# Επίσημη Εφημερίδα C 190/24 Ι

| | ISSN 1725-2415 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 47ό έτος24 Ιουλίου 2004 |

ISSN 1725-2415

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

47ό έτος24 Ιουλίου 2004

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | I   Ανακοινώσεις |
| | Δικαστήριο |
| | ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ |
| 2004/C 190/1 | Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 10ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση C-454/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Αυστρίας (Οδηγία 96/59/ΕΚ — Διαχείριση αποβλήτων — Διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων) | 1 |
| 2004/C 190/2 | Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 10ης Μαρτίου 2004, στην υπόθεση C-87/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Περιβάλλον — Οδηγία 85/337/ΕΟΚ — Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων ιδιωτικών ή δημοσίων σχεδίων — Σχέδιο Lotto zero) | 1 |
| 2004/C 190/3 | Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 10ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση C-168/02 (αίτηση του Oberster Gerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Rudolf Kronhofer κατά Marianne Maier, Christian Möller, Wirich Hofius, Zeki Karan (Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 5 σημείο 3 — Αρμοδιότητα επί ενοχών εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας — Τόπος επελεύσεως του ζημιογόνου γεγονότος — Χρηματική ζημία λόγω επενδύσεως κεφαλαίων σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος) | 2 |
| 2004/C 190/4 | Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως), της 8ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση C-220/02 (αίτηση του για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der Privatangestellten κατά Wirtschaftskammer Österreich (Αρχή της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών — Έννοια της αμοιβής — Συνεκτίμηση, κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεως, των χρονικών περιόδων στρατιωτικής θητείας — Δυνατότητα συγκρίσεως μεταξύ των εργαζομένων που υπηρετούν στρατιωτική θητεία και των γυναικών εργαζομένων που, κατόπιν της άδειας μητρότητας, λαμβάνουν γονική άδεια της οποίας η χρονική διάρκεια δεν συνεκτιμάται κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεως) | 2 |
| 2004/C 190/5 | Aπόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα), της 10ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση C-333/03: Eπιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/50/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο — Μεταβίβαση επιχειρήσεων — Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων) | 3 |
| 2004/C 190/6 | Υπόθεση C-150/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Δανίας που ασκήθηκε στις 23 Μαρτίου 2004 | 3 |
| 2004/C 190/7 | Υπόθεση C-200/04: Αίτηση έκδοσης προδικαστικής αποφάσεως, που υπεβλήθη με διάταξη του Bundesfinanzhof που εξεδόθη στις 18 Μαρτίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ του Finanzamt Heidelber και του iSt international Sprach- und Studienreisen GmbH | 5 |
| 2004/C 190/8 | Υπόθεση C-203/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landgericht Frankfurt am Main με διάταξη της 28ης Απριλίου 2004 στην υπόθεση Gebrüder Stolle GmbH & Co. KG κατά Heidegold Geflügelspezialitäten GmbH | 5 |
| 2004/C 190/9 | Υπόθεση C-210/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με τη διάταξη του Corte Suprema di Cassazione της 18ης Φεβρουαρίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ αφενός Ministero dell'Economia e delle Finanze (Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών) και Agenzia delle Entrate (Εφορίας) και αφετέρου FCE Bank plc. | 6 |
| 2004/C 190/0 | Υπόθεση C-213/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Oberster Gerichtshof με διάταξη της 29ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση Ewald Burtscher κατά Josef Stauderer | 6 |
| 2004/C 190/1 | Υπόθεση C-214/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, πoυ ασκήθηκε στις 19 Μαΐου 2004 | 6 |
| 2004/C 190/2 | Υπόθεση C-215/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Østre Landsret με διάταξη της 14ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση Marius Pedersen A/S κατά Miljøstyrelsen | 7 |
| 2004/C 190/3 | Υπόθεση C-216/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Consiglio di Stato in sede giurisdizionale, Sezione Quinta, με διάταξη της 27ης Ιανουαρίου 2004 στην υπόθεση SABA Italia s.p.a. κατά Comune di Bolzano και SEAB s.p.a. | 8 |
| 2004/C 190/4 | Υπόθεση C-222/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υποβλήθηκε με διάταξη της 23ης Μαρτίου 2004 από το Corte Suprema di Cassazione — Πέμπτο Πολιτικό Τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί μεταξύ του Ministero dell'Economia e delle Finanze και των Cassa di Risparmio di Firenze SpA, Fondazione Cassa di Risparmio di San Miniato και Cassa di Risparmio di San Miniato SpA | 8 |
| 2004/C 190/5 | Υπόθεση C-225/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, που ασκήθηκε την 1η Ιουνίου 2004 | 9 |
| 2004/C 190/6 | Υπόθεση C-226/04: Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε, με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία) —τμήμα 1β'—, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ εταιριών La Cascina Coop.a.r.l. και Zilch s.r.l., αφενός, και Ministero della Difesa, Ministero dell' Economia e delle Finanze και Pedus Service P. Dussman κ.λπ., αφετέρου | 9 |
| 2004/C 190/7 | Υπόθεση C-227/04 P: Αναίρεση ασκηθείσα στις 2 Ιουνίου 2004 από τη Marie-Luise Lindorfer κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 18 Μαρτίου 2004 το πέμπτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-204/01, M.-L. Lindorfer κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως | 10 |
| 2004/C 190/8 | Υπόθεση C-228/04: Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε, με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio [Ιταλία] —τμήμα 1β'—, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ Consorzio G.f.M., αφενός, και Ministero della Difesa, εταιρίας Coop.a.r.l. La Cascina και εταιρίας Zilch s.r.l., αφετέρου | 11 |
| 2004/C 190/9 | Υπόθεση C-236/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε στις 7 Ιουνίου 2004 | 11 |
| 2004/C 190/0 | Υπόθεση C-238/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας, η οποία ασκήθηκε στις 7 Ιουνίου 2004 | 12 |
| 2004/C 190/1 | Υπόθεση C-240/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου του Βελγίου, η οποία ασκήθηκε στις 8 Ιουνίου 2004 | 13 |
| 2004/C 190/2 | Υπόθεση C-243/04 P: Αίτηση αναιρέσεως της Μ., η οποία ασκήθηκε στις 9 Ιουνίου 2004 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 21ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση T-172/01, Μ. κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων | 13 |
| 2004/C 190/3 | Υπόθεση C-249/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Cour du travail de Liège με απόφαση της 9ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση José Allard κατά Ιnstitut national d'assurances sociales pour travailleurs independants [εθνικό ίδρυμα κοινωνικών ασφαλίσεων ελεύθερων επαγγελματιών], με συντομογραφία INASTI | 14 |
| | ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ |
| 2004/C 190/4 | Απόφαση του Πρωτοδικείου, της 25ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση T-154/01, Distilleria F. Palma SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Κανονισμός (ΕΟΚ) 822/87 — Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1780/89 — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2710/93 — Κανονισμός (ΕΚ) 416/96 — Διάθεση στην αγορά αλκοολών προερχόμενων από απόσταξη — Κανονισμός (ΕΟΚ) 3390/90 — Δημοπρασία για τη χρησιμοποίηση στον τομέα των καυσίμων — Άρνηση της Επιτροπής να τροποποιήσει ορισμένους όρους της δημοπρασίας — Ανωτέρα βία — Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας — Παραδεκτό) | 15 |
| 2004/C 190/5 | Απόφαση του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα), της 12ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση Τ-191/01, André Hecq κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Υπάλληλοι — Κοινωνική ασφάλιση — Άρθρο 72 παράγραφος 1, του ΚΥΚ — Κάλυψη ιατρικών εξόδων — Σοβαρή ασθένεια — Άρνηση επιστροφής σε ποσοστό 100 % ορισμένων ορισμένων ιατρικής φύσεως παροχών) | 15 |
| 2004/C 190/6 | Υπόθεση Τ-31/04: Προσφυγή της Eurodrive Services and Distribution N.V. κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2004 | 16 |
| 2004/C 190/7 | Υπόθεση Τ-135/04: Πρoσφυγή της GfK Aktiengesellschaft κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) πoυ ασκήθηκε στις 8 Απριλίου 2004 | 16 |
| 2004/C 190/8 | Υπόθεση Τ-136/04: Προσφυγή της Domäne Vorderiss, του Rasso Freiherr von Cramer-Klett και του Rechtlerverband Pfronten κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Απριλίου 2004 | 17 |
| 2004/C 190/9 | Υπόθεση Τ-143/04: Προσφυγή της Antonietta Camurato Carfagno κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 13 Απριλίου 2004 | 18 |
| 2004/C 190/0 | Υπόθεση Τ-164/04: Προσφυγή της Patricia Wauthier και της Viviane Deveen κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 10 Μαΐου 2004 | 18 |
| 2004/C 190/1 | Υπόθεση Τ-171/04: Προσφυγή τoυ Daniel Surget κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 Μαΐου 2004 | 19 |
| 2004/C 190/2 | Υπόθεση Τ-181/04: Προσφυγή της Nathalie Heinen κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 Μαΐου 2004 | 19 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

I   Ανακοινώσεις

Δικαστήριο

ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ

2004/C 190/1

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 10ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση C-454/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Αυστρίας (Οδηγία 96/59/ΕΚ — Διαχείριση αποβλήτων — Διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων)

1

2004/C 190/2

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα), της 10ης Μαρτίου 2004, στην υπόθεση C-87/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Περιβάλλον — Οδηγία 85/337/ΕΟΚ — Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων ιδιωτικών ή δημοσίων σχεδίων — Σχέδιο Lotto zero)

1

2004/C 190/3

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα), της 10ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση C-168/02 (αίτηση του Oberster Gerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Rudolf Kronhofer κατά Marianne Maier, Christian Möller, Wirich Hofius, Zeki Karan (Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 5 σημείο 3 — Αρμοδιότητα επί ενοχών εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας — Τόπος επελεύσεως του ζημιογόνου γεγονότος — Χρηματική ζημία λόγω επενδύσεως κεφαλαίων σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος)

2

2004/C 190/4

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως), της 8ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση C-220/02 (αίτηση του για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der Privatangestellten κατά Wirtschaftskammer Österreich (Αρχή της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών — Έννοια της αμοιβής — Συνεκτίμηση, κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεως, των χρονικών περιόδων στρατιωτικής θητείας — Δυνατότητα συγκρίσεως μεταξύ των εργαζομένων που υπηρετούν στρατιωτική θητεία και των γυναικών εργαζομένων που, κατόπιν της άδειας μητρότητας, λαμβάνουν γονική άδεια της οποίας η χρονική διάρκεια δεν συνεκτιμάται κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεως)

2

2004/C 190/5

Aπόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα), της 10ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση C-333/03: Eπιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/50/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο — Μεταβίβαση επιχειρήσεων — Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων)

3

2004/C 190/6

Υπόθεση C-150/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Δανίας που ασκήθηκε στις 23 Μαρτίου 2004

3

2004/C 190/7

Υπόθεση C-200/04: Αίτηση έκδοσης προδικαστικής αποφάσεως, που υπεβλήθη με διάταξη του Bundesfinanzhof που εξεδόθη στις 18 Μαρτίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ του Finanzamt Heidelber και του iSt international Sprach- und Studienreisen GmbH

5

2004/C 190/8

Υπόθεση C-203/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landgericht Frankfurt am Main με διάταξη της 28ης Απριλίου 2004 στην υπόθεση Gebrüder Stolle GmbH & Co. KG κατά Heidegold Geflügelspezialitäten GmbH

5

2004/C 190/9

Υπόθεση C-210/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με τη διάταξη του Corte Suprema di Cassazione της 18ης Φεβρουαρίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ αφενός Ministero dell'Economia e delle Finanze (Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών) και Agenzia delle Entrate (Εφορίας) και αφετέρου FCE Bank plc.

6

2004/C 190/0

Υπόθεση C-213/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Oberster Gerichtshof με διάταξη της 29ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση Ewald Burtscher κατά Josef Stauderer

6

2004/C 190/1

Υπόθεση C-214/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, πoυ ασκήθηκε στις 19 Μαΐου 2004

6

2004/C 190/2

Υπόθεση C-215/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Østre Landsret με διάταξη της 14ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση Marius Pedersen A/S κατά Miljøstyrelsen

7

2004/C 190/3

Υπόθεση C-216/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Consiglio di Stato in sede giurisdizionale, Sezione Quinta, με διάταξη της 27ης Ιανουαρίου 2004 στην υπόθεση SABA Italia s.p.a. κατά Comune di Bolzano και SEAB s.p.a.

8

2004/C 190/4

Υπόθεση C-222/04: Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υποβλήθηκε με διάταξη της 23ης Μαρτίου 2004 από το Corte Suprema di Cassazione — Πέμπτο Πολιτικό Τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί μεταξύ του Ministero dell'Economia e delle Finanze και των Cassa di Risparmio di Firenze SpA, Fondazione Cassa di Risparmio di San Miniato και Cassa di Risparmio di San Miniato SpA

8

2004/C 190/5

Υπόθεση C-225/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, που ασκήθηκε την 1η Ιουνίου 2004

9

2004/C 190/6

Υπόθεση C-226/04: Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε, με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία) —τμήμα 1β'—, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ εταιριών La Cascina Coop.a.r.l. και Zilch s.r.l., αφενός, και Ministero della Difesa, Ministero dell' Economia e delle Finanze και Pedus Service P. Dussman κ.λπ., αφετέρου

9

2004/C 190/7

Υπόθεση C-227/04 P: Αναίρεση ασκηθείσα στις 2 Ιουνίου 2004 από τη Marie-Luise Lindorfer κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 18 Μαρτίου 2004 το πέμπτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-204/01, M.-L. Lindorfer κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως

10

2004/C 190/8

Υπόθεση C-228/04: Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε, με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio [Ιταλία] —τμήμα 1β'—, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ Consorzio G.f.M., αφενός, και Ministero della Difesa, εταιρίας Coop.a.r.l. La Cascina και εταιρίας Zilch s.r.l., αφετέρου

11

2004/C 190/9

Υπόθεση C-236/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε στις 7 Ιουνίου 2004

11

2004/C 190/0

Υπόθεση C-238/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας, η οποία ασκήθηκε στις 7 Ιουνίου 2004

12

2004/C 190/1

Υπόθεση C-240/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου του Βελγίου, η οποία ασκήθηκε στις 8 Ιουνίου 2004

13

2004/C 190/2

Υπόθεση C-243/04 P: Αίτηση αναιρέσεως της Μ., η οποία ασκήθηκε στις 9 Ιουνίου 2004 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 21ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση T-172/01, Μ. κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

13

2004/C 190/3

Υπόθεση C-249/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Cour du travail de Liège με απόφαση της 9ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση José Allard κατά Ιnstitut national d'assurances sociales pour travailleurs independants [εθνικό ίδρυμα κοινωνικών ασφαλίσεων ελεύθερων επαγγελματιών], με συντομογραφία INASTI

14

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ

2004/C 190/4

Απόφαση του Πρωτοδικείου, της 25ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση T-154/01, Distilleria F. Palma SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Κανονισμός (ΕΟΚ) 822/87 — Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1780/89 — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2710/93 — Κανονισμός (ΕΚ) 416/96 — Διάθεση στην αγορά αλκοολών προερχόμενων από απόσταξη — Κανονισμός (ΕΟΚ) 3390/90 — Δημοπρασία για τη χρησιμοποίηση στον τομέα των καυσίμων — Άρνηση της Επιτροπής να τροποποιήσει ορισμένους όρους της δημοπρασίας — Ανωτέρα βία — Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας — Παραδεκτό)

15

2004/C 190/5

Απόφαση του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα), της 12ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση Τ-191/01, André Hecq κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Υπάλληλοι — Κοινωνική ασφάλιση — Άρθρο 72 παράγραφος 1, του ΚΥΚ — Κάλυψη ιατρικών εξόδων — Σοβαρή ασθένεια — Άρνηση επιστροφής σε ποσοστό 100 % ορισμένων ορισμένων ιατρικής φύσεως παροχών)

15

2004/C 190/6

Υπόθεση Τ-31/04: Προσφυγή της Eurodrive Services and Distribution N.V. κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2004

16

2004/C 190/7

Υπόθεση Τ-135/04: Πρoσφυγή της GfK Aktiengesellschaft κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) πoυ ασκήθηκε στις 8 Απριλίου 2004

16

2004/C 190/8

Υπόθεση Τ-136/04: Προσφυγή της Domäne Vorderiss, του Rasso Freiherr von Cramer-Klett και του Rechtlerverband Pfronten κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Απριλίου 2004

17

2004/C 190/9

Υπόθεση Τ-143/04: Προσφυγή της Antonietta Camurato Carfagno κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 13 Απριλίου 2004

18

2004/C 190/0

Υπόθεση Τ-164/04: Προσφυγή της Patricia Wauthier και της Viviane Deveen κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 10 Μαΐου 2004

18

2004/C 190/1

Υπόθεση Τ-171/04: Προσφυγή τoυ Daniel Surget κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 Μαΐου 2004

19

2004/C 190/2

Υπόθεση Τ-181/04: Προσφυγή της Nathalie Heinen κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 Μαΐου 2004

19

| | III   Πληροφορίες |
| --- | --- |
| 2004/C 190/3 | Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςΕΕ C 179 της 10.7.2004 | 20 |

III   Πληροφορίες

2004/C 190/3

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςΕΕ C 179 της 10.7.2004

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

20

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

I Ανακοινώσεις

Δικαστήριο

ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/1

---

ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(δεύτερο τμήμα)

της 10ης Ιουνίου 2004

στην υπόθεση C-454/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Αυστρίας (1)

(Οδηγία 96/59/ΕΚ - Διαχείριση αποβλήτων - Διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων)

(2004/C 190/01)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-454/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: G. zur Hausen) κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Αυστρίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing και R. Stüwe), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να καταρτίσει ή να κοινοποιήσει στην Επιτροπή, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, το σχέδιο που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 1 πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT) (ΕΕ L 243, σ. 31), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, R. Schintgen και τις F. Macken και N. Colneric δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix Hackl, γραμματέας: M. F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να καταρτίσει, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, το σχέδιο που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 1 πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή. |
| --- | --- |

1.

