# Dziennik Urzędowy C 55/2011

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2011.055.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 55 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5419 lutego 2011 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2011.055.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 55

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5419 lutego 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2011/C 055/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 46 z 12.2.2011. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2011/C 055/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 46 z 12.2.2011.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2011/C 055/02 | Sprawa C-303/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Land Baden-Württemberg przeciwko Metinowi Bozkurtowi (Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja — Łączenie rodzin — Artykuł 7 akapit pierwszy decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia — Małżonek pracownicy tureckiej, który zamieszkiwał z nią przez ponad pięć lat — Zachowanie prawa pobytu po rozwodzie — Skazanie zainteresowanego za akty przemocy wobec byłej żony — Nadużycie prawa) | 2 |
| 2011/C 055/03 | Sprawa C-439/08: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 7 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel — Belgia) — Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Banketbakkers, Ijsbereiders en Chocoladebewerkers VEBIC VZW przeciwko Raad voor de Mededinging, Minister van Economie (Polityka konkurencji — Procedura krajowa — Interwencja krajowych organów ochrony konkurencji w postępowaniach sądowych — Krajowy organ ochrony konkurencji mający charakter mieszany sądowy i administracyjny — Skarga na decyzję takiego organu — Rozporządzenie (WE) nr 1/2003) | 2 |
| 2011/C 055/04 | Sprawa C-537/08 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Kahla/Thüringen Porzellan GmbH przeciwko Freistaat Thüringen, Republice Federalnej Niemiec i Komisji Europejskiej (Odwołanie — Pomoc państwa — Decyzja Komisji stwierdzająca niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań) | 3 |
| 2011/C 055/05 | Sprawa C-568/08: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Assen — Niderlandy) — Combinatie Spijker Infrabouw-De Jonge Konstruktie, van Spijker Infrabouw BV, de Jonge Konstruktie BV przeciwko Provincie Drenthe (Zamówienia publiczne — Procedury odwoławcze w zakresie udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane — Dyrektywa 89/665/EWG — Obowiązek zapewnienia postępowania odwoławczego przez państwa członkowskie — Uregulowania krajowe pozwalające sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych zezwolić na wydanie decyzji o udzieleniu zamówienia publicznego, która może później zostać uznana za niezgodną z normami prawa Unii przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty — Zgodność z dyrektywą — Przyznanie odszkodowania poszkodowanym oferentom — Przesłanki) | 3 |
| 2011/C 055/06 | Sprawy połączone C-585/08 i C-144/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 7 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Peter Pammer przeciwko Reederei Karl Schlüter GmbH & Co KG (C-585/08), Hotel Alpenhof GesmbH przeciwko Oliverowi Hellerowi (C-144/09) (Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Artykuł 15 ust. 1 lit. c) i ust. 3 — Jurysdykcja w sprawach dotyczących umów zawartych przez konsumentów — Umowa podróży frachtowcem — Pojęcie impreza turystyczna — Umowa hotelowa — Prezentacja podróży i hotelu na stronie internetowej — Pojęcie działalności kierowanej do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania — Kryteria — Dostępność strony internetowej) | 4 |
| 2011/C 055/07 | Sprawa C-89/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swoboda przedsiębiorczości — Artykuł 43 WE — Zdrowie publiczne — Prowadzenie laboratoriów analiz biomedycznych — Przepisy krajowe ograniczające do 25 % kapitału zakładowego udział wspólników niewykonujących zawodu biologa — Zakaz posiadania udziałów w więcej niż dwóch spółkach prowadzących wspólnie jedno lub kilka laboratoriów analiz biomedycznych — Cel zmierzający do zapewnienia niezależności zawodowej biologów — Cel zmierzający do utrzymania różnorodności ofert w dziedzinie biomedycyny — Spójność — Proporcjonalność) | 5 |
| 2011/C 055/08 | Sprawa C-103/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal — Zjednoczone Królestwo) — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs przeciwko Weald Leasing Limited (Szósta dyrektywa VAT — Pojęcie praktyki stanowiącej nadużycie — Transakcje leasingu dokonywane przez grupę przedsiębiorstw w celu rozłożenia w czasie płatności podatku VAT niepodlegającego odliczeniu) | 6 |
| 2011/C 055/09 | Sprawa C-137/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State — Niderlandy) — Marc Michel Josemans przeciwko Burgemeester van Maastricht (Swoboda świadczenia usług — Swobodny przepływ towarów — Zasada niedyskryminacji — Środek przyjęty przez organ administracji lokalnej, który zastrzega prawo wstępu do coffeeshopów dla rezydentów niderlandzkich — Sprzedaż tzw. narkotyków miękkich — Sprzedaż napojów bezalkoholowych i artykułów spożywczych — Cel zwalczania turystyki narkotykowej i związanych z nią uciążliwości — Porządek publiczny — Ochrona zdrowia publicznego — Spójność — Proporcjonalność) | 6 |
| 2011/C 055/10 | Sprawa C-163/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — Repertoire Culinaire Ltd przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs (Dyrektywa 92/83/EWG — Harmonizacja struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych — Artykuł 20 tiret pierwsze oraz art. 27 ust. 1 lit. e) oraz f) — Wino, porto i koniak przeznaczone do gotowania) | 7 |
| 2011/C 055/11 | Sprawa C-239/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Berlin — Niemcy) — Seydaland Vereinigte Agrarbetriebe GmbH & Co. KG przeciwko BVVG Bodenverwertungs- und -verwaltungs GmbH (Pomoc państwa — Pomoc przyznana przez Republikę Federalną Niemiec na zakup gruntów — Program prywatyzacji gruntów i restrukturyzacji rolnictwa w nowych landach niemieckich) | 7 |
| 2011/C 055/12 | Sprawa C-241/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles — Belgia) — Fluxys SA przeciwko Commission de régulation de l'électricité et du gaz (Creg) (Odesłanie prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Częściowe wycofanie skargi przez skarżącą w postępowaniu krajowym — Zmiana odnośnych ram prawnych — Odpowiedź Trybunału nie jest już konieczna dla rozstrzygnięcia sporu — Umorzenie postępowania) | 8 |
| 2011/C 055/13 | Sprawa C-266/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Niderlandy) — Stichting Natuur en Milieu, Vereniging Milieudefensie, Vereniging Goede Waar & Co. przeciwko College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden, dawniej College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Środowisko naturalne — Środki ochrony roślin — Dyrektywa 91/414/EWG — Publiczny dostęp do informacji — Dyrektywy 90/313/EWG i 2003/4/WE — Stosowanie w czasie — Pojęcie informacji o środowisku — Poufność informacji handlowych i przemysłowych) | 8 |
| 2011/C 055/14 | Sprawa C-270/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Session (Szkocja), Edynburg — Zjednoczone Królestwo) — Macdonald Resorts Limited przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs (VAT — Szósta dyrektywa 77/388/EWG — Zwolnienia — Artykuł 13 część B lit. b) — Najem nieruchomości — Sprzedaż praw umownych przekształcanych na prawo do korzystania w czasie oznaczonym z wakacyjnych obiektów mieszkalnych) | 9 |
| 2011/C 055/15 | Sprawa C-279/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin — Niemcy) — DEB Deutsche Energiehandels-und Beratungsgesellschaft mbH przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Prawo do skutecznej ochrony sądowej praw wynikających z prawa Unii — Prawo do sądu — Pomoc prawna — Przepisy krajowe odmawiające pomocy prawnej osobom prawnym w przypadku braku interesu ogólnego) | 9 |
| 2011/C 055/16 | Sprawa C-285/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 7 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — postępowanie karne przeciwko R (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 28c część A lit. a) — Oszustwo w podatku VAT — Odmowa zwolnienia z podatku VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów — Czynne uczestnictwo sprzedawcy w oszustwie — Kompetencje państw członkowskich w ramach zwalczania oszustw podatkowych, unikania opodatkowania i ewentualnych nadużyć) | 10 |
| 2011/C 055/17 | Sprawa C-296/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België — Belgia) — Vlaamse Gemeenschap przeciwko Mauritsowi Baesenowi (Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 13 ust. 2 lit. d) — Termin personel równorzędny z urzędnikami — Umowa o pracę zawarta z organem władzy publicznej) | 11 |
| 2011/C 055/18 | Sprawy połączone C-300/09 i C-301/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State — Niderlandy) — Staatssecretaris van Justitie przeciwko F. Toprakowi (C-300/09), I. Oguzowi (C-301/09) (Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja — Swobodny przepływ pracowników — Zasada standstill zawarta w art. 13 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia — Zakaz wprowadzania przez państwa członkowskie nowych ograniczeń w dostępie do rynku pracy) | 11 |
| 2011/C 055/19 | Sprawa C-339/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud — Republika Czeska) — Skoma-Lux sro przeciwko Celní ředitelství Olomouc (Wspólna Taryfa Celna — Klasyfikacja taryfowa — Nomenklatura Scalona — Pozycje 2204 i 2206 — Fermentowany napój na bazie świeżych winogron — Rzeczywista objętościowa moc alkoholu od 15,8 % do 16,1 % — Dodawanie alkoholu kukurydzianego i cukru buraczanego w trakcie produkcji) | 12 |
| 2011/C 055/20 | Sprawa C-340/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 1999/22/WE — Artykuł 4 ust. 2–5 — Trzymanie dzikich zwierząt — Ogrody zoologiczne) | 12 |
| 2011/C 055/21 | Sprawa C-362/09 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Athinaïki Techniki AE przeciwko Komisji Europejskiej, Athens Resort Casino AE Symmetochon (Odwołanie — Pomoc państwa — Skarga do Komisji — Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie skargi do Komisji — Cofnięcie decyzji o umorzeniu postępowania — Przesłanki legalności cofnięcia decyzji — Rozporządzenie (WE) nr 659/1999) | 12 |
| 2011/C 055/22 | Sprawa C-421/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Austria) — Humanplasma GmbH przeciwko Republik Österreich (Artykuły 28 WE i 30 WE — Uregulowanie krajowe zakazujące przywozu produktów z krwi oddanej nie w całości nieodpłatnie) | 13 |
| 2011/C 055/23 | Sprawa C-430/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Euro Tyre Holding BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 8 ust. 1 lit. a) i b), art. 28a ust. 1 lit. a), art. 28b część A ust. 1 oraz art. 28c część A lit. a) akapit pierwszy — Zwolnienie dostawy towarów wysłanych lub transportowanych wewnątrz Unii — Kolejne dostawy tych samych towarów prowadzące do jednej wysyłki lub jednego transportu wewnątrzwspólnotowego) | 13 |
| 2011/C 055/24 | Sprawa C-433/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Austrii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Dyrektywa 2006/112/WE — Podatek VAT — Podstawa opodatkowania — Podatek pobierany przy dostawie uprzednio niezarejestrowanych pojazdów w danym państwie członkowskim wedle ich wartości i średniego zużycia paliwa — Normverbrauchsabgabe) | 14 |
| 2011/C 055/25 | Sprawy połączone C-444/09 i C-456/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Juzgado Contencioso Administrativo de la Coruña i Juzgado Contencioso Administrativo no 3 de Pontevedra (Hiszpania) — Rosa María Gavieiro Gavieiro (sprawa C-444/09), Ana María Iglesias Torres (sprawa C-456/09) przeciwko Consejería de Educación e Ordenación Universitária de la Xunta de Galicia (Polityka społeczna — Dyrektywa 1990/70/WE — Klauzula 4 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC — Zasada niedyskryminacji — Zastosowanie porozumienia ramowego względem pracowników tymczasowych wspólnoty autonomicznej — Uregulowanie krajowe ustanawiające odmienne traktowanie w zakresie przyznawania dodatku za wysługę lat wyłącznie z uwagi na tymczasowy charakter stosunku zatrudnienia — Obowiązek uznania z mocą wsteczną prawa do dodatku za wysługę lat) | 14 |
| 2011/C 055/26 | Sprawa C-480/09 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — AceaElectrabel Produzione SpA przeciwko Komisji Europejskiej, Electrabel SA (Odwołanie — Pomoc państwa — Pomoc uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem — Warunek uprzedniego zwrotu przez beneficjenta wcześniejszej pomocy uznanej za przyznaną bezprawnie — Pojęcie jednostka gospodarcza — Wspólna kontrola sprawowana przez dwie różne spółki dominujące — Przeinaczenie zarzutów podniesionych w skardze — Błędy i braki uzasadnienia) | 15 |
| 2011/C 055/27 | Sprawa C-31/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Minerva Kulturreisen GmbH przeciwko Finanzamt Freital (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 26 — Specjalny system dla biur podróży i organizatorów wycieczek — Zakres stosowania — Sprzedaż biletów do opery bez dodatkowych usług) | 15 |
| 2011/C 055/28 | Sprawa C-131/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Bruxelles — Belgia) — Corman SA przeciwko Bureau d’intervention et de restitution belge (BIRB) (Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej — Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 — Artykuł 3 — Przedawnienie w zakresie postępowań — Termin — Zasady sektorowe — Rozporządzenie (WE) nr 2571/97 — Zróżnicowane stosowanie przepisów o przedawnieniu w przypadku popełnienia nieprawidłowości przez beneficjenta dotacji lub jego kontrahentów) | 16 |
| 2011/C 055/29 | Sprawa C-233/10: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2007/44/WE — Ocena ostrożnościowa przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w podmiotach sektora finansowego — Zasady proceduralne i kryteria oceny) | 16 |
| 2011/C 055/30 | Sprawa C-497/10 PPU: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Zjednoczone Królestwo) — Barbara Mercredi przeciwko Richardowi Chaffe’owi (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 — Sprawy małżeńskie oraz odpowiedzialność rodzicielska — Dzieci, których rodzice nie są małżeństwem — Pojęcie zwykłego pobytu niemowlęcia — Pojęcie prawa do pieczy) | 17 |
| 2011/C 055/31 | Sprawa C-552/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 24 listopada 2010 r. w sprawie T-119/06: Usha Martin Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 9 września 2010 r. przez Usha Martin Ltd | 18 |
| 2011/C 055/32 | Sprawa C-559/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Belgia) w dniu 29 listopada 2010 r. — Deli Ostrich NV przeciwko Królestwu Belgii | 18 |
| 2011/C 055/33 | Sprawa C-568/10: Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Austrii | 19 |
| 2011/C 055/34 | Sprawa C-576/10: Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów | 19 |
| 2011/C 055/35 | Sprawa C-597/10: Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej | 20 |
| | Sąd |
| 2011/C 055/36 | Sprawa T-362/08: Wyrok Sądu z dnia 13 stycznia 2011 r. — IFAW Internationaler Tierschutz Fonds przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące wykonania projektu przemysłowego w obszarze chronionym zgodnie z dyrektywą 92/43/EWG — Dokumenty pochodzące od państwa członkowskiego — Sprzeciw zgłoszony przez państwo członkowskie — Częściowa odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący polityki gospodarczej państwa członkowskiego — Artykuł 4 ust. 5–7 rozporządzenia nr 1049/2001) | 21 |
| 2011/C 055/37 | Sprawa T-28/09: Wyrok Sądu z dnia 13 stycznia 2011 r. — Park przeciwko OHIM — Bae (PINE TREE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy PINE TREE — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 50 ust. 1 lit. a) i art. 55 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 51 ust. 1 lit. a) i art. 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 21 |
| 2011/C 055/38 | Sprawa T-164/09: Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Kitou przeciwko EIOD (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 — Umorzenie postępowania) | 22 |
| 2011/C 055/39 | Sprawy połączone T-219/09 i T-326/09: Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2010 r. — Albertini i in. oraz Donnelly przeciwko Parlamentowi (Skarga o stwierdzenie nieważności — System uzupełniających świadczeń emerytalnych dla posłów do Parlamentu Europejskiego — Zmiana systemu uzupełniających świadczeń emerytalnych — Akt o charakterze generalnym — Brak indywidualnego oddziaływania — Niedopuszczalność) | 22 |
| 2011/C 055/40 | Sprawa T-394/09: Postanowienie Sądu z dnia 14 grudnia 2010 r. — General Bearing przeciwko OHIM (GENERAL BEARING CORPORATION) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GENERAL BEARING CORPORATION — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 22 |
| 2011/C 055/41 | Sprawa T-38/10 P: Postanowienie Sadu z dnia 17 grudnia 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Odpowiedzialność pozaumowna — Zwrot podlegających zwrotowi kosztów — Zarzut równoległego postępowania — Uchybienia proceduralne — Skarga częściowo oczywiście niedopuszczalna, a częściowo oczywiście bezzasadna) | 23 |
| 2011/C 055/42 | Sprawa T-48/10 P: Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Meister przeciwko OHIM (Odwołanie — Służba Publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2008 r. — Decyzja o przyznaniu punktów w ramach postępowania w sprawie awansu — Wzmianka dotycząca punktów nagromadzonych z tytułu poprzedniego postępowania w sprawie awansu — Przeinaczenie faktów — Ciężar kosztów postępowania — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne) | 23 |
| 2011/C 055/43 | Sprawa T-385/10 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 7 grudnia 2010 r. — ArcelorMittal Wire France i in. przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Konkurencja — Decyzja Komisji nakładająca grzywnę — Gwarancja bankowa — Wniosek o zawieszenie wykonania — Szkoda finansowa — Brak wyjątkowych okoliczności — Brak pilnego charakteru) | 24 |
| 2011/C 055/44 | Sprawa T-507/10: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 17 grudnia 2010 r. — Uspaskich przeciwko Parlamentowi (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Uchylenie immunitetu członka Parlamentu Europejskiego — Wniosek o zawieszenie wykonania) | 24 |
| 2011/C 055/45 | Sprawa T-360/10: Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2010 r. — Tecnimed przeciwko OHIM — Ecobrands (ZAPPER-CLICK) | 24 |
| 2011/C 055/46 | Sprawa T-564/10: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2010 r. — Quimitécnica.com i de Mello przeciwko Komisji Europejskiej | 25 |
| 2011/C 055/47 | Sprawa T-565/10: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2010 r. — ThyssenKrupp Steel Europe przeciwko OHIM (Highprotect) | 26 |
| 2011/C 055/48 | Sprawa T-566/10: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2010 r. — Ertmer przeciwko OHIM — Caterpillar (erkat) | 27 |
| 2011/C 055/49 | Sprawa T-573/10: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2010 r. — Octapharma Pharmazeutika przeciwko Europejskiej Agencji Leków | 27 |
| 2011/C 055/50 | Sprawa T-575/10: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji | 28 |
| 2011/C 055/51 | Sprawa T-576/10: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Trefilerías Quijano przeciwko Komisji | 29 |
| 2011/C 055/52 | Sprawa T-577/10: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Trenzas y Cables de Acero przeciwko Komisji | 29 |
| 2011/C 055/53 | Sprawa T-578/10: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Global Steel Wire przeciwko Komisji | 29 |
| 2011/C 055/54 | Sprawa T-579/10: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2010 r. — macros consult przeciwko OHIM — MIP Metro (makro) | 30 |
| 2011/C 055/55 | Sprawa T-582/10: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2010 r. — Acron i Dorogobuzh przeciwko Radzie | 30 |
| 2011/C 055/56 | Sprawa T-583/10: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2010 r. — Deutsche Telekom przeciwko OHIM — TeliaSonera Denmark (odcień koloru fuksji) | 31 |
| 2011/C 055/57 | Sprawa T-584/10: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2010 r. — Yilmaz przeciwko OHIM — Tequila Cuervo (TEQUILA MATADOR HECHO EN MEXICO) | 32 |
| 2011/C 055/58 | Sprawa T-591/10: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2010 r. — Castiglioni przeciwko Komisji | 32 |
| 2011/C 055/59 | Sprawa T-594/10 P: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 października 2010 r. w sprawie F-2/10 Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 21 grudnia 2010 r. przez Luigiego Marcuccia | 33 |
| 2011/C 055/60 | Sprawa T-10/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 27 października 2010 r. w sprawie F-60/09 Gerhard Birkhoff przeciwko Komisji, wniesione w dniu 3 stycznia 2011 r. przez Gerharda Birkhoffa | 34 |
| 2011/C 055/61 | Sprawa T-3/08: Postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2011 r. — Coedo Suárez przeciwko Radzie | 34 |
| 2011/C 055/62 | Sprawy połączone od T-444/08 do T-448/08: Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — FIFA przeciwko OHIM — Ferrero (WORLD CUP 2006 i in.) | 34 |
| 2011/C 055/63 | Sprawa T-163/09: Postanowienie Sądu z dnia 13 grudnia 2010 r. — Martinet przeciwko Komisji | 35 |
| 2011/C 055/64 | Sprawa T-2/10: Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2010 r. — De Lucia przeciwko OHIM — Galbani (De Lucia La natura pratica del gusto) | 35 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2011/C 055/65 | Sprawa F-77/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 13 stycznia 2011 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu (Służba publiczna — Urzędnicy — System odpowiedzialności dyscyplinarnej — Postępowanie dyscyplinarne — Artykuł 22a i artykuł 22b regulaminu pracowniczego — Bezstronność — Rozsądny termin) | 36 |
| 2011/C 055/66 | Sprawa F-57/10: Skarga wniesiona w dniu 14 lipca 2010 r. — Pedeferri i in. przeciwko Komisji | 36 |
| 2011/C 055/67 | Sprawa F-90/10: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2010 r. — Florentiny przeciwko Parlamentowi | 36 |
| 2011/C 055/68 | Sprawa F-100/10: Skarga wniesiona w dniu 8 października 2010 r. — AM przeciwko Parlamentowi | 37 |
| 2011/C 055/69 | Sprawa F-114/10: Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2010 r. — Bowles i in. przeciwko EBC | 37 |
| 2011/C 055/70 | Sprawa F-116/10: Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2010 r. — Gozi przeciwko Komisji | 38 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2011/C 055/02

Sprawa C-303/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Land Baden-Württemberg przeciwko Metinowi Bozkurtowi (Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja — Łączenie rodzin — Artykuł 7 akapit pierwszy decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia — Małżonek pracownicy tureckiej, który zamieszkiwał z nią przez ponad pięć lat — Zachowanie prawa pobytu po rozwodzie — Skazanie zainteresowanego za akty przemocy wobec byłej żony — Nadużycie prawa)

2

2011/C 055/03

Sprawa C-439/08: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 7 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel — Belgia) — Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Banketbakkers, Ijsbereiders en Chocoladebewerkers VEBIC VZW przeciwko Raad voor de Mededinging, Minister van Economie (Polityka konkurencji — Procedura krajowa — Interwencja krajowych organów ochrony konkurencji w postępowaniach sądowych — Krajowy organ ochrony konkurencji mający charakter mieszany sądowy i administracyjny — Skarga na decyzję takiego organu — Rozporządzenie (WE) nr 1/2003)

2

2011/C 055/04

Sprawa C-537/08 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Kahla/Thüringen Porzellan GmbH przeciwko Freistaat Thüringen, Republice Federalnej Niemiec i Komisji Europejskiej (Odwołanie — Pomoc państwa — Decyzja Komisji stwierdzająca niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań)

3

2011/C 055/05

Sprawa C-568/08: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Assen — Niderlandy) — Combinatie Spijker Infrabouw-De Jonge Konstruktie, van Spijker Infrabouw BV, de Jonge Konstruktie BV przeciwko Provincie Drenthe (Zamówienia publiczne — Procedury odwoławcze w zakresie udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane — Dyrektywa 89/665/EWG — Obowiązek zapewnienia postępowania odwoławczego przez państwa członkowskie — Uregulowania krajowe pozwalające sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych zezwolić na wydanie decyzji o udzieleniu zamówienia publicznego, która może później zostać uznana za niezgodną z normami prawa Unii przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty — Zgodność z dyrektywą — Przyznanie odszkodowania poszkodowanym oferentom — Przesłanki)

3

2011/C 055/06

Sprawy połączone C-585/08 i C-144/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 7 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Peter Pammer przeciwko Reederei Karl Schlüter GmbH & Co KG (C-585/08), Hotel Alpenhof GesmbH przeciwko Oliverowi Hellerowi (C-144/09) (Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Artykuł 15 ust. 1 lit. c) i ust. 3 — Jurysdykcja w sprawach dotyczących umów zawartych przez konsumentów — Umowa podróży frachtowcem — Pojęcie impreza turystyczna — Umowa hotelowa — Prezentacja podróży i hotelu na stronie internetowej — Pojęcie działalności kierowanej do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania — Kryteria — Dostępność strony internetowej)

4

2011/C 055/07

Sprawa C-89/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swoboda przedsiębiorczości — Artykuł 43 WE — Zdrowie publiczne — Prowadzenie laboratoriów analiz biomedycznych — Przepisy krajowe ograniczające do 25 % kapitału zakładowego udział wspólników niewykonujących zawodu biologa — Zakaz posiadania udziałów w więcej niż dwóch spółkach prowadzących wspólnie jedno lub kilka laboratoriów analiz biomedycznych — Cel zmierzający do zapewnienia niezależności zawodowej biologów — Cel zmierzający do utrzymania różnorodności ofert w dziedzinie biomedycyny — Spójność — Proporcjonalność)

