# Επίσημη Εφημερίδα C 72/2011

| | ISSN 1725-2415
  doi:10.3000/17252415.C_2011.072.ell |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 54ό έτος5 Μαρτίου 2011 |

ISSN 1725-2415

doi:10.3000/17252415.C_2011.072.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

54ό έτος5 Μαρτίου 2011

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ, ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2011/C 072/01 | Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 63 της 26.2.2011 | 1 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ, ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2011/C 072/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 63 της 26.2.2011

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2011/C 072/02 | Υπόθεση C-266/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Μαΐου 2010 η Sistemul electronic de arhivare, criptare și indexare digitalizată Srl (Seacid) κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 16 Μαρτίου 2010 στην υπόθεση T-530/09, Sistemul electronic de arhivare, criptare și indexare digitalizată Srl (Seacid) κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 2 |
| 2011/C 072/03 | Υπόθεση C-544/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 23 Νοεμβρίου 2010 — Deutsche Weintor eG κατά Land Rheinland-Pfalz | 2 |
| 2011/C 072/04 | Υπόθεση C-560/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-300/07: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Επιτροπής | 3 |
| 2011/C 072/05 | Υπόθεση C-561/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-387/08: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Επιτροπής | 3 |
| 2011/C 072/06 | Υπόθεση C-564/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 2 Δεκεμβρίου 2010 — Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung κατά Pfeifer & Langen Kommanditgesellschaft | 4 |
| 2011/C 072/07 | Υπόθεση C-572/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal administratif de Saint-Denis de la Réunion (Γαλλία) στις 8 Δεκεμβρίου 2010 — Clément Amedee κατά Garde des sceaux, Ministre de la justice et des libertés, Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l'État | 4 |
| 2011/C 072/08 | Υπόθεση C-574/10: Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας | 5 |
| 2011/C 072/09 | Υπόθεση C-575/10: Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Ουγγαρίας | 6 |
| 2011/C 072/10 | Υπόθεση C-577/10: Προσφυγή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2010 | 7 |
| 2011/C 072/11 | Υπόθεση C-578/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 6 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά L.A.C. van Putten | 7 |
| 2011/C 072/12 | Υπόθεση C-579/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 8 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά P. Mook | 8 |
| 2011/C 072/13 | Υπόθεση C-580/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά G. Frank | 8 |
| 2011/C 072/14 | Υπόθεση C-581/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Köln (Γερμανία) στις 13 Δεκεμβρίου 2010 — Emeka Nelson, Bill Chinazo Nelson, Brian Cheimezie Nelson κατά Deutsche Lufthansa AG | 8 |
| 2011/C 072/15 | Υπόθεση C-584/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 13 Δεκεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-85/09: Yassin Abdullah Kadi κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 9 |
| 2011/C 072/16 | Υπόθεση C-593/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 16 Δεκεμβρίου 2010 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-85/09: Yassin Abdullah Kadi κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 9 |
| 2011/C 072/17 | Υπόθεση C-595/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 16 Δεκεμβρίου 2010 το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-85/09: Yassin Abdullah Kadi κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 10 |
| 2011/C 072/18 | Υπόθεση C-596/10: Προσφυγή της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας | 11 |
| 2011/C 072/19 | Υπόθεση C-599/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Najvyšší súd (Δημοκρατία της Σλοβακίας) στις 17 Δεκεμβρίου 2010 — SAG ELV Slovensko a.s., FELA Management AG, ASCOM (Schweiz) AG, Asseco Central Europe a.s., TESLA Stropokov a.s., Autostrade per l'Italia SpA, EFKON AG, Stalexport Autostrady SA κατά Úrad pre verejné obstarávanie | 11 |
| 2011/C 072/20 | Υπόθεση C-606/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 22 Δεκεμβρίου 2010 — Association nationale d'assistance aux frontières pour les étrangers (Anafé) κατά Ministre de l'intérieur, de l'outre-mer, des collectivités territoriales et de l'immigration | 12 |
| 2011/C 072/21 | Υπόθεση C-610/10: Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας | 12 |
| 2011/C 072/22 | Υπόθεση C-614/10: Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατία της Αυστρίας | 13 |
| 2011/C 072/23 | Υπόθεση C-615/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 23 Δεκεμβρίου 2010 — Insinööritoimisto InsTiimi Oy | 14 |
| 2011/C 072/24 | Υπόθεση C-617/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Haparanda tingsrätt (Σουηδία) στις 27 Δεκεμβρίου 2010 — Åklagaren κατά Hans Åkerberg Fransson | 14 |
| 2011/C 072/25 | Υπόθεση C-619/10: Αίτηση για έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Δημοκρατία της Λετονίας) στις 29 Δεκεμβρίου 2010 — Trade Agency Ltd κατά Seramico Investments Ltd | 15 |
| 2011/C 072/26 | Υπόθεση C-620/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen (Σουηδία) στις 27 Δεκεμβρίου 2010 — Migrationsverket κατά Nurije Kastrati, Valdrina Kastrati, Valdrin Kastrati | 15 |
| 2011/C 072/27 | Υπόθεση C-621/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Varna (Βουλγαρία) στις 29 Δεκεμβρίου 2010 — АDSITS Balkan and Sea prоperties κατά Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto — Varna | 15 |
| 2011/C 072/28 | Υπόθεση C-624/10: Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας | 16 |
| 2011/C 072/29 | Υπόθεση C-628/10 P: Αναίρεση της 29ης Δεκεμβρίου 2010 ασκηθείσα από την Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Company, Inc. κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 27 Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση T-24/05, Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Co., Inc., Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 17 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2011/C 072/30 | Υπόθεση T-370/10 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιανουαρίου 2011 — Rubinetterie Teorema κατά Επιτροπής (Ασφαλιστικά μέτρα — Ανταγωνισμός — Απόφαση της Επιτροπής περί επιβολής προστίμου — Τραπεζική εγγύηση — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Χρηματική ζημία — Απουσία εξαιρετικών περιστάσεων — Έλλειψη επείγοντος) | 18 |
| 2011/C 072/31 | Υπόθεση T-567/10: Προσφυγή της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Vivendi κατά Επιτροπής | 18 |
| 2011/C 072/32 | Υπόθεση T-568/10: Προσφυγή της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Vivendi κατά Επιτροπής | 19 |
| 2011/C 072/33 | Υπόθεση T-572/10: Αγωγή της 21ης Δεκεμβρίου 2010 — Επιτροπή κατά Commune de Millau | 19 |
| 2011/C 072/34 | Υπόθεση T-589/10: Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2010 — Just Music Fernsehbetrieb κατά ΓΕΕΑ — France Télécom (Jukebox) | 20 |
| 2011/C 072/35 | Υπόθεση T-590/10: Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2010 — Thesing και Bloomberg Finance κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας | 20 |
| 2011/C 072/36 | Υπόθεση T-595/10: Προσφυγή της 17ης Δεκεμβρίου 2010 — Zenato κατά ΓΕΕΑ — Camera di Commercio Industria Artigianato e Agricoltura di Verona (RIPASSA) | 21 |
| 2011/C 072/37 | Υπόθεση T-599/10: Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2010 — Eurocool Logistik κατά ΓΕΕΑ — Lenger (EUROCOOL) | 22 |
| 2011/C 072/38 | Υπόθεση T-4/11: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Export Development Bank of Iran κατά Συμβουλίου | 22 |
| 2011/C 072/39 | Υπόθεση T-5/11: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Export Development Bank of Iran κατά Συμβουλίου | 23 |
| 2011/C 072/40 | Υπόθεση T-6/11 Ρ: Αναίρεση που άσκησε στις 5 Ιανουαρίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 28 Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση F-9/09, Vicente Carbajosa κ.λπ. κατά Επιτροπής | 24 |
| 2011/C 072/41 | Υπόθεση T-8/11: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Bank Kargoshaei κ.λπ. κατά Συμβουλίου | 24 |
| 2011/C 072/42 | Υπόθεση T-9/11: Προσφυγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Air Canada κατά Επιτροπής | 25 |
| 2011/C 072/43 | Υπόθεση T-15/11: Προσφυγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Sina Bank κατά Συμβουλίου | 26 |
| 2011/C 072/44 | Υπόθεση T-16/11: Προσφυγή της 14ης Ιανουαρίου 2011 — Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής | 27 |
| 2011/C 072/45 | Υπόθεση T-22/11: Προσφυγή της 19ης Ιανουαρίου 2011 — Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband κατά Επιτροπής | 28 |
| 2011/C 072/46 | Υπόθεση T-26/11: Προσφυγή της 18ης Ιανουαρίου 2011 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (καρό σχέδιο σε χρώμα μαύρο, μπεζ, καφετί, σκούρο κόκκινο και γκρι) | 29 |
| 2011/C 072/47 | Υπόθεση T-27/11: Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2011 — Rheinischer Sparkassen- und Giroverband κατά Επιτροπής | 29 |
| 2011/C 072/48 | Υπόθεση T-28/11: Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2011 — Koninklijke Luchtvaart Maatschappij κατά Επιτροπής | 30 |
| 2011/C 072/49 | Υπόθεση T-31/11: Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2011 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (καρό σχέδιο σε χρώμα ροζ, μοβ, μπεζ και σκούρο γκρι) | 32 |
| 2011/C 072/50 | Υπόθεση T-38/11: Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2011 — Cathay Pacific Airways κατά Επιτροπής | 32 |
| 2011/C 072/51 | Υπόθεση T-389/09: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Ιανουαρίου 2011 — Labate κατά Επιτροπής | 33 |
| 2011/C 072/52 | Υπόθεση T-198/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιανουαρίου 2011 — Maximuscle κατά ΓΕΕΑ — Foreign Supplement Trademark (GAKIC) | 33 |
| | Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2011/C 072/53 | Υπόθεση F-121/07: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2011 — Strack κατά Επιτροπής [Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 — Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης — Παραδεκτό — Βλαπτική πράξη] | 34 |
| 2011/C 072/54 | Υπόθεση F-132/07: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2011 — Strack κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Άρθρα 17, 17α και 19 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης — Αίτηση άδειας για τη δημοσιοποίηση εγγράφων — Αίτηση άδειας για τη δημοσίευση κειμένου — Αίτηση άδειας για τη χρησιμοποίηση των διαπιστώσεων ενώπιον εθνικών δικαστικών αρχών — Παραδεκτό) | 34 |
| 2011/C 072/55 | Υπόθεση F-106/10: Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2010 — Gross κ.λπ. κατά Δικαστηρίου | 34 |
| 2011/C 072/56 | Υπόθεση F-113/10: Προσφυγή-αγωγή της 2ας Νοεμβρίου 2010 — ΑΤ κατά EACEA | 35 |
| 2011/C 072/57 | Υπόθεση F-120/10: Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2010 — AR κατά Επιτροπής | 35 |
| 2011/C 072/58 | Υπόθεση F-127/10: Προσφυγή της 15ης Δεκεμβρίου 2010 — Bömcke κατά ΕΤΕπ | 36 |
| 2011/C 072/59 | Υπόθεση F-1/11: Προσφυγή-αγωγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Soukup κατά Επιτροπής | 36 |
| 2011/C 072/60 | Υπόθεση F-2/11: Προσφυγή-αγωγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Descamps κατά Επιτροπής | 36 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2011/C 072/02

Υπόθεση C-266/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Μαΐου 2010 η Sistemul electronic de arhivare, criptare și indexare digitalizată Srl (Seacid) κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 16 Μαρτίου 2010 στην υπόθεση T-530/09, Sistemul electronic de arhivare, criptare și indexare digitalizată Srl (Seacid) κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2

2011/C 072/03

Υπόθεση C-544/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 23 Νοεμβρίου 2010 — Deutsche Weintor eG κατά Land Rheinland-Pfalz

2

2011/C 072/04

Υπόθεση C-560/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-300/07: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Επιτροπής

3

2011/C 072/05

Υπόθεση C-561/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-387/08: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Επιτροπής

3

2011/C 072/06

Υπόθεση C-564/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 2 Δεκεμβρίου 2010 — Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung κατά Pfeifer & Langen Kommanditgesellschaft

4

2011/C 072/07

Υπόθεση C-572/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal administratif de Saint-Denis de la Réunion (Γαλλία) στις 8 Δεκεμβρίου 2010 — Clément Amedee κατά Garde des sceaux, Ministre de la justice et des libertés, Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l'État

4

2011/C 072/08

Υπόθεση C-574/10: Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

5

2011/C 072/09

Υπόθεση C-575/10: Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Ουγγαρίας

6

2011/C 072/10

Υπόθεση C-577/10: Προσφυγή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2010

7

2011/C 072/11

Υπόθεση C-578/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 6 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά L.A.C. van Putten

7

2011/C 072/12

Υπόθεση C-579/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 8 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά P. Mook

8

2011/C 072/13

Υπόθεση C-580/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά G. Frank

8

2011/C 072/14

Υπόθεση C-581/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Köln (Γερμανία) στις 13 Δεκεμβρίου 2010 — Emeka Nelson, Bill Chinazo Nelson, Brian Cheimezie Nelson κατά Deutsche Lufthansa AG

8

2011/C 072/15

Υπόθεση C-584/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 13 Δεκεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-85/09: Yassin Abdullah Kadi κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

9

2011/C 072/16

Υπόθεση C-593/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 16 Δεκεμβρίου 2010 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-85/09: Yassin Abdullah Kadi κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

9

2011/C 072/17

Υπόθεση C-595/10 P: Αναίρεση που άσκησε στις 16 Δεκεμβρίου 2010 το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-85/09: Yassin Abdullah Kadi κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

10

2011/C 072/18

Υπόθεση C-596/10: Προσφυγή της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας

11

2011/C 072/19

Υπόθεση C-599/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Najvyšší súd (Δημοκρατία της Σλοβακίας) στις 17 Δεκεμβρίου 2010 — SAG ELV Slovensko a.s., FELA Management AG, ASCOM (Schweiz) AG, Asseco Central Europe a.s., TESLA Stropokov a.s., Autostrade per l'Italia SpA, EFKON AG, Stalexport Autostrady SA κατά Úrad pre verejné obstarávanie

11

2011/C 072/20

Υπόθεση C-606/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 22 Δεκεμβρίου 2010 — Association nationale d'assistance aux frontières pour les étrangers (Anafé) κατά Ministre de l'intérieur, de l'outre-mer, des collectivités territoriales et de l'immigration

12

2011/C 072/21

Υπόθεση C-610/10: Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας

12

2011/C 072/22

Υπόθεση C-614/10: Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατία της Αυστρίας

13

2011/C 072/23

Υπόθεση C-615/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 23 Δεκεμβρίου 2010 — Insinööritoimisto InsTiimi Oy

14

2011/C 072/24

Υπόθεση C-617/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Haparanda tingsrätt (Σουηδία) στις 27 Δεκεμβρίου 2010 — Åklagaren κατά Hans Åkerberg Fransson

14

2011/C 072/25

Υπόθεση C-619/10: Αίτηση για έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Δημοκρατία της Λετονίας) στις 29 Δεκεμβρίου 2010 — Trade Agency Ltd κατά Seramico Investments Ltd

15

2011/C 072/26

Υπόθεση C-620/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen (Σουηδία) στις 27 Δεκεμβρίου 2010 — Migrationsverket κατά Nurije Kastrati, Valdrina Kastrati, Valdrin Kastrati

15

2011/C 072/27

Υπόθεση C-621/10: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Varna (Βουλγαρία) στις 29 Δεκεμβρίου 2010 — АDSITS Balkan and Sea prоperties κατά Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto — Varna

15

2011/C 072/28

Υπόθεση C-624/10: Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας

16

2011/C 072/29

Υπόθεση C-628/10 P: Αναίρεση της 29ης Δεκεμβρίου 2010 ασκηθείσα από την Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Company, Inc. κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 27 Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση T-24/05, Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Co., Inc., Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

17

Γενικό Δικαστήριο

2011/C 072/30

Υπόθεση T-370/10 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιανουαρίου 2011 — Rubinetterie Teorema κατά Επιτροπής (Ασφαλιστικά μέτρα — Ανταγωνισμός — Απόφαση της Επιτροπής περί επιβολής προστίμου — Τραπεζική εγγύηση — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Χρηματική ζημία — Απουσία εξαιρετικών περιστάσεων — Έλλειψη επείγοντος)

18

2011/C 072/31

Υπόθεση T-567/10: Προσφυγή της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Vivendi κατά Επιτροπής

18

2011/C 072/32

Υπόθεση T-568/10: Προσφυγή της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Vivendi κατά Επιτροπής

19

2011/C 072/33

Υπόθεση T-572/10: Αγωγή της 21ης Δεκεμβρίου 2010 — Επιτροπή κατά Commune de Millau

19

2011/C 072/34

Υπόθεση T-589/10: Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2010 — Just Music Fernsehbetrieb κατά ΓΕΕΑ — France Télécom (Jukebox)

20

2011/C 072/35

Υπόθεση T-590/10: Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2010 — Thesing και Bloomberg Finance κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

20

2011/C 072/36

Υπόθεση T-595/10: Προσφυγή της 17ης Δεκεμβρίου 2010 — Zenato κατά ΓΕΕΑ — Camera di Commercio Industria Artigianato e Agricoltura di Verona (RIPASSA)

21

2011/C 072/37

Υπόθεση T-599/10: Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2010 — Eurocool Logistik κατά ΓΕΕΑ — Lenger (EUROCOOL)

22

2011/C 072/38

Υπόθεση T-4/11: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Export Development Bank of Iran κατά Συμβουλίου

22

2011/C 072/39

Υπόθεση T-5/11: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Export Development Bank of Iran κατά Συμβουλίου

23

2011/C 072/40

Υπόθεση T-6/11 Ρ: Αναίρεση που άσκησε στις 5 Ιανουαρίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 28 Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση F-9/09, Vicente Carbajosa κ.λπ. κατά Επιτροπής

24

2011/C 072/41

Υπόθεση T-8/11: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Bank Kargoshaei κ.λπ. κατά Συμβουλίου

24

2011/C 072/42

Υπόθεση T-9/11: Προσφυγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Air Canada κατά Επιτροπής

25

2011/C 072/43

Υπόθεση T-15/11: Προσφυγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Sina Bank κατά Συμβουλίου

26

2011/C 072/44

Υπόθεση T-16/11: Προσφυγή της 14ης Ιανουαρίου 2011 — Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής

27

2011/C 072/45

Υπόθεση T-22/11: Προσφυγή της 19ης Ιανουαρίου 2011 — Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband κατά Επιτροπής

28

2011/C 072/46

Υπόθεση T-26/11: Προσφυγή της 18ης Ιανουαρίου 2011 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (καρό σχέδιο σε χρώμα μαύρο, μπεζ, καφετί, σκούρο κόκκινο και γκρι)

29

2011/C 072/47

Υπόθεση T-27/11: Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2011 — Rheinischer Sparkassen- und Giroverband κατά Επιτροπής

29

2011/C 072/48

Υπόθεση T-28/11: Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2011 — Koninklijke Luchtvaart Maatschappij κατά Επιτροπής

30

2011/C 072/49

Υπόθεση T-31/11: Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2011 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (καρό σχέδιο σε χρώμα ροζ, μοβ, μπεζ και σκούρο γκρι)

32

2011/C 072/50

Υπόθεση T-38/11: Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2011 — Cathay Pacific Airways κατά Επιτροπής

32

2011/C 072/51

Υπόθεση T-389/09: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Ιανουαρίου 2011 — Labate κατά Επιτροπής

33

2011/C 072/52

Υπόθεση T-198/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιανουαρίου 2011 — Maximuscle κατά ΓΕΕΑ — Foreign Supplement Trademark (GAKIC)

33

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2011/C 072/53

Υπόθεση F-121/07: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2011 — Strack κατά Επιτροπής [Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 — Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης — Παραδεκτό — Βλαπτική πράξη]

34

2011/C 072/54

Υπόθεση F-132/07: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2011 — Strack κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Άρθρα 17, 17α και 19 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης — Αίτηση άδειας για τη δημοσιοποίηση εγγράφων — Αίτηση άδειας για τη δημοσίευση κειμένου — Αίτηση άδειας για τη χρησιμοποίηση των διαπιστώσεων ενώπιον εθνικών δικαστικών αρχών — Παραδεκτό)

34

2011/C 072/55

Υπόθεση F-106/10: Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2010 — Gross κ.λπ. κατά Δικαστηρίου

34

2011/C 072/56

Υπόθεση F-113/10: Προσφυγή-αγωγή της 2ας Νοεμβρίου 2010 — ΑΤ κατά EACEA

35

2011/C 072/57

Υπόθεση F-120/10: Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2010 — AR κατά Επιτροπής

35

2011/C 072/58

Υπόθεση F-127/10: Προσφυγή της 15ης Δεκεμβρίου 2010 — Bömcke κατά ΕΤΕπ

36

2011/C 072/59

Υπόθεση F-1/11: Προσφυγή-αγωγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Soukup κατά Επιτροπής

36

2011/C 072/60

Υπόθεση F-2/11: Προσφυγή-αγωγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Descamps κατά Επιτροπής

36

| | Διορθωτικά |
| --- | --- |
| 2011/C 072/61 | Διόρθωση της ανακοινώσεως στην Επίσημη Εφημερίδα για την υπόθεση T-507/10 (ΕΕ C 13 της 15.1.2011, σ. 28) | 38 |

Διορθωτικά

2011/C 072/61

Διόρθωση της ανακοινώσεως στην Επίσημη Εφημερίδα για την υπόθεση T-507/10 (ΕΕ C 13 της 15.1.2011, σ. 28)

38

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ, ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/1 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/1

---

2011/C 72/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

EE C 63 της 26.2.2011

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

EE C 55 της 19.2.2011

EE C 46 της 12.2.2011

EE C 38 της 5.2.2011

EE C 30 της 29.1.2011

EE C 13 της 15.1.2011

EE C 346 της 18.12.2010

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/2 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/2

---

Αναίρεση που άσκησε στις 27 Μαΐου 2010 η Sistemul electronic de arhivare, criptare și indexare digitalizată Srl (Seacid) κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 16 Μαρτίου 2010 στην υπόθεση T-530/09, Sistemul electronic de arhivare, criptare și indexare digitalizată Srl (Seacid) κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-266/10 P)

2011/C 72/02

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Sistemul electronic de arhivare, criptare și indexare digitalizată Srl (Seacid) (εκπρόσωπος: N.O. Curelea, δικηγόρος)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Με διάταξη της 22ας Οκτωβρίου 2010, το Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/2 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/2

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 23 Νοεμβρίου 2010 — Deutsche Weintor eG κατά Land Rheinland-Pfalz

(Υπόθεση C-544/10)

2011/C 72/03

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesverwaltungsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: Deutsche Weintor eG

Εναγόμενο: Land Rheinland-Pfalz

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Απαιτείται προκειμένου να θεωρηθεί σχετικός με την υγεία ένας ισχυρισμός, κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 2, αριθμός 5, ή του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) 116/2010 της Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2010 (2), να υπάρχει ένα ευεργετικό θρεπτικό ή φυσιολογικό αποτέλεσμα που αποσκοπεί σε μακροπρόθεσμη σημαντική βελτίωση της σωματικής καταστάσεως ή αρκεί για τη σχέση αυτή και ένα προσωρινό αποτέλεσμα, περιοριζόμενο στο χρονικό διάστημα της κατανάλωσης και της πέψης της τροφής; |
| --- | --- |

1)

Απαιτείται προκειμένου να θεωρηθεί σχετικός με την υγεία ένας ισχυρισμός, κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 2, αριθμός 5, ή του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) 116/2010 της Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2010 (2), να υπάρχει ένα ευεργετικό θρεπτικό ή φυσιολογικό αποτέλεσμα που αποσκοπεί σε μακροπρόθεσμη σημαντική βελτίωση της σωματικής καταστάσεως ή αρκεί για τη σχέση αυτή και ένα προσωρινό αποτέλεσμα, περιοριζόμενο στο χρονικό διάστημα της κατανάλωσης και της πέψης της τροφής;

| 2) | Σε περίπτωση που και ο ισχυρισμός περί προσωρινού ευεργετικού αποτελέσματος μπορεί να έχει σχέση με την υγεία:
  Αρκεί, για να γίνει δεκτό ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα θεμελιώνεται με την απουσία ή τη μειωμένη περιεκτικότητα ουσίας, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α και της 15ης αιτιολογικής σκέψης του κανονισμού, να προβάλλεται με τον ισχυρισμό απλώς και μόνον ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι μειωμένη μια επίδραση που προκαλείται γενικώς από τέτοιου είδους τρόφιμα και θεωρείται πολλαπλώς δυσμενής; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση που και ο ισχυρισμός περί προσωρινού ευεργετικού αποτελέσματος μπορεί να έχει σχέση με την υγεία:

Αρκεί, για να γίνει δεκτό ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα θεμελιώνεται με την απουσία ή τη μειωμένη περιεκτικότητα ουσίας, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α και της 15ης αιτιολογικής σκέψης του κανονισμού, να προβάλλεται με τον ισχυρισμό απλώς και μόνον ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι μειωμένη μια επίδραση που προκαλείται γενικώς από τέτοιου είδους τρόφιμα και θεωρείται πολλαπλώς δυσμενής;

| 3) | Σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στο δεύτερο ερώτημα:
  Είναι σύμφωνο προς το άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2007, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 1 (ελευθερία του επαγγέλματος) και το άρθρο 16 (επιχειρηματική ελευθερία) του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως τροποποιήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2007 (3), να απαγορεύεται, χωρίς εξαίρεση, στον παραγωγό ή έμπορο οίνου η διαφήμιση με ισχυρισμό επί θεμάτων υγείας του επίδικου είδους, εφόσον ο ισχυρισμός αυτός ευσταθεί; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στο δεύτερο ερώτημα:

Είναι σύμφωνο προς το άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2007, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 1 (ελευθερία του επαγγέλματος) και το άρθρο 16 (επιχειρηματική ελευθερία) του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως τροποποιήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2007 (3), να απαγορεύεται, χωρίς εξαίρεση, στον παραγωγό ή έμπορο οίνου η διαφήμιση με ισχυρισμό επί θεμάτων υγείας του επίδικου είδους, εφόσον ο ισχυρισμός αυτός ευσταθεί;

---

(1)  ΕΕ L 404, σ. 9.

(2)  ΕΕ L 37, σ. 16.

(3)  ΕΕ C 303, σ. 1.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/3 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/3

---

Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-300/07: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-560/10 P)

2011/C 72/04

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης, Μ. Δερμιτζάκης, Attorneys at Law)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (ΓΔ Επιχειρήσεων και Βιομηχανίας) περί απορρίψεως της προσφοράς της αναιρεσείουσας για την παρτίδα 1, υποβληθείσας στο πλαίσιο του διαγωνισμού ENTR/05/078 — Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΟΥ Παρτίδα 1 (συντακτικές εργασίες και μεταφράσεις) για τη διαχείριση και συντήρηση της δικτυακής πύλης «Η Ευρώπη σου» (ΕΕ 2006/S 143-153057), και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της ίδιας συμβάσεως σε άλλο διαγωνιζόμενο· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (ΓΔ Επιχειρήσεων και Βιομηχανίας) περί απορρίψεως της προσφοράς της αναιρεσείουσας για την παρτίδα 1, υποβληθείσας στο πλαίσιο του διαγωνισμού ENTR/05/078 — Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΟΥ Παρτίδα 1 (συντακτικές εργασίες και μεταφράσεις) για τη διαχείριση και συντήρηση της δικτυακής πύλης «Η Ευρώπη σου» (ΕΕ 2006/S 143-153057), και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της ίδιας συμβάσεως σε άλλο διαγωνιζόμενο·

| — | να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να εξετάσει τα λοιπά ζητήματα ως προς αμφότερες τις παρτίδες, καθώς και το αίτημα αποζημιώσεως, το οποίο δεν έχει ακόμη εξετασθεί από το Γενικό Δικαστήριο· |
| --- | --- |

—

να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να εξετάσει τα λοιπά ζητήματα ως προς αμφότερες τις παρτίδες, καθώς και το αίτημα αποζημιώσεως, το οποίο δεν έχει ακόμη εξετασθεί από το Γενικό Δικαστήριο·

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τα δικαστικά και λοιπά έξοδα της αναιρεσείουσας, περιλαμβανομένων αυτών στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας δίκης, ακόμη και αν απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, καθώς και τα έξοδα της παρούσας κατ’ αναίρεση δίκης, εφόσον γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τα δικαστικά και λοιπά έξοδα της αναιρεσείουσας, περιλαμβανομένων αυτών στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας δίκης, ακόμη και αν απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, καθώς και τα έξοδα της παρούσας κατ’ αναίρεση δίκης, εφόσον γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου ενέχει πλάνη περί το δίκαιο και εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 100, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού (1), καθώς και του άρθρου 149 των κανόνων εφαρμογής του, κρίνοντας ότι, δεδομένου ότι η προσφορά της αναιρεσείουσας δεν έφθασε το όριο του 70 %, η Επιτροπή ορθώς δεν γνωστοποίησε στην αναιρεσείουσα τα σχετικά πλεονεκτήματα του αναδόχου. Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει εμπεριστατωμένως και κατ’ ιδίαν τον λόγο ακυρώσεως περί παραβιάσεως των αρχών της διαφανείας και της ίσης μεταχειρίσεως.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1)

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/3 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/3

---

Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-387/08: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-561/10 P)

2011/C 72/05

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης, Μ. Δερμιτζάκης, Attorneys at Law)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της OPOCE (Υπηρεσίας Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης), περί απορρίψεως της προσφοράς της αναιρεσείουσας και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της ίδιας συμβάσεως σε άλλο διαγωνιζόμενο, και να επιδικάσει αποζημίωση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της OPOCE (Υπηρεσίας Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης), περί απορρίψεως της προσφοράς της αναιρεσείουσας και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της ίδιας συμβάσεως σε άλλο διαγωνιζόμενο, και να επιδικάσει αποζημίωση·

| — | να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να εξετάσει τα λοιπά ζητήματα ως προς αμφότερα τα τμήματα της συμβάσεως, καθώς και το αίτημα αποζημιώσεως, το οποίο δεν έχει ακόμη εξετασθεί από το Γενικό Δικαστήριο· |
| --- | --- |

—

να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να εξετάσει τα λοιπά ζητήματα ως προς αμφότερα τα τμήματα της συμβάσεως, καθώς και το αίτημα αποζημιώσεως, το οποίο δεν έχει ακόμη εξετασθεί από το Γενικό Δικαστήριο·

| — | να υποχρεώσει την OPOCE να καταβάλει τα δικαστικά και λοιπά έξοδα της αναιρεσείουσας, περιλαμβανομένων αυτών στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας δίκης, ακόμη και αν απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, καθώς και τα έξοδα της παρούσας κατ’ αναίρεση δίκης, εφόσον γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την OPOCE να καταβάλει τα δικαστικά και λοιπά έξοδα της αναιρεσείουσας, περιλαμβανομένων αυτών στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας δίκης, ακόμη και αν απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, καθώς και τα έξοδα της παρούσας κατ’ αναίρεση δίκης, εφόσον γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου ενέχει πλάνη περί το δίκαιο και εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 100, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού (1), καθώς και του άρθρου 149 των κανόνων εφαρμογής του, κρίνοντας ότι, δεδομένου ότι η προσφορά της αναιρεσείουσας δεν έφθασε το όριο του 70 %, η Επιτροπή ορθώς δεν γνωστοποίησε στην αναιρεσείουσα τα σχετικά πλεονεκτήματα του αναδόχου. Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει εμπεριστατωμένως και κατ’ ιδίαν τον λόγο ακυρώσεως περί παραβιάσεως των αρχών της διαφανείας και της ίσης μεταχειρίσεως.

Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται επίσης ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, δεδομένου ότι, μολονότι αναγνώρισε ότι σε πολυάριθμα υποκριτήρια τα σχόλια της προσβαλλομένης αποφάσεως της OPOCE είναι αόριστα και γενικά και δεν εξηγούν τη βαθμολόγηση της προσφοράς της αναιρεσείουσας και ότι η προσβαλλομένη απόφαση εκθέτει ανεπαρκή αιτιολογία όσον αφορά συγκεκριμένα υποκριτήρια αναθέσεως, κατέληξε ότι «η αιτιολογία όσον αφορά πολυάριθμα άλλα κριτήρια και υποκριτήρια αναθέσεως είναι επαρκής». Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως την υποχρέωση αιτιολογήσεως, κρίνοντας ότι πλείονα σχόλια της Επιτροπής Αξιολογήσεως συνιστούσαν εκπλήρωση της υποχρεώσεώς της αιτιολογήσεως, και δεν εξέτασε εμπεριστατωμένως τα επιχειρήματα της αναιρεσείουσας περί της παραβιάσεως των αρχών της διαφανείας και της ίσης μεταχειρίσεως, παρέλειψε να εκθέσει κατ’ ιδίαν και επαρκή αιτιολογία συναφώς.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1)

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/4 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/4

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 2 Δεκεμβρίου 2010 — Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung κατά Pfeifer & Langen Kommanditgesellschaft

(Υπόθεση C-564/10)

2011/C 72/06

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesverwaltungsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

Αναιρεσίβλητη: Pfeifer & Langen Kommanditgesellschaft

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει εφαρμογή το άρθρο 3 του κανονισμού (1) και επί παραγραφής απαιτήσεων από τόκους οι οποίοι κατά το εθνικό δίκαιο οφείλονται εκτός του λόγω της παρατυπίας αδικαιολογήτως αποκτηθέντος οφέλους;
  Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1: |
| --- | --- |

1)

Έχει εφαρμογή το άρθρο 3 του κανονισμού (1) και επί παραγραφής απαιτήσεων από τόκους οι οποίοι κατά το εθνικό δίκαιο οφείλονται εκτός του λόγω της παρατυπίας αδικαιολογήτως αποκτηθέντος οφέλους;

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1:

| 2) | Λαμβάνεται υπόψη κατά την προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού σύγκριση των προθεσμιών, μόνο η διάρκεια της προθεσμίας ή θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι εθνικές διατάξεις περί μεταθέσεως της ενάρξεως της προθεσμίας στο τέλος του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο γεννήθηκε η απαίτηση (εν προκειμένω από τόκους); |
| --- | --- |

2)

Λαμβάνεται υπόψη κατά την προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού σύγκριση των προθεσμιών, μόνο η διάρκεια της προθεσμίας ή θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι εθνικές διατάξεις περί μεταθέσεως της ενάρξεως της προθεσμίας στο τέλος του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο γεννήθηκε η απαίτηση (εν προκειμένω από τόκους);

| 3) | Όταν πρόκειται για απαιτήσεις από τόκους, άρχεται η προθεσμία παραγραφής επίσης από της διαπράξεως της παρατυπίας ή/και του τερματισμού διαρκούς ή επαναλαμβανόμενης παρατυπίας ακόμη και όταν η απαίτηση από τόκους αφορά μεταγενέστερες περιόδους και κατά συνέπεια γεννάται κατά μεταγενέστερο χρόνο; Μετατίθεται ενόψει του άρθρου 3, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού η έναρξη της παραγραφής διαρκών ή επαναλαμβανόμενων παρατυπιών στο χρονικό σημείο του τερματισμού τους ακόμη και όταν πρόκειται για απαιτήσεις από τόκους; |
| --- | --- |

3)

Όταν πρόκειται για απαιτήσεις από τόκους, άρχεται η προθεσμία παραγραφής επίσης από της διαπράξεως της παρατυπίας ή/και του τερματισμού διαρκούς ή επαναλαμβανόμενης παρατυπίας ακόμη και όταν η απαίτηση από τόκους αφορά μεταγενέστερες περιόδους και κατά συνέπεια γεννάται κατά μεταγενέστερο χρόνο; Μετατίθεται ενόψει του άρθρου 3, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού η έναρξη της παραγραφής διαρκών ή επαναλαμβανόμενων παρατυπιών στο χρονικό σημείο του τερματισμού τους ακόμη και όταν πρόκειται για απαιτήσεις από τόκους;

| 4) | Πότε λήγει ο χρόνος διακοπής της παραγραφής λόγω γνωστοποιήσεως αποφάσεως της αρμόδιας αρχής κατ’ άρθρο 3, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, δεύτερη φράση, του κανονισμού, με την οποία διαπιστώνεται κατ’ ουσίαν η συγκεκριμένη απαίτηση (εν προκειμένω από τόκους); |
| --- | --- |

4)

Πότε λήγει ο χρόνος διακοπής της παραγραφής λόγω γνωστοποιήσεως αποφάσεως της αρμόδιας αρχής κατ’ άρθρο 3, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, δεύτερη φράση, του κανονισμού, με την οποία διαπιστώνεται κατ’ ουσίαν η συγκεκριμένη απαίτηση (εν προκειμένω από τόκους);

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EE L 312. σ. 1).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/4 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/4

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal administratif de Saint-Denis de la Réunion (Γαλλία) στις 8 Δεκεμβρίου 2010 — Clément Amedee κατά Garde des sceaux, Ministre de la justice et des libertés, Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l'État

(Υπόθεση C-572/10)

2011/C 72/07

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal administratif de Saint-Denis de la Réunion

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: Clément Amedee

Εναγόμενοι: Garde des sceaux, Ministre de la justice et des libertés, Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l'État

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Μπορεί να θεωρηθεί ότι το σύστημα που δημιουργήθηκε με τις διατάξεις του άρθρου L.12 b) του code des pensions civiles et militaires de retraite [κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων], όπως έχουν τροποποιηθεί με τις διατάξεις του άρθρου 48 του νόμου της 21ης Αυγούστου 2003, και με τις διατάξεις του άρθρου R.13 του ίδιου κώδικα, όπως έχουν τροποποιηθεί με τις διατάξεις του άρθρου 6 του διατάγματος της 26ης Δεκεμβρίου 2003, δημιουργεί έμμεση δυσμενή διάκριση, κατά την έννοια του άρθρου 157 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε βάρος των γονέων βιολογικών τέκνων, λαμβανομένης υπόψη της αναλογίας των ανδρών που μπορούν να πληρούν τον όρο της διακοπής της δραστηριότητάς τους συνεχώς επί τουλάχιστον δύο μήνες, αυτό δε λόγω ιδίως της ελλείψεως νομοθετικών διατάξεων που να τους παρέχουν τη δυνατότητα να πληρούν αυτόν τον όρο στο πλαίσιο άδειας μετ’ αποδοχών; |
| --- | --- |

1)

Μπορεί να θεωρηθεί ότι το σύστημα που δημιουργήθηκε με τις διατάξεις του άρθρου L.12 b) του code des pensions civiles et militaires de retraite [κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων], όπως έχουν τροποποιηθεί με τις διατάξεις του άρθρου 48 του νόμου της 21ης Αυγούστου 2003, και με τις διατάξεις του άρθρου R.13 του ίδιου κώδικα, όπως έχουν τροποποιηθεί με τις διατάξεις του άρθρου 6 του διατάγματος της 26ης Δεκεμβρίου 2003, δημιουργεί έμμεση δυσμενή διάκριση, κατά την έννοια του άρθρου 157 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε βάρος των γονέων βιολογικών τέκνων, λαμβανομένης υπόψη της αναλογίας των ανδρών που μπορούν να πληρούν τον όρο της διακοπής της δραστηριότητάς τους συνεχώς επί τουλάχιστον δύο μήνες, αυτό δε λόγω ιδίως της ελλείψεως νομοθετικών διατάξεων που να τους παρέχουν τη δυνατότητα να πληρούν αυτόν τον όρο στο πλαίσιο άδειας μετ’ αποδοχών;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορεί η κατ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργούμενη έμμεση δυσμενής διάκριση να δικαιολογείται βάσει των διατάξεων της παραγράφου 3 του άρθρου 6 της προσαρτημένης στο πρωτόκολλο υπ’ αρ. 14 για την κοινωνική πολιτική συμφωνίας; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορεί η κατ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργούμενη έμμεση δυσμενής διάκριση να δικαιολογείται βάσει των διατάξεων της παραγράφου 3 του άρθρου 6 της προσαρτημένης στο πρωτόκολλο υπ’ αρ. 14 για την κοινωνική πολιτική συμφωνίας;

| 3) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, συνιστούν οι διατάξεις της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ (1) εμπόδιο στη διατήρηση των διατάξεων των άρθρων L.12 b) και R.13 του κώδικα; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, συνιστούν οι διατάξεις της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ (1) εμπόδιο στη διατήρηση των διατάξεων των άρθρων L.12 b) και R.13 του κώδικα;

| 4) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα και αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο και στο τρίτο ερώτημα, η θέση υπό αμφισβήτηση των διατάξεων των εν λόγω άρθρων πρέπει να περιορισθεί μόνο στη δυσμενή διάκριση που αυτές συνεπάγονται ή έχει ως κατάληξη την αδυναμία των δημοσίων υπαλλήλων των δύο φύλων να διεκδικήσουν το παρεχόμενο με αυτές ευεργέτημα; |
| --- | --- |

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα και αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο και στο τρίτο ερώτημα, η θέση υπό αμφισβήτηση των διατάξεων των εν λόγω άρθρων πρέπει να περιορισθεί μόνο στη δυσμενή διάκριση που αυτές συνεπάγονται ή έχει ως κατάληξη την αδυναμία των δημοσίων υπαλλήλων των δύο φύλων να διεκδικήσουν το παρεχόμενο με αυτές ευεργέτημα;

---

(1)  Οδηγία 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως (ΕΕ L 6, σ. 24).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/5 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/5

---

Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-574/10)

2011/C 72/08

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Wilms και C. Zadra)

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η καθής δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, το άρθρο 9 και το άρθρο 20 σε συνδυασμό με τα άρθρα 23 έως 55 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), καθόσον προέβη σε ανάθεση παροχής υπηρεσιών αρχιτέκτονα για την ανακαίνιση πολυχώρου χωρίς προηγουμένως να διεξαγάγει διαγωνισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η καθής δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, το άρθρο 9 και το άρθρο 20 σε συνδυασμό με τα άρθρα 23 έως 55 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), καθόσον προέβη σε ανάθεση παροχής υπηρεσιών αρχιτέκτονα για την ανακαίνιση πολυχώρου χωρίς προηγουμένως να διεξαγάγει διαγωνισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο·

| — | να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Αντικείμενο της ασκηθείσας προσφυγής είναι οι εξ επαχθούς αιτίας συναφθείσες συμβάσεις για την παροχή υπηρεσιών αρχιτέκτονα μεταξύ του Δήμου του Niedernhausen υπό την ιδιότητά του ως αναθέτουσας αρχής και γραφείου τεχνικών μελετών. Μολονότι οι εν λόγω υπηρεσίες αρχιτέκτονα αφορούν συνολικώς ένα και το αυτό σχέδιο έργου, ήτοι την ανακαίνιση ενός πολυχώρου, εντούτοις ανατέθηκαν στο ίδιο γραφείο τεχνικών μελετών χωριστά, ως υπηρεσίες τεχνικών μελετών για κάθε τμήμα της κτιριακής υποδομής, και χωρίς προηγούμενο διαγωνισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αντιστοίχως, η αξία των παροχών υπολογίστηκε χωριστά ανά σύμβαση.

Οι ως άνω συμβάσεις παροχής υπηρεσιών αρχιτέκτονα είναι εξ επαχθούς αιτίας συναφθείσες συμβάσεις για την παροχή υπηρεσιών υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο δ', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ. Οι υπηρεσίες αρχιτέκτονα είναι «κύριες» υπηρεσίες κατά το παράρτημα II A, κατηγορία 12, της οδηγίας.

Η Επιτροπή φρονεί ότι οι επίμαχες υπηρεσίες τεχνικών μελετών αποτελούν αντικείμενο μιας ενιαίας συμφωνίας, για την κατάτμηση της οποίας σε χωριστές συμβάσεις δεν συντρέχουν προφανείς αντικειμενικοί λόγοι. Πρόκειται περί τμηματικών παροχών στο πλαίσιο της ανακαινίσεως του ίδιου κτιρίου η οποία σχεδιάστηκε, αποφασίστηκε και εκτελέστηκε ως σύνολο. Οι παροχές αυτές εξυπηρετούσαν τον ίδιο σκοπό και συνδέονταν στενά μεταξύ τους από απόψεως χώρου, οικονομικών μέσων και λειτουργίας. Επομένως, η αξία της συμβάσεως έπρεπε να υπολογιστεί με βάση τη συνολική αξία των υπηρεσιών αρχιτέκτονα οι οποίες παρασχέθηκαν στο πλαίσιο της ανακαινίσεως. Εάν αυτό συνέβαινε, η αξία της συμβάσεως θα υπερέβαινε το κατά το άρθρο 7, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ κατώτατο όριο και η σύμβαση παροχής υπηρεσιών αρχιτέκτονα θα έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο διαγωνισμού σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η ίδια η ανακαίνιση των εγκαταστάσεων του πολυχώρου συνιστά δημόσια σύμβαση έργου με ενιαίο αντικείμενο υπό την έννοια του ευρωπαϊκού δικαίου των δημοσίων συμβάσεων. Από το στοιχείο αυτό προκύπτει ισχυρή ένδειξη ότι και οι αντίστοιχες τεχνικές μελέτες πρέπει να λογισθούν ως αντικείμενο μιας και της αυτής συμφωνίας. Εφόσον οι υπηρεσίες αρχιτέκτονα συνδέονται, όπως στην προκειμένη περίπτωση, με δημόσια σύμβαση έργου που έχει ενιαίο αντικείμενο και το περιεχόμενό τους καθορίζεται με βάση το μελετώμενο έργο κατασκευής, δεν συντρέχει βάσιμος λόγος προκειμένου να επιλεγεί άλλη μέθοδος υπολογισμού. Οι υπηρεσίες αρχιτέκτονα είναι τρόπον τινά παρεπόμενες σε σχέση με το έργο. Κατά την Επιτροπή, ο λόγος για τον οποίο ένα έργο κατασκευής με ενιαίο αντικείμενο προϋποθέτει αναγκαστικά ενιαία παροχή υπηρεσιών αρχιτέκτονα δεν είναι προφανής.

Κατά το Δικαστήριο, η ενιαία οικονομική και τεχνική λειτουργία των εξατομικευμένων τμημάτων μιας συμβάσεως αποτελεί ένδειξη ότι πρόκειται περί μιας και της αυτής συμφωνίας. Μολονότι το στηριζόμενο στην επιτελούμενη λειτουργία κριτήριο αναπτύχθηκε σε σχέση με τις δημόσιες συμβάσεις έργων, η Επιτροπή φρονεί ότι το κριτήριο αυτό ισχύει και επί δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών. Εν προκειμένω, το κριτήριο της τεχνικής και οικονομικής ενότητας των υπηρεσιών τεχνικών μελετών για τα επιμέρους τμήματα του κτιρίου πληρούται, δεδομένου ότι πρόκειται περί της ανακαινίσεως ενός και του αυτού οικοδομήματος.

Με τη σχεδόν κατά βούληση κατάτμηση των συμβάσεων θίγεται η πρακτική αποτελεσματικότητα της οδηγίας. Με την κατάτμηση αυτή, συχνά η αξία της συμβάσεως συγκρατείται τεχνηέντως κάτω από τα όρια με συνέπεια να περιορίζεται το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Το Δικαστήριο κατά πάγια νομολογία υπογραμμίζει τη σημασία των οδηγιών περί δημοσίων συμβάσεων για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και τον δίκαιο ανταγωνισμό σε επίπεδο Ένωσης. Ο αυθαίρετος και παράτυπος «διαμελισμός» δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών που έχουν ενιαίο αντικείμενο διακυβεύει την επίτευξη αυτών των σκοπών.

Ο τεχνητός κατακερματισμός της αξίας συμβάσεως με ενιαίο αντικείμενο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από λόγους δημοσιονομικής διαχειρίσεως οι οποίοι επιβάλλουν την κατάτμηση σε επιμέρους έργα. Μια ενιαία συμφωνία, η οποία εκτελείται σε περισσότερα στάδια για αμιγώς δημοσιονομικούς λόγους, δεν μπορεί για αυτόν και μόνο τον λόγο να λογίζεται ως πλειάδα εξατομικευμένων συμβάσεων, με συνέπεια να περιορίζεται το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, διότι αυτό δεν συνάδει προς τον σκοπό των ευρωπαϊκών οδηγιών περί δημοσίων συμβάσεων. Το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας απαγορεύει μια τέτοια τεχνητή κατάτμηση συμφωνίας που έχει ενιαίο αντικείμενο.

Συνοψίζοντας, διαπιστώνεται πως οι επίμαχες συμβάσεις συγκροτούν μια ενιαία συμφωνία, η αξία της οποίας κατά τον χρόνο της αναθέσεως υπερέβαινε το καθοριζόμενο στην οδηγία κατώτατο όριο. Για τη σύναψη της συμβάσεως έπρεπε λοιπόν να προηγηθεί διαγωνισμός σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να τηρηθούν οι προβλεπόμενες στην ως άνω οδηγία διαδικασίες. Αυτό δεν συνέβη και, ως εκ τούτου, η καθής παρέβη την οδηγία 2004/18/ΕΚ.

---

(1)  Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ 2004 L 134, σ. 114)

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/6 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/6

---

Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Ουγγαρίας

(Υπόθεση C-575/10)

2011/C 72/09

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Kukovec και A. Sipos)

Καθής: Δημοκρατία της Ουγγαρίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | Να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, μη έχοντας διασφαλίσει ότι οι οικονομικοί φορείς στο πλαίσιο διαδικασιών ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων μπορούν ενδεχομένως να στηρίζονται στις δυνατότητες άλλων φορέων, ασχέτως της νομικής φύσεως των δεσμών τους με αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 47, παράγραφος 2, και 48, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), καθώς και από το άρθρο 54, παράγραφοι 5 και 6, της οδηγίας 2004/17/ΕΚ (2)· |
| --- | --- |

—

Να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, μη έχοντας διασφαλίσει ότι οι οικονομικοί φορείς στο πλαίσιο διαδικασιών ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων μπορούν ενδεχομένως να στηρίζονται στις δυνατότητες άλλων φορέων, ασχέτως της νομικής φύσεως των δεσμών τους με αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 47, παράγραφος 2, και 48, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), καθώς και από το άρθρο 54, παράγραφοι 5 και 6, της οδηγίας 2004/17/ΕΚ (2)·

| — | να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Ουγγαρίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Ουγγαρίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Οι οδηγίες 2004/17 και 2004/18 παρέχουν στους προσφέροντες στο πλαίσιο διαδικασιών αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων τη δυνατότητα να στηρίζονται, προκειμένου να αποδείξουν ότι είναι κατάλληλοι και πληρούν τα κριτήρια επιλογής, στις δυνατότητες άλλων φορέων, ανεξαρτήτως της νομικής φύσεως των υφισταμένων σχέσεων μεταξύ αυτών και των εν λόγω φορέων.

Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι ουγγρικές νομοθετικές διατάξεις, οι οποίες επιτρέπουν στους προσφέροντες, σε σχέση με συγκεκριμένα κριτήρια καταλληλότητας, τη χρησιμοποίηση των μέσων άλλων φορέων που δεν συμμετέχουν άμεσα στην εκτέλεση της συμβάσεως μόνον αν οι προσφέροντες έχουν στους εν λόγω φορείς ελέγχουσα πλειοψηφία, η οποία τους εξασφαλίζει αποφασιστική επιρροή, δεν συμβιβάζονται με τις αντίστοιχες διατάξεις των αναφερθεισών οδηγιών. Επομένως, η προσβαλλομένη εθνική ρύθμιση θέτει, στην περίπτωση φορέων οι οποίοι δεν συμμετέχουν ως υπεργολάβοι στην εκτέλεση της συμβάσεως, πρόσθετη προϋπόθεση για να μπορεί ο προσφέρων, στο πλαίσιο της διαδικασίας αναθέσεως δημοσίας συμβάσεως, να στηριχθεί στις δυνατότητες αυτών των φορέων.

Οι διατάξεις της οδηγίας είναι σαφείς: η εθνική ρύθμιση πρέπει να εξασφαλίζει ότι ο προσφέρων μπορεί να στηρίζεται στα μέσα αυτών των φορέων, ανεξαρτήτως της νομικής φύσεως των υφισταμένων μεταξύ του ιδίου και των εν λόγω φορέων δεσμών, χωρίς να απαιτείται, οι φορείς οι οποίοι διαθέτουν τα μέσα να συμμετέχουν άμεσα στην εκτέλεση της συμβάσεως. Η μόνη απαίτηση είναι να μπορεί ο προσφέρων να αποδεικνύει στον αναθέτοντα φορέα ότι αυτός πράγματι θα έχει στη διάθεσή του τα απαιτούμενα μέσα για την εκτέλεση της συμβάσεως.

Εντούτοις, η ουγγρική ρύθμιση που αποτελεί αντικείμενο της προσφυγής περιορίζει από την άποψη αυτή τις δυνατότητες των προσφερόντων, οι οποίοι ουσιαστικά δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συμπεριλάβουν ως υπεργολάβους στην εκτέλεση της συμβάσεως τους φορείς που διέθεσαν τα εν λόγω μέσα, εκτός αν, από την αρχή, διέθεταν ελέγχουσα πλειοψηφία στους εν λόγω φορείς, η οποία εξασφάλιζε σ’ αυτούς αποφασιστική επιρροή.

Η αμφισβητούμενη εθνική ρύθμιση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί επειδή αποσκοπεί στην αποτροπή πρακτικών καταστρατηγήσεως των διατάξεων αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων, διότι ο σκοπός αυτός δεν μπορεί να προβληθεί για να δικαιολογηθεί εθνική διάταξη, η οποία αντιβαίνει προς τις νομοθετικές διατάξεις της Ενώσεως σχετικά με την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων και περιορίζει τις δικονομικού δικαίου αξιώσεις και υποχρεώσεις σύμφωνα με τις οδηγίες κατά τρόπο δυσανάλογο. Τα κράτη μέλη έχουν μεν τη δυνατότητα, εντός των προβλεπομένων από τις οδηγίες ορίων, να αποφασίσουν υπό ποία μορφή οφείλουν οι προσφέροντες να προσκομίζουν την απόδειξη ότι πράγματι βρίσκονται στη διάθεσή τους τα μέσα άλλων φορέων, όμως δεν μπορούν να εισαγάγουν ως προς το σημείο αυτό καμία διαφοροποίηση ανάλογα με τη νομική φύση των υφισταμένων μεταξύ των εν λόγω φορέων δεσμών.

Η Επιτροπή απορρίπτει τη θέση της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας ότι φορέας ο οποίος δεν συμμετέχει στην εκτέλεση της συμβάσεως δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτός πληροί τα ελάχιστα κριτήρια επιλογής, τα οποία έγκεινται στο ότι, κατά τον χρόνο εκτελέσεως της συμβάσεως, μπορεί πράγματι να διαθέσει τα απαιτούμενα μέσα. Τονίζει συναφώς ότι το άρθρο 48, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ ορίζει ρητώς ότι ο προσφέρων μπορεί να αποδείξει τη διαθεσιμότητα των μέσων άλλων φορέων, «με την προσκόμιση της δέσμευσης των φορέων αυτών να θέσουν στη διάθεση του οικονομικού φορέα τους αναγκαίους πόρους». Από αυτό συνάγεται ότι φορέας, ο οποίος διαθέτει τα μέσα του, μπορεί να προσκομίσει την απόδειξη ότι αυτός διαθέτει τα μέσα που πρέπει να παραθέσει κατά τον χρόνο της εκτελέσεως της συμβάσεως, χωρίς να πρέπει να συμμετέχει άμεσα στην εκτέλεση της συμβάσεως.

Τέλος, η επίδικη εθνική ρύθμιση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα δυσμενείς διακρίσεις εις βάρος αλλοδαπών προσφερόντων. Οι συναφείς ουγγρικές νομοθετικές διατάξεις εφαρμόζονται μεν σε όλους τους προσφέροντες, εντούτοις, στην πραγματικότητα, αυτές περιορίζουν τις δυνατότητες υποβολής προσφοράς ακριβώς των αλλοδαπών προσφερόντων, διότι αυτοί εν γένει δεν διαθέτουν στον τόπο της εκτελέσεως της συμβάσεως όλα τα απαιτούμενα γι’ αυτήν μέσα, έτσι ώστε αυτοί, στην περίπτωση αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων, υποχρεώνονται συχνότερα απ’ ό,τι οι Ούγγροι προσφέροντες να καταφεύγουν στις ικανότητες τοπικών οικονομικών φορέων που είναι ανεξάρτητοι από αυτούς.

---

(1)  Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114).

(2)  Οδηγία 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 1).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/7 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/7

---

Προσφυγή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2010

(Υπόθεση C-577/10)

2011/C 72/10

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Traversa και C. Vrignon)

Καθού: Βασίλειο του Βελγίου

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, θεσπίζοντας τα άρθρα 137, σημείο 8, 138, τρίτη περίοδος, 153 και 157, σημείο 3, του νόμου προγράμματος (I) της 27ης Δεκεμβρίου 2006 (1), όπως ισχύει από την 1η Απριλίου 2007, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις του άρθρου 56 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, θεσπίζοντας τα άρθρα 137, σημείο 8, 138, τρίτη περίοδος, 153 και 157, σημείο 3, του νόμου προγράμματος (I) της 27ης Δεκεμβρίου 2006 (1), όπως ισχύει από την 1η Απριλίου 2007, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις του άρθρου 56 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Με την υπό κρίση προσφυγή, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει υποχρέωση προηγουμένης δηλώσεως στους ανεξάρτητους παρέχοντες υπηρεσίες, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη (τη δήλωση «Limosa») και επιθυμούν να παράσχουν προσωρινώς υπηρεσίες στο Βέλγιο, συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.

Πρώτον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις συνιστούν περιορισμό δημιουργούντα δυσμενή διάκριση καθόσον, αφενός, επιβάλλουν στους οικείους ανεξάρτητους παρέχοντες υπηρεσίες μη αμελητέες, πρόσθετες διοικητικές διατυπώσεις αποτρεπτικού χαρακτήρα και, αφετέρου, θεσπίζουν σύστημα ελέγχου το οποίο αφορά μόνον τους εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος παρέχοντες υπηρεσίες, χωρίς η διαφορετική αυτή μεταχείριση να δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους.

Δεύτερον, η προσφεύγουσα προβάλλει το γεγονός ότι ο εν λόγω περιορισμός της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, ακόμα και στην περίπτωση που δεν θεωρηθεί ότι δημιουργεί δυσμενείς διακρίσεις, δεν δικαιολογείται από απόψεως σκοπών γενικού συμφέροντος ούτε διατηρήσεως της δημοσιονομικής ισορροπίας του συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως, ούτε προλήψεως της απάτης, ούτε προστασίας των εργαζομένων.

