# Dziennik Urzędowy C 239/25 w

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 239 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4725 września 2004 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 239

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4725 września 2004

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacja |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| | TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI |
| 2004/C 239/1 | Sprawa C-289/04 P: Odwołanie wniesione w dniu 1 lipca 2004 r. przez Showa Denko K.K. od wyroku wydanego w dniu 29 kwietnia 2004 r. przez drugą izbę Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w sprawach połączonych T-236/01, T-239/01, T-244/01 do T-246/01, T-251/01 oraz T-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd i inni przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich. | 1 |
| 2004/C 239/2 | Sprawa C-307/04 P: Odwołanie wniesione w dniu 15 lipca 2004 r. przez SEC Corporation od wyroku wydanego w dniu 29 kwietnia 2004 r. przez drugą izbę Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w sprawach połączonych T-236/01, T-239/01, T-244/01 do T-246/01, T-251/01 oraz T-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd i inni przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 1 |
| 2004/C 239/3 | Sprawa C-309/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Bundesfinanzhof, wydanego dnia 20 kwietnia 2004 r., w sprawach Fleisch-Winter GmbH & Co. KG przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas | 2 |
| 2004/C 239/4 | Sprawa C-311/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Gerechtshof te Amsterdam wydanego dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie B.V. Algemene Scheeps Agentuur Dordrecht przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Rotterdam. | 3 |
| 2004/C 239/5 | Sprawa C-313/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Verwaltungsgericht Frankfurt am Main wydanego dnia 24 czerwca 2004 r., w sprawach Franz Egenberger GmbH Molkerei oraz Trockenwerk przeciwko Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung | 3 |
| 2004/C 239/6 | Sprawa C-316/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia College van Beroep voor het bedrijfsleven wydanego dnia 22 czerwca 2004 r. w sprawie Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie przeciwko College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Ctb) | 3 |
| 2004/C 239/7 | Sprawa C-321/04, Sprawa C-322/04, Sprawa C-323/04, Sprawa C-324/04, Sprawa C-325/04: Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone na podstawie orzeczeń Cour d'Appel de Lyon, wydanych dnia 24 lutego 2004 r. w sprawach: SAS Distribution Casino France - następca prawny Société Casino France przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), La Société Casino France - następca prawny SA Imqef, z kolei następca prawny SA Judis przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), SA Dechrist Holding przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), SA Komogo przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), SARL Tout pour la maison przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales) | 4 |
| 2004/C 239/8 | Sprawa C-331/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Consiglio di Stato, wydanego dnia 6 kwietnia 2004 r., w sprawie A.T.I. E.A.C. srl, Viaggi di Maio s.n.c. i E.A.C. srl. (w imieniu własnym) przeciwko A.C.T.V. Venezia spa, Provincia di Venezia, Comune do Venezia oraz A.T.I. La Linea spa CSSA | 5 |
| 2004/C 239/9 | Sprawa C-256/04: Skarga wniesiona dnia 15 czerwca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 5 |
| 2004/C 239/0 | Sprawa C-273/04: Skarga wniesiona dnia 28 czerwca 2004 r. przez Rzeczpospolitą Polską przeciwko Radzie Unii Europejskiej | 6 |
| 2004/C 239/1 | Sprawa C-326/04: Skarga wniesiona dnia 27 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 7 |
| 2004/C 239/2 | Sprawa C-327/04: Skarga wniesiona dnia 27 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii | 7 |
| 2004/C 239/3 | Sprawa C-329/04: Skarga wniesiona dnia 29 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 7 |
| 2004/C 239/4 | Sprawa C-334/04: Skarga wniesiona dnia 30 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 8 |
| 2004/C 239/5 | Sprawa C-335/04: Skarga wniesiona dnia 30 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii | 8 |
| 2004/C 239/6 | Sprawa C-337/04: Skarga wniesiona dnia 2 sierpnia 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej | 9 |
| 2004/C 239/7 | Sprawa C-349/04: Skarga wniesiona dnia 13 sierpnia 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga | 9 |
| 2004/C 239/8 | Wykreślenie sprawy C-401/02 | 10 |
| 2004/C 239/9 | Wykreślenie sprawy C-322/03 | 10 |
| 2004/C 239/0 | Wykreślenie sprawy C-418/03 | 10 |
| 2004/C 239/1 | Wykreślenie sprawy C-534/03 | 10 |
| 2004/C 239/2 | Wykreślenie sprawy C-76/04 | 10 |
| | TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI I SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI |
| 2004/C 239/3 | Postanowieniami z dnia 8 czerwca 2004 r. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich przekazał, zgodnie z art. 2 decyzji Rady 2004/407/WE, Euratom z dnia 26 kwietnia 2004 r., zmieniającej art. 51 i 54 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości, sprawy znajdujące się w kolumnie po lewej stronie poniższej tabeli Sądowi Pierwszej Instancji. | 11 |
| | SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI |
| 2004/C 239/4 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-44/00 Mannesmannröhren-Werke AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurencja — Porozumienia — Rynek rur stalowych bez szwu — Czas trwania naruszenia — Grzywny) | 12 |
| 2004/C 239/5 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-48/00 Corus UK Ltd przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurencja — Porozumienia — Rynek stalowych rur bezszwowych — Czas trwania naruszenia — Grzywny) | 12 |
| 2004/C 239/6 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-50/00, Dalmine SpA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurencja — Porozumienia — Rynki niespojonych rur stalowych — Okres naruszenia — Grzywny) | 13 |
| 2004/C 239/7 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawach połączonych T-67/00, T-68/00, T-71/00 i T-78/00, JFE Engineering Corp. i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurencja Porozumienia — Rynek rur i przewodów stalowych bez szwu — EFTA — Kompetencje Komisji — Naruszenie — Grzywny) | 13 |
| 2004/C 239/8 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 lipca 2004 r. w sprawie T-308/00, Salzgitter AG przeciwko Komisji (Pomoc Państwa — Art. 4 lit. c) WS, art. 67 WS i 95 WS — Interwencje finansowe na rzecz przedsiębiorstwa Salzgitter — Granica z byłą Niemiecką Republiką Demokratyczną i byłą Republiką Czechosłowacką — Pomoc nie notyfikowana — Szósty kodeks pomocy w dziedzinie przemysłu metalurgicznego — Bezpieczeństwo prawne) | 14 |
| 2004/C 239/9 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 lipca 2004 r. w sprawach połączonych T-107/01 i T-175/01 Société des mines de Sacilor – Lormines SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Traktat EWWiS — Hutnictwo żelaza — Zrzeczenie się koncesji górniczych — Obciążenia nałożone przez Republikę Francuską na przedsiębiorstwa górnicze — Zażalenie — Brak pozytywnej odpowiedzi ze strony Komisji — Skarga na zaniechanie — Skarga o unieważnienie — Dopuszczalność — Legitymacja do działania — Przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 80 WiS) | 14 |
| 2004/C 239/0 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-198/01 Technische Glaswerke Ilmenau GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Pomoc państwa — Skarga o unieważnienie — Pojęcie wierzyciela prywatnego — Pomoc na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw w trudnościach — Prawo do obrony — Uzasadnienie) | 15 |
| 2004/C 239/1 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 lipca 2004 r. w sprawie T-281/01, Hubert Huygens przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Postępowanie punktacyjne — Opóźnienie w sporządzaniu sprawozdania punktacyjnego — Odpowiedni termin — Roszczenie odszkodowawcze — Szkoda niemajątkowa i majątkowa — Postępowanie w sprawie awansu — Dorozumiana odmowa awansu skarżącego — Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja odmawiająca awansowania skarżącego w ciągu roku 2000 — Brak uzasadnienia — Decyzja o awansowaniu 54 urzędników w ciągu roku 2000 — Niedopuszczalność) | 15 |
| 2004/C 239/2 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie T-317/01, M+M Gesellschaft für Unternehmensberatung und Informationssysteme mbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego M+M EUROdATA — Wcześniejszy słowny znak towarowy EURODATA TV — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 16 |
| 2004/C 239/3 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-334/01, MFE Marienfelde GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe, wzory i modele) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wcześniejszy słowny znak towarowy HIPPOVIT — Zgłoszenia wspólnotowego słownego znaku towarowego HIPPOVITON — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Prawo do bycia wysłuchanym) | 16 |
| 2004/C 239/4 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie T-107/02: GE Betz Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wcześniejszy graficzny znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BIOMATE — Nieprzedstawienie dowodów w języku postępowania w sprawie sprzeciwu — Zasada uzasadnionych oczekiwań — Zasady: 16, 17 i 18 rozporządzenia (WE) nr 2868/95) | 17 |
| 2004/C 239/5 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 lipca 2004 r. w sprawie T-115/02 AVEX Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Procedura sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego graficznego zawierającego literę a — Wcześniejszy wspólnotowy znak towarowy graficzny zawierający literę a — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd) | 17 |
| 2004/C 239/6 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2004 r. w sprawie T-117/02 Grupo El Prado Cervera, SL przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Procedura sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego CHUFAFIT — Wcześniejszy krajowy znak towarowy słowny i graficzny CHUFI — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Prawdopodobieństwo skojarzenia — Art. 8 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 18 |
| 2004/C 239/7 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawach połączonych T-180/02 i T-113/03 Georgios Gouvras przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Przydzielenie — Oddelegowanie w interesie służby — Zmiana ze skutkiem retroaktywnym miejsca służbowego oraz związanych z nim uprawnień finansowych — Zwrot nienależnego świadczenia — Zasiłek na zagospodarowanie i dzienna dieta służbowa — Transfer części uposażeń poza miejsce służbowe) | 18 |
| 2004/C 239/8 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie T-186/02, BMI Bertollo Srl przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wcześniejsze słowne znaki towarowe DIESEL — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego DIESELIT — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 19 |
| 2004/C 239/9 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-203/02 The Sunrider Corp. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wcześniejszy słowny znak towarowy VITAFRUT — Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego VITAFRUIT — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Podobieństwo towarów — Art. 8 ust. 1 lit. b, art. 15 i art.43 ust. 2 i 3 Rozporządzenia (WE) nr 49/94) | 19 |
| 2004/C 239/0 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-270/02, MLP Finanzdienstleistungen AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHMI) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Znak towarowy pozbawiony jakiegokolwiek odróżniającego charakteru — Opisowy znak towarowy) | 20 |
| 2004/C 239/1 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie T-281/02: Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy MEHR FÜR IHR GELD — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter odróżniający — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 20 |
| 2004/C 239/2 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-289/02, Telepharmacy Solutions, Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Oznaczenie słowne TELEPHARMACY SOLUTIONS — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Poszanowanie prawa do obrony) | 20 |
| 2004/C 239/3 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie T-384/02: Fernando Valenzuela Marzo przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Zasiłek na zagospodarowanie — Artykuł 9 ust. 3 załącznika VII do regulaminu — Termin roczny) | 21 |
| 2004/C 239/4 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2004 r. w sprawie T-115/03, Samar SpA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego GAS STATION — Wcześniejszy krajowy graficzny znak towarowy BLUE JEANS GAS — Odmowa rejestracji) | 21 |
| 2004/C 239/5 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-136/03 Robert Charles Schochaert przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Urzędnicy — Skarga odszkodowawcza — Odmowa awansowania — Molestowanie psychiczne — Obowiązek pomocy) | 21 |
| 2004/C 239/6 | Wyrok Sądu Piewszej Instancji z dnia 7 lipca 2004 r. w sprawie T-175/03, Norbert Schmitt przeciwko Europejskiej Agencji Odbudowy (EAO) (Pracownik czasowy — Rozwiązanie umowy — Art. 47 ust. 2 lit. a) Warunków zatrudniania innych pracowników — Dotrzymanie warunków umowy — Uzasadnione oczekiwania) | 22 |
| 2004/C 239/7 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 29 czerwca 2004 r. w sprawie T-188/03, Joëlle Hivonnet przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Urzędnicy — Zasiłek na naukę — Warunki przyznania — Szkolnictwo podstawowe — Przedszkole) | 22 |
| 2004/C 239/8 | Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 maja 2004 r. w sprawie T-198/01 R [III], Technische Glaswerke Ilmenau GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Postępowanie w przedmiocie zarządzenia środka tymczasowego — Pomoc państwa — Obowiązek odzyskania — Fumus boni juris — Okoliczności niecierpiące zwłoki — Wyważenie interesów — Okoliczności wyjątkowe) | 22 |
| 2004/C 239/9 | Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2004 r. w sprawie T-230/02, X przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Skarga o odszkodowanie — Uprzednie odwołanie od decyzji — Skarga pozbawiona częściowo podstawy prawnej i częściowo niedopuszczalna) | 23 |
| 2004/C 239/0 | Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 maja 2004 r. w sprawie T-379/02, Antonio Di Andolfi przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin — Skarga o odszkodowanie — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Wskazanie skierowane do instytucji — Oczywista niedopuszczalność) | 23 |
| 2004/C 239/1 | Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 maja 2004 r. w sprawie T-34/03, André Hecq przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Służba publiczna — Działanie mające negatywne skutki — Legitymacja do wniesienia skargi — Urzędnik występujący we własnym imieniu, a nie na rachunek organizacji związkowej — Niedopuszczalność) | 23 |
| 2004/C 239/2 | Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 maja 2004 r. w sprawach połączonych T-314/03 oraz T-378/03, Musée Grevin S.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Program PHARE/JOP — Projekt wspólnego przedsięwzięcia ( joint venture) w Polsce — Finansowanie wspólnotowe — Wniosek o zwrot całości wypłaconych funduszy — Klauzula arbitrażowa — Skarga o stwierdzenie nieważności — Niedopuszczalność) | 24 |
| 2004/C 239/3 | Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 czerwca 2004 r. w sprawie T-91/04 R, Alexander Just przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Środki tymczasowe — Postępowanie konkursowe — Zawieszenie wykonania — Dopuszczalność) | 24 |
| 2004/C 239/4 | Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 czerwca 2004 r. w sprawie T-92/04 R, Marta Christina Moren Abat przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Środki tymczasowe — Postępowanie konkursowe — Zawieszenie wykonania — Dopuszczalność) | 24 |
| 2004/C 239/5 | Sprawa T-150/04: Skarga wniesiona dnia 23 kwietnia 2004 r. przez Mülhens GmBH Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego | 25 |
| 2004/C 239/6 | Sprawa T-208/04: Skarga wniesiona dnia 7 czerwca 2004 r. przez Dominique Hardy przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich. | 25 |
| 2004/C 239/7 | Sprawa T-265/04: Skarga wniesiona dnia 24 czerwca 2004 r. przez Adriatica Navigazione S.p.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 26 |
| 2004/C 239/8 | Wykreślenie sprawy T-14/00 | 27 |
| 2004/C 239/9 | Wykreślenie sprawy T- 236/99 | 27 |
| 2004/C 239/0 | Wykreślenie sprawy T- 263/99 | 28 |
| 2004/C 239/1 | Wykreślenie sprawy T-264/99 | 28 |
| 2004/C 239/2 | Wykreślenie sprawy T-280/99 | 28 |
| 2004/C 239/3 | Wykreślenie sprawy T-284/99 | 28 |
| 2004/C 239/4 | Wykreślenie sprawy T-325/03 | 28 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacja

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

2004/C 239/1

Sprawa C-289/04 P: Odwołanie wniesione w dniu 1 lipca 2004 r. przez Showa Denko K.K. od wyroku wydanego w dniu 29 kwietnia 2004 r. przez drugą izbę Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w sprawach połączonych T-236/01, T-239/01, T-244/01 do T-246/01, T-251/01 oraz T-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd i inni przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

1

2004/C 239/2

Sprawa C-307/04 P: Odwołanie wniesione w dniu 15 lipca 2004 r. przez SEC Corporation od wyroku wydanego w dniu 29 kwietnia 2004 r. przez drugą izbę Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w sprawach połączonych T-236/01, T-239/01, T-244/01 do T-246/01, T-251/01 oraz T-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd i inni przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

1

2004/C 239/3

Sprawa C-309/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Bundesfinanzhof, wydanego dnia 20 kwietnia 2004 r., w sprawach Fleisch-Winter GmbH & Co. KG przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

2

2004/C 239/4

Sprawa C-311/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Gerechtshof te Amsterdam wydanego dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie B.V. Algemene Scheeps Agentuur Dordrecht przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Rotterdam.

3

2004/C 239/5

Sprawa C-313/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Verwaltungsgericht Frankfurt am Main wydanego dnia 24 czerwca 2004 r., w sprawach Franz Egenberger GmbH Molkerei oraz Trockenwerk przeciwko Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

3

2004/C 239/6

Sprawa C-316/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia College van Beroep voor het bedrijfsleven wydanego dnia 22 czerwca 2004 r. w sprawie Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie przeciwko College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Ctb)

3

2004/C 239/7

Sprawa C-321/04, Sprawa C-322/04, Sprawa C-323/04, Sprawa C-324/04, Sprawa C-325/04: Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone na podstawie orzeczeń Cour d'Appel de Lyon, wydanych dnia 24 lutego 2004 r. w sprawach: SAS Distribution Casino France - następca prawny Société Casino France przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), La Société Casino France - następca prawny SA Imqef, z kolei następca prawny SA Judis przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), SA Dechrist Holding przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), SA Komogo przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), SARL Tout pour la maison przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales)

4

2004/C 239/8

Sprawa C-331/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Consiglio di Stato, wydanego dnia 6 kwietnia 2004 r., w sprawie A.T.I. E.A.C. srl, Viaggi di Maio s.n.c. i E.A.C. srl. (w imieniu własnym) przeciwko A.C.T.V. Venezia spa, Provincia di Venezia, Comune do Venezia oraz A.T.I. La Linea spa CSSA

5

2004/C 239/9

Sprawa C-256/04: Skarga wniesiona dnia 15 czerwca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

5

2004/C 239/0

Sprawa C-273/04: Skarga wniesiona dnia 28 czerwca 2004 r. przez Rzeczpospolitą Polską przeciwko Radzie Unii Europejskiej

6

2004/C 239/1

Sprawa C-326/04: Skarga wniesiona dnia 27 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

7

2004/C 239/2

Sprawa C-327/04: Skarga wniesiona dnia 27 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

7

2004/C 239/3

Sprawa C-329/04: Skarga wniesiona dnia 29 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

7

2004/C 239/4

Sprawa C-334/04: Skarga wniesiona dnia 30 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

8

2004/C 239/5

Sprawa C-335/04: Skarga wniesiona dnia 30 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

8

2004/C 239/6

Sprawa C-337/04: Skarga wniesiona dnia 2 sierpnia 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

9

2004/C 239/7

Sprawa C-349/04: Skarga wniesiona dnia 13 sierpnia 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

9

2004/C 239/8

Wykreślenie sprawy C-401/02

10

2004/C 239/9

Wykreślenie sprawy C-322/03

10

2004/C 239/0

Wykreślenie sprawy C-418/03

10

2004/C 239/1

Wykreślenie sprawy C-534/03

10

2004/C 239/2

Wykreślenie sprawy C-76/04

10

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI I SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2004/C 239/3

Postanowieniami z dnia 8 czerwca 2004 r. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich przekazał, zgodnie z art. 2 decyzji Rady 2004/407/WE, Euratom z dnia 26 kwietnia 2004 r., zmieniającej art. 51 i 54 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości, sprawy znajdujące się w kolumnie po lewej stronie poniższej tabeli Sądowi Pierwszej Instancji.