5

2011/C 055/08

Sprawa C-103/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal — Zjednoczone Królestwo) — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs przeciwko Weald Leasing Limited (Szósta dyrektywa VAT — Pojęcie praktyki stanowiącej nadużycie — Transakcje leasingu dokonywane przez grupę przedsiębiorstw w celu rozłożenia w czasie płatności podatku VAT niepodlegającego odliczeniu)

6

2011/C 055/09

Sprawa C-137/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State — Niderlandy) — Marc Michel Josemans przeciwko Burgemeester van Maastricht (Swoboda świadczenia usług — Swobodny przepływ towarów — Zasada niedyskryminacji — Środek przyjęty przez organ administracji lokalnej, który zastrzega prawo wstępu do coffeeshopów dla rezydentów niderlandzkich — Sprzedaż tzw. narkotyków miękkich — Sprzedaż napojów bezalkoholowych i artykułów spożywczych — Cel zwalczania turystyki narkotykowej i związanych z nią uciążliwości — Porządek publiczny — Ochrona zdrowia publicznego — Spójność — Proporcjonalność)

6

2011/C 055/10

Sprawa C-163/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — Repertoire Culinaire Ltd przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs (Dyrektywa 92/83/EWG — Harmonizacja struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych — Artykuł 20 tiret pierwsze oraz art. 27 ust. 1 lit. e) oraz f) — Wino, porto i koniak przeznaczone do gotowania)

7

2011/C 055/11

Sprawa C-239/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Berlin — Niemcy) — Seydaland Vereinigte Agrarbetriebe GmbH & Co. KG przeciwko BVVG Bodenverwertungs- und -verwaltungs GmbH (Pomoc państwa — Pomoc przyznana przez Republikę Federalną Niemiec na zakup gruntów — Program prywatyzacji gruntów i restrukturyzacji rolnictwa w nowych landach niemieckich)

7

2011/C 055/12

Sprawa C-241/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles — Belgia) — Fluxys SA przeciwko Commission de régulation de l'électricité et du gaz (Creg) (Odesłanie prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Częściowe wycofanie skargi przez skarżącą w postępowaniu krajowym — Zmiana odnośnych ram prawnych — Odpowiedź Trybunału nie jest już konieczna dla rozstrzygnięcia sporu — Umorzenie postępowania)

8

2011/C 055/13

Sprawa C-266/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Niderlandy) — Stichting Natuur en Milieu, Vereniging Milieudefensie, Vereniging Goede Waar & Co. przeciwko College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden, dawniej College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Środowisko naturalne — Środki ochrony roślin — Dyrektywa 91/414/EWG — Publiczny dostęp do informacji — Dyrektywy 90/313/EWG i 2003/4/WE — Stosowanie w czasie — Pojęcie informacji o środowisku — Poufność informacji handlowych i przemysłowych)

8

2011/C 055/14

Sprawa C-270/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Session (Szkocja), Edynburg — Zjednoczone Królestwo) — Macdonald Resorts Limited przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs (VAT — Szósta dyrektywa 77/388/EWG — Zwolnienia — Artykuł 13 część B lit. b) — Najem nieruchomości — Sprzedaż praw umownych przekształcanych na prawo do korzystania w czasie oznaczonym z wakacyjnych obiektów mieszkalnych)

9

2011/C 055/15

Sprawa C-279/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin — Niemcy) — DEB Deutsche Energiehandels-und Beratungsgesellschaft mbH przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Prawo do skutecznej ochrony sądowej praw wynikających z prawa Unii — Prawo do sądu — Pomoc prawna — Przepisy krajowe odmawiające pomocy prawnej osobom prawnym w przypadku braku interesu ogólnego)

9

2011/C 055/16

Sprawa C-285/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 7 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — postępowanie karne przeciwko R (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 28c część A lit. a) — Oszustwo w podatku VAT — Odmowa zwolnienia z podatku VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów — Czynne uczestnictwo sprzedawcy w oszustwie — Kompetencje państw członkowskich w ramach zwalczania oszustw podatkowych, unikania opodatkowania i ewentualnych nadużyć)

10

2011/C 055/17

Sprawa C-296/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België — Belgia) — Vlaamse Gemeenschap przeciwko Mauritsowi Baesenowi (Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 13 ust. 2 lit. d) — Termin personel równorzędny z urzędnikami — Umowa o pracę zawarta z organem władzy publicznej)

11

2011/C 055/18

Sprawy połączone C-300/09 i C-301/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State — Niderlandy) — Staatssecretaris van Justitie przeciwko F. Toprakowi (C-300/09), I. Oguzowi (C-301/09) (Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja — Swobodny przepływ pracowników — Zasada standstill zawarta w art. 13 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia — Zakaz wprowadzania przez państwa członkowskie nowych ograniczeń w dostępie do rynku pracy)

11

2011/C 055/19

Sprawa C-339/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud — Republika Czeska) — Skoma-Lux sro przeciwko Celní ředitelství Olomouc (Wspólna Taryfa Celna — Klasyfikacja taryfowa — Nomenklatura Scalona — Pozycje 2204 i 2206 — Fermentowany napój na bazie świeżych winogron — Rzeczywista objętościowa moc alkoholu od 15,8 % do 16,1 % — Dodawanie alkoholu kukurydzianego i cukru buraczanego w trakcie produkcji)

12

2011/C 055/20

Sprawa C-340/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 1999/22/WE — Artykuł 4 ust. 2–5 — Trzymanie dzikich zwierząt — Ogrody zoologiczne)

12

2011/C 055/21

Sprawa C-362/09 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Athinaïki Techniki AE przeciwko Komisji Europejskiej, Athens Resort Casino AE Symmetochon (Odwołanie — Pomoc państwa — Skarga do Komisji — Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie skargi do Komisji — Cofnięcie decyzji o umorzeniu postępowania — Przesłanki legalności cofnięcia decyzji — Rozporządzenie (WE) nr 659/1999)

12

2011/C 055/22

Sprawa C-421/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Austria) — Humanplasma GmbH przeciwko Republik Österreich (Artykuły 28 WE i 30 WE — Uregulowanie krajowe zakazujące przywozu produktów z krwi oddanej nie w całości nieodpłatnie)

13

2011/C 055/23

Sprawa C-430/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Euro Tyre Holding BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 8 ust. 1 lit. a) i b), art. 28a ust. 1 lit. a), art. 28b część A ust. 1 oraz art. 28c część A lit. a) akapit pierwszy — Zwolnienie dostawy towarów wysłanych lub transportowanych wewnątrz Unii — Kolejne dostawy tych samych towarów prowadzące do jednej wysyłki lub jednego transportu wewnątrzwspólnotowego)

13

2011/C 055/24

Sprawa C-433/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Austrii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Dyrektywa 2006/112/WE — Podatek VAT — Podstawa opodatkowania — Podatek pobierany przy dostawie uprzednio niezarejestrowanych pojazdów w danym państwie członkowskim wedle ich wartości i średniego zużycia paliwa — Normverbrauchsabgabe)

14

2011/C 055/25

Sprawy połączone C-444/09 i C-456/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Juzgado Contencioso Administrativo de la Coruña i Juzgado Contencioso Administrativo no 3 de Pontevedra (Hiszpania) — Rosa María Gavieiro Gavieiro (sprawa C-444/09), Ana María Iglesias Torres (sprawa C-456/09) przeciwko Consejería de Educación e Ordenación Universitária de la Xunta de Galicia (Polityka społeczna — Dyrektywa 1990/70/WE — Klauzula 4 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC — Zasada niedyskryminacji — Zastosowanie porozumienia ramowego względem pracowników tymczasowych wspólnoty autonomicznej — Uregulowanie krajowe ustanawiające odmienne traktowanie w zakresie przyznawania dodatku za wysługę lat wyłącznie z uwagi na tymczasowy charakter stosunku zatrudnienia — Obowiązek uznania z mocą wsteczną prawa do dodatku za wysługę lat)

14

2011/C 055/26

Sprawa C-480/09 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — AceaElectrabel Produzione SpA przeciwko Komisji Europejskiej, Electrabel SA (Odwołanie — Pomoc państwa — Pomoc uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem — Warunek uprzedniego zwrotu przez beneficjenta wcześniejszej pomocy uznanej za przyznaną bezprawnie — Pojęcie jednostka gospodarcza — Wspólna kontrola sprawowana przez dwie różne spółki dominujące — Przeinaczenie zarzutów podniesionych w skardze — Błędy i braki uzasadnienia)

15

2011/C 055/27

Sprawa C-31/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Minerva Kulturreisen GmbH przeciwko Finanzamt Freital (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 26 — Specjalny system dla biur podróży i organizatorów wycieczek — Zakres stosowania — Sprzedaż biletów do opery bez dodatkowych usług)

15

2011/C 055/28

Sprawa C-131/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Bruxelles — Belgia) — Corman SA przeciwko Bureau d’intervention et de restitution belge (BIRB) (Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej — Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 — Artykuł 3 — Przedawnienie w zakresie postępowań — Termin — Zasady sektorowe — Rozporządzenie (WE) nr 2571/97 — Zróżnicowane stosowanie przepisów o przedawnieniu w przypadku popełnienia nieprawidłowości przez beneficjenta dotacji lub jego kontrahentów)

16

2011/C 055/29

Sprawa C-233/10: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2007/44/WE — Ocena ostrożnościowa przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w podmiotach sektora finansowego — Zasady proceduralne i kryteria oceny)

16

2011/C 055/30

Sprawa C-497/10 PPU: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Zjednoczone Królestwo) — Barbara Mercredi przeciwko Richardowi Chaffe’owi (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 — Sprawy małżeńskie oraz odpowiedzialność rodzicielska — Dzieci, których rodzice nie są małżeństwem — Pojęcie zwykłego pobytu niemowlęcia — Pojęcie prawa do pieczy)

17

2011/C 055/31

Sprawa C-552/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 24 listopada 2010 r. w sprawie T-119/06: Usha Martin Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 9 września 2010 r. przez Usha Martin Ltd

18

2011/C 055/32

Sprawa C-559/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Belgia) w dniu 29 listopada 2010 r. — Deli Ostrich NV przeciwko Królestwu Belgii

18

2011/C 055/33

Sprawa C-568/10: Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Austrii

19

2011/C 055/34

Sprawa C-576/10: Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów

19

2011/C 055/35

Sprawa C-597/10: Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

20

Sąd

2011/C 055/36

Sprawa T-362/08: Wyrok Sądu z dnia 13 stycznia 2011 r. — IFAW Internationaler Tierschutz Fonds przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące wykonania projektu przemysłowego w obszarze chronionym zgodnie z dyrektywą 92/43/EWG — Dokumenty pochodzące od państwa członkowskiego — Sprzeciw zgłoszony przez państwo członkowskie — Częściowa odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący polityki gospodarczej państwa członkowskiego — Artykuł 4 ust. 5–7 rozporządzenia nr 1049/2001)

21

2011/C 055/37

Sprawa T-28/09: Wyrok Sądu z dnia 13 stycznia 2011 r. — Park przeciwko OHIM — Bae (PINE TREE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy PINE TREE — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 50 ust. 1 lit. a) i art. 55 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 51 ust. 1 lit. a) i art. 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

21

2011/C 055/38

Sprawa T-164/09: Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Kitou przeciwko EIOD (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 — Umorzenie postępowania)

22

2011/C 055/39

Sprawy połączone T-219/09 i T-326/09: Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2010 r. — Albertini i in. oraz Donnelly przeciwko Parlamentowi (Skarga o stwierdzenie nieważności — System uzupełniających świadczeń emerytalnych dla posłów do Parlamentu Europejskiego — Zmiana systemu uzupełniających świadczeń emerytalnych — Akt o charakterze generalnym — Brak indywidualnego oddziaływania — Niedopuszczalność)

22

2011/C 055/40

Sprawa T-394/09: Postanowienie Sądu z dnia 14 grudnia 2010 r. — General Bearing przeciwko OHIM (GENERAL BEARING CORPORATION) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GENERAL BEARING CORPORATION — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

22

2011/C 055/41

Sprawa T-38/10 P: Postanowienie Sadu z dnia 17 grudnia 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Odpowiedzialność pozaumowna — Zwrot podlegających zwrotowi kosztów — Zarzut równoległego postępowania — Uchybienia proceduralne — Skarga częściowo oczywiście niedopuszczalna, a częściowo oczywiście bezzasadna)

23

2011/C 055/42

Sprawa T-48/10 P: Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Meister przeciwko OHIM (Odwołanie — Służba Publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2008 r. — Decyzja o przyznaniu punktów w ramach postępowania w sprawie awansu — Wzmianka dotycząca punktów nagromadzonych z tytułu poprzedniego postępowania w sprawie awansu — Przeinaczenie faktów — Ciężar kosztów postępowania — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

23

2011/C 055/43

Sprawa T-385/10 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 7 grudnia 2010 r. — ArcelorMittal Wire France i in. przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Konkurencja — Decyzja Komisji nakładająca grzywnę — Gwarancja bankowa — Wniosek o zawieszenie wykonania — Szkoda finansowa — Brak wyjątkowych okoliczności — Brak pilnego charakteru)

24

2011/C 055/44

Sprawa T-507/10: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 17 grudnia 2010 r. — Uspaskich przeciwko Parlamentowi (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Uchylenie immunitetu członka Parlamentu Europejskiego — Wniosek o zawieszenie wykonania)

24

2011/C 055/45

Sprawa T-360/10: Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2010 r. — Tecnimed przeciwko OHIM — Ecobrands (ZAPPER-CLICK)

24

2011/C 055/46

Sprawa T-564/10: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2010 r. — Quimitécnica.com i de Mello przeciwko Komisji Europejskiej

25

2011/C 055/47

Sprawa T-565/10: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2010 r. — ThyssenKrupp Steel Europe przeciwko OHIM (Highprotect)

26

2011/C 055/48

Sprawa T-566/10: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2010 r. — Ertmer przeciwko OHIM — Caterpillar (erkat)

27

2011/C 055/49

Sprawa T-573/10: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2010 r. — Octapharma Pharmazeutika przeciwko Europejskiej Agencji Leków

27

2011/C 055/50

Sprawa T-575/10: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji

28

2011/C 055/51

Sprawa T-576/10: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Trefilerías Quijano przeciwko Komisji

29

2011/C 055/52

Sprawa T-577/10: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Trenzas y Cables de Acero przeciwko Komisji

29

2011/C 055/53

Sprawa T-578/10: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Global Steel Wire przeciwko Komisji

29

2011/C 055/54

Sprawa T-579/10: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2010 r. — macros consult przeciwko OHIM — MIP Metro (makro)

30

2011/C 055/55

Sprawa T-582/10: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2010 r. — Acron i Dorogobuzh przeciwko Radzie

30

2011/C 055/56

Sprawa T-583/10: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2010 r. — Deutsche Telekom przeciwko OHIM — TeliaSonera Denmark (odcień koloru fuksji)

31

2011/C 055/57

Sprawa T-584/10: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2010 r. — Yilmaz przeciwko OHIM — Tequila Cuervo (TEQUILA MATADOR HECHO EN MEXICO)

32

2011/C 055/58

Sprawa T-591/10: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2010 r. — Castiglioni przeciwko Komisji

32

2011/C 055/59

Sprawa T-594/10 P: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 października 2010 r. w sprawie F-2/10 Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 21 grudnia 2010 r. przez Luigiego Marcuccia

33

2011/C 055/60

Sprawa T-10/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 27 października 2010 r. w sprawie F-60/09 Gerhard Birkhoff przeciwko Komisji, wniesione w dniu 3 stycznia 2011 r. przez Gerharda Birkhoffa

34

2011/C 055/61

Sprawa T-3/08: Postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2011 r. — Coedo Suárez przeciwko Radzie

34

2011/C 055/62

Sprawy połączone od T-444/08 do T-448/08: Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — FIFA przeciwko OHIM — Ferrero (WORLD CUP 2006 i in.)

34

2011/C 055/63

Sprawa T-163/09: Postanowienie Sądu z dnia 13 grudnia 2010 r. — Martinet przeciwko Komisji

35

2011/C 055/64

Sprawa T-2/10: Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2010 r. — De Lucia przeciwko OHIM — Galbani (De Lucia La natura pratica del gusto)

35

Sąd do spraw Służby Publicznej

2011/C 055/65

Sprawa F-77/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 13 stycznia 2011 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu (Służba publiczna — Urzędnicy — System odpowiedzialności dyscyplinarnej — Postępowanie dyscyplinarne — Artykuł 22a i artykuł 22b regulaminu pracowniczego — Bezstronność — Rozsądny termin)

36

2011/C 055/66

Sprawa F-57/10: Skarga wniesiona w dniu 14 lipca 2010 r. — Pedeferri i in. przeciwko Komisji

36

2011/C 055/67

Sprawa F-90/10: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2010 r. — Florentiny przeciwko Parlamentowi

36

2011/C 055/68

Sprawa F-100/10: Skarga wniesiona w dniu 8 października 2010 r. — AM przeciwko Parlamentowi

37

2011/C 055/69

Sprawa F-114/10: Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2010 r. — Bowles i in. przeciwko EBC

37

2011/C 055/70

Sprawa F-116/10: Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2010 r. — Gozi przeciwko Komisji

38

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/1 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/1

---

2011/C 55/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 46 z 12.2.2011.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 38 z 5.2.2011.

Dz.U. C 30 z 29.1.2011.

Dz.U. C 13 z 15.1.2011.

Dz.U. C 346 z 18.12.2010.

Dz.U. C 328 z 4.12.2010.

Dz.U. C 317 z 20.11.2010.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/2 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/2

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Land Baden-Württemberg przeciwko Metinowi Bozkurtowi

(Sprawa C-303/08) (1)

(Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja - Łączenie rodzin - Artykuł 7 akapit pierwszy decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia - Małżonek pracownicy tureckiej, który zamieszkiwał z nią przez ponad pięć lat - Zachowanie prawa pobytu po rozwodzie - Skazanie zainteresowanego za akty przemocy wobec byłej żony - Nadużycie prawa)

2011/C 55/02

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Metin Bozkurt

Strona pozwana: Land Baden-Württemberg

przy udziale: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesverwaltungsgericht — Wykładnia art.7 akapit pierwszy tiret drugie decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia z 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją — Prawo pobytu nabyte w charakterze członka rodziny przez obywatela tureckiego będącego małżonkiem pracownicy tureckiej należącej do legalnego rynku pracy państwa członkowskiego — Zachowanie prawa pobytu w sytuacji rozwodu poprzedzonego naruszeniem integralności fizycznej byłej żony, w związku z którym zapadł wyrok skazujący

Sentencja

| 1) | Artykuł 7 akapit pierwszy decyzji nr 1/80 z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia, przyjętej przez Radę Stowarzyszenia utworzoną na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją należy interpretować w ten sposób, że obywatel turecki taki jak skarżący w sprawie głównej, który, ze względu na fakt bycia członkiem rodziny pracownicy tureckiej należącej do legalnego rynku pracy państwa członkowskiego oraz ze względu na zamieszkiwanie ze swą małżonką przez nieprzerwany okres co najmniej pięciu lat, korzysta z praw związanych ze statusem prawnym przyznanym na podstawie tiret drugiego tego przepisu, nie traci korzyści płynących z tych uprawnień ze względu na fakt rozwodu orzeczonego już po ich nabyciu. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 7 akapit pierwszy decyzji nr 1/80 z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia, przyjętej przez Radę Stowarzyszenia utworzoną na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją należy interpretować w ten sposób, że obywatel turecki taki jak skarżący w sprawie głównej, który, ze względu na fakt bycia członkiem rodziny pracownicy tureckiej należącej do legalnego rynku pracy państwa członkowskiego oraz ze względu na zamieszkiwanie ze swą małżonką przez nieprzerwany okres co najmniej pięciu lat, korzysta z praw związanych ze statusem prawnym przyznanym na podstawie tiret drugiego tego przepisu, nie traci korzyści płynących z tych uprawnień ze względu na fakt rozwodu orzeczonego już po ich nabyciu.

| 2) | Nie stanowi nadużycia prawa powoływanie się przez obywatela tureckiego, takiego jak skarżący w sprawie głównej, na prawo legalnie nabyte na podstawie art. 7 akapit pierwszy decyzji nr 1/80, nawet jeśli zainteresowany po nabyciu tego prawa za pośrednictwem swej byłej małżonki popełnił wobec niej poważne przestępstwo, w przedmiocie którego zapadł wyrok skazujący
  Nie jest natomiast sprzeczne z art. 14 ust. 1 tej samej decyzji zastosowanie wobec obywatela tureckiego, w odniesieniu do którego orzeczono wyrok skazujący, środka polegającego na wydaleniu, jeśli jego indywidualne zachowanie stanowi aktualne, rzeczywiste i wystarczająco poważne zagrożenie dla podstawowych interesów społeczeństwa. Do właściwego sądu krajowego należy dokonanie oceny, czy ma to miejsce w przypadku sprawy głównej. |
| --- | --- |

2)

Nie stanowi nadużycia prawa powoływanie się przez obywatela tureckiego, takiego jak skarżący w sprawie głównej, na prawo legalnie nabyte na podstawie art. 7 akapit pierwszy decyzji nr 1/80, nawet jeśli zainteresowany po nabyciu tego prawa za pośrednictwem swej byłej małżonki popełnił wobec niej poważne przestępstwo, w przedmiocie którego zapadł wyrok skazujący

Nie jest natomiast sprzeczne z art. 14 ust. 1 tej samej decyzji zastosowanie wobec obywatela tureckiego, w odniesieniu do którego orzeczono wyrok skazujący, środka polegającego na wydaleniu, jeśli jego indywidualne zachowanie stanowi aktualne, rzeczywiste i wystarczająco poważne zagrożenie dla podstawowych interesów społeczeństwa. Do właściwego sądu krajowego należy dokonanie oceny, czy ma to miejsce w przypadku sprawy głównej.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 27.9.2008

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/2 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 7 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel — Belgia) — Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Banketbakkers, Ijsbereiders en Chocoladebewerkers „VEBIC” VZW przeciwko Raad voor de Mededinging, Minister van Economie

(Sprawa C-439/08) (1)

(Polityka konkurencji - Procedura krajowa - Interwencja krajowych organów ochrony konkurencji w postępowaniach sądowych - Krajowy organ ochrony konkurencji mający charakter mieszany sądowy i administracyjny - Skarga na decyzję takiego organu - Rozporządzenie (WE) nr 1/2003)

2011/C 55/03

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hof van beroep te Brussel

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: VZW Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Banketbakkers, Ijsbereiders en Chocoladebewerkers „VEBIC” VZW

Strona pozwana: Raad voor de Mededinging, Minister van Economie

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hof van Beroep te Brussel (Belgia) — Wykładnia art. 2, 5, 15 ust. 1 i 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, s. 1) — Przedkładanie uwag na piśmie i podnoszenie zarzutów prawnych oraz zarzutów dotyczących okoliczności faktycznych przez krajowe organy ochrony konkurencji w ramach postępowania odwoławczego w przedmiocie wydanych przez nie decyzji — Mnogość organów w państwie członkowskim

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu należy dokonywać w ten sposób, iż sprzeciwia się on uregulowaniom krajowym, które nie przyznają krajowemu organowi ochrony konkurencji możliwości uczestniczenia jako strona pozwana w postępowaniu sądowym skierowanym przeciwko decyzji wydanej przez ten organ. Do krajowych organów ochrony konkurencji należy ocena konieczności i użyteczności ich interwencji w świetle skutecznego stosowania prawa konkurencji Unii. Jednakże systematyczne niestawiennictwo krajowego organu ochrony konkurencji w takich postępowaniach sądowych zagraża skuteczności (effet utile) art. 101 TFUE i 102 TFUE.
  W braku uregulowań Unii, zgodnie z zasadą autonomii proceduralnej państwa członkowskie zachowują uprawnienia do wyznaczenia jednostki lub jednostek należących do krajowego organu ochrony konkurencji i mających możliwość uczestniczenia jako strona pozwana w toczącym się przed sądem krajowym postępowaniu skierowanym przeciwko decyzji wydanej przez ten organ, przy zagwarantowaniu poszanowania praw podstawowych i pełnej skuteczności prawa konkurencji Unii. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu należy dokonywać w ten sposób, iż sprzeciwia się on uregulowaniom krajowym, które nie przyznają krajowemu organowi ochrony konkurencji możliwości uczestniczenia jako strona pozwana w postępowaniu sądowym skierowanym przeciwko decyzji wydanej przez ten organ. Do krajowych organów ochrony konkurencji należy ocena konieczności i użyteczności ich interwencji w świetle skutecznego stosowania prawa konkurencji Unii. Jednakże systematyczne niestawiennictwo krajowego organu ochrony konkurencji w takich postępowaniach sądowych zagraża skuteczności (effet utile) art. 101 TFUE i 102 TFUE.

