# Dziennik Urzędowy C 113/2011

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2011.113.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 113 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 549 kwietnia 2011 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2011.113.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 113

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 549 kwietnia 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2011/C 113/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 103 z 2.4.2011. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2011/C 113/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 103 z 2.4.2011.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2011/C 113/02 | Sprawa C-608/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 24 grudnia 2010 r. — Südzucker AG przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas | 2 |
| 2011/C 113/03 | Sprawa C-8/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Oldenburg (Niemcy) w dniu 6 stycznia 2011 r. — Johann Bilker i in. przeciwko EWE AG | 2 |
| 2011/C 113/04 | Sprawa C-15/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 12 stycznia 2011 r. — Leopold Sommer przeciwko Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Wien | 3 |
| 2011/C 113/05 | Sprawa C-19/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 14 stycznia 2011 r. — Markus Geltl przeciwko Daimler AG | 3 |
| 2011/C 113/06 | Sprawa C-23/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Fleischkontor Moksel GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas | 4 |
| 2011/C 113/07 | Sprawa C-26/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Grondwettelijk Hof (Belgia) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Belgische Petroleum Unie VZW i in. przeciwko Królestwu Belgii | 4 |
| 2011/C 113/08 | Sprawa C-29/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Suceava (Rumunia) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Aurora Elena Sfichi przeciwko Direcția Generală a Finanțelor Publice Suceava — Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu | 5 |
| 2011/C 113/09 | Sprawa C-30/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Suceava (Rumunia) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Adrian Ilaș przeciwko Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu | 5 |
| 2011/C 113/10 | Sprawa C-31/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 20 stycznia 2011 r. — Marianne Scheunemann przeciwko Finanzamt Bremerhaven | 6 |
| 2011/C 113/11 | Sprawa C-41/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 26 stycznia 2011 r. — Inter-Environnement Wallonie ASBL i Terre wallonne ASBL przeciwko Région wallonne | 6 |
| 2011/C 113/12 | Sprawa C-43/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano (Włochy) w dniu 31 stycznia 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Assane Sambowi | 7 |
| 2011/C 113/13 | Sprawa C-47/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Timișoara (Rumunia) w dniu 2 lutego 2011 r. — SC Volksbank România SA przeciwko Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor CRPC ARAD TIMIȘ | 7 |
| 2011/C 113/14 | Sprawa C-50/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Ivrea (Włochy) w dniu 4 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Lucky’emu Emergerowi. | 7 |
| 2011/C 113/15 | Sprawa C-60/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Ragusa (Włochy) w dniu 9 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Mohamedowi Mradowi | 8 |
| 2011/C 113/16 | Sprawa C-61/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte di Appello di Trento (Włochy) w dniu 10 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko El Dridiemu Hassenowi alias Karimowi Soufiemu | 8 |
| 2011/C 113/17 | Sprawa C-64/11: Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii | 8 |
| 2011/C 113/18 | Sprawa C-74/11: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii | 9 |
| | Sąd |
| 2011/C 113/19 | Sprawa T-110/07: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Siemens przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Podział rynku — Skutki wewnątrz wspólnego rynku — Pojęcie naruszenia ciągłego — Czas trwania naruszenia — Przedawnienie — Grzywny — Proporcjonalność — Okoliczności obciążające — Rola przywódcy — Okoliczności łagodzące — Współpraca) | 10 |
| 2011/C 113/20 | Sprawy T-117/07 i T-121/07: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Areva i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia — Czas trwania naruszenia — Grzywny — Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny — Okoliczności obciążające — Rola przywódcy — Okoliczności łagodzące — Współpraca) | 10 |
| 2011/C 113/21 | Sprawy połączone od T-122/07 do T-124/07: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Siemens Österreich i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Podział rynku — Skutki wewnątrz wspólnego rynku — Pojęcie naruszenia ciągłego — Czas trwania naruszenia — Przedawnienie — Grzywny — Proporcjonalność — Górna granica wynosząca 10 % wartości całkowitego obrotu — Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny — Okoliczności łagodzące — Współpraca — Prawo do obrony) | 11 |
| 2011/C 113/22 | Sprawa T-387/07: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Portugalia przeciwko Komisji (EFRR — Zmniejszenie pomocy finansowej — Dotacja globalna na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii — Skarga o stwierdzenie nieważności — Wydatki rzeczywiście poniesione — Klauzula arbitrażowa) | 12 |
| 2011/C 113/23 | Sprawa T-401/07: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Caixa Geral de Depósitos przeciwko Komisji (EFRR — Zmniejszenie pomocy finansowej — Dotacja globalna na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii — Skarga o stwierdzenie nieważności — Bezpośrednie oddziaływanie — Niedopuszczalność — Klauzula arbitrażowa) | 12 |
| 2011/C 113/24 | Sprawa T-589/08: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Świadczenie usług informatycznych oraz usług wsparcia użytkowników odnoszących się do wspólnotowego systemu obrotu prawami do emisji — Odrzucenie oferty — Kryteria udzielenia zamówienia — Obowiązek uzasadnienia — Oczywisty błąd w ocenie — Równość traktowania — Przejrzystość) | 12 |
| 2011/C 113/25 | Sprawa T-330/09: Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — RapidEye przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Pomoc przyznana przez władze niemieckie na podstawie wielosektorowych ram pomocy regionalnej — Projekt systemu geoprzestrzennej informacji satelitarnej — Wniosek o potwierdzenie zakresu obowiązywania decyzji stwierdzającej zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem — Odpowiedź Komisji — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Niedopuszczalność) | 13 |
| 2011/C 113/26 | Sprawa T-130/10: Postanowienie Sądu z dnia 16 lutego 2011 r. — Lux Management przeciwko OHIM — Zeis Excelsa (KULTE) (Wspólnotowy znak towarowy — Wniosek o unieważnienie — Porozumienie o współistnieniu znaków towarowych i wycofanie wniosku o unieważnienie — Umorzenie postępowania) | 13 |
| 2011/C 113/27 | Sprawa T-336/10: Postanowienie Sądu z dnia 3 lutego 2011 r. — Abercrombie & Fitch Europe przeciwko OHIM — Gilli (GILLY HICKS) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania) | 13 |
| 2011/C 113/28 | Sprawa T-520/10 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — Comunidad Autónoma de Galicia przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Pomoc państwa — Rekompensata za dodatkowe koszty produkcji wynikające ze zobowiązania do świadczenia usługi publicznej w zakresie wytwarzania pewnych ilości energii elektrycznej z rodzimego węgla i ustanowienie na ich rzecz mechanizmu priorytetowego wykorzystywania — Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń — Wniosek o zawieszenie wykonania — Fumus boni juris — Brak pilnego charakteru — Wyważenie wchodzących w grę interesów) | 14 |
| 2011/C 113/29 | Sprawa T-560/10 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 16 lutego 2011 r. — Nencini przeciwko Parlamentowi (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Poseł do Parlamentu Europejskiego — Zwrot dodatków wypłaconych z tytułu zwrotu kosztów zatrudnienia asystentów parlamentarnych i kosztów podróży — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru) | 14 |
| 2011/C 113/30 | Sprawa T-68/11: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2011 r. — Kastenholz przeciwko OHIM — qwatchme (Cyferblaty) | 15 |
| 2011/C 113/31 | Sprawa T-72/11: Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2011 r. — Sogepi Consulting y Publicidad przeciwko OHIM (ESPETEC) | 15 |
| 2011/C 113/32 | Sprawa T-82/11: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2011 r. — Formica przeciwko OHIM — Silicalia (CompacTop) | 16 |
| 2011/C 113/33 | Sprawa T-83/11: Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2011 r. — Antrax It przeciwko OHIM — Heating Company (grzejniki promiennikowe) | 16 |
| 2011/C 113/34 | Sprawa T-84/11: Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2011 r. — Antrax It przeciwko OHIM — Heating Company (grzejniki promiennikowe) | 17 |
| 2011/C 113/35 | Sprawa T-89/11: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2011 r. — Nanu-Nana Joachim Hoepp przeciwko OHIM — Vincci Hoteles (NANU) | 17 |
| 2011/C 113/36 | Sprawa T-91/11: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — Chimei InnoLux przeciwko Komisji | 18 |
| 2011/C 113/37 | Sprawa T-93/11: Skarga wniesiona w dniu 15 lutego 2011 r. — Stichting Corporate Europe Observatory przeciwko Komisji | 19 |
| 2011/C 113/38 | Sprawa T-103/11: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2011 r. — Shang przeciwko OHIM (justing) | 19 |
| 2011/C 113/39 | Sprawa T-104/11: Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2011 r. — Ferrari przeciwko OHIM (PERLE') | 20 |
| 2011/C 113/40 | Sprawa T-140/07: Postanowienie Sądu z dnia 4 lutego 2011 r. — Chi Mei Optoelectronics Europe i Chi Mei Optoelectronics UK przeciwko Komisji | 20 |
| 2011/C 113/41 | Sprawa T-5/10: Postanowienie Sądu z dnia 16 lutego 2011 r. — Komisja przeciwko Earthscan | 20 |
| 2011/C 113/42 | Sprawa T-217/10: Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — Rautaruukki przeciwko OHIM — Vigil Pérez (MONTERREY) | 20 |
| 2011/C 113/43 | Sprawa T-274/10: Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — Suez Environnement i Lyonnaise des eaux France przeciwko Komisji | 21 |
| 2011/C 113/44 | Sprawa T-316/10: Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — HIM przeciwko Komisji | 21 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2011/C 113/45 | Sprawa F-3/11: Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2011 r. — Marcuccio przeciwko Komisji | 22 |
| 2011/C 113/46 | Sprawa F-12/11: Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2011 r. — Hecq przeciwko Komisji | 22 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2011/C 113/02

Sprawa C-608/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 24 grudnia 2010 r. — Südzucker AG przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

2

2011/C 113/03

Sprawa C-8/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Oldenburg (Niemcy) w dniu 6 stycznia 2011 r. — Johann Bilker i in. przeciwko EWE AG

2

2011/C 113/04

Sprawa C-15/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 12 stycznia 2011 r. — Leopold Sommer przeciwko Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Wien

3

2011/C 113/05

Sprawa C-19/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 14 stycznia 2011 r. — Markus Geltl przeciwko Daimler AG

3

2011/C 113/06

Sprawa C-23/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Fleischkontor Moksel GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

4

2011/C 113/07

Sprawa C-26/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Grondwettelijk Hof (Belgia) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Belgische Petroleum Unie VZW i in. przeciwko Królestwu Belgii

4

2011/C 113/08

Sprawa C-29/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Suceava (Rumunia) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Aurora Elena Sfichi przeciwko Direcția Generală a Finanțelor Publice Suceava — Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu

5

2011/C 113/09

Sprawa C-30/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Suceava (Rumunia) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Adrian Ilaș przeciwko Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu

5

2011/C 113/10

Sprawa C-31/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 20 stycznia 2011 r. — Marianne Scheunemann przeciwko Finanzamt Bremerhaven

6

2011/C 113/11

Sprawa C-41/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 26 stycznia 2011 r. — Inter-Environnement Wallonie ASBL i Terre wallonne ASBL przeciwko Région wallonne

6

2011/C 113/12

Sprawa C-43/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano (Włochy) w dniu 31 stycznia 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Assane Sambowi

7

2011/C 113/13

Sprawa C-47/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Timișoara (Rumunia) w dniu 2 lutego 2011 r. — SC Volksbank România SA przeciwko Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor CRPC ARAD TIMIȘ

7

2011/C 113/14

Sprawa C-50/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Ivrea (Włochy) w dniu 4 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Lucky’emu Emergerowi.

7

2011/C 113/15

Sprawa C-60/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Ragusa (Włochy) w dniu 9 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Mohamedowi Mradowi

8

2011/C 113/16

Sprawa C-61/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte di Appello di Trento (Włochy) w dniu 10 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko El Dridiemu Hassenowi alias Karimowi Soufiemu

8

2011/C 113/17

Sprawa C-64/11: Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii

8

2011/C 113/18

Sprawa C-74/11: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii

9

Sąd

2011/C 113/19

Sprawa T-110/07: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Siemens przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Podział rynku — Skutki wewnątrz wspólnego rynku — Pojęcie naruszenia ciągłego — Czas trwania naruszenia — Przedawnienie — Grzywny — Proporcjonalność — Okoliczności obciążające — Rola przywódcy — Okoliczności łagodzące — Współpraca)

10

2011/C 113/20

Sprawy T-117/07 i T-121/07: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Areva i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia — Czas trwania naruszenia — Grzywny — Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny — Okoliczności obciążające — Rola przywódcy — Okoliczności łagodzące — Współpraca)

10

2011/C 113/21

Sprawy połączone od T-122/07 do T-124/07: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Siemens Österreich i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Podział rynku — Skutki wewnątrz wspólnego rynku — Pojęcie naruszenia ciągłego — Czas trwania naruszenia — Przedawnienie — Grzywny — Proporcjonalność — Górna granica wynosząca 10 % wartości całkowitego obrotu — Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny — Okoliczności łagodzące — Współpraca — Prawo do obrony)

11

2011/C 113/22

Sprawa T-387/07: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Portugalia przeciwko Komisji (EFRR — Zmniejszenie pomocy finansowej — Dotacja globalna na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii — Skarga o stwierdzenie nieważności — Wydatki rzeczywiście poniesione — Klauzula arbitrażowa)

12

2011/C 113/23

Sprawa T-401/07: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Caixa Geral de Depósitos przeciwko Komisji (EFRR — Zmniejszenie pomocy finansowej — Dotacja globalna na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii — Skarga o stwierdzenie nieważności — Bezpośrednie oddziaływanie — Niedopuszczalność — Klauzula arbitrażowa)

12

2011/C 113/24

Sprawa T-589/08: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Świadczenie usług informatycznych oraz usług wsparcia użytkowników odnoszących się do wspólnotowego systemu obrotu prawami do emisji — Odrzucenie oferty — Kryteria udzielenia zamówienia — Obowiązek uzasadnienia — Oczywisty błąd w ocenie — Równość traktowania — Przejrzystość)

12

2011/C 113/25

Sprawa T-330/09: Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — RapidEye przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Pomoc przyznana przez władze niemieckie na podstawie wielosektorowych ram pomocy regionalnej — Projekt systemu geoprzestrzennej informacji satelitarnej — Wniosek o potwierdzenie zakresu obowiązywania decyzji stwierdzającej zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem — Odpowiedź Komisji — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Niedopuszczalność)

13

2011/C 113/26

Sprawa T-130/10: Postanowienie Sądu z dnia 16 lutego 2011 r. — Lux Management przeciwko OHIM — Zeis Excelsa (KULTE) (Wspólnotowy znak towarowy — Wniosek o unieważnienie — Porozumienie o współistnieniu znaków towarowych i wycofanie wniosku o unieważnienie — Umorzenie postępowania)

