# Dziennik Urzędowy C 130/2011

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2011.130.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 130 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5430 kwietnia 2011 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2011.130.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 130

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5430 kwietnia 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2011/C 130/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 120 z 16.4.2011. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2011/C 130/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 120 z 16.4.2011.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2011/C 130/02 | Sprawa C-34/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail de Bruxelles — Belgia) — Gerardo Ruiz Zambrano przeciwko Office national de l’emploi (ONEM) (Obywatelstwo Unii — Artykuł 20 TFUE — Przyznanie na podstawie prawa Unii prawa pobytu małoletniemu dziecku na terytorium państwa członkowskiego, którego to dziecko jest obywatelem, niezależnie od uprzedniego skorzystania przez to dziecko z prawa do swobodnego przemieszczania się na terytorium państw członkowskich — Przyznanie, w tych samych okolicznościach, pochodnego prawa pobytu wstępnemu, będącemu obywatelem państwa trzeciego, który sprawuje opiekę nad małoletnim dzieckiem — Konsekwencje prawa pobytu małoletniego dziecka dla wymogów, jakie powinien spełniać w świetle prawa pracy wstępny tego małoletniego, będący obywatelem państwa trzeciego) | 2 |
| 2011/C 130/03 | Sprawa C-41/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatek od wartości dodanej — Szósta dyrektywa VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Stosowanie stawki obniżonej — Żywe zwierzęta zwykle przeznaczone do produkcji środków spożywczych dla ludzi i zwierząt — Dostawa, przywóz i nabycie koni) | 2 |
| 2011/C 130/04 | Sprawa C-50/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 85/337/EWG — Ciążący na właściwym organie ds. ochrony środowiska obowiązek dokonania oceny skutków wywieranych przez przedsięwzięcia na środowisko naturalne — Różne właściwe organy — Konieczność zapewnienia oceny wzajemnej zależności pomiędzy czynnikami mogącymi ulec naruszeniu bezpośrednio lub pośrednio — Zastosowanie dyrektywy do robót rozbiórkowych) | 3 |
| 2011/C 130/05 | Sprawa C-161/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias — Grecja) — Kakavetsos-Fragkopoulos AE Epexergasias kai Emporias Stafidas, dawniej K. Fragkopoulos kai SIA O.E. przeciwko Nomarchiaki Aftodioikisi Korinthias (Swobodny przepływ towarów — Środki o skutku równoważnym z ograniczeniami ilościowymi — Suszone winogrona korynckie — Uregulowania krajowe mające na celu ochronę jakości produktu — Ograniczenia nałożone na sprzedaż w zależności od różnych regionów produkcji — Względy uzasadniające — Proporcjonalność) | 3 |
| 2011/C 130/06 | Sprawa C-236/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 1 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle — Belgia) — Association Belge des Consommateurs Test-Achats ASBL, Yann van Vugt, Charles Basselier przeciwko Conseil des ministres (Odesłanie prejudycjalne — Prawa podstawowe — Zwalczanie dyskryminacji — Równe traktowanie kobiet i mężczyzn — Dostęp do towarów i usług oraz dostarczanie towarów i usług — Składki i świadczenia ubezpieczeniowe — Czynniki aktuarialne — Uwzględnienie jako czynnika kryterium płci w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowego — Prywatne umowy ubezpieczenia na życie — Dyrektywa 2004/113/WE — Artykuł 5 ust. 2 — Wyjątek nieograniczony czasowo — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuły 21 i 23 — Nieważność) | 4 |
| 2011/C 130/07 | Sprawa C-240/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky — Republika Słowacka) — Lesoochranárske zoskupenie VLK przeciwko Ministerstvo životného prostredia Slovenskej republiky (Środowisko naturalne — Konwencja z Aarhus — Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska — Bezpośrednia skuteczność) | 4 |
| 2011/C 130/08 | Sprawa C-437/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Périgueux — Francja) — AG2R Prévoyance przeciwko Beaudout Père et Fils SARL (Konkurencja — Artykuły 101 TFUE, 102 TFUE i 106 TFUE — System dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej — Układ zbiorowy — Obowiązkowe ubezpieczenie przez określoną instytucję ubezpieczeniową — Jednoznaczne wyłączenie wszelkiej możliwości zwolnienia z obowiązku objęcia ubezpieczeniem — Pojęcie przedsiębiorstwa) | 5 |
| 2011/C 130/09 | Sprawa C-440/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy — Rzeczpospolita Polska) — Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeciwko Stanisławie Tomaszewskiej (Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących — Artykuł 45 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 — Minimalny okres wymagany prawem krajowym w celu uzyskania prawa do emerytury — Uwzględnienie okresu składkowego ukończonego w innym państwie członkowskim — Sumowanie — Sposoby obliczania) | 5 |
| 2011/C 130/10 | Sprawy połączone C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 marca 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Finanzamt Burgdorf (C-497/09), CinemaxX Entertainment GmbH & Co. KG, wcześniej Hans-Joachim Flebbe Filmtheater GmbH & Co. KG (C-499/09), Lothar Lohmeyer (C-501/09), Fleischerei Nier GmbH & Co. KG (C-502/09) przeciwko Manfredowi Bogowi (C-497/09), Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-499/09), Finanzamt Minden (C-501/09), Finanzamt Detmold (C-502/09) (Podatki — VAT — Szósta dyrektywa 77/388/EWG — Artykuły 5 i 6 — Zakwalifikowanie działalności gospodarczej jako dostawy towarów lub świadczenia usług — Sprzedaż gotowych posiłków lub artykułów żywnościowych do spożycia na miejscu na stoiskach lub w przyczepach gastronomicznych — Sprzedaż popcornu i chipsów z tortilli (nachos) do spożycia na miejscu w kinie — Dostawa gotowych dań do klienta (catering) — Załącznik H, kategoria 1 — Wykładnia pojęcia środki spożywcze) | 6 |
| 2011/C 130/11 | Sprawa C-508/09: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Ochrona dzikiego ptactwa — Dyrektywa 79/409/EWG — Odstępstwa od systemu ochrony dzikiego ptactwa) | 7 |
| 2011/C 130/12 | Sprawa C-134/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2002/22/WE — Artykuł 31 — Kryteria przyznawania statusu beneficjenta obowiązku rozpowszechniania — Cele interesu ogólnego umożliwiające przyznanie tego statusu — Wpływ liczby użytkowników końcowych sieci łączności na przyznanie wspomnianego statusu — Zasada proporcjonalności) | 7 |
| 2011/C 130/13 | Sprawa C-203/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrhowen administratiwen syd — Bułgaria) — Direkcija Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto — Warna przeciwko Auto Nikołowi OOD (Dyrektywa 2006/112/WE — Podatek od wartości dodanej — Używane części do pojazdów samochodowych — Przywóz do Unii przez podatnika-pośrednika — Procedura marży lub zasady ogólne VAT — Powstanie prawa do odliczenia — Bezpośrednia skuteczność) | 7 |
| 2011/C 130/14 | Sprawy połączone od C-235/10 do C-239/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luksemburg) — David Claes przeciwko Landsbanki Luxembourg SA, w likwidacji (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 98/59/WE — Zwolnienia grupowe — Rozwiązanie umowy o pracę ze skutkiem natychmiastowym w następstwie orzeczenia sądowego zarządzającego rozwiązanie i likwidację pracodawcy będącego osobą prawną — Brak przeprowadzenia konsultacji z przedstawicielami pracowników — Zrównanie likwidatora z pracodawcą) | 8 |
| 2011/C 130/15 | Sprawa C-28/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgerichts Hamburg (Niemcy) w dniu 18 stycznia 2011 r. — Eurogate Distribution GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Stadt | 8 |
| 2011/C 130/16 | Sprawa C-38/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo w dniu 28 stycznia 2011 r. — Amorim Energia BV przeciwko Ministério das Finanças e da Administração Pública | 9 |
| 2011/C 130/17 | Sprawa C-39/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 28 stycznia 2011 r. — Vorsorgekasse AG przeciwko Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA) | 9 |
| 2011/C 130/18 | Sprawa C-45/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 12 listopada 2010 r. w sprawie T-404/09 Deutsche Bahn AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 2 lutego 2011 r. przez Deutsche Bahn AG | 9 |
| 2011/C 130/19 | Sprawa C-65/11: Skarga wniesiona w dniu 15 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów | 10 |
| 2011/C 130/20 | Sprawa C-67/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 15 grudnia 2010 r. w sprawie T-188/10 DTL Corporación S.L. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 16 lutego 2011 r. przez DTL Corporación S.L. | 11 |
| 2011/C 130/21 | Sprawa C-71/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 18 lutego 2011 r. — Luqman Ahmad Tarar przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 11 |
| 2011/C 130/22 | Sprawa C-73/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 7 grudnia 2010 r. w sprawie T-11/07 Frucona Košice a.s. przeciwko Komisji Europejskiej, St. Nicolaus — trade a.s., wniesione w dniu 18 lutego 2011 r. przez Frucona Košice a.s. | 12 |
| 2011/C 130/23 | Sprawa C-75/11: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Austrii | 13 |
| 2011/C 130/24 | Sprawa C-101/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 16 grudnia 2010 r. w sprawie T-513/09 José Manuel Baena Grupo, S.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) oraz Herbertowi Neumanowi i Andoniemu Galdeano del Sel, wniesione w dniu 28 lutego 2011 r. przez Herberta Neumana i Andoniego Galdeano del Sel | 13 |
| 2011/C 130/25 | Sprawa C-102/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 16 grudnia 2010 r. w sprawie T-513/09 José Manuel Baena Grupo, S.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) oraz Herbertowi Neumanowi i Andoniemu Galdeano del Sel, wniesione w dniu 2 marca 2011 r. przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) | 14 |
| | Sąd |
| 2011/C 130/26 | Sprawa T-50/09: Wyrok Sądu z dnia 15 marca 2011 r. — Ifemy’s przeciwko OHIM — Dada & Co Kids (Dada & Co. kids) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Dada & Co. kids — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy DADA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 15 |
| 2011/C 130/27 | Sprawa T-102/11: Skarga wniesiona w dniu 22 lutego 2011 r. — American Express Marketing & Development przeciwko OHIM (IP ZONE) | 15 |
| 2011/C 130/28 | Sprawa T-109/11: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2011 r. — Apollo Tyres przeciwko OHIM — Endurance Technologies (ENDURACE) | 15 |
| 2011/C 130/29 | Sprawa T-111/11: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — ClientEarth przeciwko Komisji Europejskiej | 16 |
| 2011/C 130/30 | Sprawa T-118/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Attey przeciwko Radzie | 17 |
| 2011/C 130/31 | Sprawa T-119/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Gbagbo przeciwko Radzie | 17 |
| 2011/C 130/32 | Sprawa T-120/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — BFA przeciwko Radzie | 18 |
| 2011/C 130/33 | Sprawa T-121/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Versus Bank przeciwko Radzie | 18 |
| 2011/C 130/34 | Sprawa T-122/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Yao N’Dré przeciwko Radzie | 18 |
| 2011/C 130/35 | Sprawa T-123/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Legré przeciwko Radzie | 18 |
| 2011/C 130/36 | Sprawa T-124/11: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2011 r. — Kipré przeciwko Radzie | 19 |
| 2011/C 130/37 | Sprawa T-128/11: Skarga wniesiona w dniu 23 lutego 2011 r. — LG Display i LG Display Taiwan przeciwko Komisji | 19 |
| 2011/C 130/38 | Sprawa T-130/11: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2011 r. — Gossio przeciwko Radzie | 20 |
| 2011/C 130/39 | Sprawa T-131/11: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2011 r. — Ezzedine przeciwko Radzie | 20 |
| 2011/C 130/40 | Sprawa T-132/11: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2011 r. — Kessé przeciwko Radzie | 21 |
| 2011/C 130/41 | Sprawa T-134/11: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2011 r. — Al-Faqih i in. przeciwko Komisji | 21 |
| 2011/C 130/42 | Sprawa T-137/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Guiai Bi Poin przeciwko Radzie | 22 |
| 2011/C 130/43 | Sprawa T-138/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Ahouma przeciwko Radzie | 22 |
| 2011/C 130/44 | Sprawa T-139/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Gnango przeciwko Radzie | 23 |
| 2011/C 130/45 | Sprawa T-140/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Guei przeciwko Radzie | 23 |
| 2011/C 130/46 | Sprawa T-141/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Dogbo przeciwko Radzie | 23 |
| 2011/C 130/47 | Sprawa T-142/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — SIR przeciwko Radzie | 24 |
| 2011/C 130/48 | Sprawa T-144/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Kassarate przeciwko Radzie | 24 |
| 2011/C 130/49 | Sprawa T-145/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Vagba przeciwko Radzie | 24 |
| 2011/C 130/50 | Sprawa T-146/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Yoro przeciwko Radzie | 25 |
| 2011/C 130/51 | Sprawa T-147/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Robe przeciwko Radzie | 25 |
| 2011/C 130/52 | Sprawa T-148/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Mangou przeciwko Radzie | 25 |
| 2011/C 130/53 | Sprawa T-150/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Gobierno de Aragón i in. przeciwko Radzie | 26 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2011/C 130/54 | Sprawa F-59/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia (pierwsza izba) z dnia 8 marca 2011 r. — De Nicola przeciwko Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (Służba publiczna — Personel Europejskiego Banku Inwestycyjnego — Ocena — Awans — Właściwość Sądu — Dopuszczalność — Dorozumiana decyzja odmowna — Wewnętrzna wytyczna — Przedstawiciel personelu — Zasada przestrzegania prawa do obrony) | 27 |
| 2011/C 130/55 | Sprawa F-86/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 3 marca 2011 r. — Dubus przeciwko Parlamentowi | 27 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2011/C 130/02

Sprawa C-34/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail de Bruxelles — Belgia) — Gerardo Ruiz Zambrano przeciwko Office national de l’emploi (ONEM) (Obywatelstwo Unii — Artykuł 20 TFUE — Przyznanie na podstawie prawa Unii prawa pobytu małoletniemu dziecku na terytorium państwa członkowskiego, którego to dziecko jest obywatelem, niezależnie od uprzedniego skorzystania przez to dziecko z prawa do swobodnego przemieszczania się na terytorium państw członkowskich — Przyznanie, w tych samych okolicznościach, pochodnego prawa pobytu wstępnemu, będącemu obywatelem państwa trzeciego, który sprawuje opiekę nad małoletnim dzieckiem — Konsekwencje prawa pobytu małoletniego dziecka dla wymogów, jakie powinien spełniać w świetle prawa pracy wstępny tego małoletniego, będący obywatelem państwa trzeciego)

2

2011/C 130/03

Sprawa C-41/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatek od wartości dodanej — Szósta dyrektywa VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Stosowanie stawki obniżonej — Żywe zwierzęta zwykle przeznaczone do produkcji środków spożywczych dla ludzi i zwierząt — Dostawa, przywóz i nabycie koni)

2

2011/C 130/04

Sprawa C-50/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 85/337/EWG — Ciążący na właściwym organie ds. ochrony środowiska obowiązek dokonania oceny skutków wywieranych przez przedsięwzięcia na środowisko naturalne — Różne właściwe organy — Konieczność zapewnienia oceny wzajemnej zależności pomiędzy czynnikami mogącymi ulec naruszeniu bezpośrednio lub pośrednio — Zastosowanie dyrektywy do robót rozbiórkowych)

3

2011/C 130/05

Sprawa C-161/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias — Grecja) — Kakavetsos-Fragkopoulos AE Epexergasias kai Emporias Stafidas, dawniej K. Fragkopoulos kai SIA O.E. przeciwko Nomarchiaki Aftodioikisi Korinthias (Swobodny przepływ towarów — Środki o skutku równoważnym z ograniczeniami ilościowymi — Suszone winogrona korynckie — Uregulowania krajowe mające na celu ochronę jakości produktu — Ograniczenia nałożone na sprzedaż w zależności od różnych regionów produkcji — Względy uzasadniające — Proporcjonalność)

3

2011/C 130/06

Sprawa C-236/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 1 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle — Belgia) — Association Belge des Consommateurs Test-Achats ASBL, Yann van Vugt, Charles Basselier przeciwko Conseil des ministres (Odesłanie prejudycjalne — Prawa podstawowe — Zwalczanie dyskryminacji — Równe traktowanie kobiet i mężczyzn — Dostęp do towarów i usług oraz dostarczanie towarów i usług — Składki i świadczenia ubezpieczeniowe — Czynniki aktuarialne — Uwzględnienie jako czynnika kryterium płci w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowego — Prywatne umowy ubezpieczenia na życie — Dyrektywa 2004/113/WE — Artykuł 5 ust. 2 — Wyjątek nieograniczony czasowo — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuły 21 i 23 — Nieważność)