---

(1)  Moniteur belge της 28ης Δεκεμβρίου 2006, σ. 75178.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/7 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/7

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 6 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά L.A.C. van Putten

(Υπόθεση C-578/10)

2011/C 72/11

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën

Αναιρεσίβλητη: L.A.C. van Putten

Προδικαστικό ερώτημα

Δύναται, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 18 ΕΚ (νυν άρθρου 21 ΣΛΕΕ), να γίνει λόγος για κατάσταση που διέπεται από το κοινοτικό δίκαιο όταν ένα κράτος μέλος υποβάλλει σε φόρο την έναρξη της χρήσεως του οδικού δικτύου της ημεδαπής με αυτοκίνητο, στην περίπτωση που το αυτοκίνητο αυτό είναι ταξινομημένο σε άλλο κράτος μέλος, το έχει δανείσει κάτοικος αυτού του άλλου κράτους μέλους και χρησιμοποιείται από κάτοικο του πρώτου κράτους μέλους στο έδαφός αυτού του κράτους μέλους;

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/8 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/8

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 8 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά P. Mook

(Υπόθεση C-579/10)

2011/C 72/12

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën

Αναιρεσίβλητος: P. Mook

Προδικαστικό ερώτημα

Δύναται, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 18 ΕΚ (νυν άρθρου 21 ΣΛΕΕ), να γίνει λόγος για κατάσταση που διέπεται από το κοινοτικό δίκαιο όταν ένα κράτος μέλος υποβάλλει σε φόρο την έναρξη της χρήσεως του οδικού δικτύου της ημεδαπής με αυτοκίνητο, στην περίπτωση που το αυτοκίνητο αυτό είναι ταξινομημένο σε άλλο κράτος μέλος, το έχει δανείσει κάτοικος αυτού του άλλου κράτους μέλους και χρησιμοποιείται για ιδιωτικούς σκοπούς από κάτοικο του πρώτου κράτους μέλους μεταξύ αυτού του κράτους μέλους και εκείνου του άλλου κράτους μέλους;

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/8 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/8

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά G. Frank

(Υπόθεση C-580/10)

2011/C 72/13

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën

Αναιρεσίβλητη: G. Frank

Προδικαστικό ερώτημα

Δύναται, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 18 ΕΚ (νυν άρθρου 21 ΣΛΕΕ), να γίνει λόγος για κατάσταση που διέπεται από το κοινοτικό δίκαιο όταν ένα κράτος μέλος υποβάλλει σε φόρο την έναρξη της χρήσεως του οδικού δικτύου της ημεδαπής με αυτοκίνητο, στην περίπτωση που το αυτοκίνητο αυτό είναι ταξινομημένο σε άλλο κράτος μέλος, το έχει δανείσει κάτοικος αυτού του άλλου κράτους μέλους και χρησιμοποιείται για ιδιωτικούς σκοπούς στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους από πρόσωπο που είναι κάτοικος αυτού του κράτους μέλους αλλά έχει την ιθαγένεια του άλλου κράτους μέλους;

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/8 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/8

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Köln (Γερμανία) στις 13 Δεκεμβρίου 2010 — Emeka Nelson, Bill Chinazo Nelson, Brian Cheimezie Nelson κατά Deutsche Lufthansa AG

(Υπόθεση C-581/10)

2011/C 72/14

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: Emeka Nelson, Bill Chinazo Nelson, Brian Cheimezie Nelson

Εναγόμενη: Deutsche Lufthansa AG

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αποτελεί το δικαίωμα αποζημίωσης, το οποίο ρυθμίζεται στο άρθρο 7 του κανονισμού (1), μη αντισταθμιστική αποζημίωση, κατά την έννοια του άρθρου 29, δεύτερο εδάφιο, της Σύμβασης του Μόντρεαλ για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, της 28ης Μαΐου 1999 (στο εξής: Σύμβαση του Μόντρεαλ); |
| --- | --- |

1)

Αποτελεί το δικαίωμα αποζημίωσης, το οποίο ρυθμίζεται στο άρθρο 7 του κανονισμού (1), μη αντισταθμιστική αποζημίωση, κατά την έννοια του άρθρου 29, δεύτερο εδάφιο, της Σύμβασης του Μόντρεαλ για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, της 28ης Μαΐου 1999 (στο εξής: Σύμβαση του Μόντρεαλ);

| 2) | Ποια είναι η σχέση μεταξύ αφενός του δικαιώματος αποζημίωσης που στηρίζεται, σύμφωνα με την απόφαση του ΔΕΚ της 19ης Νοεμβρίου 2009 (υπόθεση C-402/07), στο άρθρο 7, όταν ο επιβάτης δεν φθάνει στον τελικό προορισμό του σε λιγότερο από τρεις ώρες μετά από την προγραμματισμένη ώρα άφιξής του, και αφετέρου του δικαιώματος αποζημίωσης λόγω καθυστέρησης, το οποίο ρυθμίζεται με το άρθρο 19 της Σύμβασης του Μόντρεαλ, αν ληφθεί υπόψη η απαγόρευση προβολής ορισμένων αξιώσεων την οποία προβλέπει το άρθρο 29, δεύτερο εδάφιο, της Σύμβασης του Μόντρεαλ; |
| --- | --- |

2)

Ποια είναι η σχέση μεταξύ αφενός του δικαιώματος αποζημίωσης που στηρίζεται, σύμφωνα με την απόφαση του ΔΕΚ της 19ης Νοεμβρίου 2009 (υπόθεση C-402/07), στο άρθρο 7, όταν ο επιβάτης δεν φθάνει στον τελικό προορισμό του σε λιγότερο από τρεις ώρες μετά από την προγραμματισμένη ώρα άφιξής του, και αφετέρου του δικαιώματος αποζημίωσης λόγω καθυστέρησης, το οποίο ρυθμίζεται με το άρθρο 19 της Σύμβασης του Μόντρεαλ, αν ληφθεί υπόψη η απαγόρευση προβολής ορισμένων αξιώσεων την οποία προβλέπει το άρθρο 29, δεύτερο εδάφιο, της Σύμβασης του Μόντρεαλ;

| 3) | Πώς συμβιβάζεται το ερμηνευτικό κριτήριο στο οποίο βασίζεται η απόφαση του ΔΕΚ της 19ης Νοεμβρίου 2009 (υπόθεση C-402/07) και το οποίο επιτρέπει την επέκταση του κατά το άρθρο 7 του κανονισμού δικαιώματος αποζημίωσης, ώστε να καλύπτονται και οι περιπτώσεις καθυστέρησης, με το ερμηνευτικό κριτήριο που εφάρμοσε στον κανονισμό το ΔΕΚ με την απόφασή του της 10ης Ιανουαρίου 2006 (υπόθεση C-344/04); |
| --- | --- |

3)

Πώς συμβιβάζεται το ερμηνευτικό κριτήριο στο οποίο βασίζεται η απόφαση του ΔΕΚ της 19ης Νοεμβρίου 2009 (υπόθεση C-402/07) και το οποίο επιτρέπει την επέκταση του κατά το άρθρο 7 του κανονισμού δικαιώματος αποζημίωσης, ώστε να καλύπτονται και οι περιπτώσεις καθυστέρησης, με το ερμηνευτικό κριτήριο που εφάρμοσε στον κανονισμό το ΔΕΚ με την απόφασή του της 10ης Ιανουαρίου 2006 (υπόθεση C-344/04);

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) — Δήλωση της Επιτροπής (EE L 46, σ. 1).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/9 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/9

---

Αναίρεση που άσκησε στις 13 Δεκεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-85/09: Yassin Abdullah Kadi κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-584/10 P)

2011/C 72/15

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, S. Boelaert, E. Paasivirta, και M. Κωνσταντινίδης)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Yassin Abdullah Kadi, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Γαλλική Δημοκρατία, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει, στο σύνολό της, την προσβαλλόμενη απόφαση, |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει, στο σύνολό της, την προσβαλλόμενη απόφαση,

| — | να απορρίψει ως αβάσιμη την προσφυγή του Yassin Abdullah Kadi περί ακυρώσεως του κανονισμού 1190/2008 (1) στο μέτρο που τον αφορά, |
| --- | --- |

—

να απορρίψει ως αβάσιμη την προσφυγή του Yassin Abdullah Kadi περί ακυρώσεως του κανονισμού 1190/2008 (1) στο μέτρο που τον αφορά,

| — | να καταδικάσει τον Yassin Abdullah Kadi στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής της παρούσας αναιρέσεως και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον Yassin Abdullah Kadi στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής της παρούσας αναιρέσεως και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου πάσχουν πλάνη περί το δίκαιο, καθώς βασίζονται σε νομικά εσφαλμένο πρότυπο δικαστικού ελέγχου. Οι λόγοι αναιρέσεως που προβάλλει η Επιτροπή είναι οι εξής:

1)   Λόγοι αναιρέσεως σχετικοί με τις διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου περί του αρμόζοντος δικαστικού ελέγχου: Η Επιτροπή προβάλλει ότι το πρότυπο δικαστικού ελέγχου που υιοθέτησε το Γενικό Δικαστήριο είναι νομικά εσφαλμένο διότι το Γενικό Δικαστήριο δεν έθεσε το ακριβές πρότυπο δικαστικού ελέγχου που έπρεπε να εφαρμοστεί στην προκειμένη περίπτωση και διότι το συγκεκριμένο επίπεδο δικαστικού ελέγχου που δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να απαιτείται από την ΕΕ.

2)   Λόγοι αναιρέσεως που αφορούν τις διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου σχετικά με την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος για αποτελεσματική δικαστική προστασία και την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας: Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι οι διαδικασίες που εφάρμοσε η Επιτροπή δεν πληρούν τις απαιτήσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων για ένα τέτοιου είδους σύστημα περιοριστικών μέτρων, ότι το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένα απέρριψε τα επιχειρήματα της Επιτροπής σχετικά με τις εσωτερικές διαδικασίες που άσκησε ο Kadi στις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς και την επιχειρηματολογία της σχετικά με τον διοικητικό έλεγχο και τις διαδικασίες επανεξέτασης που θεσπίζονται βάσει των ψηφισμάτων 1822 (2008) και 1904 (2009) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών – συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας εστιακού σημείου και του γραφείου του διαμεσολαβητή.

---

(1)  ΕΕ L 322, σ. 25

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/9 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/9

---

Αναίρεση που άσκησε στις 16 Δεκεμβρίου 2010 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-85/09: Yassin Abdullah Kadi κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-593/10 P)

2011/C 72/16

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop, E. Finnegan και R. Szostak)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Yassin Abdullah Kadi, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Γαλλική Δημοκρατία, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-85/09, |
| --- | --- |

—

Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-85/09,

| — | να απορρίψει ως αβάσιμη την προσφυγή του προσφεύγοντος περί ακυρώσεως του κανονισμού 1190/2008 (1), στο μέτρο που τον αφορά, |
| --- | --- |

—

να απορρίψει ως αβάσιμη την προσφυγή του προσφεύγοντος περί ακυρώσεως του κανονισμού 1190/2008 (1), στο μέτρο που τον αφορά,

| — | να καταδικάσει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως, το Συμβούλιο στρέφεται κατά διαφόρων διαπιστώσεων του Γενικού Δικαστηρίου. Το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι:

| — | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός μπορούσε να προσβληθεί. |
| --- | --- |

—

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός μπορούσε να προσβληθεί.

Επικουρικώς, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι:

| — | Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κρίνοντας ότι ο διεξαγόμενος έλεγχος πρέπει να είναι «πλήρης και αυστηρός» και απαιτώντας την κοινοποίηση των κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων στο συγκεκριμένο άτομο ή στη συγκεκριμένη οντότητα, καθώς και στον δικαστή της Ένωσης, προκειμένου να εξασφαλιστεί ο σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας αυτού του προσώπου ή αυτής της οντότητας, και |
| --- | --- |

—

Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κρίνοντας ότι ο διεξαγόμενος έλεγχος πρέπει να είναι «πλήρης και αυστηρός» και απαιτώντας την κοινοποίηση των κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων στο συγκεκριμένο άτομο ή στη συγκεκριμένη οντότητα, καθώς και στον δικαστή της Ένωσης, προκειμένου να εξασφαλιστεί ο σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας αυτού του προσώπου ή αυτής της οντότητας, και

| — | το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα μη λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την ίδρυση με το ψήφισμα 1904(2009) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών του γραφείου Διαμεσολαβητή. |
| --- | --- |

—

το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα μη λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την ίδρυση με το ψήφισμα 1904(2009) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών του γραφείου Διαμεσολαβητή.

---

(1)  ΕΕ L 322, σ. 25

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/10 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/10

---

Αναίρεση που άσκησε στις 16 Δεκεμβρίου 2010 το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-85/09: Yassin Abdullah Kadi κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-595/10 P)

2011/C 72/17

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: E. Jenkinson, επικουρούμενος από τους D. Beard και M. Wood, Barristers)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Yassin Abdullah Kadi. Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Γαλλική Δημοκρατία

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | Να αναιρέσει, στο σύνολό της, την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-85/09, |
| --- | --- |

—

Να αναιρέσει, στο σύνολό της, την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-85/09,

| — | να απορρίψει την προσφυγή του Yassin Abdullah Kadi περί ακυρώσεως του κανονισμού 881/2002 (1) στο μέτρο που τον αφορά, |
| --- | --- |

—

να απορρίψει την προσφυγή του Yassin Abdullah Kadi περί ακυρώσεως του κανονισμού 881/2002 (1) στο μέτρο που τον αφορά,

| — | να καταδικάσει τον Yassin Abdullah Kadi στα δικαστικά έξοδα του Ηνωμένου Βασιλείου κατά τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον Yassin Abdullah Kadi στα δικαστικά έξοδα του Ηνωμένου Βασιλείου κατά τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το συμπέρασμα του Γενικού Δικαστηρίου ότι δικαιολογείται ο πλήρης δικαστικός έλεγχος των μέτρων της ΕΕ που εφαρμόζουν πιστά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών είναι αντίθετο προς τις διατάξεις των Συνθηκών της ΕΕ και τη νομολογία των δικαστηρίων της ΕΕ. Έρχεται σε άμεση σύγκρουση με την ιστορία και τον σκοπό της ΕΕ και, ειδικότερα, με την ανάπτυξη της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας.

Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών απαιτεί τη συμμόρφωση των κρατών μελών με τις υποχρεώσεις που επιβάλλει. Οι υποχρεώσεις αυτές υπερισχύουν των υποχρεώσεων που ενδεχομένως προκύπτουν από άλλες διεθνείς συμφωνίες. Τέτοιες υποχρεώσεις περιλαμβάνουν αυτές που επιβλήθηκαν με ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας με σκοπό την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας.

Έχοντας υπόψη, ιδίως, τα άρθρα 3, παράγραφοι 5 και 21 ΣΕΕ και το άρθρο 351 ΣΛΕΕ, η υποχρέωση των κρατών μελών της ΕΕ να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας υπερισχύει κάθε άλλης υποχρέωσης που ενδέχεται να προκύψει από τις Συνθήκες της ΕΕ.

Η ΕΕ δεσμεύεται από τις διατάξεις του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και από τις βάσει αυτών εκδιδόμενες αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Ο πλήρης έλεγχος, εκ μέρους του δικαστή της Ένωσης, των μέτρων της ΕΕ που εφαρμόζουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας είναι ασυμβίβαστος προς το δεσμευτικό αποτέλεσμα των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Στον βαθμό που δικαιολογείται ο έλεγχος των μέτρων της ΕΕ που υλοποιούν πιστά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, ο δικαστής της Ένωσης πρέπει να λάβει δεόντως υπόψη τη φύση και τον σκοπό του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τον ρόλο του Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο αποτελεί το κύριο όργανο που είναι επιφορτισμένο με τη διασφάλιση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας. Δεδομένης της φύσης του Συμβουλίου Ασφαλείας και του σημαντικού ρόλου που επιτελεί, λαμβάνοντας υπόψη τη δημιουργία και λειτουργία του γραφείου διαμεσολαβητή και λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τη συνοπτική έκθεση των λόγων που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή και τον Yassin Abdullah Kadi, δεν υφίσταται κανένας λόγος ακυρώσεως του κανονισμού 881/2002, στο μέτρο που αφορά τον Yassin Abdullah Kadi.

---

(1)  ΕΕ L 139, σ. 9

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/11 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/11

---

Προσφυγή της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-596/10)

2011/C 72/18

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Dintilhac και M. Afonso)

Καθής: Γαλλική Δημοκρατία

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, επιβάλλοντας μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ στις συναλλαγές που αφορούν ιππίδες και ιδίως άλογα, όταν δεν προορίζονται, κανονικά, να χρησιμοποιηθούν στην παρασκευή τροφίμων ή στη γεωργική παραγωγή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 96 έως 99 και από το παράρτημα III της οδηγίας περί ΦΠΑ (1)· |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, επιβάλλοντας μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ στις συναλλαγές που αφορούν ιππίδες και ιδίως άλογα, όταν δεν προορίζονται, κανονικά, να χρησιμοποιηθούν στην παρασκευή τροφίμων ή στη γεωργική παραγωγή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 96 έως 99 και από το παράρτημα III της οδηγίας περί ΦΠΑ (1)·

| — | να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η Επιτροπή προβάλλει δύο αιτιάσεις προς στήριξη της προσφυγής της, οι οποίες αφορούν μη τήρηση της οδηγίας περί ΦΠΑ εκ μέρους της εθνικής νομοθεσίας η οποία, αφενός, υπάγει σε μειωμένο συντελεστή, της τάξεως του 5,5 %, συναλλαγές που δεν εμπίπτουν στις προβλεπόμενες από το παράρτημα III της οδηγίας αυτής εξαιρέσεις και, αφετέρου, υπάγει σε μειωμένο συντελεστή, της τάξεως του 2,10 %, ορισμένες συναλλαγές.

Με την πρώτη αιτίασή της, η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι η γαλλική κανονιστική ρύθμιση, εκτός του ότι επιβάλλει μειωμένο συντελεστή, της τάξεως του 5,5 %, στις συναλλαγές που αφορούν ζώσες ιππίδες χωρίς να προβαίνει σε διάκριση ανάλογα με τη χρήση για την οποία προορίζονται, προβλέπει και άλλες διατάξεις που δεν συνάδουν προς την οδηγία περί ΦΠΑ και, ιδίως, προς τα σημεία 1) και 11) του παραρτήματος III της οδηγίας αυτής.

Με τη δεύτερη αιτίασή της, η Επιτροπή βάλλει κατά της διοικητικής πρακτικής που ακολουθεί η καθής, η οποία συνίσταται στην επιβολή συντελεστή 2,10 % στις πωλήσεις, προς πρόσωπα μη υποκείμενα στον ΦΠΑ, ζώντων ζώων που δεν προορίζονται για σφαγή και για αλλαντοποιία, και ιδίως αλόγων ιπποδρομιών, αλόγων για αθλητικές διοργανώσεις, αλόγων αναψυχής και αλόγων σχολής ιππασίας.

---

(1)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/11 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/11

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Najvyšší súd (Δημοκρατία της Σλοβακίας) στις 17 Δεκεμβρίου 2010 — SAG ELV Slovensko a.s., FELA Management AG, ASCOM (Schweiz) AG, Asseco Central Europe a.s., TESLA Stropokov a.s., Autostrade per l'Italia SpA, EFKON AG, Stalexport Autostrady SA κατά Úrad pre verejné obstarávanie

(Υπόθεση C-599/10)

2011/C 72/19

Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική

Αιτούν δικαστήριο

Najvyšší súd (Δημοκρατία της Σλοβακίας)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσες: SAG ELV Slovensko a.s., FELA Management AG, ASCOM (Schweiz) AG, Asseco Central Europe a.s., TESLA Stropokov a.s., Autostrade per l'Italia SpA, EFKON AG, Stalexport Autostrady SA

Εφεσίβλητο: Úrad pre verejné obstarávanie

Παρεμβαίνουσα: Národná diaľničná spoločnosť, a.s.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνάδει με την οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (1), όπως ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, η ερμηνεία σύμφωνα με την οποία, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 51 και 2 της εν λόγω οδηγίας, και συνεκτιμωμένων των αρχών της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και της διαφάνειας κατά την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων, η αναθέτουσα αρχή υποχρεούται να ζητεί διευκρινίσεις σε σχέση με την προσφορά, σεβόμενη το διαδικαστικό δικαίωμα του ιδιώτη να κληθεί να συμπληρώσει ή να διευκρινίσει τα πιστοποιητικά και έγγραφα που υποβάλλει κατ’ εφαρμογή των άρθρων 45 έως 50 της οδηγίας, εφόσον η διαφιλονικούμενη ή ασαφής κατανόηση της προσφοράς του συμμετέχοντα στον διαγωνισμό μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό του; |
| --- | --- |

1)

Συνάδει με την οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (1), όπως ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, η ερμηνεία σύμφωνα με την οποία, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 51 και 2 της εν λόγω οδηγίας, και συνεκτιμωμένων των αρχών της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και της διαφάνειας κατά την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων, η αναθέτουσα αρχή υποχρεούται να ζητεί διευκρινίσεις σε σχέση με την προσφορά, σεβόμενη το διαδικαστικό δικαίωμα του ιδιώτη να κληθεί να συμπληρώσει ή να διευκρινίσει τα πιστοποιητικά και έγγραφα που υποβάλλει κατ’ εφαρμογή των άρθρων 45 έως 50 της οδηγίας, εφόσον η διαφιλονικούμενη ή ασαφής κατανόηση της προσφοράς του συμμετέχοντα στον διαγωνισμό μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό του;

| 2) | Συνάδει με την οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, όπως ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, η ερμηνεία σύμφωνα με την οποία, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 51 και 2 της εν λόγω οδηγίας, και συνεκτιμωμένων των αρχών της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και της διαφάνειας κατά την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων, η αναθέτουσα αρχή δεν υποχρεούται να ζητεί διευκρινίσεις σε σχέση με την προσφορά, εφόσον θεωρεί αποδεδειγμένο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που αφορούν το αντικείμενο της συμβάσεως; |
| --- | --- |

2)

Συνάδει με την οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, όπως ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, η ερμηνεία σύμφωνα με την οποία, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 51 και 2 της εν λόγω οδηγίας, και συνεκτιμωμένων των αρχών της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και της διαφάνειας κατά την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων, η αναθέτουσα αρχή δεν υποχρεούται να ζητεί διευκρινίσεις σε σχέση με την προσφορά, εφόσον θεωρεί αποδεδειγμένο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που αφορούν το αντικείμενο της συμβάσεως;

| 3) | Συνάδει με τα άρθρα 51 και 2 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, όπως ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, διάταξη του εθνικού δικαίου σύμφωνα με την οποία η επιτροπή που έχει συσταθεί για την αξιολόγηση της προσφοράς απλώς δύναται να ζητήσει γραπτώς από τους προσφέροντες διευκρινίσεις σχετικά με την προσφορά; |
| --- | --- |

3)

Συνάδει με τα άρθρα 51 και 2 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, όπως ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, διάταξη του εθνικού δικαίου σύμφωνα με την οποία η επιτροπή που έχει συσταθεί για την αξιολόγηση της προσφοράς απλώς δύναται να ζητήσει γραπτώς από τους προσφέροντες διευκρινίσεις σχετικά με την προσφορά;

| 4) | Συνάδει με το άρθρο 55 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών πρακτική της αναθέτουσας αρχής σύμφωνα με την οποία δεν υποχρεούται να ζητήσει από τον προσφέροντα διευκρινίσεις σχετικά με αφύσικα χαμηλή τιμή, και αν, λαμβανομένης υπόψη της διατυπώσεως του ερωτήματος που έθεσε η αναθέτουσα αρχή στους διαγωνιζομένους σε σχέση με την αφύσικα χαμηλή τιμή, οι διαγωνιζόμενοι είχαν τη δυνατότητα να διευκρινίσουν επαρκώς τις βασικές χαρακτηριστικές παραμέτρους της υποβληθείσας προσφοράς; |
| --- | --- |

4)

Συνάδει με το άρθρο 55 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών πρακτική της αναθέτουσας αρχής σύμφωνα με την οποία δεν υποχρεούται να ζητήσει από τον προσφέροντα διευκρινίσεις σχετικά με αφύσικα χαμηλή τιμή, και αν, λαμβανομένης υπόψη της διατυπώσεως του ερωτήματος που έθεσε η αναθέτουσα αρχή στους διαγωνιζομένους σε σχέση με την αφύσικα χαμηλή τιμή, οι διαγωνιζόμενοι είχαν τη δυνατότητα να διευκρινίσουν επαρκώς τις βασικές χαρακτηριστικές παραμέτρους της υποβληθείσας προσφοράς;

---

(1)  ΕΕ L 134, της 30ής Απριλίου 2004, σ. 114.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/12 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/12

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 22 Δεκεμβρίου 2010 — Association nationale d'assistance aux frontières pour les étrangers (Anafé) κατά Ministre de l'intérieur, de l'outre-mer, des collectivités territoriales et de l'immigration

(Υπόθεση C-606/10)

2011/C 72/20

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d'État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσα: Association nationale d'assistance aux frontières pour les étrangers (Anafé)

Καθού: Ministre de l'intérieur, de l'outre-mer, des collectivités territoriales et de l'immigration

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) 562/2006 Κανονισμός (ΕΚ) 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 2006 για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) στην επιστροφή στο έδαφος του κράτους μέλους που εξέδωσε τον προσωρινό τίτλο διαμονής, όταν η επιστροφή στο έδαφός του δεν προϋποθέτει ούτε είσοδο ούτε διέλευση ούτε διαμονή στο έδαφος άλλων κρατών μελών; |
| --- | --- |

1)

Τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) 562/2006 Κανονισμός (ΕΚ) 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 2006 για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) στην επιστροφή στο έδαφος του κράτους μέλους που εξέδωσε τον προσωρινό τίτλο διαμονής, όταν η επιστροφή στο έδαφός του δεν προϋποθέτει ούτε είσοδο ούτε διέλευση ούτε διαμονή στο έδαφος άλλων κρατών μελών;

| 2) | Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί κράτος μέλος να χορηγήσει «θεώρηση επιστροφής» σε υπήκοο τρίτης χώρας, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 4, στοιχείο α', του ίδιου κανονισμού; Ειδικότερα, είναι δυνατό τέτοιου είδους θεώρηση να περιορίσει την είσοδο σε σημεία μόνον της εθνικής επικράτειας; |
| --- | --- |

2)

Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί κράτος μέλος να χορηγήσει «θεώρηση επιστροφής» σε υπήκοο τρίτης χώρας, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 4, στοιχείο α', του ίδιου κανονισμού; Ειδικότερα, είναι δυνατό τέτοιου είδους θεώρηση να περιορίσει την είσοδο σε σημεία μόνον της εθνικής επικράτειας;

| 3) | Καθόσον ο κανονισμός της 15ης Μαρτίου 2006 αποκλείει κάθε δυνατότητα εισόδου στο έδαφος των κρατών μελών υπηκόων τρίτων χωρών που δεν διαθέτουν προσωρινή άδεια η οποία χορηγήθηκε μέχρις ότου εξετασθεί η πρώτη αίτηση τίτλου διαμονής ή επ’ ευκαιρία αιτήσεως ασύλου, αντιθέτως προς ό,τι καθιστούσαν δυνατό οι ρήτρες της Σύμβασης Εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν της 19ης Ιουνίου 1990, ως είχε πριν την τροποποίησή της από τον εν λόγω κανονισμό, επέβαλλαν οι αρχές της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης τη λήψη προσωρινών μέτρων για τους υπηκόους τρίτων χωρών που εγκατέλειψαν το έδαφός τους, παρότι δεν διέθεταν προσωρινή άδεια διαμονής η οποία χορηγήθηκε μέχρις ότου εξετασθεί η πρώτη αίτηση τίτλου διαμονής ή αίτηση ασύλου και επιθυμούν να επιστρέψουν μετά τη θέση σε ισχύ του κανονισμού της 15ης Μαρτίου 2006; |
| --- | --- |

3)

Καθόσον ο κανονισμός της 15ης Μαρτίου 2006 αποκλείει κάθε δυνατότητα εισόδου στο έδαφος των κρατών μελών υπηκόων τρίτων χωρών που δεν διαθέτουν προσωρινή άδεια η οποία χορηγήθηκε μέχρις ότου εξετασθεί η πρώτη αίτηση τίτλου διαμονής ή επ’ ευκαιρία αιτήσεως ασύλου, αντιθέτως προς ό,τι καθιστούσαν δυνατό οι ρήτρες της Σύμβασης Εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν της 19ης Ιουνίου 1990, ως είχε πριν την τροποποίησή της από τον εν λόγω κανονισμό, επέβαλλαν οι αρχές της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης τη λήψη προσωρινών μέτρων για τους υπηκόους τρίτων χωρών που εγκατέλειψαν το έδαφός τους, παρότι δεν διέθεταν προσωρινή άδεια διαμονής η οποία χορηγήθηκε μέχρις ότου εξετασθεί η πρώτη αίτηση τίτλου διαμονής ή αίτηση ασύλου και επιθυμούν να επιστρέψουν μετά τη θέση σε ισχύ του κανονισμού της 15ης Μαρτίου 2006;

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/12 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/12

---

Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας

(Υπόθεση C-610/10)

2011/C 72/21

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Stromsky και C. Urraca Caviedes)

Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση 91/1/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τις ενισχύσεις που η κεντρική κυβέρνηση και ορισμένες αυτόνομες κυβερνήσεις της Ισπανίας έχουν χορηγήσει στην Magefesa, παραγωγό οικιακών ειδών ανοξείδωτου χάλυβα και μικρών ηλεκτρικών συσκευών (ΕΕ 1991, L 5, σ. 18· στο εξής: απόφαση της Επιτροπής 91/1), καθώς και από το άρθρο 260 ΣΛΕΕ, παραλείποντας να θεσπίσει όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο στις 2 Ιουλίου 2002, C-499/99, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 2002, σ. Ι-603· στο εξής: απόφαση του Δικαστηρίου του 2002), και η οποία αφορούσε τη μη εκπλήρωση εκ μέρους του Βασιλείου της Ισπανίας των υποχρεώσεων που υπέχει από την εν λόγω απόφαση της Επιτροπής· |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση 91/1/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τις ενισχύσεις που η κεντρική κυβέρνηση και ορισμένες αυτόνομες κυβερνήσεις της Ισπανίας έχουν χορηγήσει στην Magefesa, παραγωγό οικιακών ειδών ανοξείδωτου χάλυβα και μικρών ηλεκτρικών συσκευών (ΕΕ 1991, L 5, σ. 18· στο εξής: απόφαση της Επιτροπής 91/1), καθώς και από το άρθρο 260 ΣΛΕΕ, παραλείποντας να θεσπίσει όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο στις 2 Ιουλίου 2002, C-499/99, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 2002, σ. Ι-603· στο εξής: απόφαση του Δικαστηρίου του 2002), και η οποία αφορούσε τη μη εκπλήρωση εκ μέρους του Βασιλείου της Ισπανίας των υποχρεώσεων που υπέχει από την εν λόγω απόφαση της Επιτροπής·

| — | να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας να καταβάλει στην Επιτροπή χρηματική ποινή ύψους 131 136 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστερήσεως της εκτελέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου του 2002, από την ημέρα που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση έως την ημέρα της πλήρους εκτελέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου του 2002· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας να καταβάλει στην Επιτροπή χρηματική ποινή ύψους 131 136 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστερήσεως της εκτελέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου του 2002, από την ημέρα που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση έως την ημέρα της πλήρους εκτελέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου του 2002·

| — | να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας να καταβάλει στην Επιτροπή κατ’ αποκοπή ποσό, το ύψος του οποίου θα προκύψει από τον πολλαπλασιασμό ημερήσιου ποσού 14 343 ευρώ επί τον αριθμό των ημερών κατά τις οποίες θα έχει διαρκέσει η παράβαση από την ημερομηνία της αποφάσεως του Δικαστηρίου του 2002 και έως:






  — | την ημερομηνία κατά την οποία το Βασίλειο της Ισπανίας θα ανακτήσει τις ενισχύσεις που κηρύχθηκαν παράνομες με την απόφαση της Επιτροπής 91/1, αν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι οι ενισχύσεις όντως ανακτήθηκαν πριν εκδώσει την απόφασή του επί της παρούσας υποθέσεως· |
| --- | --- | --- |

—

να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας να καταβάλει στην Επιτροπή κατ’ αποκοπή ποσό, το ύψος του οποίου θα προκύψει από τον πολλαπλασιασμό ημερήσιου ποσού 14 343 ευρώ επί τον αριθμό των ημερών κατά τις οποίες θα έχει διαρκέσει η παράβαση από την ημερομηνία της αποφάσεως του Δικαστηρίου του 2002 και έως:

—

την ημερομηνία κατά την οποία το Βασίλειο της Ισπανίας θα ανακτήσει τις ενισχύσεις που κηρύχθηκαν παράνομες με την απόφαση της Επιτροπής 91/1, αν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι οι ενισχύσεις όντως ανακτήθηκαν πριν εκδώσει την απόφασή του επί της παρούσας υποθέσεως·

| — | την ημερομηνία της εκδόσεως της αποφάσεως στην παρούσα υπόθεση, αν η απόφαση του Δικαστηρίου του 2002 δεν έχει εκτελεστεί πλήρως πριν από την ημερομηνία αυτή. |
| --- | --- |

—

την ημερομηνία της εκδόσεως της αποφάσεως στην παρούσα υπόθεση, αν η απόφαση του Δικαστηρίου του 2002 δεν έχει εκτελεστεί πλήρως πριν από την ημερομηνία αυτή.

| — | να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Τα μέτρα που έλαβε η Ισπανία δεν οδήγησαν σε άμεση εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου του 2002 και της αποφάσεως της Επιτροπής 91/1, ούτε σε πλήρη και άμεση ανάκτηση της παράνομης και ασυμβίβαστης με την κοινή αγορά ενισχύσεως.

Κατά πάγια νομολογία, ο μόνος αμυντικός ισχυρισμός τον οποίο ένα κράτος μέλος μπορεί να προβάλει στο πλαισιο προσφυγής λόγω παραβάσεως είναι η απόλυτη αδυναμία της προσήκουσας εκτελέσεως της αποφάσεως.

