# Dziennik Urzędowy C 456/10 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 456 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6410 listopada 2021 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 456

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6410 listopada 2021

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI
  SESJA 2020–2021Posiedzenia od 18 do 21 stycznia 2021 r.TEKSTY PRZYJĘTE | 1 |

Spis treści

Strona

PARLAMENT EUROPEJSKI
  SESJA 2020–2021Posiedzenia od 18 do 21 stycznia 2021 r.TEKSTY PRZYJĘTE

PARLAMENT EUROPEJSKI

1

---

| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| --- | --- |
| | REZOLUCJE |
| | Parlament Europejski |
| | Środa, 20 stycznia 2021 r. |
| 2021/C 456/01 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie wdrażania europejskiego nakazu aresztowania i procedur wydawania osób między państwami członkowskimi (2019/2207(INI)) | 2 |
| 2021/C 456/02 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie wzmocnienia jednolitego rynku: przyszłość swobodnego przepływu usług (2020/2020(INI)) | 14 |
| 2021/C 456/03 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie zapewnienia długotrwałych efektów politycznych Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego (2019/2194(INI)) | 24 |
| 2021/C 456/04 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie sztucznej inteligencji: kwestie wykładni i stosowania prawa międzynarodowego w zakresie, w jakim dotyczy ono UE, w dziedzinie zastosowań cywilnych i wojskowych oraz kwestie kompetencji państwa poza wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych (2020/2013(INI)) | 34 |
| 2021/C 456/05 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie przeglądu wytycznych dotyczących transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) (2019/2192(INI)) | 47 |
| 2021/C 456/06 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej w latach 2017, 2018 i 2019 (2019/2132(INI)) | 56 |
| 2021/C 456/07 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa – sprawozdanie roczne za 2020 r. (2020/2206(INI)) | 64 |
| 2021/C 456/08 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie realizacji wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony – sprawozdanie roczne za 2020 r. (2020/2207(INI)) | 78 |
| 2021/C 456/09 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie praw człowieka i demokracji na świecie oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie – sprawozdanie roczne za 2019 r. (2020/2208(INI)) | 94 |
| | Czwartek, 21 stycznia 2021 r. |
| 2021/C 456/10 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie konektywności i stosunków UE–Azja (2020/2115(INI)) | 117 |
| 2021/C 456/11 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. Więcej ryb w morzach? Środki na rzecz odbudowy zasobów powyżej maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w tym obszary odbudowy stad ryb i chronione obszary morskie (2019/2162(INI)) | 129 |
| 2021/C 456/12 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie aresztowania Aleksieja Nawalnego (2021/2513(RSP)) | 137 |
| 2021/C 456/13 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie najnowszych wydarzeń w Zgromadzeniu Narodowym Wenezueli (2021/2508(RSP)) | 141 |
| 2021/C 456/14 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie powszechnego dostępu do godnych i przystępnych cenowo mieszkań (2019/2187(INI)) | 145 |
| 2021/C 456/15 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie prawa do bycia offline (2019/2181(INL)) | 161 |
| 2021/C 456/16 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie zmian w unijnym wykazie rajów podatkowych (2020/2863(RSP)) | 177 |
| 2021/C 456/17 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie łagodzenia skutków trzęsień ziemi w Chorwacji (2021/2504(RSP)) | 185 |
| 2021/C 456/18 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie perspektywy płci w okresie kryzysu związanego z COVID-19 oraz w okresie pokryzysowym (2020/2121(INI)) | 191 |
| 2021/C 456/19 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie europejskiej strategii na rzecz równouprawnienia płci (2019/2169(INI)) | 208 |
| 2021/C 456/20 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie zniwelowania przepaści cyfrowej między kobietami a mężczyznami: kobiety w sektorze cyfrowym (2019/2168(INI)) | 232 |
| 2021/C 456/21 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie represji wobec opozycji demokratycznej w Hongkongu (2021/2505(RSP)) | 242 |
| 2021/C 456/22 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Turcji, w szczególności sprawy Selahattina Demirtaşa i innych więźniów sumienia (2021/2506(RSP)) | 247 |
| 2021/C 456/23 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Wietnamie, w szczególności sprawy Pham Chi Dunga, Nguyen Tuong Thuya i Le Huu Minh Tuana, dziennikarzy zajmujących się prawami człowieka (2021/2507(RSP)) | 251 |

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

Środa, 20 stycznia 2021 r.

2021/C 456/01

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie wdrażania europejskiego nakazu aresztowania i procedur wydawania osób między państwami członkowskimi (2019/2207(INI))

2

2021/C 456/02

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie wzmocnienia jednolitego rynku: przyszłość swobodnego przepływu usług (2020/2020(INI))

14

2021/C 456/03

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie zapewnienia długotrwałych efektów politycznych Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego (2019/2194(INI))

24

2021/C 456/04

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie sztucznej inteligencji: kwestie wykładni i stosowania prawa międzynarodowego w zakresie, w jakim dotyczy ono UE, w dziedzinie zastosowań cywilnych i wojskowych oraz kwestie kompetencji państwa poza wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych (2020/2013(INI))

34

2021/C 456/05

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie przeglądu wytycznych dotyczących transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) (2019/2192(INI))

47

2021/C 456/06

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej w latach 2017, 2018 i 2019 (2019/2132(INI))

56

2021/C 456/07

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa – sprawozdanie roczne za 2020 r. (2020/2206(INI))

64

2021/C 456/08

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie realizacji wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony – sprawozdanie roczne za 2020 r. (2020/2207(INI))

78

2021/C 456/09

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie praw człowieka i demokracji na świecie oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie – sprawozdanie roczne za 2019 r. (2020/2208(INI))

94

Czwartek, 21 stycznia 2021 r.

2021/C 456/10

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie konektywności i stosunków UE–Azja (2020/2115(INI))

117

2021/C 456/11

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. Więcej ryb w morzach? Środki na rzecz odbudowy zasobów powyżej maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w tym obszary odbudowy stad ryb i chronione obszary morskie (2019/2162(INI))

129

2021/C 456/12

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie aresztowania Aleksieja Nawalnego (2021/2513(RSP))

137

2021/C 456/13

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie najnowszych wydarzeń w Zgromadzeniu Narodowym Wenezueli (2021/2508(RSP))

141

2021/C 456/14

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie powszechnego dostępu do godnych i przystępnych cenowo mieszkań (2019/2187(INI))

145

2021/C 456/15

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie prawa do bycia offline (2019/2181(INL))

161

2021/C 456/16

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie zmian w unijnym wykazie rajów podatkowych (2020/2863(RSP))

177

2021/C 456/17

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie łagodzenia skutków trzęsień ziemi w Chorwacji (2021/2504(RSP))

185

2021/C 456/18

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie perspektywy płci w okresie kryzysu związanego z COVID-19 oraz w okresie pokryzysowym (2020/2121(INI))

191

2021/C 456/19

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie europejskiej strategii na rzecz równouprawnienia płci (2019/2169(INI))

208

2021/C 456/20

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie zniwelowania przepaści cyfrowej między kobietami a mężczyznami: kobiety w sektorze cyfrowym (2019/2168(INI))

232

2021/C 456/21

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie represji wobec opozycji demokratycznej w Hongkongu (2021/2505(RSP))

242

2021/C 456/22

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Turcji, w szczególności sprawy Selahattina Demirtaşa i innych więźniów sumienia (2021/2506(RSP))

247

2021/C 456/23

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Wietnamie, w szczególności sprawy Pham Chi Dunga, Nguyen Tuong Thuya i Le Huu Minh Tuana, dziennikarzy zajmujących się prawami człowieka (2021/2507(RSP))

251

---

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | Parlament Europejski |
| | Wtorek, 19 stycznia 2021 r. |
| 2021/C 456/24 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia zmian do Umowy o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi (Umowa z Bonn) w odniesieniu do rozszerzenia zakresu stosowania tej Umowy i przystąpienia do niej Królestwa Hiszpanii (11487/2020 – C9-0351/2020 – 2020/0205(NLE)) | 256 |
| 2021/C 456/25 | P9_TA(2021)0002Wyłączenie dotyczące niektórych walutowych wskaźników referencyjnych państw trzecich i wyznaczenia zastępczych wskaźników referencyjnych dla niektórych wycofywanych wskaźników referencyjnych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego niektórych walutowych wskaźników referencyjnych państw trzecich i wyznaczenia zastępczych wskaźników referencyjnych dla niektórych wycofywanych wskaźników referencyjnych (COM(2020)0337 – C9-0209/2020 – 2020/0154(COD))P9_TC1-COD(2020)0154Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego niektórych walutowych wskaźników referencyjnych spot państw trzecich i wyznaczenia zamienników niektórych wskaźników referencyjnych, których opracowywania się zaprzestaje oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 | 257 |
| 2021/C 456/26 | P9_TA(2021)0003Instrument Wsparcia Technicznego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Instrument Wsparcia Technicznego (COM(2020)0409 – C9-0148/2020 – 2020/0103(COD))P9_TC1-COD(2020)0103Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... ustanawiającego Instrument Wsparcia Technicznego | 258 |
| 2021/C 456/27 | P9_TA(2021)0004Wykonywanie praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 654/2014 dotyczące wykonywania praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego (COM(2019)0623 – C9-0197/2019 – 2019/0273(COD))P9_TC1-COD(2019)0273Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 654/2014 dotyczące wykonywania praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego | 259 |
| 2021/C 456/28 | Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 4 grudnia 2020 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2020/427 w odniesieniu do daty rozpoczęcia stosowania zmian niektórych szczegółowych przepisów dotyczących produkcji produktów ekologicznych w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 (C(2020)08462 – 2020/2902(DEA)) | 263 |
| | Czwartek, 21 stycznia 2021 r. |
| 2021/C 456/29 | P9_TA(2021)0015FEAD: szczególne środki reagowania na kryzys związany z COVID-19 ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 223/2014 w odniesieniu do wprowadzenia szczególnych środków reagowania na kryzys związany z COVID-19 (COM(2020)0223 – C9-0151/2020 – 2020/0105(COD))P9_TC1-COD(2020)0105Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 21 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 223/2014 w odniesieniu do wprowadzenia szczególnych środków reagowania na kryzys związany z epidemią COVID-19 | 264 |

III   Akty przygotowawcze

Parlament Europejski

Wtorek, 19 stycznia 2021 r.

2021/C 456/24

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia zmian do Umowy o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi (Umowa z Bonn) w odniesieniu do rozszerzenia zakresu stosowania tej Umowy i przystąpienia do niej Królestwa Hiszpanii (11487/2020 – C9-0351/2020 – 2020/0205(NLE))

256

2021/C 456/25

P9_TA(2021)0002Wyłączenie dotyczące niektórych walutowych wskaźników referencyjnych państw trzecich i wyznaczenia zastępczych wskaźników referencyjnych dla niektórych wycofywanych wskaźników referencyjnych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego niektórych walutowych wskaźników referencyjnych państw trzecich i wyznaczenia zastępczych wskaźników referencyjnych dla niektórych wycofywanych wskaźników referencyjnych (COM(2020)0337 – C9-0209/2020 – 2020/0154(COD))P9_TC1-COD(2020)0154Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego niektórych walutowych wskaźników referencyjnych spot państw trzecich i wyznaczenia zamienników niektórych wskaźników referencyjnych, których opracowywania się zaprzestaje oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012

257

2021/C 456/26

P9_TA(2021)0003Instrument Wsparcia Technicznego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Instrument Wsparcia Technicznego (COM(2020)0409 – C9-0148/2020 – 2020/0103(COD))P9_TC1-COD(2020)0103Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... ustanawiającego Instrument Wsparcia Technicznego

258

2021/C 456/27

P9_TA(2021)0004Wykonywanie praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 654/2014 dotyczące wykonywania praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego (COM(2019)0623 – C9-0197/2019 – 2019/0273(COD))P9_TC1-COD(2019)0273Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 654/2014 dotyczące wykonywania praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego

259

2021/C 456/28

Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 4 grudnia 2020 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2020/427 w odniesieniu do daty rozpoczęcia stosowania zmian niektórych szczegółowych przepisów dotyczących produkcji produktów ekologicznych w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 (C(2020)08462 – 2020/2902(DEA))

263

Czwartek, 21 stycznia 2021 r.

2021/C 456/29

P9_TA(2021)0015FEAD: szczególne środki reagowania na kryzys związany z COVID-19 ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 223/2014 w odniesieniu do wprowadzenia szczególnych środków reagowania na kryzys związany z COVID-19 (COM(2020)0223 – C9-0151/2020 – 2020/0105(COD))P9_TC1-COD(2020)0105Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 21 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 223/2014 w odniesieniu do wprowadzenia szczególnych środków reagowania na kryzys związany z epidemią COVID-19

264

---

| Skróty i symbole






  - | Procedura konsultacji |
| --- | --- |
| *** | Procedura zgody |
| ***I | Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie |
| ***II | Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie |
| ***III | Zwykła procedura ustawodawcza: trzecie czytanie |

Skróty i symbole

*

Procedura konsultacji

***

Procedura zgody

***I

Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie

***II

Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie

***III

Zwykła procedura ustawodawcza: trzecie czytanie

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu)

Poprawki Parlamentu:

Nowe fragmenty tekstu zaznacza się
  wytłuszczonym drukiem i kursywą
  . Fragmenty tekstu, które zostały skreślone, zaznacza się za pomocą symbolu ▌ lub przekreśla. Zmianę brzmienia zaznacza się przez wyróżnienie nowego tekstu
  wytłuszczonym drukiem i kursywą
  i usunięcie lub przekreślenie zastąpionego tekstu.

wytłuszczonym drukiem i kursywą

wytłuszczonym drukiem i kursywą

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

10.11.2021

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/1 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/1

---

PARLAMENT EUROPEJSKI

SESJA 2020–2021

Posiedzenia od 18 do 21 stycznia 2021 r.

TEKSTY PRZYJĘTE

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

Środa, 20 stycznia 2021 r.

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/2 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/2

---

P9_TA(2021)0006

Europejski nakaz aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie wdrażania europejskiego nakazu aresztowania i procedur wydawania osób między państwami członkowskimi (2019/2207(INI))

(2021/C 456/01)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 2, 3, 6 i 7 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2, 3, 6 i 7 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej (zwaną dalej ,,Kartą, w szczególności jej art. 4, 47, 48 i 52, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej (zwaną dalej ,,Kartą, w szczególności jej art. 4, 47, 48 i 52,

| — | uwzględniając orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) dotyczące wzajemnego uznawania, praw podstawowych i obowiązków wynikających z art. 2 europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC) dotyczącego prawa do życia (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) dotyczące wzajemnego uznawania, praw podstawowych i obowiązków wynikających z art. 2 europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC) dotyczącego prawa do życia (1),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (2) („decyzja ramowa ENA”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (2) („decyzja ramowa ENA”),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych (3),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. zmieniającą decyzje ramowe 2002/584/WSiSW, 2005/214/WSiSW, 2006/783/WSiSW, 2008/909/WSiSW oraz 2008/947/WSiSW i tym samym wzmacniającą prawa procesowe osób oraz ułatwiającą stosowanie zasady wzajemnego uznawania do orzeczeń wydanych pod nieobecność danej osoby na rozprawie (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. zmieniającą decyzje ramowe 2002/584/WSiSW, 2005/214/WSiSW, 2006/783/WSiSW, 2008/909/WSiSW oraz 2008/947/WSiSW i tym samym wzmacniającą prawa procesowe osób oraz ułatwiającą stosowanie zasady wzajemnego uznawania do orzeczeń wydanych pod nieobecność danej osoby na rozprawie (4),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania (5),

| — | uwzględniając sprawozdania Komisji w sprawie wdrażania europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (COM(2005)0063 i SEC(2005)0267, COM(2006)0008 i SEC(2006)0079, COM(2007)0407 i SEC(2007)0979, COM(2011)0175 i SEC(2011)0430), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania Komisji w sprawie wdrażania europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (COM(2005)0063 i SEC(2005)0267, COM(2006)0008 i SEC(2006)0079, COM(2007)0407 i SEC(2007)0979, COM(2011)0175 i SEC(2011)0430),

| — | uwzględniając zmienioną wersję podręcznika „Jak wydawać i wykonywać Europejski Nakaz Aresztowania”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zmienioną wersję podręcznika „Jak wydawać i wykonywać Europejski Nakaz Aresztowania”,

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie warunków panujących w zakładach karnych w UE (6), z dnia 27 lutego 2014 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie przeglądu europejskiego nakazu aresztowania (7) oraz z dnia 5 października 2017 r. w sprawie w sprawie systemów penitencjarnych i warunków panujących w zakładach karnych (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie warunków panujących w zakładach karnych w UE (6), z dnia 27 lutego 2014 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie przeglądu europejskiego nakazu aresztowania (7) oraz z dnia 5 października 2017 r. w sprawie w sprawie systemów penitencjarnych i warunków panujących w zakładach karnych (8),

| — | uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego program „Wymiar Sprawiedliwości” (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego program „Wymiar Sprawiedliwości” (9),

| — | uwzględniając harmonogram działań Rady z 2009 r. mających na celu umocnienie praw procesowych osób podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając harmonogram działań Rady z 2009 r. mających na celu umocnienie praw procesowych osób podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym (10),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/64/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/64/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym (11),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (12),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/48/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym i w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania oraz w sprawie prawa do poinformowania osoby trzeciej o pozbawieniu wolności i prawa do porozumiewania się z osobami trzecimi i organami konsularnymi w czasie pozbawienia wolności (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/48/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym i w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania oraz w sprawie prawa do poinformowania osoby trzeciej o pozbawieniu wolności i prawa do porozumiewania się z osobami trzecimi i organami konsularnymi w czasie pozbawienia wolności (13),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym (14),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/800 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie gwarancji procesowych dla dzieci będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/800 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie gwarancji procesowych dla dzieci będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym (15),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1919 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie pomocy prawnej z urzędu dla podejrzanych i oskarżonych w postępowaniu karnym oraz dla osób, których dotyczy wniosek w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1919 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie pomocy prawnej z urzędu dla podejrzanych i oskarżonych w postępowaniu karnym oraz dla osób, których dotyczy wniosek w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania (16),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2014/41/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2014/41/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych (17),

| — | uwzględniając sporządzoną przez Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS) europejską ocenę wdrożenia z czerwca 2020 r. dotyczącą europejskiego nakazu aresztowania, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sporządzoną przez Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS) europejską ocenę wdrożenia z czerwca 2020 r. dotyczącą europejskiego nakazu aresztowania,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 2 lipca 2020 r. z wdrażania decyzji ramowej Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (COM(2020)0270), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 2 lipca 2020 r. z wdrażania decyzji ramowej Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (COM(2020)0270),

| — | uwzględniając ocenę europejskiej wartości dodanej dotyczącą europejskiego nakazu aresztowania ukończoną w styczniu 2014 r. na wniosek EPRS oraz badanie z grudnia 2017 r. zawierające sprawozdanie w sprawie kosztu braku działań na poziomie europejskim w dziedzinie praw procesowych i warunków pozbawienia wolności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając ocenę europejskiej wartości dodanej dotyczącą europejskiego nakazu aresztowania ukończoną w styczniu 2014 r. na wniosek EPRS oraz badanie z grudnia 2017 r. zawierające sprawozdanie w sprawie kosztu braku działań na poziomie europejskim w dziedzinie praw procesowych i warunków pozbawienia wolności,

| — | uwzględniając sprawozdanie końcowe Rady z dnia 27 maja 2009 r. dotyczące czwartej rundy wzajemnych ocen pod kątem praktycznego stosowania europejskiego nakazu aresztowania oraz właściwych procedur wydawania osób między państwami członkowskimi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie końcowe Rady z dnia 27 maja 2009 r. dotyczące czwartej rundy wzajemnych ocen pod kątem praktycznego stosowania europejskiego nakazu aresztowania oraz właściwych procedur wydawania osób między państwami członkowskimi,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 26 września 2019 r. z wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/48/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym i w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania oraz w sprawie prawa do poinformowania osoby trzeciej o pozbawieniu wolności i prawa do porozumiewania się z osobami trzecimi i organami konsularnymi w czasie pozbawienia wolności (COM(2019)0560), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 26 września 2019 r. z wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/48/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym i w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania oraz w sprawie prawa do poinformowania osoby trzeciej o pozbawieniu wolności i prawa do porozumiewania się z osobami trzecimi i organami konsularnymi w czasie pozbawienia wolności (COM(2019)0560),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie wzajemnego uznawania w sprawach karnych – „Propagowanie wzajemnego uznawania orzeczeń poprzez zwiększanie wzajemnego zaufania” (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie wzajemnego uznawania w sprawach karnych – „Propagowanie wzajemnego uznawania orzeczeń poprzez zwiększanie wzajemnego zaufania” (18),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 16 grudnia 2019 r. w sprawie środków będących alternatywą wobec pozbawienia wolności: wykorzystanie kar i środków nieizolacyjnych w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 16 grudnia 2019 r. w sprawie środków będących alternatywą wobec pozbawienia wolności: wykorzystanie kar i środków nieizolacyjnych w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych (19),

| — | uwzględniając Strategię UE w zakresie praw ofiar (2020–2025) (COM(2020)0258), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Strategię UE w zakresie praw ofiar (2020–2025) (COM(2020)0258),

| — | uwzględniając sprawozdania krajowych, europejskich i międzynarodowych organizacji pozarządowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania krajowych, europejskich i międzynarodowych organizacji pozarządowych,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) oraz zastąpienia i uchylenia decyzji Rady 2002/187/WSiSW (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) oraz zastąpienia i uchylenia decyzji Rady 2002/187/WSiSW (20),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 30 września 2020 r. dotyczący Sprawozdania na temat praworządności z 2020 r. Sytuacja w zakresie praworządności w Unii Europejskiej (COM(2020)0580), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 30 września 2020 r. dotyczący Sprawozdania na temat praworządności z 2020 r. Sytuacja w zakresie praworządności w Unii Europejskiej (COM(2020)0580),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 października 2020 r. w sprawie ustanowienia unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 października 2020 r. w sprawie ustanowienia unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych (21),

| — | uwzględniając Protokół fakultatywny z 2002 r. do Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół fakultatywny z 2002 r. do Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania,

| — | uwzględniając pracę wykonaną przez Agencję Praw Podstawowych UE, w szczególności sprawozdania zatytułowane „Rights in practice: access to a lawyer and procedural rights in criminal and European arrest warrant proceedings” [Prawa w praktyce: dostęp do prawnika i prawa procesowe w postępowaniu karnym i w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania] z 13 września 2019 r., „Criminal detention conditions in the European Union: rules and reality” [Warunki pozbawienia wolności o charakterze karnym w Unii Europejskiej: zasady a rzeczywistość] z 11 grudnia 2019 r., „Criminal detention and alternatives: fundamental rights aspects in EU cross-border transfers” [Pozbawienie wolności o charakterze karnym i alternatywne rozwiązania: aspekty praw podstawowych w unijnych transferach transgranicznych]9 listopada 2016 r. oraz bazę danych dotyczących warunków pozbawienia wolności o charakterze karnym uruchomioną w grudniu 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pracę wykonaną przez Agencję Praw Podstawowych UE, w szczególności sprawozdania zatytułowane „Rights in practice: access to a lawyer and procedural rights in criminal and European arrest warrant proceedings” [Prawa w praktyce: dostęp do prawnika i prawa procesowe w postępowaniu karnym i w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania] z 13 września 2019 r., „Criminal detention conditions in the European Union: rules and reality” [Warunki pozbawienia wolności o charakterze karnym w Unii Europejskiej: zasady a rzeczywistość] z 11 grudnia 2019 r., „Criminal detention and alternatives: fundamental rights aspects in EU cross-border transfers” [Pozbawienie wolności o charakterze karnym i alternatywne rozwiązania: aspekty praw podstawowych w unijnych transferach transgranicznych]9 listopada 2016 r. oraz bazę danych dotyczących warunków pozbawienia wolności o charakterze karnym uruchomioną w grudniu 2019 r.,

| — | uwzględniając konwencje, zalecenia i rezolucje Rady Europy w sprawie więziennictwa i współpracy w zakresie prawa karnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencje, zalecenia i rezolucje Rady Europy w sprawie więziennictwa i współpracy w zakresie prawa karnego,

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu oraz art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. dotyczącej procedury udzielania zgody na sporządzanie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu oraz art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. dotyczącej procedury udzielania zgody na sporządzanie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji,

| — | uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Spraw Konstytucyjnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Spraw Konstytucyjnych,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A9-0248/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A9-0248/2020),

| A. | mając na uwadze, że współpraca sądowa w Unii ma istotne znaczenie dla sprostania pojawiającym się wyzwaniom środowiskowym, społecznym, gospodarczym i cyfrowym; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że współpraca sądowa w Unii ma istotne znaczenie dla sprostania pojawiającym się wyzwaniom środowiskowym, społecznym, gospodarczym i cyfrowym;

| B. | mając na uwadze, że procedura europejskiego nakazu aresztowania (ENA) jest uproszczoną i przyspieszoną sądową procedurą wydawania osób, która została przyjęta po zamachach terrorystycznych z dnia 11 września 2001 r. i która od czasu wprowadzenia stała się sztandarowym i najczęściej stosowanym instrumentem wzajemnego uznawania w sprawach karnych; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że procedura europejskiego nakazu aresztowania (ENA) jest uproszczoną i przyspieszoną sądową procedurą wydawania osób, która została przyjęta po zamachach terrorystycznych z dnia 11 września 2001 r. i która od czasu wprowadzenia stała się sztandarowym i najczęściej stosowanym instrumentem wzajemnego uznawania w sprawach karnych;

| C. | mając na uwadze, że ENA jest ogólnie sukcesem i doprowadził do zastąpienia ekstradycji wydawaniem osób; mając na uwadze, że czas wydania – w przypadku gdy dana osoba nie wyraża na nie zgody – uległ skróceniu średnio do 40 dni w 2017 r. w stosunku do 50 dni w 2016 r., chociaż w niektórych państwach członkowskich istnieje tendencja do opóźniania lub nieprzestrzegania wymogów wzajemnego uznawania; mając na uwadze, że w niektórych rzadkich przypadkach państwa członkowskie poinformowały o trwających do 90 dni procedurach wydawania osób, w przypadku gdy dana osoba nie wyraża zgody na jej wydanie; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że ENA jest ogólnie sukcesem i doprowadził do zastąpienia ekstradycji wydawaniem osób; mając na uwadze, że czas wydania – w przypadku gdy dana osoba nie wyraża na nie zgody – uległ skróceniu średnio do 40 dni w 2017 r. w stosunku do 50 dni w 2016 r., chociaż w niektórych państwach członkowskich istnieje tendencja do opóźniania lub nieprzestrzegania wymogów wzajemnego uznawania; mając na uwadze, że w niektórych rzadkich przypadkach państwa członkowskie poinformowały o trwających do 90 dni procedurach wydawania osób, w przypadku gdy dana osoba nie wyraża zgody na jej wydanie;

| D. | mając na uwadze, że w latach 2005–2016 wykonano 43 tys. ze 150 tys. wydanych nakazów aresztowania; mając na uwadze, że takie surowe dane liczbowe wprowadzają w błąd, jeśli chodzi o zastosowaną metodologię i ogólny sukces, jak wyjaśniła Komisja; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w latach 2005–2016 wykonano 43 tys. ze 150 tys. wydanych nakazów aresztowania; mając na uwadze, że takie surowe dane liczbowe wprowadzają w błąd, jeśli chodzi o zastosowaną metodologię i ogólny sukces, jak wyjaśniła Komisja;

| E. | mając na uwadze, że współpraca wymiarów sprawiedliwości w UE w sprawach karnych opiera się na wzajemnym uznawaniu opracowanym przez Radę Europejską w Tampere w 1999 r.; mając na uwadze, że Traktat z Lizbony znacząco zmienił układ konstytucyjny UE i zapewnił wyraźną podstawę prawną dla zasad i procedur zapewniających wzajemne uznawanie wszelkich form wyroków i orzeczeń sądowych w art. 82 TFUE; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że współpraca wymiarów sprawiedliwości w UE w sprawach karnych opiera się na wzajemnym uznawaniu opracowanym przez Radę Europejską w Tampere w 1999 r.; mając na uwadze, że Traktat z Lizbony znacząco zmienił układ konstytucyjny UE i zapewnił wyraźną podstawę prawną dla zasad i procedur zapewniających wzajemne uznawanie wszelkich form wyroków i orzeczeń sądowych w art. 82 TFUE;

| F. | mając na uwadze, że wzajemne uznawanie nie jest nową koncepcją opracowaną w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, lecz pierwotnie rozwinięto je na rynku wewnętrznym (logika wyroku w sprawie Cassis de Dijon); mając jednak na uwadze, że wzajemne uznawanie w wymiarze sprawiedliwości w sprawach karnych ma inną logikę i podstawę prawną niż wzajemne uznawanie zasad dostępu do rynku; mając na uwadze, że w tym względzie wzajemne uznawanie w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości ma szczególne cechy, biorąc pod uwagę konsekwencje dla praw podstawowych i suwerenności narodowej oraz zakres, w jakim należy je ułatwiać przez harmonizację prawa materialnego i prawa karnego procesowego, w szczególności w odniesieniu do gwarancji proceduralnych; mając na uwadze, że jakikolwiek regres w stosowaniu zasady wzajemnego uznawania w obszarze prawa karnego może mieć negatywne skutki i wpłynąć na jej stosowanie w innych obszarach, takich jak rynek wewnętrzny; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że wzajemne uznawanie nie jest nową koncepcją opracowaną w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, lecz pierwotnie rozwinięto je na rynku wewnętrznym (logika wyroku w sprawie Cassis de Dijon); mając jednak na uwadze, że wzajemne uznawanie w wymiarze sprawiedliwości w sprawach karnych ma inną logikę i podstawę prawną niż wzajemne uznawanie zasad dostępu do rynku; mając na uwadze, że w tym względzie wzajemne uznawanie w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości ma szczególne cechy, biorąc pod uwagę konsekwencje dla praw podstawowych i suwerenności narodowej oraz zakres, w jakim należy je ułatwiać przez harmonizację prawa materialnego i prawa karnego procesowego, w szczególności w odniesieniu do gwarancji proceduralnych; mając na uwadze, że jakikolwiek regres w stosowaniu zasady wzajemnego uznawania w obszarze prawa karnego może mieć negatywne skutki i wpłynąć na jej stosowanie w innych obszarach, takich jak rynek wewnętrzny;

| G. | mając na uwadze, że wzajemne uznawanie oznacza bezpośrednie uznawanie orzeczeń sądowych innych państw członkowskich, przy czym odmowa uznania stanowi wyjątek, i oznacza, że orzeczenia sądowego nie należy odrzucać wyłącznie na podstawie tego, że zostało wydane w innym państwie członkowskim; mając na uwadze, że stosowanie wzajemnego uznawania decyzji podjętych przez inne państwa członkowskie nie jest zgodne z kontrolą takich decyzji, chyba że odbywa się to na podstawach przewidzianych w decyzji ramowej ENA; mając na uwadze, że wdrażanie tego instrumentu powinno opierać się na współpracy i wzajemnym zaufaniu między właściwymi organami sądowymi; mając na uwadze, że wzajemnemu uznawaniu musi towarzyszyć poszanowanie praw podstawowych; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że wzajemne uznawanie oznacza bezpośrednie uznawanie orzeczeń sądowych innych państw członkowskich, przy czym odmowa uznania stanowi wyjątek, i oznacza, że orzeczenia sądowego nie należy odrzucać wyłącznie na podstawie tego, że zostało wydane w innym państwie członkowskim; mając na uwadze, że stosowanie wzajemnego uznawania decyzji podjętych przez inne państwa członkowskie nie jest zgodne z kontrolą takich decyzji, chyba że odbywa się to na podstawach przewidzianych w decyzji ramowej ENA; mając na uwadze, że wdrażanie tego instrumentu powinno opierać się na współpracy i wzajemnym zaufaniu między właściwymi organami sądowymi; mając na uwadze, że wzajemnemu uznawaniu musi towarzyszyć poszanowanie praw podstawowych;

| H. | mając na uwadze, że wzajemne uznawanie wymaga wysokiego poziomu wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi i jest jego konsekwencją w oparciu o wspólne rozumienie praworządności i praw podstawowych; mając na uwadze, że Unia Europejska potrzebuje zaufania w tym kluczowym momencie w historii, aby skutecznie stawić czoła wspólnym wyzwaniom; mając na uwadze, że zwiększenie zaufania ma kluczowe znaczenie dla sprawnego stosowania ENA; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wzajemne uznawanie wymaga wysokiego poziomu wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi i jest jego konsekwencją w oparciu o wspólne rozumienie praworządności i praw podstawowych; mając na uwadze, że Unia Europejska potrzebuje zaufania w tym kluczowym momencie w historii, aby skutecznie stawić czoła wspólnym wyzwaniom; mając na uwadze, że zwiększenie zaufania ma kluczowe znaczenie dla sprawnego stosowania ENA;

| I. | mając na uwadze, że ustanowienie unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych powinno mieć zasadnicze znaczenie dla zwiększenia wzajemnego zaufania, ponieważ ma na celu wskazanie obszarów, w których konieczne są udoskonalenia w zakresie praworządności; mając na uwadze, że niedostateczne i niespójne wdrożenie decyzji ramowej ENA przez niektóre państwa członkowskie nie przyczynia się do zwiększenia wzajemnego zaufania; mając na uwadze, że unijny mechanizm na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych może być przydatny, dostarczając elementów zapewniających spójne stosowanie, w przypadkach gdy odmówiono wykonania ze względu na naruszenie praw podstawowych, a tym samym zwiększyć wzajemne uznawanie między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że ustanowienie unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych powinno mieć zasadnicze znaczenie dla zwiększenia wzajemnego zaufania, ponieważ ma na celu wskazanie obszarów, w których konieczne są udoskonalenia w zakresie praworządności; mając na uwadze, że niedostateczne i niespójne wdrożenie decyzji ramowej ENA przez niektóre państwa członkowskie nie przyczynia się do zwiększenia wzajemnego zaufania; mając na uwadze, że unijny mechanizm na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych może być przydatny, dostarczając elementów zapewniających spójne stosowanie, w przypadkach gdy odmówiono wykonania ze względu na naruszenie praw podstawowych, a tym samym zwiększyć wzajemne uznawanie między państwami członkowskimi;

| J. | mając na uwadze, że wzajemne zaufanie wymaga od państw członkowskich przestrzegania prawa UE, a w szczególności praw podstawowych uznanych w Karcie oraz praworządności, jak np. niezawisłości wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że wzajemne zaufanie wymaga od państw członkowskich przestrzegania prawa UE, a w szczególności praw podstawowych uznanych w Karcie oraz praworządności, jak np. niezawisłości wymiaru sprawiedliwości;

| K. | mając na uwadze, że ENA przyczynił się do rozwoju i konsolidacji przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; mając na uwadze, że art. 6 TUE dotyczący Karty i EKPC, art. 8, art. 15 ust. 3, art. 16 i 18–25 TFUE, dyrektywy dotyczące praw procesowych i dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE w sprawie praw ofiar (22) stanowią kluczowe elementy ram przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; mając na uwadze, że nieprawidłowe stosowanie ENA może mieć szkodliwy wpływ na współpracę policyjną i sądową w całej Unii, na osoby fizyczne i ich rodziny oraz na funkcjonowanie strefy Schengen i prawa podstawowe; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że ENA przyczynił się do rozwoju i konsolidacji przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; mając na uwadze, że art. 6 TUE dotyczący Karty i EKPC, art. 8, art. 15 ust. 3, art. 16 i 18–25 TFUE, dyrektywy dotyczące praw procesowych i dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE w sprawie praw ofiar (22) stanowią kluczowe elementy ram przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; mając na uwadze, że nieprawidłowe stosowanie ENA może mieć szkodliwy wpływ na współpracę policyjną i sądową w całej Unii, na osoby fizyczne i ich rodziny oraz na funkcjonowanie strefy Schengen i prawa podstawowe;

| L. | mając na uwadze, że członkostwo w Unii Europejskiej oznacza respektowanie szeregu wartości, takich jak godność ludzka, wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości, określonych zarówno w art. 2 TUE, jak i w systemach prawnych państw członkowskich, w ramach ich przestrzegania; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że członkostwo w Unii Europejskiej oznacza respektowanie szeregu wartości, takich jak godność ludzka, wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości, określonych zarówno w art. 2 TUE, jak i w systemach prawnych państw członkowskich, w ramach ich przestrzegania;

| M. | mając na uwadze, że Unia równości, która chroni, musi zapewniać ochronę wszystkim ofiarom przestępstw (23), chroniąc również prawa osób podejrzanych i oskarżonych; mając na uwadze, że UE przyjęła instrumenty mające na celu wzmocnienie praw ofiar, dzięki przyjęciu szeregu instrumentów oprócz zatrzymywania i wydawania podejrzanych lub skazanych; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że Unia równości, która chroni, musi zapewniać ochronę wszystkim ofiarom przestępstw (23), chroniąc również prawa osób podejrzanych i oskarżonych; mając na uwadze, że UE przyjęła instrumenty mające na celu wzmocnienie praw ofiar, dzięki przyjęciu szeregu instrumentów oprócz zatrzymywania i wydawania podejrzanych lub skazanych;

| N. | mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości UE (TSUE) wyjaśnił w pewnych aspektach większość kwestii związanych ze stosowaniem ENA, takich jak: zasada ne bis in idem (24), organ sądowy (25), nadrzędność i harmonizacja na szczeblu UE (26), niezawisłość sądownictwa (27), prawa podstawowe (28), podwójna odpowiedzialność karna (29), podstawy odmowy i ekstradycja obywateli UE do państw trzecich (30); mając na uwadze, że jednocześnie orzeczenia sądowe nie mogą zastąpić dobrze opracowanych przepisów na szczeblu Unii; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości UE (TSUE) wyjaśnił w pewnych aspektach większość kwestii związanych ze stosowaniem ENA, takich jak: zasada ne bis in idem (24), organ sądowy (25), nadrzędność i harmonizacja na szczeblu UE (26), niezawisłość sądownictwa (27), prawa podstawowe (28), podwójna odpowiedzialność karna (29), podstawy odmowy i ekstradycja obywateli UE do państw trzecich (30); mając na uwadze, że jednocześnie orzeczenia sądowe nie mogą zastąpić dobrze opracowanych przepisów na szczeblu Unii;

| O. | mając na uwadze, że podwójna odpowiedzialność karna jest pojęciem związanym z ekstradycją międzynarodową i mimo że jest w niewielkim stopniu zgodna z wzajemnym uznawaniem, w praktyce może się okazać potrzebna w bardzo ograniczonym zakresie dla poszukiwanych osób, zgodnie z orzecznictwem TSUE; mając na uwadze, że podwójna odpowiedzialność karna jest jedynie opcjonalną podstawą odmowy wydania ENA, a organy wykonujące nakaz rzadko się na nią powołują; mając na uwadze, że wykaz przestępstw bez podwójnej odpowiedzialności karnej zawiera już szeroki wachlarz przestępstw, z których wiele nie zostało jeszcze odpowiednio zharmonizowanych w państwach członkowskich, oraz mając na uwadze, że taki wykaz powinien zostać ponownie oceniony i ewentualnie rozszerzony zgodnie z procedurą określoną w art. 2 ust. 3 decyzji ramowej ENA; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że podwójna odpowiedzialność karna jest pojęciem związanym z ekstradycją międzynarodową i mimo że jest w niewielkim stopniu zgodna z wzajemnym uznawaniem, w praktyce może się okazać potrzebna w bardzo ograniczonym zakresie dla poszukiwanych osób, zgodnie z orzecznictwem TSUE; mając na uwadze, że podwójna odpowiedzialność karna jest jedynie opcjonalną podstawą odmowy wydania ENA, a organy wykonujące nakaz rzadko się na nią powołują; mając na uwadze, że wykaz przestępstw bez podwójnej odpowiedzialności karnej zawiera już szeroki wachlarz przestępstw, z których wiele nie zostało jeszcze odpowiednio zharmonizowanych w państwach członkowskich, oraz mając na uwadze, że taki wykaz powinien zostać ponownie oceniony i ewentualnie rozszerzony zgodnie z procedurą określoną w art. 2 ust. 3 decyzji ramowej ENA;

| P. | mając na uwadze, że pojęcie wzajemnego uznawania nie wymagałoby harmonizacji prawa karnego materialnego i postępowania karnego jako takich, ale praktyka współpracy sądowej pokazała, że harmonizacja niektórych ograniczonych wspólnych standardów i definicji jest niezbędna, aby ułatwić wzajemne uznawanie, co zostało potwierdzone w art. 82 ust. 2 TFUE; mając na uwadze, że w ciągu ostatnich kilku lat poczyniono pewne postępy, mianowicie takie, jak przyjęcie sześciu dyrektyw w sprawie praw procesowych, dyrektywy 2012/29/UE, środków alternatywnych dla ENA, takich jak europejski nakaz dochodzeniowy (END), oraz harmonizacja przepisów dotyczących niektórych przestępstw; mając jednak na uwadze, że sześć dyrektyw w sprawie gwarancji proceduralnych nie zostało w pełni i prawidłowo wdrożonych, co nadal budzi niepokój; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że pojęcie wzajemnego uznawania nie wymagałoby harmonizacji prawa karnego materialnego i postępowania karnego jako takich, ale praktyka współpracy sądowej pokazała, że harmonizacja niektórych ograniczonych wspólnych standardów i definicji jest niezbędna, aby ułatwić wzajemne uznawanie, co zostało potwierdzone w art. 82 ust. 2 TFUE; mając na uwadze, że w ciągu ostatnich kilku lat poczyniono pewne postępy, mianowicie takie, jak przyjęcie sześciu dyrektyw w sprawie praw procesowych, dyrektywy 2012/29/UE, środków alternatywnych dla ENA, takich jak europejski nakaz dochodzeniowy (END), oraz harmonizacja przepisów dotyczących niektórych przestępstw; mając jednak na uwadze, że sześć dyrektyw w sprawie gwarancji proceduralnych nie zostało w pełni i prawidłowo wdrożonych, co nadal budzi niepokój;

| Q. | mając na uwadze, że Komisja podkreśla, iż istnieją problemy z wdrożeniem niektórych przepisów dyrektywy 2013/48/UE, w szczególności w odniesieniu do możliwości dostępu do adwokata zarówno w państwie wykonującym, jak i wydającym nakaz; mając na uwadze, że dotychczas transpozycja innych dyrektyw w sprawie gwarancji procesowych zawierających specjalne przepisy dotyczące ENA (dyrektywy 2010/64/UE, dyrektywy 2012/13/UE, dyrektywy (UE) 2016/800 i dyrektywy (UE) 2016/1919) jest niewystarczająca, również w odniesieniu do uwzględniania zasady równości stron; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że Komisja podkreśla, iż istnieją problemy z wdrożeniem niektórych przepisów dyrektywy 2013/48/UE, w szczególności w odniesieniu do możliwości dostępu do adwokata zarówno w państwie wykonującym, jak i wydającym nakaz; mając na uwadze, że dotychczas transpozycja innych dyrektyw w sprawie gwarancji procesowych zawierających specjalne przepisy dotyczące ENA (dyrektywy 2010/64/UE, dyrektywy 2012/13/UE, dyrektywy (UE) 2016/800 i dyrektywy (UE) 2016/1919) jest niewystarczająca, również w odniesieniu do uwzględniania zasady równości stron;

| R. | mając na uwadze, że inne instrumenty, takie jak dyrektywa 2014/41/UE w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego oraz rozporządzenie (UE) 2018/1805 w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty (31), pomogły rozwiązać pewne kwestie związane z ENA, a także zastosowały zasady wzajemnego uznawania do innych rodzajów orzeczeń sądowych; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że inne instrumenty, takie jak dyrektywa 2014/41/UE w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego oraz rozporządzenie (UE) 2018/1805 w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty (31), pomogły rozwiązać pewne kwestie związane z ENA, a także zastosowały zasady wzajemnego uznawania do innych rodzajów orzeczeń sądowych;

| S. | mając na uwadze, że w harmonogramie działań na 2009 r. mających na celu umocnienie praw procesowych w postępowaniu karnym uznano problem okresów tymczasowego aresztowania; mając na uwadze, że warunki panujące w więzieniach stanowią problem w wielu państwach członkowskich i muszą być zgodne z wartościami zapisanymi w art. 2 TUE; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich występują problemy z praworządnością, o czym świadczą wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że w harmonogramie działań na 2009 r. mających na celu umocnienie praw procesowych w postępowaniu karnym uznano problem okresów tymczasowego aresztowania; mając na uwadze, że warunki panujące w więzieniach stanowią problem w wielu państwach członkowskich i muszą być zgodne z wartościami zapisanymi w art. 2 TUE; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich występują problemy z praworządnością, o czym świadczą wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka;

| T. | mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie przeglądu ENA Parlament Europejski wezwał m.in. do wprowadzenia zasady obligatoryjnej odmowy, jeżeli występują merytoryczne podstawy, aby stwierdzić, że wykonanie środka byłoby niezgodne ze zobowiązaniami państwa członkowskiego wykonującego nakaz, nałożonymi na podstawie art. 6 TUE i Karty; mając na uwadze, że w 2017 r. odmówiono wydania osób w 109 przypadkach z powodu kwestii dotyczących praw podstawowych; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie przeglądu ENA Parlament Europejski wezwał m.in. do wprowadzenia zasady obligatoryjnej odmowy, jeżeli występują merytoryczne podstawy, aby stwierdzić, że wykonanie środka byłoby niezgodne ze zobowiązaniami państwa członkowskiego wykonującego nakaz, nałożonymi na podstawie art. 6 TUE i Karty; mając na uwadze, że w 2017 r. odmówiono wydania osób w 109 przypadkach z powodu kwestii dotyczących praw podstawowych;

| U. | mając na uwadze, że wzajemne uznawanie wymaga wyszkolenia praktyków, w tym prawników specjalizujących się w prawie karnym, w zakresie prawa UE; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że wzajemne uznawanie wymaga wyszkolenia praktyków, w tym prawników specjalizujących się w prawie karnym, w zakresie prawa UE;

| V. | mając na uwadze, że Eurojust odgrywa zasadniczą rolę w ułatwianiu i koordynowaniu wykonywania ENA; mając na uwadze, że Eurojust coraz częściej otrzymuje wnioski o pomoc przy wykonywaniu ENA, co znacznie zwiększa obciążenie tego organu pracą; mając na uwadze, że tylko w 2019 r. Eurojust ułatwił wykonanie ENA w 703 nowych sprawach i 574 sprawach w toku; mając na uwadze, że Eurojust jest niezależną autonomiczną agencją, obok Prokuratury Europejskiej; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że Eurojust odgrywa zasadniczą rolę w ułatwianiu i koordynowaniu wykonywania ENA; mając na uwadze, że Eurojust coraz częściej otrzymuje wnioski o pomoc przy wykonywaniu ENA, co znacznie zwiększa obciążenie tego organu pracą; mając na uwadze, że tylko w 2019 r. Eurojust ułatwił wykonanie ENA w 703 nowych sprawach i 574 sprawach w toku; mając na uwadze, że Eurojust jest niezależną autonomiczną agencją, obok Prokuratury Europejskiej;

| W. | mając na uwadze, że porównanie danych wskazuje na tendencję wzrostową liczby ENA, która rośnie z roku na rok; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że porównanie danych wskazuje na tendencję wzrostową liczby ENA, która rośnie z roku na rok;

| X. | mając na uwadze, że zharmonizowane wdrażanie ENA, jak również pełne i prawidłowe wdrożenie dyrektyw w sprawie praw procesowych, szersze wykorzystanie środków alternatywnych wobec ENA oraz ustanowienie minimalnych standardów UE, m.in. dotyczących warunków panujących w więzieniach i aresztach, uniemożliwi wykorzystywanie różnić w systemach prawnych; mając na uwadze, że pełne i poprawne wdrażanie ENA we wszystkich państwach członkowskich jest niezbędne, aby ocenić funkcjonowanie odpowiednich instrumentów ustawodawczych i potrzebę wprowadzenia możliwych zmian; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że zharmonizowane wdrażanie ENA, jak również pełne i prawidłowe wdrożenie dyrektyw w sprawie praw procesowych, szersze wykorzystanie środków alternatywnych wobec ENA oraz ustanowienie minimalnych standardów UE, m.in. dotyczących warunków panujących w więzieniach i aresztach, uniemożliwi wykorzystywanie różnić w systemach prawnych; mając na uwadze, że pełne i poprawne wdrażanie ENA we wszystkich państwach członkowskich jest niezbędne, aby ocenić funkcjonowanie odpowiednich instrumentów ustawodawczych i potrzebę wprowadzenia możliwych zmian;

Ogólna ocena wdrażania ENA

| 1. | zwraca uwagę, że ENA jest dużym osiągnięciem oraz skutecznym, użytecznym i niezbędnym instrumentem służącym zwalczaniu poważnych przestępstw transgranicznych, a także postawieniu sprawców poważnych przestępstw przed sądem w państwie członkowskim, w którym było lub jest prowadzone postępowanie karne, oraz ma pozytywny wpływ na utrzymanie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; uznaje, że ENA znacząco ułatwił i poprawił współpracę w zakresie wydawania osób; zwraca jednak uwagę, że przez ostatnie dwadzieścia lat świat przechodzi transformację cyfrową, która zmieniła ekosystem przestępczości; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca uwagę na istnienie problemów szczególnych; uważa, że nie podają one w wątpliwość systemu ani mu nie zagrażają, lecz wymuszają jego ulepszenie i aktualizację, oraz że problemy te wymagają rozwiązania, aby uniknąć martwych pól i dzięki temu wzmocnić cały system oraz zagwarantować zgodność z praworządnością i prawami podstawowymi we wszystkich państwach członkowskich; stwierdza, że strefa Schengen i transformacja cyfrowa stworzyły liczne możliwości dla obywateli UE; zauważa jednak, że otwarte granice i nowe technologie wymagają również skutecznych narzędzi, dzięki którym organy ścigania i wymiar sprawiedliwości mogłyby ścigać poważne przestępstwa transnarodowe; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zauważa, że problemy te dotyczą głównie warunków panujących w więzieniach i warunków przetrzymywania, proporcjonalności, stosowania w postępowaniach dotyczących ENA gwarancji proceduralnych przewidzianych w prawie UE, w szczególności podwójnej reprezentacji prawnej, tj. zarówno w państwie wykonującym ENA, jak i w państwie wydającym ENA, oraz szkolenia, szczególnych problemów związanych z praworządnością, wykonywania kar pozbawienia wolności (32), terminów (33) i orzeczeń wydanych zaocznie; przyznaje, że w niektórych przypadkach podniesiono kwestię podwójnej odpowiedzialności karnej (34); zauważa w innych przypadkach niespójność w stosowaniu podstaw do odmowy wykonania ENA; podkreśla również brak kompleksowego systemu danych umożliwiających tworzenie wiarygodnych statystyk – zarówno na poziomie jakościowym, jak i ilościowym – dotyczących aspektów wydawania, wykonywania lub odmowy ENA; zwraca uwagę, że takie problemy nie tylko osłabiają wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi, ale także powodują wysokie koszty społeczne i finansowe dla osób zainteresowanych, a także ich rodzin i ogółu społeczeństwa; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zauważa, że niektóre problemy częściowo rozwiązano oraz że podejmowane są próby ich rozwiązania dzięki połączeniu prawa miękkiego (podręcznik dotyczący ENA), wzajemnych ocen, pomocy Eurojustu, finansowania programów szkoleniowych i zestawów narzędzi dla praktyków w ramach unijnego programu „Sprawiedliwość”, orzecznictwa TSUE i przepisów uzupełniających (decyzja ramowa 2009/299/WSiSW oraz przyjęcie dyrektyw w sprawie praw procesowych osób podejrzanych i oskarżonych, jak określono w harmonogramie działań z 2009 r., w szczególności dyrektywy 2013/48/UE), chociaż inne problemy pozostają; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zwraca uwagę, że należy ulepszyć i wzmocnić ENA, aby był bardziej skuteczny, bezpośredni i w większym stopniu przestrzegał decyzji sędziów krajowych, przy jednoczesnym poszanowaniu proporcjonalności, ponieważ jeden z celów silniejszej Unii wymaga zaufania poszczególnych państw członkowskich do systemów sądownictwa i więziennictwa pozostałych państw członkowskich, do czego mechanizm ten jest niezbędny; przypomina, że osłabienie wzajemnego uznawania w obszarze prawa karnego może prowadzić jedynie do jego osłabienia w innych dziedzinach, co byłoby szkodliwe dla skutecznego prowadzenia wspólnej polityki, takiej jak rynek wewnętrzny; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zauważa, że Protokoły nr 21 i nr 22 do TUE nadają szczególny status dwóm państwom członkowskim: Irlandia dysponuje klauzulą opt-in, a Dania nie jest związana unijnym prawem karnym, co oznacza, że mogą one uczestniczyć w systemie ENA, ale niekoniecznie w innych instrumentach, takich jak dyrektywy w sprawie gwarancji procesowych; podkreśla znaczenie zapewnienia spójności w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że ENA nie powinien być nadużywany w przypadku drobnych przestępstw, gdzie nie ma podstaw do tymczasowego aresztowania; przypomina, że wykorzystywanie ENA powinno ograniczać się do poważnych przestępstw, jeżeli jest to absolutnie konieczne i proporcjonalne; wzywa do stosowania mniej inwazyjnych instrumentów prawnych, w miarę możliwości przed wydaniem ENA, takich jak END; zwraca uwagę, że organy wydające nakaz powinny przeprowadzać kontrole proporcjonalności, uwzględniając (i) wagę przestępstwa, (ii) prawdopodobną karę nałożoną w przypadku uznania osoby za winną zarzucanego przestępstwa, (iii) prawdopodobieństwo zatrzymania osoby w wydającym nakaz państwie członkowskim po wydaniu tej osoby, (iv) wpływ na prawa osoby, której dotyczy nakaz, i jej rodziny oraz (v) interesy ofiar przestępstwa; wzywa państwa członkowskie i ich organy wymiaru sprawiedliwości do rozpatrywania spraw dotyczących ENA bez zbędnej zwłoki po wydaniu ENA, aby ograniczyć tymczasowe aresztowanie do minimum; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że według TSUE odmowa wykonania ENA jest wyjątkiem od zasady wzajemnego uznawania, który należy interpretować w sposób zawężający (35), jeżeli zastosowanie ma jedna z podstaw odmowy uznania (art. 3 i 4 decyzji ramowej ENA) lub jedna z gwarancji (art. 5 tej decyzji) lub też zgodnie z orzecznictwem TSUE; |
| --- | --- |

8.

| 9. | apeluje o dopuszczalność odmowy, gdy istnieją merytoryczne podstawy, aby przypuszczać, że wykonanie ENA byłoby niezgodne ze zobowiązaniami państwa wykonującego nakaz nałożonymi na podstawie art. 6 TUE i Karty; podkreśla, że jeżeli podstawą odmowy wykonania jest naruszenie praw podstawowych, wykonujące państwo członkowskie musi potwierdzić poważne ryzyko naruszenia praw podstawowych i oprzeć podstawy odmowy wykonania na faktycznych i obiektywnych elementach, aby uniknąć niepewności prawa i ewentualnej bezkarności; przypomina, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE Karta jest wspólnym standardem ochrony praw podstawowych w UE (36); |
| --- | --- |

9.

Zalecenia mające na celu poprawę funkcjonowania ENA

| 10. | wzywa Komisję do dostarczenia zrozumiałych jasnych, kompleksowych i porównywalnych danych, ponieważ istniejące dane są mylące i mogą stwarzać fałszywe wrażenie (nie)skuteczności ENA; wzywa Komisję do opracowania metody, dzięki której państwa członkowskie spełniałyby obowiązek systematycznego gromadzenia i przekazywania wiarygodnych i zaktualizowanych danych Komisji; wzywa Komisję, by oceniła możliwość stworzenia wspólnej bazy danych zawierającej decyzje sądowe w sprawie ENA, z wykorzystaniem wyłącznie zanonimizowanych danych, która stałaby się inteligentnym i skutecznym narzędziem oceny współpracy sądowej, identyfikacji słabych punktów i lepszego przygotowania do ewentualnych dostosowań; przypomina, że współpraca sądowa jest kluczowym elementem zapewnienia stabilności społecznej, gospodarczej, środowiskowej i cyfrowej; ponawia apel do Komisji o zwrócenie się do państw członkowskich o wyczerpujące dane dotyczące funkcjonowania mechanizmu ENA oraz o włączenie takich danych do następnego sprawozdania z wdrażania; |
| --- | --- |

10.

| 11. | jest przekonany, że należy przyjąć dalsze środki horyzontalne w celu ulepszenia stosowania zasady lojalnej współpracy, jak zapisano w art. 4 ust. 3 TUE, oraz zwiększenia wzajemnego zaufania do krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, co doprowadzi do skuteczniejszej współpracy sądowej; zwraca uwagę, że weryfikacja pod kątem podwójnej odpowiedzialności karnej ogranicza wzajemne uznawanie i – zdaniem TSUE – musi być interpretowana w sposób zawężający; podkreśla jednak, że istnieją ciągłe obawy dotyczące braku właściwej definicji przestępstw, do których nie stosuje się już zasady podwójnej odpowiedzialności karnej; zauważa, że w idealnych warunkach wzajemne uznawanie powinno następować automatycznie (37) bez potrzeby ponownej oceny merytorycznych podstaw oskarżenia oraz że nie powinno się odmawiać uznawania decyzji, chyba że istnieją przesłanki do powołania się na jedną z podstaw odmowy wymienionych w sposób wyczerpujący w decyzji ramowej w sprawie ENA lub występują inne okoliczności – jak uznał TSUE – uzasadniające nałożenie ograniczeń na zasady wzajemnego uznawania i wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że zasada wzajemnego uznawania musi opierać się na wzajemnym zaufaniu, które można osiągnąć jedynie dzięki zagwarantowaniu na terenie całej UE poszanowania praw podstawowych i praw procesowych podejrzanych i oskarżonych w postępowaniach karnych; przypomina znaczenie wdrożenia dyrektyw w sprawie praw procesowych w celu zagwarantowania prawa do rzetelnego procesu sądowego; w związku z tym nalega, aby Komisja zapewniła pełne i prawidłowe wdrożenie tych dyrektyw oraz rozważyła wszczęcie w razie potrzeby postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wzywa Komisję do przeanalizowania wspólnych definicji przestępstw stosowanych w państwach członkowskich, aby doprecyzować okoliczności stosowania ENA oraz ułatwić przeprowadzanie ocen proporcjonalności; wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny formalnej i merytorycznej spójności wykazu 32 kategorii, które nie wymagają weryfikacji pod kątem podwójnej odpowiedzialności karnej, z uwzględnieniem kryteriów takich jak powaga przestępstwa, jego wymiar transnarodowy lub negatywny wpływ na podstawowe wartości Unii; zauważa, że konieczne jest zapewnienie większej pewności prawa wszystkim podmiotom zaangażowanym w stosowanie tego wykazu, co pozwoli uniknąć niepotrzebnych konfliktów: wzywa Komisję do przeprowadzenia pełnej oceny kwestii sporządzenia – w miarę możliwości – jednolitego wykazu kategorii przestępstw w oparciu o konkretne przestępstwa i interesy chronione prawem; proponuje ponadto, aby ujęcie załącznika z definicjami dla każdego wpisu w wykazie podlegało ocenie, aby ułatwić jego interpretację; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla znaczenie oceny uwzględnienia dodatkowych przestępstw lub kategorii przestępstw, takich jak przestępstwa przeciwko środowisku (np. przestępstwa związane z zanieczyszczeniem pochodzącym ze statków), niektóre formy uchylania się od opodatkowania, przestępstwa z nienawiści, wykorzystywanie seksualne, przemoc ze względu na płeć, przestępstwa popełnione za pomocą środków cyfrowych, np. kradzież tożsamości, przestępstwa z użyciem przemocy lub poważne zagrożenie porządku publicznego państwa członkowskiego i przestępstwa przeciwko integralności konstytucyjnej państw członkowskich popełnione z użyciem przemocy, zbrodnie ludobójstwa, zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne, w ramach większego zobowiązania państw członkowskich do współpracy sądowej, praworządności i praw podstawowych; podkreśla, że ściślejsza współpraca sądowa w odniesieniu do tego rodzaju przestępstw pomogłaby Unii osiągnąć jej własne cele priorytetowe, a także umocnić kulturę poszanowania demokracji i praworządności w Unii; |
| --- | --- |

14.

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje fakt powołania niedawno przez Komisję grupy koordynacyjnej ds. ENA; uważa, że grupa ta przyczyni się do wzmożenia szybkiej wymiany aktualnych i wiarygodnych informacji i dobrych praktyk oraz do zacieśnienia współpracy, co może doprowadzić do bardziej jednolitego stosowania ENA przez organy sądowe, ale także umożliwić lepszą wymianę informacji między prawnikami reprezentującymi osoby, których dotyczą ENA, w państwach członkowskich wykonujących i wydających nakaz; |
| --- | --- |

15.

| 16. | przypomina, że zasadniczo próg kary określony w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej w sprawie ENA ma na celu zapewnienie proporcjonalności ENA; wzywa jednakże Komisję do przeanalizowania możliwości obniżenia progu trzech lat w odniesieniu do niektórych przestępstw, takich jak handel ludźmi, wykorzystywanie seksualne dzieci i pornografia dziecięca; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa Komisję do wyjaśnienia kwestii przestępstw akcesoryjnych lub przestępstw powiązanych z przestępstwami głównymi, które spełniają warunki progowe ENA, np. w drodze rozważenia aktualizacji podręcznika dotyczącego ENA lub ewentualnie za pośrednictwem unijnych instrumentów w obszarze harmonizacji prawa karnego, łącznie ze wskazaniem stosowania ENA w państwach członkowskich w tym kontekście; w związku z tym przypomina, że ENA nie reguluje wydawania osób za przestępstwa akcesoryjne lub powiązane, a zatem może mieć zastosowanie zasada specjalności, co może uniemożliwiać wydającemu nakaz państwu członkowskiemu ściganie tych przestępstw; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla znaczenie dokładniejszego określenia obowiązków i kompetencji organów krajowych oraz organów UE zaangażowanych w procedury związane z ENA oraz zapewnienia, by organy te były wyspecjalizowane i posiadały doświadczenie praktyczne; potwierdza, że szeroki margines swobody organu wykonującego nakaz jest w niewielkim stopniu zgodny z zasadą wzajemnego uznawania czy wręcz z nią sprzeczny, z wyjątkiem podstaw nieuznawania określonych w art. 3 i 4 decyzji ramowej w sprawie ENA oraz jak wyjaśnił to TSUE; uważa, że w ramach każdego przeglądu decyzji ramowej w sprawie ENA należy ustanowić procedurę, zgodnie z którą ENA może, w razie potrzeby, zostać zatwierdzony w państwie członkowskim wydającym nakaz przez sędziego, sąd, sędziego śledczego lub prokuratora, zgodnie z orzecznictwem TSUE, w celu przezwyciężenia różnic w wykładni pojęcia „organ sądowy”; uważa, że w przypadku gdy można zagwarantować pewność prawa w odniesieniu do przestępstw, które w sposób oczywisty wchodzą w zakres definicji podwójnej odpowiedzialności karnej, oraz tych, które nie są objęte tym zakresem, swoboda uznania powinna być ograniczona w przypadkach podwójnej odpowiedzialności karnej; potwierdza, że poprawa w zakresie praworządności, praw podstawowych, warunków panujących w więzieniach i wiedzy praktyków dotyczącej innych systemów prawnych przyczyni się do wzmocnienia wzajemnego zaufania i wzajemnego uznawania; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wzywa Komisję do dalszej oceny transpozycji ENA i innych instrumentów współpracy sądowej oraz do wszczęcia w razie potrzeby postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa państwa członkowskie do terminowego i właściwego wdrażania ENA, odpowiednich orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości dotyczących ENA i innych instrumentów prawnych w sprawach karnych; podkreśla, że instrumenty takie jak decyzja ramowa 2008/909/WSiSW o przekazywaniu więźniów, decyzja ramowa 2008/947/WSiSW o zawieszeniu i warunkowym zwolnieniu i karach alternatywnych, END, europejski nakaz nadzoru i Europejska konwencja o przekazywaniu ścigania w sprawach karnych (38) zarówno uzupełniają ENA, jak i zapewniają użyteczne i mniej inwazyjne alternatywy dla tego środka; podkreśla, że ENA należy stosować tylko wtedy, gdy wyczerpano wszystkie inne możliwości alternatywne, oraz że państwa nie powinny korzystać z ENA w sytuacjach, w których mniej inwazyjny środek pozwoliłby osiągnąć takie same wyniki, np. prowadzenie przesłuchań za pośrednictwem wideokonferencji lub powiązane narzędzia; apeluje do organów państw członkowskich, aby w miarę możliwości korzystały z takich instrumentów zamiast wydawać ENA; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, by organy sądowe mogły nakazywać stosowanie dostępnych alternatyw dla zatrzymania i środków przymusu w postępowaniach dotyczących ENA, zwłaszcza gdy dana osoba zgadza się na przekazanie, chyba że odmowa jest konieczna i uzasadniona; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zwraca uwagę na niepokojące sprawozdanie Komisji z wdrażania dyrektywy 2013/48/UE; nalega, aby Komisja kontynuowała oceny przestrzegania dyrektywy przez państwa członkowskie oraz podjęła odpowiednie środki, w tym postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, aby zapewnić zgodność z przepisami tej dyrektywy; wzywa Komisję do wzmożenia wysiłków na rzecz zapewnienia pełnego wdrożenia wszystkich dyrektyw w sprawie gwarancji procesowych, aby zapewnić osobom, których dotyczy wniosek, skuteczną obronę w postępowaniach transgranicznych; nalega również, aby Komisja rozważyła podjęcie działań w świetle niewłaściwego wdrożenia zalecenia Komisji z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie gwarancji procesowych dla osób wymagających szczególnego traktowania podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym (39), zwłaszcza w odniesieniu do osób dorosłych szczególnej troski; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia elastyczności pod względem systemów językowych w odniesieniu do ENA oraz do opracowania i stosowania wspólnych praktyk w tym zakresie, przy jednoczesnym utrzymaniu prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym zgodnie z dyrektywą 2010/64/UE; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia niezbędnych mechanizmów, aby uniknąć opóźnień lub utrudnień; ubolewa nad faktem, że w decyzji ramowej ENA nie określono terminów przekazywania przetłumaczonych ENA; |
| --- | --- |

23.

| 24. | wzywa Komisję do zapewnienia jednolitego stosowania i skutecznego monitorowania terminów; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa Komisję do zapewnienia Eurojustowi i Europejskiej Sieci Sądowej wystarczających środków finansowych, aby umożliwić im ułatwianie i koordynację ENA; ubolewa, że obecne środki budżetowe Komisji dla Eurojustu są niewystarczające w świetle wyzwań stojących przed tą agencją w odniesieniu do stale rosnącej liczby postępowań oraz że doprowadziły one do stagnacji w finansowaniu pomimo zwiększonego obciążenia pracą; zwraca uwagę, że budżet Eurojustu musi być współmierny do zadań i priorytetów tej agencji, tak aby mogła ona wypełniać swój mandat; ponawia apel o specjalną sieć sądową w sprawach dotyczących ENA; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia odpowiednich środków finansowych na pomoc prawną dla osób, których dotyczy postępowanie związane z ENA, w tym pomoc prawną w państwach członkowskich wydających i wykonujących nakaz przed wydaniem nakazu przekazania, na finansowanie odpowiednio wykwalifikowanych tłumaczy ustnych i pisemnych, specjalnych szkoleń na temat ENA dla praktyków, w tym funkcjonariuszy policji, prokuratorów, kadr wymiaru sprawiedliwości i obrońców, zwłaszcza w takich obszarach jak aspekty ENA dotyczące praw podstawowych, ocena proporcjonalności i środków alternatywnych dla zatrzymania, reprezentacja w sprawach dotyczących ENA, a także w odniesieniu do procedury wnioskowania do Trybunału Sprawiedliwości UE o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym i uzyskania zapewnień od organów innych państw członkowskich; podkreśla wartość programów Europejskiej Sieci Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości (EJTN), takich jak symulacje dotyczące ENA i szkolenia językowe; zaznacza, że aby zapewnić równość stron, prawnicy powinni mieć dostęp do ukierunkowanych, dostępnych i przystępnych cenowo szkoleń; apeluje do Komisji, aby propagowała i ułatwiała przeprowadzanie takich szkoleń; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wzywa Komisję, by we współpracy z państwami członkowskimi wspierała, a ostatecznie dalej rozwijała, EJTN i istniejące krajowe platformy szkoleniowe dla pracowników wymiaru sprawiedliwości oraz, w razie potrzeby, uruchomiła dodatkową platformę szkoleniową dla ekspertów i praktyków w zakresie instrumentów wzajemnego uznawania, w tym ENA; stwierdza, że platforma ta powinna zapewnić im wiedzę na temat ścisłych powiązań między instrumentami, a także wspólną przestrzeń do wymiany doświadczeń; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zauważa, że wykorzystanie bezpiecznych technologii i transformacji cyfrowej umożliwiłoby poprawę współpracy między organami, w tym w zakresie przestrzegania praw podstawowych; z zadowoleniem przyjmuje utworzenie przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) bazy danych dotyczących warunków przetrzymywania osób, których dotyczy postępowanie karne; wnosi o utworzenie scentralizowanej bazy danych zawierającej krajowe orzecznictwo dotyczące stosowania ENA (podobnie jak w przypadku innych obszarów prawa UE) (40); uważa, że specjalna publiczna baza danych prawników zajmujących się ENA mogłaby przyczynić się do zagwarantowania prawa dostępu do adwokata; |
| --- | --- |

28.

| 29. | apeluje o regularny przegląd niewykonanych ENA i rozważenie, czy powinny one zostać wycofane wraz z odpowiednimi wpisami systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) i Interpolu; wzywa również do wycofania ENA i odpowiednich wpisów SIS II i Interpolu w przypadku, gdy odmówiono wydania ENA z przyczyn obligatoryjnych, takich jak zasada ne bis in idem; |
| --- | --- |

29.

| 30. | wzywa Komisję do uwzględnienia opinii parlamentów narodowych zgodnie z protokołem nr 2 do TUE – jeżeli postanowi przedstawić akty ustawodawcze w dziedzinie unijnego prawa karnego – ponieważ ich udział gwarantuje kontrolę stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności w unijnym prawie karnym; |
| --- | --- |

30.

Zalecenia dotyczące praw podstawowych

| 31. | wzywa państwa członkowskie do przestrzegania zobowiązań wynikających z art. 2 TUE dotyczących godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności i praw człowieka, w tym praw mniejszości; podkreśla, że państwa członkowskie muszą zapewnić, aby każda osoba – w tym ofiara przestępstwa lub osoba, której dotyczy wniosek na podstawie ENA – której prawa i wolności gwarantowane prawem Unii zostały naruszone, miała prawo do skutecznego środka odwoławczego przed sądem zgodnie z art. 47 Karty i utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; podkreśla, że środki odwoławcze w państwie wykonującym – przy pełnym poszanowaniu prawa do skutecznego środka odwoławczego – muszą być zgodne z terminami określonymi w mającym zastosowanie instrumencie wzajemnego uznawania lub, gdy brak jednoznacznych terminów, muszą być ogłaszane bez zbędnej zwłoki, aby zagwarantować, by cel procedury wzajemnego uznawania nie został zagrożony; |
| --- | --- |

31.

| 32. | zauważa, że chociaż wdrażanie procedur przewidzianych w art. 7 ust. 1 TUE ma wpływ na wzajemne uznawanie, zgodnie z istniejącym orzecznictwem TSUE organ wykonujący nakaz musi w każdym konkretnym przypadku ocenić, czy istnieją istotne podstawy, by sądzić, że po przekazaniu dana osoba będzie narażona na naruszenie jej praw podstawowych; podkreśla, że uruchomienie art. 7 ust. 1 i 2 TUE nie oznacza automatycznego nieuznawania ze względu na znaczenie współpracy w sprawach karnych i funkcjonowania całego unijnego systemu współpracy sądowej; podkreśla rolę Eurojustu we wspieraniu państw członkowskich w wydawaniu lub wykonywaniu nakazów w tym kontekście, z myślą o zwiększeniu pewności i wzajemnego zaufania; zaleca zatem wprowadzenie systemu środków zabezpieczających, obejmującego zawieszenie instrumentu, w celu wzmocnienia udzielanych gwarancji i zwiększenia zaufania oraz wzajemnego uznawania między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zwraca uwagę na powiązanie pomiędzy warunkami przetrzymywania a środkami w ramach ENA i przypomina państwom członkowskim, że art. 3 EKPC oraz odpowiednie orzecznictwo nakładają na państwa członkowskie nie tylko obowiązki negatywne, ale także obowiązki pozytywne – wymagają od nich zagwarantowania, by warunki w zakładach karnych nie uwłaczały godności ludzkiej oraz by w przypadku naruszenia praw przeprowadzano szczegółowe i skuteczne dochodzenia; wzywa Komisję do przeanalizowania środków prawnych i finansowych dostępnych na szczeblu Unii w celu poprawy standardów przetrzymywania; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wyraża zaniepokojenie warunkami panującymi w więzieniach w niektórych państwach członkowskich; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje utworzoną przez FRA nową bazę danych dotyczących warunków przetrzymywania osób, których dotyczy postępowanie karne (41), i uważa, że jest to pozytywny pierwszy krok w kierunku lepszej wspólnej oceny warunków panujących w więzieniach w UE; |
| --- | --- |

34.

| 35. | ponownie wzywa (42) państwa członkowskie do poprawy złych warunków panujących w zakładach karnych; wzywa Komisję, aby w pełni wykorzystała możliwość finansowania modernizacji zakładów karnych z funduszy strukturalnych UE; przypomina w związku z tym, że w konkluzjach z 2018 r. w sprawie propagowania wzajemnego uznawania orzeczeń poprzez zwiększanie wzajemnego zaufania (43) Rada również wezwała Komisję do propagowania wykorzystywania środków UE w celu wspierania państw członkowskich w rozwiązywaniu problemu złych warunków panujących w zakładach karnych; |
| --- | --- |

35.

| 36. | ponownie podkreśla znaczenie unijnego mechanizmu dotyczącego demokracji, praworządności i praw podstawowych w formie ewentualnego wniosku ustawodawczego opartego na porozumieniu międzyinstytucjonalnym obejmującym coroczny, niezależny i oparty na dowodach przegląd mający na celu ocenę przestrzegania przez wszystkie państwa członkowskie art. 2 TUE, a także zaleceń dla poszczególnych krajów, aby zwiększyć wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi; odnotowuje, że unijny mechanizm dotyczący demokracji, praworządności i praw podstawowych stanowiłby kluczowe narzędzie przyczyniające się do wzmocnienia wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi w odniesieniu do stosowania decyzji ramowej w sprawie ENA; |
| --- | --- |

36.

| 37. | wzywa Komisję do przeanalizowania możliwości uzupełnienia instrumentów dotyczących praw procesowych, takich jak te dotyczące dopuszczalności dowodu i warunków przetrzymywania podczas tymczasowego aresztowania, w szczególności w oparciu o standardy Rady Europy lub wyższe, w tym w odniesieniu do ograniczeń czasu trwania tymczasowego aresztowania; stwierdza, że Komisja powinna dążyć do zapewnienia jak najwyższych standardów, przy jednoczesnym poszanowaniu zasad pomocniczości i proporcjonalności; uważa, że brak minimalnych standardów dotyczących warunków panujących w więzieniach i aresztach tymczasowych na szczeblu UE oraz ograniczenia stosowania aresztu tymczasowego jako ostateczności i rozważenia rozwiązań alternatywnych, w połączeniu z brakiem właściwej oceny, czy dana sprawa jest gotowa do przekazania sądowi w celu rozpoczęcia procesu, może prowadzić do nieuzasadnionego i często nadmiernie długiego osadzania podejrzanych i oskarżonych w areszcie tymczasowym; przypomina, że tę sytuację dodatkowo pogorszyła pandemia COVID-19; wzywa Komisję do ustanowienia minimalnych standardów UE, zwłaszcza dotyczących gwarancji procesowych w postępowaniach karnych oraz warunków panujących w więzieniach i aresztach, a także do wzmocnienia narzędzi informacyjnych dla krajowych organów wykonujących nakaz w zakresie warunków przetrzymywania podczas tymczasowego aresztowania i uwięzienia w każdym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

37.

| 38. | podkreśla, że nie istnieje żaden mechanizm zapewniający podjęcie odpowiednich działań następczych w związku z gwarancjami przekazanymi przez wydające nakaz organy sądowe po wydaniu osoby; zwraca się do Komisji o zbadanie, jakie środki można podjąć w tym kierunku; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wzywa Komisję do przedstawienia m.in. oceny zgodności z zasadą ne bis in idem, kontroli proporcjonalności przy wydawaniu ENA w oparciu o wszystkie istotne czynniki i okoliczności, takie jak waga przestępstwa, to, czy dana sprawa jest gotowa do przekazania sądowi w celu rozpoczęcia procesu, wpływ na prawa osoby, której dotyczy wniosek, koszty i dostępność odpowiednich, mniej inwazyjnych środków alternatywnych, ustandaryzowanej procedury konsultacji, zgodnie z którą właściwe organy w wydającym i wykonującym nakaz państwie członkowskim mogą prowadzić wymianę informacji na temat wykonania ENA, zwłaszcza w odniesieniu do proporcjonalności, gotowości procesowej i konfliktów jurysdykcji, a także przeglądu możliwych działań legislacyjnych na podstawie art. 82 ust. 1 TFUE; |
| --- | --- |

39.

| 40. | wzywa państwa członkowskie do ratyfikowania protokołu fakultatywnego do Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur; |
| --- | --- |

40.

| 41. | podkreśla, że niedociągnięcia we współpracy sądowej, w tym w zakresie ENA, mogą być sprzeczne z interesami ofiar i prowadzić do odmowy dostępu do wymiaru sprawiedliwości i braku ochrony w przypadku ofiar; podkreśla, że bezkarność wynikająca z niedociągnięć we współpracy sądowej może mieć szkodliwy i negatywny wpływ na praworządność, systemy sądowe i zaufanie społeczeństwa do instytucji, a także na same ofiary i społeczeństwo ogółem; |
| --- | --- |

41.

| 42. | podkreśla, że według FRA informacje przekazywane pozwanym na temat ich praw procesowych w postępowaniach karnych różnią się zarówno pod względem zakresu, jak i sposobu przekazywania; wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia gwarancji zapewniających skuteczne informowanie osób o przysługujących im prawach procesowych, gdy tylko padnie na nie podejrzenie o popełnienie przestępstwa; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zwraca uwagę na standardy Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz wymogi określone w dyrektywie 2013/48/UE i w dyrektywie 2010/64/UE; przypomina, że zapewnienie odpowiedniej ilości czasu na przygotowanie sprawy oraz pełny i szybki dostęp do materiałów sprawy poprawiłyby jakość pełnomocnictwa; podkreśla, że biorąc pod uwagę transgraniczny charakter postępowań w sprawie ENA, w których często biorą udział oskarżeni nieposługujący się językiem państwa członkowskiego wykonującego nakaz, zapewnienie dostępu do usług tłumaczenia ustnego na początkowym etapie postępowania, a w szczególności ułatwienie komunikacji z prawnikami, jest istotną gwarancją rzetelnego postępowania i wymogiem wynikającym z dyrektywy 2010/64/UE; apeluje do Komisji i państw członkowskich o zagwarantowanie – zarówno w prawie, jak i w praktyce – prawa dostępu do adwokata i pomocy prawnej w państwie członkowskim wydającym i w państwie członkowskim wykonującym nakaz; |
| --- | --- |

43.

W kierunku spójnych ram prawnych ENA

| 44. | stwierdza, że ENA jest skuteczny; uważa jednak, że najważniejsze trudności związane z ENA dotyczą jego spójności i skuteczności, gdzie istnieje możliwość poprawy, choć pojawiły się pewne wątpliwości co do zgodności z wartościami UE i prawami podstawowymi; |
| --- | --- |

44.

| 45. | wzywa Komisję do przedstawienia spójnej polityki w zakresie wzajemnego uznawania, która uwzględni orzecznictwo TSUE, obecny poziom harmonizacji prawa karnego i procedur karnych państw członkowskich oraz prawa podstawowe uznane w Karcie; |
| --- | --- |

45.

| 46. | wzywa Komisję do przeprowadzenia przekrojowej analizy instrumentów wzajemnego uznawania, aby zapobiec rozbieżnościom i zagwarantować ich koordynację oraz poprawną wzajemną zależność; apeluje w szczególności o obserwowanie, jak instrument ten jest stosowany w praktyce w różnych krajach, aby zidentyfikować dobre praktyki umożliwiające wysoki stopień przestrzegania nakazów wydanych przez niektóre państwa, a także konkretne trudności napotykane tam, gdzie poziom nieprzestrzegania ENA jest szczególnie wysoki; |
| --- | --- |

46.

| 47. | stwierdza, że zidentyfikowane problemy ze spójnością w zakresie wdrażania decyzji ramowej w sprawie ENA należy rozwiązać przez połączenie środków praktycznych (szkolenie praktyków), prawa miękkiego (podręczniki i zalecenia), bardzo ukierunkowanych przepisów (definicja organu sądowego, ne bis in idem, prawa podstawowe itp.) oraz – na drugim etapie – za pomocą środków uznanych za niezbędne, z uwzględnieniem dziewiątej rundy wzajemnych ocen, aby uzupełnić ukierunkowane przepisy (tymczasowe aresztowanie); uważa, że Komisja powinna dążyć do pełnego i prawidłowego wdrożenia ENA we wszystkich państwach członkowskich z uwzględnieniem orzecznictwa TSUE; |
| --- | --- |

47.

| 48. | w perspektywie średnioterminowej zaleca promowanie unijnego kodeksu współpracy sądowej w postępowaniach karnych, który umożliwi systematyczne zestawianie istniejących przepisów, aby zagwarantować pewność prawa i spójność różnych unijnych instrumentów; |
| --- | --- |

48.

Brexit

| 49. | wzywa Komisję do kontynuowania negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem, aby utrzymać standardy UE w zakresie praw procesowych i podstawowych osób podejrzanych i oskarżonych; wyraża zaniepokojenie, że wyniki osiągnięte w Zjednoczonym Królestwie od czasu wprowadzenia ENA mogą ulec drastycznemu odwróceniu; |
| --- | --- |

49.

o

o o

| 50. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

50.

---

(1)  Zob. wyrok ETPC z dnia 9 lipca 2019 r. w sprawie Romeo Castaño przeciwko Belgii dotyczącej naruszenia proceduralnego aspektu art. 2 EKPC (skuteczne dochodzenie).

(2)  Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1.

(3)  Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 102.

(4)  Dz.U. L 81 z 27.3.2009, s. 24.

(5)  Dz.U. L 294 z 11.11.2009, s. 20.

(6)  Dz.U. C 168 E z 14.6.2013, s. 82.

(7)  Dz.U. C 285 z 29.8.2017, s. 135.

(8)  Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 94.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0406.

(10)  Dz.U. C 295 z 4.12.2009, s. 3.

(11)  Dz.U. L 280 z 26.10.2010, s. 1.

(12)  Dz.U. L 142 z 1.6.2012, s. 1.

(13)  Dz.U. L 294 z 6.11.2013, s. 1.

(14)  Dz.U. L 65 z 11.3.2016, s. 1.

(15)  Dz.U. L 132 z 21.5.2016, s. 1.

(16)  Dz.U. L 297 z 4.11.2016, s. 1.

(17)  Dz.U. L 130 z 1.5.2014, s. 1.

(18)  Dz.U. C 449 z 13.12.2018, s. 6.

(19)  Dz.U. C 422 z 16.12.2019, s. 9.

(20)  Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 138.

(21)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0251.

(22)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57).

(23)  Strategia UE w zakresie praw ofiar (2020–2025).

(24)  TSUE, C-261/09, Mantello.

(25)  TSUE, C-453/16 PPU, Özcelik; C-452/16 PPU, Poltorak; C-477/16 PPU, Kovalkovas; Sprawy połączone C-508/18 i C-82/19 PPU, OG i PI.

(26)  TSUE, C-399/11, Melloni, lub C-42/17, M.A.S. i M.B.

(27)  TSUE C-216/18 PPU, Minister for Justice and Equality.

(28)  TSUE Sprawy połączone C-404/15 i C-659/15 PPU, Aranyosi i Căldăraru; C-128/18, Dorobantu.

(29)  TSUE, C-289/15, Grundza.

(30)  TSUE, C-182/15, Petruhhin; C-191/16, Pisciotti; C-247/17, Raugevicius; C-897/19 PPU, I.N. przeciwko Ruska Federacija itd.

(31)  Dz.U. L 303 z 28.11.2018, s. 1.

(32)  TSUE, C-579/15, Popławski.

(33)  TSUE, C-168/13 PPU, Jeremy F.

(34)  TSUE, zgodnie z C-289/15, Grundza, gdzie przywołano decyzję ramową Rady 2008/909/WSiSW.

(35)  Zob. np. sprawa C-216/18 PPU, Minister for Justice and Equality.

(36)  Zob. TSUE, C-399/11, Melloni, pkt 63, oraz C-128/18, Dorobantu, pkt 79.

(37)  Zob. np. komunikat Komisji z dnia 26 lipca 2000 r. w sprawie wzajemnego uznawania prawomocnych orzeczeń w sprawach karnych (COM(2000)0495).

(38)  Traktat Rady Europy nr 073, 15 maja 1972 r.

(39)  Dz.U. C 378 z 24.12.2013, s. 8.

(40)  Zob. sporządzona przez EPRS europejska ocena wdrożenia z czerwca 2020 r. dotycząca ENA.

(41)  Baza danych dotyczących warunków przetrzymywania osób, których dotyczy postępowanie karne, okres 2015–2019, FRA https://fra.europa.eu/en/databases/criminal-detention/criminal-detention/home

(42)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 października 2017 r. w sprawie systemów penitencjarnych i warunków panujących w zakładach karnych (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 94).