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να καταρτίσει, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, το σχέδιο που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 1 πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.

| 2. | Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 17 της 19.1.2002.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/1

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 10ης Μαρτίου 2004

στην υπόθεση C-87/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων ιδιωτικών ή δημοσίων σχεδίων - Σχέδιο «Lotto zero»)

(2004/C 190/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-87/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπροσωπούμενη από τους van Beek και R. Amorosi) κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπροσωπούμενης από τον Massella Ducci Teri, avvocato dello Stato) που είχε ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, επειδή η Περιφέρεια της Abruzzes δεν έλεγξε εάν η κατασκευή περιφερειακής εξωαστικής οδού στο Teramo (σχέδιο γνωστό ως Lotto Zero — Variante, tra Teramo e Giulianova, alla strada statale S.S. 80), που περιλαμβάνεται στα σχέδια που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, A. Rosas (εισηγητή) και A. La Pergola, R. Silva de Lapuerta, και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας R. Grass, εξέδωσε στις 10 Ιουνίου 2004 απόφαση της οποίας το διατακτικό έχει ως εξής:

| 1. | Επειδή η Περιφέρεια της Abruzzes δεν έλεγξε εάν η κατασκευή περιφερειακής εξωαστικής οδού στο Teramo (σχέδιο γνωστό ως Lotto Zero — Variante, tra Teramo e Giulianova, alla strada statale S.S. 80), που περιλαμβάνεται στα σχέδια που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ έπρεπε να υποβληθεί σε εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας αυτής, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας. |
| --- | --- |

1.

Επειδή η Περιφέρεια της Abruzzes δεν έλεγξε εάν η κατασκευή περιφερειακής εξωαστικής οδού στο Teramo (σχέδιο γνωστό ως Lotto Zero — Variante, tra Teramo e Giulianova, alla strada statale S.S. 80), που περιλαμβάνεται στα σχέδια που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ έπρεπε να υποβληθεί σε εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας αυτής, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας.

| 2. | Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Ιταλίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Ιταλίας στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 109 της 4.5.2002.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/2

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(δεύτερο τμήμα)

της 10ης Ιουνίου 2004

στην υπόθεση C-168/02 (αίτηση του Oberster Gerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Rudolf Kronhofer κατά Marianne Maier, Christian Möller, Wirich Hofius, Zeki Karan (1)

(Σύμβαση των Βρυξελλών - Άρθρο 5 σημείο 3 - Αρμοδιότητα επί ενοχών εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας - Τόπος επελεύσεως του ζημιογόνου γεγονότος - Χρηματική ζημία λόγω επενδύσεως κεφαλαίων σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος)

(2004/C 190/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-168/02, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του Πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 περί της ερμηνείας από το Δικαστήριο της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εν λόγω δικαστηρίου μεταξύ Rudolf Kronhofer και Marianne Maier, Christian Möller, Wirich Hofius, Zeki Karan, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 5 σημείο 3 της προπαρατεθείσας Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 (ΕΕ 1982, L 388, σ. 7), όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 24), με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 1), με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας (ΕΕ 1989, L 285, σ. 1) και με τη Σύμβαση της 29ης Νοεμβρίου 1996 για την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ 1997, C 15, σ. 1), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους M. C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), R. Schintgen και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 10 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

Το άρθρο 5 σημείο 3 της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας, με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και με τη Σύμβαση της 29ης Νοεμβρίου 1996 για την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η έκφραση «τόπος όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός» δεν αναφέρεται στον τόπο της κατοικίας του ενάγοντος, όπου βρίσκεται «το επίκεντρο της περιουσίας του», για τον μοναδικό λόγο ότι ο ενάγων υπέστη στον τόπο αυτό περιουσιακή ζημία λόγω της σημειωθείσας σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος απώλειας ορισμένων περιουσιακών του στοιχείων.

---

(1)  ΕΕ C 169 της 13.7.2002.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/2

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τμήμα μείζονος συνθέσεως)

της 8ης Ιουνίου 2004

στην υπόθεση C-220/02 (αίτηση του για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der Privatangestellten κατά Wirtschaftskammer Österreich (1)

(«Αρχή της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών - Έννοια της αμοιβής - Συνεκτίμηση, κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεως, των χρονικών περιόδων στρατιωτικής θητείας - Δυνατότητα συγκρίσεως μεταξύ των εργαζομένων που υπηρετούν στρατιωτική θητεία και των γυναικών εργαζομένων που, κατόπιν της άδειας μητρότητας, λαμβάνουν γονική άδεια της οποίας η χρονική διάρκεια δεν συνεκτιμάται κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεως»)

(2004/C 190/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-220/02, με αντικείμενο αίτηση του Oberster Gerichtshof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der Privatangestellten και Wirtschaftskammer Österreich, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 141 ΕΚ και 1 της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 42), το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, J.-P. Puissochet (εισηγητή) και J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους τμήματος, R. Schintgen, F. Macken, N. Colnerick, S. von Bahr και R. Silva de Lapuerta, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 8 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Το ευεργέτημα του οποίου απολαύουν τα πρόσωπα που υπηρετούν υποχρεωτική στρατιωτική ή εναλλακτική θητεία, δυνάμενη να παραταθεί εθελοντικώς, και το οποίο συνίσταται στη συνεκτίμηση της διάρκειας των χρονικών περιόδων θητείας για τον υπολογισμό της ενδεχόμενης μελλοντικής αξιώσεως αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεως πρέπει να θεωρηθεί ως στοιχείο της αμοιβής τους, κατά την έννοια του άρθρου 141 ΕΚ. |
| --- | --- |

1.

Το ευεργέτημα του οποίου απολαύουν τα πρόσωπα που υπηρετούν υποχρεωτική στρατιωτική ή εναλλακτική θητεία, δυνάμενη να παραταθεί εθελοντικώς, και το οποίο συνίσταται στη συνεκτίμηση της διάρκειας των χρονικών περιόδων θητείας για τον υπολογισμό της ενδεχόμενης μελλοντικής αξιώσεως αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεως πρέπει να θεωρηθεί ως στοιχείο της αμοιβής τους, κατά την έννοια του άρθρου 141 ΕΚ.

| 2. | Το άρθρο 141 ΕΚ και η οδηγία 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών, δεν απαγορεύουν να λαμβάνεται υπόψη, κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεως με βάση τον χρόνο υπηρεσίας, η χρονική διάρκεια της στρατιωτικής ή της εναλλακτικής θητείας την οποία υπηρετούν κατά κύριο λόγο άνδρες, αλλά όχι η διάρκεια των γονικών αδειών τις οποίες λαμβάνουν κατά κύριο λόγο γυναίκες. |
| --- | --- |

2.

Το άρθρο 141 ΕΚ και η οδηγία 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών, δεν απαγορεύουν να λαμβάνεται υπόψη, κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεως με βάση τον χρόνο υπηρεσίας, η χρονική διάρκεια της στρατιωτικής ή της εναλλακτικής θητείας την οποία υπηρετούν κατά κύριο λόγο άνδρες, αλλά όχι η διάρκεια των γονικών αδειών τις οποίες λαμβάνουν κατά κύριο λόγο γυναίκες.

---

(1)  EE C 202 της 24.8.2002

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/3

---

AΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τρίτο τμήμα)

της 10ης Ιουνίου 2004

στην υπόθεση C-333/03: Eπιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/50/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο - Μεταβίβαση επιχειρήσεων - Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων)

(2004/C 190/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-333/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M.-J. Jonczy), κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπο: S.Schreiner), που έχει ως αντικείμενο να αναγνωρισθεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων (ΕΕ L 201, σ. 88), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο του τρίτου τμήματος, R. Schintgen και την N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 10 Ιουνίου απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία. |
| --- | --- |

1.

Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

| 2. | Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 213 της 6.9.2003.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/3

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Δανίας που ασκήθηκε στις 23 Μαρτίου 2004

Υπόθεση C-150/04

(2004/C 190/06)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους R. Lyal και S. Tams, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Μαρτίου 2004 προσφυγή κατά του Βασιλείου της Δανίας.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Δανίας, έχοντας θεσπίσει και διατηρώντας σε ισχύ ένα σύστημα ασφάλειας ζωής και συντάξεων, κατά το οποίο δικαίωμα φορολογικής εκπτώσεως και απαλλαγής από καταβολές εισφορών (άρθρα 18 και 19 του νόμου περί φορολογίας συντάξεων) παρέχεται αποκλειστικώς για καταβολές εισφορών που πραγματοποιούνται βάσει συμβάσεων συναπτομένων με συνταξιοδοτικά ιδρύματα με έδρα στη Δανία, ενώ δεν παρέχεται καμία τέτοια φορολογική ελάφρυνση για καταβολές εισφορών που πραγματοποιούνται βάσει συμβάσεων συναπτομένων με συνταξιοδοτικά ιδρύματα με έδρα σε άλλο κράτος μέλος (άρθρα 53A και 53B), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 39, 43, 49 og και 56 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. |
| --- | --- |

1.

Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Δανίας, έχοντας θεσπίσει και διατηρώντας σε ισχύ ένα σύστημα ασφάλειας ζωής και συντάξεων, κατά το οποίο δικαίωμα φορολογικής εκπτώσεως και απαλλαγής από καταβολές εισφορών (άρθρα 18 και 19 του νόμου περί φορολογίας συντάξεων) παρέχεται αποκλειστικώς για καταβολές εισφορών που πραγματοποιούνται βάσει συμβάσεων συναπτομένων με συνταξιοδοτικά ιδρύματα με έδρα στη Δανία, ενώ δεν παρέχεται καμία τέτοια φορολογική ελάφρυνση για καταβολές εισφορών που πραγματοποιούνται βάσει συμβάσεων συναπτομένων με συνταξιοδοτικά ιδρύματα με έδρα σε άλλο κράτος μέλος (άρθρα 53A και 53B), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 39, 43, 49 og και 56 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

| 2. | Να καταδικάσει το Βασίλειο της Δανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Να καταδικάσει το Βασίλειο της Δανίας στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:

Η δανική νομοθεσία που αφορά ιδίως εκπτώσεις όσον αφορά καταβολές εισφορών για ασφάλειες ζωής και συντάξεις αντιβαίνει προς τις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ που αφορούν την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και το δικαίωμα ελεύθερης εγκαταστάσεως, καθώς και την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, χωρίς να μπορεί να δικαιολογηθεί από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, όπως ορίζεται στη νομολογία του Δικαστηρίου.

Η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (άρθρο 49 ΕΚ)

Η έλλειψη προσβάσεως στο δικαίωμα εκπτώσεως και απαλλαγής από εισφορές σε αλλοδαπά συνταξιοδοτικά συστήματα έχει ως συνέπεια να εμποδίζει αντισυμβαλλομένους εγκατεστημένους στη Δανία να συνάπτουν συμβάσεις συνταξιοδοτήσεως με συνταξιοδοτικά ιδρύματα που έχουν έδρα σε άλλα πλην της Δανίας κράτη μέλη. Αλλοδαπά συνταξιοδοτικά ιδρύματα αποκλείονται de facto από την προσφορά των υπηρεσιών τους στη δανική αγορά. Επομένως, ο όρος περί εγκαταστάσεως συνιστά περιορισμό του δικαιώματος ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από άλλα κράτη μέλη προς τη Δανία.

Η ελεύθερη κυκλοφορία εργαζομένων και το δικαίωμα ελεύθερης εγκαταστάσεως (άρθρα 39 και 43 ΕΚ)

Οι δανικοί κανόνες, κατά τους οποίους η καταβολή εισφορών σε αλλοδαπά συνταξιοδοτικά συστήματα δεν δικαιολογεί έκπτωση, πλήττει ιδίως διακινούμενους εργαζομένους και αυτοτελώς εργαζομένους από άλλα κράτη μέλη. Μισθωτοί και μη μισθωτοί, που μεταφέρουν την κατοικία τους στη Δανία και οι οποίοι έχουν ήδη συνάψει συμβάσεις συνταξιοδοτήσεως σε άλλα κράτη μέλη, αναγκάζονται να συνάπτουν νέες συμβάσεις συνταξιοδοτήσεως με συνταξιοδοτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στη Δανία, προκειμένου να αποκτήσουν τα ίδια φορολογικά πλεονεκτήματα όπως αυτά των οποίων δικαιούνται οι εργαζόμενοι που έχουν συνάψει συμβάσεις συνταξιοδοτήσεως εντός της Δανίας.

Η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων (άρθρο 56 ΕΚ)

Ο όρος κατά τον οποίο τα συνταξιοδοτικά ιδρύματα πρέπει να είναι εγκατεστημένα στη Δανία, ως προϋπόθεση για να μπορεί ο ασφαλισμένος να τύχει φορολογικής ελαφρύνσεως, αποτρέπει τους αντισυμβαλλομένους από τη σύναψη συμβάσεων συνταξιοδοτήσεως με συνταξιοδοτικά ιδρύματα εγκατεστημένα σε άλλα κράτη μέλη. Επομένως, οι δανικές διατάξεις έχουν ως συνέπεια να εμποδίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων υπό τη μορφή καταβολής εισφορών ή πληρωμής του ασφαλίσματος σε σχέση με συνταξιοδοτικά συστήματα

Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος

| — | Αποτελεσματικός φορολογικός έλεγχος |
| --- | --- |

—

Αποτελεσματικός φορολογικός έλεγχος

Ο λόγος εξασφαλίσεως αποτελεσματικού φορολογικού ελέγχου, που προέβαλε η Δανική Κυβέρνηση, δεν μπορεί να δικαιολογήσει τις δανικές διατάξεις περί εκπτώσεως οι οποίες συνιστούν εμπόδιο για τις ανωτέρω ελευθερίες. Οι διατάξεις αυτές αντιβαίνουν προς την αρχή της αναλογικότητας, διότι ο αποτελεσματικός φορολογικός έλεγχος και η πρόληψη της φοροδιαφυγής μπορούν να εξασφαλισθούν με μέτρα λιγότερο περιοριστικά απ' ό,τι οι δανικοί κανόνες, όπως, για παράδειγμα, με το να ζητούνται από τον υποκείμενο στον φόρο οι αναγκαίες πληροφορίες ως προϋπόθεση για να τύχει της εκπτώσεως φόρου ή με τη συνεργασία με τις φορολογικές αρχές άλλων κρατών μελών σύμφωνα με την οδηγία 77/779/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων φόρων.

| — | Συνοχή του φορoλογικού συστήματος |
| --- | --- |

—

Συνοχή του φορoλογικού συστήματος

Η νομολογία του Δικαστηρίου δέχεται ότι η συνοχή ενός φορολογικού συστήματος επιβάλλει να μπορεί το κράτος μέλος, καθόσον οφείλει να αναγνωρίζει δικαίωμα εκπτώσεως για εισφορές σε συνταξιοδοτικά συστήματα που καταβάλλονται εντός άλλου κράτους μέλους, να φορολογεί τα ποσά που καταβάλλονται από τα συνταξιοδοτικά αυτά συστήματα.