Στην παρούσα περίπτωση, στην εκτενέστατη αλληλογραφία που αντάλλαξαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής με τις ισπανικές αρχές σχετικά με τα μέτρα που θεσπίστηκαν προς εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής 91/1, οι ισπανικές αρχές δεν επικαλέστηκαν απόλυτη αδυναμία εκτελέσεως της εν λόγω αποφάσεως και περιορίστηκαν στην επίκληση ασαφών δυσχερειών εσωτερικής φύσεως.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/13 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/13

---

Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατία της Αυστρίας

(Υπόθεση C-614/10)

2011/C 72/22

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Martenczuk και B.-R. Killmann)

Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 95/46/ΕΚ, καθώς η υφιστάμενη δικαιική κατάσταση όσον αφορά την προστασία δεδομένων δεν πληροί το κριτήριο πλήρους ανεξαρτησίας· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 95/46/ΕΚ, καθώς η υφιστάμενη δικαιική κατάσταση όσον αφορά την προστασία δεδομένων δεν πληροί το κριτήριο πλήρους ανεξαρτησίας·

| — | να καταδικάσει Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η Επιτροπή φρονεί ότι δεν διασφαλίζεται στην Αυστρία η ανεξαρτησία της Επιτροπής Προστασίας Δεδομένων ως αρχής ελέγχου επιφορτισμένης με την επίβλεψη της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

Η Επιτροπή Προστασία Δεδομένων συνδέεται στενά από οργανωτικής απόψεως με την ομοσπονδιακή καγκελαρία. Αυτή ασκεί ιεραρχικό έλεγχο στους συνεργάτες της Επιτροπής Προστασίας Δεδομένων και είναι επίσης υπεύθυνη για τον υλικό εξοπλισμό της. Επιπλέον η διεύθυνση της Επιτροπής Προστασίας Δεδομένων υπόκειται ιεραρχικά σε δημόσιο υπάλληλο της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας, ο οποίος, στο πλαίσιο της εν λόγω αρμοδιότητας, υπόκειται επίσης στις εντολές του προϊσταμένου του και υπάγεται στον ιεραρχικό του έλεγχο. Η κατάσταση αυτή συνεπάγεται προφανώς παράβαση της υπηρεσιακής πίστεως και σύγκρουση αρμοδιοτήτων.

Επίσης, η Ομοσπονδιακή Καγκελαρία, η οποία, όπως άλλες δημόσιες αρχές, υπάγεται στον έλεγχο της Επιτροπής Προστασίας Δεδομένων έχει, έναντι αυτής γενικό δικαίωμα ελέγχου και πληροφορήσεως. Ως εκ τούτου, ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος έχει τη δυνατότητα να πληροφορείται ανά πάσα στιγμή και χωρίς συγκεκριμένο λόγο οτιδήποτε σχετίζεται με τη διαχείριση των υποθέσεων της Επιτροπής Προστασίας Δεδομένων. Συνεπώς, υπάρχει κίνδυνος να χρησιμοποιηθεί η δυνατότητα αυτή για την άσκηση πολιτικής επιρροής.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/14 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/14

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 23 Δεκεμβρίου 2010 — Insinööritoimisto InsTiimi Oy

(Υπόθεση C-615/10)

2011/C 72/23

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Insinööritoimisto InsTiimi Oy

Έτερος διάδικος: Puolustusvoimat (φινλανδικές ένοπλες δυνάμεις)

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει εφαρμογή το άρθρο 10 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 346, παράγραφος 1, στοιχείο β', καθώς και του πίνακα όπλων, πυρομαχικών και πολεμικού υλικού, που έγινε δεκτός με απόφαση του Συμβουλίου της 15ης Απριλίου 1958, στην αγορά υλικού εμπίπτοντος στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, όταν κατά την άποψη της αναθέτουσας αρχής το υλικό αυτό προορίζεται μεν ειδικά για στρατιωτική χρήση, αλλά αυτό έχει επίσης κατά κύριο λόγο παρόμοιες μη στρατιωτικές τεχνικές εφαρμογές;

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/14 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/14

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Haparanda tingsrätt (Σουηδία) στις 27 Δεκεμβρίου 2010 — Åklagaren κατά Hans Åkerberg Fransson

(Υπόθεση C-617/10)

2011/C 72/24

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Αιτούν δικαστήριο

Haparanda tingsrätt (Σουηδία).

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Κατηγορούσα αρχή: Åklagaren.

Κατηγορούμενος: Hans Åkerberg Fransson.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Κατά το σουηδικό δίκαιο, η δυνατότητα εθνικού δικαστηρίου να μην εφαρμόζει εθνικές διατάξεις για τις οποίες υπάρχει υπόνοια ότι παραβιάζουν την αρχή ne bis in idem του άρθρου 4 του πρόσθετου πρωτοκόλλου αριθ. 7 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως, της 4ης Νοεμβρίου 1950, για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), και συνεπώς υπόνοια ότι παραβαίνουν επίσης το άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Δεκεμβρίου 2000 (στο εξής: Χάρτης ΕΕ), εξαρτάται από την ύπαρξη σαφούς περί τούτου ενδείξεως στην ΕΣΔΑ ή στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Είναι μια τέτοια προϋπόθεση της εθνικής νομοθεσίας για τη μη εφαρμογή εθνικών διατάξεων σύμφωνη προς το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα προς τις γενικές αρχές του, μεταξύ άλλων της υπεροχής και του άμεσου αποτελέσματος του δικαίου της Ένωσης; |
| --- | --- |

1)

Κατά το σουηδικό δίκαιο, η δυνατότητα εθνικού δικαστηρίου να μην εφαρμόζει εθνικές διατάξεις για τις οποίες υπάρχει υπόνοια ότι παραβιάζουν την αρχή ne bis in idem του άρθρου 4 του πρόσθετου πρωτοκόλλου αριθ. 7 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως, της 4ης Νοεμβρίου 1950, για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), και συνεπώς υπόνοια ότι παραβαίνουν επίσης το άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Δεκεμβρίου 2000 (στο εξής: Χάρτης ΕΕ), εξαρτάται από την ύπαρξη σαφούς περί τούτου ενδείξεως στην ΕΣΔΑ ή στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Είναι μια τέτοια προϋπόθεση της εθνικής νομοθεσίας για τη μη εφαρμογή εθνικών διατάξεων σύμφωνη προς το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα προς τις γενικές αρχές του, μεταξύ άλλων της υπεροχής και του άμεσου αποτελέσματος του δικαίου της Ένωσης;

| 2) | Εμπίπτει το παραδεκτό της ποινικής δίωξης για φορολογικό αδίκημα στην αρχή ne bis in idem του άρθρου 4 του πρόσθετου πρωτοκόλλου αριθ. 7 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 50 του Χάρτη ΕΕ, όταν συγκεκριμένη χρηματική κύρωση (επιβολή προσαύξησης φόρου) έχει προηγουμένως επιβληθεί στον κατηγορούμενο στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας για την ίδια πράξη παροχής ψευδών στοιχείων; |
| --- | --- |

2)

Εμπίπτει το παραδεκτό της ποινικής δίωξης για φορολογικό αδίκημα στην αρχή ne bis in idem του άρθρου 4 του πρόσθετου πρωτοκόλλου αριθ. 7 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 50 του Χάρτη ΕΕ, όταν συγκεκριμένη χρηματική κύρωση (επιβολή προσαύξησης φόρου) έχει προηγουμένως επιβληθεί στον κατηγορούμενο στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας για την ίδια πράξη παροχής ψευδών στοιχείων;

| 3) | Επηρεάζεται η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα από το γεγονός ότι πρέπει να υπάρχει συντονισμός των εν λόγω κυρώσεων κατά τρόπον ώστε τα ποινικά δικαστήρια να δύνανται να μειώσουν την ποινή στο πλαίσιο της ποινικής δίκης, για τον λόγο ότι έχει επιβληθεί επίσης προσαύξηση φόρου λόγω της ίδιας πράξης παροχής ψευδών στοιχείων; |
| --- | --- |

3)

Επηρεάζεται η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα από το γεγονός ότι πρέπει να υπάρχει συντονισμός των εν λόγω κυρώσεων κατά τρόπον ώστε τα ποινικά δικαστήρια να δύνανται να μειώσουν την ποινή στο πλαίσιο της ποινικής δίκης, για τον λόγο ότι έχει επιβληθεί επίσης προσαύξηση φόρου λόγω της ίδιας πράξης παροχής ψευδών στοιχείων;

| 4) | Υπό ορισμένες συνθήκες, μπορεί να επιτρέπεται, εντός του πεδίου εφαρμογής της αρχής ne bis in idem που μνημονεύθηκε στο δεύτερο ερώτημα, να αποφασισθεί η επιβολή πρόσθετων κυρώσεων στο πλαίσιο νέας διαδικασίας που αφορά την ίδια πράξη, η οποία έχει εξεταστεί και έχει οδηγήσει σε απόφαση περί επιβολής κυρώσεων στον αυτουργό. Αν στο δεύτερο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, πληρούνται οι βάσει της αρχής ne bis in idem προϋποθέσεις για την επιβολή πλειόνων κυρώσεων σε χωριστές διαδικασίες, όταν κατά τη μεταγενέστερη διαδικασία διενεργείται νέα και αυτοτελής σε σχέση με την προγενέστερη διαδικασία εξέταση των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως; |
| --- | --- |

4)

Υπό ορισμένες συνθήκες, μπορεί να επιτρέπεται, εντός του πεδίου εφαρμογής της αρχής ne bis in idem που μνημονεύθηκε στο δεύτερο ερώτημα, να αποφασισθεί η επιβολή πρόσθετων κυρώσεων στο πλαίσιο νέας διαδικασίας που αφορά την ίδια πράξη, η οποία έχει εξεταστεί και έχει οδηγήσει σε απόφαση περί επιβολής κυρώσεων στον αυτουργό. Αν στο δεύτερο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, πληρούνται οι βάσει της αρχής ne bis in idem προϋποθέσεις για την επιβολή πλειόνων κυρώσεων σε χωριστές διαδικασίες, όταν κατά τη μεταγενέστερη διαδικασία διενεργείται νέα και αυτοτελής σε σχέση με την προγενέστερη διαδικασία εξέταση των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως;

| 5) | Το σουηδικό σύστημα της επιβολής προσαύξησης φόρου και της εξέτασης της ποινικής ευθύνης για φορολογικό αδίκημα σε χωριστές διαδικασίες αιτιολογείται από μια σειρά από λόγους γενικού συμφέροντος, οι οποίοι περιγράφονται λεπτομερέστερα στη συνέχεια. Αν στο δεύτερο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, είναι ένα σύστημα όπως το σουηδικό σύμφωνο προς την αρχή ne bis in idem, σε περίπτωση που θα ήταν δυνατόν να θεσπιστεί ένα σύστημα το οποίο δεν θα εμπίπτει στην αρχή ne bis in idem, χωρίς να είναι αναγκαίο να αποκλειστεί ούτε η επιβολή προσαύξησης φόρου ούτε η καταδίκη για φορολογικό αδίκημα, με μεταφορά, στις περιπτώσεις που στοιχειοθετείται η ευθύνη για φορολογικό αδίκημα, της αρμοδιότητας επιβολής προσαύξησης φόρου από τη Skatteverket, καθώς και, κατά περίπτωση, από τα διοικητικά δικαστήρια, στα ποινικά δικαστήρια, συνδέοντάς τη με την εξέταση της κατηγορίας για φορολογικό αδίκημα; |
| --- | --- |

5)

Το σουηδικό σύστημα της επιβολής προσαύξησης φόρου και της εξέτασης της ποινικής ευθύνης για φορολογικό αδίκημα σε χωριστές διαδικασίες αιτιολογείται από μια σειρά από λόγους γενικού συμφέροντος, οι οποίοι περιγράφονται λεπτομερέστερα στη συνέχεια. Αν στο δεύτερο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, είναι ένα σύστημα όπως το σουηδικό σύμφωνο προς την αρχή ne bis in idem, σε περίπτωση που θα ήταν δυνατόν να θεσπιστεί ένα σύστημα το οποίο δεν θα εμπίπτει στην αρχή ne bis in idem, χωρίς να είναι αναγκαίο να αποκλειστεί ούτε η επιβολή προσαύξησης φόρου ούτε η καταδίκη για φορολογικό αδίκημα, με μεταφορά, στις περιπτώσεις που στοιχειοθετείται η ευθύνη για φορολογικό αδίκημα, της αρμοδιότητας επιβολής προσαύξησης φόρου από τη Skatteverket, καθώς και, κατά περίπτωση, από τα διοικητικά δικαστήρια, στα ποινικά δικαστήρια, συνδέοντάς τη με την εξέταση της κατηγορίας για φορολογικό αδίκημα;

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/15 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/15

---

Αίτηση για έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Δημοκρατία της Λετονίας) στις 29 Δεκεμβρίου 2010 — Trade Agency Ltd κατά Seramico Investments Ltd

(Υπόθεση C-619/10)

2011/C 72/25

Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākās tiesas Senāts

Διάδικοι της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Trade Agency Ltd.

Αναιρεσίβλητη: Seramico Investments Ltd.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Όταν σε απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου επισυνάπτεται η προβλεπόμενη στο άρθρο 54 του κανονισμού 44/2001 βεβαίωση, αλλά, παρ’ όλ’ αυτά, ο εναγόμενος αμφισβητεί ότι η ασκηθείσα αγωγή του κοινοποιήθηκε στο κράτος προελεύσεως της αποφάσεως, στο πλαίσιο της εξετάσεως του λόγου μη αναγνωρίσεως της αποφάσεως, που προβλέπεται στο άρθρο 34, παράγραφος 2, του κανονισμού 44/2001 (1), είναι το δικαστήριο του κράτους εκτελέσεως αρμόδιο για να ελέγξει τη συμφωνία μεταξύ των πληροφοριών που περιλαμβάνει η βεβαίωση αυτή και των αποδεικτικών στοιχείων; Συνάδει τόσο ευρεία αρμοδιότητα του δικαστηρίου του κράτους εκτελέσεως με την αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης στην απονομή της δικαιοσύνης, την οποία καθιερώνει η δέκατη έκτη και η δέκατη έβδομη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 44/2001; |
| --- | --- |

1)

Όταν σε απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου επισυνάπτεται η προβλεπόμενη στο άρθρο 54 του κανονισμού 44/2001 βεβαίωση, αλλά, παρ’ όλ’ αυτά, ο εναγόμενος αμφισβητεί ότι η ασκηθείσα αγωγή του κοινοποιήθηκε στο κράτος προελεύσεως της αποφάσεως, στο πλαίσιο της εξετάσεως του λόγου μη αναγνωρίσεως της αποφάσεως, που προβλέπεται στο άρθρο 34, παράγραφος 2, του κανονισμού 44/2001 (1), είναι το δικαστήριο του κράτους εκτελέσεως αρμόδιο για να ελέγξει τη συμφωνία μεταξύ των πληροφοριών που περιλαμβάνει η βεβαίωση αυτή και των αποδεικτικών στοιχείων; Συνάδει τόσο ευρεία αρμοδιότητα του δικαστηρίου του κράτους εκτελέσεως με την αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης στην απονομή της δικαιοσύνης, την οποία καθιερώνει η δέκατη έκτη και η δέκατη έβδομη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 44/2001;

| 2) | Συνάδει με το άρθρο 47 του χάρτη και δεν παραβιάζει το δικαίωμα του εναγομένου για δίκαιη δίκη, το οποίο θεσπίζεται με το άρθρο αυτό, ερήμην εκδοθείσα απόφαση, η οποία έκρινε επί της ουσίας μια διαφορά, χωρίς να εξετάσει το αντικείμενο ή τη βάση της αγωγής, ούτε επιχειρήματα σχετικά με τη βασιμότητα της ουσίας της αγωγής; |
| --- | --- |

2)

Συνάδει με το άρθρο 47 του χάρτη και δεν παραβιάζει το δικαίωμα του εναγομένου για δίκαιη δίκη, το οποίο θεσπίζεται με το άρθρο αυτό, ερήμην εκδοθείσα απόφαση, η οποία έκρινε επί της ουσίας μια διαφορά, χωρίς να εξετάσει το αντικείμενο ή τη βάση της αγωγής, ούτε επιχειρήματα σχετικά με τη βασιμότητα της ουσίας της αγωγής;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/15 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/15

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen (Σουηδία) στις 27 Δεκεμβρίου 2010 — Migrationsverket κατά Nurije Kastrati, Valdrina Kastrati, Valdrin Kastrati

(Υπόθεση C-620/10)

2011/C 72/26

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Αιτούν δικαστήριο

Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εφεσείον: Migrationsverket

Εφεσίβλητοι: Nurije Kastrati, Valdrina Kastrati, Valdrin Kastrati

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Λαμβανομένων υπόψη των ρυθμίσεων του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 343/2003 (1) και/ή της μη υπάρξεως άλλων διατάξεων στον κανονισμό οι οποίες να προβλέπουν ότι παύει πλέον ένα κράτος μέλος να είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως ασύλου, εκτός από τα άρθρα 4, παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο, 16, παράγραφος 3, και 16, παράγραφος 4, έχει ο κανονισμός αυτός την έννοια ότι η ανάκληση αιτήσεως ασύλου δεν επηρεάζει τη δυνατότητα εφαρμογής του κανονισμού; |
| --- | --- |

1)

Λαμβανομένων υπόψη των ρυθμίσεων του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 343/2003 (1) και/ή της μη υπάρξεως άλλων διατάξεων στον κανονισμό οι οποίες να προβλέπουν ότι παύει πλέον ένα κράτος μέλος να είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως ασύλου, εκτός από τα άρθρα 4, παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο, 16, παράγραφος 3, και 16, παράγραφος 4, έχει ο κανονισμός αυτός την έννοια ότι η ανάκληση αιτήσεως ασύλου δεν επηρεάζει τη δυνατότητα εφαρμογής του κανονισμού;

| 2) | Έχει σημασία, για την απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα, σε ποιο στάδιο ανακαλείται η αίτηση ασύλου; |
| --- | --- |

2)

Έχει σημασία, για την απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα, σε ποιο στάδιο ανακαλείται η αίτηση ασύλου;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 343/2003 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2003, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας (ΕΕ L 50, σ. 1).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/15 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/15

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Varna (Βουλγαρία) στις 29 Δεκεμβρίου 2010 — АDSITS «Balkan and Sea prоperties» κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Varna

(Υπόθεση C-621/10)

2011/C 72/27

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen sad Varna

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: АDSITS «Balkan and Sea prоperties»

Καθού: Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Varna

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), την έννοια ότι, σε περίπτωση παραδόσεων μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων, εφόσον η αντιπαροχή είναι υψηλότερη από την κανονική αξία, η βάση επιβολής του φόρου συνίσταται στην κανονική αξία της συναλλαγής μόνο στην περίπτωση κατά την οποία ο παραδίδων τα αγαθά δεν έχει δικαίωμα πλήρους έκπτωσης του φόρου εισροών που αναλογεί στην αγορά ή στην παραγωγή ή κατασκευή των παραδοθέντων αγαθών; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), την έννοια ότι, σε περίπτωση παραδόσεων μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων, εφόσον η αντιπαροχή είναι υψηλότερη από την κανονική αξία, η βάση επιβολής του φόρου συνίσταται στην κανονική αξία της συναλλαγής μόνο στην περίπτωση κατά την οποία ο παραδίδων τα αγαθά δεν έχει δικαίωμα πλήρους έκπτωσης του φόρου εισροών που αναλογεί στην αγορά ή στην παραγωγή ή κατασκευή των παραδοθέντων αγαθών;

| 2) | Έχει το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112 την έννοια ότι, όταν ο παραδίδων το αγαθό έχει ασκήσει το δικαίωμα πλήρους έκπτωσης του φόρου εισροών για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που αποτέλεσαν αντικείμενο μεταγενέστερων παραδόσεων μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων καθορίζοντας την αξία τους σε επίπεδο υψηλότερο από την κανονική αξία και όταν αυτό το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου εισροών δεν έχει διορθωθεί σύμφωνα με τα άρθρα 173 έως 177 της οδηγίας, το κράτος μέλος δεν μπορεί να θεσπίσει μέτρα με τα οποία να προβλέπει ότι βάση επιβολής του φόρου είναι αποκλειστικά και μόνο η κανονική αξία; |
| --- | --- |

2)

Έχει το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112 την έννοια ότι, όταν ο παραδίδων το αγαθό έχει ασκήσει το δικαίωμα πλήρους έκπτωσης του φόρου εισροών για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που αποτέλεσαν αντικείμενο μεταγενέστερων παραδόσεων μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων καθορίζοντας την αξία τους σε επίπεδο υψηλότερο από την κανονική αξία και όταν αυτό το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου εισροών δεν έχει διορθωθεί σύμφωνα με τα άρθρα 173 έως 177 της οδηγίας, το κράτος μέλος δεν μπορεί να θεσπίσει μέτρα με τα οποία να προβλέπει ότι βάση επιβολής του φόρου είναι αποκλειστικά και μόνο η κανονική αξία;

| 3) | Απαριθμεί περιοριστικά το άρθρο 80, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112 τις περιπτώσεις στις οποίες συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μέτρα με τα οποία να προβλέπουν ότι βάση επιβολής του φόρου είναι, στην περίπτωση παραδόσεων, η κανονική αξία; |
| --- | --- |

3)

Απαριθμεί περιοριστικά το άρθρο 80, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112 τις περιπτώσεις στις οποίες συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μέτρα με τα οποία να προβλέπουν ότι βάση επιβολής του φόρου είναι, στην περίπτωση παραδόσεων, η κανονική αξία;

| 4) | Επιτρέπεται να εφαρμόζεται μια εθνική νομική ρύθμιση, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 27, παράγραφος 3, σημείο 1, του Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (του βουλγαρικού νόμου για τον φόρο προστιθέμενης αξίας), αν συντρέχουν περιστάσεις διαφορετικές από αυτές που απαριθμούνται στο άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α', β' και γ', της οδηγίας 2006/112; |
| --- | --- |

4)

Επιτρέπεται να εφαρμόζεται μια εθνική νομική ρύθμιση, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 27, παράγραφος 3, σημείο 1, του Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (του βουλγαρικού νόμου για τον φόρο προστιθέμενης αξίας), αν συντρέχουν περιστάσεις διαφορετικές από αυτές που απαριθμούνται στο άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α', β' και γ', της οδηγίας 2006/112;

| 5) | Έχει η διάταξη του άρθρου 80, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112 απευθείας εφαρμογή, όταν συντρέχει περίπτωση όπως η προκείμενη, και μπορεί το εθνικό δικαστήριο να εφαρμόσει τη διάταξη αυτή απευθείας; |
| --- | --- |

5)

Έχει η διάταξη του άρθρου 80, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112 απευθείας εφαρμογή, όταν συντρέχει περίπτωση όπως η προκείμενη, και μπορεί το εθνικό δικαστήριο να εφαρμόσει τη διάταξη αυτή απευθείας;

---

(1)  EE L 347, σ. 1.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/16 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/16

---

Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-624/10)

2011/C 72/28

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: M. Alfonso)

Καθής: Γαλλική Δημοκρατία

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, προβλέποντας, με τον τίτλο IV της αριθ. 105 εγκυκλίου προς τη διοίκηση, της 23ης Ιουνίου 2006, (3 A-9-06), διοικητική ρύθμιση παρεκκλίνουσα από το καθεστώς αυτοεκκαθαρίσεως του ΦΠΑ, η οποία συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, τον ορισμό φορολογικού αντιπροσώπου εκ μέρους του εγκατεστημένου εκτός Γαλλίας πωλητή ή παρέχοντος υπηρεσίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία περί ΦΠΑ και ειδικότερα από τα άρθρα της 168, 171, 193, 194, 204 και 214· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, προβλέποντας, με τον τίτλο IV της αριθ. 105 εγκυκλίου προς τη διοίκηση, της 23ης Ιουνίου 2006, (3 A-9-06), διοικητική ρύθμιση παρεκκλίνουσα από το καθεστώς αυτοεκκαθαρίσεως του ΦΠΑ, η οποία συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, τον ορισμό φορολογικού αντιπροσώπου εκ μέρους του εγκατεστημένου εκτός Γαλλίας πωλητή ή παρέχοντος υπηρεσίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία περί ΦΠΑ και ειδικότερα από τα άρθρα της 168, 171, 193, 194, 204 και 214·

| — | να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την προσφυγή της, η Επιτροπή διατείνεται ότι η γαλλική ρύθμιση η οποία εισάγει παρέκκλιση από καθεστώς αυτοεκκαθαρίσεως του ΦΠΑ αντιβαίνει κατά πλείονες τρόπους στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Πρώτον, οι υποκείμενοι στον φόρο που επιθυμούν να κάνουν χρήση της διατάξεως, η οποία εισάγεται με τον τίτλο IV της αριθ. 3 A-9-06 εγκυκλίου προς τη διοίκηση, είναι υποχρεωμένοι να ορίσουν φορολογικό αντιπρόσωπο, υποχρέωση που αντιβαίνει στο άρθρο 204 της οδηγίας περί ΦΠΑ. Το άρθρο αυτό επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιβάλουν τέτοια υποχρέωση μόνο στην περίπτωση κατά την οποία στη χώρα εγκαταστάσεως του υποκείμενου στον φόρο δεν υφίσταται καμία ρύθμιση περί αμοιβαίας συνδρομής ανάλογη της ισχύουσας εντός της Ενώσεως.

Δεύτερον, η διοικητική ρύθμιση προϋποθέτει επίσης την υποχρέωση του πωλητή να αποκτήσει αριθμό μητρώου ΦΠΑ στη Γαλλία, υποχρέωση που αντιβαίνει στο άρθρο 214, παράγραφος 1, της οδηγίας περί ΦΠΑ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η υποχρέωση αποκτήσεως αριθμού μητρώου ΦΠΑ δεν αφορά τους υποκείμενους στον φόρο, οι οποίοι προβαίνουν, εντός κράτους μέλους στο οποίο δεν είναι εγκατεστημένοι, σε παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών μη υπαγόμενες σε καθεστώς αυτοεκκαθαρίσεως εκ μέρους του πελάτη, ιδίως κατ’ εφαρμογή του άρθρου 194 της οδηγίας περί ΦΠΑ.

Τέλος, τρίτον, η διάταξη προβλέπει τον συνυπολογισμό του δυνάμενου να εκπέσει ΦΠΑ του πωλητή ή του παρέχοντος υπηρεσίες στον ΦΠΑ ενός ή πλειόνων εκ των πελατών του. Τούτο αντιβαίνει στις διατάξεις των άρθρων 168 και 171 της οδηγίας περί ΦΠΑ, βάσει των οποίων ο συμψηφισμός δυνάμενου να εκπέσει και εισπραττόμενου ΦΠΑ πρέπει να διενεργείται για κάθε υποκείμενο στον φόρο χωριστά. Μια τέτοια διάταξη δεν μπορεί κατά μείζονα λόγο να στηριχθεί στο άρθρο 11 της ιδίας οδηγίας.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/17 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/17

---

Αναίρεση της 29ης Δεκεμβρίου 2010 ασκηθείσα από την Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Company, Inc. κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 27 Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση T-24/05, Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Co., Inc., Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-628/10 P)

2011/C 72/29

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Company, Inc. (εκπρόσωπος: Μ. Odriozola Alén, δικηγόρος, A. João Vide, δικηγόρος)

Έτεροι διάδικοι στη διαδικασία: Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση T-24/05 καθόσον η απόφαση αυτή απορρίπτει τους λόγους που αντλούνται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην εφαρμογή του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1), από έλλειψη αιτιολογίας και προσβολή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως καθόσον έκρινε ότι η Alliance One International, Inc., πρώην Standard Commercial Corp., και η Standard Commercial Tobacco Co. ευθύνονται από κοινού και εις ολόκληρον· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση T-24/05 καθόσον η απόφαση αυτή απορρίπτει τους λόγους που αντλούνται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην εφαρμογή του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1), από έλλειψη αιτιολογίας και προσβολή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως καθόσον έκρινε ότι η Alliance One International, Inc., πρώην Standard Commercial Corp., και η Standard Commercial Tobacco Co. ευθύνονται από κοινού και εις ολόκληρον·

| — | να ακυρώσει την από 20 Οκτωβρίου 2004 απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση COMP/C.38.238/B.2 — Raw Tobacco Spain καθόσον αφορά τις αναιρεσείουσες και να μειώσει, κατά συνέπεια, το επιβληθέν στις αναιρεσείουσες πρόστιμο· και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την από 20 Οκτωβρίου 2004 απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση COMP/C.38.238/B.2 — Raw Tobacco Spain καθόσον αφορά τις αναιρεσείουσες και να μειώσει, κατά συνέπεια, το επιβληθέν στις αναιρεσείουσες πρόστιμο· και

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Πρώτον, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή και το Γενικό Δικαστήριο παρέβησαν το άρθρο 101, παράγραφος 1, της ΣΛΕΕ και το άρθρο 23, παράγραφος 2 του κανονισμού 1/2003 θεωρώντας τη SCC και τη SCTC υπεύθυνες για την παράβαση την οποία διέπραξε η WWTE. Συγκεκριμένα, οι αναιρεσείουσες διατείνονται ότι ο από κοινού έλεγχος δεν αρκεί για να αποδείξει ότι μπορούσαν να ασκήσουν αποφασιστική επιρροή στη συμπεριφορά της WWTE κατά τη διάρκεια της προγενέστερης του Μαΐου του 1998 περίοδο. Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και αν, με τον τρόπο αυτό, ήταν δυνατή η στοιχειοθέτηση της ευθύνης, αμφότερες οι μητρικές εταιρίες οι οποίες ασκούν από κοινού έλεγχο έπρεπε να ληφθούν υπόψη για τον προσδιορισμό μιας ενιαίας οικονομικής οντότητας. Επικουρικώς, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι, μη προσκομίζοντας επαρκή αιτιολογία δικαιολογούσα τη στοιχειοθέτηση της ευθύνης τους, η Επιτροπή και κατόπιν το Γενικό Δικαστήριο, παρέβησαν το άρθρο 296 ΣΛΕΕ. Επιπλέον, για τη μετά τον Μάιο του 1998 περίοδο, η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στερεί από τις αναιρεσείουσες δικαιώματα που τους χορηγούν οι γενικές αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και δικαιώματα περιλαμβανόμενα στην ΕΣΔΑ και στον χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων, τα οποία αποτελούν στο εξής μέρος της Συνθήκης της Λισαβώνας και, συνεπώς, έχουν την ίδια νομική αξία με το πρωτογενές δίκαιο.

Δεύτερον, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού του Διαδικασίας, προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των αναιρεσειουσών και παρέβη το άρθρο 296 ΣΛΕΕ επιτρέποντας στην Επιτροπή να προβάλλει νέο επιχείρημα και να τροποποιήσει τα γραπτά υπομνήματά της απαντώντας σε γραπτό ερώτημα. Οι αναιρεσείουσες προσθέτουν ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να διευκρινίσει στην απόφαση (και επομένως εκ των υστέρων) τη συλλογιστική που υιοθέτησε στην απόφασή της η Επιτροπή.

Τέλος, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι, αντιμετωπίζοντας ευνοϊκότερα άλλες επιχειρήσεις, η Επιτροπή προσέβαλε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως που καθιερώνεται στο άρθρο 20 του χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων. Αφενός, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθορίζοντας τη μέθοδο στοιχειοθετήσεως της ευθύνης, ειδικότερα, θεσπίζοντας μέθοδο στηριζόμενη σε διττή βάση, η οποία χρησιμοποιήθηκε για να γίνει διάκριση μεταξύ εταιριών αναλόγως της σταθερότητας της επιχειρηματολογίας τους στο πλαίσιο της προσφυγής, χωρίς ωστόσο να καθορίσει περαιτέρω κανόνες. Αφετέρου, οι αναιρεσείουσες επισημαίνουν ότι το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε με τρόπο δημιουργούντα διακρίσεις τη μέθοδο στοιχειοθετήσεως της ευθύνης, είτε παραλείποντας να εφαρμόσει το κριτήριο της διττής βάσης στην Universal Corporation και στην Universal Leaf, είτε παραλείποντας να εφαρμόσει στην SCC και στην SCTC την εφαρμοσθείσα στην Universal Corporation και στην Universal Leaf μέθοδο.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).