11

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2004/C 239/4

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-44/00 Mannesmannröhren-Werke AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurencja — Porozumienia — Rynek rur stalowych bez szwu — Czas trwania naruszenia — Grzywny)

12

2004/C 239/5

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-48/00 Corus UK Ltd przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurencja — Porozumienia — Rynek stalowych rur bezszwowych — Czas trwania naruszenia — Grzywny)

12

2004/C 239/6

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-50/00, Dalmine SpA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurencja — Porozumienia — Rynki niespojonych rur stalowych — Okres naruszenia — Grzywny)

13

2004/C 239/7

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawach połączonych T-67/00, T-68/00, T-71/00 i T-78/00, JFE Engineering Corp. i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurencja Porozumienia — Rynek rur i przewodów stalowych bez szwu — EFTA — Kompetencje Komisji — Naruszenie — Grzywny)

13

2004/C 239/8

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 lipca 2004 r. w sprawie T-308/00, Salzgitter AG przeciwko Komisji (Pomoc Państwa — Art. 4 lit. c) WS, art. 67 WS i 95 WS — Interwencje finansowe na rzecz przedsiębiorstwa Salzgitter — Granica z byłą Niemiecką Republiką Demokratyczną i byłą Republiką Czechosłowacką — Pomoc nie notyfikowana — Szósty kodeks pomocy w dziedzinie przemysłu metalurgicznego — Bezpieczeństwo prawne)

14

2004/C 239/9

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 lipca 2004 r. w sprawach połączonych T-107/01 i T-175/01 Société des mines de Sacilor – Lormines SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Traktat EWWiS — Hutnictwo żelaza — Zrzeczenie się koncesji górniczych — Obciążenia nałożone przez Republikę Francuską na przedsiębiorstwa górnicze — Zażalenie — Brak pozytywnej odpowiedzi ze strony Komisji — Skarga na zaniechanie — Skarga o unieważnienie — Dopuszczalność — Legitymacja do działania — Przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 80 WiS)

14

2004/C 239/0

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-198/01 Technische Glaswerke Ilmenau GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Pomoc państwa — Skarga o unieważnienie — Pojęcie wierzyciela prywatnego — Pomoc na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw w trudnościach — Prawo do obrony — Uzasadnienie)

15

2004/C 239/1

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 lipca 2004 r. w sprawie T-281/01, Hubert Huygens przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Postępowanie punktacyjne — Opóźnienie w sporządzaniu sprawozdania punktacyjnego — Odpowiedni termin — Roszczenie odszkodowawcze — Szkoda niemajątkowa i majątkowa — Postępowanie w sprawie awansu — Dorozumiana odmowa awansu skarżącego — Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja odmawiająca awansowania skarżącego w ciągu roku 2000 — Brak uzasadnienia — Decyzja o awansowaniu 54 urzędników w ciągu roku 2000 — Niedopuszczalność)

15

2004/C 239/2

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie T-317/01, M+M Gesellschaft für Unternehmensberatung und Informationssysteme mbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego M+M EUROdATA — Wcześniejszy słowny znak towarowy EURODATA TV — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

16

2004/C 239/3

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-334/01, MFE Marienfelde GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe, wzory i modele) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wcześniejszy słowny znak towarowy HIPPOVIT — Zgłoszenia wspólnotowego słownego znaku towarowego HIPPOVITON — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Prawo do bycia wysłuchanym)

16

2004/C 239/4

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie T-107/02: GE Betz Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wcześniejszy graficzny znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BIOMATE — Nieprzedstawienie dowodów w języku postępowania w sprawie sprzeciwu — Zasada uzasadnionych oczekiwań — Zasady: 16, 17 i 18 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

17

2004/C 239/5

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 lipca 2004 r. w sprawie T-115/02 AVEX Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Procedura sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego graficznego zawierającego literę a — Wcześniejszy wspólnotowy znak towarowy graficzny zawierający literę a — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd)

17

2004/C 239/6

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2004 r. w sprawie T-117/02 Grupo El Prado Cervera, SL przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Procedura sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego CHUFAFIT — Wcześniejszy krajowy znak towarowy słowny i graficzny CHUFI — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Prawdopodobieństwo skojarzenia — Art. 8 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 40/94)

18

2004/C 239/7

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawach połączonych T-180/02 i T-113/03 Georgios Gouvras przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Przydzielenie — Oddelegowanie w interesie służby — Zmiana ze skutkiem retroaktywnym miejsca służbowego oraz związanych z nim uprawnień finansowych — Zwrot nienależnego świadczenia — Zasiłek na zagospodarowanie i dzienna dieta służbowa — Transfer części uposażeń poza miejsce służbowe)

18

2004/C 239/8

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie T-186/02, BMI Bertollo Srl przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wcześniejsze słowne znaki towarowe DIESEL — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego DIESELIT — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

19

2004/C 239/9

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-203/02 The Sunrider Corp. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wcześniejszy słowny znak towarowy VITAFRUT — Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego VITAFRUIT — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Podobieństwo towarów — Art. 8 ust. 1 lit. b, art. 15 i art.43 ust. 2 i 3 Rozporządzenia (WE) nr 49/94)

19

2004/C 239/0

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-270/02, MLP Finanzdienstleistungen AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHMI) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Znak towarowy pozbawiony jakiegokolwiek odróżniającego charakteru — Opisowy znak towarowy)

20

2004/C 239/1

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie T-281/02: Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy MEHR FÜR IHR GELD — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter odróżniający — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

20

2004/C 239/2

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-289/02, Telepharmacy Solutions, Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Oznaczenie słowne TELEPHARMACY SOLUTIONS — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Poszanowanie prawa do obrony)

20

2004/C 239/3

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie T-384/02: Fernando Valenzuela Marzo przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Zasiłek na zagospodarowanie — Artykuł 9 ust. 3 załącznika VII do regulaminu — Termin roczny)

21

2004/C 239/4

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2004 r. w sprawie T-115/03, Samar SpA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego GAS STATION — Wcześniejszy krajowy graficzny znak towarowy BLUE JEANS GAS — Odmowa rejestracji)

21

2004/C 239/5

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-136/03 Robert Charles Schochaert przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Urzędnicy — Skarga odszkodowawcza — Odmowa awansowania — Molestowanie psychiczne — Obowiązek pomocy)

21

2004/C 239/6

Wyrok Sądu Piewszej Instancji z dnia 7 lipca 2004 r. w sprawie T-175/03, Norbert Schmitt przeciwko Europejskiej Agencji Odbudowy (EAO) (Pracownik czasowy — Rozwiązanie umowy — Art. 47 ust. 2 lit. a) Warunków zatrudniania innych pracowników — Dotrzymanie warunków umowy — Uzasadnione oczekiwania)

22

2004/C 239/7

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 29 czerwca 2004 r. w sprawie T-188/03, Joëlle Hivonnet przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Urzędnicy — Zasiłek na naukę — Warunki przyznania — Szkolnictwo podstawowe — Przedszkole)

22

2004/C 239/8

Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 maja 2004 r. w sprawie T-198/01 R [III], Technische Glaswerke Ilmenau GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Postępowanie w przedmiocie zarządzenia środka tymczasowego — Pomoc państwa — Obowiązek odzyskania — Fumus boni juris — Okoliczności niecierpiące zwłoki — Wyważenie interesów — Okoliczności wyjątkowe)

22

2004/C 239/9

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2004 r. w sprawie T-230/02, X przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Skarga o odszkodowanie — Uprzednie odwołanie od decyzji — Skarga pozbawiona częściowo podstawy prawnej i częściowo niedopuszczalna)

23

2004/C 239/0

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 maja 2004 r. w sprawie T-379/02, Antonio Di Andolfi przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin — Skarga o odszkodowanie — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Wskazanie skierowane do instytucji — Oczywista niedopuszczalność)

23

2004/C 239/1

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 maja 2004 r. w sprawie T-34/03, André Hecq przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Służba publiczna — Działanie mające negatywne skutki — Legitymacja do wniesienia skargi — Urzędnik występujący we własnym imieniu, a nie na rachunek organizacji związkowej — Niedopuszczalność)

23

2004/C 239/2

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 maja 2004 r. w sprawach połączonych T-314/03 oraz T-378/03, Musée Grevin S.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Program PHARE/JOP — Projekt wspólnego przedsięwzięcia ( joint venture) w Polsce — Finansowanie wspólnotowe — Wniosek o zwrot całości wypłaconych funduszy — Klauzula arbitrażowa — Skarga o stwierdzenie nieważności — Niedopuszczalność)

24

2004/C 239/3

Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 czerwca 2004 r. w sprawie T-91/04 R, Alexander Just przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Środki tymczasowe — Postępowanie konkursowe — Zawieszenie wykonania — Dopuszczalność)

24

2004/C 239/4

Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 czerwca 2004 r. w sprawie T-92/04 R, Marta Christina Moren Abat przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Środki tymczasowe — Postępowanie konkursowe — Zawieszenie wykonania — Dopuszczalność)

24

2004/C 239/5

Sprawa T-150/04: Skarga wniesiona dnia 23 kwietnia 2004 r. przez Mülhens GmBH Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego

25

2004/C 239/6

Sprawa T-208/04: Skarga wniesiona dnia 7 czerwca 2004 r. przez Dominique Hardy przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich.

25

2004/C 239/7

Sprawa T-265/04: Skarga wniesiona dnia 24 czerwca 2004 r. przez Adriatica Navigazione S.p.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

26

2004/C 239/8

Wykreślenie sprawy T-14/00

27

2004/C 239/9

Wykreślenie sprawy T- 236/99

27

2004/C 239/0

Wykreślenie sprawy T- 263/99

28

2004/C 239/1

Wykreślenie sprawy T-264/99

28

2004/C 239/2

Wykreślenie sprawy T-280/99

28

2004/C 239/3

Wykreślenie sprawy T-284/99

28

2004/C 239/4

Wykreślenie sprawy T-325/03

28

| | III   Powiadomienia |
| --- | --- |
| 2004/C 239/5 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 228 z 11.9.2004. | 29 |

III   Powiadomienia

2004/C 239/5

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 228 z 11.9.2004.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

29

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacja

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/1

---

Odwołanie wniesione w dniu 1 lipca 2004 r. przez Showa Denko K.K. od wyroku wydanego w dniu 29 kwietnia 2004 r. przez drugą izbę Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w sprawach połączonych T-236/01, T-239/01, T-244/01 do T-246/01, T-251/01 oraz T-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd i inni przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

(Sprawa C-289/04 P)

(2004/C 239/01)

Odwołanie od wyroku wydanego w dniu 29 kwietnia 2004 r. przez drugą izbę Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w sprawach połączonych T-236/01, T-239/01, T-244/01 do T-246/01, T-251/01 oraz T-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd i inni przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wniesione zostało do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w dniu 1 lipca 2004 r. przez Showa Denko K.K. (sprawa T-245/01 (1)) z siedzibą w Tokyo (Japonia), reprezentowaną przez M. Dolmans'a, J. Temple Lang'a i P. Werdmullera, adwokatów.

Skarżący wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku w sprawie T-245/01, Showa Denko K.K. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich w części; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku w sprawie T-245/01, Showa Denko K.K. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich w części;

| — | obniżenie wysokości grzywny Skarżącego do kwoty 6.960.000 euro lub o kwotę, którą Trybunał uzna za właściwą wedle własnego uznania; oraz |
| --- | --- |

—

obniżenie wysokości grzywny Skarżącego do kwoty 6.960.000 euro lub o kwotę, którą Trybunał uzna za właściwą wedle własnego uznania; oraz

| — | podjęcie innych kroków, które Trybunał Sprawiedliwości uzna za odpowiednie. |
| --- | --- |

—

podjęcie innych kroków, które Trybunał Sprawiedliwości uzna za odpowiednie.

Zarzuty i główne argumenty:

Skarżący podnosi, że brak jest symptomów tego, że grupa Skarżącego lub ścisłe kierownictwo uczestniczyło w kartelu, brak jest dowodów na to, że Skarżący uczestniczył w naruszeniach w sposób wyrachowany, umyślny i świadomy, a także, że brak jest z pewnością dowodów na to, że odnosiło się to w większym stopniu do Skarżącego niż do innych uczestników. Nie ma zatem żadnego uzasadnienia dla wyróżnienia Skarżącego i zastosowania specjalnego „czynnika odstraszającego” w stosunku do niego.

Jeżeli grzywna obliczona w inny sposób musi zostać z tego powodu podwyższona w celu odstraszenia, wtedy wysokość podwyżki musi być oparta w sposób racjonalny na korzyści, jakiej przedsiębiorstwo oczekiwało wskutek tego naruszenia. Taka podwyżka może być tylko oparta na obrocie przedsiębiorstwa na rynku dotkniętym przez naruszenie, z uwzględnieniem prawdopodobieństwa wykrycia.

„Rozmiar” przedsiębiorstwa lub grupy na rynkach niedotkniętych przez naruszenie nie mają związku z oczekiwanymi korzyściami i bodźcami, by przedsiębiorstwo naruszyć mogło prawo, nie odnoszą się także do ryzyka wykrycia. Potwierdzają to analizy ekonomiczne. Rozmiar koncernu i jego finanse nie mają znaczenia dla obliczania jakiejkolwiek podwyżki koniecznej dla odstraszenia. Innymi słowy, rozmiar koncernu i jego finanse nie mogą być powodem do wyróżnienia Skarżącego i zwiększenia nałożonej nań grzywny.

Działanie takie jest dyskryminujące, nieproporcjonalne, arbitralne i niepoparte właściwym rozumowaniem.

Skarżący utrzymuje zatem, iż Komisja oraz Sąd Pierwszej Instancji nie miały racji opierając podwyżkę grzywny nałożonej na Skarżącego w celu „odstraszenia” na obrocie grupy Skarżącego w odniesieniu do produktów, które nie były dotknięte naruszeniem, bez żadnego ustalenia, że odstraszenie było konieczne oraz bez zidentyfikowania jakichkolwiek racjonalnych podstaw dla wielkości podwyżki.

---

(1)  Dz.U. C 17 z 19.1.2002, str.15.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/1

---

Odwołanie wniesione w dniu 15 lipca 2004 r. przez SEC Corporation od wyroku wydanego w dniu 29 kwietnia 2004 r. przez drugą izbę Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w sprawach połączonych T-236/01, T-239/01, T-244/01 do T-246/01, T-251/01 oraz T-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd i inni przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-307/04 P)

(2004/C 239/02)

Odwołanie od wyroku wydanego w dniu 29 kwietnia 2004 r. przez drugą izbę Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w sprawach połączonych T-236/01, T-239/01, T-244/01 do T-246/01, T-251/01 oraz T-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd i inni przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wniesione zostało do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w dniu 15 lipca 2004 r. przez SEC Corporation (sprawa T-251/01 (1)) z siedzibą w Amagasaki, Hyogo (Japonia), reprezentowaną przez K. Plateau, adwokata.

Skarżący wnosi do Trybunału o:

| a) | uchylenie zaskarżonego wyroku w części, w której rozstrzyga on, że Komisja uprawniona była do zastosowania wielkości obrotu z całego świata jako czynnika rozróżniającego przy ustalaniu kwoty bazowej grzywny nałożonej na Skarżącego; |
| --- | --- |

a)

uchylenie zaskarżonego wyroku w części, w której rozstrzyga on, że Komisja uprawniona była do zastosowania wielkości obrotu z całego świata jako czynnika rozróżniającego przy ustalaniu kwoty bazowej grzywny nałożonej na Skarżącego;

| b) | stwierdzenie nieważności artykułu 3 Decyzji (2), w brzmieniu zmienionym przez Sąd Pierwszej Instancji, w części, w której nakłada on na Skarżącego grzywnę w wysokości 6.138.000 euro lub przynajmniej znaczące dalsze obniżenie tej kary do wysokości, którą Trybunał uzna za właściwą; a także |
| --- | --- |

b)

stwierdzenie nieważności artykułu 3 Decyzji (2), w brzmieniu zmienionym przez Sąd Pierwszej Instancji, w części, w której nakłada on na Skarżącego grzywnę w wysokości 6.138.000 euro lub przynajmniej znaczące dalsze obniżenie tej kary do wysokości, którą Trybunał uzna za właściwą; a także

| c) | obciążanie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez Skarżącego przed Sądem Pierwszej Instancji oraz Trybunałem Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

c)

obciążanie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez Skarżącego przed Sądem Pierwszej Instancji oraz Trybunałem Sprawiedliwości.

Zarzuty i główne argumenty:

Skarżący podnosi, że wyrok Sądu Pierwszej Instancji winien zostać uchylony z następujących powodów:

| 1) | Naruszenie art. 253 TWE oraz zasady ne bis in idem i zasady słuszności poprzez zajęcie stanowiska, że Komisja, ustalając wysokość grzywny na SEC oraz w kontekście szczególnych okoliczności tej sprawy, nie jest zobligowana do wzięcia pod uwagę sankcji nałożonych wcześniej na SEC przez amerykańskie władze ds. konkurencji w oparciu o ten sam stan faktyczny. |
| --- | --- |

1)

Naruszenie art. 253 TWE oraz zasady ne bis in idem i zasady słuszności poprzez zajęcie stanowiska, że Komisja, ustalając wysokość grzywny na SEC oraz w kontekście szczególnych okoliczności tej sprawy, nie jest zobligowana do wzięcia pod uwagę sankcji nałożonych wcześniej na SEC przez amerykańskie władze ds. konkurencji w oparciu o ten sam stan faktyczny.

| 2) | Naruszenie art. 253 TWE oraz zasad słuszności i proporcjonalności, poprzez zajęcie stanowiska, że Komisja uprawniona jest do zróżnicowania kwoty bazowej grzywny nakładanej na strony w oparciu tylko o wielkość obrotu z całego świata, z pominięciem zakresu działalności SEC w EOG. |
| --- | --- |

2)

Naruszenie art. 253 TWE oraz zasad słuszności i proporcjonalności, poprzez zajęcie stanowiska, że Komisja uprawniona jest do zróżnicowania kwoty bazowej grzywny nakładanej na strony w oparciu tylko o wielkość obrotu z całego świata, z pominięciem zakresu działalności SEC w EOG.

---

(1)  Dz.U. C 31 z 2.2.2002, str.12.

