commissie van 18 mei 2004, waarbij France Télécom SA, en alle direct of indirect door haar gecontroleerde ondernemingen, werd gelast zich krachtens artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 van de Raad aan een inspectie te onderwerpen (zaak nr. COM/C-38.916); |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren beschikking nr. C(2004)1929 van de Commissie van 18 mei 2004, waarbij France Télécom SA, en alle direct of indirect door haar gecontroleerde ondernemingen, werd gelast zich krachtens artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 van de Raad aan een inspectie te onderwerpen (zaak nr. COM/C-38.916);

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van France Télécom betreffende dit beroep tot nietigverklaring. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van France Télécom betreffende dit beroep tot nietigverklaring.

Middelen en voornaamste argumenten

De inspectie waarop de betrokken beschikking betrekking heeft, betreft „het opleggen van vermeend onbillijke verkoopprijzen voor snelle internetverbindingen voor particuliere gebruikers, in strijd met artikel 82 van het EG-Verdrag, teneinde de concurrenten in hun acties te beperken en uit de markt te dringen” (artikel 1 van de bestreden beschikking), en is op verzoekster en haar dochteronderneming Wanadoo, alsmede op alle direct of indirect door hen gecontroleerde ondernemingen (artikel 3) van toepassing. De Commissie was van mening dat voor het onderzoek naar de vermeende handelwijze een inspectie nodig was overeenkomstig artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag. (1) Het is juist de beschikking waarbij deze inspectie wordt bevolen waartegen in casu wordt opgekomen.

Tot staving van haar conclusie beroept verzoekster zich in de eerste plaats op schending van de motiveringsplicht. Zij preciseert in dat verband dat zij niet begrijpt waarom de bestreden beschikking tot haar persoonlijk is gericht, en waarom de inspectie bij haar zou moeten worden verricht. Zij benadrukt dat de Commissie, overeenkomstig de redenering van haar „Wanadoo”-beschikking van 16 juli 2003, waarin is erkend dat Wanadoo een ten opzichte van verzoekster onafhankelijk prijsbeleid inzake de snelle internetverbindingen voor de thuismarkt in Frankrijk kon voeren, de betrokken vermeend onbillijke verkoopprijzen en de vermeende strategie om concurrenten te verdringen toeschrijft aan Wanadoo, en niet aan France Télécom. Voorts heeft de Commissie volgens France Télécom nagelaten te motiveren waarom zij het noodzakelijk vond een inspectie te gelasten inzake de tariefaanbiedingen van Wanadoo, niettegenstaande het feit dat zij die tarieven krachtens haar beschikking van 16 juli 2003 controleert, en deze bovendien net speciaal door de Franse Conseil de la concurrence waren onderzocht en geldig verklaard.

In de tweede plaats verwijt verzoekster de Commissie dat zij met de bestreden beschikking de op haar rustende verplichting van loyale samenwerking in haar betrekkingen met de nationale instanties heeft miskend, welk beginsel in artikel 10 EG-Verdrag is neergelegd en bij verordening (EG) nr. 1/2003 is geïmplementeerd, allereerst door na te laten al die achtergrondinformatie aan de nationale rechter mede te delen, en vervolgens door niet, overeenkomstig het bepaalde in artikel 11, lid 6, van voornoemde verordening, te overleggen met de Franse Conseil de la concurrence, hoewel de zaak in januari 2004 bij hem aanhangig was gemaakt.

In de derde en laatste plaats voert verzoekster schending aan van het evenredigheidsbeginsel, zowel wat het schijnbare doel van het onderzoek betreft als wat de context ervan en het ontbreken van enige aanwijzing dat er een risico van wegmaking of vernietiging van bewijselementen zou zijn, betreft.

---

(1)  PB L 1, van 4.1.2003, blz. 1.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/54 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/54

---

Beroep, op 9 augustus 2004 ingesteld door H. Adam tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-342/04)

(2004/C 262/99)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door H. Adam, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | het besluit van de Commissie om verzoekster het genot van de in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut bedoelde ontheemdingstoelage te weigeren, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie om verzoekster het genot van de in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut bedoelde ontheemdingstoelage te weigeren, nietig te verklaren;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich op schending van artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut voorzover de periode waarin zij op de vertegenwoordiging van een Duits Land te Brussel heeft gewerkt, door de Commissie niet wordt beschouwd als een omstandigheid die voortvloeit uit diensten verricht voor een andere staat. Verzoekster beroept zich eveneens op schending van het beginsel van gelijke behandeling.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/54 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/54

---

Beroep, op 6 augustus 2004 ingesteld door Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-343/04)