Η συνοχή αυτή, εντούτοις, πρέπει να υφίσταται σε άμεση σχέση με τον συγκεκριμένο υποκείμενο στον φόρο και θα πρέπει να υπάρχει στενότερη συνάρτηση μεταξύ δικαιώματος εκπτώσεως για καταβαλλόμενες εισφορές και φορολογήσεως καταβαλλομένων παροχών.

Κατά την Επιτροπή, δεν αρκεί μια συμμετρία μεταξύ της από φορολογικής απόψεως αντιμετωπίσεως καταβαλλομένων εισφορών και καταβαλλομένων παροχών όσον αφορά τόσο τα ημεδαπά όσο και τα αλλοδαπά συστήματα,ούτως ώστε να υφίσταται ως προς τα ημεδαπά συστήματα δικαίωμα εκπτώσεως ή απαλλαγής από εισφορές, ενώ οι παροχές φορολογούνται, ως προς δε τα αλλοδαπά συστήματα δεν υφίσταται δικαίωμα εκπτώσεως, αλλά σε αντιστάθμιση δεν φορολογούνται οι καταβαλλόμενες παροχές.

Το φορολογικό πλεονέκτημα που παρέχεται για τις συνταξιοδοτικές συμβάσεις που συνάπτονται με ημεδαπά συνταξιοδοτικά ιδρύματα συνίσταται πρωτίστως στην αναβολή της φορολογήσεως του ποσού που αντιστοιχεί στις καταβαλλόμενες συνταξιοδοτικές εισφορές. Η αναβολή φορολογήσεως έχει ως συνέπεια ότι τα ημεδαπά συστήματα φορολογήσεως είναι ιδιαιτέρως ελκυστικά, έστω κι αν αργότερα φορολογούνται οι καταβαλλόμενες παροχές. Το γεγονός ότι υπάρχει συμμετρία στη φορολόγηση ουδόλως αντισταθμίζει την έλλειψη φορολογικού πλεονεκτήματος για τα αλλοδαπά συνταξιοδοτικά συστήματα.

Η Δανία οφείλει να αναγνωρίσει ότι συνταξιοδοτικές συμβάσεις που έχουν συναφθεί με συνταξιοδοτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα σε άλλα κράτη μέλη πρέπει να καλύπτονται από τα ίδια φορολογικά πλεονεκτήματα όπως ημεδαπές συνταξιοδοτικές συμβάσεις. Μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η Δανία δεν δικαιούται να φορολογεί καταβαλλόμενες συντάξεις μπορεί να έχει σημασία η λήψη υπόψη του λόγου που ανάγεται στη συνοχή του φορολογικού συστήματος. Η Δανία μπορεί εντούτοις να φορολογεί όλες τις συντάξεις που καταβάλλονται σε αντισυμβαλλομένους στο πλαίσιο ασφαλιστικής συμβάσεως οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στη Δανία, ανεξαρτήτως του αν η σύμβαση έχει συναφθεί στη Δανία ή στην αλλοδαπή. Η Δανία χάνει αυτό το δικαίωμα μόνον αν ο αντισυμβαλλόμενος στο πλαίσιο ασφαλιστικής συμβάσεως μεταφέρει την κατοικία του σε άλλη χώρα.

Η Επιτροπή θεωρεί επί πλέον ότι η απαιτούμενη συνοχή του δανικού φορολογικού συστήματος δεν αποδεικνύεται από το ότι η Δανία έχει συνάψει συμβάσεις περί διπλής φορολογίας με μια σειρά χωρών, πράγμα που έχει ως συνέπεια ότι η συνοχή αυτή δεν βρίσκεται σε άμεση σχέση με τον συγκεκριμένο υποκείμενο στον φόρο μέσω απόλυτης συναρτήσεως της εκπτώσεως για καταβαλλόμενες εισφορές με τη φορολόγηση καταβαλλομένων παροχών.

Συμβάσεις περί διπλής φορολογίας που ακολουθούν το OECD πρότυπο συμβάσεων περί διπλής φορολογίας εξασφαλίζουν ότι οι καταβολές συντάξεων δεν φορολογούνται συγχρόνως στη χώρα όπου έχει την κατοικία του ο ασφαλισμένος και στη χώρα όπου είναι εγκατεστημένο το συνταξιοδοτικό ίδρυμα. Από τις συμβάσεις αυτές προκύπτει ότι οι καταβαλλόμενες από συνταξιοδοτικά συστήματα παροχές μπορούν να φορολογούνται μόνο στη χώρα όπου έχει την κατοικία του ο λήπτης της συντάξεως. Οι συμβάσεις αυτές έχουν ως συνέπεια ότι η Δανία παραιτήθηκε από το δικαίωμα φορολογήσεως καταβαλλόμενων από συνταξιοδοτικά ιδρύματα παροχών που είναι εγκατεστημένα στη Δανία. Αυτό ισχύει ανεξαρτήτως του αν για τις καταβαλλόμενες συντάξεις υφίστατο ή όχι δικαίωμα εκπτώσεως στη Δανία. Αντιθέτως, η Δανία μπορεί να φορολογεί όλες τις συντάξεις που καταβάλλονται σε αντισυμβαλλομένους στο πλαίσιο ασφαλιστικής συμβάσεως που έχουν την κατοικία τους στη Δανία, ακόμη κι αν η καταβολή πραγματοποιείται εντός μιας από τις συμβαλλόμενες χώρες.

Σε άλλες συμβάσεις περί διπλής φορολογίας απαντούν διατάξεις που παρέχουν στους αντισυμβαλλομένους στο πλαίσιο ασφαλιστικής συμβάσεως δυνατότητα εκπτώσεως των εισφορών που καταβάλλουν σε αλλοδαπά ασφαλιστικά συστήματα. Επομένως, όσοι μεταφέρουν στη Δανία την κατοικία τους από μία από τις χώρες αυτές μπορούν να διατηρούν τη συνταξιοδοτική τους ασφάλιση στην πατρίδας τους και να προβαίνουν σε έκπτωση των καταβαλλομένων στα συστήματα εισφορών από το φορολογητέο εισόδημα στη Δανία. Οι περί εκπτώσεως διατάξεις αυτών των συμβάσεων δείχνουν ότι δεν είναι συνεπείς οι δανικοί κανόνες για την ανυπαρξία δικαιώματος εκπτώσεως εισφορών που καταβάλλονται σε αλλοδαπά ασφαλιστικά συστήματα.

---

(1)  ΕΕ L 336, σ. 15.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/5 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/5

---

Αίτηση έκδοσης προδικαστικής αποφάσεως, που υπεβλήθη με διάταξη του Bundesfinanzhof που εξεδόθη στις 18 Μαρτίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ του Finanzamt Heidelber και του iSt international Sprach- und Studienreisen GmbH

(Υπόθεση C-200/04)

(2004/C 190/07)

Με διάταξη της 18ης Μαρτίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Μαΐου 2004, το Bundesfinanzhof υπέβαλε προς το Δικαστήριο, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ του Finanzamt Heidelber και του iSt international Sprach- und Studienreisen GmbH το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

Ισχύει το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων του άρθρου 26 της οδηγίας 77/388/EΟΚ (1) και για τον κύκλο εργασιών ενός διοργανωτή των αποκαλουμένων προγραμμάτων φοιτήσεως σε σχολεία και κολέγια της αλλοδαπής («High-School-Programmen» και «College-Programmen») με διαμονή τριών έως δέκα μηνών στην αλλοδαπή, τα οποία προσφέρονται στους μετέχοντες ιδίω ονόματι και για την εκτέλεση των οποίων χρησιμοποιούνται οι υπηρεσίες άλλων υποκειμένων στον φόρο;

---

(1)  ΕΕ L 145, σ. 1.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/5 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/5

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landgericht Frankfurt am Main με διάταξη της 28ης Απριλίου 2004 στην υπόθεση Gebrüder Stolle GmbH & Co. KG κατά Heidegold Geflügelspezialitäten GmbH

(Υπόθεση C-203/04)

(2004/C 190/08)

Με διάταξη της 28ης Απριλίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 7 Μαΐου 2004, τo Landgericht Frankfurt am Main, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Gebrüder Stolle GmbH & Co. KG καi Heidegold Geflügelspezialitäten GmbH, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από τo Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί του εξής προδικαστικού ερωτήματος:

Έχει το άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1538/91 της 5.6.1991 (κανόνες εμπορίας για το κρέας πουλερικών) (1) την έννοια ότι, κατά την επισήμανση σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 στοιχείο α' της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ, ο όρος «ελεγχόμενης εκτροφής» αποτελεί ένδειξη των κτηνοτροφικών μεθόδων κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1538/91;

---

(1)  ΕΕ L 143, σ. 11.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/6

---

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με τη διάταξη του Corte Suprema di Cassazione της 18ης Φεβρουαρίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ αφενός Ministero dell'Economia e delle Finanze (Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών) και Agenzia delle Entrate (Εφορίας) και αφετέρου FCE Bank plc.

(Υπόθεση C-210/04)

(2004/C 190/09)

Το Corte Suprema di Cassazione, με διάταξη της 18ης Φεβρουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Μαΐου 2004, υποβάλλει προς το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ αφενός, Ministero dell'Economia e delle Finanze (Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών) και Agenzia delle Entrate (Εφορία) και αφετέρου FCE Bank plc. τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

| «α) | Πρέπει τα άρθρα 2 σημείο 1 και, 9 παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η θυγατρική εταιρίας εδρεύουσας σε άλλο κράτος (ανεξαρτήτως του αν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση), η οποία έχει τα χαρακτηριστικά παραγωγικής μονάδας μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει φορολογική αυτοτέλεια, οπότε είναι νοητή η ύπαρξη έννομης σχέσεως μεταξύ των δύο οντοτήτων, με αποτέλεσμα να υπάγονται στον ΦΠΑ οι υπηρεσίες που παρέσχε η μητρική εταιρία; Για να καθοριστεί αυτό, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το κριτήριο του arm's length κατά το άρθρο 7, παράγραφοι 2 και 3, του υποδείγματος συμβάσεως του ΟΟΣΑ για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και της Συμβάσεως της 21ης Οκτωβρίου 1988 μεταξύ της Ιταλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας; Μπορεί να νοηθεί η ύπαρξη έννομης σχέσεως όταν υπάρχει cost-sharing agreement σχετικά με την παροχή υπηρεσιών στη δευτερεύουσα εγκατάσταση; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να θεωρηθεί ότι υπάρχει τέτοια έννομη σχέση; Η έννοια της έννομης σχέσεως πρέπει να διέπεται από το εθνικό ή από το κοινοτικό δίκαιο; |
| --- | --- |

«α)

Πρέπει τα άρθρα 2 σημείο 1 και, 9 παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η θυγατρική εταιρίας εδρεύουσας σε άλλο κράτος (ανεξαρτήτως του αν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση), η οποία έχει τα χαρακτηριστικά παραγωγικής μονάδας μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει φορολογική αυτοτέλεια, οπότε είναι νοητή η ύπαρξη έννομης σχέσεως μεταξύ των δύο οντοτήτων, με αποτέλεσμα να υπάγονται στον ΦΠΑ οι υπηρεσίες που παρέσχε η μητρική εταιρία; Για να καθοριστεί αυτό, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το κριτήριο του arm's length κατά το άρθρο 7, παράγραφοι 2 και 3, του υποδείγματος συμβάσεως του ΟΟΣΑ για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και της Συμβάσεως της 21ης Οκτωβρίου 1988 μεταξύ της Ιταλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας; Μπορεί να νοηθεί η ύπαρξη έννομης σχέσεως όταν υπάρχει cost-sharing agreement σχετικά με την παροχή υπηρεσιών στη δευτερεύουσα εγκατάσταση; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να θεωρηθεί ότι υπάρχει τέτοια έννομη σχέση; Η έννοια της έννομης σχέσεως πρέπει να διέπεται από το εθνικό ή από το κοινοτικό δίκαιο;

| β) | Μπορεί, και σε ποιο μέτρο, η χρέωση στη θυγατρική του κόστους των υπηρεσιών αυτών να θεωρηθεί αντιπαροχή κατά το άρθρο 2 της έκτης οδηγίας, ανεξαρτήτως της εκτάσεως της χρεώσεως και ανεξαρτήτως της επιτεύξεως κέρδους; |
| --- | --- |

β)

Μπορεί, και σε ποιο μέτρο, η χρέωση στη θυγατρική του κόστους των υπηρεσιών αυτών να θεωρηθεί αντιπαροχή κατά το άρθρο 2 της έκτης οδηγίας, ανεξαρτήτως της εκτάσεως της χρεώσεως και ανεξαρτήτως της επιτεύξεως κέρδους;

| γ) | Αν θεωρηθεί ότι οι υπηρεσίες μεταξύ μητρικής και θυγατρικής εταιρίας κατ' αρχήν απαλλάσσονται του ΦΠΑ λόγω ελλείψεως φορολογικής αυτονομίας του αποδέκτη των παροχών και αν επομένως θεωρηθεί ότι δεν νοείται έννομη σχέση μεταξύ των δύο οντοτήτων, τότε στην περίπτωση που η μητρική εταιρία εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως είναι αντίθετη προς το δικαίωμα εγκαταστάσεως, το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 43 ΕΚ, μια εθνική διοικητική πρακτική η οποία θεωρεί στην περίπτωση αυτή φορολογητέες τις υπηρεσίες;» |
| --- | --- |

γ)

Αν θεωρηθεί ότι οι υπηρεσίες μεταξύ μητρικής και θυγατρικής εταιρίας κατ' αρχήν απαλλάσσονται του ΦΠΑ λόγω ελλείψεως φορολογικής αυτονομίας του αποδέκτη των παροχών και αν επομένως θεωρηθεί ότι δεν νοείται έννομη σχέση μεταξύ των δύο οντοτήτων, τότε στην περίπτωση που η μητρική εταιρία εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως είναι αντίθετη προς το δικαίωμα εγκαταστάσεως, το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 43 ΕΚ, μια εθνική διοικητική πρακτική η οποία θεωρεί στην περίπτωση αυτή φορολογητέες τις υπηρεσίες;»

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/6

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Oberster Gerichtshof με διάταξη της 29ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση Ewald Burtscher κατά Josef Stauderer

(Υπόθεση C-213/04)

(2004/C 190/10)

Με διάταξη της 29ης Απριλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 19 Μαΐου 2004, το Oberster Gerichtshof, στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιόν του διαφοράς μεταξύ Ewald Burtscher και Josef Stauderer, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:

Πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 56 ΕΚ υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση (Vorarlberger Grundverkehrsgesetz, νόμος του ομόσπονδου κράτους του Vorarlberg περί ακίνητης ιδιοκτησίας) σύμφωνα με την οποία, στην περίπτωση της κατόπιν δικαιοπραξίας κτήσεως κυριότητας ακινήτου για την οποία δεν απαιτείται άδεια της αρμόδιας για τις μεταβιβάσεις ακινήτων αρχής, η εκπρόθεσμη δήλωση του αποκτώντος την κυριότητα ότι το οικόπεδο είναι οικοδομημένο, ότι δεν πρόκειται για απόκτηση εξοχικής κατοικίας και ότι ο ίδιος είναι Αυστριακός υπήκοος ή εξομοιούμενος με τέτοιον, έχει ως συνέπεια ότι η δικαιοπραξία καθίσταται αναδρομικώς ανίσχυρη;

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/6

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, πoυ ασκήθηκε στις 19 Μαΐου 2004

(Υπόθεση C-214/04)

(2004/C 190/11)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, εκπρoσωπoύμενη από τους Ulrich Wölker και Antonio Aresu, άσκησε στις 19 Μαΐου 2004 ενώπιoν τoυ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Η προσφεύγουσα ζητεί από τo Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, διατηρώντας σε ισχύ εθνική κανονιστική ρύθμιση που επιτρέπει τη χρήση υδροχλωροφθορανθράκων στις πυροσβεστικές εγκαταστάσεις καθ' υπέρβαση των ορίων και κατά παράβαση των όρων του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2037/2000 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη, |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, διατηρώντας σε ισχύ εθνική κανονιστική ρύθμιση που επιτρέπει τη χρήση υδροχλωροφθορανθράκων στις πυροσβεστικές εγκαταστάσεις καθ' υπέρβαση των ορίων και κατά παράβαση των όρων του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2037/2000 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη,

| — | να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο διάταγμα του Ministro dell'ambiente e della tutela del territorio (υπουργού περιβάλλοντος), της 3ης Οκτωβρίου 2001, εφαρμόζονται σε διάφορες περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από την παρέκκλιση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2037/2000 και, συνεπώς, το πεδίο εφαρμογής των παρεκκλίσεων αυτών είναι σημαντικά ευρύτερο από αυτό του εν λόγω κανονισμού. Η ιταλική κανονιστική ρύθμιση, καθόσον επιτρέπει τη χρήση υδροχλωροφθορανθράκων (HCFC) στις πυροσβεστικές εγκαταστάσεις σε περιπτώσεις που δεν προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2037/2000, δεν είναι σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο.