(43)  Dz.U. C 449 z 13.12.2018, s. 6.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/14 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/14

---

P9_TA(2021)0007

Wzmocnienie jednolitego rynku: przyszłość swobodnego przepływu usług

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie wzmocnienia jednolitego rynku: przyszłość swobodnego przepływu usług (2020/2020(INI))

(2021/C 456/02)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącą usług na rynku wewnętrznym (1) („dyrektywa usługowa”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącą usług na rynku wewnętrznym (1) („dyrektywa usługowa”),

| — | uwzględniając dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (2) („dyrektywa o kwalifikacjach zawodowych”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (2) („dyrektywa o kwalifikacjach zawodowych”),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniającą rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniającą rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (3),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/957 z dnia 28 czerwca 2018 r. zmieniającą dyrektywę 96/71/WE dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/957 z dnia 28 czerwca 2018 r. zmieniającą dyrektywę 96/71/WE dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (4),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/958 z dnia 28 czerwca 2018 r. w sprawie analizy proporcjonalności przed przyjęciem nowych regulacji dotyczących zawodów (5) („dyrektywa w sprawie analizy proporcjonalności”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/958 z dnia 28 czerwca 2018 r. w sprawie analizy proporcjonalności przed przyjęciem nowych regulacji dotyczących zawodów (5) („dyrektywa w sprawie analizy proporcjonalności”),

| — | uwzględniając rozporządzenie (UE) 2018/1724 z dnia 2 października 2018 r. w sprawie utworzenia jednolitego portalu cyfrowego w celu zapewnienia dostępu do informacji, procedur oraz usług wsparcia i rozwiązywania problemów, a także zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 („rozporządzenie w sprawie jednolitego portalu cyfrowego”) (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (UE) 2018/1724 z dnia 2 października 2018 r. w sprawie utworzenia jednolitego portalu cyfrowego w celu zapewnienia dostępu do informacji, procedur oraz usług wsparcia i rozwiązywania problemów, a także zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 („rozporządzenie w sprawie jednolitego portalu cyfrowego”) (6),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej (7) („dyrektywa w sprawie transgranicznej opieki zdrowotnej”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej (7) („dyrektywa w sprawie transgranicznej opieki zdrowotnej”),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2018 r. w sprawie pakietu dotyczącego jednolitego rynku (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2018 r. w sprawie pakietu dotyczącego jednolitego rynku (8),

| — | uwzględniając badanie z lutego 2019 r. zlecone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów pt. „Wkład we wzrost gospodarczy: jednolity rynek usług – zapewnianie korzyści ekonomicznych obywatelom i przedsiębiorstwom”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie z lutego 2019 r. zlecone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów pt. „Wkład we wzrost gospodarczy: jednolity rynek usług – zapewnianie korzyści ekonomicznych obywatelom i przedsiębiorstwom”,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 kwietnia 2018 r. pt. „Europejski sektor handlu detalicznego odpowiadający potrzebom XXI wieku” (COM(2018)0219), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 kwietnia 2018 r. pt. „Europejski sektor handlu detalicznego odpowiadający potrzebom XXI wieku” (COM(2018)0219),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 marca 2020 r. w sprawie określenia i usuwania barier na jednolitym rynku (COM(2020)0093), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 marca 2020 r. w sprawie określenia i usuwania barier na jednolitym rynku (COM(2020)0093),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 marca 2020 r. w sprawie długofalowego planu działania na rzecz lepszego wdrażania i egzekwowania przepisów dotyczących jednolitego rynku (COM(2020)0094), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 marca 2020 r. w sprawie długofalowego planu działania na rzecz lepszego wdrażania i egzekwowania przepisów dotyczących jednolitego rynku (COM(2020)0094),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 maja 2020 r. pt. „Skoordynowane podejście etapowe zmierzające do przywrócenia swobody przemieszczania się i zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych – COVID-19” (C(2020)3250), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 maja 2020 r. pt. „Skoordynowane podejście etapowe zmierzające do przywrócenia swobody przemieszczania się i zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych – COVID-19” (C(2020)3250),

| — | uwzględniając zalecenie Rady z dnia 26 listopada 2018 r. w sprawie propagowania automatycznego wzajemnego uznawania kwalifikacji uzyskanych w ramach kształcenia i szkolenia na poziomie wyższym i średnim II stopnia oraz efektów uczenia się osiągniętych w okresach nauki za granicą (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Rady z dnia 26 listopada 2018 r. w sprawie propagowania automatycznego wzajemnego uznawania kwalifikacji uzyskanych w ramach kształcenia i szkolenia na poziomie wyższym i średnim II stopnia oraz efektów uczenia się osiągniętych w okresach nauki za granicą (9),

| — | uwzględniając pismo premierów państw członkowskich do przewodniczącego Rady Europejskiej z dnia 26 lutego 2019 r., odnoszące się do rozwoju jednolitego rynku w przyszłości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo premierów państw członkowskich do przewodniczącego Rady Europejskiej z dnia 26 lutego 2019 r., odnoszące się do rozwoju jednolitego rynku w przyszłości,

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 14 marca 2016 r. pt. „Czy Komisja zapewniła skuteczne wdrożenie dyrektywy usługowej?”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 14 marca 2016 r. pt. „Czy Komisja zapewniła skuteczne wdrożenie dyrektywy usługowej?”,

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A9-0250/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A9-0250/2020),

| A. | mając na uwadze, że dyrektywa usługowa i dyrektywa w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych są kluczowymi narzędziami służącymi zapewnieniu swobodnego przepływu usług w Unii Europejskiej, lecz pewien potencjał jednolitego rynku usług nadal pozostaje niewykorzystany; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że dyrektywa usługowa i dyrektywa w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych są kluczowymi narzędziami służącymi zapewnieniu swobodnego przepływu usług w Unii Europejskiej, lecz pewien potencjał jednolitego rynku usług nadal pozostaje niewykorzystany;

| B. | mając na uwadze, że usługi przynoszą 73 % unijnego PKB i mają 74-procentowy udział w zatrudnieniu (10), a fakt ten uwypukla to, że aż 9 na 10 nowych miejsc pracy w Unii Europejskiej powstaje w tym sektorze, podczas gdy udział usług w handlu wewnątrzunijnym wynosi zaledwie około 20 % i generuje jedynie 6,5 % PKB UE; mając na uwadze, że według badań potencjalne korzyści związane z pogłębieniem jednolitego rynku usług dzięki skutecznemu wdrażaniu i lepszej harmonizacji przepisów mogą wynieść do 297 mld EUR, co odpowiada 2 % unijnego PKB; mając na uwadze, że usługi generują 27 % (11) wartości dodanej towarów wytwarzanych w UE oraz że 14 mln miejsc pracy wspierających produkcję znajduje się w sektorze usług; mając na uwadze, że istnieje szereg usług, które charakteryzują się złożonymi łańcuchami dostaw i w związku z tym są mniej narażone na zmiany w wymianie handlowej; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że usługi przynoszą 73 % unijnego PKB i mają 74-procentowy udział w zatrudnieniu (10), a fakt ten uwypukla to, że aż 9 na 10 nowych miejsc pracy w Unii Europejskiej powstaje w tym sektorze, podczas gdy udział usług w handlu wewnątrzunijnym wynosi zaledwie około 20 % i generuje jedynie 6,5 % PKB UE; mając na uwadze, że według badań potencjalne korzyści związane z pogłębieniem jednolitego rynku usług dzięki skutecznemu wdrażaniu i lepszej harmonizacji przepisów mogą wynieść do 297 mld EUR, co odpowiada 2 % unijnego PKB; mając na uwadze, że usługi generują 27 % (11) wartości dodanej towarów wytwarzanych w UE oraz że 14 mln miejsc pracy wspierających produkcję znajduje się w sektorze usług; mając na uwadze, że istnieje szereg usług, które charakteryzują się złożonymi łańcuchami dostaw i w związku z tym są mniej narażone na zmiany w wymianie handlowej;

| C. | mając na uwadze, że równoważenie swobód gospodarczych, praw socjalnych, interesów konsumentów, pracowników i przedsiębiorstw oraz interesu ogólnego ma zasadnicze znaczenie dla ram jednolitego rynku; mając na uwadze, że dostosowanie wzrostu gospodarczego do jakościowych aspektów rozwoju, takich jak poprawa jakości i bezpieczeństwa życia oraz wysoka jakość usług, ma kluczowe znaczenie dla oceny rozwoju jednolitego rynku i powinno przynieść dalszą poprawę w zakresie praw konsumentów i pracowników; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że równoważenie swobód gospodarczych, praw socjalnych, interesów konsumentów, pracowników i przedsiębiorstw oraz interesu ogólnego ma zasadnicze znaczenie dla ram jednolitego rynku; mając na uwadze, że dostosowanie wzrostu gospodarczego do jakościowych aspektów rozwoju, takich jak poprawa jakości i bezpieczeństwa życia oraz wysoka jakość usług, ma kluczowe znaczenie dla oceny rozwoju jednolitego rynku i powinno przynieść dalszą poprawę w zakresie praw konsumentów i pracowników;

| D. | mając na uwadze, że wysokiej jakości usługi leżą w interesie konsumentów, a fragmentacja jednolitego rynku w wyniku nieuzasadnionych przepisów krajowych i niektórych praktyk biznesowych, powodujących między innymi mniejszą konkurencję, nie tylko utrudnia działalność gospodarczą, ale również szkodzi konsumentom, którzy mają mniej możliwości wyboru i płacą wyższe ceny; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wysokiej jakości usługi leżą w interesie konsumentów, a fragmentacja jednolitego rynku w wyniku nieuzasadnionych przepisów krajowych i niektórych praktyk biznesowych, powodujących między innymi mniejszą konkurencję, nie tylko utrudnia działalność gospodarczą, ale również szkodzi konsumentom, którzy mają mniej możliwości wyboru i płacą wyższe ceny;

| E. | mając na uwadze, że dyrektywa usługowa, która obejmuje około dwie trzecie działalności usługowej, wyklucza, całkowicie lub częściowo, z zakresu jej stosowania – zgodnie ze szczególnymi ramami regulacyjnymi leżącymi w interesie ogólnym, art. 2 protokołu 26 do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i art. 14 TFUE – usługi społeczne, usługi zdrowotne i inne usługi publiczne; mając na uwadze, że może istnieć potrzeba, żeby państwa członkowskie zapewniały, zlecały i organizowały usługi świadczone w interesie ogólnym zgodnie z lokalnymi wymogami i warunkami w celu zaspokojenia potrzeb użytkowników na jak najniższym poziomie lokalnym; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że dyrektywa usługowa, która obejmuje około dwie trzecie działalności usługowej, wyklucza, całkowicie lub częściowo, z zakresu jej stosowania – zgodnie ze szczególnymi ramami regulacyjnymi leżącymi w interesie ogólnym, art. 2 protokołu 26 do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i art. 14 TFUE – usługi społeczne, usługi zdrowotne i inne usługi publiczne; mając na uwadze, że może istnieć potrzeba, żeby państwa członkowskie zapewniały, zlecały i organizowały usługi świadczone w interesie ogólnym zgodnie z lokalnymi wymogami i warunkami w celu zaspokojenia potrzeb użytkowników na jak najniższym poziomie lokalnym;

| F. | mając na uwadze, że UE stoi obecnie w obliczu recesji i rosnącego bezrobocia spowodowanych pandemią COVID-19, oraz mając na uwadze, że pogłębienie jednolitego rynku usług jest podstawowym sposobem na zwiększenie przepływów handlowych UE i poprawę łańcuchów wartości, a tym samym wniesienie wkładu we wzrost gospodarczy; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że UE stoi obecnie w obliczu recesji i rosnącego bezrobocia spowodowanych pandemią COVID-19, oraz mając na uwadze, że pogłębienie jednolitego rynku usług jest podstawowym sposobem na zwiększenie przepływów handlowych UE i poprawę łańcuchów wartości, a tym samym wniesienie wkładu we wzrost gospodarczy;

| G. | mając na uwadze, że pracownicy sektora usług, którzy niestrudzenie pracowali przez całą pandemię COVID-19 w Unii Europejskiej, doświadczają negatywnych skutków z powodu poważnego braku bezpieczeństwa ekonomicznego lub narażenia na pierwszej linii; mając na uwadze, że istnieje konieczność zajęcia się tą kwestią na szczeblu UE; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że pracownicy sektora usług, którzy niestrudzenie pracowali przez całą pandemię COVID-19 w Unii Europejskiej, doświadczają negatywnych skutków z powodu poważnego braku bezpieczeństwa ekonomicznego lub narażenia na pierwszej linii; mając na uwadze, że istnieje konieczność zajęcia się tą kwestią na szczeblu UE;

| H. | mając na uwadze, że państwa członkowskie powinny należycie i terminowo wdrożyć zmienioną dyrektywę dotyczącą delegowania pracowników (12) i monitorować jej stosowanie, by chronić pracowników w okresie delegowania i zapobiegać wszelkim nieuzasadnionym ograniczeniom swobody świadczenia usług poprzez ustanowienie obowiązkowych przepisów dotyczących warunków pracy oraz ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że państwa członkowskie powinny należycie i terminowo wdrożyć zmienioną dyrektywę dotyczącą delegowania pracowników (12) i monitorować jej stosowanie, by chronić pracowników w okresie delegowania i zapobiegać wszelkim nieuzasadnionym ograniczeniom swobody świadczenia usług poprzez ustanowienie obowiązkowych przepisów dotyczących warunków pracy oraz ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników;

| I. | mając na uwadze, że bardziej zintegrowany i wzajemnie powiązany rynek usług jest niezbędny, aby zrealizować Europejski filar praw socjalnych, stawić czoła zmianie klimatu, zbudować zrównoważoną gospodarkę, obejmującą handel cyfrowy, i uwolnić pełen potencjał Europejskiego Zielonego Ładu; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że bardziej zintegrowany i wzajemnie powiązany rynek usług jest niezbędny, aby zrealizować Europejski filar praw socjalnych, stawić czoła zmianie klimatu, zbudować zrównoważoną gospodarkę, obejmującą handel cyfrowy, i uwolnić pełen potencjał Europejskiego Zielonego Ładu;

| J. | mając na uwadze, że różne decyzje regulacyjne zarówno na szczeblu unijnym, jak i krajowym oraz niedoskonała i nieodpowiednia transpozycja i wdrażanie istniejących przepisów stwarzają lukę w ich egzekwowaniu, ponieważ niewłaściwe wdrożenie przepisów może również prowadzić do niemożności ich skutecznego egzekwowania; mając na uwadze, że spójne i jasne prawodawstwo jest warunkiem wstępnym usunięcia przeszkód w swobodnym przepływie usług; mając na uwadze, że naruszenia przepisów dotyczących usług mogą być trudne do wykrycia i wyeliminowania za pomocą istniejących mechanizmów egzekwowania, zwłaszcza na szczeblu lokalnym; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że różne decyzje regulacyjne zarówno na szczeblu unijnym, jak i krajowym oraz niedoskonała i nieodpowiednia transpozycja i wdrażanie istniejących przepisów stwarzają lukę w ich egzekwowaniu, ponieważ niewłaściwe wdrożenie przepisów może również prowadzić do niemożności ich skutecznego egzekwowania; mając na uwadze, że spójne i jasne prawodawstwo jest warunkiem wstępnym usunięcia przeszkód w swobodnym przepływie usług; mając na uwadze, że naruszenia przepisów dotyczących usług mogą być trudne do wykrycia i wyeliminowania za pomocą istniejących mechanizmów egzekwowania, zwłaszcza na szczeblu lokalnym;

| K. | mając na uwadze, że procedury administracyjne, rozbieżne przepisy krajowe, a zwłaszcza przeszkody w dostępie do niezbędnych informacji skomplikowały prowadzenie handlu transgranicznego, w szczególności w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP); mając na uwadze, że w celu zwiększenia transgranicznego handlu usługami należy lepiej promować istniejące narzędzia służące wspieraniu potrzeb mniejszych przedsiębiorstw, takie jak portal „Twoja Europa – Przedsiębiorstwa”, centra rozpatrywania spraw SOLVIT, pojedyncze punkty kontaktowe, portale administracji elektronicznej, jednolity portal cyfrowy i inne instrumenty; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że procedury administracyjne, rozbieżne przepisy krajowe, a zwłaszcza przeszkody w dostępie do niezbędnych informacji skomplikowały prowadzenie handlu transgranicznego, w szczególności w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP); mając na uwadze, że w celu zwiększenia transgranicznego handlu usługami należy lepiej promować istniejące narzędzia służące wspieraniu potrzeb mniejszych przedsiębiorstw, takie jak portal „Twoja Europa – Przedsiębiorstwa”, centra rozpatrywania spraw SOLVIT, pojedyncze punkty kontaktowe, portale administracji elektronicznej, jednolity portal cyfrowy i inne instrumenty;

| L. | mając na uwadze, że nie istnieje ogólnounijny system systematycznego gromadzenia danych, który dostarczałby odpowiednie dane na temat pracowników mobilnych i umożliwiałby im ustalenie statusu zabezpieczenia społecznego oraz ubieganie się o różne nabyte przez nich uprawnienia; mając na uwadze, że dostęp do informacji o obowiązujących przepisach, a także skuteczne przestrzeganie, monitorowanie i egzekwowanie są koniecznymi warunkami sprawiedliwej mobilności i walki z nadużyciami systemu; mając na uwadze, że należy zatem promować i wykorzystywać, zgodnie z przepisami o ochronie danych, technologie cyfrowe, które mogą ułatwić monitorowanie i egzekwowanie przepisów chroniących prawa pracowników mobilnych; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że nie istnieje ogólnounijny system systematycznego gromadzenia danych, który dostarczałby odpowiednie dane na temat pracowników mobilnych i umożliwiałby im ustalenie statusu zabezpieczenia społecznego oraz ubieganie się o różne nabyte przez nich uprawnienia; mając na uwadze, że dostęp do informacji o obowiązujących przepisach, a także skuteczne przestrzeganie, monitorowanie i egzekwowanie są koniecznymi warunkami sprawiedliwej mobilności i walki z nadużyciami systemu; mając na uwadze, że należy zatem promować i wykorzystywać, zgodnie z przepisami o ochronie danych, technologie cyfrowe, które mogą ułatwić monitorowanie i egzekwowanie przepisów chroniących prawa pracowników mobilnych;

| M. | mając na uwadze, że brak automatycznych narzędzi uznawania dyplomów, kwalifikacji, umiejętności i kompetencji przez państwa członkowskie ma negatywny wpływ na mobilność osób uczących się, praktykantów, absolwentów i wykwalifikowanych pracowników, utrudniając przepływ idei w UE oraz rozwój potencjału innowacyjnego gospodarki UE i prawdziwie zintegrowanego europejskiego jednolitego rynku; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że brak automatycznych narzędzi uznawania dyplomów, kwalifikacji, umiejętności i kompetencji przez państwa członkowskie ma negatywny wpływ na mobilność osób uczących się, praktykantów, absolwentów i wykwalifikowanych pracowników, utrudniając przepływ idei w UE oraz rozwój potencjału innowacyjnego gospodarki UE i prawdziwie zintegrowanego europejskiego jednolitego rynku;

Usuwanie barier w obrębie jednolitego rynku

| 1. | podkreśla, że wspieranie jednolitego rynku, w tym swobodnego, uczciwego i bezpiecznego przepływu usług i osób, ochrony konsumentów i ścisłego egzekwowania prawa UE, ma zasadnicze znaczenie dla zwalczania kryzysu gospodarczego wywołanego przez COVID-19; wzywa wszystkie państwa członkowskie do jak najszybszego złagodzenia nieuzasadnionych i nieproporcjonalnych barier uniemożliwiających swobodny przepływ usług w obrębie jednolitego rynku; wyraża ubolewanie, że w zaproponowanym przez Komisję planie odbudowy nie przewiduje się żadnego specjalnego finansowania związanego z przepływem usług i nie dostrzega się jego znaczenia jako narzędzia ożywienia gospodarczego; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że w całej Unii Europejskiej przedsiębiorstwa i pracownicy powinni mieć możliwość swobodnego przemieszczania się w celu oferowania swoich usług, lecz niewystarczające wdrożenie i egzekwowanie przepisów dotyczących jednolitego rynku, nieodpowiednie procedury elektroniczne, nieuzasadnione ograniczenia regulacyjne dla usługodawców i przeszkody w dostępie do zawodów regulowanych nadal tworzą bariery, które pozbawiają obywateli miejsc pracy, konsumentów możliwości wyboru, a przedsiębiorców, zwłaszcza MŚP, mikroprzedsiębiorstwa i osoby samozatrudnione, szans; wzywa państwa członkowskie do ograniczenia niepotrzebnych wymogów i do cyfryzacji procesu dokumentowania transgranicznego świadczenia usług; zwraca uwagę na rosnące znaczenie serwicyzacji, tj. coraz większą rolę usług w sektorze wytwórczym, oraz podkreśla, że bariery w handlu usługami w coraz większym stopniu stają się przeszkodą w produkcji; podkreśla, że pełne wdrożenie i egzekwowanie dyrektywy usługowej może przyczynić się do zmniejszenia barier w handlu i zwiększenia wewnątrzunijnego handlu w sektorze usług; wzywa Komisję, aby ustaliła harmonogram konkretnych działań związanych z wnioskami zawartymi w komunikatach Komisji z 10 marca 2020 r. w sprawie określenia i usuwania barier na jednolitym rynku (COM(2020)0093) oraz w sprawie długofalowego planu działania na rzecz lepszego wdrażania i egzekwowania przepisów dotyczących jednolitego rynku (COM(2020)0094); |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że harmonizacja kwalifikacji poprzez wzajemne uznawanie, zainspirowana dyrektywą w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, była w przypadku kilku zawodów udana, i zachęca państwa członkowskie, aby ponownie rozważyły i skoordynowały przepisy regulujące wymogi dotyczące podejmowania i wykonywania konkretnych rodzajów działalności lub zawodów; podkreśla, że należy poprawić porównywalność poziomu kwalifikacji zawodowych, tak aby zapewnić łatwiejsze przejście w kierunku wzajemnego uznawania w sektorze usług w całej Unii kwalifikacji uzyskanych w procesie kształcenia i szkolenia zawodowego; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że europejska legitymacja zawodowa jest stosowana tylko w przypadku pięciu zawodów regulowanych i w związku z tym nie jest w pełni wykorzystywana; wzywa zatem Komisję, aby zwiększyła liczbę zawodów, w których stosuje się europejską legitymację zawodową, obejmując nią w szczególności inżynierię; |
| --- | --- |

4.

| 5. | przypomina o szczególnym statusie zawodów regulowanych na jednolitym rynku oraz o ich roli w ochronie interesu publicznego; podkreśla, że taki szczególny status nie powinien być wykorzystywany do utrzymania krajowych monopoli w zakresie świadczenia usług, gdyż prowadzi to do fragmentacji jednolitego rynku; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zwraca uwagę, że automatyczne wzajemne uznawanie dyplomów, kwalifikacji, umiejętności i kompetencji przez państwa członkowskie miałoby również pozytywny wpływ na rynek wewnętrzny i swobodę przepływu pracowników i usług; z zadowoleniem przyjmuje gotowość państw członkowskich do wspierania automatycznego wzajemnego uznawania kwalifikacji zdobytych za granicą oraz efektów uczenia się osiągniętych w okresach nauki za granicą; wzywa jednak państwa członkowskie, aby rozszerzyły zakres wzajemnego uznawania na wszystkie poziomy edukacji oraz aby jak najszybciej udoskonaliły lub wprowadziły niezbędne procedury; |
| --- | --- |

6.

| 7. | apeluje o promowanie europejskich ram kwalifikacji i ułatwienie ich stosowania w całej Unii Europejskiej, tak aby stały się one powszechnie przyjętym instrumentem uznawania; z zadowoleniem przyjmuje działania Komisji zmierzające do wyeliminowania nieuzasadnionych ograniczeń w zakresie kwalifikacji zawodowych i uważa, że Komisja, prowadząc politykę dotyczącą uchybieniu zobowiązaniom państwa członkowskiego, powinna pozostać aktywna i czujna w przypadku, gdy państwa członkowskie nie przestrzegają prawodawstwa UE w dziedzinie uznawania kwalifikacji; |
| --- | --- |

7.

| 8. | ubolewa z powodu utrzymujących się nieuzasadnionych zawiłości prawa i barier administracyjnych w zamówieniach publicznych w dziedzinie usług w UE ze względu na różnice we wdrażaniu dyrektywy 2014/24/UE (13) na szczeblu krajowym; wzywa Komisję, aby monitorowała i propagowała dalszą harmonizację sektorową i wytyczne dotyczące procedur udzielania zamówień publicznych, czego ostatecznym celem jest uzyskanie potencjalnych korzyści i zmniejszenie kosztów transgranicznych zamówień publicznych ponoszonych przez MŚP, mikroprzedsiębiorstwa i osoby samozatrudnione; podkreśla znaczenie usług, które ułatwiają wymierne zmniejszenie śladu środowiskowego UE („usługi ekologiczne”), i wzywa państwa członkowskie do zwiększenia świadomości i lepszego wykorzystania istniejących systemów promowania zrównoważonych usług w zamówieniach publicznych, aby stworzyć zrównoważoną gospodarkę o obiegu zamkniętym; |
| --- | --- |

8.

| 9. | przypomina, że celem dyrektywy usługowej jest zapewnienie wysokiej jakości usług, zmniejszenie fragmentacji rynku wewnętrznego, pogłębienie integracji oraz wzmocnienie jednolitego rynku dzięki przejrzystości i uczciwej konkurencji, a także stworzenie przedsiębiorstwom takich warunków, aby mogły w pełni wykorzystywać potencjał i przynosić korzyści konsumentom, oraz przyczynienie się do zrównoważonego rozwoju i wzrostu i podniesienia konkurencyjności gospodarki UE; |
| --- | --- |

9.

| 10. | uważa, że rozwój usług związanych z przełomowymi lub powstającymi technologiami wymaga odpowiedniej skali rynku, aby uzasadnić inwestycje i wspierać rozwój zaangażowanych przedsiębiorstw; zauważa, że fragmentacja rynku wewnętrznego często zniechęca do takich inwestycji; |
| --- | --- |

10.

| 11. | ubolewa, że wiele innowacyjnych lub rozwijających się przedsiębiorstw po osiągnięciu określonej wielkości stara się założyć firmę poza UE, kontynuując jednocześnie działalność na jednolitym rynku; uważa, że osiągnięcie swobody świadczenia usług może przyczynić się do repatriacji produkcji do Unii Europejskiej oraz do konkurencyjności przedsiębiorstw UE na rynkach światowych; |
| --- | --- |

11.

| 12. | zauważa, że dwie trzecie działalności usługowej objęte są zakresem dyrektywy usługowej, i zachęca Komisję do oceny i poprawy jej wdrażania, aby wzmocnić ramy prawne dotyczące jednolitego rynku; |
| --- | --- |

12.

| 13. | przypomina, że transgraniczne usługi opieki zdrowotnej wchodzą w zakres swobody świadczenia usług zgodnie z dyrektywą w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, dyrektywą w sprawie analizy proporcjonalności i orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, pod warunkiem uznania szczególnego charakteru usług zdrowotnych i ochrony zdrowia publicznego; zauważa, że dyrektywa w sprawie transgranicznej opieki zdrowotnej została również przyjęta na podstawie art. 114 TFUE; podkreśla, że przepisy krajowe nie mogą tworzyć dodatkowych przeszkód w świadczeniu transgranicznych usług opieki zdrowotnej w stosunku do dyrektywy w sprawie transgranicznej opieki zdrowotnej, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości stosującym postanowienia traktatu dotyczące swobodnego przepływu usług; podkreśla, że należy także usunąć nieuzasadnione i nieproporcjonalne przeszkody na szczeblu krajowym i jednocześnie zapewnić wszystkim obywatelom UE wysoki poziom opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

13.

| 14. | przypomina, że zasady dyrektywy usługowej i dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych ułatwiają swobodny przepływ usług; wzywa Komisję do przedstawienia zaktualizowanych wytycznych dotyczących dyrektywy usługowej, aby wzmocnić egzekwowanie i harmonizację oraz przestrzeganie przepisów wśród wszystkich państw członkowskich i usługodawców; |
| --- | --- |

14.

| 15. | uznaje szczególny status usług świadczonych w interesie ogólnym oraz potrzebę ich zagwarantowania ze względu na interes publiczny, zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości, z uwzględnieniem zasad pomocniczości i proporcjonalności określonych w protokole nr 26 do TFUE w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym; ubolewa jednak, że niektóre państwa członkowskie nadal powołują się na nieuzasadnione względy interesu publicznego, aby uszczelniać krajowy rynek usług, których nie można uznać za usługi świadczone w interesie ogólnym lub usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym; |
| --- | --- |

15.

| 16. | podkreśla, że takie wymogi jak bezpodstawne ograniczenia terytorialne, nieuzasadnione wymogi językowe i testy potrzeb ekonomicznych, jeśli są nadmiernie stosowane, mogą tworzyć nieuzasadnione i nieproporcjonalne przeszkody dla wymiany transgranicznej; |
| --- | --- |

16.

| 17. | nalega, aby przeciwdziałać przywoływaniu COVID-19 jako uzasadnienia pozwalającego ograniczać swobodny przepływ usług na jednolitym rynku, chyba że jest to odpowiednio umotywowane, i zaleca Komisji, by zachowała czujność wobec nadużywania tego uzasadnienia; |
| --- | --- |

17.

| 18. | uznając szczególny status usług publicznych i potrzebę ich zagwarantowania w interesie publicznym, ubolewa, że państwa członkowskie używają czasami pojęcia usług o charakterze nieekonomicznym świadczonych w interesie ogólnym w celu wyłączenia niektórych sektorów z zakresu stosowania zasad rynku wewnętrznego, mimo że nie jest to uzasadnione interesem ogólnym; podkreśla potrzebę sprecyzowania definicji tego terminu, aby uniknąć fragmentacji krajowej i różnych interpretacji; |
| --- | --- |

18.

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje wytyczne Komisji z 16 lipca 2020 r. w sprawie pracowników sezonowych dotyczące korzystania ze swobody przepływu przez pracowników przygranicznych, delegowanych i sezonowych w kontekście pandemii COVID-19 w UE oraz wzywa państwa członkowskie, aby zapewniły pracownikom przygranicznym i pracownikom sezonowym możliwość przekraczania granic i zadbały jednocześnie o bezpieczne warunki pracy; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zauważa, że Komisja podjęła decyzję o wycofaniu wniosku dotyczącego procedury powiadomień dotyczącej usług; ubolewa, że nie udało się osiągnąć żadnego rezultatu legislacyjnego w oparciu o stanowisko Parlamentu, którego celem było zapobieganie wprowadzaniu zbędnych barier regulacyjnych w sektorze usług dzięki podejściu partnerskiemu między państwami członkowskimi a Komisją; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zauważa, że Komisja podjęła ostatnio decyzję o wycofaniu wniosków dotyczących e-karty usług; przypomina, że Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów odrzuciła te wnioski, które miały rozwiązać problem wciąż istniejących zawiłości administracyjnych napotykanych przez usługodawców transgranicznych; postuluje przeprowadzenie nowej oceny sytuacji, aby rozwiązać istniejące problemy administracyjne, z poszanowaniem dyrektywy usługowej, a także zasad proporcjonalności i pomocniczości; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wzywa państwa członkowskie, aby zadbały o właściwe wdrożenie i egzekwowanie obowiązujących przepisów, powiadamiały Komisję, zgodnie z art. 15 ust. 7 dyrektywy usługowej, o wszelkich nowych i projektowanych przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych ustanawiających wymogi, o których mowa w art. 15 ust. 6 dyrektywy usługowej, wraz z ich uzasadnieniem w celu uniknięcia nieuzasadnionych wymogów, a także aby wprowadziły proste elektroniczne procedury uzyskiwania dokumentów niezbędnych do transgranicznego świadczenia usług, zapewniając tym samym przedsiębiorstwom i pracownikom równe warunki działania i gwarantując najwyższy poziom ochrony konsumentów; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla, że wzrost mobilności transgranicznej można osiągnąć poprzez wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania, a także poprzez koordynację przepisów we wszystkich państwach członkowskich; podkreśla, że Unia Europejska wspiera i uzupełnia działania państw członkowskich w dziedzinie polityki społecznej zgodnie z art. 153 TFUE, który wyraźnie stanowi, że przepisy UE przyjęte na podstawie art. 153 nie mogą naruszać prawa państw członkowskich do określenia podstawowych zasad ich systemów zabezpieczenia społecznego i nie mogą znacząco wpływać na równowagę finansową tych systemów, a także nie mogą uniemożliwiać państwom członkowskim utrzymywania lub wprowadzania bardziej rygorystycznych środków ochronnych zgodnych z traktatami; |
| --- | --- |

23.

| 24. | podkreśla, że osoby z niepełnosprawnościami nadal napotykają wiele przeszkód, które utrudniają lub uniemożliwiają im pełne korzystanie ze swobodnego przepływu usług; wzywa państwa członkowskie do niezwłocznego wdrożenia europejskiego aktu w sprawie dostępności, aby skutecznie usunąć przeszkody napotykane przez osoby z niepełnosprawnościami i zapewnić dostępność usług, a także odpowiednie warunki do ich świadczenia; podkreśla nadrzędne znaczenie, jakie ma stworzenie w pełni dostępnego jednolitego rynku, który zapewni równe traktowanie oraz włączenie osób z niepełnosprawnościami; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa Komisję, aby zapewniła ustrukturyzowaną pomoc i wydała państwom członkowskim wytyczne, w jaki sposób przeprowadzać oceny ex ante proporcjonalności nowych krajowych uregulowań dotyczących usług zgodnie z dyrektywą w sprawie analizy proporcjonalności; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wzywa parlamenty narodowe, aby aktywnie angażowały się we wspieranie egzekwowania obowiązujących przepisów i korzystały z przysługujących im uprawnień kontrolnych wobec organów krajowych; |
| --- | --- |

26.

| 27. | apeluje, by zainteresowane strony, środowisko biznesu i partnerzy społeczni nadal odgrywali rolę polegającą na wzywaniu rządów do ożywienia unijnego sektora usług oraz wzmocnienia zarówno sektorowej, jak i międzysektorowej interoperacyjności w dziedzinach takich jak ochrona środowiska, transport i zdrowie w dążeniu do wzajemnie powiązanych usług transgranicznych; podkreśla, że wszystkie zainteresowane strony powinny wspierać zrównoważony, sprawiedliwy i oparty na zasadach jednolity rynek usług charakteryzujący się wysokimi standardami społecznymi i środowiskowymi, usługami wysokiej jakości i uczciwą konkurencją; |
| --- | --- |

27.

Zapewnianie egzekwowania obowiązującego prawodawstwa

| 28. | zauważa, że swobodny przepływ usług leży u podstaw jednolitego rynku i może przynieść znaczne korzyści gospodarcze, a także wysokie standardy ochrony środowiska, konsumentów i pracowników, gdy zachowana jest równowaga między gospodarką rynkową a społecznym wymiarem Unii Europejskiej, jak określono w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, pod warunkiem że właściwe organy, sądy krajowe i Komisja w wystarczającym stopniu i aktywnie egzekwują przepisy krajowe i unijne, a przedsiębiorstwa ich przestrzegają; podkreśla, że w celu zagwarantowania podstawowych zasad UE granice między państwami członkowskimi powinny pozostać otwarte; podkreśla, że każde tymczasowe przywrócenie kontroli granicznych na granicach wewnętrznych w sytuacji kryzysowej, takiej jak kryzys zdrowotny, musi odbywać się z zachowaniem ostrożności i jedynie w ostateczności oraz opierać się na dokładnej koordynacji między państwami członkowskimi, ponieważ zamykanie granic zagraża podstawowym zasadom UE, a także podkreśla, że z chwilą uchylenia krajowych przepisów dotyczących izolacji należy natychmiast skoncentrować się na zniesieniu kontroli granicznych; |
| --- | --- |

28.

| 29. | podkreśla, że odpowiednie wdrożenie i egzekwowanie obowiązujących przepisów są korzystne dla przedsiębiorstw i konsumentów w całej Unii Europejskiej; zachęca Komisję, aby korzystała ze wszystkich dostępnych jej środków w celu pełnego egzekwowania obowiązujących przepisów oraz szybko podejmowała decyzje w sprawie skarg, żeby zapewnić skuteczne rozwiązywanie istotnych kwestii z punktu widzenia użytkownika końcowego; apeluje o rygorystyczne i bezzwłoczne przeprowadzanie ocen alternatywnych mechanizmów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz wszczynanie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w przypadku stwierdzenia naruszeń odpowiednich przepisów, zakłócających prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, oraz wprowadzania nieproporcjonalnych obciążeń; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla, że państwa członkowskie mogą powoływać się na nadrzędne względy interesu publicznego wyłącznie wtedy, gdy jest to prawnie uzasadnione; zwraca jednak uwagę na prawo państw członkowskich do regulowania sektora usług w ogólnym interesie publicznym w celu ochrony konsumentów i jakości usług; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wzywa Komisję, aby udoskonaliła monitorowanie wyników państw członkowskich i jakości transpozycji, wdrażania i egzekwowania przez nie przepisów, w tym roczne sprawozdanie na ten temat, oraz opracowała wraz z państwami członkowskimi, partnerami społecznymi i innymi zainteresowanymi stronami przejrzyste i partycypacyjne oceny oparte na kryteriach ilościowych i jakościowych; |
| --- | --- |

31.

| 32. | wyraża ubolewanie, że aż dwadzieścia państw członkowskich z opóźnieniem dokonało transpozycji dyrektywy usługowej do prawa krajowego; przypomina, że zakres instrumentów, takich jak pojedyncze punkty kontaktowe, jest nadal ograniczony, a usługodawcy nie są wystarczająco informowani o wszystkich dostępnych im możliwościach; wzywa w związku z tym Komisję, aby informowała zainteresowane strony, m.in. za pośrednictwem reklamy internetowej, o możliwościach przewidzianych w dyrektywie; |
| --- | --- |

32.

| 33. | podkreśla, że stworzenie dynamicznego rynku i równych warunków transgranicznego świadczenia usług społeczeństwa informacyjnego jest kluczowym elementem przyszłej konkurencyjności gospodarki UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby w pakiecie ustawodawczym dotyczącym usług cyfrowych zajęły się utrzymującymi się barierami w transgranicznym świadczeniu usług społeczeństwa informacyjnego; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa Komisję do bardziej zdecydowanych działań w celu zapewnienia skutecznej koordynacji i wymiany informacji między państwami członkowskimi, tak aby unikać powielania procedur i kontroli dotyczących transgranicznego świadczenia usług; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby określiły strukturę i sposób działania nowo utworzonej Grupy Zadaniowej ds. Egzekwowania Przepisów dotyczących Jednolitego Rynku (SMET), w tym jego wymiar praktyczny, oraz opracowały harmonogram konkretnych działań zgodnie z priorytetami określonymi przez SMET (14) poprzez ustanowienie nowego długoterminowego planu działania na rzecz lepszego wdrażania i egzekwowania przepisów jednolitego rynku, tak aby zmaksymalizować potencjał jednolitego rynku usług; uważa, że SMET może wnieść dodatkową wartość dzięki zapewnieniu spójnego wdrażania wszystkich strategii jednolitego rynku oraz wymiany danych i wskaźników dotyczących osiągnięć; zachęca SMET do ustanowienia otwartej i przejrzystej bazy danych dotyczącej konkretnych krajowych barier pozataryfowych oraz toczących się postępowań w sprawie naruszenia przepisów; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla znaczenie orzeczeń w trybie prejudycjalnym dla kształtowania prawa UE; ubolewa, że pomimo znacznego skrócenia czasu trwania postępowania prejudycjalnego średnia długość wynosząca 14,4 miesiąca (15) jest nadal wysoka; wzywa Trybunał Sprawiedliwości, aby przeanalizował, w jaki sposób jeszcze bardziej skrócić długość postępowania w celu uniknięcia problemów dla usługodawców i usługobiorców na jednolitym rynku; podkreśla, że orzeczenia w trybie prejudycjalnym mają istotny wpływ na rozwój jednolitego rynku i na ograniczanie nieuzasadnionych barier w jego obrębie; |
| --- | --- |

36.

Lepsze informowanie o przepisach i zwiększenie ich jasności dzięki wzmocnieniu roli pojedynczych punktów kontaktowych

| 37. | zauważa, że pandemia COVID-19 uwypukliła brak jasności przepisów oraz brak skutecznej komunikacji między państwami członkowskimi na temat szybko zmieniających się przepisów; podkreśla kluczowe znaczenie jednolitego portalu cyfrowego oraz pojedynczych punktów kontaktowych jako internetowego punktu dostępu do unijnych i krajowych informacji, procedur i usług wsparcia na jednolitym rynku, zgodnie z postanowieniami dyrektywy usługowej; |
| --- | --- |

37.

| 38. | zaleca, aby państwa członkowskie wdrożyły jednolity portal cyfrowy w sposób przyjazny dla konsumentów i MŚP oraz przekształciły pojedyncze punkty kontaktowe będące jedynie portalami regulacyjnymi w portale w pełni funkcjonujące; uważa, że powyższe należy osiągnąć przez zapewnienie w portalu zorientowanych na użytkownika informacji, usług wsparcia i uproszczonych procedur oraz przez połączenie jednolitego portalu cyfrowego z pojedynczymi punktami kontaktowymi, tak aby w miarę możliwości stał się on wirtualnym punktem kompleksowej obsługi, i aby zapewnić maksymalne zorientowanie na użytkownika; proponuje przyjęcie norm projektowych przewodnika „Europa Web Guide”, aby zagwarantować łatwy w obsłudze i rozpoznawalny interfejs dla wszystkich pojedynczych punktów kontaktowych; |
| --- | --- |

38.

| 39. | zaleca, aby Komisja i państwa członkowskie systematyczne przekazywały za pośrednictwem jednolitego portalu cyfrowego przyjazne dla użytkownika informacje dotyczące wszystkich nowych przepisów UE, które tworzą prawa lub obowiązki dla konsumentów i przedsiębiorstw; zaleca, aby Komisja i państwa członkowskie często konsultowały się w tym celu z zainteresowanymi stronami; podkreśla, że przejrzystość, równe traktowanie i niedyskryminacja mają zasadnicze znaczenie dla swobodnego przepływu usług; |
| --- | --- |

39.

| 40. | zauważa, że państwa członkowskie muszą zapewnić możliwość ukończenia wszystkich wykonalnych procedur administracyjnych dotyczących zakładania przedsiębiorstw i swobody świadczenia usług w środowisku cyfrowym zgodnie z rozporządzeniem w sprawie jednolitego portalu cyfrowego; wzywa państwa członkowskie, aby przyspieszyły prace nad cyfryzacją, zwłaszcza procedur, które mają wpływ na przedsiębiorstwa i konsumentów, żeby umożliwić im przeprowadzanie procedur administracyjnych na odległość i online; wzywa Komisję, aby podwoiła wysiłki zaangażowanych podmiotów, a w szczególności aby aktywnie wspierała państwa członkowskie osiągające słabe wyniki; |
| --- | --- |

40.

| 41. | zaleca, aby Komisja pomagała organom krajowym w każdym państwie członkowskim udoskonalać pojedyncze punkty kontaktowe w celu ułatwienia komunikacji między zaangażowanymi organami w języku angielskim – obok języka miejscowego – i działała jako pośrednik w przypadku nieprzestrzegania terminów lub braku odpowiedzi na zapytania; podkreśla, że pojedynczy punkt kontaktowy powinien zapewniać konsumentom, pracownikom i przedsiębiorstwom następujące informacje i wsparcie, przestrzegając przy tym krótkich terminów:






  — | przepisy krajowe i unijne, które przedsiębiorstwa muszą stosować w danym państwie członkowskim oraz informacje dla pracowników, w tym dotyczące prawa pracy, protokołów bezpieczeństwa i higieny pracy, obowiązujących układów zbiorowych pracy, organizacji partnerów społecznych oraz struktur doradczych dla pracowników i pracowników, w których mogą oni uzyskać informacje o przysługujących im prawach i zgłaszać nadużycia; |
| --- | --- | --- |

41.

—

przepisy krajowe i unijne, które przedsiębiorstwa muszą stosować w danym państwie członkowskim oraz informacje dla pracowników, w tym dotyczące prawa pracy, protokołów bezpieczeństwa i higieny pracy, obowiązujących układów zbiorowych pracy, organizacji partnerów społecznych oraz struktur doradczych dla pracowników i pracowników, w których mogą oni uzyskać informacje o przysługujących im prawach i zgłaszać nadużycia;

| — | działania, które przedsiębiorstwa muszą podjąć w celu przestrzegania tych przepisów, podsumowane według procedury, wraz z wytycznymi typu krok po kroku; |
| --- | --- |

—

działania, które przedsiębiorstwa muszą podjąć w celu przestrzegania tych przepisów, podsumowane według procedury, wraz z wytycznymi typu krok po kroku;

| — | dokumenty, które przedsiębiorstwa muszą przygotować, i ramy czasowe, w których muszą to zrobić; |
| --- | --- |

—

dokumenty, które przedsiębiorstwa muszą przygotować, i ramy czasowe, w których muszą to zrobić;

| — | organy, z którymi przedsiębiorstwa muszą się skontaktować w celu uzyskania niezbędnych zezwoleń itp.; |
| --- | --- |

—

organy, z którymi przedsiębiorstwa muszą się skontaktować w celu uzyskania niezbędnych zezwoleń itp.;

| 42. | podkreśla, że pojedyncze punkty kontaktowe powinny dostarczać wszystkie niezbędne informacje na temat wszelkich wymogów biznesowych obowiązujących przedsiębiorstwa w danym państwie członkowskim; zauważa, że przykładami są tu wymogi dotyczące kwalifikacji zawodowych, VAT (stawki, wymogi rejestracyjne, obowiązki sprawozdawcze itp.) i podatku dochodowego oraz obowiązki w zakresie zabezpieczenia społecznego i prawa pracy; podkreśla, że wszystkie istotne informacje legislacyjne i administracyjne, jak również wszelkie istotne dokumenty dostarczane przez każdy pojedynczy punkt kontaktowy powinny być udostępniane oprócz wersji w języku lokalnym także w języku angielskim, jeśli jest to możliwe i stosowne; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zaleca, by pojedyncze punkty kontaktowe były lepiej połączone i wymieniały informacje na temat wymogów i procedur, których przedsiębiorstwa muszą przestrzegać w swoich państwach członkowskich, a także informacje sektorowe dotyczące kwalifikacji zawodowych; zaleca ponadto, aby pojedyncze punkty kontaktowe wspierały zagraniczne przedsiębiorstwa pragnące prowadzić działalność w danym państwie członkowskim, a także lokalne przedsiębiorstwa chcące eksportować towary i usługi do innych państw członkowskich, przekazując im otrzymane od innych punktów kontaktowych informacje i niezbędne dane kontaktowe; zachęca w związku z tym Komisję, aby zbadała możliwość nowych synergii, na przykład z Europejskim Urzędem ds. Pracy (ELA), w celu promowania tej wymiany informacji; wzywa Komisję, aby we współpracy z państwami członkowskimi oceniła, czy pojedyncze punkty kontaktowe będą potrzebowały dodatkowych zasobów do realizacji tych zadań; |
| --- | --- |

43.

| 44. | apeluje o współpracę między pojedynczymi punktami kontaktowymi państw członkowskich, aby mieć pewność, że przedsiębiorstwa, pracownicy i pozostałe zainteresowane strony szybko otrzymają prawidłowe, wyczerpujące i aktualne informacje w języku lokalnym i w języku angielskim; |
| --- | --- |

44.

| 45. | wzywa Komisję, by odgrywała rolę koordynatora w zakresie wymiany informacji między pojedynczymi punktami kontaktowymi oraz, w stosownych przypadkach, wydawała wytyczne dla państw członkowskich w celu usprawnienia procedur, zwłaszcza dla MŚP; podkreśla, że taka współpraca powinna również zapewniać wymianę wiedzy między państwami członkowskimi, w tym na temat pracowników mobilnych, zarówno jeśli chodzi o najlepsze praktyki komunikacyjne, jak i wymogi administracyjne i zbędne wymogi jednolitego rynku; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla, że wszystkie pojedyncze punkty kontaktowe powinny być łatwo dostępne za pośrednictwem jednolitego portalu cyfrowego i powinny zapewniać informacje i oferować usługi administracyjne państw członkowskich, przy czym należy stosować zrozumiałą terminologię i zadbać o pełną dostępność, a wyszkolony personel działu pomocy technicznej powinien udzielać skutecznego, przyjaznego dla użytkownika wsparcia; |
| --- | --- |

46.

| 47. | wzywa państwa członkowskie do pełnego zaangażowania się w cyfryzację usług publicznych oraz do wdrożenia wszystkich elementów systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego, aby zacieśnić współpracę między państwami członkowskimi i instytucjami zabezpieczenia społecznego oraz ułatwić swobodną i sprawiedliwą mobilność pracowników UE; wzywa państwa członkowskie do udoskonalenia współpracy i wymiany informacji dotyczących systemów zabezpieczenia społecznego; |
| --- | --- |

47.

| 48. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, by propagowały korzystanie z narzędzi cyfrowych, oraz apeluje do państw członkowskich, by wyposażyły inspektoraty pracy w wystarczające zasoby do wyeliminowania wszelkich form nadużyć; wzywa Komisję, aby zaproponowała inicjatywę dotyczącą unijnego numeru zabezpieczenia społecznego, która zagwarantuje pracownikom i przedsiębiorstwom pewność prawa, a jednocześnie umożliwi skuteczne kontrolowanie praktyk podwykonawców oraz zwalczanie oszustw socjalnych, takich jak fałszywe samozatrudnienie, fikcyjne delegowanie i firmy przykrywki; ponadto wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, by przeprowadzane kontrole były proporcjonalne, uzasadnione i niedyskryminujące; apeluje do Komisji o dopilnowanie, żeby ELA jak najszybciej osiągnął pełną gotowość do działania, aby zapewnić lepszą koordynację między krajowymi inspektoratami pracy i rozwiązać problem transgranicznego dumpingu socjalnego. |
| --- | --- |

48.

| 49. | apeluje do Komisji o dopilnowanie, aby wszelkie nowe dyrektywy, rozporządzenia lub zalecenia dotyczące jednolitego rynku usług zawierały wymóg wzmocnienia funkcji pojedynczych punktów kontaktowych oraz przewidywały odpowiednie zasoby na wypełnianie ewentualnych dodatkowych funkcji w ramach dyrektywy usługowej, bez uszczerbku dla podziału funkcji i uprawnień między organami w systemach krajowych; |
| --- | --- |

49.

Zapewnianie oceny: tabela wyników rynku wewnętrznego i wskaźniki restrykcyjności

| 50. | popiera wstępną inicjatywę Komisji dotyczącą aktualizacji tabeli wyników rynku wewnętrznego przez wprowadzenie nowego zestawu wskaźników, za pomocą których można by oceniać wdrażanie przez państwa członkowskie stosownych przepisów dotyczących jednolitego rynku; zachęca Komisję do uzupełnienia publikowanych danych odpowiednimi danymi pochodzącymi z systemu IMI, SOLVIT, centralnego rejestru skarg (CHAP) i innych odpowiednich zasobów; podkreśla, iż należy skoncentrować się na jakości wdrażania; |
| --- | --- |

50.

| 51. | zaleca, aby w zaktualizowanej tabeli wyników rynku wewnętrznego uwypuklano sprawozdawczość dotyczącą kwestii istotnych z perspektywy użytkownika końcowego i oceniano, czy problemy i skargi zostały rozstrzygnięte, na przykład w ramach SOLVIT lub Sieci Europejskich Centrów Konsumenckich; wyraża ponadto ubolewanie, że w wielu państwach członkowskich narzędzie SOLVIT jest wykorzystywane w niewielkim stopniu i często brakuje w nim możliwości korzystania z najnowszych osiągnięć techniki cyfrowej; podkreśla, że konieczna jest większa przejrzystość, jeśli chodzi o naruszenia swobody świadczenia usług; jest zdania, że tabela wyników rynku wewnętrznego powinna zawierać odpowiednie informacje, w tym liczbę skarg, liczbę wszczętych spraw, sektor naruszeń, liczbę zakończonych spraw oraz wynik lub powód zamknięcia sprawy; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wzywa Komisję do przyjęcia metody oceny ilościowej i jakościowej z udziałem wszystkich zainteresowanych stron, obejmującej w szczególności cele leżące w interesie ogólnym i jakość świadczonych usług; podkreśla, że metoda wskaźników jakościowych powinna być przejrzysta i oceniać różnice w regulacjach ex ante i ex post; zwraca uwagę na znaczenie oceny, czy stosowne dyrektywy UE są wdrażane w terminie i zgodnie z intencjami współprawodawców UE; |
| --- | --- |

52.

| 53. | zaleca, aby zaktualizowana tabela wyników rynku wewnętrznego łączyła jakość wdrożenia z istniejącymi wskaźnikami restrykcyjności, a także przedstawiała ograniczenia usług w nowych i istniejących obszarach polityki oraz różne poziomy wdrażania i egzekwowania stosownych przepisów UE; zaleca ponadto, by do wzmocnienia jednolitego rynku wykorzystano również europejski semestr, ponieważ usuwanie najbardziej problematycznych obciążeń regulacyjnych i administracyjnych jest przedmiotem stałej troski; zachęca Komisję, aby przedstawiając zalecenia dla poszczególnych krajów, uwzględniała średnioterminowe działania państw członkowskich, które mają na celu dalsze usuwanie pozostałych barier administracyjnych i regulacyjnych na jednolitym rynku usług; |
| --- | --- |

53.

| 54. | uważa, że Komisja, oceniając postępy państw członkowskich we wdrażaniu reform strukturalnych, powinna analizować ich osiągnięcia w odniesieniu do wykorzystania potencjału jednolitego rynku i dążenia do bardziej zrównoważonej gospodarki; |
| --- | --- |

54.

| 55. | zwraca się do Komisji o aktualizację istniejących oraz wprowadzenie nowych wskaźników, które pomogą państwom członkowskim określić, w jakich obszarach można dołożyć starań w celu poprawy wyników ich polityki, a także o monitorowanie działań państw członkowskich służących zmniejszaniu ograniczeń; |
| --- | --- |

55.

| 56. | wzywa państwa członkowskie, aby wyznaczyły roczne cele krajowe dotyczące otwarcia handlu usługami i przeprowadziły oceny w tym zakresie; zaleca, by Komisja wykorzystała tabelę wyników rynku wewnętrznego do wykazania otwartości handlu usługami w państwach członkowskich, posługując się przykładem europejskiej tablicy wyników innowacyjności, ponieważ umożliwiłoby to państwom członkowskim podjęcie wiarygodnych, konkretnych i wymiernych zobowiązań do poprawy wyników w zakresie wdrażania i egzekwowania przepisów w obszarze wewnątrzunijnego handlu usługami; |
| --- | --- |

56.

o

o o

| 57. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

57.

---

(1)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36.

(2)  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22.

(3)  Dz.U. L 159 z 28.5.2014, s. 11.

(4)  Dz.U. L 173 z 9.7.2018, s. 16.

(5)  Dz.U. L 173 z 9.7.2018, s. 25.

(6)  Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 1.

(7)  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 45.

(8)  Dz.U. C 388 z 13.11.2020, s. 39.

(9)  Dz.U. C 444 z 10.12.2018, s. 1.

(10)  Eurostat, „Gospodarka europejska od początku tysiąclecia”, Unia Europejska, Bruksela, 2018 r.

(11)  Rytter Synesen, E. i Hvidt Thelle, M., „Making EU Trade in Services Work for All” [Unijny handel usługami korzystny dla wszystkich], Copenhagen Economics, Kopenhaga, 2018 r.

(12)  Dyrektywa 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.U. L 18 z 21.1.1997, s. 1).

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).

(14)  Komunikat Komisji w sprawie określenia i usuwania barier na jednolitym rynku (COM(2020)0093).

(15)  Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Przegląd roku: sprawozdanie roczne za 2019 r.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/24 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/24

---

P9_TA(2021)0008

Zapewnienie długotrwałych efektów politycznych Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie zapewnienia długotrwałych efektów politycznych Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego (2019/2194(INI))

(2021/C 456/03)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając preambułę Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), która stanowi, że sygnatariusze są „inspirowani kulturowym, religijnym i humanistycznym dziedzictwem Europy” i pragną „pogłębić solidarność między swymi narodami w poszanowaniu ich historii, kultury i tradycji”, a także art. 3 ust. 3 TUE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając preambułę Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), która stanowi, że sygnatariusze są „inspirowani kulturowym, religijnym i humanistycznym dziedzictwem Europy” i pragną „pogłębić solidarność między swymi narodami w poszanowaniu ich historii, kultury i tradycji”, a także art. 3 ust. 3 TUE,

| — | uwzględniając art. 167 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 167 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 22, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 22,

| — | uwzględniając Konwencję w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, przyjętą przez Konferencję Generalną UNESCO na 33. sesji w dniu 20 października 2005 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, przyjętą przez Konferencję Generalną UNESCO na 33. sesji w dniu 20 października 2005 r. (1),

| — | uwzględniając Konwencję w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, przyjętą przez Konferencję Generalną UNESCO na 17. sesji w dniu 16 listopada 1972 r. (konwencja paryska) (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, przyjętą przez Konferencję Generalną UNESCO na 17. sesji w dniu 16 listopada 1972 r. (konwencja paryska) (2),

| — | uwzględniając Konwencję UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, przyjętą przez Konferencję Generalną UNESCO na 32. sesji w dniu 17 października 2003 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, przyjętą przez Konferencję Generalną UNESCO na 32. sesji w dniu 17 października 2003 r. (3),

| — | uwzględniając Konwencję o ochronie podwodnego dziedzictwa kulturowego, przyjętą przez Konferencję Generalną UNESCO na 31. sesji w dniu 2 listopada 2001 r. (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję o ochronie podwodnego dziedzictwa kulturowego, przyjętą przez Konferencję Generalną UNESCO na 31. sesji w dniu 2 listopada 2001 r. (4),

| — | uwzględniając Konwencję haską z 1954 r. o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję haską z 1954 r. o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego (5),

| — | uwzględniając Konwencję dotyczącą środków zmierzających do zakazu i zapobiegania nielegalnemu przywozowi, wywozowi i przenoszeniu własności dóbr kultury, przyjętą przez Konferencję Generalną UNESCO na 16. sesji w dniu 14 listopada 1970 r. (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję dotyczącą środków zmierzających do zakazu i zapobiegania nielegalnemu przywozowi, wywozowi i przenoszeniu własności dóbr kultury, przyjętą przez Konferencję Generalną UNESCO na 16. sesji w dniu 14 listopada 1970 r. (6),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 15 listopada 2018 r. w sprawie planu prac w dziedzinie kultury na lata 2019–2022, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 15 listopada 2018 r. w sprawie planu prac w dziedzinie kultury na lata 2019–2022,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 maja 2018 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie Nowego europejskiego programu na rzecz kultury (COM(2018)0267), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 maja 2018 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie Nowego europejskiego programu na rzecz kultury (COM(2018)0267),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 28 października 2019 r. dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z realizacji, wyników i ogólnej oceny Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego 2018 (COM(2019)0548), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 28 października 2019 r. dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z realizacji, wyników i ogólnej oceny Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego 2018 (COM(2019)0548),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 grudnia 2019 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu (COM(2019)0640), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 grudnia 2019 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu (COM(2019)0640),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/60/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie zwrotu dóbr kultury wyprowadzonych niezgodnie z prawem z terytorium państwa członkowskiego, zmieniającą rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/60/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie zwrotu dóbr kultury wyprowadzonych niezgodnie z prawem z terytorium państwa członkowskiego, zmieniającą rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (7),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 września 2015 r. w sprawie dążenia ku zintegrowanemu podejściu do dziedzictwa kulturowego w Europie (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 września 2015 r. w sprawie dążenia ku zintegrowanemu podejściu do dziedzictwa kulturowego w Europie (8),

| — | uwzględniając swoje sprawozdanie z dnia 23 listopada 2018 r. w sprawie Nowego europejskiego programu na rzecz kultury, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje sprawozdanie z dnia 23 listopada 2018 r. w sprawie Nowego europejskiego programu na rzecz kultury,

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 19 września 2019 r. w sprawie znaczenia europejskiej pamięci historycznej dla przyszłości Europy (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 19 września 2019 r. w sprawie znaczenia europejskiej pamięci historycznej dla przyszłości Europy (9),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 25 listopada 2014 r. na temat zarządzania partycypacyjnego dziedzictwem kulturowym (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 25 listopada 2014 r. na temat zarządzania partycypacyjnego dziedzictwem kulturowym (10),

| — | uwzględniając rezolucję Rady z dnia 26 czerwca 2000 r. w sprawie zachowania i podniesienia wartości dziedzictwa kina europejskiego (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady z dnia 26 czerwca 2000 r. w sprawie zachowania i podniesienia wartości dziedzictwa kina europejskiego (11),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie dziedzictwa kulturowego jako strategicznego zasobu zrównoważonej Europy (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie dziedzictwa kulturowego jako strategicznego zasobu zrównoważonej Europy (12),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 8 czerwca 2018 r. w sprawie potrzeby wyeksponowania dziedzictwa kulturowego we wszystkich politykach UE (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 8 czerwca 2018 r. w sprawie potrzeby wyeksponowania dziedzictwa kulturowego we wszystkich politykach UE (13),

| — | uwzględniając Konwencję ramową Rady Europy w sprawie znaczenia dziedzictwa kulturowego dla społeczeństwa (konwencja z Faro) z dnia 13 października 2005 r. (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ramową Rady Europy w sprawie znaczenia dziedzictwa kulturowego dla społeczeństwa (konwencja z Faro) z dnia 13 października 2005 r. (14),

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 5 grudnia 2018 r. w sprawie europejskich ram działania w zakresie dziedzictwa kulturowego (SWD(2018)0491), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 5 grudnia 2018 r. w sprawie europejskich ram działania w zakresie dziedzictwa kulturowego (SWD(2018)0491),

| — | uwzględniając rezolucję Rady Unii Europejskiej i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 22 listopada 2019 r. w sprawie kulturowego wymiaru zrównoważonego rozwoju (13956/19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Unii Europejskiej i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 22 listopada 2019 r. w sprawie kulturowego wymiaru zrównoważonego rozwoju (13956/19),

| — | uwzględniając badanie Eurobarometr dotyczące dziedzictwa kulturowego (specjalny Eurobarometr 466) (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Eurobarometr dotyczące dziedzictwa kulturowego (specjalny Eurobarometr 466) (15),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 lipca 2014 r. pt. „Ku zintegrowanemu podejściu do dziedzictwa kulturowego w Europie” (COM(2014)0477), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 lipca 2014 r. pt. „Ku zintegrowanemu podejściu do dziedzictwa kulturowego w Europie” (COM(2014)0477),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z listopada 2014 r. w sprawie komunikatu Komisji pt. „Ku zintegrowanemu podejściu do dziedzictwa kulturowego w Europie”(2015/C 195/04) (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z listopada 2014 r. w sprawie komunikatu Komisji pt. „Ku zintegrowanemu podejściu do dziedzictwa kulturowego w Europie”(2015/C 195/04) (16),

| — | uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/864 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego (2018) (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/864 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego (2018) (17),

| — | uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 27 października 2011 r. w sprawie digitalizacji i udostępniania w internecie dorobku kulturowego oraz w sprawie ochrony zasobów cyfrowych (2011/711/UE) (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 27 października 2011 r. w sprawie digitalizacji i udostępniania w internecie dorobku kulturowego oraz w sprawie ochrony zasobów cyfrowych (2011/711/UE) (18),

| — | uwzględniając deklarację współpracy w sprawie postępów w zakresie digitalizacji dziedzictwa kulturowego z dnia 9 kwietnia 2019 r. (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację współpracy w sprawie postępów w zakresie digitalizacji dziedzictwa kulturowego z dnia 9 kwietnia 2019 r. (19),

| — | uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie programu prac Komisji na 2020 r. – Unia, która mierzy wyżej (COM(2020)0037), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie programu prac Komisji na 2020 r. – Unia, która mierzy wyżej (COM(2020)0037),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 września 2018 r. w sprawie wkładu obszarów wiejskich Europy w Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego 2018 z myślą o zapewnieniu zrównoważonego rozwoju i spójności między obszarami wiejskimi a miejskimi (NAT/738-EESC-2018-01641), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 września 2018 r. w sprawie wkładu obszarów wiejskich Europy w Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego 2018 z myślą o zapewnieniu zrównoważonego rozwoju i spójności między obszarami wiejskimi a miejskimi (NAT/738-EESC-2018-01641),

| — | uwzględniając deklarację z Davos z 2018 r. dotyczącą promowania wysokiej jakości Baukultur w Europie (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację z Davos z 2018 r. dotyczącą promowania wysokiej jakości Baukultur w Europie (20),

| — | uwzględniając deklarację z Leeuwarden z dnia 23 listopada 2018 r. w sprawie adaptacji obiektów dziedzictwa kulturowego celem ich ponownego wykorzystania (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację z Leeuwarden z dnia 23 listopada 2018 r. w sprawie adaptacji obiektów dziedzictwa kulturowego celem ich ponownego wykorzystania (21),

| — | uwzględniając deklarację przyjętą 3 maja 2019 r. na nieformalnym posiedzeniu ministrów państw członkowskich odpowiedzialnych za sprawy kulturalne i europejskie po pożarze w katedrze Notre-Dame w Paryżu (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację przyjętą 3 maja 2019 r. na nieformalnym posiedzeniu ministrów państw członkowskich odpowiedzialnych za sprawy kulturalne i europejskie po pożarze w katedrze Notre-Dame w Paryżu (22),

| — | uwzględniając Europejską konwencję kulturalną przyjętą przez Radę Europy w dniu 19 grudnia 1954 r. (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejską konwencję kulturalną przyjętą przez Radę Europy w dniu 19 grudnia 1954 r. (23),

| — | uwzględniając berlińskie wezwanie do działania przez organizację Europa Nostra („Dziedzictwo kulturowe dla przyszłości Europy”) z dnia 22 czerwca 2018 r. (24), i jej manifest paryski („Relançons l’Europe par la culture et le patrimoine culturel!”) z dnia 30 października 2019 r. (25), |
| --- | --- |

—

uwzględniając berlińskie wezwanie do działania przez organizację Europa Nostra („Dziedzictwo kulturowe dla przyszłości Europy”) z dnia 22 czerwca 2018 r. (24), i jej manifest paryski („Relançons l’Europe par la culture et le patrimoine culturel!”) z dnia 30 października 2019 r. (25),

| — | uwzględniając badanie z 2015 r. pt. „Cultural Heritage Counts for Europe” [„W Europie dziedzictwo kulturowe się liczy”] (26), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie z 2015 r. pt. „Cultural Heritage Counts for Europe” [„W Europie dziedzictwo kulturowe się liczy”] (26),

| — | uwzględniając deklarację barcelońską w sprawie turystyki i dziedzictwa kulturowego pt. „Better Places to Live, Better Places to Visit” [„Lepsze miejsca do życia, lepsze miejsca do odwiedzenia”] z dnia 11 października 2018 r. (27), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację barcelońską w sprawie turystyki i dziedzictwa kulturowego pt. „Better Places to Live, Better Places to Visit” [„Lepsze miejsca do życia, lepsze miejsca do odwiedzenia”] z dnia 11 października 2018 r. (27),

| — | uwzględniając badanie z 2018 r. pt. „Safeguarding cultural heritage from natural and man-made disasters” [Ochrona dziedzictwa kulturowego przed klęskami żywiołowymi i katastrofami spowodowanymi przez człowieka] (28), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie z 2018 r. pt. „Safeguarding cultural heritage from natural and man-made disasters” [Ochrona dziedzictwa kulturowego przed klęskami żywiołowymi i katastrofami spowodowanymi przez człowieka] (28),

| — | uwzględniając dokument Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków (ICOMOS) z 2019 r. pt. „European quality principles for EU-funded interventions with potential impact upon cultural heritage” [„Europejskie zasady jakości dotyczące finansowanych przez UE interwencji o potencjalnym wpływie na dziedzictwo kulturowe”] (29), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków (ICOMOS) z 2019 r. pt. „European quality principles for EU-funded interventions with potential impact upon cultural heritage” [„Europejskie zasady jakości dotyczące finansowanych przez UE interwencji o potencjalnym wpływie na dziedzictwo kulturowe”] (29),

| — | uwzględniając Międzynarodową kartę na rzecz konserwacji i restauracji zabytków i miejsc zabytkowych (karta wenecka z 1964 r.) (30), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodową kartę na rzecz konserwacji i restauracji zabytków i miejsc zabytkowych (karta wenecka z 1964 r.) (30),

| — | uwzględniając Konwencję z Grenady o ochronie dziedzictwa architektonicznego Europy z 1985 r. (31), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję z Grenady o ochronie dziedzictwa architektonicznego Europy z 1985 r. (31),

| — | uwzględniając Europejską konwencję o ochronie dziedzictwa archeologicznego sporządzoną w Valletcie w 1992 r. (32), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejską konwencję o ochronie dziedzictwa archeologicznego sporządzoną w Valletcie w 1992 r. (32),

| — | uwzględniając nagrody Unii Europejskiej i Europa Nostra w dziedzinie dziedzictwa kulturowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając nagrody Unii Europejskiej i Europa Nostra w dziedzinie dziedzictwa kulturowego,

| — | uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju ONZ, w szczególności cele nr 4, 11 i 13, |
| --- | --- |

—

uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju ONZ, w szczególności cele nr 4, 11 i 13,

| — | uwzględniając klaster „Kultura, kreatywność i społeczeństwo integracyjne” w filarze 2 programu „Horyzont Europa” (33), |
| --- | --- |

—

uwzględniając klaster „Kultura, kreatywność i społeczeństwo integracyjne” w filarze 2 programu „Horyzont Europa” (33),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1295/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Kreatywna Europa” (2014–2020) i uchylające decyzje nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE (34), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1295/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Kreatywna Europa” (2014–2020) i uchylające decyzje nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE (34),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (35), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (35),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (36), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (36),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 września 2018 r. w sprawie równości językowej w erze cyfrowej (37), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 września 2018 r. w sprawie równości językowej w erze cyfrowej (37),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 listopada 2018 r. w sprawie norm minimalnych dla mniejszości w UE (38), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 listopada 2018 r. w sprawie norm minimalnych dla mniejszości w UE (38),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 września 2013 r. w sprawie języków europejskich zagrożonych wymarciem oraz różnorodności językowej w Unii Europejskiej (39), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 września 2013 r. w sprawie języków europejskich zagrożonych wymarciem oraz różnorodności językowej w Unii Europejskiej (39),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1982/2006/WE (40), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1982/2006/WE (40),

| — | uwzględniając zobowiązania podjęte przez kandydatkę na komisarza do spraw innowacji, badań naukowych, kultury, edukacji i młodzieży podczas jej wysłuchania przed Parlamentem w dniu 30 września 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązania podjęte przez kandydatkę na komisarza do spraw innowacji, badań naukowych, kultury, edukacji i młodzieży podczas jej wysłuchania przed Parlamentem w dniu 30 września 2019 r.,

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji (A9-0210/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji (A9-0210/2020),

| A. | mając na uwadze, że materialne, niematerialne, naturalne i cyfrowe dziedzictwo kulturowe jest źródłem bogactwa odziedziczonego z przeszłości, stanowi świadectwo europejskiej historii, kultury i tradycji w całej ich różnorodności, stale się wzbogaca z upływem czasu i musi zostać zachowane, aby można je było przekazać przyszłym pokoleniom; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że materialne, niematerialne, naturalne i cyfrowe dziedzictwo kulturowe jest źródłem bogactwa odziedziczonego z przeszłości, stanowi świadectwo europejskiej historii, kultury i tradycji w całej ich różnorodności, stale się wzbogaca z upływem czasu i musi zostać zachowane, aby można je było przekazać przyszłym pokoleniom;

| B. | mając na uwadze, że europejskie dziedzictwo kulturowe jest źródłem wspomnień, pamięci zbiorowej i wiedzy i wzmacnia nasze wspólne poczucie przynależności; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że europejskie dziedzictwo kulturowe jest źródłem wspomnień, pamięci zbiorowej i wiedzy i wzmacnia nasze wspólne poczucie przynależności;

| C. | mając na uwadze, że kultura i dziedzictwo kulturowe przyczyniają się do wzmocnienia tożsamości oraz sprzyjają spójności społecznej, stabilności i zrozumieniu w społeczeństwie; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że kultura i dziedzictwo kulturowe przyczyniają się do wzmocnienia tożsamości oraz sprzyjają spójności społecznej, stabilności i zrozumieniu w społeczeństwie;

| D. | mając na uwadze, że dziedzictwo kulturowe jest wartością samą w sobie, jest różnorodne oraz ma wiele wymiarów (lokalny, regionalny, krajowy, europejski i globalny) i form (materialną, niematerialną, naturalną, cyfrową i zdigitalizowaną), które są ze sobą powiązane; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że dziedzictwo kulturowe jest wartością samą w sobie, jest różnorodne oraz ma wiele wymiarów (lokalny, regionalny, krajowy, europejski i globalny) i form (materialną, niematerialną, naturalną, cyfrową i zdigitalizowaną), które są ze sobą powiązane;

| E. | mając na uwadze, że dziedzictwo kulturowe wnosi ważny wkład w sektor kultury i sektor kreatywny w Europie i poza nią; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że dziedzictwo kulturowe wnosi ważny wkład w sektor kultury i sektor kreatywny w Europie i poza nią;

| F. | mając na uwadze, że w sektorze dziedzictwa kulturowego zatrudnionych jest ponad 300 tys. osób w Europie, a 7,8 miliona miejsc pracy w Europie jest pośrednio powiązanych z tym sektorem; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w sektorze dziedzictwa kulturowego zatrudnionych jest ponad 300 tys. osób w Europie, a 7,8 miliona miejsc pracy w Europie jest pośrednio powiązanych z tym sektorem;

| G. | mając na uwadze, że podczas Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego w 2018 r. odbyło się ponad 23 tys. wydarzeń, w których wzięło udział ponad 12,8 mln osób (2,5 % ludności UE-28) (41) w państwach członkowskich (42); |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że podczas Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego w 2018 r. odbyło się ponad 23 tys. wydarzeń, w których wzięło udział ponad 12,8 mln osób (2,5 % ludności UE-28) (41) w państwach członkowskich (42);

| H. | mając na uwadze, że wizja strategiczna Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego, streszczona w haśle „Nasze dziedzictwo: gdzie przeszłość spotyka się z przyszłością”, pozostaje aktualna jako zasada przewodnia kontynuacji działań mających na celu tworzenie powiązań między europejskim dziedzictwem kulturowym a obecną produkcją kulturalną, a także wspieranie uczestnictwa obywateli europejskich; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wizja strategiczna Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego, streszczona w haśle „Nasze dziedzictwo: gdzie przeszłość spotyka się z przyszłością”, pozostaje aktualna jako zasada przewodnia kontynuacji działań mających na celu tworzenie powiązań między europejskim dziedzictwem kulturowym a obecną produkcją kulturalną, a także wspieranie uczestnictwa obywateli europejskich;

| I. | mając na uwadze, że działania w Europejskim Roku Dziedzictwa Kulturowego koncentrowały się na młodym pokoleniu oraz na projektach interaktywnych i kreatywnych; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że działania w Europejskim Roku Dziedzictwa Kulturowego koncentrowały się na młodym pokoleniu oraz na projektach interaktywnych i kreatywnych;

| J. | mając na uwadze, że Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego 2018 przypadł w roku ważnych rocznic historycznych; mając na uwadze, że w ciągu tego roku odbyło się wiele krajowych i międzynarodowych obchodów i uroczystości rocznicowych, które zostawiły ważny ślad na europejskiej mapie kulturalnej; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego 2018 przypadł w roku ważnych rocznic historycznych; mając na uwadze, że w ciągu tego roku odbyło się wiele krajowych i międzynarodowych obchodów i uroczystości rocznicowych, które zostawiły ważny ślad na europejskiej mapie kulturalnej;

| K. | mając na uwadze, że jednym z osiągnięć Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego było ustanowienie europejskiej sieci trwale łączącej zainteresowane strony; mając na uwadze, że sieć ta powinna być zrównoważona i trwała; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że jednym z osiągnięć Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego było ustanowienie europejskiej sieci trwale łączącej zainteresowane strony; mając na uwadze, że sieć ta powinna być zrównoważona i trwała;

| L. | mając na uwadze, że do sukcesu Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego ogromnie przyczyniły się lokalne i ogólnoeuropejskie organizacje pozarządowe oraz zorganizowane społeczeństwo obywatelskie; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że do sukcesu Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego ogromnie przyczyniły się lokalne i ogólnoeuropejskie organizacje pozarządowe oraz zorganizowane społeczeństwo obywatelskie;

| M. | mając na uwadze, że według badania Eurobarometr na temat dziedzictwa kulturowego 84 % respondentów w państwach członkowskich jest zdania, że dziedzictwo kulturowe jest ważne dla nich osobiście i dla ich społeczności lokalnej, zaś osiem na dziesięć osób (80 %) uważa, że jest ono ważne dla Unii Europejskiej jako całości; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że według badania Eurobarometr na temat dziedzictwa kulturowego 84 % respondentów w państwach członkowskich jest zdania, że dziedzictwo kulturowe jest ważne dla nich osobiście i dla ich społeczności lokalnej, zaś osiem na dziesięć osób (80 %) uważa, że jest ono ważne dla Unii Europejskiej jako całości;

| N. | mając na uwadze, że w UE-27 znajduje się blisko jedna trzecia obiektów z listy światowego dziedzictwa UNESCO, w tym 326 obiektów kulturalnych, 26 obiektów przyrodniczych i pięć obiektów mieszanych; mając na uwadze, że w całej Europie znajduje się prawie połowa obiektów z listy światowego dziedzictwa UNESCO; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w UE-27 znajduje się blisko jedna trzecia obiektów z listy światowego dziedzictwa UNESCO, w tym 326 obiektów kulturalnych, 26 obiektów przyrodniczych i pięć obiektów mieszanych; mając na uwadze, że w całej Europie znajduje się prawie połowa obiektów z listy światowego dziedzictwa UNESCO;

| O. | mając na uwadze, że na liście reprezentatywnej niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO znajduje się co najmniej 131 wpisów związanych z państwami UE-27; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że na liście reprezentatywnej niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO znajduje się co najmniej 131 wpisów związanych z państwami UE-27;

| P. | mając na uwadze, że 52 % wpisów w międzynarodowym rejestrze „Pamięć Świata” UNESCO dotyczy Europy i Ameryki Północnej; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że 52 % wpisów w międzynarodowym rejestrze „Pamięć Świata” UNESCO dotyczy Europy i Ameryki Północnej;

| Q. | mając na uwadze, że dotychczas 48 europejskim obiektom przyznano znak dziedzictwa europejskiego; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że dotychczas 48 europejskim obiektom przyznano znak dziedzictwa europejskiego;

| R. | mając na uwadze, że prawie dziewięciu na dziesięciu (88 %) ankietowanych Europejczyków uważa, że w szkołach należy nauczać o europejskim dziedzictwie kulturowym (43); |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że prawie dziewięciu na dziesięciu (88 %) ankietowanych Europejczyków uważa, że w szkołach należy nauczać o europejskim dziedzictwie kulturowym (43);

| S. | mając na uwadze, że Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego 2018 pokazał, że dziedzictwo kulturowe może stanowić podstawę międzynarodowych projektów prowadzonych z udziałem obywateli ze wszystkich grup wiekowych i w kontakcie z ekspertami; mając na uwadze, że projekty te okazały się dobrym narzędziem szerzenia wiedzy na temat wspólnej europejskiej historii kultury; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego 2018 pokazał, że dziedzictwo kulturowe może stanowić podstawę międzynarodowych projektów prowadzonych z udziałem obywateli ze wszystkich grup wiekowych i w kontakcie z ekspertami; mając na uwadze, że projekty te okazały się dobrym narzędziem szerzenia wiedzy na temat wspólnej europejskiej historii kultury;

| T. | mając na uwadze, że rozwój cyfryzacji stwarza nowe możliwości i wyzwania dla europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że rozwój cyfryzacji stwarza nowe możliwości i wyzwania dla europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego;

| U. | mając na uwadze, że plan prac w dziedzinie kultury na lata 2019–2022 przyjęty przez Radę 21 grudnia 2018 r. obejmuje zrównoważony charakter dziedzictwa kulturowego jako pierwszy z pięciu priorytetów europejskiej współpracy w zakresie kształtowania polityki kulturalnej; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że plan prac w dziedzinie kultury na lata 2019–2022 przyjęty przez Radę 21 grudnia 2018 r. obejmuje zrównoważony charakter dziedzictwa kulturowego jako pierwszy z pięciu priorytetów europejskiej współpracy w zakresie kształtowania polityki kulturalnej;

| V. | mając na uwadze, że epidemia COVID-19 zakłóciła większość wydarzeń kulturalnych i poważnie ograniczyła możliwość zwiedzania licznych obiektów europejskiego dziedzictwa kulturowego, korzystania z nich i ich badania, a środki cyfrowe są często jedynym możliwym sposobem dostępu do nich; mając na uwadze, że ograniczenia lub zakaz zgromadzeń i imprez publicznych, zamknięcie muzeów i ograniczenia w podróżowaniu przyniosły bardzo szkodliwe skutki dla artystów i podmiotów działających w sektorze kultury; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że epidemia COVID-19 zakłóciła większość wydarzeń kulturalnych i poważnie ograniczyła możliwość zwiedzania licznych obiektów europejskiego dziedzictwa kulturowego, korzystania z nich i ich badania, a środki cyfrowe są często jedynym możliwym sposobem dostępu do nich; mając na uwadze, że ograniczenia lub zakaz zgromadzeń i imprez publicznych, zamknięcie muzeów i ograniczenia w podróżowaniu przyniosły bardzo szkodliwe skutki dla artystów i podmiotów działających w sektorze kultury;

| W. | mając na uwadze, że toczące się negocjacje w sprawie WRF na lata 2021–2027 otwierają możliwość wprowadzenia nowych korzystnych warunków inwestowania w dziedzictwo kulturowe ze środków europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że toczące się negocjacje w sprawie WRF na lata 2021–2027 otwierają możliwość wprowadzenia nowych korzystnych warunków inwestowania w dziedzictwo kulturowe ze środków europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych;

Uznanie wartości dziedzictwa kulturowego

| 1. | uważa, że dziedzictwo kulturowe jest bezcennym źródłem, które umożliwia nam refleksję nad historią oraz krytyczne podejście do niej, pozwala znaleźć nie tylko różne wspomnienia, ale także wspólne wątki łączące nas wszystkich, promując w ten sposób różnorodność, dialog, spójność, solidarność i wzajemne zrozumienie, a także wzbogacając wiedzę o naszych zasobach materialnych, niematerialnych, naturalnych i cyfrowych; |
| --- | --- |

1.

| 2. | uznaje rolę dziedzictwa kulturowego w promowaniu kreatywności, innowacji i zrównoważoności oraz rozwoju potencjału intelektualnego; uważa, że dziedzictwo kulturowe może być również źródłem inspiracji i rozrywki oraz może przyczyniać się do działalności rekreacyjnej; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że języki umożliwiają i promują bogactwo i różnorodność europejskiego dziedzictwa kulturowego, ponieważ języki ojczyste są nośnikami wartości i wiedzy i często są używane do przekazywania niematerialnego dziedzictwa kulturowego; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby podjęły intensywniejsze działania w celu ochrony, rozwoju i promowania różnorodności językowej w epoce cyfrowej, również przez przeznaczenie wystarczających środków budżetowych na strategie polityczne dotyczące języków uznanych za zagrożone wymarciem oraz podnoszenie wśród obywateli UE wiedzy o bogactwie językowym i kulturowym społeczności, których to dotyczy; |
| --- | --- |

3.

| 4. | przypomina Komisji i państwom członkowskim, że we wszystkich refleksjach na temat europejskiego dziedzictwa kulturowego muszą w pełni uwzględniać dziedzictwo kulturowe mniejszości mieszkających w Europie, zobowiązując się do uznania i propagowania ich wkładu w bogactwo i różnorodność kulturową, językową i artystyczną Unii, a także starając się określić i wdrożyć uzgodnione i skoordynowane działania służące zrównoważonemu zarządzaniu i promowaniu tych kultur; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla rolę europejskich i ogólnoeuropejskich imprez kulturalnych oraz tradycyjnych festiwali kultury w podnoszeniu świadomości na temat bogactwa i różnorodności kulturowej Europy; zachęca państwa członkowskie, aby promowały i wspierały takie działania oraz chroniły własne tradycje; wzywa Komisję, aby rozważyła możliwości finansowania takich inicjatyw; |
| --- | --- |

5.

Kształcenie i umiejętności

| 6. | podkreśla, że ważne są – w każdym wieku – wszystkie rodzaje kształcenia: formalne, pozaformalne i nieformalne, związane z dziedzictwem kulturowym i naukami humanistycznymi, w tym historią i filozofią; uważa, że szczególną uwagę należy zwrócić na uczniów i studentów z niepełnosprawnościami oraz pochodzących ze środowisk defaworyzowanych; ponownie podkreśla, jak ważne jest włączenie różnych form sztuki, takich jak muzyka, film, teatr, literatura, projektowanie i architektura, do szkolnych programów nauczania lub do programów zajęć dodatkowych; uważa, że należy aktywniej promować różne istniejące materiały, które powstały przy okazji Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego, takie jak odpowiedni zestaw eTwinning; apeluje do Komisji o bardziej kompleksowe włączenie dziedzictwa kulturowego do strategii na rzecz europejskiego obszaru edukacji, aby pomóc uczniom w rozwijaniu silnego poczucia obywatelstwa europejskiego; |
| --- | --- |

6.

| 7. | uważa w związku z tym, że Dom Historii Europejskiej musi otrzymać odpowiednie środki finansowe, aby stać się ośrodkiem wiedzy i współpracy dla młodych naukowców, nauczycieli i studentów z całej UE, a także by mógł służyć jako instrument promowania europejskiego dziedzictwa kulturowego; uważa, że konieczne jest opracowanie dodatkowych metod promowania dostępu do Domu Historii Europejskiej, m.in. w formie wycieczek wirtualnych, tak aby mógł on w pełni służyć wszystkim grupom społeczeństwa jako portal, na którym można dowiedzieć się o wspólnych doświadczeniach europejskich i ich różnych interpretacjach; zachęca w związku z tym do stopniowego, w zależności od możliwości finansowych, tworzenia ogólnoeuropejskiej sieci współpracy ośrodków w ramach Domu Historii Europejskiej; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla rosnącą rolę, jaką edukacja cyfrowa może odegrać w umożliwianiu uczenia się poprzez dziedzictwo kulturowe i jego poznawania; zauważa, że należy opracować wysokiej jakości inicjatywy e-uczenia się, w tym masowe otwarte kursy internetowe, aby zwiększyć dostępność nauki o dziedzictwie kulturowym i poszerzyć umiejętności związane z dziedzictwem w całej Europie; uważa w związku z tym, że Plan działania w dziedzinie edukacji cyfrowej może znacznie przyczynić się do powodzenia tych działań, i postuluje, aby w proponowanej aktualizacji tego planu uwzględnić wsparcie na rzecz edukacji w zakresie dziedzictwa kulturowego; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wyraża zaniepokojenie coraz większym brakiem wykwalifikowanych rzemieślników, specjalistów ds. restauracji i ekspertów ds. dziedzictwa oraz trudnościami w zachęcaniu młodych ludzi do zdobycia tego rodzaju umiejętności; podkreśla, że z powodu braku systemowego podejścia i skutecznych mechanizmów, takich jak szkolenia w zakresie dawnych technik, pozwalających przekazywać odpowiednie umiejętności i wiedzę, dziedzictwo europejskie jest zagrożone; uważa, że w przyszłości dobra jakościowo ochrona dziedzictwa kulturowego będzie możliwa tylko wtedy, gdy zostaną kompleksowo zachowane i przekazane odpowiednie umiejętności i wiedza, w tym za pomocą metod cyfrowych; w związku z tym wzywa Komisję do zadbania o to, by przyszłe inicjatywy mające na celu ochronę dziedzictwa kulturowego obejmowały też zachowanie niezbędnych praktyk i wiedzy; przypomina o wartości wymian i podkreśla w związku z tym znaczenie programu Erasmus+, który umożliwia również mobilność praktykantów; |
| --- | --- |

9.

| 10. | ponownie podkreśla, że należy poprawić warunki społeczno-ekonomiczne i warunki pracy oraz równowagę płci, a także promować możliwości mobilności podmiotów działających w sektorze dziedzictwa kulturowego i zatrudnionych w nim pracowników, w tym osób z niepełnosprawnościami; w związku z tym zwraca uwagę na znaczenie, jakie ma uznawanie kwalifikacji zawodowych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla, że należy nadal wzmacniać wysiłki służące podnoszeniu poziomu wiedzy o wartości dziedzictwa kulturowego dla Europy oraz docierać do obywateli i zainteresowanych stron na szczeblu lokalnym; podkreśla, że większy zasób wiedzy o europejskim dziedzictwie kulturowym jest istotny dla wspierania spójności społecznej, i zauważa, że dostęp do tej wiedzy sprzyjałby w szczególności włączeniu społecznemu i kulturowemu obywateli ze środowisk migracyjnych i ich rodzin; |
| --- | --- |

11.

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji dotyczącą utworzenia w Europejskim Instytucie Innowacji i Technologii (EIT) nowej wspólnoty wiedzy i innowacji (WWiI) w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, która odzwierciedlałaby różnorodność społeczną i w której dziedzictwo kulturowe powinno być postrzegane również jako źródło inspiracji dla współczesnych dzieł i rozwiązań; |
| --- | --- |

12.

Cyfrowe dziedzictwo kulturowe

| 13. | dostrzega znaczenie cyfrowego dziedzictwa kulturowego, które daje coraz większej liczbie osób, w tym osobom ze środowisk defaworyzowanych i osobom z niepełnosprawnościami, niespotykane możliwości i równy dostęp do obiektów kultury; uznaje rosnące znaczenie – zwłaszcza podczas pandemii i związanych z nimi blokad – cyfrowego dziedzictwa kulturowego, dzięki któremu wirtualne zwiedzanie muzeów i wystaw, biblioteki cyfrowe, encyklopedie online i inne podobne rozwiązania cyfrowe i narzędzia komunikacji wirtualnej zapewniają ludziom ukojenie oraz jedyną możliwość szerszego dostępu do obiektów dziedzictwa kulturowego i kultury i korzystania z nich; podkreśla, że digitalizacja obiektów kultury jest ważna nie tylko dlatego, że pozwala zachować je dla przyszłych pokoleń (funkcja przechowywania), ale również dlatego, że dzięki umieszczeniu dziedzictwa kulturowego w internecie ułatwia dostęp do niego większej liczbie odbiorców; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla, że istotne osiągnięcia technologiczne, takie jak badania cyfrowe, modelowanie i drukowanie 3D, rzeczywistość rozszerzona (AR) i rzeczywistość wirtualna (VR), a także rola sztucznej inteligencji (AI) i technologii dużych zbiorów danych otwierają nowe możliwości nie tylko w zakresie rejestrowania, zachowania i wizualizacji dziedzictwa kulturowego, ale także jego przetwarzania, analizy, rekonstrukcji i tworzenia dla niego aplikacji; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla znaczenie projektu Europeana, który służy jako europejska biblioteka cyfrowa, archiwum, muzeum i platforma edukacyjna; apeluje o dołożenie większych starań, aby dalej rozwijać tę platformę, w tym przez przeznaczanie na nią odpowiednich środków finansowych oraz przez jej szersze promowanie wśród ogółu społeczeństwa i nauczycieli; |
| --- | --- |

15.

| 16. | jest zdania, że materiały przewidziane do digitalizacji należy wybierać w sposób bezstronny, aby zapewnić wiarygodność cyfrowych archiwów i zbiorów; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla, że należy również promować istnienie i wartość archiwów cyfrowych, a także podnieść umiejętności cyfrowe społeczeństwa, tak aby zwiększyć stopień wykorzystania zasobów cyfrowych; |
| --- | --- |

17.

| 18. | uważa, że encyklopedie online, które umożliwiają dostęp do dziedzictwa kulturowego i odgrywają rolę w jego ochronie i promowaniu, są nieocenionym źródłem zweryfikowanych i wiarygodnych informacji, a także stanowią istotne narzędzie klasyfikowania i zapewniania trwałego dostępu do pierwotnie cyfrowego dziedzictwa kulturowego; jest zdania, że należy przeznaczyć więcej środków na promocję, rozwój i doskonalenie encyklopedii online; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla, że interoperacyjność jest kluczem do zapewnienia, aby treści cyfrowe były możliwe do wykorzystania oraz ponownego wykorzystania w perspektywie długofalowej; podkreśla w związku z tym rolę norm i ram; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa do ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi oraz odpowiednimi sektorami w celu kompleksowego promowania cyfrowego dziedzictwa kulturowego; z zadowoleniem przyjmuje deklarację współpracy w sprawie postępów w zakresie cyfryzacji dziedzictwa kulturowego, która została już podpisana przez prawie wszystkie państwa członkowskie; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla, że należy opracować kompleksowe ramy UE i przewidzieć odpowiednie fundusze na ochronę i promocję zdigitalizowanego i pierwotnie cyfrowego dziedzictwa kulturowego; zauważa, że potrzebne są kompleksowe krajowe polityki ochrony, obejmujące decyzje dotyczące wyboru, oparte na jasno określonych zasadach i realizowane w odpowiedzialny sposób; zwraca uwagę na nieoceniony wkład, jaki mogą wnieść opiekunowie treści cyfrowych, jeśli chodzi o zapewnienie ochrony cyfrowego dziedzictwa kulturowego oraz jego dostępności dla odbiorców europejskich i światowych w różnych językach; odnotowuje z zainteresowaniem wiele projektów digitalizacji, które zostały już zrealizowane za pośrednictwem EFRR, i apeluje o to, by w następnym okresie programowania zapewnić ciągłość tego rodzaju finansowania; |
| --- | --- |

21.

| 22. | apeluje o kompleksową aktualizację zalecenia Komisji z dnia 27 października 2011 r. w sprawie digitalizacji i udostępnienia w internecie obiektów kultury oraz w sprawie ochrony zasobów cyfrowych, aby odzwierciedlić postęp technologiczny oraz wyzwania i możliwości, jakie pojawiły się w ostatniej dekadzie; uważa jednak, że skupienie się na dziedzictwie cyfrowym nie powinno odbywać się kosztem ochrony istniejącego dziedzictwa materialnego i niematerialnego oraz związanych z nim miejsc pracy; |
| --- | --- |

22.

Potencjał gospodarczy i zrównoważony rozwój

| 23. | podkreśla, że sektor dziedzictwa kulturowego wnosi wkład w rozwój gospodarczy, wywierając godny uwagi wpływ na inne sektory gospodarki; ponownie zwraca uwagę na silną korelację między dziedzictwem kulturowym a zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

23.

| 24. | dostrzega, że zrównoważona turystyka kulturalna ma znaczny potencjał generowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy w UE, ponieważ już czterech na dziesięciu turystów wybiera cel podróży na podstawie jego oferty kulturalnej; podkreśla jednak, że promocja turystyki kulturalnej musi odbywać się w sposób włączający, jeśli chodzi o lokalne społeczności i gospodarki, a także styl życia i tradycje, oraz że należy zachować równowagę między wymogami gospodarczymi, społecznymi, kulturalnymi i środowiskowymi; zauważa, że oferty związane z dziedzictwem kulturowym pozwalają uzyskać jedynie minimalną część generowanej przez nie wartości ekonomicznej, wymagają więc nowych, alternatywnych i stabilnych źródeł finansowania, aby nadal pełnić rolę katalizatora zrównoważonej turystyki; |
| --- | --- |

24.

| 25. | podkreśla, że istnienie obiektów dziedzictwa kulturowego zachęca ludzi do podróżowania i poznawania innych społeczeństw i kultur; przypomina, że 72 % ankietowanych osób w wieku od 15 do 24 lat przyznaje, że na ich wybór miejsca wakacji może mieć wpływ fakt, że znajduje się tam obiekt dziedzictwa kulturowego; podkreśla w związku z tym rolę, jaką może odegrać inicjatywa DiscoverEU; zauważa jednak, że inicjatywa ta nie przyniosła młodzieży jednakowych korzyści; wzywa Komisję, aby znalazła sposoby na lepsze zaangażowanie młodych ludzi ze środowisk znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społecznej, z wiejskich i oddalonych obszarów państw członkowskich oraz z państw członkowskich, które nie posiadają dobrych połączeń kolejowych z innymi państwami UE; |
| --- | --- |

25.

| 26. | apeluje do państw członkowskich o wprowadzenie silnych mechanizmów zapobiegających nadmiernej eksploatacji dziedzictwa kulturowego, m.in. z powodu złego zarządzania ruchem turystycznym; ostrzega przed wpływem krótkoterminowych interesów handlowych, które mogą narazić na szwank autentyczność miejsc i praktyk kulturalnych oraz obniżyć ich jakość; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym uruchomienie programu „Dziedzictwo kulturowe w działaniu”, który poprzez wzajemne uczenie się dąży do wzmocnienia polityki w zakresie dziedzictwa kulturowego na szczeblu lokalnym i regionalnym; podkreśla swoją gotowość do monitorowania i wspierania programu, jeżeli okaże się on skuteczny; |
| --- | --- |

26.

| 27. | dostrzega ważną rolę Europejskich Stolic Kultury w promowaniu miast i regionów, gdyż tworząc ramy gospodarcze wokół swoich projektów kulturalnych, artystycznych i społecznych, scalają one koncepcję zrównoważonej turystyki i uwypuklają swoje materialne i niematerialne dziedzictwo kulturowe, tradycje i innowacje, z czego czerpią korzyści i co doceniają wszyscy obywatele europejscy oraz obywatele spoza granic Europy; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zaleca dalsze działania zachęcające do podróży do mniej znanych i popularnych miejsc i obszarów wiejskich, a także do podróży poza sezonem w celu promowania zrównoważonego rozwoju i dostępności w turystyce, zwłaszcza dla osób z niepełnosprawnościami i osób starszych; podkreśla rolę, jaką może odegrać EFRROW we wspieraniu lokalnych inicjatyw turystycznych, zwłaszcza za pośrednictwem programu LEADER; postuluje odpowiednie finansowanie tego programu w okresie programowania 2021–2027; |
| --- | --- |

28.

| 29. | jest zaniepokojony wpływem, jaki na dziedzictwo kulturowe wywierają zanieczyszczenia, wandalizm, kradzieże, źle zarządzana turystyka i niekontrolowany rozwój, a także globalne ocieplenie i zmiana klimatu, w szczególności ze względu na częstsze występowanie ekstremalnych zjawisk pogodowych, w tym ulewnych deszczy, fal upałów, powodzi, pożarów i wichur; podkreśla potrzebę działania, między innymi w formie dzielenia się wiedzą przez państwa członkowskie, i wzywa Komisję, aby zaproponowała konkretne działania w celu zachowania i ochrony dziedzictwa kulturowego w świetle tych zagrożeń naturalnych i spowodowanych działalnością człowieka; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla rolę społeczeństwa obywatelskiego oraz znaczenie i wartość wolontariatu dla ochrony, a nawet odkrywania dziedzictwa kulturowego i uwypuklania jego wartości, a także zwraca uwagę na wiedzę, specjalistyczne umiejętności i energię, które wolontariusze wnoszą w tej dziedzinie; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby nadal wspierały działania w tym zakresie; dostrzega rolę, jaką może odegrać Europejski Korpus Solidarności, umożliwiając młodym ludziom angażowanie się w ochronę i renowację europejskiego dziedzictwa oraz podnoszenie świadomości; z zadowoleniem przyjmuje zaproszenie do składania wniosków dotyczących konkretnie dziedzictwa kulturowego w ramach tej inicjatywy; |
| --- | --- |

30.

| 31. | jest ponadto zaniepokojony zagrożeniami dla dziedzictwa kulturowego wynikającymi z terroryzmu, zarówno w Europie, jak i poza nią; potępia niszczenie obiektów dziedzictwa kulturowego; uważa, że UE powinna odgrywać aktywniejszą rolę w promowaniu renowacji, konserwacji i ochrony dziedzictwa kulturowego na całym świecie; |
| --- | --- |

31.

| 32. | uważa, że UE powinna uznać ochronę dziedzictwa kulturowego za jeden z warunków przystąpienia krajów kandydujących; |
| --- | --- |

32.

| 33. | przypomina, że nielegalny obrót i handel artefaktami kultury, w tym za pośrednictwem kanałów cyfrowych, stanowi poważny problem o wymiarze globalnym i wymaga skoordynowanych działań nie tylko między państwami członkowskimi, ale także na szczeblu międzynarodowym; zwraca uwagę, że we wszelkich rozważaniach o dziedzictwie europejskim należy też na nowo spojrzeć na dzieła i dobra kultury, które zostały zagrabione, skradzione lub nielegalnie pozyskane podczas wojen; ponownie wyraża poparcie dla aktywnego promowania badań pochodzenia w kontekście Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego; |
| --- | --- |

33.

Ku strategicznemu podejściu do dziedzictwa kulturowego

| 34. | wzywa Komisję, aby przyjęła bardziej zintegrowane podejście do dziedzictwa kulturowego, traktując w równy sposób dziedzictwo materialne, niematerialne, naturalne i cyfrowe oraz postrzegając te wymiary jako wzajemnie powiązane i nierozłączne; |
| --- | --- |

34.

| 35. | Podkreśla potrzebę ustanowienia i należytego wspierania stałej platformy, której jądrem byłoby zorganizowane społeczeństwo obywatelskie, służącej współpracy i koordynacji polityk w zakresie dziedzictwa kulturowego na wszystkich poziomach, w szczególności na poziomie UE; |
| --- | --- |

35.

| 36. | uznaje europejskie ramy działania w zakresie dziedzictwa kulturowego; podkreśla, że działania objęte tymi ramami muszą być realizowane odpowiednimi środkami i muszą być do nich dostosowane; |
| --- | --- |

36.

| 37. | jest zdania, że ustalenia i zalecenia wynikające z odpowiednich badań zleconych przez Komisję powinny znaleźć odzwierciedlenie w jej działaniach na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego; |
| --- | --- |

37.

| 38. | ponownie zwraca się do Komisji o utworzenie jednego portalu UE o nazwie „Poznać Europę”, gromadzącego informacje ze wszystkich programów UE finansujących dziedzictwo kulturowe, a także o wypracowanie wspólnego podejścia w Komisji w drodze usprawnionej współpracy w różnych obszarach polityki dotyczących dziedzictwa kulturowego; |
| --- | --- |

38.

| 39. | ubolewa, że działania komunikacyjne dotyczące znaku dziedzictwa europejskiego nie są wystarczająco rozwinięte, i apeluje o wsparcie tworzenia sieci odnośnych obiektów; uważa, że miejsca, którym już przyznano ten znak, powinny być promowane i że należy zaoferować im wsparcie logistyczne; |
| --- | --- |

39.

| 40. | apeluje o strategiczną współpracę między Unią Europejską a innymi organizacjami międzynarodowymi, w szczególności UNESCO i Radą Europy, w celu lepszej koordynacji działań i wspólnych standardów w zakresie ochrony i promowania dziedzictwa kulturowego, a także wymiany najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

40.

| 41. | zauważa, że prawie trzy czwarte ankietowanych Europejczyków uważa, że organy publiczne powinny przeznaczać więcej zasobów na dziedzictwo kulturowe; podkreśla potrzebę zwiększenia unijnego finansowania działań związanych z dziedzictwem kulturowym; |
| --- | --- |

41.

| 42. | podkreśla potrzebę zwiększenia finansowania dziedzictwa kulturowego i kultury w szerszym ujęciu w wieloletnich ramach finansowych (WRF) na okres po 2020 r.; ponawia apel o podwojenie budżetu programu „Kreatywna Europa” i trzykrotne zwiększenie budżetu programu Erasmus+ w następnych WRF; podkreśla potencjał programu „Kreatywna Europa”, jeśli chodzi o tworzenie powiązań między żywą sztuką a materialnym i niematerialnym dziedzictwem kulturowym; apeluje o zwiększenie w programie „Horyzont Europa” przydziału środków budżetowych na badania nad dziedzictwem; zwraca uwagę na potrzebę synergii między innymi strategiami sektorowymi, a także funduszami strukturalnymi, różnymi programami unijnymi, w tym programami „Horyzont Europa”, „Kreatywna Europa” i LIFE, oraz systemami finansowania w celu rzeczywistego wyeksponowania dziedzictwa kulturowego; zauważa, że ważne jest zwiększenie potencjału europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego; ponownie przypomina swoje stanowisko, że inwestycje w infrastrukturę kulturalną i zrównoważoną turystykę należy uznać za inwestycje na małą skalę kwalifikujące się do wsparcia, jeżeli współfinansowanie z EFRR nie przekracza 10 mln EUR, oraz że w przypadku infrastruktury uznawanej za światowe dziedzictwo kulturowe pułap powinien zostać podniesiony do 20 mln EUR; |
| --- | --- |

42.

| 43. | uważa, że Europejski Zielony Ład powinien obejmować działania łagodzące wpływ zmiany klimatu na dziedzictwo kulturowe, i uznaje, że dziedzictwo kulturowe może odgrywać ważną rolę w realizacji celów dotyczących zrównoważenia klimatycznego poprzez edukację, badania i readaptację zrównoważonych tradycyjnych praktyk europejskich; |
| --- | --- |

43.

| 44. | z zadowoleniem przyjmuje szybką reakcję i solidarność okazaną podczas kryzysu związanego z COVID-19 przez sektor kultury i sektor kreatywny, które szeroko i bezpłatnie udostępniły dziedzictwo kulturowe w internecie; jest zaniepokojony ogromnym wpływem pandemii COVID-19 na dziedzictwo kulturowe oraz sektor kultury i sektor kreatywny; wzywa Komisję, aby przeprowadziła kompleksową analizę wpływu pandemii na odnośne sektory, a w szczególności na sektor dziedzictwa kulturowego; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zaoferowały odpowiednie i ukierunkowane wsparcie finansowe w celu złagodzenia kryzysu w tych sektorach i udzielenia pomocy zatrudnionym w nich osobom, np. w formie dostępu do świadczeń socjalnych dla osób objętych niestandardowymi formami zatrudnienia; |
| --- | --- |

44.

| 45. | apeluje o wzmożenie wysiłków w celu wykorzystania impetu Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego, aby osiągnąć trwałe efekty polityczne na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim, gdyż wywarłoby to z kolei pozytywny wpływ ekonomiczny, kulturalny i społeczny i pomogło rozwinąć poczucie przynależności do europejskiej przestrzeni kulturowej dla wszystkich Europejczyków, a także poczucie wspólnej odpowiedzialności za zachowanie, wzbogacanie i promowanie dziedzictwa kulturowego; zachęca Komisję, aby rozważyła zorganizowanie w przyszłości kolejnego Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego; |
| --- | --- |

45.

| 46. | postuluje włączenie kulturowego wymiaru integracji europejskiej, w tym dziedzictwa, do strategicznych tematów dyskusji na nadchodzącej konferencji w sprawie przyszłości Europy; |
| --- | --- |

46.

o

o o

| 47. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

47.