(2004/C 262/100)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 6 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Vassilios Tsarnavas, wonende te Volos (Griekenland), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | het op 4 augustus 2003 genomen besluit van de beoordelaar in beroep, waarbij de definitieve beoordeling van verzoeker over de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999 ongewijzigd wordt vastgesteld, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het op 4 augustus 2003 genomen besluit van de beoordelaar in beroep, waarbij de definitieve beoordeling van verzoeker over de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999 ongewijzigd wordt vastgesteld, nietig te verklaren;

| — | het stilzwijgende besluit van de Commissie waarbij de vordering die verzoeker op 30 december 2003 krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut, heeft ingesteld, wordt afgewezen, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het stilzwijgende besluit van de Commissie waarbij de vordering die verzoeker op 30 december 2003 krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut, heeft ingesteld, wordt afgewezen, nietig te verklaren;

| — | de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een vergoeding van 10 000 EUR voor geleden immateriële schade; |
| --- | --- |

—

de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een vergoeding van 10 000 EUR voor geleden immateriële schade;

| — | de Commissie te verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker komt op tegen het besluit van de beoordelaar in beroep die zijn beoordelingsrapport over de periode 1997-1999 ongewijzigd handhaaft. Hij verzoekt verder om vergoeding van de geleden schade.

Tot staving van zijn beroep tot nietigverklaring, voert verzoeker de volgende middelen aan:

| — | procedurele onregelmatigheden; |
| --- | --- |

—

procedurele onregelmatigheden;

| — | kennelijke beoordelingsfout; |
| --- | --- |

—

kennelijke beoordelingsfout;

| — | ontbreken van motivering; |
| --- | --- |

—

ontbreken van motivering;

| — | misbruik van bevoegdheid en mobbing. |
| --- | --- |

—

misbruik van bevoegdheid en mobbing.

Met betrekking tot zijn schadevordering, betoogt verzoeker dat het beoordelingsrapport bijna vier jaar te laat is opgesteld, wat absoluut ontoelaatbaar is. Verder is verzoeker het slachtoffer van mobbing geweest. Voor het geheel van de geleden schade eist verzoeker een vergoeding die hij ex aequo et bono op 10 000 EUR begroot.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/55 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/55

---

Beroep, op 13 augustus 2004 ingesteld door Stardust Marine SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-344/04)

(2004/C 262/101)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 augustus 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Stardust Marine SA, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door B. Vatier, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | vast te stellen dat beschikking 2000/513/EG van de Commissie van 8 september 1999, waarbij de Franse staat is veroordeeld tot het terugvorderen van de vennootschap STARDUST van vermeende staatssteun ten bedrage van 600 miljoen FRF, onrechtmatig is en dat de Commissie op grond van deze onrechtmatigheid aansprakelijk is uit hoofde van artikel 288 EG-Verdrag; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat beschikking 2000/513/EG van de Commissie van 8 september 1999, waarbij de Franse staat is veroordeeld tot het terugvorderen van de vennootschap STARDUST van vermeende staatssteun ten bedrage van 600 miljoen FRF, onrechtmatig is en dat de Commissie op grond van deze onrechtmatigheid aansprakelijk is uit hoofde van artikel 288 EG-Verdrag;

| — | bijgevolg de Commissie te veroordelen tot het betalen aan de vennootschap STARDUST van een bedrag van 112 635 569, 73 EUR als schadevergoeding, vermeerderd met rente te rekenen vanaf de dag waarop dit verzoek werd ingediend; |
| --- | --- |

—

bijgevolg de Commissie te veroordelen tot het betalen aan de vennootschap STARDUST van een bedrag van 112 635 569, 73 EUR als schadevergoeding, vermeerderd met rente te rekenen vanaf de dag waarop dit verzoek werd ingediend;

| — | de beslissing uitvoerbaar bij voorraad te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beslissing uitvoerbaar bij voorraad te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in alle kosten van deze instantie. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in alle kosten van deze instantie.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep merkt verzoekster op dat de onrechtmatigheid van beschikking 2000/513/EG niet kan worden bestreden, aangezien deze beschikking reeds nietig is verklaard bij het arrest van het Hof van Justitie van 16 mei 2002 (zaak C-482/99). Deze onrechtmatigheid is volgens verzoekster voldoende om te leiden tot niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie uit hoofde van artikel 288 EG. Verzoekster merkt eveneens op dat, zelfs wanneer de betrokken beschikking een normatieve handeling is die economische maatregelen met zich brengt, de Commissie een hogere rechtsregel ter bescherming van particulieren heeft geschonden door zonder juridische of feitelijke grondslag een voor haar bezwarende beschikking vast te stellen. Volgens verzoekster moet de Commissie haar dus schadevergoeding betalen.