---

(1)  ΕΕ L 244 της 29.9.2000, σ. 1.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/7 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/7

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Østre Landsret με διάταξη της 14ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση Marius Pedersen A/S κατά Miljøstyrelsen

(Υπόθεση C-215/04)

(2004/C 190/12)

Με διάταξη της 14ης Μαΐου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Μαΐου 2004, το Østre Landsret, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Marius Pedersen A/S και Miljøstyrelsen που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:

| 1. | Έχει η έκφραση «όταν αυτό δεν είναι δυνατόν» του άρθρου 2, στοιχείο ζ, περίπτωση ii, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 (1) την έννοια ότι εγκεκριμένη επιχείρηση συλλογής αποβλήτων δεν μπορεί αυτομάτως να είναι ο κοινοποιών προς αξιοποίηση απόβλητα;
  Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ερωτάται βάσει ποιων κριτηρίων μπορεί μια εγκεκριμένη επιχείρηση συλλογής να είναι ο κοινοποιών εξαγωγή αποβλήτων προς αξιοποίηση.
  Μπορεί το κριτήριο να είναι ότι όταν είτε ο αρχικός παραγωγός αποβλήτων είναι άγνωστος είτε πρόκειται για πολλούς παραγωγούς αποβλήτων, των οποίων η επί μέρους συμβολή είναι τόσο ασήμαντη ώστε θα ήταν άδικο να πρέπει κάθε ένας χωριστά να κοινοποιεί την εξαγωγή των αποβλήτων; |
| --- | --- |

1.

Έχει η έκφραση «όταν αυτό δεν είναι δυνατόν» του άρθρου 2, στοιχείο ζ, περίπτωση ii, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 (1) την έννοια ότι εγκεκριμένη επιχείρηση συλλογής αποβλήτων δεν μπορεί αυτομάτως να είναι ο κοινοποιών προς αξιοποίηση απόβλητα;

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ερωτάται βάσει ποιων κριτηρίων μπορεί μια εγκεκριμένη επιχείρηση συλλογής να είναι ο κοινοποιών εξαγωγή αποβλήτων προς αξιοποίηση.

Μπορεί το κριτήριο να είναι ότι όταν είτε ο αρχικός παραγωγός αποβλήτων είναι άγνωστος είτε πρόκειται για πολλούς παραγωγούς αποβλήτων, των οποίων η επί μέρους συμβολή είναι τόσο ασήμαντη ώστε θα ήταν άδικο να πρέπει κάθε ένας χωριστά να κοινοποιεί την εξαγωγή των αποβλήτων;

| 2. | Παρέχει το άρθρο 7, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με την παράγραφο 4, στοιχείο α, ιδίως πρώτη και δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93, τη δυνατότητα να προβάλλουν οι αρμόδιες αρχές της χώρας αποστολής αντιρρήσεις έναντι συγκεκριμένης αιτήσεως για άδεια εξαγωγής αποβλήτων προς αξιοποίηση, όταν δεν έχουν παρασχεθεί πληροφορίες από τον κοινοποιούντα ότι η εκ μέρους της εγκαταστάσεως παραλαβής επεξεργασία των εν λόγω αποβλήτων είναι από απόψεως προστασίας του περιβάλλοντος του ίδιου επιπέδου με αυτό που απαιτείται σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες της χώρας αποστολής; |
| --- | --- |

2.

Παρέχει το άρθρο 7, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με την παράγραφο 4, στοιχείο α, ιδίως πρώτη και δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93, τη δυνατότητα να προβάλλουν οι αρμόδιες αρχές της χώρας αποστολής αντιρρήσεις έναντι συγκεκριμένης αιτήσεως για άδεια εξαγωγής αποβλήτων προς αξιοποίηση, όταν δεν έχουν παρασχεθεί πληροφορίες από τον κοινοποιούντα ότι η εκ μέρους της εγκαταστάσεως παραλαβής επεξεργασία των εν λόγω αποβλήτων είναι από απόψεως προστασίας του περιβάλλοντος του ίδιου επιπέδου με αυτό που απαιτείται σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες της χώρας αποστολής;

| 3. | Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 την έννοια ότι ο όρος παροχής πληροφοριών για τη σύνθεση των αποβλήτων μπορεί να θεωρηθεί ότι τηρείται με τη δήλωση του κοινοποιούντος ότι πρόκειται μόνο για απόβλητα ενός συγκεκριμένως δηλούμενου είδους, π.χ. «ηλεκτρονικών παλαιών σιδερικών»; |
| --- | --- |

3.

Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 την έννοια ότι ο όρος παροχής πληροφοριών για τη σύνθεση των αποβλήτων μπορεί να θεωρηθεί ότι τηρείται με τη δήλωση του κοινοποιούντος ότι πρόκειται μόνο για απόβλητα ενός συγκεκριμένως δηλούμενου είδους, π.χ. «ηλεκτρονικών παλαιών σιδερικών»;

| 4. | Έχει το άρθρο 7, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 την έννοια ότι η προθεσμία του άρθρου 7, παράγραφος 2, αρχίζει να τρέχει όταν οι αρμόδιες αρχές προορισμού απέστειλαν απόδειξη παραλαβής, ανεξαρτήτως του ότι οι αρμόδιες αρχές αποστολής θεωρούν ότι δεν έλαβαν όλες τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6, παράγραφος 5;
  Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, ερωτάται ποιες πληροφορίες πρέπει να περιέχει μια κοινοποίηση προκειμένου να αρχίσει να τρέχει η αναφερόμενη στο άρθρο 7, παράγραφος 2, προθεσμία των 30 ημερών.
  Έχει η υπέρβαση της προθεσμίας απαντήσεως των 30 ημερών ως έννομη συνέπεια ότι η αρχή δεν μπορεί να προβάλει πρόσθετες αντιρρήσεις ή να απαιτήσει συμπληρωματικές πληροφορίες; |
| --- | --- |

4.

Έχει το άρθρο 7, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 την έννοια ότι η προθεσμία του άρθρου 7, παράγραφος 2, αρχίζει να τρέχει όταν οι αρμόδιες αρχές προορισμού απέστειλαν απόδειξη παραλαβής, ανεξαρτήτως του ότι οι αρμόδιες αρχές αποστολής θεωρούν ότι δεν έλαβαν όλες τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6, παράγραφος 5;

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, ερωτάται ποιες πληροφορίες πρέπει να περιέχει μια κοινοποίηση προκειμένου να αρχίσει να τρέχει η αναφερόμενη στο άρθρο 7, παράγραφος 2, προθεσμία των 30 ημερών.

Έχει η υπέρβαση της προθεσμίας απαντήσεως των 30 ημερών ως έννομη συνέπεια ότι η αρχή δεν μπορεί να προβάλει πρόσθετες αντιρρήσεις ή να απαιτήσει συμπληρωματικές πληροφορίες;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους (EE L 30 σ. 1).

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/8

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Consiglio di Stato in sede giurisdizionale, Sezione Quinta, με διάταξη της 27ης Ιανουαρίου 2004 στην υπόθεση SABA Italia s.p.a. κατά Comune di Bolzano και SEAB s.p.a.

(Υπόθεση C-216/04)

(2004/C 190/13)

Με διάταξη της 27ης Ιανουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24ης Ιανουαρίου 2004, το Consiglio di Stato in sede giurisdizionale, Sezione Quinta, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ, αφενός, SABA Italia s.p.a. και, αφετέρου, Comune di Bolzano και SEAB s.p.a. που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:

«Συμβιβάζεται προς το κοινοτικό δίκαιο, ειδικότερα προς την ελευθερία παροχής υπηρεσιών, την απαγόρευση των διακρίσεων και την υποχρέωση της ίσης μεταχειρίσεως, της διαφάνειας και του ελεύθερου ανταγωνισμού, αρχές στις οποίες αναφέρονται τα άρθρα 12, 45, 46, 49 και 86 της Συνθήκης, η απευθείας ανάθεση, δηλαδή κατά παρέκκλιση των συστημάτων επιλογής του αντισυμβαλλομένου κατά τις διατάξεις της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (1), της διαχειρίσεως των δημοσίων χώρων σταθμεύσεως επί πληρωμή, σε ανώνυμη εταιρία, της οποίας το κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο, κατά την έννοια του άρθρου 44 παράγραφος 6 στοιχείο β', του νόμου αριθ. 1, της διοικητικής περιφέρειας Trentino — Alto Adige, της 4ης Ιανουαρίου 1993, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 10 του νόμου αριθ. 10 της διοικητικής περιφέρειας, της 23ης Ιανουαρίου 1998;»

---

(1)  EE L 209 της 24.7.1992, σ. 1.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/8

---

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, που υποβλήθηκε με διάταξη της 23ης Μαρτίου 2004 από το Corte Suprema di Cassazione — Πέμπτο Πολιτικό Τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί μεταξύ του Ministero dell'Economia e delle Finanze και των Cassa di Risparmio di Firenze SpA, Fondazione Cassa di Risparmio di San Miniato και Cassa di Risparmio di San Miniato SpA

(Υπόθεση C-222/04)

(2004/C 190/14)

Με διάταξη της 23ης Μαρτίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 28 Μαΐου 2004, το Corte di Suprema di Cassazione —Πέμπτο Πολιτικό Τμήμα— υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ του Ministero dell'Economia e delle Finanze και των Cassa di Risparmio di Firenze SpA, Fondazione Cassa di Risparmio di San Miniato και Cassa di Risparmio di San Miniato SpA., τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

| α) | Πρέπει ορισμένη κατηγορία προσώπων (τα λεγόμενα τραπεζικά ιδρύματα), τα οποία δημιουργήθηκαν βάσει του νόμου 218/1990 και του νομοθετικού διατάγματος 356/1990, όπως τροποποιήθηκαν μεταγενέστερα, για να έχουν την κυριότητα πλειοψηφικών συμμετοχών στο κεφάλαιο εταιριών που ασκούν τραπεζικές δραστηριότητες και για να διαχειρίζονται τις συμμετοχές αυτές, όσον αφορά ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό των φορέων που δρουν στην αγορά, και στα οποία περιέρχονται τα κέρδη των υπό έλεγχο επιχειρήσεων, να θεωρηθούν ότι υπόκεινται στην κοινοτική ρύθμιση περί ανταγωνισμού, ακόμη και αν τους έχει ανατεθεί έργο κοινής ωφέλειας; Ενόψει της ρυθμίσεως του νομοθετικού διατάγματος 153/1999, αποτελεί η δυνατότητα που παρέχεται στα νομικά αυτά πρόσωπα να χρησιμοποιούν τα έσοδα από τη μεταβίβαση των εν λόγω συμμετοχών για την αγορά και διαχείριση σημαντικού ύψους συμμετοχών στο κεφάλαιο άλλων επιχειρήσεων, ακόμη και τραπεζικών, ή ακόμη και πλειοψηφικών συμμετοχών στο κεφάλαιο μη τραπεζικών επιχειρήσεων, προς επίτευξη διαφόρων σκοπών, μεταξύ των οποίων η οικονομική ανάπτυξη του συστήματος, ομοίως άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, προκειμένου να εφαρμόζεται το κοινοτικό δίκαιο περί ανταγωνισμού; |
| --- | --- |

α)

Πρέπει ορισμένη κατηγορία προσώπων (τα λεγόμενα τραπεζικά ιδρύματα), τα οποία δημιουργήθηκαν βάσει του νόμου 218/1990 και του νομοθετικού διατάγματος 356/1990, όπως τροποποιήθηκαν μεταγενέστερα, για να έχουν την κυριότητα πλειοψηφικών συμμετοχών στο κεφάλαιο εταιριών που ασκούν τραπεζικές δραστηριότητες και για να διαχειρίζονται τις συμμετοχές αυτές, όσον αφορά ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό των φορέων που δρουν στην αγορά, και στα οποία περιέρχονται τα κέρδη των υπό έλεγχο επιχειρήσεων, να θεωρηθούν ότι υπόκεινται στην κοινοτική ρύθμιση περί ανταγωνισμού, ακόμη και αν τους έχει ανατεθεί έργο κοινής ωφέλειας; Ενόψει της ρυθμίσεως του νομοθετικού διατάγματος 153/1999, αποτελεί η δυνατότητα που παρέχεται στα νομικά αυτά πρόσωπα να χρησιμοποιούν τα έσοδα από τη μεταβίβαση των εν λόγω συμμετοχών για την αγορά και διαχείριση σημαντικού ύψους συμμετοχών στο κεφάλαιο άλλων επιχειρήσεων, ακόμη και τραπεζικών, ή ακόμη και πλειοψηφικών συμμετοχών στο κεφάλαιο μη τραπεζικών επιχειρήσεων, προς επίτευξη διαφόρων σκοπών, μεταξύ των οποίων η οικονομική ανάπτυξη του συστήματος, ομοίως άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, προκειμένου να εφαρμόζεται το κοινοτικό δίκαιο περί ανταγωνισμού;

| β) | Εμπίπτουν συνεπώς τα νομικά αυτά πρόσωπα —σύμφωνα με τη ρύθμιση που περιέχεται στο νόμο 218/1990 και στο νομοθετικό διάταγμα 356/1990, όπως τροποποιήθηκαν μεταγενέστερα, και σύμφωνα με τη μεταρρύθμιση που εισήγαγαν ο νόμος 461/1998 και το νομοθετικό διάταγμα 153/1991— στην κοινοτική ρύθμιση περί κρατικών ενισχύσεων (άρθρα 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ), σε σχέση με το ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς που ισχύει υπέρ αυτών; |
| --- | --- |

β)

Εμπίπτουν συνεπώς τα νομικά αυτά πρόσωπα —σύμφωνα με τη ρύθμιση που περιέχεται στο νόμο 218/1990 και στο νομοθετικό διάταγμα 356/1990, όπως τροποποιήθηκαν μεταγενέστερα, και σύμφωνα με τη μεταρρύθμιση που εισήγαγαν ο νόμος 461/1998 και το νομοθετικό διάταγμα 153/1991— στην κοινοτική ρύθμιση περί κρατικών ενισχύσεων (άρθρα 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ), σε σχέση με το ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς που ισχύει υπέρ αυτών;

| γ) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα: Αποτελεί κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 87 της Συνθήκης ΕΚ, το επίμαχο εν προκειμένω ευνοϊκό καθεστώς που ισχύει για την άμεση φορολογία των διανεμομένων μερισμάτων; |
| --- | --- |

γ)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα: Αποτελεί κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 87 της Συνθήκης ΕΚ, το επίμαχο εν προκειμένω ευνοϊκό καθεστώς που ισχύει για την άμεση φορολογία των διανεμομένων μερισμάτων;

| δ) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα β): Είναι έγκυρη η απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 22ας Αυγούστου 2002 (1), με την οποία έγινε δεκτό ότι η ρύθμιση περί κρατικών ενισχύσεων δεν έχει εφαρμογή στα ιδρύματα τραπεζικής προελεύσεως, αν η απόφαση αυτή εξεταστεί από την άποψη της νομιμότητας και από την άποψη της ελλείψεως αιτιολογίας ή/και ανεπαρκούς αιτιολογίας, όπως εκτέθηκε ανωτέρω στην παρούσα διάταξη; |
| --- | --- |

δ)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα β): Είναι έγκυρη η απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 22ας Αυγούστου 2002 (1), με την οποία έγινε δεκτό ότι η ρύθμιση περί κρατικών ενισχύσεων δεν έχει εφαρμογή στα ιδρύματα τραπεζικής προελεύσεως, αν η απόφαση αυτή εξεταστεί από την άποψη της νομιμότητας και από την άποψη της ελλείψεως αιτιολογίας ή/και ανεπαρκούς αιτιολογίας, όπως εκτέθηκε ανωτέρω στην παρούσα διάταξη;

| ε) | Ανεξάρτητα από το ζήτημα αν εφαρμόζεται η ρύθμιση περί κρατικών ενισχύσεων, αποτελεί η αναγνώριση ευνοϊκότερου φορολογικού καθεστώτος για τη διανομή των κερδών των τραπεζικών επιχειρήσεων-αποδεκτών των εισφορών, οι οποίες είναι αποκλειστικά και μόνο εγχώριες και ελέγχονται από τα ιδρύματα, στα οποία περιέρχονται τα κέρδη αυτά, ή των κερδών των επιχειρήσεων στο κεφάλαιο των οποίων έχουν αγοράσει συμμετοχές τα ιδρύματα χρησιμοποιώντας τα έσοδά τους από τη μεταβίβαση των συμμετοχών τους σε τραπεζικές εταιρίες-αποδέκτες των εισφορών, διάκριση των εν λόγω επιχειρήσεων έναντι των λοιπών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην αγορά αναφοράς και ταυτόχρονα παραβίαση των αρχών για ελεύθερη εγκατάσταση και ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, σε συσχετισμό με τα άρθρα 12, 43 επ. και 56 επ. της Συνθήκης ΕΚ; |
| --- | --- |

ε)

Ανεξάρτητα από το ζήτημα αν εφαρμόζεται η ρύθμιση περί κρατικών ενισχύσεων, αποτελεί η αναγνώριση ευνοϊκότερου φορολογικού καθεστώτος για τη διανομή των κερδών των τραπεζικών επιχειρήσεων-αποδεκτών των εισφορών, οι οποίες είναι αποκλειστικά και μόνο εγχώριες και ελέγχονται από τα ιδρύματα, στα οποία περιέρχονται τα κέρδη αυτά, ή των κερδών των επιχειρήσεων στο κεφάλαιο των οποίων έχουν αγοράσει συμμετοχές τα ιδρύματα χρησιμοποιώντας τα έσοδά τους από τη μεταβίβαση των συμμετοχών τους σε τραπεζικές εταιρίες-αποδέκτες των εισφορών, διάκριση των εν λόγω επιχειρήσεων έναντι των λοιπών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην αγορά αναφοράς και ταυτόχρονα παραβίαση των αρχών για ελεύθερη εγκατάσταση και ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, σε συσχετισμό με τα άρθρα 12, 43 επ. και 56 επ. της Συνθήκης ΕΚ;

---

(1)  ΕΕ L 55 της 1.3.2003, σ. 56.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/9 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/9

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, που ασκήθηκε την 1η Ιουνίου 2004

(Υπόθεση C-225/04)

(2004/C 190/15)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους M. Huttunen και K. Simonsen, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε την 1η Ιουνίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας.