13

2011/C 113/27

Sprawa T-336/10: Postanowienie Sądu z dnia 3 lutego 2011 r. — Abercrombie & Fitch Europe przeciwko OHIM — Gilli (GILLY HICKS) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

13

2011/C 113/28

Sprawa T-520/10 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — Comunidad Autónoma de Galicia przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Pomoc państwa — Rekompensata za dodatkowe koszty produkcji wynikające ze zobowiązania do świadczenia usługi publicznej w zakresie wytwarzania pewnych ilości energii elektrycznej z rodzimego węgla i ustanowienie na ich rzecz mechanizmu priorytetowego wykorzystywania — Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń — Wniosek o zawieszenie wykonania — Fumus boni juris — Brak pilnego charakteru — Wyważenie wchodzących w grę interesów)

14

2011/C 113/29

Sprawa T-560/10 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 16 lutego 2011 r. — Nencini przeciwko Parlamentowi (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Poseł do Parlamentu Europejskiego — Zwrot dodatków wypłaconych z tytułu zwrotu kosztów zatrudnienia asystentów parlamentarnych i kosztów podróży — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)

14

2011/C 113/30

Sprawa T-68/11: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2011 r. — Kastenholz przeciwko OHIM — qwatchme (Cyferblaty)

15

2011/C 113/31

Sprawa T-72/11: Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2011 r. — Sogepi Consulting y Publicidad przeciwko OHIM (ESPETEC)

15

2011/C 113/32

Sprawa T-82/11: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2011 r. — Formica przeciwko OHIM — Silicalia (CompacTop)

16

2011/C 113/33

Sprawa T-83/11: Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2011 r. — Antrax It przeciwko OHIM — Heating Company (grzejniki promiennikowe)

16

2011/C 113/34

Sprawa T-84/11: Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2011 r. — Antrax It przeciwko OHIM — Heating Company (grzejniki promiennikowe)

17

2011/C 113/35

Sprawa T-89/11: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2011 r. — Nanu-Nana Joachim Hoepp przeciwko OHIM — Vincci Hoteles (NANU)

17

2011/C 113/36

Sprawa T-91/11: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — Chimei InnoLux przeciwko Komisji

18

2011/C 113/37

Sprawa T-93/11: Skarga wniesiona w dniu 15 lutego 2011 r. — Stichting Corporate Europe Observatory przeciwko Komisji

19

2011/C 113/38

Sprawa T-103/11: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2011 r. — Shang przeciwko OHIM (justing)

19

2011/C 113/39

Sprawa T-104/11: Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2011 r. — Ferrari przeciwko OHIM (PERLE')

20

2011/C 113/40

Sprawa T-140/07: Postanowienie Sądu z dnia 4 lutego 2011 r. — Chi Mei Optoelectronics Europe i Chi Mei Optoelectronics UK przeciwko Komisji

20

2011/C 113/41

Sprawa T-5/10: Postanowienie Sądu z dnia 16 lutego 2011 r. — Komisja przeciwko Earthscan

20

2011/C 113/42

Sprawa T-217/10: Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — Rautaruukki przeciwko OHIM — Vigil Pérez (MONTERREY)

20

2011/C 113/43

Sprawa T-274/10: Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — Suez Environnement i Lyonnaise des eaux France przeciwko Komisji

21

2011/C 113/44

Sprawa T-316/10: Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — HIM przeciwko Komisji

21

Sąd do spraw Służby Publicznej

2011/C 113/45

Sprawa F-3/11: Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2011 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

22

2011/C 113/46

Sprawa F-12/11: Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2011 r. — Hecq przeciwko Komisji

22

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/1

---

2011/C 113/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 103 z 2.4.2011.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 95 z 26.3.2011.

Dz.U. C 89 z 19.3.2011.

Dz.U. C 80 z 12.3.2011.

Dz.U. C 72 z 5.3.2011.

Dz.U. C 63 z 26.2.2011.

Dz.U. C 55 z 19.2.2011.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/2 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 24 grudnia 2010 r. — Südzucker AG przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Sprawa C-608/10)

2011/C 113/02

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Südzucker AG

Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy posiadacz pozwolenia na wywóz jest uprawniony do refundacji wywozowych tylko wtedy, gdy w zgłoszeniu wywozowym złożonym we właściwym urzędzie celnym (art. 5 ust. 7 rozporządzenia nr 800/1999 (1)) jest wpisany w polu 2 jako eksporter? |
| --- | --- |

1)

Czy posiadacz pozwolenia na wywóz jest uprawniony do refundacji wywozowych tylko wtedy, gdy w zgłoszeniu wywozowym złożonym we właściwym urzędzie celnym (art. 5 ust. 7 rozporządzenia nr 800/1999 (1)) jest wpisany w polu 2 jako eksporter?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy art. 78 ust. 1 i 3 kodeksu celnego (2) zezwala na sprostowanie zgłoszenia wywozowego w celu zmiany eksportera w polu 2 zgłoszenia wywozowego i czy organy celne w przypadku takim jak w sprawie przed sądem krajowym są zobowiązane do uregulowania sytuacji i przyznania eksporterowi refundacji wywozowych? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy art. 78 ust. 1 i 3 kodeksu celnego (2) zezwala na sprostowanie zgłoszenia wywozowego w celu zmiany eksportera w polu 2 zgłoszenia wywozowego i czy organy celne w przypadku takim jak w sprawie przed sądem krajowym są zobowiązane do uregulowania sytuacji i przyznania eksporterowi refundacji wywozowych?

| 3) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: Czy organy celne mogą uregulować sytuację w rozumieniu art. 78 ust. 3 kodeksu celnego bezpośrednio w ten sposób, że eksporterowi przyznane zostaną refundacje wywozowe bez wymogu uprzedniego sprostowania zgłoszenia wywozowego? |
| --- | --- |

3)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: Czy organy celne mogą uregulować sytuację w rozumieniu art. 78 ust. 3 kodeksu celnego bezpośrednio w ten sposób, że eksporterowi przyznane zostaną refundacje wywozowe bez wymogu uprzedniego sprostowania zgłoszenia wywozowego?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.U. L 102, s. 11).

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, s. 1).

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/2 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Oldenburg (Niemcy) w dniu 6 stycznia 2011 r. — Johann Bilker i in. przeciwko EWE AG

(Sprawa C-8/11)

2011/C 113/03

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberlandesgericht Oldenburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Johann Bilker i in.

Strona pozwana: EWE AG.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 1 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) należy interpretować w ten sposób, że przepisy ustawowe lub wykonawcze nie podlegają przepisom tej dyrektywy nawet, jeżeli przedsiębiorca odsyła w swoich warunkach umów do przepisów ustawowych lub wykonawczych, które zostały wydane dla innej grupy konsumentów i innego rodzaju umów? Czy w przypadku gdyby dyrektywa nie miała zastosowania, wyłączenie zastosowania obejmuje też zawarty w art. 5 wymóg prostego i zrozumiałego sformułowania? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 1 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) należy interpretować w ten sposób, że przepisy ustawowe lub wykonawcze nie podlegają przepisom tej dyrektywy nawet, jeżeli przedsiębiorca odsyła w swoich warunkach umów do przepisów ustawowych lub wykonawczych, które zostały wydane dla innej grupy konsumentów i innego rodzaju umów? Czy w przypadku gdyby dyrektywa nie miała zastosowania, wyłączenie zastosowania obejmuje też zawarty w art. 5 wymóg prostego i zrozumiałego sformułowania?

| 2) | Czy art. 5 zdanie pierwsze dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich i art. 3 ust. 3 zdanie czwarte dyrektywy 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. (2) dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego należy interpretować w ten sposób, że brak jest „prostego i zrozumiałego warunku” lub że nie jest zapewniony „wysoki stopień ochrony odbiorcy, w szczególności odnoszący się do przejrzystości ogólnych warunków umów”, kiedy przedsiębiorca chce uzasadnić jednostronne prawo zmiany cen tym, że w swoich ogólnych warunkach umów odsyła w sposób ogólny do rozporządzenia, które zostało wydane dla innej grupy konsumentów i innego rodzaju umów i w którym ponadto norma właściwa dla prawa zmiany cen nie spełnia wymogu przejrzystości? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 5 zdanie pierwsze dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich i art. 3 ust. 3 zdanie czwarte dyrektywy 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. (2) dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego należy interpretować w ten sposób, że brak jest „prostego i zrozumiałego warunku” lub że nie jest zapewniony „wysoki stopień ochrony odbiorcy, w szczególności odnoszący się do przejrzystości ogólnych warunków umów”, kiedy przedsiębiorca chce uzasadnić jednostronne prawo zmiany cen tym, że w swoich ogólnych warunkach umów odsyła w sposób ogólny do rozporządzenia, które zostało wydane dla innej grupy konsumentów i innego rodzaju umów i w którym ponadto norma właściwa dla prawa zmiany cen nie spełnia wymogu przejrzystości?

---

(1)  Dz.U. L 95, s. 29.

(2)  Dyrektywa 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 98/30/WE, Dz.U. L 176, s. 57.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/3 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 12 stycznia 2011 r. — Leopold Sommer przeciwko Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Wien

(Sprawa C-15/11)

2011/C 113/04

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Leopold Sommer

Strona pozwana: Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Wien

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywa Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie (1) ma w Austrii zastosowanie do bułgarskiego studenta, biorąc pod uwagę pkt 1. Swobodny przepływ osób, ppkt 14 akapit pierwszy lub trzeci załącznika VI do traktatu dotyczącego przystąpienia Bułgarii [i Rumunii] do UE, zatytułowanego „Wykaz, o którym mowa w art. 20 protokołu (2): [Środki przejściowe dla] Bułgarii”? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywa Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie (1) ma w Austrii zastosowanie do bułgarskiego studenta, biorąc pod uwagę pkt 1. Swobodny przepływ osób, ppkt 14 akapit pierwszy lub trzeci załącznika VI do traktatu dotyczącego przystąpienia Bułgarii [i Rumunii] do UE, zatytułowanego „Wykaz, o którym mowa w art. 20 protokołu (2): [Środki przejściowe dla] Bułgarii”?

| 2) | Na wypadek udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej: czy prawo Unii, w szczególności art. 17 dyrektywy 2004/114, stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które — tak jak mające zastosowanie w postępowaniu przed sądem krajowym przepisy Ausländerbeschäftigungsgesetz [ustawy o zatrudnianiu obcokrajowców] — przewiduje w każdym wypadku ocenę sytuacji panującej na rynku zatrudnienia przed wydaniem pracodawcy pozwolenia na zatrudnienie studenta przebywającego na terytorium Austrii już od ponad roku (ust. 3 dyrektywy 2004/114) i dodatkowo, w przypadku przekroczenia określonej maksymalnej dopuszczalnej liczby zatrudnionych cudzoziemców, uzależnia wydanie pozwolenia na zatrudnienie od spełnienia dalszych warunków? |
| --- | --- |

2)

Na wypadek udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej: czy prawo Unii, w szczególności art. 17 dyrektywy 2004/114, stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które — tak jak mające zastosowanie w postępowaniu przed sądem krajowym przepisy Ausländerbeschäftigungsgesetz [ustawy o zatrudnianiu obcokrajowców] — przewiduje w każdym wypadku ocenę sytuacji panującej na rynku zatrudnienia przed wydaniem pracodawcy pozwolenia na zatrudnienie studenta przebywającego na terytorium Austrii już od ponad roku (ust. 3 dyrektywy 2004/114) i dodatkowo, w przypadku przekroczenia określonej maksymalnej dopuszczalnej liczby zatrudnionych cudzoziemców, uzależnia wydanie pozwolenia na zatrudnienie od spełnienia dalszych warunków?

---

(1)  Dz.U. L 375, s. 12

(2)  Protokół dotyczący warunków i uzgodnień w sprawie przyjęcia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, załącznik VI: Wykaz, o którym mowa w artykule 20 Protokołu: środki przejściowe dla Bułgarii — 1. Swobodny przepływ osób, Dz.U. L 157, s. 107

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/3 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 14 stycznia 2011 r. — Markus Geltl przeciwko Daimler AG

(Sprawa C-19/11)

2011/C 113/05

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Markus Geltl

Strona pozwana: Daimler AG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w przypadku rozciągniętego w czasie procesu, w którym wiele etapów pośrednich ma doprowadzić do zaistnienia określonej okoliczności lub wystąpienia określonego wydarzenia, należy dla zastosowania art. 1 pkt 1 dyrektywy 2003/6/WE (1) oraz art. 1 pkt 1 dyrektywy 2003/124/WE (2) oprzeć się wyłącznie na tym, czy tę przyszłą okoliczność lub przyszłe wydarzenie należy uważać za informacje dokładne w rozumieniu tych przepisów dyrektyw, oraz w związku z tym zbadać, czy można w sposób uzasadniony przewidywać, że ta przyszła okoliczność zaistnieje lub przyszłe wydarzenie będzie miało miejsce, albo czy w przypadku takiego rozciągniętego w czasie procesu także etapy pośrednie, które już zaistniały lub miały miejsce, a są związane z urzeczywistnieniem przyszłej okoliczności lub wydarzenia, mogą stanowić informacje dokładne w rozumieniu wymienionych przepisów dyrektyw? |
| --- | --- |

1)

Czy w przypadku rozciągniętego w czasie procesu, w którym wiele etapów pośrednich ma doprowadzić do zaistnienia określonej okoliczności lub wystąpienia określonego wydarzenia, należy dla zastosowania art. 1 pkt 1 dyrektywy 2003/6/WE (1) oraz art. 1 pkt 1 dyrektywy 2003/124/WE (2) oprzeć się wyłącznie na tym, czy tę przyszłą okoliczność lub przyszłe wydarzenie należy uważać za informacje dokładne w rozumieniu tych przepisów dyrektyw, oraz w związku z tym zbadać, czy można w sposób uzasadniony przewidywać, że ta przyszła okoliczność zaistnieje lub przyszłe wydarzenie będzie miało miejsce, albo czy w przypadku takiego rozciągniętego w czasie procesu także etapy pośrednie, które już zaistniały lub miały miejsce, a są związane z urzeczywistnieniem przyszłej okoliczności lub wydarzenia, mogą stanowić informacje dokładne w rozumieniu wymienionych przepisów dyrektyw?

| 2) | Czy możliwość przewidywania w sposób uzasadniony w rozumieniu art. 1 pkt 1 dyrektywy 2003/124/WE wymaga oceny prawdopodobieństwa na poziomie przeważającym albo wysokim, albo czy okoliczności, których zaistnienie w przyszłości można w sposób uzasadniony przewidywać lub wydarzenia, których wystąpienie w przyszłości można w sposób uzasadniony przewidywać należy rozumieć w ten sposób, że poziom prawdopodobieństwa zależy od intensywności wpływu na emitenta, a w przypadku dużej zdolności wpływania na wysokość kursu wystarczy, jeśli zaistnienie przyszłej okoliczności lub wystąpienie przyszłego wydarzenia jest niepewne, ale nie jest nieprawdopodobne? |
| --- | --- |

2)

Czy możliwość przewidywania w sposób uzasadniony w rozumieniu art. 1 pkt 1 dyrektywy 2003/124/WE wymaga oceny prawdopodobieństwa na poziomie przeważającym albo wysokim, albo czy okoliczności, których zaistnienie w przyszłości można w sposób uzasadniony przewidywać lub wydarzenia, których wystąpienie w przyszłości można w sposób uzasadniony przewidywać należy rozumieć w ten sposób, że poziom prawdopodobieństwa zależy od intensywności wpływu na emitenta, a w przypadku dużej zdolności wpływania na wysokość kursu wystarczy, jeśli zaistnienie przyszłej okoliczności lub wystąpienie przyszłego wydarzenia jest niepewne, ale nie jest nieprawdopodobne?

