# Dziennik Urzędowy C 471/22 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 471 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6422 listopada 2021 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 471

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6422 listopada 2021

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2021/C 471/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |
| | Sąd |
| 2021/C 471/02 | Wybór prezesa trzeciej izby | 2 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2021/C 471/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

Sąd

2021/C 471/02

Wybór prezesa trzeciej izby

2

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2021/C 471/03 | Sprawa C-337/19 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 września 2021 r. – Komisja Europejska / Królestwo Belgii, Magnetrol International, Irlandia [Odwołanie – Pomoc państwa – System pomocy wprowadzony w życie przez Królestwo Belgii – Zwolnienie z opodatkowania nadmiernych zysków – Interpretacja indywidualna prawa podatkowego (tax ruling) – Stała praktyka administracyjna – Rozporządzenie (UE) 2015/1589 – Artykuł 1 lit. d) – Pojęcie systemu pomocy – Pojęcie aktu – Pojęcie dalszych środków wykonawczych – Określenie beneficjentów w sposób ogólny i abstrakcyjny – Odwołanie wzajemne – Dopuszczalność – Autonomia podatkowa państw członkowskich] | 3 |
| 2021/C 471/04 | Sprawa C-410/19: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom – Zjednoczone Królestwo) – The Software Incubator Ltd / Computer Associates (UK) Ltd [Odesłanie prejudycjalne – Przedstawiciele handlowi działający na własny rachunek – Dyrektywa 86/653/WE – Artykuł 1 ust. 2 – Pojęcie przedstawiciela handlowego – Dostarczanie klientom oprogramowania informatycznego drogą elektroniczną – Udzielenie bezterminowej licencji na korzystanie – Pojęcia sprzedaży i towarów] | 4 |
| 2021/C 471/05 | Sprawa C-850/19 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 września 2021 r. – FVE Holýšov I s. r. o. i in. / Komisja Europejska, Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii, Republika Cypryjska, Republika Słowacka [Odwołanie – Pomoc państwa – System pomocy na rzecz energii odnawialnych – Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym – Skarga o stwierdzenie nieważności] | 4 |
| 2021/C 471/06 | Sprawa C-21/20: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad – Bułgaria) – Balgarska natsionalna televizia / Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika – Sofia pri Tsentralno upravlenie na NAP [Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Zakres stosowania – Artykuł 2 ust. 1 lit. c) – Odpłatne świadczenie usług – Wyłączenie oferowanych telewidzom audiowizualnych usług medialnych finansowanych z subwencji publicznej i niewiążących się z żadnym wynagrodzeniem ze strony telewidzów – Artykuł 168 – Prawo do odliczenia – Podatnik dokonujący zarówno transakcji podlegających opodatkowaniu, jak i transakcji niewchodzących w zakres stosowania VAT] | 5 |
| 2021/C 471/07 | Sprawa C-144/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa – Łotwa) – AS LatRailNet, Latvijas dzelzceļš VAS / Valsts dzelzceļa administrācija [Odesłanie prejudycjalne – Transport kolejowy – Dyrektywa 2012/34/UE – Artykuły 32 i 56 – Pobieranie opłat za infrastrukturę kolejową – Niezależność zarządcy infrastruktury – Funkcje organu regulacyjnego – Pojęcie optymalnej konkurencyjności segmentów rynku kolejowego – Wyłączne prawo do segmentu kolejowego – Podmiot świadczący usługi publiczne] | 6 |
| 2021/C 471/08 | Sprawy połączone C-208/20 i C-256/20: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski Rayonen sad – Bułgaria) – Toplofikatsia Sofia EAD, CHEZ Elektro Bulgaria AD, Agentsia za control na prosrocheni zadalzhenia EOOD (C-208/20), i Toplofikatsia Sofia EAD (C-256/20) [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 20 ust. 2 lit. a) TFUE – Artykuł 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE) nr 1206/2001 – Współpraca między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych – Artykuł 1 ust. 1 lit. a) – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Jurysdykcja i uznawanie orzeczeń sądowych oraz ich wykonywanie w sprawach cywilnych i handlowych – Artykuł 5 ust. 1 – Niezapłacone wierzytelności – Orzeczenia sądów – Nakazy zapłaty – Doręczenie – Dłużnik mający miejsce pobytu pod nieznanym adresem w państwie członkowskim innym niż państwo sądu rozpatrującego sprawę] | 7 |
| 2021/C 471/09 | Sprawa C-277/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – postępowanie wszczęte przez UM [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Dziedziczenie – Rozporządzenie (UE) nr 650/2012 – Artykuł 3 ust. 1 lit. b) – Pojęcie umowy dotyczącej spadku – Zakres stosowania – Umowa przeniesienia własności na wypadek śmierci – Artykuł 83 ust. 2 – Wybór prawa właściwego – Przepisy przejściowe] | 8 |
| 2021/C 471/10 | Sprawa C-294/20: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional – Hiszpania) – GE Auto Service Leasing GMBH / Tribunal Económico Administrativo Central [Odesłanie prejudycjalne – Harmonizacja ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – Ósma dyrektywa 79/1072/EWG – Artykuły 3, 6 i 7 – Warunki zwrotu podatku od wartości dodanej (VAT) – Podatnicy niemający siedziby na terytorium danego kraju – Odmowa zwrotu zapłaconego VAT – Dokumenty uzasadniające prawo do zwrotu – Brak przedstawienia dokumentów potwierdzających w wyznaczonym terminie] | 8 |
| 2021/C 471/11 | Sprawa C-341/20: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2021 r. – Komisja Europejska / Republika Włoska [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Artykuł 258 TFUE – Dyrektywa 2003/96/WE – Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej – Artykuł 14 ust. 1 lit. c) – Zwolnienie produktów energetycznych wykorzystywanych jako paliwo do celów żeglugi na wodach terytorialnych Unii – Zwolnienie przyznane wyłącznie jednostkom pływającym prywatnej żegludze niehandlowej będącym przedmiotem umowy czarterowej] | 9 |
| 2021/C 471/12 | Sprawa C-406/20: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln – Niemcy) – Phantasialand / Finanzamt Brühl [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 98 – Uprawnienie państw członkowskich do zastosowania obniżonej stawki VAT do niektórych dostaw towarów i świadczeń usług – Załącznik III pkt 7 – Wstęp do wesołych miasteczek, parków rozrywki i na targi – Zasada neutralności podatkowej – Świadczenia wykonywane przez przedsiębiorstwa z branży wesołych miasteczek i parków rozrywki w formie stacjonarnej oraz przez przedsiębiorstwa z branży wesołych miasteczek i parków rozrywki w formie niestacjonarnej – Porównywalność – Kontekst – Punkt widzenia przeciętnego konsumenta – Opinia biegłego] | 10 |
| 2021/C 471/13 | Sprawa C-422/20: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Köln – Niemcy) – RK / CR [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Dziedziczenie – Rozporządzenie (UE) nr 650/2012 – Artykuł 6 lit. a) – Stwierdzenie braku jurysdykcji – Artykuł 7 lit. a) – Jurysdykcja – Kontrola przez sąd, do którego sprawę wniesiono w drugiej kolejności – Artykuł 22 – Wybór prawa właściwego – Artykuł 39 – Wzajemne uznawanie – Artykuł 83 ust. 4 – Przepisy przejściowe] | 10 |
| 2021/C 471/14 | Sprawa C-449/20: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – Real Vida Seguros SA / Autoridade Tributária e Aduaneira [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Artykuł 63 TFUE – Swobodny przepływ kapitału – Podatek dochodowy – Dywidendy związane z akcjami notowanymi – Korzyść podatkowa zastrzeżona dla dywidend związanych z akcjami notowanymi na krajowym rynku giełdowym – Odmienne traktowanie – Obiektywne kryterium zróżnicowania – Ograniczenie – Artykuł 65 TFUE – Obiektywnie porównywalne sytuacje – Względy uzasadniające – Cel o charakterze czysto ekonomicznym] | 11 |
| 2021/C 471/15 | Sprawa C-173/19 P: Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 września 2021 r. – Scandlines Danmark ApS, Scandlines Deutschland GmbH / Komisja Europejska, Królestwo Danii [Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Skarga o stwierdzenie nieważności – Pomoc państwa – Finansowanie publiczne stałego połączenia drogowo-kolejowego przez cieśninę Fehmarn – Pomoc indywidualna – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt wyłącznie potwierdzający – Akt przygotowawczy] | 12 |
| 2021/C 471/16 | Sprawa C-387/20: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 1 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Marcina Margońskiego działającego jako zastępca notariusz w Krapkowicach Justyny Gawlicy – Polska) – postępowanie wszczęte przez OKR [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Artykuł 267 TFUE – Zastępca notariusza – Pojęcie sądu krajowego – Kryteria – Niedopuszczalność wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym] | 12 |
| 2021/C 471/17 | Sprawa C-706/20: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) – Zjednoczone Królestwo) – Amoena Ltd / The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wspólna taryfa celna – Klasyfikacja taryfowa – Nomenklatura scalona – Pozycje 6212 i 9021 – Biustonosze po mastektomii – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1167 – Pojęcie akcesoriów – Wykładnia wyroku z dnia 19 grudnia 2019 r., Amoena (C-677/18, EU:C:2019:1142)] | 13 |
| 2021/C 471/18 | Sprawa C-131/21: Postanowienie Trybunału(dziewiąta izba) z dnia 1 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Budai Központi Kerületi Bíróság – Węgry) – postępowanie karne przeciwko KI [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Zasada ne bis in idem – Kumulacja sankcji – Charakter sankcji nałożonej przez policję – Wykonanie prawa krajowego – Brak związku z prawem Unii – Oczywisty brak właściwości Trybunału] | 14 |
| 2021/C 471/19 | Sprawa C-540/20 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (dziewiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 20 sierpnia 2020 r. w sprawie T-755/18, FL Brüterei M-V GmbH i in. / Komisja Europejska, wniesione w dniu 23 października 2020 r. | 14 |
| 2021/C 471/20 | Sprawa C-176/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 20 stycznia 2021 r. w sprawie T-543/20, Johann A. Löning / Unia Europejska, reprezentowana przez Komisję Europejską, wniesione w dniu 22 marca 2021 r. przez Johanna A. Löninga | 14 |
| 2021/C 471/21 | Sprawa C-236/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 12 lutego 2021 r. w sprawie T-19/20, sprd.net / EUIPO – Shirtlabor, wniesione w dniu 12 kwietnia 2021 r. przez sprd.net AG | 15 |
| 2021/C 471/22 | Sprawa C-361/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 8 czerwca 2021 r. – IC / PET-PROM d.o.o. | 15 |
| 2021/C 471/23 | Sprawa C-418/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 9 lipca 2021 r. – Orthomol pharmazeutische Vertriebs GmbH / Verband Sozialer Wettbewerb e.V. | 16 |
| 2021/C 471/24 | Sprawa C-426/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Obersten Gerichtshofs (Austria) w dniu 13 lipca 2021 r. – Ocilion IPTV Technologies GmbH / Seven. One Entertainment Group GmbH, Puls 4 TV GmbH & Co. KG | 16 |
| 2021/C 471/25 | Sprawa C-458/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 22 lipca 2021 r. – CIG Pannónia Életbiztosító Nyrt. / Nemzeti Adó – és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága | 18 |
| 2021/C 471/26 | Sprawa C-472/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 2 sierpnia 2021 r. – Monz Handelsgesellschaft lnternational mbH & Co. KG / Büchel GmbH & Co. Fahrzeugtechnik KG | 18 |
| 2021/C 471/27 | Sprawa C-477/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Miskolci Törvényszék (Węgry) w dniu 3 sierpnia 2021 r. – IH / MÁV-START Vasúti Személyszállító Zrt. | 19 |
| 2021/C 471/28 | Sprawa C-482/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (Węgry) w dniu 5 sierpnia 2021 r. – Euler Hermes SA Magyarországi Fióktelepe / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága | 20 |
| 2021/C 471/29 | Sprawa C-486/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil (Słowienia) w dniu 9 sierpnia 2021 – SHARENGO najem in zakup vozil d.o.o. / Mestna občina Ljubljana | 20 |
| 2021/C 471/30 | Sprawa C-492/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 2 czerwca 2021 r. w sprawie T-223/18, Casa Regina Apostolorum della Pia Società delle Figlie di San Paolo / Komisja, wniesione w dniu 9 sierpnia 2021 r. przez Casa Regina Apostolorum della Pia Società delle Figlie di San Paolo | 23 |
| 2021/C 471/31 | Sprawa C-495/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 12 sierpnia 2021 r. – L. GmbH / Republika Federalna Niemiec | 25 |
| 2021/C 471/32 | Sprawa C-496/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 12 sierpnia 2021 r. – H. Ltd. / Republika Federalna Niemiec | 25 |
| 2021/C 471/33 | Sprawa C-512/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (Węgry) w dniu 17 sierpnia 2021 r. – Aquila Part Prod Com S.A. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága | 26 |
| 2021/C 471/34 | Sprawa C-517/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Korneuburg (Austria) w dniu 20 sierpnia 2021 r. – Laudamotion GmbH / TG, QN, AirHelp Germany GmbH | 27 |
| 2021/C 471/35 | Sprawa C-556/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 10 września 2021 r. – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid / E.N., S.S. i J.Y. | 28 |
| 2021/C 471/36 | Sprawa C-567/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 15 września 2021 r. – BNP Paribas SA / TR | 29 |
| 2021/C 471/37 | Sprawa C-576/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 8 lipca 2021 r. w sprawie T-75/21, Ana Carla Mendes de Almeida / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 17 września 2021 r. przez Anę Carlę Mendes de Almeidę | 29 |
| 2021/C 471/38 | Sprawa C-500/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 24 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez l’Oberster Gerichtshof – Austria) – Puls 4 TV GmbH & Co. KG / YouTube LLC, Google Austria GmbH | 31 |
| 2021/C 471/39 | Sprawa C-806/19 P: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 1 września 2021 r. – Komisja Europejska / HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc, HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France | 31 |
| 2021/C 471/40 | Sprawa C-919/19: Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 13 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky – Słowacja) – Generálna prokuratura Slovenskej republiky / X.Y. | 31 |
| 2021/C 471/41 | Sprawa C-78/20: Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 1 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky – Słowacja) – Generálna prokuratura Slovenskej republiky / M.B. | 32 |
| 2021/C 471/42 | Sprawa C-126/20: Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 19 lipca 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin – Niemcy) – ExxonMobil Production Deutschland GmbH / Bundesrepublik Deutschland reprezentowana przez Umweltbundesamt | 32 |
| 2021/C 471/43 | Sprawy połączone od C-380/20 do C-384/20: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 10 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln – Niemcy) – BQ (C-380/20), VR (C-381/20), AL (C-382/20), LK (C-383/20), DP (C-384/20) / Deutsche Lufthansa AG | 32 |
| 2021/C 471/44 | Sprawa C-435/20: Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 9 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht – Niemcy) – C. / Bundesrepublik Deutschland | 32 |
| 2021/C 471/45 | Sprawa C-298/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 18 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Braşov – Rumunia) – S.C. Techno-Gaz K.F.T. PAKS / U.A.T. Comuna Dalnic | 33 |
| | Sąd |
| 2021/C 471/46 | Sprawa T-341/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Nec / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Koordynacja cen w całym EOG – Przypisanie spółce dominującej naruszenia popełnionego przez jej spółkę zależną – Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. – Waga naruszenia – Podwyższenie kwoty grzywny ze względu na powrót do naruszenia – Proporcjonalność – Nieograniczone prawo orzekania] | 34 |
| 2021/C 471/47 | Sprawa T-342/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Nichicon Corporation / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Koordynacja cen w całym EOG – Uzgodniona praktyka – Wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych – Właściwość miejscowa Komisji – Ograniczenie konkurencji ze względu na cel – Pismo w sprawie przedstawienia zarzutów – Punkt 13 wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien – Wartość sprzedaży – Obowiązek uzasadnienia – Proporcjonalność – Równość traktowania – Jednolite i ciągłe naruszenie – Waga naruszenia – Otwarte zdystansowanie się – Okoliczności łagodzące – Nieograniczone prawo orzekania] | 34 |
| 2021/C 471/48 | Sprawa T-343/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Tokin / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Koordynacja cen w całym EOG – Pismo w sprawie przedstawienia zarzutów – Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. – Wartość sprzedaży – Proporcjonalność – Równość traktowania – Waga naruszenia – Okoliczności łagodzące] | 35 |
| 2021/C 471/49 | Sprawa T-344/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Rubycon i Rubycon Holdings / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Koordynacja cen w całym EOG – Grzywny – Częściowe zwolnienie z grzywny – Punkt 26 komunikatu w sprawie współpracy z 2006 r. – Obniżenie kwoty grzywny – Punkt 37 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 – Pułap wynoszący 10 % całkowitego obrotu – Nieograniczone prawo orzekania] | 36 |
| 2021/C 471/50 | Sprawa T-363/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Nippon Chemi-Con Corporation / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Koordynacja cen w całym EOG – Uzgodniona praktyka – Wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych – Właściwość miejscowa Komisji – Prawo do obrony i prawo do bycia wysłuchanym – Nienaruszalność aktu – Jednolite i ciągłe naruszenie – Ograniczenie konkurencji ze względu na cel – Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. – Wartość sprzedaży – Obowiązek uzasadnienia – Proporcjonalność – Równość traktowania – Waga naruszenia – Okoliczności łagodzące – Punkt 37 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. – Nieograniczone prawo orzekania] | 36 |
| 2021/C 471/51 | Sprawa T-447/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – TUIfly / Komisja [Pomoc państwa – Umowy zawarte przez Kärntner Flughafen Betriebsgesellschaft z przedsiębiorstwami lotniczymi Hapag Lloyd Express i TUIfly – Usługi portu lotniczego – Usługi marketingowe – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie – Korzyść – Kryterium prywatnego inwestora – Artykuł 41 karty praw podstawowych – Prawo dostępu do akt – Prawo do bycia wysłuchanym] | 37 |
| 2021/C 471/52 | Sprawa T-448/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Ryanair i in. / Komisja [Pomoc państwa – Umowy zawarte przez Kärntner Flughafen Betriebsgesellschaft z Ryanairem i jego spółkami zależnymi Airport Marketing Services i Leading Verge.com – Usługi portu lotniczego – Usługi marketingowe – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie – Pojęcie pomocy państwa – Możliwość przypisania państwu – Korzyść – Kryterium prywatnego inwestora – Odzyskanie – Artykuł 41 karty praw podstawowych – Prawo dostępu do akt – Prawo do bycia wysłuchanym] | 38 |
| 2021/C 471/53 | Sprawa T-619/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – TUIfly / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty związane z postępowaniem kontrolnym w sprawie pomocy państwa – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu – Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych stron trzecich – Nadrzędny interes publiczny] | 38 |
| 2021/C 471/54 | Sprawa T-745/18: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Covestro Deutschland / Komisja [Pomoc państwa – System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej – Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012 – 2013 – Decyzja uznająca system pomocy za bezprawny i niezgodny z rynkiem wewnętrznym oraz nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Dopuszczalność – Pojęcie pomocy – Zasoby państwowe – Równość traktowania – Uzasadnione oczekiwania] | 39 |
| 2021/C 471/55 | Sprawa T-167/19: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Tempus Energy Germany i T Energy Sweden / Komisja [Pomoc państwa – Polski rynek energii elektrycznej – Rynek mocy – System pomocy – Artykuł 108 ust. 2 i 3 TFUE – Pojęcie wątpliwości – Artykuł 4 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) 2015/1589 – Poważne trudności – Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE – Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014 – 2020 – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego – Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron – Obowiązek uzasadnienia] | 40 |
| 2021/C 471/56 | Sprawa T-196/19: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – AZ /Komisja [Pomoc państwa – System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej – Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012 – 2013 – Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny z rynkiem wewnętrznym i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Dopuszczalność – Pojęcie pomocy – Zasoby państwowe – Selektywność – Równość traktowania – Uzasadnione oczekiwania] | 40 |
| 2021/C 471/57 | Sprawy połączone T-233/19 i T-234/19: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Infineon Technologies Dresden i Infineon Technologies / Komisja [Pomoc państwa – System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej – Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012 – 2013 – Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny z rynkiem wewnętrznym i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Dopuszczalność – Pojęcie pomocy – Zasoby państwowe] | 41 |
| 2021/C 471/58 | Sprawa T-238/19: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Wepa Hygieneprodukte i in. / Komisja [Pomoc państwa – System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej – Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012–2013 – Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny z rynkiem wewnętrznym i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Dopuszczalność – Pojęcie pomocy – Zasoby państwowe – Selektywność] | 42 |
| 2021/C 471/59 | Sprawa T-384/19: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Parlament / Axa Assurances Luxembourg i in. [Klauzula arbitrażowa – Umowa ubezpieczenia Wszelkie rodzaje ryzyka na placu budowy – Rozbudowa i modernizacja budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu – Szkody wyrządzone przez wody opadowe – Żądanie zwrotu kosztów i odszkodowania – Zakres ubezpieczenia – Klauzula wyłączająca – Akcesoryjne obowiązki proceduralne – Postępowanie częściowo zaoczne] | 43 |
| 2021/C 471/60 | Sprawa T-569/19: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – AlzChem Group / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące postępowania zmierzającego do odzyskania pomocy państwa w następstwie decyzji uznającej ją za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazującej jej odzyskanie – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu – Nadrzędny interes publiczny – Zasada niedyskryminacji – Obowiązek uzasadnienia] | 43 |
| 2021/C 471/61 | Sprawa T-7/20: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Global Translation Solutions / Parlament [Zamówienia publiczne na usługi – Postępowanie przetargowe – Usługi tłumaczeniowe – Odrzucenie oferty jednego z oferentów – Udzielenie zamówienia innemu oferentowi – Kryteria udzielenia zamówienia – Format pobranego pliku dostarczonego na egzaminie] | 44 |
| 2021/C 471/62 | Sprawa T-60/20: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Enosi Mastichoparagogon Chiou / EUIPO (MASTIHACARE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy MASTIHACARE – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001] | 45 |
| 2021/C 471/63 | Sprawa T-116/20: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Società agricola Vivai Maiorana i in. / Komisja [Rolnictwo – Rozporządzenie (UE) 2016/2031 – Środki ochronne przeciwko agrofagom roślin – Wykaz regulowanych agrofagów niekwarantannowych dla Unii – Próg, od którego występowanie regulowanego agrofaga niekwarantannowego dla Unii na roślinach przeznaczonych do sadzenia ma niedopuszczalne skutki gospodarcze – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/2072 – Stowarzyszenia zawodowe – Skarga o stwierdzenie nieważności – Legitymacja procesowa – Dopuszczalność – Proporcjonalność – Obowiązek uzasadnienia] | 45 |
| 2021/C 471/64 | Sprawa T-519/20: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – LP / Parlament [Służba publiczna – Akredytowany asystent parlamentarny – Odmowa zatrudnienia – Warunki zatrudnienia – Gwarancje co do integralności moralnej – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek należytej staranności] | 46 |
| 2021/C 471/65 | Sprawa T-528/20: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Kočner / Europol [Odpowiedzialność pozaumowna – Ekspertyzy przeprowadzone przez Europol na cele krajowego postępowania karnego – Domniemane nieuprawnione ujawnienie danych – Rozporządzenie (UE) 2016/794 – Artykuł 50 ust. 1 – Krzywda – Związek przyczynowy] | 46 |
| 2021/C 471/66 | Sprawa T-592/20: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Univers Agro / EUIPO – Shandong Hengfeng Rubber & Plastic (AGATE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy AGATE – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Zła wiara – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 47 |
| 2021/C 471/67 | Sprawa T-685/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Asian Gear / EUIPO – Multimox (Skuter) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający skuter – Wcześniejszy wzór – Podstawa unieważnienia – Ujawnienie wcześniejszego wzoru – Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002] | 48 |
| 2021/C 471/68 | Sprawa T-686/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Asian Gear / EUIPO – Multimox (Skuter) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający skuter – Wcześniejszy wzór – Podstawa unieważnienia – Ujawnienie wcześniejszego wzoru – Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002] | 48 |
| 2021/C 471/69 | Sprawa T-32/21: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Daw / EUIPO (Muresko) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Słowny unijny znak towarowy Muresko – Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe Muresko – Zastrzeżenie starszeństwa wcześniejszych krajowych znaków towarowych po zarejestrowaniu unijnego znaku towarowego – Artykuły 39 i 40 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Wygasła na dzień zgłoszenia zastrzeżenia rejestracja wcześniejszych krajowych znaków towarowych] | 49 |
| 2021/C 471/70 | Sprawa T-139/19: Postanowienie Sądu z dnia 24 września 2021 r. – Pilatus Bank / EBC [Polityka gospodarcza i pieniężna – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Cofnięcia zezwolenia – Zadania powierzone EBC – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej] | 49 |
| 2021/C 471/71 | Sprawa T-476/20: Postanowienie Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Alteryx / EUIPO – Allocate Software (ALLOCATE) [Znak towarowy Unii Europejskie j – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Wycofanie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku – Umorzenie postępowania] | 50 |
| 2021/C 471/72 | Sprawa T-611/20: Postanowienie Sądu z dnia 28 września 2021 r. – Airoldi Metalli / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Dumping – Przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chin – Rejestracja przywozu – Brak interesu prawnego – Niedopuszczalność] | 50 |
| 2021/C 471/73 | Sprawa T-588/21: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2021 r. – Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do dystrybucji płynów) | 51 |
| 2021/C 471/74 | Sprawa T-605/21: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – TestBioTech / Komisja | 52 |
| 2021/C 471/75 | Sprawa T-606/21: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – TestBioTech / Komisja | 53 |
| 2021/C 471/76 | Sprawa T-608/21: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2021 r. – Automobiles Citroën / EUIPO – Polestar (Przedstawienie dwóch odwróconych szewronów) | 53 |
| 2021/C 471/77 | Sprawa T-609/21: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2021 r. – Privatbrauerei Eichbaum / EUIPO – Anchor Brewing Company (STEAM) | 54 |
| 2021/C 471/78 | Sprawa T-617/21: Skarga wniesiona w dniu 24 września 2021 r. – B&Bartoni / EUIPO – Hypertherm [Palniki spawalnicze (część -)] | 55 |
| 2021/C 471/79 | Sprawa T-619/21: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2021 r. – PricewaterhouseCoopers Belastingadviseurs / EUIPO – Haufe-Lexware (TAXMARC) | 55 |
| 2021/C 471/80 | Sprawa T-622/21: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Puma / EUIPO – SMB Swisspour (PUMA) | 56 |
| 2021/C 471/81 | Sprawa T-623/21: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Puma / EUIPO – Vaillant (Puma) | 57 |
| 2021/C 471/82 | Sprawa T-625/21: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2021 r. – Automobiles Citroën / EUIPO – Polestar (Przedstawienie dwóch odwróconych szewronów) | 58 |
| 2021/C 471/83 | Sprawa T-627/21: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2021 r. – Segimerus / EUIPO – Karsten Manufacturing (MONSOON) | 58 |
| 2021/C 471/84 | Sprawa T-629/21: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Ereğli Demir ve Çelik Fabrikaları i in. / Komisja | 59 |
| 2021/C 471/85 | Sprawa T-630/21: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Çolakoğlu Metalurji i Çolakoğlu Dış Ticaret / Komisja | 60 |
| 2021/C 471/86 | Sprawa T-632/21: Skarga wniesiona w dniu 1 października 2021 r. – Agreiter i in. / Komisja | 61 |
| 2021/C 471/87 | Sprawa T-635/21: Skarga wniesiona w dniu 1 października 2021 r. – Carlings / EUIPO – Margarete Steiff (STUHF) | 62 |
| 2021/C 471/88 | Sprawa T-636/21: Skarga wniesiona w dniu 1 października 2021 r. – Eurol / EUIPO – Pernsteiner (eurol LUBRICANTS) | 63 |
| 2021/C 471/89 | Sprawa T-637/21: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2021 r. – Target Brands / EUIPO – The a.r.t. company b&s (ART CLASS) | 64 |
| 2021/C 471/90 | Sprawa T-640/21: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2021 r. – bet-at-home.com Entertainment / EUIPO (bet-at-home) | 64 |
| 2021/C 471/91 | Sprawa T-641/21: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2021 r. – dennree / EUIPO (BioMarkt) | 65 |
| 2021/C 471/92 | Sprawa T-344/20: Postanowienie Sądu z dnia 23 września 2021 r. – El Corte Inglés / EUIPO – Unión Detallistas Españoles (unit) | 66 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2021/C 471/03

Sprawa C-337/19 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 września 2021 r. – Komisja Europejska / Królestwo Belgii, Magnetrol International, Irlandia [Odwołanie – Pomoc państwa – System pomocy wprowadzony w życie przez Królestwo Belgii – Zwolnienie z opodatkowania nadmiernych zysków – Interpretacja indywidualna prawa podatkowego (tax ruling) – Stała praktyka administracyjna – Rozporządzenie (UE) 2015/1589 – Artykuł 1 lit. d) – Pojęcie systemu pomocy – Pojęcie aktu – Pojęcie dalszych środków wykonawczych – Określenie beneficjentów w sposób ogólny i abstrakcyjny – Odwołanie wzajemne – Dopuszczalność – Autonomia podatkowa państw członkowskich]

3

2021/C 471/04

Sprawa C-410/19: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom – Zjednoczone Królestwo) – The Software Incubator Ltd / Computer Associates (UK) Ltd [Odesłanie prejudycjalne – Przedstawiciele handlowi działający na własny rachunek – Dyrektywa 86/653/WE – Artykuł 1 ust. 2 – Pojęcie przedstawiciela handlowego – Dostarczanie klientom oprogramowania informatycznego drogą elektroniczną – Udzielenie bezterminowej licencji na korzystanie – Pojęcia sprzedaży i towarów]

4

2021/C 471/05

Sprawa C-850/19 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 września 2021 r. – FVE Holýšov I s. r. o. i in. / Komisja Europejska, Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii, Republika Cypryjska, Republika Słowacka [Odwołanie – Pomoc państwa – System pomocy na rzecz energii odnawialnych – Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym – Skarga o stwierdzenie nieważności]

4

2021/C 471/06

Sprawa C-21/20: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad – Bułgaria) – Balgarska natsionalna televizia / Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika – Sofia pri Tsentralno upravlenie na NAP [Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Zakres stosowania – Artykuł 2 ust. 1 lit. c) – Odpłatne świadczenie usług – Wyłączenie oferowanych telewidzom audiowizualnych usług medialnych finansowanych z subwencji publicznej i niewiążących się z żadnym wynagrodzeniem ze strony telewidzów – Artykuł 168 – Prawo do odliczenia – Podatnik dokonujący zarówno transakcji podlegających opodatkowaniu, jak i transakcji niewchodzących w zakres stosowania VAT]