Met betrekking tot de beweerdelijk geleden schade merkt verzoekster op dat de vennootschap STARDUST bij vonnis van het Tribunal de Commerce de Paris failliet is verklaard. Volgens verzoekster was de staking van betalingen die tot dit vonnis heeft geleid, het rechtstreekse gevolg van de schuld die is veroorzaakt door de beschikking van de Commissie. De geleden schade is gelijk aan het gebrek aan baten van de vennootschap STARDUST.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/55 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/55

---

Beroep, op 20 augustus 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-345/04)

(2004/C 262/102)

Procestaal: Italiaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door A. Cingolo, avvocato dello Stato.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren mededeling D(2004) 4074 van 17 juni 2004 betreffende DOCUP Ob 2 – Regione Lombardia 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 014) – Certificering van de tussentijdse kostendeclaratie en verzoek om betaling, ontvangen op 17 juni 2004, waarbij de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid – Regionale interventies in Frankrijk, Griekenland, Italië, het volgende besluit bekend heeft gemaakt: „De diensten van de Commissie verzoeken derhalve om de tussentijdse kostendeclaratie en het betrokken verzoek om betaling voor elke maatregel die in een steunregeling voorziet, aan te vullen met de volgende informatie:






  — | het totaalbedrag van de betaalde voorschotten; |
| --- | --- | --- |

—

nietig te verklaren mededeling D(2004) 4074 van 17 juni 2004 betreffende DOCUP Ob 2 – Regione Lombardia 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 014) – Certificering van de tussentijdse kostendeclaratie en verzoek om betaling, ontvangen op 17 juni 2004, waarbij de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid – Regionale interventies in Frankrijk, Griekenland, Italië, het volgende besluit bekend heeft gemaakt: „De diensten van de Commissie verzoeken derhalve om de tussentijdse kostendeclaratie en het betrokken verzoek om betaling voor elke maatregel die in een steunregeling voorziet, aan te vullen met de volgende informatie:

—

het totaalbedrag van de betaalde voorschotten;

| — | het bedrag van de betaalde voorschotten dat op basis van eerdere specificaties in aanmerking komt voor een bijdrage van de structuurfondsen. |
| --- | --- |

—

het bedrag van de betaalde voorschotten dat op basis van eerdere specificaties in aanmerking komt voor een bijdrage van de structuurfondsen.

Indien deze informatie niet wordt verstrekt kunnen de diensten van de Commissie geen gevolg geven aan de betalingen gevraagd voor de maatregelen betreffende steunregelingen uit hoofde van DocUP Lombardia 2000-2006 Obiettivo 2.” alsmede nietig te verklaren alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen;

| — | nietig te verklaren mededeling nr. JE/OA D(2004) 5446 van 14 juli 2004 betreffende DOCUP OB 2 – Regione Friuli-Venezia Giulia 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 013) – Certificering van de tussentijdse kostendeclaratie en verzoek om betaling, ontvangen op 15 juli 2004, waarbij de Europese Commissie, Directoraat-generaal Regionaal beleid – Regionale interventies in Frankrijk, Griekenland, Italië, het volgende besluit bekend heeft gemaakt: „De diensten van de Commissie verzoeken derhalve om de tussentijdse kostendeclaratie en het betrokken verzoek om betaling voor elke maatregel die in een steunregeling voorziet aan te vullen met de volgende informatie:






  — | het totaalbedrag van de betaalde voorschotten; |
| --- | --- | --- |

—

nietig te verklaren mededeling nr. JE/OA D(2004) 5446 van 14 juli 2004 betreffende DOCUP OB 2 – Regione Friuli-Venezia Giulia 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 013) – Certificering van de tussentijdse kostendeclaratie en verzoek om betaling, ontvangen op 15 juli 2004, waarbij de Europese Commissie, Directoraat-generaal Regionaal beleid – Regionale interventies in Frankrijk, Griekenland, Italië, het volgende besluit bekend heeft gemaakt: „De diensten van de Commissie verzoeken derhalve om de tussentijdse kostendeclaratie en het betrokken verzoek om betaling voor elke maatregel die in een steunregeling voorziet aan te vullen met de volgende informatie:

—

het totaalbedrag van de betaalde voorschotten;

| — | het bedrag van de betaalde voorschotten dat op basis van eerdere specificaties in aanmerking komt voor een bijdrage van de structuurfondsen. |
| --- | --- |

—

het bedrag van de betaalde voorschotten dat op basis van eerdere specificaties in aanmerking komt voor een bijdrage van de structuurfondsen.