---

(1)  Dyrektywa 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (Dz.U. L 96, s. 16).

(2)  Dyrektywa Komisji 2003/124/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. wykonująca dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie definicji i publicznego ujawniania informacji wewnętrznych oraz definicji manipulacji na rynku (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 339, s. 70).

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Fleischkontor Moksel GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Sprawa C-23/11)

2011/C 113/06

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Fleischkontor Moksel GmbH

Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy posiadacz pozwolenia na wywóz jest uprawniony do refundacji wywozowych tylko wtedy, gdy w zgłoszeniu wywozowym złożonym we właściwym urzędzie celnym (art. 5 ust. 7 rozporządzenia nr 800/1999) (1) jest wpisany w polu 2 jako eksporter? |
| --- | --- |

1)

Czy posiadacz pozwolenia na wywóz jest uprawniony do refundacji wywozowych tylko wtedy, gdy w zgłoszeniu wywozowym złożonym we właściwym urzędzie celnym (art. 5 ust. 7 rozporządzenia nr 800/1999) (1) jest wpisany w polu 2 jako eksporter?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy właściwy do zapłaty refundacji urząd celny jest związany następczym sprostowaniem wpisu w polu 2 zgłoszenia wywozowego dokonanym przez urząd celny wyjścia? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy właściwy do zapłaty refundacji urząd celny jest związany następczym sprostowaniem wpisu w polu 2 zgłoszenia wywozowego dokonanym przez urząd celny wyjścia?

| 3) | W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie: czy w przypadku takim jak rozpatrywany przez sąd krajowy urząd właściwy do dokonania refundacji może dosłownie zinterpretować wpis w polu 2 zgłoszenia wywozowego i odrzucić wniosek o dokonanie refundacji wywozowych w oparciu o okoliczność, że podmiot, który złożył wniosek o przyznanie mu refundacji nie jest eksporterem towaru objętego tym wnioskiem czy też urząd właściwy do dokonania refundacji ma w sytuacji gdy między oznaczeniem eksportera w polu 2 zgłoszenia wywozowego a poprzednim dokumentem, którym posłużono się w ramach wpisu w polu 40 i oznaczeniem posiadacza pozwolenia na wywóz podanego w polu 44 istnieją rozbieżności obowiązek zasięgnięcia informacji u podmiotu, który złożył wniosek o przyznanie refundacji i w razie potrzeby sprostowania z urzędu wpisu zawartego w polu 2 zgłoszenia wywozowego? |
| --- | --- |

3)

W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie: czy w przypadku takim jak rozpatrywany przez sąd krajowy urząd właściwy do dokonania refundacji może dosłownie zinterpretować wpis w polu 2 zgłoszenia wywozowego i odrzucić wniosek o dokonanie refundacji wywozowych w oparciu o okoliczność, że podmiot, który złożył wniosek o przyznanie mu refundacji nie jest eksporterem towaru objętego tym wnioskiem czy też urząd właściwy do dokonania refundacji ma w sytuacji gdy między oznaczeniem eksportera w polu 2 zgłoszenia wywozowego a poprzednim dokumentem, którym posłużono się w ramach wpisu w polu 40 i oznaczeniem posiadacza pozwolenia na wywóz podanego w polu 44 istnieją rozbieżności obowiązek zasięgnięcia informacji u podmiotu, który złożył wniosek o przyznanie refundacji i w razie potrzeby sprostowania z urzędu wpisu zawartego w polu 2 zgłoszenia wywozowego?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz. U. L 102, s. 11).

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Grondwettelijk Hof (Belgia) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Belgische Petroleum Unie VZW i in. przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-26/11)

2011/C 113/07

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Grondwettelijk Hof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

| Strona skarżąca | : | Belgische Petroleum Unie VZW i in. |
| --- | --- | --- |
| Strona pozwana | : | Królestwo Belgii |
| Interwenienci | : | | Belgian Bioethanol Association VZW |

Strona skarżąca

:

Belgische Petroleum Unie VZW i in.

Strona pozwana

:

Królestwo Belgii

Interwenienci

:

Belgian Bioethanol Association VZW

| | Belgian Biodiesel Board VZW |
| --- | --- |

Belgian Biodiesel Board VZW

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 3, 4 i 5 dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 93/12/EWG (1) oraz w odpowiednim wypadku art. 4 ust. 3 traktatu o Unii Europejskiej i art. 26 ust. 2, art. 28 i art. 34-36 traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przyjęciu przepisu ustawowego, na mocy którego zarejestrowane spółki przemysłu naftowego wprowadzające do obrotu dla celów konsumpcji benzynę lub olej napędowy są zobowiązane w tym samym roku kalendarzowym do wprowadzenia do obrotu dla celów konsumpcji również pewnej określonej ilości odnawialnego biopaliwa i to bioetanolu, czystego, bądź w formie bio-ETBE, w ilości co najmniej 4 % (vol/vol) produktów benzyny wprowadzonych do obrotu dla celów konsumpcji i FAME w ilości co najmniej 4 % (vol/vol) produktów oleju napędowego wprowadzonych do obrotu dla celów konsumpcji? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 3, 4 i 5 dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 93/12/EWG (1) oraz w odpowiednim wypadku art. 4 ust. 3 traktatu o Unii Europejskiej i art. 26 ust. 2, art. 28 i art. 34-36 traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przyjęciu przepisu ustawowego, na mocy którego zarejestrowane spółki przemysłu naftowego wprowadzające do obrotu dla celów konsumpcji benzynę lub olej napędowy są zobowiązane w tym samym roku kalendarzowym do wprowadzenia do obrotu dla celów konsumpcji również pewnej określonej ilości odnawialnego biopaliwa i to bioetanolu, czystego, bądź w formie bio-ETBE, w ilości co najmniej 4 % (vol/vol) produktów benzyny wprowadzonych do obrotu dla celów konsumpcji i FAME w ilości co najmniej 4 % (vol/vol) produktów oleju napędowego wprowadzonych do obrotu dla celów konsumpcji?

| 2) | Czy w przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej art. 8 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [z dnia 22 czerwca 1998 r.] ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (2) należy interpretować w ten sposób, że pomimo treści art. 10 ust. 1 tej samej dyrektywy, przepis ten stanowi, iż Komisji przekazywany jest projekt normy, na mocy której zarejestrowane spółki przemysłu naftowego wprowadzające do obrotu dla celów konsumpcji benzynę lub olej napędowy są zobowiązane w tym samym roku kalendarzowym do wprowadzenia do obrotu dla celów konsumpcji również pewnej określonej ilości odnawialnego biopaliwa i to bioetanolu, czystego, bądź w formie bio-ETBE, w ilości co najmniej 4 % (vol/vol) produktów benzyny wprowadzonych do obrotu dla celów konsumpcji i FAME w ilości co najmniej 4 % (vol/vol) produktów oleju napędowego wprowadzonych do obrotu dla celów konsumpcji? |
| --- | --- |

2)

Czy w przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej art. 8 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [z dnia 22 czerwca 1998 r.] ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (2) należy interpretować w ten sposób, że pomimo treści art. 10 ust. 1 tej samej dyrektywy, przepis ten stanowi, iż Komisji przekazywany jest projekt normy, na mocy której zarejestrowane spółki przemysłu naftowego wprowadzające do obrotu dla celów konsumpcji benzynę lub olej napędowy są zobowiązane w tym samym roku kalendarzowym do wprowadzenia do obrotu dla celów konsumpcji również pewnej określonej ilości odnawialnego biopaliwa i to bioetanolu, czystego, bądź w formie bio-ETBE, w ilości co najmniej 4 % (vol/vol) produktów benzyny wprowadzonych do obrotu dla celów konsumpcji i FAME w ilości co najmniej 4 % (vol/vol) produktów oleju napędowego wprowadzonych do obrotu dla celów konsumpcji?

---

(1)  Dz.U. L 350, s. 58

(2)  Dz.U. L 204, s. 37

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/5 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Suceava (Rumunia) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Aurora Elena Sfichi przeciwko Direcția Generală a Finanțelor Publice Suceava — Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu

(Sprawa C-29/11)

2011/C 113/08

Język postępowania: rumuński

Sąd krajowy

Tribunal Suceava

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Aurora Elena Sfichi

Strona pozwana: Direcția Generală a Finanțelor Publice Suceava — Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wykładni art. 110 akapit pierwszy traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (uprzednio art. 90 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską) zgodnie z którym żadne państwo członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe należy dokonywać w ten sposób, że zabrania on państwu członkowskiemu ustanawiania podatku mającego cechy podatku od zanieczyszczeń uregulowanego w Ordonanța de Urgență nr 50/2008 w brzmieniu następnie zmienionym i uzupełnionym, który jest nakładany przy pierwszej rejestracji w Rumunii przywożonych używanych pojazdów samochodowych które wcześniej były zarejestrowane w innych państwach członkowskich, zważywszy że używane pojazdy samochodowe zarejestrowane w Rumunii nie są objęte tym podatkiem w wypadku gdy stanowią przedmiot pewnych transakcji i są ponownie rejestrowane? |
| --- | --- |

1)

Czy wykładni art. 110 akapit pierwszy traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (uprzednio art. 90 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską) zgodnie z którym żadne państwo członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe należy dokonywać w ten sposób, że zabrania on państwu członkowskiemu ustanawiania podatku mającego cechy podatku od zanieczyszczeń uregulowanego w Ordonanța de Urgență nr 50/2008 w brzmieniu następnie zmienionym i uzupełnionym, który jest nakładany przy pierwszej rejestracji w Rumunii przywożonych używanych pojazdów samochodowych które wcześniej były zarejestrowane w innych państwach członkowskich, zważywszy że używane pojazdy samochodowe zarejestrowane w Rumunii nie są objęte tym podatkiem w wypadku gdy stanowią przedmiot pewnych transakcji i są ponownie rejestrowane?

| 2) | Czy art. 110 akapit drugi traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (uprzednio art. 90 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską), który ma na celu wyeliminowanie elementów mogących chronić rynek krajowy i naruszać zasady konkurencji sprzeciwia się możliwości ustanowienia podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez pojazdy silnikowe, nakładanego przy pierwszej rejestracji na terytorium Rumunii przywożonych używanych pojazdów samochodowych uprzednio zarejestrowanych w innych państwach członkowskich, zważywszy na to, że Ordonanța de Urgență nr 218/2008 wyłącza obowiązek zapłaty podatku od zanieczyszczeń w przypadku „pojazdów silnikowych kategorii M1 spełniających normę zanieczyszczenia Euro 4, których pojemność silnika nie przekracza 2 000 cm3, jak również wszelkich pojazdów silnikowych kategorii N1 spełniających normę zanieczyszczenia Euro 4 zarejestrowanych po raz pierwszy w Rumunii lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej w okresie od dnia 15 grudnia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. włącznie” czyli kategorii pojazdów samochodowych o parametrach technicznych odpowiadających pojazdom samochodowym produkowanym w Rumunii, zapewniając w ten sposób korzyści krajowemu sektorowi produkcji pojazdów samochodowych? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 110 akapit drugi traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (uprzednio art. 90 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską), który ma na celu wyeliminowanie elementów mogących chronić rynek krajowy i naruszać zasady konkurencji sprzeciwia się możliwości ustanowienia podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez pojazdy silnikowe, nakładanego przy pierwszej rejestracji na terytorium Rumunii przywożonych używanych pojazdów samochodowych uprzednio zarejestrowanych w innych państwach członkowskich, zważywszy na to, że Ordonanța de Urgență nr 218/2008 wyłącza obowiązek zapłaty podatku od zanieczyszczeń w przypadku „pojazdów silnikowych kategorii M1 spełniających normę zanieczyszczenia Euro 4, których pojemność silnika nie przekracza 2 000 cm3, jak również wszelkich pojazdów silnikowych kategorii N1 spełniających normę zanieczyszczenia Euro 4 zarejestrowanych po raz pierwszy w Rumunii lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej w okresie od dnia 15 grudnia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. włącznie” czyli kategorii pojazdów samochodowych o parametrach technicznych odpowiadających pojazdom samochodowym produkowanym w Rumunii, zapewniając w ten sposób korzyści krajowemu sektorowi produkcji pojazdów samochodowych?