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς το άρθρο 2 της οδηγίας 2001/106/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2001, που τροποποιεί την οδηγία 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου για την επιβολή, σχετικά με τη ναυσιπλοΐα που συνεπάγεται χρήση κοινοτικών λιμένων ή διέλευση από ύδατα υπό τη δικαιοδοσία κράτους μέλους, των διεθνών προτύπων για την ασφάλεια των πλοίων, την πρόληψη της ρύπανσης και τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας επί των πλοίων (έλεγχος του κράτους του λιμένα), ή μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή· |
| --- | --- |

1.

να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς το άρθρο 2 της οδηγίας 2001/106/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2001, που τροποποιεί την οδηγία 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου για την επιβολή, σχετικά με τη ναυσιπλοΐα που συνεπάγεται χρήση κοινοτικών λιμένων ή διέλευση από ύδατα υπό τη δικαιοδοσία κράτους μέλους, των διεθνών προτύπων για την ασφάλεια των πλοίων, την πρόληψη της ρύπανσης και τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας επί των πλοίων (έλεγχος του κράτους του λιμένα), ή μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·

| 2. | να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Η ταχθείσα προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 22 Ιουλίου 2003.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/9 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/9

---

Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε, με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία) —τμήμα 1β'—, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ εταιριών «La Cascina» Coop.a.r.l. και Zilch s.r.l., αφενός, και Ministero della Difesa, Ministero dell' Economia e delle Finanze και Pedus Service P. Dussman κ.λπ., αφετέρου

(Υπόθεση C-226/04)

(2004/C 190/16)

Με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv στις 2 Ιουνίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio —τμήμα 1β'—, στo πλαίσιo της διαφoράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ εταιριών «La Cascina» Coop.a.r.l. και Zilch s.r.l., αφενός, και Ministero della Difesa, Ministero dell' Economia e delle Finanze και Pedus Service P. Dussman κ.λπ., αφετέρου, υπέβαλε στo Δικαστήριo των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλoυθα προδικαστικά ερωτήματα:

| 1. | αν το άρθρο 29 εδάφιο 1, στοιχεία ε' και στ', της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (1)της 18ης Ιουνίου 1992 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η διατύπωση του κοινοτικού νομοθέτη «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του [ιταλική διατύπωση: non abbia adempiuto] όσον αφορά την καταβολή των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας της αναθέτουσας αρχής» ή «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του [ιταλική διατύπωση: non abbia adempiuto] τις σχετικές με την πληρωμή των φόρων και τελών σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας της αναθέτουσας αρχής», αναφέρεται —αποκλειστικά— στην περίπτωση κατά την οποία ο υποψήφιος —κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής σε δημόσιο διαγωνισμό για την ανάθεση συμβάσεως (ή, οπωσδήποτε, σε χρόνο προγενέστερο της αναθέσεως της συμβάσεως)— έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, κατόπιν πλήρους και εμπρόθεσμης καταβολής των οφειλόμενων ποσών· |
| --- | --- |

1.

αν το άρθρο 29 εδάφιο 1, στοιχεία ε' και στ', της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (1)της 18ης Ιουνίου 1992 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η διατύπωση του κοινοτικού νομοθέτη «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του [ιταλική διατύπωση: non abbia adempiuto] όσον αφορά την καταβολή των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας της αναθέτουσας αρχής» ή «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του [ιταλική διατύπωση: non abbia adempiuto] τις σχετικές με την πληρωμή των φόρων και τελών σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας της αναθέτουσας αρχής», αναφέρεται —αποκλειστικά— στην περίπτωση κατά την οποία ο υποψήφιος —κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής σε δημόσιο διαγωνισμό για την ανάθεση συμβάσεως (ή, οπωσδήποτε, σε χρόνο προγενέστερο της αναθέσεως της συμβάσεως)— έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, κατόπιν πλήρους και εμπρόθεσμης καταβολής των οφειλόμενων ποσών·

| 2. | αν, συνεπακόλουθα, η ιταλική κανονιστική ρύθμιση περί μεταφοράς της ως άνω οδηγίας [άρθρο 12, στοιχεία d) και e), του νομοθετικού διατάγματος 157 της 17ης Μαρτίου 1995] —η οποία, διαφοροποιούμενη από την προαναφερθείσα κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, προβλέπει τον αποκλεισμό από τους διαγωνισμούς υποψηφίων οι οποίοι «δεν είναι εντάξει (ιταλική διατύπωση: non sono in regola) ως προς τις σχετικές με την καταβολή των κοινωνικοασφαλιστικών εισφορών υπέρ των εργαζομένων υποχρεώσεις, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένοι» ή «δεν είναι εντάξει (ιταλική διατύπωση: non sono in regola) ως προς τις σχετικές με την καταβολή των φόρων και των τελών υποχρεώσεις, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένοι»— πρέπει, κατ' ανάγκην, να ερμηνευθεί ως αποκλειστικώς αναφερόμενη στη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών —η οποία εξετάζεται κατά την ως άνω ημερομηνία (λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής· ήτοι, κατά το χρονικό σημείο που προηγείται της αναθέσεως, έστω και προσωρινής, της συμβάσεως)—, χωρίς να ασκεί καμία επιρροή οποιαδήποτε μεταγενέστερη «τακτοποίηση», εκ μέρους του υποψηφίου, των σχετικών οφειλών του· |
| --- | --- |

2.

αν, συνεπακόλουθα, η ιταλική κανονιστική ρύθμιση περί μεταφοράς της ως άνω οδηγίας [άρθρο 12, στοιχεία d) και e), του νομοθετικού διατάγματος 157 της 17ης Μαρτίου 1995] —η οποία, διαφοροποιούμενη από την προαναφερθείσα κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, προβλέπει τον αποκλεισμό από τους διαγωνισμούς υποψηφίων οι οποίοι «δεν είναι εντάξει (ιταλική διατύπωση: non sono in regola) ως προς τις σχετικές με την καταβολή των κοινωνικοασφαλιστικών εισφορών υπέρ των εργαζομένων υποχρεώσεις, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένοι» ή «δεν είναι εντάξει (ιταλική διατύπωση: non sono in regola) ως προς τις σχετικές με την καταβολή των φόρων και των τελών υποχρεώσεις, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένοι»— πρέπει, κατ' ανάγκην, να ερμηνευθεί ως αποκλειστικώς αναφερόμενη στη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών —η οποία εξετάζεται κατά την ως άνω ημερομηνία (λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής· ήτοι, κατά το χρονικό σημείο που προηγείται της αναθέσεως, έστω και προσωρινής, της συμβάσεως)—, χωρίς να ασκεί καμία επιρροή οποιαδήποτε μεταγενέστερη «τακτοποίηση», εκ μέρους του υποψηφίου, των σχετικών οφειλών του·

| 3. | ή εάν, αντιθέτως, (εφόσον, λαμβανομένων υπόψη των εκτεθέντων στο σημείο 2, η εθνική κανονιστική ρύθμιση θα έπρεπε να θεωρηθεί ως μη προσκολλημένη στη ratio και τη λειτουργία της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως), μπορεί να θεωρηθεί ότι ο εθνικός νομοθέτης έχει τη δυνατότητα, λαμβανομένων υπόψη των ορίων τα οποία όφειλε να τηρήσει κατά τη μεταφορά της κανονιστικής ρυθμίσεως που περιλαμβάνεται στην επίμαχη κοινοτική οδηγία, να περιλάβει στις περιπτώσεις αποδοχής της συμμετοχής σε διαγωνισμούς την περίπτωση υποψηφίων οι οποίοι, μολονότι δεν είναι «εντάξει» κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής στο διαγωνισμό, αποδεικνύουν ότι είναι σε θέση να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους (και ότι έχουν ήδη προβεί σε σχετικές ενέργειες) προ της αναθέσεως· |
| --- | --- |

3.

ή εάν, αντιθέτως, (εφόσον, λαμβανομένων υπόψη των εκτεθέντων στο σημείο 2, η εθνική κανονιστική ρύθμιση θα έπρεπε να θεωρηθεί ως μη προσκολλημένη στη ratio και τη λειτουργία της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως), μπορεί να θεωρηθεί ότι ο εθνικός νομοθέτης έχει τη δυνατότητα, λαμβανομένων υπόψη των ορίων τα οποία όφειλε να τηρήσει κατά τη μεταφορά της κανονιστικής ρυθμίσεως που περιλαμβάνεται στην επίμαχη κοινοτική οδηγία, να περιλάβει στις περιπτώσεις αποδοχής της συμμετοχής σε διαγωνισμούς την περίπτωση υποψηφίων οι οποίοι, μολονότι δεν είναι «εντάξει» κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής στο διαγωνισμό, αποδεικνύουν ότι είναι σε θέση να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους (και ότι έχουν ήδη προβεί σε σχετικές ενέργειες) προ της αναθέσεως·

| 4. | και, εφόσον γίνει δεκτή η ερμηνεία που εκτίθεται στο σημείο 3 —και, συνεπώς, θεωρηθεί επιτρεπτή η νομοθετική πρόβλεψη περιπτώσεων με πεδίο εφαρμογής πολύ ευρύτερο από το αυστηρώς καθορισμένο πεδίο της έννοιας της «εκπληρώσεως» την οποία χρησιμοποιεί ο κοινοτικός νομοθέτης—, αν η ρύθμιση αυτή αντιβαίνει ή όχι σε θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, όπως η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των πολιτών της Ένωσης, ή —ειδικά για τον τομέα των δημόσιων διαγωνισμών— η διασφάλιση της par condicio για όλους τους υποψηφίους που υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής. |
| --- | --- |

4.

και, εφόσον γίνει δεκτή η ερμηνεία που εκτίθεται στο σημείο 3 —και, συνεπώς, θεωρηθεί επιτρεπτή η νομοθετική πρόβλεψη περιπτώσεων με πεδίο εφαρμογής πολύ ευρύτερο από το αυστηρώς καθορισμένο πεδίο της έννοιας της «εκπληρώσεως» την οποία χρησιμοποιεί ο κοινοτικός νομοθέτης—, αν η ρύθμιση αυτή αντιβαίνει ή όχι σε θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, όπως η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των πολιτών της Ένωσης, ή —ειδικά για τον τομέα των δημόσιων διαγωνισμών— η διασφάλιση της par condicio για όλους τους υποψηφίους που υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής.

---

(1)  ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σ. 1.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/10

---

Αναίρεση ασκηθείσα στις 2 Ιουνίου 2004 από τη Marie-Luise Lindorfer κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 18 Μαρτίου 2004 το πέμπτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-204/01, M.-L. Lindorfer κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως

(Υπόθεση C-227/04 P)

(2004/C 190/17)

Η Marie-Luise Lindorfer, εκπροσωπούμενη από τους G. Vandersanden και L. Levi, άσκησε στις 2 Ιουνίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 18 Μαρτίου 2004 το πέμπτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-204/01, M.-L. Lindorfer κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε στις 18 Μαρτίου 2004 στην υπόθεση T-204/01 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε στις 18 Μαρτίου 2004 στην υπόθεση T-204/01 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,

| — | κατά συνέπεια, να κάνει δεκτά τα πρωτοδίκως προβληθέντα αιτήματά της και, ως εκ τούτου, |
| --- | --- |

—

κατά συνέπεια, να κάνει δεκτά τα πρωτοδίκως προβληθέντα αιτήματά της και, ως εκ τούτου,

| — | να ακυρώσει την απόφαση του καθού, της 3ης Νοεμβρίου 2000, να ορίσει σε 5 έτη, 5 μήνες και 8 ημέρες τα συντάξιμα χρόνια που έπρεπε να ληφθούν υπόψη για την κοινοτική σύνταξή της κατόπιν της μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχε αποκτήσει στην Αυστρία πριν από την πρόσληψή της στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και, εφόσον χρειάζεται, να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 2001, να απορρίψει την ένσταση που η προσφεύγουσα κατέθεσε στις 2 Φεβρουαρίου 2001, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του καθού, της 3ης Νοεμβρίου 2000, να ορίσει σε 5 έτη, 5 μήνες και 8 ημέρες τα συντάξιμα χρόνια που έπρεπε να ληφθούν υπόψη για την κοινοτική σύνταξή της κατόπιν της μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχε αποκτήσει στην Αυστρία πριν από την πρόσληψή της στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και, εφόσον χρειάζεται, να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 2001, να απορρίψει την ένσταση που η προσφεύγουσα κατέθεσε στις 2 Φεβρουαρίου 2001,

| — | να υποχρεώσει το καθού να προβεί, στηριζόμενο σε διορθωμένη νομική βάση, σε νέο και νόμιμο πλέον καθορισμό των συντάξιμων χρόνων που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την κοινοτική σύνταξή της κατόπιν της μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχε αποκτήσει στην Αυστρία, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει το καθού να προβεί, στηριζόμενο σε διορθωμένη νομική βάση, σε νέο και νόμιμο πλέον καθορισμό των συντάξιμων χρόνων που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την κοινοτική σύνταξή της κατόπιν της μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχε αποκτήσει στην Αυστρία,

| — | να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα:

Το Πρωτοδικείο παραβίασε το άρθρο 141 EΚ, το άρθρο 10 παράγραφος 4 περίπτωση β', των γενικών διατάξεων εφαρμογής (1), την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων και την υποχρέωση αιτιολογίας.

Πράγματι, το Πρωτοδικείο, κρίνοντας ότι το Συμβούλιο μπορεί θεμιτώς να λαμβάνει υπόψη, κατά τη μέθοδο μετατροπής, αναλογιστικά στοιχεία συνδεόμενα με την ηλικία και το φύλο του ενδιαφερομένου, προσέβαλε την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, ιδίως από την άποψη της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών. Ως προς τη μέθοδο μετατροπής προς το κοινοτικό καθεστώς των αποκτηθέντων σε ένα πρώτο —εθνικό— καθεστώς συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, το Πρωτοδικείο επικύρωσε ότι λαμβάνεται υπόψη στοιχείο που διακρίνει το φύλο του εργαζομένου και αντιμετωπίζει λιγότερο ευνοϊκά τη γυναίκα εργαζόμενη και δικαιολόγησε τη μέθοδο αυτή για λόγους προϋπολογισμού. Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο δεν τήρησε την υποχρέωση αιτιολογίας μη απαντώντας στην επιχειρηματολογία της αναιρεσείουσας που σκοπούσε να αποδείξει ότι η ισορροπία του προϋπολογισμού δεν θίγεται λαμβάνοντας υπόψη αναλογιστικό στοιχείο κατά τη μετατροπή των συνταξίμων ετών στο κοινοτικό συνταξιοδοτικό καθεστώς.