Indien deze informatie niet wordt verstrekt kunnen de diensten van de Commissie geen gevolg geven aan de betalingen gevraagd voor de maatregelen betreffende steunregelingen uit hoofde van DocUP Friuli-Venezia Giulia 2000-2006 Obiettivo 2.” alsmede nietig te verklaren alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen.

| — | De Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

De Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is gericht tegen de mededelingen van de Europese Commissie van 17 juni 2004, nr. D(2004) 4074 (DOCUP Regione Lombardia), en 14 juli 2004, nr. JE/OA D(2004) 5446 (DOCUP Friuli Venezia Giulia), die beide de procedure voor de betaling van voorschotten in het kader van steunregelingen afhankelijk willen stellen van voorwaarden die in de geldende regeling niet zijn voorzien, en wel teneinde de kosten die in aanmerking komen voor vergoeding door de betrokken structuurfondsen ten onrechte te beperken.

Tot staving van haar beroep voert de Italiaanse Republiek aan:

| — | schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens het ontbreken van rechtsgrondslag, het volledig ontbreken van motivering en procedurele gebreken bij de totstandkoming van de handeling. In de betrokken handelingen wordt geen enkele melding gemaakt van de regel op grond waarvan zij tot stand zijn gekomen. |
| --- | --- |

—

schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens het ontbreken van rechtsgrondslag, het volledig ontbreken van motivering en procedurele gebreken bij de totstandkoming van de handeling. In de betrokken handelingen wordt geen enkele melding gemaakt van de regel op grond waarvan zij tot stand zijn gekomen.

Naast niet-nakoming van de motiveringsplicht stelt verzoekster dat de bestreden mededelingen niet tot stand zijn gekomen in overeenstemming met het reglement van orde van de Commissie.

| — | schending van artikel 32 van de basisverordening (nr. 1260/99 van de Raad) en van verordening nr. 448/04 van de Commissie, die voor de betaling van voorschotten alleen het bewijs verlangen dat de staat, de eindbegunstigde, de betrokken bedragen heeft betaald aan hen voor wie de investering uiteindelijk is bedoeld; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 32 van de basisverordening (nr. 1260/99 van de Raad) en van verordening nr. 448/04 van de Commissie, die voor de betaling van voorschotten alleen het bewijs verlangen dat de staat, de eindbegunstigde, de betrokken bedragen heeft betaald aan hen voor wie de investering uiteindelijk is bedoeld;

| — | schending van de in de basisverordening geformuleerde regels voor de vergoedbaarheid van de kosten. De relevante regeling verzet zich in casu tegen de door de Commissie gevolgde benadering om deze regels aldus uit te leggen dat voor de vergoeding van de kosten het bewijs moet worden geleverd dat de middelen daadwerkelijk worden gebruikt voor projecten die beantwoorden aan het doel waarvoor de steun is verleend; |
| --- | --- |

—

schending van de in de basisverordening geformuleerde regels voor de vergoedbaarheid van de kosten. De relevante regeling verzet zich in casu tegen de door de Commissie gevolgde benadering om deze regels aldus uit te leggen dat voor de vergoeding van de kosten het bewijs moet worden geleverd dat de middelen daadwerkelijk worden gebruikt voor projecten die beantwoorden aan het doel waarvoor de steun is verleend;

| — | schending van de regels betreffende de financiële controle (artikel 38 van de basisverordening en de uitvoeringsbepalingen daarvan) die niet in de door de Commissie gestelde voorwaarden voorzien; |
| --- | --- |

—

schending van de regels betreffende de financiële controle (artikel 38 van de basisverordening en de uitvoeringsbepalingen daarvan) die niet in de door de Commissie gestelde voorwaarden voorzien;

| — | schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de Commissie extra bewijs verlangt naast hetgeen is voorzien en noodzakelijk is; |
| --- | --- |

—

schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de Commissie extra bewijs verlangt naast hetgeen is voorzien en noodzakelijk is;

| — | schending van verordening nr. 448/04 wegens schending van de beginselen van gelijkheid en rechtszekerheid alsmede innerlijke tegenspraak van de bestreden mededeling; |
| --- | --- |

—

schending van verordening nr. 448/04 wegens schending van de beginselen van gelijkheid en rechtszekerheid alsmede innerlijke tegenspraak van de bestreden mededeling;

| — | schending van artikel 9 van verordening (EG) nr. 438/2001 van de Commissie wegens niet-inachtneming van de daarin opgenomen boekhoudkundige regels; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 9 van verordening (EG) nr. 438/2001 van de Commissie wegens niet-inachtneming van de daarin opgenomen boekhoudkundige regels;

| — | schending van het beginsel van vereenvoudiging van de procedures. |
| --- | --- |

—

schending van het beginsel van vereenvoudiging van de procedures.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/56 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/56

---

Beroep, op 17 augustus 2004 ingesteld door Sadas S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

(Zaak T-346/04)

(2004/C 262/103)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 augustus 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door de vennootschap Sadas S.A., gevestigd te Tourcoing (Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Bertrand, advocaat.