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/5 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Suceava (Rumunia) w dniu 17 stycznia 2011 r. — Adrian Ilaș przeciwko Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu

(Sprawa C-30/11)

2011/C 113/09

Język postępowania: rumuński

Sąd krajowy

Tribunal Suceava

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Adrian Ilaș

Strona pozwana: Direcția Generală a Finanțelor Publice Suceava — Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wykładni art. 110 akapit pierwszy traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (uprzednio art. 90 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską) zgodnie z którym żadne państwo członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe należy dokonywać w ten sposób, że zabrania on państwu członkowskiemu ustanawiania podatku mającego cechy podatku od zanieczyszczeń uregulowanego w Ordonanța de Urgență nr 50/2008 w brzmieniu następnie zmienionym i uzupełnionym, który jest nakładany przy pierwszej rejestracji w Rumunii przywożonych używanych pojazdów samochodowych które wcześniej były zarejestrowane w innych państwach członkowskich, zważywszy że używane pojazdy samochodowe zarejestrowane w Rumunii nie są objęte tym podatkiem w wypadku gdy stanowią przedmiot pewnych transakcji i są ponownie rejestrowane? |
| --- | --- |

1)

Czy wykładni art. 110 akapit pierwszy traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (uprzednio art. 90 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską) zgodnie z którym żadne państwo członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe należy dokonywać w ten sposób, że zabrania on państwu członkowskiemu ustanawiania podatku mającego cechy podatku od zanieczyszczeń uregulowanego w Ordonanța de Urgență nr 50/2008 w brzmieniu następnie zmienionym i uzupełnionym, który jest nakładany przy pierwszej rejestracji w Rumunii przywożonych używanych pojazdów samochodowych które wcześniej były zarejestrowane w innych państwach członkowskich, zważywszy że używane pojazdy samochodowe zarejestrowane w Rumunii nie są objęte tym podatkiem w wypadku gdy stanowią przedmiot pewnych transakcji i są ponownie rejestrowane?

| 2) | Czy art. 110 akapit drugi traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (uprzednio art. 90 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską), który ma na celu wyeliminowanie elementów mogących chronić rynek krajowy i naruszać zasady konkurencji sprzeciwia się możliwości ustanowienia podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez pojazdy silnikowe, nakładanego przy pierwszej rejestracji na terytorium Rumunii przywożonych używanych pojazdów samochodowych uprzednio zarejestrowanych w innych państwach członkowskich, zważywszy na to, że Ordonanța de Urgență nr 218/2008 wyłącza obowiązek zapłaty podatku od zanieczyszczeń w przypadku „pojazdów silnikowych kategorii M1 spełniających normę zanieczyszczenia Euro 4, których pojemność silnika nie przekracza 2 000 cm3, jak również wszelkich pojazdów silnikowych kategorii N1 spełniających normę zanieczyszczenia Euro 4 zarejestrowanych po raz pierwszy w Rumunii lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej w okresie od dnia 15 grudnia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. włącznie” czyli kategorii pojazdów samochodowych o parametrach technicznych odpowiadających pojazdom samochodowym produkowanym w Rumunii, zapewniając w ten sposób korzyści krajowemu sektorowi produkcji pojazdów samochodowych? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 110 akapit drugi traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (uprzednio art. 90 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską), który ma na celu wyeliminowanie elementów mogących chronić rynek krajowy i naruszać zasady konkurencji sprzeciwia się możliwości ustanowienia podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez pojazdy silnikowe, nakładanego przy pierwszej rejestracji na terytorium Rumunii przywożonych używanych pojazdów samochodowych uprzednio zarejestrowanych w innych państwach członkowskich, zważywszy na to, że Ordonanța de Urgență nr 218/2008 wyłącza obowiązek zapłaty podatku od zanieczyszczeń w przypadku „pojazdów silnikowych kategorii M1 spełniających normę zanieczyszczenia Euro 4, których pojemność silnika nie przekracza 2 000 cm3, jak również wszelkich pojazdów silnikowych kategorii N1 spełniających normę zanieczyszczenia Euro 4 zarejestrowanych po raz pierwszy w Rumunii lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej w okresie od dnia 15 grudnia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. włącznie” czyli kategorii pojazdów samochodowych o parametrach technicznych odpowiadających pojazdom samochodowym produkowanym w Rumunii, zapewniając w ten sposób korzyści krajowemu sektorowi produkcji pojazdów samochodowych?

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/6 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 20 stycznia 2011 r. — Marianne Scheunemann przeciwko Finanzamt Bremerhaven

(Sprawa C-31/11)

2011/C 113/10

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Marianne Scheunemann

Strona pozwana: Finanzamt Bremerhaven

Pytania prejudycjalne

Czy art. 56 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w związku z art. 58 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisowi państwa członkowskiego, który do celów obliczania podatku spadkowego przewiduje, że należący do majątku prywatnego udział jedynego wspólnika w spółce kapitałowej z siedzibą i zarządem w Kanadzie uwzględnia się w pełnej wartości, podczas gdy przy dziedziczeniu takiego udziału w spółce kapitałowej z siedzibą albo zarządem w kraju przyznawana jest kwota wolna od podatku, a pozostała wartość uwzględniana jest jedynie w wysokości 65 %?

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/6 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 26 stycznia 2011 r. — Inter-Environnement Wallonie ASBL i Terre wallonne ASBL przeciwko Région wallonne

(Sprawa C-41/11)

2011/C 113/11

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État (Rada Stanu)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Inter-Environnement Wallonie ASBL i Terre wallonne ASBL

Strona pozwana: Région wallonne (region waloński)

Pytania prejudycjalne

Czy Conseil d’État:

| — | rozpatrując skargę o stwierdzenie nieważności arrêté du Gouvernement wallon du 15 février 2007 modifiant le Livre II du Code de l’Environnement constituant le Code de l’Eau en ce qui concerne la gestion durable de l’azote en agriculture (zarządzenia rządu walońskiego z dnia 15 lutego 2007 r. zmieniającego księgę II kodeksu środowiska stanowiącego kodeks wodny w zakresie zrównoważonego zarządzania azotem w rolnictwie); |
| --- | --- |

—

rozpatrując skargę o stwierdzenie nieważności arrêté du Gouvernement wallon du 15 février 2007 modifiant le Livre II du Code de l’Environnement constituant le Code de l’Eau en ce qui concerne la gestion durable de l’azote en agriculture (zarządzenia rządu walońskiego z dnia 15 lutego 2007 r. zmieniającego księgę II kodeksu środowiska stanowiącego kodeks wodny w zakresie zrównoważonego zarządzania azotem w rolnictwie);

| — | stwierdziwszy, że wskazane arrêté zostało wydane z naruszeniem procedury określonej w dyrektywie 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (1), wobec czego jest ono niezgodne z prawem Unii Europejskiej i należy stwierdzić jego nieważność; |
| --- | --- |

—

stwierdziwszy, że wskazane arrêté zostało wydane z naruszeniem procedury określonej w dyrektywie 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (1), wobec czego jest ono niezgodne z prawem Unii Europejskiej i należy stwierdzić jego nieważność;

| — | stwierdziwszy równocześnie, że zaskarżone arrêté prawidłowo wdraża dyrektywę Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (2); |
| --- | --- |

—

stwierdziwszy równocześnie, że zaskarżone arrêté prawidłowo wdraża dyrektywę Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (2);

| — | jest uprawniony odłożyć w czasie skutki prawne sądowego stwierdzenia nieważności na krótki okres, niezbędny do poprawienia aktu, którego nieważność została stwierdzona, a to w celu utrzymania w mocy, bez naruszania ciągłości, określonego, konkretnego wdrożenia przepisów unijnego prawa ochrony środowiska? |
| --- | --- |

—

jest uprawniony odłożyć w czasie skutki prawne sądowego stwierdzenia nieważności na krótki okres, niezbędny do poprawienia aktu, którego nieważność została stwierdzona, a to w celu utrzymania w mocy, bez naruszania ciągłości, określonego, konkretnego wdrożenia przepisów unijnego prawa ochrony środowiska?

---

(1)  Dz.U. L 197, s. 30.

(2)  Dz.U. L 375, s. 1.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/7 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano (Włochy) w dniu 31 stycznia 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Assane Sambowi

(Sprawa C-43/11)

2011/C 113/12

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Milano

Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

Assane Samb

Pytania prejudycjalne

Czy, w świetle zasad rzetelnej współpracy oraz skuteczności dyrektyw, artykuły 15 i 16 dyrektywy 2008/115/WE (1) stoją na przeszkodzie temu, by obywatel państwa trzeciego, którego pobyt w państwie członkowskim jest bezprawny, mógł zostać ukarany karą pozbawienia wolności do lat czterech za niezastosowanie się do pierwszego nakazu Questore oraz karą pozbawienia wolności do lat pięciu za niezastosowanie się do kolejnych nakazów (przy równoczesnym obowiązku dokonania przez policję sądową zatrzymania na gorącym uczynku), w związku z samym brakiem współpracy z jego strony w ramach postępowania w sprawie wydalenia, a w szczególności w związku z samym niezastosowaniem się do nakazu wydalenia wydanego przez organ administracyjny?

---

(1)  Dz. U. L 348, s. 98.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/7 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Timișoara (Rumunia) w dniu 2 lutego 2011 r. — SC Volksbank România SA przeciwko Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor CRPC ARAD TIMIȘ

(Sprawa C-47/11)

2011/C 113/13

Język postępowania: rumuński

Sąd krajowy

Judecătoria Timișoara

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: SC Volksbank România SA

Strona pozwana: Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor (CRPC) ARAD TIMIȘ

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 30 ust. 1 dyrektywy 2008/48 (1) należy interpretować w ten sposób, że zakazuje on państwom członkowskim stanowienia, iż przepisy krajowe transponujące rzeczoną dyrektywę mają zastosowanie także do umów zawartych przed dniem wejścia w życie tych przepisów krajowych? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 30 ust. 1 dyrektywy 2008/48 (1) należy interpretować w ten sposób, że zakazuje on państwom członkowskim stanowienia, iż przepisy krajowe transponujące rzeczoną dyrektywę mają zastosowanie także do umów zawartych przed dniem wejścia w życie tych przepisów krajowych?

| 2) | Czy art. 22 ust. 1 dyrektywy 2008/48 należy interpretować w ten sposób, że wprowadza on pełną harmonizację w dziedzinie umów kredytu konsumenckiego, która nie pozwala państwom członkowskim:






  2.1 | na rozszerzenie zakresu stosowania przepisów dyrektywy 2008/48 na umowy wyraźnie wyłączone z jej zakresu stosowania (takie jak kredyty hipoteczne) lub |
| --- | --- | --- |

2)

Czy art. 22 ust. 1 dyrektywy 2008/48 należy interpretować w ten sposób, że wprowadza on pełną harmonizację w dziedzinie umów kredytu konsumenckiego, która nie pozwala państwom członkowskim:

2.1

na rozszerzenie zakresu stosowania przepisów dyrektywy 2008/48 na umowy wyraźnie wyłączone z jej zakresu stosowania (takie jak kredyty hipoteczne) lub

| 2.2 | na ustanowienie dodatkowych obowiązków dla instytucji kredytowych w zakresie rodzajów prowizji, które instytucje te mogą pobierać na podstawie umów o kredyt konsumencki, które wchodzą w zakres stosowania krajowych przepisów transpozycji? |
| --- | --- |

2.2

na ustanowienie dodatkowych obowiązków dla instytucji kredytowych w zakresie rodzajów prowizji, które instytucje te mogą pobierać na podstawie umów o kredyt konsumencki, które wchodzą w zakres stosowania krajowych przepisów transpozycji?

| 3) | W razie udzielenia na pytania zawarte w pkt 2 odpowiedzi przeczących, czy zasady swobodnego przepływu usług i swobodnego przepływu kapitału należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, by państwa członkowskie nakładały na instytucje kredytowe środki zakazujące stosowania w umowach o kredyt konsumencki prowizji bankowych, które nie są zawarte w wykazie zatwierdzonych prowizji, przy braku zdefiniowania tych ostatnich w przepisach danego państwa? |
| --- | --- |

3)

W razie udzielenia na pytania zawarte w pkt 2 odpowiedzi przeczących, czy zasady swobodnego przepływu usług i swobodnego przepływu kapitału należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, by państwa członkowskie nakładały na instytucje kredytowe środki zakazujące stosowania w umowach o kredyt konsumencki prowizji bankowych, które nie są zawarte w wykazie zatwierdzonych prowizji, przy braku zdefiniowania tych ostatnich w przepisach danego państwa?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz. U. L 133, s. 66).

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/7 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Ivrea (Włochy) w dniu 4 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Lucky’emu Emergerowi.

(Sprawa C-50/11)

2011/C 113/14

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Ivrea

Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

Lucky Emegor

Pytanie prejudycjalne

Czy, w świetle zasad współpracy oraz skuteczności dyrektyw, artykuły 15 i 16 dyrektywy 2008/115/WE (1) przeciwstawiają się możliwości ukarania obywatela państwa trzeciego nielegalnie przebywającego na terytorium kraju karą pozbawienia wolności do czterech lat, w przypadku niezastosowania się do wydanego przez Questore pierwszego nakazu wydalenia z terytorium kraju w terminie 5 dni od doręczenia oraz karą pozbawienia wolności od jednego roku do pięciu lat za niezastosowanie się do kolejnych nakazów — przy równoczesnym obowiązku zatrzymania go przez policję na gorącym uczynku — w wyniku samego braku współpracy z jego strony w postępowaniu dotyczącym wydalenia, a w szczególności w przypadku niezastosowania się do nakazu wydalenia wydanego przez organ administracji?

---

(1)  Dz.U. L 348, s. 98.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Ragusa (Włochy) w dniu 9 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Mohamedowi Mradowi

(Sprawa C-60/11)

2011/C 113/15

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Ragusa

Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

Mohamed Mrad

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy należy uznać, że dyrektywa 2008/115/WE (1) powinna być bezpośrednio stosowana w wewnętrznym porządku prawnym państwa włoskiego od dnia 25 grudnia 2010 r.? |
| --- | --- |

1)

Czy należy uznać, że dyrektywa 2008/115/WE (1) powinna być bezpośrednio stosowana w wewnętrznym porządku prawnym państwa włoskiego od dnia 25 grudnia 2010 r.?

| 2) | Czy art. 14 akapit 5b i art. 14 akapit 5c decreto legislatvo nr 286/98 z późniejszymi zmianami jest niezgodny z art. 15 i 16 wspomnianej dyrektywy, czego konsekwencją jest obowiązek odstąpienia przez niniejszy sąd od stosowania uregulowań wewnętrznych? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 14 akapit 5b i art. 14 akapit 5c decreto legislatvo nr 286/98 z późniejszymi zmianami jest niezgodny z art. 15 i 16 wspomnianej dyrektywy, czego konsekwencją jest obowiązek odstąpienia przez niniejszy sąd od stosowania uregulowań wewnętrznych?

---

(1)  Dz.U. L 348, s. 98.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte di Appello di Trento (Włochy) w dniu 10 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko El Dridiemu Hassenowi alias Karimowi Soufiemu

(Sprawa C-61/11)

2011/C 113/16

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte di Appello di Trento

Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

El Dridi Hassen alias Karim Soufi

Pytania prejudycjalne

Czy w świetle zasady lojalnej współpracy, której skutkiem ma być osiągnięcie celów dyrektywy oraz w świetle zasad proporcjonalności, adekwatności i racjonalności kary, art. 15 i 16 dyrektywy 2008/115/WE (1) przeciwstawiają się:

| 1) | możliwości objęcia sankcją karną z wykorzystaniem najsurowszych administracyjnych środków przymusu, naruszenia pośredniego etapu postępowania administracyjnego dotyczącego powrotu przed jego zakończeniem?? |
| --- | --- |

1)

możliwości objęcia sankcją karną z wykorzystaniem najsurowszych administracyjnych środków przymusu, naruszenia pośredniego etapu postępowania administracyjnego dotyczącego powrotu przed jego zakończeniem??

| 2) | możliwości nałożenia kary pozbawienia wolności do lat czterech za sam brak współpracy ze strony zainteresowanego w postępowaniu dotyczącym wydalenia a w szczególności w przypadku nie zastosowania się do pierwszego nakazu wydalenia wydanego przez organ administracji? |
| --- | --- |

2)

możliwości nałożenia kary pozbawienia wolności do lat czterech za sam brak współpracy ze strony zainteresowanego w postępowaniu dotyczącym wydalenia a w szczególności w przypadku nie zastosowania się do pierwszego nakazu wydalenia wydanego przez organ administracji?