(2)  Decyzja 2002/271/WE z dnia 18 lipca 2001 r. w sprawie zastosowania procedury z art. 81 TWE oraz art. 53 Porozumienia o EOG – Sprawa COMP/E-1/36.490 – Elektrody grafitowe (tłumaczenie nieoficjalne) (Dz.U. L 100 z 16.4.2002, str. 1).

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/2 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Bundesfinanzhof, wydanego dnia 20 kwietnia 2004 r., w sprawach Fleisch-Winter GmbH & Co. KG przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Sprawa C-309/04)

(2004/C 239/03)

Dnia 21 lipca 2004 r. do Sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Bundesfinanzhof (Federalny Trybunał Finansowy, Niemcy) wydanego dnia 20 kwietnia 2004 r. w sprawach Fleisch-Winter GmbH & Co. KG przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Główny Urząd Celny, Hamburg-Jonas). Bundesfinanzhof zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | Czy okoliczność, że na podstawie ustaleń urzędu celnego zachodzi podejrzenie, iż towar podlega przewidzianemu w prawie wspólnotowym zakazowi ekspedycji, zgodnie z którym zabroniona jest wysyłka z określonego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego lub do państwa trzeciego produktu podlegającego refundacji, wyłącza sama przez się istnienie wysokiej, przyjętej w obrocie jakości w rozumieniu art. 13 zdanie 1 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 (1), bez względu na rzeczywistą jakość i popyt produktu w konkretnym przypadku? |
| --- | --- |

1)

Czy okoliczność, że na podstawie ustaleń urzędu celnego zachodzi podejrzenie, iż towar podlega przewidzianemu w prawie wspólnotowym zakazowi ekspedycji, zgodnie z którym zabroniona jest wysyłka z określonego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego lub do państwa trzeciego produktu podlegającego refundacji, wyłącza sama przez się istnienie wysokiej, przyjętej w obrocie jakości w rozumieniu art. 13 zdanie 1 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 (1), bez względu na rzeczywistą jakość i popyt produktu w konkretnym przypadku?

| 2) | Czy złożone w krajowym wniosku o zapłatę zapewnienie co do wysokiej, przyjętej w obrocie jakości w rozumieniu art. 13 zdanie 1 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 należy do danych wymienionych w art. 11 ust. 1 akapit 2 w zw. z art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87? |
| --- | --- |

2)

Czy złożone w krajowym wniosku o zapłatę zapewnienie co do wysokiej, przyjętej w obrocie jakości w rozumieniu art. 13 zdanie 1 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 należy do danych wymienionych w art. 11 ust. 1 akapit 2 w zw. z art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87?

---

(1)  Dz.U. L 351, str. 1.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Gerechtshof te Amsterdam wydanego dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie B.V. Algemene Scheeps Agentuur Dordrecht przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Rotterdam.

(Sprawa C-311/04)

(2004/C 239/04)

Dnia 22 lipca 2004 r. do Sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Gerechtshof te Amsterdam (Okręgowy Sąd Apelacyjny w Amsterdamie) z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie B.V. Algemene Scheeps Agentuur Dordrecht przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Rotterdam.

Gerechtshof te Amsterdam zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | Czy Uwaga dodatkowa (WE) 1 do Działu 10 Wspólnej Taryfy Celnej w brzmieniu ustalonym przez Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 (1) z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, jest ważna w świetle tego, że określa inne wymogi w zakresie wyrażenia „ryż częściowo bielony” niż te wskazane w Nocie Wyjaśniającej Rady Współpracy Celnej do podpozycji 1006 Systemu Zharmonizowanego? |
| --- | --- |

1)

Czy Uwaga dodatkowa (WE) 1 do Działu 10 Wspólnej Taryfy Celnej w brzmieniu ustalonym przez Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 (1) z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, jest ważna w świetle tego, że określa inne wymogi w zakresie wyrażenia „ryż częściowo bielony” niż te wskazane w Nocie Wyjaśniającej Rady Współpracy Celnej do podpozycji 1006 Systemu Zharmonizowanego?

| 2) | Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie jest pozytywna, czy skarżący może powołać się na dobrą wiarę na podstawie czwartego akapitu art. 220(2)(b) Wspólnotowego Kodeksu Celnego w sytuacji, gdy skarżący znał lub powinien był znać Uwagę Dodatkową (WE) 1(f) do Działu 10 Nomenklatury Scalonej, lecz nie wiedział lub przynajmniej mógł mieć wątpliwości czy uwaga ta była ważna wobec odmiennej definicji zawartej w Nocie Wyjaśniającej Rady Współpracy Celnej do podpozycji 1006 Systemu Zharmonizowanego? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie jest pozytywna, czy skarżący może powołać się na dobrą wiarę na podstawie czwartego akapitu art. 220(2)(b) Wspólnotowego Kodeksu Celnego w sytuacji, gdy skarżący znał lub powinien był znać Uwagę Dodatkową (WE) 1(f) do Działu 10 Nomenklatury Scalonej, lecz nie wiedział lub przynajmniej mógł mieć wątpliwości czy uwaga ta była ważna wobec odmiennej definicji zawartej w Nocie Wyjaśniającej Rady Współpracy Celnej do podpozycji 1006 Systemu Zharmonizowanego?

---

(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Verwaltungsgericht Frankfurt am Main wydanego dnia 24 czerwca 2004 r., w sprawach Franz Egenberger GmbH Molkerei oraz Trockenwerk przeciwko Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

(Sprawa C-313/04)

(2004/C 239/05)

Dnia 26 lipca 2004 r. do Sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Sąd Administracyjny, Frankfurt nad Menem, Niemcy), wydanego dnia 24 czerwca 2004 r. w sprawach Franz Egenberger GmbH Molkerei oraz Trockenwerk przeciwko Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung.

Verwaltungsgericht Frankfurt am Main zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | Czy art. 35 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001 (1) jest niezgodny z wyższym rangą prawem wspólnotowym, w szczególności z zakazem ograniczeń ilościowych w przywozie oraz wszelkich środków o skutku równoważnym przewidzianym w artykule 28 WE, zakazem dyskryminacji przewidzianym w artykule 34 ust. 2 akapit 2 WE oraz z art. 26 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 (2) i jest wobec tego nieważny? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 35 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001 (1) jest niezgodny z wyższym rangą prawem wspólnotowym, w szczególności z zakazem ograniczeń ilościowych w przywozie oraz wszelkich środków o skutku równoważnym przewidzianym w artykule 28 WE, zakazem dyskryminacji przewidzianym w artykule 34 ust. 2 akapit 2 WE oraz z art. 26 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 (2) i jest wobec tego nieważny?

| 2) | Czy art. 25 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001 jest niezgodny z wyższym rangą prawem wspólnotowym, w szczególności z zakazem dyskryminacji przewidzianym w artykule 34 ust. 2 akapit 2 WE oraz z zakazem dyskryminacji przewidzianym w artykule 29 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999, jak również z artykułem 28 WE oraz artykułem 82 ust. 1 WE i jest wobec tego nieważny? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 25 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001 jest niezgodny z wyższym rangą prawem wspólnotowym, w szczególności z zakazem dyskryminacji przewidzianym w artykule 34 ust. 2 akapit 2 WE oraz z zakazem dyskryminacji przewidzianym w artykule 29 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999, jak również z artykułem 28 WE oraz artykułem 82 ust. 1 WE i jest wobec tego nieważny?

| 3) | Czy art. 25 ust. 1 oraz art. 35 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001 są niezgodne z art. XVII 1 a Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) oraz z art. 1 ust. 3 Porozumienia w sprawie licencjonowania przywozu (3) i są wobec tego nieważne? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 25 ust. 1 oraz art. 35 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001 są niezgodne z art. XVII 1 a Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) oraz z art. 1 ust. 3 Porozumienia w sprawie licencjonowania przywozu (3) i są wobec tego nieważne?

---

(1)  Dz.U. L 341, str. 29.

(2)  Dz.U. L 160, str. 48.

(3)  Dz.U. L 336 z 23.12.1994, str. 151.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia College van Beroep voor het bedrijfsleven wydanego dnia 22 czerwca 2004 r. w sprawie Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie przeciwko College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Ctb)

(Sprawa C-316/04)

(2004/C 239/06)

Dnia 26 lipca 2004 r. do Sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia College van Beroep voor het bedrijfsleven (Sąd Administracyjny ds. Handlu i Przemysłu) wydanego dnia 22 czerwca 2004 r. w sprawie Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie przeciwko College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Ctb).

College van Beroep voor het bedrijfsleven zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1a) | Czy art. 8 dyrektywy dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin („dyrektywa w sprawie środków ochrony roślin”) (1) może być stosowany przez sąd krajowy po upływie terminu wskazanego w art. 23 tej dyrektywy? |
| --- | --- |

1a)

Czy art. 8 dyrektywy dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin („dyrektywa w sprawie środków ochrony roślin”) (1) może być stosowany przez sąd krajowy po upływie terminu wskazanego w art. 23 tej dyrektywy?

| 1b) | Czy art. 16 dyrektywy dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych („dyrektywa w sprawie produktów biobójczych”) (2) może być stosowany przez sąd krajowy po upływie terminu wskazanego w art. 34 tej dyrektywy? |
| --- | --- |

1b)

Czy art. 16 dyrektywy dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych („dyrektywa w sprawie produktów biobójczych”) (2) może być stosowany przez sąd krajowy po upływie terminu wskazanego w art. 34 tej dyrektywy?

| 2) | Czy wykładni art. 16 dyrektywy w sprawie produktów biobójczych należy dokonywać w ten sposób, że ma on to samo znaczenie co art. 8 ust. 2 dyrektywy w sprawie środków ochrony roślin? |
| --- | --- |

2)

Czy wykładni art. 16 dyrektywy w sprawie produktów biobójczych należy dokonywać w ten sposób, że ma on to samo znaczenie co art. 8 ust. 2 dyrektywy w sprawie środków ochrony roślin?

| 3) | Czy wykładni art. 16 ust.1 dyrektywy w sprawie produktów biobójczych należy dokonywać w ten sposób, że zawiera on klauzulę „standstill”?
  Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie jest przecząca:
  Czy art. 16 ust.1 dyrektywy w sprawie produktów biobójczych nakłada ograniczenia w zakresie zmian przepisów krajowych dotyczących wprowadzania do obrotu produktów biobójczych, i jeżeli tak to jakie są to ograniczenia? |
| --- | --- |

3)

Czy wykładni art. 16 ust.1 dyrektywy w sprawie produktów biobójczych należy dokonywać w ten sposób, że zawiera on klauzulę „standstill”?

Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie jest przecząca:

Czy art. 16 ust.1 dyrektywy w sprawie produktów biobójczych nakłada ograniczenia w zakresie zmian przepisów krajowych dotyczących wprowadzania do obrotu produktów biobójczych, i jeżeli tak to jakie są to ograniczenia?

| 4.) | Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 2 jest przecząca:






  a) | Czy wykładni art. 8 ust. 2 dyrektywy w sprawie środków ochrony roślin należy dokonywać w ten sposób, że gdy Państwo Członkowskie dopuszcza do obrotu na swoim terytorium środki ochrony roślin zawierające substancje czynne nie wymienione w załączniku I do tej dyrektywy, a znajdujące się w obrocie dwa lata po notyfikacji dyrektywy, powinno ono uwzględnić również postanowienia art. 4 tej dyrektywy? |
| --- | --- | --- |

4.)

Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 2 jest przecząca:

a)

Czy wykładni art. 8 ust. 2 dyrektywy w sprawie środków ochrony roślin należy dokonywać w ten sposób, że gdy Państwo Członkowskie dopuszcza do obrotu na swoim terytorium środki ochrony roślin zawierające substancje czynne nie wymienione w załączniku I do tej dyrektywy, a znajdujące się w obrocie dwa lata po notyfikacji dyrektywy, powinno ono uwzględnić również postanowienia art. 4 tej dyrektywy?

| b) | Czy wykładni art. 8 ust. 2 dyrektywy w sprawie środków ochrony roślin należy dokonywać w ten sposób, że gdy Państwo Członkowskie dopuszcza do obrotu na swoim terytorium środki ochrony roślin zawierające substancje czynne nie wymienione w załączniku I do tej dyrektywy, a znajdujące się w obrocie dwa lata po notyfikacji dyrektywy, powinno ono uwzględnić również postanowienia art. 8 ust. 3 tej dyrektywy? |
| --- | --- |

b)

Czy wykładni art. 8 ust. 2 dyrektywy w sprawie środków ochrony roślin należy dokonywać w ten sposób, że gdy Państwo Członkowskie dopuszcza do obrotu na swoim terytorium środki ochrony roślin zawierające substancje czynne nie wymienione w załączniku I do tej dyrektywy, a znajdujące się w obrocie dwa lata po notyfikacji dyrektywy, powinno ono uwzględnić również postanowienia art. 8 ust. 3 tej dyrektywy?

| 5) | Czy wykładni art. 8 ust. 3 dyrektywy w sprawie środków ochrony roślin należy dokonywać w ten sposób, że „przegląd” obejmuje również badanie uwzględniające wpływ substancji czynnych na zdrowie ludzi, zwierząt i środowisko, na podstawie którego określona zostaje substancja czynna, a w konsekwencji, w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających tą substancję, następuje dopuszczenie lub rejestracja z mocy prawa? |
| --- | --- |

5)

Czy wykładni art. 8 ust. 3 dyrektywy w sprawie środków ochrony roślin należy dokonywać w ten sposób, że „przegląd” obejmuje również badanie uwzględniające wpływ substancji czynnych na zdrowie ludzi, zwierząt i środowisko, na podstawie którego określona zostaje substancja czynna, a w konsekwencji, w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających tą substancję, następuje dopuszczenie lub rejestracja z mocy prawa?

| 6) | Czy wykładni art. 8 ust. 3 dyrektywy w sprawie środków ochrony roślin należy dokonywać w ten sposób, że zawiera on wyłącznie przepisy dotyczące dostarczania danych przed przeglądem, czy też w ten sposób, że zawarte w nim wymogi są również istotne ze względu na sposób w jaki przegląd powinien zostać zorganizowany i przeprowadzony? |
| --- | --- |

6)

Czy wykładni art. 8 ust. 3 dyrektywy w sprawie środków ochrony roślin należy dokonywać w ten sposób, że zawiera on wyłącznie przepisy dotyczące dostarczania danych przed przeglądem, czy też w ten sposób, że zawarte w nim wymogi są również istotne ze względu na sposób w jaki przegląd powinien zostać zorganizowany i przeprowadzony?

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19 sierpnia 1991, str. 1.

(2)  Dz.U. L 123 z 24 kwietnia 1998, str. 1.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/4 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/4

---

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone na podstawie orzeczeń Cour d'Appel de Lyon, wydanych dnia 24 lutego 2004 r. w sprawach: SAS Distribution Casino France - następca prawny Société Casino France przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), La Société Casino France - następca prawny SA Imqef, z kolei następca prawny SA Judis przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), SA Dechrist Holding przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), SA Komogo przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales), SARL Tout pour la maison przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales)

(Sprawa C-321/04, Sprawa C-322/04, Sprawa C-323/04, Sprawa C-324/04, Sprawa C-325/04)

(2004/C 239/07)

Do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zostały wniesione wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone na podstawie orzeczeń Cour d'Appel de Lyon (Sąd Apelacyjny, Lyon) (Francja), wydanych dnia 24 lutego 2004 r. w sprawach:

C-321/04 SAS Distribution Casino France – następca prawny Société Casino France przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales) [Narodowy Niezależny Fundusz Ubezpieczeń Emerytalnych Osób Prowadzących Działalność na Własny Rachunek w Branży Przemysłowej i Handlowej]

C-322/04 La Société Casino France – następca prawny SA Imqef, z kolei następca prawny la SA Judis przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales)

C-323/04 SA Dechrist Holding przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales)

C-324/04 SA Komogo przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales)

C-325/04 SARL Tout pour la maison przeciwko Organic de recouvrement (Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales) które wpłynęły do sekretariatu Trybunału dnia 27 lipca 2004 r.

Cour d'Appel de Lyon zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości o udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy w rozumieniu art. 87 Traktatu WE (poprzednio art. 92), opłata wspierająca handel i rzemiosło, pobrana od stron, które wniosły apelację, ma być kwalifikowana jako pomoc państwa.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Consiglio di Stato, wydanego dnia 6 kwietnia 2004 r., w sprawie A.T.I. E.A.C. srl, Viaggi di Maio s.n.c. i E.A.C. srl. (w imieniu własnym) przeciwko A.C.T.V. Venezia spa, Provincia di Venezia, Comune do Venezia oraz A.T.I. La Linea spa CSSA

(Sprawa C-331/04)

(2004/C 239/08)

Dnia 29 lipca 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Consiglio di Stato (Włochy) wydanego dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie A.T.I. E.A.C. srl i Viaggi di Maio s.n.c. i E.A.C. srl (w imieniu własnym) przeciwko A.C.T.V. Venezia spa, Provincia di Venezia, Comune do Venezia oraz A.T.I. La Linea spa CSSA

Consiglio di Stato, działający w charakterze organu sądowego, zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

„Czy właściwą jest wykładnia przepisu art. 34 dyrektywy WE nr 93/38 (1) (czy też analogicznego przepisu art. 36 dyrektywy WE nr 92/50 (2)) jako norm elastycznych w ten sposób, iż pozwalają one zamawiającemu, w przypadku udzielenia zamówienia metodą najbardziej korzystnej oferty, na ustalanie kryteriów w sposób ogólny w ogłoszeniu lub specyfikacji istotnych warunków, pozwalając następnie komisji konkursowej na ewentualne dookreślenie lub dodanie owych kryteriów w przypadkach, gdy jest to konieczne - pod warunkiem, iż tego typu dookreślenie lub dodanie następuje przed otwarciem kopert zawierających oferty oraz nie ma charakteru innowacyjnego w stosunku do kryteriów ustalonych w ogłoszeniu o przetargu – czy też, przeciwnie, przepis ten należy interpretować jako sztywną normę, która nakłada na zamawiającego obowiązek szczegółowego określenia kryteriów udzielania zamówienia w ogłoszeniu o przetargu lub w specyfikacji istotnych warunków, a w każdym razie przed wstępną selekcją lub zaproszeniem i wyklucza jakąkolwiek interwencję komisji konkursowej poprzez dookreślanie lub dodawanie owych kryteriów czy też poprzez dodawanie paragrafów lub podpunktów, albowiem z powodów przejrzystości wszelkie określenie kryteriów udzielania zamówienia powinno być zawarte w ogłoszeniu o przetargu lub w specyfikacji istotnych warunków.

Czy ostatecznie w świetle prawa wspólnotowego jest zgodny z prawem tradycyjny sposób interpretacji, ustalony w orzecznictwie Consiglio di Stato, pozwalający na integracyjną interwencję komisji konkursowej w zakresie kryteriów przed otwarciem kopert zawierających oferty.