Andere partij voor de kamer van beroep: de vennootschap L.T.J. Diffusion.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | integraal te herzien de beslissing van de eerste kamer van beroep in zaak nr. R 393/2003-1; |
| --- | --- |

—

integraal te herzien de beslissing van de eerste kamer van beroep in zaak nr. R 393/2003-1;

| — | te vernietigen de bestreden beslissing waarbij de onderzoeker heeft vastgesteld dat er bij het publiek gevaar van verwarring tussen het merk „ARTHUR” en de merkaanvraag „ARTHUR ET FELICIE” bestaat; |
| --- | --- |

—

te vernietigen de bestreden beslissing waarbij de onderzoeker heeft vastgesteld dat er bij het publiek gevaar van verwarring tussen het merk „ARTHUR” en de merkaanvraag „ARTHUR ET FELICIE” bestaat;

| — | de vennootschap L.T.J. Diffusion te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de vennootschap L.T.J. Diffusion te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

| Aanvrager van het gemeenschapsmerk | verzoekster |
| --- | --- |
| Betrokken gemeenschapsmerk: | driedimensionaal merk „ARTHUR ET FELICIE” – aanvraagnr. 0373787 |
| Waren of diensten: | waren van klasse 16, 24 en 25 |
| Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: | L.T.J. Diffusion |
| Oppositiemerk of -teken: | nationaal merk „ARTHUR” voor klasse 25 (kledingstukken) |
| Beslissing van de oppositieafdeling: | afwijzing van de oppositie |
| Beslissing van de kamer van beroep: | vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling |
| Middelen: | onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94. |

Aanvrager van het gemeenschapsmerk

verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk:

driedimensionaal merk „ARTHUR ET FELICIE” – aanvraagnr. 0373787

Waren of diensten:

waren van klasse 16, 24 en 25

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

L.T.J. Diffusion

Oppositiemerk of -teken:

nationaal merk „ARTHUR” voor klasse 25 (kledingstukken)

Beslissing van de oppositieafdeling:

afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep:

vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

Middelen:

onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/57 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/57

---

Beroep, op 17 augustus 2004 ingesteld door Pascal Millot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-347/04)

(2004/C 262/104)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 augustus 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Pascal Millot, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis en Etienne Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 11 september 2003 om verzoeker definitief in te delen in de rang A6, salaristrap 1; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 11 september 2003 om verzoeker definitief in te delen in de rang A6, salaristrap 1;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 32, lid 2, van het Statuut alsmede met het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie, omdat het genomen is zonder de mogelijkheid te onderzoeken of hem, op grond van zijn opleiding en de vóór zijn aanwerving opgedane beroepservaring, een extra salarisanciënniteit kon worden toegekend.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/57 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/57

---

Beroep, op 20 augustus 2004 ingesteld door Société Internationale de Diffusion et d'Édition tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-348/04)

(2004/C 262/105)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Société Internationale de Diffusion et d'Édition (SIDE), gevestigd te Vitry-sur-Seine (Frankrijk), vertegenwoordigd door N. Coutrelis en V. Giacobbo, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren artikel 1, laatste volzin, van de beschikking van de Commissie van 20 april 2004 betreffende de door Frankrijk ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van Coopérative d'Exportation du Livre Français (CELF); |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren artikel 1, laatste volzin, van de beschikking van de Commissie van 20 april 2004 betreffende de door Frankrijk ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van Coopérative d'Exportation du Livre Français (CELF);

| — | subsidiair, nietig te verklaren artikel 1, laatste volzin, van de beschikking voorzover daarbij de steunmaatregel vóór 1994, of, subsidiair, 1997 of 1999 verenigbaar wordt verklaard; |
| --- | --- |

—

subsidiair, nietig te verklaren artikel 1, laatste volzin, van de beschikking voorzover daarbij de steunmaatregel vóór 1994, of, subsidiair, 1997 of 1999 verenigbaar wordt verklaard;

| — | meer subsidiair, nietig te verklaren artikel 1, laatste volzin, van de beschikking voorzover daarbij de steun vóór 1 november 1993 verenigbaar wordt verklaard; |
| --- | --- |

—

meer subsidiair, nietig te verklaren artikel 1, laatste volzin, van de beschikking voorzover daarbij de steun vóór 1 november 1993 verenigbaar wordt verklaard;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster is exportagent voor Franstalige boeken. In 1992 heeft zij bij de Commissie een klacht ingediend betreffende de steun die de Franse regering sinds 1977 aan Coopérative d'Exportation du Livre Français (CELF) verleent. Daarop heeft de Commissie beschikkingen gegeven, die nietig zijn verklaard bij arresten van respectievelijk 18 september 1995 in zaak T-49/93 en 28 februari 2002 in zaak T-155/98. Na dit laatste arrest heeft de Commissie een derde beschikking gegeven, waartegen met het onderhavige beroep wordt opgekomen.