---

(1)  Dz.U. L 348, s. 98.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/8

---

Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-64/11)

2011/C 113/17

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: R.Layl i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że poprzez art. 17 ust. 1 Real Decreto Legislativo 4/2004, de 5 de marzo, por el que se aprueba el texto refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades [królewskiego dekretu z mocą ustawy nr 4/2004 z dnia 5 marca przyjmującego tekst jednolity ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych] Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom przewidzianym w art. 49 TFUE i art. 31 porozumienia EOG. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że poprzez art. 17 ust. 1 Real Decreto Legislativo 4/2004, de 5 de marzo, por el que se aprueba el texto refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades [królewskiego dekretu z mocą ustawy nr 4/2004 z dnia 5 marca przyjmującego tekst jednolity ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych] Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom przewidzianym w art. 49 TFUE i art. 31 porozumienia EOG.

| — | obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Sporny przepis ustanawia specjalne traktowanie niezrealizowanych zysków spółek, które przenoszą swoją siedzibę do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zaprzestają prowadzenia działalności w Hiszpanii, aby kontynuować ją w innym państwie członkowskim lub przenoszą swoje aktywa do innego państwa członkowskiego. W tych wypadkach państwo członkowskie opodatkowuje niezrealizowane zyski w chwili wyjścia, tak że spółki, których to opodatkowanie dotyczy, muszą zapłacić należność podatkową od niezrealizowanych i hipotetycznych zysków, których być może nigdy nie zrealizują. System ten stanowi wyjątek od zwykłej zasady, zgodnie z którą opodatkowuje się rzeczywisty zysk podatnika w trakcie okresu podatkowego.

Komisja uważa, że taki aspekt hiszpańskiego uregulowania jest sprzeczny z TFUE i porozumieniem EOG, ponieważ jest on środkiem dyskryminującym, a w każdym razie nieproporcjonalnym środkiem ograniczającym swobodę przedsiębiorczości. Hiszpańskie uregulowanie może zniechęcić do przepływu spółek lub aktywów, które mogłyby doprowadzić do lepszej dystrybucji środków finansowych.

Zdaniem Komisji spółki powinny mieć prawo do przenoszenia swojej siedziby lub poszczególnych składników majątku do innego państwa członkowskiego bez konieczności poddawania się nadmiernie złożonym i kosztownym postępowaniom. Zdaniem rzeczonej instytucji brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia dla przystępowania do bezpośredniego pobierania podatku od niezrealizowanego zysku przy okazji przeniesienia do innego państwa członkowskiego hiszpańskiej spółki lub zaprzestania działalności w Hiszpanii stałego przedsiębiorstwa siedziby lub też przy okazji przeniesienia do innego państwa członkowskiego aktywów posiadanych w Hiszpanii, w sytuacji, gdy opodatkowanie to nie istnieje w porównywalnych sytuacjach krajowych.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/9

---

Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-74/11)

2011/C 113/18

Język postępowania: fiński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Koskinen i D. Triantafyllou, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Finlandii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że dopuszczając włączenie do grup podatkowych VAT podmioty niebędące podatnikami podatku VAT i ograniczając system rejestracji grupowych do podmiotów świadczących usługi finansowe i ubezpieczeniowe, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 9 i 11 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że dopuszczając włączenie do grup podatkowych VAT podmioty niebędące podatnikami podatku VAT i ograniczając system rejestracji grupowych do podmiotów świadczących usługi finansowe i ubezpieczeniowe, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 9 i 11 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1);

| — | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z art. 11 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (VAT) państwa członkowskie mogą uznać za jednego podatnika osoby, które będąc niezależnymi pod względem prawnym, są ściśle powiązane pod względem finansowym, ekonomicznym i organizacyjnym. W art. 9 ust. 1 dyrektywy zdefiniowano pojęcie podatnika.

Zdaniem Komisji dyrektywa 2006/112/WE nie umożliwia włączenia podmiotów niebędących podatnikami VAT do grup podatkowych w zakresie VAT i rozszerzenia w ten sposób praw i obowiązków podatników na podmioty niebędące podatnikami. W związku z tym fińskie przepisy, które dopuszczają włączenie podmiotów niebędących podatnikami do grup podatkowych w zakresie VAT jest sprzeczne z dyrektywą. Wykładnia Komisji jest również zgodna z ratio legis art. 11 polegającym na uproszczeniu administracji i zapobieganiu nadużyć.

System rejestracji grup podatkowych przewidziany w przepisach fińskich narusza ponadto art. 11 dyrektywy 2006/112/WE, ponieważ w ramach fińskiego prawa w dziedzinie podatku VAT zakres zastosowania rejestracji grupowych jest ograniczony do przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie finansów lub ubezpieczeń. Zdaniem Komisji system rejestracji grupowej powinien mieć zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw mających siedzibę w danym państwie członkowskim, niezależnie od rodzaju wykonywanej działalności. Wspólny system podatku VAT jest systemem jednolitym i wprowadzone do tego systemu uregulowanie szczególne powinno mieć zasadniczo zastosowanie ogólne. Brzmienie art. 11 dyrektywy 2006/112/WE nie wskazuje na to, że dane państwo członkowskie może ograniczyć zastosowanie rejestracji grupowej w zakresie VAT do określonych grup prowadzących określony rodzaj działalności. Ratio legis art. 11 dyrektywy VAT również przemawia za wykładnią, wedle której przepis ten obejmuje wszystkie przedsiębiorstwa, niezależnie od zakresu działalności. W związku z tym, że przepisy fińskie z dziedziny podatku VAT ograniczają rejestrację grupową do określonych grup, nie są one również zgodne z ustanowioną w prawie europejskim ogólną zasadą równego traktowania.

---

(1)  Dz.U. L 347, s. 1.

---

Sąd

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/10 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/10

---

Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Siemens przeciwko Komisji

(Sprawa T-110/07) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG - Podział rynku - Skutki wewnątrz wspólnego rynku - Pojęcie naruszenia ciągłego - Czas trwania naruszenia - Przedawnienie - Grzywny - Proporcjonalność - Okoliczności obciążające - Rola przywódcy - Okoliczności łagodzące - Współpraca)

2011/C 113/19

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Siemens AG (Berlin i Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo I. Brinker, T. Loest i C. Steinle, następnie I. Brinker i C. Steinle, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Arbault i O. Weber, następnie X. Lewis i R. Sauer, wreszcie R. Sauer i A. Antoniadis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego skarga o stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji C(2006) 6762 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/F/38.899 — Rozdzielnice z izolacją gazową), a tytułem żądania ewentualnego wniosek o obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Siemens AG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Siemens AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 140 z 23.6.2007.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/10 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/10

---

Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Areva i in. przeciwko Komisji

(Sprawy T-117/07 i T-121/07) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia - Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia - Czas trwania naruszenia - Grzywny - Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny - Okoliczności obciążające - Rola przywódcy - Okoliczności łagodzące - Współpraca)

2011/C 113/20

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Areva, société anonyme (Paryż, Francja); Areva T & D Holding SA (Paryż); Areva T & D SA (Paryż); Areva T & D AG (Oberentfelden, Szwajcaria) (przedstawiciele: A. Schild i J.M. Cot, adwokaci); oraz Alstom, société anonyme (Levallois-Perret, Francja) (przedstawiciele: początkowo J. Derenne, adwokat, W. Broere, solicitor, A. Müller-Rappard i C. Guirado, adwokaci, a następnie J. Derenne i A. Müller-Rappard)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo X. Lewis i F. Arbault, następnie X. Lewis, a w końcu V. Bottka i N. Von Lingen, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2006) 6762 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/F/38.899 — Rozdzielnice z izolacją gazową), zaś tytułem żądania ewentualnego obniżenie kwoty grzywny, która została na nie nałożona.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-117/07 i T-121/07 zostają połączone w celu wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-117/07 i T-121/07 zostają połączone w celu wydania wyroku.

| 2) | Stwierdza się nieważność art. 2 lit. b) i c) decyzji Komisji C(2006) 6762 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/F/38.899 — Rozdzielnice z izolacją gazową). |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność art. 2 lit. b) i c) decyzji Komisji C(2006) 6762 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/F/38.899 — Rozdzielnice z izolacją gazową).

| 3) | Za naruszenia stwierdzone w art. 1 lit. b)–f) decyzji C(2006) 6762 wersja ostateczna zostają nałożone następujące grzywny:






  — | na Alstom, société anonyme: 10 327 500 EUR; |
| --- | --- | --- |

3)

Za naruszenia stwierdzone w art. 1 lit. b)–f) decyzji C(2006) 6762 wersja ostateczna zostają nałożone następujące grzywny:

—

na Alstom, société anonyme: 10 327 500 EUR;

| — | na Alstom: 48 195 000 EUR, za której zapłatę odpowiada ona solidarnie z Areva T & D SA, przy czym w odniesieniu do 20 400 000 EUR z kwoty należnej przez Areva T & D SA spółka ta jest zobowiązana do solidarnej zapłaty z Areva T & D AG, Areva, société anonyme i Areva T & D Holding SA. |
| --- | --- |

—

na Alstom: 48 195 000 EUR, za której zapłatę odpowiada ona solidarnie z Areva T & D SA, przy czym w odniesieniu do 20 400 000 EUR z kwoty należnej przez Areva T & D SA spółka ta jest zobowiązana do solidarnej zapłaty z Areva T & D AG, Areva, société anonyme i Areva T & D Holding SA.

| 4) | W pozostałym zakresie skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

4)

W pozostałym zakresie skargi zostają oddalone.

| 5) | W sprawie T-117/07 Komisja Europejska pokrywa jedną dziesiątą kosztów poniesionych przez Areva, Areva T & D Holding, Areva T & D SA i Areva T & D AG oraz jedną dziesiątą własnych kosztów. Areva, Areva T & D Holding Areva T & D SA i Areva T & D AG pokrywają dziewięć dziesiątych własnych kosztów i dziewięć dziesiątych kosztów poniesionych przez Komisję. |
| --- | --- |

5)

W sprawie T-117/07 Komisja Europejska pokrywa jedną dziesiątą kosztów poniesionych przez Areva, Areva T & D Holding, Areva T & D SA i Areva T & D AG oraz jedną dziesiątą własnych kosztów. Areva, Areva T & D Holding Areva T & D SA i Areva T & D AG pokrywają dziewięć dziesiątych własnych kosztów i dziewięć dziesiątych kosztów poniesionych przez Komisję.

| 6) | W sprawie T-121/07 Komisja pokrywa jedną dziesiątą kosztów poniesionych przez Alstom i jedną dziesiątą własnych kosztów. Alstom pokrywa dziewięć dziesiątych własnych kosztów i dziewięć dziesiątych kosztów poniesionych przez Komisję. |
| --- | --- |

6)

W sprawie T-121/07 Komisja pokrywa jedną dziesiątą kosztów poniesionych przez Alstom i jedną dziesiątą własnych kosztów. Alstom pokrywa dziewięć dziesiątych własnych kosztów i dziewięć dziesiątych kosztów poniesionych przez Komisję.

---

(1)  Dz.U. C 140 z 23.6.2007.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/11

---

Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Siemens Österreich i in. przeciwko Komisji

(Sprawy połączone od T-122/07 do T-124/07) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG - Podział rynku - Skutki wewnątrz wspólnego rynku - Pojęcie naruszenia ciągłego - Czas trwania naruszenia - Przedawnienie - Grzywny - Proporcjonalność - Górna granica wynosząca 10 % wartości całkowitego obrotu - Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny - Okoliczności łagodzące - Współpraca - Prawo do obrony)

2011/C 113/21

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Siemens AG Österreich (Wiedeń, Austria) (sprawa T-122/07); VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG (Wiedeń) (sprawa T-122/07); Siemens Transmission & Distribution Ltd (Manchester, Zjednoczone Królestwo) (sprawa T-123/07); Siemens Transmission & Distribution SA (Grenoble, Francja) (sprawa T-124/07); oraz Nuova Magrini Galileo SpA (Bergamo, Włochy) (sprawa T-124/07) (przedstawiciele: adwokaci H. Wollmann i F. Urlesberger)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Arbault i O. Weber, następnie X. Lewis i A. Antoniadis, a na końcu A. Antoniadis i R. Sauer, pełnomocnicy)

Przedmiot

W pierwszej kolejności, żądanie stwierdzenia nieważności w części decyzji Komisji C(2006) 6762 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (Sprawa COMP/F/38.899 — Rozdzielnice z izolacją gazową), a także, w drugiej kolejności, żądanie obniżenia grzywny nałożonej na skarżące.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 lit. m), p), q), r) i t) decyzji Komisji C(2006) 6762 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (Sprawa COMP/F/38.899 — Rozdzielnice z izolacją gazową) w zakresie, w jakim Komisja stwierdziła w nim, że spółki Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA oraz Nuova Magrini Galileo SpA dopuściły się naruszenia w okresie między 1 kwietnia a 30 czerwca 2002 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 lit. m), p), q), r) i t) decyzji Komisji C(2006) 6762 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (Sprawa COMP/F/38.899 — Rozdzielnice z izolacją gazową) w zakresie, w jakim Komisja stwierdziła w nim, że spółki Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA oraz Nuova Magrini Galileo SpA dopuściły się naruszenia w okresie między 1 kwietnia a 30 czerwca 2002 r.

| 2) | Stwierdza się nieważność art. 2 lit. j), k) i l) decyzji C(2006) 6762 wersja ostateczna. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność art. 2 lit. j), k) i l) decyzji C(2006) 6762 wersja ostateczna.

| 3) | Za naruszenia stwierdzone w art. 1 lit. m), p), q), r) i t) decyzji C(2006) 6762 wersja ostateczna nałożone zostają następujące grzywny:






  — | Siemens Transmission & Distribution SA i Nuova Magrini Galileo, solidarnie ze Schneider Electric SA: 8 100 000 EUR; |
| --- | --- | --- |