---

(1)  https://en.unesco.org/creativity/convention

(2)  http://whc.unesco.org/archive/convention-en.pdf.

(3)  https://ich.unesco.org/doc/src/2003_Convention_Basic_Texts-_2018_version-EN.pdf.

(4)  https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000126065.locale=en.

(5)  https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000082464.locale=en.

(6)  https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000133378.locale=en.

(7)  Dz.U. L 159 z 28.5.2014, s. 1.

(8)  Dz.U. C 316 z 22.9.2017, s. 88.

(9)  Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0021.

(10)  Dz.U. C 463 z 23.12.2014, s. 1.

(11)  Dz.U. C 193 z 11.7.2000, s. 1.

(12)  Dz.U. C 183 z 14.6.2014, s. 36.

(13)  Dz.U. C 196 z 8.6.2018, s. 20.

(14)  https://www.coe.int/en/web/conventions/full-list?module=treaty-detail&treatynum=199.

(15)  https://ec.europa.eu/commfrontoffice/publicopinion/index.cfm/ ResultDoc/download/DocumentKy/80882.

(16)  Dz.U. C 195 z 12.6.2015 , s. 22.

(17)  Dz.U. L 131 z 20.5.2017, s. 1.

(18)  Dz.U. L 283 z 29.10.2011, s. 39.

(19)  https://ec.europa.eu/newsroom/dae/document.cfm?doc_id=58564.

(20)  https://davosdeclaration2018.ch/media/Brochure_Declaration-de-Davos-2018_WEB_2.pdf.

(21)  https://www.ace-cae.eu/uploads/tx_jidocumentsview/LEEUWARDEN_STATEMENT_FINAL_EN-NEW.pdf

(22)  https://www.diplomatie.gouv.fr/en/french-foreign-policy/europe/news/article/declaration-adopted-during-the-informal-meeting-of-european-union-member-state.

(23)  https://www.coe.int/en/web/conventions/full-list?module=treaty-detail&treatynum=018.

(24)  https://www.europanostra.org/wp-content/uploads/2018/09/Berlin-Call-Action-Eng.pdf

(25)  https://www.europanostra.org/wp-content/uploads/2019/11/Paris-Manifesto_English.pdf

(26)  http://blogs.encatc.org/culturalheritagecountsforeurope/wp-content/uploads/2015/06/CHCfE_FULL-REPORT_v2.pdf.

(27)  https://onedrive.live.com/?authkey=%21ALGmRQscySOLV5Q&cid=19E1928B8C6B7F5A&id=19E1928B8C6B7F5A%21157090&parId=19E1928B8C6B7F5A%21105860&o=OneUp.

(28)  https://op.europa.eu/portal2012-portlet/html/downloadHandler.jsp?identifier=8fe9ea60-4cea-11e8-be1d-01aa75ed71a1&format=pdf&language=en&productionSystem=cellar&part=.

(29)  http://openarchive.icomos.org/2083/1/European_Qualit/y_Principles_2019_EN.PDF.

(30)  https://www.icomos.org/charters/venice_e.pdf.

(31)  https://rm.coe.int/CoERMPublicCommonSearchServices/DisplayDCTMContent?documentId=090000168007a087.

(32)  https://www.coe.int/en/web/conventions/full-list/-/conventions/rms/090000168007bd25.

(33)  https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/research_and_innovation/strategy_on_research_and_innovation/presentations/horizon_europe_en_investing_to_shape_our_future.pdf.

(34)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 221.

(35)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320.

(36)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 289.

(37)  Dz.U. C 433 z 23.12.2019, s. 42.

(38)  Dz.U. C 363 z 28.10.2020, s. 13.

(39)  Dz.U. C 93 z 9.3.2016, s. 52.

(40)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104.

(41)  Obliczenia oparte na: https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Population_and_population_change_statistics.

(42)  https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:52019DC0548&from=PL, s. 4.

(43)  https://ec.europa.eu/culture/pl/cultural-heritage/cultural-heritage-eu-policies/dziedzictwo-kulturowe-edukacja, s. 68 .

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/34 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/34

---

P9_TA(2021)0009

Sztuczna inteligencja: kwestie wykładni i stosowania prawa międzynarodowego

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie sztucznej inteligencji: kwestie wykładni i stosowania prawa międzynarodowego w zakresie, w jakim dotyczy ono UE, w dziedzinie zastosowań cywilnych i wojskowych oraz kwestie kompetencji państwa poza wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych (2020/2013(INI))

(2021/C 456/04)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając preambułę Traktatu o Unii Europejskiej oraz jego art. 2, 3, 10, 19, 20, 21, 114, 167, 218, 225 i 227, |
| --- | --- |

—

uwzględniając preambułę Traktatu o Unii Europejskiej oraz jego art. 2, 3, 10, 19, 20, 21, 114, 167, 218, 225 i 227,

| — | uwzględniając prawo do składania petycji zawarte w art. 20 i 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając prawo do składania petycji zawarte w art. 20 i 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (1) (dyrektywa w sprawie równości rasowej), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (1) (dyrektywa w sprawie równości rasowej),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (2) (dyrektywa o równym traktowaniu w zakresie zatrudnienia), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (2) (dyrektywa o równym traktowaniu w zakresie zatrudnienia),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (3) (RODO) i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (3) (RODO) i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (4),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2018/1488 z dnia 28 września 2018 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia w dziedzinie Europejskich Obliczeń Wielkiej Skali (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2018/1488 z dnia 28 września 2018 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia w dziedzinie Europejskich Obliczeń Wielkiej Skali (5),

| — | uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2018 r. ustanawiającego program „Cyfrowa Europa” na lata 2021–2027 (COM(2018)0434), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2018 r. ustanawiającego program „Cyfrowa Europa” na lata 2021–2027 (COM(2018)0434),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie przepisów prawa cywilnego dotyczących robotyki (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie przepisów prawa cywilnego dotyczących robotyki (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 czerwca 2017 r. w sprawie cyfryzacji europejskiego przemysłu (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 czerwca 2017 r. w sprawie cyfryzacji europejskiego przemysłu (7),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2018 r. w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2018 r. w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia (8),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 września 2018 r. w sprawie równości językowej w erze cyfrowej (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 września 2018 r. w sprawie równości językowej w erze cyfrowej (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie kompleksowej europejskiej polityki przemysłowej w dziedzinie sztucznej inteligencji i robotyki (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie kompleksowej europejskiej polityki przemysłowej w dziedzinie sztucznej inteligencji i robotyki (10),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 grudnia 2019 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu (COM(2019)0640), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 grudnia 2019 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu (COM(2019)0640),

| — | uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 19 lutego 2020 r. w sprawie sztucznej inteligencji – Europejskie podejście do doskonałości i zaufania (COM(2020)0065), |
| --- | --- |

—

uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 19 lutego 2020 r. w sprawie sztucznej inteligencji – Europejskie podejście do doskonałości i zaufania (COM(2020)0065),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 lutego 2020 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Europejska strategia w zakresie danych” (COM(2020)0066), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 lutego 2020 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Europejska strategia w zakresie danych” (COM(2020)0066),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 lutego 2020 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Kształtowanie cyfrowej przyszłości Europy” (COM(2020)0067), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 lutego 2020 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Kształtowanie cyfrowej przyszłości Europy” (COM(2020)0067),

| — | uwzględniając sprawozdanie z dnia 8 kwietnia 2019 r., które opracowała powołana przez Komisję w czerwcu 2018 r. grupa ekspertów wysokiego szczebla ds. sztucznej inteligencji, zatytułowane „Wytyczne w zakresie etyki dotyczące godnej zaufania sztucznej inteligencji”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie z dnia 8 kwietnia 2019 r., które opracowała powołana przez Komisję w czerwcu 2018 r. grupa ekspertów wysokiego szczebla ds. sztucznej inteligencji, zatytułowane „Wytyczne w zakresie etyki dotyczące godnej zaufania sztucznej inteligencji”,

| — | uwzględniając przyjętą przez Radę Europy Konwencję ramową o ochronie mniejszości narodowych, Protokół nr 12 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz Europejską kartę języków regionalnych lub mniejszościowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjętą przez Radę Europy Konwencję ramową o ochronie mniejszości narodowych, Protokół nr 12 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz Europejską kartę języków regionalnych lub mniejszościowych,

| — | uwzględniając Europejską kartę etyczną dotyczącą stosowania sztucznej inteligencji w systemach sądownictwa karnego i środowiskach pokrewnych, przyjętą przez Grupę Roboczą Rady Europy ds. Jakości Wymiaru Sprawiedliwości (CEPEJ-GT-QUAL) w grudniu 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejską kartę etyczną dotyczącą stosowania sztucznej inteligencji w systemach sądownictwa karnego i środowiskach pokrewnych, przyjętą przez Grupę Roboczą Rady Europy ds. Jakości Wymiaru Sprawiedliwości (CEPEJ-GT-QUAL) w grudniu 2018 r.,

| — | uwzględniając zalecenie Rady OECD w sprawie sztucznej inteligencji przyjęte 22 maja 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Rady OECD w sprawie sztucznej inteligencji przyjęte 22 maja 2019 r.,

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając opinie przedstawione przez Komisję Spraw Zagranicznych, Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisję Transportu i Turystyki oraz Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinie przedstawione przez Komisję Spraw Zagranicznych, Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisję Transportu i Turystyki oraz Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A9-0001/2021), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A9-0001/2021),

Wprowadzenie

| A. | mając na uwadze, że sztuczna inteligencja (AI), robotyka i powiązane z nimi technologie bardzo szybko się rozwijają i mają bezpośredni wpływ na wszystkie aspekty naszego społeczeństwa, w tym podstawowe zasady i wartości społeczne i ekonomiczne; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że sztuczna inteligencja (AI), robotyka i powiązane z nimi technologie bardzo szybko się rozwijają i mają bezpośredni wpływ na wszystkie aspekty naszego społeczeństwa, w tym podstawowe zasady i wartości społeczne i ekonomiczne;

| B. | mając na uwadze, że sztuczna inteligencja prowadzi do rewolucji w doktrynie wojskowej i sprzęcie wojskowym poprzez gruntowną zmianę sposobu działania armii, wynikającą głównie z wprowadzenia i wykorzystania nowych technologii i zdolności autonomicznych; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że sztuczna inteligencja prowadzi do rewolucji w doktrynie wojskowej i sprzęcie wojskowym poprzez gruntowną zmianę sposobu działania armii, wynikającą głównie z wprowadzenia i wykorzystania nowych technologii i zdolności autonomicznych;

| C. | mając na uwadze, że rozwojem i projektowaniem tzw. sztucznej inteligencji, robotyki i powiązanych z nimi technologii zajmują się ludzie, a dokonywane przez nich wybory decydują o potencjalnych korzyściach, jakie te technologie mogą przynieść społeczeństwu; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że rozwojem i projektowaniem tzw. sztucznej inteligencji, robotyki i powiązanych z nimi technologii zajmują się ludzie, a dokonywane przez nich wybory decydują o potencjalnych korzyściach, jakie te technologie mogą przynieść społeczeństwu;

| D. | mając na uwadze, że wspólne ramy unijne muszą obejmować opracowywanie, wdrażanie i stosowanie AI, robotyki i powiązanych z nimi technologii oraz muszą zapewniać poszanowanie godności ludzkiej i praw człowieka zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wspólne ramy unijne muszą obejmować opracowywanie, wdrażanie i stosowanie AI, robotyki i powiązanych z nimi technologii oraz muszą zapewniać poszanowanie godności ludzkiej i praw człowieka zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej;

| E. | mając na uwadze, że Unia i jej państwa członkowskie ponoszą szczególną odpowiedzialność za zagwarantowanie, aby AI, robotyka i powiązane z nimi technologie – jako że mogą być wykorzystywane ponad granicami – koncentrowały się na człowieku, a więc były przede wszystkim przeznaczone do stosowania w służbie ludzkości i dla wspólnego dobra, żeby przyczyniać się do dobrostanu obywateli i służyć ich ogólnie pojętym interesom; mając na uwadze, że Unia powinna pomóc państwom członkowskim w osiągnięciu tego celu, w szczególności tym, które zaczęły zastanawiać się nad ewentualnym rozwojem norm prawnych lub zmianami legislacyjnymi w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Unia i jej państwa członkowskie ponoszą szczególną odpowiedzialność za zagwarantowanie, aby AI, robotyka i powiązane z nimi technologie – jako że mogą być wykorzystywane ponad granicami – koncentrowały się na człowieku, a więc były przede wszystkim przeznaczone do stosowania w służbie ludzkości i dla wspólnego dobra, żeby przyczyniać się do dobrostanu obywateli i służyć ich ogólnie pojętym interesom; mając na uwadze, że Unia powinna pomóc państwom członkowskim w osiągnięciu tego celu, w szczególności tym, które zaczęły zastanawiać się nad ewentualnym rozwojem norm prawnych lub zmianami legislacyjnymi w tej dziedzinie;

| F. | mając na uwadze, że obywatele europejscy mogliby odnieść korzyści z odpowiedniego, skutecznego, przejrzystego i spójnego podejścia regulacyjnego na szczeblu Unii, które określałoby wystarczająco jasne warunki opracowywania aplikacji i planowania modeli biznesowych przez przedsiębiorstwa, przy jednoczesnym zapewnieniu, aby Unia i jej państwa członkowskie zachowały kontrolę nad uregulowaniami, które zostaną przyjęte, tak aby nie były zmuszane do wprowadzenia lub przyjęcia norm ustanowionych przez inne strony; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że obywatele europejscy mogliby odnieść korzyści z odpowiedniego, skutecznego, przejrzystego i spójnego podejścia regulacyjnego na szczeblu Unii, które określałoby wystarczająco jasne warunki opracowywania aplikacji i planowania modeli biznesowych przez przedsiębiorstwa, przy jednoczesnym zapewnieniu, aby Unia i jej państwa członkowskie zachowały kontrolę nad uregulowaniami, które zostaną przyjęte, tak aby nie były zmuszane do wprowadzenia lub przyjęcia norm ustanowionych przez inne strony;

| G. | mając na uwadze, że wskazówki etyczne, takie jak zasady przyjęte przez grupę ekspertów wysokiego szczebla ds. AI, stanowią dobry punkt wyjścia, ale nie są wystarczające, aby zapewnić uczciwe działanie przedsiębiorstw i zagwarantować skuteczną ochronę osób fizycznych; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że wskazówki etyczne, takie jak zasady przyjęte przez grupę ekspertów wysokiego szczebla ds. AI, stanowią dobry punkt wyjścia, ale nie są wystarczające, aby zapewnić uczciwe działanie przedsiębiorstw i zagwarantować skuteczną ochronę osób fizycznych;

| H. | mając na uwadze, że ta szczególna odpowiedzialność obejmuje ocenę kwestii wykładni i stosowania prawa międzynarodowego w odniesieniu do czynnego udziału UE w negocjacjach międzynarodowych, w zakresie, w jakim dotyczy ono UE w dziedzinie zastosowań cywilnych i wojskowych tego rodzaju AI, robotyki i powiązanych z nimi technologii, a także kwestii kompetencji państwa względem takich technologii poza wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że ta szczególna odpowiedzialność obejmuje ocenę kwestii wykładni i stosowania prawa międzynarodowego w odniesieniu do czynnego udziału UE w negocjacjach międzynarodowych, w zakresie, w jakim dotyczy ono UE w dziedzinie zastosowań cywilnych i wojskowych tego rodzaju AI, robotyki i powiązanych z nimi technologii, a także kwestii kompetencji państwa względem takich technologii poza wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych;

| I. | mając na uwadze, że niezbędne jest zapewnienie odpowiednich i kompleksowych ram prawnych dla etycznych aspektów tych technologii, a także dla odpowiedzialności, przejrzystości i odpowiedzialności (w szczególności w odniesieniu do AI, robotyki i powiązanych technologii uznawanych za obarczone wysokim ryzykiem); mając na uwadze, że ramy te muszą odzwierciedlać fakt, iż niezbywalne europejskie i uniwersalne wartości humanistyczne mają zastosowanie do całego łańcucha wartości w procesie opracowywania, wdrażania i stosowania AI; mając na uwadze, że wspomniane ramy etyczne muszą mieć zastosowanie do opracowywania (w tym badań i innowacji), wdrażania i stosowania AI w pełnym poszanowaniu prawa Unii i wartości określonych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że niezbędne jest zapewnienie odpowiednich i kompleksowych ram prawnych dla etycznych aspektów tych technologii, a także dla odpowiedzialności, przejrzystości i odpowiedzialności (w szczególności w odniesieniu do AI, robotyki i powiązanych technologii uznawanych za obarczone wysokim ryzykiem); mając na uwadze, że ramy te muszą odzwierciedlać fakt, iż niezbywalne europejskie i uniwersalne wartości humanistyczne mają zastosowanie do całego łańcucha wartości w procesie opracowywania, wdrażania i stosowania AI; mając na uwadze, że wspomniane ramy etyczne muszą mieć zastosowanie do opracowywania (w tym badań i innowacji), wdrażania i stosowania AI w pełnym poszanowaniu prawa Unii i wartości określonych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej;

| J. | mając na uwadze, że celem tej oceny jest sprawdzenie stopnia dostosowania do tych technologii przepisów prawa międzynarodowego, zarówno publicznego, jak i prywatnego oraz prawa UE, a także zwrócenie uwagi na wyzwania i zagrożenia, jakie technologie te stwarzają w zakresie kompetencji państwa, tak aby można było nimi zarządzać w sposób najbardziej odpowiedni i proporcjonalny; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że celem tej oceny jest sprawdzenie stopnia dostosowania do tych technologii przepisów prawa międzynarodowego, zarówno publicznego, jak i prywatnego oraz prawa UE, a także zwrócenie uwagi na wyzwania i zagrożenia, jakie technologie te stwarzają w zakresie kompetencji państwa, tak aby można było nimi zarządzać w sposób najbardziej odpowiedni i proporcjonalny;

| K. | mając na uwadze, że w swojej białej księdze Komisja Europejska nie bierze pod uwagę wojskowych aspektów stosowania AI; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w swojej białej księdze Komisja Europejska nie bierze pod uwagę wojskowych aspektów stosowania AI;

| L. | mając na uwadze, że zharmonizowane europejskie podejście do tych problemów wymaga przyjęcia wspólnej definicji AI i zapewnienia przestrzegania podstawowych wartości Unii Europejskiej, zasad określonych w Karcie praw podstawowych oraz międzynarodowych przepisów dotyczących praw człowieka; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że zharmonizowane europejskie podejście do tych problemów wymaga przyjęcia wspólnej definicji AI i zapewnienia przestrzegania podstawowych wartości Unii Europejskiej, zasad określonych w Karcie praw podstawowych oraz międzynarodowych przepisów dotyczących praw człowieka;

| M. | mając na uwadze, że AI stwarza niespotykane dotąd możliwości poprawy wyników sektora transportu poprzez stawienie czoła wyzwaniom związanym z rosnącym popytem na podróże, bezpieczeństwem i ochroną środowiska, prowadząc do usprawnienia wszystkich rodzajów transportu pod względem inteligentnych rozwiązań, wydajności i wygody; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że AI stwarza niespotykane dotąd możliwości poprawy wyników sektora transportu poprzez stawienie czoła wyzwaniom związanym z rosnącym popytem na podróże, bezpieczeństwem i ochroną środowiska, prowadząc do usprawnienia wszystkich rodzajów transportu pod względem inteligentnych rozwiązań, wydajności i wygody;

| N. | mając na uwadze, że zajęcie się kwestią AI w sektorze obrony na szczeblu UE jest niezbędne do rozwoju zdolności UE w tym sektorze; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że zajęcie się kwestią AI w sektorze obrony na szczeblu UE jest niezbędne do rozwoju zdolności UE w tym sektorze;

Definicja sztucznej inteligencji

| 1. | uważa, że konieczne jest przyjęcie wspólnych europejskich ram prawnych obejmujących zharmonizowane definicje i wspólne zasady etyczne, w tym wykorzystanie AI do celów wojskowych; wzywa zatem Komisję do przyjęcia następujących definicji:






  — | „system AI” oznacza system, który opiera się na oprogramowaniu albo jest wbudowany w urządzenia, wykazuje się zachowaniem symulującym inteligencję m.in. w oparciu o gromadzenie i przetwarzanie danych, analizowanie otoczenia i wyciąganie wniosków go dotyczących oraz podejmuje działania w pewnym stopniu autonomicznie, aby osiągnąć konkretne cele; |
| --- | --- | --- |

1.

—

„system AI” oznacza system, który opiera się na oprogramowaniu albo jest wbudowany w urządzenia, wykazuje się zachowaniem symulującym inteligencję m.in. w oparciu o gromadzenie i przetwarzanie danych, analizowanie otoczenia i wyciąganie wniosków go dotyczących oraz podejmuje działania w pewnym stopniu autonomicznie, aby osiągnąć konkretne cele;

| — | „autonomiczny” oznacza system AI, który działa na podstawie interpretacji określonych danych wejściowych i wykorzystuje zestaw wcześniej zdefiniowanych instrukcji, lecz nie jest do tych instrukcji ograniczony, mimo że zachowanie systemu jest ograniczone celem, który mu postawiono, ukierunkowane na jego osiągnięcie i uwarunkowane innymi odnośnymi wyborami twórcy systemu; |
| --- | --- |

—

„autonomiczny” oznacza system AI, który działa na podstawie interpretacji określonych danych wejściowych i wykorzystuje zestaw wcześniej zdefiniowanych instrukcji, lecz nie jest do tych instrukcji ograniczony, mimo że zachowanie systemu jest ograniczone celem, który mu postawiono, ukierunkowane na jego osiągnięcie i uwarunkowane innymi odnośnymi wyborami twórcy systemu;

| 2. | podkreśla, że polityka bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej i jej państw członkowskich opiera się na zasadach Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i Karty Narodów Zjednoczonych – ta ostatnia wzywa wszystkie państwa do powstrzymania się od stosowania groźby lub użycia siły we wzajemnych stosunkach – a także na prawie międzynarodowym, na zasadach poszanowania praw człowieka i godności ludzkiej oraz na wspólnym rozumieniu uniwersalnych wartości, takich jak nienaruszalne i niezbywalne prawa człowieka, wolność, demokracja, równość i państwo prawa; podkreśla, że we wszystkich działaniach związanych z obronnością w ramach Unii Europejskiej należy przestrzegać tych uniwersalnych wartości, jednocześnie wspierając pokój, stabilność, bezpieczeństwo oraz postęp w Europie i na świecie; |
| --- | --- |

2.

Prawo międzynarodowe publiczne i wojskowe zastosowania sztucznej inteligencji

| 3. | uważa, że AI stosowana w kontekście wojskowym i cywilnym musi podlegać znaczącej kontroli ze strony człowieka, tak aby przez cały czas człowiek dysponował środkami umożliwiającymi jej skorygowanie, przerwanie jej działania lub jej zdezaktywowanie w przypadku nieprzewidzianego zachowania, przypadkowej interwencji, cyberataków lub ingerencji osób trzecich w technologię opartą na AI lub w przypadku, gdy osoby trzecie nabywają taką technologię; |
| --- | --- |

3.

| 4. | uważa, że poszanowanie międzynarodowego prawa publicznego, w szczególności prawa humanitarnego, które ma jednoznaczne zastosowanie w odniesieniu do wszystkich systemów uzbrojenia i ich operatorów, jest podstawowym wymogiem, który państwa członkowskie muszą spełnić, w szczególności jeśli chodzi o ochronę ludności cywilnej lub przyjmowanie środków ostrożnościowych w przypadku ataku wojskowego i cyberwojny; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że AI i powiązane z nią technologie mogą również odgrywać rolę w wojnie nieregularnej lub niekonwencjonalnej; proponuje, aby badania, rozwój i wykorzystanie AI w takich przypadkach podlegały takim samym warunkom, jakie mają zastosowanie w przypadku konfliktów konwencjonalnych; |
| --- | --- |

5.

| 6. | kładzie nacisk na to, że stosowanie AI oznacza szansę na poprawę bezpieczeństwa Unii Europejskiej i jej obywateli oraz że zasadnicze znaczenie ma przyjęcie przez UE zintegrowanego podejścia w przyszłych debatach międzynarodowych w tej kwestii; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa środowisko naukowe zajmujące się badaniami nad AI do uwzględniania tej zasady we wszystkich ww. systemach opartych na AI przeznaczonych do użytku wojskowego; uważa, że żaden organ nie może ustanawiać wyjątków od tych zasad ani certyfikować takiego systemu; |
| --- | --- |

7.

| 8. | przypomina, że autonomiczne podejmowanie decyzji nie powinno zwalniać człowieka z odpowiedzialności oraz że ludzie muszą zawsze ponosić ostateczną odpowiedzialność za procesy decyzyjne, tak aby można było zidentyfikować człowieka odpowiedzialnego za daną decyzję; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że podczas stosowania AI w kontekście wojskowym państwa członkowskie, strony konfliktu i indywidualni użytkownicy muszą zawsze przestrzegać zobowiązań wynikających z obowiązującego prawa międzynarodowego i ponosić odpowiedzialność za działania wynikające z wykorzystania takich systemów; podkreśla, że w każdej sytuacji przewidywane, przypadkowe lub niepożądane działania i skutki systemów opartych na AI muszą podlegać odpowiedzialności państw członkowskich, stron konfliktu i indywidualnych użytkowników; |
| --- | --- |

9.

| 10. | z zadowoleniem przyjmuje możliwości stosowania systemów AI do szkoleń i ćwiczeń oraz zaznacza, że nie należy lekceważyć ich potencjału, w szczególności biorąc pod uwagę, że UE prowadzi zarówno ćwiczenia cywilne, jak i wojskowe; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla, że podczas projektowania, opracowywania, testowania, wdrażania i stosowania systemów opartych na AI należy przez cały czas należycie brać pod uwagę potencjalne ryzyko, ze szczególnym uwzględnieniem przypadkowych ofiar cywilnych i obrażeń, przypadkowej utraty życia oraz szkód w infrastrukturze cywilnej, a także ryzyka związanego z niezamierzonym zaangażowaniem, manipulacją, rozprzestrzenianiem, cyberatakami, ingerowaniem osób trzecich w technologię opartą na AI lub w przypadku, gdy osoby trzecie nabywają taką technologię; |
| --- | --- |

11.

| 12. | przypomina, że zgodnie z opinią doradczą Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości z 8 lipca 1996 r. nie można powoływać się na zasadę nowości przy przyznawaniu jakichkolwiek odstępstw od przestrzegania obecnie obowiązujących norm międzynarodowego prawa humanitarnego; |
| --- | --- |

12.

| 13. | uważa, że oprócz operacji wspierających AI przyniesie korzyści również personelowi służby sił zbrojnych dzięki masowemu przetwarzaniu danych dotyczących zdrowia i rozszerzeniu monitorowania zdrowia, pozwoli na określenie czynników ryzyka związanego ze środowiskiem i warunkami pracy oraz na zaproponowanie odpowiednich zabezpieczeń, aby ograniczyć wpływ tych czynników na zdrowie personelu służby; |
| --- | --- |

13.

| 14. | przypomina, że działaniom regulacyjnym muszą towarzyszyć znaczące systemy certyfikacji i nadzoru, a także jasne mechanizmy kontroli, wytłumaczalności, rozliczalności i identyfikowalności, tak aby ramy regulacyjne nie stały się przestarzałe w wyniku rozwoju technologicznego; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla znaczenie zaangażowania Unii Europejskiej w tworzenie międzynarodowych ram prawnych dotyczących stosowania sztucznej inteligencji w świecie, w którym istnieje bardzo gęsta sieć wzajemnych połączeń: wzywa UE, by wraz z Organizacją Narodów Zjednoczonych i społecznością międzynarodową objęła przewodnictwo i odgrywała aktywną rolę w promowaniu tych globalnych ram regulacyjnych dotyczących wykorzystywania AI do celów wojskowych i innych, zapewniając, by nie wykraczało ono poza ściśle określone granice ustalone na mocy prawa międzynarodowego i międzynarodowego prawa humanitarnego, w szczególności konwencje genewskie z dnia 12 sierpnia 1949 r.; podkreśla, że ramy te nie mogą naruszać nakazów sumienia społecznego i humanitaryzmu ani dawać przyzwolenia na ich naruszanie, jak określono w klauzuli Martensa, oraz muszą być zgodne z zasadami bezpieczeństwa i wymogami ochrony konsumentów; wzywa UE i państwa członkowskie do określenia solidnych systemów nadzoru i oceny rozwoju technologii AI, w szczególności tych wykorzystywanych do celów wojskowych w państwach autorytarnych; |
| --- | --- |

15.

| 16. | podkreśla, że robotyka nie tylko umożliwi personelowi wojskowemu pozostanie w bezpiecznej odległości, lecz również zapewni mu lepszą samoochronę, np. w przypadku operacji w skażonym środowisku, przy gaszeniu pożarów, usuwaniu min na lądzie lub na morzu oraz ochronę przed rojami dronów; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla, że rozwój, wdrażanie i stosowanie AI oraz zarządzanie nią musi odbywać się z poszanowaniem podstawowych praw, wartości i wolności zapisanych w traktatach UE, oraz wzywa państwa członkowskie, aby powstrzymały się od wdrażania systemów AI wysokiego ryzyka, które stanowią zagrożenie dla praw podstawowych; odnotowuje publikację białej księgi Komisji w sprawie sztucznej inteligencji i zachęca do głębszych badań nad potencjalnym zagrożeniem dla praw podstawowych wynikającym ze stosowania AI przez władze państwowe oraz agencje, organy i instytucje Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wzywa Komisję, aby ułatwiła prowadzenie badań i dialogu dotyczących możliwości wykorzystania AI do udzielania pomocy w przypadku klęsk żywiołowych, zapobiegania kryzysom i utrzymania pokoju; |
| --- | --- |

18.

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje utworzenie grupy ekspertów rządowych ONZ ds. promocji odpowiedzialnego zachowania państw w cyberprzestrzeni w kontekście bezpieczeństwa międzynarodowego oraz wzywa UE do pełnego uczestnictwa w pracach tej grupy; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, aby utorował drogę do globalnych negocjacji dotyczących wprowadzenia systemu kontroli zbrojeń opartych na AI oraz aktualizacji wszystkich istniejących instrumentów traktatowych dotyczących kontroli zbrojeń, rozbrojenia i nierozprzestrzeniania, tak aby uwzględnić systemy oparte na AI wykorzystywane w działaniach wojennych; wzywa do tego, aby wspólne stanowisko Rady określające wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego w pełni uwzględniało i obejmowało systemy uzbrojenia oparte na AI; |
| --- | --- |

20.

| 21. | potwierdza, że zasady te muszą być zawsze zgodne z przypomnianymi w konwencji rzymskiej z dnia 17 lipca 1998 r. zasadami zakazującymi zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wskazuje na wyraźne ryzyko związane z decyzjami podejmowanymi przez człowieka wyłącznie na podstawie danych, profili i zaleceń generowanych przez maszyny; wskazuje, że w ogólnym projekcie systemów AI należy uwzględniać także wytyczne dotyczące kontroli i nadzoru sprawowanych przez człowieka; postuluje wprowadzenie obowiązku w odniesieniu do przejrzystości i wytłumaczalności zastosowań AI oraz konieczności interwencji człowieka, jak również innych środków, np. niezależnych audytów i specjalnych testów warunków skrajnych, aby ułatwić zachowanie zgodności z przepisami i ich egzekwowanie; podkreśla, że takie audyty powinny być przeprowadzane okresowo przez niezależny organ, który nadzorowałby zastosowania AI wysokiego ryzyka wykorzystywane przez władze państwowe lub wojsko; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla, jak ważne jest sprawdzenie, w jaki sposób technologie AI wysokiego ryzyka generują decyzje; przypomina, że należy przestrzegać zasad niedyskryminacji i proporcjonalności oraz wyjaśnić kwestie związku przyczynowego i odpowiedzialności, a także przejrzystości, rozliczalności i wytłumaczalności, aby określić, w jakim stopniu państwo jako podmiot prawa międzynarodowego publicznego, ale także wykonując swoje uprawnienia, może działać przy użyciu systemów opartych na AI, które posiadają pewną autonomię, bez naruszania zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego, takich jak sprawiedliwość proceduralna; |
| --- | --- |

23.

| 24. | podkreśla znaczenie inwestowania w umiejętności ludzkie, w tym w umiejętności cyfrowe, w celu dostosowania się do postępu naukowego z wykorzystaniem rozwiązań opartych na AI dla osób wykonujących zawody regulowane, w tym działań związanych z wykonywaniem uprawnień władzy publicznej, takich jak sprawowanie wymiaru sprawiedliwości; wzywa państwa członkowskie i Komisję do należytego wzięcia tego pod uwagę podczas wdrażania dyrektywy 2005/36/WE (11); |
| --- | --- |

24.

| 25. | podkreśla, że systemy AI muszą zawsze być zgodne z zasadami odpowiedzialności, sprawiedliwości, rządzenia, ostrożności, odpowiedzialności, możliwości przypisania, przewidywalności, identyfikowalności, niezawodności, wiarygodności, przejrzystości, wytłumaczalności, zdolności wykrywania ewentualnych zmian okoliczności i środowiska operacyjnego, odróżniania walczących od osób nieuczestniczących w walce oraz proporcjonalności; podkreśla, że ta ostatnia zasada uzależnia legalność działań wojskowych od poszanowania równowagi między celem a użytymi środkami, oraz że ocena proporcjonalności zawsze musi być dokonywana przez człowieka; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla, że w korzystaniu z systemów opartych na AI w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony wymaga się kompleksowego zrozumienia sytuacji ze strony operatora-człowieka, przewidywalności, niezawodności i odporności systemu opartego na AI, a także zdolności operatora-człowieka do wykrywania ewentualnych zmian okoliczności oraz środowiska operacyjnego i zdolności do zaprzestania ataku lub interweniowania podczas ataku, aby zagwarantować, że zasady międzynarodowego prawa humanitarnego, w szczególności zasada rozróżniania, proporcjonalności i ostrożności przed atakiem, są w pełni stosowane w całym łańcuchu dowodzenia i kontroli; podkreśla, że systemy oparte na AI muszą umożliwiać osobom sprawującym odpowiedzialność dokonywanie znaczącej kontroli, podejmowanie pełnej odpowiedzialności i rozliczalność za każde ich wykorzystanie; wzywa Komisję do wspierania dialogu, ściślejszej współpracy i synergii między państwami członkowskimi, naukowcami, pracownikami naukowymi, podmiotami społeczeństwa obywatelskiego i sektorem prywatnym, w szczególności wiodącymi przedsiębiorstwami, a także wojskiem, aby zagwarantować inkluzywny charakter procesów kształtowania polityki w dziedzinie regulacji dotyczących AI związanej z obronnością; |
| --- | --- |

26.

| 27. | podkreśla, że Parlament wezwał do opracowania i pilnego przyjęcia wspólnego stanowiska w sprawie autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia, zapobiegającego opracowywaniu, produkowaniu i stosowaniu autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia umożliwiających atak bez znaczącej kontroli ze strony człowieka, oraz do rozpoczęcia skutecznych negocjacji w sprawie zakazu stosowania tego rodzaju broni; przypomina w związku z tym o swojej rezolucji z dnia 12 września 2018 r. w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia; przypomina, że termin „autonomiczne śmiercionośne systemy uzbrojenia” odnosi się do systemów uzbrojenia działających bez znaczącej kontroli człowieka nad takimi kluczowymi funkcjami jak namierzenie i zaatakowanie konkretnego celu; podkreśla, że decyzja o wyborze celu i podejmowaniu śmiercionośnych działań z wykorzystaniem systemów uzbrojenia o pewnym stopniu autonomii musi być zawsze podejmowana przez operatorów będących ludźmi, sprawujących znaczącą kontrolę i nadzór, na podstawie koniecznej oceny sytuacji, zgodnie z zasadami proporcjonalności i konieczności; podkreśla, że w żadnych okolicznościach nie można dopuścić, by systemy oparte na AI zastępowały człowieka w podejmowaniu decyzji w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zauważa ponadto, że autonomiczne systemy uzbrojenia, jako szczególna kategoria AI w dziedzinie wojskowej, powinny być omawiane i uzgadniane na szczeblu międzynarodowym, zwłaszcza na forum Konwencji ONZ w sprawie niektórych rodzajów broni konwencjonalnej; zwraca uwagę, że tocząca się międzynarodowa debata na temat autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia w celu uregulowania powstających technologii wojskowych jak dotąd nie doprowadziła do osiągnięcia porozumienia; zwraca uwagę, że UE dopiero niedawno zgodziła się podjąć debatę na temat wpływu rozwoju AI i cyfryzacji na sektor obrony; uważa, że UE może odegrać kluczową rolę we wspieraniu państw członkowskich w harmonizowaniu ich podejścia do AI stosowanej do celów wojskowych, tak aby poprowadzić debatę w tej kwestii na szczeblu międzynarodowym; |
| --- | --- |

28.

| 29. | zwraca uwagę na potrzebę ogólnounijnej strategii zwalczania autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia oraz zakazu stosowania tzw. robotów zabójców; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla, że AI stosowana w kontekście wojskowym musi spełniać minimalny zestaw wymogów, a mianowicie rozróżniać walczących, osoby nieuczestniczące w walce i walczących na polu walki, rozpoznawać, kiedy walczący poddaje się lub jest wyłączony z walki, nie może powodować niekontrolowanych skutków, nadmiernego cierpienia osób, nie może być stronnicza ani trenowana na celowo niekompletnych danych, a także musi przestrzegać zasad międzynarodowego prawa humanitarnego, proporcjonalności użycia siły i zachować ostrożność przed interwencją; |
| --- | --- |

30.

| 31. | uważa, że stosowanie autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia rodzi podstawowe wątpliwości natury etycznej i prawnej dotyczące zdolności człowieka do kontrolowania tych systemów i wymaga, aby technologia oparta na AI nie była w stanie podejmować autonomicznych decyzji obejmujących prawne zasady rozróżnienia, proporcjonalności i ostrożności; |
| --- | --- |

31.

| 32. | postuluje wprowadzenie na szczeblu międzynarodowym przejrzystych środków ograniczających ryzyko dotyczących rozwoju i stosowania AI do celów wojskowych, w szczególności w odniesieniu do zasad integralności terytorialnej, nieingerowania oraz użycia siły; podkreśla, jak ważne jest uwzględnienie aspektów wojskowych przy rozpatrywaniu kwestii prawnych i etycznych w europejskich ramach dotyczących AI; przypomina swoje stanowisko w sprawie zakazu rozwoju, produkcji i stosowania autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia; ubolewa, że nie ma żadnych jednoznacznych globalnych konwencji dotyczących użycia takiej broni; |
| --- | --- |

32.

| 33. | przyznaje, że dynamika współczesnego wyścigu zbrojeń państw narodowych będących potęgami wojskowymi, które rozwijają autonomiczne śmiercionośne systemy uzbrojenia, prześciga postępy oraz skuteczne i uniwersalne zastosowanie i egzekwowanie wspólnych zasad i ram prawnych, ponieważ informacje na temat rozwoju i wdrażania tych systemów są niejawne, a tworzenie najszybszych i najskuteczniejszych zdolności ofensywnych, niezależnie od obecnych czy ewentualnych przyszłych ram prawnych lub zasad, leży w ogólnym interesie państw narodowych; |
| --- | --- |

33.

| 34. | uważa, że autonomiczne śmiercionośne systemy uzbrojenia powinny być stosowane tylko w ostateczności i że są one legalne wyłącznie pod warunkiem, że podlegają ścisłej kontroli człowieka, umożliwiającej człowiekowi przejęcie sterowania nimi w dowolnym momencie, ponieważ istotna interwencja i nadzór człowieka mają zasadnicze znaczenie w procesie podejmowania decyzji, których skutkiem są ofiary śmiertelne, a ludzie powinni zawsze ponosić odpowiedzialność za decyzje o życiu i śmierci; uważa, że systemy całkowicie wyłączone spod kontroli człowieka („human off the loop”) i nadzoru ze strony człowieka muszą być zakazane bez żadnych wyjątków i we wszystkich okolicznościach; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela, państwa członkowskie i Radę Europejską do opracowania i przyjęcia w trybie pilnym wspólnego stanowiska w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia, zapewniającego istotną kontrolę człowieka nad kluczowymi funkcjami systemów uzbrojenia, w tym w trakcie ich rozmieszczania, do zajmowania wspólnego stanowiska na odpowiednich forach i do podejmowania adekwatnych działań; wzywa w tym kontekście wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela, państwa członkowskie i Radę do dzielenia się najlepszymi praktykami i gromadzenia opinii ekspertów, środowiska naukowego i społeczeństwa obywatelskiego, jak postulowano w stanowisku z dnia 12 września 2018 r. w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia, zgodnie z którym prowadzenie ataków powinno zawsze podlegać znaczącej interwencji człowieka; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zachęca wszystkie państwa do przeprowadzenia oceny, czy i w jaki sposób autonomiczny sprzęt wojskowy przyczynił się do zwiększenia ich bezpieczeństwa narodowego, oraz tego, jak ich bezpieczeństwo narodowe mogłoby zyskać na systemach uzbrojenia opartych na AI, w szczególności na potencjale takich technologii dla wspierania i wzmacniania podejmowania decyzji przez człowieka zgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym i jego zasadami; przypomina, że każdy autonomiczny śmiercionośny system uzbrojenia lub broń o wysokim stopniu autonomii może działać nieprawidłowo z powodu błędnego kodowania lub cyberataku przeprowadzonego przez wrogie państwo lub podmiot niepaństwowy; |
| --- | --- |

36.

| 37. | nalega, by systemy śmiercionośnej broni autonomicznej były stosowane wyłącznie w jasno określonych przypadkach i zgodnie z procedurami wydawania zezwoleń szczegółowo określonymi z wyprzedzeniem w tekstach, do których zainteresowane państwo – niezależnie od tego, czy należy do Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego – zapewnia dostęp społeczeństwu lub przynajmniej swojemu parlamentowi narodowemu; |
| --- | --- |

37.

| 38. | uważa, że systemy śmiercionośnej broni autonomicznej muszą być zgodne z postanowieniami konwencji CCW z dnia 10 października 1980 r., w szczególności z zakazem powodowania „nadmiernego cierpienia”; |
| --- | --- |

38.

| 39. | proponuje, by w celu uniknięcia niekontrolowanego rozprzestrzeniania autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia włączyć je do wykazu broni podlegającej postanowieniom Traktatu o handlu bronią z dnia 2 kwietnia 2013 r., zawartego się w art. 2 tego traktatu; |
| --- | --- |

39.

| 40. | domaga się zakazu antropomorfizacji autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia, aby wykluczyć możliwość jakiejkolwiek pomyłki między człowiekiem a robotem; |
| --- | --- |

40.

| 41. | z zadowoleniem przyjmuje porozumienie między Radą a Parlamentem w sprawie wykluczenia śmiercionośnej broni autonomicznej „bez możliwości istotnej ludzkiej kontroli nad decyzjami o wyborze i zaangażowaniu podczas przeprowadzania ataków” z działań finansowanych w ramach Europejskiego Funduszu Obronnego (EFO);przypomina, że wykorzystywanie, opracowywanie lub wytwarzanie autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia bez skutecznej kontroli ze strony człowieka nie kwalifikuje się do finansowania z EFO; |
| --- | --- |

41.

| 42. | wzywa Komisję, aby wspierała badania naukowe, rozwój, wdrażanie i wykorzystywanie AI z myślą o utrzymaniu pokoju i zapobieganiu konfliktom; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zauważa, że globalny ekosystem AI jest zdominowany przez amerykańskich i chińskich gigantów cyfrowych, rozwijających potencjał krajowy i wykupujących wiele obiecujących przedsiębiorstw; jest zatem głęboko przekonany, że w celu uniknięcia opóźnień w rozwoju technologii sztucznej inteligencji UE musi dążyć do osiągnięcia lepszej równowagi między podstawowymi badaniami a zastosowaniami przemysłowymi, przy jednoczesnym rozwijaniu stosunkowej przewagi strategicznej przez dalsze budowanie własnego potencjału i zasobów; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla, że roboty w zakresie, w jakim są objęte definicją maszyn określoną w dyrektywie 2006/42/WE (12), powinny być projektowane i montowane zgodnie z określonymi w niej normami i środkami bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

44.

| 45. | przypomina o ambicjach UE, by być globalnym podmiotem działającym na rzecz pokoju, i wzywa do zwiększenia jej roli w światowym rozbrojeniu i wysiłkach na rzecz nierozprzestrzeniania broni, a także do tego, by w swoich działaniach i strategiach politycznych dążyła do utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, do zapewnienia poszanowania międzynarodowego prawa humanitarnego i prawa dotyczącego praw człowieka oraz ochrony ludności cywilnej i infrastruktury cywilnej; |
| --- | --- |

45.

| 46. | zaznacza, że należy rozważyć skutki, jakie AI może mieć jako czynnik strategiczny dla unijnej wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), zwłaszcza w odniesieniu do misji i operacji wojskowych i cywilnych oraz do rozwoju zdolności UE; |
| --- | --- |

46.

| 47. | przypomina, że nasi sojusznicy w ramach krajowych lub w ramach NATO bądź UE sami znajdują się w procesie włączania AI do swoich systemów wojskowych; uważa, że interoperacyjność z naszymi sojusznikami należy utrzymywać w oparciu o wspólne normy, które są niezbędne do prowadzenia operacji w ramach koalicji; przypomina ponadto, że współpraca w zakresie AI powinna odbywać się w ramach europejskich, które stanowią jedyne stosowne ramy umożliwiające skuteczne tworzenie silnych synergii, zgodnie z unijną strategią dotyczącą AI; |
| --- | --- |

47.

| 48. | uważa, że UE musi uważnie monitorować i rozważać skutki postępu w zakresie AI dla obronności i działań wojennych, w tym potencjalnie destabilizujące zmiany i zastosowania, oraz dbać o etyczność badań i projektowania, zapewniając integralność danych osobowych oraz indywidualny dostęp i indywidualną kontrolę, a także uwzględniając kwestie gospodarcze i humanitarne; |
| --- | --- |

48.

| 49. | przypomina o swoim stanowisku z 12 września 2018 r. w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia, w którym stwierdzono, że nie można przeprowadzać ataków bez istotnej interwencji człowieka; wzywa wiceprzewodniczącego / wysokiego przedstawiciela Komisji, państwa członkowskie i Radę Europejską do przyjęcia wspólnego stanowiska w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia, które zapewni istotną kontrolę człowieka nad funkcjami krytycznymi systemów uzbrojenia, w tym podczas wdrażania; potwierdza poparcie dla prac dotyczących autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia prowadzonych przez grupę ekspertów rządowych ONZ Wysokich Umawiających się Stron Konwencji o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych broni konwencjonalnych, która stanowi odpowiednie forum międzynarodowe umożliwiające prowadzenie dyskusji i negocjacji na temat wyzwań prawnych wynikających z autonomicznych systemów uzbrojenia; domaga się przyspieszenia wszystkich podejmowanych obecnie wielostronnych wysiłków, aby ramy normatywne i regulacyjne nadążały za rozwojem technologicznym i nowymi metodami prowadzenia działań wojennych; wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela, aby w ramach trwających dyskusji na temat międzynarodowego uregulowania autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia przez państwa-strony Konwencji CCW nadal pozostawał zaangażowany i przyczynił się do niezwłocznego przyspieszenia wysiłków w zakresie opracowywania nowych globalnych ram normatywnych i prawnie wiążącego instrumentu, koncentrujących się na definicjach, pojęciach i charakterystyce powstających technologii w zakresie autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia, etycznych i prawnych kwestiach kontroli człowieka, w szczególności w odniesieniu do funkcji krytycznych takich jak wybór i zaatakowanie celu, utrzymanie odpowiedzialności i rozliczalności człowieka oraz koniecznego stopnia interakcji między człowiekiem a maszyną, w tym pojęcie kontroli człowieka i osądu ludzkiego; wzywa do podjęcia tych wysiłków w celu zapewnienia zgodności z międzynarodowym prawem humanitarnym i prawami człowieka na różnych etapach cyklu życia broni wspomaganej AI, w celu ustalenia konkretnych zaleceń dotyczących wyjaśnienia, rozpatrzenia i rozwoju aspektów ram normatywnych odnoszących się do powstających technologii w zakresie autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia; |
| --- | --- |

49.

| 50. | uważa, że skuteczny mechanizm egzekwowania przepisów dotyczących nierozprzestrzeniania autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia i wszelkich przyszłych ofensywnych technologii wspomaganych AI ma kluczowe znaczenie dla globalnego bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

50.

Kompetencje państwa: przykłady z dziedzin cywilnych, w tym zdrowia i wymiaru sprawiedliwości

| 51. | podkreśla, że państwa członkowskie muszą podjąć skuteczne działania, by zmniejszyć swoją zależność od danych zagranicznych, nie zakłócając przy tym znacząco rynku, aby zadbać o to, by posiadanie przez potężne grupy prywatne najbardziej zaawansowanych technologii AI nie prowadziło do kwestionowania lub nawet uzurpowania kompetencji państwa przez podmioty prywatne, zwłaszcza jeżeli te grupy prywatne są własnością państwa trzeciego poza Unią Europejską; |
| --- | --- |

51.

| 52. | podkreśla, że stosowanie systemów wspomaganych AI w procesie podejmowania decyzji przez władze publiczne może skutkować stronniczymi decyzjami niekorzystnymi dla obywateli, a zatem musi ono podlegać ścisłym kryteriom kontroli m.in. w zakresie ich bezpieczeństwa, przejrzystości, rozliczalności, niedyskryminacji oraz odpowiedzialności społecznej i środowiskowej; wzywa państwa członkowskie do oceny ryzyka związanego z decyzjami opartymi na AI dotyczącymi wykonywania władzy państwowej, a także do zapewnienia gwarancji takich jak znaczący nadzór ze strony człowieka, wymogi w zakresie przejrzystości i możliwość zakwestionowania takich decyzji; |
| --- | --- |

52.

| 53. | apeluje do państw członkowskich o dokonanie oceny ryzyka związanego z technologiami opartymi na AI przed automatyzacją działań powiązanych z wykonywaniem władzy państwowej, takich jak sprawowanie wymiaru sprawiedliwości; wzywa państwa członkowskie do rozważenia potrzeby zapewnienia zabezpieczeń, takich jak nadzór ze strony wykwalifikowanych specjalistów i stosowanie rygorystycznych zasad etyki zawodowej; |
| --- | --- |

53.

| 54. | zwraca uwagę na znaczenie podjęcia działań na szczeblu europejskim, aby pomóc we wspieraniu bardzo potrzebnych inwestycji, infrastruktury danych, badań naukowych, w tym badań nad wykorzystaniem sztucznej inteligencji przez organy publiczne, oraz wspólnych ram etycznych; |
| --- | --- |

54.

| 55. | podkreśla, że Unia Europejska musi dążyć do osiągnięcia odporności strategicznej, aby nigdy więcej nie była nieprzygotowana w razie kryzysu, oraz zwraca uwagę, że ma to zasadnicze znaczenie, w szczególności w odniesieniu do sztucznej inteligencji i jej zastosowań wojskowych; podkreśla, że łańcuchy dostaw dla wojskowych systemów opartych na AI mogące prowadzić do zależności technologicznej powinny zostać zmodyfikowane, a taka zależność powinna być stopniowo eliminowana; domaga się zwiększonych inwestycji w europejską AI w obszarze obronności oraz we wspierającą ją infrastrukturę krytyczną; |
| --- | --- |

55.

| 56. | zwraca się do Komisji o ocenę skutków moratorium na stosowanie systemów rozpoznawania twarzy i, w zależności od wyników takiej oceny, o rozważenie moratorium na stosowanie tych systemów przez organy publiczne w przestrzeni publicznej oraz w placówkach edukacyjnych i w obiektach opieki zdrowotnej, a także na stosowanie systemów rozpoznawania twarzy przez organy ścigania w przestrzeniach częściowo publicznych, takich jak porty lotnicze, dopóki nie będzie można uznać, że normy techniczne są w pełni zgodne z prawami podstawowymi, uzyskane wyniki są bezstronne i niedyskryminujące, istnieją solidne zabezpieczenia przed niewłaściwym wykorzystaniem i że zapewnione są zasady konieczności korzystania z takich technologii i proporcjonalności ich zastosowania; |
| --- | --- |

56.

| 57. | podkreśla znaczenie cyberbezpieczeństwa dla AI, zarówno w scenariuszach ofensywnych, jak i defensywnych; zwraca w związku z powyższym uwagę na znaczenie współpracy międzynarodowej oraz publikacji i wymiany wiedzy o lukach w zabezpieczeniach IT i środkach zaradczych w tym zakresie; apeluje o międzynarodową współpracę w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w celu skutecznego stosowania i wdrażania AI oraz o zabezpieczenia przed niewłaściwym wykorzystaniem AI i cyberatakami; zwraca ponadto uwagę na możliwość podwójnego zastosowania systemów IT (tj. wykorzystanie do celów cywilnych i wojskowych) oraz AI i wzywa do skutecznego uregulowania tej kwestii; |
| --- | --- |

57.

| 58. | uważa, że państwa członkowskie powinny promować technologie AI niosące korzyści obywatelom oraz że osoby, wobec których organ publiczny podjął decyzję w oparciu o informacje pochodzące z systemu AI, powinny zostać o tym powiadomione i niezwłocznie otrzymać informacje, o których mowa w poprzednim ustępie, powinny mieć możliwość odwołania się od tej decyzji i móc opowiedzieć się za rozstrzygnięciem odwołania bez wykorzystania systemu AI; wzywa państwa członkowskie do rozważenia potrzeby zapewnienia zabezpieczeń przewidzianych w dyrektywie (UE) 2018/958 (13), takich jak nadzór prowadzony przez wykwalifikowany personel i stosowanie zasad etyki zawodowej; |
| --- | --- |

58.

| 59. | podkreśla, że prognozowanie na podstawie wymiany danych, dostępu do nich i korzystania z nich musi być regulowane zgodnie z wymogami dotyczącymi jakości, integralności, przejrzystości, bezpieczeństwa, prywatności i kontroli; podkreśla, że aby zwiększyć bezpieczeństwo obywateli i ich zaufanie do AI, robotyki i powiązanych technologii, na wszystkich etapach rozwoju, wdrażania i wykorzystania tych technologii należy przestrzegać unijnych ram prawnych dotyczących ochrony danych i prywatności; |
| --- | --- |

59.

| 60. | obserwuje szybki rozwój zastosowań AI, które są w stanie rozpoznać niepowtarzalne charakterystyczne elementy, takie jak rysy twarzy, ruchy ciała czy postawa; ostrzega przed problemami dotyczącymi ingerencji w prywatność, niedyskryminacji i ochrony danych osobowych, związanymi z korzystaniem z aplikacji do automatycznego rozpoznawania; |
| --- | --- |

60.

| 61. | podkreśla, że każda decyzja dotycząca osoby fizycznej, podjęta wyłącznie w wyniku automatycznego przetwarzania danych, w tym na podstawie profilowania, i wywołująca negatywny skutek prawny dla osoby, której dane dotyczą, lub mająca znaczny wpływ na tę osobę, jest zakazana na podstawie RODO, chyba że jest usankcjonowana na mocy prawa Unii lub prawa państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem odpowiednich środków gwarantujących prawa osoby, której dane dotyczą, oraz jej wolności i uzasadnione interesy; |
| --- | --- |

61.

| 62. | apeluje o wytłumaczalność algorytmów, przejrzystość i nadzór regulacyjny w przypadku wykorzystywania sztucznej inteligencji przez organy publiczne oraz o przeprowadzanie ocen skutków, zanim organy państwowe wdrożą narzędzia stosujące technologie AI; wzywa Komisję i Europejską Radę Ochrony Danych, aby wydały wytyczne i zalecenia oraz opracowały najlepsze praktyki w celu dodatkowego uściślenia kryteriów i warunków podejmowania przez organy publiczne decyzji na podstawie profilowania i wykorzystania AI; |
| --- | --- |

62.

| 63. | stwierdza, że sztuczna inteligencja odgrywa coraz ważniejszą rolę w sektorze opieki zdrowotnej, w szczególności dzięki algorytmom wspomagającym diagnostykę, chirurgii wspomaganej robotem, inteligentnym protezom, spersonalizowanym zabiegom opartym na trójwymiarowym modelowaniu ciała każdego pacjenta, robotom społecznym wspierającym osoby starsze, cyfrowym terapiom mającym na celu zwiększenie autonomii niektórych osób chorych psychicznie, a także dzięki medycynie prognostycznej oraz oprogramowaniu służącemu do reagowania na epidemię; |
| --- | --- |

63.

| 64. | nalega jednak, aby we wszystkich przypadkach wykorzystywania AI w celach związanych ze zdrowiem publicznym gwarantowano ochronę danych osobowych pacjentów i zapobiegano niekontrolowanemu rozpowszechnianiu tych danych; |
| --- | --- |

64.

| 65. | apeluje, aby we wszystkich przypadkach stosowania AI w dziedzinie zdrowia publicznego przestrzegano zasady równego traktowania pacjentów w dostępie do leczenia, zachowywano relację między pacjentem a lekarzem i we wszystkich okolicznościach przestrzegano przysięgi Hipokratesa, tak by lekarz miał zawsze możliwość odstąpienia od rozwiązania zaproponowanego przez AI i zachował odpowiedzialność za wszelkie decyzje; |
| --- | --- |

65.

| 66. | zwraca uwagę, że stosowanie sztucznej inteligencji w walce z przestępczością i cyberprzestępczością może przynieść wiele możliwości i perspektyw; jednocześnie potwierdza, że zasada, zgodnie z którą to, co jest nielegalne poza internetem, jest nielegalne w internecie, powinna nadal obowiązywać; |
| --- | --- |

66.

| 67. | zwraca uwagę, że AI jest coraz częściej wykorzystywana w sądownictwie w celu wydawania orzeczeń, które są bardziej racjonalne, w większym stopniu zgodne z obowiązującymi przepisami i szybsze; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że oczekuje się przyspieszenia postępowań sądowych dzięki zastosowaniu sztucznej inteligencji; |
| --- | --- |

67.

| 68. | za konieczne uważa sprecyzowanie, czy właściwe jest częściowe powierzenie AI decyzji w zakresie egzekwowania prawa, przy jednoczesnym zachowaniu kontroli człowieka nad ostateczną decyzją; |
| --- | --- |

68.

| 69. | podkreśla, że wykorzystanie AI w wymiarze sprawiedliwości mogłoby poprawić analizę i gromadzenie danych oraz ochronę ofiar, a także że mogłoby stanowić przedmiot prac badawczo-rozwojowych, którym towarzyszy ocena skutków, w szczególności pod względem gwarancji sprawiedliwości proceduralnej oraz ochrony przed stronniczością i dyskryminacją, z zastosowaniem zasady ostrożności; przypomina jednak, że AI nie może zastąpić człowieka w wydawaniu wyroków czy podejmowaniu decyzji; |
| --- | --- |

69.

| 70. | przypomina o znaczeniu zasad zarządzania, przejrzystości, bezstronności, rozliczalności, uczciwości i integralności intelektualnej w stosowaniu AI w wymiarze sprawiedliwości w sprawach karnych; |
| --- | --- |

70.

| 71. | nalega na państwa członkowskie, aby przed automatyzacją działań związanych ze sprawowaniem władzy publicznej, zwłaszcza w obszarze wymiaru sprawiedliwości, oceniły ryzyko związane z technologiami opartymi na AI; wzywa państwa członkowskie, aby rozważyły, czy konieczne jest zapewnienie zabezpieczeń, takich jak nadzór ze strony wykwalifikowanego specjalisty i zasady etyki zawodowej; |
| --- | --- |

71.

| 72. | zwraca uwagę, że technologie AI umożliwiają automatyzację przetwarzania informacji i działań informacyjnych na niespotykaną dotychczas skalę, na przykład w przypadku masowej inwigilacji w strefie cywilnej i wojskowej, co grozi łamaniem praw podstawowych i prowadzi do bezprawnej ingerencji w suwerenność państw; apeluje, by na mocy prawa międzynarodowego prowadzić kontrolę działań w zakresie masowej inwigilacji, w tym zagadnień dotyczących jurysdykcji i egzekwowania prawa; wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu opracowania kilku wysoce inwazyjnych aplikacji do oceny punktowej obywateli, gdyż stanowią one poważne zagrożenie dla poszanowania praw podstawowych; apeluje, aby wyraźnie zakazać stosowania przez organy publiczne na masową skalę ocen punktowych w celu ograniczenia praw obywateli; wzywa do zwiększenia odpowiedzialności podmiotów prywatnych na mocy prawa międzynarodowego, z uwagi na hegemonię decyzyjną i kontrolę sprawowaną przez niektóre podmioty prywatne nad rozwojem tych technologii; w związku z tym wzywa Komisję, Radę i państwa członkowskie, aby były szczególnie uważne przy negocjowaniu, zawieraniu i ratyfikowaniu umów międzynarodowych dotyczących transgranicznych spraw rodzinnych, np. uprowadzeń dzieci za granicę, oraz dbały o to, by w tych sytuacjach systemy AI były zawsze wykorzystywane przy skutecznej weryfikacji ze strony człowieka i z poszanowaniem sprawiedliwości proceduralnej w UE i w państwach będących sygnatariuszami tych umów; |
| --- | --- |

72.

| 73. | domaga się informowania opinii publicznej o stosowaniu AI w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości oraz tego, by takie zastosowania nie powodowały dyskryminacji wynikającej z tendencyjności programowania; podkreśla, że należy szanować prawo każdej osoby do dostępu do urzędnika publicznego, a także prawo odpowiedzialnego urzędnika do osobistego podjęcia decyzji i odejścia od informacji otrzymanych z AI, jeżeli uzna to za konieczne w świetle szczegółowych informacji dotyczących danej sprawy; podkreśla prawo oskarżonego do odwołania się od decyzji zgodnie z prawem krajowym, co jednak nie eliminuje ostatecznej odpowiedzialności wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

73.

| 74. | apeluje zatem, aby wszystkie te zastosowania w sferze publicznej i administracyjnej były uznawane za informację należącą do domeny publicznej oraz aby uniknąć dyskryminacji wynikającej z tendencyjności programowania; |
| --- | --- |

74.

| 75. | podkreśla, że należy umożliwić właściwe wdrażanie i wykorzystywanie AI; apeluje do państw członkowskich o zapewnienie personelowi cywilnemu i wojskowemu odpowiedniego szkolenia, aby umożliwić mu dokładne identyfikowanie i unikanie dyskryminacji i stronniczości w zbiorach danych; |
| --- | --- |

75.

| 76. | jest głęboko zaniepokojony technologiami deepfake umożliwiającymi tworzenie coraz bardziej realistycznych sfałszowanych zdjęć oraz nagrań audio i wideo, które mogą być wykorzystywane do szantażu, generowania nieprawdziwych informacji lub do podkopywania zaufania publicznego i wpływania na debatę publiczną; uważa, że takie praktyki mogą potencjalnie powodować destabilizację państw poprzez szerzenie dezinformacji i wpływanie na wybory; apeluje w związku z tym, aby zobowiązać twórców wszystkich materiałów typu deepfake lub wszelkich innych realistycznie wykonanych montaży wideo do zamieszczania w nich informacji, że nie są one oryginalne, oraz by wprowadzić ścisłe ograniczenia korzystania z takich materiałów do celów wyborczych, a także rygorystycznie egzekwować te zasady; wzywa do przeprowadzenia odpowiednich badań w tej dziedzinie, aby zadbać o to, by technologie uniemożliwiające takie praktyki dotrzymywały kroku wykorzystaniu AI w złych zamiarach; |
| --- | --- |

76.

Transport

| 77. | zwraca uwagę na istotny potencjał gospodarczy zastosowań AI, w tym dla optymalizacji długoterminowej wydajności, konserwacji, prognozowania awarii i planowania budowy infrastruktury transportowej i budynków, a także dla bezpieczeństwa, efektywności energetycznej i kosztów; wzywa zatem Komisję do dalszego promowania badań nad AI i wymiany dobrych praktyk w dziedzinie transportu; |
| --- | --- |

77.

| 78. | podkreśla konieczność promowania sztucznej inteligencji w celu wspierania multimodalności, interoperacyjności i efektywności energetycznej wszystkich środków transportu, aby zapewnić skuteczniejszą organizację przepływów towarów i pasażerów oraz skuteczniejsze zarządzanie nimi, a także lepsze wykorzystanie infrastruktury i zasobów w całej transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T), oraz aby usunąć przeszkody w tworzeniu rzeczywistego jednolitego europejskiego obszaru transportu; |
| --- | --- |

78.

| 79. | przypomina o korzyściach płynących z europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS), płynnego automatycznego systemu kontroli pociągów, oraz wspiera rozwój i międzynarodową normalizację automatyzacji ruchu kolejowego; |
| --- | --- |

79.

| 80. | z zadowoleniem przyjmuje prace nad projektem badawczym w dziedzinie zarządzania ruchem lotniczym w kontekście jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (SESAR) dotyczącym bezzałogowych systemów powietrznych oraz systemów zarządzania ruchem lotniczym, zarówno cywilnych, jak i wojskowych; |
| --- | --- |

80.

| 81. | przypomina, że pojazdy autonomiczne mają ogromny potencjał w zakresie poprawy mobilności, bezpieczeństwa i korzyści dla środowiska, oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia współpracy między organami regulacyjnymi i wszystkimi zainteresowanymi stronami zaangażowanymi we wdrażanie zautomatyzowanych pojazdów drogowych w UE; |
| --- | --- |

81.

| 82. | zwraca uwagę, że dzięki wykorzystaniu AI w ostatnich latach światowy sektor żeglugi uległ poważnym zmianom; przypomina o prowadzonych obecnie szeroko zakrojonych dyskusjach w ramach Międzynarodowej Organizacji Morskiej na temat skutecznego włączenia nowych i powstających technologii, takich jak autonomiczne statki, do ram regulacyjnych; |
| --- | --- |

82.

| 83. | podkreśla, że inteligentne systemy transportowe łagodzą zatory w ruchu, zwiększają bezpieczeństwo i dostępność, a także przyczyniają się do sprawniejszego zarządzania ruchem, poprawy wydajności i ulepszenia rozwiązań w zakresie mobilności; zwraca uwagę na większe narażenie tradycyjnych sieci transportowych na cyberzagrożenia; przypomina o znaczeniu wystarczających zasobów i dalszych badań nad zagrożeniami bezpieczeństwa w zapewnianiu bezpieczeństwa zautomatyzowanych systemów i ich danych; wyraża zadowolenie, że Komisja zamierza włączyć cyberbezpieczeństwo jako stały punkt do dyskusji z organizacjami międzynarodowymi związanymi z transportem; |
| --- | --- |

83.

| 84. | z zadowoleniem przyjmuje starania na rzecz wprowadzenia systemów AI w sektorze publicznym i będzie wspierać dalsze dyskusje na temat wdrażania AI w transporcie; wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny wykorzystania AI i innych podobnych technologii w sektorze transportu oraz do sporządzenia niewyczerpującego wykazu segmentów wysokiego ryzyka w systemach AI, zastępujących decyzje w ramach prerogatyw władzy publicznej w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

84.

| 85. | podkreśla, że Europejski Fundusz Obronny i stała współpraca strukturalna powinny stymulować współpracę między państwami członkowskimi a europejskim przemysłem obronnym w celu rozwijania nowych europejskich zdolności obronnych w dziedzinie AI i zapewnienia bezpieczeństwa dostaw, z uwzględnieniem kwestii etycznych; podkreśla potrzebę unikania fragmentacji poprzez budowanie pomostów między różnymi podmiotami i dziedzinami stosowania, promowanie kompatybilności i interoperacyjności na wszystkich poziomach oraz skupienie się na wspólnym wypracowaniu rozwiązań dotyczących architektury i platform; przypomina ponadto, że następny instrument „Łącząc Europę”, który również promuje inteligentną infrastrukturę, będzie obejmował fundusz przeznaczony na dostosowanie i rozwój cywilnej lub wojskowej infrastruktury transportowej podwójnego zastosowania w ramach TEN-T w celu zwiększenia synergii między potrzebami cywilnymi i w zakresie obrony oraz z myślą o poprawie mobilności cywilnej i wojskowej w Unii; podkreśla w związku z tym potrzebę dalszych europejskich inwestycji, badań i przywództwa w zakresie technologii mających zarówno duży wpływ na wzrost gospodarczy, jak i znaczny potencjał podwójnego zastosowania; |
| --- | --- |

85.

| 86. | podkreśla, że wiele inwestycji w nowe technologie w dziedzinie transportu i mobilności jest opartych na zasadach rynkowych, ale komercyjne gotowe technologie i produkty podwójnego zastosowania są często wykorzystywane w innowacyjny sposób do celów wojskowych; podkreśla zatem, że przy opracowywaniu standardów stosowania AI w różnych obszarach sektora handlu i obronności należy wziąć pod uwagę potencjał podwójnego zastosowania rozwiązań wykorzystujących AI; wzywa do uwzględnienia wysokich standardów etycznych i polityki w opracowywaniu technologii, produktów i zasad działania w dziedzinie obronności; |
| --- | --- |

86.

| 87. | podkreśla, że skuteczny transport towarów, amunicji, uzbrojenia i wojsk stanowi istotny element udanych operacji wojskowych; podkreśla, że należy się spodziewać, iż AI będzie odgrywać kluczową rolę i oferować liczne możliwości w dziedzinie logistyki i transportu do celów wojskowych; zwraca uwagę, że kraje na całym świecie, w tym państwa członkowskie UE, włączają zastosowanie broni i innych systemów wykorzystujących AI do swojego arsenału środków na lądzie, morzu i w powietrzu; przypomina, że zastosowanie AI w sektorze transportu mogłoby zapewnić nowe zdolności i umożliwić nowe rodzaje taktyki, takie jak połączenie wielu systemów, np. dronów, bezzałogowych łodzi lub czołgów w ramach niezależnej i skoordynowanej operacji; |
| --- | --- |

87.

Prawo prywatne międzynarodowe

| 88. | zwraca uwagę, że w związku z faktem, iż coraz więcej sporów z zakresu prawa prywatnego międzynarodowego powstaje w wyniku umiędzynarodowienia działalności człowieka, zarówno w internecie, jak i w świecie rzeczywistym, AI może pomóc w ich rozstrzyganiu, tworząc modele pozwalające ustalić sąd właściwy i prawo właściwe w każdej sprawie, ale także wskazać najbardziej problematyczne kolizje ustawodawstw i zaproponować sposoby ich rozwiązania; |
| --- | --- |

88.

| 89. | uważa jednak, że o stosowaniu AI w dziedzinie prawa prywatnego międzynarodowego należy odpowiednio informować opinię publiczną, a stosowanie to nie może prowadzić do dyskryminacji wskutek programowania, która prowadziłaby do systematycznego faworyzowania jednego prawa krajowego kosztem innego, należy zapewnić poszanowanie właściwości sądu określonego z góry przez prawo, dopuszczać odwołania zgodnie z obowiązującym prawem oraz umożliwić wszystkim sędziom nieuwzględnienie rozwiązania zaproponowanego przez AI; |
| --- | --- |

89.

| 90. | podkreśla, że ruch pojazdów autonomicznych w Unii Europejskiej, który może być źródłem szczególnie dużej liczby sporów z zakresu prawa prywatnego międzynarodowego, musi być przedmiotem szczególnych przepisów europejskich określających system prawny mający zastosowanie w przypadku szkód transgranicznych; |
| --- | --- |

90.

| 91. | wskazuje, że z uwagi na rosnące znaczenie badań i rozwoju w sektorze prywatnym oraz ogromne inwestycje państw trzecich UE mierzy się z silną konkurencją; popiera zatem starania UE na rzecz dalszego zwiększania swojej przewagi konkurencyjnej i uważa, UE powinna dążyć do tego, by to ona ustalała normy dotyczące AI w świecie, w którym istnieje bardzo gęsta sieć wzajemnych połączeń, dzięki przyjęciu skutecznej strategii wobec swoich partnerów zewnętrznych, wspieraniu ich wysiłków na rzecz ustanowienia ogólnoświatowych norm etycznych w zakresie AI na szczeblu międzynarodowym, zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i wymogami w zakresie ochrony konsumentów, a także zgodnie z europejskimi wartościami i prawami podstawowymi; uważa, że ma to również kluczowe znaczenie dla konkurencyjności i zrównoważonego charakteru europejskich przedsiębiorstw; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zacieśnienia współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, takimi jak ONZ, OECD, grupy G7 i G20, oraz do zaangażowania się w szerszy dialog mający na celu sprostanie wyzwaniom wynikającym z rozwoju tej szybko zmieniającej się technologii; uważa, że te starania powinny zmierzać w szczególności do ustanowienia wspólnych norm i zwiększenia interoperacyjności systemów opartych na AI; wzywa Komisję do wspierania dialogu, ściślejszej współpracy i synergii między państwami członkowskimi, naukowcami, pracownikami naukowymi, podmiotami społeczeństwa obywatelskiego i sektorem prywatnym, w szczególności wiodącymi przedsiębiorstwami, a także wojskiem, aby zagwarantować inkluzywny charakter procesów kształtowania polityki w dziedzinie regulacji dotyczących AI związanej z obronnością; |
| --- | --- |

91.

Wytyczne

| 92. | uważa, że technologie i systemy sieciowe oparte na AI powinny służyć zagwarantowaniu obywatelom pewności prawa; w związku z powyższym podkreśla, że należy nadal stosować normy dotyczące konfliktu przepisów i jurysdykcji, a jednocześnie brać pod uwagę interesy obywateli oraz potrzebę ograniczenia ryzyka wykorzystywania różnic w systemach prawnych; przypomina, że sztuczna inteligencja nie może zastępować ludzi w procesie sądowym przy wydawaniu wyroków lub podejmowaniu jakichkolwiek ostatecznych decyzji, ponieważ decyzje takie muszą być zawsze podejmowane przez człowieka i podlegać ścisłej weryfikacji i rzetelnemu postępowaniu sądowemu; podkreśla, że w przypadku wykorzystywania dowodów pochodzących z technologii wspomaganych przez AI organy sądowe powinny mieć obowiązek uzasadniania swoich decyzji; |
| --- | --- |

92.

| 93. | przypomina, że AI jest wyrazem postępu naukowego, który nie może naruszać prawa, a wręcz przeciwnie, musi mu zawsze podlegać – w Unii Europejskiej prawu ustanawianemu przez instytucje i państwa członkowskie – i że w żadnych okolicznościach AI, robotyka i powiązane technologie nie mogą być sprzeczne z prawami podstawowymi oraz zasadami demokracji i praworządności; |
| --- | --- |

93.

| 94. | podkreśla, że sztuczna inteligencja wykorzystywana do celów obronnych powinna być odpowiedzialna, sprawiedliwa, możliwa do śledzenia, wiarygodna i poddająca się zarządzaniu; |
| --- | --- |

94.

| 95. | uważa, że sztuczna inteligencja, robotyka i powiązane z nimi technologie, w tym oprogramowanie, algorytmy oraz dane wykorzystywane lub generowane przez te technologie, bez względu na dziedzinę, w której są stosowane, należy opracowywać w sposób bezpieczny i precyzyjny pod względem technicznym; |
| --- | --- |

95.

o

o o

| 96. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

96.

---

(1)  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, s. 22.

(2)  Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16.

(3)  Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1.

(4)  Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89.

(5)  Dz.U. L 252 z 8.10.2018, s. 1.

(6)  Dz.U. C 252 z 18.7.2018, s. 239.

(7)  Dz.U. C 307 z 30.8.2018, s. 163.

(8)  Dz.U. C 433 z 23.12.2019, s. 86.

(9)  Dz.U. C 433 z 23.12.2019, s. 42.

(10)  Dz.U. C 449 z 23.12.2020, s. 37.

(11)  Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22).

(12)  Dyrektywa 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniająca dyrektywę 95/16/WE (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24).

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/958 z dnia 28 czerwca 2018 r. w sprawie analizy proporcjonalności przed przyjęciem nowych regulacji dotyczących zawodów (Dz.U. L 173 z 9.7.2018, s. 25).

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/47 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/47

---

P9_TA(2021)0010

Przegląd wytycznych dotyczących transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T)

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie przeglądu wytycznych dotyczących transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) (2019/2192(INI))

(2021/C 456/05)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylające decyzję nr 661/2010/UE (1) (rozporządzenie w sprawie TEN-T), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylające decyzję nr 661/2010/UE (1) (rozporządzenie w sprawie TEN-T),

| — | uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” (2),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2144 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów dotyczących homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, w odniesieniu do ich ogólnego bezpieczeństwa oraz ochrony osób znajdujących się w pojeździe i niechronionych uczestników ruchu drogowego (3) (rozporządzenie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2144 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów dotyczących homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, w odniesieniu do ich ogólnego bezpieczeństwa oraz ochrony osób znajdujących się w pojeździe i niechronionych uczestników ruchu drogowego (3) (rozporządzenie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1936 z dnia 23 października 2019 r. zmieniającą dyrektywę 2008/96/WE w sprawie zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1936 z dnia 23 października 2019 r. zmieniającą dyrektywę 2008/96/WE w sprawie zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 czerwca 2020 r. w sprawie turystyki i transportu w roku 2020 i w dalszej przyszłości (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 czerwca 2020 r. w sprawie turystyki i transportu w roku 2020 i w dalszej przyszłości (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. w sprawie usprawnienia połączeń i poprawy dostępności infrastruktury transportowej w Europie Środkowo-Wschodniej (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. w sprawie usprawnienia połączeń i poprawy dostępności infrastruktury transportowej w Europie Środkowo-Wschodniej (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie mobilności wojskowej (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie mobilności wojskowej (7),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu (8),

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalne nr 10/2020 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 16 czerwca 2020 r. pt. „Unijna infrastruktura transportowa – należy przyspieszyć wdrażanie wielkich projektów, tak aby terminowo osiągnąć efekty na poziomie całej sieci” (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalne nr 10/2020 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 16 czerwca 2020 r. pt. „Unijna infrastruktura transportowa – należy przyspieszyć wdrażanie wielkich projektów, tak aby terminowo osiągnąć efekty na poziomie całej sieci” (9),

| — | uwzględniając przegląd horyzontalny nr 09/2018 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 6 grudnia 2018 r. pt. „Udoskonalanie sektora transportu w UE – aktualne wyzwania” (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przegląd horyzontalny nr 09/2018 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 6 grudnia 2018 r. pt. „Udoskonalanie sektora transportu w UE – aktualne wyzwania” (10),

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalne nr 13/2017 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 3 października 2017 r. pt. „Jednolity europejski system zarządzania ruchem kolejowym – czy decyzja polityczna ma szansę stać się rzeczywistością?” (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalne nr 13/2017 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 3 października 2017 r. pt. „Jednolity europejski system zarządzania ruchem kolejowym – czy decyzja polityczna ma szansę stać się rzeczywistością?” (11),

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A9-0251/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A9-0251/2020),

| A. | mając na uwadze, że nowoczesna, zrównoważona i dostępna infrastruktura multimodalna i zorientowana na przyszłość logistyka mają zasadnicze znaczenie dla dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz połączeń i konkurencyjności UE, a także jako czynnik warunkujący zrównoważoną, przystępną cenowo, inteligentną, efektywną, interoperacyjną i bezpieczną mobilność; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że nowoczesna, zrównoważona i dostępna infrastruktura multimodalna i zorientowana na przyszłość logistyka mają zasadnicze znaczenie dla dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz połączeń i konkurencyjności UE, a także jako czynnik warunkujący zrównoważoną, przystępną cenowo, inteligentną, efektywną, interoperacyjną i bezpieczną mobilność;

| B. | mając na uwadze, że transeuropejska sieć transportowa (TEN-T) powinna zapewniać spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną oraz dostępność w całej UE i jej regionach, w tym w regionach wiejskich, oddalonych, górskich, słabo zaludnionych, peryferyjnych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych, stymulując tym samym wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy, zmniejszając nierówności, wspierając cyfryzację i innowacje, przeciwdziałając zmianie klimatu oraz zwiększając zdolności adaptacyjne i odporność; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że transeuropejska sieć transportowa (TEN-T) powinna zapewniać spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną oraz dostępność w całej UE i jej regionach, w tym w regionach wiejskich, oddalonych, górskich, słabo zaludnionych, peryferyjnych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych, stymulując tym samym wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy, zmniejszając nierówności, wspierając cyfryzację i innowacje, przeciwdziałając zmianie klimatu oraz zwiększając zdolności adaptacyjne i odporność;

| C. | mając na uwadze, że TEN-T istotnie przyczynia się do realizacji celów politycznych UE w zakresie polityki akcesyjnej i polityki sąsiedztwa, zwłaszcza przez projekty transgraniczne, oraz mając na uwadze, że utrzymanie i wzmocnienie ścisłych połączeń transportowych z państwami trzecimi w ramach TEN-T oraz dalsza integracja krajów Bałkanów Zachodnich i Partnerstwa Wschodniego mają w związku z tym istotne znaczenie dla UE; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że TEN-T istotnie przyczynia się do realizacji celów politycznych UE w zakresie polityki akcesyjnej i polityki sąsiedztwa, zwłaszcza przez projekty transgraniczne, oraz mając na uwadze, że utrzymanie i wzmocnienie ścisłych połączeń transportowych z państwami trzecimi w ramach TEN-T oraz dalsza integracja krajów Bałkanów Zachodnich i Partnerstwa Wschodniego mają w związku z tym istotne znaczenie dla UE;

| D. | mając na uwadze, że ukończenie TEN-T ma kluczowe znaczenie dla przechodzenia na bardziej zrównoważone rodzaje transportu, takie jak kolej i śródlądowe drogi wodne, dla wykorzystywania paliw alternatywnych zgodnie z celami Europejskiego Zielonego Ładu oraz dla ograniczenia emisji gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że ukończenie TEN-T ma kluczowe znaczenie dla przechodzenia na bardziej zrównoważone rodzaje transportu, takie jak kolej i śródlądowe drogi wodne, dla wykorzystywania paliw alternatywnych zgodnie z celami Europejskiego Zielonego Ładu oraz dla ograniczenia emisji gazów cieplarnianych;

| E. | mając na uwadze, że zrównoważony rozwój korytarzy transportowych w Europie, zapewniający łączność północ-południe i wschód-zachód w całej Europie, jest niezbędny do dalszego wzmacniania spójności gospodarczej, terytorialnej i społecznej; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że zrównoważony rozwój korytarzy transportowych w Europie, zapewniający łączność północ-południe i wschód-zachód w całej Europie, jest niezbędny do dalszego wzmacniania spójności gospodarczej, terytorialnej i społecznej;

| F. | mając na uwadze, że trwające negocjacje w sprawie finansowania instrumentu „Łącząc Europę” w ciągu następnych siedmiu lat powinny należycie uwzględniać zobowiązanie państw członkowskich do ukończenia sieci bazowej TEN-T do 2030 r., a sieci kompleksowej do 2050 r.; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że trwające negocjacje w sprawie finansowania instrumentu „Łącząc Europę” w ciągu następnych siedmiu lat powinny należycie uwzględniać zobowiązanie państw członkowskich do ukończenia sieci bazowej TEN-T do 2030 r., a sieci kompleksowej do 2050 r.;

| G. | mając na uwadze, że terminowe ukończenie sieci TEN-T wydaje się być zagrożone, biorąc pod uwagę obecne tempo, w szczególności przy znacznych opóźnieniach w przypadku projektów transgranicznych oraz brakujących ogniwach i połączeniach końcowych, spowodowanych trudnościami finansowymi, operacyjnymi i administracyjnymi, jakie napotykają promotorzy projektów; mając na uwadze, że w sprawozdaniu Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (ETO) wskazano, że kluczowymi czynnikami opóźnień są niedociągnięcia w sprawowaniu nadzoru przez Komisję i w procesach podejmowania decyzji politycznych na szczeblu krajowym, a także słabe zaangażowanie niektórych państw członkowskich w TEN-T i nikłe zainteresowanie tą kwestią; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że terminowe ukończenie sieci TEN-T wydaje się być zagrożone, biorąc pod uwagę obecne tempo, w szczególności przy znacznych opóźnieniach w przypadku projektów transgranicznych oraz brakujących ogniwach i połączeniach końcowych, spowodowanych trudnościami finansowymi, operacyjnymi i administracyjnymi, jakie napotykają promotorzy projektów; mając na uwadze, że w sprawozdaniu Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (ETO) wskazano, że kluczowymi czynnikami opóźnień są niedociągnięcia w sprawowaniu nadzoru przez Komisję i w procesach podejmowania decyzji politycznych na szczeblu krajowym, a także słabe zaangażowanie niektórych państw członkowskich w TEN-T i nikłe zainteresowanie tą kwestią;

| H. | mając na uwadze, że istnieje ryzyko znacznego zmniejszenia środków przeznaczonych na ukończenie TEN-T w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, zwłaszcza po przyjęciu w lipcu 2020 r. konkluzji Rady Europejskiej, w których kwota przewidziana na ogólną pulę środków na transport jest absolutnie niewystarczająca; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że istnieje ryzyko znacznego zmniejszenia środków przeznaczonych na ukończenie TEN-T w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, zwłaszcza po przyjęciu w lipcu 2020 r. konkluzji Rady Europejskiej, w których kwota przewidziana na ogólną pulę środków na transport jest absolutnie niewystarczająca;

| I. | mając na uwadze, że przy wdrażaniu sieci TEN-T należy kierować się zasadą równego traktowania korytarzy sieci bazowej, nie faworyzując niektórych korytarzy kosztem innych; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że przy wdrażaniu sieci TEN-T należy kierować się zasadą równego traktowania korytarzy sieci bazowej, nie faworyzując niektórych korytarzy kosztem innych;

| J. | mając na uwadze, że polityka TEN-T powinna wspierać wdrażanie w całej UE rozwiązań w zakresie innowacyjnego i dostępnego transportu, przesunięcia międzygałęziowego, mobilności niskoemisyjnej i bezemisyjnej, inteligentnych systemów transportowych (np. ITS, RIS), infrastruktury ładowania i tankowania oraz paliw alternatywnych; mając na uwadze, że nowatorski charakter i cyfryzacja TEN-T wymagają dodatkowych inwestycji; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że polityka TEN-T powinna wspierać wdrażanie w całej UE rozwiązań w zakresie innowacyjnego i dostępnego transportu, przesunięcia międzygałęziowego, mobilności niskoemisyjnej i bezemisyjnej, inteligentnych systemów transportowych (np. ITS, RIS), infrastruktury ładowania i tankowania oraz paliw alternatywnych; mając na uwadze, że nowatorski charakter i cyfryzacja TEN-T wymagają dodatkowych inwestycji;

| K. | mając na uwadze, że trwający kryzys związany z COVID-19 pokazał, że sektor transportu i logistyki oraz jego pracownicy mają zasadnicze znaczenie dla gospodarki, która opiera się na niezawodnych sieciach i arteriach transportu osób i towarów, a także dla funkcjonowania łańcuchów dostaw; mając na uwadze, że rozwój wydajnej i odpornej infrastruktury transportowej powinien leżeć u podstaw wszystkich europejskich i krajowych planów odbudowy i działań z tym związanych, ze szczególnym uwzględnieniem multimodalnych połączeń transportowych między portami, lotniskami, sieciami kolejowymi i drogowymi; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że trwający kryzys związany z COVID-19 pokazał, że sektor transportu i logistyki oraz jego pracownicy mają zasadnicze znaczenie dla gospodarki, która opiera się na niezawodnych sieciach i arteriach transportu osób i towarów, a także dla funkcjonowania łańcuchów dostaw; mając na uwadze, że rozwój wydajnej i odpornej infrastruktury transportowej powinien leżeć u podstaw wszystkich europejskich i krajowych planów odbudowy i działań z tym związanych, ze szczególnym uwzględnieniem multimodalnych połączeń transportowych między portami, lotniskami, sieciami kolejowymi i drogowymi;

| L. | mając na uwadze, że Europejski Rok Kolei w 2021 r. stanowi okazję do rozpoczęcia zmiany, dzięki której kolej stanie się podstawą transportu pasażerskiego i towarowego w całej Unii, oraz do zwrócenia uwagi na decydującą rolę sieci TEN-T w zwiększaniu spójności społeczno-gospodarczej i rozwoju społeczno-gospodarczego, przy jednoczesnym wzmocnieniu rynku wewnętrznego i promowaniu bardziej konkurencyjnych i wydajnych zrównoważonych rodzajów transportu, tak aby zintensyfikować przejście na transport kolejowy i ukończyć tworzenie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego do 2030 r.; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że Europejski Rok Kolei w 2021 r. stanowi okazję do rozpoczęcia zmiany, dzięki której kolej stanie się podstawą transportu pasażerskiego i towarowego w całej Unii, oraz do zwrócenia uwagi na decydującą rolę sieci TEN-T w zwiększaniu spójności społeczno-gospodarczej i rozwoju społeczno-gospodarczego, przy jednoczesnym wzmocnieniu rynku wewnętrznego i promowaniu bardziej konkurencyjnych i wydajnych zrównoważonych rodzajów transportu, tak aby zintensyfikować przejście na transport kolejowy i ukończyć tworzenie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego do 2030 r.;

Sieć TEN-T dostosowana do wymogów przyszłości

| 1. | podkreśla wartość dodaną multimodalnych korytarzy sieci bazowej obejmujących główne przepływy pasażerów i towarów między państwami członkowskimi i w ich obrębie; uznaje europejską wartość dodaną tych projektów za kluczowy czynnik generujący wsparcie publiczne; uważa, że konieczne jest ich terminowe ukończenie do 2030 r., przy czym priorytetem jest wyeliminowanie wąskich gardeł i brakujących połączeń, a także ukończenie odcinków transgranicznych, wraz z modernizacją i udoskonaleniem istniejących odcinków sieci w korytarzach; |
| --- | --- |

1.

| 2. | przypomina, że polityka TEN-T powinna promować sieci interoperacyjne; zauważa, że wewnętrzne regiony przygraniczne w całej UE stanowią 40 % jej terytorium, a zamieszkuje je jedna trzecia ludności UE; przypomina, że w ramach przeglądu rozporządzenia w sprawie TEN-T oraz jego wdrażania należy zwrócić szczególną uwagę na ułatwienie połączeń transgranicznych, co poprawi interoperacyjność i przyczyni się do multimodalnej integracji infrastruktury transportowej w całej Unii; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa państwa członkowskie, które nie dostosowały jeszcze w wystarczającym stopniu krajowych planów i programów w dziedzinie transportu do celów TEN-T, aby niezwłocznie wyeliminowały to niedociągnięcie z myślą o stosowaniu i przestrzeganiu terminów, celów i ram czasowych określonych w odpowiednich przepisach UE; ponadto przypomina, że ze względu na sieciowy charakter TEN-T brak zgodności lub brak możliwości działania małego segmentu może osłabić wydajność i konkurencyjność całego systemu; w związku z tym apeluje o pilne zidentyfikowanie oraz ukończenie tych problematycznych miejsc i strategicznych segmentów; |
| --- | --- |

3.

| 4. | uważa, że przegląd rozporządzenia w sprawie TEN-T stanowi ważną okazję, by dostosować sieć do przyszłych wyzwań, tak aby zapewnić dobre funkcjonowanie rynku wewnętrznego UE i dalszą realizację jednolitego europejskiego obszaru transportu, a także konkurencyjność UE na świecie w nadchodzących dziesięcioleciach oraz wspierać przechodzenie UE na inteligentną, zrównoważoną, wydajną i bezpieczną mobilność; podkreśla w związku z tym znaczenie aktualizowania sieci, tak aby uwzględnić nowe realia rynkowe, zmiany klimatyczne, środowiskowe i społeczne oraz potrzeby cyfrowe, a także podnieść efektywność istniejącej sieci i przyspieszyć wdrażanie paliw alternatywnych w sektorze transportu; |
| --- | --- |

4.

| 5. | uważa, że ważny jest dalszy rozwój TEN-T, aby skupić się na połączeniu między siecią bazową i kompleksową, w tym w regionach wiejskich, peryferyjnych, słabo zaludnionych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych, a także na odcinkach o największym potencjale tworzenia korzyści społeczno-gospodarczych; podkreśla, że nie należy wprowadzać żadnych istotnych zmian na mapach do czasu ukończenia sieci bazowej; podkreśla jednak potrzebę ograniczonych dostosowań TEN-T w celu odzwierciedlenia rozwoju sieci transportowych oraz poprawy połączeń między poszczególnymi korytarzami i regionami peryferyjnymi, w tym wzmocnienia transgranicznych połączeń kolejowych wykraczających poza podstawowe osie, w szczególności brakujących połączeń na mniejszą skalę o wysokiej europejskiej wartości dodanej w regionach transgranicznych, oraz wzmocnienia komplementarności między polityką TEN-T a strategiami regionalnymi, a także zaspokojenia zmieniających się potrzeb środowiskowych, gospodarczych i społecznych; wzywa Komisję do przyjęcia wszystkich zmian określonych w przeglądzie instrumentu „Łącząc Europę” (12), a także wymogów zawartych we wniosku Komisji dotyczącym rozporządzenia w sprawie usprawnienia środków na rzecz poczynienia postępów w realizacji TEN-T (COM(2018)0277); |
| --- | --- |

5.

| 6. | wzywa Komisję do priorytetowego traktowania w ramach TEN-T pełnego wdrożenia paliw alternatywnych dla wszystkich rodzajów transportu, zwłaszcza paliw odnawialnych, z myślą o dekarbonizacji, w tym opracowania odpowiednich technologii, infrastruktury ładowania i tankowania (np. stacji ładowania pojazdów elektrycznych, stacji tankowania LNG i wodoru), norm bezpieczeństwa, ochrony i interoperacyjności oraz ram regulacyjnych dotyczących paliw alternatywnych w celu osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r., przy poszanowaniu zasady neutralności technologicznej i zapewnieniu różnorodności technologicznej; wzywa do opracowania unijnego planu działania na rzecz infrastruktury drogowej dostosowanego do planu działania przemysłu motoryzacyjnego, aby zapewnić, że inwestycje w infrastrukturę idą w parze z produkcją pojazdów w perspektywie krótko- i średnioterminowej; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla potrzebę dalszego promowania połączeń transportowych w obrębie węzłów miejskich, dworców i węzłów kolejowych, portów śródlądowych i morskich, portów lotniczych, węzłów logistycznych i platform multimodalnych, a także połączeń transportowych z wszystkimi tymi punktami, w tym poprzez ukończenie i modernizację połączeń z nimi, zarówno w sieci bazowej, jak i kompleksowej, aby zapewnić sprawny, wydajny, dostępny, zintegrowany, inteligentny, bezpieczny, wzajemnie połączony, dobrze wyposażony i zrównoważony system mobilności w transporcie pasażerskim i logistyce transportu towarowego, a także poprzez rozwój systemów biletów przesiadkowych, promując w ten sposób skuteczne przesunięcie międzygałęziowe, w szczególności przez wzmocnienie systemów transportu publicznego i zwiększenie połączeń z węzłami miejskimi i obszarami wiejskimi; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla zatem, że planowanemu przeglądowi wytycznych dotyczących TEN-T powinny towarzyszyć zapowiedziane przeglądy dyrektywy w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (13), rozporządzenia w sprawie TEN-T (14) oraz rozporządzenia w sprawie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (15); |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że badania naukowe, innowacje i cyfryzacja odgrywają kluczową rolę w dalszej dekarbonizacji transportu, a jednocześnie zajmują się rosnącą wielkością przewozów pasażerskich i towarowych, zwiększają interoperacyjność multimodalną oraz sprawiają, że transport staje się bezpieczniejszy, bardziej wydajny i odporny, zgodnie z celami Europejskiego Zielonego Ładu; podkreśla, że sieć TEN-T powinna pobudzać innowacyjne zastosowania cyfrowe we wszystkich rodzajach transportu, w tym inteligentne systemy transportowe, europejski system zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS), systemy monitorowania i informacji o ruchu statków, usługi informacji rzecznej, systemy zarządzania ruchem lotniczym (SESAR) oraz systemy monitoringu strukturalnego obiektów infrastruktury; przypomina w tym kontekście, jak ważne jest ukończenie projektu Galileo; zachęca Komisję do promowania wśród państw członkowskich finansowania tych systemów w ramach Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zwraca uwagę, że inteligentne i autonomiczne rozwiązania w zakresie mobilności stają się opłacalne z handlowego punktu widzenia oraz że należy przyspieszyć modernizację odpowiedniej infrastruktury transportowej i cyfrowej TEN-T, zapewniając jednocześnie interoperacyjność transgraniczną, ochronę danych i cyberbezpieczeństwo, aby ułatwić bezpieczną eksploatację pojazdów zautomatyzowanych i podłączonych do internetu zgodnie z nowo przyjętym rozporządzeniem w sprawie ogólnego bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla, że bardzo potrzebne jest europejskie wsparcie na rzecz badań i rozwoju innowacyjnych środków transportu, takich jak bezzałogowe statki powietrzne i kolej magnetyczna; podkreśla, że partnerstwa europejskie w zakresie różnych rodzajów transportu mogą mieć bardzo pozytywny wpływ na bezpieczne, wydajne i inteligentne wdrożenie TEN-T; |
| --- | --- |

11.

| 12. | jest zdania, że zharmonizowane normy w zakresie infrastruktury mające zastosowanie do całej sieci są czynnikiem umożliwiającym utworzenie prawdziwego jednolitego europejskiego obszaru transportu; uważa, że utrzymanie i modernizowanie istniejącej infrastruktury, zwłaszcza na odcinkach transgranicznych, jest ważne ze względu na postęp technologiczny, zmieniające się normy bezpieczeństwa, zwiększenie efektywności, jakości działania i przepustowości, a także nowe funkcje, większą niezawodność i interoperacyjność transgraniczną oraz potrzebę przyjęcia podejścia opartego na cyklu życia i podniesienia odporności infrastruktury na skutki kryzysów takich jak pandemie i zmiana klimatu; zauważa jednak, że finansowanie instrumentu „Łącząc Europę” nie jest wystarczające do osiągnięcia wszystkich tych celów; zwraca uwagę, że koordynacja między państwami członkowskimi jest kluczowa dla zarządzania kryzysami i zapewnienia ciągłego przepływu towarów i dostaw podstawowych towarów dla ludności Unii; wzywa Komisję do zaproponowania ram prawnych w celu poprawy zarządzania ryzykiem, odporności i dostosowania do zmiany klimatu infrastruktury transportowej w sieci bazowej, z uwzględnieniem wszystkich środków transportu; |
| --- | --- |

12.

| 13. | uważa, że niewłaściwe utrzymywanie infrastruktury transportowej może wpłynąć na ciągłość, trwałość, wydajność, bezpieczeństwo, a tym samym odporność TEN-T; zwraca uwagę na znaczenie regularnego i znormalizowanego utrzymywania infrastruktury TEN-T, w szczególności mostów i tuneli, w celu zapewnienia trwałej infrastruktury o wysokiej jakości; wzywa Komisję do wprowadzenia jasnych wskaźników dotyczących wymogów jakościowych dla infrastruktury, w szczególności mostów i tuneli, oraz do opracowania wspólnego europejskiego podejścia do inspekcji i ocen jakości infrastruktury TEN-T; wzywa Komisję do ustanowienia planu monitorowania sieci bazowej w zakresie utrzymania na szczeblu europejskim; apeluje do Komisji i państw członkowskich, a także do Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) i krajowych banków lub instytucji prorozwojowych, o przeprowadzenie analizy nowych programów finansowania, aby ułatwić inwestowanie w utrzymanie sieci; ponadto wzywa państwa członkowskie do opracowania szczegółowych planów krajowych dotyczących finansowania zwyczajnego i nadzwyczajnego utrzymania; |
| --- | --- |

13.