W braku uregulowań Unii, zgodnie z zasadą autonomii proceduralnej państwa członkowskie zachowują uprawnienia do wyznaczenia jednostki lub jednostek należących do krajowego organu ochrony konkurencji i mających możliwość uczestniczenia jako strona pozwana w toczącym się przed sądem krajowym postępowaniu skierowanym przeciwko decyzji wydanej przez ten organ, przy zagwarantowaniu poszanowania praw podstawowych i pełnej skuteczności prawa konkurencji Unii.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 6.12.2008.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/3 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/3

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Kahla/Thüringen Porzellan GmbH przeciwko Freistaat Thüringen, Republice Federalnej Niemiec i Komisji Europejskiej

(Sprawa C-537/08 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Decyzja Komisji stwierdzająca niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań)

2011/C 55/04

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Kahla/Thüringen Porzellan GmbH (przedstawiciele: M. Schütte, S. Zühlke i P. Werner, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Freistaat Thüringen (przedstawiciele: A. Weitbrecht i M. Núñez-Müller, Rechtsanwälte), Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma i W.D. Plessing, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Kreuschitz i K. Gross, pełnomocnicy, wspierani przez profesora C. Koeniga)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) wydanego w dniu 24 września 2008 r. w sprawie T-20/03 Kahla/Thüringen Porzellan przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/643/WE z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Niemcy na rzecz Kahla Porzellan GmbH i Kahla/Thüringen Porzellan GmbH (Dz.U. L 227, s. 12) w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy pomocy finansowej przyznanej Kahla/Thüringen Porzellan GmbH — Naruszenie zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Kahla Thüringen Porzellan GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Kahla Thüringen Porzellan GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/3 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/3

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Assen — Niderlandy) — Combinatie Spijker Infrabouw-De Jonge Konstruktie, van Spijker Infrabouw BV, de Jonge Konstruktie BV przeciwko Provincie Drenthe

(Sprawa C-568/08) (1)

(Zamówienia publiczne - Procedury odwoławcze w zakresie udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane - Dyrektywa 89/665/EWG - Obowiązek zapewnienia postępowania odwoławczego przez państwa członkowskie - Uregulowania krajowe pozwalające sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych zezwolić na wydanie decyzji o udzieleniu zamówienia publicznego, która może później zostać uznana za niezgodną z normami prawa Unii przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty - Zgodność z dyrektywą - Przyznanie odszkodowania poszkodowanym oferentom - Przesłanki)

2011/C 55/05

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank Assen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Combinatie Spijker Infrabouw-De Jonge Konstruktie, van Spijker Infrabouw BV, de Jonge Konstruktie BV

Strona pozwana: Provincie Drenthe

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Rechtbank Assen — Wykładnia art. 1 ust. 1 i 3 oraz art. 2 ust. 1 i 6 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395, s. 33) — Uregulowanie krajowe przewidujące zbieg właściwości sądu cywilnego i administracyjnego, mogący prowadzić do wydania sprzecznych rozstrzygnięć — Właściwość sądu administracyjnego ograniczona do oceny w przedmiocie decyzji w sprawie udzielenia zamówienia — Wyłączenie w przypadku decyzji o udzieleniu zamówienia jednemu z oferentów — Przyznanie odszkodowania

Sentencja

| 1) | Artykuł 1 ust. 1 i 3 oraz art. 2 ust. 1 i 6 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, w brzmieniu zmienionym przez dyrektywę Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. nie stoją na przeszkodzie systemowi, w którym — aby uzyskać szybkie orzeczenie — jedyne dostępne postępowanie charakteryzuje się tym, iż zorientowane jest na szybkie wydanie rozstrzygnięcia o charakterze porządkowym, przedstawiciele stron nie mają prawa do wymiany pism, co do zasady przeprowadzane są jedynie dowody pisemne, ustawowe zasady postępowania dowodowego nie mają zastosowania, a orzeczenie nie prowadzi do ostatecznego ukształtowania stosunków prawnych i nie stanowi etapu w procesie rozpoznawania sporu, który prowadzi do prawomocnego rozstrzygnięcia danej kwestii. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 1 ust. 1 i 3 oraz art. 2 ust. 1 i 6 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, w brzmieniu zmienionym przez dyrektywę Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. nie stoją na przeszkodzie systemowi, w którym — aby uzyskać szybkie orzeczenie — jedyne dostępne postępowanie charakteryzuje się tym, iż zorientowane jest na szybkie wydanie rozstrzygnięcia o charakterze porządkowym, przedstawiciele stron nie mają prawa do wymiany pism, co do zasady przeprowadzane są jedynie dowody pisemne, ustawowe zasady postępowania dowodowego nie mają zastosowania, a orzeczenie nie prowadzi do ostatecznego ukształtowania stosunków prawnych i nie stanowi etapu w procesie rozpoznawania sporu, który prowadzi do prawomocnego rozstrzygnięcia danej kwestii.

| 2) | Dyrektywę 89/665 w brzmieniu zmienionym przez dyrektywę 92/50 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie temu, by sędzia orzekający w przedmiocie środków tymczasowych w celu zarządzenia środka tymczasowego dokonał wykładni dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi, którą to wykładnię sąd rozpatrujący spór co do istoty uzna następnie za błędną. |
| --- | --- |

2)

Dyrektywę 89/665 w brzmieniu zmienionym przez dyrektywę 92/50 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie temu, by sędzia orzekający w przedmiocie środków tymczasowych w celu zarządzenia środka tymczasowego dokonał wykładni dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi, którą to wykładnię sąd rozpatrujący spór co do istoty uzna następnie za błędną.

| 3) | W zakresie odpowiedzialności państwa za szkody wyrządzone jednostkom poprzez naruszenie prawa Unii, które można mu przypisać, poszkodowani mają roszczenie o ich naprawienie, jeżeli naruszona norma prawna Unii jest dla jednostek źródłem uprawnień, naruszenie jest wystarczająco istotne i istnieje bezpośredni związek przyczynowy między naruszeniem a poniesioną szkodą. Wobec braku przepisów prawa Unii w tej materii, gdy zostaną spełnione wymienione przesłanki, ustalenie kryteriów, na których podstawie należy stwierdzać i szacować szkodę wynikłą z naruszenia prawa Unii w dziedzinie zamówień publicznych, leży w gestii wewnętrznych porządków prawnych każdego z państw członkowskich, pod warunkiem przestrzegania zasad równoważności i skuteczności. |
| --- | --- |

3)

W zakresie odpowiedzialności państwa za szkody wyrządzone jednostkom poprzez naruszenie prawa Unii, które można mu przypisać, poszkodowani mają roszczenie o ich naprawienie, jeżeli naruszona norma prawna Unii jest dla jednostek źródłem uprawnień, naruszenie jest wystarczająco istotne i istnieje bezpośredni związek przyczynowy między naruszeniem a poniesioną szkodą. Wobec braku przepisów prawa Unii w tej materii, gdy zostaną spełnione wymienione przesłanki, ustalenie kryteriów, na których podstawie należy stwierdzać i szacować szkodę wynikłą z naruszenia prawa Unii w dziedzinie zamówień publicznych, leży w gestii wewnętrznych porządków prawnych każdego z państw członkowskich, pod warunkiem przestrzegania zasad równoważności i skuteczności.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 21.3.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/4 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 7 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Peter Pammer przeciwko Reederei Karl Schlüter GmbH & Co KG (C-585/08), Hotel Alpenhof GesmbH przeciwko Oliverowi Hellerowi (C-144/09)

(Sprawy połączone C-585/08 i C-144/09) (1)

(Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Artykuł 15 ust. 1 lit. c) i ust. 3 - Jurysdykcja w sprawach dotyczących umów zawartych przez konsumentów - Umowa podróży frachtowcem - Pojęcie „impreza turystyczna” - Umowa hotelowa - Prezentacja podróży i hotelu na stronie internetowej - Pojęcie działalności „kierowanej do” państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania - Kryteria - Dostępność strony internetowej)

2011/C 55/06

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strony skarżące: Peter Pammer (C-585/08), Hotel Alpenhof GesmbH (C-144/09)

Strona pozwana: Reederei Karl Schlüter GmbH & Co KG (C-585/08), Oliver Heller (C-144/09)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberster Gerichtshof (Austria) — Wykładnia art. 15 ust. 1 lit. c) i ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12, s. 1) — Jurysdykcja w sprawach dotyczących umów zawartych przez konsumentów — Minimalne cechy strony internetowej wymagane do tego, aby można było uznać, iż działalność prezentowana na tej stronie jest kierowana do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania

Sentencja

| 1) | Umowa mająca za przedmiot podróż frachtowcem, taka jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym w sprawie C-585/08, stanowi umowę przewozu, która za cenę ryczałtową łączy przewóz i nocleg w rozumieniu art. 15 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. |
| --- | --- |

1)

Umowa mająca za przedmiot podróż frachtowcem, taka jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym w sprawie C-585/08, stanowi umowę przewozu, która za cenę ryczałtową łączy przewóz i nocleg w rozumieniu art. 15 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych.

| 2) | W celu ustalenia, czy można uznać, iż przedsiębiorca, którego działalność jest prezentowana na jego stronie internetowej lub na stronie pośrednika, „kieruje” działalność do państwa członkowskiego, na terytorium którego konsument ma miejsce zamieszkania, w rozumieniu art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001, należy zbadać, czy przed ewentualnym zawarciem umowy z konsumentem z tych stron internetowych i ogólnej działalności przedsiębiorcy wynika, że zamierzał on prowadzić interesy z konsumentami zamieszkałymi w jednym lub kilku państwach członkowskich włącznie z tym, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, w tym znaczeniu, że był gotowy do zawarcia z nimi umowy.
  Następujące elementy, których lista nie jest wyczerpująca, mogą stanowić oznaki pozwalające na uznanie, że działalność przedsiębiorcy jest kierowana do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, a mianowicie międzynarodowy charakter działalności, podanie tras z jednego lub kilku państw członkowskich do miejsca, gdzie przedsiębiorca ma siedzibę, użycie języka lub waluty innych niż używane zwyczajowo w państwie członkowskim, w którym przedsiębiorca ma siedzibę, z możliwością rezerwacji i potwierdzenia rezerwacji w tym innym języku, podanie numerów telefonicznych z międzynarodowym numerem kierunkowym, zaangażowanie środków w usługę odsyłania w Internecie u operatora wyszukiwarki w celu ułatwienia konsumentom zamieszkałym w różnych państwach członkowskich dostępu do strony przedsiębiorcy lub pośrednika, używanie domeny pierwszego poziomu innej niż domena państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorca ma siedzibę, oraz wzmianka o międzynarodowej klienteli złożonej z klientów zamieszkałych w różnych państwach członkowskich. Do sądu krajowego należy zbadanie, czy oznaki te występują.
  Natomiast sama dostępność strony internetowej przedsiębiorcy lub pośrednika w państwie członkowskim, na terytorium którego konsument ma miejsce zamieszkania, nie jest wystarczająca. To samo dotyczy podania adresu elektronicznego, jak również innych namiarów czy użycia języka lub waluty, które są zwyczajowo używane w państwie członkowskim, w którym przedsiębiorca ma siedzibę. |
| --- | --- |

2)

W celu ustalenia, czy można uznać, iż przedsiębiorca, którego działalność jest prezentowana na jego stronie internetowej lub na stronie pośrednika, „kieruje” działalność do państwa członkowskiego, na terytorium którego konsument ma miejsce zamieszkania, w rozumieniu art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001, należy zbadać, czy przed ewentualnym zawarciem umowy z konsumentem z tych stron internetowych i ogólnej działalności przedsiębiorcy wynika, że zamierzał on prowadzić interesy z konsumentami zamieszkałymi w jednym lub kilku państwach członkowskich włącznie z tym, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, w tym znaczeniu, że był gotowy do zawarcia z nimi umowy.

Następujące elementy, których lista nie jest wyczerpująca, mogą stanowić oznaki pozwalające na uznanie, że działalność przedsiębiorcy jest kierowana do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, a mianowicie międzynarodowy charakter działalności, podanie tras z jednego lub kilku państw członkowskich do miejsca, gdzie przedsiębiorca ma siedzibę, użycie języka lub waluty innych niż używane zwyczajowo w państwie członkowskim, w którym przedsiębiorca ma siedzibę, z możliwością rezerwacji i potwierdzenia rezerwacji w tym innym języku, podanie numerów telefonicznych z międzynarodowym numerem kierunkowym, zaangażowanie środków w usługę odsyłania w Internecie u operatora wyszukiwarki w celu ułatwienia konsumentom zamieszkałym w różnych państwach członkowskich dostępu do strony przedsiębiorcy lub pośrednika, używanie domeny pierwszego poziomu innej niż domena państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorca ma siedzibę, oraz wzmianka o międzynarodowej klienteli złożonej z klientów zamieszkałych w różnych państwach członkowskich. Do sądu krajowego należy zbadanie, czy oznaki te występują.

Natomiast sama dostępność strony internetowej przedsiębiorcy lub pośrednika w państwie członkowskim, na terytorium którego konsument ma miejsce zamieszkania, nie jest wystarczająca. To samo dotyczy podania adresu elektronicznego, jak również innych namiarów czy użycia języka lub waluty, które są zwyczajowo używane w państwie członkowskim, w którym przedsiębiorca ma siedzibę.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009.

Dz.U. C 153 z 4.7.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/5 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-89/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Swoboda przedsiębiorczości - Artykuł 43 WE - Zdrowie publiczne - Prowadzenie laboratoriów analiz biomedycznych - Przepisy krajowe ograniczające do 25 % kapitału zakładowego udział wspólników niewykonujących zawodu biologa - Zakaz posiadania udziałów w więcej niż dwóch spółkach prowadzących wspólnie jedno lub kilka laboratoriów analiz biomedycznych - Cel zmierzający do zapewnienia niezależności zawodowej biologów - Cel zmierzający do utrzymania różnorodności ofert w dziedzinie biomedycyny - Spójność - Proporcjonalność)

2011/C 55/07

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Rozet i E. Traversa, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i B. Messmer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 43 WE — Przepisy w dziedzinie prowadzenia laboratoriów analiz biomedycznych — Przepisy krajowe ograniczające do 25 % kapitału zakładowego udziały wspólników niewykonujących zawodu w danej dziedzinie — Zakaz posiadania udziałów w więcej niż dwóch spółkach prowadzących wspólnie jedno lub kilka laboratoriów analiz biomedycznych — Ograniczenia swobody przedsiębiorczości uzasadniane celem ochrony zdrowia publicznego oraz tym, że są one proporcjonalne

Sentencja

| 1) | Poprzez zakazanie biologom posiadania udziałów w ponad dwóch spółkach utworzonych w celu wspólnego prowadzenia jednego lub kilku laboratoriów analiz biomedycznych Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 43 WE. |
| --- | --- |

1)

Poprzez zakazanie biologom posiadania udziałów w ponad dwóch spółkach utworzonych w celu wspólnego prowadzenia jednego lub kilku laboratoriów analiz biomedycznych Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 43 WE.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Republika Francuska i Komisja Europejska ponoszą swoje własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

3)

Republika Francuska i Komisja Europejska ponoszą swoje własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 113 z 16.5.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/6 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/6

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal — Zjednoczone Królestwo) — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs przeciwko Weald Leasing Limited

(Sprawa C-103/09) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Pojęcie praktyki stanowiącej nadużycie - Transakcje leasingu dokonywane przez grupę przedsiębiorstw w celu rozłożenia w czasie płatności podatku VAT niepodlegającego odliczeniu)

2011/C 55/08

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Strona pozwana: Weald Leasing Limited

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — The Court of Appeal, Londyn — Wykładnia dyrektywy 77/388/EWG: Szósta dyrektywa z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Pojęcie czynności stanowiących nadużycie — Transakcje leasingu i subleasingu dokonywane przez grupę przedsiębiorstw zajmującą się dostawami w znacznym stopniu zwolnionymi z podatku w celu rozłożenia w czasie ciężaru podatku VAT

Sentencja

| 1) | Korzyść podatkowa wynikająca z dokonania przez przedsiębiorstwo transakcji leasingowych w zakresie środków trwałych, takich jak będące przedmiotem sporu w sprawie przed sądem krajowym, zamiast bezpośredniego zakupu tych środków, nie stanowi korzyści podatkowej, której przyznanie byłoby sprzeczne z celem właściwych przepisów szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku zmienionej dyrektywą Rady 95/7/WE z dnia 10 kwietnia 1995 r. i ustawodawstwa krajowego transponującego tę dyrektywę, o ile warunki umowne tych transakcji, w szczególności dotyczące określenia kwoty opłat leasingowych, odpowiadają normalnym warunkom rynkowym i o ile udział we wskazanych transakcjach pośredniczącej spółki trzeciej nie może stanowić przeszkody w stosowaniu tych przepisów, co podlega ocenie sądu krajowego. Okoliczność, że przedsiębiorstwo to nie wykonuje transakcji leasingowych w ramach swych zwykłych transakcji handlowych, nie ma w tym zakresie znaczenia. |
| --- | --- |

1)

Korzyść podatkowa wynikająca z dokonania przez przedsiębiorstwo transakcji leasingowych w zakresie środków trwałych, takich jak będące przedmiotem sporu w sprawie przed sądem krajowym, zamiast bezpośredniego zakupu tych środków, nie stanowi korzyści podatkowej, której przyznanie byłoby sprzeczne z celem właściwych przepisów szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku zmienionej dyrektywą Rady 95/7/WE z dnia 10 kwietnia 1995 r. i ustawodawstwa krajowego transponującego tę dyrektywę, o ile warunki umowne tych transakcji, w szczególności dotyczące określenia kwoty opłat leasingowych, odpowiadają normalnym warunkom rynkowym i o ile udział we wskazanych transakcjach pośredniczącej spółki trzeciej nie może stanowić przeszkody w stosowaniu tych przepisów, co podlega ocenie sądu krajowego. Okoliczność, że przedsiębiorstwo to nie wykonuje transakcji leasingowych w ramach swych zwykłych transakcji handlowych, nie ma w tym zakresie znaczenia.

| 2) | Jeżeli pewne warunki umowne transakcji leasingowych będących przedmiotem sporu w postępowaniu przed sądem krajowym lub udział pośredniczącej spółki trzeciej w tych transakcjach stanowiłyby nadużycie, transakcje te powinny zostać przedefiniowane w taki sposób, aby odtworzyć sytuację, która istniałaby w braku warunków umownych stanowiących nadużycie lub w braku udziału tej spółki. |
| --- | --- |

2)

Jeżeli pewne warunki umowne transakcji leasingowych będących przedmiotem sporu w postępowaniu przed sądem krajowym lub udział pośredniczącej spółki trzeciej w tych transakcjach stanowiłyby nadużycie, transakcje te powinny zostać przedefiniowane w taki sposób, aby odtworzyć sytuację, która istniałaby w braku warunków umownych stanowiących nadużycie lub w braku udziału tej spółki.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 6.6.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/6 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/6

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State — Niderlandy) — Marc Michel Josemans przeciwko Burgemeester van Maastricht

(Sprawa C-137/09) (1)

(Swoboda świadczenia usług - Swobodny przepływ towarów - Zasada niedyskryminacji - Środek przyjęty przez organ administracji lokalnej, który zastrzega prawo wstępu do coffeeshopów dla rezydentów niderlandzkich - Sprzedaż tzw. narkotyków miękkich - Sprzedaż napojów bezalkoholowych i artykułów spożywczych - Cel zwalczania turystyki narkotykowej i związanych z nią uciążliwości - Porządek publiczny - Ochrona zdrowia publicznego - Spójność - Proporcjonalność)

2011/C 55/09

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Raad van State

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Marc Michel Josemans

Strona pozwana: Burgemeester van Maastricht

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Raad van State — Wykładnia art. 12 WE, 18 WE, 29 WE i 49 WE — Turystyka narkotykowa — Gminne rozporządzenie porządkowe zabraniające nierezydentom wstępu do coffeeshopów, w których sprzedaje się środki odurzające — Porządek publiczny — Odmienne traktowanie

Sentencja

| 1) | Podmiot prowadzący coffeeshop w ramach działalności polegającej na sprzedaży środków odurzających niezaliczających się do obrotu ściśle nadzorowanego przez właściwe organy w celu wykorzystania ich do celów medycznych lub naukowych nie może powoływać się na art. 12 WE, 18 WE, 29 WE ani 49 WE, aby sprzeciwić się uregulowaniu gminnemu takiemu jak to będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, które zakazuje udzielania wstępu do takich lokali osobom niezamieszkałym w Niderlandach. W odniesieniu do działalności polegającej na sprzedaży napojów bezalkoholowych i artykułów spożywczych w tych samych lokalach podmiot taki może skutecznie powoływać się na art. 49 WE i nast. |
| --- | --- |

1)

Podmiot prowadzący coffeeshop w ramach działalności polegającej na sprzedaży środków odurzających niezaliczających się do obrotu ściśle nadzorowanego przez właściwe organy w celu wykorzystania ich do celów medycznych lub naukowych nie może powoływać się na art. 12 WE, 18 WE, 29 WE ani 49 WE, aby sprzeciwić się uregulowaniu gminnemu takiemu jak to będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, które zakazuje udzielania wstępu do takich lokali osobom niezamieszkałym w Niderlandach. W odniesieniu do działalności polegającej na sprzedaży napojów bezalkoholowych i artykułów spożywczych w tych samych lokalach podmiot taki może skutecznie powoływać się na art. 49 WE i nast.

| 2) | Wykładni art. 49 WE należy dokonywać w ten sposób, iż uregulowanie takie jak to będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym stanowi ograniczenie swobody świadczenia usług ustanowionej przez traktat WE. Ograniczenie to jest jednak uzasadnione celem zwalczania turystyki narkotykowej i związanych z nią uciążliwości. |
| --- | --- |

2)

Wykładni art. 49 WE należy dokonywać w ten sposób, iż uregulowanie takie jak to będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym stanowi ograniczenie swobody świadczenia usług ustanowionej przez traktat WE. Ograniczenie to jest jednak uzasadnione celem zwalczania turystyki narkotykowej i związanych z nią uciążliwości.

---

(1)  Dz.U. C 141 z 20.6.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/7 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — Repertoire Culinaire Ltd przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

(Sprawa C-163/09) (1)

(Dyrektywa 92/83/EWG - Harmonizacja struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych - Artykuł 20 tiret pierwsze oraz art. 27 ust. 1 lit. e) oraz f) - Wino, porto i koniak przeznaczone do gotowania)

2011/C 55/10

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Repertoire Culinaire Ltd

Strona pozwana: Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — VAT and Duties Tribunal, Londyn — Wykładnia art. 20 i art. 27 ust. 1 lit. e) i f) dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. L 316, s. 21) — Zwolnienie z akcyzy — Wino, porto i koniak przeznaczone do gotowania, zawierające sól i pieprz

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 20 tiret pierwsze dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych należy dokonywać w ten sposób, że definicja „alkoholu etylowego” zawarta w tym przepisie ma zastosowanie do wina do gotowania i porto do gotowania. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 20 tiret pierwsze dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych należy dokonywać w ten sposób, że definicja „alkoholu etylowego” zawarta w tym przepisie ma zastosowanie do wina do gotowania i porto do gotowania.

| 2) | W okolicznościach takich jak rozpatrywane w sporze przed sądem krajowym zwolnienie ze zharmonizowanego podatku akcyzowego wina do gotowania, porto do gotowania i koniaku do gotowania podlega art. 27 ust. 1 lit. f) dyrektywy 92/83. |
| --- | --- |

2)

W okolicznościach takich jak rozpatrywane w sporze przed sądem krajowym zwolnienie ze zharmonizowanego podatku akcyzowego wina do gotowania, porto do gotowania i koniaku do gotowania podlega art. 27 ust. 1 lit. f) dyrektywy 92/83.

| 3) | W przypadku gdy rozpatrywane w sporze przed sądem krajowym produkty takie jak wino do gotowania, porto do gotowania i koniak do gotowania, które uznano za nieobjęte podatkiem akcyzowym lub zwolnione z podatku akcyzowego na podstawie dyrektywy 92/83 i dopuszczone do konsumpcji w państwie członkowskim, w którym zostały wyprodukowane, są przeznaczone do sprzedaży w innym państwie członkowskim, to ostatnie musi zagwarantować identyczne traktowanie tych produktów na jego terytorium, chyba że istnieją konkretne, obiektywne i podlegające weryfikacji dowody, które wskazują, że pierwsze państwo członkowskie nieprawidłowo zastosowało przepisy tej dyrektywy lub że zgodnie z jej art. 27 ust. 1 przyjęcie środków w celu zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania przepisów w zakresie zwolnień oraz zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania tych zwolnień jest uzasadnione. |
| --- | --- |

3)

W przypadku gdy rozpatrywane w sporze przed sądem krajowym produkty takie jak wino do gotowania, porto do gotowania i koniak do gotowania, które uznano za nieobjęte podatkiem akcyzowym lub zwolnione z podatku akcyzowego na podstawie dyrektywy 92/83 i dopuszczone do konsumpcji w państwie członkowskim, w którym zostały wyprodukowane, są przeznaczone do sprzedaży w innym państwie członkowskim, to ostatnie musi zagwarantować identyczne traktowanie tych produktów na jego terytorium, chyba że istnieją konkretne, obiektywne i podlegające weryfikacji dowody, które wskazują, że pierwsze państwo członkowskie nieprawidłowo zastosowało przepisy tej dyrektywy lub że zgodnie z jej art. 27 ust. 1 przyjęcie środków w celu zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania przepisów w zakresie zwolnień oraz zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania tych zwolnień jest uzasadnione.

| 4) | Wykładni art. 27 ust. 1 lit. f) dyrektywy 92/83 należy dokonywać w ten sposób, iż przyznanie zwolnienia przewidzianego w tym przepisie może być uzależnione od przesłanek, takich jak te przewidziane przez ustawodawstwo krajowe będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, a mianowicie ograniczenia kręgu osób uprawnionych do ubiegania się o zwrot, terminu czterech miesięcy na przedstawienie takiego wniosku, określenia minimalnej kwoty zwrotu, wyłącznie jeżeli w świetle konkretnych, obiektywnych i podlegających weryfikacji dowodów przesłanki te są niezbędne do zapewnienia prawidłowego i uczciwego stosowania tego zwolnienia oraz zapobiegania uchylaniu się, omijaniu lub naruszaniu przepisów. Do sądu krajowego należy weryfikacja, czy jest tak w istocie w przypadku przesłanek przewidzianych w tych przepisach. |
| --- | --- |

4)

Wykładni art. 27 ust. 1 lit. f) dyrektywy 92/83 należy dokonywać w ten sposób, iż przyznanie zwolnienia przewidzianego w tym przepisie może być uzależnione od przesłanek, takich jak te przewidziane przez ustawodawstwo krajowe będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, a mianowicie ograniczenia kręgu osób uprawnionych do ubiegania się o zwrot, terminu czterech miesięcy na przedstawienie takiego wniosku, określenia minimalnej kwoty zwrotu, wyłącznie jeżeli w świetle konkretnych, obiektywnych i podlegających weryfikacji dowodów przesłanki te są niezbędne do zapewnienia prawidłowego i uczciwego stosowania tego zwolnienia oraz zapobiegania uchylaniu się, omijaniu lub naruszaniu przepisów. Do sądu krajowego należy weryfikacja, czy jest tak w istocie w przypadku przesłanek przewidzianych w tych przepisach.

