# Επίσημη Εφημερίδα C 382/20 Σ

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 64ό έτος20 Σεπτεμβρίου # 2021 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

64ό έτος20 Σεπτεμβρίου # 2021

---

| Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2021/C 382/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2021/C 382/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2021/C 382/02 | Υπόθεση C-791/19: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Ιουλίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας (Παράβαση κράτους μέλους – Πειθαρχικό καθεστώς των δικαστών – Κράτος δικαίου – Ανεξαρτησία των δικαστών – Αποτελεσματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης – Άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ – Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Πειθαρχικά παραπτώματα λόγω του περιεχομένου δικαστικών αποφάσεων – Ανεξάρτητα πειθαρχικά δικαστήρια που έχουν συσταθεί νομίμως – Τήρηση της εύλογης προθεσμίας και σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας στις πειθαρχικές διαδικασίες – Άρθρο 267 ΣΛΕΕ – Περιορισμός του δικαιώματος και της υποχρεώσεως των εθνικών δικαστηρίων να υποβάλλουν στο Δικαστήριο αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως) | 2 |
| 2021/C 382/03 | Υπόθεση C-911/19: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Ιουλίου 2021 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fédération bancaire française (FBF) κατά Autorité de contrôle prudentiel et de résolution (ACPR) [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρα 263 και 267 ΣΛΕΕ – Πράξη της Ένωσης η οποία δεν είναι νομικώς δεσμευτική – Δικαστικός έλεγχος – Κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΑΤ) – Ρυθμίσεις επίβλεψης και διακυβέρνησης προϊόντων λιανικής τραπεζικής – Κύρος – Αρμοδιότητα της ΕΑΤ] | 3 |
| 2021/C 382/04 | Υπόθεση C-262/21 PPU: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Αυγούστου 2021 [αίτηση του Korkein oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A κατά B [Προδικαστική παραπομπή – Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης – Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και σε διαφορές γονικής μέριμνας – Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 – Πεδίο εφαρμογής – Άρθρο 2, σημείο 11 – Έννοια της παράνομης μετακίνησης ή κατακράτησης παιδιού – Σύμβαση της Χάγης της 25ης Οκτωβρίου 1980 – Αίτηση επιστροφής παιδιού πολύ μικρής ηλικίας του οποίου την επιμέλεια έχουν από κοινού οι γονείς του – Υπήκοοι τρίτης χώρας – Μεταφορά του παιδιού και της μητέρας του στο κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως διεθνούς προστασίας κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 (Δουβλίνο III)] | 4 |
| 2021/C 382/05 | Υπόθεση C-81/20: Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2021 [αίτηση του Tribunalul Bucureşti (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Mitliv Exim SRL κατά Agenţia Naţională de Administrare Fiscală, Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 53, παράγραφος 2, και άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Θεμελιώδη δικαιώματα – Αρχή ne bis in idem – Σώρευση ποινικών και διοικητικών κυρώσεων – Μη δυνατότητα εφαρμογής – Παρεπόμενες φορολογικές υποχρεώσεις – Τόκοι επί ποσού που κατέβαλε ο φορολογούμενος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας] | 5 |
| 2021/C 382/06 | Υπόθεση C-206/20: Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2021 [αίτηση του High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος κατά του VA (Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ – Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γ' – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε από την εισαγγελία κράτους μέλους στο πλαίσιο ποινικής διώξεως, με βάση στερητικό της ελευθερίας μέτρο διαταχθέν από την ίδια αρχή – Έλλειψη δικαστικού ελέγχου πριν από την παράδοση του εκζητουμένου – Συνέπειες – Αποτελεσματική δικαστική προστασία – Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άρθρο 47) | 5 |
| 2021/C 382/07 | Υπόθεση C-636/20: Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2021 [αίτηση του Pécsi Törvényszék (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Tolnatext Bt. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága (Προδικαστική παραπομπή – Ενωσιακός τελωνειακός κώδικας – Άρθρο 22, παράγραφος 6 – Άρθρο 29 – Δικαίωμα ακροάσεως – Αυτεπαγγέλτως κινηθείσες διαδικασίες – Άρθρο 53, παράγραφος 2, και άρθρο 94 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Έλλειψη διευκρινίσεων όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους είναι αναγκαία η απάντηση επί τού προδικαστικού ερωτήματος προς επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης – Προδήλως απαράδεκτο της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως) | 6 |
| 2021/C 382/08 | Υπόθεση C-95/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 16 Φεβρουαρίου 2021 — Deutsche Lufthansa AG κατά AirHelp Germany GmbH | 6 |
| 2021/C 382/09 | Υπόθεση C-142/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 5 Μαρτίου 2021 — Deutsche Lufthansa AG κατά AirHelp Germany GmbH | 7 |
| 2021/C 382/10 | Υπόθεση C-173/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 22 Μαρτίου 2021 — Deutsche Lufthansa AG κατά GE | 7 |
| 2021/C 382/11 | Υπόθεση C-302/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 4 de Castellón de la Plana (Ισπανία) στις 12 Μαΐου 2021 — Casilda κατά Banco Cetelem SA | 7 |
| 2021/C 382/12 | Υπόθεση C-312/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Mercantil no 3 de Valencia (Ισπανία) στις 19 Μαΐου 2021 — Tráficos Manuel Ferrer S.L. κ.λπ. κατά Daimler AG | 9 |
| 2021/C 382/13 | Υπόθεση C-326/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 25 Μαΐου 2021 η PNB Banka AS κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) στις 12 Μαρτίου 2021 στην υπόθεση T-50/20, PNB Banka κατά ΕΚΤ | 9 |
| 2021/C 382/14 | Υπόθεση C-333/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Mercantil no 17 de Madrid (Ισπανία) στις 27 Μαΐου 2021 — European Superleague Company, S.L. κατά Union of European Football Associations (UEFA) και Fédération internationale de football association (FIFA) | 10 |
| 2021/C 382/15 | Υπόθεση C-335/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 10 bis de Sevilla (Ισπανία) στις 27 Μαΐου 2021 — Vicente κατά Delia | 12 |
| 2021/C 382/16 | Υπόθεση C-346/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação do Porto (Πορτογαλία) στις 4 Ιουνίου 2021 — ING Luxembourg SA κατά VX | 13 |
| 2021/C 382/17 | Υπόθεση C-368/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στις 14 Ιουνίου 2021 — R.T. κατά Hauptzollamt Hamburg | 13 |
| 2021/C 382/18 | Υπόθεση C-372/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 17 Ιουνίου 2021 — Freikirche der Siebenten-Tags-Adventisten in Deutschland KdöR | 14 |
| 2021/C 382/19 | Υπόθεση C-386/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour d’appel de Mons (Βέλγιο) στις 24 Ιουνίου 2021 — Ryanair DAC κατά Happy Flights Srl, πρώην Happy Flights Sprl | 14 |
| 2021/C 382/20 | Υπόθεση C-388/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Erfurt (Γερμανία) στις 23 Ιουνίου 2021 — A κατά B | 15 |
| 2021/C 382/21 | Υπόθεση C-396/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht München I (Γερμανία) στις 29 Ιουνίου 2021 — KT, NS κατά FTI Touristik GmbH | 16 |
| 2021/C 382/22 | Υπόθεση C-398/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 28 Ιουνίου 2021 — Conseil national des barreaux, Conférence des bâtonniers, Ordre des avocats du barreau de Paris κατά Premier ministre, Ministre de l’Economie, des Finances et de la Relance | 16 |
| 2021/C 382/23 | Υπόθεση C-413/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 6 Ιουλίου 2021 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 21 Απριλίου 2021 στην υπόθεση T-322/19, El-Qaddafi κατά Συμβουλίου | 17 |
| 2021/C 382/24 | Υπόθεση C-441/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 16 Ιουλίου 2021 η Ryanair DAC κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο πενταμελές τμήμα) στις 19 Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-628/20, Ryanair κατά Επιτροπής (Ισπανία· Covid-19) | 18 |
| 2021/C 382/25 | Υπόθεση C-442/21 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 15 Ιουλίου 2021 οι ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 5 Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-561/18, ITD και Danske Fragtmænd κατά Επιτροπής | 19 |
| 2021/C 382/26 | Υπόθεση C-444/21: Προσφυγή της 16ης Ιουλίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας | 19 |
| 2021/C 382/27 | Υπόθεση C-454/21 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 22 Ιουλίου 2021 οι Engie Global LNG Holding Sàrl, Engie Invest International SA και Engie SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 12 Μαΐου 2021 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-516/18 και T-525/18, Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κ.λπ. κατά Επιτροπής | 21 |
| 2021/C 382/28 | Υπόθεση C-478/21 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 2 Αυγούστου 2021 οι China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products, Cangzhou Qinghong Foundry Co. Ltd, Botou City Qinghong Foundry Co. Ltd, Lingshou County Boyuan Foundry Co. Ltd, Handan Qunshan Foundry Co. Ltd, Heping Cast Co. Ltd Yi County, Hong Guang Handan Cast Foundry Co. Ltd, Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd, Botou City Wangwu Town Tianlong Casting Factory, Tangxian Hongyue Machinery Accessory Foundry Co. Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 19 Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-254/18, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής | 22 |
| 2021/C 382/29 | Υπόθεση C-345/20: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας | 23 |
| 2021/C 382/30 | Υπόθεση C-629/20: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 17ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Lufthansa AG κατά LE | 23 |
| 2021/C 382/31 | Υπόθεση C-9/21: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 21ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — AX κατά Deutsche Lufthansa AG | 23 |
| 2021/C 382/32 | Υπόθεση C-37/21: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Amtsgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — flightright GmbH κατά Ryanair DAC | 23 |
| 2021/C 382/33 | Υπόθεση C-106/21: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 18ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Lufthansa AG κατά BC | 24 |
| 2021/C 382/34 | Υπόθεση C-182/21: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Nokia Technologies Oy κατά Daimler AG, παρισταμένων των: Continental Automotive GmbH κ.λπ. | 24 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2021/C 382/35 | Υπόθεση T-866/19: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2021 — Ryanair και Laudamotion κατά Επιτροπής [Προσφυγή ακυρώσεως – Αεροπορικές μεταφορές – Κανονισμός (ΕΚ) 1008/2008 – Κανόνες κατανομής της εναέριας κυκλοφορίας μεταξύ των αερολιμένων Schiphol και Lelystad – Παροχή προτεραιότητας κατά την κατανομή των χρονοθυρίδων στον αερολιμένα Lelystad – Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα – Πράξη που δεν αφορά ατομικά τις προσφεύγουσες – Απαράδεκτο] | 25 |
| 2021/C 382/36 | Υπόθεση T-79/20: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2021 — AI κατά ECDC (Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως – Υπαλληλική υπόθεση – Προσωπικό του ECDC – Ηθική παρενόχληση – Άρθρο 12α του ΚΥΚ – Προσβολή της τιμής – Αίτηση αρωγής – Άρθρο 24 του ΚΥΚ – Απόρριψη της αιτήσεως – Δικαίωμα ακροάσεως – Απουσία εκ πρώτης όψεως αποδεικτικών στοιχείων – Καθήκον μέριμνας – Προσφυγή-αγωγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη) | 25 |
| 2021/C 382/37 | Υπόθεση T-455/20: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2021 — Roxtec κατά EUIPO — Wallmax (Απεικόνιση πορτοκαλί τετραγώνου που περιέχει επτά ομόκεντρους μαύρους κύκλους) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας – Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απεικονίζει πορτοκαλί τετράγωνο που περιέχει επτά ομόκεντρους μαύρους κύκλους – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Σημείο αποτελούμενο αποκλειστικά από το σχήμα του προϊόντος που είναι απαραίτητο για την επίτευξη τεχνικού αποτελέσματος – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', σημείο ii, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', σημείο ii, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] | 26 |
| 2021/C 382/38 | Υπόθεση T-230/21 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2021 — Jalkh κατά Κοινοβουλίου (Ασφαλιστικά μέτρα – Θεσμικό δίκαιο – Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου – Προνόμια και ασυλίες – Άρση της βουλευτικής ασυλίας – Αίτηση αναστολής εκτελέσεως – Έλλειψη επείγοντος) | 27 |
| 2021/C 382/39 | Υπόθεση T-449/21: Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2021 — Natixis κατά Επιτροπής | 27 |
| 2021/C 382/40 | Υπόθεση T-458/21: Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2021 — Quantic Dream κατά EUIPO — Quentia (Q) | 28 |
| 2021/C 382/41 | Υπόθεση T-459/21: Προσφυγή της 3ης Αυγούστου 2021 — Calrose Rice κατά EUIPO — Ricegrowers (Sunwhite) | 29 |
| 2021/C 382/42 | Υπόθεση T-465/21: Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — Ionfarma κατά EUIPO — LG Electronics (AION) | 30 |
| 2021/C 382/43 | Υπόθεση T-466/21: Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — Baumberger κατά EUIPO — Nube (Lío) | 31 |
| 2021/C 382/44 | Υπόθεση T-467/21: Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — DBM Videovertrieb κατά EUIPO — Nube (Lío) | 31 |
| 2021/C 382/45 | Υπόθεση T-472/21: Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — RTE κατά ACER | 32 |
| 2021/C 382/46 | Υπόθεση T-474/21: Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — Schenk Italia κατά EUIPO — Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella (AMICONE) | 33 |
| 2021/C 382/47 | Υπόθεση T-477/21: Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2021 — Glaxo Group κατά EUIPO — Cipla Europe (Σχήμα εισπνευστήρα) | 34 |
| 2021/C 382/48 | Υπόθεση T-478/21: Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2021 — Les Éditions P. Amaury κατά EUIPO — Golden Balls (BALLON D’OR) | 35 |
| 2021/C 382/49 | Υπόθεση T-482/21: Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2021 — TenneT TSO και TenneT TSO κατά ACER | 35 |
| 2021/C 382/50 | Υπόθεση T-49/21: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου 2021 — PZ κατά Επιτροπής | 37 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2021/C 382/02

Υπόθεση C-791/19: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Ιουλίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας (Παράβαση κράτους μέλους – Πειθαρχικό καθεστώς των δικαστών – Κράτος δικαίου – Ανεξαρτησία των δικαστών – Αποτελεσματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης – Άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ – Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Πειθαρχικά παραπτώματα λόγω του περιεχομένου δικαστικών αποφάσεων – Ανεξάρτητα πειθαρχικά δικαστήρια που έχουν συσταθεί νομίμως – Τήρηση της εύλογης προθεσμίας και σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας στις πειθαρχικές διαδικασίες – Άρθρο 267 ΣΛΕΕ – Περιορισμός του δικαιώματος και της υποχρεώσεως των εθνικών δικαστηρίων να υποβάλλουν στο Δικαστήριο αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως)

2

2021/C 382/03

Υπόθεση C-911/19: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Ιουλίου 2021 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fédération bancaire française (FBF) κατά Autorité de contrôle prudentiel et de résolution (ACPR) [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρα 263 και 267 ΣΛΕΕ – Πράξη της Ένωσης η οποία δεν είναι νομικώς δεσμευτική – Δικαστικός έλεγχος – Κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΑΤ) – Ρυθμίσεις επίβλεψης και διακυβέρνησης προϊόντων λιανικής τραπεζικής – Κύρος – Αρμοδιότητα της ΕΑΤ]

3

2021/C 382/04

Υπόθεση C-262/21 PPU: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Αυγούστου 2021 [αίτηση του Korkein oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A κατά B [Προδικαστική παραπομπή – Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης – Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και σε διαφορές γονικής μέριμνας – Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 – Πεδίο εφαρμογής – Άρθρο 2, σημείο 11 – Έννοια της παράνομης μετακίνησης ή κατακράτησης παιδιού – Σύμβαση της Χάγης της 25ης Οκτωβρίου 1980 – Αίτηση επιστροφής παιδιού πολύ μικρής ηλικίας του οποίου την επιμέλεια έχουν από κοινού οι γονείς του – Υπήκοοι τρίτης χώρας – Μεταφορά του παιδιού και της μητέρας του στο κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως διεθνούς προστασίας κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 (Δουβλίνο III)]

4

2021/C 382/05

Υπόθεση C-81/20: Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2021 [αίτηση του Tribunalul Bucureşti (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Mitliv Exim SRL κατά Agenţia Naţională de Administrare Fiscală, Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 53, παράγραφος 2, και άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Θεμελιώδη δικαιώματα – Αρχή ne bis in idem – Σώρευση ποινικών και διοικητικών κυρώσεων – Μη δυνατότητα εφαρμογής – Παρεπόμενες φορολογικές υποχρεώσεις – Τόκοι επί ποσού που κατέβαλε ο φορολογούμενος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας]

5

2021/C 382/06

Υπόθεση C-206/20: Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2021 [αίτηση του High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος κατά του VA (Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ – Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γ' – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε από την εισαγγελία κράτους μέλους στο πλαίσιο ποινικής διώξεως, με βάση στερητικό της ελευθερίας μέτρο διαταχθέν από την ίδια αρχή – Έλλειψη δικαστικού ελέγχου πριν από την παράδοση του εκζητουμένου – Συνέπειες – Αποτελεσματική δικαστική προστασία – Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άρθρο 47)

5

2021/C 382/07

Υπόθεση C-636/20: Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2021 [αίτηση του Pécsi Törvényszék (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Tolnatext Bt. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága (Προδικαστική παραπομπή – Ενωσιακός τελωνειακός κώδικας – Άρθρο 22, παράγραφος 6 – Άρθρο 29 – Δικαίωμα ακροάσεως – Αυτεπαγγέλτως κινηθείσες διαδικασίες – Άρθρο 53, παράγραφος 2, και άρθρο 94 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Έλλειψη διευκρινίσεων όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους είναι αναγκαία η απάντηση επί τού προδικαστικού ερωτήματος προς επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης – Προδήλως απαράδεκτο της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως)

6

2021/C 382/08

Υπόθεση C-95/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 16 Φεβρουαρίου 2021 — Deutsche Lufthansa AG κατά AirHelp Germany GmbH

6

2021/C 382/09

Υπόθεση C-142/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 5 Μαρτίου 2021 — Deutsche Lufthansa AG κατά AirHelp Germany GmbH

7

2021/C 382/10

Υπόθεση C-173/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 22 Μαρτίου 2021 — Deutsche Lufthansa AG κατά GE

7

2021/C 382/11

Υπόθεση C-302/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 4 de Castellón de la Plana (Ισπανία) στις 12 Μαΐου 2021 — Casilda κατά Banco Cetelem SA

o

7

2021/C 382/12

Υπόθεση C-312/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Mercantil no 3 de Valencia (Ισπανία) στις 19 Μαΐου 2021 — Tráficos Manuel Ferrer S.L. κ.λπ. κατά Daimler AG

o

9

2021/C 382/13

Υπόθεση C-326/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 25 Μαΐου 2021 η PNB Banka AS κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) στις 12 Μαρτίου 2021 στην υπόθεση T-50/20, PNB Banka κατά ΕΚΤ

9

2021/C 382/14

Υπόθεση C-333/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Mercantil no 17 de Madrid (Ισπανία) στις 27 Μαΐου 2021 — European Superleague Company, S.L. κατά Union of European Football Associations (UEFA) και Fédération internationale de football association (FIFA)

o

10

2021/C 382/15

Υπόθεση C-335/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 10 bis de Sevilla (Ισπανία) στις 27 Μαΐου 2021 — Vicente κατά Delia

o

12

2021/C 382/16

Υπόθεση C-346/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação do Porto (Πορτογαλία) στις 4 Ιουνίου 2021 — ING Luxembourg SA κατά VX

13

2021/C 382/17

Υπόθεση C-368/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στις 14 Ιουνίου 2021 — R.T. κατά Hauptzollamt Hamburg

13

2021/C 382/18

Υπόθεση C-372/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 17 Ιουνίου 2021 — Freikirche der Siebenten-Tags-Adventisten in Deutschland KdöR

14

2021/C 382/19

Υπόθεση C-386/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour d’appel de Mons (Βέλγιο) στις 24 Ιουνίου 2021 — Ryanair DAC κατά Happy Flights Srl, πρώην Happy Flights Sprl

14

2021/C 382/20

Υπόθεση C-388/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Erfurt (Γερμανία) στις 23 Ιουνίου 2021 — A κατά B

15

2021/C 382/21

Υπόθεση C-396/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht München I (Γερμανία) στις 29 Ιουνίου 2021 — KT, NS κατά FTI Touristik GmbH

16

2021/C 382/22

Υπόθεση C-398/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 28 Ιουνίου 2021 — Conseil national des barreaux, Conférence des bâtonniers, Ordre des avocats du barreau de Paris κατά Premier ministre, Ministre de l’Economie, des Finances et de la Relance

16

2021/C 382/23

Υπόθεση C-413/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 6 Ιουλίου 2021 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 21 Απριλίου 2021 στην υπόθεση T-322/19, El-Qaddafi κατά Συμβουλίου

17

2021/C 382/24

Υπόθεση C-441/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 16 Ιουλίου 2021 η Ryanair DAC κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο πενταμελές τμήμα) στις 19 Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-628/20, Ryanair κατά Επιτροπής (Ισπανία· Covid-19)

18

2021/C 382/25

Υπόθεση C-442/21 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 15 Ιουλίου 2021 οι ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 5 Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-561/18, ITD και Danske Fragtmænd κατά Επιτροπής

19

2021/C 382/26

Υπόθεση C-444/21: Προσφυγή της 16ης Ιουλίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας

19

2021/C 382/27

Υπόθεση C-454/21 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 22 Ιουλίου 2021 οι Engie Global LNG Holding Sàrl, Engie Invest International SA και Engie SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 12 Μαΐου 2021 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-516/18 και T-525/18, Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κ.λπ. κατά Επιτροπής

21

2021/C 382/28

Υπόθεση C-478/21 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 2 Αυγούστου 2021 οι China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products, Cangzhou Qinghong Foundry Co. Ltd, Botou City Qinghong Foundry Co. Ltd, Lingshou County Boyuan Foundry Co. Ltd, Handan Qunshan Foundry Co. Ltd, Heping Cast Co. Ltd Yi County, Hong Guang Handan Cast Foundry Co. Ltd, Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd, Botou City Wangwu Town Tianlong Casting Factory, Tangxian Hongyue Machinery Accessory Foundry Co. Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 19 Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-254/18, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής

22

2021/C 382/29

Υπόθεση C-345/20: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας

23

2021/C 382/30

Υπόθεση C-629/20: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 17ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Lufthansa AG κατά LE

23

2021/C 382/31

Υπόθεση C-9/21: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 21ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — AX κατά Deutsche Lufthansa AG

23

2021/C 382/32

Υπόθεση C-37/21: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Amtsgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — flightright GmbH κατά Ryanair DAC

23

2021/C 382/33

Υπόθεση C-106/21: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 18ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Lufthansa AG κατά BC

24

2021/C 382/34

Υπόθεση C-182/21: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Nokia Technologies Oy κατά Daimler AG, παρισταμένων των: Continental Automotive GmbH κ.λπ.