Το Πρωτοδικείο δεν αποφάνθηκε ως προς το κύρος των υφισταμένων δύο εναλλακτικών λύσεων, που προορίζονται αμφότερες για την εφαρμογή του άρθρου 11 παράγραφος 2 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, αλλά με διαφορετικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη είτε την ημερομηνία μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, είτε την ημερομηνία μονιμοποιήσεως του υπαλλήλου. Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο, επικεντρώνοντας την προσοχή του μόνον στο βασικό ποσό των αποδοχών του υπαλλήλου κατά τη συνταξιοδότησή του και μη εξετάζοντας και τα συντάξιμα έτη, δεν απάντησε στο επιχείρημα της αναιρεσείουσας και δεν τήρησε την υποχρέωση αιτιολογίας.

Το Πρωτοδικείο αντλεί εσφαλμένα νομικά συμπεράσματα σε σχέση με τα πραγματικά στοιχεία και, συγκεκριμένα, σε σχέση με τα προβληθέντα από την αναιρεσείουσα παραδείγματα. Ακόμα κι αν υποτεθεί ότι οι διακυμάνσεις των διαφόρων εθνικών νομισμάτων προκύπτουν από εξωτερικές των Κοινοτήτων συνθήκες, τούτο oυδόλως απαλλάσσει τις Κοινότητες να μεριμνούν, συγκεκριμένα έναντι του προσωπικού τους, για την τήρηση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, και, εν προκειμένω, να καθορίζουν, σύμφωνα με την αρχή αυτή, κανόνες για την αντιστοιχία, στο κοινοτικό συνταξιοδοτικό καθεστώς, των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που έχουν αποκτηθεί σε εθνικό ταμείο. Τούτο σημαίνει, ειδικότερα, ότι το Συμβούλιο δεν μπορεί να δεχθεί μεθόδους συντελεστών μετατροπής που δεν τηρούν την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Πάντως, συνομολογείται ότι πρόκειται περί αυτού. Πράγματι, τα ποσά που μεταφέρθηκαν από εθνικό συνταξιοδοτικό ταμείο δεν διαφέρουν, από απόψεως της αρχής απαγορεύσεως των διακρίσεων, αναλόγως του αν προέρχονται από χώρα «αδυνάτου νομίσματος» ή χώρας «ισχυρού νομίσματος». Αφετέρου, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι ο τρόπος συνυπολογισμού των ποσών αυτών ποικίλλει αναλόγως της ιδιότητας της οικείας χώρας, εφόσον οι μεταφορές από χώρες «αδυνάτου νομίσματος» τυγχάνουν ευνοϊκότερης μεταχειρίσεως. Τέλος, το Πρωτοδικείο δεν εξέτασε, και κατά μείζονα λόγο δεν απέδειξε, πως μπορεί να δικαιολογηθεί αντικειμενικά η διαφορετική αυτή μεταχείριση. Το γεγονός ότι προέκυψε από εξωτερικές της δράσεως των Κοινοτήτων συνθήκες δεν αποτελεί τέτοια δικαιολογία εφόσον το Συμβούλιο αποφάσισε την ύπαρξη των δύο εναλλακτικών λύσεων και το Συμβούλιο καθορίζει σε ποιον τις εφαρμόζει.

---

(1)  Απόφαση του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 1992 περί καθορισμού των γενικών διατάξεων εφαρμογής σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 11, παράγραφοι 1 και 2, του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και καταργήσεως των κεφαλαίων IV και V της αποφάσεως του Συμβουλίου της 26ης Ιανουαρίου 1970 όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1994.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/11

---

Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε, με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio [Ιταλία] —τμήμα 1β'—, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ Consorzio G.f.M., αφενός, και Ministero della Difesa, εταιρίας Coop.a.r.l. «La Cascina» και εταιρίας Zilch s.r.l., αφετέρου

(Υπόθεση C-228/04)

(2004/C 190/18)

Με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv στις 2 Ιουνίου 2004, το Τribunale Amministrativo Regionale del Lazio —τμήμα 1β'—, στo πλαίσιo της διαφoράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ Consorzio G.f.M., αφενός, και Ministero della Difesa, εταιρίας Coop.a.r.l. «La Cascina» και εταιρίας Zilch s.r.l., αφετέρου, υπέβαλε στo Δικαστήριo των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλoυθα προδικαστικά ερωτήματα:

| 1. | αν το άρθρο 29 εδάφιο 1, στοιχεία ε' και στ', της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (1) της 18ης Ιουνίου 1992 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η διατύπωση του κοινοτικού νομοθέτη «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του (ιταλική διατύπωση: non abbia adempiuto) όσον αφορά την καταβολή των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας της αναθέτουσας αρχής» ή «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του (ιταλική διατύπωση: non abbia adempiuto) τις σχετικές με την πληρωμή των φόρων και τελών σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας της αναθέτουσας αρχής», αναφέρεται —αποκλειστικά— στην περίπτωση κατά την οποία ο υποψήφιος —κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής σε δημόσιο διαγωνισμό για την ανάθεση συμβάσεως (ή, οπωσδήποτε, σε χρόνο προγενέστερο της αναθέσεως της συμβάσεως)— έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, κατόπιν πλήρους και εμπρόθεσμης καταβολής των οφειλόμενων ποσών· |
| --- | --- |

1.

αν το άρθρο 29 εδάφιο 1, στοιχεία ε' και στ', της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (1) της 18ης Ιουνίου 1992 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η διατύπωση του κοινοτικού νομοθέτη «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του (ιταλική διατύπωση: non abbia adempiuto) όσον αφορά την καταβολή των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας της αναθέτουσας αρχής» ή «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του (ιταλική διατύπωση: non abbia adempiuto) τις σχετικές με την πληρωμή των φόρων και τελών σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας της αναθέτουσας αρχής», αναφέρεται —αποκλειστικά— στην περίπτωση κατά την οποία ο υποψήφιος —κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής σε δημόσιο διαγωνισμό για την ανάθεση συμβάσεως (ή, οπωσδήποτε, σε χρόνο προγενέστερο της αναθέσεως της συμβάσεως)— έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, κατόπιν πλήρους και εμπρόθεσμης καταβολής των οφειλόμενων ποσών·

| 2. | αν, συνεπακόλουθα, η ιταλική κανονιστική ρύθμιση περί μεταφοράς της ως άνω οδηγίας [άρθρο 12, στοιχεία d) και e), του νομοθετικού διατάγματος 157 της 17ης Μαρτίου 1995] —η οποία, διαφοροποιούμενη από την προαναφερθείσα κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, προβλέπει τον αποκλεισμό από τους διαγωνισμούς υποψηφίων οι οποίοι «δεν είναι εντάξει (ιταλική διατύπωση: non sono in regola) ως προς τις σχετικές με την καταβολή των κοινωνικοασφαλιστικών εισφορών υπέρ των εργαζομένων υποχρεώσεις, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένοι» ή «δεν είναι εντάξει (ιταλική διατύπωση: non sono in regola) ως προς τις σχετικές με την καταβολή των φόρων και των τελών υποχρεώσεις, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένοι»— πρέπει, κατ' ανάγκην, να ερμηνευθεί ως αποκλειστικώς αναφερόμενη στη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών —η οποία εξετάζεται κατά την ως άνω ημερομηνία (λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής· ήτοι, κατά το χρονικό σημείο που προηγείται της αναθέσεως, έστω και προσωρινής, της συμβάσεως)—, χωρίς να ασκεί καμία επιρροή οποιαδήποτε μεταγενέστερη «τακτοποίηση», εκ μέρους του υποψηφίου, των σχετικών οφειλών του· |
| --- | --- |

2.

αν, συνεπακόλουθα, η ιταλική κανονιστική ρύθμιση περί μεταφοράς της ως άνω οδηγίας [άρθρο 12, στοιχεία d) και e), του νομοθετικού διατάγματος 157 της 17ης Μαρτίου 1995] —η οποία, διαφοροποιούμενη από την προαναφερθείσα κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, προβλέπει τον αποκλεισμό από τους διαγωνισμούς υποψηφίων οι οποίοι «δεν είναι εντάξει (ιταλική διατύπωση: non sono in regola) ως προς τις σχετικές με την καταβολή των κοινωνικοασφαλιστικών εισφορών υπέρ των εργαζομένων υποχρεώσεις, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένοι» ή «δεν είναι εντάξει (ιταλική διατύπωση: non sono in regola) ως προς τις σχετικές με την καταβολή των φόρων και των τελών υποχρεώσεις, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένοι»— πρέπει, κατ' ανάγκην, να ερμηνευθεί ως αποκλειστικώς αναφερόμενη στη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών —η οποία εξετάζεται κατά την ως άνω ημερομηνία (λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής· ήτοι, κατά το χρονικό σημείο που προηγείται της αναθέσεως, έστω και προσωρινής, της συμβάσεως)—, χωρίς να ασκεί καμία επιρροή οποιαδήποτε μεταγενέστερη «τακτοποίηση», εκ μέρους του υποψηφίου, των σχετικών οφειλών του·

| 3. | ή εάν, αντιθέτως, (εφόσον, λαμβανομένων υπόψη των εκτεθέντων στο σημείο 2, η εθνική κανονιστική ρύθμιση θα έπρεπε να θεωρηθεί ως μη προσκολλημένη στη ratio και τη λειτουργία της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως), μπορεί να θεωρηθεί ότι ο εθνικός νομοθέτης έχει τη δυνατότητα, λαμβανομένων υπόψη των ορίων τα οποία όφειλε να τηρήσει κατά τη μεταφορά της κανονιστικής ρυθμίσεως που περιλαμβάνεται στην επίμαχη κοινοτική οδηγία, να περιλάβει στις περιπτώσεις αποδοχής της συμμετοχής σε διαγωνισμούς την περίπτωση υποψηφίων οι οποίοι, μολονότι δεν είναι «εντάξει» κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής στο διαγωνισμό, αποδεικνύουν ότι είναι σε θέση να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους (και ότι έχουν ήδη προβεί σε σχετικές ενέργειες) προ της αναθέσεως· |
| --- | --- |

3.

ή εάν, αντιθέτως, (εφόσον, λαμβανομένων υπόψη των εκτεθέντων στο σημείο 2, η εθνική κανονιστική ρύθμιση θα έπρεπε να θεωρηθεί ως μη προσκολλημένη στη ratio και τη λειτουργία της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως), μπορεί να θεωρηθεί ότι ο εθνικός νομοθέτης έχει τη δυνατότητα, λαμβανομένων υπόψη των ορίων τα οποία όφειλε να τηρήσει κατά τη μεταφορά της κανονιστικής ρυθμίσεως που περιλαμβάνεται στην επίμαχη κοινοτική οδηγία, να περιλάβει στις περιπτώσεις αποδοχής της συμμετοχής σε διαγωνισμούς την περίπτωση υποψηφίων οι οποίοι, μολονότι δεν είναι «εντάξει» κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής στο διαγωνισμό, αποδεικνύουν ότι είναι σε θέση να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους (και ότι έχουν ήδη προβεί σε σχετικές ενέργειες) προ της αναθέσεως·

| 4. | και, εφόσον γίνει δεκτή η ερμηνεία που εκτίθεται στο σημείο 3 —και, συνεπώς, θεωρηθεί επιτρεπτή η νομοθετική πρόβλεψη περιπτώσεων με πεδίο εφαρμογής πολύ ευρύτερο από το αυστηρώς καθορισμένο πεδίο της έννοιας της «εκπληρώσεως» την οποία χρησιμοποιεί ο κοινοτικός νομοθέτης—, αν η ρύθμιση αυτή αντιβαίνει ή όχι σε θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, όπως η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των πολιτών της Ένωσης, ή —ειδικά για τον τομέα των δημόσιων διαγωνισμών— η διασφάλιση της par condicio για όλους τους υποψηφίους που υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής. |
| --- | --- |

4.

και, εφόσον γίνει δεκτή η ερμηνεία που εκτίθεται στο σημείο 3 —και, συνεπώς, θεωρηθεί επιτρεπτή η νομοθετική πρόβλεψη περιπτώσεων με πεδίο εφαρμογής πολύ ευρύτερο από το αυστηρώς καθορισμένο πεδίο της έννοιας της «εκπληρώσεως» την οποία χρησιμοποιεί ο κοινοτικός νομοθέτης—, αν η ρύθμιση αυτή αντιβαίνει ή όχι σε θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, όπως η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των πολιτών της Ένωσης, ή —ειδικά για τον τομέα των δημόσιων διαγωνισμών— η διασφάλιση της par condicio για όλους τους υποψηφίους που υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής.

---

(1)  ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σ. 1.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/11

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε στις 7 Ιουνίου 2004

(Υπόθεση C-236/04)

(2004/C 190/19)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 7 Ιουνίου 2004, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς:






  — | την οδηγία 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (1), |
| --- | --- | --- |

1.

να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς:

—

την οδηγία 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (1),

| — | την οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (2), |
| --- | --- |

—

την οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (2),

| — | την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (3), |
| --- | --- |

—

την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (3),

| — | την οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας) (4), |
| --- | --- |

—

την οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας) (4),

ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις εν λόγω διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 18 της οδηγίας για την πρόσβαση, το άρθρο 18 της οδηγίας για την αδειοδότηση, το άρθρο 28 της οδηγίας πλαίσιο και το άρθρο 38 της οδηγίας καθολικής υπηρεσίας.

| 2. | να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα:

Η ταχθείσα για τη μεταφορά των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη προθεσμία έληξε στις 24 Ιουλίου 2003.

---

(1)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 7.

(2)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 21.

(3)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33.

(4)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 51.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/12

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας, η οποία ασκήθηκε στις 7 Ιουνίου 2004

(Υπόθεση C-238/04)

(2004/C 190/20)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους O. Beynet και A. Whelan, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις 7 Ιουνίου 2004, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη μεταφέροντας ορθώς στο εσωτερικό της δίκαιο τα άρθρα 1 και 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 1990 σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (1), όπως διαμορφώθηκε με τις οδηγίες 95/51/ΕΚ (2) και 96/19/ΕΚ (3), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ως άνω οδηγία, καθώς και από το άρθρο 249 (πρώην άρθρο 189), τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης, |
| --- | --- |

1.

να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη μεταφέροντας ορθώς στο εσωτερικό της δίκαιο τα άρθρα 1 και 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 1990 σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (1), όπως διαμορφώθηκε με τις οδηγίες 95/51/ΕΚ (2) και 96/19/ΕΚ (3), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ως άνω οδηγία, καθώς και από το άρθρο 249 (πρώην άρθρο 189), τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης,

| 2. | να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Στο πλαίσιο του γαλλικού νομικού συστήματος τίθεται ζήτημα συμβατότητας με το κοινοτικό δίκαιο, όσον αφορά τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών από τις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών μέσω καλωδιακού δικτύου.

Πράγματι, όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών τηλεφωνίας, η γαλλική νομοθεσία καθιερώνει υποχρέωση διαβουλεύσεως με τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοικήσεως ή με τις ενώσεις τους, πριν την έκδοση άδειας παροχής υπηρεσιών τηλεφωνίας μέσω καλωδιακού δικτύου. Η υποχρέωση αυτή προκαλεί πολλά προβλήματα σε σχέση με το άρθρο 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ, η οποία τροποποιήθηκε από την οδηγία 69/19/ΕΚ, ήτοι έλλειψη διαφάνειας της διαδικασίας διαβουλεύσεως, δυσανάλογα ευρεία διακριτική ευχέρεια των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως κατά τη διατύπωση της γνώμης τους, σχετική αβεβαιότητα ως προς την αντικειμενικότητα της διαδικασίας, η οποία δεν ισχύει για άλλες επιχειρήσεις παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, και κίνδυνο δυσμενών διακρίσεων μεταξύ των διαφόρων επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών μέσω καλωδιακού δικτύου.