---

(1)  Dz.U. C 180 z 1.8.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/7 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/7

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Berlin — Niemcy) — Seydaland Vereinigte Agrarbetriebe GmbH & Co. KG przeciwko BVVG Bodenverwertungs- und -verwaltungs GmbH

(Sprawa C-239/09) (1)

(Pomoc państwa - Pomoc przyznana przez Republikę Federalną Niemiec na zakup gruntów - Program prywatyzacji gruntów i restrukturyzacji rolnictwa w nowych landach niemieckich)

2011/C 55/11

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Berlin

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Seydaland Vereinigte Agrarbetriebe GmbH & Co. K

Strona pozwana: BVVG Bodenverwertungs- und -verwaltungs GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landgericht Berlin — Wykładnia art. 87 WE — Pomoc państwa — Prywatyzacja gruntów w nowych landach niemieckich — Nabycie gruntów za cenę ustaloną zgodnie z przepisem krajowym przewidującym oszacowanie wartości rynkowej gruntów na podstawie kryteriów regionalnych, która to cena jest niższa od ich rzeczywistej wartości handlowej

Sentencja

Artykuł 87 WE należy interpretować w ten sposób, iż nie stoi on na przeszkodzie obowiązywaniu regulacji krajowej przewidującej metody obliczeniowe do określenia wartości gruntów do użytku rolnego i leśnego wystawionych na sprzedaż przez władze publiczne w ramach planu prywatyzacji takie jak metody ustanowione w § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie nabywania gruntów (Flächenerwerbsverordnung) z dnia 20 grudnia 1995 r., o ile metody te przewidują aktualizację cen w przypadkach ich znacznego wzrostu, w taki sposób że cena faktycznie zapłacona przez kupującego będzie jak najbliższa wartości rynkowej tych gruntów.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/8 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/8

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles — Belgia) — Fluxys SA przeciwko Commission de régulation de l'électricité et du gaz (Creg)

(Sprawa C-241/09) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Właściwość Trybunału - Częściowe wycofanie skargi przez skarżącą w postępowaniu krajowym - Zmiana odnośnych ram prawnych - Odpowiedź Trybunału nie jest już konieczna dla rozstrzygnięcia sporu - Umorzenie postępowania)

2011/C 55/12

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour d'appel de Bruxelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Fluxys SA

Strona pozwana: Commission de régulation de l'électricité et du gaz (Creg)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour d'appel de Bruxelles — wykładnia art. 1, 2 i 18 dyrektywy 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 98/30/WE (Dz.U. L 176, s. 57) oraz art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1775/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 września 2005 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (Dz.U. L 289, s. 1) — Rewizja z urzędu reguł ustalania całkowitego dochodu operatorów systemów w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności w trakcie okresu regulacji — Zgodność z prawem wspólnotowym odrębnej taryfikacji działalności w zakresie tranzytu, innej niż stosowana w przypadku działalności w zakresie przesyłania i magazynowania

Sentencja

Nie ma już konieczności udzielania odpowiedzi na pytanie prejudycjalne przedstawione w sprawie C-241/09.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 29.8.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/8 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/8

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Niderlandy) — Stichting Natuur en Milieu, Vereniging Milieudefensie, Vereniging Goede Waar & Co. przeciwko College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden, dawniej College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen

(Sprawa C-266/09) (1)

(Środowisko naturalne - Środki ochrony roślin - Dyrektywa 91/414/EWG - Publiczny dostęp do informacji - Dyrektywy 90/313/EWG i 2003/4/WE - Stosowanie w czasie - Pojęcie informacji o środowisku - Poufność informacji handlowych i przemysłowych)

2011/C 55/13

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

College van Beroep voor het Bedrijfsleven

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Stichting Natuur en Milieu, Vereniging Milieudefensie, Vereniging Goede Waar & Co.

Strona pozwana: College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden, dawniej College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen

przy udziale: Bayer CropScience BV, Nederlandse Stichting voor Fytofarmacie

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Niderlandy) — Wykładnia art. 14 dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230, s. 1) oraz art. 2 i 4 dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady 90/313/EWG (Dz.U. L 41, s. 26) — Informacja przekazana władzom krajowym w ramach postępowania w sprawie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin umożliwiająca ustalenie maksymalnej ilości pestycydu, jednego z jego składników lub produktów przetworzonych, jaka może być obecna w produktach spożywczych i napojach — Poufność i interes publiczny

Sentencja

| 1) | Pojęcie informacji o środowisku, o którym mowa w art. 2 dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady 90/313/EWG, powinno być interpretowane w ten sposób, że obejmuje ono informacje przedłożone w ramach krajowego postępowania w sprawie wydania lub rozszerzenia zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin w odniesieniu do ustalenia maksymalnej ilości zawartości pestycydów, ich składnika lub produktów przetworzonych w artykułach spożywczych albo napojach. |
| --- | --- |

1)

Pojęcie informacji o środowisku, o którym mowa w art. 2 dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady 90/313/EWG, powinno być interpretowane w ten sposób, że obejmuje ono informacje przedłożone w ramach krajowego postępowania w sprawie wydania lub rozszerzenia zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin w odniesieniu do ustalenia maksymalnej ilości zawartości pestycydów, ich składnika lub produktów przetworzonych w artykułach spożywczych albo napojach.

| 2) | Z zastrzeżeniem, iż taka sytuacja jak ta w postępowaniu przed sądem krajowym nie zalicza się do sytuacji, które zostały wyliczone w art. 14 akapit drugi dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, przepisy tegoż art. 14 akapit pierwszy powinny być interpretowane w ten sposób, że mogą być one stosowane jedynie wtedy, gdy wskutek tego nie zostaną naruszone obowiązki wynikające z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2003/4. |
| --- | --- |

2)

Z zastrzeżeniem, iż taka sytuacja jak ta w postępowaniu przed sądem krajowym nie zalicza się do sytuacji, które zostały wyliczone w art. 14 akapit drugi dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, przepisy tegoż art. 14 akapit pierwszy powinny być interpretowane w ten sposób, że mogą być one stosowane jedynie wtedy, gdy wskutek tego nie zostaną naruszone obowiązki wynikające z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2003/4.

| 3) | Artykuł 4 dyrektywy 2003/4 powinien być interpretowany w ten sposób, że nakazane w nim porównanie interesu publicznego, któremu ma służyć ujawnienie informacji o środowisku, z interesem szczególnym dyktującym odmowę udostępnienia informacji powinno odbyć się w każdym konkretnym przypadku przedłożonym właściwym organom, nawet jeżeli prawodawca krajowy określi w przepisie o charakterze generalnym kryteria umożliwiające ułatwienie tej porównawczej oceny istniejących interesów. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 4 dyrektywy 2003/4 powinien być interpretowany w ten sposób, że nakazane w nim porównanie interesu publicznego, któremu ma służyć ujawnienie informacji o środowisku, z interesem szczególnym dyktującym odmowę udostępnienia informacji powinno odbyć się w każdym konkretnym przypadku przedłożonym właściwym organom, nawet jeżeli prawodawca krajowy określi w przepisie o charakterze generalnym kryteria umożliwiające ułatwienie tej porównawczej oceny istniejących interesów.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/9 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/9

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Session (Szkocja), Edynburg — Zjednoczone Królestwo) — Macdonald Resorts Limited przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

(Sprawa C-270/09) (1)

(VAT - Szósta dyrektywa 77/388/EWG - Zwolnienia - Artykuł 13 część B lit. b) - Najem nieruchomości - Sprzedaż praw umownych przekształcanych na prawo do korzystania w czasie oznaczonym z wakacyjnych obiektów mieszkalnych)

2011/C 55/14

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Session (Szkocja), Edynburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Macdonald Resorts Limited

Strona pozwana: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Court of Session (Szkocja), Edynburg — Wykładnia art. 9 ust. 2 lit. a) oraz art. 13 część B lit. b) dyrektywy 77/388/EWG: Szósta dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, p. 1) — Pojęcie zwolnienia wynajmu nieruchomości — Sprzedaż przez klub wakacyjny punktów dających prawo do korzystania w oznaczonym czasie z nieruchomości o charakterze turystycznym w trakcie danego roku

Sentencja

| 1) | Świadczenie usług przez przedsiębiorcę takiego, jak skarżąca w postępowaniu przed sądem krajowym, w ramach systemu takiego, jak sporny w postępowaniu przed sądem krajowym program „opcji”, należy klasyfikować w chwili, w jakiej klient uczestniczący w takim systemie przekształca nabyte pierwotnie prawa w usługę zaoferowaną przez tego przedsiębiorcę. Jeżeli takie prawa są przekształcane w zakwaterowanie w hotelu lub w prawo do korzystania w oznaczonym czasie z rezydencji, usługi te stanowią świadczenie usług związanych z nieruchomością w rozumieniu art. 9 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, w brzmieniu zmienionym dyrektywą Rady 2001/115/WE z dnia 20 grudnia 2001 r., które wykonywane są w miejscu, w którym położone są ten hotel lub ta rezydencja. |
| --- | --- |

1)

Świadczenie usług przez przedsiębiorcę takiego, jak skarżąca w postępowaniu przed sądem krajowym, w ramach systemu takiego, jak sporny w postępowaniu przed sądem krajowym program „opcji”, należy klasyfikować w chwili, w jakiej klient uczestniczący w takim systemie przekształca nabyte pierwotnie prawa w usługę zaoferowaną przez tego przedsiębiorcę. Jeżeli takie prawa są przekształcane w zakwaterowanie w hotelu lub w prawo do korzystania w oznaczonym czasie z rezydencji, usługi te stanowią świadczenie usług związanych z nieruchomością w rozumieniu art. 9 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, w brzmieniu zmienionym dyrektywą Rady 2001/115/WE z dnia 20 grudnia 2001 r., które wykonywane są w miejscu, w którym położone są ten hotel lub ta rezydencja.

| 2) | W systemie takim, jak sporny w postępowaniu przed sądem krajowym, program „opcji”, w sytuacji, gdy klient przekształca pierwotnie nabyte prawa w prawo do czasowego korzystania z rezydencji, odnośna usługa stanowi najem nieruchomości w rozumieniu art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy, zmienionej dyrektywą 2001/115, [któremu obecnie odpowiada art. 135 ust. 1 lit. l) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej]. Niemniej jednak przepis ten nie zabrania państwom członkowskim wyłączenia tej usługi ze zwolnienia. |
| --- | --- |

2)

W systemie takim, jak sporny w postępowaniu przed sądem krajowym, program „opcji”, w sytuacji, gdy klient przekształca pierwotnie nabyte prawa w prawo do czasowego korzystania z rezydencji, odnośna usługa stanowi najem nieruchomości w rozumieniu art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy, zmienionej dyrektywą 2001/115, [któremu obecnie odpowiada art. 135 ust. 1 lit. l) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej]. Niemniej jednak przepis ten nie zabrania państwom członkowskim wyłączenia tej usługi ze zwolnienia.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/9 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/9

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin — Niemcy) — DEB Deutsche Energiehandels-und Beratungsgesellschaft mbH przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-279/09) (1)

(Prawo do skutecznej ochrony sądowej praw wynikających z prawa Unii - Prawo do sądu - Pomoc prawna - Przepisy krajowe odmawiające pomocy prawnej osobom prawnym w przypadku braku interesu ogólnego)

2011/C 55/15

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Kammergericht Berlin

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: DEB Deutsche Energiehandels-und Beratungsgesellschaft mbH

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Kammergericht Berlin -Wykładnia zasady skuteczności — Zgodność z tą zasadą przepisów krajowych, odmawiających pomocy prawnej osobom prawnym w przypadku braku „interesu ogólnego” — Skarga o stwierdzenie odpowiedzialności państwa członkowskiego za przekroczenie terminu transpozycji dyrektyw wspólnotowych

Sentencja

Zasadę skutecznej ochrony sądowej ustanowioną w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, należy interpretować w ten sposób, iż nie jest wykluczone, by powoływały się na nią osoby prawne, oraz że pomoc przyznana na podstawie tej zasady może w szczególności obejmować zwolnienie z uiszczenia zaliczki na poczet kosztów postępowania lub reprezentacji przez adwokata.

Do sądu krajowego należy natomiast zbadanie, czy przesłanki udzielenia pomocy prawnej stanowią ograniczenie prawa dostępu do sądu, naruszające to prawo w jego istocie, czy ich cel jest zgodny z prawem i czy istnieje rozsądny stosunek proporcjonalności pomiędzy stosowanymi środkami a zamierzonym celem.

W ramach takiej oceny sąd krajowy może uwzględnić przedmiot sporu, racjonalne szanse wygrania sprawy przez powoda, znaczenie, jakie sprawa ma dla powoda, złożoność przepisów materialnych i proceduralnych mających zastosowanie w sprawie, jak również możliwości skutecznego poprowadzenia sprawy przez powoda. W celu dokonania oceny proporcjonalności sąd krajowy może również uwzględnić wysokość zaliczki na poczet kosztów postępowania oraz może ocenić, czy stanowią one przeszkodę w ewentualnym dostępie do wymiaru sprawiedliwości.

Odnosząc się konkretnie do osób prawnych, sąd krajowy może uwzględnić ich sytuację. Może zatem wziąć w szczególności pod uwagę formę i zarobkowy lub niezarobkowy charakter działalności danej osoby prawnej, jak również możliwości finansowe jej wspólników lub akcjonariuszy oraz możliwość uzyskania przez nich kwot koniecznych dla wytoczenia powództwa.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 07.11.2009

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/10 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/10

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 7 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — postępowanie karne przeciwko R

(Sprawa C-285/09) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 28c część A lit. a) - Oszustwo w podatku VAT - Odmowa zwolnienia z podatku VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów - Czynne uczestnictwo sprzedawcy w oszustwie - Kompetencje państw członkowskich w ramach zwalczania oszustw podatkowych, unikania opodatkowania i ewentualnych nadużyć)

2011/C 55/16

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strona w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

R.

przy udziale: Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof, Finanzamt Karlsruhe-Durlach

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesgerichtshof — Wykładnia art. 28c część A lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) z późn. zm. — Oszustwo w podatku VAT — Odmowa zwolnienia z podatku obrotowego w przypadku wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów — Aktywny udział sprzedawcy w oszustwie.

Sentencja

W okolicznościach takich, jak okoliczności w postępowaniu przed sądem krajowym, w których wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów rzeczywiście miała miejsce, lecz przy okazji jej wykonywania dostawca ukrył tożsamość prawdziwych nabywców w celu umożliwienia im uniknięcia zapłaty podatku VAT, państwo członkowskie rozpoczęcia dostawy może na podstawie kompetencji przyznanych mu na mocy pierwszego członu art. 28c część A szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 2000/65/WE z dnia 17 października 2000 r., odmówić zwolnienia tej transakcji.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/11 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/11

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België — Belgia) — Vlaamse Gemeenschap przeciwko Mauritsowi Baesenowi

(Sprawa C-296/09) (1)

(Zabezpieczenie społeczne - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuł 13 ust. 2 lit. d) - Termin „personel równorzędny” z urzędnikami - Umowa o pracę zawarta z organem władzy publicznej)

2011/C 55/17

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hof van Cassatie van België

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Vlaamse Gemeenschap

Strona pozwana: Maurits Baesen

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hof van Cassatie van België — Wykładnia art. 13 ust. 2 lit. a) i d) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2) — Urzędnicy służby cywilnej i personel równorzędny — Pojęcie — Osoba, która zawarła umowę o pracę z organem władzy publicznej

Sentencja

Terminy „urzędnicy służby cywilnej” i „personel równorzędny” w rozumieniu art. 13 ust. 2 lit. d) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2), zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1390/81 z dnia 12 maja 1981 r., należy definiować wyłącznie przez odniesienie do prawa krajowego państwa członkowskiego, którego administracja zatrudnia zainteresowanego. Osoba znajdująca się w sytuacji pozwanego w postępowaniu przed sądem krajowym, która w danym państwie członkowskim jest objęta częściowo systemem zabezpieczenia społecznego urzędników i częściowo systemem zabezpieczenia społecznego pracowników, może podlegać, zgodnie z postanowieniami art. 13 ust. 2 lit. d) tego rozporządzenia, wyłącznie przepisom państwa członkowskiego, którego administracja ją zatrudnia.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/11 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/11

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State — Niderlandy) — Staatssecretaris van Justitie przeciwko F. Toprakowi (C-300/09), I. Oguzowi (C-301/09)

(Sprawy połączone C-300/09 i C-301/09) (1)

(Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja - Swobodny przepływ pracowników - Zasada „standstill” zawarta w art. 13 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia - Zakaz wprowadzania przez państwa członkowskie nowych ograniczeń w dostępie do rynku pracy)

2011/C 55/18

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Raad van State

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Staatssecretaris van Justitie

Strona pozwana: F. Toprak (C-300/09), I. Oguz (C-301/09)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Raad van State — Wykładnia art. 13 decyzji nr 1/80 z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia, przyjętej przez Radę Stowarzyszenia utworzoną na mocy układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją — Zasada standstill — Zakres — Zakaz wprowadzania przez państwa członkowskie nowych ograniczeń w dostępie do rynku pracy — Pojęcie nowego ograniczenia

Sentencja

W okolicznościach takich jak te w sprawach przed sądem krajowym odnoszących się do przepisu krajowego dotyczącego uzyskiwania zezwolenia na pobyt przez pracowników tureckich art. 13 decyzji nr 1/80 z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia, przyjętej przez Radę Stowarzyszenia utworzoną na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Turcji, należy interpretować w ten sposób, że „nowym ograniczeniem” w rozumieniu tego artykułu jest zaostrzenie przepisu, który wprowadzono po dniu 1 grudnia 1980 r. i który przewidywał złagodzenie przepisu obowiązującego w dniu 1 grudnia 1980 r., nawet jeśli zaostrzenie to nie pogarsza warunków uzyskania tego zezwolenia w stosunku do warunków wynikających z przepisu obowiązującego w dniu 1 grudnia 1980 r., czego sprawdzenie należy do sądu krajowego.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/12 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/12

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud — Republika Czeska) — Skoma-Lux sro przeciwko Celní ředitelství Olomouc

(Sprawa C-339/09) (1)

(Wspólna Taryfa Celna - Klasyfikacja taryfowa - Nomenklatura Scalona - Pozycje 2204 i 2206 - Fermentowany napój na bazie świeżych winogron - Rzeczywista objętościowa moc alkoholu od 15,8 % do 16,1 % - Dodawanie alkoholu kukurydzianego i cukru buraczanego w trakcie produkcji)

2011/C 55/19

Język postępowania: czeski

Sąd krajowy

Nejvyšší správní soud

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Skoma-Lux sro

Strona pozwana: Celní ředitelství Olomouc

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Nejvyšší správní soud — Wykładnia załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. 256, s. 1) zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. (Dz.U. L 281, s. 1) — Czerwone wino deserowe Kagor — Klasyfikacja do pozycji 2204 lub pozycji 2206 Nomenklatury Scalonej

Sentencja

Wykładni rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r., należy dokonywać w ten sposób, iż fermentowany napój na bazie świeżych winogron sprzedawany w butelkach o pojemności 0,75 l, o objętościowej mocy alkoholu od 15,8 % do 16,1 %, do którego w trakcie produkcji dodany został cukier buraczany oraz alkohol kukurydziany, należy klasyfikować do pozycji 2206 Nomenklatury Scalonej zawartej w załączniku I do wspomnianego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 21.11.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/12 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/12

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-340/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 1999/22/WE - Artykuł 4 ust. 2–5 - Trzymanie dzikich zwierząt - Ogrody zoologiczne)

2011/C 55/20

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i D. Recchia, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: B. Plaza Cruz i N. Díaz Abad, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 4 ust. 2–5 dyrektywy Rady 1999/22/WE z dnia 29 marca 1999 r. dotyczącej trzymania dzikich zwierząt w ogrodach zoologicznych (Dz.U. L 94, s. 24)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w przewidzianym terminie wszystkich niezbędnych środków odnoszących się do ogrodów zoologicznych będących przedmiotem niniejszej skargi położonych w autonomicznych wspólnotach Aragonii, Asturii, Balearów, Wysp Kanaryjskich, Kantabrii, Kastylii i Léon, Estremadury i Galicji, dotyczących inspekcji, udzielania licencji i w razie konieczności zamknięcia tych instytucji zgodnie z art. 4 ust. 2–5 dyrektywy Rady 1999/22/WE z dnia 29 marca 1999 r. dotyczącej trzymania dzikich zwierząt w ogrodach zoologicznych, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w przewidzianym terminie wszystkich niezbędnych środków odnoszących się do ogrodów zoologicznych będących przedmiotem niniejszej skargi położonych w autonomicznych wspólnotach Aragonii, Asturii, Balearów, Wysp Kanaryjskich, Kantabrii, Kastylii i Léon, Estremadury i Galicji, dotyczących inspekcji, udzielania licencji i w razie konieczności zamknięcia tych instytucji zgodnie z art. 4 ust. 2–5 dyrektywy Rady 1999/22/WE z dnia 29 marca 1999 r. dotyczącej trzymania dzikich zwierząt w ogrodach zoologicznych, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 256 z 24.10.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/12 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/12

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Athinaïki Techniki AE przeciwko Komisji Europejskiej, Athens Resort Casino AE Symmetochon

(Sprawa C-362/09 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Skarga do Komisji - Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie skargi do Komisji - Cofnięcie decyzji o umorzeniu postępowania - Przesłanki legalności cofnięcia decyzji - Rozporządzenie (WE) nr 659/1999)

2011/C 55/21

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Athinaïki Techniki AE (przedstawiciel: S. A. Pappas, dikigoros)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciel: D. Triantafyllou, pełnomocnik), Athens Resort Casino AE Symmetochon (przedstawiciel: N. Korogiannakis, dikigoros)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 29 czerwca 2009 r. w sprawie T-94/05 Athinaïki Techniki AE przeciwko Komisji, w którym Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie skargi wnoszącej odwołanie wskutek cofnięcia zaskarżonej decyzji Komisji, pozostawiając tym samym bez rozpoznania jej skargę dotyczącą pomocy państwa, która miała zostać przyznana przez Republikę Grecką — Błędna interpretacja wyroku Trybunału w sprawie C-521/06 P Athinaïki Techniki — Przesłanki zgodności z prawem cofnięcia wspólnotowego aktu administracyjnego — Niedopuszczalność stanu bezczynności administracyjnej w ramach procedury badania pomocy państwa — Zasada proporcjonalności

Sentencja

| 1) | Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 29 czerwca 2009 r. w sprawie T-94/05 Athinaïki Techniki przeciwko Komisji zostaje uchylone. |
| --- | --- |

1)

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 29 czerwca 2009 r. w sprawie T-94/05 Athinaïki Techniki przeciwko Komisji zostaje uchylone.

| 2) | Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

2)

Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania.

| 3) | Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/13 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/13

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Austria) — Humanplasma GmbH przeciwko Republik Österreich

(Sprawa C-421/09) (1)

(Artykuły 28 WE i 30 WE - Uregulowanie krajowe zakazujące przywozu produktów z krwi oddanej nie w całości nieodpłatnie)

2011/C 55/22

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Humanplasma GmbH

Strona pozwana: Republik Österreich

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Wykładnia art. 28 WE i 30 WE — Zgodność uregulowania krajowego zakazującego przywozu krwi ludzkiej oddanej odpłatnie z tymi postanowieniami

Sentencja

Artykuł 28 WE w związku z art. 30 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom krajowym, które przewidują, iż przywóz krwi lub składników krwi pochodzących z innego państwa członkowskiego jest dozwolony tylko pod warunkiem, mającym zastosowanie także do produktów krajowych, że krew, z której pozyskiwane są owe produkty, została oddana w ten sposób, iż dawcy nie tylko nie otrzymali wynagrodzenia, lecz także nie uzyskali zwrotu kosztów poniesionych w celu oddania krwi.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/13 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/13

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Euro Tyre Holding BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën

(Sprawa C-430/09) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 8 ust. 1 lit. a) i b), art. 28a ust. 1 lit. a), art. 28b część A ust. 1 oraz art. 28c część A lit. a) akapit pierwszy - Zwolnienie dostawy towarów wysłanych lub transportowanych wewnątrz Unii - Kolejne dostawy tych samych towarów prowadzące do jednej wysyłki lub jednego transportu wewnątrzwspólnotowego)

2011/C 55/23

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Euro Tyre Holding BV

Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 8 ust. 1 lit. a) i b), art. 28a ust. 1 lit. a), art. 28c część A ust. 1 oraz art. 28c część A lit. a) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Zwolnienie dostawy towarów wysłanych lub transportowanych wewnątrz Wspólnoty — Kolejne dostawy tych samych towarów składające się na pojedynczą wysyłkę lub transport wewnątrzwspólnotowy towarów

Sentencja

Jeżeli towar jest przedmiotem dwóch następujących po sobie dostaw między różnymi podatnikami, działającymi w takim charakterze, ale jednocześnie jest przedmiotem tylko jednego transportu wewnątrzwspólnotowego, ustalenie czynności, której należy przypisać ten transport, tj. pierwszej lub drugiej dostawy — zważywszy, że czynność ta jest wobec tego objęta pojęciem wewnątrzwspólnotowej dostawy w rozumieniu art. 28c część A lit. a) akapit pierwszy szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, w brzmieniu zmienionym dyrektywą Rady 96/95/WE z dnia 20 grudnia 1996 r., w związku z art. 8 ust. 1 lit. a) i b), art. 28a ust. 1 lit. a) akapit pierwszy oraz art. 28b część A ust. 1 tejże dyrektywy — następuje w świetle całościowej oceny wszystkich okoliczności sprawy w celu ustalenia, która z tych dwóch dostaw spełnia wszystkie przesłanki związane z dostawą wewnątrzwspólnotową.