24

Γενικό Δικαστήριο

2021/C 382/35

Υπόθεση T-866/19: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2021 — Ryanair και Laudamotion κατά Επιτροπής [Προσφυγή ακυρώσεως – Αεροπορικές μεταφορές – Κανονισμός (ΕΚ) 1008/2008 – Κανόνες κατανομής της εναέριας κυκλοφορίας μεταξύ των αερολιμένων Schiphol και Lelystad – Παροχή προτεραιότητας κατά την κατανομή των χρονοθυρίδων στον αερολιμένα Lelystad – Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα – Πράξη που δεν αφορά ατομικά τις προσφεύγουσες – Απαράδεκτο]

25

2021/C 382/36

Υπόθεση T-79/20: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2021 — AI κατά ECDC (Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως – Υπαλληλική υπόθεση – Προσωπικό του ECDC – Ηθική παρενόχληση – Άρθρο 12α του ΚΥΚ – Προσβολή της τιμής – Αίτηση αρωγής – Άρθρο 24 του ΚΥΚ – Απόρριψη της αιτήσεως – Δικαίωμα ακροάσεως – Απουσία εκ πρώτης όψεως αποδεικτικών στοιχείων – Καθήκον μέριμνας – Προσφυγή-αγωγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη)

25

2021/C 382/37

Υπόθεση T-455/20: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2021 — Roxtec κατά EUIPO — Wallmax (Απεικόνιση πορτοκαλί τετραγώνου που περιέχει επτά ομόκεντρους μαύρους κύκλους) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας – Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απεικονίζει πορτοκαλί τετράγωνο που περιέχει επτά ομόκεντρους μαύρους κύκλους – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Σημείο αποτελούμενο αποκλειστικά από το σχήμα του προϊόντος που είναι απαραίτητο για την επίτευξη τεχνικού αποτελέσματος – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', σημείο ii, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', σημείο ii, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

26

2021/C 382/38

Υπόθεση T-230/21 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2021 — Jalkh κατά Κοινοβουλίου (Ασφαλιστικά μέτρα – Θεσμικό δίκαιο – Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου – Προνόμια και ασυλίες – Άρση της βουλευτικής ασυλίας – Αίτηση αναστολής εκτελέσεως – Έλλειψη επείγοντος)

27

2021/C 382/39

Υπόθεση T-449/21: Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2021 — Natixis κατά Επιτροπής

27

2021/C 382/40

Υπόθεση T-458/21: Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2021 — Quantic Dream κατά EUIPO — Quentia (Q)

28

2021/C 382/41

Υπόθεση T-459/21: Προσφυγή της 3ης Αυγούστου 2021 — Calrose Rice κατά EUIPO — Ricegrowers (Sunwhite)

29

2021/C 382/42

Υπόθεση T-465/21: Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — Ionfarma κατά EUIPO — LG Electronics (AION)

30

2021/C 382/43

Υπόθεση T-466/21: Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — Baumberger κατά EUIPO — Nube (Lío)

31

2021/C 382/44

Υπόθεση T-467/21: Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — DBM Videovertrieb κατά EUIPO — Nube (Lío)

31

2021/C 382/45

Υπόθεση T-472/21: Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — RTE κατά ACER

32

2021/C 382/46

Υπόθεση T-474/21: Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — Schenk Italia κατά EUIPO — Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella (AMICONE)

33

2021/C 382/47

Υπόθεση T-477/21: Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2021 — Glaxo Group κατά EUIPO — Cipla Europe (Σχήμα εισπνευστήρα)

34

2021/C 382/48

Υπόθεση T-478/21: Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2021 — Les Éditions P. Amaury κατά EUIPO — Golden Balls (BALLON D’OR)

35

2021/C 382/49

Υπόθεση T-482/21: Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2021 — TenneT TSO και TenneT TSO κατά ACER

35

2021/C 382/50

Υπόθεση T-49/21: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου 2021 — PZ κατά Επιτροπής

37

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2021/C 382/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 368 της 13.9.2021

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 357 της 6.9.2021

ΕΕ C 349 της 30.8.2021

ΕΕ C 338 της 23.8.2021

ΕΕ C 329 της 16.8.2021

ΕΕ C 320 της 9.8.2021

ΕΕ C 310 της 2.8.2021

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/2

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Ιουλίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

(Υπόθεση C-791/19) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Πειθαρχικό καθεστώς των δικαστών - Κράτος δικαίου - Ανεξαρτησία των δικαστών - Αποτελεσματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης - Άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ - Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Πειθαρχικά παραπτώματα λόγω του περιεχομένου δικαστικών αποφάσεων - Ανεξάρτητα πειθαρχικά δικαστήρια που έχουν συσταθεί νομίμως - Τήρηση της εύλογης προθεσμίας και σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας στις πειθαρχικές διαδικασίες - Άρθρο 267 ΣΛΕΕ - Περιορισμός του δικαιώματος και της υποχρεώσεως των εθνικών δικαστηρίων να υποβάλλουν στο Δικαστήριο αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως)

(2021/C 382/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν K. Banks, S. L. Kalėda και H. Krämer, εν συνεχεία δε K. Banks, S. L. Kalėda και P. J. O. Van Nuffel)

Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: B. Majczyna, D. Kupczak, S. Żyrek, A. Dalkowska και A. Gołaszewska,)

Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet, M. Jacobs και L. Van den Broeck), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν M. Wolff, M. Jespersen και J. Nymann-Lindegren, εν συνεχεία δε M. Wolff και J. Nymann-Lindegren), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. K. Bulterman και J. Langer), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: M. Pere και H. Leppo), Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: C. Meyer-Seitz, H. Shev, A. Falk, J. Lundberg και H. Eklinder)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Η Δημοκρατία της Πολωνίας,






  — | μη διασφαλίζοντας την ανεξαρτησία και την αμεροληψία του Izba Dyscyplinarna (πειθαρχικού τμήματος) του Sąd Najwyższy (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Πολωνία) (στο εξής: πειθαρχικό τμήμα), στην αρμοδιότητα του οποίου εμπίπτει ο έλεγχος των αποφάσεων που εκδίδονται επί πειθαρχικών διαδικασιών κατά δικαστών [άρθρο 3, σημείο 5, άρθρο 27 και άρθρο 73, παράγραφος 1, του ustawa o Sądzie Najwyższym (νόμου περί του Ανωτάτου Δικαστηρίου), όπως ισχύει κατόπιν κωδικοποιήσεως και δημοσιεύθηκε στην Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej του 2019 (θέση 825), ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με το άρθρο 9bis του ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa (νόμου περί του Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου), της 12ης Μαΐου 2011, όπως τροποποιήθηκε με τον ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (νόμο περί τροποποιήσεως του νόμου περί του Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου και ορισμένων άλλων νόμων), της 8ης Δεκεμβρίου 2017]· |
| --- | --- | --- |

1)

Η Δημοκρατία της Πολωνίας,

—

μη διασφαλίζοντας την ανεξαρτησία και την αμεροληψία του Izba Dyscyplinarna (πειθαρχικού τμήματος) του Sąd Najwyższy (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Πολωνία) (στο εξής: πειθαρχικό τμήμα), στην αρμοδιότητα του οποίου εμπίπτει ο έλεγχος των αποφάσεων που εκδίδονται επί πειθαρχικών διαδικασιών κατά δικαστών [άρθρο 3, σημείο 5, άρθρο 27 και άρθρο 73, παράγραφος 1, του ustawa o Sądzie Najwyższym (νόμου περί του Ανωτάτου Δικαστηρίου), όπως ισχύει κατόπιν κωδικοποιήσεως και δημοσιεύθηκε στην Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej του 2019 (θέση 825), ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με το άρθρο 9bis του ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa (νόμου περί του Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου), της 12ης Μαΐου 2011, όπως τροποποιήθηκε με τον ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (νόμο περί τροποποιήσεως του νόμου περί του Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου και ορισμένων άλλων νόμων), της 8ης Δεκεμβρίου 2017]·

| — | επιτρέποντας τον χαρακτηρισμό του περιεχομένου των δικαστικών αποφάσεων ως πειθαρχικού παραπτώματος όσον αφορά τους δικαστές των τακτικών δικαστηρίων [άρθρο 107, παράγραφος 1, του ustawa — Prawo o ustroju sądów powszechnych (νόμου περί οργανώσεως των τακτικών δικαστηρίων), της 27ης Ιουλίου 2001, όπως ισχύει κατόπιν των διαδοχικών τροποποιήσεων που δημοσιεύθηκαν στην Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej του 2019 (θέσεις 52, 55, 60, 125, 1469 και 1495) (στο εξής: νόμος περί των τακτικών δικαστηρίων), και άρθρο 97, παράγραφοι 1 και 3, του νόμου περί του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως ισχύει κατόπιν κωδικοποιήσεως και δημοσιεύθηκε στην Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej του 2019 (θέση 825)]· |
| --- | --- |

—

επιτρέποντας τον χαρακτηρισμό του περιεχομένου των δικαστικών αποφάσεων ως πειθαρχικού παραπτώματος όσον αφορά τους δικαστές των τακτικών δικαστηρίων [άρθρο 107, παράγραφος 1, του ustawa — Prawo o ustroju sądów powszechnych (νόμου περί οργανώσεως των τακτικών δικαστηρίων), της 27ης Ιουλίου 2001, όπως ισχύει κατόπιν των διαδοχικών τροποποιήσεων που δημοσιεύθηκαν στην Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej του 2019 (θέσεις 52, 55, 60, 125, 1469 και 1495) (στο εξής: νόμος περί των τακτικών δικαστηρίων), και άρθρο 97, παράγραφοι 1 και 3, του νόμου περί του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως ισχύει κατόπιν κωδικοποιήσεως και δημοσιεύθηκε στην Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej του 2019 (θέση 825)]·

| — | παρέχοντας στον πρόεδρο του Izba Dyscyplinarna (πειθαρχικού τμήματος) του Sąd Najwyższy (Ανωτάτου Δικαστηρίου) διακριτική ευχέρεια κατά τον προσδιορισμό του αρμόδιου σε πρώτο βαθμό πειθαρχικού δικαστηρίου σε υποθέσεις δικαστών των τακτικών δικαστηρίων [άρθρο 110, παράγραφος 3, και άρθρο 114, παράγραφος 7, του νόμου περί οργανώσεως των τακτικών δικαστηρίων, όπως ισχύει κατόπιν των διαδοχικών τροποποιήσεων που δημοσιεύθηκαν στην Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej του 2019 (θέσεις 52, 55, 60, 125, 1469 και 1495), και, ως εκ τούτου, μη διασφαλίζοντας την εξέταση των πειθαρχικών υποθέσεων από δικαστήριο «που έχει συσταθεί νομίμως», και |
| --- | --- |

—

παρέχοντας στον πρόεδρο του Izba Dyscyplinarna (πειθαρχικού τμήματος) του Sąd Najwyższy (Ανωτάτου Δικαστηρίου) διακριτική ευχέρεια κατά τον προσδιορισμό του αρμόδιου σε πρώτο βαθμό πειθαρχικού δικαστηρίου σε υποθέσεις δικαστών των τακτικών δικαστηρίων [άρθρο 110, παράγραφος 3, και άρθρο 114, παράγραφος 7, του νόμου περί οργανώσεως των τακτικών δικαστηρίων, όπως ισχύει κατόπιν των διαδοχικών τροποποιήσεων που δημοσιεύθηκαν στην Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej του 2019 (θέσεις 52, 55, 60, 125, 1469 και 1495), και, ως εκ τούτου, μη διασφαλίζοντας την εξέταση των πειθαρχικών υποθέσεων από δικαστήριο «που έχει συσταθεί νομίμως», και

| — | μη διασφαλίζοντας την εντός εύλογης προθεσμίας εξέταση των πειθαρχικών υποθέσεων κατά δικαστών των τακτικών δικαστηρίων (άρθρο 112b, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος του νόμου περί οργανώσεως των τακτικών δικαστηρίων), καθώς και προβλέποντας ότι οι πράξεις που συναρτώνται με τον διορισμό συνηγόρου και με την ανάληψη από αυτόν καθηκόντων υπερασπίσεως δεν αναστέλλουν την πειθαρχική διαδικασία (άρθρο 113a του εν λόγω νόμου) και ότι το πειθαρχικό δικαστήριο διεξάγει τη διαδικασία ακόμη και σε περίπτωση δικαιολογημένης απουσίας του πειθαρχικώς διωκομένου δικαστή που ειδοποιήθηκε σχετικώς ή του εκπροσώπου του (άρθρο 115a, παράγραφος 3, του ίδιου νόμου), και, ως εκ τούτου, μη διασφαλίζοντας τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας των πειθαρχικώς διωκομένων δικαστών των τακτικών δικαστηρίων,
  παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ. |
| --- | --- |

—

μη διασφαλίζοντας την εντός εύλογης προθεσμίας εξέταση των πειθαρχικών υποθέσεων κατά δικαστών των τακτικών δικαστηρίων (άρθρο 112b, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος του νόμου περί οργανώσεως των τακτικών δικαστηρίων), καθώς και προβλέποντας ότι οι πράξεις που συναρτώνται με τον διορισμό συνηγόρου και με την ανάληψη από αυτόν καθηκόντων υπερασπίσεως δεν αναστέλλουν την πειθαρχική διαδικασία (άρθρο 113a του εν λόγω νόμου) και ότι το πειθαρχικό δικαστήριο διεξάγει τη διαδικασία ακόμη και σε περίπτωση δικαιολογημένης απουσίας του πειθαρχικώς διωκομένου δικαστή που ειδοποιήθηκε σχετικώς ή του εκπροσώπου του (άρθρο 115a, παράγραφος 3, του ίδιου νόμου), και, ως εκ τούτου, μη διασφαλίζοντας τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας των πειθαρχικώς διωκομένων δικαστών των τακτικών δικαστηρίων,

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ.

| 2) | Η Δημοκρατία της Πολωνίας, επιτρέποντας τον περιορισμό του δικαιώματος των δικαστηρίων να υποβάλλουν αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω της δυνατότητας κινήσεως πειθαρχικής διαδικασίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις του άρθρου 267, δεύτερο και τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

2)

Η Δημοκρατία της Πολωνίας, επιτρέποντας τον περιορισμό του δικαιώματος των δικαστηρίων να υποβάλλουν αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω της δυνατότητας κινήσεως πειθαρχικής διαδικασίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις του άρθρου 267, δεύτερο και τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.

| 3) | Η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, περιλαμβανομένων των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

3)

Η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, περιλαμβανομένων των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.

| 4) | Το Βασίλειο του Βελγίου, το Βασίλειο της Δανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. |
| --- | --- |

4)

Το Βασίλειο του Βελγίου, το Βασίλειο της Δανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  ΕΕ C 413 της 9.12.2019.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/3 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/3

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Ιουλίου 2021 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fédération bancaire française (FBF) κατά Autorité de contrôle prudentiel et de résolution (ACPR)

(Υπόθεση C-911/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρα 263 και 267 ΣΛΕΕ - Πράξη της Ένωσης η οποία δεν είναι νομικώς δεσμευτική - Δικαστικός έλεγχος - Κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΑΤ) - Ρυθμίσεις επίβλεψης και διακυβέρνησης προϊόντων λιανικής τραπεζικής - Κύρος - Αρμοδιότητα της ΕΑΤ)

(2021/C 382/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Fédération bancaire française (FBF)

κατά

Autorité de contrôle prudentiel et de résolution (ACPR)

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 263 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι πράξεις όπως οι κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΑΤ), της 22ας Μαρτίου 2016, σχετικά με τις ρυθμίσεις επίβλεψης και διακυβέρνησης προϊόντων λιανικής τραπεζικής (ABE/GL/2015/18), δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου αυτού. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 263 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι πράξεις όπως οι κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΑΤ), της 22ας Μαρτίου 2016, σχετικά με τις ρυθμίσεις επίβλεψης και διακυβέρνησης προϊόντων λιανικής τραπεζικής (ABE/GL/2015/18), δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου αυτού.

| 2) | Το άρθρο 267 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο, βάσει του άρθρου αυτού, να εκτιμήσει το κύρος πράξεων όπως οι κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΑΤ), της 22ας Μαρτίου 2016, σχετικά με τις ρυθμίσεις επίβλεψης και διακυβέρνησης προϊόντων λιανικής τραπεζικής (ABE/GL/2015/18). |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 267 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο, βάσει του άρθρου αυτού, να εκτιμήσει το κύρος πράξεων όπως οι κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΑΤ), της 22ας Μαρτίου 2016, σχετικά με τις ρυθμίσεις επίβλεψης και διακυβέρνησης προϊόντων λιανικής τραπεζικής (ABE/GL/2015/18).

| 3) | Το δίκαιο της Ένωσης δεν επιβάλλει την υποχρέωση να εξαρτάται το παραδεκτό, ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, μιας ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας που βάλλει κατά πράξεως της Ένωσης από την προϋπόθεση ότι η πράξη αυτή αφορά άμεσα και ατομικά τον διάδικο που προβάλλει την ένσταση αυτή. |
| --- | --- |

3)

Το δίκαιο της Ένωσης δεν επιβάλλει την υποχρέωση να εξαρτάται το παραδεκτό, ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, μιας ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας που βάλλει κατά πράξεως της Ένωσης από την προϋπόθεση ότι η πράξη αυτή αφορά άμεσα και ατομικά τον διάδικο που προβάλλει την ένσταση αυτή.

| 4) | Από την εξέταση του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να θίξουν το κύρος των κατευθυντήριων γραμμών της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΑΤ), της 22ας Μαρτίου 2016, σχετικά με τις ρυθμίσεις επίβλεψης και διακυβέρνησης προϊόντων λιανικής τραπεζικής (ABE/GL/2015/18). |
| --- | --- |

4)

Από την εξέταση του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να θίξουν το κύρος των κατευθυντήριων γραμμών της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΑΤ), της 22ας Μαρτίου 2016, σχετικά με τις ρυθμίσεις επίβλεψης και διακυβέρνησης προϊόντων λιανικής τραπεζικής (ABE/GL/2015/18).

---

(1)  ΕΕ C 61 της 24.2.2020.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/4 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Αυγούστου 2021 [αίτηση του Korkein oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A κατά B

(Υπόθεση C-262/21 PPU) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και σε διαφορές γονικής μέριμνας - Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 - Πεδίο εφαρμογής - Άρθρο 2, σημείο 11 - Έννοια της «παράνομης μετακίνησης ή κατακράτησης παιδιού» - Σύμβαση της Χάγης της 25ης Οκτωβρίου 1980 - Αίτηση επιστροφής παιδιού πολύ μικρής ηλικίας του οποίου την επιμέλεια έχουν από κοινού οι γονείς του - Υπήκοοι τρίτης χώρας - Μεταφορά του παιδιού και της μητέρας του στο κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως διεθνούς προστασίας κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 (Δουβλίνο III))

(2021/C 382/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Korkein oikeus

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

A

κατά

B

Διατακτικό

Το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000, έχει την έννοια ότι δεν μπορεί να συνιστά παράνομη μετακίνηση ή κατακράτηση, κατά την εν λόγω διάταξη, η κατάσταση στην οποία ένας από τους γονείς αναγκάζεται, χωρίς τη συναίνεση του έτερου γονέα, να οδηγήσει το παιδί του από το κράτος της συνήθους διαμονής του σε άλλο κράτος μέλος σε εκτέλεση αποφάσεως περί μεταφοράς εκδοθείσας από το πρώτο κράτος μέλος δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα, στη συνέχεια δε να παραμείνει στο δεύτερο κράτος μέλος μετά την ακύρωση της εν λόγω αποφάσεως περί μεταφοράς η οποία επήλθε χωρίς ωστόσο οι αρχές του πρώτου κράτους μέλους να έχουν αποφασίσει να αναλάβουν εκ νέου τα μεταφερθέντα άτομα ή να τους παράσχουν άδεια διαμονής.

---

(1)  ΕΕ C 252 της 28.6.2021.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/5 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/5

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2021 [αίτηση του Tribunalul Bucureşti (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Mitliv Exim SRL κατά Agenţia Naţională de Administrare Fiscală, Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

(Υπόθεση C-81/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 53, παράγραφος 2, και άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Θεμελιώδη δικαιώματα - Αρχή ne bis in idem - Σώρευση ποινικών και διοικητικών κυρώσεων - Μη δυνατότητα εφαρμογής - Παρεπόμενες φορολογικές υποχρεώσεις - Τόκοι επί ποσού που κατέβαλε ο φορολογούμενος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας)

(2021/C 382/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunalul Bucureşti

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

SC Mitliv Exim SRL

κατά

Agenţia Naţională de Administrare Fiscală, Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

Διατακτικό

Τα άρθρα 2 και 63 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι, όταν έχουν πραγματοποιηθεί φορολογητέες πράξεις και ο σχετικός φόρος προστιθέμενης αξίας κατέστη απαιτητός, η πληρωμή, έστω και προσωρινή, προς εξόφληση της αντίστοιχης φορολογικής απαίτησης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αχρεωστήτως καταβληθείσα και δεν μπορεί να είναι γενεσιουργός τόκων υπέρ του φορολογουμένου που την κατέβαλε.

---

(1)  EE C 279 της 24.8.2020.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/5 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/5

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2021 [αίτηση του High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος κατά του VA

(Υπόθεση C-206/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις - Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης - Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γ' - Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε από την εισαγγελία κράτους μέλους στο πλαίσιο ποινικής διώξεως, με βάση στερητικό της ελευθερίας μέτρο διαταχθέν από την ίδια αρχή - Έλλειψη δικαστικού ελέγχου πριν από την παράδοση του εκζητουμένου - Συνέπειες - Αποτελεσματική δικαστική προστασία - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 47)

(2021/C 382/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Καθού το ένταλμα

VA

παρισταμένου του: Εισαγγελέα της περιφερειακής εισαγγελίας Ruse, Βουλγαρία

Διατακτικό

Το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της απόφασης-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της νομολογίας του Δικαστηρίου, έχει την έννοια ότι οι απαιτήσεις που είναι συμφυείς με την αποτελεσματική δικαστική προστασία της οποίας πρέπει να απολαύει το πρόσωπο εις βάρος του οποίου έχει εκδοθεί ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης στο πλαίσιο ποινικής δίωξης δεν πληρούνται όταν τόσο το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης όσο και η δικαστική απόφαση επί της οποίας αυτό ερείδεται εκδίδονται από εισαγγελέα ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως «δικαστική αρχή έκδοσης του εντάλματος», κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως πλαισίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, χωρίς το εν λόγω ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ή η εν λόγω δικαστική απόφαση να μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο δικαστικού ελέγχου στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος πριν από την παράδοση του εκζητουμένου από το κράτος μέλος εκτελέσεως.