Finansowanie, zarządzanie i nadzór

| 14. | podkreśla, że aby inwestycje w infrastrukturę TEN-T były wystarczające, istotne jest, by wszystkie odpowiednie fundusze UE (instrument „Łącząc Europę”, InvestEU, europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, „Horyzont Europa” itp.) oraz pożyczki EBI były dostosowane do szczególnych potrzeb sektora transportu oraz by państwa członkowskie zobowiązały się do wystarczającego finansowania; wyraża głębokie ubolewanie z powodu decyzji Rady Europejskiej o zaproponowaniu cięć budżetowych w programach ukierunkowanych na przyszłość, takich jak instrument „Łącząc Europę” i InvestEU, zwłaszcza biorąc pod uwagę kluczową rolę, jaką program „Łącząc Europę” odgrywa w ukończeniu sieci TEN-T; zauważa, że bardzo ambitny unijny program dekarbonizacji musi być poparty odpowiednimi instrumentami finansowania i instrumentami finansowymi, aby został zrealizowany z powodzeniem, przy utrzymaniu konkurencyjności zaangażowanych sektorów; wzywa Komisję do wzmocnienia synergii i spójności polityki między odpowiednimi instrumentami UE innymi niż instrument „Łącząc Europę” (np. Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego), a ponadto do optymalizacji wykorzystywania narzędzi łączonych w celu przyciągnięcia inwestorów prywatnych oraz osiągnięcia efektu dźwigni środków publicznych; zwraca uwagę, że odpowiednie instrumenty finansowe zorientowane na klimat i środowisko w ramach Europejskiego Zielonego Ładu powinny zostać udostępnione na inwestycje w sieć TEN-T, które mogą pomóc w skutecznym ograniczeniu emisji w sektorze transportu; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wyraża ubolewanie, że w nowym wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych (WRF) i planie odbudowy państwa członkowskie nadal nie dają wyraźnego sygnału dotyczącego inwestycji infrastrukturalnych ani nie traktują priorytetowo ukończenia sieci TEN-T; podkreśla w związku z tym, że środki dostępne w ramach funduszu Next Generation EU stanowią jedyną możliwość zapewnienia rozbudowy sieci bazowych TEN-T do 2030 r., wzywa Komisję do corocznego informowania Parlamentu o postępie rozbudowy; wzywa Komisję, by w negocjacjach z państwami członkowskimi zarezerwowała odpowiednią część środków pomocowych na rozwój polityki transportowej UE i przekazała Parlamentowi odnośne sprawozdanie końcowe; zwraca się do Komisji o dopilnowanie, by w programach krajowych wdrażających Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności przypisywano istotną rolę inwestycjom w nowoczesną, cyfrową, zrównoważoną i bezpieczną infrastrukturę transportową; |
| --- | --- |

15.

| 16. | przypomina, że ukończenie przytorowej i pokładowej infrastruktury ERTMS jest podstawowym warunkiem wstępnym utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego i umożliwienia prawidłowego funkcjonowania rynku kolejowego w korytarzach TEN-T; podkreśla w związku z tym, że na ukończenie systemu ERTMS w sieciach bazowych potrzeba około 15 mld EUR oraz że Komisja powinna odgrywać istotną rolę w koordynowaniu finansowania i wdrażania; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla, że przestrzeganie terminu określonego w proponowanej dyrektywie w sprawie usprawnienia sieci TEN-T (16) powinno być brane pod uwagę podczas oceny projektów pod kątem spełniania kryteriów kwalifikowalności projektów ustanowionych w ramach instrumentu „Łącząc Europę”; uważa ponadto, że wszelkie występujące opóźnienia powinny uzasadniać badanie stanu zaawansowania projektu i rewizję pomocy finansowej otrzymanej przez Unię w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 (17), które mogłoby skutkować zmniejszeniem lub wycofaniem dotacji; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla, że chociaż sieć TEN-T jest wdrażana stopniowo, a ukończenie sieci bazowej jest priorytetem krótkoterminowym, ponieważ stanowi trzon rozwoju zrównoważonej multimodalnej sieci transportowej i stymuluje rozwój całej sieci kompleksowej, ważne jest zapewnienie wystarczającego finansowania przeznaczonego na sieć kompleksową nieobjętą siecią bazową w celu uniknięcia rosnących rozbieżności; podkreśla w związku z tym, że obie warstwy TEN-T mają kluczowe znaczenie dla integracji sieci połączeń i logistyki w UE; |
| --- | --- |

18.

| 19. | uważa, że fundusze UE, zwłaszcza przydzielone w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, powinny elastycznie i skutecznie przyczyniać się do ukończenia projektów transgranicznych i brakujących połączeń w sposób naprawczy, w przypadku gdy postrzegane rozbieżności lub dysproporcje między obciążeniem kosztami, które mają być finansowane na szczeblu krajowym, a korzyściami społeczno-gospodarczymi spodziewanymi po każdej stronie granicy i z szerszej perspektywy europejskiej zagrażają postępom w terminowej realizacji projektu; w związku z tym wzywa Komisję do przyjęcia bardziej ukierunkowanego podejścia przez stosowanie wyższych stawek współfinansowania w przypadku projektów o największej europejskiej wartości dodanej w celu uwolnienia krajowych inwestycji; |
| --- | --- |

19.

| 20. | jest głęboko zaniepokojony opóźnieniami w ukończeniu projektów, zwłaszcza projektów transgranicznych, gdyż utrudniają one terminowe tworzenie ciągłych korytarzy sieci bazowej TEN-T i doprowadzą do wzrostu kosztów projektów; apeluje do państw członkowskich, aby wywiązały się ze zobowiązań dotyczących podlegających im części sieci i zapewniły skuteczne i terminowe procedury administracyjne i sądowe w pełnym poszanowaniu prawa UE i prawa krajowego, a także wzywa je do zwiększenia stopnia cyfryzacji procesów administracyjnych i sądowych; przypomina państwom członkowskim o konieczności zacieśnienia współpracy z organami innych państw członkowskich w zakresie projektów transgranicznych, np. poprzez ustanowienie za obopólną zgodą wspólnego organu, w szczególności w celu koordynacji harmonogramów i terminów, a także wzywa państwa członkowskie do wdrożenia bez dalszej zwłoki nowej dyrektywy w sprawie usprawnienia usprawniania realizacji sieci TEN-T; wzywa Komisję do wspierania państw członkowskich, które chcą – zgodnie z prawem Unii – wprowadzić istotne klauzule wyłączające, które mogłyby znacznie przyspieszyć krajowe postępowania sądowe; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla, że wdrożenie przez państwa członkowskie unijnych środków usprawniających w procedurach wydawania pozwoleń, transgranicznych procedurach udzielania zamówień i innych procedurach administracyjnych ma kluczowe znaczenie dla ograniczenia przeszkód technicznych i obciążenia administracyjnego, a tym samym ewentualnych opóźnień i potencjalnego wzrostu kosztów projektów infrastruktury transportowej TEN-T; zauważa, że ma to szczególne znaczenie dla zapewnienia pewności promotorom projektów i potencjalnym inwestorom prywatnym (18); wzywa Komisję, by w sprawozdaniach z postępu prac przy realizacji sieci TEN-T dodała rozdział na temat ograniczania nieuzasadnionych obciążeń administracyjnych; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wzywa Komisję do zwiększenia nadzoru nad wdrażaniem sieci TEN-T przez wykorzystanie uprawnień już przyznanych jej na mocy rozporządzenia, wzmocnienie odpowiednich instrumentów, które służą do egzekwowania od państw członkowskich, by wywiązywały się ze zobowiązań, a także wzmocnienie roli koordynatorów europejskich w zarządzaniu korytarzami, zwłaszcza w odniesieniu do połączeń transgranicznych, a także roli punktu kompleksowej obsługi wyznaczonego organu w procedurze wydawania pozwoleń; wzywa Komisję do wzmocnienia i wykorzystywania przepisów art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013 podczas przeglądu wytycznych dotyczących TEN-T w celu zachęcanie państw członkowskich do przyspieszenia planowania i realizacji projektów; wzywa Komisję do wyjaśnienia, jak należy interpretować zasady i wymogi do celów oceny, sprawozdawczości i oceny kwalifikowalności; wzywa Komisję do promowania wymiany najlepszych praktyk w zakresie angażowania społeczeństwa obywatelskiego i zainteresowanych stron oraz konsultacji między państwami członkowskimi, a także do promowania tych praktyk na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zachęca państwa członkowskie do wzmocnienia spójności między krajowymi planami transportowymi a sieciami TEN-T, aby zapewnić właściwe wdrażanie rozporządzenia w sprawie TEN-T; |
| --- | --- |

23.

| 24. | jest zdania, że Agencji Kolejowej Unii Europejskiej (ERA) należy przyznać bardziej znaczącą rolę we wdrażaniu TEN-T, zwłaszcza w zakresie interoperacyjności transgranicznej, poprawy bezpieczeństwa, zwiększenia konkurencyjności i wdrażania ERTMS; wzywa do zwiększenia budżetu ERA na 2021 r., aby wyposażyć agencję w odpowiednie środki finansowe na realizację jej zadań, zwłaszcza w związku z ogłoszeniem roku 2021 Europejskim Rokiem Kolei; |
| --- | --- |

24.

Rodzaje transportu

| 25. | zwraca uwagę na znaczenie poprawy jakości infrastruktury drogowej w ramach TEN-T w całej Unii; |
| --- | --- |

25.

| 26. | w tym kontekście wzywa Komisję do przyjęcia dalszych środków służących szybszemu wprowadzaniu na rynek paliw alternatywnych i zwiększaniu liczby punktów ładowania elektrycznego i stacji paliw wodorowych, a także do uwzględnienia przy tym możliwych przyszłych rozwiązań w zakresie paliw alternatywnych, przy pełnym poszanowaniu zasady neutralności technologicznej; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wzywa do przyjęcia środków służących dalszemu zwiększaniu bezpieczeństwa drogowego oraz utrzymaniu i poprawie bezpieczeństwa operacyjnego przez cały cykl życia infrastruktury krytycznej, a także do uwzględniania przy tym potrzeb niezmotoryzowanych uczestników ruchu, w celu ochrony niechronionych uczestników ruchu drogowego; przypomina o znaczeniu propagowania innowacyjnych i inteligentnych rozwiązań w dziedzinie bezpieczeństwa drogowego w dążeniu do osiągnięcia celu strategicznego UE dotyczącego „wizji zero”; podkreśla, że należy spełniać nowe wymagania bezpieczeństwa określone w dyrektywie (UE) 2019/1936 oraz zwraca uwagę, że dalsze inwestycje w dostosowanie i utrzymanie infrastruktury są w tym celu niezbędne i należy je zagwarantować; podkreśla, że wszelkie upraszczanie wymogów regulacyjnych mających zastosowanie do procedur projektowych w ramach przeglądu wytycznych dotyczących TEN-T nie powinno odbywać się ze szkodą dla najwyższych norm bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

27.

| 28. | przypomina Komisji i państwom członkowskim o potrzebie zapewnienia wystarczającej liczby bezpiecznych i chronionych parkingów dla ciężarówek wzdłuż sieci TEN-T w celu zwiększenia zarówno bezpieczeństwa drogowego, jak i dobrostanu użytkowników sieci, zwłaszcza pracowników sektora transportu; |
| --- | --- |

28.

| 29. | podkreśla, że należy wprowadzić i dostosować specjalne certyfikowane odcinki sieci TEN-T, a także sieci autostrad, w celu spełnienia minimalnych norm eksploatacyjnych dla pojazdów zautomatyzowanych i półautomatycznych oraz dostosowania się do parametrów infrastruktury dotyczących widoczności, stanu sygnalizacji drogowej, znaków drogowych i oznakowania drogowego; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zwraca uwagę na potencjał nowatorskich i aktywnych rodzajów mobilności opartej na sieci w miejskim i lokalnym przewozie osób i towarów; wzywa Komisję i państwa członkowskie do ścisłej współpracy z regionami i miastami, zwłaszcza współpracy transgranicznej, w celu ulepszenia i ukończenia odpowiedniej infrastruktury ostatecznego celu podróży („last mile”) oraz połączeń intermodalnych i transgranicznych w całej sieci TEN-T, co umożliwi sprawniejsze i efektywniejsze wykorzystywanie infrastruktury i usług, a to z kolei zapobiegać będzie zatorom i przyczyni się do redukcji emisji; |
| --- | --- |

30.

| 31. | ponownie podkreśla kluczową rolę transportu kolejowego w obniżaniu emisyjności sektora transportu i przypomina, że pełne wdrożenie czwartego pakietu kolejowego ma istotne znaczenie dla wykorzystania w pełni potencjału kolei; apeluje o to, by rozbudowie infrastruktury kolejowej towarzyszyło wprowadzenie środków mających na celu ograniczenie obciążeń biurokratycznych; wzywa Komisję do informowania Parlamentu corocznie o postępach w tej dziedzinie; uważa, że promowanie przesunięć międzygałęziowych oraz wydajnego transportu kolejowego i kombinowanego, w szczególności w sytuacjach transgranicznych i w przypadku występowania brakujących ogniw na intensywnie wykorzystywanych odcinkach, musi być priorytetem TEN-T i powinno odbywać się przez pełne wdrożenie ERTMS, usunięcie barier regulacyjnych, operacyjnych i technicznych w sieci, zapewnienie równego dostępu przewoźnikom kolejowym, przyspieszenie elektryfikacji, zapewnienie wzajemnych połączeń i interoperacyjności, w tym poprzez optymalizację zdolności przepustowej infrastruktury i modernizację wyposażenia taboru kolejowego, wspieranie badań i innowacji, w tym w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia Shift2Rail, a także optymalizację kolejowych korytarzy towarowych stosownie do zapotrzebowania, w szczególności w centrach logistycznych takich jak porty i porty lotnicze; ponadto podkreśla potrzebę zdefiniowania węzłów tranzytowych i końcowych w sieci, a także wyposażenia węzłów sieci bazowej w platformy tranzytowe, aby usprawnić przepływ pasażerów i towarów; podkreśla znaczenie projektów zwiększających dostępność, zwłaszcza dla osób z niepełnosprawnościami i osób starszych, |
| --- | --- |

31.

| 32. | wzywa Komisję do regularnego przyjmowania wiążących okresowych celów we wdrażaniu ERTMS, aby zakończyć wprowadzanie go do sieci bazowej TEN-T, które ma nastąpić do 2030 r.; uważa, że ERA powinna pełnić swoją funkcję organu systemowego w sposób wydajny i skuteczny oraz wywiązywać się ze swojej wzmocnionej roli i obowiązków w odniesieniu do ERTMS w ramach czwartego pakietu kolejowego; apeluje o sfinansowanie planu wdrażania ERTMS w kolejowych korytarzach towarowych przez projekt stanowiący przedmiot wspólnego zainteresowania w ramach Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności; podkreśla znaczenie stabilności regulacyjnej w odniesieniu do technicznych specyfikacji interoperacyjności jako sposobu odblokowania inwestycji w ERTMS i zwraca się do Komisji o uważne przeanalizowanie dalszych zmian przy aktualizacji TSI na 2030 r. oraz o zapewnienie kompatybilności; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zwraca uwagę, że europejska infrastruktura kolejowa musi zapewniać wystarczającą przepustowość zarówno dla pociągów towarowych, jak i pasażerskich, umożliwiając większe wykorzystanie infrastruktury i generując większy zwrot z inwestycji; apeluje do Komisji o nadanie priorytetu transgranicznym połączeniom kolejowym w celu wzmocnienia przesunięcia międzygałęziowego w międzynarodowym transporcie pasażerskim; podkreśla w związku z tym potencjał pociągów nocnych, jeżeli chodzi o przyjazne dla klimatu i konkurencyjne podróży; uważa, że dla sprawnej transgranicznej komunikacji kolejowej w sieci TEN-T i w europejskich kolejowych korytarzach towarowych niezbędna jest współpraca transgraniczna między zarządcami infrastruktury; i wzywa Komisję, by w ramach przeglądu sieci TEN-T zaproponowała zarządcom infrastruktury wiążące działania; |
| --- | --- |

33.

| 34. | podkreśla, że na nadchodzące lata priorytet należy nadać rozwojowi szybkich i dobrej jakości kolejowych przewozów pasażerskich w sieciach bazowych TEN-T w celu stworzenia rozległej sieci połączeń kolei szybkobieżnej między głównymi miastami europejskimi, które obecnie nie mają dostępu do takich usług, a także w celu zwiększenia konkurencyjności zrównoważonych rodzajów transportu lądowego; |
| --- | --- |

34.

| 35. | podkreśla znaczenie żeglugi śródlądowej jako zrównoważonego rodzaju transportu oraz potrzebę zapewnienia zorientowanej na przyszłość infrastruktury o dużej przepustowości, a także znaczenie niezawodności, jakości i dobrej żeglowności dróg wodnych, zwłaszcza w kontekście zmiany klimatu; uznaje ważną rolę portów w sieci bazowej i kompleksowej jako węzłów strategicznych; wzywa Komisję do zapewnienia sprawnych połączeń między bazowymi i kompleksowymi portami śródlądowymi i morskimi oraz sieciami kolejowymi i drogowymi w celu ułatwienia multimodalności; wzywa do podjęcia działań mających na celu zapewnienie zharmonizowanego transgranicznego wdrożenia systemu informacji żeglugi rzecznej oraz ułatwienie upowszechniania innowacyjnych, skutecznych i zrównoważonych rozwiązań w przedmiotowym sektorze; |
| --- | --- |

35.

| 36. | apeluje o sfinansowanie planu rozwoju żeglugi śródlądowej przez projekt stanowiący przedmiot wspólnego zainteresowania w ramach Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności; |
| --- | --- |

36.

| 37. | podkreśla rolę, jaką wysokiej jakości połączenia morskie odgrywają nie tylko w handlu międzynarodowym UE, ale i handlu wewnątrzunijnym; podkreśla ważną rolę filaru TEN-T, jakim są autostrady morskie, oraz rolę żeglugi bliskiego zasięgu jako zrównoważonych rodzajów transportu w tym kontekście; uważa, że celem filaru dotyczącego autostrad morskich jest ułatwianie dostosowanych do potrzeb połączeń i usług żeglugi morskiej bliskiego zasięgu, sprawnie zintegrowanych z transportem lądowym i uzupełniających go, w dążeniu do ułatwienia współpracy portów morskich i lepszego ich połączenia ze strefami przyległymi, a także wspieranie rozwoju i wprowadzania na rynek czystych i alternatywnych paliw – poddanych ocenie skutków – oraz rozwiązań w zakresie efektywności energetycznej transportu morskiego; w związku z tym wzywa Komisję do oceny, które punkty końcowe korytarza bazowego powinny zostać udostępnione jako połączenia morskie z innymi korytarzami bazowymi, a także do ustalenia, kiedy należy dokonać aktualizacji map TEN-T zgodnie z wynikami tej oceny; |
| --- | --- |

37.

| 38. | podkreśla kluczową rolę portów morskich i śródlądowych jako strategicznych węzłów sieci transportowej łączących żeglugę bliskiego zasięgu i dalekomorską z koleją, transportem drogowym, śródlądowymi drogami wodnymi i rurociągami, a ponadto znajdujących się na styku logistycznych łańcuchów dostaw; podkreśla, że istotne jest zapewnienie dostępności portów TEN-T dla największych statków za pomocą środków gwarancji dotyczących ładowności; zwraca uwagę na transgraniczny wymiar portów morskich i podkreśla, że porty nie tylko są elementem transportu morskiego, ale również w coraz większym stopniu stanowią klastry wszystkich rodzajów transportu, a także są częścią gospodarki energetycznej, przemysłowej i niebieskiej gospodarki; zawraca uwagę na znaczenie wzmożonego rozwoju współpracy portowej i tworzenia klastrów; uważa, że TEN-T powinna zatem przewidywać ułatwienia dla projektów, których celem jest zwiększanie synergii w obrębie portów między infrastrukturą transportową, energetyczną i cyfrową oraz zapewniać działania służące, w razie potrzeby, modernizacji połączeń kolejowych i drogowych z portami morskimi i śródlądowymi, aby wesprzeć przesunięcie międzygałęziowe i wzmocnić zrównoważoną logistykę; |
| --- | --- |

38.

| 39. | podkreśla znaczenie połączeń morskich bliskiego zasięgu dla regionalnej sieci połączeń, zwłaszcza dla regionów peryferyjnych i wysp; uważa, że wymogi dotyczące autostrad morskich wykluczają krajowe połączenia morskie bliskiego zasięgu; w związku z tym apeluje do Komisji o uproszczenie tych wymogów w rozporządzeniu w sprawie TEN-T, aby połączenia morskie były traktowane na równi z połączeniami lądowymi, z uwzględnieniem, w szczególności, połączeń z portami w ramach kompleksowej sieci; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla dostrzegalny w przemyśle żeglugowym potencjał znacznego ograniczenia emisji, który wykorzystać można by dzięki takim inwestycjom w infrastrukturę portową, które wspierają stosowanie paliw alternatywnych oraz przejście na zasilanie akumulatorowe i dostawy energii podczas postoju statków; zwraca uwagę, że takim inwestycjom należy nadać szczególny priorytet jako sposobowi propagowania multimodalnego transportu bazującego na portach; zwraca się do Komisji o dalsze rozwijanie dostępnych instrumentów finansowych w celu zwiększenia inwestycji w tym celu oraz do dalszego wspierania ciągłego rozwoju różnorodnych czystych technologii przez stymulowanie badań; |
| --- | --- |

40.

| 41. | apeluje do Komisji o uznanie szerszej roli portów, wykraczającej poza funkcje wyłącznie transportowe, w odniesieniu do działań na rzecz obniżenia emisyjności, zwłaszcza pod względem potencjału portów w dziedzinie wykorzystania możliwości, jakie stwarza lądowa i morska energetyka wiatrowa; |
| --- | --- |

41.

| 42. | podkreśla, że transport lotniczy i związana z nim infrastruktura, na przykład porty lotnicze, ma zasadnicze znaczenie dla łączenia UE ze światem i dla połączeń w jej obrębie, w tym połączeń z regionami wiejskimi, słabo zaludnionymi, peryferyjnymi, wyspiarskimi i najbardziej oddalonymi, oraz dla zapewniania multimodalności, na przykład poprzez interoperacyjność, zwłaszcza z transportem kolejowym, a także tworzenie synergii między powiązanymi agencjami UE; uważa, że TEN-T jest ważnym narzędziem przyspieszającym upowszechnianie paliw alternatywnych oraz infrastruktury ładowania i tankowania w tym sektorze, w związku z zapewnianiem niezbędnej przepustowości portów lotniczych w sieci bazowej i kompleksowej; uważa, że dalszy rozwój inicjatywy jednolita europejska przestrzeń powietrzna II+ ma pilny charakter i kluczowe znaczenie dla osiągnięcia bardziej wydajnej i zrównoważonej łączności infrastruktur; przypomina, że kryzys związany z COVID-19 pokazał wartość transportu lotniczego dla gospodarki, a także łączności pasażerów i towarów, a tym samym potrzebę zapewnienia jego odporności na nowe zagrożenia i kryzysy; |
| --- | --- |

42.

| 43. | uważa, że należy wspierać synergie i komplementarność sieci TEN-T i TEN-E, w pełni gwarantując jednocześnie istniejące i przyszłe możliwości finansowania oraz poziomy finansowania przeznaczonego na rozwój TEN-T; podkreśla w tym kontekście, że rurociągi są postrzegane nie tylko jako część infrastruktury energetycznej, ale także jako czynnik umożliwiający przejście na bardziej zrównoważone formy transportu; uznaje rolę rurociągów jako połączenia między klastrami branżowymi i węzłami transportowymi oraz jako środka transportu towarów, a także podkreśla ich znaczenie we wdrażaniu niektórych technologii dekarbonizacji; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla, jak ważne jest posiadanie przez wszystkie państwa członkowskie dobrze rozwiniętej, inteligentnej, bezpiecznej i zrównoważonej sieci TEN-T, która ułatwia mobilność, połączalność i dostępność terytorialną w całej UE, zwłaszcza w regionach peryferyjnych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych, w celu promowania i pobudzania turystyki europejskiej i międzynarodowej; wzywa Komisję do zbadania możliwych synergii z siecią EuroVelo i jej 16 korytarzami, zwłaszcza przez zwiększenie wsparcia finansowego, w celu promowania lokalnej i przyjaznej środowisku turystyki rowerowej w Europie; |
| --- | --- |

44.

Ukierunkowanie strategiczne

| 45. | podkreśla wartość strategiczną, jaką ma dla UE utrzymanie w obrębie TEN-T ścisłych połączeń transportowych z państwami trzecimi oraz dalsza integracja krajów partnerskich z Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), Bałkanów Zachodnich, Wspólnoty Transportowej Europy Południowo-Wschodniej oraz krajów Partnerstwa Wschodniego, a także promowanie lepszej łączności z peryferyjnymi obszarami UE; uważa, że ze względu na strategiczne inwestycje i wzrost wpływów państw trzecich w tym regionie wskazane jest rozszerzenie – w oparciu o normy UE i zasadę wzajemności – połączeń transportowych TEN-T na kraje kandydujące, państwa południowego regionu Morza Śródziemnego i Partnerstwa Wschodniego oraz na Azję; podkreśla ponadto strategiczne znaczenie Morza Śródziemnego dla Unii oraz potrzebę wzmocnienia infrastruktury w państwach południowego regionu Morza Śródziemnego i regionach wyspiarskich UE; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla, że istotne jest zachowanie połączeń TEN-T ze Zjednoczonym Królestwem, poczynając od uznania tego państwa za „państwo sąsiadujące” zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. b) rozporządzenia w sprawie TEN-T, a jednocześnie zabezpieczenie realizacji i zakończenia wspólnie uzgodnionych projektów w zakresie infrastruktury TEN-T oraz dopilnowanie, by Zjednoczone Królestwo uczestniczyło w finansowaniu tego połączenia; wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na zewnętrzne granice UE oraz do monitorowania wpływu wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE na regiony przygraniczne; przypomina o istotnej roli Zjednoczonego Królestwa i tzw. mostu lądowego jako części sieci TEN-T oraz dostrzega negatywny wpływ brexitu na połączalność, dostępność i spójność gospodarczą między Irlandią a Europą kontynentalną oraz ten wpływ na całą wyspę Irlandię; wzywa Komisję do zapewnienia skutecznego połączenia Irlandii z Europą kontynentalną, ze szczególnym uwzględnieniem szlaków morskich, za pośrednictwem sieci bazowej i kompleksowej, niezależnie od kształtu przyszłych stosunków między UE a Zjednoczonym Królestwem; |
| --- | --- |

46.

| 47. | podkreśla, że TEN-T, z jej głównymi węzłami, odgrywa strategiczną rolę w Unii; wzywa Komisję do opracowania planów ochrony infrastruktury strategicznej i całej TEN-T; wzywa Komisję do zapewnienia, aby podczas procedur przetargowych, w odniesieniu do dostępu do zamówień publicznych dotyczących projektów TEN-T w pełni uwzględniano europejski interes strategiczny, zakaz dumpingu cenowego, pełne poszanowanie wysokich europejskich norm pracy i zasady wzajemności; |
| --- | --- |

47.

| 48. | podkreśla znaczenie zwiększenia synergii między sieciami transeuropejskimi w dziedzinie transportu, energii i telekomunikacji oraz między ich odpowiednimi korytarzami w celu zapewnienia sprawnego dostępu do rynku i dystrybucji paliw alternatywnych w transporcie oraz uwzględnienia zmieniających się potrzeb cyfrowych sektora transportu i jego użytkowników; |
| --- | --- |

48.

| 49. | podkreśla, że polityka w zakresie infrastruktury transportowej daje wyraźną możliwość zwiększenia synergii między potrzebami obronnymi a TEN-T, aby osiągnąć ogólny cel, jakim jest poprawa mobilności wojskowej w całej Unii, biorąc pod uwagę równowagę geograficzną i potencjalne korzyści dla ochrony ludności; podkreśla, że infrastrukturę transportową na odcinkach sieci transeuropejskiej określonych jako odpowiednie dla podwójnego zastosowania należy dostosowywać ściśle zgodnie z zasadą podwójnego zastosowania, aby zaspokoić potrzeby zarówno ludności cywilnej, jak i potrzeby w zakresie obronności; wzywa Komisję do utrzymania pierwotnej propozycji finansowania mobilności wojskowej w ramach WRF na lata 2021–2027; |
| --- | --- |

49.

o

o o

| 50. | zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

50.

---

(1)  Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 1.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0420.

(3)  Dz.U. L 325 z 16.12.2019, s. 1.

(4)  Dz.U. L 305 z 26.11.2019, s. 1.

(5)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0169).

(6)  Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 152.

(7)  Dz.U. C 388 z 13.11.2020, s. 22.

(8)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0005.

(9)  https://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/SR20_10/SR_Transport_Flagship_Infrastructures_PL.pdf

(10)  https://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/LR_TRANSPORT/LR_TRANSPORT_PL.pdf

(11)  https://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/SR17_13/SR_ERTMS_RAIL_PL.pdf

(12)  W szczególności zmian określonych w części III załącznika (do rezolucji ustawodawczej Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę”).

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, uchylające decyzję nr 1364/2006/WE oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 713/2009, (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009 (Dz.U. L 115 z 25.4.2013, s. 39).

(15)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 913/2010 z dnia 22 września 2010 r. w sprawie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 22).

(16)  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usprawnienia środków na rzecz poczynienia postępów w realizacji transeuropejskiej sieci transportowej (COM(2018)0277), zmieniony na wniosek dotyczący dyrektywy zgodnie z notą Rady 8726/20 z dnia 12 czerwca 2020 r. (2018/0138(COD)).

(17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające instrument „Łącząc Europę”, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 129).

(18)  Zgodnie z wstępnym porozumieniem z dnia 17 czerwca 2020 r. wynikającym z międzyinstytucjonalnych negocjacji dotyczących rozporządzenia w sprawie usprawnienia środków na rzecz poczynienia postępów w realizacji transeuropejskiej sieci transportowej.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/56 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/56

---

P9_TA(2021)0011

Kontrola stosowania prawa Unii Europejskiej w latach 2017, 2018 i 2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej w latach 2017, 2018 i 2019 (2019/2132(INI))

(2021/C 456/06)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności jego art. 2 i 3, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności jego art. 2 i 3,

| — | uwzględniając sprawozdania roczne Komisji z kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej za lata 2017, 2018 i 2019 (COM(2018)0540, COM(2019)0319 i COM(2020)0350), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania roczne Komisji z kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej za lata 2017, 2018 i 2019 (COM(2018)0540, COM(2019)0319 i COM(2020)0350),

| — | uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Umocnienie praworządności w Unii – Plan działania” (COM(2019)0343), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Umocnienie praworządności w Unii – Plan działania” (COM(2019)0343),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2018 r. w sprawie kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej w 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2018 r. w sprawie kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej w 2016 r. (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 czerwca 2016 r. w sprawie otwartej, efektywnej i niezależnej administracji Unii Europejskiej (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 czerwca 2016 r. w sprawie otwartej, efektywnej i niezależnej administracji Unii Europejskiej (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2013 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie prawodawstwa dotyczącego postępowania administracyjnego w Unii Europejskiej (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2013 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie prawodawstwa dotyczącego postępowania administracyjnego w Unii Europejskiej (3),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 grudnia 2016 r. pt. „Prawo Unii: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu” (4), C(2016)8600, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 grudnia 2016 r. pt. „Prawo Unii: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu” (4), C(2016)8600,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie aktualizacji zasad postępowania w stosunkach ze skarżącymi w przedmiocie stosowania prawa unijnego (COM(2012)0154), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie aktualizacji zasad postępowania w stosunkach ze skarżącymi w przedmiocie stosowania prawa unijnego (COM(2012)0154),

| — | uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 13 kwietnia 2016 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 13 kwietnia 2016 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa (5),

| — | uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt.: „Sprawozdanie na temat praworządności z 2020 r. – Sytuacja w zakresie praworządności w Unii Europejskiej” (COM(2020)0580), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt.: „Sprawozdanie na temat praworządności z 2020 r. – Sytuacja w zakresie praworządności w Unii Europejskiej” (COM(2020)0580),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w oparciu o art. 10 decyzji ramowej Rady 2008/841/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej (COM(2016)0448), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w oparciu o art. 10 decyzji ramowej Rady 2008/841/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej (COM(2016)0448),

| — | uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady pt. „Dziewiąte sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa” (COM(2017)0407), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady pt. „Dziewiąte sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa” (COM(2017)0407),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (6) (czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy), która została zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/843 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającą dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz zmieniającą dyrektywy 2009/138/WE i 2013/36/UE (7) (piąta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (6) (czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy), która została zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/843 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającą dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz zmieniającą dyrektywy 2009/138/WE i 2013/36/UE (7) (piąta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy),

| — | uwzględniając opracowany przez Europejski Trybunał Obrachunkowy przegląd nr 07/2018 pt. „Wdrażanie prawa UE w praktyce – obowiązki Komisji Europejskiej w zakresie nadzoru wynikające z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej (Przegląd horyzontalny)”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opracowany przez Europejski Trybunał Obrachunkowy przegląd nr 07/2018 pt. „Wdrażanie prawa UE w praktyce – obowiązki Komisji Europejskiej w zakresie nadzoru wynikające z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej (Przegląd horyzontalny)”,

| — | uwzględniając opracowany przez Europejski Trybunał Obrachunkowy przegląd nr 02/2020 pt. „Kształtowanie prawa w Unii Europejskiej po niemal 20 latach realizowania strategii lepszego stanowienia prawa”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opracowany przez Europejski Trybunał Obrachunkowy przegląd nr 02/2020 pt. „Kształtowanie prawa w Unii Europejskiej po niemal 20 latach realizowania strategii lepszego stanowienia prawa”,

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając opinie przedstawione przez Komisję Spraw Konstytucyjnych oraz Komisję Petycji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinie przedstawione przez Komisję Spraw Konstytucyjnych oraz Komisję Petycji,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A9-0270/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A9-0270/2020),

| A. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 ust. 3 TUE oraz art. 288 ust. 3 i art. 291 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) państwa członkowskie ponoszą główną odpowiedzialność za prawidłową transpozycję oraz prawidłowe stosowanie i wdrażanie prawa UE w przewidzianym terminie, a także za ustanowienie odpowiednich środków niezbędnych do zapewnienia skutecznej ochrony w dziedzinach objętych kompetencjami unijnymi; mając na uwadze, że przepisy europejskie są skuteczne o ile z jednej strony są przetransponowane w sposób terminowy, pełny i dokładny, a z drugiej strony są one odpowiednio stosowane w krajowych porządkach prawnych przez państwa członkowskie, co jest konieczne, aby zapewnić korzyści płynące z polityk UE wszystkim obywatelom europejskim oraz równe warunki przedsiębiorstwom na całym rynku wewnętrznym; mając na uwadze, że ustawodawstwo UE powinno przestrzegać zasad lojalnej współpracy, przyznania kompetencji, pomocniczości i proporcjonalności; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 ust. 3 TUE oraz art. 288 ust. 3 i art. 291 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) państwa członkowskie ponoszą główną odpowiedzialność za prawidłową transpozycję oraz prawidłowe stosowanie i wdrażanie prawa UE w przewidzianym terminie, a także za ustanowienie odpowiednich środków niezbędnych do zapewnienia skutecznej ochrony w dziedzinach objętych kompetencjami unijnymi; mając na uwadze, że przepisy europejskie są skuteczne o ile z jednej strony są przetransponowane w sposób terminowy, pełny i dokładny, a z drugiej strony są one odpowiednio stosowane w krajowych porządkach prawnych przez państwa członkowskie, co jest konieczne, aby zapewnić korzyści płynące z polityk UE wszystkim obywatelom europejskim oraz równe warunki przedsiębiorstwom na całym rynku wewnętrznym; mając na uwadze, że ustawodawstwo UE powinno przestrzegać zasad lojalnej współpracy, przyznania kompetencji, pomocniczości i proporcjonalności;

| B. | mając na uwadze, że konieczne jest uznanie, jak ważny jest czynny wkład parlamentów narodowych w należyte funkcjonowanie UE oraz w zapewnienie poszanowania zasady pomocniczości zgodnie z procedurą zapisaną w Protokole w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności stanowiącym protokół nr 2 do TFUE; mając na uwadze, że powinniśmy nadal wspierać ściślejszą współpracę z parlamentami narodowymi w procesie stanowienia prawa; przypomina, że w 2019 r. przedłożono 159 sprawozdań i nie przedłożono ani jednej uzasadnionej opinii, przy czym łączna liczba sprawozdań w ciągu ostatnich dziewięciu lat wyniosła 4 918, a łączna liczba uzasadnionych opinii – 439; mając na uwadze, że do dziś procedurę żółtej kartki uruchomiono tylko trzy razy, a po procedurę pomarańczowej kartki nie sięgnięto ani razu; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że konieczne jest uznanie, jak ważny jest czynny wkład parlamentów narodowych w należyte funkcjonowanie UE oraz w zapewnienie poszanowania zasady pomocniczości zgodnie z procedurą zapisaną w Protokole w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności stanowiącym protokół nr 2 do TFUE; mając na uwadze, że powinniśmy nadal wspierać ściślejszą współpracę z parlamentami narodowymi w procesie stanowienia prawa; przypomina, że w 2019 r. przedłożono 159 sprawozdań i nie przedłożono ani jednej uzasadnionej opinii, przy czym łączna liczba sprawozdań w ciągu ostatnich dziewięciu lat wyniosła 4 918, a łączna liczba uzasadnionych opinii – 439; mając na uwadze, że do dziś procedurę żółtej kartki uruchomiono tylko trzy razy, a po procedurę pomarańczowej kartki nie sięgnięto ani razu;

| C. | mając na uwadze, że dialog między instytucjami UE a organami krajowymi miał zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia 90 % postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego począwszy od 2014 r. bez udziału Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE); mając na uwadze, że postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego należy stosować jako ostateczność; mając na uwadze, że przepisy unijne powinny być formułowane w sposób zapewniający ich łatwą transpozycję do prawa krajowego; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że dialog między instytucjami UE a organami krajowymi miał zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia 90 % postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego począwszy od 2014 r. bez udziału Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE); mając na uwadze, że postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego należy stosować jako ostateczność; mając na uwadze, że przepisy unijne powinny być formułowane w sposób zapewniający ich łatwą transpozycję do prawa krajowego;

| D. | mając na uwadze, że procedury EU Pilot wprowadzono w celu szybkiego uporania się na wczesnym etapie z potencjalnymi naruszeniami prawa UE w odpowiednich przypadkach w drodze zorganizowanego dialogu między Komisją a państwami członkowskimi służącego rozwiązywaniu problemów; mając na uwadze, ze stosowanie tych procedur było coraz rzadsze od 2017 r., ponieważ stwierdzono, że wiązało się z dodatkowym biurokratycznym obciążeniem procedur i nie zapewniało rzeczywistej wartości dodanej; mając na uwadze, że Komisja nie odpowiedziała jeszcze na ponawiane apele Parlamentu o informowanie go o wszczętych postępowaniach EU Pilot i postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, zwłaszcza jeżeli wynikają one z petycji; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że procedury EU Pilot wprowadzono w celu szybkiego uporania się na wczesnym etapie z potencjalnymi naruszeniami prawa UE w odpowiednich przypadkach w drodze zorganizowanego dialogu między Komisją a państwami członkowskimi służącego rozwiązywaniu problemów; mając na uwadze, ze stosowanie tych procedur było coraz rzadsze od 2017 r., ponieważ stwierdzono, że wiązało się z dodatkowym biurokratycznym obciążeniem procedur i nie zapewniało rzeczywistej wartości dodanej; mając na uwadze, że Komisja nie odpowiedziała jeszcze na ponawiane apele Parlamentu o informowanie go o wszczętych postępowaniach EU Pilot i postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, zwłaszcza jeżeli wynikają one z petycji;

| E. | mając na uwadze, że w 2016 r. Komisja określiła priorytety dla swoich prac nad przypadkami naruszania i doniesieniami, skupiając się na najbardziej poważnych naruszeniach prawa UE wywierających znaczny wpływ na interesy obywateli i przedsiębiorstw, oraz mając na uwadze, że Komisja zaczęła stosować to nowe, bardziej ukierunkowane podejście w 2017 r.; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w 2016 r. Komisja określiła priorytety dla swoich prac nad przypadkami naruszania i doniesieniami, skupiając się na najbardziej poważnych naruszeniach prawa UE wywierających znaczny wpływ na interesy obywateli i przedsiębiorstw, oraz mając na uwadze, że Komisja zaczęła stosować to nowe, bardziej ukierunkowane podejście w 2017 r.;

| F. | mając na uwadze, że postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, a także inne mechanizmy promujące wdrażanie i przestrzeganie zapewniają, że niekorzystnie skutki nieterminowej lub niepełnej transpozycji lub niewłaściwego stosowania prawa UE przez państwa członkowskie nie wpływają negatywnie na obywateli Unii, ani na przedsiębiorstwa unijne; mając na uwadze, że postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego mają ten szkodliwy skutek, że to obywatele płacą za niepełną transpozycję lub niewłaściwe stosowanie prawa europejskiego przez państwa członkowskie; mając na uwadze, że pożądana jest skuteczniejsza współpraca międzyinstytucjonalna, zarówno na szczeblu krajowym, jak i unijnym, oraz wprowadzenie nowych mechanizmów lub dokonanie przeglądu istniejących mechanizmów w celu zagwarantowania prawidłowego stosowania prawa UE; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, a także inne mechanizmy promujące wdrażanie i przestrzeganie zapewniają, że niekorzystnie skutki nieterminowej lub niepełnej transpozycji lub niewłaściwego stosowania prawa UE przez państwa członkowskie nie wpływają negatywnie na obywateli Unii, ani na przedsiębiorstwa unijne; mając na uwadze, że postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego mają ten szkodliwy skutek, że to obywatele płacą za niepełną transpozycję lub niewłaściwe stosowanie prawa europejskiego przez państwa członkowskie; mając na uwadze, że pożądana jest skuteczniejsza współpraca międzyinstytucjonalna, zarówno na szczeblu krajowym, jak i unijnym, oraz wprowadzenie nowych mechanizmów lub dokonanie przeglądu istniejących mechanizmów w celu zagwarantowania prawidłowego stosowania prawa UE;

| G. | mając na uwadze, że poszanowanie praworządności to warunek wstępny zapewnienia demokracji i praw podstawowych; mając na uwadze, że utrzymanie praworządności stanowi warunek niezbędny do korzystania z praw i wywiązywania się z obowiązków wynikających z traktatów i prawa wtórnego; mając na uwadze, że UE ma do odegrania rolę w rozwiązywaniu kwestii związanych z praworządnością, gdziekolwiek się pojawiają; mając na uwadze, że sądy krajowe w państwach członkowskich zapewniają skuteczne egzekwowanie praw i obowiązków przewidzianych prawem UE; mając na uwadze, że niezależne i skuteczne systemy wymiaru sprawiedliwości w państwach członkowskich stanowią również fundament wzajemnego zaufania, które jest podstawą wspólnej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, otoczenia sprzyjającego inwestycjom, trwałości długoterminowego wzrostu gospodarczego i ochrony interesów finansowych UE; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że poszanowanie praworządności to warunek wstępny zapewnienia demokracji i praw podstawowych; mając na uwadze, że utrzymanie praworządności stanowi warunek niezbędny do korzystania z praw i wywiązywania się z obowiązków wynikających z traktatów i prawa wtórnego; mając na uwadze, że UE ma do odegrania rolę w rozwiązywaniu kwestii związanych z praworządnością, gdziekolwiek się pojawiają; mając na uwadze, że sądy krajowe w państwach członkowskich zapewniają skuteczne egzekwowanie praw i obowiązków przewidzianych prawem UE; mając na uwadze, że niezależne i skuteczne systemy wymiaru sprawiedliwości w państwach członkowskich stanowią również fundament wzajemnego zaufania, które jest podstawą wspólnej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, otoczenia sprzyjającego inwestycjom, trwałości długoterminowego wzrostu gospodarczego i ochrony interesów finansowych UE;

| H. | mając na uwadze, że ochrona praw podstawowych i swobód obywatelskich, niezależne i bezstronne organy sądowe, wolność wypowiedzi, pluralizm mediów i brak wpływów lub nacisków politycznych na media, poszanowanie legalności przez podmioty szczebla niższego niż krajowy oraz walka z korupcją i infiltracją legalnej gospodarki przez przestępczość zorganizowaną to podstawowe warunki zagwarantowania równości wobec prawa, obrony praw obywatelskich, zapobiegania nadużyciom i zapewnienia odpowiedzialności osób administrujących sprawami publicznymi; mając na uwadze, że wolność, pluralizm i niezależność mediów są kluczowymi elementami prawa do wolności wypowiedzi; mając na uwadze, że niezależne i wolne media odgrywają zasadniczą rolę w demokratycznym społeczeństwie, jak zapisano w Karcie praw podstawowych UE (zwanej dalej ,,Kartą oraz w TUE; mając na uwadze, że kampanie dezinformacji mające na celu wprowadzanie opinii publicznej w błąd co do działań UE wymierzone są również w środki podejmowane z myślą o zapewnieniu prawidłowego stosowania prawa UE w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że ochrona praw podstawowych i swobód obywatelskich, niezależne i bezstronne organy sądowe, wolność wypowiedzi, pluralizm mediów i brak wpływów lub nacisków politycznych na media, poszanowanie legalności przez podmioty szczebla niższego niż krajowy oraz walka z korupcją i infiltracją legalnej gospodarki przez przestępczość zorganizowaną to podstawowe warunki zagwarantowania równości wobec prawa, obrony praw obywatelskich, zapobiegania nadużyciom i zapewnienia odpowiedzialności osób administrujących sprawami publicznymi; mając na uwadze, że wolność, pluralizm i niezależność mediów są kluczowymi elementami prawa do wolności wypowiedzi; mając na uwadze, że niezależne i wolne media odgrywają zasadniczą rolę w demokratycznym społeczeństwie, jak zapisano w Karcie praw podstawowych UE (zwanej dalej ,,Kartą oraz w TUE; mając na uwadze, że kampanie dezinformacji mające na celu wprowadzanie opinii publicznej w błąd co do działań UE wymierzone są również w środki podejmowane z myślą o zapewnieniu prawidłowego stosowania prawa UE w państwach członkowskich;

| I. | mając na uwadze, że art. 21 Karty zakazuje wszelkich form dyskryminacji, w tym dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność; mając na uwadze, że wiele aktów ustawodawczych mających na celu konkretne wdrożenie tej podstawowej zasady do dziś nie jest prawidłowo wdrożonych w kilku państwach członkowskich; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że art. 21 Karty zakazuje wszelkich form dyskryminacji, w tym dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność; mając na uwadze, że wiele aktów ustawodawczych mających na celu konkretne wdrożenie tej podstawowej zasady do dziś nie jest prawidłowo wdrożonych w kilku państwach członkowskich;

| J. | mając na uwadze, że Europol stwierdził, iż część rocznego PKB UE wynosząca od 0,7 % do 1,28 % jest wykorzystywana na podejrzane działania finansowe, takie jak pranie nielegalnie uzyskanych środków; mając na uwadze, że Komisja wszczęła postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wobec większości państw członkowskich, które nie wdrożyły prawidłowo dyrektyw w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy (w szczególności czwartej i piątej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy); |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że Europol stwierdził, iż część rocznego PKB UE wynosząca od 0,7 % do 1,28 % jest wykorzystywana na podejrzane działania finansowe, takie jak pranie nielegalnie uzyskanych środków; mając na uwadze, że Komisja wszczęła postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wobec większości państw członkowskich, które nie wdrożyły prawidłowo dyrektyw w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy (w szczególności czwartej i piątej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy);

| K. | mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie wprowadziły programy, które zawierają bezpośrednio lub pośrednio sprzedaż obywatelstwa UE; mając na uwadze, że wyrażono poważne zaniepokojenie w związku z nielegalnym wykorzystywaniem takich programów, co spowodowało problemy związane z bezpieczeństwem, brakiem przejrzystości, osłabieniem zaufania obywateli do wartości i zasad UE i sprzyjaniem terroryzmowi, przestępczości zorganizowanej oraz praniu pieniędzy; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie wprowadziły programy, które zawierają bezpośrednio lub pośrednio sprzedaż obywatelstwa UE; mając na uwadze, że wyrażono poważne zaniepokojenie w związku z nielegalnym wykorzystywaniem takich programów, co spowodowało problemy związane z bezpieczeństwem, brakiem przejrzystości, osłabieniem zaufania obywateli do wartości i zasad UE i sprzyjaniem terroryzmowi, przestępczości zorganizowanej oraz praniu pieniędzy;

| L. | mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniem Komisji decyzja ramowa Rady 2008/841/WSiSW w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej (8) nie gwarantuje koniecznego minimalnego poziomu zbliżenia przepisów w odniesieniu do zarządzania organizacją przestępczą lub przynależności do niej w oparciu o jednolitą definicję organizacji przestępczej; mając na uwadze, że decyzja ramowa pozwala państwom członkowskim na niewprowadzanie pojęcia organizacji przestępczej do ich ustawodawstwa krajowego, natomiast mogą one stosować obowiązujące krajowe prawo karne, odwołując się do ogólnych przepisów dotyczących udziału w określonych przestępstwach i ich przygotowywania; mając na uwadze, że w konsekwencji mogą powstać kolejne rozbieżności w praktycznym stosowaniu decyzji ramowej; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniem Komisji decyzja ramowa Rady 2008/841/WSiSW w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej (8) nie gwarantuje koniecznego minimalnego poziomu zbliżenia przepisów w odniesieniu do zarządzania organizacją przestępczą lub przynależności do niej w oparciu o jednolitą definicję organizacji przestępczej; mając na uwadze, że decyzja ramowa pozwala państwom członkowskim na niewprowadzanie pojęcia organizacji przestępczej do ich ustawodawstwa krajowego, natomiast mogą one stosować obowiązujące krajowe prawo karne, odwołując się do ogólnych przepisów dotyczących udziału w określonych przestępstwach i ich przygotowywania; mając na uwadze, że w konsekwencji mogą powstać kolejne rozbieżności w praktycznym stosowaniu decyzji ramowej;

| M. | mając na uwadze, że kryzys uchodźczy ujawnił potrzebę pilnej reformy wspólnego europejskiego systemu azylowego oraz większego podziału obowiązków między państwa członkowskie; mając na uwadze, że obowiązkowe mechanizmy pilnej relokacji osób ubiegających się o azyl z Włoch i Grecji okazały się nieskuteczne, przynosząc w szczególności poważne następstwa o charakterze fizycznym i psychologicznym dla małoletnich, zwłaszcza małoletnich bez opieki; mając na uwadze, że Komisja wszczęła postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wobec Republiki Czeskiej, Polski i Węgier w związku z odmową zastosowania się do decyzji o relokacji; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że kryzys uchodźczy ujawnił potrzebę pilnej reformy wspólnego europejskiego systemu azylowego oraz większego podziału obowiązków między państwa członkowskie; mając na uwadze, że obowiązkowe mechanizmy pilnej relokacji osób ubiegających się o azyl z Włoch i Grecji okazały się nieskuteczne, przynosząc w szczególności poważne następstwa o charakterze fizycznym i psychologicznym dla małoletnich, zwłaszcza małoletnich bez opieki; mając na uwadze, że Komisja wszczęła postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wobec Republiki Czeskiej, Polski i Węgier w związku z odmową zastosowania się do decyzji o relokacji;

| N. | mając na uwadze, że zgodnie z kodeksem granicznym Schengen tymczasowe przywrócenie kontroli na granicach jest możliwe jedynie w wyjątkowych okolicznościach i jako ostateczność; mając na uwadze, że wiele państw członkowskich naruszyło przepisy, przedłużając kontrole na granicach bez należytego uzasadnienia; mając na uwadze, że Komisja nie uznała za stosowne, aby wszcząć postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wobec tych państw; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że zgodnie z kodeksem granicznym Schengen tymczasowe przywrócenie kontroli na granicach jest możliwe jedynie w wyjątkowych okolicznościach i jako ostateczność; mając na uwadze, że wiele państw członkowskich naruszyło przepisy, przedłużając kontrole na granicach bez należytego uzasadnienia; mając na uwadze, że Komisja nie uznała za stosowne, aby wszcząć postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wobec tych państw;

| O. | mając na uwadze, że wolność, pluralizm i niezależność mediów są kluczowymi elementami prawa do wolności wypowiedzi; mając na uwadze, że media odgrywają zasadniczą rolę w demokratycznym społeczeństwie, jak zapisano w Karcie oraz w TUE; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że wolność, pluralizm i niezależność mediów są kluczowymi elementami prawa do wolności wypowiedzi; mając na uwadze, że media odgrywają zasadniczą rolę w demokratycznym społeczeństwie, jak zapisano w Karcie oraz w TUE;

| P. | mając na uwadze, że dyrektywa 2014/59/UE ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych ma na celu ograniczenie szkód spowodowanych wpływem kryzysów gospodarczych na budżety publiczne, przez osłabienie skutków niewypłacalności banków wobec udziałowców, obligatariuszy i posiadaczy rachunków powyżej 100 tys. EUR, w drodze umorzenia lub konwersji długu; mając na uwadze, że na mocy przepisów dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków (BRRD), w szczególności przepisów dotyczących umorzenia lub konwersji długu, istnieje zagrożenie, iż posiadacze rachunków bieżących, czyli osoby oszczędzające będą musiały ponieść konsekwencje niewłaściwego zarządzania prowadzącego do niewypłacalności banku; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że dyrektywa 2014/59/UE ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych ma na celu ograniczenie szkód spowodowanych wpływem kryzysów gospodarczych na budżety publiczne, przez osłabienie skutków niewypłacalności banków wobec udziałowców, obligatariuszy i posiadaczy rachunków powyżej 100 tys. EUR, w drodze umorzenia lub konwersji długu; mając na uwadze, że na mocy przepisów dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków (BRRD), w szczególności przepisów dotyczących umorzenia lub konwersji długu, istnieje zagrożenie, iż posiadacze rachunków bieżących, czyli osoby oszczędzające będą musiały ponieść konsekwencje niewłaściwego zarządzania prowadzącego do niewypłacalności banku;

| Q. | mając na uwadze, że w 2019 r. Komisja nadal monitorowała wdrażanie przez państwa członkowskie czwartej dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych, dyrektywy w sprawie systemów gwarancji depozytów, dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków oraz dyrektywy w sprawie hierarchii wierzycieli bankowych; mając na uwadze, że w 2019 r. wszczęła ona postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko 12 państwom członkowskim za niepodjęcie środków niezbędnych do pełnej transpozycji dyrektywy w sprawie hierarchii wierzycieli bankowych; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w 2019 r. Komisja nadal monitorowała wdrażanie przez państwa członkowskie czwartej dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych, dyrektywy w sprawie systemów gwarancji depozytów, dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków oraz dyrektywy w sprawie hierarchii wierzycieli bankowych; mając na uwadze, że w 2019 r. wszczęła ona postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko 12 państwom członkowskim za niepodjęcie środków niezbędnych do pełnej transpozycji dyrektywy w sprawie hierarchii wierzycieli bankowych;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje sprawozdania roczne Komisji z kontroli stosowania prawa UE za lata 2017, 2018 i 2019, w tym sprawozdania dotyczące poszczególnych krajów; przyznaje, że te sprawozdania roczne, prawo do składania petycji oraz europejska inicjatywa obywatelska to cenne narzędzia umożliwiające prawodawcom UE wykrywanie potencjalnych problemów; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji, że będzie ona przywiązywała wielką wagę do wkładu obywateli, przedsiębiorstw i innych zainteresowanych stron w wykrywanie naruszeń prawa UE; apeluje do Komisji, aby zintensyfikowała debatę publiczną na temat jej sprawozdań rocznych; |
| --- | --- |

1.

| 2. | odnotowuje znaczną liczbę petycji, w których wyrażane są obawy obywateli związane z naruszaniem praworządności w państwach członkowskich, i z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie obywateli w korzystanie z przysługujących im praw; uważa, że takie monitorowanie ma zasadnicze znaczenie dla ujawnienia zagrożeń dla praworządności oraz praw i wolności obywateli UE, a także zapobiegania takim zagrożeniom, zanim będą one wymagały oficjalnej reakcji; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje pierwsze roczne sprawozdanie Komisji na temat praworządności jako nowe narzędzie zapobiegawcze i element nowego corocznego mechanizmu praworządności; ponownie wyraża poparcie dla ustanowienia unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych, który byłby regulowany porozumieniem międzyinstytucjonalnym; |
| --- | --- |

2.

| 3. | przypomina, że co roku Parlament otrzymuje znaczną liczbę petycji od zainteresowanych obywateli wyrażających niezadowolenie ze stanu wdrażania prawa UE w państwach członkowskich; jest szczególnie zaniepokojony praktyką odsyłania znacznej liczby składających petycje do innych organów; ponownie wyraża zaniepokojenie, że takie podejście może sprawić, że obywatele będą przekonani, że ich głos nie będzie słyszany przez instytucje UE; podkreśla ważną rolę, jaką społeczeństwo obywatelskie i inne zainteresowane strony, w szczególności demaskatorzy, odgrywają w monitorowaniu i sprawozdawczości w zakresie stosowania prawa UE; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wyraża zaniepokojenie faktem, że w 2019 r. Komisja wszczęła 797 postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, która to liczba jest większa niż w 2018 r. (644) i 2017 r. (716); jest również zaniepokojony faktem, że w 2019 r. Komisja wysłała 316 uzasadnionych opinii, podczas gdy w 2018 r. było ich 157, a w 2017 r. – 275; zauważa jednak, że w 2019 r. nadal toczyły się 1 564 postępowania w sprawie nieprzestrzegania przepisów, co stanowi nieznaczny spadek w porównaniu z 1 571 postępowaniami wciąż w toku na koniec 2018 r., a także nieznaczny wzrost w porównaniu z postępowaniami nadal toczącymi się w 2017 r. (1 559); z zadowoleniem przyjmuje fakt, że liczba postępowań w sprawie nieprzestrzegania przepisów dotyczących obowiązków terminowej transpozycji pozostających nadal w toku w 2019 r. spadła do 599, czyli była o 21 % mniejsza niż liczba postępowań nadal w toku pod koniec 2018 r. (758); |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla zasadniczą rolę TSUE jako jedynej instytucji orzekającej o ważności prawa UE i w ten sposób zapewniającej jego prawidłowe interpretowanie i stosowanie przez instytucje i państwa członkowskie UE; przypomina, że postępowanie prejudycjalne jest podstawowym mechanizmem prawa UE, które pomaga wyjaśnić, w jaki sposób należy interpretować i stosować prawo UE; zachęca sądy krajowe do zwracania się w razie wątpliwości do TSUE i do zapobiegania w ten sposób postępowaniom w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zauważa, że w 2019 r. postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wszczynano w następujących głównych obszarach polityki, uszeregowanych od najliczniejszych po najmniej liczne jeśli chodzi o liczbę przypadków: środowisko, rynek wewnętrzny, przemysł, przedsiębiorczość i MŚP, mobilność i transport; odnotowuje z ubolewaniem, że w 2019 r. najwięcej problemów z transpozycją i egzekwowaniem dotyczyło przepisów w dziedzinie środowiska, natomiast dla porównania w 2018 r. środowisko zajmowało trzecie miejsce jeśli chodzi o liczbę nowych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

6.

| 7. | odnotowuje, że według tych sprawozdań dziedzinami, w których wobec państw członkowskich wszczęto w poszczególnych latach najwięcej postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczących transpozycji, były środowisko, mobilność, transport i rynek wewnętrzny; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że nieegzekwowanie prawa nie tylko podważa efektywność rynku wewnętrznego, lecz także ma bezpośredni wpływ na prawa indywidualne i w rezultacie osłabia wiarygodność i wizerunek Unii; jest zdania, że duża liczba postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego świadczy o tym, że terminowe, prawidłowe i skuteczne stosowanie prawa UE w państwach członkowskich pozostaje poważnym wyzwaniem oraz priorytetem; apeluje do Komisji, aby przedstawiła więcej informacji o kryteriach przyjętych w ramach nowego podejścia metodologicznego stosowanego od 2017 r., mającego na celu ustalenie najpoważniejszych przypadków uchybień wobec prawa UE i odnośnych skarg; ubolewa nad faktem, że rosnąca liczba postępowań doprowadziła do stałego od 2017 r. wydłużania się średniego czasu badania potencjalnych naruszeń prawa UE; apeluje do Komisji o skrócenie średniego czasu potrzebnego na rozpatrzenie skarg i postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; apeluje do Komisji, aby w stosownych przypadkach radykalnie skróciła czas potrzebny na postawienie państwa członkowskiego przed Trybunałem zgodnie z art. 258 TFUE i art. 260 TFUE; |
| --- | --- |

8.

| 9. | z zaniepokojeniem zauważa, że średni czas transpozycji w UE uległ wydłużeniu, jako że transpozycja dyrektyw do ustawodawstwa krajowego trwała w 2019 r. trzy miesiące dłużej niż w 2018 r.; wzywa do odpowiedniego zaplanowania procedur ustawodawczych, aby zapewnić wystarczająco dużo czasu na transpozycję; podkreśla, że prawo UE musi być sformułowane w sposób jasny i zrozumiały, z poszanowaniem zasad jasności, przejrzystości i pewności prawa; wzywa do przeprowadzenia odpowiednich ocen skutków ex ante i ex post prawa UE; przypomina, że przepisy prawne będące podstawą postępowań w przypadku najpoważniejszych uchybień pochodzą z dyrektyw; przypomina, że rozporządzenia są wykonywane bezpośrednio i są wiążące we wszystkich państwach członkowskich; w związku z powyższym zwraca się do Komisji o stosowanie w miarę możliwości rozporządzeń w przypadku gdy zamierza ona przedstawić wniosek ustawodawczy; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla ponadto rolę kontroli sprawowanej przez Parlament w zwracaniu uwagi Komisji na nieprawidłowości we wdrażaniu prawa UE w państwach członkowskich, zgłaszane za pomocą petycji i zapytań; zachęca Komisję do dalszego wzmocnienia sprawowanego przez nią nadzoru nad tym, w jaki sposób prawo UE jest stosowane w państwach członkowskich, zgodnie z przeglądem horyzontalnym przeprowadzonym przez Europejski Trybunał Obrachunkowy; podkreśla, że ścisły i zorganizowany dialog między Komisją a państwami członkowskimi na wczesnym etapie jest kluczowy dla skutecznego i prawidłowego stosowania prawa UE oraz dla zajęcia się kwestiami związanymi z nadmiernie rygorystycznym wdrażaniem przepisów podczas transpozycji i stosowania prawa UE; przypomina, że należy utworzyć wspólną bazę danych i stronę internetową dla wszystkich etapów procedury ustawodawczej w celu zwiększenia przejrzystości w dyskusjach ustawodawczych; wzywa Komisję, aby bardziej konsekwentnie promowała przestrzeganie przepisów w różnych obszarach polityki oraz, w miarę możliwości i w stosownych przypadkach, aby wzmocniła instrumenty zapobiegawcze, takich jak na przykład sporządzanie planów wdrażania, planów działania, dokumentów wyjaśniających, specjalnych stron internetowych oraz wymiana dobrych praktyk, które to instrumenty mają pomóc państwom członkowskim w identyfikowaniu problemów związanych z transpozycją, rozwiązywaniu ich na wczesnym etapie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i pomóc im w znalezieniu wspólnych rozwiązań, a tym samym zwiększyć skuteczność ustawodawstwa UE; |
| --- | --- |

10.

| 11. | docenia prace prowadzone przez Komisję Europejską i poszanowanie przez nią zasady pomocniczości; zwraca uwagę, że parlamenty narodowe oraz w stosownych przypadkach parlamenty regionalne odgrywają kluczową rolę w kontroli przedlegislacyjnej projektów aktów prawnych UE; zauważa, że można ulepszyć obecne formy współpracy z parlamentami narodowymi; wyraża ubolewanie z powodu obecnej struktury procedury dotyczącej mechanizmu kontroli zasady pomocniczości, która zmusza komisje UE w parlamentach narodowych do poświęcania zbyt długiego czasu ocenom technicznym i prawnym, a jednocześnie do przestrzegania krótkich terminów; proponuje dokonanie przeglądu tych mechanizmów, aby zwiększyć ich funkcjonalność i skuteczność oraz umożliwić opracowanie bardziej politycznego podejścia do kontroli zasady pomocniczości w całej UE; sugeruje, aby do kontroli zasady pomocniczości w większym stopniu zaangażować Europejski Komitet Regionów, reprezentujący władze regionalne i lokalne; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wyraża poważne zaniepokojenie z powodu niewdrożenia przez liczne państwa członkowskie czwartej i piątej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy; zachęca państwa członkowskie do pilnej i prawidłowej transpozycji tych dyrektyw; z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie przez Komisję komunikatu pt. „Jak zapewnić lepsze wdrażanie ram regulacyjnych UE dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu”, który, wraz z szeregiem sprawozdań, może pomóc organom europejskim i krajowym lepiej radzić sobie z praniem pieniędzy, w tym z zagrożeniem finansowaniem terroryzmu; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wyraża zaniepokojenie skutkami niektórych systemów inwestowania i uzyskiwania obywatelstwa wprowadzonych niedawno przez niektóre państwa członkowskie UE; wzywa Komisję do wprowadzenia przepisów mających na celu zakazanie takich praktyk; |
| --- | --- |

13.

| 14. | ubolewa nad brakiem spójności i nieadekwatnością przepisów europejskich na potrzeby zwalczania transgranicznej przestępczości zorganizowanej, obejmującej np. handel narkotykami czy handel ludźmi; wzywa Komisję, aby nadal monitorowała prawidłową transpozycję decyzji ramowej w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej, odwołując się do uprawnień nadanych jej przez traktaty w celu poszanowania przepisów; apeluje do Komisji, aby przedstawiła wniosek ustawodawczy dotyczący dyrektywy w oparciu o art. 83 ust. 1 TFUE w celu dokonania przeglądu decyzji ramowej Rady 2008/841/WSiSW w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej, dostosowując przy tym znamiona przestępstwa w celu szczególnego podkreślenia transgranicznego charakteru organizacji przestępczych, częściej występującego w sprawozdaniach właściwych agencji europejskich, zwłaszcza Europolu i Eurojustu, zaostrzając sankcje, aby objąć nimi także przestępstwo związku przestępczego, które – w oparciu o model mafijny – charakteryzuje się zdolnością do zastraszania, stowarzyszaniem, którego umyślnym celem prowadzenie działalności przestępczej, i zdolnością wywierania nacisku na instytucje publiczne; uważa, że w tym kontekście pożądane byłyby również ogólne europejskie przepisy w sprawie ochrony osób, które zdecydują się na współpracę z wymiarem sprawiedliwości; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla znaczenie przepisów, które pozwoliłyby organom ścigania na podjęcie skutecznych działań na rzecz zwalczania nielegalnie uzyskanego mienia, poprzez uniemożliwianie przestępcom korzystania z dochodów z własnych przestępstw dzięki wprowadzaniu ich do gospodarki legalnej lub finansowaniu innej działalności przestępczej; zauważa, że odnośne przepisy europejskie zawierają luki, pomimo przyszłego wejścia w życie rozporządzenia (UE) 2018/1805; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przeprowadzenia przeglądu wszystkich przepisów dotyczących zabezpieczenia i konfiskaty narzędzi służących do popełnienia przestępstwa i korzyści pochodzących z przestępstwa w UE oraz przeanalizowania ewentualnego zapotrzebowania na dalsze wspólne przepisy, ze szczególnym naciskiem na takie aspekty, jak zajmowanie i konfiskata mienia również w przypadku braku prawomocnego wyroku skazującego, a także na zarządzanie takim mieniem; |
| --- | --- |

15.

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podejmowane przez Komisję na rzecz dalszego monitorowania pełnej transpozycji dyrektyw w sprawie praw procesowych w europejskiej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; podkreśla jednak swoje zaniepokojenie utrzymującymi się trudnościami z transpozycją dyrektywy 2012/29/UE ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, pomocy i ochrony ofiar przestępstw (9); podkreśla swoje zaniepokojenie w związku z postępowaniami w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wszczętymi przeciwko różnym państwom członkowskim w związku z brakiem transpozycji dyrektywy (UE) 2016/800 w sprawie gwarancji procesowych dla dzieci będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym (10); |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla konieczność poprawy europejskich przepisów podatkowych, aby zwiększyć przejrzystość, rozliczalność i skuteczność systemów podatkowych oraz ograniczyć nielojalną konkurencję między państwami członkowskimi oraz mnożenie się tzw. rajów podatkowych; uważa, że sprawiedliwe opodatkowanie i zdecydowana walka z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania, agresywnym planowaniem podatkowym i praniem pieniędzy muszą odgrywać zasadniczą rolę w polityce UE; apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby rozwijały konkurencyjny, sprawiedliwy i solidny system podatkowy odpowiedni do potrzeb ery cyfrowej i nowych modeli biznesowych; |
| --- | --- |

17.

| 18. | żałuje, że Komisja nie zdecydowała się na wszczęcie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wobec tych państw członkowskich, które naruszyły przepisy Schengen; |
| --- | --- |

18.

| 19. | ubolewa, że państwa członkowskie nie wywiązały się z obowiązku solidarności i dzielenia odpowiedzialności w związku z relokacją osób ubiegających się o azyl; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa państwa członkowskie do wdrożenia europejskich przepisów dotyczących walki z poważnymi przestępstwami i terroryzmem; w szczególności zwraca uwagę na niedociągnięcia pod względem transpozycji w niektórych państw członkowskich, wskazane przez Komisję w związku z dyrektywą (UE) 2017/541 w sprawie zwalczania terroryzmu (11); zauważa, że większość państw członkowskich, przeciwko którym Komisja wszczęła w 2019 r. postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z brakiem transpozycji dyrektywy (UE) 2016/681w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (12), w międzyczasie powiadomiła Komisję o przyjęciu środków niezbędnych do pomyślnej transpozycji tego aktu; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa instytucje UE, by zagwarantowały pełne wdrożenie postanowień Karty we wszystkich podejmowanych decyzjach, działaniach i strategiach z myślą o zapewnieniu rzetelnego przestrzegania zasady pluralizmu, niezależności i wolności mediów; wyraża zaniepokojenie stanem mediów w UE; ubolewa z powodu wszelkich praktyk mających na celu zastraszanie dziennikarzy lub grożenie im; powtarza w związku z tym apel do Komisji o przedstawienie kompleksowego wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego mającego na celu ustanowienie norm minimalnych, aby przeciwdziałać strategicznemu powództwu zmierzającemu do stłumienia debaty publicznej (SLAPP) w całej UE; wzywa Komisję, aby wprowadziła środki odstraszające, aby uniknąć nadużywania instrumentów prawnych mającego na celu zastraszanie dziennikarzy lub szkodzenie im; |
| --- | --- |

21.

| 22. | potępia rosnącą liczbę kampanii dezinformacji mających na celu wprowadzanie opinii publicznej w błąd w odniesieniu do działań UE i wymierzonych również w środki podejmowane z myślą o zapewnieniu prawidłowego stosowania prawa UE w państwach członkowskich; apeluje do Komisji o przeciwdziałanie tym zjawiskom, gdyż ich celem jest podważanie procesów demokratycznych oraz osłabianie zaufania obywateli do demokratycznych instytucji UE; apeluje do Komisji o wdrożenie jasnego, kompleksowego i szerokiego zbioru działań w celu rozwiązania problemu rozpowszechniania dezinformacji w Europie i jej wpływu oraz zapewnienia ochrony wartości europejskich i systemów demokratycznych; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wyraża zaniepokojenie poważnymi brakami stwierdzonymi w stosowaniu prawa UE w obszarze ochrony środowiska i energetyki, zwłaszcza w odniesieniu do gospodarowania odpadami i unieszkodliwiania ich, efektywności energetycznej, utraty bioróżnorodności, wykorzystania zasobów naturalnych i obszarów chronionych, niewystarczającego oczyszczania ścieków komunalnych oraz zanieczyszczenia powietrza, co ma również poważny wpływ na zdrowie ludzkie; zauważa z zaniepokojeniem, że toczy się 19 postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z nieprawidłową transpozycją przepisów dyrektywy w sprawie odpowiedzialności za środowisko, co ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia prawidłowego wdrożenia zasady „zanieczyszczający płaci” i odpowiedzialności za szkody wyrządzone środowisku naturalnemu w ogóle; |
| --- | --- |

23.

| 24. | w szczególności zauważa, że większość państw członkowskich dopuściła się stałego i systematycznego naruszenia europejskich standardów w sprawie wartości granicznych dotyczących zanieczyszczenia powietrza; podkreśla, że degradacja ekosystemów i utrata bioróżnorodności to poważne problemy w całej UE; wzywa Komisję, aby zaproponowała nowy akt prawny dotyczący odbudowy ekosystemów, opierający się na obecnych zobowiązaniach wynikających już z dyrektywy siedliskowej i innych przepisów UE; zwraca się do Komisji o podjęcie zdecydowanych kroków prawnych mających na celu zagwarantowanie szybkiej, kompletnej i prawidłowej transpozycji wszystkich dyrektyw środowiskowych UE we wszystkich państwach członkowskich, z uwzględnieniem priorytetów określonych w komunikacie pt.: „Prawo Unii: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu”; |
| --- | --- |

24.

| 25. | podkreśla, że brak spójnego i kompleksowego zestawu skodyfikowanych zasad dobrej administracji obowiązujących w całej Unii utrudnia obywatelom i przedsiębiorstwom łatwe i pełne zrozumienie przysługujących im praw wynikających z prawa Unii; podkreśla zatem, że skodyfikowanie zasad dobrej administracji w formie rozporządzenia określającego poszczególne aspekty procedur administracyjnych, w tym powiadomień, wiążących terminów, prawa do bycia wysłuchanym, a także prawa dostępu każdej osoby do dokumentacji jej dotyczącej, wzmocniłoby prawa obywateli i poprawiłoby przejrzystość; uważa, że takie uregulowanie zwiększyłoby skuteczność, efektywność i zdolności administracji i usług publicznych oraz, w tym zakresie, stanowiłoby odpowiedź na potrzeby pod względem inwestycji i reform w całej Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

25.

| 26. | przypomina swój apel o przyjęcie rozporządzenia w sprawie otwartej, efektywnej i niezależnej administracji UE na mocy art. 298 TFUE i zauważa, że Komisja nie przedstawiła wniosku w odpowiedzi na ten wniosek; wzywa zatem po raz kolejny Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego dotyczącego europejskich przepisów w sprawie postępowania administracyjnego, z uwzględnieniem kroków, które Parlament dotychczas podjął w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

26.

| 27. | zwraca uwagę na szczególny brak transpozycji, wdrożenia i nadzoru prawa UE w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w przeciwieństwie do bardzo pilnego trybu, w jakim wnioski ustawodawcze w tej dziedzinie są często forsowane przez Komisję i Radę w trakcie procedury ustawodawczej UE; wzywa Komisję i organy krajowe do aktywnego i kompleksowego monitorowania i zapewniania stosowania prawa UE w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

27.

| 28. | uznaje, że w celu zapewnienia prawidłowego stosowania prawa UE i właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego obywatele i przedsiębiorcy muszą być informowani o kwestiach wynikających z codziennego stosowania prawa UE; wzywa do zacieśnienia współpracy w tej dziedzinie, w tym za pośrednictwem systemu SOLVIT; |
| --- | --- |

28.

| 29. | ubolewa nad utrzymującym się brakiem spójności między państwami członkowskimi w zakresie skutecznego wdrażania przepisów mających na celu budowę Unii, która jest prospołeczna i sprzyja włączeniu społecznemu, oraz zwalczania wszystkich form dyskryminacji wobec słabszych grup; wyraża zaniepokojenie poważnymi niedociągnięciami i opóźnieniami w stosowaniu prawa UE w obszarach wchodzących w zakres Europejskiego filaru praw socjalnych, w szczególności w odniesieniu do stosowania przepisów w zakresie ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy, dyrektywy w sprawie czasu pracy (13) i przepisów dotyczących równego traktowania i równych wynagrodzeń kobiet i mężczyzn; podkreśla szeroką interpretację przyjętą przez TSUE w jego wyrokach w sprawie koncepcji równości wynagrodzeń za taką samą pracę oraz zwraca się do Komisji o podjęcie dalszych działań w celu rozwiązania problemu dyskryminacji i zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć na szczeblu europejskim; |
| --- | --- |

29.

| 30. | apeluje do Komisji, aby zapewniła, by pandemia COVID-19 nie została wykorzystana przez państwa członkowskie jako pretekst do nieprawidłowego stosowania prawa UE oraz by wszelkie opóźnienia w transpozycji dyrektyw do krajowych porządków prawnych były należycie uzasadnione; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Komitetowi Regionów, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz parlamentom krajowym. |
| --- | --- |

31.

---

(1)  Dz.U. C 28 z 27.1.2020, s. 108.

(2)  Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 126.

(3)  Dz.U. C 440 z 30.12.2015, s. 17.

(4)  Dz.U. C 18 z 19.1.2017, s. 10.

(5)  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

(6)  Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73.

(7)  Dz.U. L 156 z 19.6.2018, s. 43.

(8)  . Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w oparciu o art. 10 decyzji ramowej Rady 2008/841/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej (COM(2016)0448).

(9)  Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57.

(10)  Dz.U. L 132 z 21.5.2016, s. 1.

(11)  Dz.U. L 88 z 31.3.2017, s. 6.

(12)  Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 132.

(13)  Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. L 299 z 18.11.2003, s. 9).