Verzoekster stelt in de eerste plaats dat de markt voor de activiteit van exportagenten vele specifieke kenmerken vertoont waarmee in de bestreden beschikking geen rekening is gehouden. Verder wordt volgens verzoekster de steunmaatregel in de beschikking onjuist beschreven, gaat het immers om een individuele steunmaatregel en niet om een steunregeling; verzoekster betoogt ook dat de steun op discriminerende wijze wordt toegekend en dat het criterium voor uitbetaling ervan, namelijk de afhandeling van kleine bestellingen, vergezocht is.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat de beschikking wettelijke grondslag mist, voorzover de steunmaatregel als cultuursteun verenigbaar is verklaard op basis van artikel 87, lid 3, sub d, EG voor de periode vóór 1 november 1993. Volgens verzoekster is deze bepaling ingevoegd bij het Verdrag betreffende de Europese Unie en kan zij dus niet worden aangevoerd als rechtsgrondslag om de steunmaatregel vóór de inwerkingtreding van dat Verdrag, op 1 november 1993, verenigbaar te verklaren.

Verder stelt verzoekster schending van artikel 88, lid 3, EG, daar de Commissie haar beschikking heeft gebaseerd op gegevens die dateren van na de inwerkingtreding van de steunmaatregel. Volgens verzoekster leidt de beschikking ertoe dat een lidstaat de mogelijkheid heeft, beoordelingscriteria te verstrekken die fluctueren over een periode van meer dan tien jaar, wat in het voordeel speelt van een lidstaat die in strijd met artikel 88, lid 3, EG de aanmeldingsplicht niet is nagekomen.

Ten slotte stelt verzoekster schending van artikel 87, lid 3, sub d, EG. Volgens verzoekster heeft de Commissie de steunmaatregel verenigbaar verklaard op basis van beoordelingscriteria die gelden voor de beoordeling van een steunregeling die voor alle gegadigden openstaat, terwijl de omstreden steunmaatregel ziet op individuele steun die aan een bepaalde marktdeelnemer wordt uitgekeerd. Verzoekster stelt bovendien dat uit het onderzoek van de boekhouding van CELF blijkt dat de steun geen verband houdt met de afhandeling van kleine bestellingen.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/58 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/58

---

Beroep, op 25 augustus 2004 ingesteld door Gaetano Petralia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-354/04)

(2004/C 262/106)

Procestaal: Italiaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 augustus 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gaetano Petralia, vertegenwoordigd door Carlo Forte, avvocato.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 7 oktober 2003 om hem in de rang B5, salaristrap 3, in te delen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 7 oktober 2003 om hem in de rang B5, salaristrap 3, in te delen;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, die is aangesteld op basis van de kennisgeving van selectie van tijdelijke functionarissen in de sector informatica en ondersteuning van onderzoek en technologische ontwikkeling, categorie B, COM/R/B/02/1999, komt op tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om hem definitief in te delen in de rang B5, salaristrap 3.

Verzoeker stelt aan de selectie te hebben deelgenomen in de veronderstelling, vertrouwende op de inhoud van punt 2 van titel VIII van de kennisgeving, dat een eventuele aanstelling als tijdelijk functionaris zou plaatsvinden op basis van zijn beroepservaring en, derhalve, in de rang B3, dan wel B4, salaristrap 3.

Ter ondersteuning van zijn vorderingen beroept hij zich vooral op het feit dat zijn beroepservaring verkeerd is beoordeeld.

Voorts stelt hij schending van het gewettigd vertrouwen en niet-nakoming van de verplichting dat handelingen van de administratie gemotiveerd dienen te zijn.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/58 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/58

---

Beroep, op 27 augustus 2004 ingesteld door CO-FRUTTA soc. coop. r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-355/04)

(2004/C 262/107)

Procestaal: Italiaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door CO-FRUTTA soc. coop. r.l., vertegenwoordigd door W. Viscardini en G. Donà, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | uit hoofde van artikel 230 EG nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vervat in de brief van de directeur-generaal van het DG „Landbouw” van 28 april 2004 (AGRI/11451/28.04.2004) – houdende afwijzing van het aanvankelijke verzoek van Co-Frutta om toegang tot de documenten die, voor de jaren 1998, 1999 en 2000, de gegevens bevatten over de in de Gemeenschap geregistreerde marktdeelnemers voor de invoer van bananen (GMO-bananen) – en impliciete afwijzing van het door Co-Frutta bij brief van 3 mei 2004 ingediende confirmatief verzoek; |
| --- | --- |