---

Γενικό Δικαστήριο

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/18 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/18

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιανουαρίου 2011 — Rubinetterie Teorema κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-370/10 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Ανταγωνισμός - Απόφαση της Επιτροπής περί επιβολής προστίμου - Τραπεζική εγγύηση - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Χρηματική ζημία - Απουσία εξαιρετικών περιστάσεων - Έλλειψη επείγοντος)

2011/C 72/30

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αιτούσα: Rubinetterie Teorema SpA (Flero, Ιταλία) (εκπρόσωποι: R. Cavani, M. di Muro και P. Preda, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Α. Αντωνιάδης, F. Castillo de la Torre και L. Malferrari)

Αντικείμενο

Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως C(2010) 3 4185 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 [ΣΛΕΕ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39092 — Είδη υγιεινής για λουτρά).

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

| 2) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/18 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/18

---

Προσφυγή της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Vivendi κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-567/10)

2011/C 72/31

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Vivendi (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: O. Fréget, J.-Y. Ollier και M. Struys, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κηρύξει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή· |
| --- | --- |

—

να κηρύξει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε η από 2 Μαρτίου 2009 καταγγελία της Vivendi (καταχωρισθείσα με αριθ. 2009/4269) περί του ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη την οδηγία 2002/77/ΕΚ, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, και, κατά συνέπεια, υπέπεσε σε παράβαση του άρθρου 106 ΣΛΕΕ, χορηγώντας πλεονέκτημα απορρέον εκ κανονιστικής ρυθμίσεως όσον καθορισμό του ύψους της τηλεφωνικής συνδρομής· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε η από 2 Μαρτίου 2009 καταγγελία της Vivendi (καταχωρισθείσα με αριθ. 2009/4269) περί του ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη την οδηγία 2002/77/ΕΚ, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, και, κατά συνέπεια, υπέπεσε σε παράβαση του άρθρου 106 ΣΛΕΕ, χορηγώντας πλεονέκτημα απορρέον εκ κανονιστικής ρυθμίσεως όσον καθορισμό του ύψους της τηλεφωνικής συνδρομής·

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα κατά την ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα κατά την ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει επί της ουσίας τρεις λόγους ακυρώσεως.

| 1) | Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθόσον η Επιτροπή περιορίσθηκε σε συνοπτικό έλεγχο της καταγγελίας που υπέβαλε η προσφεύγουσα. |
| --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθόσον η Επιτροπή περιορίσθηκε σε συνοπτικό έλεγχο της καταγγελίας που υπέβαλε η προσφεύγουσα.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από νομική πλάνη όσον αφορά την έννοια των ειδικών και αποκλειστικών δικαιωμάτων κατά την οδηγία 2002/77/ΕΚ (1) και το άρθρο 106, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.






  — | Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να παραβλέψει ότι η Γαλλική Δημοκρατία χορήγησε στη France Télécom πλεονέκτημα απορρέον εκ κανονιστικής ρυθμίσεως, καθόσον καθόρισε το ποσό της τηλεφωνικής συνδρομής για την παροχή καθολικής υπηρεσίας σε τέτοιο ύψος που να αποκλείει οποιαδήποτε προσφορά υπηρεσίας ανταγωνιστική αυτής της France Télécom, επικαλούμενη το γεγονός ότι καμία ιδιωτική επιχείρηση δεν ζήτησε να αρθεί το απορρέον εκ ρυθμίσεως πλεονέκτημα. |
| --- | --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από νομική πλάνη όσον αφορά την έννοια των ειδικών και αποκλειστικών δικαιωμάτων κατά την οδηγία 2002/77/ΕΚ (1) και το άρθρο 106, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.

—

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να παραβλέψει ότι η Γαλλική Δημοκρατία χορήγησε στη France Télécom πλεονέκτημα απορρέον εκ κανονιστικής ρυθμίσεως, καθόσον καθόρισε το ποσό της τηλεφωνικής συνδρομής για την παροχή καθολικής υπηρεσίας σε τέτοιο ύψος που να αποκλείει οποιαδήποτε προσφορά υπηρεσίας ανταγωνιστική αυτής της France Télécom, επικαλούμενη το γεγονός ότι καμία ιδιωτική επιχείρηση δεν ζήτησε να αρθεί το απορρέον εκ ρυθμίσεως πλεονέκτημα.

| — | Η προσφεύγουσα διατείνεται επικουρικώς ότι υποβλήθηκαν τέτοια αιτήματα. |
| --- | --- |

—

Η προσφεύγουσα διατείνεται επικουρικώς ότι υποβλήθηκαν τέτοια αιτήματα.

| 3) | Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από νομική πλάνη και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την έκταση των υποχρεώσεων της εθνικής ρυθμιστικής αρχής οι οποίες απορρέουν από τις οδηγίες περί ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθόσον η συμπεριφορά του κράτους μέλους δεν είναι συγγνωστή λόγω του ατελούς και ανακριβούς χαρακτήρα του ρυθμιστικού πλαισίου. |
| --- | --- |

3)

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από νομική πλάνη και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την έκταση των υποχρεώσεων της εθνικής ρυθμιστικής αρχής οι οποίες απορρέουν από τις οδηγίες περί ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθόσον η συμπεριφορά του κράτους μέλους δεν είναι συγγνωστή λόγω του ατελούς και ανακριβούς χαρακτήρα του ρυθμιστικού πλαισίου.

---

(1)  Οδηγία 2002/77/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 249, σ. 21).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/19 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/19

---

Προσφυγή της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Vivendi κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-568/10)

2011/C 72/32

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Vivendi (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: O. Fréget, J.-Y. Ollier και M. Struys, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κηρύξει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή· |
| --- | --- |

—

να κηρύξει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε η από 2 Μαρτίου 2009 καταγγελία της Vivendi (καταχωρισθείσα με αριθ. 2009/4267) περί του ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη την οδηγία 2002/77/ΕΚ, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, και, κατά συνέπεια, υπέπεσε σε παράβαση του άρθρου 106, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, χορηγώντας πλεονέκτημα απορρέον εκ κανονιστικής ρυθμίσεως το οποίο συνίσταται στην άρνηση της αρμόδιας ρυθμιστικής αρχής (ARCEP) να κάνει χρήση των εξουσιών της προκειμένου να υποχρεώσει τον παραδοσιακό φορέα της οικείας αγοράς να επιστρέψει στις επιχειρήσεις που είχαν ζητήσει πρόσβαση στον τοπικό βρόχο τα ποσά που είχαν προκαταβληθεί και υπερέβαιναν το πραγματικό κόστος της υποκείμενης σε καθορισμό βάσει κόστους παροχής· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε η από 2 Μαρτίου 2009 καταγγελία της Vivendi (καταχωρισθείσα με αριθ. 2009/4267) περί του ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη την οδηγία 2002/77/ΕΚ, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, και, κατά συνέπεια, υπέπεσε σε παράβαση του άρθρου 106, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, χορηγώντας πλεονέκτημα απορρέον εκ κανονιστικής ρυθμίσεως το οποίο συνίσταται στην άρνηση της αρμόδιας ρυθμιστικής αρχής (ARCEP) να κάνει χρήση των εξουσιών της προκειμένου να υποχρεώσει τον παραδοσιακό φορέα της οικείας αγοράς να επιστρέψει στις επιχειρήσεις που είχαν ζητήσει πρόσβαση στον τοπικό βρόχο τα ποσά που είχαν προκαταβληθεί και υπερέβαιναν το πραγματικό κόστος της υποκείμενης σε καθορισμό βάσει κόστους παροχής·

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα κατά την ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία. |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα κατά την ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει επί της ουσίας τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

| 1) | Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από νομική πλάνη όσον αφορά τον ορισμό του «ειδικού δικαιώματος» κατά την έννοια της οδηγίας 2002/77/ΕΚ (1). |
| --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από νομική πλάνη όσον αφορά τον ορισμό του «ειδικού δικαιώματος» κατά την έννοια της οδηγίας 2002/77/ΕΚ (1).

| 2) | Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή παρέβη το καθήκον της εποπτείας βάσει του άρθρου 106, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή παρέβη το καθήκον της εποπτείας βάσει του άρθρου 106, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.

| 3) | Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από νομική πλάνη, καθόσον κακώς έκρινε η Επιτροπή ότι η υποχρεώση καθορισμού ορισμένων τιμών βάσει του κόστους δεν απορρέει από οδηγία της Ευρωπαϊκή Ενώσεως, αλλά απόκειται στην εθνική ρυθμιστική αρχή. |
| --- | --- |

3)

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από νομική πλάνη, καθόσον κακώς έκρινε η Επιτροπή ότι η υποχρεώση καθορισμού ορισμένων τιμών βάσει του κόστους δεν απορρέει από οδηγία της Ευρωπαϊκή Ενώσεως, αλλά απόκειται στην εθνική ρυθμιστική αρχή.

| 4) | Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από νομική πλάνη, καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι δεν θα θιγούν τα δικαιώματα των ιδιωτικών φορέων, δεδομένου ότι αυτοί έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουνν στα εθνικά εμπορικά δικαιοδοτικά όργανα για να τους επιστραφούν τα ποσά τα οποία αχρεωστήτως είχε προεισπράξει η France Télécom, ενώ, κατά την προσφεύγουσα, η περιπλοκότητα της υποθέσεως καθιστά αδύνατο το να ασκηθεί πλήρως το δικαίωμα επιστροφής των ποσών ενώπιον των δικαιοδοτικών οργάνων αυτών. |
| --- | --- |

4)

Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από νομική πλάνη, καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι δεν θα θιγούν τα δικαιώματα των ιδιωτικών φορέων, δεδομένου ότι αυτοί έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουνν στα εθνικά εμπορικά δικαιοδοτικά όργανα για να τους επιστραφούν τα ποσά τα οποία αχρεωστήτως είχε προεισπράξει η France Télécom, ενώ, κατά την προσφεύγουσα, η περιπλοκότητα της υποθέσεως καθιστά αδύνατο το να ασκηθεί πλήρως το δικαίωμα επιστροφής των ποσών ενώπιον των δικαιοδοτικών οργάνων αυτών.

---

(1)  Οδηγία 2002/77/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 249, σ. 21).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/19 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/19

---

Αγωγή της 21ης Δεκεμβρίου 2010 — Επιτροπή κατά Commune de Millau

(Υπόθεση T-572/10)

2011/C 72/33

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Petrova και E. Bouttier, δικηγόρος)

Εναγόμενη: Commune de Millau (Millau, Γαλλία)

Αιτήματα της ενάγουσας

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | Να αναγνωρίσει ότι η Commune de Millau είναι αλληλεγγύως υπεύθυνη για τα χρέη και τις υποχρεώσεις της Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (SEMEA) έναντι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, |
| --- | --- |

—

Να αναγνωρίσει ότι η Commune de Millau είναι αλληλεγγύως υπεύθυνη για τα χρέη και τις υποχρεώσεις της Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (SEMEA) έναντι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

| — | να υποχρεώσει την Commune de Millau να της καταβάλει, από κοινού και αλληλεγγύως με τη SEMEA, το ποσό των 41 012 ευρώ, πλέον τόκων, από τις 10 Μαρτίου 1992 ή, επικουρικώς, από τις 27 Απριλίου 1993, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Commune de Millau να της καταβάλει, από κοινού και αλληλεγγύως με τη SEMEA, το ποσό των 41 012 ευρώ, πλέον τόκων, από τις 10 Μαρτίου 1992 ή, επικουρικώς, από τις 27 Απριλίου 1993,

| — | να διατάξει την κεφαλαιοποίηση των τόκων, |
| --- | --- |

—

να διατάξει την κεφαλαιοποίηση των τόκων,

| — | να υποχρεώσει την Commune de Millau να καταβάλει από κοινού με τη SEMEA το ποσό των 5 000 ευρώ λόγω της καταχρηστικής της εναντιώσεως, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Commune de Millau να καταβάλει από κοινού με τη SEMEA το ποσό των 5 000 ευρώ λόγω της καταχρηστικής της εναντιώσεως,

| — | να καταδικάσει την Commune de Millau από κοινού με τη SEMEA στα δικαστικά έξοδα της υπό κρίση υποθέσεως, |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Commune de Millau από κοινού με τη SEMEA στα δικαστικά έξοδα της υπό κρίση υποθέσεως,

| — | να διατάξει τη συνεκδίκαση της υπό κρίση υποθέσεως με την υπόθεση T-168/10, Επιτροπή κατά SEMEA. |
| --- | --- |

—

να διατάξει τη συνεκδίκαση της υπό κρίση υποθέσεως με την υπόθεση T-168/10, Επιτροπή κατά SEMEA.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει η ενάγουσα είναι πανομοιότυπα ή παρεμφερή με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-168/10, Επιτροπή κατά SEMEA (1) και περαιτέρω η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η Commune de Millau είναι αλληλεγγύως υπεύθυνη για το χρέος της SEMEA, στον βαθμό που σ’ αυτή μεταβιβάσθηκαν τα ενεργητικά και παθητικά στοιχεία της SEMEA, την οποία διαδέχθηκε στην επίδικη, συναφθείσα μεταξύ της SEMEA και της Επιτροπής, σύμβαση.

---

(1)  ΕΕ 2010, C 161, σ. 48.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/20 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/20

---

Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2010 — Just Music Fernsehbetrieb κατά ΓΕΕΑ — France Télécom (Jukebox)

(Υπόθεση T-589/10)

2011/C 72/34

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Just Music Fernsehbetrieb GmbH (Landshut, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Kaus, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: France Télécom SA (Παρίσι, Γαλλία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 14ης Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση R 1408/2009-1, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 14ης Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση R 1408/2009-1,

| — | να υποχρεώσει το καθού να μεταρρυθμίσει την επί της ανακοπής απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση B 1304494 και να δεχθεί εξ ολοκλήρου την υπ’ αριθ. 6163778 αίτηση καταχωρίσεως, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει το καθού να μεταρρυθμίσει την επί της ανακοπής απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση B 1304494 και να δεχθεί εξ ολοκλήρου την υπ’ αριθ. 6163778 αίτηση καταχωρίσεως,

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα,

| — | να υποχρεώσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών να φέρει τα έξοδα με τα οποία επιβαρύνθηκε η προσφεύγουσα κατά τις διαδικασίες ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του τμήματος ανακοπών και, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών να φέρει τα έξοδα με τα οποία επιβαρύνθηκε η προσφεύγουσα κατά τις διαδικασίες ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του τμήματος ανακοπών και,

| — | επικουρικώς, να αναστείλει την εκδίκαση της υποθέσεως έως την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της αιτήσεως εκπτώσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 21 Δεκεμβρίου 2010 στο ΓΕΕΑ για το προγενέστερο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 3693108. |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να αναστείλει την εκδίκαση της υποθέσεως έως την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της αιτήσεως εκπτώσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 21 Δεκεμβρίου 2010 στο ΓΕΕΑ για το προγενέστερο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 3693108.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Jukebox», για υπηρεσίες των κλάσεων 38 και 41 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 6163778

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το υπ’ αριθ. 3693108 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «JUKE BOX», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 35, 38, 41 και 42

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Upheld the opposition

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα φρονεί ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζονται: (i) τα άρθρα 15 και 42, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, διότι δεν αποδείχθηκε η ουσιαστική χρήση του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος, δηλαδή του κοινοτικού σήματος «JUKE BOX», που έχει καταχωριστεί υπό τον αριθμό 3693108, (ii) τα άρθρα 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', 9 και 65, παράγραφος γ', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, διότι το τμήμα προσφυγών εκτίμησε εσφαλμένως την ομοιότητα μεταξύ των επίμαχων σημάτων και (iii) το άρθρο 78 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, διότι το τμήμα προσφυγών δεν άσκησε την εξουσίας έρευνας που διαθέτει ούτε άσκησε πλήρως τις αρμοδιότητές του.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/20 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/20

---

Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2010 — Thesing και Bloomberg Finance κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

(Υπόθεση T-590/10)

2011/C 72/35

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Gabi Thesing και Bloomberg Finance LP (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: M.H. Stephens και R.C. Lands, solicitors)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που κοινοποιήθηκε με επιστολές της 17ης Σεπτεμβρίου 2010 και 21ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση των προσφευγουσών περί προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που κοινοποιήθηκε με επιστολές της 17ης Σεπτεμβρίου 2010 και 21ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση των προσφευγουσών περί προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα·

| — | να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να επιτρέψει στις προσφεύγουσες την πρόσβαση στα έγγραφα αυτά, σύμφωνα με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 4ης Μαρτίου 2004 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2004/3) (1); και |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να επιτρέψει στις προσφεύγουσες την πρόσβαση στα έγγραφα αυτά, σύμφωνα με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 4ης Μαρτίου 2004 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2004/3) (1); και

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την προσφυγή τους οι προσφεύγουσες ζητούν, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που κοινοποιήθηκε με επιστολές της 17ης Σεπτεμβρίου 2010 και 21ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απέρριψε το αίτημα των προσφευγουσών περί προσβάσεως στα ακόλουθα έγγραφα, σύμφωνα με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 4ης Μαρτίου 2004 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2004/3):

| i) | σημείωμα τιτλοφορούμενο The impact on government deficit and debt from off-market swaps. The Greek case (SEC/GovC/X/10/88a)· |
| --- | --- |

i)

σημείωμα τιτλοφορούμενο The impact on government deficit and debt from off-market swaps. The Greek case (SEC/GovC/X/10/88a)·

| ii) | δεύτερο σημείωμα τιτλοφορούμενο The Titlos transaction and possible existence of similar transactions impacting on the euro area government debt or deficit levels (SEC/GovC/X/10/88b). |
| --- | --- |

ii)

δεύτερο σημείωμα τιτλοφορούμενο The Titlos transaction and possible existence of similar transactions impacting on the euro area government debt or deficit levels (SEC/GovC/X/10/88b).

Με την προσφυγή τους οι προσφεύγουσες προβάλλουν τους ακόλουθους νομικούς ισχυρισμούς:

| | Πρώτον, υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ερμήνευσε και/ή εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 4ης Μαρτίου 2004 (ΕΚΤ/2004/3), που προβλέπει εξαίρεση από το, κατά το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής, γενικό δικαίωμα προσβάσεως, καθόσον ότι:






  i) | η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν ερμήνευσε το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α' κατά την έννοια ότι επιβάλλει να ληφθούν υπόψη οι παράγοντες δημοσίου συμφέροντος που συνηγορούν υπέρ της γνωστοποιήσεως· |
| --- | --- | --- |

Πρώτον, υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ερμήνευσε και/ή εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 4ης Μαρτίου 2004 (ΕΚΤ/2004/3), που προβλέπει εξαίρεση από το, κατά το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής, γενικό δικαίωμα προσβάσεως, καθόσον ότι:

i)

η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν ερμήνευσε το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α' κατά την έννοια ότι επιβάλλει να ληφθούν υπόψη οι παράγοντες δημοσίου συμφέροντος που συνηγορούν υπέρ της γνωστοποιήσεως·

| ii) | η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν στάθμισε επαρκώς τους παράγοντες δημοσίου συμφέροντος που συνηγορούν υπέρ της γνωστοποιήσεως των ζητηθέντων εγγράφων· |
| --- | --- |

ii)

η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν στάθμισε επαρκώς τους παράγοντες δημοσίου συμφέροντος που συνηγορούν υπέρ της γνωστοποιήσεως των ζητηθέντων εγγράφων·

| iii) | η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τόνισε υπερβολικά και/ή προσδιόρισε εσφαλμένα το δημόσιο συμφέρον κατά της γνωστοποιήσεως των ζητηθέντων εγγράφων. |
| --- | --- |

iii)

η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τόνισε υπερβολικά και/ή προσδιόρισε εσφαλμένα το δημόσιο συμφέρον κατά της γνωστοποιήσεως των ζητηθέντων εγγράφων.

| | Επιπλέον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν ερμήνευσε και/ή δεν εφάρμοσε ορθά το άρθρο 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 4ης Μαρτίου 2004 (ΕΚΤ/2004/3), που προβλέπει εξαίρεση από το, κατά το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής, γενικό δικαίωμα προσβάσεως, καθόσον:






  i) | η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όφειλε να ερμηνεύσει το «υπερισχύον» δημόσιον συμφέρον κατά την έννοια του δημοσίου συμφέροντος που είναι αρκετά ισχυρό ώστε να υπερισχύσει οιουδήποτε δημοσίου συμφέροντος στη διατήρηση της εξαίρεσης· |
| --- | --- | --- |

Επιπλέον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν ερμήνευσε και/ή δεν εφάρμοσε ορθά το άρθρο 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 4ης Μαρτίου 2004 (ΕΚΤ/2004/3), που προβλέπει εξαίρεση από το, κατά το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής, γενικό δικαίωμα προσβάσεως, καθόσον:

i)

η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όφειλε να ερμηνεύσει το «υπερισχύον» δημόσιον συμφέρον κατά την έννοια του δημοσίου συμφέροντος που είναι αρκετά ισχυρό ώστε να υπερισχύσει οιουδήποτε δημοσίου συμφέροντος στη διατήρηση της εξαίρεσης·

| ii) | η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όφειλε να καταλήξει στην κρίση ότι υπάρχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον κατά αυτήν την έννοια, υπέρ της γνωστοποιήσεως της ζητηθείσας πληροφορίας· |
| --- | --- |

ii)

η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όφειλε να καταλήξει στην κρίση ότι υπάρχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον κατά αυτήν την έννοια, υπέρ της γνωστοποιήσεως της ζητηθείσας πληροφορίας·

| | Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν ερμήνευσε και/ή δεν εφάρμοσε ορθά το άρθρο 4, παράγραφος 3, της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 4ης Μαρτίου 2004 (ΕΚΤ/2004/3), που προβλέπει εξαίρεση από το, κατά το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής, γενικό δικαίωμα προσβάσεως, δεδομένου ότι:






  i) | η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όφειλε να ερμηνεύσει το «υπερισχύον» δημόσιον συμφέρον κατά την έννοια του δημοσίου συμφέροντος που είναι αρκετά ισχυρό ώστε να υπερισχύσει οιουδήποτε δημοσίου συμφέροντος στη διατήρηση της εξαίρεσης· |
| --- | --- | --- |

Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν ερμήνευσε και/ή δεν εφάρμοσε ορθά το άρθρο 4, παράγραφος 3, της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 4ης Μαρτίου 2004 (ΕΚΤ/2004/3), που προβλέπει εξαίρεση από το, κατά το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής, γενικό δικαίωμα προσβάσεως, δεδομένου ότι:

i)

η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όφειλε να ερμηνεύσει το «υπερισχύον» δημόσιον συμφέρον κατά την έννοια του δημοσίου συμφέροντος που είναι αρκετά ισχυρό ώστε να υπερισχύσει οιουδήποτε δημοσίου συμφέροντος στη διατήρηση της εξαίρεσης·

| ii) | η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όφειλε να καταλήξει στην κρίση ότι υπάρχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον κατά αυτήν την έννοια, υπέρ της γνωστοποιήσεως της ζητηθείσας πληροφορίας· |
| --- | --- |

ii)

η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όφειλε να καταλήξει στην κρίση ότι υπάρχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον κατά αυτήν την έννοια, υπέρ της γνωστοποιήσεως της ζητηθείσας πληροφορίας·

| iii) | η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τόνισε υπερβολικά και/ή προσδιόρισε εσφαλμένα το δημόσιο συμφέρον κατά της γνωστοποιήσεως των ζητηθέντων εγγράφων. |
| --- | --- |

iii)

η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τόνισε υπερβολικά και/ή προσδιόρισε εσφαλμένα το δημόσιο συμφέρον κατά της γνωστοποιήσεως των ζητηθέντων εγγράφων.

---

(1)  Απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 4ης Μαρτίου 2004, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2004/3) (ΕΕ L 80, σ. 42).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/21 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/21

---

Προσφυγή της 17ης Δεκεμβρίου 2010 — Zenato κατά ΓΕΕΑ — Camera di Commercio Industria Artigianato e Agricoltura di Verona (RIPASSA)

(Υπόθεση T-595/10)

2011/C 72/36

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Alberto Zenato (Βερόνα, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Rizzoli, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Camera di Commercio Industria Artigianato e Agricoltura di Verona (Βερόνα, Ιταλία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή μαζί με τα σχετικά παραρτήματα |
| --- | --- |

—

να κρίνει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή μαζί με τα σχετικά παραρτήματα

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών καθόσον ακυρώνει την προσβαλλόμενη απόφαση και κατανέμει τα έξοδα της διαδικασίας προσφυγής |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών καθόσον ακυρώνει την προσβαλλόμενη απόφαση και κατανέμει τα έξοδα της διαδικασίας προσφυγής

| — | κατά συνέπεια, να επικυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών |
| --- | --- |

—

κατά συνέπεια, να επικυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «RIPASSA» (αίτηση καταχωρίσεως υπ’ αριθ. 106 955), για προϊόντα της κλάσεως 33

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Camera di Commercio Industria Artigianato e Agricoltura di Verona

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο ιταλικό λεκτικό σήμα «VINO DI RIPASSO» (υπ’ αριθ. 528 778), για προϊόντα της κλάσεως 33

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως και αναπομπή της υποθέσεως ενώπιον του τμήματος ανακοπών

Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/22 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/22

---

Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2010 — Eurocool Logistik κατά ΓΕΕΑ — Lenger (EUROCOOL)

(Υπόθεση T-599/10)

2011/C 72/37

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Eurocool Logistik GmbH (Linz, Αυστρία) (εκπρόσωπος: G. Secklehner, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Peter Lenger (Weinheim, Γερμανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 14ης Οκτωβρίου 2010, στην υπόθεση R 451/2010-1, με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση του τμήματος ανακοπών της 27ης Ιανουαρίου 2010 στη διαδικασία ανακοπής B 751 570, να απορρίψει την ανακοπή και να αναπέμψει στο ΓΕΕΑ την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος για να συνεχιστεί η διαδικασία καταχώρισης, καθώς επίσης να καταδικάσει το καθού σε όλα τα έξοδα που προκλήθηκαν από τη διαφορά, μεταξύ των οποίων, ειδικότερα, τα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 14ης Οκτωβρίου 2010, στην υπόθεση R 451/2010-1, με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση του τμήματος ανακοπών της 27ης Ιανουαρίου 2010 στη διαδικασία ανακοπής B 751 570, να απορρίψει την ανακοπή και να αναπέμψει στο ΓΕΕΑ την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος για να συνεχιστεί η διαδικασία καταχώρισης, καθώς επίσης να καταδικάσει το καθού σε όλα τα έξοδα που προκλήθηκαν από τη διαφορά, μεταξύ των οποίων, ειδικότερα, τα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα.

Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «EUROCOOL» για υπηρεσίες των κλάσεων 39 και 42.

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Peter Lenger

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το εθνικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «EUROCOOL LOGISTICS» για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 39, καθώς και η εταιρική επωνυμία «EUROCOOL LOGISTICS» που χρησιμοποιείται σε σχέση με ορισμένες υπηρεσίες στις εθνικές εμπορικές συναλλαγές.

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: αποδοχή της ανακοπής.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.

Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 63, παράγραφος 2, και 75, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), διότι κατά τη διαδικασία ανακοπής δεν δόθηκε στην προσφεύγουσα η δυνατότητα να απαντήσει στους λόγους της προσφυγής που προέβαλε ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, όπως επίσης παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, καθόσον δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθεμένων σημάτων.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 2009, L 78, σ. 1).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/22 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/22

---

Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Export Development Bank of Iran κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-4/11)

2011/C 72/38

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Export Development Bank of Iran (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, στο μέτρο που την αφορά, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, στο μέτρο που την αφορά,

| — | να κρίνει την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ ανεφάρμοστη σε σχέση με την προσφεύγουσα, |
| --- | --- |

—

να κρίνει την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ ανεφάρμοστη σε σχέση με την προσφεύγουσα,

| — | να ακυρώσει τα άρθρα 16, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, στο μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τα άρθρα 16, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, στο μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα,

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου, με την οποία περιελήφθη η προσφεύγουσα στον κατάλογο του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου, με την οποία περιελήφθη η προσφεύγουσα στον κατάλογο του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου,

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως.

| 1) | Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη εννόμου βάσεως του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (1) και/ή του άρθρου 16, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', αυτού.






  — | Με το πρώτο σκέλος του λόγου αυτού, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 215 ΣΛΕΕ δεν μπορεί να αποτελέσει τη νομική βάση του κανονισμού 961/2010, διότι τούτο δεν προβλέπεται από την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ. |
| --- | --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη εννόμου βάσεως του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (1) και/ή του άρθρου 16, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', αυτού.

—

Με το πρώτο σκέλος του λόγου αυτού, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 215 ΣΛΕΕ δεν μπορεί να αποτελέσει τη νομική βάση του κανονισμού 961/2010, διότι τούτο δεν προβλέπεται από την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ.

| — | Με το δεύτερο σκέλος αυτού του λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 215 ΣΛΕΕ δεν μπορεί να αποτελέσει την νομική βάση του κανονισμού 961/2010, διότι η απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ δεν εκδόθηκε σύμφωνα με το κεφάλαιο 2 του τίτλου V της ΣΕΕ. Η απόφαση αυτή έπρεπε, συνεπώς, να κριθεί ανεφάρμοστη εν προκειμένω. |
| --- | --- |

—

Με το δεύτερο σκέλος αυτού του λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 215 ΣΛΕΕ δεν μπορεί να αποτελέσει την νομική βάση του κανονισμού 961/2010, διότι η απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ δεν εκδόθηκε σύμφωνα με το κεφάλαιο 2 του τίτλου V της ΣΕΕ. Η απόφαση αυτή έπρεπε, συνεπώς, να κριθεί ανεφάρμοστη εν προκειμένω.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του διεθνούς δικαίου με το άρθρο 16, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', του κανονισμού 961/2010, καθόσον οι διατάξεις αυτές δεν αποσκοπούν στην εφαρμογή αποφάσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας και προσβάλλουν την αρχή του διεθνούς δικαίου περί μη επεμβάσεως. |
| --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του διεθνούς δικαίου με το άρθρο 16, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', του κανονισμού 961/2010, καθόσον οι διατάξεις αυτές δεν αποσκοπούν στην εφαρμογή αποφάσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας και προσβάλλουν την αρχή του διεθνούς δικαίου περί μη επεμβάσεως.

| 3) | Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 215 ΣΕΕ, διότι η διαδικασία εγγραφής στον κατάλογο του παραρτήματος VIII δεν ήταν σύμφωνη προς την προβλεπόμενη από το άρθρο 215 ΣΛΕΕ διαδικασία. |
| --- | --- |

3)

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 215 ΣΕΕ, διότι η διαδικασία εγγραφής στον κατάλογο του παραρτήματος VIII δεν ήταν σύμφωνη προς την προβλεπόμενη από το άρθρο 215 ΣΛΕΕ διαδικασία.

| 4) | Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως και του δικαιώματος αποτελεσματικής έννομης προστασίας, διότι το Συμβούλιο δεν σεβάστηκε το δικαίωμα ακροάσεως της προσφεύγουσας, δεν αιτιολόγησε επαρκώς τις αποφάσεις του και δεν της εξασφάλισε πρόσβαση στον φάκελο. |
| --- | --- |

4)

Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως και του δικαιώματος αποτελεσματικής έννομης προστασίας, διότι το Συμβούλιο δεν σεβάστηκε το δικαίωμα ακροάσεως της προσφεύγουσας, δεν αιτιολόγησε επαρκώς τις αποφάσεις του και δεν της εξασφάλισε πρόσβαση στον φάκελο.

| 5) | Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή της αρχής της αναλογικότητας.






  — | Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, καταρχάς, ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι ακατάλληλες, καθόσον η δέσμευση κεφαλαίων και άλλων πόρων που διαχειρίζεται η προσφεύγουσα συνεπάγεται τη δέσμευση κεφαλαίων και πόρων τους οποίους δεν μπορεί η ίδια να διαθέσει ελεύθερα και οι οποίοι ανήκουν σε πελάτες της. |
| --- | --- | --- |

5)

Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή της αρχής της αναλογικότητας.

—

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, καταρχάς, ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι ακατάλληλες, καθόσον η δέσμευση κεφαλαίων και άλλων πόρων που διαχειρίζεται η προσφεύγουσα συνεπάγεται τη δέσμευση κεφαλαίων και πόρων τους οποίους δεν μπορεί η ίδια να διαθέσει ελεύθερα και οι οποίοι ανήκουν σε πελάτες της.

| — | Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, ακολούθως, ότι η κύρωση που της επιβλήθηκε είναι δυσανάλογη σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά που της προσάπτονται και στηρίζεται σε παλαιά και αστήρικτα πραγματικά περιστατικά. |
| --- | --- |

—

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, ακολούθως, ότι η κύρωση που της επιβλήθηκε είναι δυσανάλογη σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά που της προσάπτονται και στηρίζεται σε παλαιά και αστήρικτα πραγματικά περιστατικά.

| 6) | Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή του δικαιώματος σεβασμού της ιδιοκτησίας, ο δε περιορισμός του δικαιώματός της ιδιοκτησίας είναι δυσανάλογος, καθόσον δεν τηρήθηκαν κατά τη διαδικασία τα δικαιώματά της ακροάσεως. |
| --- | --- |

6)

Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή του δικαιώματος σεβασμού της ιδιοκτησίας, ο δε περιορισμός του δικαιώματός της ιδιοκτησίας είναι δυσανάλογος, καθόσον δεν τηρήθηκαν κατά τη διαδικασία τα δικαιώματά της ακροάσεως.

| 7) | Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθόσον επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα κύρωση χωρίς να έχει αποδειχθεί η εκούσια και εν γνώσει συμμετοχή της σε δραστηριότητες με σκοπό ή αποτέλεσμα την αποφυγή της επιβολής περιοριστικών μέτρων. |
| --- | --- |

7)

Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθόσον επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα κύρωση χωρίς να έχει αποδειχθεί η εκούσια και εν γνώσει συμμετοχή της σε δραστηριότητες με σκοπό ή αποτέλεσμα την αποφυγή της επιβολής περιοριστικών μέτρων.

---

(1)  ΕΕ L 281, σ. 1.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/23 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/23

---

Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Export Development Bank of Iran κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-5/11)

2011/C 72/39

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Export Development Bank of Iran (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ της 25ης Οκτωβρίου 2010, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ της 25ης Οκτωβρίου 2010, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·

| — | να ακυρώσει την απόφαση που περιέχεται στο έγγραφο του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 2010 με παραλήπτρια την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση που περιέχεται στο έγγραφο του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 2010 με παραλήπτρια την προσφεύγουσα·

| — | να κρίνει την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ ανεφάρμοστη επί της προσφεύγουσας· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ ανεφάρμοστη επί της προσφεύγουσας·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει η προσφεύγουσα είναι κατ’ ουσίαν ίδια ή πανομοιότυπα με τα προβαλλόμενα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-4/10, Export Development Bank of Iran κατά Συμβουλίου.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/24 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/24

---

Αναίρεση που άσκησε στις 5 Ιανουαρίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 28 Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση F-9/09, Vicente Carbajosa κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-6/11 Ρ)

2011/C 72/40

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Isabel Vicente Carbajosa (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Niina Lehtinen (Βρυξέλλες) και Myriam Menchen (Βρυξέλλες)

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοικήσεως της 28ης Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση F-9/09, Vicente Carbajosa κ.λπ.. κατά Επιτροπής· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοικήσεως της 28ης Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση F-9/09, Vicente Carbajosa κ.λπ.. κατά Επιτροπής·

| — | να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως, προκείμενου αυτό να εξετάσει τους λόγους ακυρώσεως που προέβαλαν οι προσφεύγουσες· |
| --- | --- |

—

να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως, προκείμενου αυτό να εξετάσει τους λόγους ακυρώσεως που προέβαλαν οι προσφεύγουσες·

| — | να επιφυλαχθεί επί των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να επιφυλαχθεί επί των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους αναιρέσεως.

| 1) | Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αφορά παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, των δικαιωμάτων άμυνας και της αρχής ασφάλειας δικαίου, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έκανε δεκτό λόγο ακυρώσεως που δεν προβλήθηκε στην επίμαχη υπόθεση, έστω αυτεπαγγέλτως, αλλά προβλήθηκε στο πλαίσιο άλλης υποθέσεως. |
| --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αφορά παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, των δικαιωμάτων άμυνας και της αρχής ασφάλειας δικαίου, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έκανε δεκτό λόγο ακυρώσεως που δεν προβλήθηκε στην επίμαχη υπόθεση, έστω αυτεπαγγέλτως, αλλά προβλήθηκε στο πλαίσιο άλλης υποθέσεως.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αφορά επικουρικώς παράβαση των άρθρων 1, 5 και 7 του Παραρτήματος III του κανονισμού περί της υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αποφάσεων για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO), καθώς και παραβίαση της αιτιολογήσεως, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης δεν είναι αρμόδιο να μην εγγράψει τις ενδιαφερόμενες στον κατάλογο των υποψηφίων που καλούνται να υποβάλουν πλήρη υποψηφιότητα μετά το στάδιο προεπιλογής. |
| --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αφορά επικουρικώς παράβαση των άρθρων 1, 5 και 7 του Παραρτήματος III του κανονισμού περί της υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αποφάσεων για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO), καθώς και παραβίαση της αιτιολογήσεως, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης δεν είναι αρμόδιο να μην εγγράψει τις ενδιαφερόμενες στον κατάλογο των υποψηφίων που καλούνται να υποβάλουν πλήρη υποψηφιότητα μετά το στάδιο προεπιλογής.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/24 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/24

---

Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Bank Kargoshaei κ.λπ. κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-8/11)

2011/C 72/41

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Bank Kargoshaei, Bank Melli Iran Investment Company, Bank Melli Iran Printing and Publishing Company, Cement Investment & Development Co., Mazandaran Cement Company, Melli Agrochemical Company, Shomal Cement Co. (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: L. Defalque και S. Woog, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την παράγραφο 5 του μέρους B του παραρτήματος της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (1) και την παράγραφο 5 του μέρους B του παραρτήματος VIII του κανονισμού 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 (2), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση που περιλαμβάνεται στο από 28 Οκτωβρίου 2010 έγγραφο του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την παράγραφο 5 του μέρους B του παραρτήματος της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (1) και την παράγραφο 5 του μέρους B του παραρτήματος VIII του κανονισμού 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 (2), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση που περιλαμβάνεται στο από 28 Οκτωβρίου 2010 έγγραφο του Συμβουλίου·

| — | να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 2010 (3) και το άρθρο 16, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου είναι παράνομα και δεν έχουν εφαρμογή έναντι των προσφευγουσών· |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 2010 (3) και το άρθρο 16, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου είναι παράνομα και δεν έχουν εφαρμογή έναντι των προσφευγουσών·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες επικαλούνται λόγους ακυρώσεως ταυτόσημους με τους προβληθέντες στην υπόθεση T-7/11, Bank Melli Iran κατά Συμβουλίου.

---

(1)  ΕΕ L 281, σ. 81

(2)  ΕΕ L 281, σ. 1

(3)  Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39)

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/25 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/25

---

Προσφυγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Air Canada κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-9/11)

2011/C 72/42

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Air Canada (Saint Laurent, Καναδάς) (εκπρόσωποι: J. Pheasant και T. Capel, Solicitors)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 2 και 3, ή, επικουρικώς, να ακυρώσει μέρος της απόφασης βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 2 και 3, ή, επικουρικώς, να ακυρώσει μέρος της απόφασης βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ,

| — | να ακυρώσει το πρόστιμο ή, επικουρικώς, να μειώσει το ύψος του προστίμου ή να το εξαλείψει βάσει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το πρόστιμο ή, επικουρικώς, να μειώσει το ύψος του προστίμου ή να το εξαλείψει βάσει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ

| — | να υποχρεωθεί η Επιτροπή να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, και |
| --- | --- |

—

να υποχρεωθεί η Επιτροπή να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, και

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Air Canada για την παρούσα προσφυγή και στα έξοδα όλων των επόμενων σταδίων της διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Air Canada για την παρούσα προσφυγή και στα έξοδα όλων των επόμενων σταδίων της διαδικασίας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους:

| 1) | Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι η Επιτροπή τροποποίησε ουσιωδώς την υπόθεση μεταξύ της ανακοινώσεως των αιτιάσεων και της αποφάσεως και, επομένως, στήριξε την απόφασή της σε μια νέα πραγματική και νομική εκτίμηση επί της οποίας η προσφεύγουσα δεν είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει την άποψή της. |
| --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι η Επιτροπή τροποποίησε ουσιωδώς την υπόθεση μεταξύ της ανακοινώσεως των αιτιάσεων και της αποφάσεως και, επομένως, στήριξε την απόφασή της σε μια νέα πραγματική και νομική εκτίμηση επί της οποίας η προσφεύγουσα δεν είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει την άποψή της.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως, έχει ως εξής:






  — | η απόφαση στηρίζεται σε απαράδεκτα αποδεικτικά στοιχεία, εφόσον τα αποδεικτικά στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται η Επιτροπή στην απόφαση κατά της προσφεύγουσας είναι απαράδεκτα, |
| --- | --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως, έχει ως εξής:

—

η απόφαση στηρίζεται σε απαράδεκτα αποδεικτικά στοιχεία, εφόσον τα αποδεικτικά στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται η Επιτροπή στην απόφαση κατά της προσφεύγουσας είναι απαράδεκτα,

| — | η Επιτροπή, δεχόμενη ορισμένες αποδείξεις σε βάρος της προσφεύγουσας, ενώ θεώρησε τα ίδια ή ουσιωδώς παρόμοια αποδεικτικά στοιχεία ανεπαρκή για την απόδειξη της ύπαρξης παραβάσεως ορισμένων άλλων αποδεκτών της ανακοινώσεως αιτιάσεων και παραλείποντας να λάβει υπόψη τις διορθώσεις και διευκρινίσεις της προσφεύγουσας, παρέβη την αρχή της ίσης μεταχείρισης και δεν εφάρμοσε το ορθό πρότυπο αποδείξεως βάσει του δικαίου της ΕΕ. |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή, δεχόμενη ορισμένες αποδείξεις σε βάρος της προσφεύγουσας, ενώ θεώρησε τα ίδια ή ουσιωδώς παρόμοια αποδεικτικά στοιχεία ανεπαρκή για την απόδειξη της ύπαρξης παραβάσεως ορισμένων άλλων αποδεκτών της ανακοινώσεως αιτιάσεων και παραλείποντας να λάβει υπόψη τις διορθώσεις και διευκρινίσεις της προσφεύγουσας, παρέβη την αρχή της ίσης μεταχείρισης και δεν εφάρμοσε το ορθό πρότυπο αποδείξεως βάσει του δικαίου της ΕΕ.

| 3) | Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το γεγονός ότι η προσφεύγουσα δεν προέβη σε καμία παράβαση, εφόσον:






  — | δεν διαπιστώνεται στα άρθρα 2 και 3 του διατακτικού της αποφάσεως, ότι η προσφεύγουσα συμμετέσχε στην ενιαία και διαρκή παράβαση που περιγράφεται στο αιτιολογικό, |
| --- | --- | --- |

3)

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το γεγονός ότι η προσφεύγουσα δεν προέβη σε καμία παράβαση, εφόσον:

—

δεν διαπιστώνεται στα άρθρα 2 και 3 του διατακτικού της αποφάσεως, ότι η προσφεύγουσα συμμετέσχε στην ενιαία και διαρκή παράβαση που περιγράφεται στο αιτιολογικό,

| — | η Επιτροπή δεν τήρησε τις σχετικές νόμιμες προϋποθέσεις σύμφωνα με το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και την ισχύουσα νομολογία κατά την απόδοση ευθυνών στην προσφεύγουσα για ενιαία και διαρκή παράβαση, |
| --- | --- |

—

η Επιτροπή δεν τήρησε τις σχετικές νόμιμες προϋποθέσεις σύμφωνα με το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και την ισχύουσα νομολογία κατά την απόδοση ευθυνών στην προσφεύγουσα για ενιαία και διαρκή παράβαση,

| — | η απόφαση δεν αποδεικνύει καμία παράβαση της προσφεύγουσας βάσει των αποδεικτικών στοιχείων τα οποία, υπό το πρίσμα του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, η Επιτροπή έχει νομικά το δικαίωμα να δεχθεί για τους σκοπούς της εκ νέου εκτίμησης των αιτιάσεων κατά της προσφεύγουσας, |
| --- | --- |

—

η απόφαση δεν αποδεικνύει καμία παράβαση της προσφεύγουσας βάσει των αποδεικτικών στοιχείων τα οποία, υπό το πρίσμα του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, η Επιτροπή έχει νομικά το δικαίωμα να δεχθεί για τους σκοπούς της εκ νέου εκτίμησης των αιτιάσεων κατά της προσφεύγουσας,

| 4) | Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το γεγονός ότι δεν ορίσθηκε ή, επικουρικώς, δεν ορίσθηκε ορθώς η κρίσιμη αγορά, κατά παράβαση της εφαρμοστέας νομικής υποχρέωσης βάσει της νομολογίας της ΕΕ και, ιδίως, κατά παράβαση των αρχών της ασφάλειας του δικαίου και της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

4)

Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το γεγονός ότι δεν ορίσθηκε ή, επικουρικώς, δεν ορίσθηκε ορθώς η κρίσιμη αγορά, κατά παράβαση της εφαρμοστέας νομικής υποχρέωσης βάσει της νομολογίας της ΕΕ και, ιδίως, κατά παράβαση των αρχών της ασφάλειας του δικαίου και της αναλογικότητας.

| 5) | Κατά τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, το πρόστιμο πρέπει να ακυρωθεί στο σύνολό του ή, επικουρικώς, πρέπει να μειωθεί σημαντικά (ή να εξαλειφθεί) βάσει των λοιπών λόγων ακυρώσεως και λόγω της μη εφαρμογής από την Επιτροπή της αρχής της ίσης μεταχείρισης κατά την αξιολόγηση του ύψους του προστίμου. |
| --- | --- |

5)

Κατά τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, το πρόστιμο πρέπει να ακυρωθεί στο σύνολό του ή, επικουρικώς, πρέπει να μειωθεί σημαντικά (ή να εξαλειφθεί) βάσει των λοιπών λόγων ακυρώσεως και λόγω της μη εφαρμογής από την Επιτροπή της αρχής της ίσης μεταχείρισης κατά την αξιολόγηση του ύψους του προστίμου.

| 6) | Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας κατά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας σύμφωνα με το άρθρο 296 της ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

6)

Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας κατά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας σύμφωνα με το άρθρο 296 της ΣΛΕΕ.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/26 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/26

---

Προσφυγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Sina Bank κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-15/11)

2011/C 72/43

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sina Bank (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: B. Mettetal και C. Wucher-North, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το σημείο 8 του μέρους Β του παραρτήματος VIII του κανονισμού 961/2010 (1) του Συμβουλίου κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το σημείο 8 του μέρους Β του παραρτήματος VIII του κανονισμού 961/2010 (1) του Συμβουλίου κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα·

| — | να ακυρώσει την περιεχόμενη στο από 28 Οκτωβρίου 2010 έγγραφο του Συμβουλίου απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την περιεχόμενη στο από 28 Οκτωβρίου 2010 έγγραφο του Συμβουλίου απόφαση·

| — | να αναγνωρίσει ότι το σημείο 8 του μέρους Β του παραρτήματος ΙΙ της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (2) δεν έχει εφαρμογή όσον αφορά την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι το σημείο 8 του μέρους Β του παραρτήματος ΙΙ της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (2) δεν έχει εφαρμογή όσον αφορά την προσφεύγουσα·

| — | να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 16, παράγραφος 2, του κανονισμού 961/2010 του Συμβουλίου δεν έχει εφαρμογή έναντι της προσφεύγουσας· |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 16, παράγραφος 2, του κανονισμού 961/2010 του Συμβουλίου δεν έχει εφαρμογή έναντι της προσφεύγουσας·

| — | να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου δεν έχει εφαρμογή έναντι της προσφεύγουσας· |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου δεν έχει εφαρμογή έναντι της προσφεύγουσας·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως:

| 1) | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα ουσιαστικά κριτήρια για την κατονομασία βάσει του προσβαλλόμενου κανονισμού του 2010 και της προσβαλλόμενης αποφάσεως του 2010 δεν πληρούνται όσον αφορά την προσφεύγουσα και/ή ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ως προς την πλήρωση των σχετικών προϋποθέσεων. Κατά συνέπεια, η κατονομασία της προσφεύγουσας δεν είναι αιτιολογημένη. |
| --- | --- |

1)

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα ουσιαστικά κριτήρια για την κατονομασία βάσει του προσβαλλόμενου κανονισμού του 2010 και της προσβαλλόμενης αποφάσεως του 2010 δεν πληρούνται όσον αφορά την προσφεύγουσα και/ή ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ως προς την πλήρωση των σχετικών προϋποθέσεων. Κατά συνέπεια, η κατονομασία της προσφεύγουσας δεν είναι αιτιολογημένη.

| 2) | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσφεύγουσα κατονομάσθηκε κατά παράβαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως·






  — | η προσφεύγουσα υπέστη άνιση μεταχείριση σε σχέση με την κατάσταση άλλων ιρανικών τραπεζών· |
| --- | --- | --- |

2)

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσφεύγουσα κατονομάσθηκε κατά παράβαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως·

—

η προσφεύγουσα υπέστη άνιση μεταχείριση σε σχέση με την κατάσταση άλλων ιρανικών τραπεζών·

| — | η προσφεύγουσα υπέστη άνιση μεταχείριση σε σχέση με την κατάσταση άλλων ιρανικών τραπεζών περιλαμβανόμενων στον κατάλογο αμφότερων του κανονισμού και της αποφάσεως του 2010· |
| --- | --- |

—

η προσφεύγουσα υπέστη άνιση μεταχείριση σε σχέση με την κατάσταση άλλων ιρανικών τραπεζών περιλαμβανόμενων στον κατάλογο αμφότερων του κανονισμού και της αποφάσεως του 2010·

| — | η προσφεύγουσα υπέστη άνιση μεταχείριση σε σχέση με την κατάσταση της «Daftar» και του Ιδρύματος Mostaz’afan. |
| --- | --- |

—

η προσφεύγουσα υπέστη άνιση μεταχείριση σε σχέση με την κατάσταση της «Daftar» και του Ιδρύματος Mostaz’afan.

| 3) | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας και μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των κυρώσεων διότι:






  — | η προσφεύγουσα δεν έλαβε στοιχεία από το Συμβούλιο προς στήριξη της κρίσεώς του, πέραν μίας λακωνικής, γενικόλογης και ανακριβούς αιτιολογίας δύο γραμμών· |
| --- | --- | --- |

3)

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας και μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των κυρώσεων διότι:

—

η προσφεύγουσα δεν έλαβε στοιχεία από το Συμβούλιο προς στήριξη της κρίσεώς του, πέραν μίας λακωνικής, γενικόλογης και ανακριβούς αιτιολογίας δύο γραμμών·

| — | καίτοι η προσφεύγουσα υπέβαλε προς το Συμβούλιο λεπτομερείς αιτήσεις ενημερώσεως σχετικά με την κατονομασία της, το Συμβούλιο ουδέποτε απάντησε στην προσφεύγουσα και στα έγγραφα των εκπροσώπων της· |
| --- | --- |

—

καίτοι η προσφεύγουσα υπέβαλε προς το Συμβούλιο λεπτομερείς αιτήσεις ενημερώσεως σχετικά με την κατονομασία της, το Συμβούλιο ουδέποτε απάντησε στην προσφεύγουσα και στα έγγραφα των εκπροσώπων της·

| — | η κατάσταση αυτή καθιστά αδύνατο να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η λήψη του μέτρου ή αν ενέχει νομικό σφάλμα· |
| --- | --- |

—

η κατάσταση αυτή καθιστά αδύνατο να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η λήψη του μέτρου ή αν ενέχει νομικό σφάλμα·

| — | τα εις βάρος της προσφεύγουσας αποδεικτικά στοιχεία θα έπρεπε να της είχαν κοινοποιηθεί, κατά το δυνατόν, είτε ταυτόχρονα είτε το ταχύτερο δυνατόν μετά την έκδοση της αρχικής αποφάσεως περί δεσμεύσεως των κεφαλαίων της. |
| --- | --- |

—

τα εις βάρος της προσφεύγουσας αποδεικτικά στοιχεία θα έπρεπε να της είχαν κοινοποιηθεί, κατά το δυνατόν, είτε ταυτόχρονα είτε το ταχύτερο δυνατόν μετά την έκδοση της αρχικής αποφάσεως περί δεσμεύσεως των κεφαλαίων της.

| 4) | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα περιοριστικά μέτρα προσβάλλουν το δικαίωμα ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας και είναι δυσανάλογα, ερχόμενα σε αντίθεση προς την αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί αναλογικότητας των αποφάσεων διότι:






  — | δεν υπάρχει σύνδεσμος μεταξύ του επιδιωκόμενου από το Συμβούλιο σκοπού και του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα περιοριστικού μέτρου· |
| --- | --- | --- |

4)

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα περιοριστικά μέτρα προσβάλλουν το δικαίωμα ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας και είναι δυσανάλογα, ερχόμενα σε αντίθεση προς την αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί αναλογικότητας των αποφάσεων διότι:

—

δεν υπάρχει σύνδεσμος μεταξύ του επιδιωκόμενου από το Συμβούλιο σκοπού και του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα περιοριστικού μέτρου·

| — | το Συμβούλιο δεν προσδιόρισε οποιαδήποτε συναλλαγή στην οποία θα μπορούσε να είχε αναμιχθεί η προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

το Συμβούλιο δεν προσδιόρισε οποιαδήποτε συναλλαγή στην οποία θα μπορούσε να είχε αναμιχθεί η προσφεύγουσα·

| — | υφίστανται άλλα, περισσότερο αναλογικά, προς λήψη μέτρα κατά του κινδύνου των φερόμενων ιρανικών «πυρηνικών δραστηριοτήτων» και της χρηματοδοτήσεως των δραστηριοτήτων αυτών. |
| --- | --- |

—

υφίστανται άλλα, περισσότερο αναλογικά, προς λήψη μέτρα κατά του κινδύνου των φερόμενων ιρανικών «πυρηνικών δραστηριοτήτων» και της χρηματοδοτήσεως των δραστηριοτήτων αυτών.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1)

(2)  Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39)

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/27 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/27

---

Προσφυγή της 14ης Ιανουαρίου 2011 — Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-16/11)

2011/C 72/44

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels, M. de Ree και M. Noort)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως 2010/668/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 2010, περί εξαιρέσεως από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), κατά το μέρος που το άρθρο 1 της αποφάσεως αυτής αφορά τις Κάτω Χώρες και κατά το μέρος που αφορά τη δημοσιονομική διόρθωση (συνολικού) ποσού 28 947 149,31 ευρώ που επιβλήθηκε επί των δηλωθεισών δαπανών των ετών 2003-2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ποσοστώσεων για την παραγωγή αμύλου γεωμήλων· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως 2010/668/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 2010, περί εξαιρέσεως από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), κατά το μέρος που το άρθρο 1 της αποφάσεως αυτής αφορά τις Κάτω Χώρες και κατά το μέρος που αφορά τη δημοσιονομική διόρθωση (συνολικού) ποσού 28 947 149,31 ευρώ που επιβλήθηκε επί των δηλωθεισών δαπανών των ετών 2003-2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ποσοστώσεων για την παραγωγή αμύλου γεωμήλων·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Με την απόφαση 2010/668/ΕΕ η Επιτροπή επέβαλε κατ αποκοπήν διόρθωση 10 % επί των δηλωθέντων από τις ολλανδικές αρχές ποσών που κατά τα έτη 2003-2008 χορηγήθηκαν στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών συστημάτων ενισχύσεως σχετικά με το άμυλο γεωμήλων. Κατά την Επιτροπή, οι ολλανδικές αρχές κατέβαλλαν ενίσχυση στον παραγωγό αμύλου και στον καλλιεργητή γεωμήλων πριν καταβληθεί στον καλλιεργητή γεωμήλων ολόκληρο το ποσό της ελάχιστης τιμής για τα παραδοθέντα γεώμηλα.

Η Ολλανδική Κυβέρνηση διατείνεται ότι η ελάχιστη τιμή είχε εξ ολοκλήρου καταβληθεί πριν από τη χορήγηση της ενισχύσεως στον παραγωγό αμύλου και στον καλλιεργητή γεωμήλων. Η ελάχιστη τιμή καταβαλλόταν, αφενός, με συμψηφισμό μέρους της ελάχιστης τιμής με ανεξόφλητη απαίτηση (ιδιωτικού δικαίου) του παραγωγού κατά του καλλιεργητή και, αφετέρου, με έμβασμα του υπολοίπου της ελάχιστης τιμής σε υποδειχθέντα από τον καλλιεργητή (τραπεζικό) λογαριασμό.

Το προσφεύγον διατυπώνει πέντε λόγους ακυρώσεως.

| 1) | Με τον πρώτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99 (1) και του άρθρου 31 του κανονισμού 1290/2005 (2), σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του κανονισμού 1868/94 (3), το άρθρο 11 του κανονισμού 97/95 (4), το άρθρο 10 του κανονισμού 2236/2003 (5), το άρθρο 26 του κανονισμού 2237/2003 (6) και το άρθρο 20 του κανονισμού 1973/2004 (7), λόγω του ότι εξαιρέθηκαν από τη χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες ενώ πληρούνταν οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση πριμοδοτήσεως και άμεσης ενισχύσεως, επειδή η ελάχιστη τιμή είχε καταβληθεί μέσω συμψηφισμού και εμβάσματος. |
| --- | --- |

1)

Με τον πρώτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99 (1) και του άρθρου 31 του κανονισμού 1290/2005 (2), σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του κανονισμού 1868/94 (3), το άρθρο 11 του κανονισμού 97/95 (4), το άρθρο 10 του κανονισμού 2236/2003 (5), το άρθρο 26 του κανονισμού 2237/2003 (6) και το άρθρο 20 του κανονισμού 1973/2004 (7), λόγω του ότι εξαιρέθηκαν από τη χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες ενώ πληρούνταν οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση πριμοδοτήσεως και άμεσης ενισχύσεως, επειδή η ελάχιστη τιμή είχε καταβληθεί μέσω συμψηφισμού και εμβάσματος.

| 2) | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99 και του άρθρου 31 του κανονισμού 1290/2005, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του κανονισμού 1868/94, το άρθρο 11 του κανονισμού 97/95, το άρθρο 10 του κανονισμού 2236/2003, το άρθρο 26 του κανονισμού 2237/2003 και το άρθρο 20 του κανονισμού 1973/2004, λόγω του ότι εξαιρέθηκαν από τη χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες ενώ οι καλλιεργητές μπορούσαν να διαθέτουν την ελάχιστη τιμή πριν από τη χορήγηση πριμοδοτήσεως και άμεσης ενισχύσεως. |
| --- | --- |

2)

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99 και του άρθρου 31 του κανονισμού 1290/2005, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του κανονισμού 1868/94, το άρθρο 11 του κανονισμού 97/95, το άρθρο 10 του κανονισμού 2236/2003, το άρθρο 26 του κανονισμού 2237/2003 και το άρθρο 20 του κανονισμού 1973/2004, λόγω του ότι εξαιρέθηκαν από τη χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες ενώ οι καλλιεργητές μπορούσαν να διαθέτουν την ελάχιστη τιμή πριν από τη χορήγηση πριμοδοτήσεως και άμεσης ενισχύσεως.

| 3) | Με τον τρίτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99, του άρθρου 8 του κανονισμού 1663/95 (8), του άρθρου 31 του κανονισμού 1290/2005 και του άρθρου 11 του κανονισμού 885/2006 (9) καθώς και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, λόγω του ότι εξαιρέθηκαν από τη χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες ενώ η διαδικασία ακροάσεως που προβλέπεται από τις διατάξεις αυτές δεν είχε ακολουθηθεί για όλες τις διαπιστώσεις στις οποίες στηρίχθηκε η εξαίρεση αυτή. |
| --- | --- |

3)

Με τον τρίτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99, του άρθρου 8 του κανονισμού 1663/95 (8), του άρθρου 31 του κανονισμού 1290/2005 και του άρθρου 11 του κανονισμού 885/2006 (9) καθώς και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, λόγω του ότι εξαιρέθηκαν από τη χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες ενώ η διαδικασία ακροάσεως που προβλέπεται από τις διατάξεις αυτές δεν είχε ακολουθηθεί για όλες τις διαπιστώσεις στις οποίες στηρίχθηκε η εξαίρεση αυτή.

| 4) | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99 και του άρθρου 31 του κανονισμού 1290/2005, σε συνδυασμό με το άρθρο 11 του κανονισμού 97/95, το άρθρο 10 του κανονισμού 2236/2003, το άρθρο 26 του κανονισμού 2237/2003 και το άρθρο 20 του κανονισμού 1973/2004, λόγω του ότι εξαιρέθηκαν από τη χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες ενώ ο οργανισμός πληρωμής μπορούσε βάσει των καταστάσεων παραλαβής να ελέγξει την καταβολή της ελάχιστης τιμής. |
| --- | --- |

4)

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99 και του άρθρου 31 του κανονισμού 1290/2005, σε συνδυασμό με το άρθρο 11 του κανονισμού 97/95, το άρθρο 10 του κανονισμού 2236/2003, το άρθρο 26 του κανονισμού 2237/2003 και το άρθρο 20 του κανονισμού 1973/2004, λόγω του ότι εξαιρέθηκαν από τη χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες ενώ ο οργανισμός πληρωμής μπορούσε βάσει των καταστάσεων παραλαβής να ελέγξει την καταβολή της ελάχιστης τιμής.

| 5) | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99 και του άρθρου 31, παράγραφος 2, του κανονισμού 1290/2005 καθώς και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, λόγω του ότι επιβλήθηκε κατ αποκοπήν διόρθωση 10 % ενώ η παρατυπία περιοριζόταν στη χρησιμοποίηση εσφαλμένου σημείου αφετηρίας για την εφαρμογή της προϋποθέσεως σχετικά με την καταβολή της ελάχιστης τιμής και για τον έλεγχο της τηρήσεως της προϋποθέσεως αυτής. |
| --- | --- |

5)

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99 και του άρθρου 31, παράγραφος 2, του κανονισμού 1290/2005 καθώς και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, λόγω του ότι επιβλήθηκε κατ αποκοπήν διόρθωση 10 % ενώ η παρατυπία περιοριζόταν στη χρησιμοποίηση εσφαλμένου σημείου αφετηρίας για την εφαρμογή της προϋποθέσεως σχετικά με την καταβολή της ελάχιστης τιμής και για τον έλεγχο της τηρήσεως της προϋποθέσεως αυτής.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1258/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής (EE L 160, σ. 103).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (EE L 209, σ. 1).