5

2021/C 471/07

Sprawa C-144/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa – Łotwa) – AS LatRailNet, Latvijas dzelzceļš VAS / Valsts dzelzceļa administrācija [Odesłanie prejudycjalne – Transport kolejowy – Dyrektywa 2012/34/UE – Artykuły 32 i 56 – Pobieranie opłat za infrastrukturę kolejową – Niezależność zarządcy infrastruktury – Funkcje organu regulacyjnego – Pojęcie optymalnej konkurencyjności segmentów rynku kolejowego – Wyłączne prawo do segmentu kolejowego – Podmiot świadczący usługi publiczne]

6

2021/C 471/08

Sprawy połączone C-208/20 i C-256/20: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski Rayonen sad – Bułgaria) – Toplofikatsia Sofia EAD, CHEZ Elektro Bulgaria AD, Agentsia za control na prosrocheni zadalzhenia EOOD (C-208/20), i Toplofikatsia Sofia EAD (C-256/20) [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 20 ust. 2 lit. a) TFUE – Artykuł 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE) nr 1206/2001 – Współpraca między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych – Artykuł 1 ust. 1 lit. a) – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Jurysdykcja i uznawanie orzeczeń sądowych oraz ich wykonywanie w sprawach cywilnych i handlowych – Artykuł 5 ust. 1 – Niezapłacone wierzytelności – Orzeczenia sądów – Nakazy zapłaty – Doręczenie – Dłużnik mający miejsce pobytu pod nieznanym adresem w państwie członkowskim innym niż państwo sądu rozpatrującego sprawę]

7

2021/C 471/09

Sprawa C-277/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – postępowanie wszczęte przez UM [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Dziedziczenie – Rozporządzenie (UE) nr 650/2012 – Artykuł 3 ust. 1 lit. b) – Pojęcie umowy dotyczącej spadku – Zakres stosowania – Umowa przeniesienia własności na wypadek śmierci – Artykuł 83 ust. 2 – Wybór prawa właściwego – Przepisy przejściowe]

8

2021/C 471/10

Sprawa C-294/20: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional – Hiszpania) – GE Auto Service Leasing GMBH / Tribunal Económico Administrativo Central [Odesłanie prejudycjalne – Harmonizacja ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – Ósma dyrektywa 79/1072/EWG – Artykuły 3, 6 i 7 – Warunki zwrotu podatku od wartości dodanej (VAT) – Podatnicy niemający siedziby na terytorium danego kraju – Odmowa zwrotu zapłaconego VAT – Dokumenty uzasadniające prawo do zwrotu – Brak przedstawienia dokumentów potwierdzających w wyznaczonym terminie]

8

2021/C 471/11

Sprawa C-341/20: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2021 r. – Komisja Europejska / Republika Włoska [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Artykuł 258 TFUE – Dyrektywa 2003/96/WE – Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej – Artykuł 14 ust. 1 lit. c) – Zwolnienie produktów energetycznych wykorzystywanych jako paliwo do celów żeglugi na wodach terytorialnych Unii – Zwolnienie przyznane wyłącznie jednostkom pływającym prywatnej żegludze niehandlowej będącym przedmiotem umowy czarterowej]

9

2021/C 471/12

Sprawa C-406/20: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln – Niemcy) – Phantasialand / Finanzamt Brühl [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 98 – Uprawnienie państw członkowskich do zastosowania obniżonej stawki VAT do niektórych dostaw towarów i świadczeń usług – Załącznik III pkt 7 – Wstęp do wesołych miasteczek, parków rozrywki i na targi – Zasada neutralności podatkowej – Świadczenia wykonywane przez przedsiębiorstwa z branży wesołych miasteczek i parków rozrywki w formie stacjonarnej oraz przez przedsiębiorstwa z branży wesołych miasteczek i parków rozrywki w formie niestacjonarnej – Porównywalność – Kontekst – Punkt widzenia przeciętnego konsumenta – Opinia biegłego]

10

2021/C 471/13

Sprawa C-422/20: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Köln – Niemcy) – RK / CR [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Dziedziczenie – Rozporządzenie (UE) nr 650/2012 – Artykuł 6 lit. a) – Stwierdzenie braku jurysdykcji – Artykuł 7 lit. a) – Jurysdykcja – Kontrola przez sąd, do którego sprawę wniesiono w drugiej kolejności – Artykuł 22 – Wybór prawa właściwego – Artykuł 39 – Wzajemne uznawanie – Artykuł 83 ust. 4 – Przepisy przejściowe]

10

2021/C 471/14

Sprawa C-449/20: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – Real Vida Seguros SA / Autoridade Tributária e Aduaneira [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Artykuł 63 TFUE – Swobodny przepływ kapitału – Podatek dochodowy – Dywidendy związane z akcjami notowanymi – Korzyść podatkowa zastrzeżona dla dywidend związanych z akcjami notowanymi na krajowym rynku giełdowym – Odmienne traktowanie – Obiektywne kryterium zróżnicowania – Ograniczenie – Artykuł 65 TFUE – Obiektywnie porównywalne sytuacje – Względy uzasadniające – Cel o charakterze czysto ekonomicznym]

11

2021/C 471/15

Sprawa C-173/19 P: Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 września 2021 r. – Scandlines Danmark ApS, Scandlines Deutschland GmbH / Komisja Europejska, Królestwo Danii [Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Skarga o stwierdzenie nieważności – Pomoc państwa – Finansowanie publiczne stałego połączenia drogowo-kolejowego przez cieśninę Fehmarn – Pomoc indywidualna – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt wyłącznie potwierdzający – Akt przygotowawczy]

12

2021/C 471/16

Sprawa C-387/20: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 1 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Marcina Margońskiego działającego jako zastępca notariusz w Krapkowicach Justyny Gawlicy – Polska) – postępowanie wszczęte przez OKR [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Artykuł 267 TFUE – Zastępca notariusza – Pojęcie sądu krajowego – Kryteria – Niedopuszczalność wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym]

12

2021/C 471/17

Sprawa C-706/20: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) – Zjednoczone Królestwo) – Amoena Ltd / The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wspólna taryfa celna – Klasyfikacja taryfowa – Nomenklatura scalona – Pozycje 6212 i 9021 – Biustonosze po mastektomii – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1167 – Pojęcie akcesoriów – Wykładnia wyroku z dnia 19 grudnia 2019 r., Amoena (C-677/18, EU:C:2019:1142)]

13

2021/C 471/18

Sprawa C-131/21: Postanowienie Trybunału(dziewiąta izba) z dnia 1 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Budai Központi Kerületi Bíróság – Węgry) – postępowanie karne przeciwko KI [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Zasada ne bis in idem – Kumulacja sankcji – Charakter sankcji nałożonej przez policję – Wykonanie prawa krajowego – Brak związku z prawem Unii – Oczywisty brak właściwości Trybunału]

14

2021/C 471/19

Sprawa C-540/20 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (dziewiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 20 sierpnia 2020 r. w sprawie T-755/18, FL Brüterei M-V GmbH i in. / Komisja Europejska, wniesione w dniu 23 października 2020 r.

14

2021/C 471/20

Sprawa C-176/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 20 stycznia 2021 r. w sprawie T-543/20, Johann A. Löning / Unia Europejska, reprezentowana przez Komisję Europejską, wniesione w dniu 22 marca 2021 r. przez Johanna A. Löninga

14

2021/C 471/21

Sprawa C-236/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 12 lutego 2021 r. w sprawie T-19/20, sprd.net / EUIPO – Shirtlabor, wniesione w dniu 12 kwietnia 2021 r. przez sprd.net AG

15

2021/C 471/22

Sprawa C-361/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 8 czerwca 2021 r. – IC / PET-PROM d.o.o.

15

2021/C 471/23

Sprawa C-418/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 9 lipca 2021 r. – Orthomol pharmazeutische Vertriebs GmbH / Verband Sozialer Wettbewerb e.V.

16

2021/C 471/24

Sprawa C-426/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Obersten Gerichtshofs (Austria) w dniu 13 lipca 2021 r. – Ocilion IPTV Technologies GmbH / Seven. One Entertainment Group GmbH, Puls 4 TV GmbH & Co. KG

16

2021/C 471/25

Sprawa C-458/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 22 lipca 2021 r. – CIG Pannónia Életbiztosító Nyrt. / Nemzeti Adó – és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

18

2021/C 471/26

Sprawa C-472/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 2 sierpnia 2021 r. – Monz Handelsgesellschaft lnternational mbH & Co. KG / Büchel GmbH & Co. Fahrzeugtechnik KG

18

2021/C 471/27

Sprawa C-477/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Miskolci Törvényszék (Węgry) w dniu 3 sierpnia 2021 r. – IH / MÁV-START Vasúti Személyszállító Zrt.

19

2021/C 471/28

Sprawa C-482/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (Węgry) w dniu 5 sierpnia 2021 r. – Euler Hermes SA Magyarországi Fióktelepe / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

20

2021/C 471/29

Sprawa C-486/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil (Słowienia) w dniu 9 sierpnia 2021 – SHARENGO najem in zakup vozil d.o.o. / Mestna občina Ljubljana

20

2021/C 471/30

Sprawa C-492/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 2 czerwca 2021 r. w sprawie T-223/18, Casa Regina Apostolorum della Pia Società delle Figlie di San Paolo / Komisja, wniesione w dniu 9 sierpnia 2021 r. przez Casa Regina Apostolorum della Pia Società delle Figlie di San Paolo

23

2021/C 471/31

Sprawa C-495/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 12 sierpnia 2021 r. – L. GmbH / Republika Federalna Niemiec

25

2021/C 471/32

Sprawa C-496/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 12 sierpnia 2021 r. – H. Ltd. / Republika Federalna Niemiec

25

2021/C 471/33

Sprawa C-512/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (Węgry) w dniu 17 sierpnia 2021 r. – Aquila Part Prod Com S.A. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

26

2021/C 471/34

Sprawa C-517/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Korneuburg (Austria) w dniu 20 sierpnia 2021 r. – Laudamotion GmbH / TG, QN, AirHelp Germany GmbH

27

2021/C 471/35

Sprawa C-556/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 10 września 2021 r. – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid / E.N., S.S. i J.Y.

28

2021/C 471/36

Sprawa C-567/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 15 września 2021 r. – BNP Paribas SA / TR

29

2021/C 471/37

Sprawa C-576/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 8 lipca 2021 r. w sprawie T-75/21, Ana Carla Mendes de Almeida / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 17 września 2021 r. przez Anę Carlę Mendes de Almeidę

29

2021/C 471/38

Sprawa C-500/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 24 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez l’Oberster Gerichtshof – Austria) – Puls 4 TV GmbH & Co. KG / YouTube LLC, Google Austria GmbH

31

2021/C 471/39

Sprawa C-806/19 P: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 1 września 2021 r. – Komisja Europejska / HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc, HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France

31

2021/C 471/40

Sprawa C-919/19: Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 13 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky – Słowacja) – Generálna prokuratura Slovenskej republiky / X.Y.

31

2021/C 471/41

Sprawa C-78/20: Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 1 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky – Słowacja) – Generálna prokuratura Slovenskej republiky / M.B.

32

2021/C 471/42

Sprawa C-126/20: Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 19 lipca 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin – Niemcy) – ExxonMobil Production Deutschland GmbH / Bundesrepublik Deutschland reprezentowana przez Umweltbundesamt

32

2021/C 471/43

Sprawy połączone od C-380/20 do C-384/20: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 10 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln – Niemcy) – BQ (C-380/20), VR (C-381/20), AL (C-382/20), LK (C-383/20), DP (C-384/20) / Deutsche Lufthansa AG

32

2021/C 471/44

Sprawa C-435/20: Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 9 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht – Niemcy) – C. / Bundesrepublik Deutschland

32

2021/C 471/45

Sprawa C-298/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 18 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Braşov – Rumunia) – S.C. Techno-Gaz K.F.T. PAKS / U.A.T. Comuna Dalnic

33

Sąd

2021/C 471/46

Sprawa T-341/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Nec / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Koordynacja cen w całym EOG – Przypisanie spółce dominującej naruszenia popełnionego przez jej spółkę zależną – Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. – Waga naruszenia – Podwyższenie kwoty grzywny ze względu na powrót do naruszenia – Proporcjonalność – Nieograniczone prawo orzekania]

34

2021/C 471/47

Sprawa T-342/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Nichicon Corporation / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Koordynacja cen w całym EOG – Uzgodniona praktyka – Wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych – Właściwość miejscowa Komisji – Ograniczenie konkurencji ze względu na cel – Pismo w sprawie przedstawienia zarzutów – Punkt 13 wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien – Wartość sprzedaży – Obowiązek uzasadnienia – Proporcjonalność – Równość traktowania – Jednolite i ciągłe naruszenie – Waga naruszenia – Otwarte zdystansowanie się – Okoliczności łagodzące – Nieograniczone prawo orzekania]

34

2021/C 471/48

Sprawa T-343/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Tokin / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Koordynacja cen w całym EOG – Pismo w sprawie przedstawienia zarzutów – Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. – Wartość sprzedaży – Proporcjonalność – Równość traktowania – Waga naruszenia – Okoliczności łagodzące]

35

2021/C 471/49

Sprawa T-344/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Rubycon i Rubycon Holdings / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Koordynacja cen w całym EOG – Grzywny – Częściowe zwolnienie z grzywny – Punkt 26 komunikatu w sprawie współpracy z 2006 r. – Obniżenie kwoty grzywny – Punkt 37 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 – Pułap wynoszący 10 % całkowitego obrotu – Nieograniczone prawo orzekania]

36

2021/C 471/50

Sprawa T-363/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Nippon Chemi-Con Corporation / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Koordynacja cen w całym EOG – Uzgodniona praktyka – Wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych – Właściwość miejscowa Komisji – Prawo do obrony i prawo do bycia wysłuchanym – Nienaruszalność aktu – Jednolite i ciągłe naruszenie – Ograniczenie konkurencji ze względu na cel – Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. – Wartość sprzedaży – Obowiązek uzasadnienia – Proporcjonalność – Równość traktowania – Waga naruszenia – Okoliczności łagodzące – Punkt 37 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. – Nieograniczone prawo orzekania]

36

2021/C 471/51

Sprawa T-447/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – TUIfly / Komisja [Pomoc państwa – Umowy zawarte przez Kärntner Flughafen Betriebsgesellschaft z przedsiębiorstwami lotniczymi Hapag Lloyd Express i TUIfly – Usługi portu lotniczego – Usługi marketingowe – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie – Korzyść – Kryterium prywatnego inwestora – Artykuł 41 karty praw podstawowych – Prawo dostępu do akt – Prawo do bycia wysłuchanym]

37

2021/C 471/52

Sprawa T-448/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Ryanair i in. / Komisja [Pomoc państwa – Umowy zawarte przez Kärntner Flughafen Betriebsgesellschaft z Ryanairem i jego spółkami zależnymi Airport Marketing Services i Leading Verge.com – Usługi portu lotniczego – Usługi marketingowe – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie – Pojęcie pomocy państwa – Możliwość przypisania państwu – Korzyść – Kryterium prywatnego inwestora – Odzyskanie – Artykuł 41 karty praw podstawowych – Prawo dostępu do akt – Prawo do bycia wysłuchanym]

38

2021/C 471/53

Sprawa T-619/18: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – TUIfly / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty związane z postępowaniem kontrolnym w sprawie pomocy państwa – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu – Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych stron trzecich – Nadrzędny interes publiczny]

38

2021/C 471/54

Sprawa T-745/18: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Covestro Deutschland / Komisja [Pomoc państwa – System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej – Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012 – 2013 – Decyzja uznająca system pomocy za bezprawny i niezgodny z rynkiem wewnętrznym oraz nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Dopuszczalność – Pojęcie pomocy – Zasoby państwowe – Równość traktowania – Uzasadnione oczekiwania]

39

2021/C 471/55

Sprawa T-167/19: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Tempus Energy Germany i T Energy Sweden / Komisja [Pomoc państwa – Polski rynek energii elektrycznej – Rynek mocy – System pomocy – Artykuł 108 ust. 2 i 3 TFUE – Pojęcie wątpliwości – Artykuł 4 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) 2015/1589 – Poważne trudności – Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE – Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014 – 2020 – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego – Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron – Obowiązek uzasadnienia]

40

2021/C 471/56

Sprawa T-196/19: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – AZ /Komisja [Pomoc państwa – System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej – Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012 – 2013 – Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny z rynkiem wewnętrznym i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Dopuszczalność – Pojęcie pomocy – Zasoby państwowe – Selektywność – Równość traktowania – Uzasadnione oczekiwania]

40

2021/C 471/57

Sprawy połączone T-233/19 i T-234/19: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Infineon Technologies Dresden i Infineon Technologies / Komisja [Pomoc państwa – System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej – Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012 – 2013 – Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny z rynkiem wewnętrznym i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Dopuszczalność – Pojęcie pomocy – Zasoby państwowe]

41

2021/C 471/58

Sprawa T-238/19: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Wepa Hygieneprodukte i in. / Komisja [Pomoc państwa – System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej – Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012–2013 – Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny z rynkiem wewnętrznym i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Dopuszczalność – Pojęcie pomocy – Zasoby państwowe – Selektywność]

42

2021/C 471/59

Sprawa T-384/19: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Parlament / Axa Assurances Luxembourg i in. [Klauzula arbitrażowa – Umowa ubezpieczenia Wszelkie rodzaje ryzyka na placu budowy – Rozbudowa i modernizacja budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu – Szkody wyrządzone przez wody opadowe – Żądanie zwrotu kosztów i odszkodowania – Zakres ubezpieczenia – Klauzula wyłączająca – Akcesoryjne obowiązki proceduralne – Postępowanie częściowo zaoczne]

43

2021/C 471/60

Sprawa T-569/19: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – AlzChem Group / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące postępowania zmierzającego do odzyskania pomocy państwa w następstwie decyzji uznającej ją za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazującej jej odzyskanie – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu – Nadrzędny interes publiczny – Zasada niedyskryminacji – Obowiązek uzasadnienia]

43

2021/C 471/61

Sprawa T-7/20: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Global Translation Solutions / Parlament [Zamówienia publiczne na usługi – Postępowanie przetargowe – Usługi tłumaczeniowe – Odrzucenie oferty jednego z oferentów – Udzielenie zamówienia innemu oferentowi – Kryteria udzielenia zamówienia – Format pobranego pliku dostarczonego na egzaminie]

44

2021/C 471/62

Sprawa T-60/20: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Enosi Mastichoparagogon Chiou / EUIPO (MASTIHACARE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy MASTIHACARE – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001]

45

2021/C 471/63

Sprawa T-116/20: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Società agricola Vivai Maiorana i in. / Komisja [Rolnictwo – Rozporządzenie (UE) 2016/2031 – Środki ochronne przeciwko agrofagom roślin – Wykaz regulowanych agrofagów niekwarantannowych dla Unii – Próg, od którego występowanie regulowanego agrofaga niekwarantannowego dla Unii na roślinach przeznaczonych do sadzenia ma niedopuszczalne skutki gospodarcze – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/2072 – Stowarzyszenia zawodowe – Skarga o stwierdzenie nieważności – Legitymacja procesowa – Dopuszczalność – Proporcjonalność – Obowiązek uzasadnienia]

45

2021/C 471/64

Sprawa T-519/20: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – LP / Parlament [Służba publiczna – Akredytowany asystent parlamentarny – Odmowa zatrudnienia – Warunki zatrudnienia – Gwarancje co do integralności moralnej – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek należytej staranności]

46

2021/C 471/65

Sprawa T-528/20: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Kočner / Europol [Odpowiedzialność pozaumowna – Ekspertyzy przeprowadzone przez Europol na cele krajowego postępowania karnego – Domniemane nieuprawnione ujawnienie danych – Rozporządzenie (UE) 2016/794 – Artykuł 50 ust. 1 – Krzywda – Związek przyczynowy]

46

2021/C 471/66

Sprawa T-592/20: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Univers Agro / EUIPO – Shandong Hengfeng Rubber & Plastic (AGATE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy AGATE – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Zła wiara – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

47

2021/C 471/67

Sprawa T-685/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Asian Gear / EUIPO – Multimox (Skuter) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający skuter – Wcześniejszy wzór – Podstawa unieważnienia – Ujawnienie wcześniejszego wzoru – Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002]

48

2021/C 471/68

Sprawa T-686/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Asian Gear / EUIPO – Multimox (Skuter) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający skuter – Wcześniejszy wzór – Podstawa unieważnienia – Ujawnienie wcześniejszego wzoru – Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002]

48

2021/C 471/69

Sprawa T-32/21: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Daw / EUIPO (Muresko) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Słowny unijny znak towarowy Muresko – Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe Muresko – Zastrzeżenie starszeństwa wcześniejszych krajowych znaków towarowych po zarejestrowaniu unijnego znaku towarowego – Artykuły 39 i 40 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Wygasła na dzień zgłoszenia zastrzeżenia rejestracja wcześniejszych krajowych znaków towarowych]

49

2021/C 471/70

Sprawa T-139/19: Postanowienie Sądu z dnia 24 września 2021 r. – Pilatus Bank / EBC [Polityka gospodarcza i pieniężna – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Cofnięcia zezwolenia – Zadania powierzone EBC – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej]

49

2021/C 471/71

Sprawa T-476/20: Postanowienie Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Alteryx / EUIPO – Allocate Software (ALLOCATE) [Znak towarowy Unii Europejskie j – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Wycofanie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku – Umorzenie postępowania]

50

2021/C 471/72

Sprawa T-611/20: Postanowienie Sądu z dnia 28 września 2021 r. – Airoldi Metalli / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Dumping – Przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chin – Rejestracja przywozu – Brak interesu prawnego – Niedopuszczalność]

50

2021/C 471/73

Sprawa T-588/21: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2021 r. – Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do dystrybucji płynów)

51

2021/C 471/74

Sprawa T-605/21: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – TestBioTech / Komisja

52

2021/C 471/75

Sprawa T-606/21: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – TestBioTech / Komisja

53

2021/C 471/76

Sprawa T-608/21: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2021 r. – Automobiles Citroën / EUIPO – Polestar (Przedstawienie dwóch odwróconych szewronów)

53

2021/C 471/77

Sprawa T-609/21: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2021 r. – Privatbrauerei Eichbaum / EUIPO – Anchor Brewing Company (STEAM)

54

2021/C 471/78

Sprawa T-617/21: Skarga wniesiona w dniu 24 września 2021 r. – B&Bartoni / EUIPO – Hypertherm [Palniki spawalnicze (część -)]

55

2021/C 471/79

Sprawa T-619/21: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2021 r. – PricewaterhouseCoopers Belastingadviseurs / EUIPO – Haufe-Lexware (TAXMARC)

55

2021/C 471/80

Sprawa T-622/21: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Puma / EUIPO – SMB Swisspour (PUMA)

56

2021/C 471/81

Sprawa T-623/21: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Puma / EUIPO – Vaillant (Puma)

57

2021/C 471/82

Sprawa T-625/21: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2021 r. – Automobiles Citroën / EUIPO – Polestar (Przedstawienie dwóch odwróconych szewronów)

58

2021/C 471/83

Sprawa T-627/21: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2021 r. – Segimerus / EUIPO – Karsten Manufacturing (MONSOON)

58

2021/C 471/84

Sprawa T-629/21: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Ereğli Demir ve Çelik Fabrikaları i in. / Komisja

59

2021/C 471/85

Sprawa T-630/21: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Çolakoğlu Metalurji i Çolakoğlu Dış Ticaret / Komisja

60

2021/C 471/86

Sprawa T-632/21: Skarga wniesiona w dniu 1 października 2021 r. – Agreiter i in. / Komisja

61

2021/C 471/87

Sprawa T-635/21: Skarga wniesiona w dniu 1 października 2021 r. – Carlings / EUIPO – Margarete Steiff (STUHF)

62

2021/C 471/88

Sprawa T-636/21: Skarga wniesiona w dniu 1 października 2021 r. – Eurol / EUIPO – Pernsteiner (eurol LUBRICANTS)

63

2021/C 471/89

Sprawa T-637/21: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2021 r. – Target Brands / EUIPO – The a.r.t. company b&s (ART CLASS)

64

2021/C 471/90

Sprawa T-640/21: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2021 r. – bet-at-home.com Entertainment / EUIPO (bet-at-home)

64

2021/C 471/91

Sprawa T-641/21: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2021 r. – dennree / EUIPO (BioMarkt)

65

2021/C 471/92

Sprawa T-344/20: Postanowienie Sądu z dnia 23 września 2021 r. – El Corte Inglés / EUIPO – Unión Detallistas Españoles (unit)

66

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2021/C 471/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 462 z 15.11.2021

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 452 z 8.11.2021

Dz.U. C 431 z 25.10.2021

Dz.U. C 422 z 18.10.2021

Dz.U. C 412 z 11.10.2021

Dz.U. C 401 z 4.10.2021

Dz.U. C 391 z 27.9.2021

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Sąd

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/2 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/2

---

Wybór prezesa trzeciej izby

(2021/C 471/02)

W dniu 8 października 2021 r., w następstwie ustąpienia ze stanowiska przez sędziego A.M. Collinsa, który był prezesem trzeciej izby, na podstawie art. 9 § 3 i art. 18 § 1 i 5 regulaminu postępowania Sąd wybrał sędziego G. De Baere’go na prezesa trzeciej izby w składzie trzech i pięciu sędziów na okres od 8 października 2021 r. do 31 sierpnia 2022 r.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/3 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/3

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 września 2021 r. – Komisja Europejska / Królestwo Belgii, Magnetrol International, Irlandia

(Sprawa C-337/19 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - System pomocy wprowadzony w życie przez Królestwo Belgii - Zwolnienie z opodatkowania nadmiernych zysków - Interpretacja indywidualna prawa podatkowego (tax ruling) - Stała praktyka administracyjna - Rozporządzenie (UE) 2015/1589 - Artykuł 1 lit. d) - Pojęcie „systemu pomocy” - Pojęcie „aktu” - Pojęcie „dalszych środków wykonawczych” - Określenie beneficjentów „w sposób ogólny i abstrakcyjny” - Odwołanie wzajemne - Dopuszczalność - Autonomia podatkowa państw członkowskich)

(2021/C 471/03)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: P.-J. Loewenthal i F. Tomat, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Królestwo Belgii (przedstawiciele: J.-C. Halleux, C. Pochet i M. Jacobs, pełnomocnicy, których wspierały M. Segura i M. Clayton, avocates), Magnetrol International (przedstawiciele: H. Gilliams i L. Goossens, advocaten), Irlandia

Interwenienci w postępowaniu odwoławczym: Soudal NV, Esko-Graphics BVBA (przedstawiciel: H. Viaene, avocat), Flir Systems Trading Belgium BVBA (przedstawiciele: T. Verstraeten i C. Docclo, avocats, et N. Reypens, advocaat), Anheuser-Busch InBev SA/NV, Ampar BVBA, Atlas Copco Airpower NV, Atlas Copco AB (przedstawiciele: A. von Bonin, Rechtsanwalt, W.O. Brouwer i A. Pliego Selie, advocaten, i A. Haelterman, avocat), Wabco Europe BVBA (przedstawiciele: E. Righini i L. Villani, avvocati, S. Völcker, Rechtsanwalt, i A. Papadimitriou, avocat), Celio International NV (przedstawiciele: H. Gilliams i L. Goossens, advocaten)

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 14 lutego 2019 r., Belgia i Magnetrol International/Komisja (T-131/16 i T-263/16, EU:T:2019:91), zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 14 lutego 2019 r., Belgia i Magnetrol International/Komisja (T-131/16 i T-263/16, EU:T:2019:91), zostaje uchylony.

| 2) | Pierwszy i drugi z zarzutów skargi w sprawie T-131/16 oraz zarzut pierwszy i część pierwsza zarzutu trzeciego skargi w sprawie T-263/16 zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

Pierwszy i drugi z zarzutów skargi w sprawie T-131/16 oraz zarzut pierwszy i część pierwsza zarzutu trzeciego skargi w sprawie T-263/16 zostają oddalone.

| 3) | Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Unii Europejskiej, aby ten wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie zarzutów od trzeciego do piątego skargi w sprawie T-131/16, oraz zarzutu drugiego, części drugiej i trzeciej zarzutu trzeciego oraz zarzutu czwartego skargi w sprawie T-263/16. |
| --- | --- |

3)

Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Unii Europejskiej, aby ten wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie zarzutów od trzeciego do piątego skargi w sprawie T-131/16, oraz zarzutu drugiego, części drugiej i trzeciej zarzutu trzeciego oraz zarzutu czwartego skargi w sprawie T-263/16.

| 4) | Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

4)

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/4 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/4

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom – Zjednoczone Królestwo) – The Software Incubator Ltd / Computer Associates (UK) Ltd

(Sprawa C-410/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Przedstawiciele handlowi działający na własny rachunek - Dyrektywa 86/653/WE - Artykuł 1 ust. 2 - Pojęcie „przedstawiciela handlowego” - Dostarczanie klientom oprogramowania informatycznego drogą elektroniczną - Udzielenie bezterminowej licencji na korzystanie - Pojęcia „sprzedaży” i „towarów”)

(2021/C 471/04)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Supreme Court of the United Kingdom

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: The Software Incubator Ltd

Druga strona postępowania: Computer Associates (UK) Ltd

Sentencja

Pojęcie „sprzedaży towarów”, o którym mowa w art. 1 ust. 2 dyrektywy Rady 86/653/EWG z dnia 18 grudnia 1986 r. w sprawie koordynacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do przedstawicieli handlowych działających na własny rachunek, należy interpretować w ten sposób, że może ono obejmować dostarczanie klientom, w zamian za zapłatę ceny, oprogramowania komputerowego drogą elektroniczną, jeżeli dostawie tej towarzyszy udzielenie bezterminowej licencji na korzystanie z tego oprogramowania.