4

2011/C 130/07

Sprawa C-240/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky — Republika Słowacka) — Lesoochranárske zoskupenie VLK przeciwko Ministerstvo životného prostredia Slovenskej republiky (Środowisko naturalne — Konwencja z Aarhus — Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska — Bezpośrednia skuteczność)

4

2011/C 130/08

Sprawa C-437/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Périgueux — Francja) — AG2R Prévoyance przeciwko Beaudout Père et Fils SARL (Konkurencja — Artykuły 101 TFUE, 102 TFUE i 106 TFUE — System dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej — Układ zbiorowy — Obowiązkowe ubezpieczenie przez określoną instytucję ubezpieczeniową — Jednoznaczne wyłączenie wszelkiej możliwości zwolnienia z obowiązku objęcia ubezpieczeniem — Pojęcie przedsiębiorstwa)

5

2011/C 130/09

Sprawa C-440/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy — Rzeczpospolita Polska) — Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeciwko Stanisławie Tomaszewskiej (Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących — Artykuł 45 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 — Minimalny okres wymagany prawem krajowym w celu uzyskania prawa do emerytury — Uwzględnienie okresu składkowego ukończonego w innym państwie członkowskim — Sumowanie — Sposoby obliczania)

5

2011/C 130/10

Sprawy połączone C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 marca 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Finanzamt Burgdorf (C-497/09), CinemaxX Entertainment GmbH & Co. KG, wcześniej Hans-Joachim Flebbe Filmtheater GmbH & Co. KG (C-499/09), Lothar Lohmeyer (C-501/09), Fleischerei Nier GmbH & Co. KG (C-502/09) przeciwko Manfredowi Bogowi (C-497/09), Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-499/09), Finanzamt Minden (C-501/09), Finanzamt Detmold (C-502/09) (Podatki — VAT — Szósta dyrektywa 77/388/EWG — Artykuły 5 i 6 — Zakwalifikowanie działalności gospodarczej jako dostawy towarów lub świadczenia usług — Sprzedaż gotowych posiłków lub artykułów żywnościowych do spożycia na miejscu na stoiskach lub w przyczepach gastronomicznych — Sprzedaż popcornu i chipsów z tortilli (nachos) do spożycia na miejscu w kinie — Dostawa gotowych dań do klienta (catering) — Załącznik H, kategoria 1 — Wykładnia pojęcia środki spożywcze)

6

2011/C 130/11

Sprawa C-508/09: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Ochrona dzikiego ptactwa — Dyrektywa 79/409/EWG — Odstępstwa od systemu ochrony dzikiego ptactwa)

7

2011/C 130/12

Sprawa C-134/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2002/22/WE — Artykuł 31 — Kryteria przyznawania statusu beneficjenta obowiązku rozpowszechniania — Cele interesu ogólnego umożliwiające przyznanie tego statusu — Wpływ liczby użytkowników końcowych sieci łączności na przyznanie wspomnianego statusu — Zasada proporcjonalności)

7

2011/C 130/13

Sprawa C-203/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrhowen administratiwen syd — Bułgaria) — Direkcija Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto — Warna przeciwko Auto Nikołowi OOD (Dyrektywa 2006/112/WE — Podatek od wartości dodanej — Używane części do pojazdów samochodowych — Przywóz do Unii przez podatnika-pośrednika — Procedura marży lub zasady ogólne VAT — Powstanie prawa do odliczenia — Bezpośrednia skuteczność)

7

2011/C 130/14

Sprawy połączone od C-235/10 do C-239/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luksemburg) — David Claes przeciwko Landsbanki Luxembourg SA, w likwidacji (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 98/59/WE — Zwolnienia grupowe — Rozwiązanie umowy o pracę ze skutkiem natychmiastowym w następstwie orzeczenia sądowego zarządzającego rozwiązanie i likwidację pracodawcy będącego osobą prawną — Brak przeprowadzenia konsultacji z przedstawicielami pracowników — Zrównanie likwidatora z pracodawcą)

8

2011/C 130/15

Sprawa C-28/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgerichts Hamburg (Niemcy) w dniu 18 stycznia 2011 r. — Eurogate Distribution GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Stadt

8

2011/C 130/16

Sprawa C-38/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo w dniu 28 stycznia 2011 r. — Amorim Energia BV przeciwko Ministério das Finanças e da Administração Pública

9

2011/C 130/17

Sprawa C-39/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 28 stycznia 2011 r. — Vorsorgekasse AG przeciwko Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA)

9

2011/C 130/18

Sprawa C-45/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 12 listopada 2010 r. w sprawie T-404/09 Deutsche Bahn AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 2 lutego 2011 r. przez Deutsche Bahn AG

9

2011/C 130/19

Sprawa C-65/11: Skarga wniesiona w dniu 15 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów

10

2011/C 130/20

Sprawa C-67/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 15 grudnia 2010 r. w sprawie T-188/10 DTL Corporación S.L. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 16 lutego 2011 r. przez DTL Corporación S.L.

11

2011/C 130/21

Sprawa C-71/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 18 lutego 2011 r. — Luqman Ahmad Tarar przeciwko Republice Federalnej Niemiec

11

2011/C 130/22

Sprawa C-73/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 7 grudnia 2010 r. w sprawie T-11/07 Frucona Košice a.s. przeciwko Komisji Europejskiej, St. Nicolaus — trade a.s., wniesione w dniu 18 lutego 2011 r. przez Frucona Košice a.s.

12

2011/C 130/23

Sprawa C-75/11: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Austrii

13

2011/C 130/24

Sprawa C-101/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 16 grudnia 2010 r. w sprawie T-513/09 José Manuel Baena Grupo, S.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) oraz Herbertowi Neumanowi i Andoniemu Galdeano del Sel, wniesione w dniu 28 lutego 2011 r. przez Herberta Neumana i Andoniego Galdeano del Sel

13

2011/C 130/25

Sprawa C-102/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 16 grudnia 2010 r. w sprawie T-513/09 José Manuel Baena Grupo, S.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) oraz Herbertowi Neumanowi i Andoniemu Galdeano del Sel, wniesione w dniu 2 marca 2011 r. przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

14

Sąd

2011/C 130/26

Sprawa T-50/09: Wyrok Sądu z dnia 15 marca 2011 r. — Ifemy’s przeciwko OHIM — Dada & Co Kids (Dada & Co. kids) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Dada & Co. kids — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy DADA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

15

2011/C 130/27

Sprawa T-102/11: Skarga wniesiona w dniu 22 lutego 2011 r. — American Express Marketing & Development przeciwko OHIM (IP ZONE)

15

2011/C 130/28

Sprawa T-109/11: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2011 r. — Apollo Tyres przeciwko OHIM — Endurance Technologies (ENDURACE)

15

2011/C 130/29

Sprawa T-111/11: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — ClientEarth przeciwko Komisji Europejskiej

16

2011/C 130/30

Sprawa T-118/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Attey przeciwko Radzie

17

2011/C 130/31

Sprawa T-119/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Gbagbo przeciwko Radzie

17

2011/C 130/32

Sprawa T-120/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — BFA przeciwko Radzie

18

2011/C 130/33

Sprawa T-121/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Versus Bank przeciwko Radzie

18

2011/C 130/34

Sprawa T-122/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Yao N’Dré przeciwko Radzie

18

2011/C 130/35

Sprawa T-123/11: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Legré przeciwko Radzie

18

2011/C 130/36

Sprawa T-124/11: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2011 r. — Kipré przeciwko Radzie

19

2011/C 130/37

Sprawa T-128/11: Skarga wniesiona w dniu 23 lutego 2011 r. — LG Display i LG Display Taiwan przeciwko Komisji

19

2011/C 130/38

Sprawa T-130/11: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2011 r. — Gossio przeciwko Radzie

20

2011/C 130/39

Sprawa T-131/11: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2011 r. — Ezzedine przeciwko Radzie

20

2011/C 130/40

Sprawa T-132/11: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2011 r. — Kessé przeciwko Radzie

21

2011/C 130/41

Sprawa T-134/11: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2011 r. — Al-Faqih i in. przeciwko Komisji

21

2011/C 130/42

Sprawa T-137/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Guiai Bi Poin przeciwko Radzie

22

2011/C 130/43

Sprawa T-138/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Ahouma przeciwko Radzie

22

2011/C 130/44

Sprawa T-139/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Gnango przeciwko Radzie

23

2011/C 130/45

Sprawa T-140/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Guei przeciwko Radzie

23

2011/C 130/46

Sprawa T-141/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Dogbo przeciwko Radzie

23

2011/C 130/47

Sprawa T-142/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — SIR przeciwko Radzie

24

2011/C 130/48

Sprawa T-144/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Kassarate przeciwko Radzie

24

2011/C 130/49

Sprawa T-145/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Vagba przeciwko Radzie

24

2011/C 130/50

Sprawa T-146/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Yoro przeciwko Radzie

25

2011/C 130/51

Sprawa T-147/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Robe przeciwko Radzie

25

2011/C 130/52

Sprawa T-148/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Mangou przeciwko Radzie

25

2011/C 130/53

Sprawa T-150/11: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Gobierno de Aragón i in. przeciwko Radzie

26

Sąd do spraw Służby Publicznej

2011/C 130/54

Sprawa F-59/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia (pierwsza izba) z dnia 8 marca 2011 r. — De Nicola przeciwko Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (Służba publiczna — Personel Europejskiego Banku Inwestycyjnego — Ocena — Awans — Właściwość Sądu — Dopuszczalność — Dorozumiana decyzja odmowna — Wewnętrzna wytyczna — Przedstawiciel personelu — Zasada przestrzegania prawa do obrony)

27

2011/C 130/55

Sprawa F-86/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 3 marca 2011 r. — Dubus przeciwko Parlamentowi

27

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/1

---

2011/C 130/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 120 z 16.4.2011.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 113 z 9.4.2011.

Dz.U. C 103 z 2.4.2011.

Dz.U. C 95 z 26.3.2011.

Dz.U. C 89 z 19.3.2011.

Dz.U. C 80 z 12.3.2011.

Dz.U. C 72 z 5.3.2011.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/2 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail de Bruxelles — Belgia) — Gerardo Ruiz Zambrano przeciwko Office national de l’emploi (ONEM)

(Sprawa C-34/09) (1)

(Obywatelstwo Unii - Artykuł 20 TFUE - Przyznanie na podstawie prawa Unii prawa pobytu małoletniemu dziecku na terytorium państwa członkowskiego, którego to dziecko jest obywatelem, niezależnie od uprzedniego skorzystania przez to dziecko z prawa do swobodnego przemieszczania się na terytorium państw członkowskich - Przyznanie, w tych samych okolicznościach, pochodnego prawa pobytu wstępnemu, będącemu obywatelem państwa trzeciego, który sprawuje opiekę nad małoletnim dzieckiem - Konsekwencje prawa pobytu małoletniego dziecka dla wymogów, jakie powinien spełniać w świetle prawa pracy wstępny tego małoletniego, będący obywatelem państwa trzeciego)

2011/C 130/02

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal du travail de Bruxelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Gerardo Ruiz Zambrano

Strona pozwana: Office national de l’emploi (ONEM)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal du travail de Bruxelles — Wykładnia art. 12, 17 i 18 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w związku z art. 21, 24 i 34 Karty praw podstawowych — Przyznanie prawa pobytu obywatelowi Unii na terytorium państwa członkowskiego, którego jest obywatelem, niezależnie od uprzedniego skorzystania przez niego z prawa do swobodnego przemieszczania się? — Przyznanie, w tych samych okolicznościach, wstępnemu, będącemu obywatelem państwa trzeciego, który sprawuje opiekę nad małoletnim dzieckiem, posiadającym obywatelstwo państwa członkowskiego, pochodnego prawa pobytu, które w każdym razie przysługiwałoby mu, gdyby małoletnie dziecko skorzystało z prawa do przemieszczania się? — Konsekwencje prawa pobytu małoletniego dziecka dla wymogów, jakie powinien spełniać w świetle prawa pracy wstępny tego małoletniego, będący obywatelem państwa trzeciego.

Sentencja

Wykładni art. 20 TFUE należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, by państwo członkowskie, po pierwsze, odmówiło obywatelowi państwa trzeciego sprawującemu opiekę nad swoimi małymi dziećmi, będącymi obywatelami Unii, prawa pobytu w państwie członkowskim zamieszkania tych dzieci, którego są one też obywatelami, a po drugie, odmówiło temu obywatelowi państwa trzeciego zezwolenia na pracę, ponieważ takie decyzje faktycznie pozbawiałyby te dzieci możności korzystania z istoty praw związanych ze statusem obywatela Unii.

---

(1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/2 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/2

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-41/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatek od wartości dodanej - Szósta dyrektywa VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Stosowanie stawki obniżonej - Żywe zwierzęta zwykle przeznaczone do produkcji środków spożywczych dla ludzi i zwierząt - Dostawa, przywóz i nabycie koni)

2011/C 130/03

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou i W. Roels, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C.M. Wissels, M. Noort, D.J.M. de Grave i J. Langer, pełnomocnicy)

Interwenientci popierający stronę pozwaną: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma i C. Blaschke, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciel: B. Beaupère-Manokha, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 12 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) w związku z załącznikiem H do tej dyrektywy, a także art. 96–98 i art. 99 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) w związku z załącznikiem III do tej dyrektywy — Stawka obniżona — Dostawa, przywóz i nabycie żywych zwierząt (konkretnie koni) nie przeznaczonych do przygotowania lub produkcji środków spożywczych dla ludzi i zwierząt

Sentencja

| 1) | Stosując obniżoną stawkę podatku od wartości dodanej do każdej dostawy, każdego przywozu i nabycia wewnątrzwspólnotowego koni, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy art. 12 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 2006/18/WE z dnia 14 lutego 2006 r., w związku z załącznikiem H do tej dyrektywy, oraz art. 96–98 i art. 99 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w związku z załącznikiem III do tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Stosując obniżoną stawkę podatku od wartości dodanej do każdej dostawy, każdego przywozu i nabycia wewnątrzwspólnotowego koni, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy art. 12 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 2006/18/WE z dnia 14 lutego 2006 r., w związku z załącznikiem H do tej dyrektywy, oraz art. 96–98 i art. 99 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w związku z załącznikiem III do tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami postępowania.

| 3) | Republika Federalna Niemiec i Republika Francuska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec i Republika Francuska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 6.6.2009.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/3 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/3

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii

(Sprawa C-50/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 85/337/EWG - Ciążący na właściwym organie ds. ochrony środowiska obowiązek dokonania oceny skutków wywieranych przez przedsięwzięcia na środowisko naturalne - Różne właściwe organy - Konieczność zapewnienia oceny wzajemnej zależności pomiędzy czynnikami mogącymi ulec naruszeniu bezpośrednio lub pośrednio - Zastosowanie dyrektywy do robót rozbiórkowych)

2011/C 130/04

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver, C. Clyne i J.B. Laignelot, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia (przedstawiciele: D. O’Hagan, pełnomocnik, G. Simons SC, D. McGrath, BL)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuły 2, 3 i 4 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.U. L 175, s. 40) — Obowiązek opisania i ocenienia bezpośrednich i pośrednich skutków przedsięwzięcia dla elementów wymienionych w art. 3 dyrektywy

Sentencja

| 1) | Irlandia:






  — | nie dokonując transpozycji art. 3 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. i dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r., |
| --- | --- | --- |

1)

Irlandia:

—

nie dokonując transpozycji art. 3 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. i dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r.,

| — | poprzez brak zagwarantowania, aby nastąpiło całkowite spełnienie wymogów ustanowionych w art. 2–4 dyrektywy 85/337, zmienionej dyrektywą 2003/35, w zakresie, w jakim irlandzkie organy do spraw zagospodarowania przestrzennego i agencja ochrony środowiska posiadają kompetencje decyzyjne w zakresie przedsięwzięć, oraz |
| --- | --- |

—

poprzez brak zagwarantowania, aby nastąpiło całkowite spełnienie wymogów ustanowionych w art. 2–4 dyrektywy 85/337, zmienionej dyrektywą 2003/35, w zakresie, w jakim irlandzkie organy do spraw zagospodarowania przestrzennego i agencja ochrony środowiska posiadają kompetencje decyzyjne w zakresie przedsięwzięć, oraz

| — | w wyniku wyłączenia robót rozbiórkowych z zakresu przepisów transponujących tę dyrektywę 85/337, zmienioną dyrektywą 2003/35, |
| --- | --- |

—

w wyniku wyłączenia robót rozbiórkowych z zakresu przepisów transponujących tę dyrektywę 85/337, zmienioną dyrektywą 2003/35,

uchybiła zobowiązaniom państwa członkowskiego ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/3 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/3

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias — Grecja) — Kakavetsos-Fragkopoulos AE Epexergasias kai Emporias Stafidas, dawniej K. Fragkopoulos kai SIA O.E. przeciwko Nomarchiaki Aftodioikisi Korinthias

(Sprawa C-161/09) (1)

(Swobodny przepływ towarów - Środki o skutku równoważnym z ograniczeniami ilościowymi - Suszone winogrona korynckie - Uregulowania krajowe mające na celu ochronę jakości produktu - Ograniczenia nałożone na sprzedaż w zależności od różnych regionów produkcji - Względy uzasadniające - Proporcjonalność)

2011/C 130/05

Język postępowania: grecki

Sąd krajowy

Symvoulio tis Epikrateias

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Kakavetsos-Fragkopoulos AE Epexergasias kai Emporias Stafidas, dawniej K. Fragkopoulos kai SIA O.E.