---

(1)  EE C 262 της 10.8.2020.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/6

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2021 [αίτηση του Pécsi Törvényszék (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Tolnatext Bt. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Υπόθεση C-636/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ενωσιακός τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 22, παράγραφος 6 - Άρθρο 29 - Δικαίωμα ακροάσεως - Αυτεπαγγέλτως κινηθείσες διαδικασίες - Άρθρο 53, παράγραφος 2, και άρθρο 94 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Έλλειψη διευκρινίσεων όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους είναι αναγκαία η απάντηση επί τού προδικαστικού ερωτήματος προς επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης - Προδήλως απαράδεκτο της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως)

(2021/C 382/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Pécsi Törvényszék

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Tolnatext Bt.

κατά

Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Διατακτικό

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Pécsi Törvényszék (δικαστήριο του Pécs, Ουγγαρία), με απόφαση της 30ής Οκτωβρίου 2020, είναι προδήλως απαράδεκτη.

---

(1)  EE C 62 της 22.2.2021.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/6

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 16 Φεβρουαρίου 2021 — Deutsche Lufthansa AG κατά AirHelp Germany GmbH

(Υπόθεση C-95/21)

(2021/C 382/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγομένη και εκκαλούσα: Deutsche Lufthansa AG

Ενάγουσα και εφεσίβλητη: AirHelp Germany GmbH

Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 17ης Ιουνίου 2021 η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/7 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/7

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 5 Μαρτίου 2021 — Deutsche Lufthansa AG κατά AirHelp Germany GmbH

(Υπόθεση C-142/21)

(2021/C 382/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγομένη και εκκαλούσα: Deutsche Lufthansa AG

Ενάγουσα και εφεσίβλητη: AirHelp Germany GmbH

Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 18ης Ιουνίου 2021 η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/7 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/7

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 22 Μαρτίου 2021 — Deutsche Lufthansa AG κατά GE

(Υπόθεση C-173/21)

(2021/C 382/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγομένη και εκκαλούσα: Deutsche Lufthansa AG

Ενάγουσα και εφεσίβλητη: GE

Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 14ης Ιουνίου 2021 η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/7 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/7

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 4 de Castellón de la Plana (Ισπανία) στις 12 Μαΐου 2021 — Casilda κατά Banco Cetelem SA

(Υπόθεση C-302/21)

(2021/C 382/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia no 4 de Castellón de la Plana

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Casilda

Εναγομένη: Banco Cetelem SA

Προδικαστικά ερωτήματα

Πρώτο προδικαστικό ερώτημα:

| α) | Βάσει της αρχής της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης στον τομέα αρμοδιότητάς του, ειδικότερα στο πλαίσιο της ρύθμισης της καταναλωτικής πίστης και των συμβάσεων με καταναλωτές, πρέπει η συμβατότητα με το δίκαιο της Ένωσης της νομολογίας του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ισπανία), ως ανώτατου δικαστηρίου, κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του Ley de 23 de julio de 1908, sobre nulidad de los contratos de préstamos usurarios (νόμου της 23ης Ιουλίου 1908, περί ακυρότητας των τοκογλυφικών συμβάσεων δανείου, στο εξής: νόμος περί καταπολέμησης της τοκογλυφίας), ως εθνικής διάταξης, στο μέτρο που η εν λόγω νομολογία αφορά όχι μόνον το ζήτημα της ακυρότητας της συναφθείσας σύμβασης, αλλά και το ζήτημα του καθορισμού του «κύριου αντικειμένου» της σύμβασης καταναλωτικού δανείου, υπό μορφή ανανεούμενης πίστωσης, καθώς και το ανάλογο ή μη της σχέσης «ποιότητας/τιμής» της παρεχόμενης υπηρεσίας, να αξιολογείται αυτεπαγγέλτως από το εθνικό δικαστήριο ή πρέπει, αντιθέτως, όπως έχει αποφανθεί το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο), το εν λόγω καθήκον αξιολόγησης της συμβατότητας με το δίκαιο της Ένωσης και τις οδηγίες του να εξαρτάται από την προϋπόθεση υποβολής αιτήματος (petitum) εκ μέρους του ενάγοντος (αρχή της διάθεσης), με αποτέλεσμα, εάν ασκείται «μία ή κύρια» αγωγή με αίτημα την ακύρωση της σύμβασης καταναλωτικής πίστης λόγω του «τοκογλυφικού χαρακτήρα της», βάσει διάταξης του εθνικού δικαίου, να πρέπει να θεωρείται ότι δεν τίθεται ζήτημα υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και των αποτελεσμάτων εναρμόνισης που συνεπάγεται, παρότι η νομολογία του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου), κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του προμνησθέντος νόμου περί καταπολέμησης της τοκογλυφίας, αφορά τον ορισμό του κύριου αντικειμένου και το ανάλογο ή μη της σχέσης ποιότητας/τιμής της σύμβασης καταναλωτικής πίστης, στοιχείων που αποτελούν αντικείμενο της διαφοράς που καλείται να επιλύσει το εθνικό δικαστήριο; |
| --- | --- |

α)

Βάσει της αρχής της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης στον τομέα αρμοδιότητάς του, ειδικότερα στο πλαίσιο της ρύθμισης της καταναλωτικής πίστης και των συμβάσεων με καταναλωτές, πρέπει η συμβατότητα με το δίκαιο της Ένωσης της νομολογίας του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ισπανία), ως ανώτατου δικαστηρίου, κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του Ley de 23 de julio de 1908, sobre nulidad de los contratos de préstamos usurarios (νόμου της 23ης Ιουλίου 1908, περί ακυρότητας των τοκογλυφικών συμβάσεων δανείου, στο εξής: νόμος περί καταπολέμησης της τοκογλυφίας), ως εθνικής διάταξης, στο μέτρο που η εν λόγω νομολογία αφορά όχι μόνον το ζήτημα της ακυρότητας της συναφθείσας σύμβασης, αλλά και το ζήτημα του καθορισμού του «κύριου αντικειμένου» της σύμβασης καταναλωτικού δανείου, υπό μορφή ανανεούμενης πίστωσης, καθώς και το ανάλογο ή μη της σχέσης «ποιότητας/τιμής» της παρεχόμενης υπηρεσίας, να αξιολογείται αυτεπαγγέλτως από το εθνικό δικαστήριο ή πρέπει, αντιθέτως, όπως έχει αποφανθεί το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο), το εν λόγω καθήκον αξιολόγησης της συμβατότητας με το δίκαιο της Ένωσης και τις οδηγίες του να εξαρτάται από την προϋπόθεση υποβολής αιτήματος (petitum) εκ μέρους του ενάγοντος (αρχή της διάθεσης), με αποτέλεσμα, εάν ασκείται «μία ή κύρια» αγωγή με αίτημα την ακύρωση της σύμβασης καταναλωτικής πίστης λόγω του «τοκογλυφικού χαρακτήρα της», βάσει διάταξης του εθνικού δικαίου, να πρέπει να θεωρείται ότι δεν τίθεται ζήτημα υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και των αποτελεσμάτων εναρμόνισης που συνεπάγεται, παρότι η νομολογία του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου), κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του προμνησθέντος νόμου περί καταπολέμησης της τοκογλυφίας, αφορά τον ορισμό του κύριου αντικειμένου και το ανάλογο ή μη της σχέσης ποιότητας/τιμής της σύμβασης καταναλωτικής πίστης, στοιχείων που αποτελούν αντικείμενο της διαφοράς που καλείται να επιλύσει το εθνικό δικαστήριο;

| β) | Βάσει της προμνησθείσας υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και των αποτελεσμάτων εναρμόνισης που συνεπάγεται στο πλαίσιο της ρύθμισης της καταναλωτικής πίστης και των συμβάσεων με καταναλωτές, δεδομένου ότι το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο) επανέλαβε σε πλείονες αποφάσεις του ότι η «εξαίρεση» που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΚ (1), ως εναρμονισμένος κανόνας, έχει μεταφερθεί πλήρως στην ισπανική έννομη τάξη και, επομένως, το εθνικό δικαστήριο δεν πρέπει να διενεργεί δικαστικό έλεγχο των τιμών, και δεδομένου ότι δεν υπάρχει στην ισπανική έννομη τάξη κανόνας δικαίου ο οποίος επιτρέπει ή καθιστά γενικώς δυνατό τον εν λόγω δικαστικό έλεγχο των τιμών, περιλαμβανομένου του νόμου περί καταπολέμησης της τοκογλυφίας του 1908, και δεδομένου, επίσης, ότι δεν αξιολογήθηκε η ενδεχόμενη έλλειψη διαφάνειας της ρήτρας που καθορίζει την τιμή της καταναλωτικής πίστης, αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ η διενέργεια από το εθνικό δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή εθνικής διάταξης, ήτοι του προμνησθέντος νόμου περί καταπολέμησης της τοκογλυφίας του 1908, εκτός του πλαισίου κήρυξης της ακυρότητας της συναφθείσας σύμβασης, ως νέας εξουσίας, «δικαστικού ελέγχου» του κύριου αντικειμένου της σύμβασης για τον καθορισμό, γενικά, είτε της τιμής της καταναλωτικής πίστης, διά παραπομπής στο συμβατικό επιτόκιο, είτε του κόστους της καταναλωτικής πίστης, διά παραπομπής στο συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο (ΣΕΠΕ); |
| --- | --- |

β)

Βάσει της προμνησθείσας υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και των αποτελεσμάτων εναρμόνισης που συνεπάγεται στο πλαίσιο της ρύθμισης της καταναλωτικής πίστης και των συμβάσεων με καταναλωτές, δεδομένου ότι το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο) επανέλαβε σε πλείονες αποφάσεις του ότι η «εξαίρεση» που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΚ (1), ως εναρμονισμένος κανόνας, έχει μεταφερθεί πλήρως στην ισπανική έννομη τάξη και, επομένως, το εθνικό δικαστήριο δεν πρέπει να διενεργεί δικαστικό έλεγχο των τιμών, και δεδομένου ότι δεν υπάρχει στην ισπανική έννομη τάξη κανόνας δικαίου ο οποίος επιτρέπει ή καθιστά γενικώς δυνατό τον εν λόγω δικαστικό έλεγχο των τιμών, περιλαμβανομένου του νόμου περί καταπολέμησης της τοκογλυφίας του 1908, και δεδομένου, επίσης, ότι δεν αξιολογήθηκε η ενδεχόμενη έλλειψη διαφάνειας της ρήτρας που καθορίζει την τιμή της καταναλωτικής πίστης, αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ η διενέργεια από το εθνικό δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή εθνικής διάταξης, ήτοι του προμνησθέντος νόμου περί καταπολέμησης της τοκογλυφίας του 1908, εκτός του πλαισίου κήρυξης της ακυρότητας της συναφθείσας σύμβασης, ως νέας εξουσίας, «δικαστικού ελέγχου» του κύριου αντικειμένου της σύμβασης για τον καθορισμό, γενικά, είτε της τιμής της καταναλωτικής πίστης, διά παραπομπής στο συμβατικό επιτόκιο, είτε του κόστους της καταναλωτικής πίστης, διά παραπομπής στο συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο (ΣΕΠΕ);

| γ) | Συνάδει με το άρθρο 120 ΣΛΕΕ ο έλεγχος από το εθνικό δικαστήριο για τον καθορισμό, γενικά, της τιμής ή του κόστους της καταναλωτικής πίστης, χωρίς την ύπαρξη εθνικού κανόνα που να παρέχει ρητώς τη δυνατότητα αυτή, σε σχέση με την ανοικτή οικονομία της αγοράς και την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων των μερών; |
| --- | --- |

γ)

Συνάδει με το άρθρο 120 ΣΛΕΕ ο έλεγχος από το εθνικό δικαστήριο για τον καθορισμό, γενικά, της τιμής ή του κόστους της καταναλωτικής πίστης, χωρίς την ύπαρξη εθνικού κανόνα που να παρέχει ρητώς τη δυνατότητα αυτή, σε σχέση με την ανοικτή οικονομία της αγοράς και την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων των μερών;

Δεύτερο προδικαστικό ερώτημα:

Βάσει της αρχής της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης στον τομέα εναρμόνισης της αρμοδιότητάς του, ειδικότερα, στο πλαίσιο των οδηγιών ρύθμισης της καταναλωτικής πίστης και των συμβάσεων με καταναλωτές, δεδομένου ότι η αρχή της ασφάλειας δικαίου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία της εσωτερικής αγοράς καταναλωτικής πίστης, αντιβαίνει στην εν λόγω αρχή της ασφάλειας δικαίου, για την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς καταναλωτικής πίστης, το ανώτατο όριο του ΣΕΠΕ που μπορεί να επιβληθεί, γενικά, στον καταναλωτή σε σύμβαση καταναλωτικής πίστης για την καταπολέμηση της τοκογλυφίας, το οποίο καθόρισε το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο) βάσει μη αντικειμενικών και ακριβών παραμέτρων, αλλά απλώς και μόνον κατά προσέγγιση, με αποτέλεσμα να επαφίεται ο συγκεκριμένος καθορισμός του σε κάθε εθνικό δικαστήριο για την επίλυση της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί;

---

(1)  Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (EE 1993, L 95, σ. 29).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/9 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/9

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Mercantil no 3 de Valencia (Ισπανία) στις 19 Μαΐου 2021 — Tráficos Manuel Ferrer S.L. κ.λπ. κατά Daimler AG

(Υπόθεση C-312/21)

(2021/C 382/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de lo Mercantil no 3 de Valencia

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: Tráficos Manuel Ferrer S.L., Ignacio

Εναγομένη: Daimler AG

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνάδει με το δικαίωμα πλήρους αποζημιώσεως του ζημιωθέντος από συμπεριφορά αντίθετη προς τον ανταγωνισμό κατά το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με τη νομολογία που το ερμηνεύει, το καθεστώς του άρθρου 394, παράγραφος 2, του Ley de Enjuiciamiento Civil (Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας), το οποίο προβλέπει ότι ο ζημιωθείς φέρει μέρος των δικαστικών εξόδων αναλόγως του ποσού που κατέβαλε αχρεωστήτως ως υπερβάλλον τίμημα και που του επιστρέφεται μετά τη μερική ευδοκίμηση της αγωγής του αποζημιώσεως, και το οποίο θέτει ως προϋπόθεση για την αναγνώριση της αξιώσεως την ύπαρξη παραβάσεως του δικαίου ανταγωνισμού και την αιτιώδη σύνδεσή της με την πρόκληση ζημίας, η οποία πράγματι διαπιστώνεται, αποτιμάται και αποζημιώνεται στο πλαίσιο της δίκης; |
| --- | --- |

1)

Συνάδει με το δικαίωμα πλήρους αποζημιώσεως του ζημιωθέντος από συμπεριφορά αντίθετη προς τον ανταγωνισμό κατά το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με τη νομολογία που το ερμηνεύει, το καθεστώς του άρθρου 394, παράγραφος 2, του Ley de Enjuiciamiento Civil (Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας), το οποίο προβλέπει ότι ο ζημιωθείς φέρει μέρος των δικαστικών εξόδων αναλόγως του ποσού που κατέβαλε αχρεωστήτως ως υπερβάλλον τίμημα και που του επιστρέφεται μετά τη μερική ευδοκίμηση της αγωγής του αποζημιώσεως, και το οποίο θέτει ως προϋπόθεση για την αναγνώριση της αξιώσεως την ύπαρξη παραβάσεως του δικαίου ανταγωνισμού και την αιτιώδη σύνδεσή της με την πρόκληση ζημίας, η οποία πράγματι διαπιστώνεται, αποτιμάται και αποζημιώνεται στο πλαίσιο της δίκης;

| 2) | Επιτρέπεται, στο πλαίσιο της εξουσίας του εθνικού δικαστηρίου να εκτιμά το ποσό της ζημίας, η επικουρική και αυτοτελής αποτίμηση της ζημίας αυτής, λόγω ασύμμετρης πληροφόρησης ή ανυπέρβλητων δυσχερειών αποτίμησης, οι οποίες δεν πρέπει να παρεμποδίζουν το δικαίωμα πλήρους αποζημιώσεως του ζημιωθέντος από πρακτική αντίθετη προς τον ανταγωνισμό κατά το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ο ζημιωθείς από παράβαση του δικαίου ανταγωνισμού, η οποία συνίσταται σε σύμπραξη επιφέρουσα αύξηση τιμής, είχε κατά τη διάρκεια της δίκης πρόσβαση στα στοιχεία στα οποία ο εναγόμενος στηρίζει τη δική του έκθεση πραγματογνωμοσύνης προκειμένου να αντικρούσει την ύπαρξη αποζημιωτέας ζημίας; |
| --- | --- |

2)

Επιτρέπεται, στο πλαίσιο της εξουσίας του εθνικού δικαστηρίου να εκτιμά το ποσό της ζημίας, η επικουρική και αυτοτελής αποτίμηση της ζημίας αυτής, λόγω ασύμμετρης πληροφόρησης ή ανυπέρβλητων δυσχερειών αποτίμησης, οι οποίες δεν πρέπει να παρεμποδίζουν το δικαίωμα πλήρους αποζημιώσεως του ζημιωθέντος από πρακτική αντίθετη προς τον ανταγωνισμό κατά το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ο ζημιωθείς από παράβαση του δικαίου ανταγωνισμού, η οποία συνίσταται σε σύμπραξη επιφέρουσα αύξηση τιμής, είχε κατά τη διάρκεια της δίκης πρόσβαση στα στοιχεία στα οποία ο εναγόμενος στηρίζει τη δική του έκθεση πραγματογνωμοσύνης προκειμένου να αντικρούσει την ύπαρξη αποζημιωτέας ζημίας;

| 3) | Επιτρέπεται, στο πλαίσιο της εξουσίας του εθνικού δικαστηρίου να εκτιμά το ποσό της ζημίας, η επικουρική και αυτοτελής αποτίμηση της ζημίας αυτής, λόγω ασύμμετρης πληροφόρησης ή ανυπέρβλητων δυσχερειών αποτίμησης, οι οποίες δεν πρέπει να παρεμποδίζουν το δικαίωμα πλήρους αποζημιώσεως του ζημιωθέντος από πρακτική αντίθετη προς τον ανταγωνισμό κατά το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ο ζημιωθείς από παράβαση του δικαίου ανταγωνισμού, η οποία συνίσταται σε σύμπραξη επιφέρουσα αύξηση τιμής, ασκεί την αξίωσή του αποζημιώσεως κατά ενός εκ των αποδεκτών της διοικητικής αποφάσεως, ο οποίος είναι μεν αλληλεγγύως υπεύθυνος για τη ζημία αυτή, πλην όμως δεν διέθεσε στην αγορά το κτηθέν από τον ζημιωθέντα προϊόν ή υπηρεσία; |
| --- | --- |

3)

Επιτρέπεται, στο πλαίσιο της εξουσίας του εθνικού δικαστηρίου να εκτιμά το ποσό της ζημίας, η επικουρική και αυτοτελής αποτίμηση της ζημίας αυτής, λόγω ασύμμετρης πληροφόρησης ή ανυπέρβλητων δυσχερειών αποτίμησης, οι οποίες δεν πρέπει να παρεμποδίζουν το δικαίωμα πλήρους αποζημιώσεως του ζημιωθέντος από πρακτική αντίθετη προς τον ανταγωνισμό κατά το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ο ζημιωθείς από παράβαση του δικαίου ανταγωνισμού, η οποία συνίσταται σε σύμπραξη επιφέρουσα αύξηση τιμής, ασκεί την αξίωσή του αποζημιώσεως κατά ενός εκ των αποδεκτών της διοικητικής αποφάσεως, ο οποίος είναι μεν αλληλεγγύως υπεύθυνος για τη ζημία αυτή, πλην όμως δεν διέθεσε στην αγορά το κτηθέν από τον ζημιωθέντα προϊόν ή υπηρεσία;

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/9 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/9

---

Αναίρεση που άσκησε στις 25 Μαΐου 2021 η PNB Banka AS κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) στις 12 Μαρτίου 2021 στην υπόθεση T-50/20, PNB Banka κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση C-326/21 P)

(2021/C 382/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: PNB Banka AS (εκπρόσωπος: O. Behrends, Rechtsanwalt)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·

| — | να ακυρώσει βάσει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ την από 19 Νοεμβρίου 2019 απόφαση της ΕΚΤ με την οποία η ΕΚΤ αρνήθηκε να απευθύνει εντολή στον σύνδικο πτώχευσης της αναιρεσείουσας να παράσχει στον εντεταλμένο από το διοικητικό συμβούλιο της αναιρεσείουσας δικηγόρο πρόσβαση στους χώρους, στις πληροφορίες, στο προσωπικό και στα μέσα της αναιρεσείουσας· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει βάσει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ την από 19 Νοεμβρίου 2019 απόφαση της ΕΚΤ με την οποία η ΕΚΤ αρνήθηκε να απευθύνει εντολή στον σύνδικο πτώχευσης της αναιρεσείουσας να παράσχει στον εντεταλμένο από το διοικητικό συμβούλιο της αναιρεσείουσας δικηγόρο πρόσβαση στους χώρους, στις πληροφορίες, στο προσωπικό και στα μέσα της αναιρεσείουσας·

| — | στο μέτρο που το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να εκδώσει απόφαση επί της ουσίας, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της προσφυγής ακύρωσης· και |
| --- | --- |

—

στο μέτρο που το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να εκδώσει απόφαση επί της ουσίας, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της προσφυγής ακύρωσης· και

| — | να καταδικάσει την ΕΚΤ στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας και στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΚΤ στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας και στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει δώδεκα λόγους.

Πρώτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο κακώς έχει βασιστεί στη νομολογία που αφορά τις προσφυγές μη αποδεκτών κατά πράξεων της Ένωσης γενικής εφαρμογής οι οποίες χρήζουν μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη ή προϋποθέτουν εθνικές εκτελεστικές πράξεις και εφαρμόζει την εν λόγω νομολογία στην παρούσα υπόθεση, η οποία αφορά ευθεία προσφυγή κατά ατομικής πράξης της Ένωσης που μπορεί να προσβληθεί μόνο με προσφυγή ακύρωσης του άρθρου 263 ΣΛΕΕ και η οποία παράγει άμεσα αποτελέσματα χωρίς η εφαρμογή της να απαιτεί εκτελεστικές πράξεις.

Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη αντιβαίνει στην αρχή κατά την οποία η πρόσβαση στο Δικαστήριο στο πλαίσιο του άρθρου 263 ΣΛΕΕ δεν μπορεί να εξαρτάται από τα κράτη μέλη.

Τρίτος λόγος αναιρέσεως: η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη δεν συμβιβάζεται με την αποκλειστική αρμοδιότητα την οποία έχει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ.

Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη αντιβαίνει στην αρχή κατά την οποία η προσφυγή δεν αποτελεί πραγματική προσφυγή αν για λόγους διαρθρωτικού χαρακτήρα είναι θεωρητική και πλασματική.

Πέμπτος λόγος αναιρέσεως: η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη αντιβαίνει στο άρθρο 51 του Χάρτη.

Έκτος λόγος αναιρέσεως: η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη βασίζεται σε εσφαλμένη τελολογική συστολή των αρμοδιοτήτων προληπτικής εποπτείας της ΕΚΤ.

Έβδομος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι η ανάλυση βάσει του άρθρου 47 του Χάρτη πρέπει να βασίζεται στον τρόπο με τον οποίο όντως ενεργεί και ενδέχεται να ενεργήσει το οικείο ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο και όχι μόνο στην ικανότητά του να απευθύνει τυπικώς δεσμευτικές εντολές σε τρίτους.

Όγδοος λόγος αναιρέσεως: η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη βασίζεται σε εσφαλμένη διάκριση μεταξύ δικαίου προληπτικής εποπτείας και πτωχευτικού δικαίου.

Ένατος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο κακώς έκρινε ότι η ΕΚΤ στερείται αρμοδιότητας.

Δέκατος λόγος αναιρέσεως: η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη βασίζεται σε εσφαλμένη παραδοχή ως προς το αποτέλεσμα της ανάκλησης της άδειας επί της αρμοδιότητας της ΕΚΤ.

Ενδέκατος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο κακώς έκρινε ότι η ΕΚΤ συμμορφώθηκε προς την απόφαση της 5ης Νοεμβρίου 2019, ΕΚΤ κ.λπ. κατά Trasta Komercbanka κ.λπ. (C-663/17 P, C-665/17 P και C-669/17 P, EU:C:2019:923).

Δωδέκατος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε προσηκόντως τους λόγους που προέβαλε η αναιρεσείουσα όσον αφορά το δικαίωμά της να ακουστεί, την υποχρέωση αιτιολόγησης και την αρχή nemo auditur (ουδείς δύναται να επικαλείται ίδια παρανομία).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/10 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/10

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Mercantil no 17 de Madrid (Ισπανία) στις 27 Μαΐου 2021 — European Superleague Company, S.L. κατά Union of European Football Associations (UEFA) και Fédération internationale de football association (FIFA)

(Υπόθεση C-333/21)

(2021/C 382/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de lo Mercantil no 17 de Madrid

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: European Superleague Company, S.L.

Εναγόμενες: Union of European Football Associations (UEFA) και Fédération internationale de football association (FIFA)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 102 ΣΛΕΕ την έννοια ότι απαγορεύει την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης η οποία συνίσταται στην πρόβλεψη από την FIFA και την UEFA, στο καταστατικό τους (ειδικότερα, άρθρα 22 και 71 έως 73 του καταστατικού της FIFA, άρθρα 49 και 51 του καταστατικού της UEFA, καθώς και κάθε άλλο παρεμφερές άρθρο το οποίο περιέχεται στο καταστατικό των συλλόγων μελών και των εθνικών πρωταθλημάτων), της απαίτησης να παράσχουν οι οντότητες αυτές, οι οποίες έχουν αναλάβει την αποκλειστική αρμοδιότητα για τη διοργάνωση ή την αδειοδότηση διεθνών αγώνων συλλόγων στην Ευρώπη, προηγούμενη άδεια σε τρίτη οντότητα προκειμένου αυτή να μπορεί να θεσμοθετήσει νέο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα συλλόγων, όπως το European Super League, ειδικότερα όταν δεν υφίσταται διαδικασία ρυθμιζόμενη βάσει αντικειμενικών, διαφανών και αμερόληπτων κριτηρίων και λαμβανομένης υπόψη της ενδεχόμενης κατάστασης σύγκρουσης συμφερόντων στην οποία τελούν η FIFA και η UEFA; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 102 ΣΛΕΕ την έννοια ότι απαγορεύει την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης η οποία συνίσταται στην πρόβλεψη από την FIFA και την UEFA, στο καταστατικό τους (ειδικότερα, άρθρα 22 και 71 έως 73 του καταστατικού της FIFA, άρθρα 49 και 51 του καταστατικού της UEFA, καθώς και κάθε άλλο παρεμφερές άρθρο το οποίο περιέχεται στο καταστατικό των συλλόγων μελών και των εθνικών πρωταθλημάτων), της απαίτησης να παράσχουν οι οντότητες αυτές, οι οποίες έχουν αναλάβει την αποκλειστική αρμοδιότητα για τη διοργάνωση ή την αδειοδότηση διεθνών αγώνων συλλόγων στην Ευρώπη, προηγούμενη άδεια σε τρίτη οντότητα προκειμένου αυτή να μπορεί να θεσμοθετήσει νέο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα συλλόγων, όπως το European Super League, ειδικότερα όταν δεν υφίσταται διαδικασία ρυθμιζόμενη βάσει αντικειμενικών, διαφανών και αμερόληπτων κριτηρίων και λαμβανομένης υπόψη της ενδεχόμενης κατάστασης σύγκρουσης συμφερόντων στην οποία τελούν η FIFA και η UEFA;

| 2) | Έχει το άρθρο 101 ΣΛΕΕ την έννοια ότι απαγορεύει στην FIFA και στην UEFA να προβλέπουν στο καταστατικό τους (ειδικότερα, άρθρα 22 και 71 έως 73 του καταστατικού της FIFA, άρθρα 49 και 51 του καταστατικού της UEFA, καθώς και κάθε άλλο παρεμφερές άρθρο το οποίο περιέχεται στο καταστατικό των συλλόγων μελών και των εθνικών πρωταθλημάτων) την απαίτηση να παράσχουν οι οντότητες αυτές, οι οποίες έχουν αναλάβει την αποκλειστική αρμοδιότητα για τη διοργάνωση ή την αδειοδότηση διεθνών αγώνων στην Ευρώπη, προηγούμενη άδεια σε τρίτη οντότητα προκειμένου αυτή να μπορέσει να θεσμοθετήσει νέο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα συλλόγων, όπως το European Super League, ειδικότερα όταν δεν υφίσταται διαδικασία ρυθμιζόμενη βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων και λαμβανομένης υπόψη της ενδεχόμενης κατάστασης σύγκρουσης συμφερόντων στην οποία τελούν η FIFA και η UEFA; |
| --- | --- |

2)

Έχει το άρθρο 101 ΣΛΕΕ την έννοια ότι απαγορεύει στην FIFA και στην UEFA να προβλέπουν στο καταστατικό τους (ειδικότερα, άρθρα 22 και 71 έως 73 του καταστατικού της FIFA, άρθρα 49 και 51 του καταστατικού της UEFA, καθώς και κάθε άλλο παρεμφερές άρθρο το οποίο περιέχεται στο καταστατικό των συλλόγων μελών και των εθνικών πρωταθλημάτων) την απαίτηση να παράσχουν οι οντότητες αυτές, οι οποίες έχουν αναλάβει την αποκλειστική αρμοδιότητα για τη διοργάνωση ή την αδειοδότηση διεθνών αγώνων στην Ευρώπη, προηγούμενη άδεια σε τρίτη οντότητα προκειμένου αυτή να μπορέσει να θεσμοθετήσει νέο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα συλλόγων, όπως το European Super League, ειδικότερα όταν δεν υφίσταται διαδικασία ρυθμιζόμενη βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων και λαμβανομένης υπόψη της ενδεχόμενης κατάστασης σύγκρουσης συμφερόντων στην οποία τελούν η FIFA και η UEFA;

| 3) | Έχουν τα άρθρα 101 ή/και 102 ΣΛΕΕ την έννοια ότι απαγορεύουν ενέργεια της FIFA, της UEFA, των ομοσπονδιών μελών τους ή/και των εθνικών πρωταθλημάτων η οποία συνίσταται στην απειλή επιβολής κυρώσεων εις βάρος των συλλόγων που μετέχουν στο European Super League ή/και των παικτών τους, λόγω του αποτρεπτικού αποτελέσματος που μπορεί να έχουν οι κυρώσεις αυτές; Εάν επιβληθούν κυρώσεις αποκλεισμού από αγώνες ή απαγόρευσης συμμετοχής σε αγώνες εθνικών ομάδων, συνιστούν οι κυρώσεις αυτές, οι οποίες δεν βασίζονται σε αντικειμενικά, διαφανή και αμερόληπτα κριτήρια, παράβαση των άρθρων 101 ή/και 102 ΣΛΕΕ; |
| --- | --- |

3)

Έχουν τα άρθρα 101 ή/και 102 ΣΛΕΕ την έννοια ότι απαγορεύουν ενέργεια της FIFA, της UEFA, των ομοσπονδιών μελών τους ή/και των εθνικών πρωταθλημάτων η οποία συνίσταται στην απειλή επιβολής κυρώσεων εις βάρος των συλλόγων που μετέχουν στο European Super League ή/και των παικτών τους, λόγω του αποτρεπτικού αποτελέσματος που μπορεί να έχουν οι κυρώσεις αυτές; Εάν επιβληθούν κυρώσεις αποκλεισμού από αγώνες ή απαγόρευσης συμμετοχής σε αγώνες εθνικών ομάδων, συνιστούν οι κυρώσεις αυτές, οι οποίες δεν βασίζονται σε αντικειμενικά, διαφανή και αμερόληπτα κριτήρια, παράβαση των άρθρων 101 ή/και 102 ΣΛΕΕ;

| 4) | Έχουν τα άρθρα 101 ή/και 102 ΣΛΕΕ την έννοια ότι αντιβαίνουν σε αυτά οι διατάξεις των άρθρων 67 και 68 του καταστατικού της FIFA στο μέτρο που προσδιορίζουν την UEFA και τις εθνικές ομοσπονδίες μέλη της ως «αρχικούς δικαιούχους όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από τους αγώνες [...] στην αντίστοιχη δικαιοδοσία τους», στερώντας από τους μετέχοντες συλλόγους και από κάθε διοργανωτή εναλλακτικών αγώνων την αρχική αναγνώριση των δικαιωμάτων αυτών, αναθέτοντας στις ίδιες την αποκλειστική αρμοδιότητα για την εμπορία τους; |
| --- | --- |

4)

Έχουν τα άρθρα 101 ή/και 102 ΣΛΕΕ την έννοια ότι αντιβαίνουν σε αυτά οι διατάξεις των άρθρων 67 και 68 του καταστατικού της FIFA στο μέτρο που προσδιορίζουν την UEFA και τις εθνικές ομοσπονδίες μέλη της ως «αρχικούς δικαιούχους όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από τους αγώνες [...] στην αντίστοιχη δικαιοδοσία τους», στερώντας από τους μετέχοντες συλλόγους και από κάθε διοργανωτή εναλλακτικών αγώνων την αρχική αναγνώριση των δικαιωμάτων αυτών, αναθέτοντας στις ίδιες την αποκλειστική αρμοδιότητα για την εμπορία τους;

| 5) | Εάν η FIFA και η UEFA, ως οντότητες που έχουν αναλάβει την αποκλειστική αρμοδιότητα για τη διοργάνωση και την αδειοδότηση διεθνών αγώνων ποδοσφαιρικών συλλόγων στην Ευρώπη, απαγορεύσουν ή αντιταχθούν στη διεξαγωγή του European Super League, βάσει των προμνησθεισών διατάξεων του καταστατικού τους, έχει το άρθρο 101 ΣΛΕΕ την έννοια ότι οι εν λόγω περιορισμοί του ανταγωνισμού θα μπορούσαν να εμπίπτουν στην εξαίρεση που προβλέπεται στη διάταξη αυτή, λαμβανομένου υπόψη ότι περιορίζεται σημαντικά η παραγωγή, εμποδίζεται η διάθεση στην αγορά προϊόντων εναλλακτικών των προσφερόμενων από τις FIFA/UEFA και περιορίζεται η καινοτομία, παρεμποδίζοντας άλλες μορφές και τρόπους διεξαγωγής αγώνων, εξαλείφοντας τον δυνητικό ανταγωνισμό στην αγορά και περιορίζοντας τις επιλογές των καταναλωτών; Θα μπορούσε ο περιορισμός αυτός να δικαιολογείται αντικειμενικά ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν υφίσταται κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης κατά την έννοια του άρθρου 102 ΣΛΕΕ; |
| --- | --- |

5)

Εάν η FIFA και η UEFA, ως οντότητες που έχουν αναλάβει την αποκλειστική αρμοδιότητα για τη διοργάνωση και την αδειοδότηση διεθνών αγώνων ποδοσφαιρικών συλλόγων στην Ευρώπη, απαγορεύσουν ή αντιταχθούν στη διεξαγωγή του European Super League, βάσει των προμνησθεισών διατάξεων του καταστατικού τους, έχει το άρθρο 101 ΣΛΕΕ την έννοια ότι οι εν λόγω περιορισμοί του ανταγωνισμού θα μπορούσαν να εμπίπτουν στην εξαίρεση που προβλέπεται στη διάταξη αυτή, λαμβανομένου υπόψη ότι περιορίζεται σημαντικά η παραγωγή, εμποδίζεται η διάθεση στην αγορά προϊόντων εναλλακτικών των προσφερόμενων από τις FIFA/UEFA και περιορίζεται η καινοτομία, παρεμποδίζοντας άλλες μορφές και τρόπους διεξαγωγής αγώνων, εξαλείφοντας τον δυνητικό ανταγωνισμό στην αγορά και περιορίζοντας τις επιλογές των καταναλωτών; Θα μπορούσε ο περιορισμός αυτός να δικαιολογείται αντικειμενικά ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν υφίσταται κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης κατά την έννοια του άρθρου 102 ΣΛΕΕ;

| 6) | Έχουν τα άρθρα 45, 49, 56 ή/και 63 ΣΛΕΕ την έννοια ότι διάταξη όπως η προβλεπόμενη στο καταστατικό της FIFA και της UEFA (ειδικότερα, άρθρα 22 και 71 έως 73 του καταστατικού της FIFA, άρθρα 49 και 51 του καταστατικού της UEFA, καθώς και κάθε άλλο παρεμφερές άρθρο το οποίο περιέχεται στο καταστατικό των συλλόγων μελών και των εθνικών πρωταθλημάτων), η οποία απαιτεί την προηγούμενη άδεια των οντοτήτων αυτών για την θεσμοθέτηση εκ μέρους οικονομικού φορέα κράτους μέλους ενός πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος συλλόγων όπως το European Super League, συνιστά περιορισμό αντιβαίνοντα σε οποιαδήποτε από τις θεμελιώδεις ελευθερίες που κατοχυρώνονται στις ανωτέρω διατάξεις της ΣΛΕΕ; |
| --- | --- |

6)

Έχουν τα άρθρα 45, 49, 56 ή/και 63 ΣΛΕΕ την έννοια ότι διάταξη όπως η προβλεπόμενη στο καταστατικό της FIFA και της UEFA (ειδικότερα, άρθρα 22 και 71 έως 73 του καταστατικού της FIFA, άρθρα 49 και 51 του καταστατικού της UEFA, καθώς και κάθε άλλο παρεμφερές άρθρο το οποίο περιέχεται στο καταστατικό των συλλόγων μελών και των εθνικών πρωταθλημάτων), η οποία απαιτεί την προηγούμενη άδεια των οντοτήτων αυτών για την θεσμοθέτηση εκ μέρους οικονομικού φορέα κράτους μέλους ενός πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος συλλόγων όπως το European Super League, συνιστά περιορισμό αντιβαίνοντα σε οποιαδήποτε από τις θεμελιώδεις ελευθερίες που κατοχυρώνονται στις ανωτέρω διατάξεις της ΣΛΕΕ;

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/12 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/12

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 10 bis de Sevilla (Ισπανία) στις 27 Μαΐου 2021 — Vicente κατά Delia

(Υπόθεση C-335/21)

(2021/C 382/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia no 10 Bis de Sevilla

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτών: Vicente

Καθής: Delia

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνάδει με την οδηγία 93/13 (1)
  και με την αρχή της αποτελεσματικότητας της οδηγίας αυτής, σε συνδυασμό με το προβλεπόμενο στο άρθρο 47 του Χάρτη δικαίωμα πραγματικής προσφυγής, συνοπτική διαδικασία προς ικανοποίηση αξίωσης δικηγόρου για την καταβολή της αμοιβής του, η οποία δεν παρέχει στον δικαστή τη δυνατότητα να εξετάσει αυτεπαγγέλτως τον ενδεχομένως καταχρηστικό χαρακτήρα των ρητρών που περιέχονται στη συναφθείσα με καταναλωτή σύμβαση, δεδομένου ότι δεν προβλέπει συμμετοχή του δικαστή σε κανένα στάδιο της διαδικασίας, παρά μόνον αν ο εντολέας προβάλει αντιρρήσεις κατά της σχετικής αίτησης και εφόσον εν συνεχεία κάποιος εκ των διαδίκων προσβάλει ενώπιον του δικαστή την οριστική διάταξη του Letrado de la Administración de Justicia (δικαστικού γραμματέα); |
| --- | --- |

1)

Συνάδει με την οδηγία 93/13 (1)
  και με την αρχή της αποτελεσματικότητας της οδηγίας αυτής, σε συνδυασμό με το προβλεπόμενο στο άρθρο 47 του Χάρτη δικαίωμα πραγματικής προσφυγής, συνοπτική διαδικασία προς ικανοποίηση αξίωσης δικηγόρου για την καταβολή της αμοιβής του, η οποία δεν παρέχει στον δικαστή τη δυνατότητα να εξετάσει αυτεπαγγέλτως τον ενδεχομένως καταχρηστικό χαρακτήρα των ρητρών που περιέχονται στη συναφθείσα με καταναλωτή σύμβαση, δεδομένου ότι δεν προβλέπει συμμετοχή του δικαστή σε κανένα στάδιο της διαδικασίας, παρά μόνον αν ο εντολέας προβάλει αντιρρήσεις κατά της σχετικής αίτησης και εφόσον εν συνεχεία κάποιος εκ των διαδίκων προσβάλει ενώπιον του δικαστή την οριστική διάταξη του Letrado de la Administración de Justicia (δικαστικού γραμματέα);

| 2) | Συνάδει με την οδηγία 93/13 και με την αρχή της αποτελεσματικότητας της οδηγίας αυτής, σε συνδυασμό με το προβλεπόμενο στο άρθρο 47 του Χάρτη δικαίωμα πραγματικής προσφυγής, το γεγονός ότι η τυχόν διενέργεια ελέγχου καταχρηστικότητας εκ μέρους του δικαστή, είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν αιτήματος διαδίκου, στο πλαίσιο της εν λόγω συνοπτικής διαδικασίας, πραγματοποιείται στο πλαίσιο αιτήσεως αναθεωρήσεως που υποβάλλεται προαιρετικά κατά της διατάξεως που εκδίδει όργανο μη δικαιοδοτικού χαρακτήρα, όπως είναι ο Letrado de la Administración de Justicia, η οποία περιορίζεται κατ’ αρχήν αποκλειστικά στα όσα αποτέλεσαν αντικείμενο της διατάξεως και στο πλαίσιο της οποίας δεν επιτρέπεται η διεξαγωγή αποδείξεων πέραν της έγγραφης απόδειξης στην οποία έχουν ήδη προβεί οι διάδικοι; |
| --- | --- |

2)

Συνάδει με την οδηγία 93/13 και με την αρχή της αποτελεσματικότητας της οδηγίας αυτής, σε συνδυασμό με το προβλεπόμενο στο άρθρο 47 του Χάρτη δικαίωμα πραγματικής προσφυγής, το γεγονός ότι η τυχόν διενέργεια ελέγχου καταχρηστικότητας εκ μέρους του δικαστή, είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν αιτήματος διαδίκου, στο πλαίσιο της εν λόγω συνοπτικής διαδικασίας, πραγματοποιείται στο πλαίσιο αιτήσεως αναθεωρήσεως που υποβάλλεται προαιρετικά κατά της διατάξεως που εκδίδει όργανο μη δικαιοδοτικού χαρακτήρα, όπως είναι ο Letrado de la Administración de Justicia, η οποία περιορίζεται κατ’ αρχήν αποκλειστικά στα όσα αποτέλεσαν αντικείμενο της διατάξεως και στο πλαίσιο της οποίας δεν επιτρέπεται η διεξαγωγή αποδείξεων πέραν της έγγραφης απόδειξης στην οποία έχουν ήδη προβεί οι διάδικοι;

| 3) | Πρέπει να θεωρηθεί ότι οι διατάξεις του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13 καταλαμβάνουν ρήτρα σύμβασης συναφθείσας μεταξύ δικηγόρου και καταναλωτή όπως η επίμαχη, η οποία προβλέπει την καταβολή αμοιβής στην ειδική περίπτωση κατά την οποία ο εντολέας παραιτείται από τη δίκη προ της περατώσεώς της ή καταλήγει σε συμβιβασμό με το τραπεζικό ίδρυμα, εν αγνοία ή παρά τις συμβουλές του δικηγορικού γραφείου, για τον λόγο ότι πρόκειται για κύρια ρήτρα η οποία αφορά το αντικείμενο της σύμβασης, εν προκειμένω, την τιμή; |
| --- | --- |

3)

Πρέπει να θεωρηθεί ότι οι διατάξεις του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13 καταλαμβάνουν ρήτρα σύμβασης συναφθείσας μεταξύ δικηγόρου και καταναλωτή όπως η επίμαχη, η οποία προβλέπει την καταβολή αμοιβής στην ειδική περίπτωση κατά την οποία ο εντολέας παραιτείται από τη δίκη προ της περατώσεώς της ή καταλήγει σε συμβιβασμό με το τραπεζικό ίδρυμα, εν αγνοία ή παρά τις συμβουλές του δικηγορικού γραφείου, για τον λόγο ότι πρόκειται για κύρια ρήτρα η οποία αφορά το αντικείμενο της σύμβασης, εν προκειμένω, την τιμή;

| 4) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο προηγούμενο ερώτημα, μπορεί να θεωρηθεί σαφής και κατανοητή, κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13, η ως άνω ρήτρα, που καθορίζει την αμοιβή διά παραπομπής σε πίνακα αμοιβών δικηγορικού συλλόγου, ο οποίος προβλέπει διάφορους κανόνες που εφαρμόζονται ανάλογα με την κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ενώ στην προηγούμενη ενημέρωση δεν γινόταν μνεία της εν λόγω ρήτρας; |
| --- | --- |

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο προηγούμενο ερώτημα, μπορεί να θεωρηθεί σαφής και κατανοητή, κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13, η ως άνω ρήτρα, που καθορίζει την αμοιβή διά παραπομπής σε πίνακα αμοιβών δικηγορικού συλλόγου, ο οποίος προβλέπει διάφορους κανόνες που εφαρμόζονται ανάλογα με την κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ενώ στην προηγούμενη ενημέρωση δεν γινόταν μνεία της εν λόγω ρήτρας;

| 5) | Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο προηγούμενο ερώτημα, μπορεί να θεωρηθεί αθέμιτη εμπορική πρακτική, κατά την έννοια της οδηγίας 2005/29 (2), η ενσωμάτωση σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ δικηγόρου και καταναλωτή ρήτρας όπως η επίμαχη, που καθορίζει την αμοιβή του δικηγόρου δι’ απλής παραπομπής σε πίνακα αμοιβών δικηγορικού συλλόγου, ο οποίος προβλέπει διάφορους κανόνες που εφαρμόζονται ανάλογα με την κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ενώ στην εμπορική προσφορά και στην προηγούμενη ενημέρωση δεν γινόταν μνεία της εν λόγω ρήτρας; |
| --- | --- |

5)

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο προηγούμενο ερώτημα, μπορεί να θεωρηθεί αθέμιτη εμπορική πρακτική, κατά την έννοια της οδηγίας 2005/29 (2), η ενσωμάτωση σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ δικηγόρου και καταναλωτή ρήτρας όπως η επίμαχη, που καθορίζει την αμοιβή του δικηγόρου δι’ απλής παραπομπής σε πίνακα αμοιβών δικηγορικού συλλόγου, ο οποίος προβλέπει διάφορους κανόνες που εφαρμόζονται ανάλογα με την κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ενώ στην εμπορική προσφορά και στην προηγούμενη ενημέρωση δεν γινόταν μνεία της εν λόγω ρήτρας;

---

(1)  Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (EE 1993, L 95, σ. 29).