---

(1)  Dz.U. C 255 z 29.7.2019.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/4 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/4

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 września 2021 r. – FVE Holýšov I s. r. o. i in. / Komisja Europejska, Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii, Republika Cypryjska, Republika Słowacka

(Sprawa C-850/19 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - System pomocy na rzecz energii odnawialnych - Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym - Skarga o stwierdzenie nieważności)

(2021/C 471/05)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: FVE Holýšov I s. r. o., FVE Stříbro s. r. o., FVE Úsilné s. r. o., FVE Mozolov s. r. o., FVE Osečná s. r. o., Solarpark Rybníček s. r. o., FVE Kněžmost s. r. o., Hutira FVE – Omice a.s., Exit 90 SPV s. r. o., Onyx Energy s. r. o., Onyx Energy projekt II s. r. o., Photon SPV 1 s. r. o., Photon SPV 3 s. r. o., Photon SPV 4 s. r. o., Photon SPV 6 s. r. o., Photon SPV 8 s. r. o., Photon SPV 10 s. r. o., Photon SPV 11 s. r. o., Antaris GmbH, Michael Göde, NGL Business Europe Ltd, NIG NV, GIHG Ltd, Radiance Energy Holding Sàrl, ICW Europe Investments Ltd, Photovoltaik Knopf Betriebs-GmbH, Voltaic Network GmbH, WA Investments-Europa Nova Ltd (przedstawiciele: A. Reuter, H. Wendt, C. Bürger, T. Christner, A. Compes, T. Herbold i W. Schumacher, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Armati, P. Němečková i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy), Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, J. Vláčil, T. Müller i I. Gavrilova, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik), Republika Cypryjska, Republika Słowacka (przedstawiciel: B. Ricziová, pełnomocnik)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: J. Möller i D. Klebs, pełnomocnicy)

Interwenient popierający Komisję Europejską: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Odwołanie główne zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie główne zostaje oddalone.

| 2) | Nie ma potrzeby orzekania w przedmiocie odwołania wzajemnego Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Nie ma potrzeby orzekania w przedmiocie odwołania wzajemnego Komisji Europejskiej.

| 3) | FVE Holýšov I s. r. o., FVE Stříbro s. r. o., FVE Úsilné s. r. o., FVE Mozolov s. r. o., FVE Osečná s. r. o., Solarpark Rybníček s. r. o., FVE Kněžmost s. r. o., Hutira FVE – Omice a.s., Exit 90 SPV s. r. o., Onyx Energy s. r. o., Onyx Energy projekt II s. r. o., Photon SPV 1 s. r. o., Photon SPV 3 s. r. o., Photon SPV 4 s. r. o., Photon SPV 6 s. r. o., Photon SPV 8 s. r. o., Photon SPV 10 s. r. o., Photon SPV 11 s. r. o., Antaris GmbH, Michael Göde, NGL Business Europe Ltd, NIG NV, GIHG Ltd, Radiance Energy Holding Sàrl, ICW Europe Investments Ltd, Photovoltaik Knopf Betriebs-GmbH, Voltaic Network GmbH i WA Investments-Europa Nova Ltd zostają obciążeni kosztami postępowania związanymi z odwołaniem głównym. |
| --- | --- |

3)

FVE Holýšov I s. r. o., FVE Stříbro s. r. o., FVE Úsilné s. r. o., FVE Mozolov s. r. o., FVE Osečná s. r. o., Solarpark Rybníček s. r. o., FVE Kněžmost s. r. o., Hutira FVE – Omice a.s., Exit 90 SPV s. r. o., Onyx Energy s. r. o., Onyx Energy projekt II s. r. o., Photon SPV 1 s. r. o., Photon SPV 3 s. r. o., Photon SPV 4 s. r. o., Photon SPV 6 s. r. o., Photon SPV 8 s. r. o., Photon SPV 10 s. r. o., Photon SPV 11 s. r. o., Antaris GmbH, Michael Göde, NGL Business Europe Ltd, NIG NV, GIHG Ltd, Radiance Energy Holding Sàrl, ICW Europe Investments Ltd, Photovoltaik Knopf Betriebs-GmbH, Voltaic Network GmbH i WA Investments-Europa Nova Ltd zostają obciążeni kosztami postępowania związanymi z odwołaniem głównym.

| 4) | FVE Holýšov I s. r. o., FVE Stříbro s. r. o., FVE Úsilné s. r. o., FVE Mozolov s. r. o., FVE Osečná s. r. o., Solarpark Rybníček s. r. o., FVE Kněžmost s. r. o., Hutira FVE – Omice a.s., Exit 90 SPV s. r. o., Onyx Energy s. r. o., Onyx Energy projekt II s. r. o., Photon SPV 1 s. r. o., Photon SPV 3 s. r. o., Photon SPV 4 s. r. o., Photon SPV 6 s. r. o., Photon SPV 8 s. r. o., Photon SPV 10 s. r. o., Photon SPV 11 s. r. o., Antaris GmbH, Michael Göde, NGL Business Europe Ltd, NIG NV, GIHG Ltd, Radiance Energy Holding Sàrl, ICW Europe Investments Ltd, Photovoltaik Knopf Betriebs-GmbH, Voltaic Network GmbH i WA Investments-Europa Nova Ltd oraz Komisja Europejska pokrywają własne koszty postępowania związane z odwołaniem wzajemnym. |
| --- | --- |

4)

FVE Holýšov I s. r. o., FVE Stříbro s. r. o., FVE Úsilné s. r. o., FVE Mozolov s. r. o., FVE Osečná s. r. o., Solarpark Rybníček s. r. o., FVE Kněžmost s. r. o., Hutira FVE – Omice a.s., Exit 90 SPV s. r. o., Onyx Energy s. r. o., Onyx Energy projekt II s. r. o., Photon SPV 1 s. r. o., Photon SPV 3 s. r. o., Photon SPV 4 s. r. o., Photon SPV 6 s. r. o., Photon SPV 8 s. r. o., Photon SPV 10 s. r. o., Photon SPV 11 s. r. o., Antaris GmbH, Michael Göde, NGL Business Europe Ltd, NIG NV, GIHG Ltd, Radiance Energy Holding Sàrl, ICW Europe Investments Ltd, Photovoltaik Knopf Betriebs-GmbH, Voltaic Network GmbH i WA Investments-Europa Nova Ltd oraz Komisja Europejska pokrywają własne koszty postępowania związane z odwołaniem wzajemnym.

| 5) | Republika Federalna Niemiec, Rzeczpospolita Polska, Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii i Republika Słowacka pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

5)

Republika Federalna Niemiec, Rzeczpospolita Polska, Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii i Republika Słowacka pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 68 z 2.3.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/5 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/5

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad – Bułgaria) – Balgarska natsionalna televizia / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” – Sofia pri Tsentralno upravlenie na NAP

(Sprawa C-21/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Zakres stosowania - Artykuł 2 ust. 1 lit. c) - Odpłatne świadczenie usług - Wyłączenie oferowanych telewidzom audiowizualnych usług medialnych finansowanych z subwencji publicznej i niewiążących się z żadnym wynagrodzeniem ze strony telewidzów - Artykuł 168 - Prawo do odliczenia - Podatnik dokonujący zarówno transakcji podlegających opodatkowaniu, jak i transakcji niewchodzących w zakres stosowania VAT)

(2021/C 471/06)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Administrativen sad Sofia-grad

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Balgarska natsionalna televizia

Strona przeciwna: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” – Sofia pri Tsentralno upravlenie na NAP

Sentencja

| 1) | Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że działalność krajowego publicznego dostawcy telewizji, polegająca na świadczeniu na rzecz telewidzów audiowizualnych usług medialnych, która jest finansowana przez państwo w drodze subwencji i nie wiąże się z uiszczaniem przez telewidzów żadnych opłat za emisję telewizyjną, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu tego przepisu. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że działalność krajowego publicznego dostawcy telewizji, polegająca na świadczeniu na rzecz telewidzów audiowizualnych usług medialnych, która jest finansowana przez państwo w drodze subwencji i nie wiąże się z uiszczaniem przez telewidzów żadnych opłat za emisję telewizyjną, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu tego przepisu.

| 2) | Artykuł 168 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że krajowy publiczny dostawca telewizji jest uprawniony do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby jego działalności dającej prawo do odliczenia, natomiast nie jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby jego działalności niewchodzącej w zakres stosowania VAT. Do państw członkowskich należy ustalenie metod i kryteriów podziału kwot VAT naliczonego pomiędzy transakcje podlegające opodatkowaniu i transakcje niewchodzące w zakres stosowania VAT, z uwzględnieniem celu i systematyki tej dyrektywy oraz z poszanowaniem zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 168 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że krajowy publiczny dostawca telewizji jest uprawniony do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby jego działalności dającej prawo do odliczenia, natomiast nie jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby jego działalności niewchodzącej w zakres stosowania VAT. Do państw członkowskich należy ustalenie metod i kryteriów podziału kwot VAT naliczonego pomiędzy transakcje podlegające opodatkowaniu i transakcje niewchodzące w zakres stosowania VAT, z uwzględnieniem celu i systematyki tej dyrektywy oraz z poszanowaniem zasady proporcjonalności.

---

(1)  Dz.U. C 95 z 23.3.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/6

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa – Łotwa) – AS „LatRailNet”, „Latvijas dzelzceļš” VAS / Valsts dzelzceļa administrācija

(Sprawa C-144/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Transport kolejowy - Dyrektywa 2012/34/UE - Artykuły 32 i 56 - Pobieranie opłat za infrastrukturę kolejową - Niezależność zarządcy infrastruktury - Funkcje organu regulacyjnego - Pojęcie „optymalnej konkurencyjności segmentów rynku kolejowego” - Wyłączne prawo do segmentu kolejowego - Podmiot świadczący usługi publiczne)

(2021/C 471/07)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Administratīvā rajona tiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: AS „LatRailNet”, „Latvijas dzelzceļš” VAS

Strona pozwana: Valsts dzelzceļa administrācija

Sentencja

| 1) | Artykuł 56 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego należy interpretować w ten sposób, że przyznaje on organowi regulacyjnemu uprawnienie do przyjęcia z własnej inicjatywy decyzji zobowiązującej przedsiębiorstwo wykonujące podstawowe funkcje zarządcy infrastruktury kolejowej, o których mowa w art. 7 ust. 1 tej dyrektywy, do wprowadzenia pewnych zmian do systemu pobierania opłat za infrastrukturę, chociaż system ten nie implikuje dyskryminacji wnioskodawców. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 56 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego należy interpretować w ten sposób, że przyznaje on organowi regulacyjnemu uprawnienie do przyjęcia z własnej inicjatywy decyzji zobowiązującej przedsiębiorstwo wykonujące podstawowe funkcje zarządcy infrastruktury kolejowej, o których mowa w art. 7 ust. 1 tej dyrektywy, do wprowadzenia pewnych zmian do systemu pobierania opłat za infrastrukturę, chociaż system ten nie implikuje dyskryminacji wnioskodawców.

| 2) | Artykuł 56 dyrektywy 2012/34 należy interpretować w ten sposób, iż warunki, jakie należy wprowadzić do systemu pobierania opłat, które organ regulacyjny ma prawo narzucić przedsiębiorstwu wykonującemu podstawowe funkcje zarządcy infrastruktury kolejowej, muszą być uzasadnione naruszeniem dyrektywy 2012/34 i ograniczać się do zaradzenia sytuacjom niezgodności z dyrektywą i nie mogą obejmować ocen celowości dokonywanych przez ten organ, naruszających zakres swobody tego zarządcy. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 56 dyrektywy 2012/34 należy interpretować w ten sposób, iż warunki, jakie należy wprowadzić do systemu pobierania opłat, które organ regulacyjny ma prawo narzucić przedsiębiorstwu wykonującemu podstawowe funkcje zarządcy infrastruktury kolejowej, muszą być uzasadnione naruszeniem dyrektywy 2012/34 i ograniczać się do zaradzenia sytuacjom niezgodności z dyrektywą i nie mogą obejmować ocen celowości dokonywanych przez ten organ, naruszających zakres swobody tego zarządcy.

| 3) | Artykuł 32 ust. 1 dyrektywy 2012/34 należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie – również co się tyczy kryterium optymalnej konkurencyjności segmentów rynku kolejowego – w odniesieniu do segmentów rynku kolejowego wolnych od konkurencji, w szczególności gdy są one obsługiwane przez podmiot świadczący usługi publiczne, któremu na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych przyznano wyłączne prawo w rozumieniu art. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 32 ust. 1 dyrektywy 2012/34 należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie – również co się tyczy kryterium optymalnej konkurencyjności segmentów rynku kolejowego – w odniesieniu do segmentów rynku kolejowego wolnych od konkurencji, w szczególności gdy są one obsługiwane przez podmiot świadczący usługi publiczne, któremu na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych przyznano wyłączne prawo w rozumieniu art. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70.

---

(1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/7 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/7

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski Rayonen sad – Bułgaria) – „Toplofikatsia Sofia” EAD, „CHEZ Elektro Bulgaria” AD, „Agentsia za control na prosrocheni zadalzhenia” EOOD (C-208/20), i „Toplofikatsia Sofia” EAD (C-256/20)

(Sprawy połączone C-208/20 i C-256/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 20 ust. 2 lit. a) TFUE - Artykuł 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE) nr 1206/2001 - Współpraca między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych - Artykuł 1 ust. 1 lit. a) - Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 - Jurysdykcja i uznawanie orzeczeń sądowych oraz ich wykonywanie w sprawach cywilnych i handlowych - Artykuł 5 ust. 1 - Niezapłacone wierzytelności - Orzeczenia sądów - Nakazy zapłaty - Doręczenie - Dłużnik mający miejsce pobytu pod nieznanym adresem w państwie członkowskim innym niż państwo sądu rozpatrującego sprawę)

(2021/C 471/08)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Sofiyski Rayonen sad

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca:„Toplofikatsia Sofia” EAD, „CHEZ Elektro Bulgaria” AD, „Agentsia za control na prosrocheni zadalzhenia” EOOD (C-208/20), „Toplofikatsia Sofia” EAD (C-256/20)

Sentencja

| 1) | Artykuł 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych należy interpretować w ten sposób, że nie ma on zastosowania do sytuacji, w której sąd państwa członkowskiego zarządza poszukiwanie adresu, w innym państwie członkowskim, osoby, której należy doręczyć orzeczenie sądu. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych należy interpretować w ten sposób, że nie ma on zastosowania do sytuacji, w której sąd państwa członkowskiego zarządza poszukiwanie adresu, w innym państwie członkowskim, osoby, której należy doręczyć orzeczenie sądu.

| 2) | Artykuł 5 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie wykonalności nakazu zapłaty wydanego przeciwko dłużnikowi i nie nakłada obowiązku uchylenia takiego nakazu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 5 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie wykonalności nakazu zapłaty wydanego przeciwko dłużnikowi i nie nakłada obowiązku uchylenia takiego nakazu.

---

(1)  Dz.U. C 255 z 3.8.2020, Dz.U. C 271 z 17.8.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/8

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – postępowanie wszczęte przez UM

(Sprawa C-277/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Dziedziczenie - Rozporządzenie (UE) nr 650/2012 - Artykuł 3 ust. 1 lit. b) - Pojęcie „umowy dotyczącej spadku” - Zakres stosowania - Umowa przeniesienia własności na wypadek śmierci - Artykuł 83 ust. 2 - Wybór prawa właściwego - Przepisy przejściowe)

(2021/C 471/09)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: UM

przy udziale: HW jako zarządcy spadku po ZL, Marktgemeinde Kötschach-Mauthen, Finanzamt Spittal Villach

Sentencja

| 1) | Artykuł 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego należy interpretować w ten sposób, że umowa, na podstawie której osoba przewiduje przyszłe, mające nastąpić w chwili jej śmierci, przeniesienie własności należącej do niej nieruchomości, na rzecz innych umawiających się stron, stanowi umowę dotyczącą spadku w rozumieniu tego przepisu. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego należy interpretować w ten sposób, że umowa, na podstawie której osoba przewiduje przyszłe, mające nastąpić w chwili jej śmierci, przeniesienie własności należącej do niej nieruchomości, na rzecz innych umawiających się stron, stanowi umowę dotyczącą spadku w rozumieniu tego przepisu.

| 2) | Artykuł 83 ust. 2 rozporządzenia nr 650/2012 należy interpretować w ten sposób, że nie znajduje on zastosowania do badania ważności wyboru prawa właściwego dokonanego przed dniem 17 sierpnia 2015 r. wyłącznie w celu uregulowania umowy dotyczącej spadku w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, dotyczącej jednego ze składników majątku spadkodawcy, a nie ogółu spraw dotyczących spadku po nim. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 83 ust. 2 rozporządzenia nr 650/2012 należy interpretować w ten sposób, że nie znajduje on zastosowania do badania ważności wyboru prawa właściwego dokonanego przed dniem 17 sierpnia 2015 r. wyłącznie w celu uregulowania umowy dotyczącej spadku w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, dotyczącej jednego ze składników majątku spadkodawcy, a nie ogółu spraw dotyczących spadku po nim.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 21.9.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/8

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional – Hiszpania) – GE Auto Service Leasing GMBH / Tribunal Económico Administrativo Central

(Sprawa C-294/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Harmonizacja ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - Ósma dyrektywa 79/1072/EWG - Artykuły 3, 6 i 7 - Warunki zwrotu podatku od wartości dodanej (VAT) - Podatnicy niemający siedziby na terytorium danego kraju - Odmowa zwrotu zapłaconego VAT - Dokumenty uzasadniające prawo do zwrotu - Brak przedstawienia dokumentów potwierdzających w wyznaczonym terminie)

(2021/C 471/10)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Audiencia Nacional

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: GE Auto Service Leasing GMBH

Strona przeciwna: Tribunal Económico Administrativo Central

Sentencja

| 1) | Przepisy ósmej dyrektywy Rady 79/1072/EWG z dnia 6 grudnia 1979 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – warunki zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium kraju oraz zasady prawa Unii, a w szczególności zasadę neutralności podatkowej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, aby wniosek o zwrot podatku od wartości dodanej VAT został oddalony, w sytuacji gdy podatnik nie przedstawił właściwemu organowi podatkowemu w wyznaczonym terminie, i to nawet na jego wniosek, wszystkich wymaganych dokumentów i informacji w celu udowodnienia swego prawa do zwrotu VAT, niezależnie od okoliczności, że podatnik ten przedstawił z własnej inicjatywy wszystkie te dokumenty i informacje w ramach postępowania odwoławczego lub postępowania sądowego w przedmiocie decyzji odmawiającej przyznania prawa do zwrotu takiego podatku, o ile zapewnione jest poszanowanie zasad równoważności i skuteczności, czego zweryfikowanie należy do sądu odsyłającego. |
| --- | --- |

1)

Przepisy ósmej dyrektywy Rady 79/1072/EWG z dnia 6 grudnia 1979 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – warunki zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium kraju oraz zasady prawa Unii, a w szczególności zasadę neutralności podatkowej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, aby wniosek o zwrot podatku od wartości dodanej VAT został oddalony, w sytuacji gdy podatnik nie przedstawił właściwemu organowi podatkowemu w wyznaczonym terminie, i to nawet na jego wniosek, wszystkich wymaganych dokumentów i informacji w celu udowodnienia swego prawa do zwrotu VAT, niezależnie od okoliczności, że podatnik ten przedstawił z własnej inicjatywy wszystkie te dokumenty i informacje w ramach postępowania odwoławczego lub postępowania sądowego w przedmiocie decyzji odmawiającej przyznania prawa do zwrotu takiego podatku, o ile zapewnione jest poszanowanie zasad równoważności i skuteczności, czego zweryfikowanie należy do sądu odsyłającego.

| 2) | Prawo Unii należy interpretować w ten sposób, że okoliczność, iż podatnik domagający się zwrotu podatku od wartości dodanej (VAT) nie przedstawia w toku postępowania administracyjnego żądanych przez organ podatkowy dokumentów, lecz czyni to z własnej inicjatywy w toku późniejszych postępowań, nie stanowi nadużycia prawa. |
| --- | --- |

2)

Prawo Unii należy interpretować w ten sposób, że okoliczność, iż podatnik domagający się zwrotu podatku od wartości dodanej (VAT) nie przedstawia w toku postępowania administracyjnego żądanych przez organ podatkowy dokumentów, lecz czyni to z własnej inicjatywy w toku późniejszych postępowań, nie stanowi nadużycia prawa.

---

(1)  Dz.U. C 320 z 28.9.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/9 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/9

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2021 r. – Komisja Europejska / Republika Włoska

(Sprawa C-341/20) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 258 TFUE - Dyrektywa 2003/96/WE - Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej - Artykuł 14 ust. 1 lit. c) - Zwolnienie produktów energetycznych wykorzystywanych jako paliwo do celów żeglugi na wodach terytorialnych Unii - Zwolnienie przyznane wyłącznie jednostkom pływającym prywatnej żegludze niehandlowej będącym przedmiotem umowy czarterowej)

(2021/C 471/11)

Język postępowania: włoski

Strona

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Moro i A. Armenia, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierana przez A. Maddalo, avvocato dello Stato)

Sentencja

| 1) | Przyznając zwolnienie z podatku akcyzowego od paliw silnikowych wykorzystywanych przez jednostki pływające prywatnej żeglugi niehandlowej wyłącznie jeżeli jednostki te są przedmiotem umowy czarterowej, niezależnie od rzeczywistego ich wykorzystania, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej. |
| --- | --- |

1)

Przyznając zwolnienie z podatku akcyzowego od paliw silnikowych wykorzystywanych przez jednostki pływające prywatnej żeglugi niehandlowej wyłącznie jeżeli jednostki te są przedmiotem umowy czarterowej, niezależnie od rzeczywistego ich wykorzystania, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej.

| 2) | Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania

---

(1)  Dz.U. C 339 z 12.10.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/10 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/10

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln – Niemcy) – Phantasialand / Finanzamt Brühl

(Sprawa C-406/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 98 - Uprawnienie państw członkowskich do zastosowania obniżonej stawki VAT do niektórych dostaw towarów i świadczeń usług - Załącznik III pkt 7 - Wstęp do wesołych miasteczek, parków rozrywki i na targi - Zasada neutralności podatkowej - Świadczenia wykonywane przez przedsiębiorstwa z branży wesołych miasteczek i parków rozrywki w formie stacjonarnej oraz przez przedsiębiorstwa z branży wesołych miasteczek i parków rozrywki w formie niestacjonarnej - Porównywalność - Kontekst - Punkt widzenia przeciętnego konsumenta - Opinia biegłego)

(2021/C 471/12)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht Köln

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Phantasialand

Strona przeciwna: Finanzamt Brühl

Sentencja

Artykuł 98 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w związku z pkt 7 załącznika III do tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, na mocy których, po pierwsze, świadczenia wykonywane przez przedsiębiorstwa z branży wesołych miasteczek i parków rozrywki w formie niestacjonarnej i po drugie, świadczenia wykonywane przez przedsiębiorstwa z branży wesołych miasteczek i parków rozrywki w formie stacjonarnej w postaci parku rozrywki podlegają dwóm odrębnym stawkom podatku od wartości dodanej, obniżonej i podstawowej, pod warunkiem przestrzegania zasady neutralności podatkowej. Prawo Unii nie stoi na przeszkodzie temu, by sąd odsyłający, w sytuacji gdy napotka szczególne trudności przy weryfikacji przestrzegania zasady neutralności podatkowej, zwrócił się, na warunkach przewidzianych w prawie krajowym, o sporządzenie opinii w celu wyjaśnienia jego wyroku.

---

(1)  Dz.U. C 423 z 7.12.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/10 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/10

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Köln – Niemcy) – RK / CR

(Sprawa C-422/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Dziedziczenie - Rozporządzenie (UE) nr 650/2012 - Artykuł 6 lit. a) - Stwierdzenie braku jurysdykcji - Artykuł 7 lit. a) - Jurysdykcja - Kontrola przez sąd, do którego sprawę wniesiono w drugiej kolejności - Artykuł 22 - Wybór prawa właściwego - Artykuł 39 - Wzajemne uznawanie - Artykuł 83 ust. 4 - Przepisy przejściowe)

(2021/C 471/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht Köln

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: RK

Druga strona postępowania: CR

Sentencja

| 1) | Artykuł 7 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego należy interpretować w ten sposób, że dla celów stwierdzenia braku jurysdykcji w rozumieniu art. 6 lit. a) tego samego rozporządzenia, oznaczającego rezygnację z rozpatrzenia sprawy na rzecz sądów państwa członkowskiego, którego prawo wybrał jako właściwe zmarły, nie jest konieczne wyraźne stwierdzenie przez sąd, do którego wcześniej wniesiono sprawę, braku własnej jurysdykcji, lecz konieczne jest, by intencja ta wynikała jednoznacznie z orzeczenia wydanego przez ów sąd w tym zakresie. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 7 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego należy interpretować w ten sposób, że dla celów stwierdzenia braku jurysdykcji w rozumieniu art. 6 lit. a) tego samego rozporządzenia, oznaczającego rezygnację z rozpatrzenia sprawy na rzecz sądów państwa członkowskiego, którego prawo wybrał jako właściwe zmarły, nie jest konieczne wyraźne stwierdzenie przez sąd, do którego wcześniej wniesiono sprawę, braku własnej jurysdykcji, lecz konieczne jest, by intencja ta wynikała jednoznacznie z orzeczenia wydanego przez ów sąd w tym zakresie.

| 2) | Artykuł 6 lit. a), art. 7 lit. a) oraz art. 39 rozporządzenia nr 650/2012 należy interpretować w ten sposób, że sąd państwa członkowskiego, do którego wniesiono sprawę po tym, jak inny sąd stwierdził brak własnej jurysdykcji, nie jest uprawniony do kontrolowania, czy zostały spełnione określone w tych przepisach przesłanki stwierdzenia przez sąd, do którego wcześniej wniesiono sprawę, braku własnej jurysdykcji. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 6 lit. a), art. 7 lit. a) oraz art. 39 rozporządzenia nr 650/2012 należy interpretować w ten sposób, że sąd państwa członkowskiego, do którego wniesiono sprawę po tym, jak inny sąd stwierdził brak własnej jurysdykcji, nie jest uprawniony do kontrolowania, czy zostały spełnione określone w tych przepisach przesłanki stwierdzenia przez sąd, do którego wcześniej wniesiono sprawę, braku własnej jurysdykcji.

| 3) | Artykuł 6 lit. a) i art. 7 lit. a) rozporządzenia nr 650/2012 należy interpretować w ten sposób, że zawarte w nich przepisy jurysdykcyjne znajdują zastosowanie również wtedy, gdy w testamencie sporządzonym przed dniem 17 sierpnia 2015 r. zmarły nie dokonał wyboru prawa właściwego dla dziedziczenia i gdy wskazanie tego prawa właściwego wynika jedynie z art. 83 ust. 4 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 6 lit. a) i art. 7 lit. a) rozporządzenia nr 650/2012 należy interpretować w ten sposób, że zawarte w nich przepisy jurysdykcyjne znajdują zastosowanie również wtedy, gdy w testamencie sporządzonym przed dniem 17 sierpnia 2015 r. zmarły nie dokonał wyboru prawa właściwego dla dziedziczenia i gdy wskazanie tego prawa właściwego wynika jedynie z art. 83 ust. 4 tego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. C 443 z 21.12.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/11

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 9 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – Real Vida Seguros SA / Autoridade Tributária e Aduaneira

(Sprawa C-449/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Artykuł 63 TFUE - Swobodny przepływ kapitału - Podatek dochodowy - Dywidendy związane z akcjami notowanymi - Korzyść podatkowa zastrzeżona dla dywidend związanych z akcjami notowanymi na krajowym rynku giełdowym - Odmienne traktowanie - Obiektywne kryterium zróżnicowania - Ograniczenie - Artykuł 65 TFUE - Obiektywnie porównywalne sytuacje - Względy uzasadniające - Cel o charakterze czysto ekonomicznym)

(2021/C 471/14)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Supremo Tribunal Administrativo

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę kasacyjną: Real Vida Seguros SA

Strona przeciwna: Autoridade Tributária e Aduaneira

Sentencja

Artykuły 63 i 65 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie praktyce podatkowej państwa członkowskiego polegającej na tym, że dywidendy związane z akcjami notowanymi na rynku giełdowym tego państwa członkowskiego zalicza się – do celów ustalenia podstawy podatku od dochodów podatnika – jedynie w 50 % ich wysokości, podczas gdy dywidendy związane z akcjami notowanymi na rynkach giełdowych pozostałych państw członkowskich uwzględnia się w całości.

---

(1)  Dz.U. C 433 z 14.12.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/12

---

Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 września 2021 r. – Scandlines Danmark ApS, Scandlines Deutschland GmbH / Komisja Europejska, Królestwo Danii

(Sprawa C-173/19 P) (1)

(Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - Finansowanie publiczne stałego połączenia drogowo-kolejowego przez cieśninę Fehmarn - Pomoc indywidualna - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Akt wyłącznie potwierdzający - Akt przygotowawczy)

(2021/C 471/15)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Scandlines Danmark ApS, Scandlines Deutschland GmbH (przedstawiciel: L. Sandberg-Mørch, advokat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciel: S. Noë, V. Bottka i L. Armati, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciel: J. Nymann-Lindegren, pełnomocnik, którego wspierał R. Holdgaard, advokat)

Sentencja

| 1. | Odwołanie zostaje odrzucone jako oczywiście bezzasadne. |
| --- | --- |

1.

Odwołanie zostaje odrzucone jako oczywiście bezzasadne.

| 2. | Scandlines Danmark ApS i Scandlines Deutschland GmbH pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2.

Scandlines Danmark ApS i Scandlines Deutschland GmbH pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 1) | Królestwo Danii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

1)

Królestwo Danii pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 29.4.2019.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/12

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 1 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Marcina Margońskiego działającego jako zastępca notariusz w Krapkowicach Justyny Gawlicy – Polska) – postępowanie wszczęte przez OKR

(Sprawa C-387/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Artykuł 267 TFUE - Zastępca notariusza - Pojęcie „sądu krajowego” - Kryteria - Niedopuszczalność wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym)

(2021/C 471/16)

Język postępowania: polski

Organ odsyłający

Marcin Margoński działający jako zastępca notariusz w Krapkowicach Justyny Gawlicy

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca zażalenie: OKR

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez zastępcę notarialnego w Krapkowicach (Polska) jest oczywiście niedopuszczalny.

---

(1)  Dz.U. C 53 z 15.2.2021.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/13 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/13

---

Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) – Zjednoczone Królestwo) – Amoena Ltd / The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

(Sprawa C-706/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wspólna taryfa celna - Klasyfikacja taryfowa - Nomenklatura scalona - Pozycje 6212 i 9021 - Biustonosze po mastektomii - Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1167 - Pojęcie „akcesoriów” - Wykładnia wyroku z dnia 19 grudnia 2019 r., Amoena (C-677/18, EU:C:2019:1142))

(2021/C 471/17)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Amoena Ltd

Druga strona postępowania: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Sentencja

| 1) | Punkt 53 wyroku z dnia 19 grudnia Amoena (C-677/18, EU:C:2019:1142), w jego wersji angielskiej, należy interpretować w ten sposób, że:






  — | w pierwszym zdaniu tego punktu słowa „them” i „their” odnoszą się do protez piersi, zaś słowa „they” odnoszą się do biustonoszy po mastektomii, |
| --- | --- | --- |

1)

Punkt 53 wyroku z dnia 19 grudnia Amoena (C-677/18, EU:C:2019:1142), w jego wersji angielskiej, należy interpretować w ten sposób, że:

—

w pierwszym zdaniu tego punktu słowa „them” i „their” odnoszą się do protez piersi, zaś słowa „they” odnoszą się do biustonoszy po mastektomii,

| — | w drugim zdaniu tego punktu słowo „their” oraz dwa pierwsze wystąpienia słowa „they” odnoszą się do biustonoszy po mastektomii, podczas gdy ostatnie wystąpienie słowa „they” odnosi się do protez piersi. |
| --- | --- |

—

w drugim zdaniu tego punktu słowo „their” oraz dwa pierwsze wystąpienia słowa „they” odnoszą się do biustonoszy po mastektomii, podczas gdy ostatnie wystąpienie słowa „they” odnosi się do protez piersi.

| 2) | W drugim zdaniu pkt 53 wyroku z dnia 19 grudnia 2019 r., Amoena (C-677/18, EU:C:2019:1142) Trybunał, w celu ustalenia, czy biustonosze po mastektomii można uznać za „akcesoria do protez piersi”, w rozumieniu działu 90 nomenklatury scalonej, ujętego w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r., zastosował jedynie kryterium określone w pkt 51 tego wyroku, zgodnie za „akcesoria” w rozumieniu tego działu uważa się wymienne części lub urządzenia umożliwiające wykonywanie specjalnej funkcji związanej z główną funkcją aparatury. |
| --- | --- |

2)

W drugim zdaniu pkt 53 wyroku z dnia 19 grudnia 2019 r., Amoena (C-677/18, EU:C:2019:1142) Trybunał, w celu ustalenia, czy biustonosze po mastektomii można uznać za „akcesoria do protez piersi”, w rozumieniu działu 90 nomenklatury scalonej, ujętego w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r., zastosował jedynie kryterium określone w pkt 51 tego wyroku, zgodnie za „akcesoria” w rozumieniu tego działu uważa się wymienne części lub urządzenia umożliwiające wykonywanie specjalnej funkcji związanej z główną funkcją aparatury.