3)

Za naruszenia stwierdzone w art. 1 lit. m), p), q), r) i t) decyzji C(2006) 6762 wersja ostateczna nałożone zostają następujące grzywny:

—

Siemens Transmission & Distribution SA i Nuova Magrini Galileo, solidarnie ze Schneider Electric SA: 8 100 000 EUR;

| — | Siemens Transmission & Distribution Ltd, solidrnie z Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution SA i Nuova Magrini Galileo: 10 350 000 EUR; |
| --- | --- |

—

Siemens Transmission & Distribution Ltd, solidrnie z Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution SA i Nuova Magrini Galileo: 10 350 000 EUR;

| — | Siemens Transmission & Distribution Ltd, solidarnie z Siemens AG Österreich i VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG: 2 250 000 EUR; |
| --- | --- |

—

Siemens Transmission & Distribution Ltd, solidarnie z Siemens AG Österreich i VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG: 2 250 000 EUR;

| — | Siemens Transmission & Distribution Ltd: 9 450 000 EUR. |
| --- | --- |

—

Siemens Transmission & Distribution Ltd: 9 450 000 EUR.

| 4) | W pozostałym zakresie skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

4)

W pozostałym zakresie skargi zostają oddalone.

| 5) | W sprawie T-122/07 Komisja Europejska pokrywa dziesiątą część kosztów poniesionych przez Siemens AG Österreich i de VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG oraz dziesiątą część własnych kosztów. Siemens AG Österreich i VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG pokrywają dziewięć dziesiątych własnych kosztów oraz dziewięć dziesiątych kosztów Komisji. |
| --- | --- |

5)

W sprawie T-122/07 Komisja Europejska pokrywa dziesiątą część kosztów poniesionych przez Siemens AG Österreich i de VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG oraz dziesiątą część własnych kosztów. Siemens AG Österreich i VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG pokrywają dziewięć dziesiątych własnych kosztów oraz dziewięć dziesiątych kosztów Komisji.

| 6) | W sprawie T-123/07 Komisja pokrywa dziesiątą część kosztów poniesionych przez Siemens Transmission & Distribution Ltd i dziesiątą część własnych kosztów. Siemens Transmission & Distribution Ltd pokrywa dziewięć dziesiątych własnych kosztów oraz dziewięć dziesiątych kosztów Komisji. |
| --- | --- |

6)

W sprawie T-123/07 Komisja pokrywa dziesiątą część kosztów poniesionych przez Siemens Transmission & Distribution Ltd i dziesiątą część własnych kosztów. Siemens Transmission & Distribution Ltd pokrywa dziewięć dziesiątych własnych kosztów oraz dziewięć dziesiątych kosztów Komisji.

| 7) | W sprawie T-124/07 Komisja pokrywa piątą część kosztów poniesionych przez Siemens Transmission & Distribution SA i Nuova Magrini Galileo oraz piątą część własnych kosztów. Siemens Transmission & Distribution SA i Nuova Magrini Galileo pokrywają cztery piąte własnych kosztów oraz cztery piąte kosztów Komisji. |
| --- | --- |

7)

W sprawie T-124/07 Komisja pokrywa piątą część kosztów poniesionych przez Siemens Transmission & Distribution SA i Nuova Magrini Galileo oraz piątą część własnych kosztów. Siemens Transmission & Distribution SA i Nuova Magrini Galileo pokrywają cztery piąte własnych kosztów oraz cztery piąte kosztów Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 140 z 23.6.2007.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/12 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/12

---

Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Portugalia przeciwko Komisji

(Sprawa T-387/07) (1)

(EFRR - Zmniejszenie pomocy finansowej - Dotacja globalna na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii - Skarga o stwierdzenie nieważności - Wydatki rzeczywiście poniesione - Klauzula arbitrażowa)

2011/C 113/22

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, S. Rodrigues i A. Gattini, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, P. Guerra e Andrade, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2007) 3772 z dnia 31 lipca 2007 r. w sprawie zmniejszenia pomocy finansowej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) dotyczącej dotacji globalnej na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii na podstawie decyzji Komisji C(95) 1769 z dnia 28 lipca 1995 r.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Portugalska pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Republika Portugalska pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 297 z 8.12.2007.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/12 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/12

---

Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Caixa Geral de Depósitos przeciwko Komisji

(Sprawa T-401/07) (1)

(EFRR - Zmniejszenie pomocy finansowej - Dotacja globalna na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii - Skarga o stwierdzenie nieważności - Bezpośrednie oddziaływanie - Niedopuszczalność - Klauzula arbitrażowa)

2011/C 113/23

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Caixa Geral de Depósitos, SA (Lizbona, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci N. Mimoso Ruiz, F. Ponce de Leão Paulouro i C. Farinhas)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, P. Guerra e Andrade, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, S. Rodrigues i A. Gattini, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2007) 3772 z dnia 31 lipca 2007 r. w sprawie zmniejszenia pomocy finansowej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) dotyczącej dotacji globalnej na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii na podstawie decyzji Komisji C(95) 1769 z dnia 28 lipca 1995 r. oraz żądanie nakazania Komisji wypłaty salda pomocy na podstawie art. 238 WE.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Caixa Geral de Depósitos, SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Caixa Geral de Depósitos, SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Portugalska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Portugalska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 8 z 12.1.2008.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/12 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/12

---

Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji

(Sprawa T-589/08) (1)

(Zamówienia publiczne na usługi - Procedura przetargowa - Świadczenie usług informatycznych oraz usług wsparcia użytkowników odnoszących się do wspólnotowego systemu obrotu prawami do emisji - Odrzucenie oferty - Kryteria udzielenia zamówienia - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Równość traktowania - Przejrzystość)

2011/C 113/24

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: N. Korogiannakis, P. Katsimani i M. Dermitzakis, dikigoroi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Manhaeve i N. Bambara, pełnomocnicy, wspierani przez: P. Wytinck i B. Hoorelbeke, avocats)

Przedmiot

Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 13 października 2008 r. w przedmiocie odrzucenia oferty złożonej przez skarżącą w ramach procedury przetargowej nr ENV.C2/FRA/2008/0017 mającej na celu zawarcie umowy ramowej na świadczenie usług informatycznych oraz usług wsparcia użytkownika dla potrzeb wspólnotowego systemmu handlu uprawnieniami do emisji [niezależny dziennik transakcji Wspólnoty (CITL) oraz rejestr Wspólnoty (CR)] (Dz.U. 2008/S 72-096229), jak również decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia publicznego innemu oferentowi oraz, po drugie, żądanie naprawienia szkody.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Spółka Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Spółka Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 69 z dnia 21.3.2009.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/13

---

Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — RapidEye przeciwko Komisji

(Sprawa T-330/09) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - Pomoc przyznana przez władze niemieckie na podstawie wielosektorowych ram pomocy regionalnej - Projekt systemu geoprzestrzennej informacji satelitarnej - Wniosek o potwierdzenie zakresu obowiązywania decyzji stwierdzającej zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem - Odpowiedź Komisji - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność)

2011/C 113/25

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: RapidEye AG (Brandenbourg-sur-la-Havel, Niemcy) (przedstawiciel: T. Jestaedt, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Gross i B. Martenczuk, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, jaka według skarżącej zawarta jest w piśmie Komisji z dnia 9 czerwca 2009 r. w sprawie pomocy udzielonej RapidEye AG przez władze niemieckie w celu stworzenia systemu geoprzestrzennej informacji satelitarnej [Pomoc państwa CP 183/2009 — Niemcy; RapidEye AG (następcza kontrola MSR 1998 — N 416/2002)].

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | RapidEye AG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

RapidEye AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009 r.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/13

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 lutego 2011 r. — Lux Management przeciwko OHIM — Zeis Excelsa (KULTE)

(Sprawa T-130/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Wniosek o unieważnienie - Porozumienie o współistnieniu znaków towarowych i wycofanie wniosku o unieważnienie - Umorzenie postępowania)

2011/C 113/26

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lux Management Holding SA (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat S. Mas)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Zeis Excelsa SpA (Montegranaro, Włochy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 stycznia 2010 r. (sprawa R 712/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia pomiędzy Zeis Excelsa SpA a Lux Management Holding SA.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Lux Management Holding SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Lux Management Holding SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 134 z 22.5.2010.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/13

---

Postanowienie Sądu z dnia 3 lutego 2011 r. — Abercrombie & Fitch Europe przeciwko OHIM — Gilli (GILLY HICKS)

(Sprawa T-336/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Sprzeciw - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)

2011/C 113/27

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Abercrombie & Fitch Europe SA (Mendrisio, Szwajcaria) (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister, D. Stone i L. Ritchie, solicitors)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Gilli Srl (Mediolan, Włochy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 maja 2010 r. (sprawa R 832/2008-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Gilli Srl a Abercrombie & Fitch Europe SA.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Strona skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez stronę pozwaną. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez stronę pozwaną.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 9.10.2010.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/14

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — Comunidad Autónoma de Galicia przeciwko Komisji

(Sprawa T-520/10 R)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Pomoc państwa - Rekompensata za dodatkowe koszty produkcji wynikające ze zobowiązania do świadczenia usługi publicznej w zakresie wytwarzania pewnych ilości energii elektrycznej z rodzimego węgla i ustanowienie na ich rzecz mechanizmu priorytetowego wykorzystywania - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Wniosek o zawieszenie wykonania - Fumus boni juris - Brak pilnego charakteru - Wyważenie wchodzących w grę interesów)

2011/C 113/28

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Comunidad Autónoma de Galicia (Santiago de Compostela, Hiszpania) (przedstawiciele: S. Martínez Lage, H. Brokelmann i A. Rincón García Loygorri, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych, mający zasadniczo na celu zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2010) 4499 z dnia 29 września 2010 r. w sprawie pomocy państwa N 178/2010 zgłoszonej przez Królestwo Hiszpanii w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych związanych z mechanizmem priorytetowego wykorzystywania na rzecz elektrowni używających rodzimego węgla.

Sentencja

| 1) | Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. i Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón zostają dopuszczone do sprawy w charakterze interwenientów popierających żądania Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

1)

Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. i Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón zostają dopuszczone do sprawy w charakterze interwenientów popierających żądania Komisji Europejskiej.

| 2) | Sekretarz Sądu zapewni doręczenie odpisów wszystkich pism procesowych stronom wskazanym w pkt 1 niniejszej sentencji. |
| --- | --- |

2)

Sekretarz Sądu zapewni doręczenie odpisów wszystkich pism procesowych stronom wskazanym w pkt 1 niniejszej sentencji.

| 3) | Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

3)

Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje odrzucony.

| 4) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

4)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/14

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 16 lutego 2011 r. — Nencini przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-560/10 R)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Poseł do Parlamentu Europejskiego - Zwrot dodatków wypłaconych z tytułu zwrotu kosztów zatrudnienia asystentów parlamentarnych i kosztów podróży - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)

2011/C 113/29

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Riccardo Nencini (Barberino di Mugello, Włochy) (przedstawiciel: adwokat F. Bertini)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Lorenz, A. Caiola i D. Moore, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie zawieszenia wykonania kilku decyzji Parlamentu Europejskiego zarządzających zwrot dodatków parlamentarnych, które miały zostać nienależnie pobrane.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/15 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/15

---

Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2011 r. — Kastenholz przeciwko OHIM — qwatchme (Cyferblaty)

(Sprawa T-68/11)

2011/C 113/30

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Erich Kastenholz (Troisdorf, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat L. Acker)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: qwatchme A/S (Vejle East, Dania)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 listopada 2010 r. w sprawie R 1086/2009-3; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 listopada 2010 r. w sprawie R 1086/2009-3;

| — | przekazanie sprawy Wydziałowi Unieważnień celem zbadania podnoszonej przez stronę skarżącą ochrony z tytułu prawa autorskiego, która nie została właściwie rozpatrzona przez ten wydział; |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy Wydziałowi Unieważnień celem zbadania podnoszonej przez stronę skarżącą ochrony z tytułu prawa autorskiego, która nie została właściwie rozpatrzona przez ten wydział;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wzór wspólnotowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Wzór nr 602636-0003 przedstawiający cyferblat

Właściciel wzoru wspólnotowego: qwatchme A/S

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wzoru wspólnotowego: Strona skarżąca

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie: Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. b) w związku z art. 4 oraz art. 25 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 (1) z powodu braku nowości i naruszenia praw autorskich do dzieł Paula Heimbacha.

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do wzoru

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. b) w związku z art. 5 i 6 rozporządzenia nr 6/2002, ponieważ Izba Odwoławcza nie dokonała w swej decyzji wyraźnego rozróżnienia między znamionami „nowości” i „indywidualnego charakteru”, jak również naruszenie art. 25 ust. 1 lit. f) wspomnianego rozporządzenia, ponieważ ani Izba Odwoławcza, ani Wydział Unieważnień OHIM nie przeanalizowały w sposób właściwy, czy rozpatrywany wzór wspólnotowy stanowi niedozwolone wykorzystanie dzieła, które jest chronione niemieckim prawem autorskim.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. 2002, L 3, s. 1).