(3)  Κανονισμός (ΕΚ) 1868/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για την καθιέρωση καθεστώτος ποσοστώσεων για την παραγωγή αμύλου γεωμήλων (EE L 197, σ. 4).

(4)  Κανονισμός (ΕΚ) 97/95 της Επιτροπής, της 17ης Ιανουαρίου 1995, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1766/92 του Συμβουλίου όσον αφορά την ελάχιστη τιμή και την αντισταθμιστική πληρωμή που πρέπει να καταβληθούν στους παραγωγούς γεωμήλων καθώς και του κανονισμού (ΕΚ) 1868/94 του Συμβουλίου για την καθιέρωση καθεστώτος ποσοστώσεων για την παραγωγή αμύλου γεωμήλων (EE L 16, σ. 3).

(5)  Κανονισμός (ΕΚ) 2236/2003 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2003, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1868/94 του Συμβουλίου σχετικά με την καθιέρωση καθεστώτος ποσοστώσεων για την παραγωγή αμύλου γεωμήλων (EE L 339, σ. 45).

(6)  Κανονισμός (ΕΚ) 2237/2003 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2003, για τη θέσπιση των λεπτομερών κανόνων εφαρμογής ορισμένων καθεστώτων στηρίξεως που προβλέπονται στον τίτλο IV του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στηρίξεως στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στηρίξεως για τους γεωργούς (EE L 339, σ. 52).

(7)  Κανονισμός (ΕΚ) 1973/2004 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2004, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου όσον αφορά τα καθεστώτα στηρίξεως τα προβλεπόμενα βάσει των τίτλων 4 και 4α του εν λόγω κανονισμού και τη χρήση των εκτάσεων γης που προκύπτουν από την παύση καλλιέργειας για την παραγωγή πρώτων υλών (EE L 345, σ. 1).

(8)  Κανονισμός (ΕΚ) 1663/95 της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 729/70 του Συμβουλίου όσον αφορά τη διαδικασία για την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων (EE L 158, σ. 6).

(9)  Κανονισμός (ΕΚ) 885/2006 της Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου 2006, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου σχετικά με τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών και άλλων οργανισμών και την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ (EE L 171, σ. 90).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/28 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/28

---

Προσφυγή της 19ης Ιανουαρίου 2011 — Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-22/11)

2011/C 72/45

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband (Münster, Γερμανία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι I. Liebach και A. Rosenfeld)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 9525 τελικό, της 21ης Δεκεμβρίου 2010, Κρατική Ενίσχυση, MC 8/2009 και C-43/2009 — Γερμανία — WestLB, καθόσον με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η αίτηση που υπέβαλε στις 28 Οκτωβρίου 2010 η Γερμανία σχετικά με την παράταση της προθεσμίας για την εκποίηση και τη διακοπή των νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Westdeutsche Immobilienbank AG πέρα από τις 15 Φεβρουαρίου 2011, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 9525 τελικό, της 21ης Δεκεμβρίου 2010, Κρατική Ενίσχυση, MC 8/2009 και C-43/2009 — Γερμανία — WestLB, καθόσον με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η αίτηση που υπέβαλε στις 28 Οκτωβρίου 2010 η Γερμανία σχετικά με την παράταση της προθεσμίας για την εκποίηση και τη διακοπή των νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Westdeutsche Immobilienbank AG πέρα από τις 15 Φεβρουαρίου 2011,

| — | επικουρικά, να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 9525 τελικό, της 21ης Δεκεμβρίου 2010, Κρατική Ενίσχυση, MC 8/2009 και C-43/2009 — Γερμανία — WestLB, καθόσον με την απόφαση αυτή η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γερμανία είχε υποβάλει ενιαία αίτηση για την παράταση της προθεσμίας για την εκποίηση και τη διακοπή των νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Westdeutsche Immobilienbank AG μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2011 και ότι συνεπώς δεν χρειαζόταν να αποφασίσει αν η λήξη της προθεσμίας έπρεπε να μετατεθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία, |
| --- | --- |

—

επικουρικά, να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 9525 τελικό, της 21ης Δεκεμβρίου 2010, Κρατική Ενίσχυση, MC 8/2009 και C-43/2009 — Γερμανία — WestLB, καθόσον με την απόφαση αυτή η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γερμανία είχε υποβάλει ενιαία αίτηση για την παράταση της προθεσμίας για την εκποίηση και τη διακοπή των νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Westdeutsche Immobilienbank AG μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2011 και ότι συνεπώς δεν χρειαζόταν να αποφασίσει αν η λήξη της προθεσμίας έπρεπε να μετατεθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Ο προσφεύγων προβάλλει με την προσφυγή του πέντε λόγους ακύρωσης.

1)   Πρώτος λόγος ακύρωσης: Παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης που επιβάλλει το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ

Ο προσφεύγων ισχυρίζεται συναφώς ότι η Επιτροπή δεν εξήγησε τον λόγο για τον οποίο έκρινε ότι οι δύο αιτήσεις παράτασης των προθεσμιών που είχε υποβάλει η Γερμανία αποτελούσαν μία ενιαία αίτηση.

Επιπλέον, η Επιτροπή δεν εξήγησε τον λόγο για τον οποίο έκρινε ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις παράτασης της προθεσμίας κατά το άρθρο 2, παράγραφος 2, της απόφασης της Επιτροπής Ε(2009) 3900 τελ. διορθ., της 12ης Μαΐου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C-43/08 (πρώην N 390/08), την οποία σκοπεύει να χορηγήσει η Γερμανία για την αναδιάρθρωση της WestLB AG (στο εξής: απόφαση της 12ης Μαΐου 2009).

2)   Δεύτερος λόγος ακύρωσης: Σφάλματα εκτίμησης και σφάλματα κατά την άσκηση διακριτικής ευχέρειας

Ο προσφεύγων ισχυρίζεται συναφώς ότι η Επιτροπή στηρίζει την απόφαση που έλαβε κατά διακριτική ευχέρεια σχετικά με την παράταση της προθεσμίας σε εσφαλμένες διαπιστώσεις σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά. Κατά την άποψη του προσφεύγοντος, η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται στην εσφαλμένη αντίληψη ότι υποβλήθηκε μία μόνο αίτηση παράτασης μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2011 και λαμβάνει σιωπηρά ως δεδομένο ότι δεν χρειάζεται πλέον να ληφθεί απόφαση επί μιας αίτησης για μεγαλύτερη παράταση.

Επιπλέον, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν έκανε χρήση της δυνατότητας παράτασης της προθεσμίας που προβλέπεται ρητά στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της απόφασης της 12ης Μαΐου 2009, μολονότι συνέτρεχαν οι σχετικές προϋποθέσεις. Αντίθετα, η Επιτροπή επικαλέστηκε ένα άγραφο δικαίωμα παράτασης sui generis, το οποίο δεν έχει κανένα νόμιμο έρεισμα και του οποίου οι προϋποθέσεις γένεσης είναι τελείως ασαφείς.

3)   Τρίτος λόγος ακύρωσης: Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας

Ο προσφεύγων ισχυρίζεται επ’ αυτού, μεταξύ άλλων, ότι η απόφαση της Επιτροπής για διακοπή των νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Westdeutsche Immobilienbank AG μετά από τις 15 Φεβρουαρίου 2011 δεν τελεί σε αναλογία προς τα μειονεκτήματα που συνεπάγεται.

4)   Τέταρτος λόγος ακύρωσης: Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης

Επ’ αυτού ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι σε άλλες περιπτώσεις, στις οποίες είχαν χορηγηθεί στα πιστωτικά ιδρύματα, λόγω της οικονομικής κρίσης, πολύ υψηλότερες ενισχύσεις, η Επιτροπή χορήγησε πολύ μεγαλύτερες προθεσμίες για την εκποίηση εταιρικών συμμετοχών, μάλιστα δε και εταιριών χρηματοδότησης ακινήτων.

5)   Πέμπτος λόγος ακύρωσης: Παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης

Στο πλαίσιο του πέμπτου λόγου ακύρωσης ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν έχει την εξουσία να ερμηνεύει τις αιτήσεις των κρατών μελών αντίθετα τόσο προς το σαφές γράμμα τους όσο και προς τον σκοπό τους και να αποφασίζει επί των αιτήσεων σύμφωνα με την ερμηνεία της αυτή.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/29 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/29

---

Προσφυγή της 18ης Ιανουαρίου 2011 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (καρό σχέδιο σε χρώμα μαύρο, μπεζ, καφετί, σκούρο κόκκινο και γκρι)

(Υπόθεση T-26/11)

2011/C 72/46

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 15ης Νοεμβρίου 2010 στην υπόθεση R 1317/2010-4, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 15ης Νοεμβρίου 2010 στην υπόθεση R 1317/2010-4,

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που συνίσταται σε καρό σχέδιο σε χρώμα μαύρο, μπεζ, καφετί, σκούρο κόκκινο και γκρι, για προϊόντα των κλάσεων 18, 24 και 25.

Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.

Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), διότι το επίμαχο σήμα έχει διακριτικό χαρακτήρα, και παράβαση των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, διότι το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε επισταμένα τους λεπτομερείς ισχυρισμούς που διατύπωσε η προσφεύγουσα ως προς τα πραγματικά και τα νομικά περιστατικά.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/29 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/29

---

Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2011 — Rheinischer Sparkassen- und Giroverband κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-27/11)

2011/C 72/47

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Rheinischer Sparkassen- und Giroverband (Düsseldorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι A. Rosenfeld και I. Liebach)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 9525 τελικό, της 21ης Δεκεμβρίου 2010, Κρατική Ενίσχυση, MC 8/2009 και C-43/2009 — Γερμανία — WestLB, καθόσον με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η αίτηση που υπέβαλε στις 28 Οκτωβρίου 2010 η Γερμανία σχετικά με την παράταση της προθεσμίας για την εκποίηση και τη διακοπή των νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Westdeutsche Immobilienbank AG πέρα από τις 15 Φεβρουαρίου 2011, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 9525 τελικό, της 21ης Δεκεμβρίου 2010, Κρατική Ενίσχυση, MC 8/2009 και C-43/2009 — Γερμανία — WestLB, καθόσον με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η αίτηση που υπέβαλε στις 28 Οκτωβρίου 2010 η Γερμανία σχετικά με την παράταση της προθεσμίας για την εκποίηση και τη διακοπή των νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Westdeutsche Immobilienbank AG πέρα από τις 15 Φεβρουαρίου 2011,

| — | επικουρικά, να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 9525 τελικό, της 21ης Δεκεμβρίου 2010, Κρατική Ενίσχυση, MC 8/2009 και C-43/2009 — Γερμανία — WestLB, καθόσον με την απόφαση αυτή η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γερμανία είχε υποβάλει ενιαία αίτηση για την παράταση της προθεσμίας για την εκποίηση και τη διακοπή των νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Westdeutsche Immobilienbank AG μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2011 και ότι συνεπώς δεν χρειαζόταν να αποφασίσει αν η λήξη της προθεσμίας έπρεπε να μετατεθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία, |
| --- | --- |

—

επικουρικά, να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 9525 τελικό, της 21ης Δεκεμβρίου 2010, Κρατική Ενίσχυση, MC 8/2009 και C-43/2009 — Γερμανία — WestLB, καθόσον με την απόφαση αυτή η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γερμανία είχε υποβάλει ενιαία αίτηση για την παράταση της προθεσμίας για την εκποίηση και τη διακοπή των νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Westdeutsche Immobilienbank AG μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2011 και ότι συνεπώς δεν χρειαζόταν να αποφασίσει αν η λήξη της προθεσμίας έπρεπε να μετατεθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Ο προσφεύγων προβάλλει με την προσφυγή του πέντε λόγους ακύρωσης.

1)   Πρώτος λόγος ακύρωσης: Παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης που επιβάλλει το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ

Ο προσφεύγων ισχυρίζεται συναφώς ότι η Επιτροπή δεν εξήγησε τον λόγο για τον οποίο έκρινε ότι οι δύο αιτήσεις παράτασης των προθεσμιών που είχε υποβάλει η Γερμανία αποτελούσαν μία ενιαία αίτηση.

Επιπλέον, η Επιτροπή δεν εξήγησε τον λόγο για τον οποίο έκρινε ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις παράτασης της προθεσμίας κατά το άρθρο 2, παράγραφος 2, της απόφασης της Επιτροπής Ε(2009) 3900 τελ. διορθ., της 12ης Μαΐου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 43/08 (πρώην N 390/08), την οποία σκοπεύει να χορηγήσει η Γερμανία για την αναδιάρθρωση της WestLB AG (στο εξής: απόφαση της 12ης Μαΐου 2009).

2)   Δεύτερος λόγος ακύρωσης: Σφάλματα εκτίμησης και σφάλματα κατά την άσκηση διακριτικής ευχέρειας

Ο προσφεύγων ισχυρίζεται συναφώς ότι η Επιτροπή στηρίζει την απόφαση που έλαβε κατά διακριτική ευχέρεια σχετικά με την παράταση της προθεσμίας σε εσφαλμένες διαπιστώσεις σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά. Κατά την άποψη του προσφεύγοντος, η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται στην εσφαλμένη αντίληψη ότι υποβλήθηκε μία μόνο αίτηση παράτασης μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2011 και λαμβάνει σιωπηρά ως δεδομένο ότι δεν χρειάζεται πλέον να ληφθεί απόφαση επί μιας αίτησης για μεγαλύτερη παράταση.

Επιπλέον, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν έκανε χρήση της δυνατότητας παράτασης της προθεσμίας που προβλέπεται ρητά στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της απόφασης της 12ης Μαΐου 2009, μολονότι συνέτρεχαν οι σχετικές προϋποθέσεις. Αντίθετα, η Επιτροπή επικαλέστηκε ένα άγραφο δικαίωμα παράτασης sui generis, το οποίο δεν έχει κανένα νόμιμο έρεισμα και του οποίου οι προϋποθέσεις γένεσης είναι τελείως ασαφείς.

3)   Τρίτος λόγος ακύρωσης: Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας

Ο προσφεύγων ισχυρίζεται επ’ αυτού, μεταξύ άλλων, ότι η απόφαση της Επιτροπής για διακοπή των νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Westdeutsche Immobilienbank AG μετά από τις 15 Φεβρουαρίου 2011 δεν τελεί σε αναλογία προς τα μειονεκτήματα που συνεπάγεται.

4)   Τέταρτος λόγος ακύρωσης: Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης

Επ’ αυτού ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι σε άλλες περιπτώσεις, στις οποίες είχαν χορηγηθεί στα πιστωτικά ιδρύματα, λόγω της οικονομικής κρίσης, πολύ υψηλότερες ενισχύσεις, η Επιτροπή χορήγησε πολύ μεγαλύτερες προθεσμίες για την εκποίηση εταιρικών συμμετοχών, μάλιστα δε και εταιριών χρηματοδότησης ακινήτων.

5)   Πέμπτος λόγος ακύρωσης: Παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης

Στο πλαίσιο του πέμπτου λόγου ακύρωσης ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν έχει την εξουσία να ερμηνεύει τις αιτήσεις των κρατών μελών αντίθετα τόσο προς το σαφές γράμμα τους όσο και προς τον σκοπό τους και να αποφασίζει επί των αιτήσεων σύμφωνα με την ερμηνεία της αυτή.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/30 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/30

---

Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2011 — Koninklijke Luchtvaart Maatschappij κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-28/11)

2011/C 72/48

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (Amstelveen, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: M. Smeets, lawyer)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 7694 τελικό, της 9ης Νοεμβρίου 2010, εν όλω ή εν μέρει και, επικουρικώς, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 7694 τελικό, της 9ης Νοεμβρίου 2010, εν όλω ή εν μέρει και, επικουρικώς,

| — | να μειώσει το επιβληθέν πρόστιμο. |
| --- | --- |

—

να μειώσει το επιβληθέν πρόστιμο.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την προσφυγή της που ασκήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 263 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) (πρώην άρθρο 230 ΕΚ), η προσφεύγουσα ζητεί τον έλεγχο και την ακύρωση της αποφάσεως C(2010) 7694 τελικό της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 81 ΕΚ), του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τις αεροπορικές μεταφορές (υπόθεση COMP/39258 — Αεροπορική μεταφορά φορτίων) που απευθύνθηκε στην KLM N.V. και, επικουρικώς, τη μείωση του επιβληθέντος προστίμου σύμφωνα με το άρθρο 261 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 229 ΕΚ).

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

| 1) | Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας υπό την έννοια του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και του άρθρου 41, παράγραφος 2, (Γ) του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλει τα ακόλουθα επιχειρήματα:






  — | ουσιώδη ανακολουθία μεταξύ του διατακτικού και του σκεπτικού της αποφάσεως· |
| --- | --- | --- |

1)

Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας υπό την έννοια του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και του άρθρου 41, παράγραφος 2, (Γ) του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλει τα ακόλουθα επιχειρήματα:

—

ουσιώδη ανακολουθία μεταξύ του διατακτικού και του σκεπτικού της αποφάσεως·

| — | οι ανακολουθίες μεταξύ του διατακτικού και του σκεπτικού της αποφάσεως αποκλείουν τον εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου αποτελεσματικό έλεγχο της αποφάσεως· |
| --- | --- |

—

οι ανακολουθίες μεταξύ του διατακτικού και του σκεπτικού της αποφάσεως αποκλείουν τον εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου αποτελεσματικό έλεγχο της αποφάσεως·

| — | οι ανακολουθίες και η έλλειψη σαφήνειας του σκεπτικού, όσον αφορά (i) την έκταση της παραβάσεως και τους αποδέκτες της αποφάσεως, (ii) τη μη επιβολή πρόσθετων τελών και (iii) τη θέσπιση του επίναυλου καυσίμων, αποκλείουν τον εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου αποτελεσματικό έλεγχο· |
| --- | --- |

—

οι ανακολουθίες και η έλλειψη σαφήνειας του σκεπτικού, όσον αφορά (i) την έκταση της παραβάσεως και τους αποδέκτες της αποφάσεως, (ii) τη μη επιβολή πρόσθετων τελών και (iii) τη θέσπιση του επίναυλου καυσίμων, αποκλείουν τον εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου αποτελεσματικό έλεγχο·

| — | οι ανακολουθίες και η έλλειψη σαφήνειας του σκεπτικού, όσον αφορά την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών του 2006 για τον υπολογισμό των προστίμων και την επιβολή των προστίμων, αποκλείουν τον εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου αποτελεσματικό έλεγχο. |
| --- | --- |

—

οι ανακολουθίες και η έλλειψη σαφήνειας του σκεπτικού, όσον αφορά την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών του 2006 για τον υπολογισμό των προστίμων και την επιβολή των προστίμων, αποκλείουν τον εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου αποτελεσματικό έλεγχο.

| 2) | Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση ελήφθη κατά προσβολή του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη υπό την έννοια των άρθρων 41, 47, 48, 49, και 50 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλει τα ακόλουθα επιχειρήματα:






  — | η Επιτροπή προσέβαλε το δικαίωμα ακροάσεως, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και το τεκμήριο αθωότητας κατά τα άρθρα 41, παράγραφος 2, στοιχείο α', 47 και 48 του Χάρτη, καθόσον παρέλειψε να ακούσει τους αποδέκτες όσον αφορά διάφορες μεταβολές ως προς την έκταση της υποθέσεως και τον αριθμό των αποδεκτών· |
| --- | --- | --- |

2)

Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση ελήφθη κατά προσβολή του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη υπό την έννοια των άρθρων 41, 47, 48, 49, και 50 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλει τα ακόλουθα επιχειρήματα:

—

η Επιτροπή προσέβαλε το δικαίωμα ακροάσεως, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και το τεκμήριο αθωότητας κατά τα άρθρα 41, παράγραφος 2, στοιχείο α', 47 και 48 του Χάρτη, καθόσον παρέλειψε να ακούσει τους αποδέκτες όσον αφορά διάφορες μεταβολές ως προς την έκταση της υποθέσεως και τον αριθμό των αποδεκτών·

| — | παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και της αναλογικότητας των προστίμων κατά το άρθρο 49 του Χάρτη, καθόσον η Επιτροπή συμπεριέλαβε τον συνολικό κύκλο εργασιών της KLM Cargo στην αξία των πωλήσεων κατά τις κατευθυντήριες γραμμές του 2006, και προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως συναφώς· |
| --- | --- |

—

παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και της αναλογικότητας των προστίμων κατά το άρθρο 49 του Χάρτη, καθόσον η Επιτροπή συμπεριέλαβε τον συνολικό κύκλο εργασιών της KLM Cargo στην αξία των πωλήσεων κατά τις κατευθυντήριες γραμμές του 2006, και προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως συναφώς·

| — | παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και της αναλογικότητας των προστίμων κατά το άρθρο 49 του Χάρτη και της αρχής non bis in idem κατά το άρθρο 50 του Χάρτη, καθόσον η Επιτροπή συμπεριέλαβε πωλήσεις εκτός του ΕΟΧ στην αξία των πωλήσεων κατά τις κατευθυντήριες γραμμές του 2006 και χρησιμοποίησε ένα κριτήριο που εισάγει διακρίσεις προκειμένου να θέσει ανώτατο όριο στην αξία αυτή των πωλήσεων, και προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως συναφώς. |
| --- | --- |

—

παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και της αναλογικότητας των προστίμων κατά το άρθρο 49 του Χάρτη και της αρχής non bis in idem κατά το άρθρο 50 του Χάρτη, καθόσον η Επιτροπή συμπεριέλαβε πωλήσεις εκτός του ΕΟΧ στην αξία των πωλήσεων κατά τις κατευθυντήριες γραμμές του 2006 και χρησιμοποίησε ένα κριτήριο που εισάγει διακρίσεις προκειμένου να θέσει ανώτατο όριο στην αξία αυτή των πωλήσεων, και προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως συναφώς.

| 3) | Τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το πρόστιμο καθορίστηκε κατά παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003 (1) και των κατευθυντήριων γραμμών του 2006 για τα πρόστιμα, καθόσον:






  — | οι κατευθυντήριες γραμμές του 2006 δεν επιτρέπουν πωλήσεις οι οποίες δεν συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την παράβαση να συμπεριληφθούν στην αξία των πωλήσεων· |
| --- | --- | --- |

3)

Τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το πρόστιμο καθορίστηκε κατά παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003 (1) και των κατευθυντήριων γραμμών του 2006 για τα πρόστιμα, καθόσον:

—

οι κατευθυντήριες γραμμές του 2006 δεν επιτρέπουν πωλήσεις οι οποίες δεν συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την παράβαση να συμπεριληφθούν στην αξία των πωλήσεων·

| — | οι κατευθυντήριες γραμμές του 2006 δεν επιτρέπουν τον καθορισμό του προστίμου με βάση πωλήσεις πραγματοποιηθείσες εκτός του ΕΟΧ. |
| --- | --- |

—

οι κατευθυντήριες γραμμές του 2006 δεν επιτρέπουν τον καθορισμό του προστίμου με βάση πωλήσεις πραγματοποιηθείσες εκτός του ΕΟΧ.

| 4) | Τέταρτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο καθορισμός των προστίμων βάσει των κατευθυντήριων γραμμών του 2006 είναι προφανώς εσφαλμένος και αντιβαίνει στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως. Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλει τα ακόλουθα επιχειρήματα:






  — | η διαπίστωση ότι οι συνδεόμενες άμεσα ή έμμεσα με την παράβαση πωλήσεις αντιστοιχούν στο σύνολο των πωλήσεων της KLM Cargo είναι προδήλως εσφαλμένη και αντιβαίνει στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως· |
| --- | --- | --- |

4)

Τέταρτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο καθορισμός των προστίμων βάσει των κατευθυντήριων γραμμών του 2006 είναι προφανώς εσφαλμένος και αντιβαίνει στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως. Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλει τα ακόλουθα επιχειρήματα:

—

η διαπίστωση ότι οι συνδεόμενες άμεσα ή έμμεσα με την παράβαση πωλήσεις αντιστοιχούν στο σύνολο των πωλήσεων της KLM Cargo είναι προδήλως εσφαλμένη και αντιβαίνει στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως·

| — | η διαπίστωση ότι οι συνδεόμενες άμεσα ή έμμεσα με την παράβαση πωλήσεις θα έπρεπε να περιλαμβάνουν τις πωλήσεις που η KLM Cargo πραγματοποίησε εκτός του ΕΟΧ είναι προδήλως εσφαλμένη και αντιβαίνει στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως· |
| --- | --- |

—

η διαπίστωση ότι οι συνδεόμενες άμεσα ή έμμεσα με την παράβαση πωλήσεις θα έπρεπε να περιλαμβάνουν τις πωλήσεις που η KLM Cargo πραγματοποίησε εκτός του ΕΟΧ είναι προδήλως εσφαλμένη και αντιβαίνει στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως·

| — | ο καθορισμός της σοβαρότητας της παραβάσεως χωρίς αναφορά στη φύση των πρόσθετων τελών καθώς και ο καθορισμός τόσο της αξίας των πωλήσεων όσο και της σοβαρότητας της παραβάσεως με αναφορά στη συνολική έκταση της παραβάσεως είναι προδήλως εσφαλμένος και αντιβαίνει στις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως· |
| --- | --- |

—

ο καθορισμός της σοβαρότητας της παραβάσεως χωρίς αναφορά στη φύση των πρόσθετων τελών καθώς και ο καθορισμός τόσο της αξίας των πωλήσεων όσο και της σοβαρότητας της παραβάσεως με αναφορά στη συνολική έκταση της παραβάσεως είναι προδήλως εσφαλμένος και αντιβαίνει στις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως·

| — | ο καθορισμός του προσθέτου ποσού του προστίμου («τέλος εισόδου») ανεξαρτήτως της διάρκειας της παραβάσεως είναι προδήλως εσφαλμένος και αντιβαίνει στις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως· |
| --- | --- |

—

ο καθορισμός του προσθέτου ποσού του προστίμου («τέλος εισόδου») ανεξαρτήτως της διάρκειας της παραβάσεως είναι προδήλως εσφαλμένος και αντιβαίνει στις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως·

| — | η μείωση του προστίμου κατά 15 % λόγω της κυβερνητικής παρεμβάσεως είναι προδήλως εσφαλμένη και αντιβαίνει στις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως. |
| --- | --- |

—

η μείωση του προστίμου κατά 15 % λόγω της κυβερνητικής παρεμβάσεως είναι προδήλως εσφαλμένη και αντιβαίνει στις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (EE 2003, L 1, σ. 1).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/32 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/32

---

Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2011 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (καρό σχέδιο σε χρώμα ροζ, μοβ, μπεζ και σκούρο γκρι)

(Υπόθεση T-31/11)

2011/C 72/49

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 15ης Νοεμβρίου 2010 στην υπόθεση R 1284/2010-4, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 15ης Νοεμβρίου 2010 στην υπόθεση R 1284/2010-4,

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που συνίσταται σε καρό σχέδιο σε χρώμα ροζ, μοβ, μπεζ και σκούρο γκρι, για προϊόντα των κλάσεων 18, 24 και 25.

Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.

Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), διότι το επίμαχο σήμα έχει διακριτικό χαρακτήρα, και παράβαση των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, διότι το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε επισταμένα τους λεπτομερείς ισχυρισμούς που διατύπωσε η προσφεύγουσα ως προς τα πραγματικά και τα νομικά περιστατικά.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/32 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/32

---

Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2011 — Cathay Pacific Airways κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-38/11)

2011/C 72/50

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Cathay Pacific Airways Ltd (εκπρόσωποι: D. Vaughan, QC, R. Kreisberger, Barrister, B. Bär-Bouyssière, lawyer, και M. Rees, Solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως της Επιτροπής κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως της Επιτροπής κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·

| — | να ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως της Επιτροπής κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως της Επιτροπής κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·

| — | να ακυρώσει το άρθρο 5 της αποφάσεως της Επιτροπής καθόσον επιβάλει στην προσφεύγουσα πρόστιμο 57 120 000 ευρώ ή, επικουρικώς, να μειώσει το ύψος του εν λόγω προστίμου· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 5 της αποφάσεως της Επιτροπής καθόσον επιβάλει στην προσφεύγουσα πρόστιμο 57 120 000 ευρώ ή, επικουρικώς, να μειώσει το ύψος του εν λόγω προστίμου·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2010) 7694 τελικό της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2010, στην υπόθεση COMP/39258 — Αεροπορική μεταφορά φορτίων, κατά το μέτρο που με αυτή η Επιτροπή έκρινε ότι η προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ συντονίζοντας EEA διάφορα στοιχεία της τιμής την οποία χρεώνει για υπηρεσίες αεροπορικής μεταφοράς φορτίων σχετικά με (i) επίναυλους καυσίμου, (ii) πρόσθετα τέλη ασφαλείας και (iii) τη μη καταβολή προμήθειας επί των προσθέτων τελών σε δρομολόγια (i) μεταξύ αερολιμένων εντός ΕΟΧ και αερολιμένων εκτός ΕΟΧ και (ii) μεταξύ αερολιμένων χωρών οι οποίες είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Συμφωνία ΕΟΧ, αλλά όχι κράτη μέλη, και τρίτων χωρών. Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση ή την ουσιαστική μείωση του προστίμου.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλει οκτώ λόγους ακυρώσεως:

| 1) | Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον έκρινε ότι η προσφεύγουσα μετέσχε σε συνολική παράβαση ενιαία και διαρκή. Η πλειοψηφία των περιστατικών που περιλαμβάνονται στην απόφαση κατά της προσφεύγουσας:






  — | δεν συνιστούν παράβαση, στο μέτρο που συνδέονται με την ανταλλαγή πληροφοριών διαθέσιμων στο ευρύ κοινό, ή |
| --- | --- | --- |

1)

Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον έκρινε ότι η προσφεύγουσα μετέσχε σε συνολική παράβαση ενιαία και διαρκή. Η πλειοψηφία των περιστατικών που περιλαμβάνονται στην απόφαση κατά της προσφεύγουσας:

—

δεν συνιστούν παράβαση, στο μέτρο που συνδέονται με την ανταλλαγή πληροφοριών διαθέσιμων στο ευρύ κοινό, ή

| — | αποτελούν μέρος μιας διαδικασίας υποχρεωτικής συλλογικής κανονιστικής εγκρίσεως, ή |
| --- | --- |

—

αποτελούν μέρος μιας διαδικασίας υποχρεωτικής συλλογικής κανονιστικής εγκρίσεως, ή

| — | έλαβαν χώρα εκτός της περιόδου παραβάσεως, ή δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής. |
| --- | --- |

—

έλαβαν χώρα εκτός της περιόδου παραβάσεως, ή δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής.