Czy w świetle takiej normy prawnej interpretowanej w sposób elastyczny w świetle przysłówka »możliwie« jest zgodne z prawem wydawanie przez zamawiającego regulaminu przetargu, który w przedmiocie danego kryterium udzielania przetargu (w tym przypadku środków organizacyjnych i pomocniczych) przewiduje przyznawanie przez zamawiającego punktów, nie podlegających kontroli, w odniesieniu do całej skomplikowanej serii kryteriów, których gradacja nie jest przewidziana w ogłoszeniu o przetargu, co w tym zakresie prowadzi do tego, iż jest ono w części nieokreślone, czy też mimo wszystko przepis ten narzuca zasadę numerus clausus w zakresie formułowania kryteriów, która jest niekompatybilna z brakiem gradacji kryteriów w ogłoszeniu i czy w obliczu owego przepisu - w przypadku zgodności owej hipotezy z prawem, w wyniku uznania elastycznego charakteru przepisu i braku obowiązku gradacji wszystkich elementów, w braku wyraźnego nadania komisji uprawnień w ogłoszeniu – dopuszczalna jest interwencja dookreślająco-uzupełniająca komisji (przekładająca się po prostu na przyznawanie autonomicznego znaczenia i ciężaru każdemu poszczególnemu elementowi, którego wymagało ogłoszenie, za pomocą przyznawania maksymalnie 25 punktów łącznie), czy też należy dokonać dosłownego stosowania regulaminu przetargu, przyznając punkty na podstawie kompleksowej oceny różnych złożonych elementów objętych ustawą szczególną.

Czy mimo wszystko jest zgodne z prawem w świetle tego przepisu przyznanie komisji konkursowej – której zadaniem jest ocena ofert, bez względu na sposób sformułowania ogłoszenia, w procesie udzielania zamówienia na podstawie oferty najbardziej korzystnej ekonomicznie, lecz jedynie w obliczu złożoności elementów będących przedmiotem oceny - co do zasady uprawnień do ogólnego jednostronnego ograniczania własnego działania poprzez wyszczególnienie parametrów stosowania kryteriów ustalonych w ogłoszeniu o przetargu oraz czy takie uprawnienie komisji może być wykonywane poprzez dodawanie paragrafów i podpunktów czy też po prostu poprzez uzupełnianie o bardziej szczegółowe kryteria stosowania kryteriów ustalonych co do zasady w ogłoszeniu o przetargu lub w specyfikacji istotnych warunków przetargu, oczywiście przed przejściem do otwierania kopert.

---

(1)  Dz.U. L 199 z 9.8.1993, str. 84.

1

(2)  Dz.U. L 209 z 24.7.1992, str. 1.”

2

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/5

---

Skarga wniesiona dnia 15 czerwca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-256/04)

(2004/C 239/09)

Dnia 15 czerwca 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Republice Greckiej sporządzona przez Komisję Wspólnot Europejskich, reprezentowaną przez Arnauda Bordesa i Minasa Konstantinidisa, ze służby prawnej Komisji.

Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom które na niej ciążyły na mocy dyrektywy Rady 2001/89/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania klasycznego pomoru świń (1) poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie poprzez brak powiadomienia Komisji o tych przepisach. |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom które na niej ciążyły na mocy dyrektywy Rady 2001/89/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania klasycznego pomoru świń (1) poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie poprzez brak powiadomienia Komisji o tych przepisach.

| 2) | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego upłynął dnia 31 października 2002 r.

---

(1)  Dz.U. L 316 z 1.12.2001, str. 5

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/6 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/6

---

Skarga wniesiona dnia 28 czerwca 2004 r. przez Rzeczpospolitą Polską przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-273/04)

(2004/C 239/10)

Dnia 28 czerwca 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Radzie Unii Europejskiej sporządzona przez Rzeczpospolitą Polską reprezentowaną przez pana Jarosława Pietrasa.

Rzeczpospolita Polska wnosi do Trybunału o:

| 1) | orzeczenie przez Trybunał Sprawiedliwości o nieważności art. 1 pkt 5 decyzji Rady nr 2004/281/WE z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie dostosowania Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki, Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, w następstwie wspólnej polityki rolnej (1), |
| --- | --- |

1)

orzeczenie przez Trybunał Sprawiedliwości o nieważności art. 1 pkt 5 decyzji Rady nr 2004/281/WE z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie dostosowania Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki, Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, w następstwie wspólnej polityki rolnej (1),

| 2) | Rzeczpospolita Polska wnosi równocześnie o:






  — | rozpoznanie sprawy w języku polskim, |
| --- | --- | --- |

2)

Rzeczpospolita Polska wnosi równocześnie o:

—

rozpoznanie sprawy w języku polskim,

| — | rozpoznanie sprawy w składzie Wielkiej Izby, |
| --- | --- |

—

rozpoznanie sprawy w składzie Wielkiej Izby,

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej uważa, iż przepis art. 23 Aktu Przystąpienia, interpretowany zgodnie z zasadami wykładni umów międzynarodowych, jak również zgodnie z zasadami wykładni prawa wspólnotowego, nie daje podstawy prawnej do przyjęcia środków określonych w art. 1 pkt 5 decyzji nr 2004/281/WE, polegających na rozszerzeniu niepełnego wymiaru płatności na nowe płatności bezpośrednie.

Zaskarżony środek nie stanowi dostosowania Aktu Przystąpienia do zmian wspólnej polityki rolnej, lecz istotną zmianę określonych w tym Akcie warunków przystąpienia, niekorzystną dla Rzeczypospolitej Polskiej oraz producentów rolnych działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżony środek nie jest środkiem niezbędnym w wyniku zmiany reguł wspólnotowych. W konsekwencji, według Rządu Rzeczypospolitej Polskiej, Rada Unii Europejskiej nie miała kompetencji do rozszerzenia niepełnego wymiaru płatności w drodze decyzji przyjętej na podstawie art. 23 Aktu Przystąpienia. Wprowadzając zaskarżony środek, Rada Unii Europejskiej naruszyła przepis art. 23 Aktu Przystąpienia.

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej twierdzi ponadto, że zaskarżony środek jest sprzeczny z celem Traktatu o Przystąpieniu, jakim jest pełne objęcie nowych Państw Członkowskich prawami i obowiązkami wynikającymi z członkostwa w Unii Europejskiej oraz narusza zasadę niedyskryminacji, wyrażoną w art. 12 i art. 34 ust. 2 drugi akapit Traktatu WE. Traktat o Przystąpieniu przyjął zasadę przystąpienia nowych Państw Członkowskich na równych prawach, a więc z poszanowaniem podstawowej zasady niedyskryminacji i równego traktowania producentów ze Wspólnoty Piętnastu Państw i z nowych Państw Członkowskich. Ta podstawowa zasada doznawała ograniczeń jedynie w przypadku enumeratywnie wymienionych instrumentów wsparcia producentów rolnych. Zaskarżony środek wprowadza natomiast odmienną zasadę o charakterze dyskryminacyjnym, zgodnie z którą wszystkie płatności bezpośrednie, obecne i przyszłe, będą przyznawane na nierównych zasadach wynikających z mechanizmu stopniowego wprowadzania. W konsekwencji zaskarżony środek prowadzi do nieokreślonego, niepewnego zakresu odstępstw od zasady niedyskryminacji i równego traktowania.

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej uważa również, iż zaskarżony środek, poprzez przyjęcie jako zasady rozwiązań, które w Traktacie o Przystąpieniu miały charakter wyjątkowy, podważa osiągnięty kompromis negocjacyjny i stanowi naruszenie zasady dobrej wiary. Rząd Rzeczypospolitej Polskiej twierdzi, iż od początku negocjacji akcesyjnych uznawał mechanizm stopniowego wprowadzania jako rozwiązanie o charakterze wyjątkowym, obejmujące jedynie enumeratywnie wymienione instrumenty wsparcia, nie zaś jako zasadę wspierania dochodów rolniczych na Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

---

(1)  Dz.U. L 93 z 30.3.2004, str. 1.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/7

---

Skarga wniesiona dnia 27 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-326/04)

(2004/C 239/11)

Dnia 27 lipca 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga przeciwko Republice Greckiej wniesiona przez Komisję Wspólnot Europejskich, reprezentowaną przez Denisa Martina i Eleni Tserepa-Lacombe, członków Służby Prawnej Komisji.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Rady 2000/43/WE (1) z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, lub w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Rady 2000/43/WE (1) z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, lub w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

| 2) | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji powyższej dyrektywy do krajowego porządku prawnego upłynął dnia 19 lipca 2003 r.

---

(1)  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, str. 22.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/7

---

Skarga wniesiona dnia 27 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-327/04)

(2004/C 239/12)

Dnia 27 lipca 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga przeciwko Republice Finlandii wniesiona przez Komisję Wspólnot Europejskich, reprezentowaną przez M. Huttunena i D. Martina, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Rady 2000/43/WE (1) z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, lub w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Rady 2000/43/WE (1) z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, lub w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

| 2) | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji powyższej dyrektywy do krajowego porządku prawnego upłynął dnia 19 lipca 2003 r.

---

(1)  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, str. 22.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/7

---

Skarga wniesiona dnia 29 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-329/04)

(2004/C 239/13)

Dnia 29 lipca 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Republice Austrii sporządzona przez Komisję Wspólnot Europejskich reprezentowaną przez Denisa Martina, członka Służby Prawnej Komisji i Horsta-Petera Kreppla, sędziego sądu pracy oddelegowanego do Służb Prawnych Komisji w ramach wymiany z urzędnikami krajowymi, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom z dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (1), poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie poprzez brak powiadomienia Komisji o wydaniu tych przepisów. |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom z dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (1), poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie poprzez brak powiadomienia Komisji o wydaniu tych przepisów.

| 2) | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Z dniem 19 lipca 2003 r. upłynął termin dla dokonania transpozycji dyrektywy 2000/43/WE.

---

(1)  Dz.U. L 180, str. 22.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/8 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/8

---

Skarga wniesiona dnia 30 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-334/04)

(2004/C 239/14)

Dnia 30 lipca 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Republice Portugalii sporządzona przez Komisję Wspólnot Europejskich reprezentowaną przez Marię Patakia i Michela van Beeka, członków Służby Prawnej Komisji.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| | orzeczenie, iż Republika Portugalii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 w sprawie ochrony dzikiego ptactwa poprzez: |
| --- | --- |

orzeczenie, iż Republika Portugalii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 w sprawie ochrony dzikiego ptactwa poprzez:

| | zaklasyfikowanie do strefy specjalnej ochrony ptactwa (SSO) obszarów, których liczba i całkowita powierzchnia jest znacznie mniejsza od liczby i całkowitej powierzchni obszarów spełniających przesłanki do zaklasyfikowania ich jako strefy specjalnej ochrony ptactwa w rozumieniu art. 4 dyrektywy, |
| --- | --- |

zaklasyfikowanie do strefy specjalnej ochrony ptactwa (SSO) obszarów, których liczba i całkowita powierzchnia jest znacznie mniejsza od liczby i całkowitej powierzchni obszarów spełniających przesłanki do zaklasyfikowania ich jako strefy specjalnej ochrony ptactwa w rozumieniu art. 4 dyrektywy,

| | ustanowienie strefy specjalnej ochrony na obszarze o powierzchni oczywiście (znacznie) mniejszej od powierzchni odpowiadających obszarów zgodnie z listą IBA 2000, spełniających przesłanki do zaklasyfikowania ich jako stref specjalnej ochrony, |
| --- | --- |

ustanowienie strefy specjalnej ochrony na obszarze o powierzchni oczywiście (znacznie) mniejszej od powierzchni odpowiadających obszarów zgodnie z listą IBA 2000, spełniających przesłanki do zaklasyfikowania ich jako stref specjalnej ochrony,

| | nieustanowienie stref specjalnej ochrony dla wielu gatunków ptaków wymienionych w załączniku I do dyrektywy 79/409 lub zaklasyfikowanie jako strefy specjalnej ochrony obszarów, na których wspomniane gatunki ptaków nie są wystarczająco reprezentowane, |
| --- | --- |

nieustanowienie stref specjalnej ochrony dla wielu gatunków ptaków wymienionych w załączniku I do dyrektywy 79/409 lub zaklasyfikowanie jako strefy specjalnej ochrony obszarów, na których wspomniane gatunki ptaków nie są wystarczająco reprezentowane,

nieustanowienie stref specjalnej ochrony dla wielu gatunków ptaków wędrownych albo zaklasyfikowanie jako strefy specjalnej ochrony obszarów, na których wspomniane gatunki nie są wystarczająco reprezentowane.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy 79/409/EWG w sprawie ochron dzikiego ptactwa, nakłada na Państwa Członkowskie obowiązek ustanowienia szczególnego reżimu dla stref specjalnej ochrony (SSO), który zapewniłby w szczególności przetrwanie i reprodukcję gatunków wymienionych w załączniku I do dyrektywy.

Ponadto, w myśl orzecznictwa, lecz także w opinii Komisji, obowiązuje inwentarz obszarów o szczególnym znaczeniu dla ptaków (IBA – Important Birds Areas) uznawany jest za bazę naukową stanowiącą cenny punkt odniesienia.

W oparciu o przedmiotowy inwentarz, 186 obszarów w Grecji powinno zostać zaklasyfikowanych jako SSO.

Na dzień złożenia przedmiotowej skargi Grecja ustanowiła jedynie 151 SSO, których powierzchnia jest ponadto mniejsza od tej, która została przewidziana w IBA 2000.

Na tej podstawie Komisja wnioskuje, iż ustanowienie stref specjalnej ochrony nie nastąpiło w oparciu o kryteria ornitologiczne, do czego zobowiązuje art. 4 dyrektywy.

Terytorium państwa greckiego jest obszarem o szczególnym znaczeniu dla wielu gatunków dzikiego ptactwa wymienionych w załączniku I do dyrektywy, w tym także gatunki zagrożone w skali światowej. Przedmiotowe gatunki nie są wystarczająco chronione w ramach istniejących w Grecji SSO.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/8 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/8

---

Skarga wniesiona dnia 30 lipca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-335/04)

(2004/C 239/15)

Dnia 30 lipca 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Republice Austrii sporządzona przez Komisję Wspólnot Europejskich reprezentowaną przez Denisa Martina, członka Służby Prawnej Komisji i Horsta-Petera Kreppla, sędziego sądu pracy oddelegowanego do Służb Prawnych Komisji w ramach wymiany z urzędnikami krajowymi, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom wynikającym z dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (1), poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie poprzez brak powiadomienia Komisji o wydaniu tych przepisów. |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom wynikającym z dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (1), poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie poprzez brak powiadomienia Komisji o wydaniu tych przepisów.

| 2) | obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Z dniem 19 lipca 2003 r. upłynął termin dla dokonania transpozycji dyrektywy 2000/43/WE.

---

(1)  Dz.U. L 180, str. 22.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/9

---

Skarga wniesiona dnia 2 sierpnia 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-337/04)

(2004/C 239/16)

Dnia 2 sierpnia 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Republice Francuskiej sporządzona przez Komisję Wspólnot Europejskich reprezentowaną przez Gérarda Rozeta i Christopha Giolito, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.

Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

| 1) | Stwierdzenie, że nie wykonując w przewidzianym terminie decyzji z dnia 15 stycznia 2002 r. dotyczącej pomocy Państwa udzielonej przez Republikę Francuską na rzecz Crédit Mutuel (Pomoc Państwa C 88/1997 ex NN 183/1995; następnie opublikowana w Dz.U. L 88 z 4 kwietnia 2003 r., str. 39), Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 249 akapit czwarty WE i art. 2 i 3 wspomnianej decyzji; |
| --- | --- |

1)

Stwierdzenie, że nie wykonując w przewidzianym terminie decyzji z dnia 15 stycznia 2002 r. dotyczącej pomocy Państwa udzielonej przez Republikę Francuską na rzecz Crédit Mutuel (Pomoc Państwa C 88/1997 ex NN 183/1995; następnie opublikowana w Dz.U. L 88 z 4 kwietnia 2003 r., str. 39), Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 249 akapit czwarty WE i art. 2 i 3 wspomnianej decyzji;

| 2) | Obciążenie kosztami Republiki Francuskiej. |
| --- | --- |

2)

Obciążenie kosztami Republiki Francuskiej.

Zarzuty i główne argumenty

Oceniając, że przyznanie przez francuskie organy władzy publicznej na rzecz Crédit Mutuel prawa dystrybucji książeczki oszczędnościowej (tzw. Niebieskiej Książeczki) stanowiło pomoc Państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem, Komisja przyjęła dnia 15 stycznia 2002 r., na mocy art. 88 ust. 2 akapit pierwszy WE decyzję nakazującą Francji odzyskanie od Crédit Mutuel pomocy, która została mu przyznana od dn. 1 stycznia 1991 r., jak również przyjęcie środków mających na celu zniesienie w przyszłości pomocy zawartej w Niebieskiej Książeczce i polepszenie kontroli nad nią.

Władze francuskie skierowały dn. 18 czerwca 2003 r. do Crédit Mutuel nakaz zwrotu kwoty w wysokości 117,9 milionów euro. Mimo to Komisja stwierdza, że do dzisiejszego dnia żadna kwota pomocy nie została zwrócona przez Crédit Mutuel i żadne działanie nie zostało podjęte przez Francję w celu jej odzyskania. Według Komisji, Francja nie zastosowała się więc do decyzji i ponieważ nie powołała się na całkowitą niemożliwość jej wykonania, która jest jedynym środkiem obrony, jaki mógłby zostać powołany, należy uznać, że uchybiła ona zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy prawa wspólnotowego.

Ponadto Komisja nie wyraża zgody, w zakresie dotyczącym sposobu prostego oprocentowania zastosowanego przez władze francuskie w celu obliczenia odsetek należnych od kwoty do odzyskania, jak również, jeśli chodzi o kwotę podatku odliczoną od kwoty do odzyskania. Uważa, że jedynie kapitalizacja odsetek sposobem oprocentowania złożonego pozwoli zneutralizować korzyści ekonomiczne uzyskane przez Crédit Mutuel. Z drugiej strony, władze francuskie nie dowiodły, jej zdaniem, że odliczenie podatku od kwoty do odzyskania zostało dokonane przy zastosowaniu zasad prawa wewnętrznego w sposób niedyskryminacyjny w stosunku do podobnych przypadków regulowanych prawem wewnętrznym. W rezultacie wysokość kwoty do odzyskania proponowana przez władze francuskie nie pozwala na efektywne wykonanie decyzji Komisji.

Komisja uważa wreszcie, że Francja nie zastosowała się do art. 2 pkt 2, art. 2 pkt 3 i art. 2 pkt 4 decyzji z dn.15 stycznia 2002 r. mających na celu zapewnienie w przyszłości zniesienia elementów pomocy zawartych w Niebieskiej Książeczce, jak również lepszą kontrolę nad nią, ale ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że niezbędne środki zostały podjęte. Komisja nie dysponuje do dzisiaj jakimikolwiek danymi, które pozwalałyby jej wyciągnąć wniosek, że decyzja została rzeczywiście wykonana w odniesieniu do tych punktów.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/9

---

Skarga wniesiona dnia 13 sierpnia 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-349/04)

(2004/C 239/17)

Dnia 13 sierpnia 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga, wniesiona przez Komisję Wspólnot Europejskich, reprezentowaną przez Erica Gippini Fourniera i Karolinę Mojzeszowicz, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.

Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

| 1) | Stwierdzenie, że nie przekazując Komisji wszystkich niezbędnych informacji, które pozwoliłyby Komisji na potwierdzenie, że przepisy dyrektywy 2002/77/WE (1) zostały wykonane, Luksemburg uchybił zobowiązaniom, jakie ciążą na nim na mocy art. 9 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Stwierdzenie, że nie przekazując Komisji wszystkich niezbędnych informacji, które pozwoliłyby Komisji na potwierdzenie, że przepisy dyrektywy 2002/77/WE (1) zostały wykonane, Luksemburg uchybił zobowiązaniom, jakie ciążą na nim na mocy art. 9 tej dyrektywy.

| 2) | Obciążenie Luksemburga kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Obciążenie Luksemburga kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Art. 9 dyrektywy 2002/77/WE zobowiązuje Państwa Członkowskie do przekazania Komisji, nie później niż do dnia 24 lipca 2003 r., takich informacji, które pozwolą Komisji na potwierdzenie, że przepisy tej dyrektywy zostały wykonane.

---

(1)  Dyrektywa Komisji z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej (Dz.U. L 249 z 17.9.2002, str 21).

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/10 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/10

---

Wykreślenie sprawy C-401/02 (1)

(2004/C 239/18)

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2004 r. prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-401/02: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 25.1.2003.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/10 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/10

---

Wykreślenie sprawy C-322/03 (1)

(2004/C 239/19)

Postanowieniem z dnia 17 maja 2004 r. prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-322/03: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii.

---

(1)  Dz.U. C 213 z 6.9.2003.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/10 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/10

---

Wykreślenie sprawy C-418/03 (1)

(2004/C 239/20)

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2004 r. prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-418/03: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga.

---

(1)  Dz.U. C 275 z 15.11.2003.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/10 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/10

---

Wykreślenie sprawy C-534/03 (1)

(2004/C 239/21)

Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2004 r. prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-534/03: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii.

---

(1)  Dz.U. C 59 z 6.3.2004.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/10 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/10

---

Wykreślenie sprawy C-76/04 (1)

(2004/C 239/22)

Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2004 r. prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-76/04: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów.

---

(1)  Dz.U. C 94 z 17.4.2004.

---

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI I SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/11 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/11

---

Postanowieniami z dnia 8 czerwca 2004 r. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich przekazał, zgodnie z art. 2 decyzji Rady 2004/407/WE, Euratom (1) z dnia 26 kwietnia 2004 r., zmieniającej art. 51 i 54 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości, sprawy znajdujące się w kolumnie po lewej stronie poniższej tabeli Sądowi Pierwszej Instancji.

(2004/C 239/23)

Sprawy te zostały wpisane do rejestru Sądu Pierwszej Instancji pod numerami wskazanymi poniżej w kolumnie po prawej stronie.

| Numer sprawy przekazanej przez Trybunał Sprawiedliwości | Nazwy stron | Informacja w sprawie wpisu sprawy opublikowana w Dzienniku Urzędowym | Numer wpisu do rejestru Sądu Pierwszej Instancji |
| --- | --- | --- | --- |
| Dz.U. | z |
| C-197/01 | Niderlandy/Komisja | C 227 | 11.08.2001 | T-216/04 |
| C-325/01 | Niderlandy/Komisja | C 303 | 27.10.2001 | T-217/04 |
| C-368/01 | Niderlandy/Komisja | C 331 | 24.11.2001 | T-218/04 |
| C-407/01 | Niderlandy/Komisja | C 369 | 22.12.2001 | T-227/04 |
| C-290/02 | Włochy/Komisja | C 233 | 28.09.2002 | T-222/04 |
| C-314/02 | Niderlandy/Komisja | C 247 | 12.10.2002 | T-228/04 |
| C-280/03 | Komisja/Lior e.a. | C 213 | 06.09.2003 | T-245/04 |
| C-388/03 | Niderlandy/Komisja | C 275 | 15.11.2003 | T-233/04 |
| C-401/03 | Włochy/Komisja | C 304 | 13.12.2003 | T-223/04 |
| C-430/03 | Włochy/Komisja | C 304 | 13.12.2003 | T-224/04 |
| C-455/03 | Francja/Komisja | C 304 | 13.12.2003 | T-240/04 |
| C-464/03 | Hiszpania/Komisja | C 7 | 10.01.2004 | T-219/04 |
| C-492/03 | Austria/Komisja | C 21 | 24.01.2004 | T-235/04 |
| C-60/04 | Włochy/Komisja | C 106 | 30.04.2004 | T-225/04 |
| C-102/04 | Szwecja/Komisja | C 106 | 30.04.2004 | T-229/04 |
| C-103/04 | Niderlandy/Komisja | C 94 | 17.04.2004 | T-234/04 |
| C-162/04 | Finlandia/Komisja | C 146 | 29.05.2004 | T-230/04 |
| C-175/04 | Hiszpania/Komisja | C 146 | 29.05.2004 | T-220/04 |
| C-176/04 | Belgia/Komisja | C 118 | 30.04.2004 | T-221/04 |
| C-189/04 | Grecja/Komisja | C 179 | 10.07.2004 | T-231/04 |
| C-211/04 | Włochy/Komisja | C 179 | 10.07.2004 | T-226/04 |
| C-218/04 | Grecja/Komisja | C 179 | 10.07.2004 | T-232/04 |

Numer sprawy przekazanej przez Trybunał Sprawiedliwości

Nazwy stron

Informacja w sprawie wpisu sprawy opublikowana w Dzienniku Urzędowym

Numer wpisu do rejestru Sądu Pierwszej Instancji

Dz.U.

z

C-197/01

Niderlandy/Komisja

C 227

11.08.2001

T-216/04

C-325/01

Niderlandy/Komisja

C 303

27.10.2001

T-217/04

C-368/01

Niderlandy/Komisja

C 331

24.11.2001

T-218/04

C-407/01

Niderlandy/Komisja

C 369

22.12.2001

T-227/04

C-290/02

Włochy/Komisja

C 233

28.09.2002

T-222/04

C-314/02

Niderlandy/Komisja

C 247

12.10.2002

T-228/04

C-280/03

Komisja/Lior e.a.

C 213

06.09.2003

T-245/04

C-388/03

Niderlandy/Komisja

C 275

15.11.2003

T-233/04

C-401/03

Włochy/Komisja

C 304

13.12.2003

T-223/04

C-430/03

Włochy/Komisja

C 304

13.12.2003

T-224/04

C-455/03

Francja/Komisja

C 304

13.12.2003

T-240/04

C-464/03

Hiszpania/Komisja

C 7

10.01.2004

T-219/04

C-492/03

Austria/Komisja

C 21

24.01.2004

T-235/04

C-60/04

Włochy/Komisja

C 106

30.04.2004

T-225/04

C-102/04

Szwecja/Komisja

C 106

30.04.2004

T-229/04

C-103/04

Niderlandy/Komisja

C 94

17.04.2004

T-234/04

C-162/04

Finlandia/Komisja

C 146

29.05.2004

T-230/04

C-175/04

Hiszpania/Komisja

C 146

29.05.2004

T-220/04

C-176/04

Belgia/Komisja

C 118

30.04.2004

T-221/04

C-189/04

Grecja/Komisja

C 179

10.07.2004

T-231/04

C-211/04

Włochy/Komisja

C 179

10.07.2004

T-226/04

C-218/04

Grecja/Komisja

C 179

10.07.2004

T-232/04

---

(1)  Dz.U. L 132 z 29.4.2004.

---

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/12 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/12

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawie T-44/00 Mannesmannröhren-Werke AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Konkurencja - Porozumienia - Rynek rur stalowych bez szwu - Czas trwania naruszenia - Grzywny)

(2004/C 239/24)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-44/00 Mannesmannröhren-Werke AG z siedzibą w Mülheim an der Ruhr (Niemcy), reprezentowana przez adwokata M. Klusmanna, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: M. Erhart i A. Whelan, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), której przedmiotem był wniosek o uchylenie decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. dotyczącej procedury stosowania art. 81 Traktatu WE (Sprawa IV/E-1/35.860-B – Rury stalowe bez szwu) (Dz. U. 2003, L 140, str. 1), lub – ewentualnie - wniosek o zmniejszenie wysokości nałożonej na skarżącą grzywny, Sąd (druga izba) w składzie: N. J. Forwood, prezes, J. Pirrung i A. W. H. Meij, sędziowie; sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał w dniu 8 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Art. 1 ust. 2 decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. dotyczącej procedury stosowania art. 81 Traktatu WE (Sprawa IV/E-1/35.860-B – Rury stalowe bez szwu) zostaje uchylony w zakresie, w jakim ustala on istnienie uchybienia zarzucanego skarżącej w owym przepisie przed datą 1 stycznia 1991 r. |
| --- | --- |

1)

Art. 1 ust. 2 decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. dotyczącej procedury stosowania art. 81 Traktatu WE (Sprawa IV/E-1/35.860-B – Rury stalowe bez szwu) zostaje uchylony w zakresie, w jakim ustala on istnienie uchybienia zarzucanego skarżącej w owym przepisie przed datą 1 stycznia 1991 r.

| 2) | Wysokość grzywny nałożonej na skarżącą w art. 4 decyzji 2003/382 zostaje ustalona na 12 600 000 euro. |
| --- | --- |

2)

Wysokość grzywny nałożonej na skarżącą w art. 4 decyzji 2003/382 zostaje ustalona na 12 600 000 euro.

| 3) | W pozostałej części skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałej części skarga zostaje oddalona.

| 4) | Skarżąca i Komisja poniosą własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Skarżąca i Komisja poniosą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 135 z 13.5.2000 r.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/12 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/12

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawie T-48/00 Corus UK Ltd przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Konkurencja - Porozumienia - Rynek stalowych rur bezszwowych - Czas trwania naruszenia - Grzywny)

(2004/C 239/25)

Język postępowania: angielski

W sprawie T-48/00 Corus UK Ltd, uprzednio British Steel plc, z siedzibą w Londynie (Zjednoczone Królestwo), reprezentowana przez J. Pheasanta i M. Readingsa, solicitors, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: pierwotnie M. Erhart i B. Doherty, następnie M. Erhart i A. Whelan oraz N. Khan, barrister, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 Traktatu WE (Sprawa IV/E-1/35.860-B – stalowe rury bezszwowe) (Dz. U. L 140 z 2003 r., str. 1) lub, ewentualnie, wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą, Sąd (druga izba), w składzie: N.J. Forwood, prezes, J. Pirrung i A.W.H. Meij, sędziowie; sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał w dniu 8 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Artykuł 1 ustęp 2 decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 Traktatu WE (Sprawa IV/E-1/35.860-B – stalowe rury bezszwowe) zostaje uchylony w zakresie, w jakim stwierdza on istnienie przed 1 stycznia 1991 r. zarzucanego skarżącej w tym artykule naruszenia. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 1 ustęp 2 decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 Traktatu WE (Sprawa IV/E-1/35.860-B – stalowe rury bezszwowe) zostaje uchylony w zakresie, w jakim stwierdza on istnienie przed 1 stycznia 1991 r. zarzucanego skarżącej w tym artykule naruszenia.

| 2) | Kwota grzywny nałożonej na skarżącą na mocy artykułu 4 decyzji 2003/382 zostaje ustalona na 11 700 000 euro. |
| --- | --- |

2)

Kwota grzywny nałożonej na skarżącą na mocy artykułu 4 decyzji 2003/382 zostaje ustalona na 11 700 000 euro.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Każda ze stron poniesie koszty własne. |
| --- | --- |

4)

Każda ze stron poniesie koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 135 z 13.5.2000.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/13 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/13

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawie T-50/00, Dalmine SpA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Konkurencja - Porozumienia - Rynki niespojonych rur stalowych - Okres naruszenia - Grzywny)

(2004/C 239/26)

Język postępowania: włoski

W sprawie T-50/00, Dalmine SpA, z siedzibą w Dalmine (Włochy), reprezentowana przez M. Siragusa oraz F. Moretti'ego, adwokatów, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: M. Erhart, A. Whelan oraz A. Dal Ferro, adwokat, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), której przedmiotem był wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE (sprawa IV/E-1/35.860-B – Niespojone rury stalowe) lub, posiłkowo, wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą, Sąd Pierwszej Instancji (druga izba), w składzie: N. J. Forwood, prezes, J. Pirrung i A. W. H. Meij, sędziowie; sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał w dniu 8 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Art. 1 ust. 2 decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE (sprawa IV/E-1/35.860-B – Niespojone rury stalowe) stwierdza się jako nieważny w zakresie, w jakim utrzymuje on istnienie naruszenia zarzucanego skarżącej przez ten przepis przed 1 stycznia 1991 r. |
| --- | --- |

1)

Art. 1 ust. 2 decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE (sprawa IV/E-1/35.860-B – Niespojone rury stalowe) stwierdza się jako nieważny w zakresie, w jakim utrzymuje on istnienie naruszenia zarzucanego skarżącej przez ten przepis przed 1 stycznia 1991 r.

| 2) | Kwotę grzywny nałożonej na skarżącą przez art. 4 decyzji Komisji 2003/382/WE ustala się w wysokości 10 080 000 euro. |
| --- | --- |

2)

Kwotę grzywny nałożonej na skarżącą przez art. 4 decyzji Komisji 2003/382/WE ustala się w wysokości 10 080 000 euro.

| 3) | Skarga zostaje oddalona w pozostałej części. |
| --- | --- |

3)

Skarga zostaje oddalona w pozostałej części.

| 4) | Skarżąca i Komisja ponoszą swoje własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Skarżąca i Komisja ponoszą swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 149 z 27.5.2000.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/13 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/13

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawach połączonych T-67/00, T-68/00, T-71/00 i T-78/00, JFE Engineering Corp. i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Konkurencja Porozumienia - Rynek rur i przewodów stalowych bez szwu - EFTA - Kompetencje Komisji - Naruszenie - Grzywny)

(2004/C 239/27)

Język postępowania: angielski

W sprawach połączonych T-67/00, T-68/00, T-71/00 i T-78/00, JFE Engineering Corp., dawnej NKK Corp., z siedzibą w Tokio (Japonia), reprezentowana początkowo przez M. Smitha i C. Maguire, solicitors, a następnie przez adwokatów A. Vandencasteele i V. Dehin oraz A.-L. Marmagioli, solicitor, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, Nippon Steel Corp., z siedzibą w Tokio, reprezentowana przez adwokatów J.-F. Bellisa i K. Van Hove'a, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, JFE Steel Corp., dawnej Kawasaki Steel Corp., z siedzibą w Tokio, reprezentowana przez adwokata A. Vandencasteele, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, Sumitomo Metal Industriels Ltd., z siedzibą w Tokio, reprezentowana przez C. Vajdę, QC, G. Sproul i F. Weitzman, solicitors, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: M. Erhart i A. Whelan oraz N. Khan, barrister, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), popieranej przez Urząd Nadzoru EFTA (pełnomocnicy: D. Sif Tynes i P. Bjørgan), której przedmiotem był wniosek o uchylenie decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. dotyczącej procedury stosowania art. 81 Traktatu WE (Sprawa IV/E-1/35.860-B – Rury stalowe bez szwu) (Dz. U. 2003, L 140, str. 1), lub – ewentualnie - wniosek o zmniejszenie wysokości nałożonej na skarżących grzywny, Sąd (druga izba) w składzie: N. J. Forwood, prezes, J. Pirrung i A. W. H. Meij, sędziowie; sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał w dniu 8 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Art. 1 ust. 2 decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. dotyczącej procedury stosowania art. 81 Traktatu WE (Sprawa IV/E-1/35.860-B – Rury stalowe bez szwu) zostaje uchylony w zakresie, w jakim ustala on istnienie uchybienia zarzucanego czterem skarżącym w owym przepisie przed datą 1 stycznia 1991 r. oraz po dacie 30 czerwca 1994 r. |
| --- | --- |

1)

Art. 1 ust. 2 decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. dotyczącej procedury stosowania art. 81 Traktatu WE (Sprawa IV/E-1/35.860-B – Rury stalowe bez szwu) zostaje uchylony w zakresie, w jakim ustala on istnienie uchybienia zarzucanego czterem skarżącym w owym przepisie przed datą 1 stycznia 1991 r. oraz po dacie 30 czerwca 1994 r.

| 2) | Wysokość grzywny nałożonej na czterech skarżących w art. 4 decyzji 2003/382 zostaje ustalona na 10 935 000 euro. |
| --- | --- |

2)

Wysokość grzywny nałożonej na czterech skarżących w art. 4 decyzji 2003/382 zostaje ustalona na 10 935 000 euro.

| 3) | W pozostałej części cztery skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

3)

W pozostałej części cztery skargi zostają oddalone.

| 4) | Czterej skarżący i Komisja poniosą własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Czterej skarżący i Komisja poniosą własne koszty.

| 5) | Urząd Nadzoru EFTA poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

5)

Urząd Nadzoru EFTA poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 149 z 27.5.2000 r.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/14 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/14

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 1 lipca 2004 r.

w sprawie T-308/00, Salzgitter AG przeciwko Komisji (1)

(Pomoc Państwa - Art. 4 lit. c) WS, art. 67 WS i 95 WS - Interwencje finansowe na rzecz przedsiębiorstwa Salzgitter - Granica z byłą Niemiecką Republiką Demokratyczną i byłą Republiką Czechosłowacką - Pomoc nie notyfikowana - Szósty kodeks pomocy w dziedzinie przemysłu metalurgicznego - Bezpieczeństwo prawne)

(2004/C 239/28)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-308/00, Salzgitter AG, z siedzibą w Salzgitter (Niemcy), reprezentowana przez J. Sedemunda oraz T. Lübbiga, adwokatów, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, popierana przez Republikę Federalną Niemiec (pełnomocnicy: W.-D. Plessing oraz K. Schroeter, adwokat) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: K.-D. Borchardt oraz V. Kreuschitz, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 28 czerwca 2000 r. 2000/797/EWWiS, dotyczącej pomocy Państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz Salzgitter AG, Preussag Stahl AG oraz oddziałów metalurgicznych grupy obecnie połączonych pod nazwą Salzgitter AG – Stahl und Technologie (SAG) (D. U. L 323, str. 5), Trybunał (czwarta izba w składzie powiększonym) w składzie V. Tiili, prezes, J. Pirrung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij i M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 1 lipca 2004 r. wyrok, który zawiera następujące rozstrzygnięcie.