W okolicznościach takich jak rozpatrywane przez sąd krajowy, w których pierwszy nabywca, który uzyskał prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na terytorium państwa członkowskiego pierwszej dostawy, wskazuje na zamiar przetransportowania tego towaru do innego państwa członkowskiego i przedstawia swój numer identyfikacyjny nadany do celów podatku od wartości dodanej przez to ostatnie państwo, transport wewnątrzwspólnotowy powinien zostać przypisany pierwszej dostawie, pod warunkiem że prawo do rozporządzania towarem jak właściciel zostało przeniesione na drugiego nabywcę w państwie członkowskim przeznaczenia transportu wewnątrzwspólnotowego. Do sądu krajowego należy ustalenie, czy warunek ten jest spełniony w rozpatrywanym przezeń sporze.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/14 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/14

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-433/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatki - Dyrektywa 2006/112/WE - Podatek VAT - Podstawa opodatkowania - Podatek pobierany przy dostawie uprzednio niezarejestrowanych pojazdów w danym państwie członkowskim wedle ich wartości i średniego zużycia paliwa - „Normverbrauchsabgabe”)

2011/C 55/24

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciel: D. Triantafyllou, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Austrii (przedstawiciele: E. Riedl i C. Pesendorfer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 78 i art. 79 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Sprzedaż pojazdu mechanicznego — Włączenie do podstawy opodatkowania podatku pobieranego przy dostawie uprzednio niezarejestrowanych pojazdów w danym państwie członkowskim wedle ich wartości i średniego zużycia paliwa (Normverbrauchsabgabe)

Sentencja

| 1) | Włączając podatek od zużycia paliwa typu „Normverbrauchsabgabe” do podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej pobieranym w Austrii przy dostawie pojazdu samochodowego Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 78 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. |
| --- | --- |

1)

Włączając podatek od zużycia paliwa typu „Normverbrauchsabgabe” do podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej pobieranym w Austrii przy dostawie pojazdu samochodowego Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 78 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska i Republika Austrii ponoszą swoje własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska i Republika Austrii ponoszą swoje własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/14 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/14

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Juzgado Contencioso Administrativo de la Coruña i Juzgado Contencioso Administrativo no 3 de Pontevedra (Hiszpania) — Rosa María Gavieiro Gavieiro (sprawa C-444/09), Ana María Iglesias Torres (sprawa C-456/09) przeciwko Consejería de Educación e Ordenación Universitária de la Xunta de Galicia

(Sprawy połączone C-444/09 i C-456/09) (1)

(Polityka społeczna - Dyrektywa 1990/70/WE - Klauzula 4 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Zasada niedyskryminacji - Zastosowanie porozumienia ramowego względem pracowników tymczasowych wspólnoty autonomicznej - Uregulowanie krajowe ustanawiające odmienne traktowanie w zakresie przyznawania dodatku za wysługę lat wyłącznie z uwagi na tymczasowy charakter stosunku zatrudnienia - Obowiązek uznania z mocą wsteczną prawa do dodatku za wysługę lat)

2011/C 55/25

Język postępowania: hiszpański

Sądy krajowe

Juzgado Contencioso Administrativo de La Coruña, Juzgado Contencioso Administrativo no 3 de Pontevedra

Strony w postępowaniach przed sądami krajowymi

Strona skarżąca: Rosa María Gavieiro Gavieiro (sprawa C-444/09), Ana María Iglesias Torres (sprawa C-456/09)

Strona pozwana: Consejería de Educación de la Junta de Galicia

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Juzgado Contencioso Administrativo de La Coruña — Wykładnia klauzuli 4 pkt 4 załącznika do dyrektywy Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP i ETUC (Dz.U. L 175, s. 43) — Zasada niedyskryminacji — Pojęcie „kryteria w zakresie długości okresu zatrudnienia” — Uregulowanie krajowe ustanawiające odmienne traktowanie w zakresie przyznawania dodatku za wysługę lat wyłącznie z uwagi na tymczasowy charakter zatrudnienia

Sentencja

| 1) | Członek personelu tymczasowego wspólnoty autonomicznej Galicii, taki jak skarżąca w sporze zawisłym przed sądem krajowym, należy do podmiotowego zakresu zastosowania dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) oraz do podmiotowego zakresu zastosowania zawartego w dniu 18 marca 1999 r. porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego załącznik do tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Członek personelu tymczasowego wspólnoty autonomicznej Galicii, taki jak skarżąca w sporze zawisłym przed sądem krajowym, należy do podmiotowego zakresu zastosowania dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) oraz do podmiotowego zakresu zastosowania zawartego w dniu 18 marca 1999 r. porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego załącznik do tej dyrektywy.

| 2) | Dodatek za wysługę lat, taki jak w postępowaniu przed sądem krajowym należy, w zakresie, w jakim stanowi warunek zatrudnienia, do zakresu zastosowania klauzuli 4 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego załącznik do dyrektywy 1999/70, tak że pracownicy zatrudnieni na czas określony mogą sprzeciwiać się traktowaniu, które w odniesieniu do wypłaty tego dodatku jest, przy braku jakiegokolwiek obiektywnego uzasadnienia, mniej korzystne aniżeli traktowanie, z którego korzystają pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony znajdujący się w porównywalnej sytuacji. Tymczasowy charakter stosunku zatrudnienia niektórych funkcjonariuszy publicznych nie może stanowić sam w sobie powodu o charakterze obiektywnym w rozumieniu tej klauzuli porozumienia ramowego. |
| --- | --- |

2)

Dodatek za wysługę lat, taki jak w postępowaniu przed sądem krajowym należy, w zakresie, w jakim stanowi warunek zatrudnienia, do zakresu zastosowania klauzuli 4 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego załącznik do dyrektywy 1999/70, tak że pracownicy zatrudnieni na czas określony mogą sprzeciwiać się traktowaniu, które w odniesieniu do wypłaty tego dodatku jest, przy braku jakiegokolwiek obiektywnego uzasadnienia, mniej korzystne aniżeli traktowanie, z którego korzystają pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony znajdujący się w porównywalnej sytuacji. Tymczasowy charakter stosunku zatrudnienia niektórych funkcjonariuszy publicznych nie może stanowić sam w sobie powodu o charakterze obiektywnym w rozumieniu tej klauzuli porozumienia ramowego.

| 3) | Sama okoliczność, iż przepis krajowy, taki jak art. 25 ust. 2 Ley 7/2007 del Estatuto básico del empleado público (ustawy 7/2007 z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie podstawowego statutu funkcjonariuszy publicznych), nie zawiera żadnego odesłania do dyrektywy 1999/70, nie wyklucza możliwości, aby przepis ten mógł być uważany za środek krajowy dokonujący transpozycji tej dyrektywy. |
| --- | --- |

3)

Sama okoliczność, iż przepis krajowy, taki jak art. 25 ust. 2 Ley 7/2007 del Estatuto básico del empleado público (ustawy 7/2007 z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie podstawowego statutu funkcjonariuszy publicznych), nie zawiera żadnego odesłania do dyrektywy 1999/70, nie wyklucza możliwości, aby przepis ten mógł być uważany za środek krajowy dokonujący transpozycji tej dyrektywy.

| 4) | Klauzula 4 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego załącznik do dyrektywy 1999/70, jest bezwarunkowa i wystarczająco precyzyjna, aby mogła być powoływana przez urzędników tymczasowych wobec państwa przed sądami krajowymi w celu uzyskania uznania prawa do dodatku za wysługę lat, takiego jak dodatek trzyletni w postępowaniu przed sądem krajowym, w odniesieniu do okresu od momentu, w którym upłynął termin wyznaczony państwom członkowskim na dokonanie transpozycji dyrektywy 1999/70, do dnia wejścia w życie ustawy krajowej dokonującej transpozycji tej dyrektywy do prawa wewnętrznego odnośnego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem zgodności z relewantnymi przepisami prawa krajowego regulującymi przedawnienie. |
| --- | --- |

4)

Klauzula 4 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego załącznik do dyrektywy 1999/70, jest bezwarunkowa i wystarczająco precyzyjna, aby mogła być powoływana przez urzędników tymczasowych wobec państwa przed sądami krajowymi w celu uzyskania uznania prawa do dodatku za wysługę lat, takiego jak dodatek trzyletni w postępowaniu przed sądem krajowym, w odniesieniu do okresu od momentu, w którym upłynął termin wyznaczony państwom członkowskim na dokonanie transpozycji dyrektywy 1999/70, do dnia wejścia w życie ustawy krajowej dokonującej transpozycji tej dyrektywy do prawa wewnętrznego odnośnego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem zgodności z relewantnymi przepisami prawa krajowego regulującymi przedawnienie.

| 5) | Mimo istnienia w uregulowaniu krajowym dokonującym transpozycji dyrektywy 1999/70 przepisu uznającego prawo urzędników tymczasowych do dodatków należnych z tytułu upływu trzech lat wysługi, lecz wykluczającego obowiązywanie tego prawa z mocą wsteczną, właściwe organy odnośnego państwa członkowskiego mają — zgodnie z prawem Unii i w związku z tym, że chodzi o bezpośrednio skuteczny przepis porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego załącznik do dyrektywy 1999/70 — obowiązek przyznania temu prawu do otrzymywania dodatku mocy wstecznej począwszy od momentu, w którym upłynął termin wyznaczony państwom członkowskim na dokonanie transpozycji tej dyrektywy. |
| --- | --- |

5)

Mimo istnienia w uregulowaniu krajowym dokonującym transpozycji dyrektywy 1999/70 przepisu uznającego prawo urzędników tymczasowych do dodatków należnych z tytułu upływu trzech lat wysługi, lecz wykluczającego obowiązywanie tego prawa z mocą wsteczną, właściwe organy odnośnego państwa członkowskiego mają — zgodnie z prawem Unii i w związku z tym, że chodzi o bezpośrednio skuteczny przepis porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego załącznik do dyrektywy 1999/70 — obowiązek przyznania temu prawu do otrzymywania dodatku mocy wstecznej począwszy od momentu, w którym upłynął termin wyznaczony państwom członkowskim na dokonanie transpozycji tej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/15 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/15

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — AceaElectrabel Produzione SpA przeciwko Komisji Europejskiej, Electrabel SA

(Sprawa C-480/09 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Pomoc uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem - Warunek uprzedniego zwrotu przez beneficjenta wcześniejszej pomocy uznanej za przyznaną bezprawnie - Pojęcie „jednostka gospodarcza” - Wspólna kontrola sprawowana przez dwie różne spółki dominujące - Przeinaczenie zarzutów podniesionych w skardze - Błędy i braki uzasadnienia)

2011/C 55/26

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: AceaElectrabel Produzione SpA (przedstawiciele: L. Radicati di Brozolo i M. Merola, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciel: V. Di Bucci, pełnomocnik), Electrabel SA (przedstawiciele: L. Radicati di Brozolo i M. Merola, avvocati)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 8 września 2009 r. w sprawie T-303/05 ACEAElectrabel Produzione SpA przeciwko Komisji, którym Sąd oddalił żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2006/598/WE z dnia 16 marca 2005 r. w sprawie pomocy państwa, którą Włochy — region Lazio — zamierzają udzielić celem ograniczenia emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. 2006, L 244)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | AceaElectrabel Produzione SpA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

AceaElectrabel Produzione SpA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Electrabel SA pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Electrabel SA pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/15 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/15

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Minerva Kulturreisen GmbH przeciwko Finanzamt Freital

(Sprawa C-31/10) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 26 - Specjalny system dla biur podróży i organizatorów wycieczek - Zakres stosowania - Sprzedaż biletów do opery bez dodatkowych usług)

2011/C 55/27

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Minerva Kulturreisen GmbH

Strona pozwana: Finanzamt Freital

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 26 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Specjalny system dla biur podróży — Sprzedaż biletów do opery bez świadczenia dodatkowych usług

Sentencja

Wykładni art. 26 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy dokonywać w ten sposób, że nie dotyczy on osobnej sprzedaży biletów do opery przez biuro podróży bez świadczenia usługi turystycznej.

---

(1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/16 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/16

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Bruxelles — Belgia) — Corman SA przeciwko Bureau d’intervention et de restitution belge (BIRB)

(Sprawa C-131/10) (1)

(Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 - Artykuł 3 - Przedawnienie w zakresie postępowań - Termin - Zasady sektorowe - Rozporządzenie (WE) nr 2571/97 - Zróżnicowane stosowanie przepisów o przedawnieniu w przypadku popełnienia nieprawidłowości przez beneficjenta dotacji lub jego kontrahentów)

2011/C 55/28

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal de première instance de Bruxelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Corman SA

Strona pozwana: Bureau d’intervention et de restitution belge (BIRB)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal de première instance de Bruxelles — Wykładnia art. 3 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312, s. 1) — Przedawnienie w zakresie postępowań — Możliwość zastosowania wspólnotowych lub krajowych przepisów sektorowych w tej dziedzinie — Zróżnicowane stosowanie przepisów o przedawnieniu w przypadku popełnienia nieprawidłowości przez beneficjenta dotacji lub jego kontrahentów?

Sentencja

| 1) | Ponieważ rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych nie przewiduje zasady przedawnienia w zakresie postępowań mającej zastosowanie do przelewu na odpowiedni rachunek zabezpieczeń ustanowionych w ramach czynności przetargowych w sektorze masła, koncentratu masła i śmietany, nie stanowi ono zasad sektorowych przewidujących „okres krótszy” w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit pierwszy zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich. W konsekwencji czteroletni okres przedawnienia określony w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy zdanie pierwsze tego ostatniego rozporządzenia ma zastosowanie do takiego przelewu, jednakże z zastrzeżeniem możliwości, jaką zachowują państwa członkowskie na mocy ust. 3 rzeczonego art. 3, do ustanowienia dłuższych okresów przedawnienia. |
| --- | --- |

1)

Ponieważ rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych nie przewiduje zasady przedawnienia w zakresie postępowań mającej zastosowanie do przelewu na odpowiedni rachunek zabezpieczeń ustanowionych w ramach czynności przetargowych w sektorze masła, koncentratu masła i śmietany, nie stanowi ono zasad sektorowych przewidujących „okres krótszy” w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit pierwszy zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich. W konsekwencji czteroletni okres przedawnienia określony w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy zdanie pierwsze tego ostatniego rozporządzenia ma zastosowanie do takiego przelewu, jednakże z zastrzeżeniem możliwości, jaką zachowują państwa członkowskie na mocy ust. 3 rzeczonego art. 3, do ustanowienia dłuższych okresów przedawnienia.

| 2) | Ścigając nieprawidłowość w rozumieniu art. 1 rozporządzenia nr 2988/95, państwa członkowskie zachowują możliwość stosowania dłuższych okresów przedawnienia w rozumieniu art. 3 ust. 3 tego rozporządzenia, włączając w to, w kontekście rozporządzenia nr 2571/97, sytuacje, w jakich nieprawidłowości, za które powinien odpowiadać wybrany oferent, zostały popełnione przez jego kontrahentów. |
| --- | --- |

2)

Ścigając nieprawidłowość w rozumieniu art. 1 rozporządzenia nr 2988/95, państwa członkowskie zachowują możliwość stosowania dłuższych okresów przedawnienia w rozumieniu art. 3 ust. 3 tego rozporządzenia, włączając w to, w kontekście rozporządzenia nr 2571/97, sytuacje, w jakich nieprawidłowości, za które powinien odpowiadać wybrany oferent, zostały popełnione przez jego kontrahentów.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 5.6.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/16 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/16

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-233/10) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2007/44/WE - Ocena ostrożnościowa przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w podmiotach sektora finansowego - Zasady proceduralne i kryteria oceny)

2011/C 55/29

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Nijenhuis i H. te Winkel, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów (przedstawiciel: C. Wissels, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2007/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. zmieniającej dyrektywę Rady 92/49/EWG oraz dyrektywy 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE i 2006/48/WE w zakresie zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny ostrożnościowej przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w podmiotach sektora finansowego (Dz.U. L 247, s. 1)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w przepisanym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2007/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. zmieniającej dyrektywę Rady 92/49/EWG oraz dyrektywy 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE i 2006/48/WE w zakresie zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny ostrożnościowej przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w podmiotach sektora finansowego, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w przepisanym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2007/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. zmieniającej dyrektywę Rady 92/49/EWG oraz dyrektywy 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE i 2006/48/WE w zakresie zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny ostrożnościowej przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w podmiotach sektora finansowego, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 195 z 17.7.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/17 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/17

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Zjednoczone Królestwo) — Barbara Mercredi przeciwko Richardowi Chaffe’owi

(Sprawa C-497/10 PPU) (1)

(Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 - Sprawy małżeńskie oraz odpowiedzialność rodzicielska - Dzieci, których rodzice nie są małżeństwem - Pojęcie zwykłego pobytu niemowlęcia - Pojęcie prawa do pieczy)

2011/C 55/30

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Barbara Mercredi

Strona pozwana: Richard Chaffe

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Wykładnia art. 8 i 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (Dz.U. L 338, s. 1) — Pojęcie zwykłego pobytu — Dziecko urodzone w Zjednoczonym Królestwie z ojca będącego obywatelem brytyjskim oraz matki będącej obywatelką francuską, mające obywatelstwo matki, przy czym rodzice nie pozostają w związku małżeńskim — Dziecko zabrane na Reunion przez matkę — Zabranie zgodne z prawem w chwili, gdy nastąpiło, gdyż wówczas podmiotem odpowiedzialności rodzicielskiej wobec dziecka była matka — Późniejsze wnioski ojca o przyznanie mu władzy rodzicielskiej, ustalenie naprzemiennego pobytu dziecka u obojga rodziców oraz przyznanie prawa do osobistej styczności z dzieckiem złożone przed sądami brytyjskimi — Postanowienie High Court nakazujące powrót dziecka do Zjednoczonego Królestwa — Zaskarżenie tego postanowienia przez matkę na tej podstawie, że w chwili wszczęcia postępowania dziecko nie miało miejsca zwykłego pobytu w Zjednoczonym Królestwie

Sentencja

| 1) | Pojęcie zwykłego pobytu w rozumieniu art. 8 i 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000, należy interpretować w ten sposób, że pobyt ten odpowiada miejscu, gdzie dziecko wykazuje pewną integrację ze środowiskiem społecznym i rodzinnym. W tym celu, gdy rozpatrywana jest sytuacja niemowlęcia przebywającego ze swoją matką dopiero od kilku dni w innym niż państwo jego zwykłego pobytu państwie członkowskim, do którego zostało ono przemieszczone, powinny w szczególności zostać wzięte pod uwagę czynniki takie jak, po pierwsze, długość, regularność, warunki oraz przyczyny pobytu w tym państwie członkowskim i przeniesienia się matki do tego państwa oraz, po drugie, w szczególności ze względu na wiek dziecka, pochodzenie geograficzne i rodzinne matki oraz stosunki rodzinne i społeczne zawiązane przez nią i przez dziecko w tym państwie członkowskim. Do sądu krajowego należy ustalenie zwykłego pobytu dziecka przy uwzględnieniu wszystkich istotnych okoliczności faktycznych danego przypadku.
  W razie gdyby zastosowanie powyżej wymienionych kryteriów prowadziło w sprawie przed sądem krajowym do wniosku, że nie można ustalić zwykłego pobytu dziecka, ustalenia sądu mającego jurysdykcję należy dokonać na podstawie kryterium „obecności dziecka” w rozumieniu art. 13 rozporządzenia |
| --- | --- |

1)

Pojęcie zwykłego pobytu w rozumieniu art. 8 i 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000, należy interpretować w ten sposób, że pobyt ten odpowiada miejscu, gdzie dziecko wykazuje pewną integrację ze środowiskiem społecznym i rodzinnym. W tym celu, gdy rozpatrywana jest sytuacja niemowlęcia przebywającego ze swoją matką dopiero od kilku dni w innym niż państwo jego zwykłego pobytu państwie członkowskim, do którego zostało ono przemieszczone, powinny w szczególności zostać wzięte pod uwagę czynniki takie jak, po pierwsze, długość, regularność, warunki oraz przyczyny pobytu w tym państwie członkowskim i przeniesienia się matki do tego państwa oraz, po drugie, w szczególności ze względu na wiek dziecka, pochodzenie geograficzne i rodzinne matki oraz stosunki rodzinne i społeczne zawiązane przez nią i przez dziecko w tym państwie członkowskim. Do sądu krajowego należy ustalenie zwykłego pobytu dziecka przy uwzględnieniu wszystkich istotnych okoliczności faktycznych danego przypadku.

W razie gdyby zastosowanie powyżej wymienionych kryteriów prowadziło w sprawie przed sądem krajowym do wniosku, że nie można ustalić zwykłego pobytu dziecka, ustalenia sądu mającego jurysdykcję należy dokonać na podstawie kryterium „obecności dziecka” w rozumieniu art. 13 rozporządzenia

| 2) | Orzeczenia sądu państwa członkowskiego oddalające na mocy konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę wniosek o niezwłoczny powrót dziecka pod jurysdykcję sądu drugiego państwa członkowskiego i dotyczące odpowiedzialności rodzicielskiej wobec tego dziecka nie mają wpływu na orzeczenia, które mają być wydane w tym drugim państwie członkowskim we wszczętych wcześniej i nadal zawisłych postępowaniach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej. |
| --- | --- |

2)

Orzeczenia sądu państwa członkowskiego oddalające na mocy konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę wniosek o niezwłoczny powrót dziecka pod jurysdykcję sądu drugiego państwa członkowskiego i dotyczące odpowiedzialności rodzicielskiej wobec tego dziecka nie mają wpływu na orzeczenia, które mają być wydane w tym drugim państwie członkowskim we wszczętych wcześniej i nadal zawisłych postępowaniach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej.