Strona pozwana: Nomarchiaki Aftodioikisi Korinthias

przy udziale: Ypourgos Georgias, Enosis Agrotikon Synaiterismon Aigialeias tou Nomou Achaïas

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Symvoulio tis Epikrateias — Swobodny przepływ towarów — Ilościowe ograniczenia wywozu — Środki o skutku równoważnym — Uregulowania krajowe rozróżniające regiony produkcji suszonych winogron w zależności od ich jakości — Zakaz przewozu, przerobu i sprzedaży nasion suszonych winogron z regionu B, o niższej jakości, w regionie A, gdzie występuje wyższa jakość — Zakaz przewozu, przerobu i sprzedaży w regionie A suszonych winogron o wyższej jakości pochodzących z określonej części tego regionu — Zgodność z art. 29 i 30 WE

Sentencja

Wykładni art. 29 WE należy dokonywać w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym takim jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, które przewidują bezwzględny zakaz wprowadzania, magazynowania, przetwarzania i konfekcjonowania suszonych winogron w celu ich wywozu, zarówno pomiędzy dwiema strefami rejonu A, jak też pomiędzy drugą strefą rejonu A i rejonem B, ponieważ nie pozwalają one osiągnąć w sposób spójny zamierzonych zgodnych z prawem celów i wykraczają poza to, co jest konieczne dla zapewnienia ich realizacji.

---

(1)  Dz.U. C 153 z 4.7.2009.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/4 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 1 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle — Belgia) — Association Belge des Consommateurs Test-Achats ASBL, Yann van Vugt, Charles Basselier przeciwko Conseil des ministres

(Sprawa C-236/09) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Prawa podstawowe - Zwalczanie dyskryminacji - Równe traktowanie kobiet i mężczyzn - Dostęp do towarów i usług oraz dostarczanie towarów i usług - Składki i świadczenia ubezpieczeniowe - Czynniki aktuarialne - Uwzględnienie jako czynnika kryterium płci w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowego - Prywatne umowy ubezpieczenia na życie - Dyrektywa 2004/113/WE - Artykuł 5 ust. 2 - Wyjątek nieograniczony czasowo - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuły 21 i 23 - Nieważność)

2011/C 130/06

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour constitutionnelle

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Association Belge des Consommateurs Test-Achats ASBL, Yann van Vugt, Charles Basselier

Strona pozwana: Conseil des ministres

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour constitutionnelle (Belgia) — Ważność art. 5 ust. 2 dyrektywy Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (Dz.U. L 373, s. 37) — Użycie płci jako czynnika decydującego przy ocenie ryzyka i przy obliczaniu składek i świadczeń ubezpieczeniowych na podstawie danych aktuarialnych i statystycznych, odpowiednich i dokładnych — Umowy ubezpieczenia na życie — Dopuszczalność i uzasadnienie różnicy w traktowaniu?

Sentencja

Artykuł 5 ust. 2 dyrektywy Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług jest nieważny ze skutkiem od dnia 21 grudnia 2012 r.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 29.8.2009.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/4 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky — Republika Słowacka) — Lesoochranárske zoskupenie VLK przeciwko Ministerstvo životného prostredia Slovenskej republiky

(Sprawa C-240/09) (1)

(Środowisko naturalne - Konwencja z Aarhus - Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska - Bezpośrednia skuteczność)

2011/C 130/07

Język postępowania: słowacki

Sąd krajowy

Najvyšší súd Slovenskej republiky

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Lesoochranárske zoskupenie VLK

Strona pozwana: Ministerstvo životného prostredia Slovenskej republiky

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Najvyšší súd Slovenskej republiky — Wykładnia art. 9 ust. 3 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, zawartej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady z dnia 17 lutego 2005 r. (Dz.U. L 124, s. 1, zwanej „konwencją z Aarhus”) — Bezpośrednia skuteczność tego przepisu — Wykładnia pojęcia „działania władz publicznych” — Objęcie lub nieobjęcie tym pojęciem decyzji organu publicznego, których niezgodność z prawem dotyczy oddziaływania na środowisko

Sentencja

Artykuł 9 ust. 3 konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r., jest pozbawiony bezpośredniej skuteczności na gruncie prawa Unii. Zadaniem sądu krajowego jest jednak dokonanie — w zakresie, w jakim jest to tylko możliwe — wykładni przepisów proceduralnych dotyczących przesłanek, które winny zostać spełnione, aby móc wszcząć postępowanie administracyjne lub sądowe zgodnie z celami art. 9 ust. 3 tejże konwencji, jak i z celem skutecznej ochrony sądowej uprawnień wynikających z prawa Unii, ażeby umożliwić organizacji zajmującej się ochroną środowiska takiej jak Lesoochranárske zoskupenie VLK zaskarżenie do sądu decyzji wydanej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, które mogło być sprzeczne z unijnym prawem ochrony środowiska.

---

(1)  Dz.U. C 233 z 26.9.2009.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/5 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/5

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Périgueux — Francja) — AG2R Prévoyance przeciwko Beaudout Père et Fils SARL

(Sprawa C-437/09) (1)

(Konkurencja - Artykuły 101 TFUE, 102 TFUE i 106 TFUE - System dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej - Układ zbiorowy - Obowiązkowe ubezpieczenie przez określoną instytucję ubezpieczeniową - Jednoznaczne wyłączenie wszelkiej możliwości zwolnienia z obowiązku objęcia ubezpieczeniem - Pojęcie przedsiębiorstwa)

2011/C 130/08

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal de grande instance de Périgueux

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: AG2R Prévoyance

Strona pozwana: Beaudout Père et Fils SARL

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal de grande instance de Périgueux — Konkurencja — Uregulowanie krajowe czyniące obowiązkowym członkostwo wszystkich przedsiębiorstw należących do określonego sektora zawodowego w jednej określonej instytucji ubezpieczeniowej — Pojęcie przedsiębiorstwa w rozumieniu at. 81 WE — Instytucja domagająca się zapłaty składek od przedsiębiorstwa, które zawarło już umowę ubezpieczenia oferującą wyższe sumy ubezpieczenia — Wyraźne wykluczenie wszelkich możliwości zwolnienia z obowiązku członkostwa — Zgodność z art. 81 i 82 WE takiego systemu członkostwa — Ewentualne ryzyko nadużywania pozycji dominującej

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 101 TFUE w związku z art. 4 ust. 3 TUE należy dokonywać w ten sposób, iż nie jest z nim sprzeczna decyzja władz publicznych o nadaniu, na wniosek reprezentatywnych organizacji pracodawców i pracowników danego sektora, obowiązkowego dla wszystkich przedsiębiorstw tego sektora charakteru będącemu owocem zbiorowych negocjacji porozumieniu przewidującemu obowiązkowe objęcie systemem dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej bez przyznania możliwości zwolnienia z tego obowiązku. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 101 TFUE w związku z art. 4 ust. 3 TUE należy dokonywać w ten sposób, iż nie jest z nim sprzeczna decyzja władz publicznych o nadaniu, na wniosek reprezentatywnych organizacji pracodawców i pracowników danego sektora, obowiązkowego dla wszystkich przedsiębiorstw tego sektora charakteru będącemu owocem zbiorowych negocjacji porozumieniu przewidującemu obowiązkowe objęcie systemem dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej bez przyznania możliwości zwolnienia z tego obowiązku.

| 2) | W zakresie, w jakim należy uznać działalność polegającą na zarządzaniu takim systemem za gospodarczą, czego sprawdzenie należy do sądu odsyłającego, wykładni art. 102 TFUE i 106 TFUE należy dokonywać w ten sposób, iż nie jest z nimi sprzeczne, w okolicznościach takich jak okoliczności rozpatrywanej przez sąd krajowy sprawy, to, że władze publiczne przyznają zakładowi zabezpieczeń społecznych wyłączne prawo do zarządzania tym systemem, bez żadnej możliwości zwolnienia przedsiębiorstw z tego sektora z obowiązku objęcia nim. |
| --- | --- |

2)

W zakresie, w jakim należy uznać działalność polegającą na zarządzaniu takim systemem za gospodarczą, czego sprawdzenie należy do sądu odsyłającego, wykładni art. 102 TFUE i 106 TFUE należy dokonywać w ten sposób, iż nie jest z nimi sprzeczne, w okolicznościach takich jak okoliczności rozpatrywanej przez sąd krajowy sprawy, to, że władze publiczne przyznają zakładowi zabezpieczeń społecznych wyłączne prawo do zarządzania tym systemem, bez żadnej możliwości zwolnienia przedsiębiorstw z tego sektora z obowiązku objęcia nim.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/5 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/5

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy — Rzeczpospolita Polska) — Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeciwko Stanisławie Tomaszewskiej

(Sprawa C-440/09) (1)

(Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących - Artykuł 45 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 - Minimalny okres wymagany prawem krajowym w celu uzyskania prawa do emerytury - Uwzględnienie okresu składkowego ukończonego w innym państwie członkowskim - Sumowanie - Sposoby obliczania)

2011/C 130/09

Język postępowania: polski

Sąd krajowy

Sąd Najwyższy

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Nowym Sączu

Strona pozwana: Stanisława Tomaszewska

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Sąd Najwyższy — Wykładnia art. 45 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2) oraz art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz.U. L 74, s. 1) — Wcześniejsza emerytura w związku z określonym okresem składkowym — Sposób obliczania świadczeń — Łączenie okresów składkowych ukończonych w innym państwie członkowskim i tych ukończonych w danym państwie członkowskim przed lub po dodaniu okresów dodatkowych przewidzianych w prawie krajowym i wynoszących do jednej trzeciej okresów składkowych

Sentencja

Artykuł 45 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie w wersji zmienionej i uaktualnionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r. ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 1992/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. należy interpretować w ten sposób, że przy ustalaniu minimalnego okresu ubezpieczenia wymaganego prawem krajowym w celu nabycia prawa do emerytury przez pracownika migrującego instytucja właściwa danego państwa członkowskiego powinna uwzględnić, dla potrzeb ustalenia granicy, jakiej nie mogą przekroczyć okresy nieskładkowe w stosunku do okresów składkowych, przewidzianej w uregulowaniu tego państwa członkowskiego, wszystkie okresy ubezpieczenia osiągnięte przez pracownika migrującego w trakcie kariery zawodowej, w tym okresy ubezpieczenia osiągnięte w innych państwach członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 37 z 13.2.2010.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/6 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/6

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 marca 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Finanzamt Burgdorf (C-497/09), CinemaxX Entertainment GmbH & Co. KG, wcześniej Hans-Joachim Flebbe Filmtheater GmbH & Co. KG (C-499/09), Lothar Lohmeyer (C-501/09), Fleischerei Nier GmbH & Co. KG (C-502/09) przeciwko Manfredowi Bogowi (C-497/09), Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-499/09), Finanzamt Minden (C-501/09), Finanzamt Detmold (C-502/09)

(Sprawy połączone C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09) (1)

(Podatki - VAT - Szósta dyrektywa 77/388/EWG - Artykuły 5 i 6 - Zakwalifikowanie działalności gospodarczej jako „dostawy towarów” lub „świadczenia usług” - Sprzedaż gotowych posiłków lub artykułów żywnościowych do spożycia na miejscu na stoiskach lub w przyczepach gastronomicznych - Sprzedaż popcornu i chipsów z tortilli (nachos) do spożycia na miejscu w kinie - Dostawa gotowych dań do klienta (catering) - Załącznik H, kategoria 1 - Wykładnia pojęcia „środki spożywcze”)

2011/C 130/10

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Finanzamt Burgdorf (C-497/09), CinemaxX Entertainment GmbH & Co. KG, wcześniej Hans-Joachim Flebbe Filmtheater GmbH & Co. KG (C-499/09), Lothar Lohmeyer (C-501/09), Fleischerei Nier GmbH & Co. KG (C-502/09)

Strona pozwana: Manfred Bog (C-497/09), Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-499/09), Finanzamt Minden (C-501/09), Finanzamt Detmold (C-502/09)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 2, art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1), oraz pojęcia „środki spożywcze” zawartego w kategorii 1 w załączniku H do tej dyrektywy — Zakwalifikowanie działalności gospodarczej jako „dostawy towarów” lub „świadczenia usług” — Sprzedaż z przyczepy gastronomicznej posiłków (kiełbasek, frytek itp.) do spożycia na miejscu

Sentencja

| 1) | Artykuły 5 i 6 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 92/111/EWG z dnia 14 grudnia 1992 r., należy interpretować w ten sposób, że:






  — | sprzedaż świeżo przygotowanych dań i artykułów żywnościowych do spożycia na miejscu na stoiskach lub w pojazdach gastronomicznych, lub we foyer kin stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 5 tej dyrektywy, jeżeli z oceny jakościowej całości transakcji wynika, że elementy świadczenia usług poprzedzające dostawę artykułów żywnościowych i towarzyszące jej nie mają charakteru przeważającego; |
| --- | --- | --- |

1)

Artykuły 5 i 6 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 92/111/EWG z dnia 14 grudnia 1992 r., należy interpretować w ten sposób, że:

—

sprzedaż świeżo przygotowanych dań i artykułów żywnościowych do spożycia na miejscu na stoiskach lub w pojazdach gastronomicznych, lub we foyer kin stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 5 tej dyrektywy, jeżeli z oceny jakościowej całości transakcji wynika, że elementy świadczenia usług poprzedzające dostawę artykułów żywnościowych i towarzyszące jej nie mają charakteru przeważającego;

| — | działalność cateringowa stanowi świadczenie usług, o którym mowa w art. 6 tej dyrektywy, chyba że przedsiębiorstwo cateringowe dostarcza jedynie standardowe dania bez świadczenia dodatkowych usług albo że inne szczególne okoliczności dowodzą, iż dostawa gotowych dań stanowi przeważający element transakcji. |
| --- | --- |

—

działalność cateringowa stanowi świadczenie usług, o którym mowa w art. 6 tej dyrektywy, chyba że przedsiębiorstwo cateringowe dostarcza jedynie standardowe dania bez świadczenia dodatkowych usług albo że inne szczególne okoliczności dowodzą, iż dostawa gotowych dań stanowi przeważający element transakcji.

| 2) | W przypadku dostawy towarów pojęcie „środki spożywcze” zawarte w kategorii 1 w załączniku H do tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono również dania i posiłki gotowane, pieczone, smażone lub w inny sposób przygotowane do spożycia na miejscu. |
| --- | --- |

2)

W przypadku dostawy towarów pojęcie „środki spożywcze” zawarte w kategorii 1 w załączniku H do tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono również dania i posiłki gotowane, pieczone, smażone lub w inny sposób przygotowane do spożycia na miejscu.