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 2 i 3 decyzji Komisji nr 2000/797/EWWiS dotyczącej pomocy państwa, wdrożonej przez Niemcy na rzecz Salzgitter AG, Preussag Stahl AG oraz oddziałów metalurgicznych grupy, obecnie połączonych pod nazwą Salzgitter AG – Stahl und Technologie (SAG). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 2 i 3 decyzji Komisji nr 2000/797/EWWiS dotyczącej pomocy państwa, wdrożonej przez Niemcy na rzecz Salzgitter AG, Preussag Stahl AG oraz oddziałów metalurgicznych grupy, obecnie połączonych pod nazwą Salzgitter AG – Stahl und Technologie (SAG).

| 2) | Skarżąca ponosi jedną trzecią kosztów własnych. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca ponosi jedną trzecią kosztów własnych.

| 3) | Komisja ponosi, oprócz kosztów własnych, dwie trzecie kosztów strony skarżącej. |
| --- | --- |

3)

Komisja ponosi, oprócz kosztów własnych, dwie trzecie kosztów strony skarżącej.

| 4) | Republika Federalna Niemiec ponosi koszty własne. |
| --- | --- |

4)

Republika Federalna Niemiec ponosi koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 335 z 25.11.2000.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/14 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/14

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 7 lipca 2004 r.

w sprawach połączonych T-107/01 i T-175/01 Société des mines de Sacilor – Lormines SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Traktat EWWiS - Hutnictwo żelaza - Zrzeczenie się koncesji górniczych - Obciążenia nałożone przez Republikę Francuską na przedsiębiorstwa górnicze - Zażalenie - Brak pozytywnej odpowiedzi ze strony Komisji - Skarga na zaniechanie - Skarga o unieważnienie - Dopuszczalność - Legitymacja do działania - Przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 80 WiS)

(2004/C 239/29)

Język postępowania: francuski

W sprawach połączonych T-107/01 i T-175/01, Société des mines de Sacilor – Lormines SA z siedzibą w Puteaux (Francja), początkowo reprezentowana przez G. Marty, następnie przez R. Schmitt, adwokatów, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich reprezentowanej przez G. Rozeta oraz L. Ström, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, których przedmiotem są skarga na zaniechanie oraz, ewentualnie, skarga o unieważnienie, skierowane przeciwko odmowie ze strony Komisji uwzględnienia zażalenia złożonego przez skarżącą, mającego na celu uzyskanie stwierdzenia naruszenia przez Republikę Francuską postanowień art. 4 lit. b) i c) WiS i art. 86 WiS w wyniku nałożenia na skarżącą rzekomo nadmiernych obciążeń w ramach procedur opuszczenia i zrzeczenia się posiadanych przez nią koncesji górniczych, Sąd Pierwszej Instancji (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, V. Tiili i M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: J. Palacio González, główny administrator, wydał w dniu 7 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1)

Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 227 z 11.8.2001.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/15 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/15

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawie T-198/01 Technische Glaswerke Ilmenau GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Pomoc państwa - Skarga o unieważnienie - Pojęcie wierzyciela prywatnego - Pomoc na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw w trudnościach - Prawo do obrony - Uzasadnienie)

(2004/C 239/30)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-198/01, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH, z siedzibą w Ilmenau (Niemcy), początkowo reprezentowana przez S. Gerrita oraz C. Arholda, adwokatów, a następnie przez C. Arhold oraz N. Wimmer, adwokatów, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez V. Kreuschitza oraz V. Di Bucci'ego, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, popierana przez Schott Glas, z siedzibą w Moguncji (Niemcy), reprezentowanej przez U. Soltész, adwokata, której przedmiotem był wniosek o unieważnienie decyzji Komisji 2002/185/WE z dnia 12 czerwca 2001 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Niemcy na rzecz Technische Glaswerke Ilmenau GmbH (Niemcy) (Dz.U L 62 z 2002 r., str. 30), Sąd Pierwszej Instancji (piąta izba w składzie powiększonym), w składzie: R. García-Valdecasas, prezes, P. Lindh, J. D. Cooke, H. Legal i M. E. Martins Ribeiro, sędziowie; sekretarz: D. Christensen, administrator, wydał w dniu 8 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca pokrywa zarówno koszty własne, jak i koszty poniesione przez Komisję i interwenienta w sprawie głównej oraz postępowaniu w przedmiocie zarządzenia środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca pokrywa zarówno koszty własne, jak i koszty poniesione przez Komisję i interwenienta w sprawie głównej oraz postępowaniu w przedmiocie zarządzenia środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 303 z 27.10.2001.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/15 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/15

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 6 lipca 2004 r.

w sprawie T-281/01, Hubert Huygens przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Urzędnicy - Postępowanie punktacyjne - Opóźnienie w sporządzaniu sprawozdania punktacyjnego - Odpowiedni termin - Roszczenie odszkodowawcze - Szkoda niemajątkowa i majątkowa - Postępowanie w sprawie awansu - Dorozumiana odmowa awansu skarżącego - Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja odmawiająca awansowania skarżącego w ciągu roku 2000 - Brak uzasadnienia - Decyzja o awansowaniu 54 urzędników w ciągu roku 2000 - Niedopuszczalność)

(2004/C 239/31)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-281/01, Hubert Huygens, urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich, zamieszkały w Olm (Luksemburg), reprezentowany przez adwokata S. Nyssensa, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J. Curral i F. Clotuche-Duvieusart, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), której przedmiotem były, z jednej strony, roszczenia o naprawienie szkody spowodowanej opóźnieniem powstałym podczas procedury punktacji skarżącego w związku z punktacją roczną 1997/1999 i, z drugiej strony, wniosek o stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji, oddalającej roszczenie o naprawienie szkody spowodowanej tym opóźnieniem, dorozumianej decyzji Komisji odmawiającej awansowania skarżącego do stopnia B1 w ramach awansowania w roku 2000, jak również decyzji Komisji o awansowaniu 54 urzędników do stopnia B1 w ramach awansowania w roku 2000 oraz, w każdym wypadku, decyzji dyrektora Urzędu Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich o awansowaniu 4 urzędników do stopnia B1 w ramach awansowania w roku 2000, Sąd (pierwsza izba) w składzie: B. Vesterdorf, prezes, P. Mengozzi i M. E. Martins Ribeiro, sędziowie; sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał dnia 6 lipca 2004 r. wyrok, zawierający następujące rozstrzygnięcie:

| 1) | Komisja wypłaci skarżącemu sumę 500 euro tytułem odszkodowania za poniesioną przez niego krzywdę. |
| --- | --- |

1)

Komisja wypłaci skarżącemu sumę 500 euro tytułem odszkodowania za poniesioną przez niego krzywdę.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji odmawiającej awansowania skarżącego do stopnia B1 w ramach awansowania w roku 2000, która wynika z publikacji w Informations administratives nr 31 z dnia 6 kwietnia 2000 r. listy urzędników awansowanych do tego stopnia. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji odmawiającej awansowania skarżącego do stopnia B1 w ramach awansowania w roku 2000, która wynika z publikacji w Informations administratives nr 31 z dnia 6 kwietnia 2000 r. listy urzędników awansowanych do tego stopnia.

| 3) | Skarga zostaje oddalona w pozostałej części. |
| --- | --- |

3)

Skarga zostaje oddalona w pozostałej części.

| 4) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

4)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 3 z 5.1.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/16 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/16

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 30 czerwca 2004 r.

w sprawie T-317/01, M+M Gesellschaft für Unternehmensberatung und Informationssysteme mbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego M+M EUROdATA - Wcześniejszy słowny znak towarowy EURODATA TV - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2004/C 239/32)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-317/01 M+M Gesellschaft für Unternehmensberatung und Informationssysteme mbH z siedzibą we Frankfurcie nad Menem (Niemcy), reprezentowana przez M. Treisa, adwokata, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnicy: S. Laitinen i U. Pfleghar), w której drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była Mediametrie SA z siedzibą w Paryżu (Francja), reprezentowana początkowo przez adwokata D. Dupuis-Latoura, a następnie przez adwokata S. Szilvasiego, mającej za przedmiot skargę wniesioną na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 października 2001 r. w sprawie R 698/2000-1, dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Mediametrie SA a M+M Gesellschaft für Unternehmensberatung und Informationssysteme mbH, Sąd (druga izba), w składzie: J. Pirrung, prezes, A. W. H. Meij oraz N. J. Forwood, sędziowie; sekretarz: D. Christensen, administrator, wydał w dniu 30 czerwca 2004 r. wyrok, który zawiera następujące rozstrzygnięcie:

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 października 2001 r. w sprawie R 698/2000-1 z wyjątkiem części powyższej decyzji dotyczącej przekazania sprawy do Wydziału Sprzeciwów w celu rejestracji znaku towarowego w odniesieniu do towarów i usług objętych zgłoszeniem i należących do klas 9, 16 i 42. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 października 2001 r. w sprawie R 698/2000-1 z wyjątkiem części powyższej decyzji dotyczącej przekazania sprawy do Wydziału Sprzeciwów w celu rejestracji znaku towarowego w odniesieniu do towarów i usług objętych zgłoszeniem i należących do klas 9, 16 i 42.

| 2) | Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

2)

Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez skarżącą.

| 3) | Interwenient uboczny ponosi koszty własne. |
| --- | --- |

3)

Interwenient uboczny ponosi koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 56 z 2.3.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/16 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/16

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawie T-334/01, MFE Marienfelde GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe, wzory i modele) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wcześniejszy słowny znak towarowy HIPPOVIT - Zgłoszenia wspólnotowego słownego znaku towarowego HIPPOVITON - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Prawo do bycia wysłuchanym)

(2004/C 239/33)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-334/01, MFE Marienfelde GmbH, z siedzibą w Hamburgu (Niemcy), reprezentowana przez S. Rojahn oraz S. Freytag, adwokatów, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe, wzory i modele) (OHIM) (pełnomocnicy: E. Joly oraz G. Schneider), w której drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą, interwenientem przed Sądem Pierwszej Instancji, była Vétoquinol AG, dawna Chassot AG, z siedzibą w Bernie (Szwajcaria), reprezentowana przez A. Kockläuner, adwokata, mającej za przedmiot skargę na decyzję czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 września 2001 r. (sprawa R 578/2000-4) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między MFE Marienfelde GmbH a Vétoquinol AG, Sąd Pierwszej Instancji (druga izba), w składzie: N. J. Forwood, prezes, J. Pirrung i A. W. H. Meij, sędziowie; sekretarz: D. Christensen, administrator, wydał w dniu 8 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Decyzja czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe, wzory i modele) z dnia 26 września 2001 r. (sprawa R 578/2000-4) jest nieważna. |
| --- | --- |

1)

Decyzja czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe, wzory i modele) z dnia 26 września 2001 r. (sprawa R 578/2000-4) jest nieważna.

| 2) | Skarga zostaje oddalona w pozostałej części. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona w pozostałej części.

| 3) | Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego ponosi swoje własne koszty, jak również koszty skarżącej. |
| --- | --- |

3)

Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego ponosi swoje własne koszty, jak również koszty skarżącej.

| 4) | Interwenient ponosi swoje własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Interwenient ponosi swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 68 z 16.3.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/17 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/17

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 30 czerwca 2004 r.

w sprawie T-107/02: GE Betz Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wcześniejszy graficzny znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BIOMATE - Nieprzedstawienie dowodów w języku postępowania w sprawie sprzeciwu - Zasada uzasadnionych oczekiwań - Zasady: 16, 17 i 18 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

(2004/C 239/34)

Język postępowania: angielski

W sprawie T-107/02 GE Betz Inc. (dawniej BetzDearborn Inc.) z siedzibą w Trevose, Pennsylvania (Stany Zjednoczone Ameryki), reprezentowana przez G. Glas i K. Manhaeve, adwokatów, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnicy: początkowo E. Joly, a następnie G. Schneider), w której drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była Atofina Chemicals Inc. z siedzibą w Filadelfii, Pensylwania (Stany Zjednoczone Ameryki), reprezentowana przez M. Edenborough'a, barrister, oraz M. Medyckyj, solicitor, mającej za przedmiot skargę wniesioną na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 stycznia 2002 r. (sprawa R 1003/2000-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Atofina Chemicals Inc. a GE Betz Inc., Sąd (druga izba), w składzie: N. J. Forwood, prezes, J. Pirrung oraz A.W.H. Meij, sędziowie; sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał w dniu 30 czerwca 2004 r. wyrok, który zawiera następujące rozstrzygnięcie:

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 17 stycznia 2000 r. (sprawa R 1003/2000-1), w części dotyczącej uchylenia decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 7 września 2000 r., przekazania sprawy do Wydziału Sprzeciwów do dalszego postępowania i obciążenia każdej ze stron kosztami własnymi poniesionymi w ramach postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 17 stycznia 2000 r. (sprawa R 1003/2000-1), w części dotyczącej uchylenia decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 7 września 2000 r., przekazania sprawy do Wydziału Sprzeciwów do dalszego postępowania i obciążenia każdej ze stron kosztami własnymi poniesionymi w ramach postępowania przed Izbą Odwoławczą.

| 2) | Urząd zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez skarżącą, w tym kosztami poniesionymi przez nią w ramach postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

2)

Urząd zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez skarżącą, w tym kosztami poniesionymi przez nią w ramach postępowania przed Izbą Odwoławczą.

| 3) | Interwenient uboczny poniesie koszty własne. |
| --- | --- |

3)

Interwenient uboczny poniesie koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 169 z 13.7.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/17 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/17

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 13 lipca 2004 r.

w sprawie T-115/02 AVEX Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Procedura sprzeciwu - Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego graficznego zawierającego literę „a” - Wcześniejszy wspólnotowy znak towarowy graficzny zawierający literę „a” - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd)

(2004/C 239/35)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-115/02 AVEX Inc., mająca siedzibę w Tokio (Japonia), reprezentowana przez J. Hofmann, adwokata, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnicy: D. Schennen i G. Schneider), w której drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM, biorącą udział w postępowaniu przed Sądem w charakterze interwenienta, jest Ahlers AG, uprzednio Adolf Ahlers AG, mająca siedzibę w Herford (Niemcy), reprezentowana przez E.P. Krings, adwokata, mającej za przedmiot skargę na decyzję pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 lutego 2002 r. (sprawa R 634/2001-1) w przedmiocie sprzeciwu wniesionego przez właściciela wspólnotowego znaku towarowego graficznego zawierającego literę „a” wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego graficznego zawierającego literę „a”, Sąd (druga izba) w składzie: J. Pirrung, prezes, A. W. H. Meij i N. J. Forwood, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 13 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 144 z 15.6.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/18 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/18

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

(pierwsza izba)

z dnia 6 lipca 2004 r.

w sprawie T-117/02 Grupo El Prado Cervera, SL przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Procedura sprzeciwu - Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego CHUFAFIT - Wcześniejszy krajowy znak towarowy słowny i graficzny CHUFI - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Prawdopodobieństwo skojarzenia - Art. 8 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2004/C 239/36)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-117/02, Grupo El Prado Cervera, SL, mającej siedzibę w Valencia (Hiszpania), reprezentowanej przez P. Koch Moreno, adwokata, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), (pełnomocnicy: J. F. Crespo Carrillo oraz G. Schneider), w której drugą stroną postępowania przed izbą odwoławczą OHIM, biorącą udział w postępowaniu przed Sądem w charakterze interwenienta, są Helene Debuschewitz i in., jako spadkobiercy Johanna Debuschewitza, zamieszkali w Rösrath-Forsbach (Niemcy), reprezentowani przez E. Krings, adwokata, mającej za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji pierwszej izby odwoławczej OHIM z dnia 12 lutego 2002 r. (sprawa R 798/2001-1), dotyczącej procedury sprzeciwu w sporze między Grupo El Prado Cervera, SL a J. Debuschewitz, Sąd (pierwsza izba) w składzie: B. Vesterdorf, prezes, P. Mengozzi i M. E. Martins Ribeiro, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał 6 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 156 z 29.6.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/18 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/18

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 15 lipca 2004 r.

w sprawach połączonych T-180/02 i T-113/03 Georgios Gouvras przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Urzędnicy - Przydzielenie - Oddelegowanie w interesie służby - Zmiana ze skutkiem retroaktywnym miejsca służbowego oraz związanych z nim uprawnień finansowych - Zwrot nienależnego świadczenia - Zasiłek na zagospodarowanie i dzienna dieta służbowa - Transfer części uposażeń poza miejsce służbowe)

(2004/C 239/37)

Język postępowania: francuski

W sprawach połączonych T-180/02 i T-113/03 Georgios Gouvras, urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich zamieszkały w Bereldange (Luksemburg), reprezentowany przez J.-N. Louis, É. Marchal i A. Coolen, adwokatów, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J. Curral i L. Lozano Palacios, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mających za przedmiot:

w sprawie T-180/02, uchylenie decyzji Komisji ustanawiającej, ze skutkiem retroaktywnym od dnia 1 listopada 2000 r. i na okres jego oddelegowania w interesie służby, jako miejsce służbowe skarżącego Ateny, znoszącej przysługujący mu dodatek z tytułu przesiedlenia i jego prawo do zwrotu kosztów corocznej podróży oraz wprowadzającej do jego wynagrodzenia współczynnik wyrównawczy dla Grecji, jak również decyzji nakazującej zwrot nienależnego świadczenia, oraz,

w sprawie T-113/03, uchylenie decyzji Komisji odmawiającej skarżącemu zasiłku na zagospodarowanie i dziennych diet służbowych za okres jego oddelegowania w interesie służby do Aten oraz zasiłku na zagospodarowanie w związku z jego ponownym osiedleniem się w Luksemburgu, jak również decyzji ograniczającej do 35 % część jego uposażenia podlegającą transferowi do miejsca służbowego w Luksemburgu podczas okresu jego oddelegowania, Sąd (trzecia izba) w składzie: J. Azizi, prezes, M. Jaeger i F. Dehousse, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 15 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Decyzja Komisji z dnia 30 kwietnia 2002 r. zostaje uchylona w zakresie, w jakim odmawia skarżącemu zasiłku na zagospodarowanie w związku z jego oddelegowaniem do Aten. |
| --- | --- |

1)

Decyzja Komisji z dnia 30 kwietnia 2002 r. zostaje uchylona w zakresie, w jakim odmawia skarżącemu zasiłku na zagospodarowanie w związku z jego oddelegowaniem do Aten.

| 2) | W pozostałym zakresie żądania uchylenia przedstawione w sprawach T-180/02 i T-113/03 zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie żądania uchylenia przedstawione w sprawach T-180/02 i T-113/03 zostają oddalone.

| 3) | Komisja poniesie koszty własne oraz jedną trzecią kosztów skarżącego w obydwu sprawach. |
| --- | --- |

3)

Komisja poniesie koszty własne oraz jedną trzecią kosztów skarżącego w obydwu sprawach.

| 4) | Skarżący poniesie dwie trzecie kosztów własnych w obydwu sprawach. |
| --- | --- |

4)

Skarżący poniesie dwie trzecie kosztów własnych w obydwu sprawach.