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/64 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/64

---

P9_TA(2021)0012

Realizacja wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa – sprawozdanie roczne za 2020 r.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa – sprawozdanie roczne za 2020 r. (2020/2206(INI))

(2021/C 456/07)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla Parlamentu Europejskiego na temat wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla Parlamentu Europejskiego na temat wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa,

| — | uwzględniając tytuł V Traktatu o Unii Europejskiej (Traktatu UE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając tytuł V Traktatu o Unii Europejskiej (Traktatu UE),

| — | uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych oraz Akt końcowy Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie z Helsinek z 1975 r., opublikowany przez Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych oraz Akt końcowy Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie z Helsinek z 1975 r., opublikowany przez Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE),

| — | uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącego Komisji/ wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie odpowiedzialności politycznej (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącego Komisji/ wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie odpowiedzialności politycznej (1),

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych z dnia 25 września 2015 r. zatytułowaną „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych z dnia 25 września 2015 r. zatytułowaną „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do konfliktów i kryzysów zewnętrznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do konfliktów i kryzysów zewnętrznych,

| — | uwzględniając trzeci raport ONZ grupy wybitnych ekspertów międzynarodowych i regionalnych ds. Jemenu zatytułowany „Jemen: Pandemia bezkarności na torturowanej ziemi”, który obejmuje okres od lipca 2019 r. do czerwca 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając trzeci raport ONZ grupy wybitnych ekspertów międzynarodowych i regionalnych ds. Jemenu zatytułowany „Jemen: Pandemia bezkarności na torturowanej ziemi”, który obejmuje okres od lipca 2019 r. do czerwca 2020 r.,

| — | uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej z dnia 28 czerwca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej z dnia 28 czerwca 2016 r.,

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z 8 kwietnia 2020 r. w sprawie światowej reakcji UE na COVID-19 (JOIN(2020)0011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z 8 kwietnia 2020 r. w sprawie światowej reakcji UE na COVID-19 (JOIN(2020)0011),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2020 r. w sprawie równouprawnienia płci w polityce zagranicznej i bezpieczeństwa UE (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2020 r. w sprawie równouprawnienia płci w polityce zagranicznej i bezpieczeństwa UE (2),

| — | uwzględniając zalecenie Parlamentu Europejskiego z 13 marca 2019 r. dla Rady, Komisji oraz wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie zakresu działania i mandatu specjalnych przedstawicieli UE (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Parlamentu Europejskiego z 13 marca 2019 r. dla Rady, Komisji oraz wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie zakresu działania i mandatu specjalnych przedstawicieli UE (3),

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 (2000) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa (WPS) |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 (2000) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa (WPS)

| — | uwzględniając Europejską agendę bezpieczeństwa na lata 2015–2020, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejską agendę bezpieczeństwa na lata 2015–2020,

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 10 czerwca 2020 r. zatytułowany „Walka z dezinformacją wokół COVID-19 – dajemy dojść do głosu faktom” (JOIN(2020)0008), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 10 czerwca 2020 r. zatytułowany „Walka z dezinformacją wokół COVID-19 – dajemy dojść do głosu faktom” (JOIN(2020)0008),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2020 r. w sprawie skoordynowanych działań UE na rzecz walki z pandemią COVID-19 i jej skutkami (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2020 r. w sprawie skoordynowanych działań UE na rzecz walki z pandemią COVID-19 i jej skutkami (4),

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie bezpieczeństwa i obrony z dnia 17 czerwca 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie bezpieczeństwa i obrony z dnia 17 czerwca 2020 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 września 2020 r. zatytułowany „Sprawozdanie dotyczące prognozy strategicznej z 2020 r. – Prognoza strategiczna – w kierunku bardziej odpornej Europy”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 września 2020 r. zatytułowany „Sprawozdanie dotyczące prognozy strategicznej z 2020 r. – Prognoza strategiczna – w kierunku bardziej odpornej Europy”,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 18 czerwca 2019 r., 15 lipca 2019 r., 14 października 2019 r., 12 grudnia 2019 r., deklarację ministrów spraw zagranicznych UE z dnia 15 maja 2020 r. oraz konkluzje Rady Europejskiej z dnia 20 czerwca 2019 r., 17 października 2019 r. i 1 października 2020 r. w sprawie nielegalnej działalności Turcji we wschodniej części Morza Śródziemnego oraz konkluzje Rady z dnia 14 października 2019 r. w sprawie północno-wschodniej Syrii, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 18 czerwca 2019 r., 15 lipca 2019 r., 14 października 2019 r., 12 grudnia 2019 r., deklarację ministrów spraw zagranicznych UE z dnia 15 maja 2020 r. oraz konkluzje Rady Europejskiej z dnia 20 czerwca 2019 r., 17 października 2019 r. i 1 października 2020 r. w sprawie nielegalnej działalności Turcji we wschodniej części Morza Śródziemnego oraz konkluzje Rady z dnia 14 października 2019 r. w sprawie północno-wschodniej Syrii,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z 29 kwietnia 2020 r. zatytułowany „Wsparcie dla regionu Bałkanów Zachodnich w zwalczaniu pandemii COVID-19 oraz ożywienie gospodarcze po pandemii. Wkład Komisji przed spotkaniem przywódców UE-Bałkanów Zachodnich w dniu 6 maja 2020 r.” (COM(2020)0315, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z 29 kwietnia 2020 r. zatytułowany „Wsparcie dla regionu Bałkanów Zachodnich w zwalczaniu pandemii COVID-19 oraz ożywienie gospodarcze po pandemii. Wkład Komisji przed spotkaniem przywódców UE-Bałkanów Zachodnich w dniu 6 maja 2020 r.” (COM(2020)0315,

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A9-0266/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A9-0266/2020),

| A. | mając na uwadze, że Parlament ma obowiązek sprawowania nadzoru demokratycznego nad wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB) oraz wspólną polityką bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) i powinien uzyskać niezbędne informacje w sposób przejrzysty i w odpowiednim czasie, a także skuteczne środki umożliwiające pełne wywiązywanie się z tej roli, w tym w odniesieniu do wszystkich programów przemysłu obronnego; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Parlament ma obowiązek sprawowania nadzoru demokratycznego nad wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB) oraz wspólną polityką bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) i powinien uzyskać niezbędne informacje w sposób przejrzysty i w odpowiednim czasie, a także skuteczne środki umożliwiające pełne wywiązywanie się z tej roli, w tym w odniesieniu do wszystkich programów przemysłu obronnego;

| B. | mając na uwadze, że celem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa jest zapewnienie bezpieczeństwa i stabilności przy jednoczesnym propagowaniu europejskich wartości, takich jak wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że celem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa jest zapewnienie bezpieczeństwa i stabilności przy jednoczesnym propagowaniu europejskich wartości, takich jak wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka;

| C. | mając na uwadze, że świat stoi w obliczu scenariusza agresywnej konkurencji geopolitycznej, która wymaga mechanizmów i zdolności szybkiego i odpowiedniego reagowania w polityce zagranicznej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że świat stoi w obliczu scenariusza agresywnej konkurencji geopolitycznej, która wymaga mechanizmów i zdolności szybkiego i odpowiedniego reagowania w polityce zagranicznej;

| D. | mając na uwadze, że potrzeba silniejszej, bardziej ambitnej, wiarygodnej i zjednoczonej wspólnej polityki zagranicznej staje się koniecznością, ponieważ UE stoi w obliczu wielu wyzwań geopolitycznych w szerszym wymiarze regionalnym, mających bezpośredni lub pośredni wpływ na wszystkie jej państwa członkowskie oraz jej obywateli; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że potrzeba silniejszej, bardziej ambitnej, wiarygodnej i zjednoczonej wspólnej polityki zagranicznej staje się koniecznością, ponieważ UE stoi w obliczu wielu wyzwań geopolitycznych w szerszym wymiarze regionalnym, mających bezpośredni lub pośredni wpływ na wszystkie jej państwa członkowskie oraz jej obywateli;

| E. | mając na uwadze, że UE nie wykorzystuje swojego potencjału w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa z powodu braku jedności między jej państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że UE nie wykorzystuje swojego potencjału w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa z powodu braku jedności między jej państwami członkowskimi;

| F. | mając na uwadze, że żadne państwo członkowskie UE nie jest w stanie samodzielnie sprostać żadnemu z globalnych wyzwań, z którymi mierzy się obecnie Europa; mając na uwadze, że ambitną i skuteczną wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa należy wspierać odpowiednimi zasobami finansowymi oraz usprawnionym mechanizmem podejmowania decyzji; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że żadne państwo członkowskie UE nie jest w stanie samodzielnie sprostać żadnemu z globalnych wyzwań, z którymi mierzy się obecnie Europa; mając na uwadze, że ambitną i skuteczną wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa należy wspierać odpowiednimi zasobami finansowymi oraz usprawnionym mechanizmem podejmowania decyzji;

| G. | mając na uwadze, że w kontekście pandemii COVID-19 demokracja, praworządność, prawa człowieka i podstawowe wolności uległy pogorszeniu w wielu częściach świata, a kampanie dezinformacyjne i cyberataki z krajów spoza UE nasiliły się; mając na uwadze, że izolacjonistyczne, jednostronne i antyglobalistyczne tendencje oraz rywalizacja systemowa stały się bardziej wyraźne niż współpraca wielostronna zgodnie z porządkiem międzynarodowym opartym na zasadach; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w kontekście pandemii COVID-19 demokracja, praworządność, prawa człowieka i podstawowe wolności uległy pogorszeniu w wielu częściach świata, a kampanie dezinformacyjne i cyberataki z krajów spoza UE nasiliły się; mając na uwadze, że izolacjonistyczne, jednostronne i antyglobalistyczne tendencje oraz rywalizacja systemowa stały się bardziej wyraźne niż współpraca wielostronna zgodnie z porządkiem międzynarodowym opartym na zasadach;

| H. | mając na uwadze, że wyzwania, takie jak odrodzenie się populizmu i autorytaryzmu, rosnąca niechęć do przestrzegania prawa międzynarodowego, praw człowieka i praworządności oraz ataki na liberalną demokrację i multilateralizm, połączone z konkurencją między wielkimi mocarstwami, która przekształciła się w rywalizację, zwłaszcza między Stanami Zjednoczonymi i Chinami stanowią prawdziwe wyzwanie dla bezpieczeństwa międzynarodowego oraz dla wartości, interesów i wpływów UE, przy czym istnieje ryzyko, że UE zostanie wykluczona ze sfer decyzyjnych i zostanie poważnie pokrzywdzona przez taką konkurencję; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wyzwania, takie jak odrodzenie się populizmu i autorytaryzmu, rosnąca niechęć do przestrzegania prawa międzynarodowego, praw człowieka i praworządności oraz ataki na liberalną demokrację i multilateralizm, połączone z konkurencją między wielkimi mocarstwami, która przekształciła się w rywalizację, zwłaszcza między Stanami Zjednoczonymi i Chinami stanowią prawdziwe wyzwanie dla bezpieczeństwa międzynarodowego oraz dla wartości, interesów i wpływów UE, przy czym istnieje ryzyko, że UE zostanie wykluczona ze sfer decyzyjnych i zostanie poważnie pokrzywdzona przez taką konkurencję;

| I. | mając na uwadze, że europejska polityka sąsiedztwa (EPS) stanowi kluczowy instrument w kontekście wschodnich i południowych partnerów UE; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że europejska polityka sąsiedztwa (EPS) stanowi kluczowy instrument w kontekście wschodnich i południowych partnerów UE;

| J. | mając na uwadze, że niestabilność i nieprzewidywalność na granicach Unii i w jej bliskim sąsiedztwie stanowią bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa Unii i jej państw członkowskich; mając na uwadze, że pandemia COVID-19 może prowadzić do pogorszenia się środowiska bezpieczeństwa międzynarodowego; mając na uwadze, że poważne konsekwencje gospodarcze i społeczne tej pandemii będą silnie oddziaływać na obecne globalne wskaźniki ubóstwa i nierówności oraz że w związku z tym mogą one prowadzić do głębokich niepokojów społecznych i poważnych protestów, stanowiąc nowy czynnik destabilizacji w wielu krajach znajdujących się w stanie niestabilności; mając na uwadze, że wiele z zagrożeń, które pojawiały się w poprzednich latach, w tym cyberzagrożenia, zmiany klimatyczne i pandemie, stało się obecnie rzeczywistością, która ma coraz poważniejszy wpływ na różne aspekty życia ludzkiego, a także na możliwości rozwoju światowego porządku i stabilności; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że niestabilność i nieprzewidywalność na granicach Unii i w jej bliskim sąsiedztwie stanowią bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa Unii i jej państw członkowskich; mając na uwadze, że pandemia COVID-19 może prowadzić do pogorszenia się środowiska bezpieczeństwa międzynarodowego; mając na uwadze, że poważne konsekwencje gospodarcze i społeczne tej pandemii będą silnie oddziaływać na obecne globalne wskaźniki ubóstwa i nierówności oraz że w związku z tym mogą one prowadzić do głębokich niepokojów społecznych i poważnych protestów, stanowiąc nowy czynnik destabilizacji w wielu krajach znajdujących się w stanie niestabilności; mając na uwadze, że wiele z zagrożeń, które pojawiały się w poprzednich latach, w tym cyberzagrożenia, zmiany klimatyczne i pandemie, stało się obecnie rzeczywistością, która ma coraz poważniejszy wpływ na różne aspekty życia ludzkiego, a także na możliwości rozwoju światowego porządku i stabilności;

| K. | mając na uwadze, że wykorzystywanie kompleksowych informacji morskich ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia prognozy strategicznej, umożliwienia analizy ryzyka, jak również wczesnego ostrzegania Unii i państw członkowskich oraz dla wzmocnienia wsparcia informacyjnego dla cywilnych i wojskowych operacji w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że wykorzystywanie kompleksowych informacji morskich ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia prognozy strategicznej, umożliwienia analizy ryzyka, jak również wczesnego ostrzegania Unii i państw członkowskich oraz dla wzmocnienia wsparcia informacyjnego dla cywilnych i wojskowych operacji w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego;

| L. | mając na uwadze, że zwalczanie terroryzmu stanowi istotny priorytet Europejskiej agendy bezpieczeństwa na lata 2015–2020; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że zwalczanie terroryzmu stanowi istotny priorytet Europejskiej agendy bezpieczeństwa na lata 2015–2020;

| M. | mając na uwadze, że pandemia COVID-19 uwydatniła podatność UE na reżimy autorytarne, kruchość tradycyjnych sojuszy zewnętrznych UE oraz potrzebę zapewnienia przez Unię polityki zagranicznej zgodnej z jej podstawowymi wartościami; mając na uwadze, że w związku z tym UE powinna ponownie rozważyć swoje stosunki zewnętrzne, aby oprzeć je na zasadach solidarności i multilateralizmu; mając na uwadze, że pandemia COVID-19 i jej rozległe konsekwencje uderzają szczególnie mocno w najbardziej narażone grupy, głównie w regionach o słabszej opiece zdrowotnej i systemach społecznych; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że pandemia COVID-19 uwydatniła podatność UE na reżimy autorytarne, kruchość tradycyjnych sojuszy zewnętrznych UE oraz potrzebę zapewnienia przez Unię polityki zagranicznej zgodnej z jej podstawowymi wartościami; mając na uwadze, że w związku z tym UE powinna ponownie rozważyć swoje stosunki zewnętrzne, aby oprzeć je na zasadach solidarności i multilateralizmu; mając na uwadze, że pandemia COVID-19 i jej rozległe konsekwencje uderzają szczególnie mocno w najbardziej narażone grupy, głównie w regionach o słabszej opiece zdrowotnej i systemach społecznych;

| N. | mając na uwadze, że w ostatnich latach pojawiły się nowe wielowymiarowe wyzwania, takie jak rozprzestrzenianie broni masowego rażenia, kwestionowanie porozumień dotyczących nierozprzestrzeniania broni, zaostrzenie konfliktów regionalnych, które prowadzą do przesiedleń ludności, rywalizacja o zasoby naturalne, zależność energetyczna, zmiana klimatu, konsolidacja państw upadłych, terroryzm, zorganizowana przestępczość międzynarodowa, cyberataki lub kampanie dezinformacji; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w ostatnich latach pojawiły się nowe wielowymiarowe wyzwania, takie jak rozprzestrzenianie broni masowego rażenia, kwestionowanie porozumień dotyczących nierozprzestrzeniania broni, zaostrzenie konfliktów regionalnych, które prowadzą do przesiedleń ludności, rywalizacja o zasoby naturalne, zależność energetyczna, zmiana klimatu, konsolidacja państw upadłych, terroryzm, zorganizowana przestępczość międzynarodowa, cyberataki lub kampanie dezinformacji;

| O. | mając na uwadze, że w obliczu upadku ważnych porozumień w sprawie kontroli zbrojeń i rozbrojenia oraz szybkiego rozwoju nowych technologii zbrojeniowych rozbrojenie, kontrola zbrojeń i nieproliferacja powinny stać się głównym przedmiotem zainteresowania WPZiB w celu ochrony zarówno obywateli UE, jak i międzynarodowej stabilności i bezpieczeństwa; mając na uwadze konieczność aktualizacji wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB, aby umożliwić ścisłe stosowanie i wdrażanie kryteriów; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w obliczu upadku ważnych porozumień w sprawie kontroli zbrojeń i rozbrojenia oraz szybkiego rozwoju nowych technologii zbrojeniowych rozbrojenie, kontrola zbrojeń i nieproliferacja powinny stać się głównym przedmiotem zainteresowania WPZiB w celu ochrony zarówno obywateli UE, jak i międzynarodowej stabilności i bezpieczeństwa; mając na uwadze konieczność aktualizacji wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB, aby umożliwić ścisłe stosowanie i wdrażanie kryteriów;

Pozycja UE jako „partnera z wyboru” w zmieniającym się porządku geopolitycznym

| 1. | podkreśla, że pandemia COVID-19 to sygnał ostrzegawczy dotyczący potrzeby silniejszej, bardziej autonomicznej, bardziej zjednoczonej i asertywnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa w celu wzmocnienia przywództwa Unii na arenie międzynarodowej w celu ochrony i rozwijania opartego na zasadach porządku międzynarodowego, który gwarantuje multilateralizm, demokrację i prawa człowieka, a także aby w bardziej zdecydowany sposób propagować jego wartości i interesy na całym świecie; podkreśla, że w tym celu UE musi najpierw udzielić skutecznego wsparcia partnerom w najbliższym sąsiedztwie; |
| --- | --- |

1.

| 2. | promuje i broni roli UE jako wiarygodnego partnera na całym świecie, preferowanego „partnera z wyboru” dla stron trzecich, uczciwego brokera opartego na zasadach, ale nie dogmatycznie, podmiotu odniesienia w rozwiązywaniu konfliktów i mediacji, który promuje dyplomację i dialog jako preferowany sposób odgrywania konstruktywnej roli w konfliktach globalnych, jako wiodącego promotora zrównoważonego rozwoju i głównego współtwórcy ram wielostronnych, ale także jako globalnego podmiotu, który jest gotowy do autonomicznego i zdecydowanego działania w razie potrzeby, w celu obrony własnych wartości i interesów UE, który bierze odpowiedzialność, zapewniając własne bezpieczeństwo oraz promując międzynarodowy pokój i stabilność, w oparciu o zasady i wartości Karty Narodów Zjednoczonych oraz zgodnie z prawem międzynarodowym, z poszanowaniem międzynarodowego porządku opartego na zasadach; jest zdania, że kreatywność, bardziej proaktywna postawa oraz większa jedność i solidarność między państwami członkowskimi, a także zaangażowanie i zasoby państw członkowskich są potrzebne, aby zwiększyć wpływ UE w skali globalnej oraz promować jej pozytywny model władzy i odpowiedzialną rolę w globalnym zarządzaniu oraz w celu umożliwienia Unii przyjęcia strategicznej odpowiedzialności w swoim bezpośrednim sąsiedztwie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że rosnąca niestabilność na świecie, coraz bardziej konfrontacyjne otoczenie, erozja multilateralizmu i wzrost autorytaryzmu, a także wielopłaszczyznowe wyzwania globalne, zwłaszcza narastający klimat konfliktu, który przekłada się na kontynuację, a czasem wznowienie konfliktów zbrojnych, w tym na wschodnich i południowych granicach kontynentu europejskiego, terroryzm, zmiana klimatu i narastające zagrożenia dla zasobów naturalnych, niekontrolowane przepływy migracyjne, zagrożenia zdrowotne, zagrożenia hybrydowe, takie jak m.in. kampanie dezinformacyjne, aktywne środki i cyberataki, powinny skłonić UE do rozwijania jej strategicznej autonomii przy jednoczesnym wzmocnieniu współpracy z jej sojusznikami; Podkreśla w tym kontekście znaczenie, jakie dla Unii ma nawiązanie bardziej strategicznej współpracy z państwami trzecimi, opartej na zaufaniu i wzajemnych korzyściach, oraz budowanie sojuszy z podobnie myślącymi demokracjami, w tym z półkuli południowej, a także w razie potrzeby koalicje ad hoc z innymi partnerami o podobnych poglądach; |
| --- | --- |

3.

| 4. | w związku z tym podkreśla, że Unia powinna ściśle współpracować z kluczowymi partnerami na całym świecie i odgrywać aktywną rolę w obronie kluczowych instytucji prawa międzynarodowego i systemu wielostronnego; w tym względzie podkreśla znaczenie wzmocnienia partnerstwa UE z ONZ i NATO, a także pogłębienia współpracy z takimi organizacjami, jak: Rada Europy, OBWE, Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), Unia Afrykańska, Organizacja Państw Amerykańskich (OPA), Liga Państw Arabskich, Wspólnota Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów (CELAC) oraz Mercosur; apeluje o wzmocnioną współpracę i koordynację między UE a NATO, łączenie wiedzy i zasobów oraz unikanie powielania, aby stworzyć wspólne, uzupełniające podejście do obecnych i przyszłych regionalnych i globalnych wyzwań w zakresie bezpieczeństwa, a także do sytuacji konfliktowych, kryzysów zdrowotnych, zagrożeń asymetrycznych i hybrydowych, cyberataków i dezinformacji; podkreśla znaczenie Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) w prowadzeniu dochodzeń w sprawie zbrodni przeciwko ludzkości i obronie ich ofiar oraz z zadowoleniem przyjmuje zdecydowane poparcie wyrażone przez Unię dla Trybunału, który był ostatnio celem nacisków i ataków; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wyraża zaniepokojenie bezprecedensową skalą sponsorowanych przez państwo i niepaństwowych kampanii dezinformacyjnych i propagandowych, które mają niszczycielski wpływ na społeczeństwa, w tym w sąsiedztwie Europy, a zwłaszcza na Bałkanach Zachodnich; potępia manipulowanie informacjami i ich wykorzystywanie, w tym przez podmioty państwowe, subpaństwowe i niepaństwowe o złych zamiarach, a także platformy i organizacje wykorzystywane przez autorytarne państwa trzecie do bezpośredniego i pośredniego finansowania i wywierania wpływu na europejskie partie polityczne i podmioty; z zadowoleniem przyjmuje bardzo potrzebną reakcję instytucji UE na to nowe wyzwanie, taką jak powołanie w Parlamencie nowej komisji specjalnej zajmującej się zagraniczną ingerencją w procesy demokratyczne w UE, w tym dezinformacją, oraz przyjęcie przez Radę decyzji w sprawie restrykcyjnej środki przeciwko cyberatakom zagrażającym Unii lub jej państwom członkowskim (5); podkreśla potrzebę reakcji nieograniczającej podstawowych praw i wolności; zwraca uwagę na znaczenie skutecznej komunikacji strategicznej UE i pochwala wzmocnienie Stratcom w ramach Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) oraz jego wysiłki na rzecz identyfikacji i stłumienia kampanii dezinformacyjnych; podkreśla potrzebę dalszego wzmacniania przez UE swoich zdolności do aktywnego zwalczania fałszywych wiadomości i dezinformacji jako zagrożenia dla demokracji, a także do poprawy kultury bezpieczeństwa w celu lepszej ochrony jej sieci informacyjnych i komunikacyjnych; wzywa UE, aby stała się liderem w propagowaniu ram zbiorowej samoobrony i współpracy przeciwko zagrożeniom hybrydowym i złośliwemu wpływowi reżimów autorytarnych, w szczególności na demokratyczne rządy i prywatne przedsiębiorstwa na świecie; w związku z tym podkreśla potrzebę wzmocnienia przez UE sojuszy z innymi światowymi podmiotami demokratycznymi, aby stawić czoła takim zagrożeniom na całym świecie, w tym za pośrednictwem zreformowanych, odporniejszych instytucji wielostronnych; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że polityka zagraniczna i bezpieczeństwa UE musi kierować się promowaniem celów określonych w art. 21 TUE, takich jak demokracja, godność człowieka, prawa człowieka i podstawowe wolności, w tym wolność religii lub przekonań, ochrona wszystkich mniejszości i wspólnot religijnych, w tym chrześcijan, Żydów, muzułmanów, osób niewierzących i innych, a także promowanie równości płci; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje niedawną decyzję Komisji o odnowieniu mandatu specjalnego wysłannika UE ds. promowania wolności religii lub przekonań poza UE, ale wzywa do jego jak najszybszego mianowania; wzywa delegacje UE do ścisłego monitorowania sytuacji w zakresie praw człowieka na świecie, identyfikowania tendencji i wspierania obywateli i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w ich wysiłkach na rzecz odwrócenia negatywnych trendów w zakresie praw człowieka na całym świecie; podkreśla, że polityka zagraniczna i bezpieczeństwa UE jest skuteczniejsza dzięki stosowaniu warunkowości w jej zachętach gospodarczych i politycznych; przypomina w związku z tym, że Komisja powinna monitorować sytuację w zakresie praw człowieka w państwach trzecich, które są beneficjentami zniesienia wiz, i regularnie składać sprawozdania na temat sytuacji w zakresie praw człowieka, a także zawiesić zniesienie wiz w przypadku naruszeń w danym kraju; wzywa Komisję i Radę do wzmocnienia programów Unii na rzecz wspierania demokracji w skali globalnej poprzez wspieranie prodemokratycznych oddolnych procesów i budowanie odporności instytucjonalnej oraz poprzez wspieranie prac europejskich fundacji politycznych w zakresie wzmacniania procesów demokratycznych; ponawia swój apel, zawarty w zaleceniu z dnia 13 marca 2019 r., o reformę i przegląd specjalnych przedstawicieli i specjalnych wysłanników UE; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że UE powinna zająć się pierwotnymi przyczynami migracji, takimi jak ubóstwo, brak bezpieczeństwa żywnościowego i żywieniowego, bezrobocie, niestabilność i brak bezpieczeństwa w krajach trzecich, z których pochodzi nielegalna masowa migracja; podkreśla, że należy skoncentrować się również na wspieraniu rozwoju stabilnych instytucji w celu promowania zrównoważonego rozwoju społecznego w tych państwach; |
| --- | --- |

7.

Nowy poziom ambicji w dziedzinie WPZiB: strategiczne podejście regionalne oparte na silniejszej woli politycznej

| 8. | przypomina, że żadne z państw członkowskich UE nie dysponuje samodzielnie wystarczającymi możliwościami i zasobami, by skutecznie stawić czoła obecnym wyzwaniom międzynarodowym; uważa, że w tym kontekście UE potrzebuje przede wszystkim silniejszej i prawdziwej woli politycznej ze strony państw członkowskich UE, aby wspólnie uzgadniać i realizować cele polityki zagranicznej UE, takie jak zapobieganie konfliktom i porozumienia pokojowe oraz przeciwdziałanie próbom osłabiania i dzielenia UE przez państwa trzecie, w tym poprzez podważanie wartości europejskich; podkreśla, że tylko silna i zjednoczona Unia Europejska z ugruntowaną polityką zagraniczną, bezpieczeństwa i obrony oraz państwami członkowskimi wspierającymi wiceprzewodniczącego/ wysokiego przedstawiciela w realizacji uzgodnionych celów będzie w stanie odegrać silną rolę w nowym środowisku geopolitycznym; wzywa instytucje UE i państwa członkowskie do koordynacji wszelkich działań podejmowanych w reakcji na kryzys związany z COVID-19 pomiędzy sobą oraz z partnerami międzynarodowymi, aby wspierać spójną i włączającą światową reakcję na pandemię i z zadowoleniem przyjmuje w tym względzie podejście Drużyny Europy; |
| --- | --- |

8.

| 9. | ponawia apel o przeprowadzenie przeglądu globalnej strategii UE, aby wyciągnąć wnioski z nowej dynamiki geopolitycznej, obecnych zagrożeń, pandemii COVID-19 i oczekiwanych przyszłych wyzwań, a także ponownie ocenić cele i środki WPZiB; podkreśla, że podczas dalszego rozwijania współpracy z partnerami i sojusznikami międzynarodowymi UE musi przyspieszyć podejmowanie decyzji w sprawach zagranicznych oraz zdolność do współpracy z partnerami o podobnych poglądach, jednocześnie wzmacniając multilateralizm, a także wzmacniać swoje strategiczne zdolności do działania, również autonomiczne, w razie potrzeby; podkreśla, że UE jest odpowiedzialna za wypracowanie swojej strategicznej autonomii we wspólnej dyplomacji, kwestiach bezpieczeństwa i obronności, a także w kwestiach gospodarczych, zdrowotnych i handlowych w celu sprostania wielu wspólnym wyzwaniom związanym z obroną jej interesów, norm i wartości w świecie po pandemii; akcentuje w związku z tym konieczność zachowania przez państwa europejskie zdolności do podejmowania decyzji i samodzielnego działania; apeluje do państw członkowskich o szybkie wdrożenie i stosowanie nowego rozporządzenia w celu ustanowienia mechanizmów monitorowania inwestycji zagranicznych w kluczowych sektorach; zachęca państwa członkowskie UE do stworzenia nowego forum wielostronnej współpracy, korzystając ze spuścizny Komitetu Koordynacyjnego ds. Wielostronnej Strategicznej Kontroli Eksportu, w celu monitorowania i kontrolowania eksportu technologii, przepływów handlowych i wrażliwych inwestycji do krajów będących przedmiotem zainteresowania; |
| --- | --- |

9.

| 10. | jest zdania, że nadal istnieje duży niewykorzystany potencjał pod względem łączenia i integrowania wszystkich aspektów twardej i miękkiej siły w ramach działań zewnętrznych UE, aby osiągnąć cele WPZiB; przypomina w związku z tym, że ważnym filarem polityki zagranicznej UE jest dyplomacja Parlamentu Europejskiego, posiadająca własne odrębne i uzupełniające się instrumenty i kanały; uważa zatem, że należy uznać Parlament Europejski za integralny element podejścia „Drużyna Europy” promowanego przez Komisję i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ); podkreśla w związku z tym znaczenie roli Parlamentu w mediacji i wspieraniu demokracji, a także cenny wkład zgromadzeń parlamentarnych w działania zewnętrzne Europy, również w odniesieniu do bezpieczeństwa i obrony, oraz potrzebę promowania ich działań i zapewnienia, że ich praca jest prawidłowo wykonywana; wzywa wiceprzewodniczącego/ wysokiego przedstawiciela oraz przewodniczących Komisji i Rady do ciągłego informowania Parlamentu i włączania go w działania zewnętrzne UE; |
| --- | --- |

10.

| 11. | uważa, że ambicja posiadania zdecydowanej, autonomicznej i w pełni rozwiniętej unijnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oznacza także dysponowanie korpusem dyplomatycznym o tych samych cechach, ukształtowanym od początku w wymiarze typowo europejskim; wspiera w tym kontekście starania w kierunku utworzenia Europejskiej Akademii Dyplomatycznej, której zadaniem byłoby utworzenie autonomicznego systemu selekcji i kształcenia przyszłych dyplomatów Unii, w ramach prawdziwej europejskiej kariery dyplomatycznej; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że postanowienia Traktatu UE dotyczące konsultacji z Parlamentem i udzielania mu informacji w dziedzinie WPZiB powinny przekładać się na jasne zasady udostępniania odpowiednich dokumentów, w tym projektów strategii, w sposób przejrzysty i w odpowiednim czasie; wyraża potrzebę istotnego ulepszenia aktualnego trybu przekazywania Parlamentowi przez Komisję i ESDZ informacji wrażliwych lub o charakterze niejawnym; ponadto wzywa do zbadania, w jaki sposób można poprawić jakość, zakres i format posiedzeń komitetów oraz wymiany z ESDZ i Komisją; uważa, że „oświadczenie w sprawie odpowiedzialności politycznej” z 2010 r. nie stanowi już odpowiedniej podstawy stosunków między Parlamentem a wiceprzewodniczącym Komisji / wysokim przedstawicielem Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa i należy je zastąpić porozumieniem międzyinstytucjonalnym w celu zwiększenia uprawnień Parlamentu do sprawowania demokratycznej kontroli zgodnie z Traktatami; ponadto przypomina, że apelował o przegląd decyzji Rady ustanawiającej ESDZ; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wyraża ubolewanie z powodu braku postępów w ulepszaniu procesu decyzyjnego w kwestiach dotyczących WPZiB, co wpływa na skuteczność, szybkość, a także na wiarygodność działań UE oraz podejmowanie decyzji na arenie międzynarodowej; apeluje do państw członkowskich o pilne rozpoczęcie debaty na temat możliwości przejścia od jednomyślności do głosowania większością kwalifikowaną przynajmniej w wybranych obszarach WPZiB, takich jak decyzje w kwestiach praw człowieka i sankcje, jako konkretnego środka wzmocnienia wpływu UE na scenie światowej; |
| --- | --- |

13.

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie nowego unijnego globalnego systemu sankcji za naruszenia praw człowieka (akt UE Magnickiego)), który umożliwia UE nakładanie ukierunkowanych sankcji na osoby odpowiedzialne za poważne naruszenia praw człowieka na całym świecie; zaleca, aby w przyszłości rozszerzyć zakres systemu sankcji o akty korupcji; |
| --- | --- |

14.

| 15. | apeluje o rewizję wykazów sprzętu, którego wywóz do krajów trzecich jest zabroniony, aby uniknąć sytuacji, w których państwa członkowskie, przy wsparciu finansowym UE, dostarczają narzędzi, które są ostatecznie wykorzystywane do ucisku obywateli; |
| --- | --- |

15.

| 16. | popiera ogólnounijną debatę w celu rozważenia nowych formatów współpracy, takich jak Europejska Rada Bezpieczeństwa, ponieważ nadszedł najwyższy czas na formalne ustanowienie skutecznych formatów i instytucji w celu poprawy spójności i wpływu polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE; uważa, że pomysł ten należy omówić w ramach Konferencji w sprawie przyszłości Europy, a także ponawia swój apel o powołanie Rady Ministrów Obrony; |
| --- | --- |

16.

| 17. | zwraca uwagę, że Unia zobowiązała się do wzmocnienia roli ONZ na arenie międzynarodowej, i podkreśla w związku z tym potrzebę zreformowania systemu ONZ w taki sposób, aby zwiększyć spójność działań wszystkich agencji, organizacji i programów z myślą o zagwarantowaniu osiągnięcia w odpowiedni sposób celów zrównoważonego rozwoju zawartych w Agendzie 2030; ponownie apeluje do państw członkowskich o wsparcie reform dotyczących składu i działania Rady Bezpieczeństwa, aby zwiększyć jej wydajność i skuteczność, co ma podstawowe znaczenie dla zapewnienia pokoju na świecie, przez realizację programu wykraczającego poza bezpieczeństwo wojskowe i obejmującego przepływ uchodźców i wysiedleńców, bezpieczeństwo żywnościowe, zmianę klimatu i zwalczanie pandemii; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla pierwszoplanowe znaczenie Unii Europejskiej we współpracy w zachodzących procesach demokratycznych i wyborczych oraz w zakresie zachowania ich przejrzystości i prawomocności; |
| --- | --- |

18.

| 19. | uznaje, że stabilność, bezpieczeństwo, pokój i dobrobyt Bałkanów Zachodnich oraz krajów wschodniego i południowego sąsiedztwa mają bezpośredni wpływ na stabilność i bezpieczeństwo samej Unii i jej państw członkowskich, a także na jej reputację jako globalnego podmiotu geopolitycznego; podkreśla fakt, że Unia Europejska jest największym partnerem handlowym i inwestorem w krajach Bałkanów Zachodnich i Partnerstwa Wschodniego; apeluje do UE, aby przyjęła strategiczną odpowiedzialność w sąsiedztwie UE i odegrała bardziej aktualną, aktywną, ujednoliconą i skuteczną rolę w mediacji i pokojowym rozwiązywaniu trwających napięć i konfliktów oraz w zapobieganiu wszelkim przyszłym konfliktom w sąsiedztwie; uważa, że można to osiągnąć, nadając priorytet wysiłkom na rzecz zapobiegawczego budowania pokoju, w tym dyplomacji prewencyjnej i mechanizmów wczesnego ostrzegania, wzmacniając współpracę dwustronną i wspierając siły demokratyczne i praworządność, tworząc pozytywne zachęty do stabilizacji i rozwoju społeczno-gospodarczego oraz poprzez budowanie odporności społeczeństw wspartej odpowiednimi środkami budżetowymi; ponownie potwierdza swoje zdecydowane poparcie dla formatu normandzkiego, berlińskiej konferencji w sprawie Libii i grupy mińskiej; |
| --- | --- |

19.

| 20. | ponownie podkreśla swoje zobowiązanie do rozszerzenia jako kluczowej transformacyjnej polityki UE i z zadowoleniem przyjmuje zmienioną metodologię Komisji oraz jej większy nacisk na polityczny charakter procesu rozszerzenia; popiera europejską perspektywę dla krajów Bałkanów Zachodnich i z zadowoleniem przyjmuje potwierdzenie zdecydowanego poparcia państw członkowskich UE dla tej perspektywy, zgodnie z deklaracją z Zagrzebia z 6 maja 2020 r., a także decyzję o rozpoczęciu rozmów akcesyjnych z Albanią i Macedonią Północną; wzywa Radę i Komisję do niezwłocznego rozpoczęcia konferencji międzyrządowych z tymi dwoma krajami, a bardziej ogólnie w celu przyspieszenia procesu akcesyjnego, ponieważ kraje Bałkanów Zachodnich są geograficznie, historycznie i kulturowo częścią Europy; wzywa w szczególności Bułgarię do zaprzestania sprzeciwiania się otwarciu konferencji międzyrządowej z Macedonią Północną; podkreśla, że integracja tych krajów z UE ma kluczowe znaczenie dla stabilności i bezpieczeństwa całego kontynentu, a także dla wpływów Unii w regionie i poza nim; podkreśla, że proces akcesyjny powinien przynieść trwałą przemianę demokratyczną, gospodarczą i ekologiczną oraz konwergencję społeczną, a także zapewnić stosunki dobrosąsiedzkie i współpracę regionalną; przypomina, że proces rozszerzenia opiera się na zasługach i na surowych i sprawiedliwych warunkach zgodnie z kryteriami kopenhaskimi; powtarza, że przyjęcie reform musi być namacalne w terenie i podkreśla potrzebę zapewnienia jasnych, przejrzystych i spójnych wzorców przystąpienia, a także stałego wsparcia politycznego, finansowego (IPA III) i technicznego w trakcie całego procesu, z wyraźnym pomiarem postępów; podkreśla, że kraje kandydujące i potencjalne kraje kandydujące powinny dostosować się do odpowiednich deklaracji wiceprzewodniczącego/ wysokiego przedstawiciela w imieniu UE oraz do decyzji Rady; |
| --- | --- |

20.

| 21. | z zadowoleniem przyjmuje wyniki szczytu UE z państwami Partnerstwa Wschodniego i wyraża nadzieję, że tych sześć państw realnie zaangażuje się w procesy reform niezbędnych do zbudowania bardziej demokratycznych, lepiej prosperujących, sprawiedliwszych, stabilniejszych społeczeństw, które będą bliższe podstawowym wartościom i zasadom; podkreśla, że współpraca z państwami Partnerstwa Wschodniego i innymi krajami objętymi europejską polityką sąsiedztwa powinna stanowić priorytet WPZiB ze względu na zasadniczy interes UE w rozwoju i demokratyzacji tych państw; wzywa Komisję i ESDZ do dalszego wzmacniania powiązań gospodarczych i pod względem łączności za pomocą umów handlowych i układów o stowarzyszeniu, dostępu do jednolitego rynku i pogłębionych kontaktów międzyludzkich, w tym za pomocą ułatwień wizowych i liberalizacji po spełnieniu wszystkich wymogów; podkreśla, że mogłoby to posłużyć za zachętę do wsparcia demokratycznych reform i przyjęcia unijnych reguł i norm; wzywa UE do utrzymania indywidualnego rozróżnienia między państwami Partnerstwa Wschodniego w oparciu o zasadę „więcej za więcej” i „mniej za mniej”; uznaje wyjątkowe doświadczenie i wiedzę fachową państw Partnerstwa Wschodniego, w tym ich wkład na rzecz unijnych misji, grup bojowych i operacji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), oraz wzywa do pogłębienia współpracy UE–Partnerstwo Wschodnie w dziedzinie polityki obronnej związanej z UE; |
| --- | --- |

21.

| 22. | popiera żądania białoruskiej ludności domagającej się wolności, demokracji i godności oraz organizacji nowych, wolnych i uczciwych wyborów prezydenckich; uznaje istotną rolę Rady Koordynacyjnej jako przedstawiciela protestującej ludności Białorusi; zdecydowanie potępia ostre represje wobec pokojowych demonstrantów i z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie sankcji wobec reżimu prezydenta Łukaszenki, w tym samego Aleksandra Łukaszenki, oraz potwierdza swoje stanowisko dotyczące nieuznawania wyników sfałszowanych wyborów prezydenckich z dnia 9 sierpnia 2020 r.; apeluje do UE o dokonanie gruntownego przeglądu stosunków z Białorusią w świetle nieprzestrzegania zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego i umów zawartych z UE przez białoruski reżim, a także o stworzenie zachęt do stabilizacji społeczno-gospodarczej, rozwoju i wspierania sił demokratycznych; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla znaczenie zobowiązania UE do wspierania suwerenności, niezależności i integralności terytorialnej jej partnerów w granicach uznanych na forum międzynarodowym; jest zaniepokojony rozprzestrzenianiem się stref gorących konfliktów w najbliższym sąsiedztwie UE, a także zamrożonymi konfliktami i trwającą faktyczną okupacją przez Federację Rosyjską terytoriów należących do suwerennych państw; ponownie potępia agresywną politykę Rosji wobec Ukrainy, jej negatywną rolę w kilku zamrożonych konfliktach i presję na niektórych jej bezpośrednich sąsiadów w UE, a także łamanie praw Tatarów krymskich i blokadę Morza Azowskiego, dalsze zajmowanie ukraińskich pól gazowych na Morzu Czarnym i naruszenie integralności terytorialnej Gruzji i Mołdawii; w pełni podtrzymuje politykę nieuznawania bezprawnej aneksji Krymu; wzywa Rosję do przyjęcia spoczywającej na niej odpowiedzialności użycia wpływu na popieranych przez Rosję separatystów i pełnego wywiązania się z zobowiązań podjętych w ramach ustaleń z Mińska; podkreśla potrzebę zintensyfikowania działań UE na rzecz pokojowego rozwiązywania tak zwanych zamrożonych konfliktów, również w dialogu z zaangażowanymi państwami trzecimi, w celu aktywnego promowania rozwiązań opartych na normach i zasadach prawa międzynarodowego, Karty Narodów Zjednoczonych i aktu końcowego OBWE z Helsinek z 1975 r. oraz zwiększania wsparcia dla dotkniętych konfliktami cywilów, przesiedleńców wewnętrznych i uchodźców; domaga się również od Federacji Rosyjskiej zaprzestania okupacji gruzińskich terytoriów, jakimi są Abchazja i Region Cchinwali/ Osetia Południowa, oraz zaprzestania faktycznej integracji obu tych regionów w ramach administracji rosyjskiej; |
| --- | --- |

23.

| 24. | z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie całkowitego zawieszenia broni w Górskim Karabachu i wokół niego, podpisane przez Armenię, Azerbejdżan i Rosję w dniu 9 listopada 2020 r.; ma nadzieję, że porozumienie to uratuje życie zarówno cywilów, jak i personelu wojskowego, a także otworzy lepsze perspektywy pokojowego rozwiązania tego śmiertelnego konfliktu; ubolewa, że zmiany status quo zostały dokonane przy użyciu siły wojskowej, a nie pokojowych negocjacji; stanowczo potępia zabijanie ludności cywilnej i niszczenie cywilnych obiektów i miejsc kultu, potępia doniesienia o użyciu broni kasetowej podczas konfliktu; wzywa zarówno Armenię, jak i Azerbejdżan do niezwłocznej ratyfikacji Konwencji o broni kasetowej, która całkowicie zakazuje stosowania tej broni; podkreśla, że wciąż należy znaleźć trwałe rozwiązanie i że proces osiągnięcia pokoju i określenia przyszłego statusu prawnego regionu powinien być prowadzony przez współprzewodniczących Grupy Mińskiej i oparty na podstawowych zasadach grupy; podkreśla pilną potrzebę zapewnienia, że pomoc humanitarna dotrze do potrzebujących, że zapewnione zostanie bezpieczeństwo ludności ormiańskiej i jej dziedzictwa kulturowego w Górskim Karabachu oraz że osoby wewnętrznie przesiedlone i uchodźcy będą mogli powrócić do swoich dawnych miejsc zamieszkania; wzywa do należytego zbadania wszystkich zarzutów popełnienia zbrodni wojennych i postawienia winnych przed sądem; wzywa UE do większego zaangażowania się w rozwiązanie konfliktu i nie pozostawiania losu regionu w rękach innych mocarstw; |
| --- | --- |

24.

| 25. | z zadowoleniem przyjmuje planowany wspólny komunikat Komisji i Wysokiego Przedstawiciela w sprawie odnowionego partnerstwa z południowymi sąsiadami; wzywa UE do uznania specyfiki poszczególnych państw południowego wybrzeża Morza Śródziemnego w polityce prowadzonej w odniesieniu do tego regionu; wzywa UE do zacieśnienia współpracy z podmiotami regionalnymi, takimi jak Liga Państw Arabskich, Unia Afrykańska i Unia dla Śródziemnomorza, oraz do aktywnego wsparcia współpracy wewnątrzregionalnej między krajami południowego sąsiedztwa jako niezbędnego narzędzia bezpieczeństwa i zrównoważonego rozwoju gospodarczego; podkreśla potrzebę wzmocnienia stosunków Unii z krajami Afryki Północnej; ubolewa, że 25 lat po rozpoczęciu tak zwanego procesu barcelońskiego budowa obszaru wspólnego dobrobytu, stabilności i wolności z krajami śródziemnomorskimi z południowego sąsiedztwa nie została jeszcze ukończona; w pełni popiera proces berliński i wszelkie inicjatywy ONZ mające służyć znalezieniu kompleksowego politycznego rozwiązania dla kryzysu w Libii; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla, że UE powinna zwracać baczniejszą uwagę na trwający konflikt w Syrii i działać na rzecz postawienia przed sądem członków reżimu syryjskiego i jego sojuszników, zwłaszcza z Rosji i Iranu, którzy są odpowiedzialni za liczne zbrodnie wojenne popełnione od 2011 r.; |
| --- | --- |

26.

| 27. | jest zdania, że UE powinna nadal odgrywać proaktywną rolę w odniesieniu do bliskowschodniego procesu pokojowego i zawarcia porozumienia między stronami, w tym w kwestiach dotyczących ostatecznego statusu, zwracając szczególną uwagę na potrzebę zachowania warunków na gruncie pokojowego rozwiązania dwupaństwowego, na podstawie granic z 1967 r., z Jerozolimą jako stolicą obu państw, z bezpiecznym państwem Izrael i niezależnym, demokratycznym, sąsiednim i zdolnym do przetrwania państwem palestyńskim, żyjącym obok siebie w pokoju i bezpieczeństwie, na podstawie prawa do samostanowienia i przy pełnym poszanowaniu prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zwraca uwagę na porozumienia abrahamowe, które normalizują stosunki dyplomatyczne między Izraelem a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Bahrajnem; w związku z tym pochwala rolę Stanów Zjednoczonych w ułatwianiu porozumień abrahamowych; zwraca uwagę na fakt, że państwa arabskie, takie jak Egipt czy Jordania, które od lat utrzymują stosunki dyplomatyczne z Izraelem, odegrały znaczącą rolę w propagowaniu dialogu na temat procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, w tym na temat bezpieczeństwa i stabilności; podkreśla nieustające znaczenie inwestowania w konstruktywne negocjacje między Izraelem a Palestyną; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że jedną z przesłanek porozumień abrahamowych było wstrzymanie planów aneksji na Zachodnim Brzegu i wzywa wszystkie strony do przestrzegania tego; |
| --- | --- |

28.

| 29. | z zadowoleniem przyjmuje niedawne porozumienie palestyńskich władz politycznych, że wybory parlamentarne i prezydenckie odbędą się w ciągu najbliższych sześciu miesięcy i podkreśla, że demokratyczne wybory pozostają kluczowym priorytetem dla Unii; podkreśla potrzebę wspierania procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie i zapewnienia odpowiednich środków finansowych na prace Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA) w ścisłej współpracy z międzynarodową społecznością darczyńców; |
| --- | --- |

29.

| 30. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie UE do zachowania wspólnego kompleksowego planu działania (JCPOA) i zapewnienia jego pełnego wdrożenia przez wszystkie strony; podkreśla, że to wielostronne porozumienie jest kluczowym osiągnięciem dyplomacji europejskiej i pozostaje kluczowym filarem globalnej architektury nierozprzestrzeniania, stanowiąc podstawę pokoju, bezpieczeństwa i stabilności w regionie, oraz że w interesie UE jest zapewnienie ich pełnego zachowania i wdrożenia; wzywa Stany Zjednoczone do powstrzymania się od jednostronnych działań i przyczynienia się w ten sposób do pokoju i bezpieczeństwa w regionie i na świecie oraz do opartego na zasadach porządku światowego; apeluje do wiceprzewodniczącego Komisji/ wysokiego przedstawiciela Unii o wykorzystanie wszystkich dostępnych środków politycznych i dyplomatycznych w celu ochrony JCPOA; w związku z istniejącą rywalizacją w regionie Zatoki Perskiej wzywa wiceprzewodniczącego Komisji/ wysokiego przedstawiciela Unii do zintensyfikowanie dialogu politycznego z krajami tego regionu w celu promowania deeskalacji i integracji regionalnej architektury bezpieczeństwa, zgodnie z konkluzjami Rady do Spraw Zagranicznych z 10 stycznia 2020 r.; w tym kontekście wzywa wiceprzewodniczącego Komisji/ wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do rozważenia powołania specjalnego wysłannika ds. regionu Zatoki Perskiej w celu ułatwienia realizacji tego zadania; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wzywa Francję, Niemcy i Zjednoczone Królestwo jako sygnatariuszy JCPOA, UE oraz jej państwa członkowskie do większej jedności, odporności i wywierania hamującego wpływu wobec sankcji wtórnych ze strony państw trzecich, a także do wdrożenia środków mających na celu ochronę uzasadnionych interesów UE, w tym poprzez pełną operacjonalizację instrumentu wsparcia wymiany handlowej (INSTEX); odrzuca jednostronne, eksterytorialne ponowne nałożenie sankcji przez Stany Zjednoczone w następstwie odstąpienia od JCPOA, ponieważ podważa to uzasadnione interesy gospodarcze i dotyczące polityki zagranicznej UE, w szczególności przez utrudnienie handlu o charakterze humanitarnym z Iranem w czasie pandemii COVID-19; wzywa Stany Zjednoczone do bezwarunkowego ponownego przystąpienia do JCPOA, czemu powinien towarzyszyć powrót Iranu do pełnego wywiązywania się z zobowiązań wynikających z porozumienia; potępia w związku z tym decyzję Iranu o rozpoczęciu wzbogacania uranu do 20 %, co stanowi bezpośrednie i poważne naruszenie porozumienia jądrowego; |
| --- | --- |

31.

| 32. | odnotowuje sprawozdanie grupy wybitnych ekspertów międzynarodowych i regionalnych ONZ ds. Jemenu, w którym stwierdzono, że rząd Jemenu, Huti, Południowa Rada Przejściowa, a także członkowie Koalicji, której przewodzą Arabia Saudyjska i Zjednoczone Emiraty Arabskie, ponoszą odpowiedzialność za poważne naruszenia międzynarodowych praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, w tym masowe ataki na ludność cywilną i cele cywilne, które kwalifikują się jako zbrodnie wojenne; wzywa UE i jej państwa członkowskie do dopilnowania, aby najpoważniejsze zbrodnie nie pozostały bezkarne, między innymi przez poparcie skierowania sprawy sytuacji w Jemenie do Międzynarodowego Trybunału Karnego; wzywa UE i jej państwa członkowskie do nałożenia ukierunkowanych sankcji na urzędników państwowych Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich odpowiedzialnych za domniemane zbrodnie wojenne; raz jeszcze ponawia swój apel do państw członkowskich o zaprzestanie sprzedaży broni dla Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, ponieważ stają się wówczas współwinne utrwalania konfliktu i przedłużania cierpienia ludności Jemenu;; |
| --- | --- |

32.

| 33. | uważa, że UE musi pilnie zdefiniować lepszą geopolityczną i ogólną strategię swoich krótko-, średnio- i długoterminowych stosunków z Turcją, szczególnie w świetle ciągłego demokratycznego regresu i rosnącej asertywności polityki zagranicznej Turcji, która przyczynia się do eskalacji napięć i wywiera destabilizujący wpływ, który zagraża pokojowi i stabilności w regionie we wschodniej części Morza Śródziemnego, na Bliskim Wschodzie i na Kaukazie Południowym, a także jej rolę w konfliktach w Syrii, Iraku, Libii i Górskim Karabachu; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa UE do odegrania ważnej roli w regionie Morza Śródziemnego, jako podmiot zdolny do zagwarantowania stabilności w tej strefie, również w celu zwalczania przestępczości zorganizowanej, walki z terroryzmem i nielegalną imigracją; podkreśla, że trwające prace legislacyjne nad nowym paktem w sprawie migracji i azylu stanowią dla współprawodawców UE kluczową okazję do ulepszenia polityki azylowej i migracyjnej Unii w celu zmniejszenia zależności od Turcji; |
| --- | --- |

34.

| 35. | przypomina, że negocjacje akcesyjne z Turcją zostały formalnie zamrożone w świetle sytuacji w zakresie praw człowieka, regresu demokratycznego i wyzwań dla praworządności w Turcji; jest zdania, że stosunki z Turcją nie mogą opierać się na całkowicie iluzorycznym i przedawnionym procesie akcesyjnym; podkreśla, że ustanowienie stabilnego i bezpiecznego środowiska we wschodniej części Morza Śródziemnego jest przedmiotem wspólnego strategicznego zainteresowania Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Turcji; przypomina jednak, że niezbędny dialog, który musi przeważać w tworzeniu tego stabilnego i bezpiecznego środowiska, może istnieć jedynie poprzez unikanie jednostronnej prowokacji a fortiori przez działania wojskowe, morskie lub powietrzne; w tym kontekście przypomina o pełnej solidarności UE z jej państwami członkowskimi, Grecją i Cyprem; |
| --- | --- |

35.

| 36. | powtarza, że Unia jest gotowa do wykorzystania wszelkich dostępnych jej instrumentów i opcji, w tym tych przewidzianych w art. 29 TUE i art. 215 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w celu ochrony jej interesów i państw członkowskich; przypomina konkluzje Rady z dnia 14 października 2019 r. wzywające państwa członkowskie do zajęcia zdecydowanego stanowiska krajowego w sprawie ich polityki wywozu broni do Turcji na podstawie przepisów wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB, w tym ścisłego stosowania kryterium 4 dotyczącego stabilności regionalnej oraz wzywa wiceprzewodniczącego Komisji/ wysokiego przedstawiciela Unii i Radę do rozważenia wprowadzenia inicjatywy zobowiązującej wszystkie państwa członkowskie do wstrzymania wydawania zezwoleń na wywóz broni do Turcji zgodnie z niniejszym wspólnym stanowiskiem; przypomina konkluzje Rady z dnia 1 października 2020 r., w których podkreślono, że UE wykorzysta wszystkie dostępne jej instrumenty i opcje, w tym nałoży na Turcję system sankcji w celu ochrony jej interesów i interesów państw członkowskich; ponawia swój apel do wiceprzewodniczącego Komisji/ wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa tak długo, jak Turcja będzie kontynuować swoje obecne nielegalne, jednostronne działania we wschodniej części Morza Śródziemnego, które są sprzeczne z suwerennością któregokolwiek państwa członkowskiego UE i prawem międzynarodowym, i nie będzie prowadzić dialogu opartego na prawie międzynarodowym; wzywa przywództwo NATO do bezwzględnego zakomunikowania Turcji, że nie będzie tolerować jej agresywnych działań wobec innych członków NATO; |
| --- | --- |

36.

| 37. | zdecydowanie potępia podpisanie dwóch protokołów ustaleń między Turcją i Libią w sprawie delimitacji stref morskich oraz wszechstronnej współpracy w zakresie bezpieczeństwa i współpracy wojskowej, które są wzajemnie powiązane i stanowią wyraźne naruszenie prawa międzynarodowego i rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie wprowadzenia embarga na broń w Libii; |
| --- | --- |

37.

| 38. | zdecydowanie potępia destabilizującą rolę Turcji, która dodatkowo osłabia kruchą stabilność w całym regionie Kaukazu Południowego; wzywa Turcję do powstrzymania się od wszelkich ingerencji w konflikt w Górskim Karabachu, w tym do udzielania wsparcia wojskowego Azerbejdżanowi, oraz do zaprzestania działań destabilizujących i aktywnego promowania pokoju; potępia wysłanie przez Turcję zagranicznych bojowników terrorystycznych z Syrii i innych obszarów do Górskiego Karabachu, co zostało potwierdzone przez podmioty międzynarodowe, w tym państwa wspólnie przewodniczące Grupie Mińskiej OBWE; ubolewa z powodu jej gotowości do destabilizacji Grupy Mińskiej OBWE przez dążenia do odegrania bardziej decyzyjnej roli w konflikcie; |
| --- | --- |

38.

| 39. | podkreśla, że we wspólnym interesie UE i Wielkiej Brytanii, wzmocnionym wspólnymi zasadami i wspólnymi wartościami, a także bliskością geograficzną i wieloletnią wspólną strategiczną współpracą, konieczne jest uzgodnienie wspólnych odpowiedzi na wyzwania polityki zagranicznej, bezpieczeństwa i obrony w oparciu o zasady multilateralizmu, rozwiązywania konfliktów w drodze dialogu i dyplomacji oraz prawa międzynarodowego, mając na uwadze, że większość zagrożeń międzynarodowych dotyka obie strony z tą samą intensywnością; z zadowoleniem przyjmuje zawarcie umowy o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem, która zapewnia obywatelom i przedsiębiorstwom po obu stronach jasność i pewność; podkreśla, że obecnie analizuje umowę i zamierza ściśle monitorować wdrażanie umowy między UE a Zjednoczonym Królestwem we wszystkich jej aspektach; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla, że współpraca transatlantycka pozostaje ważna i jest kwestią najwyższej wagi w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE; wzywa do wzmożonych wysiłków na rzecz solidnego i odnowionego partnerstwa transatlantyckiego i stałego dialogu, opartego na wzajemnym szacunku i konkretnych działaniach w celu promowania multilateralizmu, praworządności, praw człowieka, bezpieczeństwa transatlantyckiego i współpracy gospodarczej oraz walki ze zmianą klimatu, a także utrzymania międzynarodowego systemu opartego na zasadach w celu radzenia sobie z obecnymi i przyszłymi wyzwaniami i kryzysami zagranicznymi związanymi z bezpieczeństwem i handlem, ze szczególnym uwzględnieniem aktualnej sytuacji zagrożenia zdrowia oraz wyzwań gospodarczych, społecznych, związanych z bezpieczeństwem i politycznych, jakie stwarza; |
| --- | --- |

40.

| 41. | domaga się ożywienia partnerstwa transatlantyckiego w celu skuteczniejszej walki z pandemią i innymi poważnymi wyzwaniami międzynarodowymi, takimi jak zmiany klimatu; uznaje potrzebę znalezienia nowej podstawy dla współpracy UE-USA przeciwko nacjonalistycznym, autorytarnym i hegemonicznym ambicjom, napięciom ekspansjonistycznym na Bliskim Wschodzie i w Zatoce, wielobiegunowości rosnącej dominacji interesariuszy gospodarczych oraz obecnemu kryzysowi gospodarczemu po obu stronach Atlantyku; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę UE zmierzającą do nawiązania dialogu transatlantyckiego w sprawie Chin; |
| --- | --- |

41.

| 42. | uważa, że partnerstwo to może się rozwijać tylko wtedy, gdy opiera się na stosunkach wspólnych wartości i interesów oraz poszanowaniu prawa międzynarodowego i instytucji wielostronnych, ale także zaufania, na które niestety w ostatnich latach niekorzystnie wpłynęły nadmierne jednostronne działania, które również osłabiły wielostronne ramy, których częścią są UE i jej państwa członkowskie; w związku z tym ubolewa nad unilateralistycznymi tendencjami administracji prezydenta USA Donalda Trumpa; podkreśla, że słabsze zachodnie więzi umożliwiają nieliberalnym państwom wypełnienie luki przywódczej na arenie międzynarodowej; wyraża nadzieję, że Stany Zjednoczone zawrócą z obranej w ostatnich latach drogi wycofywania się z międzynarodowego ładu opartego na zasadach, umożliwiając przywrócenie ścisłej jedności działań transatlantyckich w pełni zbieżnych ze wspólnymi wartościami i zasadami podzielanymi przez UE i USA; ponownie podkreśla potrzebę przyjęcia przez europejskie państwa należące do NATO większej odpowiedzialności w ramach podziału obciążeń związanych z ochroną przestrzeni transatlantyckiej i reagowania na nowe zagrożenia hybrydowe; podkreśla, że współpraca ze Stanami Zjednoczonymi w tego rodzaju działaniach na rzecz budowania pokoju w przyszłości zapewniłaby większą synergię i umożliwiłaby lepsze rozwiązywanie światowych wyzwań; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zdecydowanie potępia wtargnięcie przez tłum do Kongresu USA w wyniku zamieszek wywołanych przez teorie spiskowe prezydenta Donalda Trumpa i bezpodstawne twierdzenia, że wybory prezydenckie z 3 listopada 2020 r. zostały sfałszowane; ufa, że Stany Zjednoczone zapewnią pokojowe przekazanie władzy prezydentowi elektowi Josephowi Bidenowi i wiceprezydent elekt Kamali Harris; jest zaniepokojony nasileniem się populizmu i ekstremizmu po obu stronach Atlantyku i podkreśla pilną potrzebę obrony demokracji, praw człowieka i praworządności na całym świecie; |
| --- | --- |

43.

| 44. | apeluje o utrzymanie silnego i jednolitego stanowiska wobec Federacji Rosyjskiej, w tym poprzez przegląd pięciu podstawowych zasad polityki UE; apeluje o opracowanie nowej strategii w stosunkach między UE i Rosją, która byłaby wyraźnym sygnałem dla prodemokratycznej frakcji w rosyjskim społeczeństwie z ciągłą gotowością Unii do zaangażowania i współpracy; wzywa do wzmocnienia systemu sankcji, zwłaszcza w świetle bieżących wydarzeń związanych z usiłowaniem zabójstwa Aleksieja Nawalnego na terytorium Rosji za pomocą wojskowego środka nerwowego należącego do rodziny „Nowiczoków”, która powstała w Rosji; z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie przez Radę do Spraw Zagranicznych ograniczonych środków związanych z użyciem broni chemicznej podczas próby zabójstwa Aleksieja Nawalnego; ponawia apel o przeprowadzenie niezależnego międzynarodowego śledztwa w sprawie jego zatrucia; |
| --- | --- |

44.

| 45. | ponownie stwierdza, że poszanowanie ustaleń z Mińska stanowi kluczowy warunek wszelkiej istotnej zmiany stosunków UE z Rosją; ubolewa nad negatywną rolą Rosji w kampaniach dezinformacyjnych i innych formach wojny hybrydowej prowadzonej przeciwko UE i Zachodowi, które mają na celu osłabienie naszej wewnętrznej spójności, a tym samym naszej zdolności do skutecznego działania na arenie światowej; ubolewa ponadto nad zabójstwami ukierunkowanymi na terytorium UE i użyciem broni chemicznej, a także z powodu trudnej sytuacji wewnętrznej w zakresie praw człowieka i podstawowych wolności; podkreśla potrzebę wywarcia presji na Federację Rosyjską, aby przestrzegała prawa międzynarodowego i międzynarodowych porozumień; wyraża zaniepokojenie z powodu wielokrotnego łamania przez Rosję porozumień i norm dotyczących kontroli zbrojeń, co prowadzi do załamania układu o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych pośredniego zasięgu (INF), a także z powodu naruszeń konwencji o broni chemicznej przez stosowanie militarnych środków paralityczno-drgawkowych, zarówno na szczeblu krajowym, jak i na terytorium UE; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla, że Afryka jest ważnym partnerem strategicznym w ramach systemu wielostronnego; z zadowoleniem przyjmuje obecne wysiłki na rzecz przeprojektowania i znacznej modernizacji strategii w stosunkach między Unią i Afryką, przy wykorzystaniu modelu, który nie jest oparty na relacjach donator-odbiorca, ale na wspólnym i skoordynowanym partnerstwie równych sobie osób oraz ustanowieniu wzajemnie korzystnych relacji z jasnym zrozumieniem odpowiednich i wzajemnych interesów i obowiązków, w celu wypracowania sprawiedliwego, zorientowanego na ludzi i trwałego partnerstwa, w tym w zakresie praw człowieka, bezpieczeństwa i współpracy w walce z terroryzmem; podkreśla w tym kontekście potrzebę poświęcenia szczególnej uwagi sytuacji w regionie Sahelu, biorąc pod uwagę rosnącą niestabilność i istotny wpływ bezpośredni i pośredni, jaki zdarzenia w tym regionie mają na Unię; nalega na europejską wizję solidarności w obliczu rozwoju sytuacji w Libii, ale także w zakresie praw człowieka, w polityce pomocy na rzecz rozwoju i konsolidacji umów o partnerstwie gospodarczym; apeluje o wspólne podejście UE i wysiłki na rzecz wzmocnienia łączności, świadomości i zaangażowania UE w Afryce; przypomina, że europejska obecność i wiarygodne zaangażowanie mają kluczowe znaczenie dla łagodzenia wyzwań o charakterze humanitarnym i społeczno-gospodarczym; |
| --- | --- |

46.

| 47. | zwraca uwagę na znaczenie europejskich działań na rzecz budowania zdolności i misji szkoleniowych w ramach wspierania pokoju, bezpieczeństwa i stabilności w Afryce; ponownie podkreśla znaczenie misji i operacji stabilizacyjnych UE rozmieszczonych w Afryce, zwłaszcza w regionach Afryki Subsaharyjskiej i Sahelu, i wzywa ESDZ i Radę do dopilnowania, aby mandat i środki misji WPBiO w Afryce zostały wzmocnione, co zapewni im środki do dalszego skutecznego działania w odpowiedzi na poważne wyzwania, przed którymi stoją; podkreśla, że UE musi objąć czołową rolę w dyplomatycznym i pokojowym rozwiązywaniu konfliktów, w tym w inicjatywach mediacyjnych oraz programach na rzecz rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji; |
| --- | --- |

47.

| 48. | uważa, że wzmocnione stosunki z Ameryką Łacińską i Karaibami mają zasadnicze znaczenie dla strategii geopolitycznej UE na świecie; podkreśla potrzebę wzmocnienia przez Unię więzi łączących UE z krajami Ameryki Łacińskiej i Karaibów, które razem reprezentują jedną trzecią członków ONZ, w oparciu o wspólne wartości i zasady, w szczególności w obronie wielostronnego porządku opartego na zasadach, promowaniu zielonej agendy i zwalczaniu ubóstwa i nierówności; apeluje do Unii o utrzymanie pozycji preferowanego partnera krajów Ameryki Łacińskiej z uwagi na perspektywę, że inne podmioty geopolityczne zajmą coraz większą przestrzeń w regionie; |
| --- | --- |

48.

| 49. | w tym kontekście wzywa do ukierunkowanego, wielowymiarowego zaangażowania w regionie, popieranego z perspektywy wspólnej narracji UE promującej strategie pomagające wspólnie stawiać czoła powszechnym wyzwaniom, takim jak promowanie pokoju, bezpieczeństwa i dobrobytu, zapewniające wspólny front wobec zagrożeń wywołanych zmianą klimatu; podkreśla znaczenie Ameryki Łacińskiej dla Unii Europejskiej i wzywa do dalszego uznawania tego regionu za region o dużym znaczeniu geostrategicznym dla wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa przez udział w propagowaniu demokracji i praw człowieka w tym regionie i współpracę na rzecz jego rozwoju gospodarczego; podkreśla, że poszanowanie praworządności oraz stabilne ramy polityczne i prawne, w tym walka z korupcją i bezkarnością, a także postęp na drodze do demokracji oraz poszanowanie i promowanie podstawowych wolności, są fundamentami głębszej integracji i współpracy z krajami Ameryki Łacińskiej i Karaibów; podkreśla znaczenie posunięcia się naprzód i zakończenia przeglądu światowych porozumień z Chile i Meksykiem, a także układu o stowarzyszeniu UE-Mercosur, i podkreśla, że są to kluczowi sojusznicy i partnerzy UE; wyraża poważne zaniepokojenie brakiem poszanowania zasad demokracji i praworządności oraz atakami na demokratycznie wybranych przywódców opozycyjnych, dziennikarzy, studentów i obrońców praw człowieka, w szczególności zajmujących się kwestiami środowiskowymi, oraz ich adwokatów; |
| --- | --- |

49.

| 50. | przypomina o swoim pełnym poparciu dla procesu pokojowego w Kolumbii oraz jego realizacji, mającego decydujące znaczenie dla przyszłości Kolumbijczyków i stabilności w regionie, którego część stanowi ten kraj; apeluje o utrzymanie silnego wspólnego stanowiska wobec reżimu w Wenezueli oraz wobec sprzecznych z prawami człowieka ataków popełnionych przez reżim Nicolasa Maduro, również w odniesieniu do systemu sankcji, szczególnie w świetle niedawnych wydarzeń i skarg złożonych przez różne organizacje, w tym ONZ; |
| --- | --- |

50.

| 51. | podkreśla znaczenie, jakie dla UE ma dążenie do jednolitej, realistycznej, skutecznej, stanowczej i bardziej asertywnej strategii, która jednoczy wszystkie państwa członkowskie i kształtuje stosunki z Chińską Republiką Ludową (ChRL) w interesie UE jako całości, gdzie powinna proaktywnie i asertywnie dążyć do bardziej zrównoważonych i wzajemnych stosunków gospodarczych, opartych na europejskich wartościach i interesach, z bardzo silnym i szczególnym naciskiem na poszanowanie praw człowieka oraz wolności religii lub przekonań; podkreśla znaczenie dążenia do wypracowania wspólnego podejścia ze Stanami Zjednoczonymi i innymi podobnie myślącymi partnerami w Chinach; |
| --- | --- |

51.

| 52. | apeluje, aby polityka UE wobec Chin opierała się na następujących zasadach: współpraca w miarę możliwości; konkurowanie w razie potrzeby; konfrontacja się w razie potrzeby; przypomina, że w wyniku asertywnej dyplomacji publicznej Chin szereg krajów jest współzależnych od chińskich inwestycji i pożyczek; podkreśla, że Unia Europejska powinna aktywnie zwiększyć swoją obecność i widoczność w krajach partnerskich na całym świecie jako istotny inwestor i darczyńca pomocy rozwojowej; |
| --- | --- |

52.

| 53. | zachęca ChRL do przyjęcia większej odpowiedzialności w radzeniu sobie z globalnymi wyzwaniami, przy jednoczesnym zachowaniu współpracy w ramach wielostronnych, gdy tylko jest to możliwe, w tym w szczególności do podejmowania bardziej ambitnych działań i wiążących zobowiązań w zakresie klimatu, zgodnie z celami porozumienia paryskiego, oraz w zakresie różnorodności biologicznej oraz wspierania wielostronnych odpowiedzi na pandemię COVID-19, w tym poprzez umożliwienie międzynarodowego dochodzenia w sprawie pochodzenia choroby; wyraża ubolewanie z powodu dezinformacji przez Chiny na temat pochodzenia pandemii COVID-19, manipulacji systemem wielostronnym, rozprzestrzeniania się chińskiego złośliwego wpływu, cyberataków i skorumpowanych projektów inwestycyjnych; wyraża uznanie dla skutecznych wysiłków Tajwanu na rzecz powstrzymania rozpowszechniania się koronawirusa oraz dla solidarności z UE okazanej w formie przekazania ponad siedmiu milionów masek chirurgicznych wielu państwom członkowskim w czasie pandemii; |
| --- | --- |

53.

| 54. | wzywa Komisję, Radę i wiceprzewodniczącego Komisji/ wysokiego przedstawiciela Unii do dalszego informowania ChRL, że Unia nie będzie tolerować ciągłego łamania praw człowieka w Hongkongu, Tybecie i Sinciangu, ani złego traktowania osób należących do mniejszości, ani odgrywania decydującej roli na arenie międzynarodowej w celu zapewnienia autonomii Hongkongu; potępia pogwałcenie modelu „jeden kraj, dwa systemy” przez przyjęcie ustawy o bezpieczeństwie narodowym w Chinach, która poważnie osłabia wysoki stopień autonomii Hongkongu i ma szkodliwe skutki dla niezależności władzy sądowniczej oraz wolności wypowiedzi w Hongkongu; wyraża zaniepokojenie z powodu wpływu narzucenia ustawy o bezpieczeństwie narodowym w Hongkongu na stosunki Chin z Tajwanem; podkreśla, że nieustające podważanie autonomii Hongkongu przez Pekin nie tylko stanowi pogwałcenie zobowiązań Chin na podstawie porozumień dwustronnych i prawa międzynarodowego, ale także podaje w wątpliwość rolę Pekinu jako wiarygodnego partnera; zwraca uwagę, że Parlament Europejski uwzględni naruszenia praw człowieka w Chinach kontynentalnych i Hongkongu, gdy otrzyma wniosek o zatwierdzenie kompleksowej umowy w sprawie inwestycji oraz wszelkich przyszłych umów handlowych z Chinami; zachęca państwa członkowskie do wdrożenia pakietu środków uzgodnionych przez Radę do Spraw Zagranicznych w dniu 28 lipca 2020 r., a także rezolucji Parlamentu z dnia 19 czerwca 2020 r. (6); zwraca się do Komisji i państw członkowskich, aby aktywnie przeciwstawiały się brutalnym prześladowaniom Ujgurów w Sinciangu, a także innych mniejszości etnicznych i religijnych, zwłaszcza chrześcijan i Tybetańczyków;; wzywa państwa członkowskie i Wiceprzewodniczącego/ Wysokiego Przedstawiciela do przyjęcia sankcji w ramach globalnego systemu sankcji UE w zakresie praw człowieka wobec chińskich urzędników i podmiotów państwowych odpowiedzialnych za prowadzenie polityki masowych zatrzymań Ujgurów i pracy przymusowej w Chinach; |
| --- | --- |

54.

| 55. | potwierdza, że Unia zachowa czujność w odniesieniu do sytuacji na Tajwanie i poprawy stosunków politycznych i handlowych między UE a Republiką Chińską (Tajwan); wzywa ChRL do pokojowego rozwiązywania wszelkich sporów na granicach lądowych i morskich zgodnie z prawem międzynarodowym oraz do unikania jakichkolwiek prowokacyjnych działań wojskowych mających na celu destabilizację w rejonie Morza Południowochińskiego; podkreśla, że zachowanie pokoju, stabilności i wolności żeglugi w regionie Indo-Pacyfiku w dalszym ciągu ma kluczowe znaczenie dla interesów UE i jej państw członkowskich; z głębokim zaniepokojeniem zauważa najnowszą eskalację napięć na granicy między Indiami i Chinami, a także w regionie Morza Południowochińskiego i w Cieśninie Tajwańskiej, w tym coraz bardziej prowokacyjne działania wojskowe Chin wymierzone w Tajwan; wzywa wszystkie zainteresowane strony do pokojowego rozwiązania sporów w drodze konstruktywnego dialogu oraz do powstrzymania się od podejmowania jednostronnych działań w celu zmiany status quo; jest zdania, że stosunki po obu stronach Cieśniny Tajwańskiej powinny być rozwijane w konstruktywny sposób, żadna ze stron nie powinna podejmować destabilizujących inicjatyw ani stosować jakiegokolwiek przymusu, oraz że żadnych zmian stosunków po obu stronach Cieśniny Tajwańskiej nie należy dokonywać wbrew woli obywateli Tajwanu; wzywa UE i jej państwa członkowskie do przeglądu polityki zaangażowania w stosunki z Tajwanem oraz do współpracy z partnerami międzynarodowymi, aby przyczynić się do utrzymania demokracji na Tajwanie wolnej od obcych zagrożeń; wzywa UE i jej państwa członkowskie do opowiadania się za członkostwem Tajwanu w charakterze obserwatora w Światowej Organizacji Zdrowia i Światowym Zgromadzeniu Zdrowia, a także w innych międzynarodowych organizacjach, mechanizmach i działaniach oraz w globalnej sieci zapobiegania chorobom; |
| --- | --- |

55.

| 56. | podkreśla, że UE powinna poświęcać więcej uwagi strategicznym regionom, które w coraz większym stopniu przyciągają zainteresowanie międzynarodowe, takim jak Afryka, Arktyka, a także region Indo-Pacyfiku, w którym Chiny prowadzą politykę ekspansji wymagającą opracowania przez UE spójnej odpowiedzi; zwraca uwagę na potrzebę dalszego rozszerzania współpracy z ważnymi partnerami o podobnych poglądach w regionie Indo-Pacyfiku, takimi jak Japonia, Indie, Korea Południowa, Australia i Nowa Zelandia; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wysiłki zmierzające do opracowania europejskiej strategii Indo-Pacyfiku opartej na zasadach i wartościach UE, która może obejmować wspólne ćwiczenia wojskowe Australii i NATO na Pacyfiku; jest zdania, że w ramach spójnej strategii wobec Chin, w której UE i państwa członkowskie wspólnie będą odpierać naciski, gdy będzie to konieczne, UE powinna dążyć do zacieśnienia współpracy z krajami w regionie i innymi demokracjami, i w tym celu należy w pełnym zakresie wykorzystać strategię UE dotyczącą łączenia Europy i Azji; ostrzega przed chińskimi wysiłkami na rzecz silniejszej projekcji siły w regionie, zwłaszcza na Tajwanie, co skutkuje sporami granicznymi z wieloma sąsiadami; |
| --- | --- |

56.

| 57. | podkreśla potrzebę wykorzystania możliwości dalszej poprawy stosunków UE i Indii z uwzględnieniem sytuacji w regionie i istotnej roli Indii w regionie oraz na całym świecie; |
| --- | --- |

57.

| 58. | z zadowoleniem przyjmuje włączenie wspólnego komunikatu w sprawie Arktyki do programu prac Komisji na 2021 r.; uważa, że UE powinna posiadać strategię dotyczącą Arktyki; |
| --- | --- |

58.

Wzmocnienie zdolności i środków UE w ramach WPZiB

| 59. | podkreśla swoje poparcie dla stopniowego określania i rozwijania wspólnej polityki obronnej mającej na celu wzmocnienie WPBiO oraz jej celów i zadań określonych w traktatach, w kierunku pełnoprawnej unii obronnej, uznającej szczególną sytuację konstytucyjną krajów neutralnych, opartej na jasnych celach strategicznych i ukierunkowanej na bezpieczeństwo ludzi i trwały pokój; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę przyjęcia strategicznego kompasu w 2022 r.; podkreśla potrzebę dalszej poprawy stosunków UE-NATO, podkreślając ich wzajemną kompatybilność i znaczenie strategiczne; wzywa kraje europejskie do zwiększenia inwestycji w swoje zdolności obronne, przywrócenia równowagi zobowiązaniom w NATO i objęcia roli bardziej równorzędnego partnera dla Stanów Zjednoczonych; uznaje wkład misji i operacji realizowanych w ramach WPBiO na rzecz pokoju, bezpieczeństwa i stabilności międzynarodowej; wyraża uznanie dla postępów poczynionych w kierunku ustanowienia Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju; nalega na potrzebę wyjścia poza deklaracje i podjęcia działań, w szczególności poprzez zapewnienie UE prawdziwie europejskiej bazy przemysłu obronnego za pośrednictwem europejskiego funduszu obronnego z niezbędnym budżetem, oraz zapewnienie szybszej i spójniejszej realizacji stałej współpracy strukturalnej zmierzającej do osiągnięcia strategicznej autonomii UE, umożliwiającej UE promowanie bardziej zintegrowanego rynku wewnętrznego wyposażenia obronnego; podkreśla znaczenie prowadzenia pluralistycznych konsultacji z wieloma zainteresowanymi stronami w celu wspierania wspólnej kultury strategicznej w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony; |
| --- | --- |

59.

| 60. | przypomina, że uczestnictwo kobiet w procesach pokojowych i związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa może odegrać istotną rolę stanowiącą o skuteczności i trwałości porozumień pokojowych oraz trwałości i jakości pokoju; podkreśla, że zobowiązania i deklaracje dotyczące promowania agendy „Kobiety, pokój i bezpieczeństwo” oraz równej reprezentacji kobiet i mężczyzn w polityce zagranicznej i bezpieczeństwa często pozostają jedynie w sferze retoryki i nie są ukierunkowane na faktyczną realizację ani nie zapewniają jej, co prowadzi do ograniczonych postępów w realizacji celów programu działań na całym świecie; przypomina o coraz większym powodzeniu rozwiązywania konfliktów, kiedy w całym procesie przestrzega się parytetu płci i równości, i wzywa do zwiększenia udziału kobiet, zwłaszcza w procesach decyzyjnych, oraz stanowisk kierowniczych w misjach WPBiO; apeluje ponadto o bardziej systematyczne uwzględnianie perspektywy płci w takich misjach, o gwarancje szkoleń w zakresie równości płci i WPS dla całego rozmieszczonego w UE personelu wojskowego i cywilnego, w tym kierownictwa średniego i wyższego szczebla ESDZ oraz szefów i dowódców misji i operacji WPBiO, a także o aktywny wkład we wdrażanie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa; wzywa do określenia szczegółowych i wymiernych celów dotyczących różnorodności i obecności kobiet na stanowiskach kierowniczych w ESDZ, w tym celu dotyczącego 50 % stanowisk kierowniczych zajmowanych przez kobiety, w tym na stanowiskach szefów delegatury, specjalnych przedstawicieli UE i szefów misji i operacji w ramach WPBiO; wzywa do przełożenia nadchodzącego unijnego planu działania w sprawie równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju III (GAP III) i planu działania WPS w krajowych planach działania, w tym ocenę śródokresową, oraz do załączenia planu działania WPS do GAP III; |
| --- | --- |

60.

| 61. | podkreśla, że UE musi przyjąć rolę światowego lidera w przeciwdziałaniu skutkom pandemii, co wymaga wystarczających zasobów finansowych; podkreśla potrzebę ustanowienia bardziej ambitnych wieloletnich ram finansowych (WRF) w dziedzinie działań zewnętrznych i obrony, w tym zwiększenia środków na Instrument Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej (ISWMR), Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA III), Europejski Fundusz Obronny (EFO) i mobilność wojskową oraz wzywa Radę do zapewnienia szybkiego zatwierdzenia Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju; ubolewa z powodu zaproponowanych przez Radę cięć środków na zewnętrzne instrumenty finansowe w nowych wieloletnich ramach finansowych oraz braku finansowania za pośrednictwem pakietu na rzecz odbudowy Next Generation EU; podkreśla, że cięcia te mogą utrudnić działania UE na szczeblu światowym i znacznie ograniczyć zdolność UE do stabilizacji i transformacji krajów przystępujących; podkreśla, że Parlament musi w znaczący sposób zaangażować się w strategiczne sterowanie rocznymi i wieloletnimi programami prac oraz w kontrolę zewnętrznych instrumentów finansowania; przypomina o potrzebie znacznego zwiększenia środków z budżetu UE na cywilne instrumenty zapobiegania konfliktom w ramach kolejnych WRF oraz zwiększenia finansowania na rzecz budowania pokoju, dialogu, mediacji i pojednania; |
| --- | --- |

61.

| 62. | apeluje o wzmocnienie zdolności obronnych przy jednoczesnym ustalaniu priorytetów luk w zdolnościach zidentyfikowanych w planie rozwoju zdolności (CDP) i skoordynowanym rocznym przeglądzie w zakresie obronności (CARD), w szczególności poprzez dogłębną współpracę, taką jak łączenie i dzielenie się oraz wystarczające finansowanie znaczących projektów i bardziej ambitnej stałej współpracy strukturalnej (PESCO), EFR, mobilność wojskową i europejski program kosmiczny; zwraca uwagę, że działania te powinny również przynieść korzyści dla NATO i stosunków transatlantyckich; podkreśla potrzebę dalszej spójności narzędzi i mechanizmów UE we współpracy UE w dziedzinie obronności i wzywa w związku z tym do optymalizacji zasobów, aby uniknąć niepotrzebnego powielania wydatków i instrumentów; apeluje o większe wsparcie i personel, a także o odpowiednie i stałe zasoby budżetowe dla Pionu Komunikacji Strategicznej ESDZ, pod warunkiem przeprowadzenia niezależnej dogłębnej oceny jego przeszłej i bieżącej działalności; wzywa do przeglądu mandatu zespołu ds. strategicznej komunikacji ESDZ, aby włączyć do niego obce ingerencje pojawiających się podmiotów, takich jak Chiny; |
| --- | --- |

62.

| 63. | ponownie apeluje o silniejsze poparcie dla strategii Unii Europejskiej w zakresie bezpieczeństwa morskiego ze względu na coraz większe wyzwania dotyczące utrzymania wolności żeglugi, zarówno na świecie, jak i w sąsiedztwie; podkreśla konieczność stałego poszanowania wolności żeglugi; zaleca, aby w celu osiągnięcia skutecznego zarządzania ogólnoświatową informacją morską wzmocnić i wspierać koordynację strukturalną między instytucjami, organizacjami i władzami krajowymi, w szczególności poprzez umożliwienie konwergencji dwóch głównych komponentów cywilnych i wojskowych, które stanowią podstawę wiedzy o sytuacji morskiej; |
| --- | --- |

63.

| 64. | podkreśla znaczenie misji i operacji WPBiO; zwraca uwagę na istnienie porozumień ramowych z państwami trzecimi umożliwiających udział tych państw w operacjach zarządzania kryzysowego UE; wskazuje, że porozumienia te uwypuklają charakter zbiorowy, który dominuje w dążeniu do pokoju i bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

64.

| 65. | zwraca uwagę na średnio- i długoterminowe zagrożenia, którymi w przyszłości będzie musiała się zająć WPZiB, w tym na zagrożenia bezpieczeństwa stwarzane przez reżimy autorytarne, podmioty niepaństwowe, zmiany klimatyczne, zagrożenia cybernetyczne, ataki CBRJ, zagrożenia hybrydowe w tym szersze wykorzystanie sztucznej inteligencji, kampanie dezinformacyjne, wyścig kosmiczny i jego militaryzacja, a także nowe technologie, terroryzm i niekontrolowane przepływy migracyjne, wraz z już ustalonymi wyzwaniami geopolitycznymi; podkreśla potrzebę poczynienia przez UE postępów w zakresie definiowania i rozpoznawania zagrożeń hybrydowych; wzywa UE do zwiększenia świadomości na temat tych zagrożeń oraz budowania wspólnej odporności; podkreśla, że takim zagrożeniom można przeciwdziałać wyłącznie w drodze skoordynowanych działań oraz odpowiednich inwestycji dokonanych w porę w dziedzinie europejskich badań i innowacji; z zadowoleniem przyjmuje powołanie przez Parlament Komisji Specjalnej ds. Sztucznej Inteligencji w Erze Cyfrowej jako forum zajmującego się strategicznymi kwestiami związanymi ze sztuczną inteligencją; uważa, że ważne jest zapewnienie lepszego powiązania między wewnętrznymi i zewnętrznymi aspektami polityki UE, aby zagwarantować, że polityka UE będzie sprzyjać celom WPZiB, w tym polityce energetycznej UE; |
| --- | --- |

65.

| 66. | podkreśla potrzebę opracowania spójnego wymiaru polityki klimatycznej w ramach unijnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, ponieważ zmiana klimatu odgrywa coraz większą rolę jako czynnik destabilizujący pod względem gospodarczym, społecznym i politycznym oraz czynnik zwielokrotniający ryzyko; |
| --- | --- |

66.

| 67. | z zadowoleniem przyjmuje analizę zagrożeń z wykorzystaniem danych wywiadowczych, którą obecnie prowadzi wiceprzewodniczący Komisji/ wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, stanowiącą punkt wyjścia dla przyszłych ram strategicznych, i wzywa do debaty w Parlamencie na temat wyników tej analizy; z zadowoleniem przyjmuje nowe podejście Komisji polegające na uwzględnianiu prognozy strategicznej w kształtowaniu polityki UE, w tym w sprawach zagranicznych i w dziedzinie bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

67.

o

o o

| 68. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji/ wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz państwom członkowskim. |
| --- | --- |

68.

---

(1)  Dz.U. C 210 z 3.8.2010, s. 1.

(2)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0286.

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0172.

(4)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0054.

(5)  Decyzja Rady (WPZiB) 2019/797 z dnia 17 maja 2019 r. w sprawie środków ograniczających w celu zwalczania cyberataków zagrażających Unii lub jej państwom członkowskim (Dz.U. L 129 I z 17.5.2019, s. 13).

(6)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0174.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/78 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/78

---

P9_TA(2021)0013

Realizacja wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony – sprawozdanie roczne za 2020 r.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie realizacji wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony – sprawozdanie roczne za 2020 r. (2020/2207(INI))

(2021/C 456/08)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat z Lizbony, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat z Lizbony,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 20 grudnia 2013 r., 26 czerwca 2015 r., 15 grudnia 2016 r., 22 czerwca 2017 r., 28 czerwca 2018 r., 14 grudnia 2018 r., 20 czerwca 2019 r., 12 grudnia 2019 r. oraz 21 lipca 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 20 grudnia 2013 r., 26 czerwca 2015 r., 15 grudnia 2016 r., 22 czerwca 2017 r., 28 czerwca 2018 r., 14 grudnia 2018 r., 20 czerwca 2019 r., 12 grudnia 2019 r. oraz 21 lipca 2020 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony z dnia 25 listopada 2013 r., 18 listopada 2014 r., 18 maja 2015 r., 27 czerwca 2016 r., 14 listopada 2016 r., 18 maja 2017 r., 17 lipca 2017 r., 25 czerwca 2018 r., 17 czerwca 2019 r. oraz 17 czerwca 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony z dnia 25 listopada 2013 r., 18 listopada 2014 r., 18 maja 2015 r., 27 czerwca 2016 r., 14 listopada 2016 r., 18 maja 2017 r., 17 lipca 2017 r., 25 czerwca 2018 r., 17 czerwca 2019 r. oraz 17 czerwca 2020 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie ustanowienia umowy w zakresie cywilnego wymiaru WPBiO, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie ustanowienia umowy w zakresie cywilnego wymiaru WPBiO,

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa z dnia 10 grudnia 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa z dnia 10 grudnia 2018 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie ram wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania w cyberprzestrzeni, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie ram wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania w cyberprzestrzeni,

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie młodzieży, pokoju i bezpieczeństwa z dnia 7 czerwca 2018 r. oraz w sprawie młodzieży w działaniach zewnętrznych z dnia 5 czerwca 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie młodzieży, pokoju i bezpieczeństwa z dnia 7 czerwca 2018 r. oraz w sprawie młodzieży w działaniach zewnętrznych z dnia 5 czerwca 2020 r.,

| — | uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2019/797 z dnia 17 maja 2019 r. w sprawie środków ograniczających w celu zwalczania cyberataków zagrażających Unii lub jej państwom członkowskim (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2019/797 z dnia 17 maja 2019 r. w sprawie środków ograniczających w celu zwalczania cyberataków zagrażających Unii lub jej państwom członkowskim (1),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 10 grudnia 2019 r. w sprawie dodatkowych działań na rzecz zwiększenia odporności i przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 10 grudnia 2019 r. w sprawie dodatkowych działań na rzecz zwiększenia odporności i przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym,

| — | uwzględniając dokument pt. „Wspólna wizja, wspólne działanie: Silniejsza Europa – Globalna strategia na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej”, przedstawiony przez wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w dniu 28 czerwca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument pt. „Wspólna wizja, wspólne działanie: Silniejsza Europa – Globalna strategia na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej”, przedstawiony przez wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w dniu 28 czerwca 2016 r.,

| — | uwzględniając wspólny komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie planu działania na rzecz mobilności wojskowej z dnia 28 marca 2018 r. (JOIN(2018)0005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie planu działania na rzecz mobilności wojskowej z dnia 28 marca 2018 r. (JOIN(2018)0005),

| — | uwzględniając wspólne oświadczenia przewodniczących Rady Europejskiej i Komisji oraz sekretarza generalnego NATO z dnia 8 lipca 2016 r. i dnia 12 lipca 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenia przewodniczących Rady Europejskiej i Komisji oraz sekretarza generalnego NATO z dnia 8 lipca 2016 r. i dnia 12 lipca 2018 r.,

| — | uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,

| — | uwzględniając Akt końcowy Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie z Helsinek z 1975 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Akt końcowy Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie z Helsinek z 1975 r.,

| — | uwzględniając wspólny zestaw 42 wniosków zatwierdzony przez Rady UE i NATO dnia 6 grudnia 2016 r. oraz sprawozdania z postępów z dnia 14 czerwca 2017 r. i 5 grudnia 2017 r. dotyczące jego wdrażania, a także nowy zestaw 32 wniosków zatwierdzony przez obie Rady dnia 5 grudnia 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny zestaw 42 wniosków zatwierdzony przez Rady UE i NATO dnia 6 grudnia 2016 r. oraz sprawozdania z postępów z dnia 14 czerwca 2017 r. i 5 grudnia 2017 r. dotyczące jego wdrażania, a także nowy zestaw 32 wniosków zatwierdzony przez obie Rady dnia 5 grudnia 2017 r.,

| — | uwzględniając piąte sprawozdanie z dnia 16 czerwca 2020 r. z postępów w realizacji wspólnego zestawu wniosków zatwierdzonego przez Radę UE i Radę NATO w dniu 6 grudnia 2016 r. i w dniu 5 grudnia 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając piąte sprawozdanie z dnia 16 czerwca 2020 r. z postępów w realizacji wspólnego zestawu wniosków zatwierdzonego przez Radę UE i Radę NATO w dniu 6 grudnia 2016 r. i w dniu 5 grudnia 2017 r.,

| — | uwzględniając ogromny wpływ, jaki wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE będzie miało na potencjalne zdolności obronne UE, ponieważ jest to jedna z najskuteczniejszych europejskich potęg wojskowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając ogromny wpływ, jaki wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE będzie miało na potencjalne zdolności obronne UE, ponieważ jest to jedna z najskuteczniejszych europejskich potęg wojskowych,

| — | uwzględniając fakt, że Rosja dopuściła się nielegalnej inwazji oraz aneksji Krymu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając fakt, że Rosja dopuściła się nielegalnej inwazji oraz aneksji Krymu,

| — | uwzględniając naruszanie przez Rosję przestrzeni powietrznej i granic morskich państw członkowskich, |
| --- | --- |

—

uwzględniając naruszanie przez Rosję przestrzeni powietrznej i granic morskich państw członkowskich,

| — | uwzględniając coraz większą obecność gospodarczą i wojskową Chin w krajach śródziemnomorskich i afrykańskich, |
| --- | --- |

—

uwzględniając coraz większą obecność gospodarczą i wojskową Chin w krajach śródziemnomorskich i afrykańskich,

| — | uwzględniając zagrożenie terroryzmem wewnętrznym i zewnętrznym, głównie ze strony grup takich jak ISIS, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zagrożenie terroryzmem wewnętrznym i zewnętrznym, głównie ze strony grup takich jak ISIS,

| — | uwzględniając nowe technologie, takie jak sztuczna inteligencja, zdolności kosmiczne i informatyka kwantowa, które stwarzają nowe możliwości dla ludzkości, ale również stawiają polityce obronnej i zagranicznej nowe wyzwania, wymagające jasnej strategii i konsensusu między sojusznikami, |
| --- | --- |

—

uwzględniając nowe technologie, takie jak sztuczna inteligencja, zdolności kosmiczne i informatyka kwantowa, które stwarzają nowe możliwości dla ludzkości, ale również stawiają polityce obronnej i zagranicznej nowe wyzwania, wymagające jasnej strategii i konsensusu między sojusznikami,

| — | uwzględniając drugie sprawozdanie z postępów w realizacji priorytetów UE-ONZ w zakresie operacji pokojowych i zarządzania kryzysowego na lata 2019–2021, |
| --- | --- |

—

uwzględniając drugie sprawozdanie z postępów w realizacji priorytetów UE-ONZ w zakresie operacji pokojowych i zarządzania kryzysowego na lata 2019–2021,

| — | uwzględniając rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 3212(1974), 32/15(1977), 33/15(1978), 34/30(1979) i 37/253(1983), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 3212(1974), 32/15(1977), 33/15(1978), 34/30(1979) i 37/253(1983),

| — | uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) nr 353(1974), 361(1975), 367(1975), 458(1979), 541(1983), 550(1984), 649(1990), 716(1991), 750(1992), 774(1992), 789(1992), 889 (1993), 939(1994), 1032(1995), 1062(1996), 1250(1999), 2009(2011), 2095(2013) i 2174(2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) nr 353(1974), 361(1975), 367(1975), 458(1979), 541(1983), 550(1984), 649(1990), 716(1991), 750(1992), 774(1992), 789(1992), 889 (1993), 939(1994), 1032(1995), 1062(1996), 1250(1999), 2009(2011), 2095(2013) i 2174(2014),

| — | uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju ONZ, ze szczególnym uwzględnieniem celu zrównoważonego rozwoju nr 16, który dotyczy promowania pokojowych i integracyjnych społeczeństw na rzecz zrównoważonego rozwoju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju ONZ, ze szczególnym uwzględnieniem celu zrównoważonego rozwoju nr 16, który dotyczy promowania pokojowych i integracyjnych społeczeństw na rzecz zrównoważonego rozwoju,

| — | uwzględniając publikację ONZ z czerwca 2018 r. zatytułowaną „Zabezpieczenie naszej wspólnej przyszłości: plan działania na rzecz rozbrojenia”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając publikację ONZ z czerwca 2018 r. zatytułowaną „Zabezpieczenie naszej wspólnej przyszłości: plan działania na rzecz rozbrojenia”,

| — | uwzględniając przegląd Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 09/2019 w sprawie obronności europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając przegląd Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 09/2019 w sprawie obronności europejskiej,

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 14 grudnia 2016 r. (2), 13 grudnia 2017 r. (3), 12 grudnia 2018 r. (4) i 15 stycznia 2020 r. (5) w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 14 grudnia 2016 r. (2), 13 grudnia 2017 r. (3), 12 grudnia 2018 r. (4) i 15 stycznia 2020 r. (5) w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 czerwca 2018 r. w sprawie stosunków między UE a NATO (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 czerwca 2018 r. w sprawie stosunków między UE a NATO (6),

| — | uwzględniając swoje zalecenie dla Rady oraz Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa w sprawie przygotowań do przeglądu Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, który zostanie przeprowadzony w 2020 r., kontroli broni jądrowej i opcji rozbrojenia nuklearnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje zalecenie dla Rady oraz Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa w sprawie przygotowań do przeglądu Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, który zostanie przeprowadzony w 2020 r., kontroli broni jądrowej i opcji rozbrojenia nuklearnego,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 września 2020 r. w sprawie wywozu broni: wdrażanie wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 września 2020 r. w sprawie wywozu broni: wdrażanie wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB (7),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2019 r. w sprawie przyszłości traktatu INF oraz konsekwencji dla Unii Europejskiej (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2019 r. w sprawie przyszłości traktatu INF oraz konsekwencji dla Unii Europejskiej (8),

| — | uwzględniając swoje stanowisko z dnia 18 kwietnia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Fundusz Obronny (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 18 kwietnia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Fundusz Obronny (9),

| — | uwzględniając swoje zalecenie dla Rady w sprawie decyzji ustanawiającej Europejski Instrument na rzecz Pokoju (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje zalecenie dla Rady w sprawie decyzji ustanawiającej Europejski Instrument na rzecz Pokoju (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2018 r. w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2018 r. w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia (11),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 lipca 2020 r. w sprawie konkluzji z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 17–21 lipca 2020 r. (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 lipca 2020 r. w sprawie konkluzji z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 17–21 lipca 2020 r. (12),

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A9-0265/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A9-0265/2020),

1.

przypomina aspiracje UE, aby być globalnym podmiotem działającym na rzecz pokoju i bezpieczeństwa, i wzywa do tego, by jej działania i polityka miały na celu zapewnienie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, skutecznego multilateralizmu, współpracy, stabilności globalnej i aktywnego wsparcia dla opartego na zasadach porządku międzynarodowego, a także poszanowania prawa międzynarodowego, praw człowieka i demokracji, zgodnie z zasadami i wartościami Karty ONZ i celami określonymi w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE);

2.

podkreśla, że w związku z tym, że UE musi stawić teraz czoła rosnącym wieloaspektowym zagrożeniom dla bezpieczeństwa i stabilności w wymiarze globalnym, regionalnym i krajowym i że mierzy się z nimi w bardzo wielobiegunowym i nieprzewidywalnym otoczeniu, w którym istnieją jeszcze bardziej asertywne i konkurujące ze sobą mocarstwa światowe i regionalne, a sojusze się zmieniają, tylko wspólne działania silnej Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, przy aktywnym zaangażowaniu podobnie myślących demokracji, umożliwią podmiotom europejskim wypracowanie bardziej zdecydowanej wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), aby odgrywać większą i bardziej znaczącą rolę na arenie międzynarodowej w nowym kontekście geopolitycznym oraz przyczyniać się do pokoju, bezpieczeństwa ludzkiego, zrównoważonego rozwoju, dobrobytu, wolności, poszanowania podstawowych praw i wartości oraz demokracji;

3.

zauważa, że ciągłe pogarszanie się strategicznego otoczenia Unii ma bezpośredni lub pośredni wpływ na bezpieczeństwo jej państw członkowskich i obywateli; podkreśla, że w tym niestabilnym i nieprzewidywalnym otoczeniu Unia i państwa członkowskie wspólnie mają do odegrania większą rolę w zapewnianiu ochrony państw członkowskich, obywateli i wartości w obliczu wielostronnych zagrożeń, ryzyka i wyzwań;

4.

zwraca uwagę na cel Unii Europejskiej polegający na rozwijaniu europejskiej autonomii strategicznej, która jest ambicją opartą na zdolności Unii do niezależnej oceny sytuacji kryzysowej i podejmowania autonomicznych decyzji, a także na jej zdolności do niezależnego działania, gdy wymagają tego okoliczności, w celu obrony jej interesów i wartości, przy pełnym poszanowaniu sojuszy i partnerów strategicznych, jak również zasady komplementarności z NATO;

5.

wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela oraz Radę do przedstawienia wspólnej oficjalnej definicji strategicznej autonomii oraz do bardzo wyraźnego określenia jej celów, zasobów i środków wdrożenia; uważa, że zdolność do niezależnego działania jest dla UE ważna, ponieważ umożliwia jej prowadzenie wielostronnych działań, zmniejszenie podatności na zagrożenia zewnętrzne oraz bycie bardziej wiarygodnym partnerem w wielostronnym porządku opartym na zasadach;

6.

uważa, że pandemia COVID-19 wykazała podatność UE na zagrożenia i jej zależność od państw trzecich; podkreśla zatem jeszcze istotniejszą potrzebę wzmożenia wysiłków UE na rzecz strategicznej autonomii w tym kontekście;

7.

uważa, że poczyniono pewne postępy we wdrażaniu WPBiO; wyraża satysfakcję z faktu, że UE nadal dąży do tego, by zwiększyć swoją obecność na arenie międzynarodowej i zdolność do działania w charakterze światowego podmiotu promującego i zapewniającego bezpieczeństwo, również poprzez misje i operacje w ramach WPBiO, w celu osiągnięcia trwałego pokoju, stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu oraz skutecznego przyczynienia się do przezwyciężania i rozwiązywania konfliktów na całym świecie, a w szczególności w krajach sąsiadujących z UE;

8.

z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela, że do końca 2020 r. zostanie przedstawiona analiza wspólnych zagrożeń i wyzwań, która będzie stanowić podstawę do dyskusji politycznych z państwami członkowskimi i do opracowania Strategicznego kompasu; zauważa, że najpóźniej do 2022 r. Strategiczny kompas wzmocni i ukierunkuje realizację określonego w 2016 r. poziomu ambicji UE oraz określi podejście strategiczne, konkretne cele i zadania w czterech kluczowych obszarach: zarządzania kryzysowego, odporności, zdolności i partnerstw; podkreśla, że jest to konieczne, ponieważ UE musi opracować przykładowe scenariusze interwencji wojskowych i cywilnych oraz dobrze przygotować się na szczeblu operacyjnym i politycznym; wyraża nadzieję, że Strategiczny kompas, jako pierwszy krok w kierunku rozwoju niezależnej zdolności operacyjnej UE, utoruje drogę do bardziej zharmonizowanej kultury strategicznej, a tym samym ułatwi podejmowanie decyzji w Unii;

9.

rozważa przedstawienie własnych sprawozdań i zaleceń dotyczących kluczowych obszarów Strategicznego kompasu celem przekazania wkładu i wytycznych parlamentarnych zgodnie z naszymi demokratycznymi zasadami instytucjonalnymi;

10.

podkreśla, że zasadnicze znaczenie geopolityczne dla Unii ma zapewnienie trwałej stabilności oraz trwałego bezpieczeństwa i dobrobytu w regionie, a także zapobieganie procesom destabilizującym w jej sąsiedztwie, zarówno na wschodzie i południu, jak i w regionie Arktyki; podkreśla kluczową rolę, jaką operacje EUFOR Althea i EULEX Kosowo odgrywają w promowaniu stabilności i bezpieczeństwa poprzez zwiększanie odporności krajów i wspieranie budowania zdolności w regionie o strategicznym znaczeniu dla UE; z zadowoleniem przyjmuje przedłużenie mandatów misji EULEX Kosowo i EUAM Ukraine oraz zaznacza, jak ważne jest zaangażowanie w ramach WPBiO na Bałkanach Zachodnich i we wschodnim sąsiedztwie; zachęca do dokonania przeglądu trwającej misji EUAM Ukraine w ramach WPBiO w celu określenia, w jaki sposób może ona dalej wspierać bezpieczeństwo Ukrainy;

11.

zwraca uwagę na fakt, że brak stabilności w południowym sąsiedztwie Europy, szczególnie w regionach Sahelu, Afryki Zachodniej i Rogu Afryki, w ostatecznym rozrachunku wywiera negatywny wpływ zwłaszcza na południowe sąsiedztwo UE i w związku z tym stanowi bezpośrednie wyzwanie dla naszego zarządzania europejskimi granicami zewnętrznymi;