---

(1)  Dz.U. C 328 z 4.12.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/18 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/18

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 24 listopada 2010 r. w sprawie T-119/06: Usha Martin Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 9 września 2010 r. przez Usha Martin Ltd

(Sprawa C-552/10 P)

2011/C 55/31

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Usha Martin Ltd (przedstawiciel: V. Akritidis, Δικηγόρος, Y. Melin, avocat, E. Petritsi, Δικηγόρος)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnosząca odwołanie zwraca się do Trybunału o:

| 1) | uchylenie w całości ww. wyroku Sądu (piąta izba) z dnia 9 września 2010 r. w sprawie T-119/06, |
| --- | --- |

1)

uchylenie w całości ww. wyroku Sądu (piąta izba) z dnia 9 września 2010 r. w sprawie T-119/06,

| 2) | uwzględnienie, w wyroku wydanym przez Trybunał:






  a) | wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 22 grudnia 2005 r. zmieniającej decyzję 1999/572/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu lin i kabli z drutu stalowego, pochodzących między innymi z Indii (1) (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) w zakresie w jakim dotyczy wnoszącej odwołanie i wycofuje obowiązujące wcześniej zobowiązanie dotyczące ceny minimalnej, oraz |
| --- | --- | --- |

2)

uwzględnienie, w wyroku wydanym przez Trybunał:

a)

wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 22 grudnia 2005 r. zmieniającej decyzję 1999/572/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu lin i kabli z drutu stalowego, pochodzących między innymi z Indii (1) (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) w zakresie w jakim dotyczy wnoszącej odwołanie i wycofuje obowiązujące wcześniej zobowiązanie dotyczące ceny minimalnej, oraz

| b) | wniosku o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 121/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1858/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli, pochodzących między innymi z Indii (2) (zwanego dalej „zaskarżonym rozporządzeniem”) w zakresie w jakim dotyczy wnoszącej odwołanie i nadaje skuteczność zaskarżonej decyzji, na mocy której wycofano obowiązujące wcześniej zobowiązanie w zakresie ceny minimalnej, |
| --- | --- |

b)

wniosku o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 121/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1858/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli, pochodzących między innymi z Indii (2) (zwanego dalej „zaskarżonym rozporządzeniem”) w zakresie w jakim dotyczy wnoszącej odwołanie i nadaje skuteczność zaskarżonej decyzji, na mocy której wycofano obowiązujące wcześniej zobowiązanie w zakresie ceny minimalnej,

lub tytułem ewentualnym, o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd,

| 3) | obciążenie Rady i Komisji kosztami postępowania przed Sądem i Trybunałem, zarówno w zakresie ich własnych kosztów jak I kosztów poniesionych przez wnoszącą odwołanie. |
| --- | --- |

3)

obciążenie Rady i Komisji kosztami postępowania przed Sądem i Trybunałem, zarówno w zakresie ich własnych kosztów jak I kosztów poniesionych przez wnoszącą odwołanie.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo w pkt od 44 do 56 zaskarżonego wyroku, w szczególności stwierdzając, że zgodność z prawem decyzji Komisji o wycofaniu przyjęcia zobowiązania nie może zostać samoistnie zakwestionowana na podstawie zasady proporcjonalności, błędnie uznawszy, że: (i) zasady proporcjonalności nie stosuje się do decyzji o wycofaniu zobowiązania, ponieważ taka decyzja jest równoznaczna z nałożenia ceł per se, oraz (ii) jakiekolwiek naruszenie jest samoistnie wystarczające, by spowodować wycofanie bez potrzeby stosowania testu zasady proporcjonalności.

Wnosząca odwołanie podnosi też, że Sąd błędnie ocenił stan faktyczny sprawy i istotnie go zniekształcił stwierdzając, że „bezsporne jest, że skarżąca nie przestrzegała omawianego zobowiązania”, w zakresie w jakim wskazane stwierdzenie błędnie zakłada, że wnosząca odwołanie przyznała, że naruszyła zobowiązanie, quod non, w rozumieniu art. 8 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.

Wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd błędnie uznał, że zgodność z prawem wycofania zobowiązania nie może być podważona na podstawie zasady proporcjonalności w oparciu o to, że jakiekolwiek naruszenie jest wystarczające, by wycofać zobowiązanie lub wiążąc wycofanie środka z nałożeniem cła. W rezultacie, Sąd błędnie uznał, że zasada proporcjonalności nigdy nie znajduje zastosowania przy wycofaniu zobowiązania i nie zastosował kryterium „oczywiście niewłaściwego charakteru” środka, wbrew utrwalonemu orzecznictwu europejskich sądów i wbrew wprowadzającym punktom zaskarżonego wyroku, w szczególności pkt od 44 do 47. Sąd błędnie stwierdził, że wycofanie zobowiązania nie może zostać samoistnie podważone w zakresie jego zgodności z prawem na podstawie ogólnej zasady proporcjonalności. Ponadto, błędnie stwierdzając, że okoliczność braku przestrzegania zobowiązania, oznaczająca naruszenie zobowiązania w rozumieniu art. 8 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, była bezsporna między stronami, Sąd wyraźnie zniekształcił okoliczności faktyczne sprawy, przedstawione mu przez wnoszącą odwołanie, i w związku z tym, naruszył prawo, błędnie oceniając argumenty wnoszącej odwołanie.

---

(1)  Dz.U. L 22, s. 54

(2)  Dz.U. L 222, s. 1

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/18 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Belgia) w dniu 29 listopada 2010 r. — Deli Ostrich NV przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-559/10)

2011/C 55/32

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Deli Ostrich NV

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Pytania prejudycjalne

Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen wnosi do Trybunału o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w przedmiocie pytania, jakiemu kodowi należało przyporządkować w chwili dokonania zgłoszenia w dniu 22 października 2007 r. mięso wielbłądów, które w niniejszym przypadku bezspornie nie były hodowane w niewoli?

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/19 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/19

---

Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-568/10)

2011/C 55/33

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: Maria Condou-Durande i W. Bogensberger, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Austrii

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że wprowadzając uregulowanie, zgodnie z którym studenci będący obywatelami państw trzecich otrzymują pozwolenia na pracę (Beschäftigungsbewilligung) dopiero po uprzednim przeprowadzeniu badania rynku pracy w Austrii służącemu upewnieniu się, iż dane stanowisko nie może zostać obsadzone przez osobę mającą status bezrobotnego, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 17 ust. 1 dyrektywy Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie (1); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że wprowadzając uregulowanie, zgodnie z którym studenci będący obywatelami państw trzecich otrzymują pozwolenia na pracę (Beschäftigungsbewilligung) dopiero po uprzednim przeprowadzeniu badania rynku pracy w Austrii służącemu upewnieniu się, iż dane stanowisko nie może zostać obsadzone przez osobę mającą status bezrobotnego, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 17 ust. 1 dyrektywy Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie (1);

| — | obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja jest zdania, że austriackie przepisy prawne systematycznie odmawiają studentom będącym obywatelami państw trzecich dostępu do rynku pracy, jako że udzielają im pozwolenia na pracę na wolnym stanowisku jedynie po uprzednim przeprowadzeniu badania, iż stanowisko to nie może zostać obsadzone przez osobę zarejestrowaną jako bezrobotny. W związku z tym liczba pozwoleń na pracę udzielonych tej kategorii osób jest bardzo niska. I tak zaledwie 10 % studentów będących obywatelami państw trzecich, w porównaniu z 70 % studentów będących obywatelami austriackimi, ma możliwość finansowania części kosztów swoich studiów dzięki podjęciu zatrudnienia.

Zdaniem Republiki Austrii ograniczenia te są uzasadnione. Ze względu na wolny dostęp do wyższych uczelni oraz niskie opłaty za studia Austria jest wyjątkowo atrakcyjna dla studentów będących obywatelami państw trzecich. Ze względu na brak znajomości języka niemieckiego oraz brak doświadczenia zawodowego znajdują oni zatrudnienie co do zasady w sektorach niewymagających kwalifikacji i w ten sposób zwiększają oni dodatkowo i tak już wysoką stopę bezrobocia w tym sektorze.

---

(1)  Dz.U. L 375, s. 12.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/19 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/19

---

Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-576/10)

2011/C 55/34

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. van Beek i C. Zadra, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że w związku z naruszeniem prawa Unii Europejskiej obowiązującego w dziedzinie udzielania zamówień publicznych, a w szczególności dyrektywy 2004/18/EG (1), w kontekście udzielenia koncesji na roboty budowlane przez gminę Eindhoven, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2 i tytułu III dyrektywy 2004/18/WE; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że w związku z naruszeniem prawa Unii Europejskiej obowiązującego w dziedzinie udzielania zamówień publicznych, a w szczególności dyrektywy 2004/18/EG (1), w kontekście udzielenia koncesji na roboty budowlane przez gminę Eindhoven, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2 i tytułu III dyrektywy 2004/18/WE;

| — | obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja doszła do wniosku, że umowa o współpracę, zawarta przez gminę Eindhoven z Hurks Bouw i Vastgoed B.V. w dniu 11 czerwca 2007 r. stanowi koncesję na roboty budowlane w rozumieniu art. 1 ust. 3 dyrektywy 2004/18/WE.

Jako że szacowana wartość zamówienia przekracza próg określony dla koncesji na roboty budowlane zgodnie z dyrektywą 2004/18/EG, a w szczególności z art. 2 i tytułem III tej dyrektywy na te roboty powinien być zostać ogłoszony przetarg. Ponadto zamówienia publiczne udzielone Hurks Bouw i Vastgoed B.V., których wartość przekraczała określone progi, powinny były zgodnie z art. 63-65 dyrektywy 2004/18/WE zostać ogłoszone.

Z okoliczności, że udzielając koncesji na roboty budowlane Hurks Bouw i Vastgoed B.V. gmina Eindhoven nie zastosowała dyrektywy 2004/18/WE, a w szczególności jej art. 2 i tytułu III, Komisja wnioskuje, że doszło do naruszenia tej dyrektywy.

W związku z powyższym Komisja dochodzi do wniosku, że w związku z udzieleniem koncesji na roboty budowlane przez gminę Eindhoven, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy prawa Unii Europejskiej obowiązującego w dziedzinie udzielania zamówień publicznych, a w szczególności na mocy art. 2 i tytułu III dyrektywy 2004/18/WE

---

(1)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114).

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/20 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/20

---

Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-597/10)

2011/C 55/35

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Peere i I. Hadjiyannis, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. (1), ustanawiającej ramy dla oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim, w celu ograniczania negatywnych konsekwencji dla zdrowia ludzkiego, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej, związanych z powodziami na terytorium Wspólnoty, a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Francja uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. (1), ustanawiającej ramy dla oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim, w celu ograniczania negatywnych konsekwencji dla zdrowia ludzkiego, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej, związanych z powodziami na terytorium Wspólnoty, a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Francja uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2007/60/WE upłynął w dniu 25 listopada 2009 r. Tymczasem w dniu wniesienia niniejszej skargi strona pozwana nie podjęła jeszcze wszystkich działań niezbędnych w celu transpozycji dyrektywy lub w każdym razie nie poinformowała o nich Komisji.

---

(1)  Dyrektywa 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim (Dz.U. L 288, s. 27).

---

Sąd

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/21 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/21

---

Wyrok Sądu z dnia 13 stycznia 2011 r. — IFAW Internationaler Tierschutz Fonds przeciwko Komisji

(Sprawa T-362/08) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące wykonania projektu przemysłowego w obszarze chronionym zgodnie z dyrektywą 92/43/EWG - Dokumenty pochodzące od państwa członkowskiego - Sprzeciw zgłoszony przez państwo członkowskie - Częściowa odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący polityki gospodarczej państwa członkowskiego - Artykuł 4 ust. 5–7 rozporządzenia nr 1049/2001)

2011/C 55/36

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: IFAW Internationaler Tierschutz Fonds gGmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: S. Crosby, solicitor i S. Santoro, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. O’Reilly i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Danii (przedstawiciele: J. Bering Liisberg i B. Weis Fogh, pełnomocnicy); Republika Finlandii (przedstawiciele: początkowo J. Heliskoski, M. Pere i H. Leppo, następnie J. Heliskoski, pełnomocnicy); oraz Królestwo Szwecji (przedstawiciele: K. Petkovska, A. Falk i S. Johannesson, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 czerwca 2008 r. odmawiającej skarżącej dostępu do dokumentu przekazanego Komisji przez władze niemieckie w ramach postępowania dotyczącego deklasyfikacji terenów chronionych zgodnie z dyrektywą Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206, s. 7).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH zostaje obciążona zarówno własnymi kosztami, jak też kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH zostaje obciążona zarówno własnymi kosztami, jak też kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

| 3) | Królestwo Danii, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Danii, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 301 z 22.11.2008.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/21 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/21

---

Wyrok Sądu z dnia 13 stycznia 2011 r. — Park przeciwko OHIM — Bae (PINE TREE)

(Sprawa T-28/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy PINE TREE - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 50 ust. 1 lit. a) i art. 55 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 51 ust. 1 lit. a) i art. 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2011/C 55/37

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Mo-Hwa Park (Hillscheid, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Lee)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również, interwenient przed Sądem: Chong-Yun Bae (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A.-K. Warnecke i C. Donle)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 13 listopada 2008 r. (sprawa R 1882/2007-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Mo-Hwa Parkiem a Chong-Yun Baem.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Mo-Hwa Park zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Mo-Hwa Park zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/22 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/22

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Kitou przeciwko EIOD

(Sprawa T-164/09) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 - Umorzenie postępowania)

2011/C 55/38

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Erasmia Kitou (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) (przedstawiciele: pełnomocnicy H. Hijmans i V. Pérez Asinari)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji EIOD z dnia 3 lutego 2009 r., wydanej w ramach sprawy nr 2008-600, dotyczącej zażalenia E. Kitou na projekt ujawnienia danych osobowych przez Komisję Wspólnot Europejskich.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Europejski Inspektor Ochrony Danych zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Europejski Inspektor Ochrony Danych zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 153 z 4.7.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/22 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/22

---

Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2010 r. — Albertini i in. oraz Donnelly przeciwko Parlamentowi

(Sprawy połączone T-219/09 i T-326/09) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - System uzupełniających świadczeń emerytalnych dla posłów do Parlamentu Europejskiego - Zmiana systemu uzupełniających świadczeń emerytalnych - Akt o charakterze generalnym - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)

2011/C 55/39

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Gabriele Albertini (Mediolan, Włochy) oraz 62 innych członków lub byłych członków Parlamentu Europejskiego, których nazwiska są ujęte w załączniku do postanowienia (sprawa T-219/09), i Brendan Donnelly (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (sprawa T-326/09) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis i E. Marchal

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo H. Krück, A. Pospíšilová Padowska i G. Corstens, następnie N. Lorenz, A. Pospíšilová Padowska i G. Corstens, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca i z dnia 1 kwietnia 2009 r. w sprawie zmiany przepisów dotyczących systemu uzupełniających (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych, które to przepisy ujęte są w załączniku VIII do przepisów dotyczących zwrotu kosztów oraz diet posłów do Parlamentu Europejskiego.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-219/09 i T-326/09 zostają połączone w celu wydania postanowienia. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-219/09 i T-326/09 zostają połączone w celu wydania postanowienia.

| 2) | Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

2)

Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne.

| 3) | Gabriele Albertini i 62 pozostałych skarżących ujętych w załączniku oraz Brendan Donnelly pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski. |
| --- | --- |

3)

Gabriele Albertini i 62 pozostałych skarżących ujętych w załączniku oraz Brendan Donnelly pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 29.8.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/22 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/22

---

Postanowienie Sądu z dnia 14 grudnia 2010 r. — General Bearing przeciwko OHIM (GENERAL BEARING CORPORATION)

(Sprawa T-394/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GENERAL BEARING CORPORATION - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2011/C 55/40

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: General Bearing Corp. (West Nyack, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat A. Dellmeier-Beschorner)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: R. Manea, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 lipca 2009 r. (sprawa R 73/2009-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego GENERAL BEARING CORPORATION jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | General Bearing Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

General Bearing Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 297 z 5.12.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/23 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/23

---

Postanowienie Sadu z dnia 17 grudnia 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa T-38/10 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Odpowiedzialność pozaumowna - Zwrot podlegających zwrotowi kosztów - Zarzut równoległego postępowania - Uchybienia proceduralne - Skarga częściowo oczywiście niedopuszczalna, a częściowo oczywiście bezzasadna)

2011/C 55/41

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i L. Currall, pełnomocnicy, wspieranie przez adwokata A. DaI Ferra)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 10 listopada 2009 r., wydanego w sprawie F-70/07 Marcuccio przeciwko Komisji (dotychczas niepublikowanego w Zbiorze), mające na celu uchylenie tego postanowienia.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje częściowo odrzucone, a częściowo oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje częściowo odrzucone, a częściowo oddalone.

| 2) | Luigi Marcuccio pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Luigi Marcuccio pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U C 80 z 27.3.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/23 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/23

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Meister przeciwko OHIM

(Sprawa T-48/10 P) (1)

(Odwołanie - Służba Publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu za 2008 r. - Decyzja o przyznaniu punktów w ramach postępowania w sprawie awansu - Wzmianka dotycząca punktów nagromadzonych z tytułu poprzedniego postępowania w sprawie awansu - Przeinaczenie faktów - Ciężar kosztów postępowania - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

2011/C 55/42

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Herbert Meister (Muchamiel, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat H.-J. Zimmermann)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: I. de Medrano Caballero i G. Faedo, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów D. Waelbroecka i E. Wintera)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie F-17/09 Meister przeciwko OHIM (dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze) mające na celu uchylenie tego postanowienia.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Herbert Meister pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) w ramach niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

2)

Herbert Meister pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) w ramach niniejszego postępowania.

---

(1)  Dz.U C 100 z 17.4.2010.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/24 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/24

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 7 grudnia 2010 r. — ArcelorMittal Wire France i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-385/10 R)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Konkurencja - Decyzja Komisji nakładająca grzywnę - Gwarancja bankowa - Wniosek o zawieszenie wykonania - Szkoda finansowa - Brak wyjątkowych okoliczności - Brak pilnego charakteru)

2011/C 55/43

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ArcelorMittal Wire France (Bourg-en-Bresse, Francja); ArcelorMittal Fontaine (Fontaine-l'Évêque, Belgia); i ArcelorMittal Verderio Srl (Verderio Inferiore, Włochy) (przedstawiciele: H. Calvet, O. Billard i M. Pittie, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito, L. Parpala i V. Bottka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zawieszenie wykonania art. 2 decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. C(2010) 4387 wersja ostateczna dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 [TFUE] oraz art. 53 porozumienia EOG (Sprawa COMP/38.344 — Stal sprężająca), zmienionej decyzją Komisji z dnia 30 września 2010 r. C(2010) 6676 wersja ostateczna.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/24 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/24

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 17 grudnia 2010 r. — Uspaskich przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-507/10)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Uchylenie immunitetu członka Parlamentu Europejskiego - Wniosek o zawieszenie wykonania)

2011/C 55/44

Język postępowania: litewski

Strony

Strona skarżąca: Viktor Uspaskich (Kėdainiai, Litwa) (przedstawiciel: V. Sviderskis, adwokat)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Lorenz, A. Pospíšilová Padowska i L. Mašalaite, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zawieszenie wykonania uchwały Parlamentu Europejskiego z dnia 7 września 2010 r. w sprawie uchylenia immunitetu jurysdykcyjnego skarżącego.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zarządzenie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zarządzenie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/24 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/24

---

Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2010 r. — Tecnimed przeciwko OHIM — Ecobrands (ZAPPER-CLICK)

(Sprawa T-360/10)

2011/C 55/45

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tecnimed Srl (Vedano Olona, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Franzosi i V. Piccarreta)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Ecobrands Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie R 1795/2008-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie R 1795/2008-4;

| — | potwierdzenie decyzji Wydziału Sprzeciwów Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 października 2010 r.; i |
| --- | --- |

—

potwierdzenie decyzji Wydziału Sprzeciwów Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 października 2010 r.; i

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: słowny znak towarowy „ZAPPER-CLICK” dla towarów z klas 5, 9 i 10 — wspólnotowy znak towarowy nr 3870284

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Ecobrands Ltd

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: zarejestrowany we Włoszech słowny znak towarowy nr 747249 „CLICK” dla towarów z klasy 10; zarejestrowany we Włoszech słowny znak towarowy nr 927574 „MOUSTI CLICK” dla towarów z klasy 10; zarejestrowany we Włoszech słowny znak towarowy nr 801404 „ECO-CLICK” dla towarów z klasy 10; zarejestrowany we Włoszech słowny znak towarowy nr 801405 „ZANZA CLICK” dla towarów z klasy 10; słowny międzynarodowy znak towarowy nr 825425 „MOUSTI CLICK” dla towarów z klasy 10; chroniony w Wielkiej Brytanii niezarejestrowany słowny znak towarowy „CLICK”; chroniony w Wielkiej Brytanii niezarejestrowany słowny znak towarowy „ZANZA CLICK”

Decyzja Wydziału Unieważnień: częściowe unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów

Podniesione zarzuty: naruszenie i błędna wykładnia art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 ze względu na niesłuszne wyłącznie „złej wiary”. Naruszenie i błędna wykładnia zasady 38 ust. 2, zasady 39 ust. 2 i 3 oraz zasady 96 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95 ze względu na niesłuszne powiązanie przez Izbę Odwoławczą niedopuszczalności podstawy wszczęcia postępowania z rzekomym nieprzetłumaczeniem dokumentów i nieuznanie, że skarżąca przedstawiła tłumaczenie. Błędne zastosowanie art. 53 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 ze względu na nadużycie władzy przez Izbę Odwoławczą. Naruszenie i błędna wykładania art. 53 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 ze względu na niesłuszne stwierdzenie przez Izbę Odwoławczą, że należało wykluczyć zawłaszczenie, gdyż rozpatrywane znaki towarowe nie były identyczne. Naruszenie art. 53 ust. 1 lit. c) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 ze względu na niesłuszne wykluczenie przez Izbę Odwoławczą zaistnienia bezprawnego używania nazwy i niesłuszne stwierdzenie, że w aktach sprawy brak jest dowodów dotyczących sposobów przedstawienia towaru na rynku.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/25 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/25

---

Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2010 r. — Quimitécnica.com i de Mello przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-564/10)

2011/C 55/46

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Quimitécnica.com — Comércio e Indústria Química, S.A. (Lordelo, Portugalia) i José de Mello — Sociedade Gestora de Participações Sociais, S.A. (Lisbona, Portugalia) (przedstawiciele: J. Calheiros, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Skarżące wnoszą do Sądu o:

| — | częściowe stwierdzenie nieważności na podstawie art. 264 TFUE decyzji Komisji wydanej przez jej księgowego w piśmie z dnia 8 października 2010 r. pod nr referencyjnym BUDG/C5/MG s737983, w zakresie, w jakim decyzja ta wymaga udzielenia gwarancji pieniężnej przez bank o ratingu [notowaniu] „AA” dla zobowiązań długoterminowych; |
| --- | --- |

—

częściowe stwierdzenie nieważności na podstawie art. 264 TFUE decyzji Komisji wydanej przez jej księgowego w piśmie z dnia 8 października 2010 r. pod nr referencyjnym BUDG/C5/MG s737983, w zakresie, w jakim decyzja ta wymaga udzielenia gwarancji pieniężnej przez bank o ratingu [notowaniu] „AA” dla zobowiązań długoterminowych;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi skarżące podnoszą następujące zarzuty:

1)   
  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia istotnych wymogów formalnych — brak uzasadnienia decyzji wydanej w dniu 8 października 2010 r.

W oparciu o ten zarzut skarżące twierdzą, że:

| — | Zgodnie z art. 296 TFUE wszystkie akty, w tym decyzje są uzasadniane. Decyzja wydana w dniu 8 października 2010 r. nie zawiera żadnego uzasadnienia wymogu, aby bank wydający gwarancję posiadał dany rating. |
| --- | --- |

—

Zgodnie z art. 296 TFUE wszystkie akty, w tym decyzje są uzasadniane. Decyzja wydana w dniu 8 października 2010 r. nie zawiera żadnego uzasadnienia wymogu, aby bank wydający gwarancję posiadał dany rating.

| — | Biorąc pod uwagę wymagany poziom ratingu, uzasadnienie to powinno istnieć, tym bardziej, że ponieważ chodzi o wykonywanie uprawnień dyskrecjonalnych, wymóg uzasadnienia jest większy, niż w przypadku uprawnień związanych. |
| --- | --- |

—

Biorąc pod uwagę wymagany poziom ratingu, uzasadnienie to powinno istnieć, tym bardziej, że ponieważ chodzi o wykonywanie uprawnień dyskrecjonalnych, wymóg uzasadnienia jest większy, niż w przypadku uprawnień związanych.

| — | Z drugiej strony decyzja nie powołuje się również na żaden przepis wspólnotowy (nawet czysto wewnętrzny), na którym można by było oprzeć taki wymów. Decyzja ta, jako pozbawiona uzasadnienia, powinna zostać w tej części unieważniona. |
| --- | --- |

—

Z drugiej strony decyzja nie powołuje się również na żaden przepis wspólnotowy (nawet czysto wewnętrzny), na którym można by było oprzeć taki wymów. Decyzja ta, jako pozbawiona uzasadnienia, powinna zostać w tej części unieważniona.