---

(1)  Dz.U. C 191 z 10.8.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/19 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/19

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 30 czerwca 2004 r.

w sprawie T-186/02, BMI Bertollo Srl przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wcześniejsze słowne znaki towarowe DIESEL - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego DIESELIT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2004/C 239/38)

Język postępowania: włoski

W sprawie T-186/02, BMI Bertollo Srl z siedzibą w Pianezze San Lorenzo (Włochy), reprezentowana przez F. Tedeschiniego, M. Pinnara, P. Santera, V. Corbeddu i M. Bertuccelliego, adwokaci, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnik: O. Montalto), w której drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM oraz interwenientem ubocznym w postępowaniu przed Sądem była Diesel SpA z siedzibą w Molvenie (Włochy), reprezentowana przez G. Bozzolę i C. Bellomunna, adwokaci, mającej za przedmiot skargę wniesioną na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 marca 2002 r. (sprawa R 525/2001-3), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między BMI Bertollo Srl a Diesel SpA, Sąd (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, V. Tiili oraz M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: B. Pastor, zastępca sekretarza, wydał w dniu 30 czerwca 2004 r. wyrok, który zawiera następujące rozstrzygnięcie:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 191 z 10.8.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/19 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/19

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawie T-203/02 The Sunrider Corp. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wcześniejszy słowny znak towarowy VITAFRUT - Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego VITAFRUIT - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Podobieństwo towarów - Art. 8 ust. 1 lit. b, art. 15 i art.43 ust. 2 i 3 Rozporządzenia (WE) nr 49/94)

(2004/C 239/39)

Język postępowania: angielski

W sprawie T-203/02, The Sunrider Corp. z siedzibą w Torrance (Stany Zjednoczone), reprezentowana przez A. Kockläunera, adwokata, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnik: S. Laitinen), w której drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był Juan Espadafor Caba, zamieszkały w Grenadzie ( Hiszpania), w przedmiocie skargi wniesionej na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 kwietnia 2002 r. (sprawa R 1046/2000-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Juanem Espadaforem Cabą a The Sunrider Corp., Sąd (druga izba), w składzie: J. Pirrung, prezes, A. W. H. Meij i N. J. Forwood, sędziowie; sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał w dniu 8 lipca 2004 r. wyrok, zawierający następujące rozstrzygnięcie:

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 233 z 28.9.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/20 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/20

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawie T-270/02, MLP Finanzdienstleistungen AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHMI) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Znak towarowy pozbawiony jakiegokolwiek odróżniającego charakteru - Opisowy znak towarowy)

(2004/C 239/40)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-270/02, MLP Finanzdienstleistungen AG, z siedzibą w Heidelbergu (Niemcy), reprezentowanej przez W. Göpferta, adwokata, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHMI), (pełnomocnik: G. Schneider), której przedmiotem jest skarga na decyzję trzeciej izby odwoławczej OHMI z dnia 26 czerwca 2002 r. (sprawa R 206/2002-3) w przedmiocie omowy rejestracji słownego znaku towarowego bestpartner, Sąd (druga izba), w składzie: J. Pirrung, prezes, A.W.H. Meij i N. J. Forwood, sędziowie, sekretarz: D. Christensen, administrator, wydał 8 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 9.11.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/20 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/20

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 30 czerwca 2004 r.

w sprawie T-281/02: Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy MEHR FÜR IHR GELD - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2004/C 239/41)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-281/02, Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG z siedzibą w Norymberdze (Niemcy), reprezentowana przez S. Rojahna i S. Freytaga, adwokaci, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnik: D. Schennen), mającej za przedmiot skargę wniesioną na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lipca 2002 r. (sprawa R 239/2002-3), dotyczącą rejestracji słownego znaku towarowego MEHR FÜR IHR GELD jako wspólnotowego znaku towarowego, Sąd (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, V. Tiili oraz M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał w dniu 30 czerwca 2004 r. wyrok, który zawiera następujące rozstrzygnięcie:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 9.11.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/20 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/20

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawie T-289/02, Telepharmacy Solutions, Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Oznaczenie słowne TELEPHARMACY SOLUTIONS - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Poszanowanie prawa do obrony)

(2004/C 239/42)

Język postępowania: angielski

W sprawie T-289/02, Telepharmacy Solutions, Inc., z siedzibą w North Billerica, Massachusetts (Stany Zjednoczone), reprezentowana przez R. Davisa, barrister, oraz Medyckyjego, solicitor, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnik: S. Bonne), której przedmiotem było odwołanie od decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 czerwca 2002 r. (sprawa R 108/2001-4), dotyczącej rejestracji oznaczenia słownego TELEPHARMACY SOLUTIONS jako wspólnotowego znaku towarowego, Sąd (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, V. Tiili i M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: B. Pastor, zastępca sekretarza, wydał w dniu 8 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 305 z 7.12.2002 r.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/21 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/21

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 15 lipca 2004 r.

w sprawie T-384/02: Fernando Valenzuela Marzo przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Urzędnicy - Wynagrodzenie - Zasiłek na zagospodarowanie - Artykuł 9 ust. 3 załącznika VII do regulaminu - Termin roczny)

(2004/C 239/43)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-384/02 Fernando Valenzuela Marzo, urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich, zamieszkały w Brukseli (Belgia), reprezentowany przez M.-A. Lucas, avocat, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J. Curral i V. Joris, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), której przedmiotem jest: - z jednej strony - żądanie uchylenia decyzji Komisji z dnia 16 listopada 2001 r. oraz z dnia 13 lutego 2002 r., na mocy których skarżącemu odmówiono wypłaty drugiej połowy zasiłku na zagospodarowanie uzasadniając to tym, że osiedlenie się jego rodziny w jego miejscu służbowym nie nastąpiło w terminie regulaminowym wynoszącym jeden rok od chwili objęcia przez niego stanowiska, oraz – z drugiej strony – zasądzenie od Komisji zapłaty na jego rzecz drugiej połowy zasiłku na zagospodarowanie wraz z odsetkami według rocznej stopy procentowej wynoszącej 8 %, Sąd (trzecia izba), w składzie: J. Azizi, prezes, M. Jaeger i F. Dehousse, sędziowie; sekretarz: J. Palacio González, główny administrator, wydał w dniu 15 lipca 2004 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie koszty własne. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 8.3.2003.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/21 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/21

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 13 czerwca 2004 r.

w sprawie T-115/03, Samar SpA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego GAS STATION - Wcześniejszy krajowy graficzny znak towarowy BLUE JEANS GAS - Odmowa rejestracji)

(2004/C 239/44)

Język postępowania: włoski

W sprawie T-115/03, Samar SpA, z siedzibą w Mottalciata (Włochy), reprezentowanej przez A. Ruo, adwokata, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnicy: O. Montalto oraz L. Capostagno), w której drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM i uczestniczącą w postępowaniu przed Sądem była Grotto SpA, z siedzibą w Vicence (Włochy), reprezentowana przez M. Bossharda oraz S. Verea, adwokatów, mającej za przedmiot skargę wniesioną przeciwko decyzji trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 30 stycznia 2003 r. (sprawa R 340/2002-3), dotyczącej sprzeciwu właściciela krajowego graficznego znaku towarowego BLUE JEANS GAS przeciwko zarejestrowaniu wspólnotowego znaku towarowego GAS STATION, Sąd (druga izba), w składzie J. Pirrung, prezes izby, A.W.H. Meij oraz N.J. Forwood, sędziowie, sekretarz: J. Palacio Gonzalez, główny administrator, wydał w dniu 13 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 135 z 7.6.2003.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/21 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/21

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawie T-136/03 Robert Charles Schochaert przeciwko Radzie Unii Europejskiej (1)

(Urzędnicy - Skarga odszkodowawcza - Odmowa awansowania - Molestowanie psychiczne - Obowiązek pomocy)

(2004/C 239/45)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-136/03, Robert Charles Schochaert, były urzędnik Rady Unii Europejskiej zamieszkały w Brukseli (Belgia), reprezentowany przez adwokata J. A. Martina, przeciwko Radzie Unii Europejskiej (pełnomocnicy: M. Miss i F. Anton), której przedmiotem był wniosek odszkodowawczy zmierzający do uzyskania naprawienia szkody i zadośćuczynienia za krzywdę, jakie skarżący miał ponieść wskutek wielokrotnej odmowy ze strony Rady awansowania go do stopnia B1 oraz wskutek molestowania psychicznego, Sąd (w składzie jednoosobowym: P. Lindh); sekretarz: I Natsinas, administrator, wydał w dniu 8 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 146 z 21.6.2003 r.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/22 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/22

---

WYROK SĄDU PIEWSZEJ INSTANCJI

z dnia 7 lipca 2004 r.

w sprawie T-175/03, Norbert Schmitt przeciwko Europejskiej Agencji Odbudowy (EAO) (1)

(Pracownik czasowy - Rozwiązanie umowy - Art. 47 ust. 2 lit. a) Warunków zatrudniania innych pracowników - Dotrzymanie warunków umowy - Uzasadnione oczekiwania)

(2004/C 239/46)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-175/03, Norbert Schmitt, były pracownik czasowy Europejskiej Agencji Odbudowy, zamieszkały w Koellerbach (Niemcy), reprezentowany przez adwokata L. Polanza, przeciwko Europejskiej Agencji Odbudowy (EAO) (pełnomocnik: C. Manolopoulos wspierany przez adwokata J.-N. Louisa), której przedmiotem był wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji EAO rozwiązującej umowę o pracę czasową ze skarżącym i, ewentualnie, roszczenie o odszkodowanie, Sąd (czwarta izba) w składzie: H. Legal, prezes, V. Tiili i M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał dnia 7 lipca 2004 r. wyrok zawierający następujące rozstrzygnięcie:

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiej Agencji Odbudowy (EAO) z dnia 25 lutego 2003 r. rozwiązującej umowę o pracę czasową ze skarżącym. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiej Agencji Odbudowy (EAO) z dnia 25 lutego 2003 r. rozwiązującej umowę o pracę czasową ze skarżącym.

| 2) | EAO zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym również wydatkami związanymi z postępowaniem w przedmiocie wniosku o wydanie zarządzenia tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

EAO zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym również wydatkami związanymi z postępowaniem w przedmiocie wniosku o wydanie zarządzenia tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 2.8.2003.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/22 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/22

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 29 czerwca 2004 r.

w sprawie T-188/03, Joëlle Hivonnet przeciwko Radzie Unii Europejskiej (1)

(Urzędnicy - Zasiłek na naukę - Warunki przyznania - Szkolnictwo podstawowe - Przedszkole)

(2004/C 239/47)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-188/03, Joëlle Hivonnet, urzędnik Rady Unii Europejskiej, zamieszkała w Nowym Jorku (Stany Zjednoczone), reprezentowana przez G. Vandersandena i L. Levi'ego, adwokatów, przeciwko Radzie Unii Europejskiej (pełnomocnicy: M. Sims i F. Anton), której przedmiotem było żądanie uchylenia decyzji Rady o odmowie przyznania skarżącej zasiłku na naukę swojej córki za okres roku szkolnego 1999/2000 i 2000/2001 oraz o przyznaniu tylko w drodze wyjątku tego zasiłku za rok szkolny 2001/2002, jak również żądanie odszkodowania wraz z odsetkami za opóźnienie odpowiadające kwotom zasiłku i zadośćuczynienia krzywdzie moralnej poniesionej w związku z tą decyzją, Sąd (w składzie jednoosobowym: N. J. Forwood); sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 29 czerwca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie koszty własne. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 2.8.2003.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/22 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/22

---

POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 12 maja 2004 r.

w sprawie T-198/01 R [III], Technische Glaswerke Ilmenau GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Postępowanie w przedmiocie zarządzenia środka tymczasowego - Pomoc państwa - Obowiązek odzyskania - Fumus boni juris - Okoliczności niecierpiące zwłoki - Wyważenie interesów - Okoliczności wyjątkowe)

(2004/C 239/48)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-198/01 R [III], Technische Glaswerke Ilmenau GmbH, z siedzibą w Ilmenau (Niemcy), reprezentowana pierwotnie przez G. Schohe'a i C. Arnolda, a następnie przez C. Arhold i N. Wimmer adwokatów, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: V. Di Bucci i V. Kreuschitz), popierana przez Schott Glas z siedzibą w Moguncji (Niemcy), reprezentowaną przez U. Soltész adwokata, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, której przedmiotem był wniosek o przedłużenie zawieszenia wykonania art. 2 decyzji Komisji 2002/185/WE z dnia 12 czerwca 2001 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Niemcy na rzecz Technische Glaswerke Ilmenau GmbH (Dz.U. L 62 z 2002 r., str. 30), które zostało zarządzone w niniejszej sprawie postanowieniami prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 kwietnia 2002 r. oraz z dnia 1 sierpnia 2003 r., prezes Sądu Pierwszej Instancji wydał dnia 12 maja 2004 r. postanowienie, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Wykonanie art. 2 decyzji Komisji 2002/185/WE z dnia 12 czerwca 2001 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Niemcy na rzecz Technische Glaswerke Ilmenau GmbH zostaje zawieszone do czasu ogłoszenia wyroku w sprawie głównej. |
| --- | --- |

1)

Wykonanie art. 2 decyzji Komisji 2002/185/WE z dnia 12 czerwca 2001 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Niemcy na rzecz Technische Glaswerke Ilmenau GmbH zostaje zawieszone do czasu ogłoszenia wyroku w sprawie głównej.

| 2) | Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów, w tym kosztów interwenienta, pozostawia się do rozstrzygnięcia w wyroku w sprawie głównej. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów, w tym kosztów interwenienta, pozostawia się do rozstrzygnięcia w wyroku w sprawie głównej.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/23 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/23

---

POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 7 czerwca 2004 r.

w sprawie T-230/02, X przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Skarga o odszkodowanie - Uprzednie odwołanie od decyzji - Skarga pozbawiona częściowo podstawy prawnej i częściowo niedopuszczalna)

(2004/C 239/49)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-230/02, X, były urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich, zamieszkały w Hellerup (Dania), reprezentowany przez G. Bouneou'a i F. Frabettiego, adwokatów, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: C. Berardis - Keyser i D. Martin, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot żądanie zadośćuczynienia krzywdzie moralnej rzekomo poniesionej przez skarżącego na skutek niewykonania przez Komisję wyroków Sądu oraz zachowania się przełożonego skarżącego, Sąd Pierwszej Instancji ( trzecia izba) w składzie: J. Azizi, prezes, M. Jaeger i F. Dehousse, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał postanowienie, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie koszty własne. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 12.10.2002.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/23 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/23

---

POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 27 maja 2004 r.

w sprawie T-379/02, Antonio Di Andolfi przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin - Skarga o odszkodowanie - Skarga wszczynająca postępowanie - Wymogi formalne - Wskazanie skierowane do instytucji - Oczywista niedopuszczalność)

(2004/C 239/50)

Język postępowania: włoski

W sprawie T-379/02, Antonio Di Andolfi, zamieszkały w Rzymie (Włochy), reprezentowany przez S.Amata, adwokata, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: E. Montaguti i A. Dal Ferro, adwokat, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), której przedmiotem było z jednej strony żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 30 października 2001 r. odmawiającej przyznania bezzwrotnej, uzupełniającej pomocy finansowej, przewidzianej w ramach Programu Joint Venture na projekt założenia wspólnego włosko-rumuńskiego przedsięwzięcia (JOP Facility 2 – Project in Romania with Phoenix European SRL – J2BROSEVEN), a z drugiej strony żądanie naprawienia szkody rzekomo wyrządzonej skarżącemu, Sąd Pierwszej Instancji (czwarta izba) w składzie: H. Legal, prezes, V. Tiili i M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: H.Jung, wydał w dniu 27 maja 2004 r. postanowienie, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Skarżący zostaje obciążony kosztami. |
| --- | --- |

2)

Skarżący zostaje obciążony kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 22.2.2003.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/23 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/23

---

POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 6 maja 2004 r.

w sprawie T-34/03, André Hecq przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Służba publiczna - Działanie mające negatywne skutki - Legitymacja do wniesienia skargi - Urzędnik występujący we własnym imieniu, a nie na rachunek organizacji związkowej - Niedopuszczalność)

(2004/C 239/51)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-34/04, André Hecq, były urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich, przebywający w Mondercange (Luksemburg), reprezentowany przez L. Vogel, avocat, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J. Currall i V. Joris), której przedmiotem był, z jednej strony, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 4 października 2002, odrzucającej sprzeciw wniesiony przez A. Hecqa, działającego zarówno we własnym imieniu, jak i jako przewodniczący Syndicat des fonctionnaires internationaux et européens (związek zawodowy urzędników międzynarodowych i europejskich), przeciwko kilku decyzjom w sprawie organizacji reprezentujących pracowników i środków przekazywanych im przez Komisję, a z drugiej strony, wniosek o naprawienie szkody rzekomo wyrządzonej przez Komisję, Sąd (piąta izba), w składzie: P. Lindh, prezes, oraz R. García-Valdecasas i J. D. Cooke, sędziowie, sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 6 maja 2004 r. następujące postanowienie:

| 1) | Odrzuca się skargę jako niedopuszczalną. |
| --- | --- |

1)

Odrzuca się skargę jako niedopuszczalną.

| 2) | Strona skarżąca ponosi koszty własne i koszty przedstawione przez Komisję. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca ponosi koszty własne i koszty przedstawione przez Komisję.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/24 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/24

---

POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 10 maja 2004 r.

w sprawach połączonych T-314/03 oraz T-378/03, Musée Grevin S.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Program PHARE/JOP - Projekt wspólnego przedsięwzięcia ( joint venture) w Polsce - Finansowanie wspólnotowe - Wniosek o zwrot całości wypłaconych funduszy - Klauzula arbitrażowa - Skarga o stwierdzenie nieważności - Niedopuszczalność)

(2004/C 239/52)

Jezyk postępowania: francuski

W sprawach połączonych T-314/03 oraz T-378/03, Musée Grevin SA, z siedzibą w Paryżu (Francja), reprezentowana przez B. Geneste i O. Davidson, adwokatów, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J. Sack i G.Boudot), mających za przedmiot wniosek o stwierdzenie nieważności pism Komisji z dnia 8 lipca oraz 30 września 2003 r., skierowanych do Crédit Lyonnais, mających na celu odzyskanie funduszy wypłaconych stronie skarżącej z tytułu dotacji przyznanych w ramach programu JOP - Facilité 2, Sąd (trzecia izba), w składzie J. Azizi, prezes izby, oraz M. Jaeger i F. Dehouse, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 10 maja 2004 r. postanowienie, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1)

Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne.

| 2) | Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 275 z 15.11.2003.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/24 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/24

---

POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 9 czerwca 2004 r.

w sprawie T-91/04 R, Alexander Just przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Środki tymczasowe - Postępowanie konkursowe - Zawieszenie wykonania - Dopuszczalność)

(2004/C 239/53)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-91/04 R, Alexander Just, zamieszkały w Brukseli (Belgia), reprezentowany przez G. Lebitscha, adwokata, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: H. Krämer oraz B. Wägenbaur, adwokat, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o zawieszenie konkursu COM/A/2/02, mającego na celu ustanowienie rezerwy kadrowej asystentów administratorów (A8) w dziedzinie „Środowisko”, lub alternatywnie, o zawieszenie ważności listy rezerwowej uczestników tego konkursu, prezes Sądu wydał w dniu 9 czerwca 2004 r. postanowienie, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Wniosek o zarządzenie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zarządzenie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Koszty zostaną zasądzone w wyroku kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Koszty zostaną zasądzone w wyroku kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/24 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/24

---

POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 9 czerwca 2004 r.

w sprawie T-92/04 R, Marta Christina Moren Abat przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Środki tymczasowe - Postępowanie konkursowe - Zawieszenie wykonania - Dopuszczalność)

(2004/C 239/54)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-92/04 R, Marta Christina Moren Abat, zamieszkała w Brukseli (Belgia), reprezentowana przez G. Lebitsch, adwokata, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: H. Krämer oraz B. Wägenbauer, adwokat, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), której przedmiotem jest wniosek o zawieszenie postępowania konkursowego COM/A/2/02, mającego na celu ustanowienie rezerwy kadrowej administratorów (A7/A6) w dziedzinie „Środowisko”, lub o zawieszenie ważności listy rezerwowej uczestników tego konkursu, prezes Sądu Pierwszej Instancji wydał w dniu 9 czerwca 2004 r. postanowienie, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

| 1) | Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje odrzucony.

| 2) | Koszty zostaną zasądzone w wyroku kończącym postępowanie w sprawie głównej. |
| --- | --- |

2)

Koszty zostaną zasądzone w wyroku kończącym postępowanie w sprawie głównej.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/25 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/25

---

Skarga wniesiona dnia 23 kwietnia 2004 r. przez Mülhens GmBH Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego

(Sprawa T-150/04)

(2004/C 239/55)

Język postępowania: niemiecki

Dnia 23 kwietnia 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) przez Mülhens GmBH Co. KG z siedzibą w Köln (Republika Federalna Niemiec), reprezentowaną przez Th. Schulte-Beckhausena, Rechtsanwalt. Przed Izbą Odwoławczą stroną była również Minoronzoni S.r.l. z siedzibą w Ponte San Pietro (Bergamo), (Republika Włoska).