—

uit hoofde van artikel 230 EG nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vervat in de brief van de directeur-generaal van het DG „Landbouw” van 28 april 2004 (AGRI/11451/28.04.2004) – houdende afwijzing van het aanvankelijke verzoek van Co-Frutta om toegang tot de documenten die, voor de jaren 1998, 1999 en 2000, de gegevens bevatten over de in de Gemeenschap geregistreerde marktdeelnemers voor de invoer van bananen (GMO-bananen) – en impliciete afwijzing van het door Co-Frutta bij brief van 3 mei 2004 ingediende confirmatief verzoek;

| — | de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster aan dat de afwijzing van haar verzoek om toegang tot de documenten onrechtmatig is, omdat zij berust op een onjuiste toepassing door de Commissie van de procedurele en materiële regels ter zake. Zij stelt in het bijzonder:

| — | dat de Commissie de procestermijnen van verordening nr. 1049/2001 (1) en beschikking 2001/937 (2) heeft geschonden en de toegang heeft geweigerd op basis van bezwaar van een aantal lidstaten, dat te laat zou zijn ingediend; |
| --- | --- |

—

dat de Commissie de procestermijnen van verordening nr. 1049/2001 (1) en beschikking 2001/937 (2) heeft geschonden en de toegang heeft geweigerd op basis van bezwaar van een aantal lidstaten, dat te laat zou zijn ingediend;

| — | dat de beschikking bevat een kennelijke innerlijke tegenspraak, voorzover de vertraging is ontstaan door de verplichting de lidstaten te raadplegen. Niettemin zegt de Commissie zelf dat, onafhankelijk van het bezwaar van laatstgenoemde, hierin in elk geval haar eigen weigering om toegang te verlenen tot uitdrukking is gebracht: de Commissie handelt hiermee in strijd met de relevante regels die haar verplichten om autonoom te beslissen, aangezien zij reeds overtuigd was van de te geven eindbeschikking; |
| --- | --- |

—

dat de beschikking bevat een kennelijke innerlijke tegenspraak, voorzover de vertraging is ontstaan door de verplichting de lidstaten te raadplegen. Niettemin zegt de Commissie zelf dat, onafhankelijk van het bezwaar van laatstgenoemde, hierin in elk geval haar eigen weigering om toegang te verlenen tot uitdrukking is gebracht: de Commissie handelt hiermee in strijd met de relevante regels die haar verplichten om autonoom te beslissen, aangezien zij reeds overtuigd was van de te geven eindbeschikking;

| — | de Commissie heeft aangevoerd dat er sprake is van één van de in verordening nr. 1049/2001 voorziene uitzonderingen om de toegang te weigeren zonder daarvoor enige motivering te geven; wat de aangevoerde uitzondering betreft (bescherming van commerciële belangen in de zin van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001), merkt verzoekster op dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor toepassing ervan, aangezien in de sector GMO-bananen niet kan worden gesproken van te beschermen commerciële belangen in de door de Commissie daaraan gegeven betekenis; |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft aangevoerd dat er sprake is van één van de in verordening nr. 1049/2001 voorziene uitzonderingen om de toegang te weigeren zonder daarvoor enige motivering te geven; wat de aangevoerde uitzondering betreft (bescherming van commerciële belangen in de zin van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001), merkt verzoekster op dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor toepassing ervan, aangezien in de sector GMO-bananen niet kan worden gesproken van te beschermen commerciële belangen in de door de Commissie daaraan gegeven betekenis;

| — | de Commissie heeft zich niet uitgesproken over een aantal, in verzoeksters verzoek om toegang genoemde documenten en heeft daardoor in strijd met het beginsel van behoorlijk bestuur gehandeld; |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft zich niet uitgesproken over een aantal, in verzoeksters verzoek om toegang genoemde documenten en heeft daardoor in strijd met het beginsel van behoorlijk bestuur gehandeld;

| — | de Commissie heeft evenmin gedeeltelijke toegang verleend tot de documenten van de lidstaten, die zich niet hebben verzet tegen openbaarmaking. |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft evenmin gedeeltelijke toegang verleend tot de documenten van de lidstaten, die zich niet hebben verzet tegen openbaarmaking.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, van 31.5.2001, blz. 43).

(2)  Besluit 2001/937/EG,EGKS,Euratom van de Commissie van 5 december 2001 tot wijziging van haar Reglement van orde (PB L 345 van 29.12.2001, blz. 94).