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/15 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/15

---

Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2011 r. — Sogepi Consulting y Publicidad przeciwko OHIM (ESPETEC)

(Sprawa T-72/11)

2011/C 113/31

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Sogepi Consulting y Publicidad, SL (Vic, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J.P. de Oliveira Vaz Miranda Sousa, T. Barceló Rebaque i N. Esteve Manasanch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie R 312/2010-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie R 312/2010-2;

| — | w następstwie dopuszczenie do rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 7.114.572 „ESPETEC”; |
| --- | --- |

—

w następstwie dopuszczenie do rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 7.114.572 „ESPETEC”;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „ESPETEC” dla towarów z klasy 29

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ wyraz „ESPETEC” nie jest pozbawiony charakteru odróżniającego gdy jest postrzegany w oderwaniu od zgłoszonych towarów, jak również naruszenie art. 7ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 z uwagi na wypaczenie i niewłaściwą ocenę dowodów używania znaku „ESPETEC” na rynku.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/16 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/16

---

Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2011 r. — Formica przeciwko OHIM — Silicalia (CompacTop)

(Sprawa T-82/11)

2011/C 113/32

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Formica, SA (Galdakao, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Gómez López)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Silicalia, SL (Walencja, Hiszpania)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie niezgodności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie R 1083/2010-1 z rozporządzeniem Rady (WE) nr 207/2099 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie niezgodności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie R 1083/2010-1 z rozporządzeniem Rady (WE) nr 207/2099 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1);

| — | nakazanie dokonania rejestracji wspólnotowego słowno-graficznego znaku towarowego nr 6 524 243 CompacTop dla klasy 20; |
| --- | --- |

—

nakazanie dokonania rejestracji wspólnotowego słowno-graficznego znaku towarowego nr 6 524 243 CompacTop dla klasy 20;

| — | obciążenie strony pozwanej i, w razie przystąpienia, interwenienta kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej i, w razie przystąpienia, interwenienta kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowno-graficzny znak towarowy „CompacTop” dla towarów z klasy 20

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Silicalia, SL.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzne, wspólnotowy i krajowe, znaki towarowe zawierające elementy słowne „COMPACquartz”, „COMPACMARMOL&QUARTZ” i „COMPAC MARMOL&QUARTZ” dla towarów i usług z klas 19, 27, 35, 37 i 39.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ w przypadku kolidujących znaków towarowych nie istnieje ani podobieństwo, ani prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Dz.U. L 78, s. 1.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/16 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/16

---

Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2011 r. — Antrax It przeciwko OHIM — Heating Company (grzejniki promiennikowe)

(Sprawa T-83/11)

2011/C 113/33

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Antrax It Srl (Resana, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Gazzola)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Heating Company BVBA (The) (Dilsen, Belgia)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 listopada 2010 r. w zakresie w jakim na jej mocy został unieważniony wzór wspólnotowy nr 000593959-0001; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 listopada 2010 r. w zakresie w jakim na jej mocy został unieważniony wzór wspólnotowy nr 000593959-0001;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 listopada 2010 r. w zakresie w jakim na jej mocy Antrax It Srl została obciążona obowiązkiem zapłaty kosztów poniesionych przez The Heating Company BVBA w postępowaniu przed OHIM; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 listopada 2010 r. w zakresie w jakim na jej mocy Antrax It Srl została obciążona obowiązkiem zapłaty kosztów poniesionych przez The Heating Company BVBA w postępowaniu przed OHIM;

| — | obciążenie OHIM i The Heating Company BVBA obowiązkiem zwrotu kosztów poniesionych przez Antrax It Srl w ramach niniejszego postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM i The Heating Company BVBA obowiązkiem zwrotu kosztów poniesionych przez Antrax It Srl w ramach niniejszego postępowania;

| — | obciążenie The Heating Company BVBA obowiązkiem zwrotu kosztów poniesionych przez Antrax It Srl w ramach postępowania przed OHIM |
| --- | --- |

—

obciążenie The Heating Company BVBA obowiązkiem zwrotu kosztów poniesionych przez Antrax It Srl w ramach postępowania przed OHIM

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wzór wspólnotowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Wzór wspólnotowy nr 000593959-0001 (grzejniki promiennikowe)

Właściciel wzoru wspólnotowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wzoru wspólnotowego: The Heating Company BVBA

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie: Zakwestionowany wzór wspólnotowy nie spełnia przesłanek zawartych w art. 4-9 rozporządzenia w sprawie wzorów wspólnotowych, ponieważ nie różni się od niemieckiego wzoru nr 5 zarejestrowanego jako wzór międzynarodowy nr DM/060899 na podstawie zgłoszenia zbiorowego dokonanego przez The Heating Company BVBA również we Francji, Włoszech i Beneluksie

Decyzja Wydziału Unieważnień: Unieważnienie wzoru wspólnotowego

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie zaskarżonej decyzji i unieważnienie wzoru wspólnotowego

Podniesione zarzuty: Posiadanie indywidualnego charakteru przez wzór wspólnotowy nr 000593959 — 0001.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/17 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/17

---

Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2011 r. — Antrax It przeciwko OHIM — Heating Company (grzejniki promiennikowe)

(Sprawa T-84/11)

2011/C 113/34

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Antrax It Srl (Resana, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Gazzola)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Heating Company BVBA (The) (Dilsen, Belgia)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 listopada 2010 r. w zakresie w jakim na jej mocy został unieważniony wzór wspólnotowy nr 000593959-0002; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 listopada 2010 r. w zakresie w jakim na jej mocy został unieważniony wzór wspólnotowy nr 000593959-0002;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 listopada 2010 r. w zakresie w jakim na jej mocy Antrax It Srl została obciążona obowiązkiem zapłaty kosztów poniesionych przez The Heating Company BVBA w postępowaniu przed OHIM; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 listopada 2010 r. w zakresie w jakim na jej mocy Antrax It Srl została obciążona obowiązkiem zapłaty kosztów poniesionych przez The Heating Company BVBA w postępowaniu przed OHIM;

| — | obciążenie OHIM i The Heating Company BVBA obowiązkiem zwrotu kosztów poniesionych przez Antrax It Srl w ramach niniejszego postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM i The Heating Company BVBA obowiązkiem zwrotu kosztów poniesionych przez Antrax It Srl w ramach niniejszego postępowania;

| — | obciążenie The Heating Company BVBA obowiązkiem zwrotu kosztów poniesionych przez Antrax It Srl w ramach postępowania przed OHIM |
| --- | --- |

—

obciążenie The Heating Company BVBA obowiązkiem zwrotu kosztów poniesionych przez Antrax It Srl w ramach postępowania przed OHIM

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wzór wspólnotowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Wzór wspólnotowy nr 000593959-0002 (grzejniki promiennikowe)

Właściciel wzoru wspólnotowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wzoru wspólnotowego: The Heating Company BVBA

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie: Zakwestionowany wzór wspólnotowy nie spełnia przesłanek zawartych w art. 4-9 rozporządzenia w sprawie wzorów wspólnotowych, ponieważ jest prawie identyczny w stosunku do niemieckiego wzoru nr 4 zarejestrowanego jako wzór międzynarodowy nr DM/0608899 na podstawie zgłoszenia zbiorowego nr 401 10481,8 opublikowanego w dniu 10 września 2002 r. również we Francji, Włoszech i Beneluksie

Decyzja Wydziału Unieważnień: Unieważnienie wzoru wspólnotowego

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie zaskarżonej decyzji i unieważnienie wzoru wspólnotowego

Podniesione zarzuty: Posiadanie indywidualnego charakteru przez wzór wspólnotowy nr 000593959 — 0002.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/17 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/17

---

Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2011 r. — Nanu-Nana Joachim Hoepp przeciwko OHIM — Vincci Hoteles (NANU)

(Sprawa T-89/11)

2011/C 113/35

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Brema, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Nordemann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Vincci Hoteles S.A. (Alcobendas, Hiszpania)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie R 641/2010-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie R 641/2010-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „NANU” dla towarów i usług z klas 3, 4, 6, 16, 18, 20, 21, 24, 26 i 35 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6218879

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Vincci Hoteles S.A.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy znak towarowy nr 5238704 „NAMMU” dla towarów i usług z klas 3, 32 i 44

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu i w rezultacie częściowe odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego dla towarów i usług z klas 3, 4, 16, 21 i 35 oraz odrzucenie sprzeciwu dla towarów i usług z klas 6, 9, 16, 18, 20, 21, 24, 26 i 35

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów i oddalenie sprzeciwu dla towarów z klas 4, 16 i 21 oraz oddalenie odwołania w pozostałej części i utrzymanie w mocy odrzucenia zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego dla towarów i usług z klas 3, 21 i 35

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na błędną ocenę Izby Odwoławczej, że w odniesieniu do właściwego kręgu odbiorców istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/18 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/18

---

Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — Chimei InnoLux przeciwko Komisji

(Sprawa T-91/11)

2011/C 113/36

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Chimei InnoLux (Zhunan, Tajwan) (przedstawiciele: J.-F. Bellis, prawnik i R. Burton, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Komisji nr C(2010) 8761 z dnia 8 grudnia 2010 r. wydanej w sprawie o sygn. akt COMP/39.309 — wyświetlacze ciekłokrystaliczne — w zakresie, w jakim Sąd uzna, że naruszenie dotyczyło wyświetlaczy ciekłokrystalicznych do zastosowań telewizyjnych; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Komisji nr C(2010) 8761 z dnia 8 grudnia 2010 r. wydanej w sprawie o sygn. akt COMP/39.309 — wyświetlacze ciekłokrystaliczne — w zakresie, w jakim Sąd uzna, że naruszenie dotyczyło wyświetlaczy ciekłokrystalicznych do zastosowań telewizyjnych;

| — | obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą na mocy zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą na mocy zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swej skargi skarżąca powołuje trzy zarzuty oparte o naruszenie prawa.

| 1) | Pierwszy zarzut, oparty na twierdzeniu, że Komisja, oceniając wartość sprzedaży dla potrzeb obliczenia grzywny, zastosowała niezgodne z prawem pojęcie tzw. „bezpośredniej sprzedaży na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego w formie wyrobów przetworzonych”
  Przy obliczaniu, dla potrzeb określenia wysokości grzywny, właściwej wartości sprzedaży dokonywanej przez skarżącą, Komisja uwzględniła wartość wyświetlaczy ciekłokrystalicznych włączonych do ukończonych wyrobów informatycznych i telewizyjnych, jakie skarżąca sprzedaje na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego (zwanego dalej „EOG”). Zdaniem skarżącej, pojęcie „bezpośredniej sprzedaży na terenie EOG w formie wyrobów przetworzonych” jest błędne pod względem prawnym i nie może być wykorzystywane przy ocenie właściwej wartości sprzedaży. Skarżąca twierdzi, że pojęcie to oparte jest na sprzedaży wyrobów, których naruszenie nie dotyczy ani pośrednio, ani bezpośrednio; służy ono, zdaniem skarżącej, do sztucznego przesuwania sprzedaży wyświetlaczy ciekłokrystalicznych w obrębie grupy już to poza EOG, już to do wewnątrz EOG, a to według miejsca sprzedaży wyrobów ukończonych, obejmujących wyświetlacze ciekłokrystaliczne. Skarżąca jest zdania, że pojęcie to jako takie jest niezgodne z orzecznictwem sądów unijnych dotyczącym w szczególności traktowania sprzedaży wewnątrzgrupowej dla potrzeb obliczenia wysokości grzywny. Skarżąca twierdzi wreszcie, że pojęcie to, tak jak zostało ono zastosowane przez Komisję w jej decyzji, prowadzi do przejawów dyskryminacji na szkodę adresatów decyzji, które to przejawy oparte są w sposób bezprawny jedynie na formie prawnej struktury przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

1)

Pierwszy zarzut, oparty na twierdzeniu, że Komisja, oceniając wartość sprzedaży dla potrzeb obliczenia grzywny, zastosowała niezgodne z prawem pojęcie tzw. „bezpośredniej sprzedaży na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego w formie wyrobów przetworzonych”

Przy obliczaniu, dla potrzeb określenia wysokości grzywny, właściwej wartości sprzedaży dokonywanej przez skarżącą, Komisja uwzględniła wartość wyświetlaczy ciekłokrystalicznych włączonych do ukończonych wyrobów informatycznych i telewizyjnych, jakie skarżąca sprzedaje na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego (zwanego dalej „EOG”). Zdaniem skarżącej, pojęcie „bezpośredniej sprzedaży na terenie EOG w formie wyrobów przetworzonych” jest błędne pod względem prawnym i nie może być wykorzystywane przy ocenie właściwej wartości sprzedaży. Skarżąca twierdzi, że pojęcie to oparte jest na sprzedaży wyrobów, których naruszenie nie dotyczy ani pośrednio, ani bezpośrednio; służy ono, zdaniem skarżącej, do sztucznego przesuwania sprzedaży wyświetlaczy ciekłokrystalicznych w obrębie grupy już to poza EOG, już to do wewnątrz EOG, a to według miejsca sprzedaży wyrobów ukończonych, obejmujących wyświetlacze ciekłokrystaliczne. Skarżąca jest zdania, że pojęcie to jako takie jest niezgodne z orzecznictwem sądów unijnych dotyczącym w szczególności traktowania sprzedaży wewnątrzgrupowej dla potrzeb obliczenia wysokości grzywny. Skarżąca twierdzi wreszcie, że pojęcie to, tak jak zostało ono zastosowane przez Komisję w jej decyzji, prowadzi do przejawów dyskryminacji na szkodę adresatów decyzji, które to przejawy oparte są w sposób bezprawny jedynie na formie prawnej struktury przedsiębiorstwa.

| 2) | Zarzut drugi oparty na naruszeniu przez Komisję art. 101 TFUE oraz art. 53 układu o EOG w ten sposób, że Komisja uznała, że naruszenie rozciąga się na wyświetlacze ciekłokrystaliczne przeznaczone do zastosowania w telewizorach
  Skarżąca twierdzi, że wyświetlacze ciekłokrystaliczne przeznaczone do zastosowań telewizyjnych posiadają specyficzne właściwości, a dialog dotyczący tych wyświetlaczy ma charakter powierzchowny i epizodyczny. Ponadto w swej decyzji Komisja nie wzięła pod uwagę innych dialogów dwustronnych o pogłębionym charakterze, dotyczących wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań telewizyjnych, w których brały udział osoby trzecie. W konsekwencji zachowanie dotyczące wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań telewizyjnych powinno było stanowić przedmiot odrębnej analizy i oceny w stosunku do zachowania dotyczącego wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań informatycznych. W świetle tych danych skarżąca w szczególności twierdzi, że stanowisko Komisji, zdaniem której naruszenie rozciąga się na wyświetlacze ciekłokrystaliczne przeznaczone do zastosowań telewizyjnych dotknięte jest naruszeniem zasady równości traktowania oraz podstawowych wymogów proceduralnych, wobec czego należy stwierdzić nieważność decyzji, albo przynajmniej należy orzec, że dla potrzeb obliczenia wysokości grzywny Komisja powinna była ocenić czas trwania oraz ciężar możliwego naruszenia polegającego na zachowaniu dotyczącym wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań telewizyjnych odrębnie od naruszenia dotyczącego wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań informatycznych. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi oparty na naruszeniu przez Komisję art. 101 TFUE oraz art. 53 układu o EOG w ten sposób, że Komisja uznała, że naruszenie rozciąga się na wyświetlacze ciekłokrystaliczne przeznaczone do zastosowania w telewizorach

Skarżąca twierdzi, że wyświetlacze ciekłokrystaliczne przeznaczone do zastosowań telewizyjnych posiadają specyficzne właściwości, a dialog dotyczący tych wyświetlaczy ma charakter powierzchowny i epizodyczny. Ponadto w swej decyzji Komisja nie wzięła pod uwagę innych dialogów dwustronnych o pogłębionym charakterze, dotyczących wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań telewizyjnych, w których brały udział osoby trzecie. W konsekwencji zachowanie dotyczące wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań telewizyjnych powinno było stanowić przedmiot odrębnej analizy i oceny w stosunku do zachowania dotyczącego wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań informatycznych. W świetle tych danych skarżąca w szczególności twierdzi, że stanowisko Komisji, zdaniem której naruszenie rozciąga się na wyświetlacze ciekłokrystaliczne przeznaczone do zastosowań telewizyjnych dotknięte jest naruszeniem zasady równości traktowania oraz podstawowych wymogów proceduralnych, wobec czego należy stwierdzić nieważność decyzji, albo przynajmniej należy orzec, że dla potrzeb obliczenia wysokości grzywny Komisja powinna była ocenić czas trwania oraz ciężar możliwego naruszenia polegającego na zachowaniu dotyczącym wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań telewizyjnych odrębnie od naruszenia dotyczącego wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań informatycznych.