Strona skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | uchylenie decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu z dnia 18 lutego 2004r. (Sygn. akt: R 949/2001-1); |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu z dnia 18 lutego 2004r. (Sygn. akt: R 949/2001-1);

| — | obciążenie pozwanego Urzędu kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego Urzędu kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

| Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: | Minoronzoni S.r.l. |
| --- | --- |
| Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: | znak graficzny „TOSCA BLU” dla towarów z klas 18 i 25 (między innymi torby; torebki; walizki; ubrania męskie, damskie i dziecięce wszystkich rodzajów) – zgłoszenie nr 1 008 291 |
| Właściciel prawa do znaku lub oznaczenia przeciwstawionego w sprzeciwie: | skarżący |
| Przeciwstawione prawo do znaku lub oznaczenia: | niemiecki znak słowny „TOSCA” dla wyrobów perfumeryjnych (między innymi „Parfum”, „Eau de Toilette” i „Eau de Parfum pour femmes”) |
| Decyzja Wydziału Sprzeciwu: | Odrzucenie sprzeciwu |
| Decyzja Izby Odwoławczej: | Odrzucenie odwołania skarżącej |
| Zarzuty prawne: | — | w odniesieniu do powszechnie znanego znaku „TOSCA” sprzeciw jest uzasadniony na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 |

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy:

Minoronzoni S.r.l.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy:

znak graficzny „TOSCA BLU” dla towarów z klas 18 i 25 (między innymi torby; torebki; walizki; ubrania męskie, damskie i dziecięce wszystkich rodzajów) – zgłoszenie nr 1 008 291

Właściciel prawa do znaku lub oznaczenia przeciwstawionego w sprzeciwie:

skarżący

Przeciwstawione prawo do znaku lub oznaczenia:

niemiecki znak słowny „TOSCA” dla wyrobów perfumeryjnych (między innymi „Parfum”, „Eau de Toilette” i „Eau de Parfum pour femmes”)

Decyzja Wydziału Sprzeciwu:

Odrzucenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej:

Odrzucenie odwołania skarżącej

Zarzuty prawne:

—

w odniesieniu do powszechnie znanego znaku „TOSCA” sprzeciw jest uzasadniony na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94

| — | przeciwstawione oznaczenia mogą zostać pomylone |
| --- | --- |

—

przeciwstawione oznaczenia mogą zostać pomylone

| — | przeciwstawione towary wykazują podobieństwa |
| --- | --- |

—

przeciwstawione towary wykazują podobieństwa

| — | zaistniało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 |
| --- | --- |

—

zaistniało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94

| — | sprzeciw jest zasadny również na podstawie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94. |
| --- | --- |

—

sprzeciw jest zasadny również na podstawie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/25 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/25

---

Skarga wniesiona dnia 7 czerwca 2004 r. przez Dominique Hardy przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich.

(Sprawa T-208/04)

(2004/C 239/56)

Język postępowania: francuski

Dnia 7 czerwca 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich przez Dominique Hardy, mającą siedzibę w Coudeville-plage (Francja), reprezentowaną przez Jeana-François Péricauda, adwokata.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| | orzeczenie, tytułem roszczenia głównego, że Wspólnota Europejska, poprzez fakt przyjęcia, a następnie stosowania na szkodę maklerów okrętowych art. 5 Wspólnotowego Kodeksu Celnego w sposób bezprawny, wywołała swą odpowiedzialność względem niej; |
| --- | --- |

orzeczenie, tytułem roszczenia głównego, że Wspólnota Europejska, poprzez fakt przyjęcia, a następnie stosowania na szkodę maklerów okrętowych art. 5 Wspólnotowego Kodeksu Celnego w sposób bezprawny, wywołała swą odpowiedzialność względem niej;

| | orzeczenie, ewentualnie, że Wspólnota Europejska, poprzez fakt przyjęcia, nawet w sposób zgodny z prawem, a następnie stosowania art. 5 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w wyniku czego skarżąca poniosła szkodę nienormalną i szczególną, wywołała swą odpowiedzialność względem niej; |
| --- | --- |

orzeczenie, ewentualnie, że Wspólnota Europejska, poprzez fakt przyjęcia, nawet w sposób zgodny z prawem, a następnie stosowania art. 5 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w wyniku czego skarżąca poniosła szkodę nienormalną i szczególną, wywołała swą odpowiedzialność względem niej;

| | solidarne zasądzenie od Rady i Komisji na jej rzecz kwoty 60 510 euro, ewentualnie kwoty 47 829 euro, tytułem odszkodowania, w każdym przypadku powiększonej o stawkę odsetek ustawowych naliczanych od chwili wniesienia niniejszej skargi; |
| --- | --- |

solidarne zasądzenie od Rady i Komisji na jej rzecz kwoty 60 510 euro, ewentualnie kwoty 47 829 euro, tytułem odszkodowania, w każdym przypadku powiększonej o stawkę odsetek ustawowych naliczanych od chwili wniesienia niniejszej skargi;

| | solidarne obciążenie Rady i Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

solidarne obciążenie Rady i Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Skarżąca wskazuje, że w wyniku wszczęcia przez Komisję postępowania w przedmiocie uchybienia przez Państwo Francuskie ciążącym na nim obowiązkom, Francja zniosła, w celu zapewnienia zgodności prawa francuskiego z art. 5 rozporządzenia nr 2913/92 (1), monopol korporacji maklerów morskich, której członkiem jest skarżąca, na stosowanie regulacji celnych. Według skarżącej, zniesienie monopolu wynika bezpośrednio ze stosowania art. 5 rozporządzenia nr 2913/92, może zatem zostać przypisane bezpośrednio Wspólnocie Europejskiej.

W zarzucie głównym skarżąca podnosi bezprawność przyjęcia art. 5 rozporządzenia nr 2913/92, powodującą odpowiedzialność Wspólnoty.

Przede wszystkim, skarżąca utrzymuje, że artykuł ten nie uwzględnia postanowień derogacyjnych art. 45 Traktatu WE, w zakresie w jakim zawód maklera morskiego uczestniczy, poprzez wprowadzanie w życie ustawodawstwa celnego, w wykonywaniu władzy publicznej.

Skarżąca powołuje się następnie na zasady bezpieczeństwa prawnego i ochrony zaufania do prawa. Utrzymuje ona, z jednej strony, że art. 5 rozporządzenia nr 2913/92 odnosi się do pojęcia „przedstawienia towarów organom celnym”, różnego od pojęcia „stosowanie regulacji celnych”, przy czym to ostatnie wskazuje obowiązki w rzeczywistości wykonywane przez maklerów morskich. Wykładnia per analogiam tego artykułu byłaby według skarżącej sprzeczna z zasadą bezpieczeństwa prawnego. Z drugiej strony, skarżąca wskazuje na naruszenie jej zaufania do prawa, polegające na braku jakichkolwiek środków przejściowych oraz wynikające z faktu, że francuscy maklerzy morscy zostali jedynymi we Wspólnocie ciągle nieobjętymi uprzednimi środkami liberalizacyjnymi.

Ponadto, skarżąca powołuje się na naruszenie zasad równości i proporcjonalności, wynikające z braku środków przejściowych. Wreszcie, skarżąca podkreśla naruszenie prawa do poszanowania dóbr, wskazując, że zniesienie monopolu uczyniło ich ładunek niezbywalnym i spowodowało utratę jego całej wartości.

Pomocniczo, skarżąca utrzymuje, że biorąc pod uwagę nienormalny i szczególny charakter poniesionej przez nią szkody, zostanie stwierdzona obiektywna odpowiedzialność Wspólnoty. Twierdzi ona, że szkoda jest nienormalna w zakresie, w jakim utrata wartości handlowej ładunku i marży zysku przekracza granice normalnego ryzyka ekonomicznego i jest szczególna w tym rozumieniu, że maklerzy morscy stanowią grupę wyraźnie odrębną od podmiotów gospodarczych.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302, str. 1).

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/26 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/26

---

Skarga wniesiona dnia 24 czerwca 2004 r. przez Adriatica Navigazione S.p.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-265/04)

(2004/C 239/57)

Język postępowania: włoski

Dnia 24 czerwca 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wniesiona przez Adriatica Navigazione S.p.A., reprezentowaną przez Gian Michele Roberti, Aleksandrę Franchi oraz Guido Bellitti, adwokatów.

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| | orzeczenie nieważności zaskarżonej decyzji w części uznającej dotacje związane ze zobowiązaniami z tytułu świadczenia usług publicznych udzielone spółce Adriatica za pomoc w rozumieniu art. 87 Traktatu i klasyfikującej te środki jako nową pomoc; albo |
| --- | --- |

orzeczenie nieważności zaskarżonej decyzji w części uznającej dotacje związane ze zobowiązaniami z tytułu świadczenia usług publicznych udzielone spółce Adriatica za pomoc w rozumieniu art. 87 Traktatu i klasyfikującej te środki jako nową pomoc; albo

| | orzeczenie nieważności art. 1ust. 2 zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

orzeczenie nieważności art. 1ust. 2 zaskarżonej decyzji;

| | w razie nieuwzględnienia powyższych wniosków, orzeczenie nieważności art. 1 ust. 3 zaskarżonej decyzji w części nakazującej Włochom uzyskać zwrot udzielonej pomocy wraz z odsetkami; |
| --- | --- |

w razie nieuwzględnienia powyższych wniosków, orzeczenie nieważności art. 1 ust. 3 zaskarżonej decyzji w części nakazującej Włochom uzyskać zwrot udzielonej pomocy wraz z odsetkami;

| | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty prawne i główne argumenty:

Niniejszą skargą spółka Adriatica Navigazione S.p.A. kwestionuje, na podstawie z art. 230 akapit czwarty Traktatu WE, decyzję Komisji Europejskiej C (2004) 470 z dnia 16 marca 2004 r.dotyczącą pomocy przyznanej przez Włochy towarzystwom żeglugowym Adriatica, Siremar, Saremar oraz Tonemar. W szczególności strona skarżąca wnioskuje do Sądu Pierwszej Instancji o orzeczenie nieważności zaskarżonej decyzji w części uznającej dotacje związane ze zobowiązaniami z tytułu świadczenia usług publicznych udzielone towarzystwu Adriatica za pomoc w rozumieniu art. 87 Traktatu i klasyfikującej te środki jako nową pomoc.

Strona skarżąca opiera swoją skargę na trzech zarzutach.

Pierwszym zarzutem strona skarżąca wskazuje, że Komisja popełniła podwójny błąd w ustaleniach. Po pierwsze, w opinii strony skarżącej, decyzja Komisji jest wadliwa, ponieważ Komisja błędnie uznała dotacje przyznane przez państwo włoskie towarzystwom żeglugowym Gruppo Tirrenia celem pokrycia kosztów związanych ze zobowiązaniami z tytułu świadczenia usług publicznych, za pomoc w rozumieniu art. 87 Traktatu. W efekcie tej błędnej kwalifikacji zaskarżona decyzja narusza a) swobodę decyzji władz Państw Członkowskich w zakresie identyfikowania oraz finansowania zobowiązań z tytułu usług publicznych, a także b) art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 3577/92. (1) Po drugie, Adriatica utrzymuje, że Komisja popełniła także błąd w ocenie, uznając powyższe dotacje za nową pomoc. Biorąc pod uwagę powyższe, strona skarżąca podkreśla przede wszystkim, że Komisja nie wzięła pod uwagę, że odpowiednie prawodawstwo oraz porozumienia w zakresie usług publicznych zawarte z regionalnymi spółkami Gruppo Tirrenia zostały podane do wiadomości Komisji i zaaprobowane przez nią bezpośrednio lub też domyślnie.

Drugim zarzutem strona skarżąca wskazuje błędy w ustaleniach, które w jej opinii Komisja popełniła w zaskarżonej decyzji, uznając, że system pomocy dla Adriatica pomiędzy rokiem 1992 i 1994 był niezgodny [ze wspólnym rynkiem], ponieważ Adriatica dopuściła się działań sprzecznych z zasadami konkurencji i zakazanych na mocy art. 81 Traktatu WE. W tym przedmiocie, strona skarżąca wskazuje na błąd w ustaleniach polegający na tym, że Komisja winna była przede wszystkim upewnić się, czy istniał związek przyczynowy pomiędzy naruszeniem zasad konkurencji a udzielonymi środkami pomocowymi i uznać, że w tej konkretnej sytuacji takiego związku przyczynowego nie było. Strona skarżąca podkreśla ponadto, że dla ustalenia związku przyczynowego istnienie zwykłej zbieżności przedmiotu naruszenia (zasad) konkurencji i powyższych dotacji było nieistotne. W świetle powyższego strona skarżąca wskazuje ponadto naruszenie obowiązku uzasadnienia wymaganego przez art. 253 Traktatu WE.

Wreszcie, jako trzeci zarzut, strona skarżąca podnosi niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji w części, w której stanowi ona, że pomoc przyznana spółce Adriatica w okresie od stycznia 1992 do lipca 1994 powinna zostać zwrócona, jako sprzecznej z ogólnymi zasadami ochrony zaufania i proporcjonalności działania administracji.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczące stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie Państw Członkowskich (kabotaż morski) (Dz.U. L 364, str. 7).

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/27 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/27

---

Wykreślenie sprawy T-14/00 (1)

(2004/C 239/58)

(Język postępowania: niderlandzki)

Postanowieniem z dnia 4 maja 2004 r. prezes drugiej izby w składzie powiększonym Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-14/00, C.A.V. Ulestraten-Schimmert-Hulsberg i In., popieranej przez Królestwo Niderlandów przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

---

(1)  Dz.U. C 135 z 13.5.2000.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/27 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/27

---

Wykreślenie sprawy T- 236/99 (1)

(2004/C 239/59)

(Język postępowania: niderlandzki)

Postanowieniem z dnia 4 maja 2004 r., prezes drugiej izby w składzie powiększonym Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-236/99 Direcks Sernice Station Bocholtz B.V., popieranej przez Królestwo Niderlandów, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

---

(1)  Dz.U. C 47 z 19.2.2000.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/28 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/28

---

Wykreślenie sprawy T- 263/99 (1)

(2004/C 239/60)

(Język postępowania: niderlandzki)

Postanowieniem z dnia 4 maja 2004 r., prezes drugiej izby w składzie powiększonym Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-263/99, Autobedrijf Chr. Kerres B.V., popieranej przez Królestwo Niderlandów, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

---

(1)  Dz.U. C 6 z 8.1.2000.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/28 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/28

---

Wykreślenie sprawy T-264/99 (1)

(2004/C 239/61)

(Język postępowania: niderlandzki)

Postanowieniem z dnia 4 maja 2004 r. prezes drugiej izby w składzie powiększonym Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-264/99 Demarol B.V., popierana przez Królestwo Niderlandów przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

---

(1)  Dz.U. C 34 z 5.2.2000.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/28 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/28

---

Wykreślenie sprawy T-280/99 (1)

(2004/C 239/62)

(Język postępowania: niderlandzki)

Postanowieniem z dnia 4 maja 2004 r. prezes drugiej izby w składzie powiększonym Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-280/99, Van Gelder Aardolie B.V., popierana przez Królestwo Niderlandów, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

---

(1)  Dz.U. C 47 z 19.2.2000.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/28 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/28

---

Wykreślenie sprawy T-284/99 (1)

(2004/C 239/63)

(Język postępowania: niderlandzki)

Postanowieniem z dnia 4 maja 2004 r. prezes drugiej izby w składzie powiększonym Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-284/99 Vlutters Kapitein B.V., popierana przez Królestwo Niderlandów przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

---

(1)  Dz.U. C 47 z 19.2.2000.

---

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/28 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/28

---

Wykreślenie sprawy T-325/03 (1)

(2004/C 239/64)

(Język postępowania: niemiecki)

Postanowieniem z dnia 6 maja 2004 r. prezes drugiej izby Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-325/03 – E-Sim Ltd przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

---

(1)  Dz.U. C 289 z 29.11.2003.

---

III Powiadomienia

| 25.9.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 239/29 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 239/29

---

(2004/C 239/65)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w
  Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 228 z 11.9.2004.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 217 z 28.8.2004.

Dz.U. C 201 z 7.8.2004.

Dz.U. C 190 z 24.7.2004.

Dz.U. C 179 z 10.7.2004.

Dz.U. C 168 z 26.6.2004.

Dz.U. C 156 z 12.6.2004.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---