---

(1)  Dz.U. C 63 z 13.3.2010.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/7 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/7

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-508/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Ochrona dzikiego ptactwa - Dyrektywa 79/409/EWG - Odstępstwa od systemu ochrony dzikiego ptactwa)

2011/C 130/11

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Recchia i C. Zadra, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri i G. Fiengo, pełnomocnicy, S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 9 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103, s. 1) — Odstępstwa — Region Sardynii

Sentencja

| 1) | Ze względu na to, że Region Sardynii przyjął i stosuje uregulowanie dotyczące zatwierdzania odstępstw od systemu ochrony dzikiego ptactwa, które narusza warunki określone w art. 9 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 9 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Ze względu na to, że Region Sardynii przyjął i stosuje uregulowanie dotyczące zatwierdzania odstępstw od systemu ochrony dzikiego ptactwa, które narusza warunki określone w art. 9 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 9 tej dyrektywy.

| 2) | Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/7 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-134/10) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2002/22/WE - Artykuł 31 - Kryteria przyznawania statusu beneficjenta obowiązku rozpowszechniania - Cele interesu ogólnego umożliwiające przyznanie tego statusu - Wpływ liczby użytkowników końcowych sieci łączności na przyznanie wspomnianego statusu - Zasada proporcjonalności)

2011/C 130/12

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Nijenhuis i C. Vrignon, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Belgii (przedstawiciele: M. Jacobs i T. Materne, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Niewłaściwa transpozycja art. 31 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej) (Dz.U. L 108, s. 51) — Kryteria dotyczące przyznania statusu rozpowszechniania radiowego i telewizyjnego, zwanego „must carry” — Cele interesu ogólnego umożliwiające przyznanie tego statusu — Wpływ liczby użytkowników końcowych sieci łączności na przyznanie wspomnianego statusu — Zasada proporcjonalności

Sentencja

| 1) | Poprzez brak prawidłowej transpozycji art. 31 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej), Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy postanowień wspomnianej dyrektywy i art. 56 TFUE. |
| --- | --- |

1)

Poprzez brak prawidłowej transpozycji art. 31 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej), Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy postanowień wspomnianej dyrektywy i art. 56 TFUE.

| 2) | Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 19.6.2010

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/7 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrhowen administratiwen syd — Bułgaria) — Direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” — Warna przeciwko „Auto Nikołowi” OOD

(Sprawa C-203/10) (1)

(Dyrektywa 2006/112/WE - Podatek od wartości dodanej - Używane części do pojazdów samochodowych - Przywóz do Unii przez podatnika-pośrednika - Procedura marży lub zasady ogólne VAT - Powstanie prawa do odliczenia - Bezpośrednia skuteczność)

2011/C 130/13

Język postępowania: bułgarski

Sąd krajowy

Wyrhowen administratiwen syd

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” — Warna

Strona pozwana:„Auto Nikołowi” OOD

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Wyrhowen administratiwen syd — Wykładnia art. 311 ust. 1 pkt 1, art. 314 i art. 320 ust. 1 akapit pierwszy oraz ust. 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — System opodatkowania procedury marży realizowanej przez podatnika-pośrednika, gdy dokonuje on przywozu towarów używanych na terytorium Wspólnoty — Pojęcie „towarów używanych” i znaczenie, dla tego pojęcia, możliwości konkretnej identyfikacji danych towarów — Chwila, w której powstaje prawo do odliczenia ulgi w podatku VAT na rzecz podatnika-pośrednika — Skutek bezpośredni art. 314 dyrektywy

Sentencja

| 1) | Artykuł 314 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że procedura marży nie ma zastosowania do dostaw towarów takich jak używane części do pojazdów samochodowych, które zostały osobiście zaimportowane do Unii Europejskiej przez podatnika-pośrednika na podstawie zasad ogólnych podatku od wartości dodanej. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 314 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że procedura marży nie ma zastosowania do dostaw towarów takich jak używane części do pojazdów samochodowych, które zostały osobiście zaimportowane do Unii Europejskiej przez podatnika-pośrednika na podstawie zasad ogólnych podatku od wartości dodanej.

| 2) | Artykuł 320 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 2 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu przewidującemu przeniesienie na późniejszą dostawę podlegającą zasadom ogólnym podatku od wartości dodanej prawa podatnika-pośrednika do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego na podstawie rzeczonych zasad przy przywozie towarów innych niż dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 320 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 2 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu przewidującemu przeniesienie na późniejszą dostawę podlegającą zasadom ogólnym podatku od wartości dodanej prawa podatnika-pośrednika do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego na podstawie rzeczonych zasad przy przywozie towarów innych niż dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki.

| 3) | Artykuł 314 oraz art. 320 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 2 dyrektywy 2006/112 mają skutek bezpośredni, który uprawnia jednostkę do powoływania się na nie przed sądem krajowym w celu wyłączenia stosowania uregulowania krajowego, które jest niezgodne z tymi przepisami. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 314 oraz art. 320 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 2 dyrektywy 2006/112 mają skutek bezpośredni, który uprawnia jednostkę do powoływania się na nie przed sądem krajowym w celu wyłączenia stosowania uregulowania krajowego, które jest niezgodne z tymi przepisami.

---

(1)  Dz.U. C 195 z 17.7.2010.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/8 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/8

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luksemburg) — David Claes przeciwko Landsbanki Luxembourg SA, w likwidacji

(Sprawy połączone od C-235/10 do C-239/10) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 98/59/WE - Zwolnienia grupowe - Rozwiązanie umowy o pracę ze skutkiem natychmiastowym w następstwie orzeczenia sądowego zarządzającego rozwiązanie i likwidację pracodawcy będącego osobą prawną - Brak przeprowadzenia konsultacji z przedstawicielami pracowników - Zrównanie likwidatora z pracodawcą)

2011/C 130/14

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: David Claes (C-235/10), Sophie Jeanjean (C-236/10), Miguel Rémy (C-237/10), Volker Schneider (C-238/10), Xuan-Mai Tran (C-239/10)

Strona pozwana: Landsbanki Luxembourg SA, w likwidacji

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym– Cour de cassation (Luksemburg) — Wykładnia art. 1, 2 i 3 dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (Dz. U. L 225, s. 16) — Przepisy krajowe przewidujące rozwiązanie umowy o pracę ze skutkiem natychmiastowym w następstwie stwierdzenia przez sąd upadłości wynikającej z zaprzestania działalności — Brak przeprowadzenia konsultacji z przedstawicielami pracowników przed przystąpieniem do zwolnień — Zrównanie likwidatora z pracodawcą

Sentencja

| 1) | Artykuły 1–3 dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych należy interpretować w ten sposób, że znajdują one zastosowanie do zaprzestania działalności przez podmiot będący pracodawcą w następstwie orzeczenia sądowego o zarządzeniu jego rozwiązania lub likwidacji z powodu niewypłacalności, nawet jeżeli prawo krajowe stanowi, że w razie takiego zaprzestania działalności umowy o pracę zawarte z pracownikami zostają rozwiązane ze skutkiem natychmiastowym. |
| --- | --- |

1)

Artykuły 1–3 dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych należy interpretować w ten sposób, że znajdują one zastosowanie do zaprzestania działalności przez podmiot będący pracodawcą w następstwie orzeczenia sądowego o zarządzeniu jego rozwiązania lub likwidacji z powodu niewypłacalności, nawet jeżeli prawo krajowe stanowi, że w razie takiego zaprzestania działalności umowy o pracę zawarte z pracownikami zostają rozwiązane ze skutkiem natychmiastowym.

| 2) | Obowiązki wynikające z art. 2 i 3 dyrektywy 98/59 powinny być spełniane aż do czasu definitywnej utraty osobowości prawnej przez podmiot, którego rozwiązanie i likwidacja zostały zarządzone. Obowiązki ciążące na pracodawcy na podstawie tych artykułów powinny zostać wykonane przez kierownictwo podmiotu, o który chodzi, jeżeli kierownictwo to nadal funkcjonuje, nawet gdyby jego kompetencje w zakresie zarządzania tymże podmiotem były ograniczone bądź przez likwidatora podmiotu, jeżeli zarządzanie podmiotem zostało w całości przejęte przez tegoż likwidatora. |
| --- | --- |

2)

Obowiązki wynikające z art. 2 i 3 dyrektywy 98/59 powinny być spełniane aż do czasu definitywnej utraty osobowości prawnej przez podmiot, którego rozwiązanie i likwidacja zostały zarządzone. Obowiązki ciążące na pracodawcy na podstawie tych artykułów powinny zostać wykonane przez kierownictwo podmiotu, o który chodzi, jeżeli kierownictwo to nadal funkcjonuje, nawet gdyby jego kompetencje w zakresie zarządzania tymże podmiotem były ograniczone bądź przez likwidatora podmiotu, jeżeli zarządzanie podmiotem zostało w całości przejęte przez tegoż likwidatora.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 31.7.2010.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/8 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgerichts Hamburg (Niemcy) w dniu 18 stycznia 2011 r. — Eurogate Distribution GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Stadt

(Sprawa C-28/11)

2011/C 130/15

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Eurogate Distribution GmbH

Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Stadt

Pytania prejudycjalne

Czy art. 204 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny należy interpretować w ten sposób, że w przypadku towaru niewspólnotowego, który objęty był procedurą składu celnego i po jej zakończeniu otrzymał nowe przeznaczenie celne, naruszenie obowiązku zaksięgowania wyprowadzenia towaru ze składu celnego w przewidzianym do tego programie informatycznym już w momencie zakończenia procedury składu celnego — a nie dopiero dużo później — prowadzi do powstania długu celnego za ten towar?

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/9 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo w dniu 28 stycznia 2011 r. — Amorim Energia BV przeciwko Ministério das Finanças e da Administração Pública

(Sprawa C-38/11)

2011/C 130/16

Język postępowania: portugalski

Sąd krajowy

Supremo Tribunal Administrativo.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Amorim Energia BV.

Strona pozwana: Ministério das Finanças e da Administração Pública.

Pytania prejudycjalne

Czy art. 63 TFUE oraz art. 65 TFUE (byłe art. 56 WE i 58 WE) sprzeciwiają się przepisom państwa członkowskiego, takim art. 14 ust. 3, art. 89, 46 ust. 1 i 96 ust. 2 i 3 CIRC (Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Colectivas (kodeks podatku dochodowego od osób prawnych)), które w dziedzinie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu ekonomicznemu wypłacanych zysków, pomimo że są zgodne z dyrektywą Rady90/435/EWG (1) z dnia 23 lipca 1990 r., nie umożliwiają spółkom będącym akcjonariuszami i rezydentami innego państwa członkowskiego uzyskania zwrotu podatku pobranego u źródła w tych samych okolicznościach, co spółki będące rezydentami portugalskimi, wymagając w tym celu większego minimalnego okresu posiadania minimalnego i większego minimalnego udziału w kapitale zakładowym, czyniąc bardziej długotrwałym lub niemożliwym zniesienie podwójnego gospodarczego opodatkowania?

---

(1)  Dyrektywa Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, s. 6).

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/9 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 28 stycznia 2011 r. — Vorsorgekasse AG przeciwko Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA)

(Sprawa C-39/11)

2011/C 130/17

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Vorsorgekasse AG

Strona pozwana: Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA)

Pytania prejudycjalne

Czy przepis, który zezwala zakładowemu funduszowi prewencyjnemu na inwestowanie majątku przyporządkowanego towarzystwu powierniczemu jedynie w jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych posiadających zezwolenie na sprzedaż w Austrii, jest zgodny ze swobodą przepływu kapitału ustanowioną w art. 63 i nast. TFUE?

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/9 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/9

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 12 listopada 2010 r. w sprawie T-404/09 Deutsche Bahn AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 2 lutego 2011 r. przez Deutsche Bahn AG

(Sprawa C-45/11 P)

2011/C 130/18

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Deutsche Bahn AG (przedstawiciel: adwokat K. Schmidt-Hern)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie T-404/09; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie T-404/09;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 379/2009-1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 379/2009-1);

| — | obciążenie Urzędy Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) kosztami postępowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędy Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) kosztami postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie jest skierowane przeciwko wyrokowi Sądu, na mocy którego została oddalona skarga wnoszącej odwołanie o stwierdzenie decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 23 lipca 2009 r. dotycząca odrzucenia dokonanego przez nią zgłoszenia graficznego znaku towarowego składającego się z horyzontalnego połączenia kolorów szarego i czerwonego.

Wnosząca odwołanie podnosi naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009, które opiera w sumie na czterech podstawach.

Po pierwsze, Sąd przeprowadził analizę charakteru odróżniającego w odniesieniu do innego oznaczenia niż zgłoszony znak towarowy. Sąd nie rozpatrzył oznaczenia jako całości, tylko wziął pod uwagę ogólnie kombinację kolorów jasnoszarego i czerwonego w odcieniu używanym w sygnalizacji świetlnej. W niniejszej sprawie nie zostały uwzględnione osobliwości systematyki barw, mimo że konkretne określenie tych kolorów w spornym znaku towarowym stanowiło część zgłoszenia i konkretyzowało oznaczenie.

Po drugie, przy ocenie charakteru odróżniającego Sąd nie wziął pod uwagę, dla jakich konkretnie usług znak został zgłoszony, i rozważył niezdolność do podlegania ochronie w stosunku do zupełnie innych towarów. Rzekomy brak charakteru odróżniającego znaku został wywiedziony w zaskarżonym wyroku z faktu, że niektóre przedmioty tudzież towary są zwykle produkowane w rozpatrywanych barwach (części lokomotyw i szafki rozdzielcze przy trakcjach kolejowych, sygnalizacja ruchu, szlabany i znaki drogowe w zakresie ruchu kolejowego, jak również pociągi i krawędzie peronów). Zgłoszony znak towarowy nie został jednak zgłoszony dla tych towarów. Sąd nie wyjaśnił, dlaczego ewentualna niezdolność omawianego znaku do podlegania ochronie w odniesieniu do określonych towarów z zakresu ruchu czy też ruchu kolejowego, uzasadnia niezdolność do podlegania ochronie zgłoszonego usługowego znaku towarowego.

Po trzecie, przy ocenie charakteru odróżniającego omawianego znaku Sąd przyjął niewłaściwe podstawy prawne, ponieważ uznał charakter odróżniający znaków towarowych i znaków usługowych za identyczny. Sąd nie wziął pod uwagę, że różne kategorie oznaczeń niekoniecznie muszą być postrzegane przez odbiorców w ten sam sposób. O ile konsument nie jest być może przyzwyczajony do tego, by z samego koloru towarów lub ich opakowania, bez jakichkolwiek elementów graficznych czy słownych, wywodzić informacje na temat ich pochodzenia, zważywszy że towary i opakowania są zwykle barwne, o tyle w przypadku usług sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Jako że usługi są ze swej natury bezbarwne, sposób postrzegania przez konsumenta barw w kontekście usług będzie całkowicie odmienny od sposobu ich postrzegania w związku z towarami. W rezultacie ocena charakteru odróżniającego kolorów musi się różnić w zależności od tego, czy mamy do czynienia z towarami czy z usługami.

Po czwarte, przy dokonywaniu oceny charakteru odróżniającego konkretnego znaku Sąd wypaczył jednoznaczne okoliczności faktyczne i nie uzasadnił w wystarczającym stopniu swego wyroku. Sąd bez żadnego uzasadnienia stwierdził, że horyzontalne kolorowe paski stanowią powszechnie przyjęte elementy dekoracyjne nanoszone na pociągi. Pominięto przy tym, że w niniejszym przypadku chodziło o ocenę charakteru odróżniającego konkretnego kolorowego znaku towarowego, a nie o paski na wagonach kolejowych ogólnie. Jednocześnie Sąd nie uwzględnił, że sporny znak towarowy został zgłoszony nie dla wagonów kolejowych, a dla usług należących do klasy 39. Wreszcie wnosząca odwołanie przedstawiła obszerne wywody dotyczące tego, że kolorowych elementów używanych w ruchu kolejowym nie można uznać za elementy dekoracyjne, a za wskazanie pochodzenia. Sąd w ogóle nie ustosunkował się do tych argumentów wnoszącej odwołanie.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/10 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/10

---

Skarga wniesiona w dniu 15 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-65/11)

2011/C 130/19

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Nijenhuis, D. Triantafyllou, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów

Żądania strony skarżącej

Komisja zwraca się do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że poprzez brak zasięgnięcia opinii Komitetu ds. VAT oraz wydanie zezwolenia, by podmioty niebędące podatnikami tego podatku przystąpiły do zjednoczenia podatkowego, jak wynika to z decyzji nr VB91/347 z dnia 18 lutego 1991 r., Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, jakie ciążą na nim na mocy art. 9 i 11 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że poprzez brak zasięgnięcia opinii Komitetu ds. VAT oraz wydanie zezwolenia, by podmioty niebędące podatnikami tego podatku przystąpiły do zjednoczenia podatkowego, jak wynika to z decyzji nr VB91/347 z dnia 18 lutego 1991 r., Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, jakie ciążą na nim na mocy art. 9 i 11 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1)

| — | obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE stanowi, że podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Artykuł 11 tej stanowi, że po konsultacji z komitetem doradczym ds. podatku od wartości dodanej (zwanym dalej „Komitetem ds. VAT”), każde państwo członkowskie może uznać za jednego podatnika osoby mające siedzibę na terytorium tego samego państwa członkowskiego, które będąc niezależne pod względem prawnym, są ściśle powiązane pod względem finansowym, ekonomicznym i organizacyjnym.

Zdaniem Komisji Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, jakie ciążą na nim na mocy art. 9 i 11 dyrektywy 2006/112/WE w ten sposób, że zezwoliły podmiotom niebędącym podatnikami na przystąpienie do zjednoczenia podatkowego. Ponadto Królestwo Niderlandów uchybiło art. 11 tej dyrektywy w ten sposób, że nie zasięgnęło opinii Komitetu ds. VAT.

---

(1)  Dz.U. L 347, s. 1.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/11 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/11

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 15 grudnia 2010 r. w sprawie T-188/10 DTL Corporación S.L. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 16 lutego 2011 r. przez DTL Corporación S.L.

(Sprawa C-67/11 P)

2011/C 130/20

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: DTL Corporación, SL (przedstawiciel: adwokat A. Zuazo Araluze)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) i Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, S.L.