(2)  Οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά (ΕΕ 2005, L 149, σ. 22).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/13 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/13

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação do Porto (Πορτογαλία) στις 4 Ιουνίου 2021 — ING Luxembourg SA κατά VX

(Υπόθεση C-346/21)

(2021/C 382/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal da Relação do Porto

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγομένη και εκκαλούσα: ING Luxembourg SA

Ενάγουσα και εφεσίβλητη: VX

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 (1) την έννοια ότι η διά συστημένης επιστολής επίδοση προς εταιρία με έδρα σε άλλο κράτος μέλος, χωρίς να χρησιμοποιηθεί το έντυπο του παραρτήματος II του κανονισμού 1393/2007, μπορεί, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, να θεωρηθεί έγκυρη; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 (1) την έννοια ότι η διά συστημένης επιστολής επίδοση προς εταιρία με έδρα σε άλλο κράτος μέλος, χωρίς να χρησιμοποιηθεί το έντυπο του παραρτήματος II του κανονισμού 1393/2007, μπορεί, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, να θεωρηθεί έγκυρη;

| 2) | Έχουν ο κανονισμός (ΕΚ) 1393/2007 και οι περιλαμβανόμενες σε αυτόν αρχές του δικαίου της Ένωσης την έννοια ότι αντιτίθενται στην εφαρμογή του άρθρου 191, παράγραφος 2, του πορτογαλικού Código de Processo Civil (Κώδικα Πολιτικής δικονομίας) στην υπό κρίση υπόθεση, στον βαθμό κατά τον οποίον η εν λόγω διάταξη προβλέπει συγκεκριμένη προθεσμία (ήτοι, την προθεσμία που τάσσεται προς αντίκρουση της αγωγής) για την προβολή της ακυρότητας της επιδόσεως; |
| --- | --- |

2)

Έχουν ο κανονισμός (ΕΚ) 1393/2007 και οι περιλαμβανόμενες σε αυτόν αρχές του δικαίου της Ένωσης την έννοια ότι αντιτίθενται στην εφαρμογή του άρθρου 191, παράγραφος 2, του πορτογαλικού Código de Processo Civil (Κώδικα Πολιτικής δικονομίας) στην υπό κρίση υπόθεση, στον βαθμό κατά τον οποίον η εν λόγω διάταξη προβλέπει συγκεκριμένη προθεσμία (ήτοι, την προθεσμία που τάσσεται προς αντίκρουση της αγωγής) για την προβολή της ακυρότητας της επιδόσεως;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις (επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων) και κατάργησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1348/2000 του Συμβουλίου (ΕΕ 2007, L 324, σ. 79).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/13 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/13

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στις 14 Ιουνίου 2021 — R.T. κατά Hauptzollamt Hamburg

(Υπόθεση C-368/21)

(2021/C 382/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Hamburg

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: R.T.

Καθού: Hauptzollamt Hamburg

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν τα άρθρα 30 και 60 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) την έννοια ότι ο τόπος εισαγωγής, από απόψεως φόρου προστιθέμενης αξίας, μέσου μεταφοράς ταξινομημένου σε τρίτη χώρα, το οποίο εισήχθη στην Ένωση κατά παράβαση της τελωνειακής νομοθεσίας, βρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο διαπράχθηκε η τελωνειακή παράβαση και στο οποίο χρησιμοποιήθηκε το μέσο μεταφοράς για πρώτη φορά στην Ένωση ως τέτοιο ή ότι αυτός βρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένο το πρόσωπο που διέπραξε την τελωνειακή παράβαση και στο οποίο χρησιμοποιεί το όχημα; |
| --- | --- |

1)

Έχουν τα άρθρα 30 και 60 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) την έννοια ότι ο τόπος εισαγωγής, από απόψεως φόρου προστιθέμενης αξίας, μέσου μεταφοράς ταξινομημένου σε τρίτη χώρα, το οποίο εισήχθη στην Ένωση κατά παράβαση της τελωνειακής νομοθεσίας, βρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο διαπράχθηκε η τελωνειακή παράβαση και στο οποίο χρησιμοποιήθηκε το μέσο μεταφοράς για πρώτη φορά στην Ένωση ως τέτοιο ή ότι αυτός βρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένο το πρόσωπο που διέπραξε την τελωνειακή παράβαση και στο οποίο χρησιμοποιεί το όχημα;

| 2) | Σε περίπτωση που ο τόπος εισαγωγής βρίσκεται σε κράτος μέλος άλλο από τη Γερμανία: Προσκρούει στην οδηγία 2006/112, και ιδίως στα άρθρα 30 και 60 αυτής, διάταξη κράτους μέλους η οποία επιτρέπει την αναλογική εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 (2) επί του ΦΠΑ κατά την εισαγωγή; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση που ο τόπος εισαγωγής βρίσκεται σε κράτος μέλος άλλο από τη Γερμανία: Προσκρούει στην οδηγία 2006/112, και ιδίως στα άρθρα 30 και 60 αυτής, διάταξη κράτους μέλους η οποία επιτρέπει την αναλογική εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 (2) επί του ΦΠΑ κατά την εισαγωγή;

---

(1)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2006, L 347, σ. l).

(2)  Κανονισμός (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 2013, L 269, σ. 1).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/14 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/14

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 17 Ιουνίου 2021 — Freikirche der Siebenten-Tags-Adventisten in Deutschland KdöR

(Υπόθεση C-372/21)

(2021/C 382/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Freikirche der Siebenten-Tags-Adventisten in Deutschland KdöR

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Bildungsdirektion für Vorarlberg

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 17 ΣΛΕΕ, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης, ιδίως του άρθρου 56 ΣΛΕΕ, περίπτωση κατά την οποία θρησκευτική ένωση, η οποία έχει αναγνωρισθεί και είναι εγκατεστημένη σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιδιώκει την επιδότηση ιδιωτικού σχολείου το οποίο έχει αναγνωρίσει ως σχολείο με θρησκευτικό προσανατολισμό και το οποίο λειτουργεί σε άλλο κράτος μέλος από καταχωρισμένο σύμφωνα με το δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους σωματείο;
  Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: |
| --- | --- |

1)

Λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 17 ΣΛΕΕ, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης, ιδίως του άρθρου 56 ΣΛΕΕ, περίπτωση κατά την οποία θρησκευτική ένωση, η οποία έχει αναγνωρισθεί και είναι εγκατεστημένη σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιδιώκει την επιδότηση ιδιωτικού σχολείου το οποίο έχει αναγνωρίσει ως σχολείο με θρησκευτικό προσανατολισμό και το οποίο λειτουργεί σε άλλο κράτος μέλος από καταχωρισμένο σύμφωνα με το δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους σωματείο;

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:

| 2) | Έχει το άρθρο 56 ΣΛΕΕ την έννοια ότι απαγορεύει εθνική διάταξη που προβλέπει ως προϋπόθεση για την επιδότηση ιδιωτικών σχολείων με θρησκευτικό προσανατολισμό την αναγνώριση του αιτούντος ως Εκκλησία ή θρησκευτική ένωση σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο; |
| --- | --- |

2)

Έχει το άρθρο 56 ΣΛΕΕ την έννοια ότι απαγορεύει εθνική διάταξη που προβλέπει ως προϋπόθεση για την επιδότηση ιδιωτικών σχολείων με θρησκευτικό προσανατολισμό την αναγνώριση του αιτούντος ως Εκκλησία ή θρησκευτική ένωση σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο;

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/14 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/14

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour d’appel de Mons (Βέλγιο) στις 24 Ιουνίου 2021 — Ryanair DAC κατά Happy Flights Srl, πρώην Happy Flights Sprl

(Υπόθεση C-386/21)

(2021/C 382/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour d’appel de Mons

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Ryanair DAC

Εφεσίβλητη: Happy Flights Srl, πρώην Happy Flights Sprl

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), την έννοια ότι ο όρος «διαφορές εκ συμβάσεως», κατά τη διάταξη αυτή, καλύπτει την αγωγή αποζημίωσης που ασκείται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91 (2), από μία εταιρία είσπραξης οφειλών, η οποία είναι τρίτος σε σχέση με τη σύμβαση αεροπορικής μεταφοράς και επικαλείται ότι είναι εκδοχέας της απαίτησης του επιβάτη, μολονότι η εταιρία αυτή δεν αποδεικνύει ότι υπεισήλθε σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αρχικού συμβαλλόμενου; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), την έννοια ότι ο όρος «διαφορές εκ συμβάσεως», κατά τη διάταξη αυτή, καλύπτει την αγωγή αποζημίωσης που ασκείται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91 (2), από μία εταιρία είσπραξης οφειλών, η οποία είναι τρίτος σε σχέση με τη σύμβαση αεροπορικής μεταφοράς και επικαλείται ότι είναι εκδοχέας της απαίτησης του επιβάτη, μολονότι η εταιρία αυτή δεν αποδεικνύει ότι υπεισήλθε σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αρχικού συμβαλλόμενου;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, έχουν τα άρθρα 7, σημείο 1, στοιχείο αʹ, και 7, σημείο 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1215/2012, την έννοια ότι ο τόπος εκπλήρωσης της υποχρέωσης στην οποία θεμελιώνεται η αγωγή είναι ο τόπος εκτέλεσης της σύμβασης αεροπορικής μεταφοράς, δηλαδή ο τόπος αναχώρησης ή άφιξης της πτήσης ή, κατά περίπτωση, ένας διαφορετικός τόπος; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, έχουν τα άρθρα 7, σημείο 1, στοιχείο αʹ, και 7, σημείο 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1215/2012, την έννοια ότι ο τόπος εκπλήρωσης της υποχρέωσης στην οποία θεμελιώνεται η αγωγή είναι ο τόπος εκτέλεσης της σύμβασης αεροπορικής μεταφοράς, δηλαδή ο τόπος αναχώρησης ή άφιξης της πτήσης ή, κατά περίπτωση, ένας διαφορετικός τόπος;

---

(1)  ΕΕ 2012, L 351, σ. 1.

(2)  ΕΕ 2004, L 46, σ. 1.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/15

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Erfurt (Γερμανία) στις 23 Ιουνίου 2021 — A κατά B

(Υπόθεση C-388/21)

(2021/C 382/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Erfurt

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: A

Εναγομένη: B

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αποσκοπούν το άρθρο 18, παράγραφος 1, το άρθρο 26, παράγραφος 1, και το άρθρο 46 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ (1), σε συνδυασμό με τα άρθρα 4, 5 και 13 του κανονισμού (ΕΚ) 715/2007 (2), επίσης στην προστασία των συμφερόντων μεμονωμένων αγοραστών μηχανοκίνητων οχημάτων και της περιουσίας τους; Περιλαμβάνεται σε αυτά και το συμφέρον του μεμονωμένου αγοραστή οχήματος να μην αγοράσει όχημα το οποίο δεν είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις του δικαίου της Ένωσης, ιδίως δε να μην αγοράσει όχημα εξοπλισμένο με απαγορευμένο σύστημα αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 715/2007; |
| --- | --- |

1)

Αποσκοπούν το άρθρο 18, παράγραφος 1, το άρθρο 26, παράγραφος 1, και το άρθρο 46 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ (1), σε συνδυασμό με τα άρθρα 4, 5 και 13 του κανονισμού (ΕΚ) 715/2007 (2), επίσης στην προστασία των συμφερόντων μεμονωμένων αγοραστών μηχανοκίνητων οχημάτων και της περιουσίας τους; Περιλαμβάνεται σε αυτά και το συμφέρον του μεμονωμένου αγοραστή οχήματος να μην αγοράσει όχημα το οποίο δεν είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις του δικαίου της Ένωσης, ιδίως δε να μην αγοράσει όχημα εξοπλισμένο με απαγορευμένο σύστημα αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 715/2007;

| 2) | Επιβάλλεται κατά το δίκαιο της Ένωσης, ιδίως κατά την αρχή της αποτελεσματικότητας και τα ευρωπαϊκά θεμελιώδη δικαιώματα, καθώς και τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται στην φύση, να έχει ο αγοραστής του οχήματος αστική αξίωση αποζημιώσεως κατά του κατασκευαστή του οχήματος για κάθε υπαίτια –εξ αμελείας ή εκ προθέσεως– ενέργεια του κατασκευαστή όσον αφορά τη διάθεση στην αγορά οχήματος εφοδιασμένου με απαγορευμένο σύστημα αναστολής κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 715/2007; |
| --- | --- |

2)

Επιβάλλεται κατά το δίκαιο της Ένωσης, ιδίως κατά την αρχή της αποτελεσματικότητας και τα ευρωπαϊκά θεμελιώδη δικαιώματα, καθώς και τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται στην φύση, να έχει ο αγοραστής του οχήματος αστική αξίωση αποζημιώσεως κατά του κατασκευαστή του οχήματος για κάθε υπαίτια –εξ αμελείας ή εκ προθέσεως– ενέργεια του κατασκευαστή όσον αφορά τη διάθεση στην αγορά οχήματος εφοδιασμένου με απαγορευμένο σύστημα αναστολής κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 715/2007;

---

(1)  Οδηγία 2007/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Σεπτεμβρίου 2007, για τη θέσπιση πλαισίου για την έγκριση των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους, και των συστημάτων, κατασκευαστικών στοιχείων και χωριστών τεχνικών μονάδων που προορίζονται για τα οχήματα αυτά (Οδηγία-πλαίσιο) (ΕΕ 2007, L 263, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 715/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2007, που αφορά την έγκριση τύπου μηχανοκινήτων οχημάτων όσον αφορά εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 5 και Euro 6) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων (ΕΕ 2007, L 171, σ. 1).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/16

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht München I (Γερμανία) στις 29 Ιουνίου 2021 — KT, NS κατά FTI Touristik GmbH

(Υπόθεση C-396/21)

(2021/C 382/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht München I

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες και εκκαλούντες: KT, NS

Εναγομένη και εφεσίβλητη: FTI Touristik GmbH

Προδικαστικό ερώτημα

Συνιστούν οι περιορισμοί σχετικά με λοιμώδη νόσο που έχει εξαπλωθεί στον ταξιδιωτικό προορισμό έλλειψη συμμόρφωσης κατά την έννοια του άρθρου 14, παράγραφος 1, της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2302 (1), ακόμη και αν, λόγω της παγκόσμιας μετάδοσης της λοιμώδους νόσου, τέτοιοι περιορισμοί έχουν επιβληθεί τόσο στον τόπο κατοικίας του ταξιδιώτη όσο και σε άλλες χώρες;

---

(1)  Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2015, σχετικά με τα οργανωμένα ταξίδια και τους συνδεδεμένους ταξιδιωτικούς διακανονισμούς, η οποία τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και την οδηγία 2011/83/ΕΕτου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και καταργεί την οδηγία 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2015, L 326, σ. 1).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/16

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 28 Ιουνίου 2021 — Conseil national des barreaux, Conférence des bâtonniers, Ordre des avocats du barreau de Paris κατά Premier ministre, Ministre de l’Economie, des Finances et de la Relance

(Υπόθεση C-398/21)

(2021/C 382/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούντες: Conseil national des barreaux, Conférence des bâtonniers, Ordre des avocats du barreau de Paris

Καθών: Premier ministre, Ministre de l’Economie, des Finances et de la Relance

Προδικαστικό ερώτημα

Προσβάλλει, το άρθρο 8αβ, παράγραφος 5, της οδηγίας 2011/16/ΕΕ (1):

| — | το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη που κατοχυρώνεται στα άρθρα 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, καθόσον δεν εξαιρεί, κατ’ αρχήν, τους δικηγόρους που συμμετέχουν σε ένδικη διαδικασία από τον κύκλο των ενδιάμεσων οι οποίοι πρέπει να υποβάλουν στην φορολογική αρχή τις αναγκαίες πληροφορίες για τη δήλωση μιας διασυνοριακής φορολογικής διευθέτησης ή να γνωστοποιήσουν την υποχρέωση αυτή σε έναν άλλον ενδιάμεσο; |
| --- | --- |

—

το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη που κατοχυρώνεται στα άρθρα 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, καθόσον δεν εξαιρεί, κατ’ αρχήν, τους δικηγόρους που συμμετέχουν σε ένδικη διαδικασία από τον κύκλο των ενδιάμεσων οι οποίοι πρέπει να υποβάλουν στην φορολογική αρχή τις αναγκαίες πληροφορίες για τη δήλωση μιας διασυνοριακής φορολογικής διευθέτησης ή να γνωστοποιήσουν την υποχρέωση αυτή σε έναν άλλον ενδιάμεσο;

| — | τα δικαιώματα σεβασμού της αλληλογραφίας και της ιδιωτικής ζωής που κατοχυρώνονται στα άρθρα 7 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, καθόσον δεν εξαιρεί, κατ’ αρχήν, τους δικηγόρους που συμμετέχουν σε διαδικασία αξιολόγησης της νομικής κατάστασης του πελάτη τους από τον κύκλο των ενδιάμεσων οι οποίοι πρέπει να υποβάλουν στην φορολογική αρχή τις αναγκαίες πληροφορίες για τη δήλωση μιας διασυνοριακής φορολογικής διευθέτησης ή να γνωστοποιήσουν την υποχρέωση αυτή σε έναν άλλον ενδιάμεσο; |
| --- | --- |

—

τα δικαιώματα σεβασμού της αλληλογραφίας και της ιδιωτικής ζωής που κατοχυρώνονται στα άρθρα 7 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, καθόσον δεν εξαιρεί, κατ’ αρχήν, τους δικηγόρους που συμμετέχουν σε διαδικασία αξιολόγησης της νομικής κατάστασης του πελάτη τους από τον κύκλο των ενδιάμεσων οι οποίοι πρέπει να υποβάλουν στην φορολογική αρχή τις αναγκαίες πληροφορίες για τη δήλωση μιας διασυνοριακής φορολογικής διευθέτησης ή να γνωστοποιήσουν την υποχρέωση αυτή σε έναν άλλον ενδιάμεσο;

---

(1)  Οδηγία 2011/16/EE του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας και με την κατάργηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ (ΕΕ 2011, L 64, σ. 1).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/17 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/17

---

Αναίρεση που άσκησε στις 6 Ιουλίου 2021 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 21 Απριλίου 2021 στην υπόθεση T-322/19, El-Qaddafi κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση C-413/21 P)

(2021/C 382/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Piessevaux, M. Bishop)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi

Αιτήματα

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·

| — | να αποφανθεί οριστικά επί του αντικειμένου της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και να απορρίψει την προσφυγή της αντιδίκου·
  και |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί οριστικά επί του αντικειμένου της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και να απορρίψει την προσφυγή της αντιδίκου·

και

| — | να καταδικάσει την πρωτοδίκως προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και της διαδικασίας της υποθέσεως T-322/19. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την πρωτοδίκως προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και της διαδικασίας της υποθέσεως T-322/19.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το Συμβούλιο προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο, στο πλαίσιο της υπόθεσης T-322/19, υπέπεσε σε σφάλματα ως προς τα εξής σημεία:

| — | πρώτος λόγος αναιρέσεως: παράβαση του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 36, σε συνδυασμό με το άρθρο 53, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου και εσφαλμένη ερμηνεία της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2015/1333 (1) του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

πρώτος λόγος αναιρέσεως: παράβαση του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 36, σε συνδυασμό με το άρθρο 53, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου και εσφαλμένη ερμηνεία της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2015/1333 (1) του Συμβουλίου·

| — | δεύτερος λόγος αναιρέσεως: εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, και του άρθρου 9, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2015/1333 του Συμβουλίου και του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 2016/44 (2) του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

δεύτερος λόγος αναιρέσεως: εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, και του άρθρου 9, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2015/1333 του Συμβουλίου και του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 2016/44 (2) του Συμβουλίου·

| — | τρίτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα επιχειρήματα του Συμβουλίου, παραβίασε την αρχή κατά την οποία οι ισχυρισμοί πρέπει να ερμηνεύονται συμφώνως προς τη διατύπωσή τους, ερμήνευσε εσφαλμένως την απόφαση 2015/1333 του Συμβουλίου και τον κανονισμό 2016/44 του Συμβουλίου και παρέβη το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- |

—

τρίτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα επιχειρήματα του Συμβουλίου, παραβίασε την αρχή κατά την οποία οι ισχυρισμοί πρέπει να ερμηνεύονται συμφώνως προς τη διατύπωσή τους, ερμήνευσε εσφαλμένως την απόφαση 2015/1333 του Συμβουλίου και τον κανονισμό 2016/44 του Συμβουλίου και παρέβη το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | τέταρτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία, παραβίασε την αρχή κατά την οποία τα έγγραφα και οι ισχυρισμοί πρέπει να ερμηνεύονται συμφώνως προς τη διατύπωσή τους, παρέβη το άρθρο 36, σε συνδυασμό με το άρθρο 53, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, καθώς και το άρθρο 263 ΣΛΕΕ και το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

—

τέταρτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία, παραβίασε την αρχή κατά την οποία τα έγγραφα και οι ισχυρισμοί πρέπει να ερμηνεύονται συμφώνως προς τη διατύπωσή τους, παρέβη το άρθρο 36, σε συνδυασμό με το άρθρο 53, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, καθώς και το άρθρο 263 ΣΛΕΕ και το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

---

(1)  Απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/1333 του Συμβουλίου, της 31ης Ιουλίου 2015, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη και την κατάργηση της απόφασης 2011/137/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2015, L 206, σ. 34).