| 3) | Zarzut trzeci oparty o to, że w celu obliczenia wysokości grzywny nałożonej na skarżącą Komisja niesłusznie włączyła do właściwej wartości wartość sprzedaży towarów innych, niż wyświetlacze ciekłokrystaliczne przeznaczone do zastosowań informatycznych i telewizyjnych
  Sprzedaż wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań medycznych, które są wykorzystywane przy produkcji materiałów medycznych, zostały błędnie uwzględnione w danych dotyczących sprzedaży, które zostały przekazane Komisji w toku postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę, że zawarta w decyzji definicja wyświetlaczy przeznaczonych do zastosowań informatycznych lub telewizyjnych nie obejmuje wyświetlaczy przeznaczonych do zastosowań medycznych, skarżąca twierdzi, że sprzedaż takich wyświetlaczy przez nią powinna zostać wykluczona z właściwej wartości sprzedaży wykorzystanej dla celów obliczenia wysokości grzywny. Sprzedaż tzw. otwartych komórek ciekłokrystalicznych również została błędnie włączona do danych dotyczących sprzedaży, które zostały przekazane Komisji w toku postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę, że otwarte komórki ciekłokrystaliczne nie są wyrobami ukończonymi, a decyzja nie zawiera żadnych danych o naruszeniu w zakresie półproduktów, skarżąca twierdzi, że prowadzona przez nią sprzedaż otwartych komórek ciekłokrystalicznych powinna zostać wykluczona z właściwej wartości sprzedaży wykorzystanej do obliczenia wysokości grzywny. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci oparty o to, że w celu obliczenia wysokości grzywny nałożonej na skarżącą Komisja niesłusznie włączyła do właściwej wartości wartość sprzedaży towarów innych, niż wyświetlacze ciekłokrystaliczne przeznaczone do zastosowań informatycznych i telewizyjnych

Sprzedaż wyświetlaczy ciekłokrystalicznych przeznaczonych do zastosowań medycznych, które są wykorzystywane przy produkcji materiałów medycznych, zostały błędnie uwzględnione w danych dotyczących sprzedaży, które zostały przekazane Komisji w toku postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę, że zawarta w decyzji definicja wyświetlaczy przeznaczonych do zastosowań informatycznych lub telewizyjnych nie obejmuje wyświetlaczy przeznaczonych do zastosowań medycznych, skarżąca twierdzi, że sprzedaż takich wyświetlaczy przez nią powinna zostać wykluczona z właściwej wartości sprzedaży wykorzystanej dla celów obliczenia wysokości grzywny. Sprzedaż tzw. otwartych komórek ciekłokrystalicznych również została błędnie włączona do danych dotyczących sprzedaży, które zostały przekazane Komisji w toku postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę, że otwarte komórki ciekłokrystaliczne nie są wyrobami ukończonymi, a decyzja nie zawiera żadnych danych o naruszeniu w zakresie półproduktów, skarżąca twierdzi, że prowadzona przez nią sprzedaż otwartych komórek ciekłokrystalicznych powinna zostać wykluczona z właściwej wartości sprzedaży wykorzystanej do obliczenia wysokości grzywny.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/19 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/19

---

Skarga wniesiona w dniu 15 lutego 2011 r. — Stichting Corporate Europe Observatory przeciwko Komisji

(Sprawa T-93/11)

2011/C 113/37

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Stichting Corporate Europe Observatory (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: S. Crosby, Solicitor i S. Santoro, lawyer)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | orzeczenie że decyzja Komisji z dnia 6 grudnia 2010 r. wydana w ramach postępowania GESTDEM 2009/2508 narusza rozporządzenie nr 1049/2001 (1) i w konsekwencji stwierdzenie jej nieważności; oraz |
| --- | --- |

—

orzeczenie że decyzja Komisji z dnia 6 grudnia 2010 r. wydana w ramach postępowania GESTDEM 2009/2508 narusza rozporządzenie nr 1049/2001 (1) i w konsekwencji stwierdzenie jej nieważności; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez skarżącą zgodnie z art. 87 regulaminu posterowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez skarżącą zgodnie z art. 87 regulaminu posterowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

W jej skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca dąży do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 6 grudnia 2010 r. wydanej w ramach postępowania GESTDEM 2009/2508 odmawiającej udzielenia pełnego dostępu do kilku dokumentów dotyczących negocjacji handlowych pomiędzy UE i Indiami, zgodnie z rozporządzeniem nr1049/2001.

Na poparcie skargi skarżąca podnosi jeden zarzut dotyczący błędnego zastosowania art. 4 ust. 1 lit. a) tiret trzecie rozporządzenia nr 1049/2001, jako że wyjątek odnoszący się do stosunków międzynarodowych nie ma zastosowania w tej sprawie gdyż wszystkie żądane dokumenty są objęte dostępem publicznym.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Dz.U L 145, s. 43.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/19 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/19

---

Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2011 r. — Shang przeciwko OHIM (justing)

(Sprawa T-103/11)

2011/C 113/38

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Tiantian Shang (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Salerni)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | w ramach zmiany decyzji wydanej przez OHIM, uznanie, że krajowy znak towarowy RM 2006C002075 ma prawo pierwszeństwa przed wspólnotowym znakiem towarowym 008391202 włącznie z nazwą i symbolem z wszystkimi tego konsekwencjami wynikającymi z rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego zastąpionego rozporządzeniem nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

w ramach zmiany decyzji wydanej przez OHIM, uznanie, że krajowy znak towarowy RM 2006C002075 ma prawo pierwszeństwa przed wspólnotowym znakiem towarowym 008391202 włącznie z nazwą i symbolem z wszystkimi tego konsekwencjami wynikającymi z rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego zastąpionego rozporządzeniem nr 207/2009;

| — | tytułem żądania posiłkowego, w razie stwierdzenia pokrywania się ze sobą elementów słownych występujących w krajowym i wspólnotowym znaku towarowym, które obydwa charakteryzuje obecność słowa „Justing” przyznanie prawa pierwszeństwa w zakresie części słownej znaku towarowego, czyli słowa „Justing” ze skutkiem wstecznym od dnia wpisu do rejestru wspólnotowego z ewentualnym wykluczeniem jedynie części graficznej, która otacza wspomniane słowo. |
| --- | --- |

—

tytułem żądania posiłkowego, w razie stwierdzenia pokrywania się ze sobą elementów słownych występujących w krajowym i wspólnotowym znaku towarowym, które obydwa charakteryzuje obecność słowa „Justing” przyznanie prawa pierwszeństwa w zakresie części słownej znaku towarowego, czyli słowa „Justing” ze skutkiem wstecznym od dnia wpisu do rejestru wspólnotowego z ewentualnym wykluczeniem jedynie części graficznej, która otacza wspomniane słowo.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „Justing” (zgłoszenie nr 8391203) dla towarów i usług należących do klas 18 i 25, w stosunku do którego wniesiono o przyznanie prawa pierwszeństwa graficznemu krajowemu znakowi towarowemu (rejestracja we Włoszech pod numerem 1217303) zawierającemu również element słowny„JUSTING”

Decyzja eksperta: Oddalenie wniosku o przyznanie prawa pierwszeństwa graficznemu krajowemu znakowi towarowemu, ponieważ włoski znak towarowy i wspólnotowy znak towarowy nie są względem siebie identyczne

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Błędne zastosowanie art. 34 rozporządzenia nr 207/2009 a także naruszenie dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/20

---

Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2011 r. — Ferrari przeciwko OHIM (PERLE')

(Sprawa T-104/11)

2011/C 113/39

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Ferrari F.lli SpA (Trydent, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci P. Perani i G. Ghisletti)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM w sprawie R 1249/2010-2 wydanej w dniu 8 grudnia 2010 r. i doręczonej w dniu 17 grudnia 2010 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM w sprawie R 1249/2010-2 wydanej w dniu 8 grudnia 2010 r. i doręczonej w dniu 17 grudnia 2010 r.;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny międzynarodowy znak towarowy (nr W 10510030) zawierający element słowny „PERLE'” dla towarów należących do klas 3, 25 i 33, w odniesieniu do którego skarżąca zwróciła się o przyznanie ochrony wspólnotowej

Decyzja eksperta: Częściowe oddaleniu wniosku o przyznanie ochrony

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Błędne zastosowanie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 lutego 2011 r. — Chi Mei Optoelectronics Europe i Chi Mei Optoelectronics UK przeciwko Komisji

(Sprawa T-140/07) (1)

2011/C 113/40

Język postępowania: angielski

Prezes pierwszej izby w składzie powiększonym zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 7.7.2007.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 lutego 2011 r. — Komisja przeciwko Earthscan

(Sprawa T-5/10) (1)

2011/C 113/41

Język postępowania: angielski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 80 z 27.3.2010.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — Rautaruukki przeciwko OHIM — Vigil Pérez (MONTERREY)

(Sprawa T-217/10) (1)

2011/C 113/42

Język postępowania: angielski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 195 z 17.7.2010.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/21 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/21

---

Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — Suez Environnement i Lyonnaise des eaux France przeciwko Komisji

(Sprawa T-274/10) (1)

2011/C 113/43

Język postępowania: francuski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 234 z 28.8.2010.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/21 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/21

---

Postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2011 r. — HIM przeciwko Komisji

(Sprawa T-316/10) (1)

2011/C 113/44

Język postępowania: francuski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 9.10.2010.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/22 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/22

---

Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2011 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa F-3/11)

2011/C 113/45

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji o oddaleniu wniosku skarżącego z dnia 15 marca 2010 r. oraz naprawienie wyrządzonej szkody.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji, na mocy której Komisja oddaliła wniosek z dnia 15 marca 2010 r. skierowany przez skarżącego do organu powołującego Komisji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji, na mocy której Komisja oddaliła wniosek z dnia 15 marca 2010 r. skierowany przez skarżącego do organu powołującego Komisji;

| — | w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 5 sierpnia 2010 r. o oddaleniu zażalenia; |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 5 sierpnia 2010 r. o oddaleniu zażalenia;

| — | w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności pisma z dnia 24 sierpnia 2010 r. sporządzonego w języku włoskim i doręczonego skarżącemu nie wcześniej niż w dniu 1 października 2010 r.; |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności pisma z dnia 24 sierpnia 2010 r. sporządzonego w języku włoskim i doręczonego skarżącemu nie wcześniej niż w dniu 1 października 2010 r.;

| — | obciążenie Komisji obowiązkiem naprawienia szkody poniesionej przez skarżącego w związku z zaskarżonymi decyzjami poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 1 000 EUR albo takiej wyższej lub niższej kwoty jaką Sąd uzna za prawidłową i słuszną; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji obowiązkiem naprawienia szkody poniesionej przez skarżącego w związku z zaskarżonymi decyzjami poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 1 000 EUR albo takiej wyższej lub niższej kwoty jaką Sąd uzna za prawidłową i słuszną;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

---

| 9.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 113/22 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 113/22

---

Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2011 r. — Hecq przeciwko Komisji

(Sprawa F-12/11)

2011/C 113/46

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: André Hecq (Chaumont-Gistoux, Belgia) (przedstawiciel: adwokat L. Vogel)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Skarga mająca na celu stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji o oddaleniu wniosku skarżącego o przywrócenie go do pracy i zapłatę całkowitego wynagrodzenia przysługującego mu jako urzędnikowi od dnia 1 sierpnia 2003 r. oraz odszkodowania z odsetkami za zwłokę od tych wszystkich kwot naliczonymi od dnia 1 sierpnia 2003 r. w wysokości 7 % rocznie.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 29 października 2010 r., na mocy której oddalono zażalenie skarżącego z dnia 6 lipca 2010 r. na dorozumianą decyzję podjętą w dniu 15 kwietnia 2010 r., w drodze której nieuwzględniono wniosku skarżącego z dnia 15 grudnia 2009 r. o przywrócenie go do pracy i zapłatę całkowitego wynagrodzenia przysługującego mu jako urzędnikowi od dnia 1 sierpnia 2003 r. oraz odszkodowania z odsetkami za zwłokę od tych wszystkich kwot naliczonymi od dnia 1 sierpnia 2003 r. w wysokości 7 % rocznie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 29 października 2010 r., na mocy której oddalono zażalenie skarżącego z dnia 6 lipca 2010 r. na dorozumianą decyzję podjętą w dniu 15 kwietnia 2010 r., w drodze której nieuwzględniono wniosku skarżącego z dnia 15 grudnia 2009 r. o przywrócenie go do pracy i zapłatę całkowitego wynagrodzenia przysługującego mu jako urzędnikowi od dnia 1 sierpnia 2003 r. oraz odszkodowania z odsetkami za zwłokę od tych wszystkich kwot naliczonymi od dnia 1 sierpnia 2003 r. w wysokości 7 % rocznie;

| — | w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji, którą organ powołujący przyjął, jak się zdaje, w dniu 15 kwietnia 2010 r. w zakresie w jakim na jej mocy wspomniany wniosek skarżącego z dnia 15 grudnia 2009 r. został oddalony; |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji, którą organ powołujący przyjął, jak się zdaje, w dniu 15 kwietnia 2010 r. w zakresie w jakim na jej mocy wspomniany wniosek skarżącego z dnia 15 grudnia 2009 r. został oddalony;

| — | zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego, tytułem odszkodowania, kwoty odpowiadającej wynagrodzeniu przysługującemu mu jako urzędnikowi a którego został on bezprawnie pozbawiony za okres od dnia 1 sierpnia 2003 r. oraz kwoty 50 000 EUR z odsetkami za zwłokę od tych wszystkich kwot naliczonymi od dnia 1 sierpnia 2003 r. w wysokości 7 % rocznie; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego, tytułem odszkodowania, kwoty odpowiadającej wynagrodzeniu przysługującemu mu jako urzędnikowi a którego został on bezprawnie pozbawiony za okres od dnia 1 sierpnia 2003 r. oraz kwoty 50 000 EUR z odsetkami za zwłokę od tych wszystkich kwot naliczonymi od dnia 1 sierpnia 2003 r. w wysokości 7 % rocznie;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

---