12.

jest zaniepokojony faktem, że siły wojskowe Federacji Rosyjskiej nadal zajmują dużą część Ukrainy i Gruzji, co stanowi naruszenie prawa międzynarodowego, że są nadal obecne w Republice Mołdawii oraz że Rosja nadal destabilizuje pokój i bezpieczeństwo w regionie; wyraża zaniepokojenie bezprecedensową skalą popieranych przez państwo kampanii dezinformacyjnych we wschodnim sąsiedztwie; w dalszym ciągu potępia interwencję wojskową Rosji i nielegalną aneksję Krymu oraz podtrzymywanie zamrożonego konfliktu w Mołdawii; podkreśla, że należy przemawiać jednym głosem w sprawie polityki UE w tym kontekście;

13.

z zadowoleniem przyjmuje zaprzestanie działań wojennych w Górskim Karabachu i wokół niego; z zaniepokojeniem podkreśla zaangażowanie wojskowe państw trzecich w konflikt, a zwłaszcza destabilizującą rolę i ingerencję Turcji; wzywa do przeprowadzenia międzynarodowego dochodzenia w sprawie domniemanej obecności zagranicznych bojowników oraz stosowania amunicji kasetowej i bomb fosforowych; wzywa Unię Europejską i organy międzynarodowe do zadbania o to, by zbrodnie wojenne w Górskim Karabachu i stosowanie zakazanej broni w konflikcie w Górskim Karabachu nie pozostały bezkarne; podkreśla, że należy umożliwić dotarcie pomocy humanitarnej, bezzwłocznie przeprowadzić wymianę więźniów i ofiar oraz chronić dziedzictwo kulturowe Górskiego Karabachu;

14.

wyraża głębokie zaniepokojenie w związku z ostatnią eskalacją napięć w niektórych potencjalnych punktach zapalnych w regionie Indo-Pacyfiku, takich jak sporna granica między Indiami a Chinami, Morze Wschodniochińskie i Południowochińskie oraz Cieśnina Tajwańska, a także coraz bardziej prowokacyjnymi manewrami wojskowymi Chin wymierzonymi w Tajwan; apeluje do wszystkich zaangażowanych stron o pokojowe rozwiązywanie sporów w celu rozładowania napięć i o powstrzymanie się od podejmowania jednostronnych działań w celu zmiany status quo; podkreśla znaczenie pokojowego rozwoju sytuacji w Cieśninie Tajwańskiej dla utrzymania pokoju, stabilności i dobrobytu w Chinach i na Tajwanie, a także w regionie Azji i Pacyfiku, który nadal ma kluczowe znaczenie dla interesów UE; wzywa UE i jej państwa członkowskie do ponownego przeanalizowania polityki zaangażowania w sprawy Tajwanu i do współpracy z partnerami międzynarodowymi o podobnych poglądach w celu ochrony demokratycznego Tajwanu przed zagrożeniami z zewnątrz; wyraża zaniepokojenie kampanią dezinformacyjną rozpoczętą przez złowrogo nastawione państwa trzecie przeciwko demokracjom w regionie Indo-Pacyfiku, w tym na Tajwanie, w celu utrudniania wysiłków na rzecz zwalczania pandemii COVID-19; wzywa UE i jej państwa członkowskie do wsparcia znaczącego i pragmatycznego udziału Tajwanu w charakterze obserwatora w posiedzeniach, mechanizmach i działaniach Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), tak aby wspólnie walczyć ze światowym kryzysem zdrowia publicznego;

15.

z głębokim zaniepokojeniem przyjmuje do wiadomości i zdecydowanie potępia nielegalne działania Turcji i jej groźby dotyczące podjęcia działań wojskowych przeciwko państwom członkowskim we wschodniej części regionu Morza Śródziemnego; zauważa z zaniepokojeniem, że jednostronne działania prowadzone przez Turcję pomimo wysiłków na rzecz deeskalacji stanowią naruszenie prawa międzynarodowego i bezpośrednio wpływają na suwerenność niektórych państw członkowskich; potwierdza gotowość Unii do wykorzystania wszystkich dostępnych jej instrumentów i opcji, w tym zgodnych z art. 29 TUE i art. 215 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w celu obrony swoich interesów i interesów państw członkowskich; przypomina niedawne konkluzje Rady w sprawie wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i wzywa do opracowania nowej kompleksowej strategii UE–Turcja;

16.

podkreśla, że dostęp do bezpiecznej wody pitnej może prowadzić do poważnych konfliktów; podkreśla, że Unia Europejska musi ustanowić strategię polityczną w celu ułatwienia rozwiązań w tych obszarach o wysokim potencjale destabilizacyjnym, zachęcając jednocześnie kraje położone na najważniejszych obszarach konfliktów związanych z wodą do podpisania helsińskiej Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych z 1992 r., uzupełnionej w Nowym Jorku w 1997 r.;

Wzmocnienie dążeń Unii Europejskiej: skuteczniejsze misje i operacje w ramach WPBiO w nieprzewidywalnym i zdestabilizowanym otoczeniu

Wzmocnienie dążeń Unii Europejskiej: skuteczniejsze misje i operacje w ramach WPBiO w nieprzewidywalnym i zdestabilizowanym otoczeniu

| 17. | uważa, że WPBiO opiera się przede wszystkim na zdolności Unii do prowadzenia cywilnych i wojskowych misji i operacji w sytuacjach kryzysowych mających wpływ na bezpieczeństwo Unii i jej państw członkowskich lub wymagających międzynarodowej interwencji zgodnie z prawem międzynarodowym oraz Kartą i rezolucjami ONZ; zwraca uwagę, że Unia prowadzi obecnie jedenaście misji cywilnych i sześć misji i operacji wojskowych, z których trzy mają charakter wykonawczy (ATALANTA, EUNAVFOR MED IRINI, EUFOR ALTHEA), a trzy – niewykonawczy (EUTM Mali, EUTM Somalia, EUTM RCA); przypomina, że mandaty misji WPBiO mają na celu między innymi wspieranie reformy sektora bezpieczeństwa, postępy w reformowaniu wymiaru sprawiedliwości oraz rozwój szkoleń wojskowych i policyjnych; zaleca regularne przeprowadzanie odpowiedniej oceny misji i operacji w celu określenia obszarów, w których można by jeszcze bardziej zwiększyć ich skuteczność; podkreśla, jak ważne jest, by misje rozmieszczane były szybciej oraz w bardziej elastyczny i spójny sposób; |
| --- | --- |

17.

uważa, że WPBiO opiera się przede wszystkim na zdolności Unii do prowadzenia cywilnych i wojskowych misji i operacji w sytuacjach kryzysowych mających wpływ na bezpieczeństwo Unii i jej państw członkowskich lub wymagających międzynarodowej interwencji zgodnie z prawem międzynarodowym oraz Kartą i rezolucjami ONZ; zwraca uwagę, że Unia prowadzi obecnie jedenaście misji cywilnych i sześć misji i operacji wojskowych, z których trzy mają charakter wykonawczy (ATALANTA, EUNAVFOR MED IRINI, EUFOR ALTHEA), a trzy – niewykonawczy (EUTM Mali, EUTM Somalia, EUTM RCA); przypomina, że mandaty misji WPBiO mają na celu między innymi wspieranie reformy sektora bezpieczeństwa, postępy w reformowaniu wymiaru sprawiedliwości oraz rozwój szkoleń wojskowych i policyjnych; zaleca regularne przeprowadzanie odpowiedniej oceny misji i operacji w celu określenia obszarów, w których można by jeszcze bardziej zwiększyć ich skuteczność; podkreśla, jak ważne jest, by misje rozmieszczane były szybciej oraz w bardziej elastyczny i spójny sposób;

| 18. | niestety zauważa, że nadal brakuje woli politycznej niektórych państw członkowskich, aby w znaczący i wiarygodny sposób uczestniczyć w unijnych misjach i operacjach w ramach WPBiO; podkreśla znaczenie wzmocnienia misji i operacji, zarówno pod względem zasobów ludzkich, jak i mandatów; wzywa państwa członkowskie, aby zwiększyły wkład sił i środków finansowych we wszystkie misje i operacje WPBiO, odnosząc się w szczególności do bieżących deficytów, ponieważ kwestia finansowania misji i operacji WPBiO ma kluczowe znaczenie dla ich trwałości, zwłaszcza w czasach kryzysu, podobnie jak kwestia potencjalnych rosnących napięć i konfliktów; podkreśla, że nie należy ograniczać budżetu WPBiO; |
| --- | --- |

18.

niestety zauważa, że nadal brakuje woli politycznej niektórych państw członkowskich, aby w znaczący i wiarygodny sposób uczestniczyć w unijnych misjach i operacjach w ramach WPBiO; podkreśla znaczenie wzmocnienia misji i operacji, zarówno pod względem zasobów ludzkich, jak i mandatów; wzywa państwa członkowskie, aby zwiększyły wkład sił i środków finansowych we wszystkie misje i operacje WPBiO, odnosząc się w szczególności do bieżących deficytów, ponieważ kwestia finansowania misji i operacji WPBiO ma kluczowe znaczenie dla ich trwałości, zwłaszcza w czasach kryzysu, podobnie jak kwestia potencjalnych rosnących napięć i konfliktów; podkreśla, że nie należy ograniczać budżetu WPBiO;

| 19. | podkreśla, że udział kobiet w misjach w dziedzinie WPBiO przyczynia się do skuteczności misji i stanowi czynnik zwiększający wiarygodność UE jako orędownika równości kobiet i mężczyzn na całym świecie; zwraca się o konkretne uwzględnienie aspektu płci podczas opracowywania WPBiO, zwłaszcza o zapewnienie większej równowagi płci wśród personelu i kierownictwa misji i operacji WPBiO oraz o specjalne szkolenia dla personelu biorącego w nich udział; wyraża zadowolenie, że we wszystkich misjach cywilnych w dziedzinie WPBiO wyznaczono już doradcę ds. płci, i apeluje o to samo w przypadku wojskowych misji w dziedzinie WPBiO; zachęca państwa członkowskie do przedstawiania kandydatur kobiet na istniejące wolne stanowiska; wzywa do odpowiedniego przeszkolenia całego rozmieszczonego przez UE personelu wojskowego i cywilnego w zakresie równości płci i wdrażania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, a w szczególności w zakresie sposobu włączenia perspektywy płci do ich zadań; wyraża ubolewanie w związku z tym, że liczba kobiet pracujących w misjach w dziedzinie WPBiO, a zwłaszcza w operacjach wojskowych, pozostaje na bardzo niskim poziomie; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ), aby podkreślała konieczność wyznaczenia konkretnego celu zwiększenia liczby kobiet w unijnych misjach i operacjach zarządzania kryzysowego, a także konieczność podjęcia zobowiązania politycznego w tym względzie; wzywa państwa członkowskie, by poszukiwały sposobów na poprawę polityki rekrutacji i zatrzymywania pracowników, a także na promowanie uczestnictwa kobiet w misjach budowania i utrzymywania pokoju; podkreśla potrzebę uwzględnienia nowej linii w budżecie UE przeznaczonej na finansowanie stanowiska doradców ds. problematyki płci w wojskowych misjach w dziedzinie WPBiO; |
| --- | --- |

19.

podkreśla, że udział kobiet w misjach w dziedzinie WPBiO przyczynia się do skuteczności misji i stanowi czynnik zwiększający wiarygodność UE jako orędownika równości kobiet i mężczyzn na całym świecie; zwraca się o konkretne uwzględnienie aspektu płci podczas opracowywania WPBiO, zwłaszcza o zapewnienie większej równowagi płci wśród personelu i kierownictwa misji i operacji WPBiO oraz o specjalne szkolenia dla personelu biorącego w nich udział; wyraża zadowolenie, że we wszystkich misjach cywilnych w dziedzinie WPBiO wyznaczono już doradcę ds. płci, i apeluje o to samo w przypadku wojskowych misji w dziedzinie WPBiO; zachęca państwa członkowskie do przedstawiania kandydatur kobiet na istniejące wolne stanowiska; wzywa do odpowiedniego przeszkolenia całego rozmieszczonego przez UE personelu wojskowego i cywilnego w zakresie równości płci i wdrażania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, a w szczególności w zakresie sposobu włączenia perspektywy płci do ich zadań; wyraża ubolewanie w związku z tym, że liczba kobiet pracujących w misjach w dziedzinie WPBiO, a zwłaszcza w operacjach wojskowych, pozostaje na bardzo niskim poziomie; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ), aby podkreślała konieczność wyznaczenia konkretnego celu zwiększenia liczby kobiet w unijnych misjach i operacjach zarządzania kryzysowego, a także konieczność podjęcia zobowiązania politycznego w tym względzie; wzywa państwa członkowskie, by poszukiwały sposobów na poprawę polityki rekrutacji i zatrzymywania pracowników, a także na promowanie uczestnictwa kobiet w misjach budowania i utrzymywania pokoju; podkreśla potrzebę uwzględnienia nowej linii w budżecie UE przeznaczonej na finansowanie stanowiska doradców ds. problematyki płci w wojskowych misjach w dziedzinie WPBiO;

| 20. | podkreśla globalne zaangażowanie Unii w regionie Sahelu i w Rogu Afryki, realizowane w ramach sześciu misji cywilnych (EUCAP Mali, EUCAP Niger, EUCAP Somalia) i wojskowych (EUTM Mali, EUTM Somalia, EUNAVFOR ATALANTA, EUNAVFOR MED Irini); |
| --- | --- |

20.

podkreśla globalne zaangażowanie Unii w regionie Sahelu i w Rogu Afryki, realizowane w ramach sześciu misji cywilnych (EUCAP Mali, EUCAP Niger, EUCAP Somalia) i wojskowych (EUTM Mali, EUTM Somalia, EUNAVFOR ATALANTA, EUNAVFOR MED Irini);

| 21. | zauważa, że operacje wojskowe WPBiO w coraz większym stopniu koncentrują się na szkoleniu sił zbrojnych (unijne misje szkoleniowe), bez wymiaru wykonawczego; uważa, że, nie naruszając niewykonawczego wymiaru tych misji, należy wzmocnić mandat, aby umożliwić doradcom europejskim jak najdokładniejsze kontrolowanie w miejscu rozmieszczenia misji, czy programy szkoleniowe zostały dobrze wdrożone i są w pełni zgodne z rzeczywistymi potrzebami operacyjnymi lokalnych sił zbrojnych; zauważa, że pozwoliłoby to również lepiej zapobiegać niewłaściwemu zarządzaniu i przypadkom nadużycia po rozmieszczeniu wyszkolonych sił na miejscu; podkreśla, że dotyczy to w szczególności misji EUTM Mali, w ramach której malijskie oddziały zbrojne są rozmieszczone w bardzo różnych i trudnych obszarach, co wymaga nadzoru nad sposobem, w jaki szkolenia europejskie są obecnie realizowane; |
| --- | --- |

21.

zauważa, że operacje wojskowe WPBiO w coraz większym stopniu koncentrują się na szkoleniu sił zbrojnych (unijne misje szkoleniowe), bez wymiaru wykonawczego; uważa, że, nie naruszając niewykonawczego wymiaru tych misji, należy wzmocnić mandat, aby umożliwić doradcom europejskim jak najdokładniejsze kontrolowanie w miejscu rozmieszczenia misji, czy programy szkoleniowe zostały dobrze wdrożone i są w pełni zgodne z rzeczywistymi potrzebami operacyjnymi lokalnych sił zbrojnych; zauważa, że pozwoliłoby to również lepiej zapobiegać niewłaściwemu zarządzaniu i przypadkom nadużycia po rozmieszczeniu wyszkolonych sił na miejscu; podkreśla, że dotyczy to w szczególności misji EUTM Mali, w ramach której malijskie oddziały zbrojne są rozmieszczone w bardzo różnych i trudnych obszarach, co wymaga nadzoru nad sposobem, w jaki szkolenia europejskie są obecnie realizowane;

| 22. | podkreśla, że tylko kilka misji w dziedzinie WPBiO zapewnia szkolenia na temat molestowania seksualnego i molestowania ze względu na płeć, oraz wzywa ESDZ i państwa członkowskie, aby zadbały o obowiązkowe szkolenia służące zwalczaniu takiego molestowania podczas wszystkich misji i operacji oraz aby zapewniły skuteczną ochronę ofiarom i sygnalistom; apeluje o uaktualnienie ulepszonych ogólnych norm postępowania podczas misji i operacji w dziedzinie WPBiO, tak aby uwzględniały one zasadę zerowej tolerancji dla braku reakcji przywództwa i kierownictwa UE na przemoc seksualną i przemoc ze względu na płeć; |
| --- | --- |

22.

podkreśla, że tylko kilka misji w dziedzinie WPBiO zapewnia szkolenia na temat molestowania seksualnego i molestowania ze względu na płeć, oraz wzywa ESDZ i państwa członkowskie, aby zadbały o obowiązkowe szkolenia służące zwalczaniu takiego molestowania podczas wszystkich misji i operacji oraz aby zapewniły skuteczną ochronę ofiarom i sygnalistom; apeluje o uaktualnienie ulepszonych ogólnych norm postępowania podczas misji i operacji w dziedzinie WPBiO, tak aby uwzględniały one zasadę zerowej tolerancji dla braku reakcji przywództwa i kierownictwa UE na przemoc seksualną i przemoc ze względu na płeć;

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady z dnia 12 października 2020 r. w sprawie operacji EUFOR Althea oraz gotowość do kontynuowania mandatu operacji w celu wsparcia władz Bośni i Hercegowiny w utrzymaniu bezpiecznego środowiska na mocy odnowionego mandatu ONZ; uznaje wyzwania stawiane przez pandemię COVID-19 i wyraża uznanie dla personelu misji za utrzymanie pełnej operacyjności w tym okresie; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady z dnia 12 października 2020 r. w sprawie operacji EUFOR Althea oraz gotowość do kontynuowania mandatu operacji w celu wsparcia władz Bośni i Hercegowiny w utrzymaniu bezpiecznego środowiska na mocy odnowionego mandatu ONZ; uznaje wyzwania stawiane przez pandemię COVID-19 i wyraża uznanie dla personelu misji za utrzymanie pełnej operacyjności w tym okresie;

| 24. | zauważa, że sytuacja w zakresie bezpieczeństwa w Somalii jest bardzo niepokojąca i stanowi czynnik destabilizacji w całym Rogu Afryki, a nawet poza nim; w związku z tym jest zdania, że wzmocnienie misji EUTM Somalia w zakresie doradztwa przy strukturach dowodzenia umożliwiłoby wywieranie znacznego wpływu na sposób prowadzenia operacji w ramach wielostronnego wsparcia wojskowego; |
| --- | --- |

24.

zauważa, że sytuacja w zakresie bezpieczeństwa w Somalii jest bardzo niepokojąca i stanowi czynnik destabilizacji w całym Rogu Afryki, a nawet poza nim; w związku z tym jest zdania, że wzmocnienie misji EUTM Somalia w zakresie doradztwa przy strukturach dowodzenia umożliwiłoby wywieranie znacznego wpływu na sposób prowadzenia operacji w ramach wielostronnego wsparcia wojskowego;

| 25. | popiera wysiłki na rzecz procesu regionalizacji, który został zapoczątkowany za pośrednictwem Komórki Doradztwa i Koordynacji Regionalnej (RACC), oraz decyzję Rady z dnia 12 lutego 2019 r. o wprowadzeniu go w drugą fazę, co wzmacnia regionalne podejście UE w regionie Sahelu, zwłaszcza w jeśli chodzi o EUTM Mali, której zakres rozszerzono na kraje Grupy Pięciu na rzecz Sahelu, w celu zwiększenia skuteczności i operacyjności działań UE wzdłuż granic państw Grupy Pięciu na rzecz Sahelu oraz w celu wspierania współpracy transgranicznej i tym samym zwiększenia skuteczności działań misji EUCAP Sahel Mali, EUCAP Sahel Niger i EUTM Mali; wzywa do zmiany nazwy na EUTM Sahel; zauważa, że spójność i współpraca w zakresie bezpieczeństwa z krajami afrykańskimi mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia stabilności i długoterminowego rozwoju kontynentu; jest zdania, że regionalizacja podejścia WPBiO w Sahelu jest istotna, ale wymaga jaśniejszej organizacji między już istniejącymi misjami cywilnymi i wojskowymi w ramach WPBiO, podmiotami lokalnymi i innymi organizacjami międzynarodowymi (tj. misją pokojową ONZ MINUSMA i operacją Barkhane prowadzoną przez wojsko francuskie) w celu zapewnienia synergii operacyjnej i skoordynowanych wysiłków na szczeblu Unii; |
| --- | --- |

25.

popiera wysiłki na rzecz procesu regionalizacji, który został zapoczątkowany za pośrednictwem Komórki Doradztwa i Koordynacji Regionalnej (RACC), oraz decyzję Rady z dnia 12 lutego 2019 r. o wprowadzeniu go w drugą fazę, co wzmacnia regionalne podejście UE w regionie Sahelu, zwłaszcza w jeśli chodzi o EUTM Mali, której zakres rozszerzono na kraje Grupy Pięciu na rzecz Sahelu, w celu zwiększenia skuteczności i operacyjności działań UE wzdłuż granic państw Grupy Pięciu na rzecz Sahelu oraz w celu wspierania współpracy transgranicznej i tym samym zwiększenia skuteczności działań misji EUCAP Sahel Mali, EUCAP Sahel Niger i EUTM Mali; wzywa do zmiany nazwy na EUTM Sahel; zauważa, że spójność i współpraca w zakresie bezpieczeństwa z krajami afrykańskimi mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia stabilności i długoterminowego rozwoju kontynentu; jest zdania, że regionalizacja podejścia WPBiO w Sahelu jest istotna, ale wymaga jaśniejszej organizacji między już istniejącymi misjami cywilnymi i wojskowymi w ramach WPBiO, podmiotami lokalnymi i innymi organizacjami międzynarodowymi (tj. misją pokojową ONZ MINUSMA i operacją Barkhane prowadzoną przez wojsko francuskie) w celu zapewnienia synergii operacyjnej i skoordynowanych wysiłków na szczeblu Unii;

| 26. | jest zaniepokojony trwającą kampanią dezinformacyjną wobec UE w Republice Środkowoafrykańskiej; wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do podjęcia działań w celu skutecznego określenia źródła kampanii dezinformacyjnej i przeciwdziałania takim atakom; z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie misji EUAM RCA w celu wsparcia reformy sektora bezpieczeństwa Republiki Środkowoafrykańskiej oraz przedłużenie mandatu misji EUTM RCA; uważa, że Unia powinna szybko i skutecznie poprawić swoje możliwości w zakresie dostarczania sprzętu w uzupełnieniu do szkoleń zapewnianych przez misje EUCAP i EUTM; zwraca uwagę, że utworzenie Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju zapewniłoby kompleksowe podejście do budowania zdolności sił naszego partnera; podkreśla, że asertywne, obecne na miejscu i aktywne podmioty zagraniczne, które niekoniecznie kierują się tymi samymi zasadami etycznymi co Unia i jej państwa członkowskie, wypełniają lukę w zakresie zdolności i angażują się w wyposażanie tych sił, nie zwracając uwagi na poszanowanie zasad państwa prawa i standardów międzynarodowych; |
| --- | --- |

26.

jest zaniepokojony trwającą kampanią dezinformacyjną wobec UE w Republice Środkowoafrykańskiej; wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do podjęcia działań w celu skutecznego określenia źródła kampanii dezinformacyjnej i przeciwdziałania takim atakom; z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie misji EUAM RCA w celu wsparcia reformy sektora bezpieczeństwa Republiki Środkowoafrykańskiej oraz przedłużenie mandatu misji EUTM RCA; uważa, że Unia powinna szybko i skutecznie poprawić swoje możliwości w zakresie dostarczania sprzętu w uzupełnieniu do szkoleń zapewnianych przez misje EUCAP i EUTM; zwraca uwagę, że utworzenie Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju zapewniłoby kompleksowe podejście do budowania zdolności sił naszego partnera; podkreśla, że asertywne, obecne na miejscu i aktywne podmioty zagraniczne, które niekoniecznie kierują się tymi samymi zasadami etycznymi co Unia i jej państwa członkowskie, wypełniają lukę w zakresie zdolności i angażują się w wyposażanie tych sił, nie zwracając uwagi na poszanowanie zasad państwa prawa i standardów międzynarodowych;

| 27. | jest głęboko zaniepokojony pogorszeniem się bezpieczeństwa i sytuacji humanitarnej w regionie Sahelu, gdzie terroryzm wywiera wzmożoną presję na kraje Grupy Pięciu na rzecz Sahelu i ich sąsiadów, zaostrzając lokalne napięcia polityczne, etniczne i religijne; podkreśla znaczenie wsparcia udzielanego w tym zakresie przez misje i operacje UE w Sahelu; przypomina, że zasadnicze znaczenie ma utrzymanie długoterminowych inwestycji poczynionych przez wspólnotę międzynarodową w działania na rzecz bezpieczeństwa i stabilności w Mali i Sahelu; z zadowoleniem przyjmuje wznowienie misji i operacji UE w Mali; |
| --- | --- |

27.

jest głęboko zaniepokojony pogorszeniem się bezpieczeństwa i sytuacji humanitarnej w regionie Sahelu, gdzie terroryzm wywiera wzmożoną presję na kraje Grupy Pięciu na rzecz Sahelu i ich sąsiadów, zaostrzając lokalne napięcia polityczne, etniczne i religijne; podkreśla znaczenie wsparcia udzielanego w tym zakresie przez misje i operacje UE w Sahelu; przypomina, że zasadnicze znaczenie ma utrzymanie długoterminowych inwestycji poczynionych przez wspólnotę międzynarodową w działania na rzecz bezpieczeństwa i stabilności w Mali i Sahelu; z zadowoleniem przyjmuje wznowienie misji i operacji UE w Mali;

| 28. | wzywa do przyjęcia nowego podejścia na poziomie operacyjnym do reformy sektora bezpieczeństwa, pomocy w zakresie bezpieczeństwa i budowania zdolności wojskowych, które uwzględnia doświadczenia zdobyte w szczególności w Mali i kładzie nacisk na a) demokratyczną kontrolę wszystkich sił bezpieczeństwa, w tym sił zbrojnych, b) demokratyczne i przejrzyste zarządzanie sektorem, c) systematyczne monitorowanie pełnego i ścisłego przestrzegania przez wszystkie podmioty międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego i d) jasne mechanizmy zawieszania lub wycofywania w przypadku bezkarności i trwających naruszeń; |
| --- | --- |

28.

wzywa do przyjęcia nowego podejścia na poziomie operacyjnym do reformy sektora bezpieczeństwa, pomocy w zakresie bezpieczeństwa i budowania zdolności wojskowych, które uwzględnia doświadczenia zdobyte w szczególności w Mali i kładzie nacisk na a) demokratyczną kontrolę wszystkich sił bezpieczeństwa, w tym sił zbrojnych, b) demokratyczne i przejrzyste zarządzanie sektorem, c) systematyczne monitorowanie pełnego i ścisłego przestrzegania przez wszystkie podmioty międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego i d) jasne mechanizmy zawieszania lub wycofywania w przypadku bezkarności i trwających naruszeń;

| 29. | odnotowuje wyższy poziom koordynacji między misjami cywilnymi i wojskowymi w trzech krajach: Mali, Republice Środkowoafrykańskiej i Somalii; z zadowoleniem przyjmuje skoordynowane wysiłki misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) i EUTM Somalia na rzecz wsparcia zbliżenia operacyjnego między policją somalijską a armią somalijską na terenach wyzwolonych spod wpływów Asz-Szabab; podkreśla, że zintegrowane podejście do narzędzi, instrumentów budżetowych i podmiotów w ramach misji EUAM CAR i EUTM CAR powinno być w stosownych przypadkach powielane w ramach innych misji i operacji w dziedzinie WPBiO; |
| --- | --- |

29.

odnotowuje wyższy poziom koordynacji między misjami cywilnymi i wojskowymi w trzech krajach: Mali, Republice Środkowoafrykańskiej i Somalii; z zadowoleniem przyjmuje skoordynowane wysiłki misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) i EUTM Somalia na rzecz wsparcia zbliżenia operacyjnego między policją somalijską a armią somalijską na terenach wyzwolonych spod wpływów Asz-Szabab; podkreśla, że zintegrowane podejście do narzędzi, instrumentów budżetowych i podmiotów w ramach misji EUAM CAR i EUTM CAR powinno być w stosownych przypadkach powielane w ramach innych misji i operacji w dziedzinie WPBiO;

| 30. | pochwala rozpoczęcie operacji EUNAVFOR MED Irini, której celem jest dążenie do osiągnięcia trwałego pokoju, bezpieczeństwa i stabilności poprzez wsparcie dla wdrożenia embarga na broń nałożonego na Libię zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2526 (2020), szkolenie libijskiej straży przybrzeżnej i zwalczanie handlu ludźmi; zwraca się w szczególności do państw członkowskich o niezwłoczne przeznaczenie środków na potrzeby wywiadu, obserwacji, rozpoznania, tworzenia struktur policyjnych i sił morskich służących wzmocnieniu jak na razie ograniczonego potencjału operacji Irini i zachęca do ściślejszej współpracy z trwającą operacją morską NATO „Sea Guardian”, a także do współpracy z partnerami regionalnymi; przypomina o międzynarodowych zobowiązaniach dotyczących akcji poszukiwawczo-ratowniczych na morzu; wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do pełnego wykorzystania zasobów UE w tej dziedzinie, w szczególności Centrum Satelitarnego Unii Europejskiej i Centrum Analiz Wywiadowczych UE; z zadowoleniem przyjmuje bieżące postępy na drodze do stabilizacji sytuacji w Libii oraz wzywa UE do odgrywania aktywnej roli w procesie mediacji, aby przyczynić się do stworzenia niezbędnych podstaw pokojowej, stabilnej i demokratycznej Libii; |
| --- | --- |

30.

pochwala rozpoczęcie operacji EUNAVFOR MED Irini, której celem jest dążenie do osiągnięcia trwałego pokoju, bezpieczeństwa i stabilności poprzez wsparcie dla wdrożenia embarga na broń nałożonego na Libię zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2526 (2020), szkolenie libijskiej straży przybrzeżnej i zwalczanie handlu ludźmi; zwraca się w szczególności do państw członkowskich o niezwłoczne przeznaczenie środków na potrzeby wywiadu, obserwacji, rozpoznania, tworzenia struktur policyjnych i sił morskich służących wzmocnieniu jak na razie ograniczonego potencjału operacji Irini i zachęca do ściślejszej współpracy z trwającą operacją morską NATO „Sea Guardian”, a także do współpracy z partnerami regionalnymi; przypomina o międzynarodowych zobowiązaniach dotyczących akcji poszukiwawczo-ratowniczych na morzu; wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do pełnego wykorzystania zasobów UE w tej dziedzinie, w szczególności Centrum Satelitarnego Unii Europejskiej i Centrum Analiz Wywiadowczych UE; z zadowoleniem przyjmuje bieżące postępy na drodze do stabilizacji sytuacji w Libii oraz wzywa UE do odgrywania aktywnej roli w procesie mediacji, aby przyczynić się do stworzenia niezbędnych podstaw pokojowej, stabilnej i demokratycznej Libii;

| 31. | przyjmuje do wiadomości decyzję Rady z dnia 20 czerwca 2020 r. o przedłużeniu mandatów trzech misji cywilnych prowadzonych w ramach WPBiO: europejskiej misji pomocy granicznej w Libii (EUBAM Libya), europejskiej misji pomocy granicznej na przejściu w Rafah (EUBAM Rafah) i europejskiej misji policyjnej na terytoriach palestyńskich (EUPOL COPPS); |
| --- | --- |

31.

przyjmuje do wiadomości decyzję Rady z dnia 20 czerwca 2020 r. o przedłużeniu mandatów trzech misji cywilnych prowadzonych w ramach WPBiO: europejskiej misji pomocy granicznej w Libii (EUBAM Libya), europejskiej misji pomocy granicznej na przejściu w Rafah (EUBAM Rafah) i europejskiej misji policyjnej na terytoriach palestyńskich (EUPOL COPPS);

| 32. | wzywa do dalszego rozwijania i wzmacniania cywilno-wojskowych struktur decyzyjnych oraz struktur dowodzenia i kontroli UE, przy zagwarantowaniu rozdzielenia cywilnych i wojskowych struktur dowodzenia; |
| --- | --- |

32.

wzywa do dalszego rozwijania i wzmacniania cywilno-wojskowych struktur decyzyjnych oraz struktur dowodzenia i kontroli UE, przy zagwarantowaniu rozdzielenia cywilnych i wojskowych struktur dowodzenia;

| 33. | zauważa, że strategiczny przegląd Komórki Planowania i Prowadzenia Operacji Wojskowych (MPCC) ma rozpocząć się w 2020 r.; biorąc pod uwagę wpływ tego przeglądu na planowanie i kontrolowanie misji i operacji wojskowych oraz dowodzenie nimi, wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do terminowego informowania Parlamentu o dostępnych i wybranych opcjach; przypomina, że UE potrzebuje stałej i pełnoprawnej struktury dowodzenia wojskowego, aby móc działać niezależnie, i w związku z tym wzywa Radę do wdrożenia takiej struktury; |
| --- | --- |

33.

zauważa, że strategiczny przegląd Komórki Planowania i Prowadzenia Operacji Wojskowych (MPCC) ma rozpocząć się w 2020 r.; biorąc pod uwagę wpływ tego przeglądu na planowanie i kontrolowanie misji i operacji wojskowych oraz dowodzenie nimi, wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do terminowego informowania Parlamentu o dostępnych i wybranych opcjach; przypomina, że UE potrzebuje stałej i pełnoprawnej struktury dowodzenia wojskowego, aby móc działać niezależnie, i w związku z tym wzywa Radę do wdrożenia takiej struktury;

| 34. | przyjmuje do wiadomości ogólne postępy i wysiłki poczynione w realizacji umowy w zakresie cywilnego wymiaru WPBiO, której celem jest zwiększenie potencjału, skuteczności, elastyczności i zdolności reagowania cywilnego wymiaru WPBiO, zarówno na szczeblu krajowym poprzez opracowanie i wprowadzenie w życie krajowych planów wdrażania w celu zwiększenia narodowego wkładu w cywilny wymiar WPBiO, jak i na szczeblu UE poprzez opracowanie wspólnego planu działania; wzywa do pełnej realizacji umowy w zakresie cywilnego wymiaru WPBiO do początku lata 2023 r; zwraca uwagę, że cywilny wymiar WPBiO zmaga się z wyzwaniami dotyczącymi zdolności, jeśli chodzi o dostępność wystarczającej liczby policjantów, sędziów, prokuratorów oraz innych ekspertów z dziedziny bezpieczeństwa cywilnego i sprawiedliwości; jest zdania, że UE musi kontynuować kompleksową ocenę misji cywilnych EUCAP Sahel Mali, EUCAP Sahel Niger, EUCAP Somalia oraz EUAM RCA, jeśli chodzi o mandat, budżet i zasoby ludzkie, aby zapewnić ich pełną operacyjność i skuteczność; wzywa państwa członkowskie do przedstawiania co roku szczegółowego przeglądu podsumowującego postępy we wdrażaniu umowy w zakresie cywilnego wymiaru WPBiO; zachęca wszystkie odnośne podmioty do zacieśnienia współpracy i wzmocnienia synergii między misjami cywilnymi a wojskowymi prowadzonymi na tym samym obszarze, szczególnie pod względem mobilności i bezpiecznej infrastruktury cyfrowej; z zadowoleniem przyjmuje utworzenie Centrum Doskonałości ds. Cywilnego Zarządzania Kryzysowego, które zostało otwarte we wrześniu 2020 r., i zachęca państwa członkowskie do aktywnego udziału w jego pracach; |
| --- | --- |

34.

przyjmuje do wiadomości ogólne postępy i wysiłki poczynione w realizacji umowy w zakresie cywilnego wymiaru WPBiO, której celem jest zwiększenie potencjału, skuteczności, elastyczności i zdolności reagowania cywilnego wymiaru WPBiO, zarówno na szczeblu krajowym poprzez opracowanie i wprowadzenie w życie krajowych planów wdrażania w celu zwiększenia narodowego wkładu w cywilny wymiar WPBiO, jak i na szczeblu UE poprzez opracowanie wspólnego planu działania; wzywa do pełnej realizacji umowy w zakresie cywilnego wymiaru WPBiO do początku lata 2023 r; zwraca uwagę, że cywilny wymiar WPBiO zmaga się z wyzwaniami dotyczącymi zdolności, jeśli chodzi o dostępność wystarczającej liczby policjantów, sędziów, prokuratorów oraz innych ekspertów z dziedziny bezpieczeństwa cywilnego i sprawiedliwości; jest zdania, że UE musi kontynuować kompleksową ocenę misji cywilnych EUCAP Sahel Mali, EUCAP Sahel Niger, EUCAP Somalia oraz EUAM RCA, jeśli chodzi o mandat, budżet i zasoby ludzkie, aby zapewnić ich pełną operacyjność i skuteczność; wzywa państwa członkowskie do przedstawiania co roku szczegółowego przeglądu podsumowującego postępy we wdrażaniu umowy w zakresie cywilnego wymiaru WPBiO; zachęca wszystkie odnośne podmioty do zacieśnienia współpracy i wzmocnienia synergii między misjami cywilnymi a wojskowymi prowadzonymi na tym samym obszarze, szczególnie pod względem mobilności i bezpiecznej infrastruktury cyfrowej; z zadowoleniem przyjmuje utworzenie Centrum Doskonałości ds. Cywilnego Zarządzania Kryzysowego, które zostało otwarte we wrześniu 2020 r., i zachęca państwa członkowskie do aktywnego udziału w jego pracach;

| 35. | wyraża uznanie dla ciągłości i nieustannej obecności misji i operacji realizowanych w ramach WPBiO pomimo bardzo trudnych warunków i negatywnego wpływu pandemii COVID-19; nalega, by budżet, zasoby, planowanie i wyposażenie unijnych misji i operacji w dziedzinie WPBiO zostały przeanalizowane i dostosowane w świetle doświadczeń zdobytych podczas pandemii COVID-19, by zapewnić utrzymanie skuteczności operacyjnej; podkreśla, jak ważne jest, by UE rozważyła, co jeszcze można zrobić w celu zminimalizowania ryzyka zakażenia pracowników i zarządzania nim; wyraża poważne zaniepokojenie negatywnym, potęgującym wpływem pandemii COVID-19 na istniejące kryzysy i uważa, że UE nie może dopuścić do tego, by COVID-19 zakwestionował wieloletnie postępy w budowaniu pokoju; jest zaniepokojony falą dezinformacji, zwłaszcza w odniesieniu do misji i operacji w dziedzinie WPBiO w czasach pandemii COVID; podkreśla, że UE musi wzmocnić swoje narzędzia komunikacji strategicznej i dyplomację publiczną, zwłaszcza w krajach, w których prowadzone są misje i operacje w dziedzinie WPBiO; |
| --- | --- |

35.

wyraża uznanie dla ciągłości i nieustannej obecności misji i operacji realizowanych w ramach WPBiO pomimo bardzo trudnych warunków i negatywnego wpływu pandemii COVID-19; nalega, by budżet, zasoby, planowanie i wyposażenie unijnych misji i operacji w dziedzinie WPBiO zostały przeanalizowane i dostosowane w świetle doświadczeń zdobytych podczas pandemii COVID-19, by zapewnić utrzymanie skuteczności operacyjnej; podkreśla, jak ważne jest, by UE rozważyła, co jeszcze można zrobić w celu zminimalizowania ryzyka zakażenia pracowników i zarządzania nim; wyraża poważne zaniepokojenie negatywnym, potęgującym wpływem pandemii COVID-19 na istniejące kryzysy i uważa, że UE nie może dopuścić do tego, by COVID-19 zakwestionował wieloletnie postępy w budowaniu pokoju; jest zaniepokojony falą dezinformacji, zwłaszcza w odniesieniu do misji i operacji w dziedzinie WPBiO w czasach pandemii COVID; podkreśla, że UE musi wzmocnić swoje narzędzia komunikacji strategicznej i dyplomację publiczną, zwłaszcza w krajach, w których prowadzone są misje i operacje w dziedzinie WPBiO;

| 36. | docenia wkład cywilnych i wojskowych misji WPBiO w utrzymanie pokoju, zapewnianie stabilności i wzmacnianie bezpieczeństwa międzynarodowego oraz wspieranie krajów trzecich w walce z terroryzmem; wzywa UE, by zwiększyła swoje możliwości instytucjonalne w zakresie zapobiegania konfliktom i prowadzenia mediacji; apeluje o bardziej proaktywne podejście do rozwiązywania przedłużających się konfliktów w bezpośrednim sąsiedztwie UE; apeluje o podejście wyczulone na konflikty i ukierunkowane na ludzi, które stawia bezpieczeństwo ludzkie i prawa człowieka w centrum działań UE; |
| --- | --- |

36.

docenia wkład cywilnych i wojskowych misji WPBiO w utrzymanie pokoju, zapewnianie stabilności i wzmacnianie bezpieczeństwa międzynarodowego oraz wspieranie krajów trzecich w walce z terroryzmem; wzywa UE, by zwiększyła swoje możliwości instytucjonalne w zakresie zapobiegania konfliktom i prowadzenia mediacji; apeluje o bardziej proaktywne podejście do rozwiązywania przedłużających się konfliktów w bezpośrednim sąsiedztwie UE; apeluje o podejście wyczulone na konflikty i ukierunkowane na ludzi, które stawia bezpieczeństwo ludzkie i prawa człowieka w centrum działań UE;

| 37. | uważa, że Unia powinna skoncentrować starania na tych misjach i operacjach, które mają największą wartość dodaną; w związku z tym z zadowoleniem przyjąłby refleksję nad zasadnością i skutecznością niektórych misji; |
| --- | --- |

37.

uważa, że Unia powinna skoncentrować starania na tych misjach i operacjach, które mają największą wartość dodaną; w związku z tym z zadowoleniem przyjąłby refleksję nad zasadnością i skutecznością niektórych misji;

| 38. | wzywa do szybkiego przyjęcia i wdrożenia Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju, który ma na celu zwiększenie skuteczności misji UE, wspieranie jej partnerów i wnoszenie wkładu w operacje pokojowe; podkreśla, że instrument ten częściowo pokrywałby koszty działań obronnych Unii, w szczególności wspólne koszty operacji wojskowych WPBiO oraz operacji zwiększania zdolności wojskowych u partnerów w krajach, w których UE interweniuje, i w związku z tym powinien dysponować wystarczająco dużym budżetem, aby skutecznie stawić czoła obecnym wyzwaniom związanym ze szkoleniami, operacjami, misjami, projektami i sprzętem wojskowym, w tym bronią, amunicją i transportem, w pełnej zgodności z ośmioma kryteriami wspólnego stanowiska, międzynarodowymi prawami człowieka i prawem humanitarnym, a także powinien zawierać skuteczne przepisy dotyczące przejrzystości, zgodnie z zaleceniem Parlamentu z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju; przypomina, że należy przeprowadzać kompleksowe oceny ryzyka ex ante i ściśle monitorować wykorzystywanie przez kraje otrzymywanej pomocy, w szczególności w regionach charakteryzujących się dużą niestabilnością sytuacji politycznej i znaczną nieszczelnością granic państwowych, a także wprowadzić niezbędne zabezpieczenia na szczeblu UE zapobiegające nabywaniu tej broni przez grupy terrorystyczne i inne szkodliwe podmioty; |
| --- | --- |

38.

wzywa do szybkiego przyjęcia i wdrożenia Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju, który ma na celu zwiększenie skuteczności misji UE, wspieranie jej partnerów i wnoszenie wkładu w operacje pokojowe; podkreśla, że instrument ten częściowo pokrywałby koszty działań obronnych Unii, w szczególności wspólne koszty operacji wojskowych WPBiO oraz operacji zwiększania zdolności wojskowych u partnerów w krajach, w których UE interweniuje, i w związku z tym powinien dysponować wystarczająco dużym budżetem, aby skutecznie stawić czoła obecnym wyzwaniom związanym ze szkoleniami, operacjami, misjami, projektami i sprzętem wojskowym, w tym bronią, amunicją i transportem, w pełnej zgodności z ośmioma kryteriami wspólnego stanowiska, międzynarodowymi prawami człowieka i prawem humanitarnym, a także powinien zawierać skuteczne przepisy dotyczące przejrzystości, zgodnie z zaleceniem Parlamentu z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju; przypomina, że należy przeprowadzać kompleksowe oceny ryzyka ex ante i ściśle monitorować wykorzystywanie przez kraje otrzymywanej pomocy, w szczególności w regionach charakteryzujących się dużą niestabilnością sytuacji politycznej i znaczną nieszczelnością granic państwowych, a także wprowadzić niezbędne zabezpieczenia na szczeblu UE zapobiegające nabywaniu tej broni przez grupy terrorystyczne i inne szkodliwe podmioty;

| 39. | z zadowoleniem przyjmuje, że w liście intencyjnym dotyczącym stanu Unii w 2020 r. zapowiedziano przyjęcie w 2021 r. wspólnego komunikatu w sprawie strategicznego podejścia do wsparcia rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji byłych uczestników walk, w ramach terminowego przeglądu unijnej koncepcji wsparcia dla rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji (DDR) z 2006 r.; podkreśla, jak ważne jest, zwłaszcza dla naszych cywilnych misji WPBiO, priorytetowe przeprowadzenie reformy sektora bezpieczeństwa, której głównym celem powinno być wdrożenie podejścia opartego na bezpieczeństwie ludzkim; podkreśla, że nowe podejście strategiczne do DDR musi zapewnić spójność między instrumentami WPBiO a pomocą rozwojową UE; |
| --- | --- |

39.

z zadowoleniem przyjmuje, że w liście intencyjnym dotyczącym stanu Unii w 2020 r. zapowiedziano przyjęcie w 2021 r. wspólnego komunikatu w sprawie strategicznego podejścia do wsparcia rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji byłych uczestników walk, w ramach terminowego przeglądu unijnej koncepcji wsparcia dla rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji (DDR) z 2006 r.; podkreśla, jak ważne jest, zwłaszcza dla naszych cywilnych misji WPBiO, priorytetowe przeprowadzenie reformy sektora bezpieczeństwa, której głównym celem powinno być wdrożenie podejścia opartego na bezpieczeństwie ludzkim; podkreśla, że nowe podejście strategiczne do DDR musi zapewnić spójność między instrumentami WPBiO a pomocą rozwojową UE;

Rozwijanie skutecznego potencjału WPBiO

Rozwijanie skutecznego potencjału WPBiO

| 40. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy UE w zakresie rozwoju zdolności, takie jak: CARD, stała współpraca strukturalna (PESCO) i przyszły Europejski Fundusz Obronny (EFO) oraz jego programy prekursorskie (działanie przygotowawcze Unii w zakresie badań nad obronnością i Europejski program rozwoju przemysłu obronnego), ponieważ mogą one przyczynić się do większej spójności, koordynacji i interoperacyjności we wdrażaniu WPBiO i utorować drogę do realizacji zadań petersberskich oraz przyczynić się do wzmocnienia solidarności, spójności, odporności oraz strategicznej autonomii Unii; |
| --- | --- |

40.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy UE w zakresie rozwoju zdolności, takie jak: CARD, stała współpraca strukturalna (PESCO) i przyszły Europejski Fundusz Obronny (EFO) oraz jego programy prekursorskie (działanie przygotowawcze Unii w zakresie badań nad obronnością i Europejski program rozwoju przemysłu obronnego), ponieważ mogą one przyczynić się do większej spójności, koordynacji i interoperacyjności we wdrażaniu WPBiO i utorować drogę do realizacji zadań petersberskich oraz przyczynić się do wzmocnienia solidarności, spójności, odporności oraz strategicznej autonomii Unii;

| 41. | uznaje, że włączenie do inicjatyw UE w zakresie rozwoju zdolności większej liczby państw członkowskich oraz ich znaczący udział w dużych europejskich projektach obronnych, które są obecnie prowadzone niemal wyłącznie na zasadzie dwustronnej (tj. FCAS i MGCS), ma kluczowe znaczenie dla powodzenia procesu integracji europejskiej w dziedzinie obronności i stanowiłoby wyraźną wartość dodaną dla europejskich wysiłków na rzecz ściślejszej współpracy, integracji w dziedzinie obronności oraz interoperacyjności z korzyścią dla misji i operacji w dziedzinie WPBiO; |
| --- | --- |

41.

uznaje, że włączenie do inicjatyw UE w zakresie rozwoju zdolności większej liczby państw członkowskich oraz ich znaczący udział w dużych europejskich projektach obronnych, które są obecnie prowadzone niemal wyłącznie na zasadzie dwustronnej (tj. FCAS i MGCS), ma kluczowe znaczenie dla powodzenia procesu integracji europejskiej w dziedzinie obronności i stanowiłoby wyraźną wartość dodaną dla europejskich wysiłków na rzecz ściślejszej współpracy, integracji w dziedzinie obronności oraz interoperacyjności z korzyścią dla misji i operacji w dziedzinie WPBiO;

| 42. | zauważa, że niezwykle ważne jest zwiększenie spójności, integracji, koordynacji i zgodności wszystkich instrumentów planowania oraz narzędzi i inicjatyw UE w zakresie rozwijania zdolności w dziedzinie obronności, tak aby tworzyły one istotne synergie i wzajemnie się wzmacniały, a także aby uniknąć powielania działań, zapewnić skuteczne i strategiczne wykorzystanie zasobów oraz interoperacyjność i ułatwić szybkie rozmieszczanie; |
| --- | --- |

42.

zauważa, że niezwykle ważne jest zwiększenie spójności, integracji, koordynacji i zgodności wszystkich instrumentów planowania oraz narzędzi i inicjatyw UE w zakresie rozwijania zdolności w dziedzinie obronności, tak aby tworzyły one istotne synergie i wzajemnie się wzmacniały, a także aby uniknąć powielania działań, zapewnić skuteczne i strategiczne wykorzystanie zasobów oraz interoperacyjność i ułatwić szybkie rozmieszczanie;

| 43. | wzywa państwa członkowskie, aby zwiększyły wydatki na obronę i dążyły do osiągnięcia celu w wysokości 2 % PKB; |
| --- | --- |

43.

wzywa państwa członkowskie, aby zwiększyły wydatki na obronę i dążyły do osiągnięcia celu w wysokości 2 % PKB;

| 44. | z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie rozporządzenia o Europejskim Funduszu Obronnym oraz apeluje o szybkie przyjęcie i ustanowienie Europejskiego Funduszu Obronnego, który będzie zajmował się wspólnie uzgodnionymi priorytetami w zakresie rozwoju zdolności obronnych w dziedzinie przestrzeni powietrznej, lądowej, morskiej i w cyberprzestrzeni oraz przyspieszy ich realizację, a tym samym będzie wzmacniał potencjał UE jako podmiotu działającego na skalę światową oraz międzynarodowego podmiotu wnoszącego wkład w bezpieczeństwo i gwaranta bezpieczeństwa; wzywa państwa członkowskie, Radę i Komisję, by zapewniły odpowiednie finansowanie EFO oraz by skupiły się na projektach strukturalnych o wysokiej wartości dodanej, ułatwiając tym samym współpracę przemysłową między państwami członkowskimi i konsolidację silnej europejskiej bazy technologiczno-przemysłowej sektora obronnego (EDTIB) oraz wzmacniając zdolności techniczne, przemysłowe i strategiczne w celu zwiększenia potencjału UE w zakresie samodzielnego wytwarzania zdolności wojskowych i dysponowania nimi oraz w celu utrzymania autonomii technologicznej Europy w perspektywie długoterminowej; zachęca do podejmowania inicjatyw w zakresie zdolności obronnych w celu ułatwienia zaangażowania małych i średnich przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

44.

z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie rozporządzenia o Europejskim Funduszu Obronnym oraz apeluje o szybkie przyjęcie i ustanowienie Europejskiego Funduszu Obronnego, który będzie zajmował się wspólnie uzgodnionymi priorytetami w zakresie rozwoju zdolności obronnych w dziedzinie przestrzeni powietrznej, lądowej, morskiej i w cyberprzestrzeni oraz przyspieszy ich realizację, a tym samym będzie wzmacniał potencjał UE jako podmiotu działającego na skalę światową oraz międzynarodowego podmiotu wnoszącego wkład w bezpieczeństwo i gwaranta bezpieczeństwa; wzywa państwa członkowskie, Radę i Komisję, by zapewniły odpowiednie finansowanie EFO oraz by skupiły się na projektach strukturalnych o wysokiej wartości dodanej, ułatwiając tym samym współpracę przemysłową między państwami członkowskimi i konsolidację silnej europejskiej bazy technologiczno-przemysłowej sektora obronnego (EDTIB) oraz wzmacniając zdolności techniczne, przemysłowe i strategiczne w celu zwiększenia potencjału UE w zakresie samodzielnego wytwarzania zdolności wojskowych i dysponowania nimi oraz w celu utrzymania autonomii technologicznej Europy w perspektywie długoterminowej; zachęca do podejmowania inicjatyw w zakresie zdolności obronnych w celu ułatwienia zaangażowania małych i średnich przedsiębiorstw;

| 45. | zwraca uwagę na bardzo delikatny i strategiczny charakter badań w dziedzinie obronności oraz na potrzebę uregulowania dostępu podmiotów kontrolowanych przez strony trzecie spoza UE do projektów finansowanych z EFO, tak aby zapewnić zgodność z ambicją UE dotyczącą strategicznej autonomii; podkreśla, że udział państw trzecich w EFO, w niektórych szczególnych i wyjątkowych odpowiednich przypadkach, gdy stanowi potwierdzoną technologiczną i operacyjną wartość dodaną dla realizacji określonych projektów, powinien przebiegać na zasadach prawdziwej wzajemności, nie powinien osłabiać strategicznych interesów bezpieczeństwa UE, nie powinien podważać celów EFO i musi być ściśle monitorowany pod kątem zgodności z zasadami określonymi we wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Fundusz Obronny (COM(2018)0476), takimi jak utrzymanie własności intelektualnej w UE; |
| --- | --- |

45.

zwraca uwagę na bardzo delikatny i strategiczny charakter badań w dziedzinie obronności oraz na potrzebę uregulowania dostępu podmiotów kontrolowanych przez strony trzecie spoza UE do projektów finansowanych z EFO, tak aby zapewnić zgodność z ambicją UE dotyczącą strategicznej autonomii; podkreśla, że udział państw trzecich w EFO, w niektórych szczególnych i wyjątkowych odpowiednich przypadkach, gdy stanowi potwierdzoną technologiczną i operacyjną wartość dodaną dla realizacji określonych projektów, powinien przebiegać na zasadach prawdziwej wzajemności, nie powinien osłabiać strategicznych interesów bezpieczeństwa UE, nie powinien podważać celów EFO i musi być ściśle monitorowany pod kątem zgodności z zasadami określonymi we wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Fundusz Obronny (COM(2018)0476), takimi jak utrzymanie własności intelektualnej w UE;

| 46. | z zadowoleniem przyjmuje, że do końca 2020 r. przeprowadzony zostanie strategiczny przegląd pierwszego etapu PESCO; obejmie on wgląd w postępy programu i wskazanie niezbędnych przepisów, które zwiększą skuteczność i zorientowanie na osiąganie celów PESCO; uważa, że PESCO jest instrumentem, który sprzyja umacnianiu trwałej i skutecznej współpracy obronnej i integracji w dziedzinie obrony UE poprzez poprawę zdolności obronnych i interoperacyjności państw członkowskich uczestniczących w projekcie, zwłaszcza pod względem dostępności, elastyczności i możliwości rozmieszczenia sił; przypomina, że projekty PESCO powinny pomagać w maksymalizacji efektywności wydatków na obronę; uważa, że PESCO powinna być wykorzystywana jako narzędzie uzupełniające służące osiąganiu celów UE i przyczyniać się do realizacji celów NATO; z zadowoleniem przyjmuje niedawne przyjęcie decyzji w sprawie udziału państw trzecich w PESCO, chociaż zauważa, że taki wyjątkowy udział państwa trzeciego w poszczególnych projektach PESCO musi wnosić wartość dodaną dla państw członkowskich UE i do projektów oraz przyczyniać się do umocnienia PESCO i WPBiO oraz do wypełnienia bardziej wymagających zobowiązań, z zastrzeżeniem bardzo rygorystycznych warunków politycznych, merytorycznych i prawnych, oraz odbywać się na podstawie ustalonej i rzeczywistej wzajemności; |
| --- | --- |

46.

z zadowoleniem przyjmuje, że do końca 2020 r. przeprowadzony zostanie strategiczny przegląd pierwszego etapu PESCO; obejmie on wgląd w postępy programu i wskazanie niezbędnych przepisów, które zwiększą skuteczność i zorientowanie na osiąganie celów PESCO; uważa, że PESCO jest instrumentem, który sprzyja umacnianiu trwałej i skutecznej współpracy obronnej i integracji w dziedzinie obrony UE poprzez poprawę zdolności obronnych i interoperacyjności państw członkowskich uczestniczących w projekcie, zwłaszcza pod względem dostępności, elastyczności i możliwości rozmieszczenia sił; przypomina, że projekty PESCO powinny pomagać w maksymalizacji efektywności wydatków na obronę; uważa, że PESCO powinna być wykorzystywana jako narzędzie uzupełniające służące osiąganiu celów UE i przyczyniać się do realizacji celów NATO; z zadowoleniem przyjmuje niedawne przyjęcie decyzji w sprawie udziału państw trzecich w PESCO, chociaż zauważa, że taki wyjątkowy udział państwa trzeciego w poszczególnych projektach PESCO musi wnosić wartość dodaną dla państw członkowskich UE i do projektów oraz przyczyniać się do umocnienia PESCO i WPBiO oraz do wypełnienia bardziej wymagających zobowiązań, z zastrzeżeniem bardzo rygorystycznych warunków politycznych, merytorycznych i prawnych, oraz odbywać się na podstawie ustalonej i rzeczywistej wzajemności;

| 47. | wzywa uczestniczące państwa członkowskie do okazania pełnego zaangażowania politycznego, ambicji strategicznych i dołożenia wysiłku, do zapewnienia niezbędnych zasobów i wypełnienia uzgodnionych przez nie ambitnych i wiążących wspólnych zobowiązań przy jednoczesnym zapewnieniu wymiernych postępów w szybkiej i skutecznej realizacji obecnych projektów PESCO; podkreśla, że projekty pierwszej fali obejmują głównie budowanie zdolności z udziałem możliwie jak największej liczby państw członkowskich oraz że integracyjny charakter projektów PESCO nie może wpływać negatywnie na wysoki poziom ambicji uczestniczących państw członkowskich; jest pełen obaw, że uniemożliwiające zakończone sukcesem operacje wojskowe braki w zakresie zdolności nie zostaną wypełnione, a krytyczne niedociągnięcia zidentyfikowane w procesie związanym z celem podstawowym w ramach planu rozwoju zdolności (CDP) i skoordynowanego rocznego przeglądu w zakresie obronności (CARD) nie zostaną w pełni lub w wystarczającym stopniu rozwiązane; zaleca przegląd 47 obecnych projektów PESCO i weryfikację postępów oraz identyfikację projektów, które można pogrupować, według uznania uczestniczących państw członkowskich; zachęca uczestniczące państwa członkowskie do skupienia się na projektach PESCO, które wnoszą prawdziwą wartość dodaną przy bardziej operacyjnym wymiarze, obopólnych korzyściach i jako narzędzia strategiczne Unii, a także na projektach o wymiarze strategicznym, które dotyczą przyszłych zagrożeń dla bezpieczeństwa; zdecydowanie zachęca państwa członkowskie, aby podczas reformy systemu grup bojowych UE rozważyły uwzględnienie go w PESCO, co zwiększy jego zdolność operacyjną, modułową konstrukcję i sprawność, dzięki utworzeniu stałych jednostek wielonarodowych wykorzystywanych do zadań wojskowych określonych w art. 43 TUE, a także do zwiększenia zdolności UE do prowadzenia poważnych operacji wojskowych związanych z zarządzaniem kryzysami; |
| --- | --- |

47.

wzywa uczestniczące państwa członkowskie do okazania pełnego zaangażowania politycznego, ambicji strategicznych i dołożenia wysiłku, do zapewnienia niezbędnych zasobów i wypełnienia uzgodnionych przez nie ambitnych i wiążących wspólnych zobowiązań przy jednoczesnym zapewnieniu wymiernych postępów w szybkiej i skutecznej realizacji obecnych projektów PESCO; podkreśla, że projekty pierwszej fali obejmują głównie budowanie zdolności z udziałem możliwie jak największej liczby państw członkowskich oraz że integracyjny charakter projektów PESCO nie może wpływać negatywnie na wysoki poziom ambicji uczestniczących państw członkowskich; jest pełen obaw, że uniemożliwiające zakończone sukcesem operacje wojskowe braki w zakresie zdolności nie zostaną wypełnione, a krytyczne niedociągnięcia zidentyfikowane w procesie związanym z celem podstawowym w ramach planu rozwoju zdolności (CDP) i skoordynowanego rocznego przeglądu w zakresie obronności (CARD) nie zostaną w pełni lub w wystarczającym stopniu rozwiązane; zaleca przegląd 47 obecnych projektów PESCO i weryfikację postępów oraz identyfikację projektów, które można pogrupować, według uznania uczestniczących państw członkowskich; zachęca uczestniczące państwa członkowskie do skupienia się na projektach PESCO, które wnoszą prawdziwą wartość dodaną przy bardziej operacyjnym wymiarze, obopólnych korzyściach i jako narzędzia strategiczne Unii, a także na projektach o wymiarze strategicznym, które dotyczą przyszłych zagrożeń dla bezpieczeństwa; zdecydowanie zachęca państwa członkowskie, aby podczas reformy systemu grup bojowych UE rozważyły uwzględnienie go w PESCO, co zwiększy jego zdolność operacyjną, modułową konstrukcję i sprawność, dzięki utworzeniu stałych jednostek wielonarodowych wykorzystywanych do zadań wojskowych określonych w art. 43 TUE, a także do zwiększenia zdolności UE do prowadzenia poważnych operacji wojskowych związanych z zarządzaniem kryzysami;

Wzmocnienie współpracy z partnerami strategicznymi

Wzmocnienie współpracy z partnerami strategicznymi

| 48. | z zadowoleniem przyjmuje postępy osiągnięte we współpracy między UE a NATO od czasu wspólnej deklaracji w Warszawie w 2016 r.; pochwala osiągnięcia we wdrażaniu wspólnego zestawu propozycji z 2016 i 2017 r., w szczególności intensyfikację dialogu politycznego między UE a NATO na wszystkich szczeblach, a także zorganizowany dialog na temat mobilności wojskowej, dążenia do większej spójności między odpowiednimi procesami planowania obronnego oraz ściślejszą współpracę w zakresie cyberbezpieczeństwa i obronności oraz przeciwdziałania hybrydowym zagrożeniom i kampaniom dezinformacyjnym; odnotowuje współpracę między NATO i UE na rzecz wspierania władz cywilnych w ograniczaniu i powstrzymywaniu rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19; apeluje do UE i NATO o dalsze zacieśnianie wzajemnie korzystnej współpracy, w tym między misjami i operacjami, oraz o pogłębienie partnerstwa strategicznego; podkreśla, że należy nadal wzmacniać partnerstwa UE-NATO w dziedzinie mobilności wojskowej; podkreśla, że należy organizować wspólne szkolenia i ćwiczenia europejskich sił zbrojnych, a także równoległe i skoordynowane ćwiczenia UE–NATO; |
| --- | --- |

48.

z zadowoleniem przyjmuje postępy osiągnięte we współpracy między UE a NATO od czasu wspólnej deklaracji w Warszawie w 2016 r.; pochwala osiągnięcia we wdrażaniu wspólnego zestawu propozycji z 2016 i 2017 r., w szczególności intensyfikację dialogu politycznego między UE a NATO na wszystkich szczeblach, a także zorganizowany dialog na temat mobilności wojskowej, dążenia do większej spójności między odpowiednimi procesami planowania obronnego oraz ściślejszą współpracę w zakresie cyberbezpieczeństwa i obronności oraz przeciwdziałania hybrydowym zagrożeniom i kampaniom dezinformacyjnym; odnotowuje współpracę między NATO i UE na rzecz wspierania władz cywilnych w ograniczaniu i powstrzymywaniu rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19; apeluje do UE i NATO o dalsze zacieśnianie wzajemnie korzystnej współpracy, w tym między misjami i operacjami, oraz o pogłębienie partnerstwa strategicznego; podkreśla, że należy nadal wzmacniać partnerstwa UE-NATO w dziedzinie mobilności wojskowej; podkreśla, że należy organizować wspólne szkolenia i ćwiczenia europejskich sił zbrojnych, a także równoległe i skoordynowane ćwiczenia UE–NATO;

| 49. | w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje operację Atlantic Resolve i wzmocnioną wysuniętą obecność NATO na kontynencie europejskim oraz docenia znaczenie sił NATO w powstrzymywaniu dalszej rosyjskiej agresji i gwarantowaniu kluczowego wsparcia w razie konfliktu; |
| --- | --- |

49.

w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje operację Atlantic Resolve i wzmocnioną wysuniętą obecność NATO na kontynencie europejskim oraz docenia znaczenie sił NATO w powstrzymywaniu dalszej rosyjskiej agresji i gwarantowaniu kluczowego wsparcia w razie konfliktu;

| 50. | przypomina, że NATO pozostaje kamieniem węgielnym wspólnej obrony dla tych państw członkowskich, które są również członkami Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, co wyraźnie podkreślono w TFUE; jest zdania, że współpraca między UE a NATO musi mieć charakter uzupełniający i przebiegać w duchu poszanowania specyfiki i ról każdego z tych podmiotów, oraz nie powinna niepotrzebnie powielać lub zastępować struktur; przypomina, że współpraca w dziedzinie obronności jest jednym z filarów współpracy transatlantyckiej i nadal ma zasadnicze znaczenie dla wzajemnego bezpieczeństwa krajów sprzymierzonych i partnerskich, i w związku z tym ponownie podkreśla konieczność zacieśnienia stosunków; przypomina, że w myśl zasady jednolitych sił rozwój zdolności obronnych UE nie stanowi konkurencyjnego zagrożenia dla sojuszu i będzie również korzystny dla krajów należących zarówno do WPBiO, jak i NATO; skuteczniejsza współpraca UE w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony powinna być postrzegana jako czynnik wzmacniający europejski filar NATO, i jako sygnał, że UE chce odgrywać większą rolę w zapewnianiu sobie bezpieczeństwa; jest zdania, że inicjatywy w zakresie zdolności powinny zapewniać interoperacyjność z sojusznikami i ułatwiać szybkie rozmieszczanie sił; odnotowuje z zaniepokojeniem, że pewne rozbieżności osłabiły solidarność sojuszu po działaniach podjętych przez Turcję we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego;; |
| --- | --- |

50.

przypomina, że NATO pozostaje kamieniem węgielnym wspólnej obrony dla tych państw członkowskich, które są również członkami Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, co wyraźnie podkreślono w TFUE; jest zdania, że współpraca między UE a NATO musi mieć charakter uzupełniający i przebiegać w duchu poszanowania specyfiki i ról każdego z tych podmiotów, oraz nie powinna niepotrzebnie powielać lub zastępować struktur; przypomina, że współpraca w dziedzinie obronności jest jednym z filarów współpracy transatlantyckiej i nadal ma zasadnicze znaczenie dla wzajemnego bezpieczeństwa krajów sprzymierzonych i partnerskich, i w związku z tym ponownie podkreśla konieczność zacieśnienia stosunków; przypomina, że w myśl zasady jednolitych sił rozwój zdolności obronnych UE nie stanowi konkurencyjnego zagrożenia dla sojuszu i będzie również korzystny dla krajów należących zarówno do WPBiO, jak i NATO; skuteczniejsza współpraca UE w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony powinna być postrzegana jako czynnik wzmacniający europejski filar NATO, i jako sygnał, że UE chce odgrywać większą rolę w zapewnianiu sobie bezpieczeństwa; jest zdania, że inicjatywy w zakresie zdolności powinny zapewniać interoperacyjność z sojusznikami i ułatwiać szybkie rozmieszczanie sił; odnotowuje z zaniepokojeniem, że pewne rozbieżności osłabiły solidarność sojuszu po działaniach podjętych przez Turcję we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego;;

| 51. | podkreśla potrzebę ugruntowania statusu UE jako podmiotu zapewniającego bezpieczeństwo morskie oraz wzmocnienia odporności UE i jej państw członkowskich na sytuacje kryzysowe na ich wodach terytorialnych, oraz że należy prowadzić spójną strategię na morzu przeciwko podmiotom niepaństwowym prowadzącym nielegalną działalność na morzu; uważa, że konieczna jest harmonizacja zasad interwencji i norm dotyczących wyposażenia oraz lepsze szkolenie personelu do prowadzenia skoordynowanych i jednolitych działań w ramach operacji europejskich i międzynarodowych lub w przypadku kryzysów, zdarzeń i incydentów morskich; podkreśla potrzebę współpracy UE-NATO w celu wspólnego i skutecznego przeciwdziałania zagrożeniom dla bezpieczeństwa morskiego, takim jak przestępczość transgraniczna i zorganizowana, w tym siatki przestępczości zorganizowanej, które ułatwiają handel ludźmi, bronią i narkotykami oraz przemyt i piractwo morskie; |
| --- | --- |

51.

podkreśla potrzebę ugruntowania statusu UE jako podmiotu zapewniającego bezpieczeństwo morskie oraz wzmocnienia odporności UE i jej państw członkowskich na sytuacje kryzysowe na ich wodach terytorialnych, oraz że należy prowadzić spójną strategię na morzu przeciwko podmiotom niepaństwowym prowadzącym nielegalną działalność na morzu; uważa, że konieczna jest harmonizacja zasad interwencji i norm dotyczących wyposażenia oraz lepsze szkolenie personelu do prowadzenia skoordynowanych i jednolitych działań w ramach operacji europejskich i międzynarodowych lub w przypadku kryzysów, zdarzeń i incydentów morskich; podkreśla potrzebę współpracy UE-NATO w celu wspólnego i skutecznego przeciwdziałania zagrożeniom dla bezpieczeństwa morskiego, takim jak przestępczość transgraniczna i zorganizowana, w tym siatki przestępczości zorganizowanej, które ułatwiają handel ludźmi, bronią i narkotykami oraz przemyt i piractwo morskie;

| 52. | wyraża zdecydowane poparcie dla partnerstwa strategicznego między UE a ONZ w zakresie zarządzania kryzysowego oraz cywilnego, policyjnego i wojskowego utrzymywania pokoju; z zadowoleniem odnosi się do postępów osiągniętych w realizacji ośmiu wspólnie określonych i uzgodnionych priorytetów UE i ONZ na lata 2019-2021 w obszarze operacji pokojowych i zarządzania kryzysowego; wzywa państwa członkowskie do większego zaangażowania w misje pokojowe ONZ i apeluje do instytucji UE o pomoc w tym zakresie; zauważa, że osiągnięto pewne postępy w zacieśnianiu współpracy między misjami i operacjami w terenie – w szczególności dzięki podpisaniu 29 września 2020 r. umowy ramowej UE-ONZ w sprawie udzielania wzajemnego wsparcia w kontekście misji i operacji w terenie – w zakresie programu na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa (WPS), który przyczynia się do realizacji planu działania UE na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, a także w odniesieniu do przeciwdziałania konfliktom oraz na szczeblu politycznym i strategicznym; wzywa UE i ONZ do zbadania możliwości bliższej współpracy, zwłaszcza na wspólnych obszarach działań, w dziedzinach takich jak planowanie transformacji misji, porozumienia wspierające w terenie, wymiana informacji poza obszarem misji oraz planowanie awaryjne w związku z COVID-19, a także w dziedzinie klimatu i obronności; |
| --- | --- |

52.

wyraża zdecydowane poparcie dla partnerstwa strategicznego między UE a ONZ w zakresie zarządzania kryzysowego oraz cywilnego, policyjnego i wojskowego utrzymywania pokoju; z zadowoleniem odnosi się do postępów osiągniętych w realizacji ośmiu wspólnie określonych i uzgodnionych priorytetów UE i ONZ na lata 2019-2021 w obszarze operacji pokojowych i zarządzania kryzysowego; wzywa państwa członkowskie do większego zaangażowania w misje pokojowe ONZ i apeluje do instytucji UE o pomoc w tym zakresie; zauważa, że osiągnięto pewne postępy w zacieśnianiu współpracy między misjami i operacjami w terenie – w szczególności dzięki podpisaniu 29 września 2020 r. umowy ramowej UE-ONZ w sprawie udzielania wzajemnego wsparcia w kontekście misji i operacji w terenie – w zakresie programu na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa (WPS), który przyczynia się do realizacji planu działania UE na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, a także w odniesieniu do przeciwdziałania konfliktom oraz na szczeblu politycznym i strategicznym; wzywa UE i ONZ do zbadania możliwości bliższej współpracy, zwłaszcza na wspólnych obszarach działań, w dziedzinach takich jak planowanie transformacji misji, porozumienia wspierające w terenie, wymiana informacji poza obszarem misji oraz planowanie awaryjne w związku z COVID-19, a także w dziedzinie klimatu i obronności;

| 53. | potwierdza, że mimo brexitu Zjednoczone Królestwo pozostaje bliskim partnerem strategicznym UE i jej państw członkowskich oraz uważa, że podstawowe znaczenie ma utrzymanie silnej i ścisłej współpracy w zakresie obronności i bezpieczeństwa między UE a Zjednoczonym Królestwem, gdyż zarówno UE, jak i Zjednoczone Królestwo funkcjonują w tym samym otoczeniu strategicznym i stoją w obliczu tych samych zagrożeń dla pokoju i bezpieczeństwa; zachęca Zjednoczone Królestwo do udziału w misjach i operacjach WPBiO, operacjach zarządzania kryzysowego, rozwoju zdolności obronnych, w odpowiednich agencjach Unii, a także w projektach PESCO, przy jednoczesnym poszanowaniu autonomii decyzyjnej UE, suwerenności Zjednoczonego Królestwa, zasady zrównoważonych praw i obowiązków, w oparciu o rzeczywistą wzajemność i z uwzględnieniem sprawiedliwego i odpowiedniego wkładu finansowego; odnotowuje wystąpienie Zjednoczonego Królestwa ze WPBiO 31 grudnia 2020 r.; wzywa do wprowadzenia procedur szybkiej wymiany personelu w celu zapewnienia ciągłości misji i operacji WPBiO, w których dużą rolę odgrywałpersonel brytyjski; |
| --- | --- |

53.

potwierdza, że mimo brexitu Zjednoczone Królestwo pozostaje bliskim partnerem strategicznym UE i jej państw członkowskich oraz uważa, że podstawowe znaczenie ma utrzymanie silnej i ścisłej współpracy w zakresie obronności i bezpieczeństwa między UE a Zjednoczonym Królestwem, gdyż zarówno UE, jak i Zjednoczone Królestwo funkcjonują w tym samym otoczeniu strategicznym i stoją w obliczu tych samych zagrożeń dla pokoju i bezpieczeństwa; zachęca Zjednoczone Królestwo do udziału w misjach i operacjach WPBiO, operacjach zarządzania kryzysowego, rozwoju zdolności obronnych, w odpowiednich agencjach Unii, a także w projektach PESCO, przy jednoczesnym poszanowaniu autonomii decyzyjnej UE, suwerenności Zjednoczonego Królestwa, zasady zrównoważonych praw i obowiązków, w oparciu o rzeczywistą wzajemność i z uwzględnieniem sprawiedliwego i odpowiedniego wkładu finansowego; odnotowuje wystąpienie Zjednoczonego Królestwa ze WPBiO 31 grudnia 2020 r.; wzywa do wprowadzenia procedur szybkiej wymiany personelu w celu zapewnienia ciągłości misji i operacji WPBiO, w których dużą rolę odgrywałpersonel brytyjski;

| 54. | wzywa UE do kontynuowania ściślejszej współpracy z istniejącymi podmiotami regionalnymi, takimi jak Unia Afrykańska, ECOWAS, Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) i Rada Arktyczna oraz z państwami o podobnych poglądach nienależącymi do NATO; |
| --- | --- |

54.

wzywa UE do kontynuowania ściślejszej współpracy z istniejącymi podmiotami regionalnymi, takimi jak Unia Afrykańska, ECOWAS, Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) i Rada Arktyczna oraz z państwami o podobnych poglądach nienależącymi do NATO;

| 55. | apeluje o bardziej usystematyzowane wdrażanie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa (WPS), ponieważ minęło dwadzieścia lat od jej przyjęcia, a także o wzmocnienie unijnego programu WPS; zwraca się o uwzględnienie aspektu płci podczas opracowywania WPBiO, zwłaszcza o zapewnienie większej równowagi płci wśród personelu i kierownictwa misji i operacji WPBiO oraz o specjalne szkolenia dla personelu biorącego w nich udział; |
| --- | --- |

55.

apeluje o bardziej usystematyzowane wdrażanie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa (WPS), ponieważ minęło dwadzieścia lat od jej przyjęcia, a także o wzmocnienie unijnego programu WPS; zwraca się o uwzględnienie aspektu płci podczas opracowywania WPBiO, zwłaszcza o zapewnienie większej równowagi płci wśród personelu i kierownictwa misji i operacji WPBiO oraz o specjalne szkolenia dla personelu biorącego w nich udział;

| 56. | apeluje o wdrożenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2250 w sprawie młodzieży, pokoju i bezpieczeństwa oraz o przemyślane uwzględnianie młodzieży i jej perspektyw w analizie konfliktów leżącej u podstaw wsparcia zapewnianego przez misje i operacje WPBiO; apeluje o środki unijne umożliwiające większe i autentyczne zaangażowanie młodzieży w utrzymanie i promowanie pokoju i bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

56.

apeluje o wdrożenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2250 w sprawie młodzieży, pokoju i bezpieczeństwa oraz o przemyślane uwzględnianie młodzieży i jej perspektyw w analizie konfliktów leżącej u podstaw wsparcia zapewnianego przez misje i operacje WPBiO; apeluje o środki unijne umożliwiające większe i autentyczne zaangażowanie młodzieży w utrzymanie i promowanie pokoju i bezpieczeństwa;

| 57. | apeluje, by UE zajęła się nieustannymi i rosnącymi zagrożeniami dla ochrony i zachowania dziedzictwa kulturowego oraz by powstrzymała przemyt dóbr kultury, zwłaszcza w strefach konfliktów; zauważa, że pozbawianie poszczególnych społeczeństw ich dziedzictwa kulturowego i korzeni historycznych sprawia, że są one bardziej narażone na radykalizację i podatniejsze na światowe ideologie dżihadu; wzywa UE do opracowania szerokiej strategii przeciwdziałania takim zagrożeniom; |
| --- | --- |

57.

apeluje, by UE zajęła się nieustannymi i rosnącymi zagrożeniami dla ochrony i zachowania dziedzictwa kulturowego oraz by powstrzymała przemyt dóbr kultury, zwłaszcza w strefach konfliktów; zauważa, że pozbawianie poszczególnych społeczeństw ich dziedzictwa kulturowego i korzeni historycznych sprawia, że są one bardziej narażone na radykalizację i podatniejsze na światowe ideologie dżihadu; wzywa UE do opracowania szerokiej strategii przeciwdziałania takim zagrożeniom;

Wzrost odporności i gotowości Unii

Wzrost odporności i gotowości Unii

| 58. | wyraża zaniepokojenie faktem, że niektóre podmioty globalne oraz coraz większa liczba podmiotów regionalnych celowo obchodzą lub usiłują zniszczyć porządek międzynarodowy oparty na zasadach, multilateralizm oraz wartości trwałego pokoju, dobrobytu i wolności, na których zbudowano Unię Europejską;, są kwestionowane; stwierdza, że pandemia COVID-19 ujawniła nowe źródła niestabilności i napięcia na świecie i wzmocniła istniejące; podkreśla, że pandemia wzmocniła publiczne poparcie dla Unii, która jest mniej zależna od reszty świata oraz lepiej chroniona i jest w stanie działać niezależnie; apeluje o wzmocnienie roli Unii Europejskiej na arenie międzynarodowej, o większą jedność, solidarność i odporność Europy, o spójniejszą politykę zagraniczną ze skutecznym multilateralizmem jako centralnym elementem; z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady z czerwca 2020 r., w których opowiedziano się za silną Unią Europejską, promującą pokój i bezpieczeństwo oraz chroniącą swoich obywateli; |
| --- | --- |

58.

wyraża zaniepokojenie faktem, że niektóre podmioty globalne oraz coraz większa liczba podmiotów regionalnych celowo obchodzą lub usiłują zniszczyć porządek międzynarodowy oparty na zasadach, multilateralizm oraz wartości trwałego pokoju, dobrobytu i wolności, na których zbudowano Unię Europejską;, są kwestionowane; stwierdza, że pandemia COVID-19 ujawniła nowe źródła niestabilności i napięcia na świecie i wzmocniła istniejące; podkreśla, że pandemia wzmocniła publiczne poparcie dla Unii, która jest mniej zależna od reszty świata oraz lepiej chroniona i jest w stanie działać niezależnie; apeluje o wzmocnienie roli Unii Europejskiej na arenie międzynarodowej, o większą jedność, solidarność i odporność Europy, o spójniejszą politykę zagraniczną ze skutecznym multilateralizmem jako centralnym elementem; z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady z czerwca 2020 r., w których opowiedziano się za silną Unią Europejską, promującą pokój i bezpieczeństwo oraz chroniącą swoich obywateli;

| 59. | podkreśla ważną rolę sił zbrojnych podczas pandemii COVID-19 i wyraża zadowolenie z pomocy wojskowej dla władz cywilnych, zwłaszcza przy rozmieszczaniu szpitali polowych, transporcie pacjentów oraz dostarczaniu i dystrybucji sprzętu; uważa, że ta cenna pomoc pokazała, że należy wyciągnąć wnioski i zwiększyć zasoby i zdolności wojskowe państw członkowskich z myślą o pomocy udzielanej w ramach unijnego mechanizmu ochrony ludności, który jest podstawowym narzędziem reagowania kryzysowego, a także pomocy humanitarnej; uważa ponadto, że aby skutecznie radzić sobie z kryzysami zdrowotnymi, niezbędne jest przygotowanie wojskowego personelu medycznego państw członkowskich do szybkiego uczestnictwa; ponownie podkreśla znaczenie wzajemnej pomocy i solidarności, zgodnie z art. 42 ust. 7 TUE i art. 222 TFUE; |
| --- | --- |

59.

podkreśla ważną rolę sił zbrojnych podczas pandemii COVID-19 i wyraża zadowolenie z pomocy wojskowej dla władz cywilnych, zwłaszcza przy rozmieszczaniu szpitali polowych, transporcie pacjentów oraz dostarczaniu i dystrybucji sprzętu; uważa, że ta cenna pomoc pokazała, że należy wyciągnąć wnioski i zwiększyć zasoby i zdolności wojskowe państw członkowskich z myślą o pomocy udzielanej w ramach unijnego mechanizmu ochrony ludności, który jest podstawowym narzędziem reagowania kryzysowego, a także pomocy humanitarnej; uważa ponadto, że aby skutecznie radzić sobie z kryzysami zdrowotnymi, niezbędne jest przygotowanie wojskowego personelu medycznego państw członkowskich do szybkiego uczestnictwa; ponownie podkreśla znaczenie wzajemnej pomocy i solidarności, zgodnie z art. 42 ust. 7 TUE i art. 222 TFUE;

| 60. | podkreśla znaczenie mobilności wojskowej; uważa, że konieczne są postępy w ułatwianiu pełnej mobilności wojskowej w całej Europie i w związku z tym wzywa do uproszczenia i harmonizacji procedur, aby umożliwić państwom członkowskim szybsze działanie, ponieważ mobilność wojskowa ułatwia zarządzanie kryzysami cywilnymi; podkreśla, że projekty mobilności wojskowej powinny dysponować odpowiednim budżetem; z zadowoleniem odnotowuje, że projekt mobilności wojskowej jest częścią PESCO; kładzie nacisk na potrzebę utworzenia europejskich mechanizmów, których celem będzie usprawnienie transgranicznego wykorzystania wojskowego potencjału logistycznego w obliczu nagłych sytuacji kryzysowych, aby umożliwić większą koordynację, synergię, solidarność i wsparcie; domaga się, aby w czasie pandemii i podobnych kryzysów taka pomoc i solidarność obejmowała także m.in. kraje partnerskie w bezpośrednim sąsiedztwie UE; zwraca uwagę na potrzebę zwiększenia unijnej gotowości na zagrożenia chemiczne, biologiczne, radiologiczne i jądrowe oraz niezbędnych zdolności Unii; podkreśla potrzebę wzmożonego monitorowania i ochrony infrastruktury o podstawowym znaczeniu i krytycznej, zwłaszcza podmorskich światłowodowych kabli internetowych; |
| --- | --- |

60.

podkreśla znaczenie mobilności wojskowej; uważa, że konieczne są postępy w ułatwianiu pełnej mobilności wojskowej w całej Europie i w związku z tym wzywa do uproszczenia i harmonizacji procedur, aby umożliwić państwom członkowskim szybsze działanie, ponieważ mobilność wojskowa ułatwia zarządzanie kryzysami cywilnymi; podkreśla, że projekty mobilności wojskowej powinny dysponować odpowiednim budżetem; z zadowoleniem odnotowuje, że projekt mobilności wojskowej jest częścią PESCO; kładzie nacisk na potrzebę utworzenia europejskich mechanizmów, których celem będzie usprawnienie transgranicznego wykorzystania wojskowego potencjału logistycznego w obliczu nagłych sytuacji kryzysowych, aby umożliwić większą koordynację, synergię, solidarność i wsparcie; domaga się, aby w czasie pandemii i podobnych kryzysów taka pomoc i solidarność obejmowała także m.in. kraje partnerskie w bezpośrednim sąsiedztwie UE; zwraca uwagę na potrzebę zwiększenia unijnej gotowości na zagrożenia chemiczne, biologiczne, radiologiczne i jądrowe oraz niezbędnych zdolności Unii; podkreśla potrzebę wzmożonego monitorowania i ochrony infrastruktury o podstawowym znaczeniu i krytycznej, zwłaszcza podmorskich światłowodowych kabli internetowych;

| 61. | uważa, że ważne jest lepsze powiązanie wewnętrznych i zewnętrznych aspektów strategii politycznych UE w celu zagwarantowania, że służą one wspólnym celom polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, co dotyczy również polityki energetycznej UE; |
| --- | --- |

61.

uważa, że ważne jest lepsze powiązanie wewnętrznych i zewnętrznych aspektów strategii politycznych UE w celu zagwarantowania, że służą one wspólnym celom polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, co dotyczy również polityki energetycznej UE;

| 62. | uważa, że zasadnicze znaczenie ma ochrona wszystkich słabych punktów Unii Europejskiej, aby zapewnić skuteczną wspólną obronę obywateli Unii; odnotowuje z zaniepokojeniem postępującą militaryzację Półwyspu Krymskiego i podejmowane przez Federację Rosyjską próby destabilizacji regionu Morza Czarnego, co doprowadziło do uznania – na szczycie NATO w Walii w 2014 r. – wschodniej flanki Sojuszu Północnoatlantyckiego za obszar podatny na zagrożenia; wzywa UE do potraktowania podatności na zagrożenia wschodnioeuropejskich państw członkowskich jako okazji do wzmocnienia europejskiej obronności oraz do opracowania, wraz z NATO, kompleksowej strategii na rzecz zabezpieczenia i obrony wschodniej flanki; |
| --- | --- |

62.

uważa, że zasadnicze znaczenie ma ochrona wszystkich słabych punktów Unii Europejskiej, aby zapewnić skuteczną wspólną obronę obywateli Unii; odnotowuje z zaniepokojeniem postępującą militaryzację Półwyspu Krymskiego i podejmowane przez Federację Rosyjską próby destabilizacji regionu Morza Czarnego, co doprowadziło do uznania – na szczycie NATO w Walii w 2014 r. – wschodniej flanki Sojuszu Północnoatlantyckiego za obszar podatny na zagrożenia; wzywa UE do potraktowania podatności na zagrożenia wschodnioeuropejskich państw członkowskich jako okazji do wzmocnienia europejskiej obronności oraz do opracowania, wraz z NATO, kompleksowej strategii na rzecz zabezpieczenia i obrony wschodniej flanki;

Aktywne przeciwdziałanie i zapobieganie zagrożeniom hybrydowym

Aktywne przeciwdziałanie i zapobieganie zagrożeniom hybrydowym

| 63. | wyraża zadowolenie z szeregu priorytetów i wytycznych współpracy UE w dziedzinie przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym oraz zwiększania odporności na nie, w tym na zwalczanie dezinformacji, wojen hybrydowych, szpiegostwa, fałszywych informacji i propagandy, a także ustanowienia systemu szybkiego ostrzegania, który ułatwi współpracę z G-7 i NATO; zachęca UE i jej państwa członkowskie, aby rozwijały i wzmacniały bezpieczeństwo systemów informacyjnych i komunikacyjnych, w tym także bezpiecznych kanałów komunikacji; podkreśla znaczenie i pilną potrzebę wzmocnienia przez UE komunikacji strategicznej i inwestowania w nią, a także odporności na wszelkie obce ingerencje, które zagrażają systemowi demokratycznemu, suwerenności i obywatelom, oraz podkreśla konieczność zapobiegania takim ingerencjom; podkreśla istotną rolę grupy zadaniowej East StratCom oraz docenia pracę wykonaną w ramach projektu „UE kontra dezinformacja” i apeluje o dodatkowe wsparcie budżetowe i polityczne w celu dalszego zwiększania zdolności do walki z dezinformacją oraz do informowania o działaniach i strategiach politycznych UE; |
| --- | --- |

63.

wyraża zadowolenie z szeregu priorytetów i wytycznych współpracy UE w dziedzinie przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym oraz zwiększania odporności na nie, w tym na zwalczanie dezinformacji, wojen hybrydowych, szpiegostwa, fałszywych informacji i propagandy, a także ustanowienia systemu szybkiego ostrzegania, który ułatwi współpracę z G-7 i NATO; zachęca UE i jej państwa członkowskie, aby rozwijały i wzmacniały bezpieczeństwo systemów informacyjnych i komunikacyjnych, w tym także bezpiecznych kanałów komunikacji; podkreśla znaczenie i pilną potrzebę wzmocnienia przez UE komunikacji strategicznej i inwestowania w nią, a także odporności na wszelkie obce ingerencje, które zagrażają systemowi demokratycznemu, suwerenności i obywatelom, oraz podkreśla konieczność zapobiegania takim ingerencjom; podkreśla istotną rolę grupy zadaniowej East StratCom oraz docenia pracę wykonaną w ramach projektu „UE kontra dezinformacja” i apeluje o dodatkowe wsparcie budżetowe i polityczne w celu dalszego zwiększania zdolności do walki z dezinformacją oraz do informowania o działaniach i strategiach politycznych UE;

| 64. | podkreśla, że UE musi w trybie pilnym wypracować solidniejsze środki proaktywnego wykrywania i przeciwdziałania agresywnym i podstępnym kampaniom dezinformacji, które są w nią wymierzone i których źródłem są państwa trzecie i podmioty niepaństwowe; podkreśla konieczność przeglądu mandatu zespołu ESDZ ds. komunikacji strategicznej w celu rozwiązania problemu obcych ingerencji oraz zaangażowania weryfikatorów informacji, naukowców, przedsiębiorstw typu start-up i organizacji społeczeństwa obywatelskiego; kładzie nacisk na potrzebę zapewnienia wystarczających zasobów ludzkich i finansowych wszystkim służbom unijnym przeciwdziałającym obcym ingerencjom i dezinformacji w celu skuteczniejszego identyfikowania i analizowania prób ingerowania w procesy demokratyczne w UE lub w działania UE za granicą oraz przeciwdziałania takim próbom; podkreśla znaczenie współpracy z krajami partnerskimi i udzielania im pomocy, w szczególności tym w bezpośrednim sąsiedztwie UE, w wysiłkach zmierzających do wykrywania i zwalczania podstępnych obcych ingerencji, zwłaszcza dezinformacji i propagandy, gdyż w wielu przypadkach takie działania mają na celu nakłonienie tych krajów do zejścia z drogi reform prodemokratycznych oraz atak na europejskie wartości i ideały; |
| --- | --- |

64.

podkreśla, że UE musi w trybie pilnym wypracować solidniejsze środki proaktywnego wykrywania i przeciwdziałania agresywnym i podstępnym kampaniom dezinformacji, które są w nią wymierzone i których źródłem są państwa trzecie i podmioty niepaństwowe; podkreśla konieczność przeglądu mandatu zespołu ESDZ ds. komunikacji strategicznej w celu rozwiązania problemu obcych ingerencji oraz zaangażowania weryfikatorów informacji, naukowców, przedsiębiorstw typu start-up i organizacji społeczeństwa obywatelskiego; kładzie nacisk na potrzebę zapewnienia wystarczających zasobów ludzkich i finansowych wszystkim służbom unijnym przeciwdziałającym obcym ingerencjom i dezinformacji w celu skuteczniejszego identyfikowania i analizowania prób ingerowania w procesy demokratyczne w UE lub w działania UE za granicą oraz przeciwdziałania takim próbom; podkreśla znaczenie współpracy z krajami partnerskimi i udzielania im pomocy, w szczególności tym w bezpośrednim sąsiedztwie UE, w wysiłkach zmierzających do wykrywania i zwalczania podstępnych obcych ingerencji, zwłaszcza dezinformacji i propagandy, gdyż w wielu przypadkach takie działania mają na celu nakłonienie tych krajów do zejścia z drogi reform prodemokratycznych oraz atak na europejskie wartości i ideały;

| 65. | wyraża zadowolenie z przyjęcia przez Radę decyzji, która po raz pierwszy umożliwia UE nakładanie docelowych środków ograniczających, aby powstrzymać cyberataki, które stanowią zewnętrzne zagrożenie dla UE i jej państw członkowskich, w tym cyberataki na państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe, i reagować na nie, a także aby nakładać sankcje na osoby lub podmioty odpowiedzialne za cyberataki; podkreśla potrzebę usprawnienia systemu ograniczeń wizowych jako części mechanizmu sankcji UE przy wykorzystaniu biometrycznych procedur wizowych w celu utrudnienia osobom zaangażowanym w prowadzenie wojen hybrydowych wjazdu do UE pod fałszywą tożsamością; podkreśla pilną potrzebę szerszego uwzględniania kwestii cyberbezpieczeństwa w unijnych systemach zarządzania kryzysowego; zwraca uwagę, że w epoce szczególnych zagrożeń bliższa współpraca w zapobieganiu cyberatakom i przeciwdziałaniu im ma zasadnicze znaczenie, ponieważ zwiększa międzynarodowe bezpieczeństwo i stabilność w cyberprzestrzeni; z zadowoleniem odnotowuje postępy osiągane w tym zakresie przez zespół szybkiego reagowania na cyberincydenty PESCO; apeluje o większe wsparcie Agencji Unii Europejskiej ds. Cyberbezpieczeństwa (ENISA) oraz o ścisłą współpracę w tym zakresie z Centrum Doskonałości NATO ds. Współpracy w Dziedzinie Obrony przed Atakami Cybernetycznymi; wzywa do zwiększenia koordynacji na szczeblu UE w zakresie zbiorowego przypisywania odpowiedzialności za szkodliwe incydenty w cyberprzestrzeni, a także do ściślejszej współpracy z organizacjami międzynarodowymi i krajami o podobnym nastawieniu; wyraża szczególnie zaniepokojenie faktem, że stale wykrywane są prowadzone na małą skalę cyberataki lub włamania do systemów infrastruktury krytycznej, które pozostają nieaktywne, lecz mogą odegrać bardzo ważną rolę; apeluje do państw członkowskich, aby w swoich systemach infrastruktury krytycznej, takich jak systemy produkcji energii elektrycznej i strategicznej komunikacji, wdrożyły redundancję na wszystkich poziomach; |
| --- | --- |