2)   
  Drugi zarzut oparty na naruszeniu Traktatu — zasady proporcjonalności

W oparciu o ten zarzut skarżące twierdzą, że:

| — | Zgodnie z art. 85 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich w celu przyznania dodatkowego terminu płatności „w celu ochrony praw Wspólnoty dłużnik składa gwarancję finansową, obejmującą nieuregulowany dług, zarówno kwotę główną, jak i odsetki, co jest zaakceptowane przez księgowego instytucji”. Odsetki, które są zabezpieczone ww. gwarancją stanowią zatem prawo Wspólnot, w niniejszym przypadku prawo do otrzymania należnych kwot. |
| --- | --- |

—

Zgodnie z art. 85 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich w celu przyznania dodatkowego terminu płatności „w celu ochrony praw Wspólnoty dłużnik składa gwarancję finansową, obejmującą nieuregulowany dług, zarówno kwotę główną, jak i odsetki, co jest zaakceptowane przez księgowego instytucji”. Odsetki, które są zabezpieczone ww. gwarancją stanowią zatem prawo Wspólnot, w niniejszym przypadku prawo do otrzymania należnych kwot.

| — | Gwarancja na pierwsze żądanie, w formie podobnej do formy wymaganej przez Komisję, wydawana przez instytucję kredytową, stanowi odpowiednią i właściwa formę zabezpieczenia zapłaty dłużnych kwot. W związku z tym cały portugalski system sądowy (oraz, powszechnie, systemy innych państw członkowskich Unii Europejskiej) dopuszczają ustanowienie gwarancji bankowej w różnych celach, w tym nawet w celu zawieszenia wykonania decyzji sądowych. |
| --- | --- |

—

Gwarancja na pierwsze żądanie, w formie podobnej do formy wymaganej przez Komisję, wydawana przez instytucję kredytową, stanowi odpowiednią i właściwa formę zabezpieczenia zapłaty dłużnych kwot. W związku z tym cały portugalski system sądowy (oraz, powszechnie, systemy innych państw członkowskich Unii Europejskiej) dopuszczają ustanowienie gwarancji bankowej w różnych celach, w tym nawet w celu zawieszenia wykonania decyzji sądowych.

| — | W konkretnych przypadku gwarancja zaproponowana przez skarżące (i nie dopuszczona przez Komisję została ustanowiona przez Banco Comercial Português, S.A., instytucję kredytową z siedzibą w Unii Europejskiej, podlegającej przepisom o kontroli i konsolidacji ustanowionym przez same instytucje wspólnotowe. W związku z tym wydaje się, że nic nie uzasadnia, aby w celu obrony praw Wspólnot odmówiono możliwości gwarancji udzielonej przez ww. bank i wymagano udzielenia gwarancji przez bak posiadający rating „AA” dla zobowiązań długoterminowych. |
| --- | --- |

—

W konkretnych przypadku gwarancja zaproponowana przez skarżące (i nie dopuszczona przez Komisję została ustanowiona przez Banco Comercial Português, S.A., instytucję kredytową z siedzibą w Unii Europejskiej, podlegającej przepisom o kontroli i konsolidacji ustanowionym przez same instytucje wspólnotowe. W związku z tym wydaje się, że nic nie uzasadnia, aby w celu obrony praw Wspólnot odmówiono możliwości gwarancji udzielonej przez ww. bank i wymagano udzielenia gwarancji przez bak posiadający rating „AA” dla zobowiązań długoterminowych.

| — | Ponadto pojawiają się dodatkowe okoliczności, które są powszechnie znane, iż rating banków portugalskich uległ zmianie w wyniku zmiany ratingu Republiki Portugalskiej. W ten sposób, na chwilę obecną brak jest jakiegokolwiek banku mającego siedzibę w Portugalii, który spełniałby kryteria ratingu („AA” dla zobowiązań długoterminowych) wymagane w decyzji Komisji. |
| --- | --- |

—

Ponadto pojawiają się dodatkowe okoliczności, które są powszechnie znane, iż rating banków portugalskich uległ zmianie w wyniku zmiany ratingu Republiki Portugalskiej. W ten sposób, na chwilę obecną brak jest jakiegokolwiek banku mającego siedzibę w Portugalii, który spełniałby kryteria ratingu („AA” dla zobowiązań długoterminowych) wymagane w decyzji Komisji.

| — | W ten sposób decyzja Komisji nie spełnia kryterium konieczności (które stanowi ważną płaszczyznę zasady proporcjonalności), ponieważ wśród dostępnych środków Komisja wybrała ten, który w chwili obecnej najbardziej szkodzi interesom skarżących. |
| --- | --- |

—

W ten sposób decyzja Komisji nie spełnia kryterium konieczności (które stanowi ważną płaszczyznę zasady proporcjonalności), ponieważ wśród dostępnych środków Komisja wybrała ten, który w chwili obecnej najbardziej szkodzi interesom skarżących.

| — | W ten sposób można zaobserwować wyraźną dysproporcję pomiędzy wymogiem ustanowionym przez Komisję (gwarancji udzielonej przez bank europejski posiadający ranking „AA” dla zobowiązań długoterminowych) a celem, jaki zamierzano osiągnąć (ochrona prawa Komisji do otrzymania należnych kwot), z którego to względu należy stwierdzić w tej części nieważność decyzji Komisji. |
| --- | --- |

—

W ten sposób można zaobserwować wyraźną dysproporcję pomiędzy wymogiem ustanowionym przez Komisję (gwarancji udzielonej przez bank europejski posiadający ranking „AA” dla zobowiązań długoterminowych) a celem, jaki zamierzano osiągnąć (ochrona prawa Komisji do otrzymania należnych kwot), z którego to względu należy stwierdzić w tej części nieważność decyzji Komisji.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/26 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/26

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2010 r. — ThyssenKrupp Steel Europe przeciwko OHIM (Highprotect)

(Sprawa T-565/10)

2011/C 55/47

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat U. Ulrich)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 września 2010 r. w sprawie R 1038/2010-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 września 2010 r. w sprawie R 1038/2010-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Highprotect” dla towarów z klasy 6

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ sporny znak towarowy ma charakter odróżniający i nie jest opisowy.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1)

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/27 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/27

---

Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2010 r. — Ertmer przeciwko OHIM — Caterpillar (erkat)

(Sprawa T-566/10)

2011/C 55/48

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Jutta Ertmer (Tatsungen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl i C. Eckhartt)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Caterpillar, Inc. (Illinois, Stany Zjednoczone)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 7 września 2010 r. w sprawie R 270/2010-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 7 września 2010 r. w sprawie R 270/2010-1;

| — | oddalenie wniesionego przez Caterpillar, Inc. w dniu 17 lutego 2010 r. odwołania od decyzji Wydziału Unieważnień strony pozwanej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie 2504 C; |
| --- | --- |

—

oddalenie wniesionego przez Caterpillar, Inc. w dniu 17 lutego 2010 r. odwołania od decyzji Wydziału Unieważnień strony pozwanej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie 2504 C;

| — | obciążenie OHIM i Caterpillar, Inc., gdyby zdecydowała się przystąpić do postępowania, kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM i Caterpillar, Inc., gdyby zdecydowała się przystąpić do postępowania, kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „erkat” dla towarów i usług z klas 7 i 42

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Caterpillar, Inc.

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Złożony na podstawie art. 53 ust. 1 lit. a) wniosek opierał się na słownym krajowym i wspólnotowym znaku towarowym „CAT” oraz na graficznych, krajowych i wspólnotowym, znakach towarowych zawierających słowo „CAT”, zarejestrowanych dla towarów i usług z klas 7 i 42

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie odwołania i unieważnienie spornego znaku towarowego

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 w związku z art. 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ zaskarżona decyzja nie pozwala ustalić, na podstawie którego z wcześniejszych znaków towarowych lub znaku towarowego Izba Odwoławcza uwzględniła wniosek drugiej strony, a główna część uzasadnienia została skopiowana z innej decyzji. Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ między kolidującymi ze sobą znakami nie istnieje żadne prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd. Naruszenie art. 8 ust. 5 w związku z art. 75 rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ wcześniejsze graficzne znaki towarowe nie są znane i nie miało miejsca działanie na szkodę lub czerpanie korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy tych znaków.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/27 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/27

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2010 r. — Octapharma Pharmazeutika przeciwko Europejskiej Agencji Leków

(Sprawa T-573/10)

2011/C 55/49

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Octapharma Pharmazeutika Produktionsgesellschaft mbH (Wiedeń, Austria) (przedstawiciele: adwokaci I. Brinker, T. Holzmüller i profesor J. Schwarze)

Strona pozwana: Europejska Agencja Leków

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności pisma Europejskiej Agencji Leków (EMA) skierowanego do skarżącej z dnia 21 października 2010 r. w zakresie, w którym odmówiono w nim zwrotu nadpłaconych opłat w wysokości 180 700 Euro, |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności pisma Europejskiej Agencji Leków (EMA) skierowanego do skarżącej z dnia 21 października 2010 r. w zakresie, w którym odmówiono w nim zwrotu nadpłaconych opłat w wysokości 180 700 Euro,

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania na podstawie art. 87 § 2 regulaminu Sądu. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania na podstawie art. 87 § 2 regulaminu Sądu.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi cztery zarzuty.

1)   Zarzut pierwszy: Naruszenie zasady legalności administracji w związku z zasadami prawa dotyczącymi poboru opłat

Skarżąca podnosi w tym zakresie, że EMA odmówiła zwrotu opłat na podstawie wydanego przez nią, niezgodnego z prawem regulaminu opłat. EMA wykroczyła poza swój zakres uznania poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na regulaminie opłat, który narusza szczególne i ogólne zasady obliczania opłat. Skarżąca podnosi, że regulamin opłat w szczególności nie znajduje uzasadnienia w rozporządzeniu (WE) nr 297/95 (1). Pobrana opłata narusza zasady adekwatnego do nakładów i umiarkowanego poboru opłat. Ponadto opłata ta pozostaje w jaskrawej sprzeczności z opłatami pobieranymi za certyfikacje i coroczne recertyfikacje oraz z utrwaloną praktyką administracyjną.

2)   Zarzut drugi: Naruszenie zasady proporcjonalności

Skarżąca podnosi w tym względzie, że naruszenie zasady proporcjonalności uwidacznia się w porównaniu z opłatami za pozostałe świadczenia oferowane przez EMA. Chociaż inne certyfikacje w ramach głównego zbioru danych dotyczących osocza powodowałyby porównywalny lub wyższy nakład administracyjny, określono w tym zakresie znacząco niższe opłaty. Również porównanie z praktyką w zakresie opłat w ostatnich latach w odniesieniu do świadczenia administracyjnego zarachowanego w niniejszej sprawie wskazuje na to, że pobrane opłaty są nieproporcjonalne do poniesionego nakładu.

3)   Zarzut trzeci: Naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań przed nagłymi zmianami praktyki administracyjnej

Skarżąca podnosi w ramach zarzutu trzeciego, że EMA w sposób nagły zmieniła swą zwykle stosowaną praktykę w zakresie opłat, co jest niezrozumiałe i nieprzewidywalne dla skarżącej i innych zainteresowanych. W szczególności przy obliczaniu opłat pozwana wykroczyła poza właściwe ramy prawne i poza jej zakres uznania, w związku z czym skarżąca może powołać się na ochronę uzasadnionych oczekiwań. W tym kontekście szczególnie znaczący jest zdaniem skarżącej fakt, że EMA jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji powróciła do wcześniejszej praktyki w zakresie opłat.

4)   Zarzut czwarty: Naruszenie obowiązku miarowego i spójnego działania administracji

Skarżąca podnosi w tym względzie, że skokowe podwyższenie opłat w jedynie krótkim okresie pozostaje w sprzeczności z obowiązkiem miarowego i spójnego działania zapisanym w „kodeksie dobrej praktyki administracyjnej mającym zastosowanie do personelu Komisji Europejskiej w jej stosunkach ze społeczeństwem” i wynikającym z prawa do dobrej administracji zgodnie z art. 41 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej. W utrwalonej praktyce w zakresie opłat stosowanej przez EMA zwykle wymaganoby za to samo świadczenie administracyjne znacznie niższej opłaty opartej na innej metodzie obliczeniowej. W tym zakresie chodzi o nieuzasadnioną zmianę praktyki administracyjnej. Ponadto skarżąca podnosi, że w obliczu szczególnych okoliczności dotyczących terminów i znacznego dodatkowego nakładu w porównaniu do ostatnich lat EMA powinna była zareagować w przypadku skarżącej przynajmniej regulacją przejściową lub ustanawiającą odstępstwo.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 297/95 z dnia 10 lutego 1995 r. w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych (Dz.U. L 35, s. 1).

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/28 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/28

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji

(Sprawa T-575/10)

2011/C 55/50

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Moreda-Riviere Trefilerías, SA (Gijón, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i A. Tresandi Blanco)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. (C(2010) wersja ostateczna) w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca) oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. (C(2010) wersja ostateczna) w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca) oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| — | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady mocy dowodowej dokumentów instytucji jak również zasady dobrej administracji. |
| --- | --- |

—

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady mocy dowodowej dokumentów instytucji jak również zasady dobrej administracji.

| — | Zarzut drugi dotyczący okoliczności, że decyzja zmieniająca naruszyła istotne wymogi proceduralne, ponieważ została wydana bez uprzedniego przeprowadzenia konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących, jaka wymagana jest zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu, (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1). |
| --- | --- |

—

Zarzut drugi dotyczący okoliczności, że decyzja zmieniająca naruszyła istotne wymogi proceduralne, ponieważ została wydana bez uprzedniego przeprowadzenia konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących, jaka wymagana jest zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu, (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1).

| — | Zarzut trzeci podniesiony tytułem żądania ewentualnego dotyczący naruszenia zakazu niedyskryminacji przy ustalaniu warunków zapłaty grzywny i obowiązku uzasadnienia aktów prawnych. |
| --- | --- |

—

Zarzut trzeci podniesiony tytułem żądania ewentualnego dotyczący naruszenia zakazu niedyskryminacji przy ustalaniu warunków zapłaty grzywny i obowiązku uzasadnienia aktów prawnych.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/29 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/29

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Trefilerías Quijano przeciwko Komisji

(Sprawa T-576/10)

2011/C 55/51

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Trefilerías Quijano, SA (Los Corrales de Buelna, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i A. Tresandi Blanco)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca]; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca];

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej art. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca] w zakresie, w jakim narusza on zasadę niedyskryminacji ze względu na nieprzedłużenie TQ dodatkowego terminu do zapłaty grzywny i jest dotknięta brakiem uzasadnienia oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej art. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca] w zakresie, w jakim narusza on zasadę niedyskryminacji ze względu na nieprzedłużenie TQ dodatkowego terminu do zapłaty grzywny i jest dotknięta brakiem uzasadnienia oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są tożsame z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-575/10 Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/29 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/29

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Trenzas y Cables de Acero przeciwko Komisji

(Sprawa T-577/10)

2011/C 55/52

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Trenzas y Cables de Acero PSC, SL (Santander, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i A. Tresandi Blanco)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca]; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca];

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej art. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca] w zakresie, w jakim narusza on zasadę niedyskryminacji ze względu na nieprzedłużenie TYCSA PSC dodatkowego terminu do zapłaty grzywny i jest dotknięta brakiem uzasadnienia oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej art. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca] w zakresie, w jakim narusza on zasadę niedyskryminacji ze względu na nieprzedłużenie TYCSA PSC dodatkowego terminu do zapłaty grzywny i jest dotknięta brakiem uzasadnienia oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są tożsame z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-575/10 Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/29 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/29

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Global Steel Wire przeciwko Komisji

(Sprawa T-578/10)

2011/C 55/53

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Global Steel Wire, SA (Cerdanyola del Vallés, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i A. Tresandi Blanco)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca]; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca];

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej art. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca] w zakresie, w jakim narusza on zasadę niedyskryminacji ze względu na nieprzedłużenie GSW dodatkowego terminu do zapłaty grzywny i jest dotknięta brakiem uzasadnienia oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej art. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca] w zakresie, w jakim narusza on zasadę niedyskryminacji ze względu na nieprzedłużenie GSW dodatkowego terminu do zapłaty grzywny i jest dotknięta brakiem uzasadnienia oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są tożsame z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-575/10 Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/30 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/30

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2010 r. — macros consult przeciwko OHIM — MIP Metro (makro)

(Sprawa T-579/10)

2011/C 55/54

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts — und Finanztechnologie (Ottobrunn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Raible)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

| — | zmiana decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 18 października 2010 r. w sprawie R 339/2009-4 poprzez uznanie wniesionego przez skarżącą odwołania za zasadne i uwzględnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku; |
| --- | --- |

—

zmiana decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 18 października 2010 r. w sprawie R 339/2009-4 poprzez uznanie wniesionego przez skarżącą odwołania za zasadne i uwzględnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku;

| — | obciążenie OHIM i MIP Metro Group kosztami postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku, postępowania odwoławczego oraz niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM i MIP Metro Group kosztami postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku, postępowania odwoławczego oraz niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Graficzny znak towarowy zawierający słowny element „makro” dla towarów i usług z klas 1–42

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Złożony na podstawie art. 53 ust. 1 lit. c) i art. 53 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1) wniosek o unieważnienie prawa do znaku dotyczy towarów i usług z klas 9, 35, 36 i 41

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 53 ust. 1 lit. c) i art. 53 ust. 2 w związku z art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ skarżąca używała określenia „macros Consult” jeszcze przed datą zarejestrowania spornego wspólnotowego znaku towarowego jako firmy, nazwy handlowej, a także oznaczenia odróżniającego i z tego względu przysługuje jej prawo pierwszeństwa na podstawie § 5 ust. 1 zdanie pierwsze Markengesetz (niemieckiej ustawy o znakach towarowych).

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1)

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/30 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/30

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2010 r. — Acron i Dorogobuzh przeciwko Radzie

(Sprawa T-582/10)

2011/C 55/55

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Acron OAO (Nowogród Wielki, Rosja) i Dorogobuzh OAO (Wierchniednieprowskij, Rosja) (przedstawiciel: adwokat B. Evtimov)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 856/2010 z dnia 27 września 2010 r. (1) w zakresie, w jakim dotyczy to skarżących; i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 856/2010 z dnia 27 września 2010 r. (1) w zakresie, w jakim dotyczy to skarżących; i

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W swojej skardze skarżący wnoszą na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 856/2010, które zakończyło częściowy przegląd okresowy wszczęty na podstawie wniosku skarżących o zmianę formy środka antydumpingowego poprzez objęcie istniejącym zobowiązaniem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnoszą następujące zarzuty:

| | Skarżący twierdzą, że instytucje Unii zastosowały błędną pod względem prawnym podstawę, oddalając ich wniosek i kończąc częściowy przegląd okresowy bez zmiany środka. |
| --- | --- |

Skarżący twierdzą, że instytucje Unii zastosowały błędną pod względem prawnym podstawę, oddalając ich wniosek i kończąc częściowy przegląd okresowy bez zmiany środka.

| | W szczególności skarżący podnoszą, że instytucje Unii naruszyły art. 143 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. 1993 L 253, s. 1) i popełniły oczywiste błędy w ocenie, stwierdzając, że powiązane z nimi przedsiębiorstwo handlowe jest powiązane z inną spółką. |
| --- | --- |

W szczególności skarżący podnoszą, że instytucje Unii naruszyły art. 143 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. 1993 L 253, s. 1) i popełniły oczywiste błędy w ocenie, stwierdzając, że powiązane z nimi przedsiębiorstwo handlowe jest powiązane z inną spółką.

| | Ponadto skarżący twierdzą, że przy prowadzeniu dochodzenia i w ustaleniach zawartych w rozporządzeniu Rady (UE) nr 856/2010 instytucje naruszyły art. 5 ust. 4 TUE, wymagający poszanowania przez instytucje Unii ustanowionej prawem Unii Europejskiej podstawowej zasady proporcjonalności, i art. 41 Karty praw podstawowych, ustanawiający zasadę dobrej administracji. |
| --- | --- |

Ponadto skarżący twierdzą, że przy prowadzeniu dochodzenia i w ustaleniach zawartych w rozporządzeniu Rady (UE) nr 856/2010 instytucje naruszyły art. 5 ust. 4 TUE, wymagający poszanowania przez instytucje Unii ustanowionej prawem Unii Europejskiej podstawowej zasady proporcjonalności, i art. 41 Karty praw podstawowych, ustanawiający zasadę dobrej administracji.

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 856/2010 z dnia 27 września 2010 r. w sprawie zakończenia częściowego przeglądu okresowego wszczętego rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji (Dz.U. L 254, s. 5).

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/31 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/31

---

Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2010 r. — Deutsche Telekom przeciwko OHIM — TeliaSonera Denmark (odcień koloru fuksji)

(Sprawa T-583/10)

2011/C 55/56

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Telekom AG (Bonn, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci T. Dolde, V. von Bomhard i B. Goebel)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: TeliaSonera Denmark A/S (Kopenhaga, Dania)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 22 października 2010 r. przez Czwartą Izbę Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w sprawie R 463/2009-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 22 października 2010 r. przez Czwartą Izbę Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w sprawie R 463/2009-4;

| — | obciążenie strony skarżącej lub TeliaSonera Denmark A/S, w przypadku gdy przystąpi do tej sprawy w charakterze interwenienta, kosztami niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony skarżącej lub TeliaSonera Denmark A/S, w przypadku gdy przystąpi do tej sprawy w charakterze interwenienta, kosztami niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: kolorowy znak towarowy tworzący odcień koloru fuksji dla usług należących do klas 38 i 42 — wspólnotowy znak towarowy zarejestrowany pod nr 212787.