(2)  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/44 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2016, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη και για την κατάργηση του κανονισμού (EE) αριθ. 204/2011 (ΕΕ 2016, L 12, σ. 1).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/18

---

Αναίρεση που άσκησε στις 16 Ιουλίου 2021 η Ryanair DAC κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο πενταμελές τμήμα) στις 19 Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-628/20, Ryanair κατά Επιτροπής (Ισπανία· Covid-19)

(Υπόθεση C-441/21 P)

(2021/C 382/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ryanair DAC (εκπρόσωποι: V. Blanc, E. Vahida, F.-C. Laprévote, avocats, S. Rating, abogado, S και Ι.-Γ. Μεταξάς-Μαραγκίδης, δικηγόρος)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βασίλειο της Ισπανίας, Γαλλική Δημοκρατία

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·

| — | να ακυρώσει, βάσει των άρθρων 263 και 264 ΣΛΕΕ την απόφαση της Επιτροπής C(2020) 5414 τελικό, της 31ης Ιουλίου 2020, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.57659 (2020/N) — Ισπανία — COVID-19 — Ταμείο ανακεφαλαιοποίησης· και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, βάσει των άρθρων 263 και 264 ΣΛΕΕ την απόφαση της Επιτροπής C(2020) 5414 τελικό, της 31ης Ιουλίου 2020, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.57659 (2020/N) — Ισπανία — COVID-19 — Ταμείο ανακεφαλαιοποίησης· και

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδά της και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ryanair, και να υποχρεώσει όσους παρενέβησαν πρωτοδίκως και (ενδεχομένως) στην παρούσα αναιρετική διαδικασία να φέρουν τα έξοδά τους. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδά της και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ryanair, και να υποχρεώσει όσους παρενέβησαν πρωτοδίκως και (ενδεχομένως) στην παρούσα αναιρετική διαδικασία να φέρουν τα έξοδά τους.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει έξι λόγους.

Πρώτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον απέρριψε τον λόγο ακυρώσεως που προέβαλε η αναιρεσείουσα περί αδικαιολόγητης παραβίασης της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.

Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παραποίησε προδήλως τα πραγματικά περιστατικά σε σχέση με τον λόγο ακυρώσεως που προέβαλε η αναιρεσείουσα περί παραβίασης της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.

Τρίτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παραποίησε προδήλως τα πραγματικά περιστατικά καθόσον απέρριψε την αιτίαση της αναιρεσείουσας περί εσφαλμένης εφαρμογής της στάθμισης των ευεργετικών αποτελεσμάτων της ενίσχυσης με τα αρνητικά αποτελέσματά της επί των όρων των εμπορικών συναλλαγών και επί της διατήρησης ανόθευτου ανταγωνισμού.

Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον χαρακτηρισμό της ενίσχυσης ως καθεστώς ενισχύσεων.

Πέμπτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παραποίησε προδήλως τα πραγματικά περιστατικά σε σχέση με το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν κίνησε επίσημη διαδικασία έρευνας.

Έκτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παραποίησε προδήλως τα πραγματικά περιστατικά σε σχέση με την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει η Επιτροπή.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/19

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 15 Ιουλίου 2021 οι ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 5 Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-561/18, ITD και Danske Fragtmænd κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-442/21 P)

(2021/C 382/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S (εκπρόσωποι: L. Sandberg-Mørch, advokat)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Jørgen Jensen Distribution A/S, Dansk Distribution A/S, Βασίλειο της Δανίας

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-561/18, καθόσον με αυτήν απορρίφθηκαν τα επιχειρήματα τους ότι η Επιτροπή αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες για να κρίνει ότι η αποζημίωση για την υποχρέωση καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας (ΚΥ) αποτελεί συμβατή ενίσχυση· ότι η Επιτροπή αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες για να κρίνει ότι η εγγύηση του Δημοσίου ήταν υφιστάμενη ενίσχυση, και ότι Επιτροπή αντιμετώπισε επίσης σοβαρές δυσχέρειες όσον αφορά τον εσφαλμένο καταμερισμό του κόστους· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-561/18, καθόσον με αυτήν απορρίφθηκαν τα επιχειρήματα τους ότι η Επιτροπή αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες για να κρίνει ότι η αποζημίωση για την υποχρέωση καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας (ΚΥ) αποτελεί συμβατή ενίσχυση· ότι η Επιτροπή αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες για να κρίνει ότι η εγγύηση του Δημοσίου ήταν υφιστάμενη ενίσχυση, και ότι Επιτροπή αντιμετώπισε επίσης σοβαρές δυσχέρειες όσον αφορά τον εσφαλμένο καταμερισμό του κόστους·

| — | να καταδικάσει την καθής πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

| 1. | Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά, κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες όσον αφορά τον αποκλεισμό από το καθαρό αποφευχθέν κόστος των άυλων οφελών (τα οποία συνίστανται στη φήμη της επιχείρησης και τη γενικευμένη παρουσία της) τα οποία η Post Danmark αποκόμισε λόγω της ΚΥ. |
| --- | --- |

1.

Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά, κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες όσον αφορά τον αποκλεισμό από το καθαρό αποφευχθέν κόστος των άυλων οφελών (τα οποία συνίστανται στη φήμη της επιχείρησης και τη γενικευμένη παρουσία της) τα οποία η Post Danmark αποκόμισε λόγω της ΚΥ.

| 2. | Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες, όταν εκτίμησε ότι η ενίσχυση ήταν συμβατή με το πλαίσιο ΥΓΟΣ για την εκπλήρωση της υποχρέωσης ΚΥ, αλλά εν συνεχεία επέτρεψε την ενίσχυση για το κόστος της απόλυσης εργαζομένων στο πλαίσιο της μετεξέλιξης/αναδιάρθρωσης της Post Danmark. |
| --- | --- |

2.

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες, όταν εκτίμησε ότι η ενίσχυση ήταν συμβατή με το πλαίσιο ΥΓΟΣ για την εκπλήρωση της υποχρέωσης ΚΥ, αλλά εν συνεχεία επέτρεψε την ενίσχυση για το κόστος της απόλυσης εργαζομένων στο πλαίσιο της μετεξέλιξης/αναδιάρθρωσης της Post Danmark.

| 3. | Τρίτον, κατά παράβαση των άρθρων 107, παράγραφος 1, και 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες όταν έκρινε ότι δεν αποτελούσε κρατική ενίσχυση ο εκ μέρους της Post Danmark υπερβολικός καταλογισμός του κοινού κόστους στον λογαριασμό της ΚΥ.
  Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η εσφαλμένη κρίση του Γενικού Δικαστηρίου προκύπτει από δύο νομικά σφάλματα, τα οποία αντιστοιχούν σε δύο επιμέρους σκέλη του λόγου αναιρέσεως:






  α) | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο c, του λογιστικού κανονισμού του 2006 και το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο c, του λογιστικού κανονισμού του 2011 είναι απλώς ειδική εφαρμογή των αρχών που προβλέπουν το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο a, και 4, παράγραφος 4, στοιχείο b, των λογιστικών κανονισμών του 2006 και του 2011. |
| --- | --- | --- |

3.

Τρίτον, κατά παράβαση των άρθρων 107, παράγραφος 1, και 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν αντιμετώπισε σοβαρές δυσχέρειες όταν έκρινε ότι δεν αποτελούσε κρατική ενίσχυση ο εκ μέρους της Post Danmark υπερβολικός καταλογισμός του κοινού κόστους στον λογαριασμό της ΚΥ.

Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η εσφαλμένη κρίση του Γενικού Δικαστηρίου προκύπτει από δύο νομικά σφάλματα, τα οποία αντιστοιχούν σε δύο επιμέρους σκέλη του λόγου αναιρέσεως:

α)

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο c, του λογιστικού κανονισμού του 2006 και το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο c, του λογιστικού κανονισμού του 2011 είναι απλώς ειδική εφαρμογή των αρχών που προβλέπουν το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο a, και 4, παράγραφος 4, στοιχείο b, των λογιστικών κανονισμών του 2006 και του 2011.

| β) | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η ορθότητα του καταμερισμού του κοινού κόστους στον οποίο προέβη η Post Danmark αποδεικνύεται από το ότι οι λογιστικές καταστάσεις της υποβάλλονταν σε τακτικούς λογιστικούς ελέγχους. |
| --- | --- |

β)

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η ορθότητα του καταμερισμού του κοινού κόστους στον οποίο προέβη η Post Danmark αποδεικνύεται από το ότι οι λογιστικές καταστάσεις της υποβάλλονταν σε τακτικούς λογιστικούς ελέγχους.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/19

---

Προσφυγή της 16ης Ιουλίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας

(Υπόθεση C-444/21)

(2021/C 382/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Hermes και M. Noll-Ehlers)

Καθής: Ιρλανδία

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 4, και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1) (στο εξής: οδηγία), καθόσον






  — | δεν όρισε το ταχύτερο δυνατόν και, το αργότερο, μέσα σε μία εξαετία, ως ειδικές ζώνες διατήρησης (ΕΖΔ) στην επικράτειά της τους 217 από τους 423 τόπους κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή, οι οποίοι παρατίθενται στον κατάλογο που είχε θεσπιστεί με την απόφαση 2004/813/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2004 (2), όπως αυτός ενημερώθηκε με την απόφαση 2008/23/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 2007 (3), και με την απόφαση 2009/96/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2008 (4)· |
| --- | --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 4, και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1) (στο εξής: οδηγία), καθόσον

—

δεν όρισε το ταχύτερο δυνατόν και, το αργότερο, μέσα σε μία εξαετία, ως ειδικές ζώνες διατήρησης (ΕΖΔ) στην επικράτειά της τους 217 από τους 423 τόπους κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή, οι οποίοι παρατίθενται στον κατάλογο που είχε θεσπιστεί με την απόφαση 2004/813/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2004 (2), όπως αυτός ενημερώθηκε με την απόφαση 2008/23/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 2007 (3), και με την απόφαση 2009/96/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2008 (4)·

| — | δεν καθόρισε λεπτομερείς και εξειδικευμένους στόχους διατήρησης για 140 από τους 423 τόπους που απαριθμούνται στις ως άνω αποφάσεις της Επιτροπής· και |
| --- | --- |

—

δεν καθόρισε λεπτομερείς και εξειδικευμένους στόχους διατήρησης για 140 από τους 423 τόπους που απαριθμούνται στις ως άνω αποφάσεις της Επιτροπής· και

| — | δεν καθόρισε τα αναγκαία μέτρα διατήρησης που ανταποκρίνονται στις οικολογικές απαιτήσεις των τύπων φυσικών οικοτόπων του παραρτήματος I και ειδών του παραρτήματος II της οδηγίας για τους 423 τόπους που απαριθμούνται στις ως άνω αποφάσεις της Επιτροπής. |
| --- | --- |

—

δεν καθόρισε τα αναγκαία μέτρα διατήρησης που ανταποκρίνονται στις οικολογικές απαιτήσεις των τύπων φυσικών οικοτόπων του παραρτήματος I και ειδών του παραρτήματος II της οδηγίας για τους 423 τόπους που απαριθμούνται στις ως άνω αποφάσεις της Επιτροπής.

| — | να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Κατά την Επιτροπή, η Ιρλανδία δεν συνέστησε και δεν διαχειρίστηκε το δίκτυό της «Natura 2000» σύμφωνα με τις νομικές απαιτήσεις της οδηγίας.

Πρώτον, η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 4, της οδηγίας, καθόσον δεν όρισε ως ΕΖΔ το ταχύτερο δυνατόν και το αργότερο εντός χρονικού διαστήματος έξι ετών τους 423 τόπους που παρατίθενται στις ως άνω αποφάσεις της Επιτροπής. Μέχρι τη λήξη της προθεσμίας που καθορίζεται στη συμπληρωματική αιτιολογημένη γνώμη, η παράβαση αφορούσε 217 τόπους.

Δεύτερον, η Ιρλανδία παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 4, της οδηγίας, καθόσον δεν καθόρισε ειδικούς και λεπτομερείς στόχους διατήρησης για όλους τους 423 επίμαχους τόπους. Μέχρι τη λήξη της προθεσμίας που καθορίζεται στη συμπληρωματική αιτιολογημένη γνώμη, η παράβαση αφορούσε 140 τόπους.

Τρίτον, η Ιρλανδία δεν καθόρισε τα αναγκαία μέτρα διατήρησης που ανταποκρίνονται στις οικολογικές απαιτήσεις των τύπων φυσικών οικοτόπων του παραρτήματος I και των ειδών του παραρτήματος II, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας, για τους 423 τόπους τους οποίους αφορά η παράβαση. Η πρακτική της Ιρλανδίας όσον αφορά τα μέτρα διατήρησης είχε ως αποτέλεσμα να μην έχουν καθοριστεί, μέχρι τη λήξη της προθεσμίας που καθορίζεται στη συμπληρωματική αιτιολογημένη γνώμη, για κανέναν από τους 423 τόπους τους οποίους αφορά η παράβαση μέτρα διατήρησης που ανταποκρίνονται στις νομικές απαιτήσεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας. Για πολλούς τόπους δεν είχε καθοριστεί κανένα απολύτως μέτρο διατήρησης. Για ορισμένους άλλους είχαν καθοριστεί μέτρα διατήρησης μόνον για ένα υποσύνολο των κρίσιμων τύπων φυσικών οικοτόπων του παραρτήματος I και ειδών του παραρτήματος II, οι οποίοι έχουν σημαντική παρουσία. Περαιτέρω, για μεγάλο αριθμό τόπων δεν είχαν καθοριστεί μέτρα διατήρησης βάσει σαφώς προσδιορισμένων και εξειδικευμένων για κάθε τόπο στόχων διατήρησης. Επιπροσθέτως, η Ιρλανδία παρέβη επίσης, κατά γενικό και διαρκή τρόπο, το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας, καθόσον καθόρισε μέτρα διατήρησης τα οποία δεν είναι επαρκώς ακριβή και λεπτομερή και τα οποία δεν αντιμετωπίζουν όλες τις πιέσεις και απειλές.

---

(1)  ΕΕ 1992, L 206, σ. 7.

(2)  Απόφαση 2004/813/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2004, με την οποία θεσπίζεται ο κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2004, L 387, σ. 1).

(3)  Απόφαση 2008/23/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 2007, βάσει της οποίας εγκρίνεται, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, πρώτος ενημερωμένος κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή (ΕΕ 2008, L 12, σ. 1).

(4)  Απόφαση 2009/96/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με την έγκριση του δεύτερου ενημερωμένου καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2009, L 43, σ. 466).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/21 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/21

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 22 Ιουλίου 2021 οι Engie Global LNG Holding Sàrl, Engie Invest International SA και Engie SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 12 Μαΐου 2021 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-516/18 και T-525/18, Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-454/21 P)

(2021/C 382/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Engie Global LNG Holding Sàrl, Engie Invest International SA και Engie SA (εκπρόσωποι: C. Rydzynski, B Le Bret, M. Struys και F. Pili, avocats)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την παρούσα αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την παρούσα αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη·

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 12ης Μαΐου 2021, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-516/18 και T-525/18, Λουξεμβούργο και Engie Global LNG Holding κ.λπ. κατά Επιτροπής· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 12ης Μαΐου 2021, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-516/18 και T-525/18, Λουξεμβούργο και Engie Global LNG Holding κ.λπ. κατά Επιτροπής·

| — | να αποφανθεί οριστικώς επί της ουσίας, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, και, επικουρικώς, να κάνει δεκτά τα αιτήματα που προέβαλε η Engie σε πρώτο βαθμό, ή, επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως (ΕΕ) 2019/421 της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 2018, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44888 (2016/C) (πρώην 2016/NN) που έθεσε σε εφαρμογή το Λουξεμβούργο υπέρ της ENGIE (ΕΕ 2019, L 78, σ. 1), καθόσον διατάσσει την ανάκτηση της κρατικής ενισχύσεως· |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί οριστικώς επί της ουσίας, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, και, επικουρικώς, να κάνει δεκτά τα αιτήματα που προέβαλε η Engie σε πρώτο βαθμό, ή, επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως (ΕΕ) 2019/421 της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 2018, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44888 (2016/C) (πρώην 2016/NN) που έθεσε σε εφαρμογή το Λουξεμβούργο υπέρ της ENGIE (ΕΕ 2019, L 78, σ. 1), καθόσον διατάσσει την ανάκτηση της κρατικής ενισχύσεως·

| — | επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου· |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεώς τους, η Engie Global LNG Holding, η Engie Invest International και η Engie προβάλλουν τρεις λόγους αναιρέσεως.

Κατά τις αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικά σφάλματα και παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά στο πλαίσιο του καθορισμού του στενού πλαισίου αναφοράς, καθόσον (i) απέκλεισε τη δυνατότητα να ληφθεί υπόψη η οδηγία μητρικών-θυγατρικών στο πλαίσιο του καθορισμού του εν λόγω πλαισίου αναφοράς· (ii) διαπίστωσε την ύπαρξη σχέσεως μεταξύ των άρθρων 164 και 166 του νόμου περί φορολογίας εισοδήματος του Λουξεμβούργου· (iii) έκρινε ότι οι επαυξήσεις επί του ZORA συνιστούσαν διανομή κερδών· και (iv) εκτίμησε ότι οι επίμαχες φορολογικές αποφάσεις τύπου «tax ruling» χορήγησαν επιλεκτικό πλεονέκτημα.

Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικά σφάλματα και παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά στο πλαίσιο της απόδειξης της ύπαρξης επιλεκτικού πλεονεκτήματος και, συγκεκριμένα, ως προς (i) την επιλογή του πλαισίου αναφοράς· (ii) τον προσδιορισμό του επιλεκτικού πλεονεκτήματος· και (iii) την ερμηνεία του δικαίου του Λουξεμβούργου.

Συνεπεία του πρώτου και του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες καταλήγουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικά σφάλματα, καθόσον απέρριψε τα επιχειρήματα τα οποία προέβαλαν στο πλαίσιο της προσφυγής ακυρώσεως και τα οποία αφορούν την περιορισμένη αρμοδιότητα της Επιτροπής δυνάμει των άρθρων 2, 3, 4 και 5 ΣΛΕΕ, τα οποία αφορούν την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών, σε συνδυασμό με τα άρθρα 113 έως 117 ΣΛΕΕ.

Τέλος, η ανάκτηση της κρατικής ενισχύσεως που διέταξε το Γενικό Δικαστήριο αντίκειται στις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/22 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/22

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 2 Αυγούστου 2021 οι China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products, Cangzhou Qinghong Foundry Co. Ltd, Botou City Qinghong Foundry Co. Ltd, Lingshou County Boyuan Foundry Co. Ltd, Handan Qunshan Foundry Co. Ltd, Heping Cast Co. Ltd Yi County, Hong Guang Handan Cast Foundry Co. Ltd, Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd, Botou City Wangwu Town Tianlong Casting Factory, Tangxian Hongyue Machinery Accessory Foundry Co. Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 19 Μαΐου 2021 στην υπόθεση T-254/18, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-478/21 P)

(2021/C 382/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products, Cangzhou Qinghong Foundry Co. Ltd, Botou City Qinghong Foundry Co. Ltd, Lingshou County Boyuan Foundry Co. Ltd, Handan Qunshan Foundry Co. Ltd, Heping Cast Co. Ltd Yi County, Hong Guang Handan Cast Foundry Co. Ltd, Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd, Botou City Wangwu Town Tianlong Casting Factory, Tangxian Hongyue Machinery Accessory Foundry Co. Ltd (εκπρόσωποι: R. Antonini, avvocato, E. Monard και B. Maniatis, avocats)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, EJ Picardie, Fondatel Lecomte, Fonderies Dechaumont, Fundiciones de Odena, SA, Heinrich Meier Eisengießerei GmbH & Co. KG, Saint-Gobain Construction Products UK Ltd, Saint-Gobain Pam, Ulefos Oy

Αιτήματα

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·

| — | να κάνει δεκτά τα αιτήματα τα οποία προέβαλαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/140 της Επιτροπής, της 29ης Ιανουαρίου 2018, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων αντικειμένων χυτοσιδήρου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την περάτωση της έρευνας όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων αντικειμένων χυτοσιδήρου καταγωγής Ινδίας (1), κατά το μέρος που αφορά το China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (στο εξής: CCCME), τις επιμέρους εταιρίες και τα ενδιαφερόμενα μέλη του· και |
| --- | --- |

—

να κάνει δεκτά τα αιτήματα τα οποία προέβαλαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/140 της Επιτροπής, της 29ης Ιανουαρίου 2018, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων αντικειμένων χυτοσιδήρου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την περάτωση της έρευνας όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων αντικειμένων χυτοσιδήρου καταγωγής Ινδίας (1), κατά το μέρος που αφορά το China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (στο εξής: CCCME), τις επιμέρους εταιρίες και τα ενδιαφερόμενα μέλη του· και

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείοντες, και να αποφανθεί ότι οι παρεμβαίνοντες φέρουν τα έξοδά τους. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείοντες, και να αποφανθεί ότι οι παρεμβαίνοντες φέρουν τα έξοδά τους.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Πρώτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον δεν διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 3, παράγραφοι 2, 3, 5, 6, και 7, του βασικού κανονισμού (2) και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως σε σχέση με τα στοιχεία για τις εισαγωγές.

Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον δεν διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 3, παράγραφοι 2, 3, 5, 6 και 7, του βασικού κανονισμού και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως δεδομένου ότι η εκτίμηση της ζημίας και της αιτιώδους συνάφειας δεν στηρίχθηκε σε θετικά αποδεικτικά στοιχεία και σε αντικειμενική εξέταση.

Τρίτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον έκρινε ότι δεν απαιτούνταν ανάλυση της ζημίας ανά κατηγορία προϊόντος προκειμένου να εκπληρωθούν οι υποχρεώσεις τις οποίες επιβάλλει το άρθρο 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού.

Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον δεν διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του βασικού κανονισμού σε σχέση με τη μη ύπαρξη υποτιμολόγησης όσον αφορά μέρος των πωλήσεων στην Ένωση.

Πέμπτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο, καθόσον διαπίστωσε ότι ο τρίτος λόγος ακυρώσεως ήταν εν μέρει απαράδεκτος. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον δεν διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 7, του άρθρου 19, παράγραφοι 1 και 2, και του άρθρου 20, παράγραφοι 2 και 4, του βασικού κανονισμού καθώς και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας σε σχέση με την απαίτηση περί κοινοποιήσεως των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και του σκεπτικού.

---

(1)  ΕΕ 2018, L 25, σ. 6.

(2)  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 21).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/23 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/23

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 2021 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-345/20) (1)

(2021/C 382/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 329 της 5.10.2020.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/23 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/23

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 17ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Lufthansa AG κατά LE

(Υπόθεση C-629/20) (1)

(2021/C 382/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 72 της 1.3.2021.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/23 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/23

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 21ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — AX κατά Deutsche Lufthansa AG

(Υπόθεση C-9/21) (1)

(2021/C 382/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 88 της 15.3.2021.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/23 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/23

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Amtsgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — flightright GmbH κατά Ryanair DAC

(Υπόθεση C-37/21) (1)

(2021/C 382/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 163 της 3.5.2021.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/24 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/24

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 18ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Lufthansa AG κατά BC

(Υπόθεση C-106/21) (1)

(2021/C 382/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 182 της 10.5.2021.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/24 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/24

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2021 [αίτηση του Landgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Nokia Technologies Oy κατά Daimler AG, παρισταμένων των: Continental Automotive GmbH κ.λπ.

(Υπόθεση C-182/21) (1)

(2021/C 382/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 252 της 28.6.2021.

---

Γενικό Δικαστήριο

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/25 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/25

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2021 — Ryanair και Laudamotion κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-866/19) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Αεροπορικές μεταφορές - Κανονισμός (ΕΚ) 1008/2008 - Κανόνες κατανομής της εναέριας κυκλοφορίας μεταξύ των αερολιμένων Schiphol και Lelystad - Παροχή προτεραιότητας κατά την κατανομή των χρονοθυρίδων στον αερολιμένα Lelystad - Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα - Πράξη που δεν αφορά ατομικά τις προσφεύγουσες - Απαράδεκτο)

(2021/C 382/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Ryanair DAC (Swords, Ιρλανδία), Laudamotion GmbH (Schwechat, Αυστρία) (εκπρόσωποι: E. Vahida και Ι.-Γ. Μεταξάς-Μαραγκίδης, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και W. Mölls)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2019/1585 της Επιτροπής, της 24ης Σεπτεμβρίου 2019, σχετικά με τη θέσπιση κανόνων κατανομής της εναέριας κυκλοφορίας σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου στους αερολιμένες Schiphol του Άμστερνταμ και Lelystad του Άμστερνταμ (ΕΕ 2019, L 246, σ. 24).

Διατακτικό

To Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως παρεμβάσεως του Βασιλείου των Κάτω Χωρών. |
| --- | --- |

2)

Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως παρεμβάσεως του Βασιλείου των Κάτω Χωρών.

| 3) | Η Ryanair DAC και η Laudamotion GmbH φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. |
| --- | --- |

3)

Η Ryanair DAC και η Laudamotion GmbH φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

| 4) | Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα σχετικά με την αίτηση παρεμβάσεως δικαστικά έξοδά του. |
| --- | --- |

4)

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα σχετικά με την αίτηση παρεμβάσεως δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  EE C 68 της 2.3.2020.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/25 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/25

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2021 — AI κατά ECDC

(Υπόθεση T-79/20) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό του ECDC - Ηθική παρενόχληση - Άρθρο 12α του ΚΥΚ - Προσβολή της τιμής - Αίτηση αρωγής - Άρθρο 24 του ΚΥΚ - Απόρριψη της αιτήσεως - Δικαίωμα ακροάσεως - Απουσία εκ πρώτης όψεως αποδεικτικών στοιχείων - Καθήκον μέριμνας - Προσφυγή-αγωγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη)

(2021/C 382/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: AI (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Champetier, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου των Νόσων (εκπρόσωποι: A. Iber και J. Mannheim, επικουρούμενες από τους D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόρους)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ με αίτημα, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως του ECDC της 5ης Απριλίου 2019 με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση αρωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος την οποία υπέβαλε στις 10 Απριλίου 2018 και, καθόσον απαιτείται, της αποφάσεως του ECDC της 4ης Νοεμβρίου 2019 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως της 5ης Απριλίου 2019 και, αφετέρου, την αποκατάσταση της ζημίας την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

| 2) | Καταδικάζει τον AI στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τον AI στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 129 της 20.4.2020.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/26 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/26

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2021 — Roxtec κατά EUIPO — Wallmax (Απεικόνιση πορτοκαλί τετραγώνου που περιέχει επτά ομόκεντρους μαύρους κύκλους)

(Υπόθεση T-455/20) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απεικονίζει πορτοκαλί τετράγωνο που περιέχει επτά ομόκεντρους μαύρους κύκλους - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Σημείο αποτελούμενο αποκλειστικά από το σχήμα του προϊόντος που είναι απαραίτητο για την επίτευξη τεχνικού αποτελέσματος - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', σημείο ii, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', σημείο ii, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001»)

(2021/C 382/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Roxtec AB (Karlskrona, Σουηδία) (εκπρόσωποι: J. Olsson και J. Adamsson, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: V. Ruzek)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Wallmax Srl (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Bergmann, F. Ferrari και L. Goglia, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Απριλίου 2020 (υπόθεση R 2385/2018-2), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ Wallmax και Roxtec.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Η Roxtec AB φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Η Roxtec AB φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

| 3) | Η Wallmax Srl φέρει τα δικαστικά έξοδά της. |
| --- | --- |

3)

Η Wallmax Srl φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

---

(1)  EE C 304 της 14.9.2020.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/27 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/27

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2021 — Jalkh κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-230/21 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Θεσμικό δίκαιο - Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Προνόμια και ασυλίες - Άρση της βουλευτικής ασυλίας - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος)

(2021/C 382/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αιτών: Jean-François Jalkh (Gretz-Armainvilliers, Γαλλία) (εκπρόσωπος: F. Wagner, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: N. Lorenz και A.-M. Dumbrăvan)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 278 ΣΛΕΕ για την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως P9_TA(2021)0092 του Κοινοβουλίου, της 25ης Μαρτίου 2021, περί του αιτήματος άρσης της ασυλίας του αιτούντος [2020/2110(IMM)].

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

| 2) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/27 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/27

---

Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2021 — Natixis κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-449/21)

(2021/C 382/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Natixis (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J. Stratford, Barrister-at-law, και J.-J. Lemonnier, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κηρύξει άκυρη στο σύνολό της την απόφαση C(2021) 3489 τελικό της Επιτροπής που εκδόθηκε στις 20 Μαΐου 2021, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ στην υπόθεση AT.40324: European Government Bonds (Ευρωπαϊκά κρατικά ομόλογα) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα, και |
| --- | --- |

—

να κηρύξει άκυρη στο σύνολό της την απόφαση C(2021) 3489 τελικό της Επιτροπής που εκδόθηκε στις 20 Μαΐου 2021, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ στην υπόθεση AT.40324: European Government Bonds (Ευρωπαϊκά κρατικά ομόλογα) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα, και

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά και στα λοιπά έξοδα και δαπάνες στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της υπό κρίση διαφοράς. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά και στα λοιπά έξοδα και δαπάνες στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της υπό κρίση διαφοράς.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν είχε έννομο συμφέρον να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, τελευταία περίοδος, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1). |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν είχε έννομο συμφέρον να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, τελευταία περίοδος, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1).

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται α) προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας, β) παράβαση του άρθρου 27, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου και/ή γ) παράβαση του άρθρου 10, παράγραφος 1, και του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 773/2004 (2) της Επιτροπής.






  — | Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή, προκειμένου να θεμελιώσει τη διαπίστωσή της ότι έχει έννομο συμφέρον, βασίστηκε στα νομικά και αποτρεπτικά αποτελέσματα που απορρέουν από τη διαπίστωση περί παραβάσεως, παρά το γεγονός ότι τούτο δεν αποτελούσε αντίρρηση διατυπωθείσα έναντι της προσφεύγουσας, ούτως ώστε η προσφεύγουσα να έχει την ευκαιρία να τοποθετηθεί επ’ αυτής κατά τρόπο ουσιαστικό. |
| --- | --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται α) προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας, β) παράβαση του άρθρου 27, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου και/ή γ) παράβαση του άρθρου 10, παράγραφος 1, και του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 773/2004 (2) της Επιτροπής.

—

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή, προκειμένου να θεμελιώσει τη διαπίστωσή της ότι έχει έννομο συμφέρον, βασίστηκε στα νομικά και αποτρεπτικά αποτελέσματα που απορρέουν από τη διαπίστωση περί παραβάσεως, παρά το γεγονός ότι τούτο δεν αποτελούσε αντίρρηση διατυπωθείσα έναντι της προσφεύγουσας, ούτως ώστε η προσφεύγουσα να έχει την ευκαιρία να τοποθετηθεί επ’ αυτής κατά τρόπο ουσιαστικό.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε σε ανεπαρκή αιτιολογία και/ή δεν είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επιπλέον τα ακόλουθα:






  — | Στην περίπτωση που υφίστατο έννομο συμφέρον (όπερ η προσφεύγουσα αμφισβητεί) για την εις βάρος της προσφεύγουσας διαπίστωση παραβάσεως, η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας να προβεί σε μια τέτοια διαπίστωση. |
| --- | --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε σε ανεπαρκή αιτιολογία και/ή δεν είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επιπλέον τα ακόλουθα:

—

Στην περίπτωση που υφίστατο έννομο συμφέρον (όπερ η προσφεύγουσα αμφισβητεί) για την εις βάρος της προσφεύγουσας διαπίστωση παραβάσεως, η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας να προβεί σε μια τέτοια διαπίστωση.

| — | Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της Επιτροπής προσκρούει στην αρχή της αναλογικότητας διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν αναγκαία για την επίτευξη του σκοπού της αποτελεσματικής εφαρμογής του δικαίου του ανταγωνισμού και οι δυσμενείς για την προσφεύγουσα συνέπειες της διαπιστώσεως της συνδρομής παραβάσεως ήταν δυσανάλογες σε σχέση με τον σκοπό αυτό. |
| --- | --- |

—

Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της Επιτροπής προσκρούει στην αρχή της αναλογικότητας διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν αναγκαία για την επίτευξη του σκοπού της αποτελεσματικής εφαρμογής του δικαίου του ανταγωνισμού και οι δυσμενείς για την προσφεύγουσα συνέπειες της διαπιστώσεως της συνδρομής παραβάσεως ήταν δυσανάλογες σε σχέση με τον σκοπό αυτό.

Στην περίπτωση που ευδοκιμήσει έστω και ένας από τους ως άνω εκτιθέμενους τρεις λόγους ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί στο σύνολό της. Καθόσον κρίνεται αναγκαίο, εντούτοις, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν ακόμη λόγο ακυρώσεως.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το άρθρο 3 της προσβαλλόμενης αποφάσεως ενέχει παρανομία καθόσον η Επιτροπή:






  — | υπερέβη τις εξουσίες της διατάσσοντας την παύση παραβάσεως και την παράλειψή της στο μέλλον, ενώ η παράβαση είχε παύσει· |
| --- | --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το άρθρο 3 της προσβαλλόμενης αποφάσεως ενέχει παρανομία καθόσον η Επιτροπή:

—

υπερέβη τις εξουσίες της διατάσσοντας την παύση παραβάσεως και την παράλειψή της στο μέλλον, ενώ η παράβαση είχε παύσει·

| — | αντέστρεψε το βάρος αποδείξεως κατά παράβαση του τεκμηρίου αθωότητας, δεδομένου ότι άσκησε τις εξουσίες της λόγω του ότι δεν γνώριζε με βεβαιότητα αν είχε παύσει η παράβαση· |
| --- | --- |

—

αντέστρεψε το βάρος αποδείξεως κατά παράβαση του τεκμηρίου αθωότητας, δεδομένου ότι άσκησε τις εξουσίες της λόγω του ότι δεν γνώριζε με βεβαιότητα αν είχε παύσει η παράβαση·

| — | υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον διαπίστωσε ότι η εκ μέρους της προσφεύγουσας παράβαση και/ή η παράβαση στο σύνολό της δεν είχε παύσει· και/ή |
| --- | --- |

—

υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον διαπίστωσε ότι η εκ μέρους της προσφεύγουσας παράβαση και/ή η παράβαση στο σύνολό της δεν είχε παύσει· και/ή

| — | έδρασε με τρόπο αντίθετο στην αρχή της αναλογικότητας, διότι δεν ήταν ούτε αναγκαίο ούτε κατάλληλο να ασκήσει η Επιτροπή τις εξουσίες της προς αποτροπή παραβάσεως του δικαίου του ανταγωνισμού από την προσφεύγουσα. |
| --- | --- |

—

έδρασε με τρόπο αντίθετο στην αρχή της αναλογικότητας, διότι δεν ήταν ούτε αναγκαίο ούτε κατάλληλο να ασκήσει η Επιτροπή τις εξουσίες της προς αποτροπή παραβάσεως του δικαίου του ανταγωνισμού από την προσφεύγουσα.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 773/2004 της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη διεξαγωγή από την Επιτροπή των διαδικασιών δυνάμει των άρθρων 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ 2004, L 123, σ. 18).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/28 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/28

---

Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2021 — Quantic Dream κατά EUIPO — Quentia (Q)

(Υπόθεση T-458/21)

(2021/C 382/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Quantic Dream (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Grolée, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Quentia GmbH (Gersthofen, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Q — Υπ’ αριθ. 18 069 734 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Ιουνίου 2021 στην υπόθεση R 2070/2020-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | και, μεταρρυθμίζοντάς την, να απορρίψει την ανακοπή υπ’ αριθ. B 3 092 566 που ασκήθηκε στις 21 Μαΐου 2019 κατά της υπ’ αριθ. 18 069 734 αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Q· |
| --- | --- |

—

και, μεταρρυθμίζοντάς την, να απορρίψει την ανακοπή υπ’ αριθ. B 3 092 566 που ασκήθηκε στις 21 Μαΐου 2019 κατά της υπ’ αριθ. 18 069 734 αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Q·

| — | να καταδικάσει το EUIPO και/ή την Quentia GmbH στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του EUIPO και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO και/ή την Quentia GmbH στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του EUIPO και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2018/625 της Επιτροπής· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2018/625 της Επιτροπής·

| — | Παράβαση του άρθρου 7 ΣΛΕΕ· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7 ΣΛΕΕ·

| — | Παράβαση του άρθρου 58α του Οργανισμού του Δικαστηρίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 58α του Οργανισμού του Δικαστηρίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/29 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/29

---

Προσφυγή της 3ης Αυγούστου 2021 — Calrose Rice κατά EUIPO — Ricegrowers (Sunwhite)

(Υπόθεση T-459/21)

(2021/C 382/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Calrose Rice (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: H. Raychev, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ricegrowers Ltd (Leeton, New South Wales, Αυστραλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Sunwhite — Υπ’ αριθ. 18 115 808 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Ιουνίου 2021 στην υπόθεση R 2465/2020-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπ’ αριθ. 18 115 808 αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης SUNWHITE στο EUIPO, προκειμένου αυτό να προβεί στην καταχώριση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπ’ αριθ. 18 115 808 αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης SUNWHITE στο EUIPO, προκειμένου αυτό να προβεί στην καταχώριση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στην παρούσα διαδικασία στα δικαστικά έξοδά τους και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας προσφυγής ενώπιον του τετάρτου τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στην παρούσα διαδικασία στα δικαστικά έξοδά τους και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας προσφυγής ενώπιον του τετάρτου τμήματος προσφυγών.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Το τμήμα προσφυγών κακώς έκρινε ότι η προσφεύγουσα είχε παραδεχθεί στο δικόγραφο της προσφυγής ότι τα συγκρινόμενα προϊόντα στην κλάση 30 είναι πανομοιότυπα· |
| --- | --- |

—

Το τμήμα προσφυγών κακώς έκρινε ότι η προσφεύγουσα είχε παραδεχθεί στο δικόγραφο της προσφυγής ότι τα συγκρινόμενα προϊόντα στην κλάση 30 είναι πανομοιότυπα·

| — | Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι τα αντιπαραβαλλόμενα σημεία έχουν ακριβώς τα ίδια στοιχεία· |
| --- | --- |

—

Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι τα αντιπαραβαλλόμενα σημεία έχουν ακριβώς τα ίδια στοιχεία·

| — | Το τμήμα προσφυγών κακώς περιόρισε, ή εστίασε αποκλειστικά, τα συμπεράσματά του σχετικά με τη σύγκριση των σημείων στα λεκτικά συστατικά τους· |
| --- | --- |

—

Το τμήμα προσφυγών κακώς περιόρισε, ή εστίασε αποκλειστικά, τα συμπεράσματά του σχετικά με τη σύγκριση των σημείων στα λεκτικά συστατικά τους·

| — | Το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε αρκούντως υπόψη την οπτική διαφορά μεταξύ των σημάτων και προέβη απλώς σε γενικά συμπεράσματα συναφώς χωρίς συγκεκριμένη αιτιολογία. |
| --- | --- |

—

Το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε αρκούντως υπόψη την οπτική διαφορά μεταξύ των σημάτων και προέβη απλώς σε γενικά συμπεράσματα συναφώς χωρίς συγκεκριμένη αιτιολογία.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/30 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/30

---

Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — Ionfarma κατά EUIPO — LG Electronics (AION)

(Υπόθεση T-465/21)

(2021/C 382/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ionfarma, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: S. Correa Rodríguez, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: LG Electronics, Inc. (Σεούλ, Νότια Κορέα)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχώρισης λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης AION — Υπ’ αριθ. 17 892 367 αίτηση καταχώρισης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 25ης Μαΐου 2021 στην υπόθεση R 2223/2020-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ανακαλέσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να απορρίψει την υπ’ αριθ. 17 892 367 αίτηση καταχώρισης σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης AION για όλα τα εμπορεύματα· |
| --- | --- |

—

να ανακαλέσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να απορρίψει την υπ’ αριθ. 17 892 367 αίτηση καταχώρισης σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης AION για όλα τα εμπορεύματα·

| — | να καταδικάσει το EUIPO και, σε περίπτωση που η LG Electronics αποφασίσει να παρέμβει στην παρούσα διαδικασία, την LG Electronics στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO και, σε περίπτωση που η LG Electronics αποφασίσει να παρέμβει στην παρούσα διαδικασία, την LG Electronics στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/31 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/31

---

Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — Baumberger κατά EUIPO — Nube (Lío)

(Υπόθεση T-466/21)

(2021/C 382/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Dino Baumberger (Wesel, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Fusbahn και D. Dawirs, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nube, SL (Ίμπιζα, Ισπανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Ο προσφεύγων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Lío σε χρυσοκίτρινο και μαύρο χρώμα — Υπ’ αριθ. 14 194 872 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Ιουνίου 2021 στην υπόθεση R 1221/2020-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, κατά συνέπεια, την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως της 28ης Απριλίου 2020 (υπόθεση ακυρώσεως υπ’ αριθ. 000025762 C)· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, κατά συνέπεια, την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως της 28ης Απριλίου 2020 (υπόθεση ακυρώσεως υπ’ αριθ. 000025762 C)·

| — | να απορρίψει την αίτηση για κήρυξη ακυρότητας και να διατηρήσει την καταχώριση του αμφισβητούμενου υπ’ αριθ. 14 194 872 σήματος· |
| --- | --- |

—

να απορρίψει την αίτηση για κήρυξη ακυρότητας και να διατηρήσει την καταχώριση του αμφισβητούμενου υπ’ αριθ. 14 194 872 σήματος·

| — | να αποφανθεί ότι τα έξοδα της διαδικασίας θα τα φέρoυν το EUIPO και η Nube SL. |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί ότι τα έξοδα της διαδικασίας θα τα φέρoυν το EUIPO και η Nube SL.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 59, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 59, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/31 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/31

---

Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — DBM Videovertrieb κατά EUIPO — Nube (Lío)

(Υπόθεση T-467/21)

(2021/C 382/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: DBM Videovertrieb GmbH (Wesel, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Fusbahn και D. Dawirs, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nube, SL (Ίμπιζα, Ισπανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Lío σε χρυσοκίτρινο και μαύρο χρώμα — Υπ’ αριθ. 17 225 939 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Ιουνίου 2021 στην υπόθεση R 1220/2020-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, κατά συνέπεια, την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως της 28ης Απριλίου 2020 (υπόθεση ακυρώσεως υπ’ αριθ. 000025781 C)· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, κατά συνέπεια, την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως της 28ης Απριλίου 2020 (υπόθεση ακυρώσεως υπ’ αριθ. 000025781 C)·

| — | να απορρίψει την αίτηση για κήρυξη ακυρότητας και να διατηρήσει την καταχώριση του αμφισβητούμενου υπ’ αριθ. 17 225 939 σήματος· |
| --- | --- |

—

να απορρίψει την αίτηση για κήρυξη ακυρότητας και να διατηρήσει την καταχώριση του αμφισβητούμενου υπ’ αριθ. 17 225 939 σήματος·

| — | να αποφανθεί ότι τα έξοδα της διαδικασίας θα τα φέρoυν το EUIPO και η Nube SL. |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί ότι τα έξοδα της διαδικασίας θα τα φέρoυν το EUIPO και η Nube SL.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 59, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 59, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/32 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/32

---

Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — RTE κατά ACER

(Υπόθεση T-472/21)

(2021/C 382/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: RTE Réseau de transport de l’électricité (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: M. Levitt, δικηγόρος, B. Byrne, Solicitor, και D. Vasbeck, δικηγόρος)

Καθού: Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, στο μέτρο που τον αφορά, την απόφαση του συμβουλίου προσφυγών του καθού A-001-2021 (ενοποιημένο κείμενο), της 28ης Μαΐου 2021 (στο εξής: απόφαση) με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση 30/2020 του καθού, της 30ής Νοεμβρίου 2020· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, στο μέτρο που τον αφορά, την απόφαση του συμβουλίου προσφυγών του καθού A-001-2021 (ενοποιημένο κείμενο), της 28ης Μαΐου 2021 (στο εξής: απόφαση) με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση 30/2020 του καθού, της 30ής Νοεμβρίου 2020·

| — | να δεχθεί τα αιτήματα που διατύπωσε ο προσφεύγων με την προσφυγή του ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών του καθού, και |
| --- | --- |