---

(1)  Dz.U. C 110 z 29.3.2021.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/14 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/14

---

Postanowienie Trybunału(dziewiąta izba) z dnia 1 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Budai Központi Kerületi Bíróság – Węgry) – postępowanie karne przeciwko KI

(Sprawa C-131/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Zasada ne bis in idem - Kumulacja sankcji - Charakter sankcji nałożonej przez policję - Wykonanie prawa krajowego - Brak związku z prawem Unii - Oczywisty brak właściwości Trybunału)

(2021/C 471/18)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Budai Központi Kerületi Bíróság

Strona postępowania karnego przed sądem odsyłającym

KI

Sentencja

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytanie przedstawione przez Budai Központi Kerületi Bíróság (centralny sąd dla rejonu Buda, Węgry) postanowieniem z dnia 10 lutego 2021 r.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 10.5.2021.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/14 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/14

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (dziewiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 20 sierpnia 2020 r. w sprawie T-755/18, FL Brüterei M-V GmbH i in. / Komisja Europejska, wniesione w dniu 23 października 2020 r.

(Sprawa C-540/20 P)

(2021/C 471/19)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: FL Brüterei M-V GmbH (przedstawiciel: H. Schmidt, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Erdegut GmbH, Ökofarm Groß Markow GmbH, Komisja Europejska

Postanowieniem z dnia 24 września 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (szósta izba) w części odrzucił odwołanie jako oczywiście niedopuszczalne, a w części oddalił je jako oczywiście bezzasadne i orzekł, że wnosząca odwołanie pokrywa własne koszty.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/14 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/14

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 20 stycznia 2021 r. w sprawie T-543/20, Johann A. Löning / Unia Europejska, reprezentowana przez Komisję Europejską, wniesione w dniu 22 marca 2021 r. przez Johanna A. Löninga

(Sprawa C-176/21 P)

(2021/C 471/20)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Johann A. Löning (przedstawiciel: W. Mathes, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Postanowieniem z dnia 3 września 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dziewiąta izba) oddalił odwołanie jako oczywiście bezzasadne i orzekł, że wnoszący odwołanie pokrywa własne koszty.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/15 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/15

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 12 lutego 2021 r. w sprawie T-19/20, sprd.net / EUIPO – Shirtlabor, wniesione w dniu 12 kwietnia 2021 r. przez sprd.net AG

(Sprawa C-236/21 P)

(2021/C 471/21)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: sprd.net AG (przedstawiciel: J. Hellenbrand, Rechtsanwalt)

Pozostali uczestnicy postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Shirtlabor GmbH

Postanowieniem z dnia 1 września 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i obciążył wnoszącą odwołanie jej własnymi kosztami.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/15 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 8 czerwca 2021 r. – IC / PET-PROM d.o.o.

(Sprawa C-361/21)

(2021/C 471/22)

Język postępowania: chorwacki

Sąd odsyłający

Visoki trgovački sud Republike Hrvatske

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: IC

Strona pozwana: PET-PROM d.o.o.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy należy uznać, że zasada przewidziana w drugiej części pierwszego zdania i w drugim zdaniu art. 177 ust. 3 Sudski poslovnik (regulaminu postępowania przed sądem; Narodne novine, nr: 37/14, 49/14, 8/15, 35/15, 123/15, 45/16, 29/17, 33/17, 34/17, 57/17, 101/18, 119/18, 81/19, 128/19, 39/20 i 47/20), która brzmi: „W sądach drugiej instancji sprawa jest uznana za zakończoną w momencie wysłania orzeczenia z gabinetu sędziego, po tym jak sprawa wróci z biura rejestracji orzeczeń. Biuro rejestracji powinno w możliwie najkrótszym terminie od dnia otrzymania akt zwrócić je do gabinetu sędziego. Sekretariat sądowy w terminie kolejnych 8 dni wysyła orzeczenie z sądu” jest zgodna z art. 19 ust. 1 TUE i art. 47 karty praw podstawowych? |
| --- | --- |

1)

Czy należy uznać, że zasada przewidziana w drugiej części pierwszego zdania i w drugim zdaniu art. 177 ust. 3 Sudski poslovnik (regulaminu postępowania przed sądem; Narodne novine, nr: 37/14, 49/14, 8/15, 35/15, 123/15, 45/16, 29/17, 33/17, 34/17, 57/17, 101/18, 119/18, 81/19, 128/19, 39/20 i 47/20), która brzmi: „W sądach drugiej instancji sprawa jest uznana za zakończoną w momencie wysłania orzeczenia z gabinetu sędziego, po tym jak sprawa wróci z biura rejestracji orzeczeń. Biuro rejestracji powinno w możliwie najkrótszym terminie od dnia otrzymania akt zwrócić je do gabinetu sędziego. Sekretariat sądowy w terminie kolejnych 8 dni wysyła orzeczenie z sądu” jest zgodna z art. 19 ust. 1 TUE i art. 47 karty praw podstawowych?

| 2) | Czy art. 40 ust. 2 Zakon o sudovima (ustawy o sądach), który stanowi: „Stanowiska prawne przyjęte na posiedzeniu wszystkich sędziów lub sędziów jednego z wydziałów Vrhovni sud Republike Hrvatske (sądu najwyższego Republiki Chorwacji), Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu gospodarczego Republiki Chorwacji), Visoki upravni sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu administracyjnego Republiki Chorwacji), Visoki kazneni sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu karnego Republiki Chorwacji), Visoki prekršajni sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu ds. wykroczeń Republiki Chorwacji) i na posiedzeniu sędziów jednego z wydziałów sądu okręgowego obowiązuje w drugiej instancji wszystkie izby lub sędziów orzekających w składzie jednoosobowym w ramach tego wydziału lub sądu” jest zgodny z art. 19 ust. 1 TUE i art. 47 karty praw podstawowych? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 40 ust. 2 Zakon o sudovima (ustawy o sądach), który stanowi: „Stanowiska prawne przyjęte na posiedzeniu wszystkich sędziów lub sędziów jednego z wydziałów Vrhovni sud Republike Hrvatske (sądu najwyższego Republiki Chorwacji), Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu gospodarczego Republiki Chorwacji), Visoki upravni sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu administracyjnego Republiki Chorwacji), Visoki kazneni sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu karnego Republiki Chorwacji), Visoki prekršajni sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu ds. wykroczeń Republiki Chorwacji) i na posiedzeniu sędziów jednego z wydziałów sądu okręgowego obowiązuje w drugiej instancji wszystkie izby lub sędziów orzekających w składzie jednoosobowym w ramach tego wydziału lub sądu” jest zgodny z art. 19 ust. 1 TUE i art. 47 karty praw podstawowych?

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/16 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 9 lipca 2021 r. – Orthomol pharmazeutische Vertriebs GmbH / Verband Sozialer Wettbewerb e.V.

(Sprawa C-418/21)

(2021/C 471/23)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: Orthomol pharmazeutische Vertriebs GmbH

Strona przeciwna: Verband Sozialer Wettbewerb e.V.

Pytania prejudycjalne

| 1) | W jakich okolicznościach istnieją inne medyczne wymagania żywieniowe w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. g) alternatywa druga rozporządzenia nr 609/2013 (1),
  to znaczy:
  czy wymaga się – obok wskazanej w alternatywie pierwszej ograniczonej, upośledzonej lub zaburzonej zdolności przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności – żeby z powodu choroby występowały zwiększone wymagania żywieniowe, które mają być zaspokojone przez daną żywność,
  czy też wystarczy, że pacjent spożywając tę żywność ogólnie odniesie z tego korzyść, ponieważ zawarte w niej substancje przeciwdziałają zaburzeniu lub łagodzą jego objawy? |
| --- | --- |

1)

W jakich okolicznościach istnieją inne medyczne wymagania żywieniowe w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. g) alternatywa druga rozporządzenia nr 609/2013 (1),

to znaczy:

czy wymaga się – obok wskazanej w alternatywie pierwszej ograniczonej, upośledzonej lub zaburzonej zdolności przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności – żeby z powodu choroby występowały zwiększone wymagania żywieniowe, które mają być zaspokojone przez daną żywność,

czy też wystarczy, że pacjent spożywając tę żywność ogólnie odniesie z tego korzyść, ponieważ zawarte w niej substancje przeciwdziałają zaburzeniu lub łagodzą jego objawy?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze stosownie do drugiej z przedstawionych alternatyw:
  Czy jako „ogólnie przyjęte dane naukowe” zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (2) rozumieć należy w każdym przypadku randomizowane badanie z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, które wprawdzie nie dotyczy konkretnie danego produktu, ale przynajmniej dostarcza wskazówek, że występują deklarowane skutki? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze stosownie do drugiej z przedstawionych alternatyw:

Czy jako „ogólnie przyjęte dane naukowe” zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (2) rozumieć należy w każdym przypadku randomizowane badanie z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, które wprawdzie nie dotyczy konkretnie danego produktu, ale przynajmniej dostarcza wskazówek, że występują deklarowane skutki?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylające dyrektywę Rady 92/52/EWG, dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009 (Dz.U. 2013, L 185, s. 35).

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128 z dnia 25 września 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 w odniesieniu do szczegółowych wymogów dotyczących składu żywności specjalnego przeznaczenia medycznego oraz informacji na jej temat (Dz.U. 2016, L 25, s. 30).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/16 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Obersten Gerichtshofs (Austria) w dniu 13 lipca 2021 r. – Ocilion IPTV Technologies GmbH / Seven. One Entertainment Group GmbH, Puls 4 TV GmbH & Co. KG

(Sprawa C-426/21)

(2021/C 471/24)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca w postępowaniu rewizyjnym: Ocilion IPTV Technologies GmbH

Strona przeciwna w postępowaniu rewizyjnym: Seven.One Entertainment Group GmbH, Puls 4 TV GmbH & Co. KG

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy zgodny z prawem Unii jest przepis krajowy, który na podstawie art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (1) (Dz.U. 2001, L 167, s. 10) zezwala na stosowanie udostępnianego przez komercyjnego dostawcę rejestratora wideo online, który






  a) | w związku z technicznie zastosowaną procedurą deduplikacji nie sporządza w przypadku każdego zainicjowanego przez użytkownika nagrania samodzielnej kopii zaprogramowanej treści kanału, lecz, jeżeli dana treść została już zapisana z inicjatywy innego użytkownika nagrywającego jako pierwszy, dokonuje zwykłego referencjonowania w celu uniknięcia zbędnych danych, które umożliwia kolejnemu użytkownikowi dostęp do zapisanej już treści; |
| --- | --- | --- |

1.

Czy zgodny z prawem Unii jest przepis krajowy, który na podstawie art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (1) (Dz.U. 2001, L 167, s. 10) zezwala na stosowanie udostępnianego przez komercyjnego dostawcę rejestratora wideo online, który

a)

w związku z technicznie zastosowaną procedurą deduplikacji nie sporządza w przypadku każdego zainicjowanego przez użytkownika nagrania samodzielnej kopii zaprogramowanej treści kanału, lecz, jeżeli dana treść została już zapisana z inicjatywy innego użytkownika nagrywającego jako pierwszy, dokonuje zwykłego referencjonowania w celu uniknięcia zbędnych danych, które umożliwia kolejnemu użytkownikowi dostęp do zapisanej już treści;

| b) | posiada funkcję replay, w ramach której cały program telewizyjny wszystkich wybranych nadawców jest nagrywany przez całą dobę i udostępniany do odtwarzania przez siedem dni, jeżeli użytkownik dokona jednorazowo odpowiedniego wyboru w menu rejestratora wideo online danego nadawcy poprzez kliknięcie skrzynki; oraz |
| --- | --- |

b)

posiada funkcję replay, w ramach której cały program telewizyjny wszystkich wybranych nadawców jest nagrywany przez całą dobę i udostępniany do odtwarzania przez siedem dni, jeżeli użytkownik dokona jednorazowo odpowiedniego wyboru w menu rejestratora wideo online danego nadawcy poprzez kliknięcie skrzynki; oraz

| c) | zapewnia użytkownikowi (albo w ramach usługi chmurowej dostawcy, albo w ramach udostępnianego przez dostawcę kompletnego rozwiązania IPTV on premises) również odstęp do chronionych treści audycji bez zgody uprawnionego podmiotu? |
| --- | --- |

c)

zapewnia użytkownikowi (albo w ramach usługi chmurowej dostawcy, albo w ramach udostępnianego przez dostawcę kompletnego rozwiązania IPTV on premises) również odstęp do chronionych treści audycji bez zgody uprawnionego podmiotu?

| 2. | Czy pojęcie „publicznego udostępniania” wskazane w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 należy interpretować w ten sposób, że jest ono dokonywane przez komercyjnego dostawcę kompletnego rozwiązania IPTV (on premises), w ramach którego oprócz zapewnienia oprogramowania i sprzętu do odbioru programów telewizyjnych za pośrednictwem internetu zapewnia on również wparcie techniczne oraz na bieżąco dostosowuje usługę, jednakże usługa jest w całości realizowana na infrastrukturze klienta, jeżeli usługa ta zapewnia użytkownikowi dostęp nie tylko do treści audycji, na których korzystanie online udzieliły zezwolenia podmioty uprawnione, lecz również do takich chronionych treści, w przypadku których nie zostało złożone odpowiednie oświadczenie w sprawie uprawnień, a dostawca






  a) | może wywierać wpływ na to, jakie programy telewizyjne mogą być odbierane przez użytkownika końcowego za pośrednictwem usługi, |
| --- | --- | --- |

2.

Czy pojęcie „publicznego udostępniania” wskazane w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 należy interpretować w ten sposób, że jest ono dokonywane przez komercyjnego dostawcę kompletnego rozwiązania IPTV (on premises), w ramach którego oprócz zapewnienia oprogramowania i sprzętu do odbioru programów telewizyjnych za pośrednictwem internetu zapewnia on również wparcie techniczne oraz na bieżąco dostosowuje usługę, jednakże usługa jest w całości realizowana na infrastrukturze klienta, jeżeli usługa ta zapewnia użytkownikowi dostęp nie tylko do treści audycji, na których korzystanie online udzieliły zezwolenia podmioty uprawnione, lecz również do takich chronionych treści, w przypadku których nie zostało złożone odpowiednie oświadczenie w sprawie uprawnień, a dostawca

a)

może wywierać wpływ na to, jakie programy telewizyjne mogą być odbierane przez użytkownika końcowego za pośrednictwem usługi,

| b) | wie, że jego usługa umożliwia również odbiór chronionych treści audycji bez zgody podmiotu uprawnionego, jednakże |
| --- | --- |

b)

wie, że jego usługa umożliwia również odbiór chronionych treści audycji bez zgody podmiotu uprawnionego, jednakże

| c) | nie nakłania przy pomocy tej możliwości do niedozwolonego korzystania z jego usługi i nie stwarza w ten sposób zachęty do nabycia produktu, lecz przeciwnie informuje swoich klientów przy zawarciu umowy, że muszą zatroszczyć się na własną odpowiedzialność o uzyskanie uprawnień, oraz |
| --- | --- |

c)

nie nakłania przy pomocy tej możliwości do niedozwolonego korzystania z jego usługi i nie stwarza w ten sposób zachęty do nabycia produktu, lecz przeciwnie informuje swoich klientów przy zawarciu umowy, że muszą zatroszczyć się na własną odpowiedzialność o uzyskanie uprawnień, oraz

| d) | poprzez swoją działalność nie stwarza żadnego szczególnego dostępu do treści audycji, które bez jego udziału nie mogłyby być lub mogłyby być odbierane z trudem? |
| --- | --- |

d)

poprzez swoją działalność nie stwarza żadnego szczególnego dostępu do treści audycji, które bez jego udziału nie mogłyby być lub mogłyby być odbierane z trudem?

---

(1)  Dz.U. 2001, L 167, s. 10.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 22 lipca 2021 r. – CIG Pannónia Életbiztosító Nyrt. / Nemzeti Adó – és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Sprawa C-458/21)

(2021/C 471/25)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Kúria

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: CIG Pannónia Életbiztosító Nyrt.

Druga strona postępowania: Nemzeti Adó – és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) należy interpretować w ten sposób, że zwolniona z VAT jest usługa, z której zakład ubezpieczeń korzysta w celu:

| — | weryfikacji prawidłowości diagnozy poważnej choroby stwierdzonej u osoby ubezpieczonej; i |
| --- | --- |

—

weryfikacji prawidłowości diagnozy poważnej choroby stwierdzonej u osoby ubezpieczonej; i

| — | poszukiwania najlepszych dostępnych usług zdrowotnych w celu leczenia osoby ubezpieczonej; i |
| --- | --- |

—

poszukiwania najlepszych dostępnych usług zdrowotnych w celu leczenia osoby ubezpieczonej; i

| — | w przypadku gdy jest to objęte polisą ubezpieczeniową, a ubezpieczony o to wnosi, zorganizowania leczenia za granicą? |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy jest to objęte polisą ubezpieczeniową, a ubezpieczony o to wnosi, zorganizowania leczenia za granicą?

---

(1)  Dz.U. 2006, L 347, s. 1.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 2 sierpnia 2021 r. – Monz Handelsgesellschaft lnternational mbH & Co. KG / Büchel GmbH & Co. Fahrzeugtechnik KG

(Sprawa C-472/21)

(2021/C 471/26)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Monz Handelsgesellschaft lnternational mbH & Co. KG

Druga strona postępowania: Büchel GmbH & Co. Fahrzeugtechnik KG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy część składowa, która ucieleśnia wzór, pozostaje „widoczna” w rozumieniu art. 3 ust. 3 dyrektywy 98/71/WE (1) już wtedy, gdy obiektywnie możliwe jest rozpoznanie wzoru w stanie po wmontowaniu części składowej, czy też widoczność należy oceniać z uwzględnieniem określonych okoliczności użytkowania lub z określonej perspektywy odbiorcy? |
| --- | --- |

1)

Czy część składowa, która ucieleśnia wzór, pozostaje „widoczna” w rozumieniu art. 3 ust. 3 dyrektywy 98/71/WE (1) już wtedy, gdy obiektywnie możliwe jest rozpoznanie wzoru w stanie po wmontowaniu części składowej, czy też widoczność należy oceniać z uwzględnieniem określonych okoliczności użytkowania lub z określonej perspektywy odbiorcy?

| 2) | W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi w ten sposób, że widoczność należy oceniać z uwzględnieniem określonych okoliczności użytkowania lub z określonej perspektywy odbiorcy:






  a) | Czy dla oceny „normalnego stosowania” produktu złożonego w rozumieniu art. 3 ust. 3 i 4 dyrektywy 98/71/WE znaczenie ma zamierzony przez producenta części składowej lub produktu złożonego cel stosowania czy też zwyczajowe stosowanie produktu złożonego przez użytkownika końcowego? |
| --- | --- | --- |

2)

W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi w ten sposób, że widoczność należy oceniać z uwzględnieniem określonych okoliczności użytkowania lub z określonej perspektywy odbiorcy:

a)

Czy dla oceny „normalnego stosowania” produktu złożonego w rozumieniu art. 3 ust. 3 i 4 dyrektywy 98/71/WE znaczenie ma zamierzony przez producenta części składowej lub produktu złożonego cel stosowania czy też zwyczajowe stosowanie produktu złożonego przez użytkownika końcowego?

| b) | Według jakich kryteriów należy oceniać, czy stosowanie produktu złożonego przez użytkownika końcowego ma charakter „normalny” w rozumieniu art. 3 ust. 3 i 4 dyrektywy 98/71/WE? |
| --- | --- |

b)

Według jakich kryteriów należy oceniać, czy stosowanie produktu złożonego przez użytkownika końcowego ma charakter „normalny” w rozumieniu art. 3 ust. 3 i 4 dyrektywy 98/71/WE?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów (Dz.U. 1998, L 289, s. 28).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/19 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Miskolci Törvényszék (Węgry) w dniu 3 sierpnia 2021 r. – IH / MÁV-START Vasúti Személyszállító Zrt.

(Sprawa C-477/21)

(2021/C 471/27)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Miskolci Törvényszék

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: IH

Strona pozwana: MÁV-START Vasúti Személyszállító Zrt.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 5 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (1) w związku z art. 31 ust. 2 Karty [praw podstawowych Unii Europejskiej] należy interpretować w ten sposób, że odpoczynek dobowy przewidziany w art. 3 [tej dyrektywy] stanowi część tygodniowego okresu odpoczynku? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 5 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (1) w związku z art. 31 ust. 2 Karty [praw podstawowych Unii Europejskiej] należy interpretować w ten sposób, że odpoczynek dobowy przewidziany w art. 3 [tej dyrektywy] stanowi część tygodniowego okresu odpoczynku?

| 2) | Czy też art. 5 dyrektywy 2003/88 w związku z art. 31 ust. 2 karty praw podstawowych należy interpretować w ten sposób, że zgodnie z celem tej dyrektywy wspomniany artykuł ustanawia jedynie minimalny wymiar tygodniowego okresu odpoczynku, to znaczy odpoczynek tygodniowy powinien obejmować nieprzerwany okres co najmniej trzydziestu pięciu godzin, chyba że istnieją warunki obiektywne, techniczne lub dotyczące organizacji pracy, które to wykluczają? |
| --- | --- |

2)

Czy też art. 5 dyrektywy 2003/88 w związku z art. 31 ust. 2 karty praw podstawowych należy interpretować w ten sposób, że zgodnie z celem tej dyrektywy wspomniany artykuł ustanawia jedynie minimalny wymiar tygodniowego okresu odpoczynku, to znaczy odpoczynek tygodniowy powinien obejmować nieprzerwany okres co najmniej trzydziestu pięciu godzin, chyba że istnieją warunki obiektywne, techniczne lub dotyczące organizacji pracy, które to wykluczają?

| 3) | Czy art. 5 dyrektywy 2003/88 w związku z art. 31 ust. 2 karty praw podstawowych należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy prawo państwa członkowskiego i mający zastosowanie układ zbiorowy pracy przewidują przyznanie nieprzerwanego tygodniowego okresu odpoczynku w wymiarze co najmniej czterdziestu dwóch godzin, po pracy, która została wykonana w dniu pracy poprzedzającym tygodniowy okres odpoczynku, obowiązkowo należy przyznać również odpoczynek dobowy w wymiarze dwunastu godzin gwarantowany wraz z rzeczonym okresem odpoczynku w prawie danego państwa członkowskiego i w mającym zastosowanie układzie zbiorowym pracy, chyba że istnieją warunki obiektywne, techniczne lub dotyczące organizacji pracy, które to wykluczają? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 5 dyrektywy 2003/88 w związku z art. 31 ust. 2 karty praw podstawowych należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy prawo państwa członkowskiego i mający zastosowanie układ zbiorowy pracy przewidują przyznanie nieprzerwanego tygodniowego okresu odpoczynku w wymiarze co najmniej czterdziestu dwóch godzin, po pracy, która została wykonana w dniu pracy poprzedzającym tygodniowy okres odpoczynku, obowiązkowo należy przyznać również odpoczynek dobowy w wymiarze dwunastu godzin gwarantowany wraz z rzeczonym okresem odpoczynku w prawie danego państwa członkowskiego i w mającym zastosowanie układzie zbiorowym pracy, chyba że istnieją warunki obiektywne, techniczne lub dotyczące organizacji pracy, które to wykluczają?

| 4) | Czy art. 3 dyrektywy 2003/88 w związku z art. 31 ust. 2 karty praw podstawowych należy interpretować w ten sposób, że pracownik ma również prawo do minimalnego okresu odpoczynku, który powinien zostać przyznany w ciągu dwudziestu czterech godzin, jeżeli z jakiegokolwiek powodu nie jest on zobowiązany do świadczenia pracy w następnym okresie dwudziestu czterech godzin? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 3 dyrektywy 2003/88 w związku z art. 31 ust. 2 karty praw podstawowych należy interpretować w ten sposób, że pracownik ma również prawo do minimalnego okresu odpoczynku, który powinien zostać przyznany w ciągu dwudziestu czterech godzin, jeżeli z jakiegokolwiek powodu nie jest on zobowiązany do świadczenia pracy w następnym okresie dwudziestu czterech godzin?

| 5) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie czwarte, czy art. 3 i 5 dyrektywy 2003/88 w związku z art. 31 ust. 2 karty praw podstawowych należy interpretować w ten sposób, że odpoczynek dobowy musi zostać przyznany przed tygodniowym okresem odpoczynku? |
| --- | --- |

5)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie czwarte, czy art. 3 i 5 dyrektywy 2003/88 w związku z art. 31 ust. 2 karty praw podstawowych należy interpretować w ten sposób, że odpoczynek dobowy musi zostać przyznany przed tygodniowym okresem odpoczynku?

---

(1)  Dz.U. 2003, L 299, s. 9.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/20 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (Węgry) w dniu 5 sierpnia 2021 r. – Euler Hermes SA Magyarországi Fióktelepe / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Sprawa C-482/21)

(2021/C 471/28)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Fővárosi Törvényszék

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Euler Hermes SA Magyarországi Fióktelepe

Druga strona postępowania: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Pytania prejudycjalne

Czy zasady proporcjonalności, neutralności podatkowej i skuteczności – biorąc w szczególności pod uwagę, że państwo członkowskie nie może pobrać z tytułu VAT kwoty wyższej aniżeli kwota faktycznie otrzymana przez osobę, która dostarczyła towar lub świadczyła usługę, w związku z tą dostawą lub tym świadczeniem – oraz zwolnienie przewidziane w art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy VAT (1) – w szczególności w odniesieniu do wymogu traktowania tej działalności jako jednej transakcji zwolnionej, z uwzględnieniem zasad wyrażonych w pkt 35, 37 i 53 opinii rzecznika generalnego w sprawie C-242/08, Swiss Re – a także wymóg zapewnienia swobodnego przepływu kapitału i usług na rynku wewnętrznym stoją na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego, zgodnie z którą ustanowione w art. 90 ust. 1 dyrektywy VAT obniżenie podstawy opodatkowania, które należy stosować w przypadku ostatecznego niewywiązania się z płatności, nie ma zastosowania w przypadku ubezpieczyciela, który w ramach działalności gospodarczej polegającej na ubezpieczaniu wierzytelności wypłacił odszkodowanie ubezpieczonemu z tytułu podstawy opodatkowania, jak również z tytułu odpowiedniego VAT w chwili urzeczywistnienia się ryzyka (niewywiązania się z płatności przez klienta ubezpieczonego), co oznacza, że na mocy umowy ubezpieczenia wierzytelność została przeniesiona na ubezpieczyciela wraz ze wszystkimi roszczeniami związanymi z ową wierzytelnością w następujących okolicznościach:

| (i) | w chwili gdy rozpatrywane wierzytelności stały się nieściągalne, prawo krajowe nie zezwalało na żadne obniżenie podstawy opodatkowania z tytułu wierzytelności nieściągalnej; |
| --- | --- |

(i)

w chwili gdy rozpatrywane wierzytelności stały się nieściągalne, prawo krajowe nie zezwalało na żadne obniżenie podstawy opodatkowania z tytułu wierzytelności nieściągalnej;

| (ii) | od chwili gdy okazało się, że zakaz ten jest niezgodny z prawem wspólnotowym, krajowe prawo pozytywne kategorycznie i konsekwentnie wyklucza zwrot VAT odpowiadającego wierzytelności nieściągalnej na rzecz podmiotu, który dokonał pierwotnego świadczenia (ubezpieczonego), ze względu na fakt, że ubezpieczyciel zwrócił mu kwotę tego VAT; oraz |
| --- | --- |

(ii)

od chwili gdy okazało się, że zakaz ten jest niezgodny z prawem wspólnotowym, krajowe prawo pozytywne kategorycznie i konsekwentnie wyklucza zwrot VAT odpowiadającego wierzytelności nieściągalnej na rzecz podmiotu, który dokonał pierwotnego świadczenia (ubezpieczonego), ze względu na fakt, że ubezpieczyciel zwrócił mu kwotę tego VAT; oraz

| (iii) | ubezpieczyciel może wykazać, że jego wierzytelność wobec dłużnika stała się ostatecznie nieściągalna? |
| --- | --- |

(iii)

ubezpieczyciel może wykazać, że jego wierzytelność wobec dłużnika stała się ostatecznie nieściągalna?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006, L 347, s. 1).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/20 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil (Słowienia) w dniu 9 sierpnia 2021 – SHARENGO najem in zakup vozil d.o.o. / Mestna občina Ljubljana

(Sprawa C-486/21)

(2021/C 471/29)

Język postępowania: słoweński

Sąd odsyłający

Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil

Strony

Strona wnosząca środek odwoławczy: SHARENGO najem in zakup vozil d.o.o.