65.

wyraża zadowolenie z przyjęcia przez Radę decyzji, która po raz pierwszy umożliwia UE nakładanie docelowych środków ograniczających, aby powstrzymać cyberataki, które stanowią zewnętrzne zagrożenie dla UE i jej państw członkowskich, w tym cyberataki na państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe, i reagować na nie, a także aby nakładać sankcje na osoby lub podmioty odpowiedzialne za cyberataki; podkreśla potrzebę usprawnienia systemu ograniczeń wizowych jako części mechanizmu sankcji UE przy wykorzystaniu biometrycznych procedur wizowych w celu utrudnienia osobom zaangażowanym w prowadzenie wojen hybrydowych wjazdu do UE pod fałszywą tożsamością; podkreśla pilną potrzebę szerszego uwzględniania kwestii cyberbezpieczeństwa w unijnych systemach zarządzania kryzysowego; zwraca uwagę, że w epoce szczególnych zagrożeń bliższa współpraca w zapobieganiu cyberatakom i przeciwdziałaniu im ma zasadnicze znaczenie, ponieważ zwiększa międzynarodowe bezpieczeństwo i stabilność w cyberprzestrzeni; z zadowoleniem odnotowuje postępy osiągane w tym zakresie przez zespół szybkiego reagowania na cyberincydenty PESCO; apeluje o większe wsparcie Agencji Unii Europejskiej ds. Cyberbezpieczeństwa (ENISA) oraz o ścisłą współpracę w tym zakresie z Centrum Doskonałości NATO ds. Współpracy w Dziedzinie Obrony przed Atakami Cybernetycznymi; wzywa do zwiększenia koordynacji na szczeblu UE w zakresie zbiorowego przypisywania odpowiedzialności za szkodliwe incydenty w cyberprzestrzeni, a także do ściślejszej współpracy z organizacjami międzynarodowymi i krajami o podobnym nastawieniu; wyraża szczególnie zaniepokojenie faktem, że stale wykrywane są prowadzone na małą skalę cyberataki lub włamania do systemów infrastruktury krytycznej, które pozostają nieaktywne, lecz mogą odegrać bardzo ważną rolę; apeluje do państw członkowskich, aby w swoich systemach infrastruktury krytycznej, takich jak systemy produkcji energii elektrycznej i strategicznej komunikacji, wdrożyły redundancję na wszystkich poziomach;

| 66. | dostrzega rosnące znaczenie zdolności w zakresie cyberwywiadu i zautomatyzowanej działalności wywiadowczej oraz podkreśla, że stanowią one zagrożenie dla wszystkich państw członkowskich i instytucji UE; wzywa wszystkie instytucje UE i państwa członkowskie do dalszego ulepszania cybertechnologii i automatyki, a ponadto zachęca do współpracy nad postępem technologicznym; |
| --- | --- |

66.

dostrzega rosnące znaczenie zdolności w zakresie cyberwywiadu i zautomatyzowanej działalności wywiadowczej oraz podkreśla, że stanowią one zagrożenie dla wszystkich państw członkowskich i instytucji UE; wzywa wszystkie instytucje UE i państwa członkowskie do dalszego ulepszania cybertechnologii i automatyki, a ponadto zachęca do współpracy nad postępem technologicznym;

| 67. | podkreśla znaczenie zdolności w zakresie kwantowych technologii obliczeniowych, a także potrzebę zacieśnienia współpracy między UE a Stanami Zjednoczonymi w tej dziedzinie w trosce o to, aby informatyka kwantowa stała się rzeczywistością w pierwszej kolejności w gronie partnerów mających dobre stosunki i dążących do tych samych celów; |
| --- | --- |

67.

podkreśla znaczenie zdolności w zakresie kwantowych technologii obliczeniowych, a także potrzebę zacieśnienia współpracy między UE a Stanami Zjednoczonymi w tej dziedzinie w trosce o to, aby informatyka kwantowa stała się rzeczywistością w pierwszej kolejności w gronie partnerów mających dobre stosunki i dążących do tych samych celów;

| 68. | zwraca uwagę, że coraz ważniejsze staje się bezpieczeństwo przestrzeni kosmicznej i rośnie znaczenie satelitów; podkreśla znaczenie Centrum Satelitarnego Unii Europejskiej i zleca tej agencji przeanalizowanie i przedstawienie raportu dotyczącego bezpieczeństwa lub podatności satelitów UE i państw członkowskich na śmieci kosmiczne, cyberataki i bezpośredni atak rakietowy; |
| --- | --- |

68.

zwraca uwagę, że coraz ważniejsze staje się bezpieczeństwo przestrzeni kosmicznej i rośnie znaczenie satelitów; podkreśla znaczenie Centrum Satelitarnego Unii Europejskiej i zleca tej agencji przeanalizowanie i przedstawienie raportu dotyczącego bezpieczeństwa lub podatności satelitów UE i państw członkowskich na śmieci kosmiczne, cyberataki i bezpośredni atak rakietowy;

Udostępnienie Unii środków na wdrożenie WPBiO

Udostępnienie Unii środków na wdrożenie WPBiO

| 69. | podkreśla, że niezbędny jest odpowiedni poziom zasobów finansowych, personelu i aktywów, aby zapewnić Unii siłę i zdolność do wspierania pokoju i bezpieczeństwa w jej granicach oraz na świecie; apeluje do państw członkowskich o wykazanie politycznej woli dostosowania się do europejskich ambicji w dziedzinie obronności oraz wywiązania się z zobowiązań; |
| --- | --- |

69.

podkreśla, że niezbędny jest odpowiedni poziom zasobów finansowych, personelu i aktywów, aby zapewnić Unii siłę i zdolność do wspierania pokoju i bezpieczeństwa w jej granicach oraz na świecie; apeluje do państw członkowskich o wykazanie politycznej woli dostosowania się do europejskich ambicji w dziedzinie obronności oraz wywiązania się z zobowiązań;

| 70. | wyraża ubolewanie w związku z brakiem zaangażowania Rady Europejskiej w inicjatywy na rzecz bezpieczeństwa i obronności widocznym w wieloletnich ramach finansowych (WRF); wzywa Komisję do przedstawienia i wdrożenia ambitnego strategicznego programu prac nad Europejskim Funduszem Obronnym (dotyczącego działalności zarówno badawczej, jak i niebadawczej), zaprojektowanego na wzmocnienie współdziałania i współpracy transgranicznej w całej Unii, oraz na rzecz mobilności wojskowej, aby pomóc państwom członkowskim działać szybciej i skuteczniej, w tym przez finansowanie podwójnego zastosowania infrastruktury transportowej oraz uproszczenie zasad dotyczących zezwoleń dyplomatycznych i przepisów celnych; wzywa UE do budowy własnego systemu obrony przed pociskami balistycznymi, a także zintegrowanego i wielopoziomowego systemu strategicznej obrony powietrznej, zaprojektowanego również z myślą o zwalczaniu pocisków hipersonicznych; przypomina, że obywatele europejscy wyraźnie i konsekwentnie domagali się od Unii, aby wzmocniła swoją rolę w zapewnianiu trwałej stabilności i bezpieczeństwa, co można osiągnąć jedynie dzięki niezbędnym środkom finansowym i ambitnym WRF w dziedzinie działań zewnętrznych i obronności; |
| --- | --- |

70.

wyraża ubolewanie w związku z brakiem zaangażowania Rady Europejskiej w inicjatywy na rzecz bezpieczeństwa i obronności widocznym w wieloletnich ramach finansowych (WRF); wzywa Komisję do przedstawienia i wdrożenia ambitnego strategicznego programu prac nad Europejskim Funduszem Obronnym (dotyczącego działalności zarówno badawczej, jak i niebadawczej), zaprojektowanego na wzmocnienie współdziałania i współpracy transgranicznej w całej Unii, oraz na rzecz mobilności wojskowej, aby pomóc państwom członkowskim działać szybciej i skuteczniej, w tym przez finansowanie podwójnego zastosowania infrastruktury transportowej oraz uproszczenie zasad dotyczących zezwoleń dyplomatycznych i przepisów celnych; wzywa UE do budowy własnego systemu obrony przed pociskami balistycznymi, a także zintegrowanego i wielopoziomowego systemu strategicznej obrony powietrznej, zaprojektowanego również z myślą o zwalczaniu pocisków hipersonicznych; przypomina, że obywatele europejscy wyraźnie i konsekwentnie domagali się od Unii, aby wzmocniła swoją rolę w zapewnianiu trwałej stabilności i bezpieczeństwa, co można osiągnąć jedynie dzięki niezbędnym środkom finansowym i ambitnym WRF w dziedzinie działań zewnętrznych i obronności;

| 71. | ostrzega przed niebezpieczeństwem wynikającym z braku ambicji finansowania europejskich inicjatyw na rzecz obronności w WRF w połączeniu ze znacznymi i nieskoordynowanymi cięciami w krajowych budżetach obronnych w wyniku kryzysu związanego z COVID-19; podkreśla, że państwa członkowskie powinny przeznaczyć niezbędne środki finansowe na szczeblu krajowym, aby UE mogła działać jako światowy podmiot na rzecz pokoju; podziela w związku z tym ocenę Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którą „państwa członkowskie UE są dalekie od posiadania potencjału wojskowego, który jest im potrzebny, aby dorównać ambicjom militarnym UE”; |
| --- | --- |

71.

ostrzega przed niebezpieczeństwem wynikającym z braku ambicji finansowania europejskich inicjatyw na rzecz obronności w WRF w połączeniu ze znacznymi i nieskoordynowanymi cięciami w krajowych budżetach obronnych w wyniku kryzysu związanego z COVID-19; podkreśla, że państwa członkowskie powinny przeznaczyć niezbędne środki finansowe na szczeblu krajowym, aby UE mogła działać jako światowy podmiot na rzecz pokoju; podziela w związku z tym ocenę Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którą „państwa członkowskie UE są dalekie od posiadania potencjału wojskowego, który jest im potrzebny, aby dorównać ambicjom militarnym UE”;

| 72. | przypomina, że chociaż wspólne europejskie projekty i inicjatywy na rzecz obronności przyczyniają się do uzupełniania luk w dziedzinie badań i rozwoju związanych z obronnością, łączenia zasobów i koordynowania działań, to jednak większość aktywów związanych z obronnością, które są wykorzystywane w misjach WPBiO, jest nadal wytwarzana przez państwa członkowskie i opłacana z krajowych budżetów obronnych; |
| --- | --- |

72.

przypomina, że chociaż wspólne europejskie projekty i inicjatywy na rzecz obronności przyczyniają się do uzupełniania luk w dziedzinie badań i rozwoju związanych z obronnością, łączenia zasobów i koordynowania działań, to jednak większość aktywów związanych z obronnością, które są wykorzystywane w misjach WPBiO, jest nadal wytwarzana przez państwa członkowskie i opłacana z krajowych budżetów obronnych;

| 73. | apeluje do państw członkowskich o wywiązanie się z formalnych zobowiązań na szczeblu Rady oraz o przyjęcie odpowiedzialności za swoje decyzje w Radzie dotyczące rozmieszczania misji cywilnych i wojskowych poprzez udostępnienie Unii personelu i zdolności niezbędnych do osiągnięcia celów, na które państwa członkowskie jednomyślnie wyraziły zgodę, a tym samym do wywiązania się z zobowiązań na rzecz bezpieczniejszej Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

73.

apeluje do państw członkowskich o wywiązanie się z formalnych zobowiązań na szczeblu Rady oraz o przyjęcie odpowiedzialności za swoje decyzje w Radzie dotyczące rozmieszczania misji cywilnych i wojskowych poprzez udostępnienie Unii personelu i zdolności niezbędnych do osiągnięcia celów, na które państwa członkowskie jednomyślnie wyraziły zgodę, a tym samym do wywiązania się z zobowiązań na rzecz bezpieczniejszej Unii Europejskiej;

| 74. | podkreśla wartość międzynarodowego uczestnictwa w misjach i operacjach WPBiO, które zwiększa europejski potencjał oraz apeluje o wzmocnione wdrażanie istniejących ramowych umów udziału, sprzyjających zbiorowemu wysiłkowi na rzecz pokoju i bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

74.

podkreśla wartość międzynarodowego uczestnictwa w misjach i operacjach WPBiO, które zwiększa europejski potencjał oraz apeluje o wzmocnione wdrażanie istniejących ramowych umów udziału, sprzyjających zbiorowemu wysiłkowi na rzecz pokoju i bezpieczeństwa;

| 75. | odnotowuje wagę prac prowadzonych przez Centrum Satelitarne Unii Europejskiej i podkreśla, że Unia musi dysponować odpowiednimi zasobami w dziedzinie obserwacji satelitarnej i gromadzenia informacji wywiadowczych; podkreśla, że Centrum Satelitarne powinno korzystać z unijnego finansowania strukturalnego, aby być w stanie w dalszym ciągu wnosić wkład w działania Unii, zwłaszcza dostarczać zdjęcia satelitarne o wysokiej rozdzielczości na potrzeby misji i operacji WPBiO; |
| --- | --- |

75.

odnotowuje wagę prac prowadzonych przez Centrum Satelitarne Unii Europejskiej i podkreśla, że Unia musi dysponować odpowiednimi zasobami w dziedzinie obserwacji satelitarnej i gromadzenia informacji wywiadowczych; podkreśla, że Centrum Satelitarne powinno korzystać z unijnego finansowania strukturalnego, aby być w stanie w dalszym ciągu wnosić wkład w działania Unii, zwłaszcza dostarczać zdjęcia satelitarne o wysokiej rozdzielczości na potrzeby misji i operacji WPBiO;

Przyjęcie ambitnego programu UE na rzecz światowej kontroli zbrojeń, nierozprzestrzeniania broni i rozbrojenia

Przyjęcie ambitnego programu UE na rzecz światowej kontroli zbrojeń, nierozprzestrzeniania broni i rozbrojenia

| 76. | wyraża poważne zaniepokojenie obecnymi zagrożeniami dla wartości międzynarodowych i praworządności oraz możliwą dalszą erozją światowego ładu gwarantującego nierozprzestrzenianie broni i rozbrojenie; obawia się, że odmowa przestrzegania, wycofanie się z głównych traktatów o kontroli zbrojeń lub odstąpienie od ich przedłużenia poważnie zaszkodziłoby międzynarodowym systemom kontroli zbrojeń, które od dziesięcioleci zapewniają stabilność, i osłabiłoby stosunki między państwami posiadającymi broń jądrową, a także bezpośrednio zagroziłoby bezpieczeństwu europejskiemu, w szczególności ze względu na brak norm regulujących i ograniczających użycie taktycznej broni jądrowej krótkiego i średniego zasięgu, oraz doprowadziłoby do nowego jądrowego wyścigu zbrojeń; podkreśla pilną potrzebę przywrócenia zaufania transgranicznego; |
| --- | --- |

76.

wyraża poważne zaniepokojenie obecnymi zagrożeniami dla wartości międzynarodowych i praworządności oraz możliwą dalszą erozją światowego ładu gwarantującego nierozprzestrzenianie broni i rozbrojenie; obawia się, że odmowa przestrzegania, wycofanie się z głównych traktatów o kontroli zbrojeń lub odstąpienie od ich przedłużenia poważnie zaszkodziłoby międzynarodowym systemom kontroli zbrojeń, które od dziesięcioleci zapewniają stabilność, i osłabiłoby stosunki między państwami posiadającymi broń jądrową, a także bezpośrednio zagroziłoby bezpieczeństwu europejskiemu, w szczególności ze względu na brak norm regulujących i ograniczających użycie taktycznej broni jądrowej krótkiego i średniego zasięgu, oraz doprowadziłoby do nowego jądrowego wyścigu zbrojeń; podkreśla pilną potrzebę przywrócenia zaufania transgranicznego;

| 77. | odnotowuje z zaniepokojeniem spowszednienie niebezpiecznej retoryki o pożytkach z broni jądrowej; ponownie stwierdza, że międzynarodowy pokój i bezpieczeństwo wzrosną w świecie wolnym od obecności lub rozprzestrzeniania broni jądrowej oraz że rozbrojenie oznacza nie tylko zmniejszenie liczby aktywnych głowic, lecz także ograniczenie roli wojskowej i politycznej tego rodzaju broni; |
| --- | --- |

77.

odnotowuje z zaniepokojeniem spowszednienie niebezpiecznej retoryki o pożytkach z broni jądrowej; ponownie stwierdza, że międzynarodowy pokój i bezpieczeństwo wzrosną w świecie wolnym od obecności lub rozprzestrzeniania broni jądrowej oraz że rozbrojenie oznacza nie tylko zmniejszenie liczby aktywnych głowic, lecz także ograniczenie roli wojskowej i politycznej tego rodzaju broni;

| 78. | potwierdza pełne poparcie dla zaangażowania UE i jej państw członkowskich w NPT, który stanowi podstawę systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia; ponawia wezwanie do zajęcia przez UE zdecydowanego wspólnego stanowiska przed 10. konferencją poświęconą przeglądowi NPT, obejmującego żądanie przyjęcia podczas konferencji konkretnych i skutecznych środków, które stanowiłyby kluczowy element zachowania strategicznej stabilności i uniknięcia nowego wyścigu zbrojeń; |
| --- | --- |

78.

potwierdza pełne poparcie dla zaangażowania UE i jej państw członkowskich w NPT, który stanowi podstawę systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia; ponawia wezwanie do zajęcia przez UE zdecydowanego wspólnego stanowiska przed 10. konferencją poświęconą przeglądowi NPT, obejmującego żądanie przyjęcia podczas konferencji konkretnych i skutecznych środków, które stanowiłyby kluczowy element zachowania strategicznej stabilności i uniknięcia nowego wyścigu zbrojeń;

| 79. | ponownie wyraża głębokie ubolewanie z powodu wycofania się USA i Federacji Rosyjskiej z układu o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych pośredniego zasięgu (INF); obwinia Rosję za porażkę układu, ponieważ kraj ten uparcie go lekceważył; ubolewa, że porażka układu może doprowadzić do eskalacji napięć i wzrostu zagrożeń oraz ryzyka nuklearnego i wojskowego, zagrażając jednocześnie przyszłości systemów kontroli zbrojeń; podkreśla, że jest zdecydowanie przeciwny nowemu wyścigowi zbrojeń między Stanami Zjednoczonymi a Federacją Rosyjską i jego potencjalnym konsekwencjom dla Europy oraz remilitaryzacji Europy; nalega, aby Rada i wiceprzewodniczący Komisji / wysoki przedstawiciel podjęli pod przewodnictwem UE inicjatywę, która przyczyni się do przekształcenia układu INF w układ wielostronny; |
| --- | --- |

79.

ponownie wyraża głębokie ubolewanie z powodu wycofania się USA i Federacji Rosyjskiej z układu o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych pośredniego zasięgu (INF); obwinia Rosję za porażkę układu, ponieważ kraj ten uparcie go lekceważył; ubolewa, że porażka układu może doprowadzić do eskalacji napięć i wzrostu zagrożeń oraz ryzyka nuklearnego i wojskowego, zagrażając jednocześnie przyszłości systemów kontroli zbrojeń; podkreśla, że jest zdecydowanie przeciwny nowemu wyścigowi zbrojeń między Stanami Zjednoczonymi a Federacją Rosyjską i jego potencjalnym konsekwencjom dla Europy oraz remilitaryzacji Europy; nalega, aby Rada i wiceprzewodniczący Komisji / wysoki przedstawiciel podjęli pod przewodnictwem UE inicjatywę, która przyczyni się do przekształcenia układu INF w układ wielostronny;

| 80. | przypomina, że skuteczne międzynarodowe reżimy kontroli zbrojeń, rozbrojenia i nieproliferacji stanowią kamień węgielny światowego i europejskiego bezpieczeństwa i stabilności; |
| --- | --- |

80.

przypomina, że skuteczne międzynarodowe reżimy kontroli zbrojeń, rozbrojenia i nieproliferacji stanowią kamień węgielny światowego i europejskiego bezpieczeństwa i stabilności;

| 81. | wzywa USA i Federację Rosyjską do kontynuowania negocjacji w sprawie przedłużenia obowiązywania nowego układu o ograniczeniu zbrojeń strategicznych, który wygasa w lutym 2021 r; uważa, że przedłużenie obowiązywania układu dałoby obu jego sygnatariuszom dodatkowy czas na kontynuowanie negocjacji w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie nowego instrumentu kontroli zbrojeń; apeluje o bezzwłoczne włączenie się innych państw, zwłaszcza Chin, we wszelkie toczące się (np. w sprawie nowego układu START, INF i Traktatu o otwartych przestworzach) lub przyszłe negocjacje w sprawie instrumentów kontroli broni jądrowej; |
| --- | --- |

81.

wzywa USA i Federację Rosyjską do kontynuowania negocjacji w sprawie przedłużenia obowiązywania nowego układu o ograniczeniu zbrojeń strategicznych, który wygasa w lutym 2021 r; uważa, że przedłużenie obowiązywania układu dałoby obu jego sygnatariuszom dodatkowy czas na kontynuowanie negocjacji w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie nowego instrumentu kontroli zbrojeń; apeluje o bezzwłoczne włączenie się innych państw, zwłaszcza Chin, we wszelkie toczące się (np. w sprawie nowego układu START, INF i Traktatu o otwartych przestworzach) lub przyszłe negocjacje w sprawie instrumentów kontroli broni jądrowej;

| 82. | ubolewa nad selektywnym wywiązywaniem się przez Rosję z jej zobowiązań wynikających z Traktatu o otwartych przestworzach; wyraża głębokie ubolewanie z powodu decyzji USA o wycofaniu się z Traktatu o otwartych przestworzach, będącego głównym instrumentem kontroli zbrojeń, który przyczynił się do budowy zaufania oraz do zapewnienia mniejszym państwom cennych możliwości monitorowania i sprawdzania działań wojskowych ich sąsiadów; apeluje do pozostałych sygnatariuszy o dalsze wdrażanie traktatu, przy jednoczesnym zapewnieniu, że pozostanie on funkcjonalny i użyteczny; apeluje do USA, aby uchyliły decyzję o wycofaniu się z Traktatu o otwartych przestworzach; |
| --- | --- |

82.

ubolewa nad selektywnym wywiązywaniem się przez Rosję z jej zobowiązań wynikających z Traktatu o otwartych przestworzach; wyraża głębokie ubolewanie z powodu decyzji USA o wycofaniu się z Traktatu o otwartych przestworzach, będącego głównym instrumentem kontroli zbrojeń, który przyczynił się do budowy zaufania oraz do zapewnienia mniejszym państwom cennych możliwości monitorowania i sprawdzania działań wojskowych ich sąsiadów; apeluje do pozostałych sygnatariuszy o dalsze wdrażanie traktatu, przy jednoczesnym zapewnieniu, że pozostanie on funkcjonalny i użyteczny; apeluje do USA, aby uchyliły decyzję o wycofaniu się z Traktatu o otwartych przestworzach;

| 83. | z zadowoleniem przyjmuje wkład finansowy UE w projekty i działania Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW); wyraża aprobatę z powodu przyjęcia przez Radę systemu sankcji przekrojowych w celu rozwiązania problemu rosnącego użycia i rozprzestrzeniania broni chemicznej; potępia niedawne użycie broni chemicznej i jest zdania, że brak odpowiedzialności za takie incydenty podważa międzynarodowy zakaz jej stosowania; wzywa UE do wystąpienia z inicjatywa ograniczenia bezkarności za użycie broni chemicznej oraz do rozważenia, w jaki sposób wzmocnić OPCW, aby zapewnić szybkie i precyzyjne mechanizmy przypisywania odpowiedzialności i skutecznego reagowania; wzywa UE, aby kontynuowała starania na rzecz przeciwdziałania rozprzestrzenianiu i wykorzystywaniu broni chemicznej oraz aby wspierała światowy zakaz używania broni chemicznej przyjęty w konwencji o zakazie broni chemicznej (CWC); |
| --- | --- |

83.

z zadowoleniem przyjmuje wkład finansowy UE w projekty i działania Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW); wyraża aprobatę z powodu przyjęcia przez Radę systemu sankcji przekrojowych w celu rozwiązania problemu rosnącego użycia i rozprzestrzeniania broni chemicznej; potępia niedawne użycie broni chemicznej i jest zdania, że brak odpowiedzialności za takie incydenty podważa międzynarodowy zakaz jej stosowania; wzywa UE do wystąpienia z inicjatywa ograniczenia bezkarności za użycie broni chemicznej oraz do rozważenia, w jaki sposób wzmocnić OPCW, aby zapewnić szybkie i precyzyjne mechanizmy przypisywania odpowiedzialności i skutecznego reagowania; wzywa UE, aby kontynuowała starania na rzecz przeciwdziałania rozprzestrzenianiu i wykorzystywaniu broni chemicznej oraz aby wspierała światowy zakaz używania broni chemicznej przyjęty w konwencji o zakazie broni chemicznej (CWC);

| 84. | wyraża poważne zaniepokojenie próbą zabójstwa znanego lidera rosyjskiej opozycji Aleksieja Nawalnego przy użyciu zakazanego środka paralityczno-drgawkowego, którą – zgodnie z CWC – uznano za wykorzystanie broni chemicznej i jako taka stanowi poważne naruszenie norm międzynarodowych; wzywa do przeprowadzenia niezależnego międzynarodowego dochodzenia w sprawie tego ataku; z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady o nałożeniu sankcji, aby pociągnąć do odpowiedzialności wszystkie osoby zaangażowane w atak; |
| --- | --- |

84.

wyraża poważne zaniepokojenie próbą zabójstwa znanego lidera rosyjskiej opozycji Aleksieja Nawalnego przy użyciu zakazanego środka paralityczno-drgawkowego, którą – zgodnie z CWC – uznano za wykorzystanie broni chemicznej i jako taka stanowi poważne naruszenie norm międzynarodowych; wzywa do przeprowadzenia niezależnego międzynarodowego dochodzenia w sprawie tego ataku; z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady o nałożeniu sankcji, aby pociągnąć do odpowiedzialności wszystkie osoby zaangażowane w atak;

| 85. | zwraca się do wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela o przedstawienie propozycji dotyczących zwiększenia w UE dostępu do fachowej wiedzy na temat nierozprzestrzeniania broni i kontroli zbrojeń oraz dopilnowanie, aby UE wniosła istotny i konstruktywny wkład w rozwój i wzmacnianie opartego na zasadach światowego systemu nierozprzestrzeniania broni, kontroli zbrojeń i rozbrojenia; z zadowoleniem przyjmuje powołanie w tym zakresie nowego specjalnego wysłannika ds. rozbrojenia i nierozprzestrzeniania broni; ma świadomość, że pilnie potrzebne są nowe porozumienia międzynarodowe w dziedzinie kontroli zbrojeń; stwierdza, że rozwój pocisków hipersonicznych może podważyć zasadę wzajemnego gwarantowanego zniszczenia będącą podstawą koncepcji odstraszania nuklearnego i w związku z tym apeluje o zainicjowany przez UE ogólnoświatowy traktat w sprawie kontroli zbrojeń, regulujący kwestie użycia, zasięgu, prędkości, doktryny, kontroli ładunków nuklearnych oraz rozmieszczania w pobliżu linii brzegowych systemów broni hipersonicznej; |
| --- | --- |

85.

zwraca się do wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela o przedstawienie propozycji dotyczących zwiększenia w UE dostępu do fachowej wiedzy na temat nierozprzestrzeniania broni i kontroli zbrojeń oraz dopilnowanie, aby UE wniosła istotny i konstruktywny wkład w rozwój i wzmacnianie opartego na zasadach światowego systemu nierozprzestrzeniania broni, kontroli zbrojeń i rozbrojenia; z zadowoleniem przyjmuje powołanie w tym zakresie nowego specjalnego wysłannika ds. rozbrojenia i nierozprzestrzeniania broni; ma świadomość, że pilnie potrzebne są nowe porozumienia międzynarodowe w dziedzinie kontroli zbrojeń; stwierdza, że rozwój pocisków hipersonicznych może podważyć zasadę wzajemnego gwarantowanego zniszczenia będącą podstawą koncepcji odstraszania nuklearnego i w związku z tym apeluje o zainicjowany przez UE ogólnoświatowy traktat w sprawie kontroli zbrojeń, regulujący kwestie użycia, zasięgu, prędkości, doktryny, kontroli ładunków nuklearnych oraz rozmieszczania w pobliżu linii brzegowych systemów broni hipersonicznej;

| 86. | ponownie podkreśla swoje pełne zaangażowanie na rzecz utrzymania skutecznych międzynarodowych systemów kontroli zbrojeń, rozbrojenia i nierozprzestrzeniania broni, stanowiących podstawę globalnego i europejskiego bezpieczeństwa; podkreśla pełne poparcie dla działalności Biura ds. Rozbrojenia (UNODA) oraz programu ONZ na rzecz rozbrojenia; przypomina o swoim zaangażowaniu w realizację polityki mającej na celu przyspieszenie redukcji wszystkich arsenałów jądrowych; |
| --- | --- |

86.

ponownie podkreśla swoje pełne zaangażowanie na rzecz utrzymania skutecznych międzynarodowych systemów kontroli zbrojeń, rozbrojenia i nierozprzestrzeniania broni, stanowiących podstawę globalnego i europejskiego bezpieczeństwa; podkreśla pełne poparcie dla działalności Biura ds. Rozbrojenia (UNODA) oraz programu ONZ na rzecz rozbrojenia; przypomina o swoim zaangażowaniu w realizację polityki mającej na celu przyspieszenie redukcji wszystkich arsenałów jądrowych;

| 87. | z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady w sprawie przeglądu wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB z 8 grudnia 2008 r. określającego wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (13); wyraża głębokie przekonanie, że w związku z rosnącymi ambicjami UE w dziedzinie obronności, istnieje potrzeba większej zbieżności, przejrzystości i spójności polityki państw członkowskich w zakresie wywozu broni, a także wzmocnienia nadzoru publicznego; wzywa państwa członkowskie do uzgodnienia ich rozbieżnych interpretacji wspólnego stanowiska i do pełnego przestrzegania jego ośmiu kryteriów, a zwłaszcza do ścisłego stosowania kryterium 4 dotyczącego stabilności w regionie oraz wstrzymania wszelkiego wywozu sprzętu wojskowego, który mógłby zostać użyty przeciwko innym państwom członkowskim; z zadowoleniem odnotowuje starania na rzecz zwiększenia stopnia przejrzystości oraz kontroli publicznej i parlamentarnej wywozu broni; wzywa do podjęcia wspólnych działań na rzecz poprawy oceny ryzyka, kontroli użytkowników końcowych i weryfikacji po wysyłce; |
| --- | --- |

87.

z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady w sprawie przeglądu wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB z 8 grudnia 2008 r. określającego wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (13

| 88. | wzywa państwa członkowskie do przestrzegania Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu uzbrojenia; podkreśla potrzebę rygorystycznego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie zasad określonych we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB; przypomina, że państwa członkowskie zdecydowane są przestrzegać rygorystycznego stanowiska krajowego w odniesieniu do swojej polityki w zakresie wywozu broni do Turcji na podstawie przepisów wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB, w tym do ścisłego stosowania kryterium 4 dotyczącego stabilności w regionie; ponawia apel do wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela, aby jeżeli Turcja będzie kontynuować bezprawne, jednostronne działania we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, naruszające suwerenność państw członkowskich (zwłaszcza Grecji i Cypru) oraz prawo międzynarodowe, i nie będzie podejmować dialogu w oparciu o prawo międzynarodowe, wystąpił przed Radą z inicjatywą na rzecz wstrzymania przez wszystkie państwa członkowskie, zgodnie ze wspólnym stanowiskiem, wywozu do Turcji uzbrojenia i wszystkich rodzajów sprzętu wojskowego, w tym broni, produktów podwójnego zastosowania mogących służyć jak broń i wiedzy specjalistycznej; |
| --- | --- |

88.

wzywa państwa członkowskie do przestrzegania Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu uzbrojenia; podkreśla potrzebę rygorystycznego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie zasad określonych we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB; przypomina, że państwa członkowskie zdecydowane są przestrzegać rygorystycznego stanowiska krajowego w odniesieniu do swojej polityki w zakresie wywozu broni do Turcji na podstawie przepisów wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB, w tym do ścisłego stosowania kryterium 4 dotyczącego stabilności w regionie; ponawia apel do wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela, aby jeżeli Turcja będzie kontynuować bezprawne, jednostronne działania we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, naruszające suwerenność państw członkowskich (zwłaszcza Grecji i Cypru) oraz prawo międzynarodowe, i nie będzie podejmować dialogu w oparciu o prawo międzynarodowe, wystąpił przed Radą z inicjatywą na rzecz wstrzymania przez wszystkie państwa członkowskie, zgodnie ze wspólnym stanowiskiem, wywozu do Turcji uzbrojenia i wszystkich rodzajów sprzętu wojskowego, w tym broni, produktów podwójnego zastosowania mogących służyć jak broń i wiedzy specjalistycznej;

| 89. | z zadowoleniem przyjmuje działania UE, których celem jest wspieranie upowszechnienia Traktatu o handlu bronią i wzywa wszystkie kraje będące głównymi eksporterami broni do jego podpisania i ratyfikowania w jak najkrótszym terminie; |
| --- | --- |

89.

z zadowoleniem przyjmuje działania UE, których celem jest wspieranie upowszechnienia Traktatu o handlu bronią i wzywa wszystkie kraje będące głównymi eksporterami broni do jego podpisania i ratyfikowania w jak najkrótszym terminie;

| 90. | uważa, że rozwój technologiczny SI stwarza nowe wyzwania etyczne; wzywa UE do przejęcia wiodącej roli w światowych wysiłkach na rzecz ustanowienia kompleksowych ram regulacyjnych w celu zagwarantowania decydującej kontroli człowieka nad krytycznymi funkcjami wybierania i atakowania celów przy opracowywaniu i wykorzystywaniu broni wspomaganej przez SI; wzywa wiceprzewodniczącego / wysokiego przedstawiciela Komisji, państwa członkowskie i Radę Europejską do przyjęcia wspólnego stanowiska w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia, które zapewni istotną kontrolę człowieka nad funkcjami krytycznymi systemów uzbrojenia; nalega na rozpoczęcie międzynarodowych negocjacji w sprawie wspólnej definicji i zasad stosowania broni o pewnym stopniu autonomii oraz wzywa do przyjęcia prawnie wiążącego instrumentu, który zakazywałby używania śmiercionośnej broni autonomicznej poza ludzką kontrolą; |
| --- | --- |

90.

uważa, że rozwój technologiczny SI stwarza nowe wyzwania etyczne; wzywa UE do przejęcia wiodącej roli w światowych wysiłkach na rzecz ustanowienia kompleksowych ram regulacyjnych w celu zagwarantowania decydującej kontroli człowieka nad krytycznymi funkcjami wybierania i atakowania celów przy opracowywaniu i wykorzystywaniu broni wspomaganej przez SI; wzywa wiceprzewodniczącego / wysokiego przedstawiciela Komisji, państwa członkowskie i Radę Europejską do przyjęcia wspólnego stanowiska w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia, które zapewni istotną kontrolę człowieka nad funkcjami krytycznymi systemów uzbrojenia; nalega na rozpoczęcie międzynarodowych negocjacji w sprawie wspólnej definicji i zasad stosowania broni o pewnym stopniu autonomii oraz wzywa do przyjęcia prawnie wiążącego instrumentu, który zakazywałby używania śmiercionośnej broni autonomicznej poza ludzką kontrolą;

| 91. | wzywa UE do odgrywania czołowej roli w światowych wysiłkach na rzecz kompleksowego i skutecznego globalnego systemu kontroli zbrojeń obejmującego rozpowszechnianie technologii pocisków i bezzałogowych statków powietrznych; |
| --- | --- |

91.

wzywa UE do odgrywania czołowej roli w światowych wysiłkach na rzecz kompleksowego i skutecznego globalnego systemu kontroli zbrojeń obejmującego rozpowszechnianie technologii pocisków i bezzałogowych statków powietrznych;

Demokratyczny nadzór, legitymizacja i integracyjne zaangażowanie

Demokratyczny nadzór, legitymizacja i integracyjne zaangażowanie

| 92. | podkreśla, że Parlament musi w spójny sposób zajmować się wszystkimi kwestiami obronności; wzywa do dokonania ponownej oceny i rozszerzenia uprawnień Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony w związku z rosnącą liczbą inicjatyw obronnych na szczeblu UE oraz utworzeniem w Komisji Europejskiej Dyrekcji Generalnej ds. Przemysłu Obronnego i Przestrzeni Kosmicznej (DG DEFIS); |
| --- | --- |

92.

podkreśla, że Parlament musi w spójny sposób zajmować się wszystkimi kwestiami obronności; wzywa do dokonania ponownej oceny i rozszerzenia uprawnień Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony w związku z rosnącą liczbą inicjatyw obronnych na szczeblu UE oraz utworzeniem w Komisji Europejskiej Dyrekcji Generalnej ds. Przemysłu Obronnego i Przestrzeni Kosmicznej (DG DEFIS);

| 93. | z zadowoleniem przyjmuje regularną wymianę poglądów z wiceprzewodniczącym Komisji / wysokim przedstawicielem na temat kwestii związanych z WPBiO i wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do dopilnowania, aby opinie Parlamentu były należycie uwzględniane; podkreśla zapotrzebowanie na regularne spotkania informacyjne ze specjalnymi przedstawicielami UE, specjalnymi wysłannikami oraz dowódcami misji i operacji; uważa, że należy z wyprzedzeniem zasięgać opinii Parlamentu w sprawie planowania strategicznego misji w ramach WPBiO, zmian w ich uprawnieniach oraz planów ich zakończenia; wzywa do kompleksowego wdrożenia art. 36 TUE; |
| --- | --- |

93.

z zadowoleniem przyjmuje regularną wymianę poglądów z wiceprzewodniczącym Komisji / wysokim przedstawicielem na temat kwestii związanych z WPBiO i wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do dopilnowania, aby opinie Parlamentu były należycie uwzględniane; podkreśla zapotrzebowanie na regularne spotkania informacyjne ze specjalnymi przedstawicielami UE, specjalnymi wysłannikami oraz dowódcami misji i operacji; uważa, że należy z wyprzedzeniem zasięgać opinii Parlamentu w sprawie planowania strategicznego misji w ramach WPBiO, zmian w ich uprawnieniach oraz planów ich zakończenia; wzywa do kompleksowego wdrożenia art. 36 TUE;

| 94. | podkreśla potrzebę rozwijania coraz bliższej współpracy w zakresie WPBiO z parlamentami narodowymi w celu zapewnienia większej odpowiedzialności, przejrzystości i kontroli; |
| --- | --- |

94.

podkreśla potrzebę rozwijania coraz bliższej współpracy w zakresie WPBiO z parlamentami narodowymi w celu zapewnienia większej odpowiedzialności, przejrzystości i kontroli;

| 95. | ponownie wskazuje na znaczenie usprawnienia narzędzi dostępnych społeczeństwu obywatelskiemu, aby zapewnić jego znaczące i istotne zaangażowanie w formułowanie polityki obronnej i skuteczny nadzór nad nią; |
| --- | --- |

95.

ponownie wskazuje na znaczenie usprawnienia narzędzi dostępnych społeczeństwu obywatelskiemu, aby zapewnić jego znaczące i istotne zaangażowanie w formułowanie polityki obronnej i skuteczny nadzór nad nią;

o

o o

| 96. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, sekretarzowi generalnemu NATO, agencjom UE działającym w dziedzinie bezpieczeństwa i obronności, a także parlamentom narodowym państw członkowskich. |
| --- | --- |

96.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, sekretarzowi generalnemu NATO, agencjom UE działającym w dziedzinie bezpieczeństwa i obronności, a także parlamentom narodowym państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. L 129 I z 17.5.2019, s. 13.

1

(2)  Dz.U. C 224 z 27.6.2018, s. 50.

2

(3)  Dz.U. C 369 z 11.10.2018, s. 36.

3

(4)  Dz.U. C 388 z 13.11.2020, s. 91.

4

(5)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0008.

5

(6)  Dz.U. C 28 z 27.1.2020, s. 49.

6

(7)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0224.

7

(8)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0130.

8

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0430.

9

(10)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0330.

10

(11)  Dz.U. C 433 z 23.12.2019, s. 86.

11

(12)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0206.

12

(13)  Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 99.

13

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/94 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/94

---

P9_TA(2021)0014

Prawa człowieka i demokracja na świecie w 2019 r. oraz polityka Unii Europejskiej w tym zakresie – sprawozdanie roczne za 2019 r.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie praw człowieka i demokracji na świecie oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie – sprawozdanie roczne za 2019 r. (2020/2208(INI))

(2021/C 456/09)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka (PDPC) oraz inne traktaty i instrumenty ONZ dotyczące praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka (PDPC) oraz inne traktaty i instrumenty ONZ dotyczące praw człowieka,

| — | uwzględniając europejską konwencję praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejską konwencję praw człowieka,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej (zwaną dalej „Kartą praw podstawowych”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej (zwaną dalej „Kartą praw podstawowych”),

| — | uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, w szczególności jego zasady 2, 3, 11 i 17, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, w szczególności jego zasady 2, 3, 11 i 17,

| — | uwzględniając art. 2, 3, 8, 21 i 23 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2, 3, 8, 21 i 23 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

| — | uwzględniając art. 17 i 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 17 i 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej przedstawioną 28 czerwca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej przedstawioną 28 czerwca 2016 r.,

| — | uwzględniając 17 celów zrównoważonego rozwoju ONZ oraz Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, |
| --- | --- |

—

uwzględniając 17 celów zrównoważonego rozwoju ONZ oraz Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz komentarze ogólne Komitetu Praw Człowieka ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz komentarze ogólne Komitetu Praw Człowieka ONZ,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych oraz komentarze ogólne Komitetu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych oraz komentarze ogólne Komitetu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych ONZ,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet oraz zalecenia ogólne oenzetowskiego Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet oraz zalecenia ogólne oenzetowskiego Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka z 20 listopada 1989 r. i dwa protokoły fakultatywne do niej przyjęte 25 maja 2000 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka z 20 listopada 1989 r. i dwa protokoły fakultatywne do niej przyjęte 25 maja 2000 r.,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych z 30 marca 2007 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych z 30 marca 2007 r.,

| — | uwzględniając deklarację polityczną Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie HIV i AIDS: On the Fast Track to Accelerating the Fight against HIV and to Ending the AIDS Epidemic by 2030 [Na szybkiej ścieżce do przyspieszenia walki z HIV i zakończenia epidemii AIDS do 2030 r.] przyjętą 8 czerwca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację polityczną Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie HIV i AIDS: On the Fast Track to Accelerating the Fight against HIV and to Ending the AIDS Epidemic by 2030 [Na szybkiej ścieżce do przyspieszenia walki z HIV i zakończenia epidemii AIDS do 2030 r.] przyjętą 8 czerwca 2016 r.,

| — | uwzględniając Deklarację ONZ z dnia 18 grudnia 1992 r. o prawach osób należących do mniejszości narodowych lub etnicznych, religijnych i językowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację ONZ z dnia 18 grudnia 1992 r. o prawach osób należących do mniejszości narodowych lub etnicznych, religijnych i językowych,

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z 22 grudnia 2018 r. w sprawie globalnego wezwania do podjęcia konkretnych działań na rzecz całkowitej eliminacji rasizmu, dyskryminacji rasowej, ksenofobii i pokrewnych przejawów nietolerancji oraz na rzecz kompleksowego wdrożenia deklaracji durbańskiej i programu działania i podjęcia działań następczych w związku z nimi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z 22 grudnia 2018 r. w sprawie globalnego wezwania do podjęcia konkretnych działań na rzecz całkowitej eliminacji rasizmu, dyskryminacji rasowej, ksenofobii i pokrewnych przejawów nietolerancji oraz na rzecz kompleksowego wdrożenia deklaracji durbańskiej i programu działania i podjęcia działań następczych w związku z nimi,

| — | uwzględniając decyzję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z 28 maja 2019 r. ustanawiającą 22 sierpnia Międzynarodowym Dniem Upamiętniającym Ofiary Aktów Przemocy ze względu na Religię lub Wyznanie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z 28 maja 2019 r. ustanawiającą 22 sierpnia Międzynarodowym Dniem Upamiętniającym Ofiary Aktów Przemocy ze względu na Religię lub Wyznanie,

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2467 z 29 kwietnia 2019 r. w sprawie przemocy seksualnej w konfliktach zbrojnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2467 z 29 kwietnia 2019 r. w sprawie przemocy seksualnej w konfliktach zbrojnych,

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz strategiczne podejście UE w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa na lata 2019–2024, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz strategiczne podejście UE w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa na lata 2019–2024,

| — | uwzględniając podjętą przez UE i ONZ inicjatywę „Spotlight” dotyczącą eliminacji przemocy wobec kobiet i dziewcząt, |
| --- | --- |

—

uwzględniając podjętą przez UE i ONZ inicjatywę „Spotlight” dotyczącą eliminacji przemocy wobec kobiet i dziewcząt,

| — | uwzględniając pekińską platformę działania i program działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju oraz wyniki ich konferencji przeglądowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pekińską platformę działania i program działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju oraz wyniki ich konferencji przeglądowych,

| — | uwzględniając konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 190 z 21 czerwca 2019 r. w sprawie eliminacji przemocy i molestowania, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 190 z 21 czerwca 2019 r. w sprawie eliminacji przemocy i molestowania,

| — | uwzględniając Deklarację na rzecz przyszłości pracy z okazji stulecia MOP z 21 czerwca 2019 r. |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację na rzecz przyszłości pracy z okazji stulecia MOP z 21 czerwca 2019 r.

| — | uwzględniając protokół ustaleń z 16 sierpnia 2019 r. dotyczący współpracy między Programem Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska a Biurem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając protokół ustaleń z 16 sierpnia 2019 r. dotyczący współpracy między Programem Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska a Biurem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka,

| — | uwzględniając Konwencję ramową Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych i Europejską kartę języków regionalnych lub mniejszościowych przyjętą 5 listopada 1992 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ramową Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych i Europejską kartę języków regionalnych lub mniejszościowych przyjętą 5 listopada 1992 r.,

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (zwaną dalej „konwencją stambulską”) z 11 maja 2011 r., która nie została ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (zwaną dalej „konwencją stambulską”) z 11 maja 2011 r., która nie została ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie,

| — | uwzględniając Plan działania dotyczący praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019 – „Prawa człowieka jako centralny element działań UE” z 28 kwietnia 2015 r. (JOIN(2015)0016), przyjęty przez Radę 20 lipca 2015 r., oraz jego przegląd śródokresowy z czerwca 2017 r. (SWD(2017)0254), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Plan działania dotyczący praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019 – „Prawa człowieka jako centralny element działań UE” z 28 kwietnia 2015 r. (JOIN(2015)0016), przyjęty przez Radę 20 lipca 2015 r., oraz jego przegląd śródokresowy z czerwca 2017 r. (SWD(2017)0254),

| — | uwzględniając plan działania dotyczący praw człowieka i demokracji na lata 2020–2024 przyjęty przez Radę 17 listopada 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania dotyczący praw człowieka i demokracji na lata 2020–2024 przyjęty przez Radę 17 listopada 2020 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z 18 lutego 2019 r. w sprawie priorytetów UE na rok 2019 na forach ONZ zajmujących się prawami człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z 18 lutego 2019 r. w sprawie priorytetów UE na rok 2019 na forach ONZ zajmujących się prawami człowieka,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z 17 czerwca 2019 r. w sprawie działania UE na rzecz wzmocnienia multilateralizmu opartego na zasadach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z 17 czerwca 2019 r. w sprawie działania UE na rzecz wzmocnienia multilateralizmu opartego na zasadach,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z 15 lipca 2019 r. w sprawie priorytetów UE na forum ONZ i na 74. posiedzenie jej Zgromadzenia Ogólnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z 15 lipca 2019 r. w sprawie priorytetów UE na forum ONZ i na 74. posiedzenie jej Zgromadzenia Ogólnego,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z 14 października 2019 r. w sprawie demokracji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z 14 października 2019 r. w sprawie demokracji,

| — | uwzględniając przyjęte 24 czerwca 2013 r. Wytyczne UE na rzecz promowania i ochrony wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym, transpłciowym i interseksualnym (LGBTI), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjęte 24 czerwca 2013 r. Wytyczne UE na rzecz promowania i ochrony wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym, transpłciowym i interseksualnym (LGBTI),

| — | uwzględniając Wytyczne UE w sprawie propagowania i ochrony wolności religii lub przekonań, przyjęte w dniu 24 czerwca 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Wytyczne UE w sprawie propagowania i ochrony wolności religii lub przekonań, przyjęte w dniu 24 czerwca 2013 r.,

| — | uwzględniając Wytyczne UE w sprawie kary śmierci uaktualnione przez Radę 12 kwietnia 2013 r., Wytyczne UE w sprawie wolności wypowiedzi w internecie i poza nim przyjęte przez Radę 12 maja 2014 r. oraz Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka przyjęte przez Radę 14 czerwca 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Wytyczne UE w sprawie kary śmierci uaktualnione przez Radę 12 kwietnia 2013 r., Wytyczne UE w sprawie wolności wypowiedzi w internecie i poza nim przyjęte przez Radę 12 maja 2014 r. oraz Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka przyjęte przez Radę 14 czerwca 2004 r.,

| — | uwzględniając wytyczne UE w sprawie praw człowieka dotyczące niedyskryminacji w działaniach zewnętrznych przyjęte przez Radę 18 marca 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE w sprawie praw człowieka dotyczące niedyskryminacji w działaniach zewnętrznych przyjęte przez Radę 18 marca 2019 r.,

| — | uwzględniając wytyczne UE w sprawie praw człowieka dotyczące bezpiecznej wody pitnej i urządzeń sanitarnych przyjęte przez Radę 17 czerwca 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE w sprawie praw człowieka dotyczące bezpiecznej wody pitnej i urządzeń sanitarnych przyjęte przez Radę 17 czerwca 2019 r.,

| — | uwzględniając zmienione wytyczne UE z 2019 r. w sprawie polityki UE wobec państw trzecich dotyczącej tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania przyjęte przez Radę 16 września 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając zmienione wytyczne UE z 2019 r. w sprawie polityki UE wobec państw trzecich dotyczącej tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania przyjęte przez Radę 16 września 2019 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z 6 października 2020 r. zatytułowany „Komunikat z 2020 r. w sprawie polityki rozszerzenia UE” (COM(2020)0660), a także program geopolityczny na kadencję parlamentarną UE 2019–2024, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z 6 października 2020 r. zatytułowany „Komunikat z 2020 r. w sprawie polityki rozszerzenia UE” (COM(2020)0660), a także program geopolityczny na kadencję parlamentarną UE 2019–2024,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Europejskiej z czerwca 2020 r. pt. „Legal gender recognition in the EU: the journeys of trans people towards full equality” [Prawne uznanie płci w UE: droga osób transseksualnych do pełnego równouprawnienia], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Europejskiej z czerwca 2020 r. pt. „Legal gender recognition in the EU: the journeys of trans people towards full equality” [Prawne uznanie płci w UE: droga osób transseksualnych do pełnego równouprawnienia],

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji z 25 listopada 2020 r. zatytułowany „Trzeci unijny plan działania w sprawie równości płci (GAP III) – Ambitny program na rzecz równouprawnienia płci i wzmocnienia pozycji kobiet w działaniach zewnętrznych UE” (JOIN(2020)0017), a także konkluzje prezydencji Rady z 16 grudnia 2020 r. w sprawie GAP III, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji z 25 listopada 2020 r. zatytułowany „Trzeci unijny plan działania w sprawie równości płci (GAP III) – Ambitny program na rzecz równouprawnienia płci i wzmocnienia pozycji kobiet w działaniach zewnętrznych UE” (JOIN(2020)0017), a także konkluzje prezydencji Rady z 16 grudnia 2020 r. w sprawie GAP III,

| — | uwzględniając drugie badanie UE dotyczące osób LGBTI z 14 maja 2020 r. przeprowadzone przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) pt. „A long way to go for LGBTI equality” [„Długa droga do równości osób LGBTI”], |
| --- | --- |

—

uwzględniając drugie badanie UE dotyczące osób LGBTI z 14 maja 2020 r. przeprowadzone przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) pt. „A long way to go for LGBTI equality” [„Długa droga do równości osób LGBTI”],

| — | uwzględniając decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich z 30 lipca 2020 r. w sprawie roli specjalnego wysłannika UE ds. promowania wolności religii lub przekonań poza UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich z 30 lipca 2020 r. w sprawie roli specjalnego wysłannika UE ds. promowania wolności religii lub przekonań poza UE,

| — | uwzględniając sprawozdania specjalnego wysłannika UE ds. promowania wolności religii lub przekonań poza UE oraz sprawozdania intergrupy Parlamentu Europejskiego ds. wolności religii lub przekonań i tolerancji religijnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania specjalnego wysłannika UE ds. promowania wolności religii lub przekonań poza UE oraz sprawozdania intergrupy Parlamentu Europejskiego ds. wolności religii lub przekonań i tolerancji religijnej,

| — | uwzględniając roczne sprawozdanie UE na temat praw człowieka i demokracji na świecie w 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając roczne sprawozdanie UE na temat praw człowieka i demokracji na świecie w 2019 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2017 r. w sprawie korupcji i praw człowieka w krajach trzecich (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2017 r. w sprawie korupcji i praw człowieka w krajach trzecich (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 lipca 2018 r. w sprawie łamania praw rdzennej ludności na świecie, w tym masowego wykupu gruntów rolnych (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 lipca 2018 r. w sprawie łamania praw rdzennej ludności na świecie, w tym masowego wykupu gruntów rolnych (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2019 r. w sprawie wytycznych UE i mandatu specjalnego wysłannika UE ds. promowania wolności religii i przekonań poza UE (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2019 r. w sprawie wytycznych UE i mandatu specjalnego wysłannika UE ds. promowania wolności religii i przekonań poza UE (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie praw człowieka i demokracji na świecie oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie – sprawozdanie roczne za rok 2018 (4), a także swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sprawozdań rocznych za lata poprzednie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie praw człowieka i demokracji na świecie oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie – sprawozdanie roczne za rok 2018 (4), a także swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sprawozdań rocznych za lata poprzednie,

| — | uwzględniając wszystkie swoje rezolucje przyjęte w 2019 r. zgodnie z art. 144 Regulaminu, dotyczące łamania praw człowieka, demokracji i praworządności (znane jako rezolucje w trybie pilnym), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wszystkie swoje rezolucje przyjęte w 2019 r. zgodnie z art. 144 Regulaminu, dotyczące łamania praw człowieka, demokracji i praworządności (znane jako rezolucje w trybie pilnym),

| — | uwzględniając Nagrodę im. Sacharowa za wolność myśli, którą w 2019 r. przyznano Ilhamowi Tohtiemu, ujgurskiemu obrońcy praw człowieka, profesorowi ekonomii, orędownikowi praw mniejszości ujgurskiej w Chinach i więźniowi politycznemu przetrzymywanemu w Chinach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Nagrodę im. Sacharowa za wolność myśli, którą w 2019 r. przyznano Ilhamowi Tohtiemu, ujgurskiemu obrońcy praw człowieka, profesorowi ekonomii, orędownikowi praw mniejszości ujgurskiej w Chinach i więźniowi politycznemu przetrzymywanemu w Chinach,

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Praw Kobiet i Równouprawnienia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Praw Kobiet i Równouprawnienia,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A9-0259/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A9-0259/2020),

| A. | mając na uwadze, że obchodzona w 2019 r. dziesiąta rocznica wejścia w życie Karty praw podstawowych przypomniała Unii o wyrażonym przez nią zobowiązaniu, wynikającym także z Traktatów, do zdecydowanego kontynuowania działań na rzecz ochrony, propagowania i przestrzegania praw człowieka, zarówno w jej granicach, jak i poza nimi; mając na uwadze, że przy tej okazji UE ponownie potwierdziła, że zobowiązuje się pozostać wpływowym podmiotem na arenie światowej i dalej odgrywać wiodącą rolę jako światowy obrońca demokracji i praw człowieka; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że obchodzona w 2019 r. dziesiąta rocznica wejścia w życie Karty praw podstawowych przypomniała Unii o wyrażonym przez nią zobowiązaniu, wynikającym także z Traktatów, do zdecydowanego kontynuowania działań na rzecz ochrony, propagowania i przestrzegania praw człowieka, zarówno w jej granicach, jak i poza nimi; mając na uwadze, że przy tej okazji UE ponownie potwierdziła, że zobowiązuje się pozostać wpływowym podmiotem na arenie światowej i dalej odgrywać wiodącą rolę jako światowy obrońca demokracji i praw człowieka;

| B. | mając na uwadze, że równouprawnienie płci jest podstawową wartością UE, a prawo do równego traktowania i niedyskryminacji jest prawem podstawowym zapisanym w Traktatach i Karcie praw podstawowych, a także mając na uwadze, że uwzględnianie aspektu płci powinno być zatem wdrażane i włączane jako zasada horyzontalna we wszystkich działaniach i obszarach polityki UE; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że równouprawnienie płci jest podstawową wartością UE, a prawo do równego traktowania i niedyskryminacji jest prawem podstawowym zapisanym w Traktatach i Karcie praw podstawowych, a także mając na uwadze, że uwzględnianie aspektu płci powinno być zatem wdrażane i włączane jako zasada horyzontalna we wszystkich działaniach i obszarach polityki UE;

| C. | mając na uwadze, że chrześcijanie są najbardziej prześladowaną grupą religijną na świecie i że stanowią 80 % wszystkich osób prześladowanych ze względu na wyznanie; mając na uwadze, że prześladowania te przybierają różne formy, począwszy od codziennej dyskryminacji w edukacji, zatrudnieniu i życiu społecznym, poprzez ograniczenia dotyczące wszelkich form wyrażania opinii, a skończywszy na fizycznych atakach na wspólnoty chrześcijańskie, które to ataki niemal wyczerpują znamiona ludobójstwa w świetle międzynarodowej definicji tego pojęcia przyjętej przez ONZ; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że chrześcijanie są najbardziej prześladowaną grupą religijną na świecie i że stanowią 80 % wszystkich osób prześladowanych ze względu na wyznanie; mając na uwadze, że prześladowania te przybierają różne formy, począwszy od codziennej dyskryminacji w edukacji, zatrudnieniu i życiu społecznym, poprzez ograniczenia dotyczące wszelkich form wyrażania opinii, a skończywszy na fizycznych atakach na wspólnoty chrześcijańskie, które to ataki niemal wyczerpują znamiona ludobójstwa w świetle międzynarodowej definicji tego pojęcia przyjętej przez ONZ;

| D. | mając na uwadze, że deklaracja pekińska i pekińska platforma działania z 1995 r. od 25 lat podkreślają znaczenie równych praw i szans dla kobiet, jak również równego udziału kobiet w podejmowaniu decyzji oraz w procesie umacniania demokracji; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że deklaracja pekińska i pekińska platforma działania z 1995 r. od 25 lat podkreślają znaczenie równych praw i szans dla kobiet, jak również równego udziału kobiet w podejmowaniu decyzji oraz w procesie umacniania demokracji;

| E. | mając na uwadze, że fakt, iż kobiety nie są zaangażowane w rozwój sztucznej inteligencji, zwiększa ryzyko uprzedzeń; mając na uwadze, że edukacja w dziedzinie nauk ścisłych jest ważna dla zdobycia umiejętności, godnej pracy i przyszłościowego zawodu, a także dla przełamania stereotypów dotyczących płci, według których są to typowo męskie dziedziny, tak by umożliwić kobietom pełne korzystanie z praw człowieka; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że fakt, iż kobiety nie są zaangażowane w rozwój sztucznej inteligencji, zwiększa ryzyko uprzedzeń; mając na uwadze, że edukacja w dziedzinie nauk ścisłych jest ważna dla zdobycia umiejętności, godnej pracy i przyszłościowego zawodu, a także dla przełamania stereotypów dotyczących płci, według których są to typowo męskie dziedziny, tak by umożliwić kobietom pełne korzystanie z praw człowieka;

| F. | mając na uwadze, że podczas obchodów 30. rocznicy przyjęcia Konwencji ONZ o prawach dziecka w listopadzie 2019 r. UE podkreśliła swoje zaangażowanie na rzecz opracowania kompleksowej strategii dotyczącej praw dziecka i praw rodziców oraz umieszczenia ich w centrum polityki UE; mając na uwadze, że 20 listopada 2019 r. Parlament był gospodarzem specjalnej konferencji, na której poruszono szereg kwestii, w tym wyzwania związane z ochroną praw dziecka w ciągle zmieniającym się świecie cyfrowym, zwłaszcza w odniesieniu do zakazu dostępu do pornografii dziecięcej oraz zwalczania nękania i przemocy, z przezwyciężaniem barier uniemożliwiających dzieciom korzystanie w pełni z ich praw oraz z uwzględnianiem zmieniającego się charakteru konfliktów zbrojnych i ich wpływu na przyszłość dzieci, a także wpływu tych konfliktów na rozwój, edukację i późniejsze życie, przy czym w dyskusji wzięto pod uwagę wypowiedzi dzieci; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że podczas obchodów 30. rocznicy przyjęcia Konwencji ONZ o prawach dziecka w listopadzie 2019 r. UE podkreśliła swoje zaangażowanie na rzecz opracowania kompleksowej strategii dotyczącej praw dziecka i praw rodziców oraz umieszczenia ich w centrum polityki UE; mając na uwadze, że 20 listopada 2019 r. Parlament był gospodarzem specjalnej konferencji, na której poruszono szereg kwestii, w tym wyzwania związane z ochroną praw dziecka w ciągle zmieniającym się świecie cyfrowym, zwłaszcza w odniesieniu do zakazu dostępu do pornografii dziecięcej oraz zwalczania nękania i przemocy, z przezwyciężaniem barier uniemożliwiających dzieciom korzystanie w pełni z ich praw oraz z uwzględnianiem zmieniającego się charakteru konfliktów zbrojnych i ich wpływu na przyszłość dzieci, a także wpływu tych konfliktów na rozwój, edukację i późniejsze życie, przy czym w dyskusji wzięto pod uwagę wypowiedzi dzieci;

| G. | mając na uwadze, że kryzys wywołany światową pandemią COVID-19, sposoby, w jakie państwa na niego zareagowały, pogłębiające się nierówności i trudności, jakie spowodował, zwłaszcza w przypadku najsłabszych oraz najbardziej zmarginalizowanych grup, a także kobiet, oraz wpływ tego kryzysu na stosunki międzynarodowe, międzynarodowy ład oparty na zasadach oraz na konflikty mają długofalowe konsekwencje dla wszystkich kwestii związanych z poszanowaniem praw człowieka; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że kryzys wywołany światową pandemią COVID-19, sposoby, w jakie państwa na niego zareagowały, pogłębiające się nierówności i trudności, jakie spowodował, zwłaszcza w przypadku najsłabszych oraz najbardziej zmarginalizowanych grup, a także kobiet, oraz wpływ tego kryzysu na stosunki międzynarodowe, międzynarodowy ład oparty na zasadach oraz na konflikty mają długofalowe konsekwencje dla wszystkich kwestii związanych z poszanowaniem praw człowieka;

| H. | mając na uwadze, że, tytułem przykładu, kryzys spowodowany pandemią doprowadził w większości państw do przyjęcia środków nadzwyczajnych ograniczających wolności umożliwiające korzystanie z wielu praw człowieka, w tym przede wszystkim swobodę przemieszczania się i wolność zgromadzeń, lub do ustanowienia nowych środków nadzoru, aby zapobiegać rozprzestrzenianiu się wirusa wywołującego COVID-19; mając na uwadze, że środki te wywołały uzasadnione wątpliwości co do ich konieczności, legalności, proporcjonalności, niedyskryminującego charakteru, czasu obowiązywania i konsekwencji, w duchu ochrony podstawowych wolności w perspektywie krótko- i długoterminowej; mając na uwadze, że pandemii towarzyszą również dalsze negatywne tendencje podważające demokrację i powodujące kurczenie się przestrzeni dla społeczeństwa obywatelskiego w niektórych krajach; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że, tytułem przykładu, kryzys spowodowany pandemią doprowadził w większości państw do przyjęcia środków nadzwyczajnych ograniczających wolności umożliwiające korzystanie z wielu praw człowieka, w tym przede wszystkim swobodę przemieszczania się i wolność zgromadzeń, lub do ustanowienia nowych środków nadzoru, aby zapobiegać rozprzestrzenianiu się wirusa wywołującego COVID-19; mając na uwadze, że środki te wywołały uzasadnione wątpliwości co do ich konieczności, legalności, proporcjonalności, niedyskryminującego charakteru, czasu obowiązywania i konsekwencji, w duchu ochrony podstawowych wolności w perspektywie krótko- i długoterminowej; mając na uwadze, że pandemii towarzyszą również dalsze negatywne tendencje podważające demokrację i powodujące kurczenie się przestrzeni dla społeczeństwa obywatelskiego w niektórych krajach;

| I. | mając na uwadze, że globalna recesja spowodowana pandemią może skłonić rządy do priorytetowego potraktowania ożywienia działalności gospodarczej i przyciągania inwestycji; podkreśla, że nie powinno to odbywać się kosztem ich ambicji w zakresie celów i standardów politycznych w niektórych innych obszarach, takich jak ochrona praw człowieka, działania w dziedzinie klimatu i walka z ubóstwem, zwłaszcza ubóstwem dzieci i ich rodzin; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że globalna recesja spowodowana pandemią może skłonić rządy do priorytetowego potraktowania ożywienia działalności gospodarczej i przyciągania inwestycji; podkreśla, że nie powinno to odbywać się kosztem ich ambicji w zakresie celów i standardów politycznych w niektórych innych obszarach, takich jak ochrona praw człowieka, działania w dziedzinie klimatu i walka z ubóstwem, zwłaszcza ubóstwem dzieci i ich rodzin;

| J. | mając na uwadze, że rosnąca liczba ruchów autorytarnych i populistycznych na świecie stanowi zagrożenie dla wartości i zasad leżących u podstaw Unii; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że rosnąca liczba ruchów autorytarnych i populistycznych na świecie stanowi zagrożenie dla wartości i zasad leżących u podstaw Unii;

| K. | mając na uwadze, że nieliberalne rządy w coraz większej mierze oddalają się od ścieżki dojrzałych demokracji i zachodnich standardów demokratycznych, umacniając się na stanowiskach, które prowadzą do ciągłych i umyślnych naruszeń praw człowieka; mając na uwadze, że takie nieliberalne rządy ograniczają podstawowe prawa i wolności, stwarzając fałszywe pozory legitymizacji wyborczej w drodze wyborów, których nie można uznać za wolne, uczciwe ani przejrzyste; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że nieliberalne rządy w coraz większej mierze oddalają się od ścieżki dojrzałych demokracji i zachodnich standardów demokratycznych, umacniając się na stanowiskach, które prowadzą do ciągłych i umyślnych naruszeń praw człowieka; mając na uwadze, że takie nieliberalne rządy ograniczają podstawowe prawa i wolności, stwarzając fałszywe pozory legitymizacji wyborczej w drodze wyborów, których nie można uznać za wolne, uczciwe ani przejrzyste;

| L. | mając na uwadze, że alarmujące sytuacje środowiskowe, w tym zmiana klimatu i wylesianie, są wynikiem działalności człowieka i skutkują naruszeniami praw człowieka nie tylko wobec osób bezpośrednio nimi dotkniętych, lecz także wobec ludzkości w ogóle; mając na uwadze, że należy uznać związek między prawami człowieka a ochroną środowiska; mając na uwadze, że zapewnienie dostępu do wody jest kluczowe dla zapobieżenia napięciom w niektórych regionach; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że alarmujące sytuacje środowiskowe, w tym zmiana klimatu i wylesianie, są wynikiem działalności człowieka i skutkują naruszeniami praw człowieka nie tylko wobec osób bezpośrednio nimi dotkniętych, lecz także wobec ludzkości w ogóle; mając na uwadze, że należy uznać związek między prawami człowieka a ochroną środowiska; mając na uwadze, że zapewnienie dostępu do wody jest kluczowe dla zapobieżenia napięciom w niektórych regionach;

| M. | mając na uwadze, że większa spójność między polityką wewnętrzną i zewnętrzną UE oraz między poszczególnymi dziedzinami polityki zewnętrznej UE jest niezbędna do udanej i skutecznej polityki UE w dziedzinie praw człowieka; mając na uwadze, że polityka wspierająca prawa człowieka, demokrację, praworządność i walkę z bezkarnością powinna być włączana w główny nurt polityki UE we wszystkich innych dziedzinach mających wymiar zewnętrzny, takich jak rozwój, migracja, bezpieczeństwo, walka z terroryzmem, prawa kobiet i równouprawnienie płci, rozszerzenie UE i handel; mając na uwadze, że większa spójność powinna umożliwiać UE szybszą reakcję na naruszenia praw człowieka w ich początkowej fazie oraz większą aktywność i wiarygodność jako podmiotu broniącego praw człowieka na szczeblu światowym; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że większa spójność między polityką wewnętrzną i zewnętrzną UE oraz między poszczególnymi dziedzinami polityki zewnętrznej UE jest niezbędna do udanej i skutecznej polityki UE w dziedzinie praw człowieka; mając na uwadze, że polityka wspierająca prawa człowieka, demokrację, praworządność i walkę z bezkarnością powinna być włączana w główny nurt polityki UE we wszystkich innych dziedzinach mających wymiar zewnętrzny, takich jak rozwój, migracja, bezpieczeństwo, walka z terroryzmem, prawa kobiet i równouprawnienie płci, rozszerzenie UE i handel; mając na uwadze, że większa spójność powinna umożliwiać UE szybszą reakcję na naruszenia praw człowieka w ich początkowej fazie oraz większą aktywność i wiarygodność jako podmiotu broniącego praw człowieka na szczeblu światowym;

| N. | mając na uwadze, że pełne poszanowanie praw człowieka i standardów europejskich przez partnerów i sąsiadów UE, w tym pod względem zarządzania kryzysem uchodźczym i działań podejmowanych w związku z migracją, należy do podstawowych priorytetów Unii Europejskiej; mając na uwadze, że obawy budzi spowodowana pandemią COVID-19 sytuacja w zakresie praw człowieka w państwach sąsiednich, które muszą podjąć w związku z tym odpowiednie środki i współpracować ze swoimi społeczeństwami obywatelskimi, do których należą osoby o nastawieniu proeuropejskim i demokratycznym; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że pełne poszanowanie praw człowieka i standardów europejskich przez partnerów i sąsiadów UE, w tym pod względem zarządzania kryzysem uchodźczym i działań podejmowanych w związku z migracją, należy do podstawowych priorytetów Unii Europejskiej; mając na uwadze, że obawy budzi spowodowana pandemią COVID-19 sytuacja w zakresie praw człowieka w państwach sąsiednich, które muszą podjąć w związku z tym odpowiednie środki i współpracować ze swoimi społeczeństwami obywatelskimi, do których należą osoby o nastawieniu proeuropejskim i demokratycznym;

| O. | mając na uwadze, że w coraz większej liczbie krajów, zwłaszcza w Azji, na Bliskim Wschodzie, w Afryce i w Ameryce Łacińskiej, wydawane są zakazy podróżowania mające uniemożliwić obrońcom praw człowieka udział w wydarzeniach o charakterze międzynarodowym; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w coraz większej liczbie krajów, zwłaszcza w Azji, na Bliskim Wschodzie, w Afryce i w Ameryce Łacińskiej, wydawane są zakazy podróżowania mające uniemożliwić obrońcom praw człowieka udział w wydarzeniach o charakterze międzynarodowym;

Prawa człowieka i demokracja: ogólne tendencje i kluczowe wyzwania

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje reakcje na pandemię COVID-19 tych państw, które uznały prawa do życia i zdrowia za swój główny imperatyw; podkreśla jednocześnie, że zasadnicze znaczenie ma zapewnienie ludziom odpowiedniego poziomu życia; podkreśla, że wszystkie środki podejmowane w reakcji na pandemię muszą opierać się na prawach człowieka i zasadach niedyskryminacji oraz być z nimi zgodne i powinny zapewnić postęp w dążeniu do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że należy zapewnić pełne poszanowanie praw człowieka i przestrzeganie zasady, że prawa te są powszechne i niezbywalne, niepodzielne, współzależne i wzajemnie powiązane, oraz potępia wszelkie próby ich relatywizowania; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wyraża bardzo poważne zaniepokojenie obniżeniem standardów demokratycznych i standardów praw człowieka oraz ograniczeniem korzystania z podstawowych wolności spowodowanym przez kryzys w niektórych państwach; jest zdania, że ten krok wstecz wynika przede wszystkim z nasilania się autorytaryzmu, a także z druzgocących gospodarczych i społecznych skutków kryzysu oraz z wykorzystywania ich jako pretekstu do manipulowania instytucjami państwowymi i terminami wyborów, tłumienia działalności obrońców praw człowieka, w szczególności obrońców mniejszości, przeciwników politycznych, mediów lub przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, a także do ograniczania podstawowych wolności i praw człowieka, w tym praw osób i grup narażonych na dyskryminację, takich jak mniejszości religijne i wyznaniowe czy osoby LGBTI, w celach niezwiązanych z pandemią; podkreśla w związku z tym nasilenie mowy nienawiści ze względu na rasę, pochodzenie etniczne, religię lub kastę, a także dezinformację, ukierunkowanie na grupy szczególnie wrażliwe oskarżone o rozprzestrzenianie wirusa, nasilenie przemocy domowej i przemocy ze względu na płeć oraz różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn; wyraża zaniepokojenie przypadkami dyskryminacji w dystrybucji pomocy związanej z pandemią COVID-19; odrzuca wszelką odmowę udzielenia pomocy niezależnie od okoliczności, w tym ze względu na religię; wskazuje również z niepokojem na wykorzystywanie – z naruszeniem praw człowieka – technologii cyfrowych mających na celu powstrzymywanie pandemii przez śledzenie obywateli i wyszukiwanie ich danych prywatnych; |
| --- | --- |

3.

| 4. | stwierdza, że państwa muszą powstrzymać się od wykorzystywania pandemii COVID-19 do umacniania autorytarnej władzy, osłabiania demokracji i praworządności lub łamania praw człowieka; wyraża głębokie zaniepokojenie nasileniem działań podejmowanych przez reżimy autorytarne, mających na celu represjonowanie dysydentów i ograniczanie przestrzeni działania społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla znaczenie społeczeństwa obywatelskiego, którego istnienie umożliwia elastyczne i skuteczne reagowanie w odpowiednim czasie na działania reżimów naruszających prawo międzynarodowe, prawa człowieka i zasady demokratyczne; wyraża zaniepokojenie faktem, że środkom nadzwyczajnym dotyczącym COVID-19 często nie towarzyszy jasne zobowiązanie do uchylenia ich po zakończeniu kryzysu; |
| --- | --- |

4.

| 5. | uważa, że powszechny dostęp do opieki zdrowotnej jest prawem człowieka i popiera wszelkie postępy w kierunku powszechnej opieki zdrowotnej, która jest niezbędna dla zrównoważonego rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje globalną reakcję Unii Europejskiej na pandemię COVID-19, która to reakcja opiera się na podejściu „Drużyna Europy”, skupiającym się na wyrażaniu solidarności i oferowaniu konkretnej pomocy partnerom, w szczególności krajom najbardziej narażonym i najsilniej dotkniętym; |
| --- | --- |

5.

| 6. | z niepokojem odnotowuje braki w systemach opieki zdrowotnej wielu państw, co podważa prawo ludności do zdrowia fizycznego i psychicznego oraz do leczenia, a także niedociągnięcia w działaniach zapobiegawczych mających na celu unikanie zakażeń, w środkach dotyczących wód i środkach sanitarnych, a także w zakresie informowania i niedyskryminacji w dostępie i prawach; z zadowoleniem odnotowuje oświadczenie Komisji, że szczepionki przeciwko COVID-19 powinny zostać udostępnione na całym świecie i że UE podejmie wszelkie starania, aby tak się stało; |
| --- | --- |

6.

| 7. | przypomina, że w związku z pandemią COVID-19 państwa muszą dopilnować, aby ich reakcje obejmowały podejście uwzględniające aspekt płci i podejście intersekcjonalne w celu zagwarantowania prawa wszystkich kobiet i dziewcząt do życia wolnego od dyskryminacji i przemocy oraz do dostępu do potrzebnych im podstawowych usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego; |
| --- | --- |

7.

| 8. | przypomina, że pandemia doprowadziła również do ograniczenia monitorowania i dokumentowania naruszeń praw człowieka w skali globalnej; popiera międzynarodowe wysiłki mające na celu ocenę różnorodnych reakcji krajowych na pandemię pod względem ograniczania swobód politycznych, społecznych i gospodarczych oraz zmierzające do ustanowienia wspólnych opartych na prawach człowieka ram, które będą kształtować przyszłe reakcje na kryzysy sanitarne; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście utworzenie Globalnego Obserwatorium przez Komisję Europejską i Międzynarodowy Instytut Demokracji i Pomocy Wyborczej (IDEA); |
| --- | --- |

8.

| 9. | zdecydowanie potępia liczne przypadki dyskryminacji, nietolerancji, prześladowań i zabójstw ze względu na rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, klasę społeczną, niepełnosprawność, kastę, religię, przekonania, język, wiek, płeć, orientację seksualną, tożsamość płciową, ekspresję płciową i cechy płciowe, do których wciąż dochodzi w wielu państwach i społeczeństwach; potępia kierowanie do jednostek lub społeczności deklaracji i działań i przepełnionych nietolerancją i nienawiścią; uważa powszechne występowanie rasizmu, antysemityzmu i ksenofobii w wielu państwach za niedopuszczalne; nalega, aby rządy na całym świecie wyraźnie potępiały rasizm i dyskryminację oraz stosowały wobec nich podejście „zero tolerancji”; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla ogromne i rosnące zagrożenie dla praw człowieka, jakie pociągają za sobą zmiana klimatu, zniszczenie środowiska i utrata różnorodności biologicznej, gdyż pozbawiają ludzi podstawowego prawa do życia, w szczególności wskutek wyższego poziomu głodu na świecie, rozbieżności gospodarczych i społecznych, ograniczeń w dostępie do wody oraz dodatkowych zgonów spowodowanych niedożywieniem i wzmożonym rozprzestrzenianiem się chorób; podkreśla, że zmiana klimatu utrudnia także korzystanie z innych praw człowieka, w tym prawa do bezpieczeństwa żywnościowego, bezpiecznej wody pitnej i urządzeń sanitarnych, zdrowia, odpowiednich warunków mieszkaniowych, samostanowienia, pracy i rozwoju; zwraca ponadto uwagę na wynikające ze zmiany klimatu zagrożenia dla pokoju i bezpieczeństwa, ponieważ brak bezpieczeństwa żywnościowego i niedobór wody mogą prowadzić do rywalizacji o zasoby naturalne, a następnie do niestabilności i konfliktów w państwach i między nimi; zwraca szczególną uwagę na związek między tą eksploatacją zasobów naturalnych a finansowaniem konfliktów, wojen i przemocy, bezpośrednio lub pośrednio, w tym przez niektóre podmioty sektora prywatnego; podkreśla, że kraje najsłabiej rozwinięte są najbardziej narażone na zmianę klimatu, ponieważ najtrudniej jest im wytrzymać jej wyniszczające skutki, mimo że produkują mniej gazów cieplarnianych niż bogatsze kraje, mniej narażone na skutki zmiany klimatu; |
| --- | --- |

10.

| 11. | potwierdza, że propagowanie i ochrona praw człowieka oraz działania w dziedzinie klimatu i środowiska są ze sobą powiązane, ponieważ w szczególności międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka zapewnia dostęp do środków zaradczych i prawnych, które umożliwiają naprawienie szkód spowodowanych zmianą klimatu, wdrożenie środków w celu przeciwdziałania zmianie klimatu oraz pociągnięcie państw, przedsiębiorstw i osób do odpowiedzialności za ich reakcje na tę zmianę klimatu oraz działania przyczyniające się do dalszej degradacji środowiska; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że różnorodność biologiczna i prawa człowieka są ze sobą powiązane i wzajemnie od siebie zależne, i przypomina, że państwa mają wynikający z praw człowieka obowiązek ochrony różnorodności biologicznej, od której te prawa zależą, m.in. przez zapewnienie udziału obywateli w decyzjach dotyczących różnorodności biologicznej oraz umożliwienie dostępu do skutecznych środków zaradczych w przypadku utraty i degradacji różnorodności biologicznej; wyraża poparcie dla działań o charakterze normatywnym podejmowanych od niedawna na szczeblu międzynarodowym w odniesieniu do przestępstw przeciwko środowisku; zachęca zatem UE i państwa członkowskie, aby propagowały uznanie ekobójstwa za przestępstwo międzynarodowe na mocy Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK); |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla potrzebę zwrócenia szczególnej uwagi na pomoc dla osób przesiedlonych ze względów środowiskowych i z powodu zmiany klimatu; uważa za istotne, by na szczeblu międzynarodowym podjąć prace nad zdefiniowaniem w ramach ONZ pojęcia „osób przesiedlonych ze względów środowiskowych” w celu ustanowienia międzynarodowych ram prawnych i przyjęcia wspólnego podejścia do ochrony osób zobowiązanych do opuszczenia miejsca zamieszkania; przyznaje, że oddziaływanie zmiany klimatu na środowisko może nasilić przymusowe wysiedlenia, dlatego podkreśla konieczność szybkiego wdrożenia strategii politycznych umożliwiających ograniczenie skutków zmiany klimatu zgodnie z porozumieniem paryskim; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wyraża ogromne zaniepokojenie wylesianiem, nielegalną działalnością wydobywczą oraz produkcją niedozwolonych środków odurzających, w szczególności w Amazonii w 2019 r., gdyż lasy przyczyniają się do łagodzenia zmiany klimatu przez pochłanianie i składowanie dwutlenku węgla; podkreśla, że ludy tubylcze często są pierwszymi ofiarami wylesiania, które zagraża ich prawom m.in. do ziemi i dostępowi do kluczowych zasobów; podkreśla w związku z powyższym prawo do określania i ustanawiania priorytetów i strategii w zakresie własnego rozwoju oraz korzystania z własnej ziemi, własnego terytorium i innych własnych zasobów; podkreśla, że bezkarność w przypadku naruszeń praw ludów tubylczych przyczynia się do wylesiania, w związku z czym za niezbędne uważa pociągnięcie do odpowiedzialności podmiotów winnych tych naruszeń; zwraca uwagę, że nielegalna eksploatacja zasobów naturalnych może mieć poważne negatywne skutki dla praw społecznych, gospodarczych, kulturalnych, obywatelskich i politycznych społeczności lokalnych, w tym podstawowego prawa narodów do samostanowienia i zasady trwałej suwerenności w odniesieniu do ich zasobów naturalnych; |
| --- | --- |

14.

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje rosnące aspiracje i mobilizację obywateli, w szczególności młodszych pokoleń, do zmian politycznych i społecznych sprzyjających poszanowaniu praw człowieka, rządom demokratycznym, równości i sprawiedliwości społecznej, ambitniejszym działaniom w dziedzinie klimatu i lepszej ochronie środowiska; podkreśla, że w 2019 r. w każdym regionie świata pojawiły się masowe ruchy protestacyjne odzwierciedlające te aspiracje, domagające się zmian w instytucjonalnym i gospodarczym porządku społeczeństwa i przeciwdziałania zmianie klimatu oraz wspierające rozwój sprawiedliwszego społeczeństwa globalnego; potępia fakt, że w wielu krajach odbiera się obywatelom prawo do pokojowych manifestacji, wykorzystując w tym celu środki prawne, administracyjne i inne, takie jak tłumienie demonstracji przez użycie siły, nękanie i arbitralne zatrzymania; podkreśla, że w 2019 r. aresztowano setki pokojowo nastawionych manifestantów, a wielu z nich doświadczyło złego traktowania i arbitralnego zatrzymania oraz musiało zapłacić wysokie grzywny w wyniku procesów sądowych, w których nie przestrzegano minimalnych standardów proceduralnych; podkreśla znaczenie utrzymania pokojowego charakteru protestów i wyraża zaniepokojenie niektórymi radykalnymi ugrupowaniami, które wykorzystują demonstracje i działania podejmowane przez ruchy społeczne, aby przy ich okazji stosować przemoc i zakłócać codzienne życie obywateli; wzywa rządy do niestosowania nieproporcjonalnej siły wobec pokojowych demonstrantów i do pociągnięcia wszystkich sprawców takich czynów do odpowiedzialności; |
| --- | --- |

15.

| 16. | uważa, że uzasadnione postulaty społeczeństw, rodzin i jednostek wymagają reakcji politycznych opartych na pluralistycznym dialogu, który prowadzi do pozytywnych zmian; z drugiej strony potępia represjonowanie ruchów pokojowych, w szczególności przez nadużywanie siły przez funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa, stosowane przez niektóre rządy wobec ludności w celu stłumienia głosów dysydenckich lub krytycznych; |
| --- | --- |

16.

| 17. | uważa, że zabójstwa, ataki fizyczne i przypadki szkalowania, uwięzienie, groźby śmierci, nękanie, zastraszanie i ograniczanie wolności wypowiedzi są nadal systematycznie wykorzystywane na całym świecie przeciwko obrońcom praw człowieka, w tym obrończyniom praw człowieka, obrońcom praw religijnych i światopoglądowych, społecznościom lokalnym, grupom rdzennej ludności, obrońcom środowiska naturalnego i prawa do gruntów, organizacjom pozarządowym i działaczom społeczeństwa obywatelskiego, demaskatorom i dziennikarzom; zwraca uwagę, że obrończynie praw człowieka mierzą się z zagrożeniami związanymi z płcią; |
| --- | --- |

17.

| 18. | jest głęboko zaniepokojony wykorzystywaniem przez niektóre kraje represyjnych przepisów dotyczących cyberbezpieczeństwa i zwalczania terroryzmu do walki z obrońcami praw człowieka; podkreśla, że istnieją tendencje polityczne do pogłębiania nacjonalizmu i wypaczonego wykorzystywania religii dla zysku politycznego, które sprzyjają nietolerancji; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla, że obowiązkiem instytucji UE jest aktywne wspieranie organizacji i osób zaangażowanych w obronę demokracji i praw człowieka; domaga się sprawiedliwości i pociągnięcia do odpowiedzialności sprawców wszystkich ataków przeciwko obrońcom praw człowieka; apeluje do UE, aby wspierała i chroniła obrońców praw człowieka w całej ich różnorodności; podkreśla w tym względzie znaczenie działań Parlamentu mających na celu umożliwienie im wypowiadania się oraz wywarcia presji na władze państw trzecich, aby bezzwłocznie i bezwarunkowo zwolniły obrońców praw człowieka zatrzymanych z powodu prowadzonych przez nich działalności; popiera działania europejskich fundacji politycznych na rzecz wzmocnienia procesów demokratycznych i promowania nowego pokolenia przywódców politycznych na całym świecie; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wyraża głębokie zaniepokojenie utrzymującą się plagą wojen i konfliktów zbrojnych oraz przypadków przedłużającej się okupacji lub aneksji terytoriów, które prowadzą do poważnych naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka, w szczególności ludobójstwa, masowych zabójstw, przymusowych wysiedleń ludności cywilnej, w tym mniejszości religijnych, a także stosowania przemocy seksualnej, w szczególności wobec kobiet i dzieci; zdecydowanie potępia zaangażowanie władz dyktatorskich lub autorytarnych w wojny zastępcze i podkreśla, że wstępnym warunkiem trwałego pokoju są wynegocjowane rozwiązania polityczne; wyraża głębokie zaniepokojenie nasileniem się międzynarodowych napięć politycznych, a także – w niektórych regionach świata – wzmożoną aktywnością niepaństwowych ugrupowań zbrojnych i organizacji terrorystycznych oraz wzrostem przemocy na tle światopoglądowym; |
| --- | --- |

20.

| 21. | ubolewa nad faktem, że podczas gdy ONZ obchodziła w 2020 r. 75. rocznicę istnienia, szereg rządów, którym przyświecały partykularne interesy, poczyniło kroki mające na celu przeciwdziałanie podejmowanym w ramach multilateralizmu i współpracy międzynarodowej wysiłkom na rzecz pokoju, rozwiązywania konfliktów i ochrony praw człowieka w oparciu o cele i zasady określone w Powszechnej deklaracji praw człowieka, prawie międzynarodowym, Karcie Narodów Zjednoczonych i akcie końcowym z Helsinek; krytykuje brak wspólnego międzynarodowego przywództwa ze strony państw demokratycznych w celu konsekwentnego reagowania na poważne naruszenia międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka oraz w celu łączenia sił, aby wspierać prawa człowieka, demokrację i międzynarodowy ład oparty na zasadach, oraz apeluje do UE i państw członkowskich o wypełnienie tej luki w przywództwie; |
| --- | --- |

21.

| 22. | ubolewa nad trudną sytuacją migrantów i uchodźców na całym świecie, w szczególności przesiedlonych kobiet, dzieci, osób z niepełnosprawnościami i osób cierpiących na choroby przewlekłe, osób o różnych orientacjach seksualnych oraz osób należących do prześladowanych mniejszości etnicznych, religijnych i wyznaniowych, które znajdują się wśród najsłabszych grup; zwraca uwagę, że liczbę migrantów międzynarodowych w 2019 r. oszacowano na niemal 272 mln (5), co odpowiada 3,5 % ludności świata, z czego ponad 20 mln stanowili uchodźcy (6), oraz że w ciągu ostatnich dwóch lat miały miejsce przesiedlenia i przepływy migracyjne na dużą skalę; odnotowuje wzrost liczby osób ubiegających się o azyl w 2019 r., które wnioskowały o ochronę międzynarodową w państwach członkowskich UE-27 (7) w wyniku represji i naruszeń praw człowieka ze strony m.in. dyktatur, które nielegalnie sprawują władzę polityczną; potępia środki polityczne, które ograniczają prawa człowieka przysługujące migrantom i uchodźcom oraz stwarzają zagrożenie dla ich bezpieczeństwa i życia; zdecydowanie potępia przypadki dyskryminacji, nietolerancji, prześladowań i zabójstw związanych z migracją lub statusem uchodźcy; potępia negatywną tendencję do nękania tych, którzy udzielają pomocy migrantom i uchodźcom oraz bronią przysługujących im praw człowieka, oraz do kryminalizacji ich pracy; |
| --- | --- |

22.

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wysiłki na rzecz propagowania praw kobiet i dziewcząt zyskały większe znaczenie na całym świecie; odnotowuje jednak, że w żadnym kraju na świecie nie osiągnięto jeszcze równouprawnienia płci; |
| --- | --- |

23.

| 24. | podkreśla, że w każdym regionie świata, również w UE, utrzymują się powszechna przemoc ze względu na płeć, w tym kobietobójstwo, i dyskryminacja, która wynika z różnic w traktowaniu mężczyzn i kobiet, nierównych norm dotyczących płci i układu sił, praktyk kulturowych, takich jak dyskryminacja kastowa lub od dawna istniejące dyskryminujące systemy prawne, a także z działań propagandowych i dezinformacyjnych podważających prawa kobiet; potępia wykorzystywanie kobiet poprzez handel ludźmi i wszelkie formy przemocy uwarunkowanej płcią, w tym przemoc seksualną, fizyczną i psychologiczną, które należą do najpowszechniejszych i systematycznych naruszeń praw człowieka; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wskazuje ponadto na stosowanie przemocy seksualnej wobec kobiet ze względu na ich poglądy, religię, przekonania filozoficzne, orientację seksualną lub aktywizm w obronie praw człowieka; podkreśla, że kobiety i dziewczęta należące do mniejszości etnicznych, religijnych i światopoglądowych są podwójnie narażone na przemoc i dyskryminację ze względu na płeć; przypomina, że przemoc wobec lesbijek i kobiet biseksualnych, przybierająca formę tzw. gwałtów korekcyjnych, pozostaje problemem systemowym w niektórych krajach ze względu na stygmatyzację społeczną i dyskryminujące systemy prawne; |
| --- | --- |

25.

| 26. | potępia trwający regres w obszarze równouprawnienia płci i praw kobiet, w tym wszelkie próby wycofania dotychczasowych uprawnień i zabezpieczeń w dziedzinie zdrowia i praw reprodukcyjnych i seksualnych, a także przepisy, strategie polityczne i praktyki, które nadal odbierają lub ograniczają takie prawa w wielu krajach na świecie; potępia w związku z powyższym odmowę dostępu do przystępnej cenowo, wysokiej jakości kompleksowej edukacji seksualnej, usług planowania rodziny, nowoczesnych metod antykoncepcyjnych, bezpiecznej i legalnej opieki aborcyjnej oraz opieki zdrowotnej nad matką, a także nadużycia i niewłaściwe traktowanie kobiet w placówkach opieki zdrowotnej nad matką, opieki przedporodowej i poporodowej oraz przymusowe praktyki w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, które nie zapewniają poszanowania swobodnej i świadomej zgody kobiet; podkreśla potrzebę ochrony rodziców znajdujących się w trudnej sytuacji, w szczególności rodziców samotnie wychowujących dzieci oraz mających duże rodziny, aby pomóc im uniknąć ubóstwa i wykluczenia społecznego; wskazuje na potrzebę stworzenia otoczenia społeczno-gospodarczego i warunków społeczno-gospodarczych, które umożliwią rodzicom dalszy rozwój kariery zawodowej; |
| --- | --- |

26.

| 27. | podkreśla potrzebę ochrony matek znajdujących się w trudnej sytuacji, w szczególności matek samotnie wychowujących dzieci, aby zapobiegać ubóstwu i wykluczeniu społecznemu; wskazuje na potrzebę stworzenia otoczenia społeczno-gospodarczego i warunków społeczno-gospodarczych, aby umożliwić matkom dalszy rozwój kariery zawodowej; |
| --- | --- |

27.

| 28. | potępia rządy na całym świecie, które sprzeciwiają się postulatom kobiet domagających się równych praw lub podsycają negatywne reakcje na te postulaty; podkreśla znaczącą rolę, jaką kobiety odgrywają przez swój aktywizm w ruchach politycznych i społecznych, oraz ubolewa, że płacą za to wysoką cenę, będąc ofiarami przemocy spowodowanej brutalnymi represjami i wojną oraz ofiarami wykorzystywania seksualnego w trakcie konfliktów zbrojnych; |
| --- | --- |

28.

| 29. | wyraża głębokie zaniepokojenie dalszym występowaniem poważnych naruszeń praw człowieka w stosunku do dzieci na całym świecie w 2019 r. – roku, w którym obchodzono 30. rocznicę uchwalenia Konwencji o prawach dziecka – a mianowicie pracy dzieci, wczesnych i przymusowych małżeństw, handlu dziećmi i ich wykorzystywania, w tym do celów seksualnych, poboru lub werbunku dzieci do ugrupowań zbrojnych, wykorzystywania dzieci-żołnierzy w konfliktach zbrojnych, wykorzystywania seksualnego dzieci i zmuszania ich do prostytucji, rozdzielania rodzin i zatrzymywania dzieci, w tym z powodów związanych z imigracją, a także wyzwań, z którymi borykają się dziewczęta w związku z przemocą seksualną i przemocą ze względu na płeć, wczesną ciążą, zakażeniem HIV oraz przedwczesnym kończeniem nauki; ubolewa, że w związku z pandemią wiele dzieci i osób młodych musiało podjąć pracę w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb i utrzymania swoich gospodarstw domowych, a w rezultacie musiało przerwać naukę; podkreśla, że ten niepożądany rozwój sytuacji powoduje regres w edukacji szkolnej dzieci; |
| --- | --- |

29.

| 30. | wyraża głęboki smutek z powodu ataków terrorystycznych i zamachów bombowych dokonanych w pierwszej połowie 2019 r., wymierzonych w osoby wierzące i w ich miejsca kultu, które należy zachować i chronić, oraz potępia te czyny; jest zaniepokojony faktem, że te straszliwe czyny zbiegły się w czasie z kampaniami nienawiści prowadzonymi przez niektórych przywódców politycznych i określone grupy terrorystyczne, których celem jest odmowa lub ograniczenie prawa do wolności myśli, sumienia, religii lub przekonań; apeluje do państw, aby promowały wolność myśli, sumienia, religii lub przekonań i chroniły zagrożone mniejszości religijne i światopoglądowe, podejmując bezzwłoczne działania przeciwko sprawcom przemocy lub podżegania do nienawiści; |
| --- | --- |

30.