—

να δεχθεί τα αιτήματα που διατύπωσε ο προσφεύγων με την προσφυγή του ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών του καθού, και

| — | να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα διότι το συμβούλιο προσφυγών του καθού, επικυρώνοντας την απόφαση 30/2020 του καθού, της 30ής Νοεμβρίου 2020, επεξέτεινε παρανόμως το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 16, παράγραφος 13, του κανονισμού περί ηλεκτρικής ενέργειας (1) καθώς και του άρθρου 74 του κανονισμού περί κατανομής της δυναμικότητας και διαχείρισης της συμφόρησης (2), και παραβίασε την θεμελιώδη αρχή της δοτής αρμοδιότητας την οποία κατοχυρώνει το άρθρο 5, παράγραφος 2, ΣΕΕ. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα διότι το συμβούλιο προσφυγών του καθού, επικυρώνοντας την απόφαση 30/2020 του καθού, της 30ής Νοεμβρίου 2020, επεξέτεινε παρανόμως το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 16, παράγραφος 13, του κανονισμού περί ηλεκτρικής ενέργειας (1) καθώς και του άρθρου 74 του κανονισμού περί κατανομής της δυναμικότητας και διαχείρισης της συμφόρησης (2), και παραβίασε την θεμελιώδη αρχή της δοτής αρμοδιότητας την οποία κατοχυρώνει το άρθρο 5, παράγραφος 2, ΣΕΕ.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα, επειδή το συμβούλιο προσφυγών του καθού ερμήνευσε εσφαλμένα το κρίσιμο νομικό πλαίσιο και δεν έλαβε υπόψη τις αναγκαίες παραμέτρους για τη θέσπιση κοινής μεθοδολογίας επιμερισμού του κόστους αναδιανομής και αντίρροπης συναλλαγής για την κύρια περιφέρεια υπολογισμού δυναμικότητας. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα, επειδή το συμβούλιο προσφυγών του καθού ερμήνευσε εσφαλμένα το κρίσιμο νομικό πλαίσιο και δεν έλαβε υπόψη τις αναγκαίες παραμέτρους για τη θέσπιση κοινής μεθοδολογίας επιμερισμού του κόστους αναδιανομής και αντίρροπης συναλλαγής για την κύρια περιφέρεια υπολογισμού δυναμικότητας.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοίκησης και την υποχρέωση αιτιολόγησης και δεν πληροί τις απαιτήσεις ως προς τις νόμιμες υποχρεώσεις του συμβουλίου προσφυγών του καθού ως τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοίκησης και την υποχρέωση αιτιολόγησης και δεν πληροί τις απαιτήσεις ως προς τις νόμιμες υποχρεώσεις του συμβουλίου προσφυγών του καθού ως τμήματος προσφυγών.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα επειδή το συμβούλιο προσφυγών του καθού ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 3 του κανονισμού 1 (3) και συναφείς ρυθμίσεις και αρχές του δικαίου της Ένωσης σχετικά με τις γλώσσες στις οποίες ο καθού οφείλει να εκδίδει τις αποφάσεις του, και ιδίως το άρθρο 342 ΣΛΕΕ, το άρθρο 3, παράγραφος 3, ΣΕΕ, το άρθρο 22 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το άρθρο 44, παράγραφος 1, του κανονισμού για τον ACER (4), την αρχή της ασφάλειας δικαίου και τα δικαιώματα άμυνας. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα επειδή το συμβούλιο προσφυγών του καθού ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 3 του κανονισμού 1 (3) και συναφείς ρυθμίσεις και αρχές του δικαίου της Ένωσης σχετικά με τις γλώσσες στις οποίες ο καθού οφείλει να εκδίδει τις αποφάσεις του, και ιδίως το άρθρο 342 ΣΛΕΕ, το άρθρο 3, παράγραφος 3, ΣΕΕ, το άρθρο 22 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το άρθρο 44, παράγραφος 1, του κανονισμού για τον ACER (4), την αρχή της ασφάλειας δικαίου και τα δικαιώματα άμυνας.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2019/943 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, σχετικά με την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ 2019, L 158, σ. 54).

(2)  Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1222 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2015, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών για την κατανομή της δυναμικότητας και τη διαχείριση της συμφόρησης (ΕΕ 2015, L 197, σ. 24).

(3)  Κανονισμός αριθ. 1 του Συμβουλίου περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 01/001, σ. 14), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 517/2013 του Συμβουλίου της 13ης Μαΐου 2013 (ΕΕ 2013, L 158, σ. 1).

(4)  Κανονισμός (ΕΕ) 2019/942 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, για την ίδρυση Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ΕΕ 2019, L 158, σ. 22).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/33 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/33

---

Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2021 — Schenk Italia κατά EUIPO — Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella (AMICONE)

(Υπόθεση T-474/21)

(2021/C 382/46)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Schenk Italia SpA (Ora, Ιταλία) (εκπρόσωποι: D. Caneva και M. Lucchini, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella (San Pietro in Cariano, Ιταλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης AMICONE — Υπ’ αριθ. 11 005 725 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 10ης Ιουνίου 2021 στην υπόθεση R 2885/2019-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να διαπιστώσει ότι το υπ’ αριθ. 11 005 725 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης AMICONE δεν συνιστά επίκληση της ΠΟΠ «Amarone della Valpolicella», κατά την έννοια του άρθρου 103, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 (1), και ότι δεν συντρέχει ως προς το σήμα αυτό κανένας εκ των λοιπών λόγων ακυρότητας, απόλυτων ή σχετικών, τους οποίους προβάλλει το Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella και ότι είναι, ως εκ τούτου, έγκυρο, |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι το υπ’ αριθ. 11 005 725 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης AMICONE δεν συνιστά επίκληση της ΠΟΠ «Amarone della Valpolicella», κατά την έννοια του άρθρου 103, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 (1), και ότι δεν συντρέχει ως προς το σήμα αυτό κανένας εκ των λοιπών λόγων ακυρότητας, απόλυτων ή σχετικών, τους οποίους προβάλλει το Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella και ότι είναι, ως εκ τούτου, έγκυρο,

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων του Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella καθώς των ενδεχόμενων λοιπών παρεμβαινόντων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων του Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella καθώς των ενδεχόμενων λοιπών παρεμβαινόντων.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Εσφαλμένος προσδιορισμός του σημαντικού μέρους της ΠΟΠ «Amarone della Valpolicella», για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 103, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013· |
| --- | --- |

—

Εσφαλμένος προσδιορισμός του σημαντικού μέρους της ΠΟΠ «Amarone della Valpolicella», για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 103, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013·

| — | Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 103, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 όσον αφορά τη διαπίστωση της επίκλησης της ΠΟΠ εκ μέρους του επίδικου σήματος· |
| --- | --- |

—

Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 103, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 όσον αφορά τη διαπίστωση της επίκλησης της ΠΟΠ εκ μέρους του επίδικου σήματος·

| — | Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 95, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 27, παράγραφος 4, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2018/625 της Επιτροπής· |
| --- | --- |

—

Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 95, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 27, παράγραφος 4, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2018/625 της Επιτροπής·

| — | Ως προς το σήμα AMICONE δεν συντρέχει κανένας εκ των λοιπών λόγων ακυρότητας, απόλυτων ή σχετικών, τους οποίους προβάλλει το Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella. |
| --- | --- |

—

Ως προς το σήμα AMICONE δεν συντρέχει κανένας εκ των λοιπών λόγων ακυρότητας, απόλυτων ή σχετικών, τους οποίους προβάλλει το Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 347, σ. 671).

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/34 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/34

---

Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2021 — Glaxo Group κατά EUIPO — Cipla Europe (Σχήμα εισπνευστήρα)

(Υπόθεση T-477/21)

(2021/C 382/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Glaxo Group Ltd (Brentford, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: T. de Haan και F. Verhoestraete, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cipla Europe NV (Αμβέρσα, Βέλγιο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Τρισδιάστατο σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Σχήμα εισπνευστήρα) — Υπ’ αριθ. 2 179 562 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 19ης Μαΐου 2021 στην υπόθεση R 1835/2016-1

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση των άρθρων 94, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και 41, παράγραφος 2, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- |

—

Παράβαση των άρθρων 94, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και 41, παράγραφος 2, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/35 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/35

---

Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2021 — Les Éditions P. Amaury κατά EUIPO — Golden Balls (BALLON D’OR)

(Υπόθεση T-478/21)

(2021/C 382/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Les Éditions P. Amaury (Boulogne-Billancourt, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. de Haan και M. Laborde, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Golden Balls Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης BALLON D’OR — Υπ’ αριθ. 4 226 148 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Ιουνίου 2021 στην υπόθεση R 1073/2020-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/35 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/35

---

Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2021 — TenneT TSO και TenneT TSO κατά ACER

(Υπόθεση T-482/21)

(2021/C 382/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: TenneT TSO GmbH (Bayreuth, Γερμανία), TenneT TSO BV (Arnhem, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: D. Uwer, J. Meinzenbach, P. Rieger, R. Klein και S. Westphal, δικηγόροι)

Καθού: Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση A-001-2021 (ενοποιημένο κείμενο) του συμβουλίου προσφυγών του ACER της 28ης Μαΐου 2021, η οποία επικυρώνει την απόφαση του ACER 30/2020, της 30ής Νοεμβρίου 2020, σχετικά με την πρόταση των διαχειριστών των συστημάτων μεταφοράς (ΔΣΜ) της κύριας περιφέρειας υπολογισμού δυναμικότητας (ΠΥΔ) για τη μεθοδολογία επιμερισμού του κόστους αναδιανομής και αντίρροπης συναλλαγής (RDCTCS), στο σύνολό της· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση A-001-2021 (ενοποιημένο κείμενο) του συμβουλίου προσφυγών του ACER της 28ης Μαΐου 2021, η οποία επικυρώνει την απόφαση του ACER 30/2020, της 30ής Νοεμβρίου 2020, σχετικά με την πρόταση των διαχειριστών των συστημάτων μεταφοράς (ΔΣΜ) της κύριας περιφέρειας υπολογισμού δυναμικότητας (ΠΥΔ) για τη μεθοδολογία επιμερισμού του κόστους αναδιανομής και αντίρροπης συναλλαγής (RDCTCS), στο σύνολό της·

| — | να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι το πεδίο εφαρμογής της επικυρωθείσας μεθοδολογίας επιμερισμού του κόστους αναδιανομής και αντίρροπης συναλλαγής είναι παράνομο. Σύμφωνα με το πεδίο εφαρμογής, κατ’ αρχήν, «όλα» τα στοιχεία δικτύου με τάση από 220 kV και άνω είναι επιλέξιμα για τον επιμερισμό κόστους βάσει της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» δυνάμει του άρθρου 16, παράγραφος 13, του κανονισμού (ΕΕ) 2019/943 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, σχετικά με την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (στο εξής: κανονισμός 2019/943). Αυτό δεν είναι νόμιμο. Το πεδίο εφαρμογής της μεθοδολογίας επιμερισμού του κόστους πρέπει να συνάδει με τη διαδικασία υπολογισμού της δυναμικότητας, κατά την οποία μόνο για τα στοιχεία δικτύου με συντελεστή διανομής της μεταφοράς ενέργειας (PTDF) τουλάχιστον 5 % είναι τεχνικώς εφικτός ο περιορισμός του διασυνοριακού εμπορίου και, επομένως, είναι αναγκαία διασυνοριακής σημασίας μέτρα αναδιανομής και αντίρροπης συναλλαγής.
  Η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, επειδή παραβιάζει, ειδικότερα, το άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943 και το άρθρο 74, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1222 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2015, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών για την κατανομή της δυναμικότητας και τη διαχείριση της συμφόρησης (στο εξής: κανονισμός 2015/1022). Το συμβούλιο προσφυγών δεν λαμβάνει υπόψη ότι είναι αναγκαία νομική βάση προκειμένου ο επιμερισμός του κόστους βάσει της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» να επεκταθεί σε στοιχεία δικτύου με συντελεστή διανομής της μεταφοράς ενέργειας κάτω του 5 %. Εντούτοις, τέτοια νομική βάση δεν υφίσταται. Επιπλέον, η συμπερίληψη όλων των στοιχείων δικτύου στο πεδίο εφαρμογής της επίμαχης μεθοδολογίας αποτελεί παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού 2015/1022, επειδή συνεπάγεται τη θέσπιση λάθος κινήτρων και δεν συμβιβάζεται με τις νόμιμες υποχρεώσεις και ευθύνες των εμπλεκόμενων ΔΣΜ. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι το πεδίο εφαρμογής της επικυρωθείσας μεθοδολογίας επιμερισμού του κόστους αναδιανομής και αντίρροπης συναλλαγής είναι παράνομο. Σύμφωνα με το πεδίο εφαρμογής, κατ’ αρχήν, «όλα» τα στοιχεία δικτύου με τάση από 220 kV και άνω είναι επιλέξιμα για τον επιμερισμό κόστους βάσει της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» δυνάμει του άρθρου 16, παράγραφος 13, του κανονισμού (ΕΕ) 2019/943 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, σχετικά με την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (στο εξής: κανονισμός 2019/943). Αυτό δεν είναι νόμιμο. Το πεδίο εφαρμογής της μεθοδολογίας επιμερισμού του κόστους πρέπει να συνάδει με τη διαδικασία υπολογισμού της δυναμικότητας, κατά την οποία μόνο για τα στοιχεία δικτύου με συντελεστή διανομής της μεταφοράς ενέργειας (PTDF) τουλάχιστον 5 % είναι τεχνικώς εφικτός ο περιορισμός του διασυνοριακού εμπορίου και, επομένως, είναι αναγκαία διασυνοριακής σημασίας μέτρα αναδιανομής και αντίρροπης συναλλαγής.

Η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, επειδή παραβιάζει, ειδικότερα, το άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943 και το άρθρο 74, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1222 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2015, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών για την κατανομή της δυναμικότητας και τη διαχείριση της συμφόρησης (στο εξής: κανονισμός 2015/1022). Το συμβούλιο προσφυγών δεν λαμβάνει υπόψη ότι είναι αναγκαία νομική βάση προκειμένου ο επιμερισμός του κόστους βάσει της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» να επεκταθεί σε στοιχεία δικτύου με συντελεστή διανομής της μεταφοράς ενέργειας κάτω του 5 %. Εντούτοις, τέτοια νομική βάση δεν υφίσταται. Επιπλέον, η συμπερίληψη όλων των στοιχείων δικτύου στο πεδίο εφαρμογής της επίμαχης μεθοδολογίας αποτελεί παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού 2015/1022, επειδή συνεπάγεται τη θέσπιση λάθος κινήτρων και δεν συμβιβάζεται με τις νόμιμες υποχρεώσεις και ευθύνες των εμπλεκόμενων ΔΣΜ.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί επειδή το συμβούλιο προσφυγών παρανόμως επιβεβαίωσε τη μέθοδο χρωματισμού των ροών ισχύος (στο εξής: PFC) ως εφαρμοστέα μέθοδο για την ανάλυση των ροών στο πλαίσιο της επίμαχης μεθοδολογίας.
  Η PFC προσκρούει στον σκοπό του άρθρου 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943 που είναι η καθιέρωση της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει». Η PFC δεν βασίζεται σε πραγματικές φυσικές ροές, αλλά μάλλον σε αποτελέσματα της ψηφιακής αγοράς. Εντούτοις, είναι ευρέως γνωστό ότι οι φυσικές ροές αποκλίνουν από τα αποτελέσματα της αγοράς. Επομένως, τα πορίσματα βάσει της μεθόδου PFC δεν καθιστούν δυνατό να εντοπιστεί με αξιόπιστο τρόπο ο υπεύθυνος για συγκεκριμένη συμφόρηση. Ως εκ τούτου, η μέθοδος PFC δεν θέτει ούτε ορθά κίνητρα για διαχείριση των συμφορήσεων, για διορθωτικά μέτρα και για αποδοτικές επενδύσεις, κατά παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού 2015/1022. Περαιτέρω, το συμβούλιο προσφυγών δεν αξιολόγησε δεόντως τις τεχνικές πτυχές, βάσει των οποίων η PFC είναι παράνομη, και άντλησε μη ευλογοφανή συμπεράσματα από ανεπαρκή στοιχεία.
  Όσον αφορά την ανάλυση των ροών, το συμβούλιο προσφυγών επικύρωσε επίσης παρανόμως συγκεκριμένα τεκμήρια τα οποία θα εφαρμόζονται αποκλειστικά στην ανάλυση ροών όσον αφορά τα στοιχεία δικτύου του HVDC. Τα τεκμήρια αυτά είναι αστήρικτα, προσκρούουν στο άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943 και συνεπάγονται αύξηση του επιμεριζόμενου κόστους εις βάρος των στοιχείων δικτύου του HVDC. Περαιτέρω, τα τεκμήρια αυτά παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης εις βάρος των στοιχείων δικτύου του HVDC και υπέρ των στοιχείων δικτύου εναλλασσόμενου ρεύματος. Το συμβούλιο προσφυγών δεν αξιολόγησε επαρκώς τα τεκμήρια αυτά σε στοιχεία δικτύου του HVDC και άντλησε μη ευλογοφανή συμπεράσματα από ανεπαρκή στοιχεία. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί επειδή το συμβούλιο προσφυγών παρανόμως επιβεβαίωσε τη μέθοδο χρωματισμού των ροών ισχύος (στο εξής: PFC) ως εφαρμοστέα μέθοδο για την ανάλυση των ροών στο πλαίσιο της επίμαχης μεθοδολογίας.

Η PFC προσκρούει στον σκοπό του άρθρου 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943 που είναι η καθιέρωση της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει». Η PFC δεν βασίζεται σε πραγματικές φυσικές ροές, αλλά μάλλον σε αποτελέσματα της ψηφιακής αγοράς. Εντούτοις, είναι ευρέως γνωστό ότι οι φυσικές ροές αποκλίνουν από τα αποτελέσματα της αγοράς. Επομένως, τα πορίσματα βάσει της μεθόδου PFC δεν καθιστούν δυνατό να εντοπιστεί με αξιόπιστο τρόπο ο υπεύθυνος για συγκεκριμένη συμφόρηση. Ως εκ τούτου, η μέθοδος PFC δεν θέτει ούτε ορθά κίνητρα για διαχείριση των συμφορήσεων, για διορθωτικά μέτρα και για αποδοτικές επενδύσεις, κατά παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού 2015/1022. Περαιτέρω, το συμβούλιο προσφυγών δεν αξιολόγησε δεόντως τις τεχνικές πτυχές, βάσει των οποίων η PFC είναι παράνομη, και άντλησε μη ευλογοφανή συμπεράσματα από ανεπαρκή στοιχεία.

Όσον αφορά την ανάλυση των ροών, το συμβούλιο προσφυγών επικύρωσε επίσης παρανόμως συγκεκριμένα τεκμήρια τα οποία θα εφαρμόζονται αποκλειστικά στην ανάλυση ροών όσον αφορά τα στοιχεία δικτύου του HVDC. Τα τεκμήρια αυτά είναι αστήρικτα, προσκρούουν στο άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943 και συνεπάγονται αύξηση του επιμεριζόμενου κόστους εις βάρος των στοιχείων δικτύου του HVDC. Περαιτέρω, τα τεκμήρια αυτά παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης εις βάρος των στοιχείων δικτύου του HVDC και υπέρ των στοιχείων δικτύου εναλλασσόμενου ρεύματος. Το συμβούλιο προσφυγών δεν αξιολόγησε επαρκώς τα τεκμήρια αυτά σε στοιχεία δικτύου του HVDC και άντλησε μη ευλογοφανή συμπεράσματα από ανεπαρκή στοιχεία.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, επειδή επικυρώνει παρανόμως κοινό όριο βροχοειδών ροών το οποίο ο ACER όρισε σε 10 % βάσει εκτιμήσεων κόστους. Αυτό αντιβαίνει στο άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943, επειδή το όριο δεν στηρίζεται σε αξιόπιστα πραγματικά δεδομένα ως προς το επίπεδο των βροχοειδών ροών που θα υπήρχαν ελλείψει διαρθρωτικών συμφορήσεων. Ο ACER δεν είχε αρμοδιότητα να καθορίσει όριο 10 %. Το όριο αυτό επίσης δεν λαμβάνει υπόψη το άρθρο 16, παράγραφος 8, του κανονισμού 2019/943 κατά το οποίο οι διαχειριστές συστήματος μεταφοράς μπορούν να χρησιμοποιούν έως 30 % για περιθώρια αξιοπιστίας, βροχοειδείς και εσωτερικές ροές. Επιπλέον, το συμβούλιο προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως ως προς τα πραγματικά περιστατικά και θέτει λάθος κίνητρα για τις επενδύσεις στα δίκτυα κατά παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού 2015/1022. Επιπροσθέτως, το συμβούλιο προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι το άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943 επιβάλλει την ύπαρξη ορίου βροχοειδών ροών μόνο ανά ζώνη προσφοράς και όχι ανά σύνορο ζώνης προσφοράς. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, επειδή επικυρώνει παρανόμως κοινό όριο βροχοειδών ροών το οποίο ο ACER όρισε σε 10 % βάσει εκτιμήσεων κόστους. Αυτό αντιβαίνει στο άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943, επειδή το όριο δεν στηρίζεται σε αξιόπιστα πραγματικά δεδομένα ως προς το επίπεδο των βροχοειδών ροών που θα υπήρχαν ελλείψει διαρθρωτικών συμφορήσεων. Ο ACER δεν είχε αρμοδιότητα να καθορίσει όριο 10 %. Το όριο αυτό επίσης δεν λαμβάνει υπόψη το άρθρο 16, παράγραφος 8, του κανονισμού 2019/943 κατά το οποίο οι διαχειριστές συστήματος μεταφοράς μπορούν να χρησιμοποιούν έως 30 % για περιθώρια αξιοπιστίας, βροχοειδείς και εσωτερικές ροές. Επιπλέον, το συμβούλιο προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως ως προς τα πραγματικά περιστατικά και θέτει λάθος κίνητρα για τις επενδύσεις στα δίκτυα κατά παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού 2015/1022. Επιπροσθέτως, το συμβούλιο προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι το άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943 επιβάλλει την ύπαρξη ορίου βροχοειδών ροών μόνο ανά ζώνη προσφοράς και όχι ανά σύνορο ζώνης προσφοράς.

---

| 20.9.2021 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 382/37 |
| --- | --- | --- | --- |

20.9.2021

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 382/37

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου 2021 — PZ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-49/21) (1)

(2021/C 382/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 128 της 12.4.2021.

---