Druga strona postępowania: Mestna občina Ljubljana

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV)] (1), zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 213/2008 [z dnia 28 listopada 2007 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) (2) oraz dyrektywy 2004/17/WE (3) i 2004/18/WE (4) Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące procedur udzielania zamówień publicznych w zakresie zmiany CPV] należy interpretować w ten sposób, że wynajem pojazdów przeznaczonych do transportu osób bez kierowcy nie jest objęty zakresem grupy 601 Wspólnego Słownika Zamówień (CPV), lecz zakresem grupy 341 Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) z kodem ze słownika uzupełniającego PA01–7 Wynajem, w celu uzupełnienia opisu, której to grupy nie dotyczy kod PB04–7 Bez kierowcy ze słownika uzupełniającego CPV, wobec czego z kodów z grupy 341 Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) w związku z kodem PA01–7 Wynajem ze słownika uzupełniającego CPV wynika, że wynajem pojazdów przeznaczonych do transportu osób bez kierowcy należy uznać za zamówienie na dostawy, a nie za zamówienie na usługi, a w konsekwencji – w przypadku gdy główny element inwestycji wykonawcy w wykonanie projektu dotyczącego ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych polega na dostawie pojazdów elektrycznych i inwestycja ta jest również większa niż inwestycja instytucji zamawiającej w wykonanie projektu – kryterium „usługi”, o którym mowa w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy [Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji] (5) nie jest spełnione, a zatem zamówienie na wykonanie tego projektu nie jest koncesją na usługi w rozumieniu art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23? |
| --- | --- |

1)

Czy rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV)] (1), zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 213/2008 [z dnia 28 listopada 2007 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) (2) oraz dyrektywy 2004/17/WE (3) i 2004/18/WE (4) Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące procedur udzielania zamówień publicznych w zakresie zmiany CPV] należy interpretować w ten sposób, że wynajem pojazdów przeznaczonych do transportu osób bez kierowcy nie jest objęty zakresem grupy 601 Wspólnego Słownika Zamówień (CPV), lecz zakresem grupy 341 Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) z kodem ze słownika uzupełniającego PA01–7 Wynajem, w celu uzupełnienia opisu, której to grupy nie dotyczy kod PB04–7 Bez kierowcy ze słownika uzupełniającego CPV, wobec czego z kodów z grupy 341 Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) w związku z kodem PA01–7 Wynajem ze słownika uzupełniającego CPV wynika, że wynajem pojazdów przeznaczonych do transportu osób bez kierowcy należy uznać za zamówienie na dostawy, a nie za zamówienie na usługi, a w konsekwencji – w przypadku gdy główny element inwestycji wykonawcy w wykonanie projektu dotyczącego ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych polega na dostawie pojazdów elektrycznych i inwestycja ta jest również większa niż inwestycja instytucji zamawiającej w wykonanie projektu – kryterium „usługi”, o którym mowa w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy [Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji] (5) nie jest spełnione, a zatem zamówienie na wykonanie tego projektu nie jest koncesją na usługi w rozumieniu art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23?

| 2) | Czy zawarte w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „świadczenie usług [...] i zarządzanie [...] usługami” należy interpretować w ten sposób, że:






  a) | zawarte w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „świadczenie usług” ma takie samo znaczenie jak pojęcie „świadczenie usług” zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 9 dyrektywy [Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE] (6), w związku z czym zawarte w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „świadczenie usług” oznacza, że w przypadku ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych wykonawca świadczy usługi związane z wynajmem i wspólnym użytkowaniem pojazdów elektrycznych oraz prowadzi działalność wykraczającą poza wynajem i wspólne użytkowanie pojazdów elektrycznych?
  oraz |
| --- | --- | --- |

2)

Czy zawarte w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „świadczenie usług [...] i zarządzanie [...] usługami” należy interpretować w ten sposób, że:

a)

zawarte w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „świadczenie usług” ma takie samo znaczenie jak pojęcie „świadczenie usług” zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 9 dyrektywy [Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE] (6), w związku z czym zawarte w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „świadczenie usług” oznacza, że w przypadku ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych wykonawca świadczy usługi związane z wynajmem i wspólnym użytkowaniem pojazdów elektrycznych oraz prowadzi działalność wykraczającą poza wynajem i wspólne użytkowanie pojazdów elektrycznych?

oraz

| b) | zawarte w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „zarządzanie [...] usługami” oznacza, że wykonawca korzysta z „prawa do wykonywania usług”, o którym mowa w dalszej części, w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE, i uzyskuje dochody z takiego zarządzania usługami, w związku z czym zawarte w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „zarządzanie usługami” oznacza, że w przypadku ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych – ze względu na świadczenie usług objętych zakresem wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych oraz prowadzenie działalności wykraczającej poza wynajem i wspólne użytkowanie pojazdów elektrycznych – wykonawca ma prawo do pobierania od użytkowników zapłaty za świadczenie usług i nie jest zobowiązany do uiszczania na rzecz gminy opłaty za parkowanie, ani kosztów regularnego utrzymania miejsc parkingowych, w związku z czym jest uzasadnione, że uzyskuje on dochody na tej podstawie? |
| --- | --- |

b)

zawarte w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „zarządzanie [...] usługami” oznacza, że wykonawca korzysta z „prawa do wykonywania usług”, o którym mowa w dalszej części, w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE, i uzyskuje dochody z takiego zarządzania usługami, w związku z czym zawarte w art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „zarządzanie usługami” oznacza, że w przypadku ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych – ze względu na świadczenie usług objętych zakresem wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych oraz prowadzenie działalności wykraczającej poza wynajem i wspólne użytkowanie pojazdów elektrycznych – wykonawca ma prawo do pobierania od użytkowników zapłaty za świadczenie usług i nie jest zobowiązany do uiszczania na rzecz gminy opłaty za parkowanie, ani kosztów regularnego utrzymania miejsc parkingowych, w związku z czym jest uzasadnione, że uzyskuje on dochody na tej podstawie?

| 3) | Czy zawarte w art. 8 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „całkowity obrót koncesjonariusza wytworzony podczas okresu obowiązywania umowy, bez VAT, oszacowany przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, z tytułu wynagrodzenia za [...] usługi będące przedmiotem koncesji” należy interpretować w ten sposób, że „całkowity obrót koncesjonariusza” obejmuje również płatności dokonywane przez użytkowników na rzecz samego koncesjonariusza i że w związku z tym płatności te również stanowią „wynagrodzeni[e] za [...] usługi będące przedmiotem koncesji”? |
| --- | --- |

3)

Czy zawarte w art. 8 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2014/23/UE pojęcie „całkowity obrót koncesjonariusza wytworzony podczas okresu obowiązywania umowy, bez VAT, oszacowany przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, z tytułu wynagrodzenia za [...] usługi będące przedmiotem koncesji” należy interpretować w ten sposób, że „całkowity obrót koncesjonariusza” obejmuje również płatności dokonywane przez użytkowników na rzecz samego koncesjonariusza i że w związku z tym płatności te również stanowią „wynagrodzeni[e] za [...] usługi będące przedmiotem koncesji”?

| 4) | Czy art. 8 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE należy interpretować w ten sposób, że dyrektywa 2014/23/UE ma zastosowanie w sytuacji, gdy wartość inwestycji lub wartości inwestycji i kosztów poniesionych przez wykonawcę w ramach koncesji na usługi lub poniesionych przez wykonawcę i instytucję zamawiającą w ramach koncesji na usługi przewyższa (w sposób oczywisty) wartość 5 350 000 EUR bez VAT? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 8 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE należy interpretować w ten sposób, że dyrektywa 2014/23/UE ma zastosowanie w sytuacji, gdy wartość inwestycji lub wartości inwestycji i kosztów poniesionych przez wykonawcę w ramach koncesji na usługi lub poniesionych przez wykonawcę i instytucję zamawiającą w ramach koncesji na usługi przewyższa (w sposób oczywisty) wartość 5 350 000 EUR bez VAT?

| 5) | Czy art. 38 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE należy interpretować w ten sposób, że zezwala on instytucji zamawiającej na narzucenie warunku udziału dotyczącego działalności zawodowej oraz na zobowiązanie wykonawców do przedstawienia dowodów spełnienia takiego warunku zgodnie również z rozporządzeniem wykonawczym 2015/1986 [z dnia 11 listopada 2015 r. ustanawiającym standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych i uchylającym rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 842/2011] (7) oraz sprostowaniem [do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1986 (8) z dnia 11 listopada 2015 r. ustanawiającego standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych i uchylającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 842/2011], w którym to rozporządzeniu wykonawczym w załączniku XXI ustanowiono ogłoszenie o koncesji (formularz standardowy 24) zawierające także sekcję III.1.1. Zdolność do prowadzenia działalności zawodowej, w tym wymogi związane z wpisem do rejestru zawodowego lub handlowego? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 38 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE należy interpretować w ten sposób, że zezwala on instytucji zamawiającej na narzucenie warunku udziału dotyczącego działalności zawodowej oraz na zobowiązanie wykonawców do przedstawienia dowodów spełnienia takiego warunku zgodnie również z rozporządzeniem wykonawczym 2015/1986 [z dnia 11 listopada 2015 r. ustanawiającym standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych i uchylającym rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 842/2011] (7) oraz sprostowaniem [do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1986 (8) z dnia 11 listopada 2015 r. ustanawiającego standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych i uchylającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 842/2011], w którym to rozporządzeniu wykonawczym w załączniku XXI ustanowiono ogłoszenie o koncesji (formularz standardowy 24) zawierające także sekcję III.1.1. Zdolność do prowadzenia działalności zawodowej, w tym wymogi związane z wpisem do rejestru zawodowego lub handlowego?

| 6) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie piąte, czy art. 38 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE w związku z zasadami równego traktowania i niedyskryminacji, które są ustanowione w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE, należy interpretować w ten sposób, że przy określaniu warunku udziału dotyczącego działalności zawodowej instytucja zamawiająca może powołać się na dane krajowe NACE 77.110 w celu opisu działalności Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, które to dane krajowe mają takie samo znaczenie jak przepisy rozporządzenia 1893/2006 [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych] (9), zawarte w załączniku I, NACE Rev. 2, klasa 77.11 Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek? |
| --- | --- |

6)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie piąte, czy art. 38 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE w związku z zasadami równego traktowania i niedyskryminacji, które są ustanowione w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE, należy interpretować w ten sposób, że przy określaniu warunku udziału dotyczącego działalności zawodowej instytucja zamawiająca może powołać się na dane krajowe NACE 77.110 w celu opisu działalności Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, które to dane krajowe mają takie samo znaczenie jak przepisy rozporządzenia 1893/2006 [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych] (9), zawarte w załączniku I, NACE Rev. 2, klasa 77.11 Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek?

| 7) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie piąte, czy art. 38 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE, w szczególności w zakresie, w jakim dotyczy on wymogu proporcjonalności, w związku z zasadami równego traktowania i niedyskryminacji, które są ustanowione w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE, należy interpretować w ten sposób, że instytucja zamawiająca może wymagać, by warunek dotyczący rejestracji prowadzenia działalności polegającej na wynajmie i dzierżawie samochodów osobowych i furgonetek był spełniony przez każdego z partnerów? |
| --- | --- |

7)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie piąte, czy art. 38 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE, w szczególności w zakresie, w jakim dotyczy on wymogu proporcjonalności, w związku z zasadami równego traktowania i niedyskryminacji, które są ustanowione w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE, należy interpretować w ten sposób, że instytucja zamawiająca może wymagać, by warunek dotyczący rejestracji prowadzenia działalności polegającej na wynajmie i dzierżawie samochodów osobowych i furgonetek był spełniony przez każdego z partnerów?

| 8) | Czy art. 2 ust. 1 pkt 8 dyrektywy 2014/24/UE należy interpretować w ten sposób, że chodzi o zamówienie publiczne na dostawy, w przypadku gdy (w zależności od wartości inwestycji wykonawcy) istotna część przyszłego stosunku umownego między gminą a wykonawcą jest związana z wynajmem i wspólnym użytkowaniem pojazdów elektrycznych przeznaczonych dla użytkowników publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych, w ramach którego to stosunku umownego gmina nie inwestuje bezpośrednio w realizację projektu ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych poprzez zapłatę środków pieniężnych na rzecz wykonawcy, lecz pośrednio poprzez zrzeczenie się opłat za parkowanie przez okres 20 lat oraz poprzez zapewnienie regularnego utrzymania miejsc parkingowych, a wartość tej inwestycji przekracza łącznie wartość, o której mowa w art. 4 lit. b) lub c) dyrektywy 2014/24/UE w świetle rozporządzenia delegowanego [Komisji (UE) 2019/1828 z dnia 30 października 2019 r. zmieniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE w odniesieniu do progów dotyczących zamówień publicznych na dostawy, usługi i roboty budowlane oraz konkursów] (10), jednakże ta inwestycja gminy jest (znacząco) niższa zarówno od całkowitej inwestycji wykonawcy w projekt ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych, jak i od inwestycji wykonawcy w część projektu dotyczącą pojazdów elektrycznych, niezależnie od okoliczności, że użytkownicy będą płacić wykonawcy za korzystanie z pojazdów elektrycznych oraz że od popytu ze strony użytkowników zależy, czy wykonawca będzie w stanie uzyskać wystarczające dochody, aby wykazać sukces finansowy ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych, w związku z czym wykonawca ponosi ryzyko operacyjne realizacji projektu, co stanowi cechę koncesji na usługi w rozumieniu art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE, a nie zamówienia publicznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 5 dyrektywy 2014/24/UE? |
| --- | --- |

8)

Czy art. 2 ust. 1 pkt 8 dyrektywy 2014/24/UE należy interpretować w ten sposób, że chodzi o zamówienie publiczne na dostawy, w przypadku gdy (w zależności od wartości inwestycji wykonawcy) istotna część przyszłego stosunku umownego między gminą a wykonawcą jest związana z wynajmem i wspólnym użytkowaniem pojazdów elektrycznych przeznaczonych dla użytkowników publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych, w ramach którego to stosunku umownego gmina nie inwestuje bezpośrednio w realizację projektu ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych poprzez zapłatę środków pieniężnych na rzecz wykonawcy, lecz pośrednio poprzez zrzeczenie się opłat za parkowanie przez okres 20 lat oraz poprzez zapewnienie regularnego utrzymania miejsc parkingowych, a wartość tej inwestycji przekracza łącznie wartość, o której mowa w art. 4 lit. b) lub c) dyrektywy 2014/24/UE w świetle rozporządzenia delegowanego [Komisji (UE) 2019/1828 z dnia 30 października 2019 r. zmieniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE w odniesieniu do progów dotyczących zamówień publicznych na dostawy, usługi i roboty budowlane oraz konkursów] (10), jednakże ta inwestycja gminy jest (znacząco) niższa zarówno od całkowitej inwestycji wykonawcy w projekt ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych, jak i od inwestycji wykonawcy w część projektu dotyczącą pojazdów elektrycznych, niezależnie od okoliczności, że użytkownicy będą płacić wykonawcy za korzystanie z pojazdów elektrycznych oraz że od popytu ze strony użytkowników zależy, czy wykonawca będzie w stanie uzyskać wystarczające dochody, aby wykazać sukces finansowy ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych, w związku z czym wykonawca ponosi ryzyko operacyjne realizacji projektu, co stanowi cechę koncesji na usługi w rozumieniu art. 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy 2014/23/UE, a nie zamówienia publicznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 5 dyrektywy 2014/24/UE?

| 9) | Czy art. 3 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2014/24/UE należy interpretować w ten sposób, że stanowi on podstawę prawną do zastosowania systemu przewidzianego w dyrektywie 2014/24/UE dla celów udzielenia przyszłego zamówienia między gminą a wykonawcą, dotyczącego projektu ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych, gdyż zamówienie to należy uznać za zamówienie mieszane, zawierające elementy zamówienia publicznego na dostawy i usługi oraz koncesji na usługi, z uwagi na to, że wartość inwestycji gminy w wykonanie tego projektu przekracza wartość, o której mowa w art. 4 lit. c) dyrektywy 2014/24/UE, w świetle rozporządzenia delegowanego 2019/1828? |
| --- | --- |

9)

Czy art. 3 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2014/24/UE należy interpretować w ten sposób, że stanowi on podstawę prawną do zastosowania systemu przewidzianego w dyrektywie 2014/24/UE dla celów udzielenia przyszłego zamówienia między gminą a wykonawcą, dotyczącego projektu ustanowienia publicznego systemu wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych, gdyż zamówienie to należy uznać za zamówienie mieszane, zawierające elementy zamówienia publicznego na dostawy i usługi oraz koncesji na usługi, z uwagi na to, że wartość inwestycji gminy w wykonanie tego projektu przekracza wartość, o której mowa w art. 4 lit. c) dyrektywy 2014/24/UE, w świetle rozporządzenia delegowanego 2019/1828?

| 10) | Czy art. 58 ust. 1 i 2 dyrektywy 2014/24/UE w związku z zasadami równego traktowania i niedyskryminacji, które są ustanowione w art. 18 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE, należy interpretować w ten sposób, że przy określaniu warunku udziału dotyczącego działalności zawodowej instytucja zamawiająca może powołać się na dane krajowe NACE 77.110 w celu opisania działalności Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, które to dane krajowe mają takie samo znaczenie jak przepisy rozporządzenia 1893/2006 zawarte w jego załączniku I, NACE Rev. 2, klasa 77.11 Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek? |
| --- | --- |

10)

Czy art. 58 ust. 1 i 2 dyrektywy 2014/24/UE w związku z zasadami równego traktowania i niedyskryminacji, które są ustanowione w art. 18 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE, należy interpretować w ten sposób, że przy określaniu warunku udziału dotyczącego działalności zawodowej instytucja zamawiająca może powołać się na dane krajowe NACE 77.110 w celu opisania działalności Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, które to dane krajowe mają takie samo znaczenie jak przepisy rozporządzenia 1893/2006 zawarte w jego załączniku I, NACE Rev. 2, klasa 77.11 Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek?

| 11) | Czy art. 58 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE, w szczególności w zakresie, w jakim dotyczy on wymogu proporcjonalności, oraz art. 58 ust. 2 dyrektywy 2014/24/UE w związku z zasadami równego traktowania, niedyskryminacji i proporcjonalności, które są ustanowione w art. 18 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE, należy interpretować w ten sposób, że instytucja zamawiająca może wymagać, by warunek dotyczący rejestracji prowadzenia działalności polegającej na wynajmie i dzierżawie samochodów osobowych i furgonetek był spełniony przez każdego z partnerów? |
| --- | --- |

11)

Czy art. 58 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE, w szczególności w zakresie, w jakim dotyczy on wymogu proporcjonalności, oraz art. 58 ust. 2 dyrektywy 2014/24/UE w związku z zasadami równego traktowania, niedyskryminacji i proporcjonalności, które są ustanowione w art. 18 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE, należy interpretować w ten sposób, że instytucja zamawiająca może wymagać, by warunek dotyczący rejestracji prowadzenia działalności polegającej na wynajmie i dzierżawie samochodów osobowych i furgonetek był spełniony przez każdego z partnerów?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) (Dz.U. 2002, L 340, s. 1)

(2)  Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 213/2008 z dnia 28 listopada 2007 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) oraz dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące procedur udzielania zamówień publicznych w zakresie zmiany CPV (Dz.U. 2008, L 74, s. 1).

(3)  Dyrektywa 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U. 2004, L 134, s. 1).

(4)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. 2004, L 134, s. 114).

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji (Dz.U. 2014, L 94, s. 1).

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. 2014, L 94, s. 65).

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 842/2011 z dnia 19 sierpnia 2011 r. ustanawiające standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1564/2005 (Dz.U. 2011, L 222, s. 1).

(8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1986 z dnia 11 listopada 2015 r. ustanawiające standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 842/2011 (Dz.U. 2015, L 296, s. 1).

(9)  Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. 2006, L 393, s. 1).

(10)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1828 z dnia 30 października 2019 r. zmieniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE w odniesieniu do progów dotyczących zamówień publicznych na dostawy, usługi i roboty budowlane oraz konkursów (Dz.U. 2019, L 279, s. 25).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/23 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/23

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 2 czerwca 2021 r. w sprawie T-223/18, Casa Regina Apostolorum della Pia Società delle Figlie di San Paolo / Komisja, wniesione w dniu 9 sierpnia 2021 r. przez Casa Regina Apostolorum della Pia Società delle Figlie di San Paolo

(Sprawa C-492/21 P)

(2021/C 471/30)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Casa Regina Apostolorum della Pia Società delle Figlie di San Paolo (przedstawiciel: adwokat F. Rosi)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu wydanego w dniu 2 lipca 2021 r. w sprawie T-223/18 mającej za przedmiot oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 7973 final z dnia 4 grudnia 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA.39913 (2017/NN) – Włochy – Rzekoma rekompensata dla szpitali publicznych w regionie Lacjum. |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu wydanego w dniu 2 lipca 2021 r. w sprawie T-223/18 mającej za przedmiot oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 7973 final z dnia 4 grudnia 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA.39913 (2017/NN) – Włochy – Rzekoma rekompensata dla szpitali publicznych w regionie Lacjum.

| — | Obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca powołuje się na naruszenie obowiązku uzasadnienia i przeprowadzenia postępowania dowodowego, błędną interpretację pojęcia działalności o charakterze solidarnym, pojęcia przedsiębiorstwa i działalności gospodarczej w rozumieniu art. 106 TFUE, a w szczególności w związku z włoskimi przepisami zawartymi w dekrecie ustawodawczym 229/1999, wskazując, że system finansowania regionów przez państwo włoskie nie jest częścią systemu solidarnościowego, lecz systemu gospodarczego zgodnie z zasadami odnoszącymi się do systemu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (UOIG).

Kwestionuje ona w szczególności pojęcie działalności o charakterze solidarnym, które zostało przedstawione przez Sąd w zaskarżonym wyroku w sposób całkowicie ogólny i nieodnoszący się do obowiązujących we Włoszech przepisów dotyczących świadczenia usług zdrowotnych. Sąd orzekł bowiem, że wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 11 czerwca 2020 r. w sprawie Dôvera ma zastosowanie w niniejszej sprawie, bez przeprowadzenia szczegółowej analizy reformy z 1999 r. we Włoszech, w szczególności bez porównania jej z przepisami regulującymi system świadczeń zdrowotnych w Republice Słowackiej.

Ponadto skarżąca nie zgadza się z tym, że pojęcie działalności o charakterze powszechnym może wykluczać zastosowanie systemu przewidzianego w art. 106 TFUE, ponieważ usługa świadczona, choć nie w pełni, w sposób powszechny może być uważana za gospodarczą jak inne usługi, takie jak transport multimodalny, energia elektryczna, woda, telefonia itp., co więcej właśnie wchodzi w zakres tego samego pojęcia UOIG.

Podobnie Sąd nie wyjaśnia, że państwo przekazuje regionom wkład finansowy i że następnie to do regionu należy dokonywanie płatności za świadczenia różnym publicznym i prywatnym podmiotom służby zdrowia na podstawie taryf opłat uzależnionych od wyboru pacjenta/użytkownika.

Regiony podpisują zatem umowy powierzenia usług publicznych ze wszystkimi operatorami publicznymi i prywatnymi, płacąc za usługi na podstawie wcześniej ustalonej taryfy. Każda placówka służby zdrowia organizuje swoje działania we własny i autonomiczny sposób, aby móc przyciągnąć pacjenta do swojej struktury.

Ponadto pacjent może zwrócić się zarówno do publicznej, jak i prywatnej placówki służby zdrowia o świadczenie prywatne, unikając w ten sposób list oczekiwania istniejących w tzw. systemie akredytowanym. W związku z tym kwestionowane jest stwierdzenie Sądu przedstawione na początku wyroku: „We Włoszech organizacja systemu opieki zdrowotnej koncentruje się na Servizio sanitario nazionale (narodowej służbie zdrowia, zwanej dalej »SSN«). W ramach SSN usługi zdrowotne są finansowane bezpośrednio ze składek na ubezpieczenia społeczne członków i z zasobów państwowych, w związku z czym usługi te są świadczone bezpłatnie lub prawie nieodpłatnie wszystkim pacjentom będącym członkami SSN przez autoryzowane podmioty publiczne lub prywatne. Zarządzanie SSN jest zasadniczo prowadzone przez regiony”.

To wyjaśnienie nie odpowiada rzeczywistej organizacji służby zdrowia we Włoszech i obowiązującym przepisom. Ponadto Sąd nie wyjaśnia twierdzenia, zgodnie z którym „usługi zdrowotne są finansowane bezpośrednio ze składek na ubezpieczenia społeczne członków i z zasobów państwowych”, co jest przedstawieniem abstrakcyjnym i pozbawionym kontekstu.

Innymi słowy, Sąd nie przedstawił, czym są „składki na ubezpieczenie społeczne członków”, ani co stanowią „zasoby państwowe”. Dokładniej rzecz ujmując, Sąd nie dokonuje dokładnej analizy treści przepisów regulujących UOIG w rozumieniu art. 106 TFUE oraz w świetle wyroku Trybunału w sprawie Altmark z 2003 r.

W pierwszej kolejności Komisja, a następnie Sąd powinny były przeprowadzić szczegółową analizę systemu, uwzględniając również brzmienie załącznika 26 do traktatu, który odnosi się konkretnie do UOIG, oraz fakt, że nie opracowano żadnego konkretnego pojęcia określającego ten szczególny sektor usług.

Podsumowując, zaskarżony wyrok Sądu stanowi jedynie transpozycję treści spornej decyzji Komisji, którą Sąd uznał za pozbawioną braków w uzasadnieniu.

Stąd nie zmieniają się zarzuty podniesione szczegółowo przez wnoszącą odwołanie, która wbrew temu, co stwierdził Sąd, zakwestionowała decyzję Komisji jako całkowicie ogólną i nieodnoszącą się do treści przepisów obowiązujących we Włoszech.

Wynika z tego, że nie można po prostu transponować treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Dôvera.

Ponadto zarzut co do istoty podniesiony przez wnoszącą odwołanie i poddany badaniu najpierw przez Komisję, a potem przez Sąd, dotyczy właśnie weryfikacji zgodności włoskiego systemu służby zdrowia z postanowieniami art. 106 TFUE, a zatem z zastosowaniem systemu UOIG.

W tym względzie wnosząca odwołanie powołuje się na brak rozstrzygnięcia Sądu, a tym samym na brak uzasadnienia.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/25 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 12 sierpnia 2021 r. – L. GmbH / Republika Federalna Niemiec

(Sprawa C-495/21)

(2021/C 471/31)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca rewizję: L. GmbH

Druga strona postępowania rewizyjnego: Republika Federalna Niemiec

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy główne zamierzone działanie substancji może mieć charakter farmakologiczny w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 93/42/EWG (1) również wtedy, gdy nie jest ono oparte na sposobie oddziaływania poprzez receptory, przy czym substancja nie jest wchłaniana przez organizm ludzki, lecz pozostaje na powierzchni np. błon śluzowych i tam reaguje? Według jakich kryteriów należy w takim przypadku rozróżniać środki farmakologiczne i niefarmakologiczne, w szczególności fizykochemiczne? |
| --- | --- |

1)

Czy główne zamierzone działanie substancji może mieć charakter farmakologiczny w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 93/42/EWG (1) również wtedy, gdy nie jest ono oparte na sposobie oddziaływania poprzez receptory, przy czym substancja nie jest wchłaniana przez organizm ludzki, lecz pozostaje na powierzchni np. błon śluzowych i tam reaguje? Według jakich kryteriów należy w takim przypadku rozróżniać środki farmakologiczne i niefarmakologiczne, w szczególności fizykochemiczne?

| 2) | Czy dany produkt może zostać uznany za zawierający substancje czynne wyrób medyczny w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 93/42/EWG, jeżeli zgodnie ze stanem wiedzy sposób działania tego produktu nie jest znany i nie można w związku z tym ostatecznie ustalić, czy główne zamierzone działanie jest osiągane za pomocą środków farmakologicznych czy fizykochemicznych? |
| --- | --- |

2)

Czy dany produkt może zostać uznany za zawierający substancje czynne wyrób medyczny w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 93/42/EWG, jeżeli zgodnie ze stanem wiedzy sposób działania tego produktu nie jest znany i nie można w związku z tym ostatecznie ustalić, czy główne zamierzone działanie jest osiągane za pomocą środków farmakologicznych czy fizykochemicznych?

| 3) | Czy w takim przypadku zaklasyfikowanie produktu jako produktu leczniczego lub wyrobu medycznego powinno zostać dokonane na podstawie całościowej analizy również innych jego właściwości i wszystkich innych okoliczności, czy też – jeżeli produkt jest przeznaczony do zapobiegania, leczenia lub łagodzenia chorób – należy go uznać za produkt leczniczy wedle sposobu prezentacji w rozumieniu art. 1 pkt 2 lit. a) dyrektywy 2001/83/WE (2), niezależnie od tego, czy powołano się na określone działanie lecznicze, czy też nie? |
| --- | --- |

3)

Czy w takim przypadku zaklasyfikowanie produktu jako produktu leczniczego lub wyrobu medycznego powinno zostać dokonane na podstawie całościowej analizy również innych jego właściwości i wszystkich innych okoliczności, czy też – jeżeli produkt jest przeznaczony do zapobiegania, leczenia lub łagodzenia chorób – należy go uznać za produkt leczniczy wedle sposobu prezentacji w rozumieniu art. 1 pkt 2 lit. a) dyrektywy 2001/83/WE (2), niezależnie od tego, czy powołano się na określone działanie lecznicze, czy też nie?

| 4) | Czy również w takim przypadku ma zastosowanie pierwszeństwo przepisów prawnych dotyczących produktów leczniczych zgodnie z art. 2 ust. 2 dyrektywy 2001/83/WE? |
| --- | --- |

4)

Czy również w takim przypadku ma zastosowanie pierwszeństwo przepisów prawnych dotyczących produktów leczniczych zgodnie z art. 2 ust. 2 dyrektywy 2001/83/WE?

---

(1)  Dyrektywa Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotycząca wyrobów medycznych (Dz.U. L 169, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą 2007/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. (Dz.U. L 247, s. 21).

(2)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. 2001, L 311, s. 67) w mającej zastosowanie w niniejszej sprawie wersji zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/26/UE z dnia 25 października 2012 r. (Dz.U. 2012, L 299, s. 1).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/25 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 12 sierpnia 2021 r. – H. Ltd. / Republika Federalna Niemiec

(Sprawa C-496/12)

(2021/C 471/32)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca rewizję: H. Ltd.

Druga strona postępowania rewizyjnego: Republika Federalna Niemiec

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy główne zamierzone działanie substancji może mieć charakter farmakologiczny w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 93/42/EWG (1) również wtedy, gdy nie jest ono oparte na sposobie oddziaływania poprzez receptory, przy czym substancja nie jest wchłaniana przez organizm ludzki, lecz pozostaje na powierzchni np. błon śluzowych i tam reaguje? Według jakich kryteriów należy w takim przypadku rozróżniać środki farmakologiczne i niefarmakologiczne, w szczególności fizykochemiczne? |
| --- | --- |

1)

Czy główne zamierzone działanie substancji może mieć charakter farmakologiczny w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 93/42/EWG (1) również wtedy, gdy nie jest ono oparte na sposobie oddziaływania poprzez receptory, przy czym substancja nie jest wchłaniana przez organizm ludzki, lecz pozostaje na powierzchni np. błon śluzowych i tam reaguje? Według jakich kryteriów należy w takim przypadku rozróżniać środki farmakologiczne i niefarmakologiczne, w szczególności fizykochemiczne?

| 2) | Czy dany produkt może zostać uznany za zawierający substancje czynne wyrób medyczny w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 93/42/EWG, jeżeli zgodnie ze stanem wiedzy sposób działania tego produktu nie jest znany i nie można w związku z tym ostatecznie ustalić, czy główne zamierzone działanie jest osiągane za pomocą środków farmakologicznych czy fizykochemicznych? |
| --- | --- |

2)

Czy dany produkt może zostać uznany za zawierający substancje czynne wyrób medyczny w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 93/42/EWG, jeżeli zgodnie ze stanem wiedzy sposób działania tego produktu nie jest znany i nie można w związku z tym ostatecznie ustalić, czy główne zamierzone działanie jest osiągane za pomocą środków farmakologicznych czy fizykochemicznych?

| 3) | Czy w takim przypadku zaklasyfikowanie produktu jako produktu leczniczego lub wyrobu medycznego powinno zostać dokonane na podstawie całościowej analizy również innych jego właściwości i wszystkich innych okoliczności, czy też – jeżeli produkt jest przeznaczony do zapobiegania, leczenia lub łagodzenia chorób – należy go uznać za produkt leczniczy wedle sposobu prezentacji w rozumieniu art. 1 pkt 2 lit. a) dyrektywy 2001/83/WE (2), niezależnie od tego, czy powołano się na określone działanie lecznicze, czy też nie? |
| --- | --- |

3)

Czy w takim przypadku zaklasyfikowanie produktu jako produktu leczniczego lub wyrobu medycznego powinno zostać dokonane na podstawie całościowej analizy również innych jego właściwości i wszystkich innych okoliczności, czy też – jeżeli produkt jest przeznaczony do zapobiegania, leczenia lub łagodzenia chorób – należy go uznać za produkt leczniczy wedle sposobu prezentacji w rozumieniu art. 1 pkt 2 lit. a) dyrektywy 2001/83/WE (2), niezależnie od tego, czy powołano się na określone działanie lecznicze, czy też nie?

| 4) | Czy również w takim przypadku ma zastosowanie pierwszeństwo przepisów prawnych dotyczących produktów leczniczych zgodnie z art. 2 ust. 2 dyrektywy 2001/83/WE? |
| --- | --- |

4)

Czy również w takim przypadku ma zastosowanie pierwszeństwo przepisów prawnych dotyczących produktów leczniczych zgodnie z art. 2 ust. 2 dyrektywy 2001/83/WE?