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: TeliaSonera Denmark A/S

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: strona wnosząca o unieważnienie prawa do znaku oparła swój wniosek na bezwzględnych podstawach odmowy rejestracji zgodnie z art. 4 i art. 7 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: zamknięcie sprawy po wycofaniu wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: odrzucenie odwołania jako niedopuszczalnego

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 59 rozporządzenia Rady nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza (i) nie oceniła prawidłowo dopuszczalności odwołania i (ii) naruszyła art. 85 ust. 3 oraz art. 83 rozporządzenia Rady nr 207/2009 kwestionując uzasadniony interes w dalszym prowadzeniu postępowania.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/32 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/32

---

Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2010 r. — Yilmaz przeciwko OHIM — Tequila Cuervo (TEQUILA MATADOR HECHO EN MEXICO)

(Sprawa T-584/10)

2011/C 55/57

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mustafa Yilmaz (Stuttgart, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat F. Kuschmirek)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Tequila Cuervo, SA de CV (Tlaquepaque, Meksyk)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 października 2010 r. w sprawie R 1162/2009-2; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 października 2010 r. w sprawie R 1162/2009-2; oraz

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Tequila Cuervo, SA de CV

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „TEQUILA MATADOR HECHO EN MEXICO” dla towarów z klas 32 i 33 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 3975117

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Niemczech słowny znak towarowy nr 30205053.1 „MATADOR” dla towarów z klasy 32; słowny międzynarodowy znak towarowy nr 792051 „MATADOR” dla towarów z klasy 32

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu dla wszystkich spornych towarów

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie spornej decyzji

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 w związku z błędną oceną Izby Odwoławczej, że nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, gdyż rozpatrywane znaki towarowe są łudząco podobne w odniesieniu do towarów, dla których zwrócono się o ochronę zgłoszonego znaku towarowego.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/32 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/32

---

Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2010 r. — Castiglioni przeciwko Komisji

(Sprawa T-591/10)

2011/C 55/58

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Castiglioni Srl (Busto Arsizio, Włochy) (przedstawiciel: G. Turni, avvocato)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Skarżąca spółka wnosi o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych środków oraz zasądzenie od Komisji Europejskiej naprawienia szkody w szczególnej postaci, które może zawierać oświadczenie, że jakakolwiek umowa, która mogła zostać zawarta pomiędzy Komisją i oferentem, któremu udzielono zamówienia jest nieobowiązująca, nieważna lub nieskuteczna, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych środków oraz zasądzenie od Komisji Europejskiej naprawienia szkody w szczególnej postaci, które może zawierać oświadczenie, że jakakolwiek umowa, która mogła zostać zawarta pomiędzy Komisją i oferentem, któremu udzielono zamówienia jest nieobowiązująca, nieważna lub nieskuteczna,

| — | tytułem ewentualnym, stwierdzenie nieważności zaskarżonych środków oraz zasądzenie od Komisji Europejskiej naprawienia szkody — w tym w zakresie utraconych korzyści — poniesione przez spółkę Castiglioni Srl w proporcjonalnej wysokości ustalonej w toku postępowania, z odsetkami i indeksacją do dnia faktycznej zapłaty |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, stwierdzenie nieważności zaskarżonych środków oraz zasądzenie od Komisji Europejskiej naprawienia szkody — w tym w zakresie utraconych korzyści — poniesione przez spółkę Castiglioni Srl w proporcjonalnej wysokości ustalonej w toku postępowania, z odsetkami i indeksacją do dnia faktycznej zapłaty

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi trzy zarzuty na poparcie swej skargi:

| | Pierwszy zarzut dotyczy naruszenia art 137 ust. rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. 2002, L 357, s. 1), naruszenia ogłoszenia o zamówieniu z wyjaśnieniami oraz braku uzasadnienia. |
| --- | --- |

Pierwszy zarzut dotyczy naruszenia art 137 ust. rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. 2002, L 357, s. 1), naruszenia ogłoszenia o zamówieniu z wyjaśnieniami oraz braku uzasadnienia.

| | Skarżąca wykazała, że spełnia wszystkie standardowe minimalne poziomy zdolności wymagane w ogłoszeniu o zamówieniu a okoliczność, że spełnianie minimalnych wymagań została wykazana w części bezpośrednio, a częściowo opierając się na zdolności innych podmiotów jest całkowicie bez znaczenia, zważywszy, że oparcie się na zdolności innych podmiotów jest wyraźnie przewidziane w przepisach dotyczących niniejszej sprawie. Brak oceny oferty złożonej przez skarżącą jest więc niezgodny z prawem. |
| --- | --- |

Skarżąca wykazała, że spełnia wszystkie standardowe minimalne poziomy zdolności wymagane w ogłoszeniu o zamówieniu a okoliczność, że spełnianie minimalnych wymagań została wykazana w części bezpośrednio, a częściowo opierając się na zdolności innych podmiotów jest całkowicie bez znaczenia, zważywszy, że oparcie się na zdolności innych podmiotów jest wyraźnie przewidziane w przepisach dotyczących niniejszej sprawie. Brak oceny oferty złożonej przez skarżącą jest więc niezgodny z prawem.

| | Drugi zarzut, dotyczy naruszenia art. 148 ust. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 i braku uzasadnienia. |
| --- | --- |

Drugi zarzut, dotyczy naruszenia art. 148 ust. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 i braku uzasadnienia.

| | W tym zakresie skarżąca wskazuje, że nawet gdyby stwierdzono, że dokumenty złożone przez skarżącą w celu wykazania, że spełnia Standard ST3 nie były dość jasne, instytucja zamawiająca powinna była zastosować art. 148 ust. 3 rozporządzenia nr 2342/2002. |
| --- | --- |

W tym zakresie skarżąca wskazuje, że nawet gdyby stwierdzono, że dokumenty złożone przez skarżącą w celu wykazania, że spełnia Standard ST3 nie były dość jasne, instytucja zamawiająca powinna była zastosować art. 148 ust. 3 rozporządzenia nr 2342/2002.

| | Trzeci zarzut dotyczy niezgodności z prawem ogłoszenia o zamówieniu. |
| --- | --- |

Trzeci zarzut dotyczy niezgodności z prawem ogłoszenia o zamówieniu.

| | W tym zakresie skarżąca stwierdza, że gdyby — choć jest to przez nią kwestionowane — stanowisko instytucji zamawiającej było uzasadnione ogłoszeniem o zamówieniu, skarżąca podważa prawidłowość tego ogłoszenia, w oparciu o te same argumenty, które wskazano w ramach pierwszego zarzutu. |
| --- | --- |

W tym zakresie skarżąca stwierdza, że gdyby — choć jest to przez nią kwestionowane — stanowisko instytucji zamawiającej było uzasadnione ogłoszeniem o zamówieniu, skarżąca podważa prawidłowość tego ogłoszenia, w oparciu o te same argumenty, które wskazano w ramach pierwszego zarzutu.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/33 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/33

---

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 października 2010 r. w sprawie F-2/10 Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 21 grudnia 2010 r. przez Luigiego Marcuccia

(Sprawa T-594/10 P)

2011/C 55/59

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | W każdym przypadku: stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonego postanowienia. |
| --- | --- |

—

W każdym przypadku: stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonego postanowienia.

| — | Stwierdzenie, że skarga w pierwszej instancji, w której przedmiocie wydano zaskarżone postanowienie, była dopuszczalna. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że skarga w pierwszej instancji, w której przedmiocie wydano zaskarżone postanowienie, była dopuszczalna.

| — | Tytułem żądania głównego: uwzględnienie w całości żądań zawartych w skardze w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

—

Tytułem żądania głównego: uwzględnienie w całości żądań zawartych w skardze w pierwszej instancji.

| — | Obciążenie pozwanej kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie we wszystkich instancjach w niniejszej sprawie. |
| --- | --- |

—

Obciążenie pozwanej kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie we wszystkich instancjach w niniejszej sprawie.

| — | Tytułem żądania ewentualnego: przekazanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej w zmienionym składzie do ponownego rozpoznania sprawy co do istoty. |
| --- | --- |

—

Tytułem żądania ewentualnego: przekazanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej w zmienionym składzie do ponownego rozpoznania sprawy co do istoty.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem odwołania jest postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 6 października 2010 r. Powyższym postanowieniem skarga na decyzję odmowną pozwanej w sprawie wniosku wnoszącego dowołanie o zwrot w wysokości 100 % kosztów leczenia choroby, na którą cierpi, została częściowo odrzucona jako niedopuszczalna, a częściowo oddalona jako bezzasadna.

Na poparcie swojego odwołania wnoszący odwołanie podnosi niezgodność z prawem orzeczenia w zakresie przedmiotu skargi oraz w zakresie dopuszczalności skargi.

Wnoszący odwołanie podnosi również, że wykładni art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich oraz art. 94 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej dokonano w sposób błędny i nieracjonalny, że postanowienie jest całkowicie pozbawione uzasadnienia oraz że nie orzeczono w nim w przedmiocie jednego z żądań.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/34 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/34

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 27 października 2010 r. w sprawie F-60/09 Gerhard Birkhoff przeciwko Komisji, wniesione w dniu 3 stycznia 2011 r. przez Gerharda Birkhoffa

(Sprawa T-10/11 P)

2011/C 55/60

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Gerhard Birkhoff (Weitenau, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Inzillo)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | obciążenie drugiej strony postępowania kosztami obu instancji. |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony postępowania kosztami obu instancji.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem niniejszego odwołania jest uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej w sprawie F-60/09 Birkhoff przeciwko Komisji, na mocy którego oddalono skargę na decyzję pozwanej oddalającą wniosek skarżącego o przedłużenie okresu wypłacania dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu, pobieranego przez niego od 1978 r.

Na poparcie odwołania wnoszący je podnosi siedem zarzutów.

| — | Zarzut pierwszy: naruszenie przywołanych przepisów regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich i zasad pewności prawa i równego traktowania; |
| --- | --- |

—

Zarzut pierwszy: naruszenie przywołanych przepisów regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich i zasad pewności prawa i równego traktowania;

| — | Zarzut drugi: naruszenie prawa wynikające z błędnego przyjęcia, że wnoszący odwołanie powołał się w swej skardze na tylko jedną podstawę (art. 2 ust. 5 załącznika VII do regulaminu pracowniczego), i ograniczenia w ten sposób zarzutów, które powinny były w zasadzie obejmować także błędne zastosowanie norm i powiązanych z nimi przepisów w omawianej dziedzinie; |
| --- | --- |

—

Zarzut drugi: naruszenie prawa wynikające z błędnego przyjęcia, że wnoszący odwołanie powołał się w swej skardze na tylko jedną podstawę (art. 2 ust. 5 załącznika VII do regulaminu pracowniczego), i ograniczenia w ten sposób zarzutów, które powinny były w zasadzie obejmować także błędne zastosowanie norm i powiązanych z nimi przepisów w omawianej dziedzinie;

| — | Zarzut trzeci: błędne zastosowanie prawa, błędne uzasadnienie i naruszenie prawa, ponieważ sąd pierwszej instancji rozstrzygnął niniejszą sprawę na zasadach analogii i bez przywołania określonego kryterium prawnego czy normy odniesienia. |
| --- | --- |

—

Zarzut trzeci: błędne zastosowanie prawa, błędne uzasadnienie i naruszenie prawa, ponieważ sąd pierwszej instancji rozstrzygnął niniejszą sprawę na zasadach analogii i bez przywołania określonego kryterium prawnego czy normy odniesienia.

| — | Zarzut czwarty: błędne zastosowanie prawa, zaniechanie i brak uzasadnienia przy ocenie dowodów przedstawionych przez wnoszącego odwołanie na poparcie jego wywodów; |
| --- | --- |

—

Zarzut czwarty: błędne zastosowanie prawa, zaniechanie i brak uzasadnienia przy ocenie dowodów przedstawionych przez wnoszącego odwołanie na poparcie jego wywodów;

| — | Zarzut piąty: nieposzanowanie ogólnych i nienaruszalnych zasad równego traktowania w wyniku oczywistej bezzasadności zastosowania i wadliwej wykładni przywołanych w niniejszej sprawie uregulowań lub wytycznych; |
| --- | --- |

—

Zarzut piąty: nieposzanowanie ogólnych i nienaruszalnych zasad równego traktowania w wyniku oczywistej bezzasadności zastosowania i wadliwej wykładni przywołanych w niniejszej sprawie uregulowań lub wytycznych;

| — | Zarzut szósty: niewłaściwość, błędne uzasadnienie i wykroczenie poza przysługujący zakres swobodnej oceny przy zasądzeniu kosztów, z których wnoszący odwołanie powinien był zostać zwolniony w całości lub w części z uwagi na chorobę członka rodziny, które to zasądzenie Sąd oparł na opinii lekarza zakładowego wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego zamiast administratora; |
| --- | --- |

—

Zarzut szósty: niewłaściwość, błędne uzasadnienie i wykroczenie poza przysługujący zakres swobodnej oceny przy zasądzeniu kosztów, z których wnoszący odwołanie powinien był zostać zwolniony w całości lub w części z uwagi na chorobę członka rodziny, które to zasądzenie Sąd oparł na opinii lekarza zakładowego wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego zamiast administratora;

| — | Zarzut siódmy: brak uzasadnienia zaskarżonego wyroku w wielu rozstrzygających kwestiach poruszonych przez wnoszącego odwołanie, które nie zostały jednak pogłębione przez Sąd. |
| --- | --- |

—

Zarzut siódmy: brak uzasadnienia zaskarżonego wyroku w wielu rozstrzygających kwestiach poruszonych przez wnoszącego odwołanie, które nie zostały jednak pogłębione przez Sąd.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/34 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/34

---

Postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2011 r. — Coedo Suárez przeciwko Radzie

(Sprawa T-3/08) (1)

2011/C 55/61

Język postępowania: francuski

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 64 z 8.3.2008.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/34 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/34

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — FIFA przeciwko OHIM — Ferrero (WORLD CUP 2006 i in.)

(Sprawy połączone od T-444/08 do T-448/08) (1)

2011/C 55/62

Język postępowania: angielski

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie spraw połączonych.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 6.12.2008.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/35 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/35

---

Postanowienie Sądu z dnia 13 grudnia 2010 r. — Martinet przeciwko Komisji

(Sprawa T-163/09) (1)

2011/C 55/63

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 141 z 20.6.2009.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/35 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/35

---

Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2010 r. — De Lucia przeciwko OHIM — Galbani (De Lucia La natura pratica del gusto)

(Sprawa T-2/10) (1)

2011/C 55/64

Język postępowania: włoski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 27.2.2010.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/36 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/36

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 13 stycznia 2011 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

(Sprawa F-77/09) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - System odpowiedzialności dyscyplinarnej - Postępowanie dyscyplinarne - Artykuł 22a i artykuł 22b regulaminu pracowniczego - Bezstronność - Rozsądny termin)

2011/C 55/65

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bart Nijs (Bridel, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat F. Rollinger)

Strona pozwana: Trybunał Obrachunkowy Unii Europejskiej (przedstawiciele: T. Kennedy i J.M. Stenier, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Służba publiczna — Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji komitetu ad hoc Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 15 stycznia 2009 r. o odwołaniu skarżącego bez ograniczenia jego praw emerytalnych ze skutkiem od dnia 1 lutego 2009 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Bart Nijs pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Trybunał Obrachunkowy. |
| --- | --- |

2)

Bart Nijs pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Trybunał Obrachunkowy.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 21.11.2009, s. 65.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/36 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/36

---

Skarga wniesiona w dniu 14 lipca 2010 r. — Pedeferri i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-57/10)

2011/C 55/66

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Stefano Pedeferri (Sangiano, Włochy) i in. (przedstawiciel: adwokat G. Vistoli)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie, że skarżący posiadają status pracowników Komisji Europejskiej oraz przywrócenie ich do pracy we Wspólnym Centrum Badawczym w Isprze. Ponadto wniosek o naprawienie poniesionej przez każdego z nich szkody oraz doznanej krzywdy.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie i uznanie, że stosunek pracy najemnej skarżących został faktycznie nawiązany z rażącym naruszeniem ustawy nr 1369/60 Republiki Włoskiej i w rezultacie stwierdzenie, że stosunki pracy najemnej każdego ze skarżących zostały nawiązane z Komisją Europejską i że w związku z tym względem każdego ze skarżących mają zastosowanie postanowienia umowne, dotyczące wynagrodzenia i zabezpieczenia społecznego związane z wykonywanymi zadaniami od momentu ich faktycznego wykonywania lub od innej daty, jaką Sąd ustali w toku postępowania; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie i uznanie, że stosunek pracy najemnej skarżących został faktycznie nawiązany z rażącym naruszeniem ustawy nr 1369/60 Republiki Włoskiej i w rezultacie stwierdzenie, że stosunki pracy najemnej każdego ze skarżących zostały nawiązane z Komisją Europejską i że w związku z tym względem każdego ze skarżących mają zastosowanie postanowienia umowne, dotyczące wynagrodzenia i zabezpieczenia społecznego związane z wykonywanymi zadaniami od momentu ich faktycznego wykonywania lub od innej daty, jaką Sąd ustali w toku postępowania;

| — | nakazanie Komisji Europejskiej przywrócenia skarżących do pracy w służbach Wspólnego Centrum Badawczego w Isprze, na warunkach prawnych, podatkowych i zabezpieczenia społecznego, jakie z tym się wiążą; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji Europejskiej przywrócenia skarżących do pracy w służbach Wspólnego Centrum Badawczego w Isprze, na warunkach prawnych, podatkowych i zabezpieczenia społecznego, jakie z tym się wiążą;

| — | zasądzenie od Komisji Europejskiej na rzecz skarżących zapłaty wszystkich wierzytelności wynikających z ich statusu pracowników Wspólnego Centrum Badawczego, również różnicy w zakresie zabezpieczenia społecznego i ubezpieczenia zdrowotnego, w zakresie uściślonym na koniec postępowania, zgodnie z prawnym i ekonomicznym statusem pracowników Unii Europejskiej wykonujących zadania pomocnicze związane z bezpieczeństwem; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji Europejskiej na rzecz skarżących zapłaty wszystkich wierzytelności wynikających z ich statusu pracowników Wspólnego Centrum Badawczego, również różnicy w zakresie zabezpieczenia społecznego i ubezpieczenia zdrowotnego, w zakresie uściślonym na koniec postępowania, zgodnie z prawnym i ekonomicznym statusem pracowników Unii Europejskiej wykonujących zadania pomocnicze związane z bezpieczeństwem;

| — | zasądzenie na rzecz skarżących, tytułem naprawienia szkody i krzywdy, kwoty równej 50 % zasądzonych im z powyższych przyczyn wierzytelności a w każdym razie równej co najmniej 50 000 EUR. |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżących, tytułem naprawienia szkody i krzywdy, kwoty równej 50 % zasądzonych im z powyższych przyczyn wierzytelności a w każdym razie równej co najmniej 50 000 EUR.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/36 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/36

---

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2010 r. — Florentiny przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-90/10)

2011/C 55/67

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Jean-François Florentiny (Strassen, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci P. Nelissen Grade i G. Leblanc)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o niewpisaniu skarżącego na listę urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania AST6 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2009 r.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 29 czerwca 2010 r. oddalającej zażalenie skarżącego; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 29 czerwca 2010 r. oddalającej zażalenie skarżącego;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 24 listopada 2009 r., opublikowanej w dniu 2 grudnia 2009 r., o niewpisaniu skarżącego na listę urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania AST6 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2009 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 24 listopada 2009 r., opublikowanej w dniu 2 grudnia 2009 r., o niewpisaniu skarżącego na listę urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania AST6 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2009 r.;

| — | wskazanie organowi powołującemu skutków stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji, a w szczególności zaszeregowania do grupy AST6, oraz mocy wstecznej awansu do grupy AST6 od daty, w której powinien zacząć obowiązywać, czyli od dnia 1 stycznia 2009 r.; |
| --- | --- |

—

wskazanie organowi powołującemu skutków stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji, a w szczególności zaszeregowania do grupy AST6, oraz mocy wstecznej awansu do grupy AST6 od daty, w której powinien zacząć obowiązywać, czyli od dnia 1 stycznia 2009 r.;

| — | zasądzenie na rzecz skarżącego 2 000 EUR tytułem naprawienia doznanej przez niego krzywdy; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżącego 2 000 EUR tytułem naprawienia doznanej przez niego krzywdy;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/37 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/37

---

Skarga wniesiona w dniu 8 października 2010 r. — AM przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-100/10)

2011/C 55/68

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: AM (Malaga, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci L. Lévi i C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Przedmiot i opis sporu

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, na mocy której odmówiono uznania za wypadek w rozumieniu art. 73 regulaminu pracowniczego i art. 2 wspólnych zasad ubezpieczenia urzędników od ryzyka wypadku i choroby zawodowej, wypadku udaru mózgu, którego ofiarą jest strona skarżąca.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 12 listopada 2009 r., na mocy której odmówiono uznania za wypadek w rozumieniu art. 73 regulaminu pracowniczego i art. 2 wspólnych zasad ubezpieczenia urzędników od ryzyka wypadku i choroby zawodowej, wypadku udaru mózgu, którego ofiarą jest strona skarżąca, a w razie potrzeby, decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 12 listopada 2009 r., na mocy której odmówiono uznania za wypadek w rozumieniu art. 73 regulaminu pracowniczego i art. 2 wspólnych zasad ubezpieczenia urzędników od ryzyka wypadku i choroby zawodowej, wypadku udaru mózgu, którego ofiarą jest strona skarżąca, a w razie potrzeby, decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie;

| — | w rezultacie, nakazanie ponownego zbadania wniosku złożonego przez stronę skarżącą na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego przez nową komisję lekarską; |
| --- | --- |

—

w rezultacie, nakazanie ponownego zbadania wniosku złożonego przez stronę skarżącą na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego przez nową komisję lekarską;

| — | zasądzenie od pozwanego zadośćuczynienia, oszacowanego ex aequo et bono na 50 000 EUR, za krzywdę doznaną ze względu na zaskarżone decyzje; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanego zadośćuczynienia, oszacowanego ex aequo et bono na 50 000 EUR, za krzywdę doznaną ze względu na zaskarżone decyzje;

| — | zasądzenie od pozwanego odszkodowania, oszacowanego tymczasowo na 25 000 EUR, za szkodę poniesioną ze względu na zaskarżone decyzje; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanego odszkodowania, oszacowanego tymczasowo na 25 000 EUR, za szkodę poniesioną ze względu na zaskarżone decyzje;

| — | zasądzenie od pozwanego odsetek za zwłokę od należnej kwoty, na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego, w stosunku 12 % w okresie rozpoczynającym bieg najpóźniej w dniu 15 marca 2007 r. aż do dnia całkowitej spłaty tej kwoty; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanego odsetek za zwłokę od należnej kwoty, na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego, w stosunku 12 % w okresie rozpoczynającym bieg najpóźniej w dniu 15 marca 2007 r. aż do dnia całkowitej spłaty tej kwoty;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/37 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/37

---

Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2010 r. — Bowles i in. przeciwko EBC

(Sprawa F-114/10)

2011/C 55/69

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Carlos Bowles i in. (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i M. Vandenbussche)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności odcinków wynagrodzenia skarżących za styczeń 2010 r. i kolejne miesiące w zakresie w jakim obejmują one podwyższenie wynagrodzenia o 2 % w następstwie postępowania w sprawie dostosowania wynagrodzeń za 2010 r. a także naprawienie szkody poniesionej przez skarżących.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności odcinków wynagrodzenia za styczeń 2010 r. i kolejne miesiące w zakresie w jakim zostało w nich zastosowane podwyższenie wynagrodzenia o 2 % tak aby zastosować podwyższenie o 2,1 % wyliczone w oparciu o dostosowanie Komisji wynoszące 3,6 %; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności odcinków wynagrodzenia za styczeń 2010 r. i kolejne miesiące w zakresie w jakim zostało w nich zastosowane podwyższenie wynagrodzenia o 2 % tak aby zastosować podwyższenie o 2,1 % wyliczone w oparciu o dostosowanie Komisji wynoszące 3,6 %;

| — | w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji o oddaleniu wniosków skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy i wniesionych przez nich zażaleń; |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji o oddaleniu wniosków skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy i wniesionych przez nich zażaleń;

| — | naprawienie szkody poniesionej przez skarżących, która obejmuje różnicę między podwyższeniem wynagrodzenia o 2 % zastosowanym niezgodnie z prawem od stycznia 2010 r. a podwyższeniem o 2,1 %, które powinno było przysługiwać skarżącym a więc podwyższenie wynagrodzenia oraz wszystkich pochodnych praw finansowych (w tym praw emerytalnych) o 0,1 % miesięcznie od stycznia 2010 r. Od kwot tych powinny zostać naliczone odsetki za okres od dnia ich wymagalności do dnia rzeczywistego dokonania zapłaty, których wysokość powinna zostać ustalona na podstawie znajdujących zastosowanie w tym okresie stóp procentowych ustanowionych przez Europejski Bank Centralny dla podstawowych operacji refinansowania, powiększonych o 2 punkty; |
| --- | --- |

—

naprawienie szkody poniesionej przez skarżących, która obejmuje różnicę między podwyższeniem wynagrodzenia o 2 % zastosowanym niezgodnie z prawem od stycznia 2010 r. a podwyższeniem o 2,1 %, które powinno było przysługiwać skarżącym a więc podwyższenie wynagrodzenia oraz wszystkich pochodnych praw finansowych (w tym praw emerytalnych) o 0,1 % miesięcznie od stycznia 2010 r. Od kwot tych powinny zostać naliczone odsetki za okres od dnia ich wymagalności do dnia rzeczywistego dokonania zapłaty, których wysokość powinna zostać ustalona na podstawie znajdujących zastosowanie w tym okresie stóp procentowych ustanowionych przez Europejski Bank Centralny dla podstawowych operacji refinansowania, powiększonych o 2 punkty;

| — | naprawienie szkody dotyczącej utraty siły nabywczej oszacowanej wstępnie ex aequo et bono na 5 000 EUR w przypadku każdego ze skarżących; |
| --- | --- |

—

naprawienie szkody dotyczącej utraty siły nabywczej oszacowanej wstępnie ex aequo et bono na 5 000 EUR w przypadku każdego ze skarżących;

| — | zadośćuczynienie za krzywdę oszacowaną ex aequo et bono na 5 000 EUR w przypadku każdego ze skarżących; |
| --- | --- |

—

zadośćuczynienie za krzywdę oszacowaną ex aequo et bono na 5 000 EUR w przypadku każdego ze skarżących;

| — | obciążenie Europejskiego Banku Centralnego kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Europejskiego Banku Centralnego kosztami postępowania

---

| 19.2.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 55/38 |
| --- | --- | --- | --- |

19.2.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 55/38

---

Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2010 r. — Gozi przeciwko Komisji

(Sprawa F-116/10)

2011/C 55/70

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Sandro Gozi (Sogliano al Rubicone, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci L. De Luca i G. Passalacqua)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji, na mocy której oddalono wniosek o zwrot kosztów poniesionych przez skarżącego w trakcie postępowania karnego przed sądem krajowym.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji dyrekcji generalnej do spraw zasobów ludzkich i bezpieczeństwa — dyrekcji D — HR.D.2/MB/db Ares (2010) — Y96985 |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji dyrekcji generalnej do spraw zasobów ludzkich i bezpieczeństwa — dyrekcji D — HR.D.2/MB/db Ares (2010) — Y96985

| — | ustalenie i stwierdzenie, że skarżącemu przysługuje prawo do zwrotu kosztów i w efekcie nakazanie zapłaty na jego rzecz kwoty 24 480 EUR |
| --- | --- |

—

ustalenie i stwierdzenie, że skarżącemu przysługuje prawo do zwrotu kosztów i w efekcie nakazanie zapłaty na jego rzecz kwoty 24 480 EUR

---