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie w całości wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie T-188/10; |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie T-188/10;

| — | uwzględnienie następujących żądań podnoszonych w pierwszej instancji:






  — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 lutego 2010 r. w sprawie R 767/2009-2; |
| --- | --- | --- |

—

uwzględnienie następujących żądań podnoszonych w pierwszej instancji:

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 lutego 2010 r. w sprawie R 767/2009-2;

| — | zmiana zaskarżonej decyzji poprzez oddalenie sprzeciwu wniesionego przez Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, S.L. wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 5153325 „SOLARIA” (znak graficzny) i dopuszczenie tego znaku do rejestracji dla wszystkich usług zgłoszonych w klasach 37 i 42; |
| --- | --- |

—

zmiana zaskarżonej decyzji poprzez oddalenie sprzeciwu wniesionego przez Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, S.L. wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 5153325 „SOLARIA” (znak graficzny) i dopuszczenie tego znaku do rejestracji dla wszystkich usług zgłoszonych w klasach 37 i 42;

| — | obciążenie OHIM i innych stron, jeżeli wstąpią do postępowania i opowiedzą się przeciwko tym żądaniom, kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM i innych stron, jeżeli wstąpią do postępowania i opowiedzą się przeciwko tym żądaniom, kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Uchybienia formalne w postępowaniu przed Sądem, które naruszają interesy skarżącej: wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 77 lit. c) i d) regulaminu postępowania przed Sądem został całkowicie pominięty (art. 58 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej). |
| --- | --- |

1)

Uchybienia formalne w postępowaniu przed Sądem, które naruszają interesy skarżącej: wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 77 lit. c) i d) regulaminu postępowania przed Sądem został całkowicie pominięty (art. 58 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej).

| 2) | Naruszenie przez Sąd prawa Unii: wyrok narusza art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 (1) — obecnie rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 (2) — z uwagi na wyraźne stwierdzenie, że:






  a) | będący przedmiotem sporu wspólnotowy znak towarowy jako całość jest zdominowany przez element słowny; |
| --- | --- | --- |

2)

Naruszenie przez Sąd prawa Unii: wyrok narusza art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 (1) — obecnie rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 (2) — z uwagi na wyraźne stwierdzenie, że:

a)

będący przedmiotem sporu wspólnotowy znak towarowy jako całość jest zdominowany przez element słowny;

| b) | wspomniany element słowny nie jest dominującym elementem zgłoszonego znaku towarowego jako całości; |
| --- | --- |

b)

wspomniany element słowny nie jest dominującym elementem zgłoszonego znaku towarowego jako całości;

Powyższa sprzeczność w sposób rozstrzygający wpływa na ocenę prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd (art. 58 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej).

---

(1)  Rozporządzenie z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1).

(2)  Rozporządzenie z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/11 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 18 lutego 2011 r. — Luqman Ahmad Tarar przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-71/11)

2011/C 130/21

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Luqman Ahmad Tarar

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec.

Inni uczestnicy:

| | Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht; |
| --- | --- |

Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht;

| | Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten beim Bundesamt für Migration und Flüchtlinge |
| --- | --- |

Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten beim Bundesamt für Migration und Flüchtlinge

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2004/83/WE należy interpretować w ten sposób, że nie każda ingerencja w wolność wyznania, stanowiąca naruszenie art. 9 EKPC, jest aktem prześladowania w rozumieniu wspomnianego przepisu dyrektywy, lecz że poważne naruszenie wolności wyznania jako podstawowego prawa człowieka zachodzi tylko wówczas, kiedy dotyczy jej zasadniczej sfery? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2004/83/WE należy interpretować w ten sposób, że nie każda ingerencja w wolność wyznania, stanowiąca naruszenie art. 9 EKPC, jest aktem prześladowania w rozumieniu wspomnianego przepisu dyrektywy, lecz że poważne naruszenie wolności wyznania jako podstawowego prawa człowieka zachodzi tylko wówczas, kiedy dotyczy jej zasadniczej sfery?

| 2) | W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze:






  a) | Czy zasadnicza sfera wolności wyznania jest ograniczona do wyznawania wiary i uprawiania praktyk religijnych w przestrzeni domowej i sąsiedzkiej, czy też akt prześladowania w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2004/83/WE może również polegać na tym, że uprawianie praktyk religijnych w miejscach publicznych w państwie pochodzenia stwarza zagrożenie dla zdrowia, życia lub wolności fizycznej i z tego powodu wnioskodawca rezygnuje z tych praktyk? |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze:

a)

Czy zasadnicza sfera wolności wyznania jest ograniczona do wyznawania wiary i uprawiania praktyk religijnych w przestrzeni domowej i sąsiedzkiej, czy też akt prześladowania w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2004/83/WE może również polegać na tym, że uprawianie praktyk religijnych w miejscach publicznych w państwie pochodzenia stwarza zagrożenie dla zdrowia, życia lub wolności fizycznej i z tego powodu wnioskodawca rezygnuje z tych praktyk?

| b) | Jeżeli zasadnicza sfera wolności wyznania może również dotyczyć określonych praktyk religijnych w miejscach publicznych: | Czy w tym przypadku dla wystąpienia poważnego naruszenia wolności wyznania wystarczy, że wnioskodawca postrzega uprawianie praktyk swojej wiary jako niezbędne dla zachowania swojej tożsamości religijnej, |
| --- | --- | --- |

b)

Jeżeli zasadnicza sfera wolności wyznania może również dotyczyć określonych praktyk religijnych w miejscach publicznych:

Czy w tym przypadku dla wystąpienia poważnego naruszenia wolności wyznania wystarczy, że wnioskodawca postrzega uprawianie praktyk swojej wiary jako niezbędne dla zachowania swojej tożsamości religijnej,

| | albo czy ponadto jest konieczne, że wspólnota religijna, której wnioskodawca jest członkiem, uważa te praktyki jako zasadniczy element nauki wiary, |
| --- | --- |

albo czy ponadto jest konieczne, że wspólnota religijna, której wnioskodawca jest członkiem, uważa te praktyki jako zasadniczy element nauki wiary,

| | albo czy dalsze ograniczenia mogą wynikać z innych okoliczności, jak np. z ogólnych stosunków w państwie pochodzenia? |
| --- | --- |

albo czy dalsze ograniczenia mogą wynikać z innych okoliczności, jak np. z ogólnych stosunków w państwie pochodzenia?

| 3) | W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze:
  Czy obawa bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy Rady 2004/83/WE zachodzi wówczas, gdy pewne jest, że wnioskodawca będzie po powrocie do swojego państwa pochodzenia uprawiał określone, znajdujące się poza zasadniczą sferą, praktyki religijne, pomimo że prowadzić one będą do zagrożenie dla zdrowia, życia czy wolności fizycznej, czy też można od wnioskodawcy wymagać zaniechania takich praktyk w przyszłości? |
| --- | --- |

3)

W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze:

Czy obawa bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy Rady 2004/83/WE zachodzi wówczas, gdy pewne jest, że wnioskodawca będzie po powrocie do swojego państwa pochodzenia uprawiał określone, znajdujące się poza zasadniczą sferą, praktyki religijne, pomimo że prowadzić one będą do zagrożenie dla zdrowia, życia czy wolności fizycznej, czy też można od wnioskodawcy wymagać zaniechania takich praktyk w przyszłości?

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/12 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/12

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 7 grudnia 2010 r. w sprawie T-11/07 Frucona Košice a.s. przeciwko Komisji Europejskiej, St. Nicolaus — trade a.s., wniesione w dniu 18 lutego 2011 r. przez Frucona Košice a.s.

(Sprawa C-73/11 P)

2011/C 130/22

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Frucona Košice a.s. (przedstawiciele: P. Lasok QC, J. Holmes, Barrister, B. Hartnett, Barrister, O. Geiss, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, St. Nicolaus — trade a.s.

Żądania wnoszącej odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| 1) | uchylenie wyroku Sądu z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie T-11/07 w zakresie, w jakim dotyczy zarzutów czwartego i szóstego podniesionych przez wnoszącą odwołanie w skardze do Sądu; |
| --- | --- |

1)

uchylenie wyroku Sądu z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie T-11/07 w zakresie, w jakim dotyczy zarzutów czwartego i szóstego podniesionych przez wnoszącą odwołanie w skardze do Sądu;

| 2) | uwzględnienie tych zarzutów jako zasadnych; |
| --- | --- |

2)

uwzględnienie tych zarzutów jako zasadnych;

| 3) | skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd, tak aby mógł wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie podniesionych przez wnoszącą odwołanie zarzutów piątego, szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego w zakresie, w jakim dotyczą postępowania w sprawie egzekucji należności podatkowych; i |
| --- | --- |

3)

skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd, tak aby mógł wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie podniesionych przez wnoszącą odwołanie zarzutów piątego, szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego w zakresie, w jakim dotyczą postępowania w sprawie egzekucji należności podatkowych; i

| 4) | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

4)

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi na jego poparcie następujące dwa zarzuty:

1)   Zarzut pierwszy: Sąd nie ocenił zastosowania przez Komisję kryterium wierzyciela prywatnego z naruszeniem wymogów prawnych.

2)   Zarzut drugi: Sąd starał się w sposób niedopuszczalny zastąpić rozumowanie Komisji swym własnym rozumowaniem, jeśli chodzi o stosowanie kryterium wierzyciela prywatnego, lub ocenił istniejące dowody dotyczące tego kryterium w sposób ewidentnie nieprawidłowy, przez co wypaczył te dowody.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/13 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/13

---

Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Austrii

(Sprawa C-75/11)

2011/C 130/23

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Kreuschitz i D. Roussanov, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Austrii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że udzielając zniżki cen za korzystanie z transportu publicznego zasadniczo wyłącznie studentom, którym przyznano austriacki dodatek rodzinny, Republika Austrii naruszyła zobowiązania, które ciążą na niej na mocy przepisów art. 18, 20 i 21 TFUE w związku z art. 24 dyrektywy 2004/38/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że udzielając zniżki cen za korzystanie z transportu publicznego zasadniczo wyłącznie studentom, którym przyznano austriacki dodatek rodzinny, Republika Austrii naruszyła zobowiązania, które ciążą na niej na mocy przepisów art. 18, 20 i 21 TFUE w związku z art. 24 dyrektywy 2004/38/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG

| — | obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Obywatele Unii mają prawo do swobodnego przemieszczania się na terytorium państw członkowskich na warunkach i przy zastosowaniu ograniczeń przewidzianych w traktatach oraz w przepisach wykonawczych. Jeżeli obywatele Unii korzystają z tego prawa, powinni oni, co do zasady być traktowani w ten sam sposób, jak obywatele przyjmującego państwa członkowskiego.

Uzależnienie omawianej zniżki cen za korzystanie z transportu publicznego przez studentów od pobierania austriackiego dodatku rodzinnego prowadzi w większym stopniu do pogorszenia sytuacji obywateli innych państw członkowskich niż do pogorszenia sytuacji obywateli Austrii i narusza w ten sposób zasadę równego traktowania obywateli Unii i obywateli danego państwa członkowskiego.

Wbrew opinii rządu austriackiego, zniżka cen za korzystanie z transportu publicznego nie stanowi świadczenia rzeczowego celem wyrównania ciężarów rodzinnych, ponieważ chodzi najwyraźniej o ulgę przysługującą jedynie zapisanym słuchaczom szkoły wyższej lub uniwersytetu.

Nierówne traktowanie studentów, których rodzice nie mają uprawnienia do austriackiego dodatku rodzinnego nie jest również objęte zakresem odstępstwa uregulowanego w art. 24 ust. 2 dyrektywy 2004/38, na podstawie którego przyjmujące państwo członkowskie może w określonych okolicznościach odmówić przyznania studentom pochodzącym z innych państw członkowskich pomocy dla pokrycia kosztów utrzymania w czasie studiów w postaci stypendiów lub pożyczek studenckich.

Każde odstępstwo od zasady równości traktowania powinno być interpretowane w sposób restrykcyjny. W związku z tym zniżka cen za korzystanie z transportu publicznego udzielona studentom nie może stanowić pomocy dla pokrycia kosztów utrzymania w czasie studiów w postaci stypendiów lub pożyczek studenckich. W konsekwencji, wykluczenie z zakresu omawianej zniżki studentów, których rodzice nie mają uprawnienia do austriackiego dodatku rodzinnego narusza prawo Unii.

---

(1)  Dz.U. L 158, s. 77.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/13 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 16 grudnia 2010 r. w sprawie T-513/09 José Manuel Baena Grupo, S.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) oraz Herbertowi Neumanowi i Andoniemu Galdeano del Sel, wniesione w dniu 28 lutego 2011 r. przez Herberta Neumana i Andoniego Galdeano del Sel

(Sprawa C-101/11 P)

2011/C 130/24

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Herbert Neuman i Andoni Galdeano del Sel (przedstawiciel: adwokat S. Míguez Pereira)

Druga strona postępowania: José Manuel Baena Grupo, SA i Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | stwierdzenie dopuszczalności niniejszego odwołania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności niniejszego odwołania;

| — | uchylenie w całości wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie T-513/09; |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie T-513/09;

| — | unieważnienie wzoru wspólnotowego nr 000 426 895-0002; |
| --- | --- |

—

unieważnienie wzoru wspólnotowego nr 000 426 895-0002;

| — | tytułem żądania ewentualnego — przekazanie sprawy Sądowi celem ponownego rozpatrzenia i wydania orzeczenia zgodnego z prawem; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego — przekazanie sprawy Sądowi celem ponownego rozpatrzenia i wydania orzeczenia zgodnego z prawem;

| — | obciążenie José Manuel Beana Grupo, S.A. kosztami postępowania w pierwszej instancji i w wypadku wstąpienia przez tę spółkę do niniejszego postępowania w charakterze interwenienta jako właściciela wzoru przemysłowego będącego przedmiotem wniosku o unieważnienie — także kosztami niniejszego postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie José Manuel Beana Grupo, S.A. kosztami postępowania w pierwszej instancji i w wypadku wstąpienia przez tę spółkę do niniejszego postępowania w charakterze interwenienta jako właściciela wzoru przemysłowego będącego przedmiotem wniosku o unieważnienie — także kosztami niniejszego postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/02 (1) i związanych z nim artykułów
  Sąd popełnił błąd, stwierdzając, że sporny wzór wywołuje u poinformowanego użytkownika całościowe wrażenie inne niż wzór wcześniejszy, przywołany na poparcie wniosku o unieważnienie. |
| --- | --- |

1)

Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/02 (1) i związanych z nim artykułów

Sąd popełnił błąd, stwierdzając, że sporny wzór wywołuje u poinformowanego użytkownika całościowe wrażenie inne niż wzór wcześniejszy, przywołany na poparcie wniosku o unieważnienie.

| 2) | Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 6/2002 i związanych z nim artykułów
  Pominięcie i dopuszczenie się przez Sąd błędu w ocenie i zastosowaniu art. 25 ust. 1 lit. e) wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 6/2002 i związanych z nim artykułów

Pominięcie i dopuszczenie się przez Sąd błędu w ocenie i zastosowaniu art. 25 ust. 1 lit. e) wspomnianego rozporządzenia.

| 3) | Naruszenie prawa przez Sąd polegające na tym, że zaskarżony wyrok dotknięty jest brakiem uzasadnienia
  Niepodanie przyczyn i uzasadnienia, wykroczenie przy wydaniu zaskarżonego wyroku poza przysługujące Sądowi kompetencje. |
| --- | --- |

3)

Naruszenie prawa przez Sąd polegające na tym, że zaskarżony wyrok dotknięty jest brakiem uzasadnienia

Niepodanie przyczyn i uzasadnienia, wykroczenie przy wydaniu zaskarżonego wyroku poza przysługujące Sądowi kompetencje.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. 2002, L 3, s. 1).