---

(1)  Dyrektywa Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotycząca wyrobów medycznych (Dz.U. L 169, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą 2007/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. (Dz.U. L 247, s. 21)

(2)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. 2001, L 311, s. 67) w wersji zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/26/UE z dnia 25 października 2012 r. (Dz.U. 2012, L 299, s. 1)

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/26 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/26

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (Węgry) w dniu 17 sierpnia 2021 r. – Aquila Part Prod Com S.A. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Sprawa C-512/21)

(2021/C 471/33)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Fővárosi Törvényszék

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Aquila Part Prod Com S.A.

Strona przeciwna: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy praktyka organu podatkowego, zgodnie z którą organ ten automatycznie i bez przeprowadzenia jakiejkolwiek weryfikacji, wywodzi z faktu posiadania świadomości przez osobę fizyczną, którą łączy stosunek prawny z osobą prawną działającą jako pośrednik, która jest niezależna od podatnika jako zleceniodawcy i która posiada własną osobowość prawną, przy czym ta osoba fizyczna nie jest prawnie związana z podatnikiem, fakt, że świadomość posiada podatnik, pomijając postanowienia umowy zawartej pomiędzy zleceniodawcą a pośrednikiem, a także przepisy prawa obcego regulującego stosunek pośrednictwa, jest zgodna z prawem Unii, w szczególności z art. 9 ust. 1 i art. 10 dyrektywy VAT (1), a także z zasadą neutralności podatkowej? |
| --- | --- |

1)

Czy praktyka organu podatkowego, zgodnie z którą organ ten automatycznie i bez przeprowadzenia jakiejkolwiek weryfikacji, wywodzi z faktu posiadania świadomości przez osobę fizyczną, którą łączy stosunek prawny z osobą prawną działającą jako pośrednik, która jest niezależna od podatnika jako zleceniodawcy i która posiada własną osobowość prawną, przy czym ta osoba fizyczna nie jest prawnie związana z podatnikiem, fakt, że świadomość posiada podatnik, pomijając postanowienia umowy zawartej pomiędzy zleceniodawcą a pośrednikiem, a także przepisy prawa obcego regulującego stosunek pośrednictwa, jest zgodna z prawem Unii, w szczególności z art. 9 ust. 1 i art. 10 dyrektywy VAT (1), a także z zasadą neutralności podatkowej?

| 2) | Czy art. 167, art. 168 lit. a) i art. 178 lit. a) dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że kiedy organ podatkowy stwierdza istnienie łańcucha fakturowania, sam ten fakt stanowi obiektywną okoliczność wystarczającą do wykazania oszustwa podatkowego, czy też w takim przypadku organ podatkowy musi również wskazać, który uczestnik lub uczestnicy łańcucha popełnili oszustwo podatkowe i jaki był ich modus operandi? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 167, art. 168 lit. a) i art. 178 lit. a) dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że kiedy organ podatkowy stwierdza istnienie łańcucha fakturowania, sam ten fakt stanowi obiektywną okoliczność wystarczającą do wykazania oszustwa podatkowego, czy też w takim przypadku organ podatkowy musi również wskazać, który uczestnik lub uczestnicy łańcucha popełnili oszustwo podatkowe i jaki był ich modus operandi?

| 3) | Czy wyżej wymienione artykuły dyrektywy VAT w świetle wymogów proporcjonalności i racjonalności należy interpretować w ten sposób, że nawet jeśli organ podatkowy uzna na podstawie konkretnych okoliczności sprawy, iż podatnik powinien być bardziej staranny, nie może od niego wymagać weryfikacji okoliczności, które organ podatkowy mógł ujawnić po kontroli trwającej około pięciu lat, wymagającej licznych dodatkowych weryfikacji z wykorzystaniem instrumentów prawa publicznego w taki sposób, by ochrona tajemnicy handlowej podatników nie stanowiła przeszkody w ich dokonaniu? Czy w przypadku, w którym wymaga się większej staranności, dla uznania należytej staranności za udowodnioną wystarczy, że podatnik rozciągnął swoją kontrolę na okoliczności dalej idące niż te wskazane w wyroku Mahagében w odniesieniu do ewentualnych partnerów handlowych, w taki sposób, że posiada wewnętrzną politykę zakupową w celu weryfikacji takich partnerów, nie przyjmuje płatności w gotówce, w zawieranych umowach zamieszcza postanowienia o możliwych ryzykach, a także bada inne okoliczności w trakcie transakcji? |
| --- | --- |

3)

Czy wyżej wymienione artykuły dyrektywy VAT w świetle wymogów proporcjonalności i racjonalności należy interpretować w ten sposób, że nawet jeśli organ podatkowy uzna na podstawie konkretnych okoliczności sprawy, iż podatnik powinien być bardziej staranny, nie może od niego wymagać weryfikacji okoliczności, które organ podatkowy mógł ujawnić po kontroli trwającej około pięciu lat, wymagającej licznych dodatkowych weryfikacji z wykorzystaniem instrumentów prawa publicznego w taki sposób, by ochrona tajemnicy handlowej podatników nie stanowiła przeszkody w ich dokonaniu? Czy w przypadku, w którym wymaga się większej staranności, dla uznania należytej staranności za udowodnioną wystarczy, że podatnik rozciągnął swoją kontrolę na okoliczności dalej idące niż te wskazane w wyroku Mahagében w odniesieniu do ewentualnych partnerów handlowych, w taki sposób, że posiada wewnętrzną politykę zakupową w celu weryfikacji takich partnerów, nie przyjmuje płatności w gotówce, w zawieranych umowach zamieszcza postanowienia o możliwych ryzykach, a także bada inne okoliczności w trakcie transakcji?

| 4) | Czy wyżej cytowane artykuły dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że jeśli organ podatkowy uzna, że podatnik czynnie uczestniczył w oszustwie podatkowym wystarczy w tym zakresie, aby z ujawnionych dowodów wynikało, że podatnik przy zachowaniu należytej staranności mógł wiedzieć, że uczestniczył w oszustwie podatkowym, bez wykazywania, że wiedział o uczestnictwie w oszustwie podatkowym poprzez czynny w nim udział? Czy organ podatkowy w przypadku udowodnienia czynnego udziału w oszustwie podatkowym, czyli wiedzy o tym udziale, musi wykazać oszukańcze działanie podatnika poprzez jego zachowanie w zmowie z poprzedzającymi go uczestnikami łańcucha, czy też wystarczy wykazana obiektywnymi dowodami wzajemna znajomość uczestników łańcucha? |
| --- | --- |

4)

Czy wyżej cytowane artykuły dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że jeśli organ podatkowy uzna, że podatnik czynnie uczestniczył w oszustwie podatkowym wystarczy w tym zakresie, aby z ujawnionych dowodów wynikało, że podatnik przy zachowaniu należytej staranności mógł wiedzieć, że uczestniczył w oszustwie podatkowym, bez wykazywania, że wiedział o uczestnictwie w oszustwie podatkowym poprzez czynny w nim udział? Czy organ podatkowy w przypadku udowodnienia czynnego udziału w oszustwie podatkowym, czyli wiedzy o tym udziale, musi wykazać oszukańcze działanie podatnika poprzez jego zachowanie w zmowie z poprzedzającymi go uczestnikami łańcucha, czy też wystarczy wykazana obiektywnymi dowodami wzajemna znajomość uczestników łańcucha?

| 5) | Czy praktyka organu podatkowego polegająca na tym, że opiera on swoją decyzję na domniemanym naruszeniu przepisów w zakresie bezpieczeństwa łańcucha żywnościowego niemających wpływu na wywiązywanie się przez podatnika z jego obowiązków podatkowych lub na obieg jego faktur, którego przepisy podatkowe w żaden sposób nie ustanawiają w odniesieniu do podatnika i które nie mają żadnego wpływu na rzeczywisty charakter transakcji kontrolowanych przez organ podatkowy ani na wiedzę podatnika badaną w czasie postępowania podatkowego, jest zgodna z wyżej wymienionymi artykułami dyrektywy VAT i prawem do sprawiedliwego procesu uznanym jako ogólna zasada w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz z zasadą pewności prawa?
  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na wcześniejsze pytanie prejudycjalne: |
| --- | --- |

5)

Czy praktyka organu podatkowego polegająca na tym, że opiera on swoją decyzję na domniemanym naruszeniu przepisów w zakresie bezpieczeństwa łańcucha żywnościowego niemających wpływu na wywiązywanie się przez podatnika z jego obowiązków podatkowych lub na obieg jego faktur, którego przepisy podatkowe w żaden sposób nie ustanawiają w odniesieniu do podatnika i które nie mają żadnego wpływu na rzeczywisty charakter transakcji kontrolowanych przez organ podatkowy ani na wiedzę podatnika badaną w czasie postępowania podatkowego, jest zgodna z wyżej wymienionymi artykułami dyrektywy VAT i prawem do sprawiedliwego procesu uznanym jako ogólna zasada w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz z zasadą pewności prawa?

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na wcześniejsze pytanie prejudycjalne:

| 6) | Czy praktyka organu podatkowego polegająca na tym, że bez udziału organu urzędowego właściwego w przedmiocie bezpieczeństwa łańcucha żywieniowego, który posiada właściwość rzeczową i terytorialną, organ podatkowy dokonuje w swojej decyzji oceny dotyczącej podatnika, objętej zakresem kompetencji owego organu urzędowego, w taki sposób, że na podstawie naruszeń stwierdzonych w odniesieniu do bezpieczeństwa łańcucha żywieniowego – kwestii wykraczającej poza zakres jego kompetencji – wywodzi skutki podatkowe dla podatnika, przy czym ten ostatni nie mógł zakwestionować stwierdzenia naruszenia przepisów w zakresie bezpieczeństwa łańcucha żywieniowego w postępowaniu odrębnym od postępowania podatkowego, zapewniającym podstawowe gwarancje i prawa stron, jest zgodna z wyżej wymienionymi artykułami dyrektywy VAT i prawem do sprawiedliwego procesu uznanym jako ogólna zasada w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz z zasadą pewności prawa? |
| --- | --- |

6)

Czy praktyka organu podatkowego polegająca na tym, że bez udziału organu urzędowego właściwego w przedmiocie bezpieczeństwa łańcucha żywieniowego, który posiada właściwość rzeczową i terytorialną, organ podatkowy dokonuje w swojej decyzji oceny dotyczącej podatnika, objętej zakresem kompetencji owego organu urzędowego, w taki sposób, że na podstawie naruszeń stwierdzonych w odniesieniu do bezpieczeństwa łańcucha żywieniowego – kwestii wykraczającej poza zakres jego kompetencji – wywodzi skutki podatkowe dla podatnika, przy czym ten ostatni nie mógł zakwestionować stwierdzenia naruszenia przepisów w zakresie bezpieczeństwa łańcucha żywieniowego w postępowaniu odrębnym od postępowania podatkowego, zapewniającym podstawowe gwarancje i prawa stron, jest zgodna z wyżej wymienionymi artykułami dyrektywy VAT i prawem do sprawiedliwego procesu uznanym jako ogólna zasada w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz z zasadą pewności prawa?

---

(1)  Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006, L 347, s. 1).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/27 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/27

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Korneuburg (Austria) w dniu 20 sierpnia 2021 r. – Laudamotion GmbH / TG, QN, AirHelp Germany GmbH

(Sprawa C-517/21)

(2021/C 471/34)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landesgericht Korneuburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Laudamotion GmbH

Strona pozwana: TG, QN, AirHelp Germany GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) należy interpretować w ten sposób, że rozporządzenie ma zastosowanie do pasażera, który dokonał odprawy online („online check-in”), lecz w wynikającym ze wspomnianego przepisu terminie nie stawił się przy stanowisku odpraw? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) należy interpretować w ten sposób, że rozporządzenie ma zastosowanie do pasażera, który dokonał odprawy online („online check-in”), lecz w wynikającym ze wspomnianego przepisu terminie nie stawił się przy stanowisku odpraw?

| 2) | Czy, biorąc pod uwagę wyrok w sprawie Sturgeon i in. (2), art. 5 w związku z art. 7 rozporządzenia nr 261/2004 należy interpretować w ten sposób, że pasażer – jeżeli obsługujący przewoźnik lotniczy nie może uwolnić się od odpowiedzialności w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/2004 – ma prawo do odszkodowania, jeżeli






  — | w miejscu docelowym lot ma opóźnienie wynoszące co najmniej trzy godziny, |
| --- | --- | --- |

2)

Czy, biorąc pod uwagę wyrok w sprawie Sturgeon i in. (2), art. 5 w związku z art. 7 rozporządzenia nr 261/2004 należy interpretować w ten sposób, że pasażer – jeżeli obsługujący przewoźnik lotniczy nie może uwolnić się od odpowiedzialności w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/2004 – ma prawo do odszkodowania, jeżeli

—

w miejscu docelowym lot ma opóźnienie wynoszące co najmniej trzy godziny,

| — | jeszcze przed przyjęciem pasażerów na pokład lotu było oczywiste, że lot dotrze do miejsca docelowego z opóźnieniem wynoszącym co najmniej trzy godziny, oraz |
| --- | --- |

—

jeszcze przed przyjęciem pasażerów na pokład lotu było oczywiste, że lot dotrze do miejsca docelowego z opóźnieniem wynoszącym co najmniej trzy godziny, oraz

| — | pasażer nie pojawił się do przyjęcia pasażerów na pokład tego lotu? |
| --- | --- |

—

pasażer nie pojawił się do przyjęcia pasażerów na pokład tego lotu?

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie:

| 3) | Czy dotyczy to również sytuacji, gdy pasażer bez udziału obsługującego przewoźnika lotniczego zarezerwował alternatywne połączenie lotnicze, w ramach którego dotarł do innego lotniska obsługującego to samo miasto, względnie ten sam region (art. 8 ust 3 rozporządzenia nr 261/2004) co pierwotnie zarezerwowany przez niego lot, nieznacznie później niż planowo dotarłby do miejsca docelowego pierwotnie zarezerwowanego lotu?
  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: |
| --- | --- |

3)

Czy dotyczy to również sytuacji, gdy pasażer bez udziału obsługującego przewoźnika lotniczego zarezerwował alternatywne połączenie lotnicze, w ramach którego dotarł do innego lotniska obsługującego to samo miasto, względnie ten sam region (art. 8 ust 3 rozporządzenia nr 261/2004) co pierwotnie zarezerwowany przez niego lot, nieznacznie później niż planowo dotarłby do miejsca docelowego pierwotnie zarezerwowanego lotu?

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie:

| 4) | Czy dotyczy to również sytuacji, gdy obsługujący przewoźnik lotniczy na prośbę pasażera zmienił jego rezerwację na alternatywne połączenie lotnicze, którym pasażer dotarł do miejsca docelowego wcześniej niż w przypadku opóźnionego pierwotnie zarezerwowanego lotu, jednak później niż planowo dotarłby pierwotnie zarezerwowanym lotem (przy czym lot, na który zmieniono rezerwację pasażera, sam nie miał „dużego opóźnienia”)? |
| --- | --- |

4)

Czy dotyczy to również sytuacji, gdy obsługujący przewoźnik lotniczy na prośbę pasażera zmienił jego rezerwację na alternatywne połączenie lotnicze, którym pasażer dotarł do miejsca docelowego wcześniej niż w przypadku opóźnionego pierwotnie zarezerwowanego lotu, jednak później niż planowo dotarłby pierwotnie zarezerwowanym lotem (przy czym lot, na który zmieniono rezerwację pasażera, sam nie miał „dużego opóźnienia”)?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).

(2)  Wyrok z dnia 19 listopada 2009 r., C-402/07 i C-432/07, EU:C:2009:716.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/28 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/28

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 10 września 2021 r. – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid / E.N., S.S. i J.Y.

(Sprawa C-556/21)

(2021/C 471/35)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Druga strona postępowania: E.N., S.S. i J.Y..

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 27 ust. 3 i art. 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca (Dz.U. 2013, L 180 (1)) należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, aby – w sytuacji, gdy system prawny państwa członkowskiego w odniesieniu do spraw takich, jak będąca przedmiotem niniejszego postępowania, przewiduje dwuinstancyjność postępowania – sąd drugiej instancji zastosował w toku rozpoznania sprawy na wniosek właściwego organu tego państwa członkowskiego środek tymczasowy skutkujący zawieszeniem terminu na przekazanie?

---

(1)  S. 31.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/29 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/29

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 15 września 2021 r. – BNP Paribas SA / TR

(Sprawa C-567/21)

(2021/C 471/36)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour de cassation

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę kasacyjną: BNP Paribas SA

Druga strona postępowania: TR

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 33 i 36 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy prawo państwa członkowskiego pochodzenia orzeczenia przyznaje temu orzeczeniu taką moc, że stoi ono na przeszkodzie wniesieniu przez te same strony nowego powództwa w celu rozstrzygnięcia w przedmiocie roszczeń, które mogły zostać podniesione w ramach pierwotnego postępowania, skutki wywołane przez to orzeczenie w wezwanym państwie członkowskim sprzeciwiają się temu, aby sąd w tym ostatnim państwie, w którego prawie mającym zastosowanie ratione temporis przewidziano w prawie pracy podobny obowiązek kumulacji roszczeń, wydał orzeczenie w przedmiocie takich roszczeń? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 33 i 36 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy prawo państwa członkowskiego pochodzenia orzeczenia przyznaje temu orzeczeniu taką moc, że stoi ono na przeszkodzie wniesieniu przez te same strony nowego powództwa w celu rozstrzygnięcia w przedmiocie roszczeń, które mogły zostać podniesione w ramach pierwotnego postępowania, skutki wywołane przez to orzeczenie w wezwanym państwie członkowskim sprzeciwiają się temu, aby sąd w tym ostatnim państwie, w którego prawie mającym zastosowanie ratione temporis przewidziano w prawie pracy podobny obowiązek kumulacji roszczeń, wydał orzeczenie w przedmiocie takich roszczeń?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy art. 33 i 36 rozporządzenia Rady nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że powództwo takie jak dotyczące „unfair dismissal” w Zjednoczonym Królestwie ma tę samą podstawę i ten sam przedmiot co powództwo dotyczące zwolnienia z pracy bez rzeczywistej i poważnej przyczyny w prawie francuskim, w związku z czym roszczenia o odprawę z tytułu zwolnienia bez rzeczywistej i poważnej przyczyny, odprawę wyrównawczą z tytułu wypowiedzenia i odprawę z tytułu zwolnienia podniesione przez pracownika przed francuskim sądem po tym, jak pracownik uzyskał w Zjednoczonym Królestwie orzeczenie stwierdzające „unfair dismissal”, na mocy którego przyznano mu odprawę z tego tytułu (compensatory award), są niedopuszczalne? Czy należy w tym względzie dokonać rozróżnienia pomiędzy odprawą z tytułu zwolnienia bez rzeczywistej i poważnej przyczyny, która mogłaby mieć tę samą podstawę i ten sam przedmiot co „compensatory award”, a odprawami z tytułu zwolnienia i z tytułu wypowiedzenia, które w prawie francuskim przysługują wówczas, gdy zwolnienie jest oparte na rzeczywistej i poważnej przyczynie, lecz nie są należne w przypadku zwolnienia opartego na poważnym uchybieniu? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy art. 33 i 36 rozporządzenia Rady nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że powództwo takie jak dotyczące „unfair dismissal” w Zjednoczonym Królestwie ma tę samą podstawę i ten sam przedmiot co powództwo dotyczące zwolnienia z pracy bez rzeczywistej i poważnej przyczyny w prawie francuskim, w związku z czym roszczenia o odprawę z tytułu zwolnienia bez rzeczywistej i poważnej przyczyny, odprawę wyrównawczą z tytułu wypowiedzenia i odprawę z tytułu zwolnienia podniesione przez pracownika przed francuskim sądem po tym, jak pracownik uzyskał w Zjednoczonym Królestwie orzeczenie stwierdzające „unfair dismissal”, na mocy którego przyznano mu odprawę z tego tytułu (compensatory award), są niedopuszczalne? Czy należy w tym względzie dokonać rozróżnienia pomiędzy odprawą z tytułu zwolnienia bez rzeczywistej i poważnej przyczyny, która mogłaby mieć tę samą podstawę i ten sam przedmiot co „compensatory award”, a odprawami z tytułu zwolnienia i z tytułu wypowiedzenia, które w prawie francuskim przysługują wówczas, gdy zwolnienie jest oparte na rzeczywistej i poważnej przyczynie, lecz nie są należne w przypadku zwolnienia opartego na poważnym uchybieniu?

| 3) | Podobnie, czy art. 33 i 36 rozporządzenia Rady nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że powództwo takie jak powództwo dotyczące „unfair dismissal” w Zjednoczonym Królestwie i powództwo o zapłatę premii lub prowizji przewidzianych w umowie o pracę mają tę samą podstawę i ten sam przedmiot, jeżeli powództwa te opierają się na tym samym stosunku umownym między stronami?” |
| --- | --- |

3)

Podobnie, czy art. 33 i 36 rozporządzenia Rady nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że powództwo takie jak powództwo dotyczące „unfair dismissal” w Zjednoczonym Królestwie i powództwo o zapłatę premii lub prowizji przewidzianych w umowie o pracę mają tę samą podstawę i ten sam przedmiot, jeżeli powództwa te opierają się na tym samym stosunku umownym między stronami?”

---

(1)  Dz.U. 2001, L 12, s. 1.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/29 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/29

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 8 lipca 2021 r. w sprawie T-75/21, Ana Carla Mendes de Almeida / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 17 września 2021 r. przez Anę Carlę Mendes de Almeidę

(Sprawa C-576/21 P)

(2021/C 471/37)

Język postępowania: portugalski

Strony

Wnosząca odwołanie: Ana Carla Mendes de Almeida (przedstawiciele: R. Leandro Vasconcelos, M. Marques de Carvalho i P. Almeida Sande, advogados)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie postanowienia Sądu (dziewiąta izba) z dnia 8 lipca 2021 r. w sprawie T-75/21, stwierdzającego niedopuszczalność z powodu złożenia po terminie skargi wniesionej przez wnoszącą odwołanie na podstawie art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), mającej na celu stwierdzenie nieważności Decyzji wykonawczej Rady (UE) 2020/1117 (1) z dnia 27 lipca 2020 r. w sprawie powołania prokuratorów europejskich w Prokuraturze Europejskiej, w części dotyczącej powołania na stanowisko Prokuratora Europejskiego w Prokuraturze Europejskiej jako pracownika zatrudnionego na czas określony w grupie zaszeregowania AD 13 na nieodnawialną trzyletnią kadencję rozpoczynającą się w dniu 29 lipca 2020 r. Joségo Eduarda Moreiry Alvesa d’Oliveiry Guerry. |
| --- | --- |

—

Uchylenie postanowienia Sądu (dziewiąta izba) z dnia 8 lipca 2021 r. w sprawie T-75/21, stwierdzającego niedopuszczalność z powodu złożenia po terminie skargi wniesionej przez wnoszącą odwołanie na podstawie art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), mającej na celu stwierdzenie nieważności Decyzji wykonawczej Rady (UE) 2020/1117 (1) z dnia 27 lipca 2020 r. w sprawie powołania prokuratorów europejskich w Prokuraturze Europejskiej, w części dotyczącej powołania na stanowisko Prokuratora Europejskiego w Prokuraturze Europejskiej jako pracownika zatrudnionego na czas określony w grupie zaszeregowania AD 13 na nieodnawialną trzyletnią kadencję rozpoczynającą się w dniu 29 lipca 2020 r. Joségo Eduarda Moreiry Alvesa d’Oliveiry Guerry.

| — | Ostateczne rozstrzygnięcie sporu stosownie do art. 61 statutu Trybunału Sprawiedliwości, z uwagi na brak powodów do uznania, że stan postępowania na to nie pozwala, oraz dysponowanie przez Trybunał wszystkimi elementami stanu faktycznego i prawnego niezbędnymi do wydania rozstrzygnięcia. |
| --- | --- |

—

Ostateczne rozstrzygnięcie sporu stosownie do art. 61 statutu Trybunału Sprawiedliwości, z uwagi na brak powodów do uznania, że stan postępowania na to nie pozwala, oraz dysponowanie przez Trybunał wszystkimi elementami stanu faktycznego i prawnego niezbędnymi do wydania rozstrzygnięcia.

| — | Orzeczenie w sprawie kosztów stosownie do art. 38 statutu Trybunału Sprawiedliwości, w ten sposób, że Rada pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez wnoszącą odwołanie, zgodnie z art. 138 regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, zarówno w odniesieniu do postępowania przed Sądem, jak i przed Trybunałem Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

—

Orzeczenie w sprawie kosztów stosownie do art. 38 statutu Trybunału Sprawiedliwości, w ten sposób, że Rada pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez wnoszącą odwołanie, zgodnie z art. 138 regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, zarówno w odniesieniu do postępowania przed Sądem, jak i przed Trybunałem Sprawiedliwości.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnosząca je podnosi trzy zarzuty:

Zarzut pierwszy, dotyczący oczywistego błędu w ocenie i błędu co do prawa z uwagi na to, że Sąd uznał, iż bieg terminu na złożenie odwołania należy liczyć od dnia opublikowania zaskarżonej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, podniesiony na podstawie naruszenia ogólnej zasady prawa Unii dotyczącej prawa do skutecznej ochrony prawnej i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (2)
  oraz mających zastosowanie przepisów rozporządzenia (UE) 2017/1939 (3)
  , gwarantujących ochronę praw kandydatów, co wynika z wewnętrznej logiki tego rozporządzenia oraz zasady niezależności Prokuratury Europejskiej, zapisanej w art. 6

Wnosząca odwołanie podnosi oczywisty błąd w ocenie i naruszenie prawa z uwagi na to, że Sąd uznał, iż bieg terminu na złożenie odwołania rozpoczął się w dniu opublikowania zaskarżonej decyzji w Dzienniku Urzędowym UE. Wnosząca odwołanie nie dysponowała wówczas jeszcze danymi umożliwiającymi odwołanie od zaskarżonej decyzji na podstawie art. 263 TFUE, zgodnie z uzasadnieniem skargi przedstawionym przed Sądem, które to uzasadnienie odnosi się do pisma wysłanego przez rząd portugalski do Rady Unii Europejskiej w dniu 29 listopada 2019 r. w odpowiedzi na klasyfikację przedstawionych przez rząd kandydatów dokonaną przez komisję selekcyjną, o której mowa w art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1939, ze wskazaniem na innego preferowanego kandydata i na jego wybór przez Radę. Pismo to, na którym oparta była zaskarżona decyzja, a którego istnienie zostało pominięte w postanowieniu Sądu, zawierało błędy merytoryczne i podważało mechanizm procedury powołania prokuratorów europejskich oraz ich niezależność. Rada nie poinformowała zaś wnoszącej odwołanie o wspomnianym piśmie do dnia 27 listopada 2020 r., co wyraźnie miało związek ze skorzystaniem z prawa do obrony. Wnosząca odwołanie sprzeciwia się uznaniu, że termin do wniesienia odwołania mógł rozpocząć bieg przed tym dniem, jak uznał Sąd w zaskarżonym postanowieniu, uważa bowiem, że stanowi to naruszenie ogólnej zasady prawa do skutecznej ochrony sądowej oraz naruszenie art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a także naruszenie zasady niezależności Prokuratury Europejskiej, zapisanej w art. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1939.

Zarzut drugi, dotyczący oczywistego błędu w ocenie i naruszenia prawa z uwagi na to, że Sąd uznał, iż Rada podała konkretne uzasadnienie zaskarżonej decyzji w dniu 7 października 2020 r., wbrew ogólnej zasadzie prawa Unii dotyczącej prawa do skutecznej ochrony sądowej oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej

Wnosząca odwołanie podnosi oczywisty błąd w ocenie i naruszenie prawa z uwagi na to, iż Sąd uznał, że w każdym razie wnosząca odwołanie zapoznała się z zaskarżoną decyzją poprzez pismo z dnia 7 października 2020 r., w którym to Rada rzekomo poinformowała ją o konkretnym uzasadnieniu tej decyzji. Jednak w piśmie tym Rada nie dała znać o istnieniu pisma rządu portugalskiego wysłanego do Rady w dniu 29 listopada 2019 r., bez którego nie istniały podstawy uzasadniające wniesienie odwołania od zaskarżonej decyzji.

Zarzut trzeci, podniesiony tytułem ewentualnym, oparty na braku zastosowania lub na zbyt wąskim zastosowaniu orzecznictwa dotyczącego usprawiedliwionego błędu oraz na braku uwzględnienia zarzutu dotyczącego zaistnienia nieprzewidywalnych okoliczności lub siły wyższej

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem pełna znajomość ostatecznego charakteru decyzji oraz terminu na odwołanie na podstawie art. 263 TFUE nie wyklucza jako taka tego, że podmiot prawa może powołać się na usprawiedliwiony błąd wyjaśniający wniesienie skargi po terminie. Sąd nie uwzględnił w zaskarżonym postanowieniu faktu, że Rada ukrywała fakt istnienia pisma rządu portugalskiego, dopóki nie poinformowała o nim wnoszącej odwołanie w dniu 27 listopada 2020 r. Taka sytuacja może zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości stanowić usprawiedliwiony błąd wyjaśniający wniesienie skargi po terminie. Sąd pominął również powołanie zaistnienia nieprzewidywalnych okoliczności lub siły wyższej jako argumentu za niestosowaniem przepisów Unii dotyczących terminów procesowych.

---

(1)  Dz.U. 2020, L 244, s. 18.

(2)  Dz.U. 2000, C 364, s. 1.