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/59 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/59

---

Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door FG Marine SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-360/04)

(2004/C 262/108)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 2 september 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap FG Marine SA, gevestigd te Roissy (Frankrijk), vertegenwoordigd door Marie-Aline Michel, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de Commissie, welke met het vaststellen van beschikking 2000/513/EG van 8 september 1999 betreffende de terugbetaling van de door Frankrijk toegekende staatssteun ten gunste van de onderneming Stardust Marine (PB L 206, blz. 6) haar niet-contractuele aansprakelijk heeft veroorzaakt, te veroordelen tot schadeloosstelling van verzoekster en tot vaststelling dat de schadevergoeding waarop deze rechtmatig aanspraak kan maken, niet lager dan 200 000 000 FRF (30 489 803,44 EUR) kan zijn. |
| --- | --- |

—

de Commissie, welke met het vaststellen van beschikking 2000/513/EG van 8 september 1999 betreffende de terugbetaling van de door Frankrijk toegekende staatssteun ten gunste van de onderneming Stardust Marine (PB L 206, blz. 6) haar niet-contractuele aansprakelijk heeft veroorzaakt, te veroordelen tot schadeloosstelling van verzoekster en tot vaststelling dat de schadevergoeding waarop deze rechtmatig aanspraak kan maken, niet lager dan 200 000 000 FRF (30 489 803,44 EUR) kan zijn.

Middelen en voornaamste argumenten

De verzoekende vennootschap in de onderhavige zaak, voornaamste aandeelhouder in de vennootschap Stardust Marine, wil de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap aan de orde te stellen vanwege de schade die zij stelt te hebben geleden als gevolg van de beschikking van de Commissie van 8 september 1999, waarbij de binnen Stardust Marine in het kader van herstelplannen van Crédit Lyonnais door het Consortium de Réalisation (CDRE) verrichte kapitaalverhogingen, de door deze verstrekte voorschotten in rekening-courant en de door deze verrichte herkapitalisaties, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn verklaard en de terugvordering daarvan is gelast.

De in genoemde beschikking opgenomen verplichting tot terugbetaling is de oorzaak geweest van het neerleggen van de boeken van Stardust Marine, waardoor het resultaat van de door verzoekster uitgevoerde herstructurering teniet is gedaan.

Ter ondersteuning van haar aanspraken merkt FG Marine allereerst op dat de beschikking die het voorwerp van het onderhavige geschil vormt en die bij arrest van het Hof van 16 mei 2002 in de zaak C-482/99, Republiek Frankrijk/Commissie (1), is nietigverklaard, het beginsel van de particuliere investeerder heeft miskend. Bovendien heeft de Commissie zich bij de vaststelling van deze beschikking niet verplaatst in de toenmalige situatie en heeft zij Credit Lyonnais en zijn filialen niet als aandeelhouders van Stardust Marine beschouwd, maar als haar bankiers. Tot slot is de betrokken beschikking volledig voorbijgegaan aan de vooruitzichten tot herstel van Stardust Marine.

---

(1)  Jurispr. 2002, blz. I-4397.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/60 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/60

---

Doorhaling van zaak T-283/99 (1)

(2004/C 262/109)

(Procestaal: Nederlands)

De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-283/99: Vlutters Handelsonderneming BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

---

(1)  PB C 47 van 19.2.2000.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/60 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/60

---

Doorhaling van zaak T-108/02 (1)

(2004/C 262/110)

(Procestaal: Frans)

De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 augustus 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-108/02: Jégo-Quéré & Cie SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

---

(1)  PB C 144 van 15.6.2002.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/60 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/60

---

Doorhaling van zaak T-174/03 (1)

(2004/C 262/111)

(Procestaal: Frans)

De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juli 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-174/03: Franco Cozzani tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

---

(1)  PB C 184 van 2.8.2003.

---

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/60 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/60

---

Doorhaling van zaak T-52/04 (1)

(2004/C 262/112)

(Procestaal: Frans)

De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juli 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-52/04: Luis Escobar Guerrero tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

---

(1)  PB C 94 van 17.4.2004.

---

III Bekendmakingen

| 23.10.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 262/61 |
| --- | --- | --- | --- |

23.10.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 262/61

---

(2004/C 262/113)

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
  Publicatieblad van de Europese Unie

PB C 251 van 9.10.2004

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 239 van 25.9.2004

PB C 228 van 11.9.2004

PB C 217 van 28.8.2004

PB C 201 van 7.8.2004

PB C 190 van 24.7.2004

PB C 179 van 10.7.2004

Deze teksten zijn beschikbaar in:

| | EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex |
| --- | --- |

EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

| | CELEX:http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX:http://europa.eu.int/celex

---