Το σύστημα στο πλαίσιο του οποίου οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών μέσω καλωδιακού δικτύου υποχρεούνται να ενημερώνουν συστηματικά όλους τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοικήσεως για την εγκατάσταση των δικτύων τους, επιβάλλει στις επιχειρήσεις αυτές πρόσθετη υποχρέωση σε σχέση με το γενικό σύστημα της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών που ισχύει για τις άλλες επιχειρήσεις παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Δεδομένου ότι η διαφορετική αυτή μεταχείριση δεν στηρίζεται σε κανένα αντικειμενικό στοιχείο, το ισχύον στη Γαλλία σύστημα δημιουργεί δυσμενείς διακρίσεις και έρχεται σε αντίθεση με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1 και 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ, όπως αυτή διαμορφώθηκε με τις οδηγίες 95/51/ΕΚ και 96/19/ΕΚ.

---

(1)  ΕΕ L 192 της 24.7.1990 σ. 10.

(2)  Οδηγία 95/51/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Οκτωβρίου 1995, για τροποποίηση της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ ως προς την κατάργηση των περιορισμών στη χρήση των καλωδιακών τηλεοπτικών δικτύων για την παροχή ήδη ελευθερωμένων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (ΕΕ L 256 της 26.10.1995 σ. 49).

(3)  Οδηγία 96/19/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 1996, για τροποποίηση της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ όσον αφορά το πλήρες άνοιγμα των αγορών τηλεπικοινωνιών στον ανταγωνισμό (ΕΕ L 74 της 22.3.1996, σ. 13).

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/13 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/13

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου του Βελγίου, η οποία ασκήθηκε στις 8 Ιουνίου 2004

(Υπόθεση C-240/04)

(2004/C 190/21)

H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον M. Shotter, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις 8 Ιουνίου 2004, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| 1. | να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή του προς:






  — | την οδηγία 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (1), |
| --- | --- | --- |

1.

να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή του προς:

—

την οδηγία 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (1),

| — | την οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (2), |
| --- | --- |

—

την οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (2),

| — | την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (3), |
| --- | --- |

—

την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (3),

| — | την οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας) (4), |
| --- | --- |

—

την οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας) (4),

και, σε κάθε περίπτωση, μη κοινοποιώντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 18 της οδηγίας για την πρόσβαση, το άρθρο 18 της οδηγίας για την αδειοδότηση, το άρθρο 28 της οδηγίας πλαίσιο και το άρθρο 38 της οδηγίας καθολικής υπηρεσίας.

| 2. | να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα:

Η προθεσμία για την μεταφορά των οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 24 Ιουλίου 2003.

---

(1)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 7.

(2)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 21.

(3)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33.

(4)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 51.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/13 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/13

---

Αίτηση αναιρέσεως της Μ., η οποία ασκήθηκε στις 9 Ιουνίου 2004 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 21ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση T-172/01, Μ. κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

(Υπόθεση C-243/04 P)

(2004/C 190/22)

Η Μ., εκπροσωπούμενη από τον Η. Ταγαρά, δικηγόρο, άσκησε στις 9 Ιουνίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 21ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση T-172/01, Μ. κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αποφανθεί υπέρ του παραδεκτού και της βασιμότητας της αιτήσεως αναιρέσεως, |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί υπέρ του παραδεκτού και της βασιμότητας της αιτήσεως αναιρέσεως,

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα δικαιούται σύνταξη επιζώντος σύμφωνα με το άρθρο 27 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα δικαιούται σύνταξη επιζώντος σύμφωνα με το άρθρο 27 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ),

| — | να καταδικάσει το καθού στα έξοδα τόσο της πρωτοβάθμιας όσο και της δευτεροβάθμιας δίκης. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα έξοδα τόσο της πρωτοβάθμιας όσο και της δευτεροβάθμιας δίκης.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσβαλλόμενη απόφαση βαρύνεται με «πλημμέλεια της διαδικασίας» κατά την έννοια του άρθρου 58 του κανονισμού διαδικασίας του Δικαστηρίου, καθώς και με «παραβίαση του κοινοτικού δικαίου» κατά την έννοια της ίδιας διατάξεως. Η προσφεύγουσα επικαλείται επίσης την Ευρωπαϊκή Σύμβαση δικαιωμάτων του ανθρώπου και, ιδίως, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.

Ο λόγος αναιρέσεως που αντλείται από πλημμέλεια της διαδικασίας αφορά ζητήματα αποδείξεως. Διαιρείται σε δύο σκέλη. Το πρώτο αφορά την απόφαση του Πρωτοδικείου να απορρίψει ως εκπρόθεσμες δύο δηλώσεις ενώπιον συμβολαιογράφου οι οποίες προσκομίσθηκαν μεν μετά τη λήξη της έγγραφης διαδικασίας, αλλά προς απάντηση νέων εγγράφων και επιχειρημάτων που προβλήθηκαν με το υπόμνημα ανταπαντήσεως. Το δεύτερο σκέλος αφορά το γεγονός ότι το Πρωτοδικείο ουδόλως έλαβε υπόψη δύο άλλες δηλώσεις ενώπιον συμβολαιογράφου, οι οποίες είχαν επισυναφθεί στην αρχική αίτηση καθώς και στο δικόγραφο της προσφυγής.

Ο λόγος αναιρέσεως που αντλείται από παραβίαση του κοινοτικού δικαίου αφορά νομική πλάνη στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο κατά την εφαρμογή του άρθρου 27 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, λόγω πεπλανημένου νομικού χαρακτηρισμού της συμφωνίας που συνήφθη την άνοιξη του 1999 μεταξύ της προσφεύγουσας και του πρώην συζύγου της. Με την αίτηση αναιρέσεως προσάπτεται ιδίως στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν αναγνώρισε ότι η συμφωνία του 1999 έχει τον χαρακτήρα «συμφωνίας περί διατροφής», αλλά τη χαρακτήρισε, πεπλανημένως και αυθαιρέτως, ως «πράξη αβρότητας».

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/14 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/14

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Cour du travail de Liège με απόφαση της 9ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση José Allard κατά Ιnstitut national d'assurances sociales pour travailleurs independants [εθνικό ίδρυμα κοινωνικών ασφαλίσεων ελεύθερων επαγγελματιών], με συντομογραφία INASTI

(Υπόθεση C-249/04)

(2004/C 190/23)

Με απόφαση της 9ης Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 11 Ιουνίου 2004, το Cour du travail de Liège στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ José Allard και Ιnstitut national d'assurances sociales pour travailleurs independants, με συντομογραφία INASTI, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:

| 1. | Εμποδίζει το άρθρο 13 επ. του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ioυvίoυ 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (1), τον καθορισμό μιας εισφοράς —όπως της ισοσταθμιστικής εισφοράς που οφείλεται δυνάμει του β.δ. 289 της 31ης Μαρτίου 1984, περί ορισμένων προσωρινών μέτρων για την ισοστάθμιση των εισοδημάτων των ελεύθερων επαγγελματιών προς τον σκοπό περιορισμού των δημοσίων βαρών και τη χρηματοοικονομική ισορροπία του κοινωνικού συστήματος των ελεύθερων επαγγελματιών— μέσω συνυπολογισμού των εισοδημάτων από εργασία στα εισοδήματα που πραγματοποιεί ο ελεύθερος επαγγελματίας χάρη στην άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας στο έδαφος κράτους μέλους διαφορετικού από αυτό της φορολογήσεως, ενώ, κατόπιν της καταβολής αυτής της εισφοράς, ο ελεύθερος επαγγελματίας δεν μπορεί να αξιώσει το ευεργέτημα οποιασδήποτε κοινωνικής παροχής που βαρύνει αυτό το κράτος; |
| --- | --- |

1.

Εμποδίζει το άρθρο 13 επ. του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ioυvίoυ 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (1), τον καθορισμό μιας εισφοράς —όπως της ισοσταθμιστικής εισφοράς που οφείλεται δυνάμει του β.δ. 289 της 31ης Μαρτίου 1984, περί ορισμένων προσωρινών μέτρων για την ισοστάθμιση των εισοδημάτων των ελεύθερων επαγγελματιών προς τον σκοπό περιορισμού των δημοσίων βαρών και τη χρηματοοικονομική ισορροπία του κοινωνικού συστήματος των ελεύθερων επαγγελματιών— μέσω συνυπολογισμού των εισοδημάτων από εργασία στα εισοδήματα που πραγματοποιεί ο ελεύθερος επαγγελματίας χάρη στην άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας στο έδαφος κράτους μέλους διαφορετικού από αυτό της φορολογήσεως, ενώ, κατόπιν της καταβολής αυτής της εισφοράς, ο ελεύθερος επαγγελματίας δεν μπορεί να αξιώσει το ευεργέτημα οποιασδήποτε κοινωνικής παροχής που βαρύνει αυτό το κράτος;

| 2. | Απαγορεύεται από τη Σύμβαση της Ρώμης της 25ης Μαρτίου 1957, περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ιδίως δε από τα άρθρα 39 και 43 αυτής (πρώην άρθρα 48 και 52), εισφορά υπολογιζόμενη επ' αυτής της βάσεως να επιβάλλεται σε ελεύθερους επαγγελματίες που ασκούν το δικαίωμά τους της ελεύθερης κυκλοφορίας; |
| --- | --- |

2.

Απαγορεύεται από τη Σύμβαση της Ρώμης της 25ης Μαρτίου 1957, περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ιδίως δε από τα άρθρα 39 και 43 αυτής (πρώην άρθρα 48 και 52), εισφορά υπολογιζόμενη επ' αυτής της βάσεως να επιβάλλεται σε ελεύθερους επαγγελματίες που ασκούν το δικαίωμά τους της ελεύθερης κυκλοφορίας;

---

(1)  Όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983 (ΕΕ L 230, σ. 6· ΕΕ 05/03, σ. 53· παράρτημα 1).

---

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/15 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/15

---

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 25ης Μαΐου 2004

στην υπόθεση T-154/01, Distilleria F. Palma SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Κανονισμός (ΕΟΚ) 822/87 - Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1780/89 - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2710/93 - Κανονισμός (ΕΚ) 416/96 - Διάθεση στην αγορά αλκοολών προερχόμενων από απόσταξη - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3390/90 - Δημοπρασία για τη χρησιμοποίηση στον τομέα των καυσίμων - Άρνηση της Επιτροπής να τροποποιήσει ορισμένους όρους της δημοπρασίας - Ανωτέρα βία - Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Παραδεκτό»)

(2004/C 190/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας» Στην υπόθεση Τ-154/01, Distilleria F. Palma SpA, υπό εκκαθάριση, με έδρα τη Νάπολη (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τον F. Caruso, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Visaggio και C. Cattabriga, επικουρούμενοι από τον δικηγόρο A. Dal Ferro), με αντικείμενο αγωγή αποζημιώσεως που βασίζεται στο άρθρο 235 ΕΚ και στο άρθρο 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ και με την οποία ζητείται η αποκατάσταση της ζημίας που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της παράνομης συμπεριφοράς της Επιτροπής, η οποία προκύπτει από το έγγραφο της 11ης Νοεμβρίου 1996 που απέστειλε το κοινοτικό αυτό όργανο στις ιταλικές αρχές, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 25 Μαΐου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Απορρίπτει την αγωγή ως απαράδεκτη. |
| --- | --- |

1.

Απορρίπτει την αγωγή ως απαράδεκτη.

| 2. | Καταδικάζει την ενάγουσα στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει την ενάγουσα στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 259 της 15.9.2001.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/15 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/15

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

(τρίτο τμήμα)

της 12ης Μαΐου 2004

στην υπόθεση Τ-191/01, André Hecq κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Άρθρο 72 παράγραφος 1, του ΚΥΚ - Κάλυψη ιατρικών εξόδων - Σοβαρή ασθένεια - Άρνηση επιστροφής σε ποσοστό 100 % ορισμένων ορισμένων ιατρικής φύσεως παροχών)

(2004/C 190/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση T-191/01, André Hecq, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Mοndercange (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο C. Mοuratο, με τόπο επιδόσεως στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Curall), με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως δύο αποφάσεων που έλαβε στις 13 Οκτωβρίου 2000 και στις 6 Νοεμβρίου 2000, αντιστοίχως, το γραφείο εκκαθαρίσεως ιατρικών εξόδων, με την οποία το γραφείο αυτό αρνήθηκε να καλύψει σε ποσοστό 100 % ορισμένες ιατρικής φύσεως παροχές στις οποίες προέβη η σύζυγος του προσφεύγοντος, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο, M. Jaeger και F. Dehοusse, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Μαΐου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

| 1. | Ακυρώνει τις αποφάσεις που έλαβε στις 13 Οκτωβρίου 2000 και στις 6 Νοεμβρίου 2000, αντιστοίχως, το γραφείο εκκαθαρίσεως ιατρικών δαπανών, καθόσον με αυτές αρνήθηκε να καλύψει σε ποσοστό 100 % ορισμένες ιατρικής φύσεως παροχές στις οποίες προέβη η σύζυγος του προσφεύγοντος. |
| --- | --- |

1.

Ακυρώνει τις αποφάσεις που έλαβε στις 13 Οκτωβρίου 2000 και στις 6 Νοεμβρίου 2000, αντιστοίχως, το γραφείο εκκαθαρίσεως ιατρικών δαπανών, καθόσον με αυτές αρνήθηκε να καλύψει σε ποσοστό 100 % ορισμένες ιατρικής φύσεως παροχές στις οποίες προέβη η σύζυγος του προσφεύγοντος.

| 2. | Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 317 της 10.11.2001.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/16

---

Προσφυγή της Eurodrive Services and Distribution N.V. κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2004

(Υπόθεση Τ-31/04)

(2004/C 190/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Η Eurodrive Services and Distribution N.V., με έδρα το Άμστερνταμ (Ολλανδία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Enrique Armijo Chávarri και Antonio Castán Pérez-Gómez, άσκησε στις 28 Ιανουαρίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του ΓΕΕΑ (πρώτο τμήμα προσφυγών) της 12ης Νοεμβρίου 2003, που εκδόθηκε επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων R 419/2001-1 και R 530/2001-1, και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του ΓΕΕΑ (πρώτο τμήμα προσφυγών) της 12ης Νοεμβρίου 2003, που εκδόθηκε επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων R 419/2001-1 και R 530/2001-1, και

| — | να καταδικάσει το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

| Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: | Jesús Gómez Frías. |
| --- | --- |
| Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: | Εικονιστικό σήμα «EUROMASTER» — Αίτηση 728 295 για υπηρεσίες των κλάσεων 39 (υπηρεσίες μεταφοράς και αποθήκευσης οχημάτων και των εξαρτημάτων τους) και 42 (υπηρεσίες διοργανώσεως αθλητικών αγώνων). |
| Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: | Η προσφεύγουσα. |
| Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: | Λεκτικά σήματα «EUROMASTER» ισπανικά (1 613 599 και 1 613 600), γαλλικό (1 624 667), αυστριακό (172 243), Benelux (495 020), δανικό (VR 08 0221991), φινλανδικό (119 689), αγγλικά (1 454 805 και 1 455 074), ελληνικό (109 184), ιρλανδικό (Β 146 109), ιταλικό (608 701), πορτογαλικά (270 847 και 270 848) και σουηδικό (245 822), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 12, 16 και 37. |
| Απόφαση του τμήματος ανακοπών: | Δέχεται την ανακοπή, κατά το μέρος που αφορά τις υπηρεσίες της κλάσεως 39 και την απορρίπτει κατά το μέρος που αφορά τις υπηρεσίες της κλάσεως 41. |
| Απόφαση του τμήματος προσφυγών: | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή: | Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο β', και παράβαση του άρθρου 73 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94. |

Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος:

Jesús Gómez Frías.

Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση:

Εικονιστικό σήμα «EUROMASTER» — Αίτηση 728 295 για υπηρεσίες των κλάσεων 39 (υπηρεσίες μεταφοράς και αποθήκευσης οχημάτων και των εξαρτημάτων τους) και 42 (υπηρεσίες διοργανώσεως αθλητικών αγώνων).

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου:

Η προσφεύγουσα.

Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου:

Λεκτικά σήματα «EUROMASTER» ισπανικά (1 613 599 και 1 613 600), γαλλικό (1 624 667), αυστριακό (172 243), Benelux (495 020), δανικό (VR 08 0221991), φινλανδικό (119 689), αγγλικά (1 454 805 και 1 455 074), ελληνικό (109 184), ιρλανδικό (Β 146 109), ιταλικό (608 701), πορτογαλικά (270 847 και 270 848) και σουηδικό (245 822), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 12, 16 και 37.