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/14 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/14

---

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 16 grudnia 2010 r. w sprawie T-513/09 José Manuel Baena Grupo, S.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) oraz Herbertowi Neumanowi i Andoniemu Galdeano del Sel, wniesione w dniu 2 marca 2011 r. przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-102/11 P)

2011/C 130/25

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: José Manuel Baena Grupo, SA oraz Herbert Neuman i Andoni Galdeano del Sel

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | wydanie nowego wyroku co do istoty sprawy oddalającego skargę na zaskarżoną decyzję lub przekazanie sprawy Sądowi celem ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

wydanie nowego wyroku co do istoty sprawy oddalającego skargę na zaskarżoną decyzję lub przekazanie sprawy Sądowi celem ponownego rozpoznania;

| — | obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Urząd twierdzi, że zaskarżony wyroku winien zostać uchylony w zakresie, w jakim Sąd naruszył art. 61 rozporządzenia (WE) nr 6/02 (1) z powodów szczegółowo opisanych poniżej, które można zreasumować następująco:

| 1) | Zastępując ocenę okoliczności dokonaną przez Izbę Odwoławczą własną oceną, mimo braku „oczywistych błędów w ocenie”, Sąd wykroczył poza ramy wyznaczone w odniesieniu do wzorów wspólnotowych przez art. 61 rozporządzenia nr 6/2002. Zamiast dokonać kontroli sądowej, Sąd skorzystał z kompetencji, które art. 60 tego rozporządzenia zastrzega dla izb odwoławczych. |
| --- | --- |

1)

Zastępując ocenę okoliczności dokonaną przez Izbę Odwoławczą własną oceną, mimo braku „oczywistych błędów w ocenie”, Sąd wykroczył poza ramy wyznaczone w odniesieniu do wzorów wspólnotowych przez art. 61 rozporządzenia nr 6/2002. Zamiast dokonać kontroli sądowej, Sąd skorzystał z kompetencji, które art. 60 tego rozporządzenia zastrzega dla izb odwoławczych.

| 2) | Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 6/2002 w związku z art. 6 tego rozporządzenia:






  a) | Sąd zastosował błędne kryterium przy dokonywaniu oceny, czy porównywane wzory wywołują na poinformowanym użytkowniku inne wrażenie całościowe. Naruszenie prawa wynika z faktu, że Sąd zbadał, czy podobieństwa i różnice zostaną „zachowane w pamięci” przez poinformowanego użytkownika (zob. pkt 22 i 23 zaskarżonego wyroku). Jednakże porównanie nie może opierać się na wspomnieniu użytkownika. Ponieważ mamy tu do czynienia ze wzorami — a nie znakami towarowymi — prawidłowym kryterium jest określenie, czy podobieństwa i różnice między danymi wzorami prowadzą do tego, że owe wzory przy bezpośrednim porównaniu ich przez użytkownika wywierają inne całościowe wrażenie. |
| --- | --- | --- |

2)

Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 6/2002 w związku z art. 6 tego rozporządzenia:

a)

Sąd zastosował błędne kryterium przy dokonywaniu oceny, czy porównywane wzory wywołują na poinformowanym użytkowniku inne wrażenie całościowe. Naruszenie prawa wynika z faktu, że Sąd zbadał, czy podobieństwa i różnice zostaną „zachowane w pamięci” przez poinformowanego użytkownika (zob. pkt 22 i 23 zaskarżonego wyroku). Jednakże porównanie nie może opierać się na wspomnieniu użytkownika. Ponieważ mamy tu do czynienia ze wzorami — a nie znakami towarowymi — prawidłowym kryterium jest określenie, czy podobieństwa i różnice między danymi wzorami prowadzą do tego, że owe wzory przy bezpośrednim porównaniu ich przez użytkownika wywierają inne całościowe wrażenie.

| b) | Sąd przeanalizował jedynie sposób postrzegania danych wzorów przez część właściwego kręgu odbiorców i w żaden sposób nie uzasadnił przyjętego przezeń sposobu, w jaki użytkownicy postrzegają część rozpatrywanych towarów, a mianowicie „druki, w tym publikacje reklamowe”. |
| --- | --- |

b)

Sąd przeanalizował jedynie sposób postrzegania danych wzorów przez część właściwego kręgu odbiorców i w żaden sposób nie uzasadnił przyjętego przezeń sposobu, w jaki użytkownicy postrzegają część rozpatrywanych towarów, a mianowicie „druki, w tym publikacje reklamowe”.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. 2002, L 3, s. 1).

---

Sąd

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/15 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/15

---

Wyrok Sądu z dnia 15 marca 2011 r. — Ifemy’s przeciwko OHIM — Dada & Co Kids (Dada & Co. kids)

(Sprawa T-50/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Dada & Co. kids - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy DADA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2011/C 130/26

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ifemy’s Holding GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H.G. Augustinowski)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Dada & Co. Kids Srl (Prato, Włochy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 listopada 2008 r. (sprawa R 911/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Ifemy’s Holding GmbH a Dada & Co. Kids Srl.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Ifemy’s Holding GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Ifemy’s Holding GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/15 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/15

---

Skarga wniesiona w dniu 22 lutego 2011 r. — American Express Marketing & Development przeciwko OHIM (IP ZONE)

(Sprawa T-102/11)

2011/C 130/27

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: American Express Marketing & Development Corp. (Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci V. Spitz, A. Gaul, T. Golda i S. Kirschstein-Freund)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 1 grudnia 2010 r. w sprawie R 1125/2010-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 1 grudnia 2010 r. w sprawie R 1125/2010-2;

| — | posiłkowo, zmiana decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 1 grudnia 2010 r. w sprawie R 1125/2010-2 i orzeczenie, że odwołanie jest uzasadnione; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, zmiana decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 1 grudnia 2010 r. w sprawie R 1125/2010-2 i orzeczenie, że odwołanie jest uzasadnione;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania odwoławczego i postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania odwoławczego i postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „IP ZONE” dla usług z klasy 42

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na stwierdzenie przez Izbę Odwoławczą, że znak towarowy nie wykazuje wymaganego charakteru odróżniającego i jest opisowy w odniesieniu do rozpatrywanych usług.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/15 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/15

---

Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2011 r. — Apollo Tyres przeciwko OHIM — Endurance Technologies (ENDURACE)

(Sprawa T-109/11)

2011/C 130/28

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Apollo Tyres AG (Baden, Szwajcaria) (przedstawiciel: S. Szilvasi, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Endurance Technologies Pvt Ltd (Aurangabad, Indie)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie R 625/2010-1; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie R 625/2010-1;

| — | obciążenie drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „ENDURANCE” dla towarów i usług z klas 35 i 37 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6419824

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 5819149 i oznaczenie w kolorze dla towarów z klasy 12

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania i częściowe uwzględnienie żądania wnoszącego sprzeciw zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 216/96 (1) i w konsekwencji częściowe odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza błędnie uznała, iż istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 216/96 z dnia 5 lutego 1996 r. ustanawiające regulamin wewnętrzny izb odwoławczych Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), w brzmieniu zmienionym przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 2082/2004 z dnia 6 grudnia 2004

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/16 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/16

---

Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — ClientEarth przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-111/11)

2011/C 130/29

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ClientEarth (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat P. Kirch)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie naruszenia przez Komisję Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska („konwencji z Aarhus”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie naruszenia przez Komisję Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska („konwencji z Aarhus”);

| — | stwierdzenie naruszenia przez Komisję rozporządzenia nr 1367/2006 (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie naruszenia przez Komisję rozporządzenia nr 1367/2006 (1);

| — | stwierdzenie naruszenia przez Komisję rozporządzenia nr 1049/2001 (2); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie naruszenia przez Komisję rozporządzenia nr 1049/2001 (2);

| — | stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji odmownej, w rozumieniu art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ w wymaganym terminie Komisja nie odpowiedziała na wniosek potwierdzający skarżącej i tym samym odmówiła udostępnienia żądanych dokumentów, oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji odmownej, w rozumieniu art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ w wymaganym terminie Komisja nie odpowiedziała na wniosek potwierdzający skarżącej i tym samym odmówiła udostępnienia żądanych dokumentów, oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez interwenientów. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez interwenientów.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu swojej skargi skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ w wymaganym terminie Komisja nie odpowiedziała na wniosek potwierdzający skarżącej, bez podania szczegółowych powodów takiego postępowania. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ w wymaganym terminie Komisja nie odpowiedziała na wniosek potwierdzający skarżącej, bez podania szczegółowych powodów takiego postępowania.

| 2) | Zarzut drugi dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 4 ust. 1, 2 i 4 konwencji z Aarhus, ponieważ Komisja nie udzieliła skarżącej dostępu do żądanych badań kontroli zgodności i planów działań wdrożeniowych, bez podania szczegółowych powodów takiego postępowania. Zaskarżona decyzja narusza również art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1367/2006, ponieważ Komisja nie przyjęła wykładni zawężającej wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 4 ust. 1, 2 i 4 konwencji z Aarhus, ponieważ Komisja nie udzieliła skarżącej dostępu do żądanych badań kontroli zgodności i planów działań wdrożeniowych, bez podania szczegółowych powodów takiego postępowania. Zaskarżona decyzja narusza również art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1367/2006, ponieważ Komisja nie przyjęła wykładni zawężającej wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1367/2006, ponieważ Komisja nie rozpowszechniła żądanych informacji w swoich rejestrach. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1367/2006, ponieważ Komisja nie rozpowszechniła żądanych informacji w swoich rejestrach.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 7 rozporządzenia nr 1367/2006, ponieważ Komisja nie poinformowała skarżącej, do której Dyrekcji Generalnej należy zwrócić się w celu uzyskania dostępu do dokumentów dotyczących dyrektyw 1998/81/WE (3) i 2001/18/WE (4), ani nie przekazała jej wniosku właściwej Dyrekcji Generalnej. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 7 rozporządzenia nr 1367/2006, ponieważ Komisja nie poinformowała skarżącej, do której Dyrekcji Generalnej należy zwrócić się w celu uzyskania dostępu do dokumentów dotyczących dyrektyw 1998/81/WE (3) i 2001/18/WE (4), ani nie przekazała jej wniosku właściwej Dyrekcji Generalnej.

| 5) | Zarzut piąty dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 4 ust. 2 tiret trzeci rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ Komisja nie udzieliła skarżącej dostępu do żądanych badań kontroli zgodności i planów działań wdrożeniowych. Zdaniem skarżącej ujawnienie tych dokumentów nie zagrażało ochronie celu kontroli przewidzianej w art. 4 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia ani nie uniemożliwiało prawidłowego przebiegu ewentualnych postępowań w sprawach o uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego prowadzonych na podstawie art. 258 TFUE. Skarżąca wskazuje ponadto, że zaskarżona decyzja narusza art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2009, ponieważ Komisja nie udzieliła częściowego dostępu do żądanych dokumentów. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 4 ust. 2 tiret trzeci rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ Komisja nie udzieliła skarżącej dostępu do żądanych badań kontroli zgodności i planów działań wdrożeniowych. Zdaniem skarżącej ujawnienie tych dokumentów nie zagrażało ochronie celu kontroli przewidzianej w art. 4 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia ani nie uniemożliwiało prawidłowego przebiegu ewentualnych postępowań w sprawach o uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego prowadzonych na podstawie art. 258 TFUE. Skarżąca wskazuje ponadto, że zaskarżona decyzja narusza art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2009, ponieważ Komisja nie udzieliła częściowego dostępu do żądanych dokumentów.

| 6) | Zarzut szósty dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001. Zdaniem skarżącej ujawnienie żądanych dokumentów nie stanowiło poważnego zagrożenia dla procesu decyzyjnego Komisji. |
| --- | --- |

6)

Zarzut szósty dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001. Zdaniem skarżącej ujawnienie żądanych dokumentów nie stanowiło poważnego zagrożenia dla procesu decyzyjnego Komisji.

| 7) | Zarzut siódmy dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 4 ust. 2 in fine i art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ Komisja nie stwierdziła, czy istniał nadrzędny interes publiczny uzasadniający ujawnienie żądanych dokumentów i nie podała szczegółowego uzasadnienia takiej odmowy. |
| --- | --- |

7)

Zarzut siódmy dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 4 ust. 2 in fine i art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ Komisja nie stwierdziła, czy istniał nadrzędny interes publiczny uzasadniający ujawnienie żądanych dokumentów i nie podała szczegółowego uzasadnienia takiej odmowy.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. L 264, s. 13)

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43)

(3)  Dyrektywa Rady 98/81/WE z dnia 26 października 1998 r. zmieniająca dyrektywę 90/219/EWG w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie (Dz.U. L 330, s. 13)

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylająca dyrektywę Rady 90/220/EWG — Oświadczenie Komisji (Dz.U. L 106, s. 1)

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/17

---

Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Attey przeciwko Radzie

(Sprawa T-118/11)

2011/C 130/30

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Philipp Attey (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat J.C. Tchikaya)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty:

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie, ze względu na to, że środki ograniczające podjęte wobec strony skarżącej z uzasadnieniem, iż utrudnia ona proces pokoju i pojednania w Wybrzeżu Kości Słoniowej i odmawia uznania wyniku wyborów prezydenckich, opierają się na okoliczności, że strona pozwana niesłusznie uznała, że prezydentem Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej został wybrany A. Ouattara, podczas gdy to L. Gbagbo został ogłoszony prezydentem przez radę konstytucyjną; |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie, ze względu na to, że środki ograniczające podjęte wobec strony skarżącej z uzasadnieniem, iż utrudnia ona proces pokoju i pojednania w Wybrzeżu Kości Słoniowej i odmawia uznania wyniku wyborów prezydenckich, opierają się na okoliczności, że strona pozwana niesłusznie uznała, że prezydentem Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej został wybrany A. Ouattara, podczas gdy to L. Gbagbo został ogłoszony prezydentem przez radę konstytucyjną;

| 2) | Zarzut drugi dotyczący nadużycia władzy, ze względu na to, że zaskarżone akty: (i) dążą do celu innego niż cel określony w art. 21 TUE, czyli wspierania w pozostałych krajach świata demokracji i państwa prawa, gdyż L. Gbagbo został ogłoszony prezydentem Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej w sposób demokratyczny, oraz (ii) naruszają Kartę Narodów Zjednoczonych, której poszanowanie Unia wspiera, gdyż strona pozwana naruszyła zasadę nieingerencji w wewnętrzne sprawy danego państwa; |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący nadużycia władzy, ze względu na to, że zaskarżone akty: (i) dążą do celu innego niż cel określony w art. 21 TUE, czyli wspierania w pozostałych krajach świata demokracji i państwa prawa, gdyż L. Gbagbo został ogłoszony prezydentem Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej w sposób demokratyczny, oraz (ii) naruszają Kartę Narodów Zjednoczonych, której poszanowanie Unia wspiera, gdyż strona pozwana naruszyła zasadę nieingerencji w wewnętrzne sprawy danego państwa;

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 215 ust. 3 TFUE, ze względu na to, że zaskarżone akty nie zawierają żadnych gwarancji prawnych; |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 215 ust. 3 TFUE, ze względu na to, że zaskarżone akty nie zawierają żadnych gwarancji prawnych;

| 4) | Czwarty zarzut dotyczący naruszenia Karty praw podstawowych Unii Europejskiej






  — | w zakresie, w jakim zostało naruszone przysługujące stronie skarżącej prawo do obrony ze względu na to, że strona pozwana nie powiadomiła o zarzucanych stronie skarżącej okolicznościach, uniemożliwiając w ten sposób skuteczne przedstawienie jej punku widzenia w tym względzie, i |
| --- | --- | --- |

4)

Czwarty zarzut dotyczący naruszenia Karty praw podstawowych Unii Europejskiej

—

w zakresie, w jakim zostało naruszone przysługujące stronie skarżącej prawo do obrony ze względu na to, że strona pozwana nie powiadomiła o zarzucanych stronie skarżącej okolicznościach, uniemożliwiając w ten sposób skuteczne przedstawienie jej punku widzenia w tym względzie, i

| — | w zakresie, w jakim naruszono prawo własności strony skarżącej, i to w sposób nieproporcjonalny. |
| --- | --- |

—

w zakresie, w jakim naruszono prawo własności strony skarżącej, i to w sposób nieproporcjonalny.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/17

---

Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Gbagbo przeciwko Radzie

(Sprawa T-119/11)

2011/C 130/31

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Simone Gbagbo (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat J.C. Tchikaya)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty przytoczone przez stronę skarżącą są co do istoty identyczne z przytoczonymi w sprawie T-118/11 Attey przeciwko Radzie lub podobne do nich.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/18

---

Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — BFA przeciwko Radzie

(Sprawa T-120/11)

2011/C 130/32

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Banque pour le financement de l’agriculture (BFA) (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat J.C. Tchikaya)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty przytoczone przez stronę skarżącą są co do istoty identyczne z przytoczonymi w sprawie T-118/11 Attey przeciwko Radzie lub podobne do nich.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/18

---

Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Versus Bank przeciwko Radzie

(Sprawa T-121/11)

2011/C 130/33

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Versus Bank (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat J.C. Tchikaya)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty przytoczone przez stronę skarżącą są co do istoty identyczne z przytoczonymi w sprawie T-118/11 Attey przeciwko Radzie lub podobne do nich.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/18

---

Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Yao N’Dré przeciwko Radzie

(Sprawa T-122/11)

2011/C 130/34

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Paul Yao N’Dré (przedstawiciel: adwokat J.C. Tchikaya)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty przytoczone przez stronę skarżącą są co do istoty identyczne z przytoczonymi w sprawie T-118/11 Attey przeciwko Radzie lub podobne do nich.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/18