Επιπλέον, η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι οι δραστηριότητες της προσφεύγουσας περί των οποίων γίνεται λόγος στην απόφαση επιβεβαιώνουν ότι αυτή προσχώρησε σε οποιοδήποτε κοινό σχέδιο για την επιδίωξη κάποιου κοινού σκοπού.

| 2) | Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε υποχρέωση συμμετοχής στη διαδικασία υποβολής συλλογικής αιτήσεως για την έγκριση των προσθέτων τελών από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Civil Aviation Department, CAD) της Ειδικής Διοικητικής Περιοχής του Χονγκ Κονγκ (ΧΚΕΔΠ) της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΛΔΚ). Όπως σαφώς προκύπτει από το έγγραφο της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (CAD) του Χονγκ Κονγκ προς τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 2009, οι μεταφορείς δεσμεύονταν να συμφωνήσουν ως προς τις λεπτομέρειες των συλλογικών αιτήσεων, συμπεριλαμβανομένου του ποσού του πρόσθετου τέλους του οποίου ζητήθηκε η έγκριση, και να χρεώσουν τα καθορισθέντα από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (CAD) πρόσθετα τέλη. |
| --- | --- |

2)

Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε υποχρέωση συμμετοχής στη διαδικασία υποβολής συλλογικής αιτήσεως για την έγκριση των προσθέτων τελών από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Civil Aviation Department, CAD) της Ειδικής Διοικητικής Περιοχής του Χονγκ Κονγκ (ΧΚΕΔΠ) της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΛΔΚ). Όπως σαφώς προκύπτει από το έγγραφο της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (CAD) του Χονγκ Κονγκ προς τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 2009, οι μεταφορείς δεσμεύονταν να συμφωνήσουν ως προς τις λεπτομέρειες των συλλογικών αιτήσεων, συμπεριλαμβανομένου του ποσού του πρόσθετου τέλους του οποίου ζητήθηκε η έγκριση, και να χρεώσουν τα καθορισθέντα από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (CAD) πρόσθετα τέλη.

| 3) | Τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι το επιχείρημα περί της εκ μέρους του κράτους επιβολής της υποχρεώσεως δεν έχει εφαρμογή όσον αφορά τη συμπεριφορά της προσφεύγουσας στο Χονγκ Κονγκ (όπως και στην Ινδία, στη Σρι Λάνκα, στην Ιαπωνία, στις Φιλιππίνες και στη Σιγκαπούρη), καθώς και ότι η διαπίστωση κατά την οποία η συμπεριφορά της προσφεύγουσας συνιστά παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ είναι προφανώς εσφαλμένη. |
| --- | --- |

3)

Τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι το επιχείρημα περί της εκ μέρους του κράτους επιβολής της υποχρεώσεως δεν έχει εφαρμογή όσον αφορά τη συμπεριφορά της προσφεύγουσας στο Χονγκ Κονγκ (όπως και στην Ινδία, στη Σρι Λάνκα, στην Ιαπωνία, στις Φιλιππίνες και στη Σιγκαπούρη), καθώς και ότι η διαπίστωση κατά την οποία η συμπεριφορά της προσφεύγουσας συνιστά παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ είναι προφανώς εσφαλμένη.

| 4) | Τέταρτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο διαπιστώνοντας την ύπαρξη παραβάσεως, καθόσον η διαπίστωση αυτή συνιστά άμεση ανάμιξη στις εσωτερικές υποθέσεις του Χονγκ Κονγκ και κατά τούτο:






  — | παραβιάζει την αρχή του δημοσίου διεθνούς δικαίου περί μη αναμίξεως ή περί αβροφροσύνης μεταξύ εθνών και |
| --- | --- | --- |

4)

Τέταρτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο διαπιστώνοντας την ύπαρξη παραβάσεως, καθόσον η διαπίστωση αυτή συνιστά άμεση ανάμιξη στις εσωτερικές υποθέσεις του Χονγκ Κονγκ και κατά τούτο:

—

παραβιάζει την αρχή του δημοσίου διεθνούς δικαίου περί μη αναμίξεως ή περί αβροφροσύνης μεταξύ εθνών και

| — | οδηγεί σε άμεση σύγκρουση δικαιοδοσιών η οποία παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου. |
| --- | --- |

—

οδηγεί σε άμεση σύγκρουση δικαιοδοσιών η οποία παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου.

| 5) | Πέμπτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το ρυθμιστικό καθεστώς του Χονγκ Κονγκ σε σύγκριση με το όμοιο ρυθμιστικό καθεστώς του Ντουμπάι. Η Επιτροπή έπρεπε να αποκλείσει την Cathay Pacific και το Χονγκ Κονγκ κατά τον ίδιο τρόπο που απέκλεισε το Ντουμπάι από το πεδίο της παραβάσεως. |
| --- | --- |

5)

Πέμπτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το ρυθμιστικό καθεστώς του Χονγκ Κονγκ σε σύγκριση με το όμοιο ρυθμιστικό καθεστώς του Ντουμπάι. Η Επιτροπή έπρεπε να αποκλείσει την Cathay Pacific και το Χονγκ Κονγκ κατά τον ίδιο τρόπο που απέκλεισε το Ντουμπάι από το πεδίο της παραβάσεως.

| 6) | Έκτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι οι δραστηριότητες της προσφεύγουσας στο Χονγκ Κονγκ και στις λοιπές τρίτες χώρες που έχουν θεσπίσει ρυθμιστικό καθεστώς μπορούσαν να έχουν ως αντικείμενο την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη στρέβλωση του ανταγωνισμού εντός της ΕΕ ή του ΕΟΧ. Επίσης, η Επιτροπή δεν προέβαλε ότι η παράβαση είχε αντίθετα προς τους κανόνες του ανταγωνισμού αποτελέσματα. |
| --- | --- |

6)

Έκτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι οι δραστηριότητες της προσφεύγουσας στο Χονγκ Κονγκ και στις λοιπές τρίτες χώρες που έχουν θεσπίσει ρυθμιστικό καθεστώς μπορούσαν να έχουν ως αντικείμενο την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη στρέβλωση του ανταγωνισμού εντός της ΕΕ ή του ΕΟΧ. Επίσης, η Επιτροπή δεν προέβαλε ότι η παράβαση είχε αντίθετα προς τους κανόνες του ανταγωνισμού αποτελέσματα.

| 7) | Έβδομον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, όσον αφορά τις πτήσεις επιστροφής από το Χονγκ Κονγκ και από άλλες τρίτες χώρες προς τον ΕΟΧ, η Επιτροπή δεν είχε αρμοδιότητα να διαπιστώσει παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και να επιβάλει πρόστιμα, στο μέτρο που αυτές δεν είχαν επιπτώσεις επί του ανταγωνισμού εντός της ΕΕ ή επί των εμπορικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών. |
| --- | --- |

7)

Έβδομον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, όσον αφορά τις πτήσεις επιστροφής από το Χονγκ Κονγκ και από άλλες τρίτες χώρες προς τον ΕΟΧ, η Επιτροπή δεν είχε αρμοδιότητα να διαπιστώσει παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και να επιβάλει πρόστιμα, στο μέτρο που αυτές δεν είχαν επιπτώσεις επί του ανταγωνισμού εντός της ΕΕ ή επί των εμπορικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών.

| 8) | Όγδοον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, ακόμη και σε περίπτωση που η διαπίστωση της προβαλλόμενης παραβάσεως δεν ακυρωθεί ως προς την προσφεύγουσα, εντούτοις, το πρόστιμο πρέπει να ακυρωθεί ή να μειωθεί. Κατά την προσφεύγουσα, η αξία των πωλήσεων που έλαβε υπόψη της η Επιτροπή ήταν εξαιρετικά υψηλή, ενώ δεν ελήφθη υπόψη το επίπεδο ατομικής εμπλοκής της προσφεύγουσας. Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει την κατά το άρθρο 261 ΣΛΕΕ πλήρη δικαιοδοσία του και να επιβάλει συμβολικό πρόστιμο ή να μειώσει ουσιωδώς το πρόστιμο. |
| --- | --- |

8)

Όγδοον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, ακόμη και σε περίπτωση που η διαπίστωση της προβαλλόμενης παραβάσεως δεν ακυρωθεί ως προς την προσφεύγουσα, εντούτοις, το πρόστιμο πρέπει να ακυρωθεί ή να μειωθεί. Κατά την προσφεύγουσα, η αξία των πωλήσεων που έλαβε υπόψη της η Επιτροπή ήταν εξαιρετικά υψηλή, ενώ δεν ελήφθη υπόψη το επίπεδο ατομικής εμπλοκής της προσφεύγουσας. Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει την κατά το άρθρο 261 ΣΛΕΕ πλήρη δικαιοδοσία του και να επιβάλει συμβολικό πρόστιμο ή να μειώσει ουσιωδώς το πρόστιμο.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/33 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/33

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Ιανουαρίου 2011 — Labate κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-389/09) (1)

2011/C 72/51

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 312 της 19.12.2009.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/33 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/33

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιανουαρίου 2011 — Maximuscle κατά ΓΕΕΑ — Foreign Supplement Trademark (GAKIC)

(Υπόθεση T-198/10) (1)

2011/C 72/52

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 179 της 3.7.2010.

---

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/34 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/34

---

Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2011 — Strack κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-121/07) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης - Παραδεκτό - Βλαπτική πράξη)

2011/C 72/53

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Guido Strack (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Υπαλληλική υπόθεση — Ακύρωση διαφόρων αποφάσεων της Επιτροπής περί αρνήσεως χορηγήσεως άμεσης και πλήρους προσβάσεως στα διάφορα στοιχεία και έγγραφα που αφορούν τον προσφεύγοντα — Αίτημα αποζημιώσεως

Διατακτικό

Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του. |
| --- | --- |

2)

Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  EE C 315 της 22.12.2007, σ. 50.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/34 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/34

---

Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2011 — Strack κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-132/07) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Άρθρα 17, 17α και 19 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης - Αίτηση άδειας για τη δημοσιοποίηση εγγράφων - Αίτηση άδειας για τη δημοσίευση κειμένου - Αίτηση άδειας για τη χρησιμοποίηση των διαπιστώσεων ενώπιον εθνικών δικαστικών αρχών - Παραδεκτό)

2011/C 72/54

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Guido Strack (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Υπαλληλική υπόθεση — Ακύρωση διαφόρων αποφάσεων της Επιτροπής περί απορρίψεως της αιτήσεως του προσφεύγοντος να επιτραπεί, αφενός, η δημοσίευση ορισμένων εγγράφων και, αφετέρου, η υποβολή μηνύσεως κατά (πρώην) Επιτρόπων και υπαλλήλων της Επιτροπής — Αίτημα αποζημιώσεως

Διατακτικό

Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει τον G. Strack στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τον G. Strack στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

---

(1)  EE C 107 της 26.4.2008, σ. 44.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/34 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/34

---

Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2010 — Gross κ.λπ. κατά Δικαστηρίου

(Υπόθεση F-106/10)

2011/C 72/55

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Ivo Gross (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) και λοιποί (εκπρόσωπος: J. Kayser, δικηγόρος)

Καθού: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση των αποφάσεων που περιλαμβάνονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα τακτοποιήσεως των αποδοχών των προσφευγόντων για το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο 2009 και στα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών που καταρτίστηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2010 και μετά στο πλαίσιο της ετήσιας αναπροσαρμογής των αποδοχών και συντάξεων των μονίμων υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού βάσει του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 1296/2009 του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 2009.

Αιτήματα των προσφευγόντων

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει τις αποφάσεις της ΑΔΑ περί αναπροσαρμογής των αποδοχών των προσφευγόντων, όπως αυτές αντικατοπτρίζονται στα αναδρομικά σημειώματα αναπροσαρμογής των αποδοχών 12/2009, που διανεμήθηκαν το 2010, στα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών 1/2010, 2/2010, 3/2010, 4/2010, 5/2010, 6/2010, 7/2010, 8/2010, 9/2010 και στο σύνολο των εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών που θα καταρτιστούν μεταγενέστερα έως την ημερομηνία της αποφάσεως που θα θέσει τέρμα στην παρούσα δίκη, καθόσον εφαρμόζουν παρανόμως συντελεστή αναπροσαρμογής των αποδοχών 1,85 % αντί του συντελεστή 3,7 %· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τις αποφάσεις της ΑΔΑ περί αναπροσαρμογής των αποδοχών των προσφευγόντων, όπως αυτές αντικατοπτρίζονται στα αναδρομικά σημειώματα αναπροσαρμογής των αποδοχών 12/2009, που διανεμήθηκαν το 2010, στα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών 1/2010, 2/2010, 3/2010, 4/2010, 5/2010, 6/2010, 7/2010, 8/2010, 9/2010 και στο σύνολο των εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών που θα καταρτιστούν μεταγενέστερα έως την ημερομηνία της αποφάσεως που θα θέσει τέρμα στην παρούσα δίκη, καθόσον εφαρμόζουν παρανόμως συντελεστή αναπροσαρμογής των αποδοχών 1,85 % αντί του συντελεστή 3,7 %·

| — | να καταδικάσει το Δικαστήριο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Δικαστήριο στα δικαστικά έξοδα.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/35 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/35

---

Προσφυγή-αγωγή της 2ας Νοεμβρίου 2010 — ΑΤ κατά EACEA

(Υπόθεση F-113/10)

2011/C 72/56

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: ΑΤ (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Blot και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενος: Εκτελεστικός Οργανισμός Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Θεμάτων και Πολιτισμού (EACEA)

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Πρώτον, αίτημα ακυρώσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος για την περίοδο από 1 Ιουνίου έως 31 Δεκεμβρίου 2008, δεύτερον, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της ΑΑΣΣ περί πρόωρης καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου του προσφεύγοντος-ενάγοντος και, τρίτον, αιτήματα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.

Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την ΕΑΣ 2008 του προσφεύγοντος-ενάγοντος όπως αυτή εγκρίθηκε με απόφαση της ΑΑΣΣ της 29ης Οκτωβρίου 2009· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την ΕΑΣ 2008 του προσφεύγοντος-ενάγοντος όπως αυτή εγκρίθηκε με απόφαση της ΑΑΣΣ της 29ης Οκτωβρίου 2009·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣ της 12ης Φεβρουαρίου 2010, με την οποία καταγγέλθηκε η σύμβαση προσλήψεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος· και, εν ανάγκη, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣ της 12ης Φεβρουαρίου 2010, με την οποία καταγγέλθηκε η σύμβαση προσλήψεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος· και, εν ανάγκη,

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣ περί απορρίψεως των διοικητικών ενστάσεων τις οποίες υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων κατά της ΕΑΣ 2008 και της αποφάσεως περί καταγγελίας της συμβάσεως· να καταδικάσει τον EACEA στην καταβολή ποσού που δεν μπορεί να είναι κατώτερο του μισθού του προσφεύγοντος-ενάγοντος (και όλων των απολαβών που προβλέπονται από το ΚΛΠ), υπολογιζομένου από τις 12 Φεβρουαρίου 2010, ημερομηνία παύσεως της ασκήσεως των καθηκόντων του, και έως την ημερομηνία της επανεντάξεώς του στο προσωπικό του Οργανισμού κατόπιν της ακυρώσεως της αποφάσεως περί καταγγελίας της συμβάσεώς του, προς αποκατάσταση της επαγγελματικής και οικονομικής ζημίας την οποία υπέστη, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣ περί απορρίψεως των διοικητικών ενστάσεων τις οποίες υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων κατά της ΕΑΣ 2008 και της αποφάσεως περί καταγγελίας της συμβάσεως· να καταδικάσει τον EACEA στην καταβολή ποσού που δεν μπορεί να είναι κατώτερο του μισθού του προσφεύγοντος-ενάγοντος (και όλων των απολαβών που προβλέπονται από το ΚΛΠ), υπολογιζομένου από τις 12 Φεβρουαρίου 2010, ημερομηνία παύσεως της ασκήσεως των καθηκόντων του, και έως την ημερομηνία της επανεντάξεώς του στο προσωπικό του Οργανισμού κατόπιν της ακυρώσεως της αποφάσεως περί καταγγελίας της συμβάσεώς του, προς αποκατάσταση της επαγγελματικής και οικονομικής ζημίας την οποία υπέστη, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί·

| — | να υποχρεώσει τον EACEA να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ, προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει τον EACEA να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ, προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί·

| — | να υποχρεώσει τον EACEA να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 50 000 ευρώ, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει τον EACEA να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 50 000 ευρώ, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί·

| — | εν πάση περιπτώσει, να υποχρεώσει τον EACEA να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ, προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω της υπερβάσεως της εύλογης προθεσμίας για την κατάρτιση της ΕΑΣ 2008, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί· |
| --- | --- |

—

εν πάση περιπτώσει, να υποχρεώσει τον EACEA να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ, προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω της υπερβάσεως της εύλογης προθεσμίας για την κατάρτιση της ΕΑΣ 2008, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί·

| — | να καταδικάσει τον EACEA στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον EACEA στα δικαστικά έξοδα.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/35 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/35

---

Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2010 — AR κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-120/10)

2011/C 72/57

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: AR (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodriguez, C. Bernard-Glanz και A. Blot, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τη διαδικασία σχετικά με τον εσωτερικό διαγωνισμό COM/INT/EU2/10/AD5 για υπαλλήλους διοικήσεως βουλγαρικής ή ρουμανικής υπηκοότητας λόγω αποτυχίας του προσφεύγοντος στις δοκιμασίες εισαγωγής, καθώς και της αποφάσεως επί της διοικητικής ενστάσεως, με την οποία επετράπη στον προσφεύγοντα να μετάσχει εκ νέου στις δοκιμασίες εισαγωγής του προαναφερθέντος διαγωνισμού.

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO), της 31ης Μαρτίου 2010, περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τον εσωτερικό διαγωνισμό COM/INT/EU2/10/AD5, προκειμένου να παρασχεθεί στον προσφεύγοντα η δυνατότητα να μετάσχει στις εξετάσεις· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO), της 31ης Μαρτίου 2010, περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τον εσωτερικό διαγωνισμό COM/INT/EU2/10/AD5, προκειμένου να παρασχεθεί στον προσφεύγοντα η δυνατότητα να μετάσχει στις εξετάσεις·

| — | να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 3 Αυγούστου 2010 η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, καθόσον με την εν λόγω απόφαση δεν έγινε δεκτή πλήρως, ως προς την ουσία της, η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 3 Αυγούστου 2010 η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, καθόσον με την εν λόγω απόφαση δεν έγινε δεκτή πλήρως, ως προς την ουσία της, η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος·

| — | να ζητήσει από την Επιτροπή, εν ανάγκη στο πλαίσιο διεξαγωγής αποδείξεων ή μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, να προσκομίσει τον κατάλογο των ερωτήσεων που τέθηκαν καθώς και των απαντήσεων που δόθηκαν στο πλαίσιο των δοκιμασιών εισαγωγής που έλαβαν χώρα στις Βρυξέλλες στις 5 Μαρτίου 2010 (ώρα 13:00)· |
| --- | --- |

—

να ζητήσει από την Επιτροπή, εν ανάγκη στο πλαίσιο διεξαγωγής αποδείξεων ή μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, να προσκομίσει τον κατάλογο των ερωτήσεων που τέθηκαν καθώς και των απαντήσεων που δόθηκαν στο πλαίσιο των δοκιμασιών εισαγωγής που έλαβαν χώρα στις Βρυξέλλες στις 5 Μαρτίου 2010 (ώρα 13:00)·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/36 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/36

---

Προσφυγή της 15ης Δεκεμβρίου 2010 — Bömcke κατά ΕΤΕπ

(Υπόθεση F-127/10)

2011/C 72/58

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Eberhard Bömcke (Athus, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: D. Lagasse, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Η ακύρωση της εκλογής του εκπροσώπου του προσωπικού της ΕΤΕπ που ανακοινώθηκε από την εφορευτική επιτροπή της ΕΤΕπ στις 8 Δεκεμβρίου 2010.

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την εκλογή του εκπροσώπου του συνόλου του προσωπικού της ΕΤΕπ, που ανακοινώθηκε από την εφορευτική επιτροπή της ΕΤΕπ στις 8 Δεκεμβρίου 2010, και την απόφαση της εφορευτικής επιτροπής της ΕΤΕπ της 10ης Δεκεμβρίου 2010 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που είχε υποβάλει ο προσφεύγων, βάσει του άρθρου 17 του παραρτήματος IV της συμβάσεως σχετικά με την εκπροσώπηση του προσωπικού της ΕΤΕπ, στις 9 Δεκεμβρίου 2010· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκλογή του εκπροσώπου του συνόλου του προσωπικού της ΕΤΕπ, που ανακοινώθηκε από την εφορευτική επιτροπή της ΕΤΕπ στις 8 Δεκεμβρίου 2010, και την απόφαση της εφορευτικής επιτροπής της ΕΤΕπ της 10ης Δεκεμβρίου 2010 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που είχε υποβάλει ο προσφεύγων, βάσει του άρθρου 17 του παραρτήματος IV της συμβάσεως σχετικά με την εκπροσώπηση του προσωπικού της ΕΤΕπ, στις 9 Δεκεμβρίου 2010·

| — | να καταδικάσει την ΕΤΕπ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΤΕπ στα δικαστικά έξοδα.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/36 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/36

---

Προσφυγή-αγωγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Soukup κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-1/11)

2011/C 72/59

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: Zdenek Soukup (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: E. Boigelot και S. Woog, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/144/09 περί μη εγγραφής του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον πίνακα επιτυχόντων και της αποφάσεως περί εγγραφής άλλου υποψηφίου στον πίνακα αυτόν, καθώς και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.

Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/144/09 της 27ης Απριλίου 2010, που ελήφθη κατόπιν επανεξετάσεως της προφορικής δοκιμασίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος και με την οποία επιβεβαιώθηκαν τα αποτελέσματά του στη δοκιμασία αυτή, ήτοι βαθμολογία κατώτερη από την ελάχιστη απαιτούμενη, και, κατά συνέπεια, την απόφαση περί μη εγγραφής του στον πίνακα επιτυχόντων· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/144/09 της 27ης Απριλίου 2010, που ελήφθη κατόπιν επανεξετάσεως της προφορικής δοκιμασίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος και με την οποία επιβεβαιώθηκαν τα αποτελέσματά του στη δοκιμασία αυτή, ήτοι βαθμολογία κατώτερη από την ελάχιστη απαιτούμενη, και, κατά συνέπεια, την απόφαση περί μη εγγραφής του στον πίνακα επιτυχόντων·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/144/09 με την οποία άλλος υποψήφιος έγινε δεκτός να συμμετάσχει στις γραπτές και προφορικές δοκιμασίες και, στη συνέχεια, εγγράφηκε στον πίνακα επιτυχόντων του εν λόγω διαγωνισμού· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/144/09 με την οποία άλλος υποψήφιος έγινε δεκτός να συμμετάσχει στις γραπτές και προφορικές δοκιμασίες και, στη συνέχεια, εγγράφηκε στον πίνακα επιτυχόντων του εν λόγω διαγωνισμού·

| — | να ακυρώσει όλες τις πράξεις στις οποίες προέβη η εξεταστική επιτροπή από το στάδιο κατά το οποίο τελέστηκαν οι καταγγελλόμενες παρατυπίες και μετά· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει όλες τις πράξεις στις οποίες προέβη η εξεταστική επιτροπή από το στάδιο κατά το οποίο τελέστηκαν οι καταγγελλόμενες παρατυπίες και μετά·

| — | να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει, ως αποζημίωση προς ανόρθωση της ηθικής βλάβης και αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων, το ποσό των 25 000 ευρώ, υπό την επιφύλαξη αυξήσεως ή μειώσεως του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της δίκης, πλέον τόκων με ετήσιο επιτόκιο 7 % από τις 28 Ιουνίου 2010, ήτοι από την ημερομηνία της διοικητικής ενστάσεως· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει, ως αποζημίωση προς ανόρθωση της ηθικής βλάβης και αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων, το ποσό των 25 000 ευρώ, υπό την επιφύλαξη αυξήσεως ή μειώσεως του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της δίκης, πλέον τόκων με ετήσιο επιτόκιο 7 % από τις 28 Ιουνίου 2010, ήτοι από την ημερομηνία της διοικητικής ενστάσεως·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/36 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/36

---

Προσφυγή-αγωγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Descamps κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-2/11)

2011/C 72/60

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: Eric Descamps (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)

Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Η ακύρωση της αποφάσεως περί απολύσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος κατά τη λήξη της περιόδου δοκιμασίας και η αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη εξαιτίας της εν λόγω αποφάσεως

Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε την 1η Μαρτίου 2010 ο Διευθυντής της Διευθύνσεως HR.B–Διαδικασία RH Κεντρικών 1: Σταδιοδρομία, Γενική Διεύθυνση ανθρωπίνων πόρων και ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπό την ιδιότητά του ως αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, περί απολύσεως του προσφεύγοντος από τις 31 Μαρτίου 2010, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε την 1η Μαρτίου 2010 ο Διευθυντής της Διευθύνσεως HR.B–Διαδικασία RH Κεντρικών 1: Σταδιοδρομία, Γενική Διεύθυνση ανθρωπίνων πόρων και ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπό την ιδιότητά του ως αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, περί απολύσεως του προσφεύγοντος από τις 31 Μαρτίου 2010,

| — | να ακυρώσει, κατά το μέτρο που κρίνεται αναγκαίο, την απόφαση της 24ης Σεπτεμβρίου 2010 περί απορρίψεως της ενστάσεως, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, κατά το μέτρο που κρίνεται αναγκαίο, την απόφαση της 24ης Σεπτεμβρίου 2010 περί απορρίψεως της ενστάσεως,

| — | κατ’ ακολουθία, να αποκαταστήσει τον προσφεύγοντα στα καθήκοντα του μονίμου υπαλλήλου από 1ης Απριλίου 2010 και να του καταβάλει το ποσό των αποδοχών που αυτός θα έπρεπε να λάβει ως μόνιμος υπάλληλος από της ημερομηνίας αυτής, συνυπολογιζομένων όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν συναφώς (μεταξύ των οποίων τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα), το οποίο, κατά την εκτίμησή του, καθορίζεται προσωρινώς και ex aequo et bono σε 39 600 ευρώ, |
| --- | --- |

—

κατ’ ακολουθία, να αποκαταστήσει τον προσφεύγοντα στα καθήκοντα του μονίμου υπαλλήλου από 1ης Απριλίου 2010 και να του καταβάλει το ποσό των αποδοχών που αυτός θα έπρεπε να λάβει ως μόνιμος υπάλληλος από της ημερομηνίας αυτής, συνυπολογιζομένων όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν συναφώς (μεταξύ των οποίων τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα), το οποίο, κατά την εκτίμησή του, καθορίζεται προσωρινώς και ex aequo et bono σε 39 600 ευρώ,

| — | να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να του καταβάλει ποσό το οποίο καθορίζεται προσωρινώς και ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να του καταβάλει ποσό το οποίο καθορίζεται προσωρινώς και ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη,

| — | να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να του καταβάλει τόκους υπερημερίας επί του οφειλομένου κεφαλαίου, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να του καταβάλει τόκους υπερημερίας επί του οφειλομένου κεφαλαίου,

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---

Διορθωτικά

| 5.3.2011 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 72/38 |
| --- | --- | --- | --- |

5.3.2011

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/38

---

Διόρθωση της ανακοινώσεως στην Επίσημη Εφημερίδα για την υπόθεση T-507/10

(
  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 13 της 15ης Ιανουαρίου 2011, σ. 28
  )

2011/C 72/61

Η διορθωμένη ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα, για την υπόθεση T-507/10 Uspaskich κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχει ως εξής:

Προσφυγή-αγωγή της 28ης Οκτωβρίου 2010 — Viktor Uspaskich κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-507/10)

2011/C 72/61

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: Viktor Uspaskich (Kėdainiai, Λιθουανία) (εκπρόσωπος: Vytautas Sviderskis, δικηγόρος)

Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος

Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου P7_TA(2010)0296, της 7ης Σεπτεμβρίου 2010, περί άρσεως της ασυλίας του Viktor Uspaskich, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου P7_TA(2010)0296, της 7ης Σεπτεμβρίου 2010, περί άρσεως της ασυλίας του Viktor Uspaskich,

| — | να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο (στο εξής: καθού) να καταβάλει στον προσφεύγοντα 10 000 προς αποκατάσταση ηθικής βλάβης, |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο (στο εξής: καθού) να καταβάλει στον προσφεύγοντα 10 000 προς αποκατάσταση ηθικής βλάβης,

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως-ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του (στο εξής: προσφυγή), ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους-ισχυρισμούς.

Πρώτον, προβάλλει ότι το καθού προσέβαλε τα δικαιώματά του άμυνας και την αρχή της χρηστής διοικήσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας 2009/2147 (IMM). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αρνήθηκε να ακροαστεί τον προσφεύγοντα στο πλαίσιο της διαδικασίας με αντικείμενο την άρση της ασυλίας του ενώπιον της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Δεν έλαβε υπόψη του τα περισσότερα από τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος και δεν απάντησε σε κανένα από αυτά.

Δεύτερον, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση επί εσφαλμένης νομικής βάσεως και παρέβη το άρθρο 9, παράγραφος 1, σημείο α', του Πρωτοκόλλου περί Προνομίων και Ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς στηρίχθηκε σε προδήλως εσφαλμένη ερμηνεία της πρώτης και της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 62 του Λιθουανικού Συντάγματος. Ο προσφεύγων επικαλείται την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2010, T-42/06 Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε υποπέσει σε ανάλογη παράβαση.

Τρίτον, το καθού δεν τήρησε την αρχή fumus persecutionis και υπέπεσε συναφώς σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Το καθού δεν έλαβε καθόλου υπόψη του προγενέστερες αποφάσεις του σχετικά με την αρχή fumus persecutionis. Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έλαβε υπόψη ότι, κατά τον χρόνο ασκήσεως ποινικής διώξεως, ο πολιτικός ηγέτης δεν ήταν υπεύθυνος για παραβάσεις σχετικές με την άσκηση διοίκησης και ότι είχε δημοσιοποιηθεί υλικό από την προκαταρκτική έρευνα.

Τέταρτον, το καθού παρέβη το δικαίωμα του προσφεύγοντος να υποβάλει αίτημα ακροάσεως προς υπεράσπιση της ασυλίας του σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αρνήθηκε να εξετάσει το αίτημα του προσφεύγοντος να μην αρθεί η ασυλία του, διότι το ποσό των 436 000 ευρώ που υποχρεώθηκε να καταβάλει ως εγγύηση είναι δυσανάλογο προς το ανώτατο ποσό της χρηματικής ποινής που προβλέπεται για τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται.

---