Απόφαση του τμήματος ανακοπών:

Δέχεται την ανακοπή, κατά το μέρος που αφορά τις υπηρεσίες της κλάσεως 39 και την απορρίπτει κατά το μέρος που αφορά τις υπηρεσίες της κλάσεως 41.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών:

Απορρίπτει την προσφυγή.

Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή:

Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο β', και παράβαση του άρθρου 73 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/16

---

Πρoσφυγή της GfK Aktiengesellschaft κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) πoυ ασκήθηκε στις 8 Απριλίου 2004

(Υπόθεση Τ-135/04)

(2004/C 190/27)

Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131 παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας — Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική

Η GfK Aktiengesellschaft, με έδρα τη Νυρεμβέργη (Γερμανία), εκπρoσωπoύμενη από τoυς U. Brückmann και R. Lange, άσκησε στις 8 Απριλίου 2004 ενώπιoν τoυ Πρωτoδικείoυ των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων πρoσφυγή κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).

Έτερος διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ ήταν η BUS-Betreuungs- und Unternehmensberatungs-GmbH, με έδρα το Μόναχο (Γερμανία).

Η πρoσφεύγoυσα ζητεί από τo Πρωτoδικείo:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 4ης Φεβρουαρίου 2004 (υπόθεση R 327/2003-1), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 4ης Φεβρουαρίου 2004 (υπόθεση R 327/2003-1),

| — | να απορρίψει την ανακοπή του ετέρου διαδίκου στη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ, της 6ης Οκτωβρίου 2000, η οποία στηρίζεται στο γερμανικό λεκτικό και εικονιστικό σήμα «BUS Betreuungsverbund für Unternehmer und Selbständige e.V.» (αριθμός καταχωρίσεως DE 1 127 415), |
| --- | --- |

—

να απορρίψει την ανακοπή του ετέρου διαδίκου στη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ, της 6ης Οκτωβρίου 2000, η οποία στηρίζεται στο γερμανικό λεκτικό και εικονιστικό σήμα «BUS Betreuungsverbund für Unternehmer und Selbständige e.V.» (αριθμός καταχωρίσεως DE 1 127 415),

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγoι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

| Αιτoύσα την καταχώριση τoυ κoινoτικoύ σήματoς: | Η προσφεύγουσα. |
| --- | --- |
| Κoινoτικό σήμα τoυ oπoίoυ ζητείται η καταχώριση: | Λεκτικό σήμα «Online Bus» για προϊόντα της κλάσεως 35 (μεταξύ άλλων, κατάρτιση στατιστικών στον τομέα της οικονομίας, της εμπορίας (μάρκετινγκ), της έρευνας και αναλύσεως αγοράς, παροχή συμβουλών σε θέματα εμπορικών επιχειρήσεων και οργανώσεως). |
| Δικαιoύχoς τoυ κατά τη διαδικασία ανακoπής αντιταχθέντoς σήματoς ή σημείoυ: | BUS-Betreuungs- und Unternehmensberatungs-GmbH. |
| Αντιταχθέν σήμα ή σημείo: | Γερμανικό εικονιστικό σήμα «BUS» για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 40, 41 και 42 (μεταξύ άλλων, παροχή συμβουλών σε θέματα εμπορικών επιχειρήσεων, ιδίως δε σε θέματα οργανώσεως και λειτουργίας). |
| Απόφαση τoυ τμήματoς ανακoπών: | Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως. |
| Απόφαση τoυ τμήματoς πρoσφυγών: | Απόρριψη της προσφυγής. |
| Πρoβαλλόμενoι λόγoι ακυρώσεως: | — | Ο έτερος διάδικος δεν απέδειξε τη χρήση του προγενέστερου σήματος και, ως εκ τούτου, η ανακοπή πρέπει να απορριφθεί δυνάμει του άρθρου 43 παράγραφος 2 δεύτερη περίοδος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94. |

Αιτoύσα την καταχώριση τoυ κoινoτικoύ σήματoς:

Η προσφεύγουσα.

Κoινoτικό σήμα τoυ oπoίoυ ζητείται η καταχώριση:

Λεκτικό σήμα «Online Bus» για προϊόντα της κλάσεως 35 (μεταξύ άλλων, κατάρτιση στατιστικών στον τομέα της οικονομίας, της εμπορίας (μάρκετινγκ), της έρευνας και αναλύσεως αγοράς, παροχή συμβουλών σε θέματα εμπορικών επιχειρήσεων και οργανώσεως).

Δικαιoύχoς τoυ κατά τη διαδικασία ανακoπής αντιταχθέντoς σήματoς ή σημείoυ:

BUS-Betreuungs- und Unternehmensberatungs-GmbH.

Αντιταχθέν σήμα ή σημείo:

Γερμανικό εικονιστικό σήμα «BUS» για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 40, 41 και 42 (μεταξύ άλλων, παροχή συμβουλών σε θέματα εμπορικών επιχειρήσεων, ιδίως δε σε θέματα οργανώσεως και λειτουργίας).

Απόφαση τoυ τμήματoς ανακoπών:

Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.

Απόφαση τoυ τμήματoς πρoσφυγών:

Απόρριψη της προσφυγής.

Πρoβαλλόμενoι λόγoι ακυρώσεως:

—

Ο έτερος διάδικος δεν απέδειξε τη χρήση του προγενέστερου σήματος και, ως εκ τούτου, η ανακοπή πρέπει να απορριφθεί δυνάμει του άρθρου 43 παράγραφος 2 δεύτερη περίοδος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94.

| — | Λόγω της μη ομοιότητας των σημείων δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων, κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο β' του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94. |
| --- | --- |

—

Λόγω της μη ομοιότητας των σημείων δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων, κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο β' του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/17

---

Προσφυγή της Domäne Vorderiss, του Rasso Freiherr von Cramer-Klett και του Rechtlerverband Pfronten κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Απριλίου 2004

(Υπόθεση Τ-136/04)

(2004/C 190/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Η Domäne Vorderiss, με έδρα το Lenggries (Γερμανία), ο Rasso Freiherr von Cramer-Klett, κάτοικος Aschau i. Chiemgau (Γερμανία) και ο Rechtlerverband Pfronten, με έδρα το Pfronten (Γερμανία), εκπροσωπούμενοι από τον Th. Schönfeld, άσκησαν στις 8 Απριλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2003, για τη θέσπιση καταλόγου τόπων κοινοτικής σημασίας για την αλπική βιογεωγραφική περιοχή (1), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2003, για τη θέσπιση καταλόγου τόπων κοινοτικής σημασίας για την αλπική βιογεωγραφική περιοχή (1),

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Οι προσφεύγοντες είναι κύριοι δασικών ακινήτων, τα οποία αποτελούν αντικείμενο εκμεταλλεύσεως στο πλαίσιο των δασοκομικών επιχειρήσεων των προσφευγόντων και τα οποία κηρύχθηκαν, με την προσβαλλόμενη απόφαση, τόποι κοινοτικής σημασίας (ΤΚΣ) για την αλπική βιογεωγραφική περιοχή.

Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση προσβάλλει τα θεμελιώδη δικαιώματά τους, τα οποία προστατεύονται στο πλαίσιο των γενικών αρχών της κοινοτικής έννομης τάξεως. Η προσβολή αυτή των θεμελιωδών δικαιωμάτων είναι παράνομη από τυπικής απόψεως, δεδομένου ότι κατά την έκδοση της αποφάσεως της Επιτροπής (και κατά την εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ) (2) δεν ελήφθησαν υπόψη τα δικαιώματα των κυρίων των ακινήτων περί συμμετοχής στη διαδικασία.

Περαιτέρω, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση προσβάλλει το δικαίωμά τους κυριότητας και από ουσιαστικής απόψεως, διότι, κατά τον καθορισμό των ΤΚΣ, ουδόλως ελήφθη υπόψη το εν λόγω δικαίωμα των προσφευγόντων (καθώς και των λοιπών ενδιαφερομένων) και, ως εκ τούτου, ουδεμία στάθμιση πραγματοποιήθηκε μεταξύ του συμφέροντος καθορισμού των ΤΚΣ και των αντιτιθέμενων ιδιωτικών συμφερόντων των προσφευγόντων. Επιπλέον, η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στην οδηγία 92/43/ΕΟΚ αυτή καθαυτή, δεδομένου ότι δεν ρυθμίζει το ζήτημα της αναγκαίας οικονομικής αντισταθμίσεως.

Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται, επίσης, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, δεδομένου ότι αυτή και μόνον δεν είναι σε θέση να θεσπίσει ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο και ότι ένας «μεμονωμένος κατάλογος» για μία μόνον βιογεωγραφική περιοχή δεν ενδείκνυται για την επίτευξη των σκοπών προστασίας της οδηγίας. Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει, διότι απουσιάζει ο γενικός συντονισμός που απαιτείται για το σύνολο του κοινοτικού εδάφους.

---

(1)  EE L 14 της 21.1.2004, σ. 21.

(2)  Οδηγία 92/43/EΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7).

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/18

---

Προσφυγή της Antonietta Camurato Carfagno κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 13 Απριλίου 2004

(Υπόθεση Τ-143/04)

(2004/C 190/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Antonietta Camurato Carfagno, κάτοικος Braine-L'Alleud (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον Carlos Mourato, δικηγόρο, άσκησε στις 13 Απριλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του επιλαμβανομένου κατόπιν αμφισβητήσεως αξιολογητή επί της εκθέσεως εξελίξεως σταδιοδρομίας (ΕΕΣ) της προσφεύγουσας για το διάστημα από την 1η Ιουλίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του επιλαμβανομένου κατόπιν αμφισβητήσεως αξιολογητή επί της εκθέσεως εξελίξεως σταδιοδρομίας (ΕΕΣ) της προσφεύγουσας για το διάστημα από την 1η Ιουλίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002,

| — | να ακυρώσει τη ρητή απόφαση της ΑΔΑ, της 11ης Σεπτεμβρίου 2003, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση της προσφεύγουσας (R/353/03), |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τη ρητή απόφαση της ΑΔΑ, της 11ης Σεπτεμβρίου 2003, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση της προσφεύγουσας (R/353/03),

| — | να αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα διατηρεί το δικαίωμα να προβάλλει πρόσθετο λόγο, αντλούμενο από κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους των αξιολογητών και της ΑΔΑ, |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα διατηρεί το δικαίωμα να προβάλλει πρόσθετο λόγο, αντλούμενο από κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους των αξιολογητών και της ΑΔΑ,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της δίκης, καθώς και στα έξοδα που θα απαιτηθούν για τη διεξαγωγή της διαδικασίας, ιδίως των εξόδων αντικλήτου, μεταβάσεως και διαμονής, καθώς και των αμοιβών και των εξόδων των δικηγόρων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της δίκης, καθώς και στα έξοδα που θα απαιτηθούν για τη διεξαγωγή της διαδικασίας, ιδίως των εξόδων αντικλήτου, μεταβάσεως και διαμονής, καθώς και των αμοιβών και των εξόδων των δικηγόρων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας της για το διάστημα από την 1η Ιουλίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι αξιολογήσεις που περιέχονται στην ΕΕΣ είναι καταφανώς εσφαλμένες, λαμβανομένων υπόψη των πράξεων και των γεγονότων που συνέβησαν πριν και μετά το διάστημα αναφοράς και των σχολίων του πρωτοβάθμιου και του δευτεροβάθμιου αξιολογητή, τα οποία αντιφάσκουν προς τον βαθμό που δόθηκε και στη σημασία του. Η προσφεύγουσα φρονεί, εξάλλου, ότι η ΕΕΣ αντιβαίνει στο άρθρο 43 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, καθόσον το νέο σύστημα αξιολογήσεως οδηγεί ενδεχομένως σε χαμηλή βαθμολόγηση των υπαλλήλων, όπως η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι συνέβη στην περίπτωσή της, λαμβανομένης υπόψη ιδίως της υποχρεώσεως τηρήσεως ενός μέσου όρου, κυμαινομένου περί το 14/20.

Περαιτέρω, η προσφεύγουσα επικαλείται:

| — | πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, |
| --- | --- |

—

πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως,

| — | παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, |
| --- | --- |

—

παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως,

| — | παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. |
| --- | --- |

—

παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/18

---

Προσφυγή της Patricia Wauthier και της Viviane Deveen κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 10 Μαΐου 2004

(Υπόθεση Τ-164/04)

(2004/C 190/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Patricia Wauthier και η Viviane Deveen, κάτοικοι Βελγίου, εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους Gilles Bounéou και Frédéric Frabetti, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 10 Μαΐου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την αξιολόγηση 2001-2002 όσον αφορά τις προσφεύγουσες, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την αξιολόγηση 2001-2002 όσον αφορά τις προσφεύγουσες,

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει την έκθεση επαγγελματικής εξελίξεως (REC/CDR) των προσφευγουσών για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002, |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει την έκθεση επαγγελματικής εξελίξεως (REC/CDR) των προσφευγουσών για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:

Οι λόγοι προσφυγής και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλουν οι προσφεύγουσες στην παρούσα υπόθεση συμπίπτουν με αυτά που προβάλλουν οι προσφεύγοντες στις υποθέσεις Τ-43/04 και Τ- 47/04.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/19 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/19

---

Προσφυγή τoυ Daniel Surget κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 Μαΐου 2004

(Υπόθεση Τ-171/04)

(2004/C 190/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Daniel Surget, κάτοικος Cherbourg (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Jean-François Péricaud, άσκησε στις 17 Μαΐου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να υποχρεώσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή να καταβάλουν στον ενάγοντα το ποσό των 909 428 ευρώ, επικουρικώς το ποσό των 740 190 ευρώ, προσαυξημένο, εν πάση περιπτώσει, με νόμιμο τόκο από της ασκήσεως της παρούσας αγωγής αποζημιώσεως, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή να καταβάλουν στον ενάγοντα το ποσό των 909 428 ευρώ, επικουρικώς το ποσό των 740 190 ευρώ, προσαυξημένο, εν πάση περιπτώσει, με νόμιμο τόκο από της ασκήσεως της παρούσας αγωγής αποζημιώσεως,

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αγωγής και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι αγωγής και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλονται συμπίπτουν με αυτούς της υποθέσεως Τ-440/03 Arizmendi κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (1).

---

(1)  ΕΕ C 59 της 6.3.2004, σ. 31.

---

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/19 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/19

---

Προσφυγή της Nathalie Heinen κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 Μαΐου 2004

(Υπόθεση Τ-181/04)

(2004/C 190/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

H Nathalie Heinen, κάτοικος Ottignies (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 17 Μαΐου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/PB/02, με την οποία δεν περιελήφθη το όνομα της προσφεύγουσας στον πίνακα επιτυχόντων, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/PB/02, με την οποία δεν περιελήφθη το όνομα της προσφεύγουσας στον πίνακα επιτυχόντων,

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:

Η προσφεύγουσα, που μετέσχε στον διαγωνισμό COM/PB/02, για τη μετάβαση από την κατηγορία C στην κατηγορία Β, βάλλει κατά της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής να μην την συμπεριλάβει στον πίνακα επιτυχόντων του εν λόγω διαγωνισμού, κατόπιν της βαθμολογίας που έλαβε στην προφορική εξέταση, η οποία, καίτοι ανώτερη της καταρχήν απαιτούμενης βαθμολογίας, ήταν ανεπαρκής.

Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα επικαλείται την παράβαση της προκηρύξεως του διαγωνισμού καθώς και την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.

Η προσφεύγουσα διευκρινίζει, συναφώς, ότι, μολονότι η προκήρυξη του διαγωνισμού προβλέπει ότι οι υποψήφιοι πρέπει να δηλώνουν, κατά την υποβολή της υποψηφιότητάς τους, τη γλώσσα που επιλέγουν για τις δοκιμασίες προεπιλογής και για την προφορική εξέταση, έχοντας τη δυνατότητα να επιλέξουν διαφορετική γλώσσα για την προφορική εξέταση, και μολονότι η επιλογή αυτή είναι οριστική, ορισμένοι υποψήφιοι μετέβαλαν τη γλώσσα μετά την υποβολή της υποψηφιότητάς τους, ορισμένοι δε από αυτούς ακόμη και την ημέρα της προφορικής εξετάσεως.

---

III Πληροφορίες

| 24.7.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 190/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.7.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/20

---

(2004/C 190/33)

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην
  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΕΕ C 179 της 10.7.2004

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 168 της 26.6.2004

ΕΕ C 156 της 12.6.2004

ΕΕ C 146 της 29.5.2004

ΕΕ C 106 της 30.4.2004

ΕΕ C 94 της 17.4.2004

ΕΕ C 85 της 3.4.2004

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---