(3)  Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. 2017, L 283, s. 1).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/31

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 24 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez l’Oberster Gerichtshof – Austria) – Puls 4 TV GmbH & Co. KG / YouTube LLC, Google Austria GmbH

(Sprawa C-500/19) (1)

(2021/C 471/38)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 295 z 2.9.2019.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/31

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 1 września 2021 r. – Komisja Europejska / HSBC Holdings plc, HSBC Bank plc, HSBC Continental Europe, dawniej HSBC France

(Sprawa C-806/19 P) (1)

(2021/C 471/39)

Język postępowania: angielski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 432 z 23.12.2019.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/31

---

Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 13 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky – Słowacja) – Generálna prokuratura Slovenskej republiky / X.Y.

(Sprawa C-919/19) (1)

(2021/C 471/40)

Język postępowania: słowacki

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 87 z 16.3.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/32

---

Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 1 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky – Słowacja) – Generálna prokuratura Slovenskej republiky / M.B.

(Sprawa C-78/20) (1)

(2021/C 471/41)

Język postępowania: słowacki

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 137 z 27.4.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/32

---

Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 19 lipca 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin – Niemcy) – ExxonMobil Production Deutschland GmbH / Bundesrepublik Deutschland reprezentowana przez Umweltbundesamt

(Sprawa C-126/20) (1)

(2021/C 471/42)

Język postępowania: niemiecki

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 215 z 29.6.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/32

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 10 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln – Niemcy) – BQ (C-380/20), VR (C-381/20), AL (C-382/20), LK (C-383/20), DP (C-384/20) / Deutsche Lufthansa AG

(Sprawy połączone od C-380/20 do C-384/20) (1)

(2021/C 471/43)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie spraw.

---

(1)  Dz.U. C 423 z 7.12.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/32

---

Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 9 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht – Niemcy) – C. / Bundesrepublik Deutschland

(Sprawa C-435/20) (1)

(2021/C 471/44)

Język postępowania: niemiecki

Prezes dziewiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 433 z 14.12.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/33 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/33

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 18 sierpnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Braşov – Rumunia) – S.C. Techno-Gaz K.F.T. PAKS / U.A.T. Comuna Dalnic

(Sprawa C-298/21) (1)

(2021/C 471/45)

Język postępowania: rumuński

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 329 z 16.8.2021.

---

Sąd

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/34 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/34

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Nec / Komisja

(Sprawa T-341/18) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Koordynacja cen w całym EOG - Przypisanie spółce dominującej naruszenia popełnionego przez jej spółkę zależną - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. - Waga naruszenia - Podwyższenie kwoty grzywny ze względu na powrót do naruszenia - Proporcjonalność - Nieograniczone prawo orzekania)

(2021/C 471/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nec Corp. (Tokyo, Japonia) (przedstawiciele: O. Brouwer, A. Pliego Selie, adwokaci, i R. Bachour, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Cleenewerck de Crayencour, L. Wildpanner i F. van Schaik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie, tytułem głównym, stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 1768 final z dnia 21 marca 2018 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 [TFUE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.40136 – Kondensatory) w zakresie, w jakim decyzja stwierdza, że skarżąca sama uczestniczyła w naruszeniu, oraz, pomocniczo, uchylenia lub obniżenia kwoty nałożonych na nią grzywien.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Nec Corp. pokrywa własne koszty oraz te poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Nec Corp. pokrywa własne koszty oraz te poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/34 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/34

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Nichicon Corporation / Komisja

(Sprawa T-342/18) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Koordynacja cen w całym EOG - Uzgodniona praktyka - Wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych - Właściwość miejscowa Komisji - Ograniczenie konkurencji ze względu na cel - Pismo w sprawie przedstawienia zarzutów - Punkt 13 wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien - Wartość sprzedaży - Obowiązek uzasadnienia - Proporcjonalność - Równość traktowania - Jednolite i ciągłe naruszenie - Waga naruszenia - Otwarte zdystansowanie się - Okoliczności łagodzące - Nieograniczone prawo orzekania)

(2021/C 471/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nichicon Corporation (Kyoto, Japonia) (przedstawiciele: A. Ablasser-Neuhuber, F. Neumayr, G. Fussenegger i H. Kühnert, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Ernst, T. Franchoo, C. Sjödin i F. van Schaik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie, tytułem głównym, stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 1768 final z dnia 21 marca 2018 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 [TFUE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.40136 – Kondensatory) w zakresie, w jakim decyzja dotyczy skarżącej, oraz, pomocniczo, obniżenia kwoty nałożonej na nią grzywny.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Nichicon Corporation pokrywa własne koszty oraz te poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Nichicon Corporation pokrywa własne koszty oraz te poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/35 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/35

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Tokin / Komisja

(Sprawa T-343/18) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Koordynacja cen w całym EOG - Pismo w sprawie przedstawienia zarzutów - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. - Wartość sprzedaży - Proporcjonalność - Równość traktowania - Waga naruszenia - Okoliczności łagodzące)

(2021/C 471/48)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tokin Corp. (Sendai, Japonia) (przedstawiciele: C. Thomas, adwokat i T. Yuen, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Cleenewerck de Crayencour, F. van Schaik i L. Wildpanner, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie, tytułem głównym, stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 1768 z dnia 21 marca 2018 r., dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 [TFUE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.40136 – Kondensatory) w zakresie, w jakim nakłada na skarżącą grzywny i, tytułem żądania ewentualnego, obniżenia kwoty tych grzywien.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Tokin Corp. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Tokin Corp. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/36 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/36

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Rubycon i Rubycon Holdings / Komisja

(Sprawa T-344/18) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Koordynacja cen w całym EOG - Grzywny - Częściowe zwolnienie z grzywny - Punkt 26 komunikatu w sprawie współpracy z 2006 r. - Obniżenie kwoty grzywny - Punkt 37 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 - Pułap wynoszący 10 % całkowitego obrotu - Nieograniczone prawo orzekania)

(2021/C 471/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Rubycon Corp. (Ina, Japonia), Rubycon Holdings Co. Ltd (Ina) (przedstawiciele: adwokaci J. Rivas Andrés i A. Federle)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Ernst, L. Wildpanner i F. van Schaik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 1768 final z dnia 21 marca 2018 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 [TFUE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.40136 – kondensatory) w zakresie, w jakim dotyczy skarżących oraz, po drugie, obniżenia kwoty grzywien nałożonych na te podmioty.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Rubycon Corp. i Rubycon Holdings Co. Ltd pokrywają własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Rubycon Corp. i Rubycon Holdings Co. Ltd pokrywają własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/36 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/36

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Nippon Chemi-Con Corporation / Komisja

(Sprawa T-363/18) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek aluminiowych i tantalowych kondensatorów elektrolitowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Koordynacja cen w całym EOG - Uzgodniona praktyka - Wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych - Właściwość miejscowa Komisji - Prawo do obrony i prawo do bycia wysłuchanym - Nienaruszalność aktu - Jednolite i ciągłe naruszenie - Ograniczenie konkurencji ze względu na cel - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. - Wartość sprzedaży - Obowiązek uzasadnienia - Proporcjonalność - Równość traktowania - Waga naruszenia - Okoliczności łagodzące - Punkt 37 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. - Nieograniczone prawo orzekania)

(2021/C 471/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nippon Chemi-Con Corporation (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: adwokaci H.-J. Niemeyer, M. Röhrig, I.-L. Stoicescu i P. Neideck)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Cleenewerck de Crayencour, B. Ernst, T. Franchoo, C. Sjödin i L. Wildpanner, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na podstawie art. 263 TFUE żądanie zmierzające przede wszystkim do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 1768 z dnia 21 marca 2018 r., dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 [TFUE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.40136 – Kondensatory) w zakresie dotyczącym skarżącej i, tytułem żądania ewentualnego, do uchylenia grzywny nałożonej na nią w tej decyzji lub obniżenia jej kwoty.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Nippon Chemi-Con Corporation pokrywa własne koszty oraz te poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Nippon Chemi-Con Corporation pokrywa własne koszty oraz te poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/37 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/37

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – TUIfly / Komisja

(Sprawa T-447/18) (1)

(Pomoc państwa - Umowy zawarte przez Kärntner Flughafen Betriebsgesellschaft z przedsiębiorstwami lotniczymi Hapag Lloyd Express i TUIfly - Usługi portu lotniczego - Usługi marketingowe - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie - Korzyść - Kryterium prywatnego inwestora - Artykuł 41 karty praw podstawowych - Prawo dostępu do akt - Prawo do bycia wysłuchanym)

(2021/C 471/51)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: TUIfly GmbH (Langenhagen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci L. Giesberts i M. Gayger)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Blanck, A. Bouchagiar i S. Noë, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji (UE) 2018/628 z dnia 11 listopada 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.24221(2011/C) (ex 2011/NN) udzielonej przez Austrię na rzecz portu lotniczego w Klagenfurcie, spółki Ryanair i innych przewoźników lotniczych korzystających z tego portu lotniczego (Dz.U. 2018, L 107, s. 1), w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | TUIfly GmbH pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

TUIfly GmbH pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 301 z 27.8.2018.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/38 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/38

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Ryanair i in. / Komisja

(Sprawa T-448/18) (1)

(Pomoc państwa - Umowy zawarte przez Kärntner Flughafen Betriebsgesellschaft z Ryanairem i jego spółkami zależnymi Airport Marketing Services i Leading Verge.com - Usługi portu lotniczego - Usługi marketingowe - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Pojęcie pomocy państwa - Możliwość przypisania państwu - Korzyść - Kryterium prywatnego inwestora - Odzyskanie - Artykuł 41 karty praw podstawowych - Prawo dostępu do akt - Prawo do bycia wysłuchanym)

(2021/C 471/52)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair DAC (Swords, Irlandia), Airport Marketing Services Ltd (Dublin, Irlandia), FR Financing (Malta) Ltd (Douglas, Wyspa Man) (przedstawiciele: E. Vahida i I.-G. Metaxas-Maranghidis, adwokaci, i B. Byrne, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Blanck, A. Bouchagiar i S. Noë, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji (UE) 2018/628 z dnia 11 listopada 2016 r., w sprawie pomocy państwa SA.24221(2011/C) (ex 2011/NN) udzielonej przez Austrię na rzecz portu lotniczego w Klagenfurcie, spółki Ryanair i innych przewoźników lotniczych korzystających z tego portu lotniczego (Dz.U. 2018, L 107, s. 1) w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Ryanair DAC, Airport Marketing Services Ltd i FR Financing (Malta) Ltd pokrywają własne koszty, a także te poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Ryanair DAC, Airport Marketing Services Ltd i FR Financing (Malta) Ltd pokrywają własne koszty, a także te poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 319 z 10.9.2018

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/38 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/38

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – TUIfly / Komisja

(Sprawa T-619/18) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty związane z postępowaniem kontrolnym w sprawie pomocy państwa - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych stron trzecich - Nadrzędny interes publiczny)

(2021/C 471/53)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: TUIfly GmbH (Langenhagen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci L. Giesberts i M. Gayger)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Blanck i F. Erlbacher, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 5432 final z dnia 3 sierpnia 2018 r. odmawiającej przyznania skarżącej dostępu do akt postępowania administracyjnego w sprawie pomocy państwa SA.24221(2011/C) (ex 2011/NN) udzielonej przez Austrię na rzecz portu lotniczego w Klagenfurcie, spółki Ryanair i innych przewoźników lotniczych korzystających z tego portu lotniczego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | TUIfly GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

TUIfly GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 436 z 3.12.2018.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/39 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/39

---

Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Covestro Deutschland / Komisja

(Sprawa T-745/18) (1)

(Pomoc państwa - System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej - Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012 – 2013 - Decyzja uznająca system pomocy za bezprawny i niezgodny z rynkiem wewnętrznym oraz nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Dopuszczalność - Pojęcie pomocy - Zasoby państwowe - Równość traktowania - Uzasadnione oczekiwania)

(2021/C 471/54)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Covestro Deutschland AG (Leverkusen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Küper, J. Otter, C. Anger i M. Goldberg)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i K. Herrmann, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: J. Möller, R. Kanitz, S. Heimerl i S. Costanzo, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji (UE) 2019/56 z dnia 28 maja 2018 r. w sprawie pomocy państwa SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) udzielonej przez Niemcy dużym odbiorcom energii elektrycznej na podstawie § 19 StromNEV (Dz.U. 2019, L 14, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Covestro Deutschland AG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Covestro Deutschland AG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.3.2019.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/40 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/40

---

Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Tempus Energy Germany i T Energy Sweden / Komisja

(Sprawa T-167/19) (1)

(Pomoc państwa - Polski rynek energii elektrycznej - Rynek mocy - System pomocy - Artykuł 108 ust. 2 i 3 TFUE - Pojęcie wątpliwości - Artykuł 4 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) 2015/1589 - Poważne trudności - Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE - Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014 – 2020 - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron - Obowiązek uzasadnienia)

(2021/C 471/55)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tempus Energy Germany GmbH (Berlin, Niemcy), T Energy Sweden AB (Göteborg, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci D. Fouquet i J. Derenne)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i P. Němečková, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik), PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. (Warszawa, Polska) (przedstawiciele: A. Ryan, A. Klosok, solicitors, a także adwokaci T. Janssens i K. Bojarojć-Bartnicka), Enel X Polska z o.o. (Warszawa) (przedstawiciele: adwokaci V. Cannizzaro, S. Ventura i L. Caroli), Enspirion sp. z o.o. (Gdańsk, Polska) (przedstawiciel: A. Czech, radca prawny)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2014) 601 final z dnia 7 lutego 2018 r. o niewnoszeniu sprzeciwu wobec systemu pomocy związanego z rynkiem mocy w Polsce, ze względu na to, że system ten jest zgodny z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE [pomoc państwa SA.46100 (2017/N)].

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Tempus Energy Germany GmbH i T Energy Sweden AB pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską, PGE Polska Grupa Energetyczna S.A., Enel X Polska z o.o. i Enspirion sp. z o.o. |
| --- | --- |

2)

Tempus Energy Germany GmbH i T Energy Sweden AB pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską, PGE Polska Grupa Energetyczna S.A., Enel X Polska z o.o. i Enspirion sp. z o.o.

| 3) | Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 6.5.2019.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/40 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/40

---

Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – AZ /Komisja

(Sprawa T-196/19) (1)

(Pomoc państwa - System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej - Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012 – 2013 - Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny z rynkiem wewnętrznym i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Dopuszczalność - Pojęcie pomocy - Zasoby państwowe - Selektywność - Równość traktowania - Uzasadnione oczekiwania)

(2021/C 471/56)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: AZ (przedstawiciele: F. Wagner, D. Fouquet, T. Hartmann i M. Kachel, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i K. Herrmann, pełnomocnicy, których wspierali G. Quardt i C. von Donat, adwokaci)

Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: J. Möller, R. Kanitz, S. Heimerl i S. Costanzo, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji (UE) 2019/56 z dnia 28 maja 2018 r., w sprawie pomocy państwa SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) udzielonej przez Niemcy dużym odbiorcom energii elektrycznej na podstawie § 19 StromNEV (Dz.U. 2019, L 14, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | AZ pokrywa własne koszty, a także te poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

AZ pokrywa własne koszty, a także te poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/41 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/41

---

Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Infineon Technologies Dresden i Infineon Technologies / Komisja

(Sprawy połączone T-233/19 i T-234/19) (1)

(Pomoc państwa - System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej - Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012 – 2013 - Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny z rynkiem wewnętrznym i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Dopuszczalność - Pojęcie pomocy - Zasoby państwowe)

(2021/C 471/57)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca w sprawie T-233/19: Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG (Drezno, Niemcy) (przedstawiciele: L. Assmann i M. Peiffer, adwokaci)

Strona skarżąca w sprawie T-234/19: Infineon Technologies AG (Neubiberg, Niemcy) (przedstawiciele: L. Assmann i M. Peiffer, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i K. Herrmann, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania stron skarżących: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: D. Klebs, J. Möller, R. Kanitz, S. Heimerl i S. Costanzo, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji (UE) 2019/56 z dnia 28 maja 2018 r., w sprawie pomocy państwa SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) udzielonej przez Niemcy dużym odbiorcom energii elektrycznej na podstawie § 19 StromNEV (Dz.U. 2019, L 14, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG i Infineon Technologies AG pokrywają własne koszty, a także te poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG i Infineon Technologies AG pokrywają własne koszty, a także te poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/42 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/42

---

Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Wepa Hygieneprodukte i in. / Komisja

(Sprawa T-238/19) (1)

(Pomoc państwa - System pomocy wprowadzony przez Niemcy na rzecz niektórych dużych odbiorców energii elektrycznej - Zwolnienie z opłat za użytkowanie sieci za lata 2012–2013 - Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny z rynkiem wewnętrznym i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Dopuszczalność - Pojęcie pomocy - Zasoby państwowe - Selektywność)

(2021/C 471/58)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Wepa Hygieneprodukte GmbH (Arnsberg, Niemcy), Wepa Leuna GmbH (Leuna, Niemcy), Wepa Papierfabrik Sachsen GmbH (Arnsberg) (przedstawiciele: H. Janssen, A. Vallone i L. Kienzle, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: D. Klebs, J. Möller, R. Kanitz, S. Heimerl i S. Costanzo, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji (UE) 2019/56 z dnia 28 maja 2018 r., w sprawie pomocy państwa SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) udzielonej przez Niemcy dużym odbiorcom energii elektrycznej na podstawie § 19 StromNEV (Dz.U. 2019, L 14, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Wepa Hygieneprodukte GmbH, Wepa Leuna GmbH i Wepa Papierfabrik Sachsen GmbH pokrywają własne koszty, a także te poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Wepa Hygieneprodukte GmbH, Wepa Leuna GmbH i Wepa Papierfabrik Sachsen GmbH pokrywają własne koszty, a także te poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/43 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/43

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Parlament / Axa Assurances Luxembourg i in.

(Sprawa T-384/19) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Umowa ubezpieczenia „Wszelkie rodzaje ryzyka na placu budowy” - Rozbudowa i modernizacja budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu - Szkody wyrządzone przez wody opadowe - Żądanie zwrotu kosztów i odszkodowania - Zakres ubezpieczenia - Klauzula wyłączająca - Akcesoryjne obowiązki proceduralne - Postępowanie częściowo zaoczne)

(2021/C 471/59)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Paladini i B. Schäfer, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów de C. Pointa i P. Hédouina)

Strona pozwana: Axa Assurances Luxembourg SA (Luksemburg, Luksemburg), Bâloise Assurances Luxembourg SA (Luksemburg), La Luxembourgeoise SA (Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci C. Collarini i S. Denu), Nationale-Nederlanden Schadeverzekering Maatschappij NV

Przedmiot

Oparte art. 272 TFUE żądanie mające na celu zasądzenie od pozwanych zwrotu kosztów związanych ze szkodami wyrządzonymi przez wodę w budynku Konrad Adenauer w Luksemburgu w następstwie silnych opadów deszczu, które wystąpiły w tym miejscu w dniach 27 i 30 maja 2016 r.

Sentencja

| 1) | Nationale-Nederlanden Schaderverzekering Maatschappij NV zostaje zobowiązana do zwrotu kwoty 79 653,89 EUR na rzecz Parlamentu Europejskiego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności od dnia 22 grudnia 2017 r., których stopa jest równa wysokości stopy procentowej odsetek zastosowanej przez Europejski Bank Centralny (EBC) do jego głównych operacji refinansowania, powiększonej o osiem punktów procentowych. |
| --- | --- |

1)

Nationale-Nederlanden Schaderverzekering Maatschappij NV zostaje zobowiązana do zwrotu kwoty 79 653,89 EUR na rzecz Parlamentu Europejskiego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności od dnia 22 grudnia 2017 r., których stopa jest równa wysokości stopy procentowej odsetek zastosowanej przez Europejski Bank Centralny (EBC) do jego głównych operacji refinansowania, powiększonej o osiem punktów procentowych.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Nationale-Nederlanden Schaderverzekering Maatschappij pokrywa koszty związane z dotyczącym ją postępowaniem zaocznym. |
| --- | --- |

3)

Nationale-Nederlanden Schaderverzekering Maatschappij pokrywa koszty związane z dotyczącym ją postępowaniem zaocznym.

| 4) | Parlament Europejski pokrywa, poza własnymi kosztami, dwie trzecie kosztów poniesionych przez Axa Assurances Luxembourg SA, Bâloise Assurances Luxembourg SA i La Luxembourgeoise SA. |
| --- | --- |

4)

Parlament Europejski pokrywa, poza własnymi kosztami, dwie trzecie kosztów poniesionych przez Axa Assurances Luxembourg SA, Bâloise Assurances Luxembourg SA i La Luxembourgeoise SA.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 26.8.2019.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/43 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/43

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – AlzChem Group / Komisja

(Sprawa T-569/19) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące postępowania zmierzającego do odzyskania pomocy państwa w następstwie decyzji uznającej ją za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazującej jej odzyskanie - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Nadrzędny interes publiczny - Zasada niedyskryminacji - Obowiązek uzasadnienia)

(2021/C 471/60)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AlzChem Group AG (Trostberg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Borsos i J. Guerrero Pérez)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Ehrbar i K. Herrmann, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 5602 final z dnia 22 lipca 2019 r. odmawiającej udzielenia skarżącej dostępu do dokumentów związanych z postępowaniem zmierzającym do odzyskania pomocy państwa w następstwie decyzji uznającej ową pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazującą jej odzyskanie.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | AlzChem AG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

AlzChem AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 363 z 28.10.2019.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/44 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/44

---

Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Global Translation Solutions / Parlament

(Sprawa T-7/20) (1)

(Zamówienia publiczne na usługi - Postępowanie przetargowe - Usługi tłumaczeniowe - Odrzucenie oferty jednego z oferentów - Udzielenie zamówienia innemu oferentowi - Kryteria udzielenia zamówienia - Format pobranego pliku dostarczonego na egzaminie)

(2021/C 471/61)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Global Translation Solutions ltd. (Valetta, Malta) (przedstawiciel: adwokat C. Mifsud Bonnici)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i K. Wójcik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji zawartej w piśmie Parlamentu z dnia 28 października 2019 r. o odrzuceniu oferty skarżącej złożonej w odniesieniu do części 15 w ramach postępowania o udzielenie zamówienia TRA/EU19/2019 oraz decyzji zawartej w piśmie Parlamentu z dnia 4 grudnia 2019 r. o udzieleniu zamówienia innemu oferentowi.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Global Translation Solutions ltd. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Global Translation Solutions ltd. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 87 z 16.3.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/45 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/45

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Enosi Mastichoparagogon Chiou / EUIPO (MASTIHACARE)

(Sprawa T-60/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy MASTIHACARE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001)

(2021/C 471/62)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Enosi Mastichoparagogon Chiou (Chios, Grecja) (przedstawiciel: adwokat A.-E. Malami)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 listopada 2019 r. (sprawa R 692/2019-1) dotyczącą rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską słownego znaku towarowego MASTIHACARE.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Enosi Mastichoparagogon Chiou zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Enosi Mastichoparagogon Chiou zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 103 z 30.3.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/45 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/45

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Società agricola Vivai Maiorana i in. / Komisja

(Sprawa T-116/20) (1)

(Rolnictwo - Rozporządzenie (UE) 2016/2031 - Środki ochronne przeciwko agrofagom roślin - Wykaz regulowanych agrofagów niekwarantannowych dla Unii - Próg, od którego występowanie regulowanego agrofaga niekwarantannowego dla Unii na roślinach przeznaczonych do sadzenia ma niedopuszczalne skutki gospodarcze - Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/2072 - Stowarzyszenia zawodowe - Skarga o stwierdzenie nieważności - Legitymacja procesowa - Dopuszczalność - Proporcjonalność - Obowiązek uzasadnienia)

(2021/C 471/63)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Società agricola Vivai Maiorana Ss (Curinga, Włochy), Confederazione Italiana Agricoltori – CIA (Rzym, Włochy), MIVA – Moltiplicatori Italiani Viticoli Associati (Faenza, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci E. Scoccini i G. Scoccini)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Eggers i F. Moro, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Emmerechts, A. Vitro i S. Barbagallo, pełnomocnicy), Parlament Europejski (przedstawiciele: L. Knudsen i G. Mendola, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności części A, B, C, F, I i J załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2072 z dnia 28 listopada 2019 r. ustanawiającego jednolite warunki wykonania rozporządzenia (UE) 2016/2031 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin i uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 oraz zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 (Dz.U. 2019, L 319, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Società agricola Vivai Maiorana Ss, Confederazione Italiana Agricoltori – CIA i MIVA – Moltiplicatori Italiani Viticoli Associati pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Società agricola Vivai Maiorana Ss, Confederazione Italiana Agricoltori – CIA i MIVA – Moltiplicatori Italiani Viticoli Associati pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/46 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/46

---

Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – LP / Parlament

(Sprawa T-519/20) (1)

(Służba publiczna - Akredytowany asystent parlamentarny - Odmowa zatrudnienia - Warunki zatrudnienia - Gwarancje co do integralności moralnej - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek należytej staranności)

(2021/C 471/64)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: LP (przedstawiciele: J. Bosquet i G. Op de Beeck, avocats)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: C. González Argüelles i J. Van Pottelberge, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 22 października 2019 r. odmawiającej zatrudnienia skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | LP zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

LP zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 348 z 19.10.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/46 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/46

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Kočner / Europol

(Sprawa T-528/20) (1)

(Odpowiedzialność pozaumowna - Ekspertyzy przeprowadzone przez Europol na cele krajowego postępowania karnego - Domniemane nieuprawnione ujawnienie danych - Rozporządzenie (UE) 2016/794 - Artykuł 50 ust. 1 - Krzywda - Związek przyczynowy)

(2021/C 471/65)

Język postępowania: słowacki

Strony

Strona skarżąca: Marián Kočner (Bratysława, Słowacja) (przedstawiciele: adwokaci M. Mandzák i M. Para)

Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (przedstawiciele: A. Nunzi, B. De Buck, T. Zwingler i A. van Oostenbrugge, pełnomocnicy, których wspierają adwokaci G. Ziegenhorn, M. Kottmann i S. Schulz-Große)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: J. Rodríguez de la Rúa Puig, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga, na podstawie art. 268 TFUE, o naprawienie szkody, jaką skarżący miał ponieść w związku z ujawnieniem przez Europol danych osobowych i umieszczeniem przez Europol jego nazwiska na „listach członków mafii”.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Marián Kočner zostaje obciążony własnymi kosztami postępowania a także kosztami poniesionymi przez Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol). |
| --- | --- |

2)

Marián Kočner zostaje obciążony własnymi kosztami postępowania a także kosztami poniesionymi przez Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol).

| 3) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 339 z 12.10.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/47 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/47

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – Univers Agro / EUIPO – Shandong Hengfeng Rubber & Plastic (AGATE)

(Sprawa T-592/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy AGATE - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Zła wiara - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2021/C 471/66)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Univers Agro EOOD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat C. Hernández-Martí Pérez)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Shandong Hengfeng Rubber & Plastic Co. Ltd (Dongying, Chiny) (przedstawiciel: adwokat J. Erdozain López)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 lipca 2020 r. (sprawa R 725/2019-4), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Shandong Hengfeng Rubber & Plastic a Univers Agro.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Univers Agro EOOD zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Univers Agro EOOD zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 390 z 16.11.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/48 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/48

---

Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Asian Gear / EUIPO – Multimox (Skuter)

(Sprawa T-685/20) (1)

(Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający skuter - Wcześniejszy wzór - Podstawa unieważnienia - Ujawnienie wcześniejszego wzoru - Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002)

(2021/C 471/67)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Asian Gear BV (Pijnacker, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat B. Gravendeel)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Multimox Holding BV (Rijen, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat J. Schmidt)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 września 2020 r. (sprawa R 1042/2018-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Asian Gear a Multimox Holding.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Asian Gear BV zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez Multimox Holding BV w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Asian Gear BV zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez Multimox Holding BV w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

---

(1)  Dz.U. C 35 z 1.2.2021.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/48 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/48

---

Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Asian Gear / EUIPO – Multimox (Skuter)

(Sprawa T-686/20) (1)

(Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający skuter - Wcześniejszy wzór - Podstawa unieważnienia - Ujawnienie wcześniejszego wzoru - Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002)

(2021/C 471/68)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Asian Gear BV (Pijnacker, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat B. Gravendeel)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Multimox Holding BV (Rijen, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat J. Schmidt)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 września 2020 r. (sprawa R 1043/2018-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Asian Gear a Multimox Holding.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Asian Gear BV zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez Multimox Holding BV w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Asian Gear BV zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez Multimox Holding BV w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

---

(1)  Dz.U. C 35 z 1.2.2021.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/49 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/49

---

Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Daw / EUIPO (Muresko)

(Sprawa T-32/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Słowny unijny znak towarowy Muresko - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe Muresko - Zastrzeżenie starszeństwa wcześniejszych krajowych znaków towarowych po zarejestrowaniu unijnego znaku towarowego - Artykuły 39 i 40 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Wygasła na dzień zgłoszenia zastrzeżenia rejestracja wcześniejszych krajowych znaków towarowych)

(2021/C 471/69)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Daw SE (Ober-Ramstadt, Niemcy) (przedstawiciel: A. Haberl, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 listopada 2020 r. (sprawa R 1686/2020-4) dotyczącą zastrzeżenia starszeństwa wcześniejszych identycznych krajowych znaków towarowych dla słownego unijnego znaku towarowego Muresko nr 15465719

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Daw SE zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Daw SE zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 88 z 15.3.2021.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/49 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/49

---

Postanowienie Sądu z dnia 24 września 2021 r. – Pilatus Bank / EBC

(Sprawa T-139/19) (1)

(Polityka gospodarcza i pieniężna - Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi - Cofnięcia zezwolenia - Zadania powierzone EBC - Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)

(2021/C 471/70)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Pilatus Bank plc (Ta'Xbiex, Malta) (przedstawiciel: O. Behrends, avocat)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: A. Karpf, E. Yoo et M. Puidokas, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EBC z dnia 21 grudnia 2018 r. informującej skarżącą o tym, iż EBC nie jest już właściwy w zakresie bezpośredniego nadzoru ostrożnościowego nad nią oraz ustanawiającej w odniesieniu do niej odpowiednie środki.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Pilatus Bank plc zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Europejski Bank Centralny (EBC). |
| --- | --- |

2)

Pilatus Bank plc zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Europejski Bank Centralny (EBC).