---

Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2011 r. — Legré przeciwko Radzie

(Sprawa T-123/11)

2011/C 130/35

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Thierry Legré (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat J.C. Tchikaya)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty przytoczone przez stronę skarżącą są co do istoty identyczne z przytoczonymi w sprawie T-118/11 Attey przeciwko Radzie lub podobne do nich.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/19 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/19

---

Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2011 r. — Kipré przeciwko Radzie

(Sprawa T-124/11)

2011/C 130/36

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Stéphane Kipré (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat J.C. Tchikaya)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty przytoczone przez stronę skarżącą są co do istoty identyczne z przytoczonymi w sprawie T-118/11 Attey przeciwko Radzie lub podobne do nich.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/19 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/19

---

Skarga wniesiona w dniu 23 lutego 2011 r. — LG Display i LG Display Taiwan przeciwko Komisji

(Sprawa T-128/11)

2011/C 130/37

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: LG Display Co. Ltd (Seul, Korea) i LG Display Taiwan (Tajwan, Republika Chińska) (przedstawiciele: A.. Winckler i F.C. Laprévote, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | częściowe uchylenie lub znaczne obniżenie nałożonej grzywny; |
| --- | --- |

—

częściowe uchylenie lub znaczne obniżenie nałożonej grzywny;

| — | obciążenie Komisji kosztami prawnymi oraz wszystkimi innymi kosztami i wydatkami poniesionymi w związku z niniejszą sprawą; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami prawnymi oraz wszystkimi innymi kosztami i wydatkami poniesionymi w związku z niniejszą sprawą;

| — | podjęcie wszelkich innych środków, jakie Trybunał uzna za stosowne. |
| --- | --- |

—

podjęcie wszelkich innych środków, jakie Trybunał uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące wnoszą o stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji C(2010) 8761 wersja ostateczna z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie COMP/39.309 — LCD — Wyświetlacze ciekłokrystaliczne, w której Komisja uznała, że skarżące, wraz z innymi przedsiębiorstwami, naruszyły art. 101 TFUE i art. 53 EOG poprzez uczestnictwo w pojedynczym i ciągłym porozumieniu i stosowanie uzgodnionych praktyk w sektorze wyświetlaczy ciekłokrystalicznych do telewizorów, notebooków i monitorów, w zakresie, w jakim w decyzji tej nałożono grzywny na skarżące.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1) | W ramach zarzutu pierwszego skarżące podnoszą, że przy obliczaniu grzywien Komisja błędnie i niesłusznie włączyła wartość sprzedaży LG Display do wartości sprzedaży jej spółek dominujących i naruszyła właściwe zasady postępowania, takie jak prawo do obrony. W tym względzie skarżące podnoszą, że:






  — | po pierwsze, twierdzenie Komisji, że naruszenie dotyczyło sprzedaży na rzecz spółek dominujących LG Display nie było częścią pisma w sprawie przedstawienia zarzutów, zaś istnienie rozbieżności między treścią tego pisma a treścią zaskarżonej decyzji stanowi naruszenie prawa skarżących do bycia wysłuchanymi; |
| --- | --- | --- |

1)

W ramach zarzutu pierwszego skarżące podnoszą, że przy obliczaniu grzywien Komisja błędnie i niesłusznie włączyła wartość sprzedaży LG Display do wartości sprzedaży jej spółek dominujących i naruszyła właściwe zasady postępowania, takie jak prawo do obrony. W tym względzie skarżące podnoszą, że:

—

po pierwsze, twierdzenie Komisji, że naruszenie dotyczyło sprzedaży na rzecz spółek dominujących LG Display nie było częścią pisma w sprawie przedstawienia zarzutów, zaś istnienie rozbieżności między treścią tego pisma a treścią zaskarżonej decyzji stanowi naruszenie prawa skarżących do bycia wysłuchanymi;

| — | po drugie, Komisja błędnie zastosowała wytyczne w sprawie grzywien, uwzględniając przy obliczaniu grzywny wartość sprzedaży LG Display na rzecz jej spółek dominujących; |
| --- | --- |

—

po drugie, Komisja błędnie zastosowała wytyczne w sprawie grzywien, uwzględniając przy obliczaniu grzywny wartość sprzedaży LG Display na rzecz jej spółek dominujących;

| — | po trzecie, uznanie tej sprzedaży za „bezpośrednią sprzedaż EOG” oraz „bezpośrednią sprzedaż EOG poprzez produkty przetworzone” narusza zasadę równego traktowania. |
| --- | --- |

—

po trzecie, uznanie tej sprzedaży za „bezpośrednią sprzedaż EOG” oraz „bezpośrednią sprzedaż EOG poprzez produkty przetworzone” narusza zasadę równego traktowania.

Skarżące utrzymują, że grzywna nałożona na LG Display może być obliczona jedynie na podstawie sprzedaży „na wolnym rynku”, dokonywanej na rzecz podmiotów niepowiązanych, gdyż tylko taka sprzedaż może stanowić przedmiot naruszenia.

| 2) | W ramach zarzutu drugiego skarżące podnoszą, że Komisja błędnie odmówiła zwolnienia LG Display grzywien za rok 2005, a tym samym naruszyła obwieszczenie w sprawie współpracy z 2002 r. W tym względzie skarżące utrzymują, że:






  — | po pierwsze, w wyniku uchybień proceduralnych istotnie ograniczony został dostęp LG Display do akt sprawy; |
| --- | --- | --- |

2)

W ramach zarzutu drugiego skarżące podnoszą, że Komisja błędnie odmówiła zwolnienia LG Display grzywien za rok 2005, a tym samym naruszyła obwieszczenie w sprawie współpracy z 2002 r. W tym względzie skarżące utrzymują, że:

—

po pierwsze, w wyniku uchybień proceduralnych istotnie ograniczony został dostęp LG Display do akt sprawy;

| — | po drugie, LG Display spełniła kryteria częściowego zwolnienia z grzywny, określone w odnośnym obwieszczeniu w sprawie współpracy z 2002 r.; |
| --- | --- |

—

po drugie, LG Display spełniła kryteria częściowego zwolnienia z grzywny, określone w odnośnym obwieszczeniu w sprawie współpracy z 2002 r.;

| — | po trzecie, oddalenie przez Komisję wniosku LG Display nie jest uzasadnione, a u jego podstaw leży kilka naruszeń prawa oraz błędów w zakresie ustaleń faktycznych. |
| --- | --- |

—

po trzecie, oddalenie przez Komisję wniosku LG Display nie jest uzasadnione, a u jego podstaw leży kilka naruszeń prawa oraz błędów w zakresie ustaleń faktycznych.

| 3) | W zarzucie trzecim skarżące podnoszą, iż pomimo okoliczności, że LG Display współpracowała z Komisją w wyjątkowo dużym zakresie, wykraczającym znacznie poza zakres obowiązków wynikających z obwieszczenia w sprawie współpracy z 2002 r., Komisja odmówiła przyznania jej, ze względu na tę współpracę, dodatkowej obniżki grzywny o co najmniej 10 %, wobec czego naruszyła obwieszczenie w sprawie współpracy. |
| --- | --- |

3)

W zarzucie trzecim skarżące podnoszą, iż pomimo okoliczności, że LG Display współpracowała z Komisją w wyjątkowo dużym zakresie, wykraczającym znacznie poza zakres obowiązków wynikających z obwieszczenia w sprawie współpracy z 2002 r., Komisja odmówiła przyznania jej, ze względu na tę współpracę, dodatkowej obniżki grzywny o co najmniej 10 %, wobec czego naruszyła obwieszczenie w sprawie współpracy.

| 4) | W zarzucie czwartym skarżące twierdzą, że wyłączenie przez Komisję japońskich dostawców LCD z zakresu zaskarżonej decyzji, mimo iż dwóch z nich przyznało, że uczestniczyło w tym samym pojedynczym i ciągłym naruszeniu, stanowi naruszenie zasady pewności prawa, naraża LG Display na istotne ryzyko powtórnego pociągnięcia do odpowiedzialności za to samo naruszenie, a także narusza zasadę proporcjonalności. |
| --- | --- |

4)

W zarzucie czwartym skarżące twierdzą, że wyłączenie przez Komisję japońskich dostawców LCD z zakresu zaskarżonej decyzji, mimo iż dwóch z nich przyznało, że uczestniczyło w tym samym pojedynczym i ciągłym naruszeniu, stanowi naruszenie zasady pewności prawa, naraża LG Display na istotne ryzyko powtórnego pociągnięcia do odpowiedzialności za to samo naruszenie, a także narusza zasadę proporcjonalności.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/20 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/20

---

Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2011 r. — Gossio przeciwko Radzie

(Sprawa T-130/11)

2011/C 130/38

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Marcel Gossio (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 15 stycznia 2011 r. są w odniesieniu do skarżącego bezzasadne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 15 stycznia 2011 r. są w odniesieniu do skarżącego bezzasadne;

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r.; |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r.;

| — | ewentualnie, nakazanie usunięcia nazwiska Marcela Gossio z list załączonych do wspomnianego rozporządzenia i wspomnianej decyzji. |
| --- | --- |

—

ewentualnie, nakazanie usunięcia nazwiska Marcela Gossio z list załączonych do wspomnianego rozporządzenia i wspomnianej decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia obowiązku uzasadnienia, ponieważ powody wpisania skarżącego na listę osób i podmiotów, wobec których znajdują zastosowanie środki ograniczające mają charakter stereotypowy i nie przedstawiono żadnych konkretnych okoliczności faktycznych pozwalających na ocenę prawidłowości wspomnianego wpisu na listę. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia obowiązku uzasadnienia, ponieważ powody wpisania skarżącego na listę osób i podmiotów, wobec których znajdują zastosowanie środki ograniczające mają charakter stereotypowy i nie przedstawiono żadnych konkretnych okoliczności faktycznych pozwalających na ocenę prawidłowości wspomnianego wpisu na listę.

| 2) | Zarzut drugi dotyczy oczywistego błędu w ocenie, ponieważ skarżący, należący do organów władzy, nie miał, w związku z pełnionymi przez siebie funkcjami, prawa do podporządkowania się konkretnemu prezydentowi ale ciążył na nim obowiązek dalszego pełnienia funkcji w organach władzy, w skład których wchodził. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy oczywistego błędu w ocenie, ponieważ skarżący, należący do organów władzy, nie miał, w związku z pełnionymi przez siebie funkcjami, prawa do podporządkowania się konkretnemu prezydentowi ale ciążył na nim obowiązek dalszego pełnienia funkcji w organach władzy, w skład których wchodził.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/20 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/20

---

Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2011 r. — Ezzedine przeciwko Radzie

(Sprawa T-131/11)

2011/C 130/39

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Ibrahim Ezzedine (Treichville, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Ibrahima EZZEDINE’a, nie jest zasadna decyzja Rady 2011/71/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r., opublikowana w dniu 2 lutego 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Ibrahima EZZEDINE’a, nie jest zasadna decyzja Rady 2011/71/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r., opublikowana w dniu 2 lutego 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

| — | w rezultacie:






  — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/71/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r.; |
| --- | --- | --- |

—

w rezultacie:

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/71/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r.;

| — | posiłkowo, nakazanie usunięcia nazwiska Ibrahima EZZEDINE’a z wykazu załączonego do wspomnianej decyzji. |
| --- | --- |

—

posiłkowo, nakazanie usunięcia nazwiska Ibrahima EZZEDINE’a z wykazu załączonego do wspomnianej decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, ze względu na to, że motywy umieszczenia strony skarżącej w wykazie osób i podmiotów, do których stosują się środki ograniczające, mają charakter szablonowy bez podania jakiejkolwiek dokładnej okoliczności faktycznej pozwalającej na ocenę istotności wspomnianego wymienionego umieszczenia w wykazie. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, ze względu na to, że motywy umieszczenia strony skarżącej w wykazie osób i podmiotów, do których stosują się środki ograniczające, mają charakter szablonowy bez podania jakiejkolwiek dokładnej okoliczności faktycznej pozwalającej na ocenę istotności wspomnianego wymienionego umieszczenia w wykazie.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie, ze względu na to, że zarzuca się stronie skarżącej przyczynianie się do finansowania bezprawnych rządów L. Gbagba, podczas gdy strona skarżąca wykonywała tylko działalność prywatnego przedsiębiorcy i przez uiszczanie podatków i opłat przyczyniała się po prostu do finansowania Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, a nie konkretnego reżimu. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie, ze względu na to, że zarzuca się stronie skarżącej przyczynianie się do finansowania bezprawnych rządów L. Gbagba, podczas gdy strona skarżąca wykonywała tylko działalność prywatnego przedsiębiorcy i przez uiszczanie podatków i opłat przyczyniała się po prostu do finansowania Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, a nie konkretnego reżimu.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/21 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/21

---

Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2011 r. — Kessé przeciwko Radzie

(Sprawa T-132/11)

2011/C 130/40

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Feh Lambert Kessé (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 15 stycznia 2011 r. są w odniesieniu do skarżącego Feha Lamberta Kessé bezzasadne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 15 stycznia 2011 r. są w odniesieniu do skarżącego Feha Lamberta Kessé bezzasadne;

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r.; |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r.;

| — | ewentualnie, nakazanie usunięcia nazwiska Feha Lamberta Kessé z list załączonych do wspomnianego rozporządzenia i wspomnianej decyzji. |
| --- | --- |

—

ewentualnie, nakazanie usunięcia nazwiska Feha Lamberta Kessé z list załączonych do wspomnianego rozporządzenia i wspomnianej decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Podniesione przez skarżącego zarzuty i przedstawione przez niego główne argumenty są zasadniczo identyczne w stosunku do zarzutów i argumentów przedstawionych w sprawie T-130/11 Gossio przeciwko Radzie tudzież do nich podobne.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/21 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/21

---

Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2011 r. — Al-Faqih i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-134/11)

2011/C 130/41

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Al-Bashir Mohammed Al-Faqih (Birmingham, Zjednoczone Królestwo), Ghunia Abdrabbah (Birmingham, Zjednoczone Królestwo), Taher Nasuf (Manchester, Zjednoczone Królestwo) i Sanabel Relief Agency Ltd (Birmingham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: E. Grieves, barrister i N. Garcia-Lora, solicitor)

Strona pozwana: Komisja

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 1139/2010 (1) i rozporządzenia Komisji (UE) nr 1138/2010 (2) w zakresie dotyczącym skarżących i |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 1139/2010 (1) i rozporządzenia Komisji (UE) nr 1138/2010 (2) w zakresie dotyczącym skarżących i

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez skarżących oraz wszelkimi kwotami zapłaconymi w związku z pomocą prawną w kasie Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez skarżących oraz wszelkimi kwotami zapłaconymi w związku z pomocą prawną w kasie Trybunału Sprawiedliwości.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący twierdzenia, iż Komisja rozmyślnie zignorowała wiążące orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości i nie dokonała niezależnej weryfikacji podstawy wpisu skarżących do wykazu, ani nie zażądała podania powodów umieszczenia skarżących w wykazie. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący twierdzenia, iż Komisja rozmyślnie zignorowała wiążące orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości i nie dokonała niezależnej weryfikacji podstawy wpisu skarżących do wykazu, ani nie zażądała podania powodów umieszczenia skarżących w wykazie.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący twierdzenia, że rozporządzenie Komisji (UE) nr 1139/2010 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1138/2010 nie respektują prawa do kontroli sądowej i naruszają prawo do obrony, naruszając tym samym art. 6 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący twierdzenia, że rozporządzenie Komisji (UE) nr 1139/2010 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1138/2010 nie respektują prawa do kontroli sądowej i naruszają prawo do obrony, naruszając tym samym art. 6 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący twierdzenia, że wnioski, do których doszła Komisja w przeprowadzonej przez siebie kontroli w odniesieniu do jednego ze skarżących, Sanabel Relief Agency Ltd, są błędne i nieakceptowane z prawnego punktu widzenia. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący twierdzenia, że wnioski, do których doszła Komisja w przeprowadzonej przez siebie kontroli w odniesieniu do jednego ze skarżących, Sanabel Relief Agency Ltd, są błędne i nieakceptowane z prawnego punktu widzenia.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący twierdzenia, że rozporządzenie Komisji (UE) nr 1139/2010 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1138/2010 stanowią nieproporcjonalne naruszenie praw własności i prawa do poszanowania życia prywatnego wszystkich czworga skarżących w rozumieniu art. 8 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Ponadto takie ustawodawstwo jest nieracjonalne, szczególnie w świetle stanowiska Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z którym trzej pierwsi skarżący nie spełniają już relewantnych kryteriów umieszczenia w wykazie. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący twierdzenia, że rozporządzenie Komisji (UE) nr 1139/2010 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1138/2010 stanowią nieproporcjonalne naruszenie praw własności i prawa do poszanowania życia prywatnego wszystkich czworga skarżących w rozumieniu art. 8 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Ponadto takie ustawodawstwo jest nieracjonalne, szczególnie w świetle stanowiska Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z którym trzej pierwsi skarżący nie spełniają już relewantnych kryteriów umieszczenia w wykazie.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1139/2010 z dnia 7 grudnia 2010 r. zmieniające po raz 141. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami (Dz.U. 2010 L 322, s. 6)