---

(1)  Dz.U. C 139 z 15.4.2019.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/50 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/50

---

Postanowienie Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Alteryx / EUIPO – Allocate Software (ALLOCATE)

(Sprawa T-476/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskie j - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Wycofanie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku - Umorzenie postępowania)

(2021/C 471/71)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Alteryx, Inc. (Irvine, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: A. Poulter i M. Holah, solicitors)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: V Ruzek, pełnomocnik).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Allocate Software Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: M. Howe, QC, A. Chantrielle, barrister, E. Powell i B. Milloy, solicitors)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 maja 2020 r. (sprawa R 1709/2019-4), dotyczącą postępowania w sprawie wygaśnięcia prawa do znaku między Allocate Software a Alteryx.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Alteryx, Inc. i Allocate Software Ltd pokrywają własne koszty oraz po połowie koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Alteryx, Inc. i Allocate Software Ltd pokrywają własne koszty oraz po połowie koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

---

(1)  Dz.U. C 313 z 21.9.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/50 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/50

---

Postanowienie Sądu z dnia 28 września 2021 r. – Airoldi Metalli / Komisja

(Sprawa T-611/20) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Dumping - Przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chin - Rejestracja przywozu - Brak interesu prawnego - Niedopuszczalność)

(2021/C 471/72)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Airoldi Metalli SpA (Molteno, Włochy) (przedstawiciele: M. Campa, D. Rovetta, G. Pandey, V. Villante i M. Pirovano, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Luengo i P. Němečková, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie podniesione, na podstawie art. 263 TFUE w celu doprowadzenia do stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1215 z dnia 21 sierpnia 2020 r. poddającego rejestracji przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2020, L 275, s. 16), w zakresie w jakim dotyczy strony skarżącej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Airoldi Metalli SpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Airoldi Metalli SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 414 z 30.11.2020.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/51 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/51

---

Skarga wniesiona w dniu 15 września 2021 r. – Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do dystrybucji płynów)

(Sprawa T-588/21)

(2021/C 471/73)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tinnus Enterprises LLC (Plano, Teksas, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat T. Wuttke)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Mystic Products Import & Export, SL (Badalona, Hiszpania), Koopman International BV (Amsterdam, Niderlandy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Strona skarżąca

Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 1 431 829–0005

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lipca 2021 r. w sprawie R 1008/2018-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | zmianę zaskarżonej decyzji w taki sposób, aby:






  — | uwzględnić odwołanie skarżącej; |
| --- | --- | --- |

—

zmianę zaskarżonej decyzji w taki sposób, aby:

—

uwzględnić odwołanie skarżącej;

| — | oddalić w całości wnioski złożone przez wnioskujących o unieważnienie prawa do spornego wzoru; |
| --- | --- |

—

oddalić w całości wnioski złożone przez wnioskujących o unieważnienie prawa do spornego wzoru;

| — | obciążyć wnioskujących o unieważnienie kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą przed Izbą Odwoławczą i Wydziałem Unieważnień; |
| --- | --- |

—

obciążyć wnioskujących o unieważnienie kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą przed Izbą Odwoławczą i Wydziałem Unieważnień;

| — | obciążenie wnioskujących o unieważnienie opłatami i kosztami poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie wnioskujących o unieważnienie opłatami i kosztami poniesionymi przez skarżącą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 24 marca 2021 r., Lego/EUIPO – Delta Sport Handelskontor (Klocki do zestawu do budowania zabawek) (T-515/19, niepublikowanym, EU:T:2021:155); |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 24 marca 2021 r., Lego/EUIPO – Delta Sport Handelskontor (Klocki do zestawu do budowania zabawek) (T-515/19, niepublikowanym, EU:T:2021:155);

| — | Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 8 marca 2018 r., DOCERAM (C-395/16, EU:C:2018:172); |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 8 marca 2018 r., DOCERAM (C-395/16, EU:C:2018:172);

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

| — | Błędna interpretacja zgłoszenia patentowego EP 3 005 948 A2 oraz zbiorowego zgłoszenia skarżącej dotyczącego wzoru nr 1 431 829–0001–0010. |
| --- | --- |

—

Błędna interpretacja zgłoszenia patentowego EP 3 005 948 A2 oraz zbiorowego zgłoszenia skarżącej dotyczącego wzoru nr 1 431 829–0001–0010.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/52 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/52

---

Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – TestBioTech / Komisja

(Sprawa T-605/21)

(2021/C 471/74)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: TestBioTech eV (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat K. Smith)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności wydanej przez pozwaną decyzji z dnia 8 lipca 2021 r. w sprawie odmowy uchylenia lub zmiany decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/61 (1), na mocy której Monsanto Europe SA otrzymała na podstawie rozporządzenia w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (2) zezwolenie na wprowadzenie do obrotu w Unii Europejskiej genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy MON 87427 x MON 87460 x MON 89034 x MIR162 x NK603 oraz jej subkombinacji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wydanej przez pozwaną decyzji z dnia 8 lipca 2021 r. w sprawie odmowy uchylenia lub zmiany decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/61 (1), na mocy której Monsanto Europe SA otrzymała na podstawie rozporządzenia w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (2) zezwolenie na wprowadzenie do obrotu w Unii Europejskiej genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy MON 87427 x MON 87460 x MON 89034 x MIR162 x NK603 oraz jej subkombinacji;

| — | zarządzenie wszelkich innych środków uznanych za stosowne; |
| --- | --- |

—

zarządzenie wszelkich innych środków uznanych za stosowne;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez nieuwzględnienie lub nieodpowiednie uwzględnienie potencjalnego wpływu upakowania genów na ekspresję genów w połączeniu z narażeniem na warunki suszy lub poprzez niewymaganie przeprowadzenia odpowiedniej oceny w warunkach suszy. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez nieuwzględnienie lub nieodpowiednie uwzględnienie potencjalnego wpływu upakowania genów na ekspresję genów w połączeniu z narażeniem na warunki suszy lub poprzez niewymaganie przeprowadzenia odpowiedniej oceny w warunkach suszy.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez nieuwzględnienie lub nieodpowiednie uwzględnienie potencjalnego wpływu upakowania genów na ekspresję genów w połączeniu z zastosowaniem herbicydów lub poprzez niewymaganie przeprowadzenia odpowiedniej oceny w warunkach powtarzającego się lub intensywnego zastosowania herbicydów. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez nieuwzględnienie lub nieodpowiednie uwzględnienie potencjalnego wpływu upakowania genów na ekspresję genów w połączeniu z zastosowaniem herbicydów lub poprzez niewymaganie przeprowadzenia odpowiedniej oceny w warunkach powtarzającego się lub intensywnego zastosowania herbicydów.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez nieuwzględnienie lub nieodpowiednie uwzględnienie potencjalnego wpływu upakowania genów na skład roślin i cechy agronomiczne w połączeniu z narażeniem na warunki suszy i stosowanie herbicydów. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez nieuwzględnienie lub nieodpowiednie uwzględnienie potencjalnego wpływu upakowania genów na skład roślin i cechy agronomiczne w połączeniu z narażeniem na warunki suszy i stosowanie herbicydów.

---

(1)  Dz.U. 2021, L 26, s. 12.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. 2003, L 268, s. 1).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/53 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/53

---

Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – TestBioTech / Komisja

(Sprawa T-606/21)

(2021/C 471/75)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: TestBioTech eV (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat K. Smith)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności wydanej przez pozwaną decyzji z dnia 8 lipca 2021 r. w sprawie odmowy uchylenia lub zmiany decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/61 (1), na mocy której Monsanto Europe SA otrzymała na podstawie rozporządzenia w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (2) zezwolenie na wprowadzenie do obrotu w Unii Europejskiej genetycznie zmodyfikowanej soi MON 87751 x MON 87701 x MON 87708 x MON 89788 oraz jej subkombinacji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wydanej przez pozwaną decyzji z dnia 8 lipca 2021 r. w sprawie odmowy uchylenia lub zmiany decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/61 (1), na mocy której Monsanto Europe SA otrzymała na podstawie rozporządzenia w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (2) zezwolenie na wprowadzenie do obrotu w Unii Europejskiej genetycznie zmodyfikowanej soi MON 87751 x MON 87701 x MON 87708 x MON 89788 oraz jej subkombinacji;

| — | zarządzenie wszelkich innych środków uznanych za stosowne; oraz |
| --- | --- |

—

zarządzenie wszelkich innych środków uznanych za stosowne; oraz

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez nieuwzględnienie lub nieodpowiednie uwzględnienie potencjalnego wpływu upakowania genów na ekspresję genów w połączeniu z zastosowaniem herbicydów lub poprzez niewymaganie przeprowadzenia odpowiedniej oceny w rzeczywistych warunkach powtarzającego się lub intensywnego zastosowania dwóch herbicydów, na które zmodyfikowana soja wykazuje tolerancję. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez nieuwzględnienie lub nieodpowiednie uwzględnienie potencjalnego wpływu upakowania genów na ekspresję genów w połączeniu z zastosowaniem herbicydów lub poprzez niewymaganie przeprowadzenia odpowiedniej oceny w rzeczywistych warunkach powtarzającego się lub intensywnego zastosowania dwóch herbicydów, na które zmodyfikowana soja wykazuje tolerancję.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez nieuwzględnienie lub nieodpowiednie uwzględnienie możliwej toksyczności, immunogenności lub alergenności zmodyfikowanej soi w związku z synergicznym oddziaływaniem między białkami, których ekspresja wynika z modyfikacji genetycznej, naturalnie występujących w soi inhibitorów proteazy i narażenia na herbicydy lub pozostałości herbicydów przy zbiorach lub poprzez niewymaganie przeprowadzenia badań żywienia zwierząt daną odmianą. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez nieuwzględnienie lub nieodpowiednie uwzględnienie możliwej toksyczności, immunogenności lub alergenności zmodyfikowanej soi w związku z synergicznym oddziaływaniem między białkami, których ekspresja wynika z modyfikacji genetycznej, naturalnie występujących w soi inhibitorów proteazy i narażenia na herbicydy lub pozostałości herbicydów przy zbiorach lub poprzez niewymaganie przeprowadzenia badań żywienia zwierząt daną odmianą.

---

(1)  Dz.U. 2021, L 26, s. 44.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. 2003, L 268, s. 1).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/53 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/53

---

Skarga wniesiona w dniu 27 września 2021 r. – Automobiles Citroën / EUIPO – Polestar (Przedstawienie dwóch odwróconych szewronów)

(Sprawa T-608/21)

(2021/C 471/76)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Automobiles Citroën (Poissy, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Weyl)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Polestar Holding AB (Göteborg, Szwecja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie dwóch odwróconych szewronów) – unijny znak towarowy nr 16 898 173

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 lipca 2021 r. w sprawie R 502/2020-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/54 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/54

---

Skarga wniesiona w dniu 22 września 2021 r. – Privatbrauerei Eichbaum / EUIPO – Anchor Brewing Company (STEAM)

(Sprawa T-609/21)

(2021/C 471/77)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Privatbrauerei Eichbaum GmbH & Co. KG (Mannheim, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Schmidhuber i E. Levenson)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Anchor Brewing Company LLC (San Francisco, Kalifornia, Stany Zjednoczone)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „STEAM” – unijny znak towarowy nr 5 435 375

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie wygaśnięcia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie R 780/2020-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim oddalono w niej odwołanie od decyzji Wydziału Unieważnień dotyczącej towarów „piwo; piwo alkoholowe” należących do klasy 32; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim oddalono w niej odwołanie od decyzji Wydziału Unieważnień dotyczącej towarów „piwo; piwo alkoholowe” należących do klasy 32;

| — | zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie wygaśnięcia prawa do unijnego znaku towarowego STEAM nr 5 435 375 w całości; oraz |
| --- | --- |

—

zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie wygaśnięcia prawa do unijnego znaku towarowego STEAM nr 5 435 375 w całości; oraz

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. a) w związku z art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. a) w związku z art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/55 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/55

---

Skarga wniesiona w dniu 24 września 2021 r. – B&Bartoni / EUIPO – Hypertherm [Palniki spawalnicze (część -)]

(Sprawa T-617/21)

(2021/C 471/78)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: B&Bartoni spol. s r.o. (Dolní Cetno, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat E. Lachmannová)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Hypertherm, Inc. (Hanover, New Hampshire, Stany Zjednoczone)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 1 292 122–0001

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 lipca 2021 r. w sprawie R 2843/2019-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/55 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/55

---

Skarga wniesiona w dniu 27 września 2021 r. – PricewaterhouseCoopers Belastingadviseurs / EUIPO – Haufe-Lexware (TAXMARC)

(Sprawa T-619/21)

(2021/C 471/79)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: PricewaterhouseCoopers Belastingadviseurs NV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat R. Stoop)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Haufe-Lexware GmbH & Co. KG (Freiburg, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego „TAXMARC” – zgłoszenie nr 18 047 421

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie R 131/2021-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami niniejszego postępowania oraz obciążenie Haufe-Lexware kosztami postępowania przed Wydziałem Sprzeciwów i Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami niniejszego postępowania oraz obciążenie Haufe-Lexware kosztami postępowania przed Wydziałem Sprzeciwów i Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 71 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 71 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/56 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/56

---

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Puma / EUIPO – SMB Swisspour (PUMA)

(Sprawa T-622/21)

(2021/C 471/80)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Puma SE (Herzogenaurach, Niemcy) (przedstawiciele: Rechtsanwälte M. Schunke i P. Trieb)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: SMB Swisspour GmbH (Wildau, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie unijnego znaku towarowego PUMA – zgłoszenie nr 15 740 079

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 lipca 2021 r. w sprawie R 2493/2019-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia spornego znaku towarowego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia spornego znaku towarowego;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/57 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/57

---

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Puma / EUIPO – Vaillant (Puma)

(Sprawa T-623/21)

(2021/C 471/81)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Puma SE (Herzogenaurach, Niemcy) (przedstawiciele: Rechtsanwälte M. Schunke i P. Trieb)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Vaillant GmbH (Remscheid, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie unijnego znaku towarowego Puma – zgłoszenie nr 17 867 529

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 lipca 2021 r. w sprawie R 1875/2019-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia spornego znaku towarowego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia spornego znaku towarowego;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/58 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/58

---

Skarga wniesiona w dniu 28 września 2021 r. – Automobiles Citroën / EUIPO – Polestar (Przedstawienie dwóch odwróconych szewronów)

(Sprawa T-625/21)

(2021/C 471/82)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Automobiles Citroën (Poissy, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Weyl)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Polestar Holding AB (Götenborg, Szwecja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny wzór: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie dwóch odwróconych szewronów) – Unijny znak towarowy nr 16 896 532

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 lipca 2021 r. w sprawie R 504/2020-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/58 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/58

---

Skarga wniesiona w dniu 30 września 2021 r. – Segimerus / EUIPO – Karsten Manufacturing (MONSOON)

(Sprawa T-627/21)

(2021/C 471/83)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Segimerus Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat G. Donath)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Karsten Manufacturing Corp. (Phoenix, Arizona, Stany Zjednoczone)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy MONSOON –unijny znak towarowy nr 10 469 906

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 lipca 2021 r. w sprawie R 1125/2020-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie 59 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie 59 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 |
| --- | --- |

—

Naruszenie 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

| — | Naruszenie 94 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie 94 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/59 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/59

---

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Ereğli Demir ve Çelik Fabrikaları i in. / Komisja

(Sprawa T-629/21)

(2021/C 471/84)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ereğli Demir ve Çelik Fabrikaları TAŞ (Stambuł, Turcja), İskenderun Demir ve Çelik AŞ (Payas, Turcja), Erdemir Çelik Servis Merkezi Sanayi ve Ticaret AŞ (Gebze, Turcja) (przedstawiciele: J. Cornelis i F. Graafsma, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1100 z dnia 5 lipca 2021 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Turcji (Dz.U. 2021 L 238, s. 32); oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1100 z dnia 5 lipca 2021 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Turcji (Dz.U. 2021 L 238, s. 32); oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 2 ust. 10 lit. j) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (1) poprzez zastosowanie przeliczenia waluty, które nie było wymagane. Strona skarżąca podnosi następnie, że zdanie wprowadzające art. 2 ust. 10 i art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1036 zostały również naruszone, ponieważ koszty nie zostały ustalone w oparciu o zapisy księgowe przechowywane przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 2 ust. 10 lit. j) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (1) poprzez zastosowanie przeliczenia waluty, które nie było wymagane. Strona skarżąca podnosi następnie, że zdanie wprowadzające art. 2 ust. 10 i art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1036 zostały również naruszone, ponieważ koszty nie zostały ustalone w oparciu o zapisy księgowe przechowywane przez stronę skarżącą.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 2 ust. 10 lit. j) rozporządzenia (UE) 2016/1036 i art. 2.4 porozumienia antydumpingowego WTO oraz zasady dobrej administracji poprzez odrzucenie dostosowania w oparciu o zyski i straty z tytułu zabezpieczenia. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 2 ust. 10 lit. j) rozporządzenia (UE) 2016/1036 i art. 2.4 porozumienia antydumpingowego WTO oraz zasady dobrej administracji poprzez odrzucenie dostosowania w oparciu o zyski i straty z tytułu zabezpieczenia.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 2 ust. 5 i 6 oraz zdania wprowadzającego art. 2 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2016/1036 poprzez podwójne uwzględnienie niektórych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w związku z ze sprzedażą krajową Isdemir za pośrednictwem Erdemir. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 2 ust. 5 i 6 oraz zdania wprowadzającego art. 2 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2016/1036 poprzez podwójne uwzględnienie niektórych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w związku z ze sprzedażą krajową Isdemir za pośrednictwem Erdemir.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 2 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2016/1036 oraz art. 2.2.2 porozumienia antydumpingowego WTO poprzez wykluczenie z kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych zysków i strat z tytułu różnic kursowych. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 2 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2016/1036 oraz art. 2.2.2 porozumienia antydumpingowego WTO poprzez wykluczenie z kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych zysków i strat z tytułu różnic kursowych.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. 2016 L 176, s. 21).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/60 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/60

---

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Çolakoğlu Metalurji i Çolakoğlu Dış Ticaret / Komisja

(Sprawa T-630/21)

(2021/C 471/85)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Çolakoğlu Metalurji AŞ (Stambuł, Turcja), Çolakoğlu Dış Ticaret AŞ (Stambuł) (przedstawiciele: J. Cornelis i F. Graafsma, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1100 z dnia 5 lipca 2021 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Turcji (Dz.U. 2021 L 238, s. 32); oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1100 z dnia 5 lipca 2021 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Turcji (Dz.U. 2021 L 238, s. 32); oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (1) z uwagi na dokonanie dostosowania ceny eksportowej z tytułu (zakładanej) prowizji, a w szczególności,






  — | naruszenia art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia (UE) 2016/1036 w zakresie w jakim dostosowanie z tytułu prowizji wykracza poza prowizję rzeczywiście zapłaconą Çolakoğlu Dış Ticaret AŞ; |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (1) z uwagi na dokonanie dostosowania ceny eksportowej z tytułu (zakładanej) prowizji, a w szczególności,

—

naruszenia art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia (UE) 2016/1036 w zakresie w jakim dostosowanie z tytułu prowizji wykracza poza prowizję rzeczywiście zapłaconą Çolakoğlu Dış Ticaret AŞ;

| — | naruszenia art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia (UE) 2016/1036 w zakresie w jakim Çolakoğlu Dış Ticaret AŞ nie otrzymuje marży handlowej; oraz |
| --- | --- |

—

naruszenia art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia (UE) 2016/1036 w zakresie w jakim Çolakoğlu Dış Ticaret AŞ nie otrzymuje marży handlowej; oraz

| — | oczywistego błąd w ocenie w zakresie w jakim Çolakoğlu Dış Ticaret AŞ została uznana za przedstawiciela pracującego na zasadzie prowizji i w rezultacie naruszenia art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia 2016/1036. |
| --- | --- |

—

oczywistego błąd w ocenie w zakresie w jakim Çolakoğlu Dış Ticaret AŞ została uznana za przedstawiciela pracującego na zasadzie prowizji i w rezultacie naruszenia art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia 2016/1036.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/1036 z uwagi na wymóg uiszczenia ceł przywozowych w celu zaakceptowania dostosowania z tytułu zwrotu ceł. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/1036 z uwagi na wymóg uiszczenia ceł przywozowych w celu zaakceptowania dostosowania z tytułu zwrotu ceł.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy oczywistego błędu w ocenie w związku z odmową przeprowadzenia kwartalnego obliczenia marginesu dumping i w związku z tym naruszenia zdania wprowadzającego art. 2 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2016/1036. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy oczywistego błędu w ocenie w związku z odmową przeprowadzenia kwartalnego obliczenia marginesu dumping i w związku z tym naruszenia zdania wprowadzającego art. 2 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2016/1036.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 2 ust. 10 lit. j) rozporządzenia (UE) 2016/1036 z uwagi na odmowę przeprowadzenia dostosowania w oparciu o zyski i straty z tytułu zabezpieczenia. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 2 ust. 10 lit. j) rozporządzenia (UE) 2016/1036 z uwagi na odmowę przeprowadzenia dostosowania w oparciu o zyski i straty z tytułu zabezpieczenia.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. 2016 L 176, s. 21).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/61 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/61

---

Skarga wniesiona w dniu 1 października 2021 r. – Agreiter i in. / Komisja

(Sprawa T-632/21)

(2021/C 471/86)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Karin Agreiter (Meran, Włochy) i 33 dalszych skarżących (przedstawiciel: adwokat R. Holzeisen)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji wykonawczej wraz z późniejszymi uzupełnieniami i zmianami.

Zarzuty i główne argumenty

Skarga na decyzję wykonawczą Komisji Europejskiej C(2021) 94 (final) z dnia 23 lipca 2021 r. w sprawie zmiany wydanego decyzją C(2021) 94 (final) warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Spikevax – Szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami)” opiera się na następujących zarzutach.

| 1. | Zarzut pierwszy: zaskarżona decyzja wykonawcza narusza art. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 507/2006 (1). Z tego tylko powodu, że u dzieci ryzyko zakażenia SARS-CoV-2 jest zerowe, nie można mówić o pozytywnym stosunku ryzyka do korzyści dla zdrowych dzieci. Stosowanie przedmiotowej substancji eksperymentalnej, która jest oparta na inżynierii genetycznej, jest zatem rażąco nielegalne w świetle prawa UE. Zastosowanie omawianej eksperymentalnej substancji opartej na inżynierii genetycznej jest zatem rażąco niezgodne z prawem Unii. Ponadto WHO i Unia Europejska nie potwierdziły należycie zaistnienia sytuacji kryzysowej w rozumieniu zagrożenia dla zdrowia publicznego. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: zaskarżona decyzja wykonawcza narusza art. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 507/2006 (1). Z tego tylko powodu, że u dzieci ryzyko zakażenia SARS-CoV-2 jest zerowe, nie można mówić o pozytywnym stosunku ryzyka do korzyści dla zdrowych dzieci. Stosowanie przedmiotowej substancji eksperymentalnej, która jest oparta na inżynierii genetycznej, jest zatem rażąco nielegalne w świetle prawa UE. Zastosowanie omawianej eksperymentalnej substancji opartej na inżynierii genetycznej jest zatem rażąco niezgodne z prawem Unii. Ponadto WHO i Unia Europejska nie potwierdziły należycie zaistnienia sytuacji kryzysowej w rozumieniu zagrożenia dla zdrowia publicznego.

| 2. | Zarzut drugi: zaskarżona decyzja narusza art. 4 rozporządzenia (WE) nr 507/2006 ze względu na:






  — | brak pozytywnej równowagi ryzyko – korzyć w rozumieniu art. 1 pkt 28a) dyrektywy 2001/83/WE (2); |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi: zaskarżona decyzja narusza art. 4 rozporządzenia (WE) nr 507/2006 ze względu na:

—

brak pozytywnej równowagi ryzyko – korzyć w rozumieniu art. 1 pkt 28a) dyrektywy 2001/83/WE (2);

| — | niespełnienie wymogu określnego w art. 4 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 507/2001 ze względu na to, że wnioskodawca prawdopodobnie nie jest w stanie dostarczyć wyczerpujących danych klinicznych; |
| --- | --- |

—

niespełnienie wymogu określnego w art. 4 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 507/2001 ze względu na to, że wnioskodawca prawdopodobnie nie jest w stanie dostarczyć wyczerpujących danych klinicznych;

| — | niespełnienie wymogu określonego w art. 4 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 507/2006, jako że nie istnieją niezaspokojone potrzeby medyczne, które mogłyby zostać spełnione dzięki dopuszczonemu produktowi leczniczemu; |
| --- | --- |

—

niespełnienie wymogu określonego w art. 4 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 507/2006, jako że nie istnieją niezaspokojone potrzeby medyczne, które mogłyby zostać spełnione dzięki dopuszczonemu produktowi leczniczemu;

| — | niespełnienie wymogu określonego w art. 4 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 507/2006. |
| --- | --- |

—

niespełnienie wymogu określonego w art. 4 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 507/2006.

| 3. | Zarzut trzeci: naruszenie rozporządzenia (WE) nr 1394/2007 (3), dyrektywy 2001/83/WE i rozporządzenia (WE) nr 726/2004 (4). Zaskarżona decyzja wykonawcza narusza między innymi przepisy prawa Unii dotyczące zezwolenia na dopuszczenie do obrotu „produktów leczniczych terapii zaawansowanej” oraz prawidłowego oznaczenia właściwości produktu i prawidłowej ulotki dołączanej do opakowania. Skarżąca podnosi również, że zaskarżona decyzja wykonawcza jest dotknięta przekroczeniem uprawnień dyskrecjonalnych przez Komisję w zakresie naruszenia przepisów o ochronie dzieci w badaniach klinicznych. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci: naruszenie rozporządzenia (WE) nr 1394/2007 (3), dyrektywy 2001/83/WE i rozporządzenia (WE) nr 726/2004 (4). Zaskarżona decyzja wykonawcza narusza między innymi przepisy prawa Unii dotyczące zezwolenia na dopuszczenie do obrotu „produktów leczniczych terapii zaawansowanej” oraz prawidłowego oznaczenia właściwości produktu i prawidłowej ulotki dołączanej do opakowania. Skarżąca podnosi również, że zaskarżona decyzja wykonawcza jest dotknięta przekroczeniem uprawnień dyskrecjonalnych przez Komisję w zakresie naruszenia przepisów o ochronie dzieci w badaniach klinicznych.

| 4. | Zarzut czwarty: rażące naruszenie art. 168 i 169 TFUE oraz art. 3, 35 i 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty: rażące naruszenie art. 168 i 169 TFUE oraz art. 3, 35 i 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 507/2006 z dnia 29 marca 2006 r. w sprawie warunkowego dopuszczenia do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi wchodzących w zakres rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. z 2006, L 92, s. 6).

(2)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. z 2001, L 311, s. 67).

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 1394/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie produktów leczniczych terapii zaawansowanej i zmieniające dyrektywę 2001/83/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 726/2004 (Dz.U. z 2007, L 324, s. 121).

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. z 2004, L 136, s. 1).

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/62 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/62

---

Skarga wniesiona w dniu 1 października 2021 r. – Carlings / EUIPO – Margarete Steiff (STUHF)

(Sprawa T-635/21)

(2021/C 471/87)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Carlings AS (Billingstad, Norwegia) (przedstawiciele: Rechtsanwältinen V. Töbelmann i J. Haesemann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Margarete Steiff GmbH (Giengen/Brenz, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie unijnego znaku towarowego STUHF – zgłoszenie nr 18 038 089

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie R 2024/2020-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania;

| — | na wypadek gdyby wzięła udział w postępowaniu, obciążenie drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

na wypadek gdyby wzięła udział w postępowaniu, obciążenie drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/63 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/63

---

Skarga wniesiona w dniu 1 października 2021 r. – Eurol / EUIPO – Pernsteiner (eurol LUBRICANTS)

(Sprawa T-636/21)

(2021/C 471/88)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Eurol BV (Nijverdal, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci M. Driessen i G. van Roeyen)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: August Wolfgang Pernsteiner (Feldkirchen an der Donau, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską graficznego znaku towarowego „eurol LUBRICANTS” – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 219 171

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 lipca 2021 r. w sprawie R 2403/2020-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie Augusta Wolfganga Pernsteinera i EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Augusta Wolfganga Pernsteinera i EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 2 ppkt. ii) i art. 8 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; art. 16 ust. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 oraz art. 18 ust. 2 w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 i art. 10 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 2 ppkt. ii) i art. 8 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; art. 16 ust. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 oraz art. 18 ust. 2 w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 i art. 10 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625;

| — | Naruszenie art. 18 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 10 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 18 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 10 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625;

| — | Naruszenie art. 64 ust. 2 i 3 w związku z art. 47 ust. 2 i 3 i art. 8 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 oraz art. 19 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 64 ust. 2 i 3 w związku z art. 47 ust. 2 i 3 i art. 8 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 oraz art. 19 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/64 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/64

---

Skarga wniesiona w dniu 4 października 2021 r. – Target Brands / EUIPO – The a.r.t. company b&s (ART CLASS)

(Sprawa T-637/21)

(2021/C 471/89)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Target Brands, Inc. (Minneapolis, Minnesota, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat R. Kunze)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: The a.r.t. company b&s, SA (Quel, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego „ART CLASS” – zgłoszenie nr 16 888 695

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 czerwca 2021 r. w sprawie R 1597/2019-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przed Izbą Odwoławczą oraz Wydziałem Sprzeciwów. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przed Izbą Odwoławczą oraz Wydziałem Sprzeciwów.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/64 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/64

---

Skarga wniesiona w dniu 4 października 2021 r. – bet-at-home.com Entertainment / EUIPO (bet-at-home)

(Sprawa T-640/21)

(2021/C 471/90)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: bet-at-home.com Entertainment GmbH (Linz, Austria) (pełnomocnik: adwokat R. Paulitsch)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy bet-at-home w kolorach ciemnoniebieskim i zielonym – zgłoszenie nr 18 157 957

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 sierpnia 2021 r. w sprawie R 2143/2020-1

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, by słowno-graficzny znak towarowy bet-at-home został również dopuszczony do rejestracji w klasie 41 (usługi rozrywkowe); |
| --- | --- |

—

zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, by słowno-graficzny znak towarowy bet-at-home został również dopuszczony do rejestracji w klasie 41 (usługi rozrywkowe);

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania poniesionymi w toku postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania poniesionymi w toku postępowania odwoławczego.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/65 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/65

---

Skarga wniesiona w dniu 4 października 2021 r. – dennree / EUIPO (BioMarkt)

(Sprawa T-641/21)

(2021/C 471/91)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: dennree GmbH (Töpen, Niemcy) (przedstawiciel: Rechtsanwalt K. Röttgen)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego zawierającego element słowny BioMarkt w kolorach zielonym i brązowym – zgłoszenie nr 18 309 662

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 sierpnia 2021 r. w sprawie R 783/2021-5

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności częściowej odmowy rejestracji znaku towarowego i nakazanie rejestracji znaku towarowego zgodnie ze zgłoszeniem. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności częściowej odmowy rejestracji znaku towarowego i nakazanie rejestracji znaku towarowego zgodnie ze zgłoszeniem.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 22.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 471/66 |
| --- | --- | --- | --- |

22.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 471/66

---

Postanowienie Sądu z dnia 23 września 2021 r. – El Corte Inglés / EUIPO – Unión Detallistas Españoles (unit)

(Sprawa T-344/20) (1)

(2021/C 471/92)

Język postępowania: hiszpański

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.

---