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1138/2010 z dnia 7 grudnia 2010 r. zmieniające po raz 140. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami (Dz.U. 2010 L 322, s. 4)

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/22 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/22

---

Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Guiai Bi Poin przeciwko Radzie

(Sprawa T-137/11)

2011/C 130/42

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Guiai Bi Poin (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, GEORGESA GUIAI BI POINA, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, GEORGESA GUIAI BI POINA, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych,

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

| — | subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko GEORGESA GUIAI BI POINA zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko GEORGESA GUIAI BI POINA zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca przytacza dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, w zakresie w jakim powody umieszczenia nazwiska strony skarżącej w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi są stereotypami niezawierającymi jakiejkolwiek dokładnej informacji faktycznej. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, w zakresie w jakim powody umieszczenia nazwiska strony skarżącej w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi są stereotypami niezawierającymi jakiejkolwiek dokładnej informacji faktycznej.

| 2) | Zarzut drugi, dotyczący oczywistego błędu w ocenie, w zakresie w jakim:






  — | stronie skarżącej zarzucono, że odmówiła uznania zwierzchnictwa demokratycznie wybranego prezydenta A. Quattary, podczas gdy strona skarżąca jako wojskowy nie może odmówić posłuszeństwa konstytucyjnym organom swego kraju, które ogłosiły, że demokratycznie wybranym prezydentem jest L. Gbagbo oraz |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi, dotyczący oczywistego błędu w ocenie, w zakresie w jakim:

—

stronie skarżącej zarzucono, że odmówiła uznania zwierzchnictwa demokratycznie wybranego prezydenta A. Quattary, podczas gdy strona skarżąca jako wojskowy nie może odmówić posłuszeństwa konstytucyjnym organom swego kraju, które ogłosiły, że demokratycznie wybranym prezydentem jest L. Gbagbo oraz

| — | stronie skarżącej zarzucono, że jest odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, podczas gdy strona skarżąca nie została postawiona przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym, którego jurysdykcja została uznana przez Republikę Wybrzeża Kości Słoniowej. |
| --- | --- |

—

stronie skarżącej zarzucono, że jest odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, podczas gdy strona skarżąca nie została postawiona przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym, którego jurysdykcja została uznana przez Republikę Wybrzeża Kości Słoniowej.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/22 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/22

---

Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Ahouma przeciwko Radzie

(Sprawa T-138/11)

2011/C 130/43

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Brouha Nathanaël Ahouma (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Brouhy Nathanaëla AHOUMY, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Brouhy Nathanaëla AHOUMY, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych.

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

| — | subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Brouhy Nathanaëla AHOUMY, zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Brouhy Nathanaëla AHOUMY, zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są co do zasady identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-137/11 Guiai Bi Poin przeciwko Radzie lub do nich podobne

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/23 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/23

---

Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Gnango przeciwko Radzie

(Sprawa T-139/11)

2011/C 130/44

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Loba Emmanuel Patrice Gnango (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Loby Emmanuela Patrice’a GNANGO, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Loby Emmanuela Patrice’a GNANGO, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych.

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

| — | subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Loby Emmanuela Patrice’a GNANGO, zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Loby Emmanuela Patrice’a GNANGO, zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są co do zasady identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-137/11 Guiai Bi Poin przeciwko Radzie lub do nich podobne

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/23 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/23

---

Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Guei przeciwko Radzie

(Sprawa T-140/11)

2011/C 130/45

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Badia Brice Guei (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, BADII BRICE’A GUEI, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, BADII BRICE’A GUEI, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

| — | subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko BADII BRICE’A GUEI zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko BADII BRICE’A GUEI zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są co do zasady identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-137/11 Guiai Bi Poin przeciwko Radzie lub do nich podobne.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/23 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/23

---

Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Dogbo przeciwko Radzie

(Sprawa T-141/11)

2011/C 130/46

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Blé Brunot Dogbo (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Blé Brunota DOGBO, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Blé Brunota DOGBO, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych.

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

| — | subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Blé Brunota DOGBO zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Blé Brunota DOGBO zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są co do zasady identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-137/11 Guiai Bi Poin przeciwko Radzie lub do nich podobne

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/24 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/24

---

Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — SIR przeciwko Radzie

(Sprawa T-142/11)

2011/C 130/47

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Société ivoirienne de raffinage (SIR) (Abidjan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: M. Ceccaldi, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji 2011/18/WPZiB i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, w szczególności w odniesieniu do spółki SIR; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji 2011/18/WPZiB i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, w szczególności w odniesieniu do spółki SIR;

| — | obciążenie Rady kosztami |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia Karty Narodów Zjednoczonych, a także art. 3 ust. 5 i 6, art. 21 ust. 1 TUE i art. 7 TFUE, w zakresie, w jakim nakładając środki ograniczające strona pozwana wykroczyła poza swoje kompetencje, jako że nazwa strony skarżącej nie jest ujęta w wykazie osób wskazanych w rezolucji 1572 (2004) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia Karty Narodów Zjednoczonych, a także art. 3 ust. 5 i 6, art. 21 ust. 1 TUE i art. 7 TFUE, w zakresie, w jakim nakładając środki ograniczające strona pozwana wykroczyła poza swoje kompetencje, jako że nazwa strony skarżącej nie jest ujęta w wykazie osób wskazanych w rezolucji 1572 (2004) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady nieingerowania w sprawy wewnętrzne państw, ponieważ strona pozwana zakwestionowała suwerenną decyzję Rady Konstytucyjnej Wybrzeża Kości Słoniowej proklamującej wybór prezydenta L. Gbagbo, a nie A. Ouattaro. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady nieingerowania w sprawy wewnętrzne państw, ponieważ strona pozwana zakwestionowała suwerenną decyzję Rady Konstytucyjnej Wybrzeża Kości Słoniowej proklamującej wybór prezydenta L. Gbagbo, a nie A. Ouattaro.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący niezgodności z prawem formalnym zaskarżonych aktów, która może być związana z kompetencją lub władzą strony pozwanej. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący niezgodności z prawem formalnym zaskarżonych aktów, która może być związana z kompetencją lub władzą strony pozwanej.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa do obrony, w zakresie, w jakim strona skarżąca nie mogła powziąć wiedzy o dowodach powoływanych przeciwko niej i w konsekwencji nie mogła wyrazić w użyteczny sposób swojego stanowiska w tej kwestii. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa do obrony, w zakresie, w jakim strona skarżąca nie mogła powziąć wiedzy o dowodach powoływanych przeciwko niej i w konsekwencji nie mogła wyrazić w użyteczny sposób swojego stanowiska w tej kwestii.

| 5) | Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności, ponieważ środki podjęte w stosunku do strony skarżącej oraz społeczeństwa Wybrzeża Kości Słoniowej są nadmierne względem realizowanego przez nie celu. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności, ponieważ środki podjęte w stosunku do strony skarżącej oraz społeczeństwa Wybrzeża Kości Słoniowej są nadmierne względem realizowanego przez nie celu.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/24 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/24

---

Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Kassarate przeciwko Radzie

(Sprawa T-144/11)

2011/C 130/48

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Tiapé Edouard Kassarate (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciele: adwokaci G. Collard i L. Aliot)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Tiapé Edouarda KASSARATE, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Tiapé Edouarda KASSARATE, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych.

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

| — | subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Tiapé Edouarda KASSARATE zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Tiapé Edouarda KASSARATE zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są co do zasady identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-137/11 Guiai Bi Poin przeciwko Radzie lub do nich podobne

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/24 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/24

---

Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Vagba przeciwko Radzie

(Sprawa T-145/11)

2011/C 130/49

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Gagbei Faussignaux Vagba (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciele: adwokaci G. Collard i L. Aliot)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Gagbei Faussignaux Vagby, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Gagbei Faussignaux Vagby, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych.

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

| — | subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Gagbei Faussignaux Vagby zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Gagbei Faussignaux Vagby zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są co do zasady identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-137/11 Guiai Bi Poin przeciwko Radzie lub do nich podobne

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/25 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/25

---

Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Yoro przeciwko Radzie

(Sprawa T-146/11)

2011/C 130/50

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Claude Yoro (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Claude’a YORA, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Claude’a YORA, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych.

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

| — | subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Claude’a YORA, zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Claude’a YORA, zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są co do zasady identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-137/11 Guiai Bi Poin przeciwko Radzie lub do nich podobne

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/25 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/25

---

Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Robe przeciwko Radzie

(Sprawa T-147/11)

2011/C 130/51

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Gogo Joachim Robe (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Gogo Joachim ROBE’A, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Gogo Joachim ROBE’A, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych.

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

| — | subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Gogo Joachim ROBE’A zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Gogo Joachim ROBE’A zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są co do zasady identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-137/11 Guiai Bi Poin przeciwko Radzie lub do nich podobne

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/25 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/25

---

Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Mangou przeciwko Radzie

(Sprawa T-148/11)

2011/C 130/52

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Philippe Mangou (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciele: adwokaci G. Collard i L. Aliot)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Philippe’a MANGOU, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, Philippe’a MANGOU, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych.

| — | w konsekwencji,






  — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji,

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

| — | subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Philippe’a MANGOU zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko Philippe’a MANGOU zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są co do zasady identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-137/11 Guiai Bi Poin przeciwko Radzie lub do nich podobne

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/26 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/26

---

Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2011 r. — Gobierno de Aragón i in. przeciwko Radzie

(Sprawa T-150/11)

2011/C 130/53

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Gobierno de Aragón (Aragón, Hiszpania), Principado de Asturias, Junta de Castilla y León (przedstawiciele: C. Fernández Vicién, I. Moreno-Tapia Rivas, E. Echeverría Álvarez, M. López Garrido, adwokaci)

Strona pozwana: Rada

Żądania strony skarżącej

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 1 lit. a), b) i f), art. 3 ust. 3 i art. 7 ust. 2 i 3 decyzji Rady 2010/787/UE oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 1 lit. a), b) i f), art. 3 ust. 3 i art. 7 ust. 2 i 3 decyzji Rady 2010/787/UE oraz

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem niniejszej skargi jest stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Rady z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla (2010/787/UE)

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych i w rezultacie naruszenia art. 194 TFUE.
  Decyzja jest dotknięta oczywistym błędem w ocenie okoliczności faktycznych z uwagi na to, że uznaje, iż niewielki udział dotowanego węgla w ogólnym koszyku energetycznym nie uzasadnia dalszego utrzymywania takich dotacji w celu zabezpieczenia dostaw energii w Unii. Ze względu na popełnienie tego błędu zaskarżona decyzja nakłada środki naruszające jeden z celów polityki energetycznej ustanowionych w art. 194 TFUE, który w lit. b) ustanawia obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii w Unii. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych i w rezultacie naruszenia art. 194 TFUE.

Decyzja jest dotknięta oczywistym błędem w ocenie okoliczności faktycznych z uwagi na to, że uznaje, iż niewielki udział dotowanego węgla w ogólnym koszyku energetycznym nie uzasadnia dalszego utrzymywania takich dotacji w celu zabezpieczenia dostaw energii w Unii. Ze względu na popełnienie tego błędu zaskarżona decyzja nakłada środki naruszające jeden z celów polityki energetycznej ustanowionych w art. 194 TFUE, który w lit. b) ustanawia obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii w Unii.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności
  Wymóg zamknięcia lub zwrotu pomocy otrzymanej zgodnie z zaskarżoną decyzją przez kopalnie, które nie będąc konkurencyjne w 2011 r. staną się konkurencyjne w 2018 r. nie jest proporcjonalny w odniesieniu do celów zaskarżonej decyzji. Zatem zaskarżone w niniejszej skardze przepisy wykraczają znacznie poza to, co może być niezbędne dla zagwarantowania ochrony środowiska naturalnego w zakresie, w jakim nie przyczyniają się do zmniejszenia procentowego udziału energii wytwarzanej z węgla. Zaskarżone przepisy nie są również proporcjonalne dla osiągnięcia celów konkurencyjności przemysłu węglowego, gdyż (i) mogą skutkować zamknięciem w 2018 r. kopalń, które będą wtedy konkurencyjne, lecz zgodnie z zaskarżoną decyzją musiały zobowiązać się do zamknięcia, ponieważ w 2011 r. nie mogły utrzymać się bez udzielonej tą decyzją pomocy oraz (ii) nie sprzyjają utrzymaniu kopalń konkurencyjnych z punktu widzenia ochrony środowiska i bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności

Wymóg zamknięcia lub zwrotu pomocy otrzymanej zgodnie z zaskarżoną decyzją przez kopalnie, które nie będąc konkurencyjne w 2011 r. staną się konkurencyjne w 2018 r. nie jest proporcjonalny w odniesieniu do celów zaskarżonej decyzji. Zatem zaskarżone w niniejszej skardze przepisy wykraczają znacznie poza to, co może być niezbędne dla zagwarantowania ochrony środowiska naturalnego w zakresie, w jakim nie przyczyniają się do zmniejszenia procentowego udziału energii wytwarzanej z węgla. Zaskarżone przepisy nie są również proporcjonalne dla osiągnięcia celów konkurencyjności przemysłu węglowego, gdyż (i) mogą skutkować zamknięciem w 2018 r. kopalń, które będą wtedy konkurencyjne, lecz zgodnie z zaskarżoną decyzją musiały zobowiązać się do zamknięcia, ponieważ w 2011 r. nie mogły utrzymać się bez udzielonej tą decyzją pomocy oraz (ii) nie sprzyjają utrzymaniu kopalń konkurencyjnych z punktu widzenia ochrony środowiska i bezpieczeństwa.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań.
  Skarżące twierdzą, że pewne aspekty zaskarżonej decyzji eliminując bezpieczeństwo dostaw jako cel podlegający ochronie nowych przepisów naruszają wspólnotową zasadę uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań.

Skarżące twierdzą, że pewne aspekty zaskarżonej decyzji eliminując bezpieczeństwo dostaw jako cel podlegający ochronie nowych przepisów naruszają wspólnotową zasadę uzasadnionych oczekiwań.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący braku uzasadnienia.
  Zdaniem skarżących decyzja nie zawiera wystarczającego uzasadnienia dotyczącego przyjęcia środków, które stanowią odstępstwo od przepisów wcześniejszego rozporządzenia i od kontekstu prawnego, w jaki się ona wpisuje. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący braku uzasadnienia.

Zdaniem skarżących decyzja nie zawiera wystarczającego uzasadnienia dotyczącego przyjęcia środków, które stanowią odstępstwo od przepisów wcześniejszego rozporządzenia i od kontekstu prawnego, w jaki się ona wpisuje.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/27 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/27

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia (pierwsza izba) z dnia 8 marca 2011 r. — De Nicola przeciwko Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu

(Sprawa F-59/09) (1)

(Służba publiczna - Personel Europejskiego Banku Inwestycyjnego - Ocena - Awans - Właściwość Sądu - Dopuszczalność - Dorozumiana decyzja odmowna - Wewnętrzna wytyczna - Przedstawiciel personelu - Zasada przestrzegania prawa do obrony)

2011/C 130/54

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Carlo De Nicola (Strassen, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat L. Isola)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: C. Gómez de la Cruz, T. Gilliams i F. Martin, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferro)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 29 kwietnia 2008 r. o awansach, nieuwzględniającej nazwiska skarżącego, jak również oceny skarżącego za 2007 r. Po drugie, stwierdzenie nieważności decyzji komisji odwoławczej o dalszym obradowaniu pomimo zgłoszenia wniosku o wykluczenie. Wreszcie, stwierdzenie, że skarżący był ofiarą mobbingu i nakazanie stronie pozwanej jego zaprzestania oraz zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność sprawozdania z oceny za 2007 r. oraz odmownej decyzji o awansie C. De Nicoli. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność sprawozdania z oceny za 2007 r. oraz odmownej decyzji o awansie C. De Nicoli.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | C. De Nicola i Europejski Bank Inwestycyjny pokrywają każdy własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

3)

C. De Nicola i Europejski Bank Inwestycyjny pokrywają każdy własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 29.8.2009, s. 49.

---

| 30.4.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 130/27 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 130/27

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 3 marca 2011 r. — Dubus przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-86/10) (1)

2011/C 130/55

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy w następstwie zawarcia ugody.

---

(1)  Dz.U. C 317 z 20.11.2010, s. 49.

---