Propagowanie i ochrona demokracji i praw człowieka w centrum polityki zagranicznej UE

| 31. | przypomina, że zgodnie z art. 2 TUE Unia opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, solidarności, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka; podkreśla, że propagowanie tych wartości w działaniach zewnętrznych, wspieranie demokracji, państwa prawnego, powszechności i niepodzielności praw człowieka oraz przestrzeganie zasad Karty Narodów Zjednoczonych i prawa międzynarodowego leży u podstaw wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE, zgodnie z art. 21 TUE i strategicznym interesem Unii, oraz powinno być skutecznie i spójnie odzwierciedlone we wszystkich obszarach stosunków Unii z państwami trzecimi; |
| --- | --- |

31.

| 32. | podkreśla, jak ważne jest, aby Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) i Komisja sprzeciwiały się naruszeniom praw człowieka oraz by skutecznie i głośno reagowały wszędzie, gdzie do nich dochodzi, w tym w bliskich krajach partnerskich, a także by ustawicznie podnosiły świadomość i wiedzę urzędników UE i jej państw członkowskich w zakresie praw człowieka i równouprawnienia płci; przypomina, że skuteczne zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego i znaczący dialog z nim stanowią kluczowy element udanej polityki w dziedzinie praw człowieka; wzywa wszystkie delegatury UE i ich punkty kontaktowe ds. praw człowieka do konsekwentnego wywiązywania się z obowiązku spotkań z obrońcami i obrończyniami praw człowieka i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, odwiedzania zatrzymanych działaczy, dysydentów demokratycznych i obrońców praw człowieka, monitorowania ich procesów i opowiadania się za ich ochroną w terenie; wzywa również delegatury UE do ułatwiania takich działań, gdy są one podejmowane przez posłów do PE w ramach oficjalnych wyjazdów służbowych Parlamentu Europejskiego; podkreśla, jak ważne jest, aby zająć się nie tylko skutkami, lecz także podstawowymi przyczynami naruszeń praw człowieka; |
| --- | --- |

32.

Działania UE na szczeblu wielostronnym

| 33. | wzywa UE i państwa członkowskie do opracowania wyrazistej strategii przeciwdziałania rosnącemu wycofywaniu się państwa i oporowi wobec międzynarodowych ram praw człowieka, zgodnie ze sformułowanymi w Planie działania UE dotyczącym praw człowieka i demokracji zobowiązaniami do multilateralizmu, a także do przeciwdziałania podejmowanym na szczeblu międzynarodowym próbom podważania koncepcji praw człowieka przedstawionej w Powszechnej deklaracji praw człowieka; podkreśla, że jego zdaniem międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka i obietnica osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju do 2030 r. powinny pozostać podstawą wszystkich działań; zaleca, aby UE kontynuowała wysiłki polegające na nawiązywaniu stosunków z państwami i zainteresowanymi stronami, które mogą podzielać te same wartości co UE lub nie, aby zachować lub rozwijać międzynarodowe standardy praw człowieka, zgodnie z art. 21 TUE; |
| --- | --- |

33.

| 34. | apeluje do państw członkowskich, by zwiększyły skuteczność polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE przez stosowanie zasady głosowania większością kwalifikowaną w Radzie, zwłaszcza w kwestiach dotyczących praw człowieka, a w szczególności w sprawach objętych Planem działania UE dotyczącym praw człowieka i demokracji oraz przy przyjmowaniu sankcji; apeluje do państw członkowskich, by na forach wielostronnych przyjmowały jednolite, zdecydowane stanowisko UE oraz działały zgodnie w obliczu kryzysów niosących ze sobą wyzwania dla podstawowych wartości Unii Europejskiej i jej interesów, ponieważ tylko w ten sposób Unia może odgrywać wiodącą rolę na arenie międzynarodowej i wykorzystywać swoje wpływy do powodowania pozytywnych zmian i bardziej skoordynowanej odpowiedzi na globalne wyzwania, przede wszystkim związane z propagowaniem i ochroną praw człowieka oraz ze środowiskiem i klimatem; |
| --- | --- |

34.

| 35. | powtarza, że UE będzie uznawana, wiarygodna i skuteczna na arenie międzynarodowej tylko wtedy, gdy jej podstawowe wartości, w szczególności poszanowanie wolności, demokracji, praw człowieka, praworządności i równouprawnienia, będą wiarygodne w działaniach zewnętrznych, a będzie to możliwe tylko w przypadku, gdy UE zapewni wewnętrzną i zewnętrzną spójność swojej polityki w tych kwestiach; wzywa UE i jej państwa członkowskie do dawania przykładu i ścisłego przestrzegania praw człowieka, zapewnienia spójności w obronie i przestrzeganiu swoich wartości oraz sprzyjających warunków działalności społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

35.

| 36. | ubolewa nad faktem, że autorytarne reżimy nadużywają instytucji wielostronnych, dążąc do zneutralizowania wielostronnych instytucji i mechanizmów chroniących prawa człowieka pod względem ich zdolności do pociągania państw do odpowiedzialności za naruszenia praw człowieka; apeluje do UE i jej państw członkowskich o współpracę z podobnie myślącymi demokratycznymi sojusznikami w celu wsparcia reformy instytucji wielostronnych, zwiększającej ich odporność na niekorzystne oddziaływanie autorytarnych rządów; ubolewa także, że miejsca w Radzie Praw Człowieka ONZ (UNHRC) są często zajmowane przez państwa znane z poważnych naruszeń praw człowieka, oraz apeluje do państw członkowskich UE, aby zachowywały podczas głosowań jak najdalej posuniętą ostrożność oraz by unikały popierania kandydatury w UNHRC krajów dopuszczających się ewidentnego łamania praw człowieka; |
| --- | --- |

36.

| 37. | uważa, że prowadzony z państwami trzecimi dialog dotyczący praw człowieka może stanowić użyteczne narzędzie dwustronnego zaangażowania w promowanie i ochronę praw człowieka, o ile dialog ten jest prowadzony w sposób ukierunkowany na wyniki i regularnie poddawany przeglądowi; przypomina, że wytyczne UE dotyczące prowadzenia dialogu na temat praw człowieka określają szereg kryteriów umożliwiających rozpoczęcie dialogu, w tym „zakres, w jakim rząd jest skłonny poprawić sytuację, stopień zaangażowania rządu w przestrzeganie międzynarodowych konwencji praw człowieka, gotowość rządu do współpracy z procedurami i mechanizmami ONZ w zakresie praw człowieka, a także stosunek rządu do społeczeństwa obywatelskiego”; wzywa ESDZ do prowadzania regularnej oceny każdego dialogu, jak przewidziano w wytycznych UE; podkreśla znaczenie omawiania indywidualnych przypadków w ramach dialogu na temat praw człowieka oraz zapewnienia odpowiednich działań następczych i przejrzystości w odniesieniu do tych przypadków; |
| --- | --- |

37.

Specjalny Przedstawiciel UE ds. Praw Człowieka

| 38. | z zadowoleniem przyjmuje mianowanie w dniu 28 lutego 2019 r. Eamona Gilmore’a Specjalnym Przedstawicielem UE ds. Praw Człowieka; przypomina, że mianowanie Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka powinno być poprzedzone wysłuchaniem przed Parlamentem; zachęca Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka, by kontynuował wysiłki dyplomatyczne mające na celu zwiększenie skuteczności polityki UE w zakresie praw człowieka, umocnienie sojuszy międzynarodowych promujących agendę praw człowieka oraz przekonanie rozmówców na całym świecie do przyjęcia i wdrożenia polityki zgodnej z najwyższymi standardami demokracji, praw człowieka, praworządności i dobrych rządów, a także z prawem międzynarodowym i normami międzynarodowymi, w szczególności w dziedzinie międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego sądownictwa karnego; zaleca ponadto, aby Specjalny Przedstawiciel UE ds. Praw Człowieka podwoił wysiłki na rzecz zapewnienia w UE wewnętrznej spójności w kształtowaniu i realizacji polityki zagranicznej UE w zakresie praw człowieka; domaga się, aby jego sprawozdania regularnie składane Radzie były udostępnianie także Parlamentowi; apeluje do UE o poprawę widoczności Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka oraz przejrzystości jego działań i misji, w tym za pośrednictwem poświęconej mu sekcji na stronie internetowej ESDZ, o nadanie temu stanowisku stałego charakteru oraz przyznanie mu odpowiednich zasobów i możliwość publicznej wypowiedzi w celu przedstawiania sprawozdań z efektów wizyt w państwach trzecich i przedstawiania stanowisk UE w kwestiach związanych z prawami człowieka, w ramach ogólnej reformy stanowiska Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka; |
| --- | --- |

38.

Umowy międzynarodowe

| 39. | ponawia apel o systematyczne włączanie klauzul praw człowieka do wszystkich umów międzynarodowych, a w szczególności do umów dotyczących handlu i stowarzyszenia, między UE a państwami trzecimi oraz o ich należyte egzekwowanie i monitorowanie, w tym za pomocą mierzalnych punktów odniesienia i regularnie prowadzonych ocen skutków, z udziałem Parlamentu i społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla, że w klauzulach tych należy przewidzieć mechanizmy zapewniające ich skuteczne egzekwowanie oraz procedury określające jasne i wiarygodne konsekwencje naruszenia umów, w tym zawieszenie umów lub – w ostateczności – wycofanie się UE z umów; apeluje o lepszą koordynację i komunikację między wyspecjalizowanymi podmiotami odpowiedzialnymi za odnośne obszary polityki, takie jak handel i prawa człowieka, aby skuteczniej włączać aspekty związane z prawami człowieka do polityki handlowej i inwestycyjnej; apeluje o pilne ustanowienie niezależnych mechanizmów monitorowania przestrzegania praw człowieka w odniesieniu do umów handlowych i dotyczących inwestycji zagranicznych, a także niezależnego mechanizmu rozpatrywania skarg, aby zapewnić zainteresowanym obywatelom i podmiotom lokalnym skuteczny środek odwoławczy; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla, że promowanie i ochronę demokracji i praw człowieka w państwach trzecich można skutecznie zapewnić dzięki wykorzystaniu warunkowości unijnych zachęt gospodarczych i politycznych, takich jak dostęp do finansowania unijnego, przyznanie ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP) i dalszych ułatwień celnych oraz zapewnienie zniesienia przez UE wiz Schengen; przypomina w związku z tym, że zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1806 Komisja powinna między innymi monitorować sytuację w zakresie praw człowieka w państwach trzecich zwolnionych z obowiązku wizowego i regularnie przedstawiać Parlamentowi sprawozdania na ten temat, a także powinna zawieszać to zwolnienie w przypadku naruszeń w danym kraju; |
| --- | --- |

40.

Instrument Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej

| 41. | wzywa do przeznaczenia adekwatnego budżetu na działania i wsparcie na rzecz promowania i ochrony demokracji i praw człowieka w ramach Instrumentu Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej (ISWMR), odpowiadającego poziomowi zaangażowania i ambicji Unii; |
| --- | --- |

41.

| 42. | zwraca się do Komisji, by monitorowała osiąganie celów ISWMR i włączyła do swojego sprawozdania rocznego z realizacji tych celów rozdział dotyczący poszanowania praw człowieka przez kraje partnerskie korzystające z finansowania w ramach Instrumentu i zachowania przez te kraje zgodności z art. 8 Instrumentu – Zasady ogólne; wzywa Komisję do zaproponowania odpowiednich środków, w tym zawieszenia finansowania UE na rzecz podmiotów państwowych i przekierowania pomocy do społeczeństwa obywatelskiego, w przypadku gdy beneficjenci poważnie naruszają prawa człowieka lub zasady ISWMR; apeluje o większą przejrzystość w odniesieniu do dotyczących praw człowieka postanowień w umowach w sprawie finansowania oraz o doprecyzowanie mechanizmu i kryteriów zawieszania takich umów w razie naruszenia praw człowieka, zasad demokracji i praworządności oraz w poważnych przypadkach korupcji; apeluje do Komisji, aby całkowicie wstrzymała się od wsparcia budżetowego rządów krajów trzecich jako sposobu działania w krajach, w których dochodzi do powszechnych naruszeń praw człowieka, a obrońcy praw człowieka są represjonowani; |
| --- | --- |

42.

| 43. | wzywa UE do podjęcia szczególnych starań w celu oceny wszelkich naruszeń związanych z jej strategiami politycznymi, projektami i nakładami finansowymi w państwach trzecich oraz w celu zapobiegania takim naruszeniom, w tym przez stworzenie mechanizmu składania skarg przeznaczonego dla osób lub grup, których prawa mogły zostać naruszone w wyniku działań UE w tych państwach; |
| --- | --- |

43.

| 44. | przyjmuje z zadowoleniem nieocenioną pomoc zapewnianą na świecie organizacjom społeczeństwa obywatelskiego w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka, który stanowił sztandarowy instrument Unii Europejskiej we wdrażaniu jej zewnętrznej polityki w zakresie praw człowieka; apeluje o jeszcze większe finansowanie społeczeństwa obywatelskiego i praw człowieka za pomocą globalnego instrumentu, który ma go zastąpić; |
| --- | --- |

44.

| 45. | zwraca się do Komisji o ustanowienie, we współpracy z ESDZ, ram rocznej sprawozdawczości dokonywanej przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) w zakresie jego operacji poza UE w odniesieniu do zgodności z ogólnymi zasadami określającymi działania zewnętrzne Unii, o których mowa w art. 21 TUE, oraz z ramami strategicznymi i planem działania UE na rzecz praw człowieka; apeluje do Komisji o zadbanie o to, aby projekty wspierane przez EBI były zgodne z polityką i zobowiązaniami UE w zakresie praw człowieka oraz aby istniały mechanizmy rozliczalności dla osób dopuszczających się naruszeń mających związek z działalnością EBI; wzywa EBI do dalszego rozwijania jego polityki w zakresie standardów społecznych w kierunku polityki w dziedzinie praw człowieka w obszarze bankowości; apeluje, aby oceny projektów uwzględniały punkty odniesienia dotyczące praw człowieka; |
| --- | --- |

45.

Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji

| 46. | wyraża zadowolenie z przyjęcia Planu działania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji na lata 2020–2024; wyraża rozczarowanie, że ESDZ nie poświęciła należytej uwagi propozycji Parlamentu i jego Podkomisji Praw Człowieka dotyczącej aktywnego udziału w przygotowaniu tego planu działania w duchu dobrej współpracy międzyinstytucjonalnej; |
| --- | --- |

46.

| 47. | zwraca się do ESDZ i Komisji, by prowadziły regularne konsultacje ze społeczeństwem obywatelskim i by podjęły zorganizowany i regularny dialog z właściwymi organami Parlamentu w sprawie wdrożenia nowego planu działania, tak aby umożliwić Parlamentowi odgrywanie jego roli w działaniach przewidzianych w tym planie, w szczególności przez dyplomację parlamentarną, oraz skuteczne pełnienie roli kontrolnej; zaleca ustanowienie zestawu punktów odniesienia i wskaźników postępów, aby skutecznie monitorować realizację planu działania; apeluje do ESDZ o składanie sprawozdań z postępów w realizacji celów planu działania względem tych punktów odniesienia; zwraca się do ESDZ o regularne śledzenie rezolucji i debat Parlamentu istotnych dla realizacji planu działania; domaga się, aby państwa członkowskie przyjęły odpowiedzialność za plan działania i wnosiły wkład do sprawozdania rocznego z jego wdrażania przez zgłaszanie własnych działań prowadzonych na mocy tego strategicznego dokumentu; |
| --- | --- |

47.

Reagowanie na globalne wyzwania związane z prawami człowieka i demokracją

Rządy demokratyczne i przestrzeń sprzyjająca społeczeństwu obywatelskiemu

| 48. | jest zdania, że rządy demokratyczne i praworządność są na całym świecie przedmiotem ataku wskutek połączenia takich czynników jak nasilenie się autorytaryzmu i populizmu, wzrost nierówności i ubóstwa, presja wywierana na społeczeństwo obywatelskie, rozprzestrzenianie fałszywych informacji, dezinformacja, zagrożenia dla cyberbezpieczeństwa i wojna hybrydowa, ingerencja polityczna i kampanie prowadzone przez podmioty zewnętrzne, utrata wiarygodności instytucji publicznych, polaryzacja społeczeństw i osłabienie organizacji zbiorowych broniących interesu publicznego; podkreśla również, że ataki na wolność mediów i próby manipulowania dyskursem publicznym poprzez rozpowszechnianie fałszywych informacji w mediach społecznościowych nigdy nie były tak częste i tak silne jak obecnie; wyraża zaniepokojenie faktem, że praktyki autorytarne, takie jak stygmatyzowanie podmiotów społeczeństwa obywatelskiego jako „obcych agentów”, są naśladowane i rozpowszechniają się na całym świecie; |
| --- | --- |

48.

| 49. | apeluje do UE i jej państw członkowskich, by dalej wspierały wzmacnianie instytucji demokratycznych oraz przejrzystych i wiarygodnych procesów wyborczych na całym świecie, by zachęcały do demokratycznej debaty i jej sprzyjały, by przeciwdziałały nierównościom, zapewniały pracę organizacji społeczeństwa obywatelskiego, wspierały dialog między różnymi grupami społeczeństwa, zwalczały korupcję i bezkarność oraz umacniały niezawisłość i bezstronność sądownictwa, a także mechanizm rozliczalności; wzywa UE do jeszcze większych wysiłków na rzecz obserwacji wyborów oraz do ściślejszej współpracy z organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza organizacjami o szczególnym znaczeniu, takimi jak Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie; |
| --- | --- |

49.

| 50. | podkreśla, że korupcja i naruszenia praw człowieka są ze sobą wzajemnie powiązane; apeluje do UE, aby włączyła walkę z korupcją do swojego programu na rzecz praw człowieka; powtarza, że obowiązkiem UE jest ochrona stowarzyszeń antykorupcyjnych, dziennikarzy śledczych i sygnalistów, którzy dążą do ujawnienia korupcji i nadużyć finansowych; |
| --- | --- |

50.

Działania w dziedzinie klimatu a prawa człowieka

| 51. | potwierdza, że propagowanie i ochrona praw człowieka oraz działania w dziedzinie klimatu i środowiska są ze sobą powiązane, ponieważ w szczególności międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka zapewnia dostęp do środków prawnych, które umożliwiają naprawienie szkód spowodowanych zmianą klimatu, wdrożenie środków w celu przeciwdziałania zmianie klimatu oraz pociągnięcie państw, w szczególności tych najbardziej zanieczyszczających, przedsiębiorstw i decydentów do odpowiedzialności za ich reakcje na zmianę klimatu; |
| --- | --- |

51.

| 52. | popiera inkluzywne i oparte na prawach podejście do pobudzania działań w dziedzinie klimatu, które zapewnia udział społeczeństwa i dostęp do wymiaru sprawiedliwości przy podejmowaniu, wdrażaniu i przeglądzie decyzji politycznych związanych ze zmianą klimatu i jej skutkami; stwierdza, że walka ze zmianą klimatu idzie w parze ze wspieraniem i ochroną tych, którzy bronią planety i jej zasobów naturalnych, w tym obrońców ziemi i środowiska naturalnego oraz społeczności tubylczych; |
| --- | --- |

52.

Podejście UE do konfliktów, odpowiedzialności za naruszenia praw człowieka i walki z bezkarnością

| 53. | podkreśla złożoność współczesnych konfliktów, które często rozwijają się wewnętrznie na szczeblu krajowym lub regionalnym, czasem w formie ataków hybrydowych lub cyberataków, obejmują wiele stron, w tym organizacje terrorystyczne i podmioty niepaństwowe, i mają katastrofalne konsekwencje humanitarne, w szczególności z powodu trudności w odróżnieniu walczących od nieuczestniczących w działaniach zbrojnych; apeluje do UE, by reagowała na konflikty w sposób bardziej zdecydowany – zajmowała się ich pierwotnymi przyczynami, inwestowała w zapobieganie konfliktom i wysiłki mediacyjne, poszukiwała przestrzeni umożliwiającej rozwiązania polityczne i utrzymywała ją, tworzyła sojusze z państwami i organizacjami regionalnymi o podobnych poglądach, udzielała dodatkowej pomocy finansowej i technicznej oraz udostępniała personel na rzecz misji cywilnych lub wojskowych misji operacyjnych mających na celu utrzymanie pokoju oraz by promowała inicjatywy budujące zaufanie między walczącymi stronami; wzywa również UE do zapewnienia włączenia perspektywy płci do wszystkich tych działań, zwiększenia roli kobiet i młodzieży w zapobieganiu konfliktom i ich rozwiązywaniu, a także w operacjach utrzymywania pokoju, pomocy humanitarnej i odbudowy po zakończeniu konfliktu, sprawiedliwości okresu przejściowego oraz promowaniu praw człowieka i reform demokratycznych; wzywa również UE do zajęcia się problemem handlu ludźmi oraz przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć, a także do zapewnienia stałego dostępu do podstawowych i ratujących życie usług zdrowotnych; podkreśla znaczenie zapewnienia spójności polityki UE w odniesieniu do sytuacji okupacji lub aneksji terytorium; przypomina, że międzynarodowe prawo humanitarne powinno wyznaczać kierunek polityki UE w odniesieniu do wszystkich takich sytuacji, w tym w przypadku przedłużającej się okupacji; |
| --- | --- |

53.

| 54. | apeluje do wszystkich rządów o zapewnienie swobodnego dostępu do wszystkich swoich terytoriów obserwatorom międzynarodowym, w tym Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz przedstawicielom specjalnych procedur ONZ; podkreśla znaczenie zapewnienia niezakłóconego dostępu kluczowym międzynarodowym organizacjom humanitarnym i międzynarodowym obserwatorom do obszarów dotkniętych trwającymi konfliktami i atakami zbrojnymi; |
| --- | --- |

54.

| 55. | wzywa państwa członkowskie do ścisłego przestrzegania postanowień art. 7 Traktatu ONZ o handlu bronią („Wywóz i ocena wywozu”) oraz Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu uzbrojenia przez odmowę jakiegokolwiek transferu broni i urządzeń dozorowania, który stwarzałby ryzyko, że państwo przywozu lub podmioty niepaństwowe mogą dopuścić się poważnych naruszeń praw człowieka lub międzynarodowego prawa humanitarnego lub ułatwić takie naruszenia, w tym w kontekście Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju; |
| --- | --- |

55.

| 56. | wzywa państwa członkowskie do ustanowienia filaru praw człowieka w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju, który obejmowałby m.in. cel polegający na wzmocnieniu pozycji i wspieraniu społeczeństwa obywatelskiego, w tym za pośrednictwem programów, w których fundusze przeznaczone są specjalnie na wspieranie obrońców praw człowieka jako podmiotów przyczyniających się do budowania pokoju; wzywa państwa członkowskie do rozważenia możliwości włączenia obowiązkowych gwarancji dotyczących praw człowieka i ocen skutków do przyszłego Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju, w tym zgodności z solidnymi ramami polityki należytej staranności w zakresie praw człowieka w kwestiach dotyczących obrony i bezpieczeństwa, na wzór polityki ONZ dotyczącej należytej staranności w odniesieniu do praw człowieka; |
| --- | --- |

56.

| 57. | potwierdza niezachwiane poparcie dla Międzynarodowego Trybunału Karnego i wzywa państwa-strony statutu rzymskiego do zapewnienia MTK odpowiednich środków finansowych, by umożliwić mu realizację zadań w ramach jego mandatu; wzywa MTK do kontynuowania prac w sposób bezstronny i niezależny; wzywa UE i jej państwa członkowskie, aby zachęcały wszystkich członków ONZ do ratyfikacji i wdrożenia statutu rzymskiego; wzywa sygnatariuszy statutu rzymskiego do współpracy z MTK; uważa ataki na MTK za godne ubolewania oraz potępia sankcje indywidualne nałożone na jego personel, w szczególności sankcje wobec głównego prokuratora MTK, które są nie do przyjęcia; wzywała państwa-strony do podjęcia konkretnych działań, aby dążyć do zniesienia tych sankcji i wspierać osoby, na które je nałożono; podkreśla, że MTK jest jedyną instytucją międzynarodową, która może ścigać niektóre z najstraszliwszych zbrodni na świecie i bronić ofiar, które nie mogą zwrócić się nigdzie indziej; uznaje prace wykonane w ramach niezależnego przeglądu eksperckiego, którego celem było określenie obszarów wymagających reform, oraz wzywa MTK do podjęcia wszystkich niezbędnych środków służących poprawie wyników, skuteczności i pozytywnego wpływu Trybunału, zwłaszcza na społeczności i ofiary, na które jego prace mają wpływ; zwraca się do UE i państw członkowskich o dalszą ochronę niezależności i bezstronności MTK przed atakami, które mają na celu utrudnianie funkcjonowania międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych; wzywa Komisję i ESDZ, by zastanowiły się, jak można przyczynić się do walki z międzynarodową przestępczością, pomóc ofiarom naruszeń międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego w uzyskaniu dostępu do międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości oraz w uzyskaniu zadośćuczynienia i odszkodowania, w tym przez rozwijanie zdolności państw członkowskich i krajów trzecich do stosowania zasady jurysdykcji uniwersalnej w krajowych systemach prawnych, a także by przedstawiły nowe narzędzia w tym względzie; |
| --- | --- |

57.

| 58. | ponawia apel do wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, aby wyznaczył specjalnego przedstawiciela UE ds. międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości, mającego uprawnienia do propagowania i reprezentowania zaangażowania UE w walkę z bezkarnością oraz uwzględniania tego zaangażowania we wszystkich aspektach polityki; |
| --- | --- |

58.

| 59. | wzywa państwa członkowskie i sieć punktów kontaktowych UE ds. ścigania ludobójstwa, by wsparły zespół śledczy ONZ w gromadzeniu, zabezpieczaniu i przechowywaniu dowodów zbrodni popełnianych obecnie lub popełnionych bardzo niedawno, tak by pamięć o nich nie zaginęła; |
| --- | --- |

59.

| 60. | wskazuje na potrzebę zapewnienia sprawiedliwości dla wszystkich ofiar naruszeń międzynarodowych praw człowieka i prawa humanitarnego, a w świetle wszystkich trwających konfliktów zbrojnych wzywa do niezwłocznego zaprzestania działań wojennych; podkreśla również, że społeczność międzynarodowa ponosi odpowiedzialność za położenie kresu bezkarności oraz rażącym naruszeniom praw, których dopuszczono się w wielu krajach; |
| --- | --- |

60.

| 61. | wyraża poważne zaniepokojenie stosowaniem przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć jako narzędzia wojny; zaznacza, że przestępstwa seksualne oraz przemoc uwarunkowana płcią zostały sklasyfikowane w statucie rzymskim jako zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości lub czyny mające znamiona ludobójstwa lub tortur; apeluje o skoordynowane działanie zmierzające do tego, aby położyć kres stosowaniu przemocy seksualnej jako narzędzia wojny; z zadowoleniem przyjmuje rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2467 w sprawie przemocy seksualnej w konfliktach zbrojnych oraz wszystkie powiązane rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ, począwszy od rezolucji nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w której Rada Bezpieczeństwa ONZ potwierdziła, że zobowiązuje się zapobiegać stosowaniu przemocy seksualnej jako taktyki wojennej i terrorystycznej przy użyciu wszystkich dostępnych jej środków, w tym sankcji i innych ukierunkowanych środków przeciwko sprawcom; podkreśla potrzebę zapewnienia wszelkiej niezbędnej bezpiecznej pomocy medycznej i psychologicznej oraz świadczeń w tym zakresie kobietom będącym ofiarami gwałtów w czasie wojny, w tym potrzebę zapewnienia bezpiecznej aborcji, zgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym; wzywa UE do zwalczania bezkarności w przypadku naruszeń praw seksualnych i reprodukcyjnych w sytuacjach konfliktu oraz popiera prawa kobiet i dziewcząt do prawdziwych, skutecznych środków odwoławczych i odszkodowań za naruszenia tych praw; z zadowoleniem przyjmuje ponadto utworzenie przez ONZ 30 października 2019 r. Międzynarodowego Funduszu na rzecz Ofiar Przemocy Seksualnej w Konfliktach Zbrojnych, którego celem jest pomoc tym osobom w uzyskaniu dostępu do reparacji; |
| --- | --- |

61.

| 62. | przypomina o sprawozdaniach oceniających ONZ w sprawie egzekwowania prawa i pomocy w działaniach naprawczych w związku z wykorzystywaniem seksualnym i nadużyciami seksualnymi popełnionymi przez pracowników ONZ i inny personel podczas operacji pokojowych; podkreśla, że ONZ, państwa członkowskie UE oraz unijne organy ds. wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony powinny prowadzić dochodzenia, ścigać i skazywać wszystkich pracowników ONZ, organów krajowych i unijnych, którzy dopuścili się przemocy seksualnej – bezzwłocznie oraz z największą determinacją; przypomina o potrzebie przeprowadzenia reformy odnośnych struktur w taki sposób, aby położyć kres bezkarności personelu ONZ i UE, poprzez ustanowienie dobrze funkcjonujących i przejrzystych mechanizmów nadzoru i rozliczalności; uważa za niedopuszczalne, że obecnie kroki prawne dotyczące zarzucanych nadużyć mają czysto dobrowolny charakter i zależą od państwa, którego oddziały uczestniczą w misji; jest przekonany, że również szkolenia i edukacja mogą przyczynić się do zmniejszenia liczby takich poważnych zbrodni i do zapobiegania im; przypomina o pilnej potrzebie zapobieżenia takim przestępstwom w przyszłości, również w celu przywrócenia zaufania miejscowej ludności do międzynarodowych misji pokojowych; |
| --- | --- |

62.

| 63. | podkreśla związek między liczbą przypadków łamania praw człowieka a powszechną bezkarnością i brakiem odpowiedzialności w regionach i krajach ogarniętych konfliktami lub tych, w których dochodzi do politycznie umotywowanego zastraszania, dyskryminacji, nękania i napaści, uprowadzeń, brutalnych działań policji, arbitralnych aresztowań, przypadków tortur i zabójstw; wzywa UE do wspierania działań mających na celu zwalczanie bezkarności i do promowania odpowiedzialności w krajach, w których dynamika bezkarności nagradza osoby ponoszące największą odpowiedzialność i pozbawia sprawczości ofiary; |
| --- | --- |

63.

| 64. | ubolewa z powodu konieczności zawieszenia zdobywczyni Nagrody im. Sacharowa Aung San Suu Kyi w prawach członka Stowarzyszenia Laureatów Nagrody im. Sacharowa, lecz przyjmuje tę decyzję jako reakcję na jej zaniechania i akceptację przez nią trwających zbrodni przeciwko społeczności Rohingjów w Mjanmie/Birmie; |
| --- | --- |

64.

| 65. | wyraża obawę, że w imię walki z narkotykami dochodzi do egzekucji pozasądowych, tortur i innych naruszeń praw człowieka; powtarza, że walka z przestępczością nie uzasadnia żadnych naruszeń praw człowieka, i apeluje o gromadzenie najlepszych praktyk obejmujących podejście polegające na minimalizację szkód i oparte na zasadzie praworządności; |
| --- | --- |

65.

| 66. | wyraża uznanie dla pracy i wkładu, które w walkę z bezkarnością wniosła Agnès Callamard, specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji, prowadząc w 2019 r. dochodzenia w przypadkach, w których istniało podejrzenie pozasądowego zabójstwa, na przykład w sprawie morderstwa dziennikarza Jamala Khashoggiego, w związku z czym musiała się zmierzyć z zastraszaniem i groźbami; |
| --- | --- |

66.

| 67. | popiera reformy sądownictwa mające zapewnić jego bezstronność i niezawisłość, w tym dotyczące kwestii związanych z naborem i powoływaniem sędziów, korupcją i nierównym traktowaniem ze względu na płeć w sądownictwie; |
| --- | --- |

67.

| 68. | wzywa do pilnego przyjęcia i wdrożenia autonomicznego, elastycznego i reaktywnego unijnego mechanizmu sankcji w zakresie praw człowieka na całym świecie, tzw. europejskiej ustawy Magnickiego, jako zasadniczej części istniejącego zestawu narzędzi UE w dziedzinie praw człowieka i polityki zagranicznej, który to mechanizm zwiększyłby rolę UE jako globalnego podmiotu działającego na rzecz praw człowieka, umożliwiając stosowanie ukierunkowanych sankcji wobec osób, podmiotów państwowych i niepaństwowych oraz innych podmiotów odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka, w tym nagminne przestępstwa korupcyjne związane z poważnymi naruszeniami praw człowieka, lub współwinnych takich naruszeń; wyraża zadowolenie, że coraz więcej krajów przyjmuje globalne mechanizmy sankcji za łamanie praw człowieka; podkreśla, że ważne jest, by system ten był zgodny z unijnym mechanizmem kontroli sądowej; podkreśla, że aby umożliwić skuteczne wdrożenie tego mechanizmu, potrzebne jest przydzielenie na to wystarczających środków; wzywa do ustanowienia na szczeblu UE komitetu doradczego z udziałem Parlamentu; podkreśla, że taki mechanizm przyczyni się do zwalczania naruszeń praw człowieka, walki z bezkarnością oraz ochrony działaczy na rzecz praw człowieka i obrońców praw człowieka na całym świecie, a także do potwierdzenia, że Unia Europejska powinna w skuteczny sposób zająć się sankcjami w zakresie praw człowieka, stosując w tym celu głosowanie większością kwalifikowaną; wyraża zadowolenie, że Rada przyjęła decyzję w sprawie ukierunkowanych środków ograniczających, by zapobiegać cyberatakom stanowiącym zewnętrzne zagrożenie dla UE i jej państw członkowskich i reagować na nie; |
| --- | --- |

68.

| 69. | uważa, że światowa epidemia COVID-19 nie powinna być wykorzystywana jako pretekst do podważania systemów sankcji; podkreśla jednak, że sankcje nie powinny utrudniać dostarczania pomocy humanitarnej, w tym pomocy medycznej, zgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym; |
| --- | --- |

69.

Obrońcy praw człowieka

| 70. | potępia zabójstwa, arbitralne zatrzymania, tortury, prześladowania, nękanie, zastraszanie, szantaż, zdalny nadzór cyfrowy i fizyczny oraz kampanie oszczerstw skierowane przeciwko obrońcom praw człowieka, ich rodzinom i prawnikom, a także osobom, które ich wspierają i popierają; odnotowuje z ogromnym zaniepokojeniem rosnącą w 2019 r. liczbę brutalnych ataków na obrońców praw człowieka zajmujących się prawami do ziemi i środowiskiem oraz ich morderstw, których motywem było ich działanie na rzecz ochrony zasobów naturalnych i praw jednostek do życia w bezpiecznym i zdrowym środowisku; odnotowuje, że w niektórych częściach świata ataki te osiągnęły niebezpieczny poziom; w tym kontekście podkreśla szczególną podatność obrońców praw człowieka na zagrożenia oraz potrzebę zapewnienia im odpowiedniej ochrony, aby mogli prowadzić swoją niezwykle ważną działalność w otoczeniu wolnym od nękania i prześladowania; podkreśla rolę, jaką organizacje wyznaniowe mogą odegrać w reagowaniu na kryzysy humanitarne, promowaniu pokoju, sprawiedliwości i poszanowania praw człowieka, przeciwdziałaniu przemocy i występowaniu w roli mediatorów w negocjacjach w celu rozwiązania konfliktów; |
| --- | --- |

70.

| 71. | jest szczególnie zaniepokojony rosnącą liczbą wydawanych wyroków bez gwarancji przestrzegania minimalnych standardów sprawiedliwego procesu wymaganych na mocy prawa międzynarodowego; wzywa UE do dalszego wykorzystywania współpracy i dyplomacji w dążeniu do zapewnienia pełnego poszanowania prawa każdej osoby do rzetelnego procesu sądowego; |
| --- | --- |

71.

| 72. | wzywa do zakończenia wszystkich ataków przeciwko obrońcom praw człowieka, do uwolnienia wszystkich arbitralnie zatrzymanych osób oraz pociągnięcia do odpowiedzialności sprawców; wzywa UE i jej państwa członkowskie do opracowania strategicznej wizji wysokiego szczebla w celu przeciwdziałania nasilającym się w skali światowej atakom na obrońców praw człowieka, w tym przez przyjęcie zdecydowanych konkluzji Rady do Spraw Zagranicznych, w których ministrowie spraw zagranicznych powinni zaapelować o podjęcie przez UE ambitnych działań o wymiarze globalnym w obronie obrońców praw człowieka; wzywa instytucje UE, by zwiększyły wsparcie na rzecz obrońców praw człowieka jako kluczowy i integralny element polityki zewnętrznej Unii w zakresie praw człowieka; podkreśla, że niezbędnymi instrumentami realizacji tej polityki są dialog polityczny i kontakty z władzami państw trzecich, obserwacja procesów sądowych, spotkania z obrońcami praw człowieka podczas wizyt krajowych, odwiedzanie zatrzymanych obrońców praw człowieka, wsparcie w zakresie relokacji i oświadczenia publiczne; wzywa UE i jej państwa członkowskie do zwiększenia wysiłków przez bardziej zjednoczone działanie oraz wykorzystywanie tych instrumentów w sposób spójny i jednolity w przypadkach naruszeń praw obrońców praw człowieka, niezależnie od kraju, w którym te naruszenia wystąpiły; w tym duchu wzywa UE i jej państwa członkowskie do wydania rocznych konkluzji Rady w sprawie obrońców praw człowieka, zawierających podsumowanie działań ich dotyczących oraz określających strategiczne zobowiązania na rzecz obrońców praw człowieka podejmowane na najwyższym szczeblu; podkreśla ciągłe działania Parlamentu i jego Podkomisji Praw Człowieka w 2019 r. na rzecz wspierania obrońców praw człowieka, w tym laureatów Nagrody im. Sacharowa i nominowanych do niej, oraz zwracania uwagi na ich sytuację, w szczególności gdy grozi im naruszenie ich praw bądź naruszenie to ma miejsce; |
| --- | --- |

72.

| 73. | wzywa UE do zagwarantowania dostępu do mechanizmów ochrony i zasobów dla obrończyń praw człowieka, którym grozi przemoc uwarunkowana płcią, do ich wsparcia politycznego, do zwiększenia środków finansowych dla niezależnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego promujących prawa kobiet i dziewcząt oraz do przyjęcia jako załącznika do wytycznych UE w sprawie obrońców praw człowieka zestawu narzędzi, który zapewniłby UE praktyczne działania w celu lepszego zaspokojenia potrzeb obrońców praw człowieka na całym świecie; |
| --- | --- |

73.

| 74. | wzywa UE i jej państwa członkowskie do podniesienia poziomu ambicji, aby zagwarantować uwolnienie aresztowanych obrońców praw człowieka, w tym w sztandarowych przypadkach aresztowań obrońców praw człowieka, które ilustrują sposób konsekwentnego wykorzystywania prawa przez represyjne rządy na całym świecie z zamiarem oczerniania i uciszania obrońców praw człowieka; podkreśla, że takie przypadki dotyczą również laureatów i finalistów Nagrody im. Sacharowa Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

74.

| 75. | wzywa delegatury UE i przedstawicielstwa państw członkowskich, aby w dalszym ciągu wykorzystywały dyplomację publiczną i inicjatywy do podnoszenia kwestii indywidualnych przypadków obrońców praw człowieka oraz aby w stosownych przypadkach ułatwiały wydawanie wiz nadzwyczajnych i zapewniały tymczasowe schronienie w państwach członkowskich UE; |
| --- | --- |

75.

| 76. | wzywa UE i jej państwa członkowskie do poprawy dostępu do wiz UE na potrzeby krótkoterminowej relokacji obrońców praw człowieka, w szczególności poprzez włączenie do podręcznika wizowego UE instrukcji dotyczących przyznawania ułatwień obrońcom praw człowieka i członkom ich rodzin, a także do podjęcia działań na rzecz zmiany instrumentów prawnych dotyczących wiz, w szczególności kodeksu wizowego; |
| --- | --- |

76.

| 77. | z zadowoleniem przyjmuje przedłużenie w listopadzie 2019 r. na kolejne trzy lata unijnego mechanizmu ProtectDefenders.eu na rzecz obrońców praw człowieka; przypomina o znaczeniu tego mechanizmu w obliczu rosnących potrzeb obrońców praw człowieka i różnorodności problemów, z jakimi się borykają; wzywa do wzmocnienia tego mechanizmu i poddawania go stałej ocenie stosownie do jego potrzeb; |
| --- | --- |

77.

Prawa kobiet i równość płci

| 78. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do spójnego wdrażania strategii na rzecz równouprawnienia płci zarówno w UE, jak i poza nią, oraz do podjęcia skutecznych i konkretnych działań w celu przeciwdziałania regresowi w obszarze praw kobiet, równouprawnienia płci oraz zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego i związanych z tym praw; |
| --- | --- |

78.

| 79. | przypomina, że prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne oraz odpowiednia edukacja seksualna są prawami człowieka; apeluje do UE i państw członkowskich o potwierdzenie niezbywalnych praw kobiet do integralności cielesnej, godności i samodzielnego podejmowania decyzji oraz o utrzymanie uniwersalności i niepodzielności wszystkich praw człowieka we wszystkich kontekstach, a także obronę i promowanie w szczególności tych, które są najbardziej zagrożone, w tym praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego; |
| --- | --- |

79.

| 80. | z zadowoleniem przyjmuje konkluzje prezydencji Rady, poparte przez 24 państwa członkowskie, w sprawie unijnego planu działania w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet w stosunkach zewnętrznych na lata 2021–2025 (GAP III) obejmującego solidne zobowiązania i działania dotyczące praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego; wzywa w związku z tym do zwiększenia wsparcia UE dla państw trzecich, w szczególności dla krajów pragnących przystąpić do UE i krajów sąsiedzkich, które wdrażają nowe strategie polityczne i zmiany legislacyjne, aby dostosować krajowe ramy prawne do zobowiązań międzynarodowych i wynikających z celów zrównoważonego rozwoju w zakresie praw kobiet i równości płci, chronić obrończynie praw człowieka, wspierać prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne kobiet, zapewnić młodzieży kompleksową, adekwatną edukację seksualną opartą na podejściu naukowym, umożliwiając dziewczętom i młodym kobietom bezpieczne wkroczenie w dorosłość, oraz zapobiegać i położyć kres przemocy seksualnej i ze względu na płeć, okaleczaniu żeńskich narządów płciowych i innym szkodliwym praktykom, w tym wczesnym i przymusowym małżeństwom; |
| --- | --- |

80.

| 81. | ponadto wzywa UE i państwa członkowskie do promowania równouprawnienia płci oraz zdrowia i praw reprodukcyjnych i seksualnych we wszystkich swoich działaniach zewnętrznych, w tym na forach wielostronnych i dwustronnych, ze szczególnym uwzględnieniem grup zmarginalizowanych lub podatnych na zagrożenia, takich jak osoby LGBTI, oraz celu polegającego na zapewnieniu powszechnej opieki zdrowotnej dzięki powiązanym interwencjom w zakresie zdrowia i praw reprodukcyjnych i seksualnych oraz HIV; |
| --- | --- |

81.

| 82. | zachęca do wyjścia poza samo przeciwdziałanie podstawowym przyczynom strukturalnych różnic w traktowaniu mężczyzn i kobiet przez zagwarantowanie równych szans i wzmocnienie zaangażowania kobiet; |
| --- | --- |

82.

| 83. | wskazuje na potrzebę stworzenia otoczenia społeczno-gospodarczego i warunków społeczno-gospodarczych, które umożliwią rodzicom dalszy rozwój kariery zawodowej; |
| --- | --- |

83.

| 84. | wzywa państwa członkowskie do przyjęcia wspólnego podejścia oraz współpracy z międzynarodowymi instytucjami w celu uzyskania nowych, porównywalnych i zdezagregowanych danych, a także do opracowania ukierunkowanej polityki i działań legislacyjnych mających na celu zwalczanie tych naruszeń praw człowieka; ponadto wzywa Komisję do uwzględnienia w negocjacjach i umowach o współpracy zawieranych z odnośnymi państwami zobowiązań i poziomów odniesienia dotyczących położenia kresu okaleczaniu żeńskich narządów płciowych; |
| --- | --- |

84.

| 85. | przypomina, że konwencja stambulska, jako pierwszy powszechnie wiążący traktat na rzecz walki z przemocą wobec kobiet i dziewcząt oraz przemocą domową, stanowi punkt odniesienia dla standardów międzynarodowych, które muszą zostać ratyfikowane i wdrożone; powtarza, że przystąpienie UE do konwencji stambulskiej uznano za główny priorytet unijnej strategii na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025; apeluje do UE i wszystkich państw członkowskich, które jeszcze tego nie uczyniły, o jak najszybszą ratyfikację i wdrożenie konwencji stambulskiej; apeluje do UE o współpracę z innymi krajami w celu wzmożenia ich działań w dziedzinie edukacji, opieki zdrowotnej i usług społecznych, gromadzenia danych, finansowania i programowania, aby lepiej zapobiegać przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć na całym świecie oraz lepiej reagować na taką przemoc; |
| --- | --- |

85.

| 86. | podkreśla, że kobiety i dziewczęta będące migrantkami i uchodźczyniami, wymagające ochrony powinny być postrzegane jako osoby uprawnione do tej ochrony; |
| --- | --- |

86.

| 87. | wyraża uznanie dla postępów w realizacji inicjatywy UE i ONZ „Spotlight”; wzywa Komisję do zadbania o to, aby projekty finansowane w ramach tej inicjatywy służyły eliminowaniu podstawowych przyczyn naruszania praw kobiet, takich jak utrwalanie szkodliwych stereotypów związanych z płcią; |
| --- | --- |

87.

Prawa dziecka

| 88. | ponawia apel do UE i jej państw członkowskich o pogłębienie współpracy i dialogu z państwami trzecimi, aby uwzględnić prawa i ochronę dzieci jako priorytet w celu propagowania poszanowania praw dziecka na całym świecie oraz aby nie pozostawić żadnego dziecka bez pomocy; wzywa w związku z tym UE i jej państwa członkowskie do współpracy z krajami partnerskimi oraz do zobowiązania się do przeznaczenia dalszych środków finansowych, w szczególności w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej, w celu sprostania globalnym wyzwaniom w zakresie zdrowia i edukacji dzieci, w tym prawa do edukacji w języku ojczystym, wyeliminowania pracy dzieci, zwalczania przemocy, wykorzystywania seksualnego oraz wczesnego i przymusowego małżeństwa, handlu dziećmi i ich wykorzystywania, a także rekrutacji i wykorzystania dzieci w konfliktach zbrojnych, których ofiarami są miliony dzieci; przypomina, że w najlepszym interesie dziecka leży zapewnienie mu ochrony, opieki i bezpieczeństwa w środowisku, które umożliwia mu dorastanie, z potrzebnym mu wsparciem i ochroną, oraz zaspokojenie jego podstawowych potrzeb; podkreśla, że edukacja jest kluczowym narzędziem walki z dyskryminacją i przemocą wobec dzieci; wzywa do przyjęcia środków zmierzających do ułatwienia dzieciom dostępu do edukacji; |
| --- | --- |

88.

| 89. | z zadowoleniem przyjmuje uwagę poświęconą działaniom UE w zakresie ochrony i propagowania praw dziecka z okazji 30. rocznicy przyjęcia Konwencji ONZ o prawach dziecka i ponawia swój apel do Komisji o zbadanie, w jaki sposób UE jako organ może przystąpić do tej konwencji; |
| --- | --- |

89.

Prawa osób z niepełnosprawnościami

| 90. | z zadowoleniem przyjmuje ratyfikację w 2019 r. Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych oraz protokołu fakultatywnego do niej; podkreśla znaczenie pełnego uwzględnienia specyfiki potrzeb osób z niepełnosprawnościami; wzywa UE do włączenia walki z dyskryminacją ze względu na niepełnosprawność do polityki działań zewnętrznych i pomocy rozwojowej, obok walki o równy dostęp do zatrudnienia oraz do edukacji i szkoleń, a także do wspierania rozwiązań ułatwiających osobom z niepełnosprawnościami funkcjonowanie w społeczeństwie; ponownie podkreśla znaczenie skutecznego wdrożenia Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych zarówno przez państwa członkowskie UE, jak i jej instytucje, zwłaszcza w odniesieniu do zobowiązań UE w zakresie pomocy humanitarnej i współpracy międzynarodowej we wszystkich odnośnych obszarach polityki UE; podkreśla znaczenie niedyskryminacji oraz potrzebę wiarygodnego uwzględnienia zasady powszechnej dostępności i zapewnienia poszanowania wszystkich praw osób z niepełnosprawnościami; |
| --- | --- |

90.

Prawa przysługujące lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym, transpłciowym i interseksualnym

| 91. | potępia piętnowanie, arbitralne zatrzymania, tortury, prześladowania i zabójstwa osób LGBTI oraz podżeganie do przemocy wobec nich; wyraża ubolewanie z powodu pogłębiających się rozbieżności w rozwoju sytuacji w państwach, które zmierzają w kierunku lepszej ochrony praw osób LGBTI, zwłaszcza przez dekryminalizację homoseksualizmu, oraz w państwach, które naruszają te prawa i umożliwiają prześladowanie, dyskryminację i stygmatyzację osób LGTBI; uważa, że takie praktyki i akty przemocy wobec osób ze względu na ich rzeczywistą i postrzeganą orientację seksualną, tożsamość płciową, ekspresję płciową lub cechy płciowe nie powinny pozostawać bezkarne i muszą zostać wyeliminowane; |
| --- | --- |

91.

| 92. | wzywa UE do odegrania wiodącej roli w obronie praw człowieka i zwalczaniu dyskryminacji i stygmatyzacji osób LGBTI, tzw. terapii konwersyjnej, okaleczania narządów płciowych i przymusowej sterylizacji osób transpłciowych; ponadto wzywa UE, by wykorzystała wszelkie dostępne narzędzia dyplomatyczne w celu wspierania dekryminalizacji stosunków seksualnych między partnerami tej samej płci za ich obopólną zgodą oraz dawała przykład w zwalczaniu przemocy i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, tożsamość płciową, ekspresję płciową i cechy płciowe poprzez skuteczne wdrożenie nowej strategii na rzecz równości osób LGBTI+, zarówno w UE, jak i poza nią; wzywa UE i państwa członkowskie do dokładnego i konsekwentnego stosowania wytycznych UE w sprawie propagowania i ochrony praw człowieka przysługujących osobom LGBTI we wszystkich dziedzinach polityki zewnętrznej; |
| --- | --- |

92.

| 93. | podkreśla, że pandemia COVID-19 dotknęła w dużej mierze społeczności LGBTI, prowadząc do gwałtownego wzrostu przemocy domowej wobec osób LGBTI, które zostały zmuszone do powrotu do dyskryminujących rodzin i gospodarstw domowych lub odbycia w nich kwarantanny, do zwiększenia bezrobocia i bezdomności, braku dostępu do leczenia ratującego życie, takiego jak świadczenia dotyczące HIV oraz opieka medyczna związana z tranzycją, a także do zwiększonego poszukiwania kozłów ofiarnych; wzywa do uwzględnienia osób LGBTI w programach pomocowych związanych z COVID-19; |
| --- | --- |

93.

Ludy tubylcze

| 94. | wyraża głębokie zaniepokojenie cierpieniem i bezbronnością ludów tubylczych w wyniku między innymi skutków zmiany klimatu, pandemii COVID-19, utraty ziemi i środków do życia z powodu działalności korporacji i związanych z nią szkód; ubolewa nad faktem, że ludy tubylcze na całym świecie nadal padają ofiarą powszechnej i systematycznej dyskryminacji i prześladowań, w tym przymusowych wysiedleń, arbitralnych aresztowań i zabójstw obrońców praw człowieka i osób zajmujących się obroną ziemi; zaleca, by UE i jej państwa członkowskie włączyły odniesienia do ludów tubylczych i praw zawartych w Deklaracji praw ludów tubylczych ONZ do odpowiednich i powstających ram dotyczących należytej staranności oraz zapewniły, aby korporacje wielonarodowe były pociągane do odpowiedzialności w przypadku naruszenia swoich obowiązków; |
| --- | --- |

94.

| 95. | ponownie apeluje do UE, państw członkowskich i ich partnerów będących członkami społeczności międzynarodowej o podjęcie wszelkich niezbędnych środków mających na celu uznanie, ochronę i wspieranie praw ludów tubylczych, w tym ich praw do ich języka, ziemi, terytoriów i zasobów; z zadowoleniem przyjmuje pracę społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych w tym zakresie; potwierdza potrzebę utworzenia mechanizmu dotyczącego rozpatrywania skarg, który umożliwiałby składanie skarg dotyczących naruszeń i pogwałceń praw ludów tubylczych wskutek działalności przedsiębiorstw wielonarodowych; przypomina swoją decyzję o powołaniu w Parlamencie stałego sprawozdawcy ds. ludów tubylczych w celu monitorowania sytuacji tych ludów w zakresie praw człowieka; wzywa państwa do ratyfikacji postanowień konwencji nr 169 MOP z dnia 27 czerwca 1989 r. dotyczącej ludności tubylczej i plemiennej; |
| --- | --- |

95.

| 96. | wzywa rządy do realizowania polityki rozwoju i polityki ochrony środowiska z poszanowaniem praw gospodarczych, społecznych i kulturowych i z uwzględnieniem ludów tubylczych i społeczności lokalnych, zgodnie z celami zrównoważonego rozwoju ONZ; |
| --- | --- |

96.

Rasizm, dyskryminacja, ksenofobia i powiązana z nimi nietolerancja

| 97. | z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie w 2019 r. przez Radę wytycznych UE w sprawie praw człowieka dotyczących niedyskryminacji w działaniach zewnętrznych; wzywa UE i jej państwa członkowskie do korzystania ze wszystkich dostępnych im narzędzi, aby zapewnić pociąganie do odpowiedzialności osób, które dopuściły się naruszenia praw z pobudek związanych z dyskryminacją ze względu na rasę, kastę (praca i pochodzenie), religię, pochodzenie etniczne lub narodowość; |
| --- | --- |

97.

| 98. | odnotowuje z wielkim zaniepokojeniem skalę i skutki segregacji kastowej, dyskryminacji o podłożu kastowym oraz popełnianie naruszeń praw człowieka w związku z przynależnością kastową, w tym odmowę dostępu do systemu prawnego lub zatrudnienia, ciągłą segregację, ubóstwo i stygmatyzację, a także bariery kastowe utrudniające korzystanie z podstawowych praw człowieka i rozwój społeczny; ponawia swój apel o opracowanie unijnej polityki w dziedzinie dyskryminacji o podłożu kastowym; ponawia swój apel do UE i jej państw członkowskich o zwiększenie starań i wspieranie inicjatyw na szczeblu ONZ oraz w delegaturach UE i podczas jej misji w państwach trzecich w celu likwidacji dyskryminacji o podłożu kastowym; |
| --- | --- |

98.

| 99. | przypomina o znaczeniu aktywnego wspierania inicjatyw włączających i antyrasistowskich, zwłaszcza w świetle nasilenia ksenofobicznych i rasistowskich ataków na całym świecie, w kontekście zwiększonych apeli o sprawiedliwość społeczną, które zainspirowały falę ogólnoświatowych protestów; |
| --- | --- |

99.

| 100. | przypomina o kluczowej roli edukacji w obalaniu uprzedzeń i stereotypów oraz promowaniu tolerancji, zrozumienia i różnorodności, a także zwraca uwagę, że edukacja jest kluczowym narzędziem dla zlikwidowania dyskryminacji strukturalnej i rasizmu strukturalnego w naszych społeczeństwach; wzywa państwa członkowskie do promowania polityki przeciwdziałania dyskryminacji we wszystkich obszarach; uważa, że walka z rasizmem jest kwestią horyzontalną i że należy ją uwzględniać we wszystkich obszarach polityki Unii; |
| --- | --- |

100.

| 101. | wzywa wszystkie delegatury UE i ich odnośne punkty kontaktowe ds. praw człowieka do konsekwentnego wypełniania obowiązku oceny i analizy stanu niedyskryminacji oraz do przedstawienia go w unijnych strategiach krajowych w dziedzinie praw człowieka w rozdziale dotyczącym niedyskryminacji i wykluczenia, a także odpowiednich częściach dotyczących poszczególnych przyczyn dyskryminacji lub grup doświadczających dyskryminacji; podkreśla, że aktualne informacje na temat stanu niedyskryminacji w rocznych sprawozdaniach z realizacji krajowych strategii w dziedzinie praw człowieka i sprawozdaniach szefów misji mają kluczowe znaczenie dla przygotowań do dialogów w dziedzinie praw człowieka i merytorycznego ich prowadzenia, przy czym w wytycznych wskazano również, że UE musi stymulować i wspierać aktywny udział społeczeństwa obywatelskiego w wielostronnych forach i mechanizmach dotyczących dyskryminacji o podłożu kastowym (praca i pochodzenie); |
| --- | --- |

101.

Mniejszości narodowe, etniczne i językowe

| 102. | ubolewa, że pomimo międzynarodowych obowiązków i zobowiązań do ochrony mniejszości wiele państw realizuje politykę wymuszonej asymilacji mniejszości narodowych, etnicznych i językowych poprzez lekceważenie ich praw podstawowych oraz praw człowieka; |
| --- | --- |

102.

| 103. | wzywa rządy krajów partnerskich UE do respektowania podstawowych praw człowieka mniejszości narodowych, etnicznych i językowych, w tym ich kultury, języka, religii, tradycji i historii w celu zachowania kultur i różnorodności; ponownie podkreśla potrzebę realizacji obowiązków i zobowiązań podjętych w ramach międzynarodowych porozumień i umów, zgodnie z zaleceniami Rady Europy; |
| --- | --- |

103.

Wolność myśli, sumienia, religii lub przekonań

| 104. | jest wstrząśnięty liczbą zabójstw, ataków oraz aktów prześladowania, dyskryminacji, nękania i podsycania antagonizmu, do których doszło w 2019 r., a także liczbą ograniczeń praw, które w tymże roku wprowadzono wobec jednostek i grup wybranych ze względu na ich religię, przekonania, ateizm lub agnostycyzm; potwierdza poparcie dla ofiar przemocy ze względu na religię lub przekonania oraz swoje zobowiązanie do wyeliminowania takiej przemocy; podkreśla potrzebę zwrócenia szczególnej uwagi na sytuację prześladowanych grup religijnych na całym świecie, które mają do czynienia z dyskryminacją, groźbami, przepisami dotyczącymi bluźnierstwa, przepisami dotyczącymi apostazji, rozbiórką miejsc kultu, przemocą, niewolnictwem, gwałtem, wymuszonymi zaginięciami, egzekucjami i ludobójstwem; podkreśla potrzebę zwrócenia szczególnej uwagi m.in. na sytuację prześladowanych chrześcijan na całym świecie, którzy stanowią zdecydowaną większość wśród grup religijnych narażonych na dyskryminację, przemoc i śmierć; |
| --- | --- |

104.

| 105. | ponadto wyraża zaniepokojenie z powodu niewłaściwego wykorzystywania i instrumentalizacji religii do podważania innych praw człowieka, w tym praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz praw osób LGBTI; ubolewa nad faktem, że w niektórych państwach wprowadzono już prawo przewidujące karę za bluźnierstwo, przejście na inną religię lub apostazję lub dąży się do wprowadzenia takiego prawa; podkreśla, że wolność religii i przekonań obejmuje prawo do bycia osobą niewierzącą, prawo do przyjęcia postawy teistycznej, nieteistycznej, agnostycznej lub ateistycznej oraz prawo do apostazji; |
| --- | --- |

105.

| 106. | wzywa Komisję, ESDZ i państwa członkowskie do wdrożenia wytycznych UE w sprawie propagowania i ochrony wolności religii lub przekonań; ponawia apel do Rady i Komisji o przeprowadzenie przejrzystej i kompleksowej oceny skuteczności i wartości dodanej funkcji specjalnego wysłannika przed rozpoczęciem procesu odnowienia jego mandatu i pozycji przez Komisję; nalega, by po przeprowadzeniu oceny prace wysłannika były odpowiednio finansowane w celu zwiększenia skuteczności UE w tej dziedzinie; ubolewa nad opóźnieniem w przeprowadzeniu tej oceny; wzywa Komisję do zagwarantowania przejrzystości procesu mianowania, a także mandatu, działalności i zobowiązań w zakresie sprawozdawczości w przypadku kolejnego specjalnego wysłannika UE oraz do zapewnienia jego zaangażowania na rzecz powszechności, niepodzielności i współzależności wszystkich praw człowieka oraz na rzecz europejskich wartości; przypomina Komisji o potrzebie odpowiedniego wspierania mandatu instytucjonalnego, zdolności i obowiązków specjalnego wysłannika; |
| --- | --- |

106.

| 107. | z zadowoleniem przyjmuje światową wymianę poglądów na temat religii w społeczeństwie, zainicjowaną przez wiceprzewodniczącego / wysokiego przedstawiciela w Brukseli w dniu 6 września 2019 r.; zaleca jednak zwracanie jednakowej uwagi zarówno na stosunki wewnątrzreligijne, jak i międzyreligijne; wzywa w związku z tym do rozwoju wsparcia UE na rzecz dialogu wewnątrzreligijnego na szczeblu lokalnym w celu zwalczania ekstremizmu i nawoływania do nienawiści; wzywa ponadto do uwzględniania celów w dziedzinie promowania i ochrony wolności myśli, sumienia, religii lub przekonań w szerszym zakresie działań UE związanych z prawami człowieka; |
| --- | --- |

107.

| 108. | ponownie podkreśla wagę przywiązywaną do wolności nauki oraz wzywa UE i państwa członkowskie do zwiększenia wysiłków dyplomatycznych w drodze dwustronnych i wielostronnych inicjatyw dotyczących gróźb lub ataków na wolność nauki ze strony podmiotów państwowych i niepaństwowych, w szczególności brutalnych ataków na instytucje i członków społeczności szkolnictwa wyższego, a także dyskryminacyjnych polityk lub praktyk, nieuzasadnionych ograniczeń lub nacisku na badania naukowe lub wypowiedzi, bezprawne ściganie lub zatrzymania; wzywa ESDZ i Komisję do ponownego rozpatrzenia mechanizmów wsparcia i ochrony dostępnych dla obrońców praw człowieka, aby rozwinąć zdolność do identyfikacji i udzielania pomocy, w tym nadzwyczajnej ochrony i wsparcia, w przypadkach ataków na wolność nauki; wzywa Komisję do zapewnienia stałego wsparcia na wysokim szczeblu Wspólnemu Centrum Uniwersytetów Europejskich na rzecz Praw Człowieka i Demokratyzacji oraz jego globalnej sieci, będącego sztandarowym przykładem wsparcia UE dla edukacji w dziedzinie praw człowieka na całym świecie; |
| --- | --- |

108.

Wolność wypowiedzi, wolność mediów i prawo do informacji

| 109. | potępia zabójstwa, porwania, uwięzienia, nękanie, zastraszanie i ataki – fizyczne i prawne – wobec wielu dziennikarzy, blogerów i sygnalistów, a także kontrolowanie internetu i mediów lub likwidowanie ich jako źródeł informacji; przypomina, że wolność wypowiedzi i wolne media stanowią zasadnicze fundamenty demokratycznego społeczeństwa; uznaje znaczenie prawa do informacji we współczesnych społeczeństwach, w tym w języku ojczystym, dla wszystkich społeczności etnicznych oraz rolę wszystkich form komunikacji w rozwoju kultury pluralizmu; przypomina, że media powinny przestrzegać zasady niedyskryminacji; |
| --- | --- |

109.

| 110. | potępia podejmowane przez niektóre reżimy i władze próby zniesienia lub ograniczenia praw dotyczących wolności wypowiedzi lub wolności mediów, które owe reżimy i władze bezprawnie uzasadniają jako niezbędne do wzmacniania bezpieczeństwa lub zdrowia publicznego bądź do zwalczania terroryzmu, zniesławienia, znieważenia lub bluźnierstwa; zwraca uwagę na nową falę cenzury stosowanej przez niektóre rządy pod pretekstem walki z fałszywymi wiadomościami podczas pandemii COVID-19; |
| --- | --- |

110.

| 111. | potępia dezinformację i propagandowe ataki mające na celu zdyskredytowanie wartości, które UE propaguje na całym świecie, oraz napastowanie mniejszości; wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu nasilenia mowy nienawiści i podburzania do przemocy w komunikacji prowadzonej w internecie i poza nim, ponieważ stanowi to bezpośrednie zagrożenie dla praworządności i wartości leżących u podstaw praw człowieka; zwraca uwagę, że zwiększona polaryzacja społeczna i polityczna pogłębiana przez algorytmy mediów społecznościowych wykorzystujące techniki uwodzenia umysłów napędza radykalizm, paraliżuje myślenie krytyczne, uniemożliwia dialog i toruje drogę do ekstremizmu; |
| --- | --- |

111.

| 112. | zaleca wprowadzenie najlepszych możliwych zabezpieczeń przed szerzeniem dezinformacji i wrogiej propagandy poprzez opracowanie ram prawnych zarówno na szczeblu UE, jak i międzynarodowym, w celu zwalczania zagrożeń hybrydowych, w tym wojny cybernetycznej i informacyjnej; w dalszym ciągu popiera inicjatywy pomagające oddzielić fałszywe informacje i informacje propagandowe wprowadzające w błąd od informacji zgromadzonych w wyniku rzetelnej i niezależnej pracy dziennikarskiej; |
| --- | --- |

112.

| 113. | podkreśla przypadki koncentracji mediów w rękach pojedynczych osób oraz brak przejrzystości w dziedzinie własności mediów, co ogranicza pluralizm mający zasadnicze znaczenie dla dostępu do bezstronnych informacji; |
| --- | --- |

113.

| 114. | zdecydowanie potępia nieuzasadnione postępowania sądowe przeciwko dziennikarzom mające na celu ich kompromitację (strategiczne powództwo zmierzające do stłumienia debaty publicznej – SLAPP) i zamknięcie im ust, zwłaszcza w sprawach dotyczących korupcji; podkreśla potrzebę ustanowienia platform zapewniających mechanizmy wczesnego ostrzegania, gdy dziennikarze znajdą się w niebezpieczeństwie, oraz platform zapewniających ochronę ich pracy, aby umożliwić innym dziennikarzom niezakłócone prowadzenie trwających śledztw bez obaw o konsekwencje prawne; |
| --- | --- |

114.

| 115. | przypomina, że wszelkie ograniczenia wolności wypowiedzi lub wolności mediów muszą służyć celowi zgodnemu z prawem zgodnie z zobowiązaniami międzynarodowymi zapisanymi w art. 19 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych; |
| --- | --- |

115.

| 116. | wzywa UE do dołożenia wszelkich starań na rzecz ochrony wolności wypowiedzi, wolnych mediów i osób podejmujących się ich propagowania; wzywa UE i państwa członkowskie do potępienia wszelkich form fizycznego lub sądowego zastraszania dziennikarzy stosowanego w celu ich uciszenia; wzywa specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej ds. praw człowieka do zwrócenia szczególnej uwagi na ochronę wolności, niezależności i pluralizmu mediów na całym świecie; podkreśla, że należy zadbać o skuteczne i systematyczne wdrażanie wytycznych UE w sprawie praw człowieka oraz wolności wypowiedzi w internecie i poza nim oraz regularne monitorowanie ich wpływu; |
| --- | --- |

116.

| 117. | zwraca uwagę na ciągłe zmiany w krajobrazie medialnym i coraz częstsze korzystanie z sieci społecznościowych na całym świecie; podkreśla wyzwania i zagrożenia, jakie zmiany te stanowią między innymi w odniesieniu do naruszeń wolności wypowiedzi w internecie i poza nim, cenzury, ochrony danych, nawoływania do nienawiści, nękania oraz bezpieczeństwa dziennikarzy i sygnalistów; wzywa Komisję do monitorowania polityki i praktyk przedsiębiorstw z branży mediów społecznościowych, w szczególności ich narzędzi samoregulacji, które mają konsekwencje dla korzystania z wolności wypowiedzi na całym świecie, oraz do przedstawienia w stosownych przypadkach wniosków dotyczących zmian w polityce lub przepisach; |
| --- | --- |

117.

Kara śmierci, tortury i inne formy brutalnego traktowania

| 118. | potępia stosowanie w wielu krajach na całym świecie tortur, nieludzkiego i poniżającego traktowania oraz kary śmierci; wzywa kraje, które jeszcze tego nie uczyniły, aby niezwłocznie wprowadziły moratorium na wykonywanie kary śmierci jako pierwszy krok w kierunku jej całkowitego zniesienia; z zadowoleniem przyjmuje pozytywny rozwój sytuacji w 2019 r., jakim jest spadek poparcia politycznego dla utrzymania kary śmierci w niektórych państwach, które jej nie zniosły; ubolewa jednak nad orzeczeniami niektórych krajowych organów sądowych, które doprowadziły do wzrostu liczby egzekucji w porównaniu z ubiegłymi latami; wzywa UE, aby w dalszym ciągu systematycznie potępiała stosowanie kary śmierci oraz prowadziła na całym świecie kampanie informacyjne przeciwko tej karze; apeluje do UE i jej państw członkowskich, by broniły zniesienia kary śmierci na wszystkich forach międzynarodowych i zabiegały o jak najszersze poparcie tego stanowiska; |
| --- | --- |

118.

| 119. | potwierdza swoje zobowiązanie do promowania zakazu tortur na całym świecie, do opowiadania się po stronie ofiar oraz do pociągania oprawców do odpowiedzialności; z zadowoleniem przyjmuje aktualizację unijnych Wytycznych w sprawie polityki UE wobec państw trzecich dotyczącej tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania; apeluje do wszystkich państw członkowskich i innych państw, które nie ratyfikowały Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz Protokołu fakultatywnego do tej konwencji (OPCAT), której 35. rocznicę przyjęcia obchodzono w 2019 r., aby to uczyniły; uznaje znaczenie organizacji społeczeństwa obywatelskiego i obrońców praw człowieka w walce z torturami i innymi formami brutalnego traktowania; |
| --- | --- |

119.

Zwalczanie współczesnego niewolnictwa i handlu ludźmi

| 120. | wzywa do bardziej zdecydowanej międzynarodowej reakcji z myślą o eliminacji współczesnego niewolnictwa i handlu ludźmi, a także związanych z tym sieci, obejmującej ustanowienie nowych obowiązków należytej staranności dla przedsiębiorstw w zakresie identyfikowania, oceny, powstrzymywania, łagodzenia takich sytuacji oraz zapobiegania im i współpracy z władzami oraz ulepszenie polityki karnej wobec handlarzy ludźmi i osób, które wykorzystują współczesne niewolnictwo lub czerpią z niego korzyści; przypomina, że te niedopuszczalne warunki pracy naruszają godność ludzką i podstawowe prawa człowieka; wzywa państwa, które nie ratyfikowały konwencji MOP dotyczących zwalczania tych zjawisk i pracy dzieci, aby to uczyniły; |
| --- | --- |

120.

Prawa gospodarcze, społeczne i kulturalne

| 121. | wzywa UE, aby zwiększyła wysiłki na rzecz promowania i ochrony praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych poprzez politykę zagraniczną i działania zewnętrzne UE, w szczególności przez skuteczne wykorzystanie klauzul praw człowieka zawartych w umowach międzynarodowych, w tym postanowień dotyczących pracy, oraz przez inwestowanie w kulturę i edukację, które stanowią narzędzia umożliwiające trwałą zmianę; z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie konwencji MOP dotyczącej przemocy i nękania, która zawiera nowe i wiążące międzynarodowe normy pracy, niezbędne do wyeliminowania tych plag z obszaru pracy oraz do ochrony ofiar; podkreśla potrzebę szczególnej ochrony matek w miejscu pracy, w trakcie ciąży i po jej zakończeniu, w tym w odniesieniu do zdrowia matek, urlopu macierzyńskiego i świadczeń, ochrony zatrudnienia i niedyskryminacji oraz karmienia piersią; |
| --- | --- |

121.

| 122. | nie akceptuje faktu, że na całym świecie w dalszym ciągu dochodzi do naruszeń praw pracowniczych i związkowych oraz że dotyczy to wolności zrzeszania się, prawa do rokowań zbiorowych, prawa do informacji, konsultacji i uczestnictwa oraz podejmowania działań zbiorowych, a także prawa do sprawiedliwego wynagrodzenia, godnych warunków pracy oraz bezpieczeństwa i higieny pracy; |
| --- | --- |

122.

| 123. | przypomina, że dostęp do kultury i dostęp do edukacji stanowią podstawowe prawa człowieka; zwraca uwagę na znaczenie dyplomacji kulturalnej dla propagowania wartości pokoju i poszanowania praw człowieka; wzywa UE do włączenia kultury i edukacji oraz związanych z nimi praw do polityki w dziedzinie praw człowieka w ramach jej stosunków zewnętrznych; |
| --- | --- |

123.

Biznes a prawa człowieka

| 124. | z zadowoleniem przyjmuje próby podjęte przez szereg europejskich przedsiębiorstw w celu wdrożenia ich polityki w dziedzinie społecznej odpowiedzialności na rzecz poszanowania praw człowieka oraz wdrożenia w różnych państwach członkowskich rozmaitych strategii politycznych i przepisów mających na celu zachęcanie do należytej staranności lub ustanowienie wymogu w tym zakresie; wzywa przedsiębiorstwa mające siedzibę w UE do wywiązywania się z ich społecznej odpowiedzialności poprzez dążenie do przestrzegania zasad i norm etycznych przyjętych w ramach jednolitego rynku UE; |
| --- | --- |

124.

| 125. | wzywa do ustanowienia unijnego obowiązkowego instrumentu należytej staranności w zakresie praw człowieka i środowiska, w którym zobowiązano by przedsiębiorstwa do aktywnego angażowania się w identyfikację, ocenę, łagodzenie i zgłaszanie wszelkich negatywnych skutków ich działalności i łańcuchów dostaw dla praw człowieka oraz zapobieganie tym skutkom i który miałby zastosowanie do osób prawnych, liderów biznesu i kadry zarządzającej w przypadku naruszeń i który zapewniałby ofiarom dostęp do wymiaru sprawiedliwości i do środków prawnych; z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź, że wniosek Komisji będzie zawierał system odpowiedzialności; wzywa Komisję, by rozważyła inne rodzaje odpowiedzialności, w tym karnej, za najpoważniejsze naruszenia; |
| --- | --- |

125.

| 126. | zaleca ujęcie w tym instrumencie prawnego obowiązku dochowania należytej staranności jako konkretnego elementu, aby zapobiec wykorzystywaniu przez przedsiębiorstwa współczesnego niewolnictwa i pracy dzieci w ich zagranicznych łańcuchach dostaw; zaleca, aby instrument należytej staranności obejmował wymóg przejrzystości w celu ułatwienia ofiarom dostępu do środków zaskarżenia w celu rozpatrywania skarg; wzywa do wdrożenia skutecznych mechanizmów w celu ochrony osób dochodzących roszczeń z tytułu działań odwetowych, w tym przepisów powstrzymujących przed wnoszeniem pozwów SLAPP; przypomina, że w związku z eksploatacją zasobów naturalnych może dochodzić do różnego rodzaju naruszeń praw człowieka; |
| --- | --- |

126.

| 127. | podkreśla znaczenie pełnego wdrożenia przez wszystkie kraje Wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka oraz wzywa te państwa członkowskie UE, które nie przyjęły jeszcze krajowych planów działania w zakresie praw handlowych, by uczyniły to jak najszybciej; zachęca UE i państwa członkowskie do konstruktywnego uczestnictwa w pracach międzyrządowej grupy roboczej ONZ ds. międzynarodowych korporacji i innych przedsiębiorstw w odniesieniu do praw człowieka; |
| --- | --- |

127.

| 128. | podkreśla potrzebę ustanowienia międzynarodowego wiążącego instrumentu regulującego – w ramach międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka – działalność korporacji wielonarodowych i transnarodowych oraz innych przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

128.

Nowe technologie a prawa człowieka

| 129. | wyraża zaniepokojenie wykorzystywaniem w odpowiedzi na pandemię COVID-19 różnych narzędzi opartych na danych i nowych technologiach; podkreśla zagrożenia, często trudne do rozpoznania, jakie narzędzia te stanowią pod względem korzystania z podstawowych wolności, nadużycia władzy i większej podatności na cyberataki, w przypadku gdy nie istnieją skuteczne zabezpieczenia techniczne i prawne; wyraża zaniepokojenie z powodu obserwowanego wykorzystywania technologii w celu monitorowania i ograniczania wolności wypowiedzi mniejszości oraz jako narzędzia nękania; apeluje, aby UE jako lider w wyznaczaniu światowych standardów w dziedzinie prywatności i ochrony danych ustanowiła nowe normy i najlepsze praktyki zarówno do użytku w obrębie UE, jak i stanowiące rozwiązania naśladowane na całym świecie, aby zapobiec potencjalnie szkodliwym skutkom nowych narzędzi opartych na danych; |
| --- | --- |

129.

| 130. | przypominając o swojej rezolucji z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wykorzystywania uzbrojonych dronów (8), wyraża nieustanne zaniepokojenie z powodu wykorzystywania uzbrojonych dronów z naruszeniem międzynarodowych ram prawnych; ponownie wzywa UE do pilnego opracowania prawnie wiążących ram dotyczących wykorzystywania uzbrojonych dronów, aby zagwarantować, że państwa członkowskie, zgodnie z ich zobowiązaniami prawnymi, nie popełniają bezprawnych celowych zabójstw ani nie ułatwiają popełniania takich zabójstw przez państwa trzecie; zwraca się ponadto do Komisji o odpowiednie informowanie Parlamentu o wykorzystywaniu funduszy UE na wszystkie projekty badawcze i rozwojowe związane z konstrukcją dronów; zwraca się o przeprowadzenie ocen wpływu na prawa człowieka w odniesieniu do dalszych projektów rozwoju dronów; przypomina o swojej rezolucji z dnia 12 września 2018 r. w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia (9); wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do wprowadzenia zakazu rozwijania, produkcji i wykorzystywania broni w pełni autonomicznej, która nie zapewnia rzeczywistej kontroli człowieka nad kluczowymi funkcjami dotyczącymi wyboru i atakowania celów; domaga się rozpoczęcia międzynarodowych negocjacji w sprawie prawnie wiążącego instrumentu, który zakazałby śmiercionośnych autonomicznych systemów uzbrojenia bez istotnej kontroli człowieka; wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz państwa członkowskie do przyjęcia wspólnego stanowiska do celów międzynarodowych negocjacji w tym względzie; |
| --- | --- |

130.

Migranci i uchodźcy

| 131. | wzywa rządy, aby reagowały z poszanowaniem praw człowieka i godności ludzkiej, jak również stosowały rozwiązania mające na celu uwzględnienie trudnej sytuacji migrantów i uchodźców oraz ich potrzebę ochrony, zgodnie z zasadami solidarności i partnerstwa oraz przy wskazaniu odpowiednich i dostępnych legalnych dróg migracji; wzywa UE i państwa członkowskie do wyeliminowania podstawowych przyczyn migracji, aby uniknąć sytuacji, w których pojedyncze osoby i rodziny czują się zmuszone do opuszczenia swojego kraju pochodzenia ze względu na brak możliwości życia w godnym i bezpiecznym otoczeniu; |
| --- | --- |

131.

| 132. | ponownie podkreśla potrzebę zwalczania organizacji przestępczych i osób zaangażowanych w handel ludźmi; wyraża ubolewanie w związku ze złą sytuacja uchodźców w obozach dla uchodźców, brakiem perspektyw, długim terminem oczekiwania na rozpatrzenie wniosków o azyl oraz problemem z dostępem do podstawowej opieki medycznej, a w przypadku dzieci również do edukacji; wzywa do znalezienia nieizolacyjnych alternatyw dla zatrzymywania migrantów i uchodźców oraz sprzeciwia się w tym kontekście wszelkiemu nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu migrantów; podkreśla znaczenie przestrzegania praw człowieka podczas obowiązkowych badań medycznych i podkreśla, że wszystkim osobom ubiegającym się o azyl i migrantom należy zagwarantować dostęp do podstawowych usług, w tym w zakresie kompleksowej opieki zdrowotnej; podkreśla znaczenie utrzymania prawa do azylu na całym świecie; |
| --- | --- |

132.

| 133. | wzywa właściwe organy państw członkowskich UE, aby traktowały z dobrą wolą i starannością osoby ubiegające się o status uchodźcy zgodnie z zasadami praworządności, a także aby wspierały łączenie rodzin w celu położenia kresu sytuacjom, w których uchodźcy są oddzieleni od swoich bliskich krewnych, w szczególności dzieci; |
| --- | --- |

133.

Wspieranie demokracji

| 134. | wzywa UE do zwiększenia wsparcia na rzecz demokratycznego uczestnictwa obywatelskiego, które nasila się od 2019 r. w kontekście wzrostu populizmu, nacjonalizmu i reżimów autorytarnych; wzywa Komisję i Radę do wzmocnienia unijnych programów na rzecz wspierania demokracji na całym świecie przez promowanie prodemokratycznych procesów oddolnych i budowanie odporności instytucjonalnej; podkreśla w związku z tym działania na rzecz wspierania demokracji, które realizuje Parlament, w tym programy obserwacji wyborów, mediacji, szkolenia i mentoringu, wymagające dostosowywania do zmieniającej się sytuacji krajów partnerskich, przy jednoczesnym uwzględnieniu specyfiki kulturowej i narodowościowej zaangażowanych państw trzecich w celu wzmocnienia dialogu i partnerstwa z tymi państwami; popiera apel wyrażony w konkluzjach Rady z dnia 14 października 2019 r. w sprawie demokracji oraz w Planie działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji na lata 2020–2024, aby propagować elastyczniejsze, bardziej innowacyjne i długoterminowe podejście do wspierania demokracji, uwzględniające specyfikę konfliktu; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje i wspiera prace niezależnych organizacji prowadzących działalność w oparciu o podstawowe wartości Unii Europejskiej i wspierających przemiany demokratyczne na świecie oraz zachęca je do dalszych wysiłków; |
| --- | --- |

134.

| 135. | zobowiązuje się do promowania większej przejrzystości procesów demokratycznych, zwłaszcza finansowania kampanii politycznych i tematycznych prowadzonych przez różne podmioty niepaństwowe; |
| --- | --- |

135.

o

o o

| 136. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także Wysokiemu Przedstawicielowi Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Wiceprzewodniczącemu Komisji, Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Przewodniczącemu 75. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, Przewodniczącemu Rady Praw Człowieka ONZ, Wysokiemu Komisarzowi Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka i szefom delegatur UE. |
| --- | --- |

136.

---

(1)  Dz.U. C 337 z 20.9.2018, s. 82.

(2)  Dz.U. C 118 z 8.4.2020, s. 15.

(3)  Dz.U. C 411 z 27.11.2020, s. 30.

(4)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0007.

(5)  World Migration Report 2020 [Światowe sprawozdanie w sprawie migracji za 2020 r.] – Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (https://publications.iom.int/system/files/pdf/wmr_2020.pdf).

(6)  Wg danych opublikowanych przez UNHCR (https://www.unhcr.org/refugee-statistics/download/?url=fd4J).

(7)  Dane statystyczne dotyczące azylu – Eurostat (https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=Asylum_statistics).

(8)  Dz.U. C 285 z 29.8.2017, s. 110.

(9)  Dz.U. C 433 z 23.12.2019, s. 86.

---

Czwartek, 21 stycznia 2021 r.

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/117 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/117

---

P9_TA(2021)0016

Konektywność i stosunki UE–Azja

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie konektywności i stosunków UE–Azja (2020/2115(INI))

(2021/C 456/10)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej z dnia 28 czerwca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej z dnia 28 czerwca 2016 r.,

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 19 września 2018 r. pt. „Łącząc Europę i Azję – elementy składowe strategii UE” (JOIN(2018)0031), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 19 września 2018 r. pt. „Łącząc Europę i Azję – elementy składowe strategii UE” (JOIN(2018)0031),

| — | uwzględniając partnerstwo między UE a Japonią na rzecz zrównoważonej konektywności i infrastruktury wysokiej jakości z dnia 27 września 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając partnerstwo między UE a Japonią na rzecz zrównoważonej konektywności i infrastruktury wysokiej jakości z dnia 27 września 2019 r.,

| — | uwzględniając wspólną deklarację UE–USA w sprawie regionu Azji i Pacyfiku z dnia 12 lipca 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólną deklarację UE–USA w sprawie regionu Azji i Pacyfiku z dnia 12 lipca 2012 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 28 maja 2018 r. w sprawie zwiększenia współpracy UE w zakresie bezpieczeństwa w Azji i w stosunkach z tym kontynentem, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 28 maja 2018 r. w sprawie zwiększenia współpracy UE w zakresie bezpieczeństwa w Azji i w stosunkach z tym kontynentem,

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 15 maja 2019 r. pt.: „UE i Azja Środkowa: nowe możliwości wzmocnienia partnerstwa” (JOIN(2019)0009), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 15 maja 2019 r. pt.: „UE i Azja Środkowa: nowe możliwości wzmocnienia partnerstwa” (JOIN(2019)0009),

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 9 marca 2020 r. pt. „W kierunku kompleksowej strategii współpracy z Afryką” (JOIN(2020) 0004), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 9 marca 2020 r. pt. „W kierunku kompleksowej strategii współpracy z Afryką” (JOIN(2020) 0004),

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 16 kwietnia 2019 r. pt. „Unia Europejska, Ameryka Łacińska i Karaiby: partnerska współpraca na rzecz wspólnej przyszłości” (JOIN(2019)0006), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 16 kwietnia 2019 r. pt. „Unia Europejska, Ameryka Łacińska i Karaiby: partnerska współpraca na rzecz wspólnej przyszłości” (JOIN(2019)0006),

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 27 kwietnia 2016 r. pt. „Zintegrowana polityka Unii Europejskiej w sprawie Arktyki” (JOIN(2016)0021), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 27 kwietnia 2016 r. pt. „Zintegrowana polityka Unii Europejskiej w sprawie Arktyki” (JOIN(2016)0021),

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 18 marca 2020 r. pt. „Polityka Partnerstwa Wschodniego po 2020 r.: Wzmacnianie odporności – Partnerstwo Wschodnie, które służy wszystkim” (JOIN(2020)0007), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 18 marca 2020 r. pt. „Polityka Partnerstwa Wschodniego po 2020 r.: Wzmacnianie odporności – Partnerstwo Wschodnie, które służy wszystkim” (JOIN(2020)0007),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 października 2020 r. pt. „Plan gospodarczo-inwestycyjny dla Bałkanów Zachodnich” (COM(2020)0641), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 października 2020 r. pt. „Plan gospodarczo-inwestycyjny dla Bałkanów Zachodnich” (COM(2020)0641),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 kwietnia 2020 r. pt. „Wsparcie dla regionu Bałkanów Zachodnich w zwalczaniu pandemii COVID-19 oraz ożywienie gospodarcze po pandemii. Wkład Komisji przed spotkaniem przywódców UE–Bałkanów Zachodnich w dniu 6 maja 2020 r.” (COM(2020)0315), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 kwietnia 2020 r. pt. „Wsparcie dla regionu Bałkanów Zachodnich w zwalczaniu pandemii COVID-19 oraz ożywienie gospodarcze po pandemii. Wkład Komisji przed spotkaniem przywódców UE–Bałkanów Zachodnich w dniu 6 maja 2020 r.” (COM(2020)0315),

| — | uwzględniając program dotyczący sieci połączeń regionu Bałkanów Zachodnich przyjęty w 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając program dotyczący sieci połączeń regionu Bałkanów Zachodnich przyjęty w 2015 r.,

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie strategicznego podejścia do kwestii odporności (JOIN(2017)0021), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie strategicznego podejścia do kwestii odporności (JOIN(2017)0021),

| — | uwzględniając Agendę ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 (z 2015 r.) oraz program działań z Addis Abeby w sprawie finansowania rozwoju (z 2015 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Agendę ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 (z 2015 r.) oraz program działań z Addis Abeby w sprawie finansowania rozwoju (z 2015 r.),

| — | uwzględniając zasady inwestowania w infrastrukturę wysokiej jakości przyjęte przez G20 w 2019 r. oraz plan działania na rzecz infrastruktury jako klasy aktywów z 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając zasady inwestowania w infrastrukturę wysokiej jakości przyjęte przez G20 w 2019 r. oraz plan działania na rzecz infrastruktury jako klasy aktywów z 2018 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 stycznia 2020 r. pt. „Bezpieczne wprowadzanie sieci 5G w UE – wdrażanie unijnego zestawu narzędzi” (COM(2020)0050), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 stycznia 2020 r. pt. „Bezpieczne wprowadzanie sieci 5G w UE – wdrażanie unijnego zestawu narzędzi” (COM(2020)0050),

| — | uwzględniając oświadczenie przewodniczącego oraz konkluzje z 13. spotkania ministrów spraw zagranicznych państw Europy i Azji (ASEM), które odbyło się w dniach 20–21 listopada 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie przewodniczącego oraz konkluzje z 13. spotkania ministrów spraw zagranicznych państw Europy i Azji (ASEM), które odbyło się w dniach 20–21 listopada 2017 r.,

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając opinie przedstawione przez Komisję Handlu Międzynarodowego oraz Komisję Transportu i Turystyki, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinie przedstawione przez Komisję Handlu Międzynarodowego oraz Komisję Transportu i Turystyki,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A9-0269/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A9-0269/2020),

| A. | mając na uwadze, że rozszerzona globalna strategia na rzecz konektywności dla UE wymaga skutecznego zarządzania i szerokiego zaangażowania państw członkowskich, a także zainteresowanych podmiotów gospodarczych i społecznych, aby skutecznie reprezentować podstawowe wartości i wspólne interesy UE; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że rozszerzona globalna strategia na rzecz konektywności dla UE wymaga skutecznego zarządzania i szerokiego zaangażowania państw członkowskich, a także zainteresowanych podmiotów gospodarczych i społecznych, aby skutecznie reprezentować podstawowe wartości i wspólne interesy UE;

| B. | mając na uwadze, że w zglobalizowanym świecie, w którym sieć połączeń stale się rozrasta, UE musi wdrażać i prezentować strategie na rzecz konektywności, aby promować swoje interesy, wartości i stanowiska oraz zacieśniać współpracę z partnerami w dziedzinie cyfrowej oraz w dziedzinach zdrowia, bezpieczeństwa, transformacji ekologicznej, transportu, energetyki, a w szczególności interakcji międzyludzkich; mając na uwadze, że znaczny potencjał gospodarczy między Europą, Azją i innymi kontynentami pozostaje niewykorzystany z braku infrastruktury fizycznej i cyfrowej; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w zglobalizowanym świecie, w którym sieć połączeń stale się rozrasta, UE musi wdrażać i prezentować strategie na rzecz konektywności, aby promować swoje interesy, wartości i stanowiska oraz zacieśniać współpracę z partnerami w dziedzinie cyfrowej oraz w dziedzinach zdrowia, bezpieczeństwa, transformacji ekologicznej, transportu, energetyki, a w szczególności interakcji międzyludzkich; mając na uwadze, że znaczny potencjał gospodarczy między Europą, Azją i innymi kontynentami pozostaje niewykorzystany z braku infrastruktury fizycznej i cyfrowej;

| C. | mając na uwadze, że pandemia COVID-19 dodatkowo uwypukliła znaczenie skutecznej unijnej strategii na rzecz konektywności, uwidoczniając zarówno słabe, jak i mocne strony europejskich i światowych sieci łączności; mając na uwadze, że bodźce gospodarcze po pandemii COVID-19 stworzą nowe możliwości i mogą stanowić punkt zwrotny w stronę inwestycji bardziej zrównoważonych, bardziej cyfrowych i ekologicznych, przy jednoczesnym zwiększeniu tempa realizacji naszych programów działań na rzecz konektywności z myślą o większej odporności; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że pandemia COVID-19 dodatkowo uwypukliła znaczenie skutecznej unijnej strategii na rzecz konektywności, uwidoczniając zarówno słabe, jak i mocne strony europejskich i światowych sieci łączności; mając na uwadze, że bodźce gospodarcze po pandemii COVID-19 stworzą nowe możliwości i mogą stanowić punkt zwrotny w stronę inwestycji bardziej zrównoważonych, bardziej cyfrowych i ekologicznych, przy jednoczesnym zwiększeniu tempa realizacji naszych programów działań na rzecz konektywności z myślą o większej odporności;

| D. | mając na uwadze, że globalna strategia na rzecz konektywności musi opierać się na zrównoważonym podejściu opartym na zasadach i powinna służyć osiąganiu celów kluczowych polityk UE, takich jak Europejski Zielony Ład, transformacja cyfrowa i propagowanie praw człowieka na całym świecie; mając na uwadze, że regionalne i światowe ramy bezpieczeństwa powinny przyczyniać się do stworzenia bezpiecznego środowiska umożliwiającego dobre funkcjonowanie stosunków między państwami; mając na uwadze, że ramy te powinny opierać się na sile Europy w dziedzinie polityki handlowej i dyplomacji oraz sprostać nowym i pilnym wyzwaniom, takim jak globalne zdrowie i bezpieczeństwo, zagrożenia hybrydowe, terroryzm i ubóstwo; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że globalna strategia na rzecz konektywności musi opierać się na zrównoważonym podejściu opartym na zasadach i powinna służyć osiąganiu celów kluczowych polityk UE, takich jak Europejski Zielony Ład, transformacja cyfrowa i propagowanie praw człowieka na całym świecie; mając na uwadze, że regionalne i światowe ramy bezpieczeństwa powinny przyczyniać się do stworzenia bezpiecznego środowiska umożliwiającego dobre funkcjonowanie stosunków między państwami; mając na uwadze, że ramy te powinny opierać się na sile Europy w dziedzinie polityki handlowej i dyplomacji oraz sprostać nowym i pilnym wyzwaniom, takim jak globalne zdrowie i bezpieczeństwo, zagrożenia hybrydowe, terroryzm i ubóstwo;

| E. | mając na uwadze, że konektywność już teraz stanowi zasadniczy element wielu strategii UE; mając na uwadze, że należy zwiększyć spójność i widoczność całokształtu polityki konektywności; mając na uwadze, że globalna konektywność wpływa na konkurencyjność Europy i państw trzecich, zapewniając możliwości handlowe europejskim i innym przedsiębiorstwom, zwłaszcza MŚP, w celu osiągnięcia wspólnego dobrobytu; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że konektywność już teraz stanowi zasadniczy element wielu strategii UE; mając na uwadze, że należy zwiększyć spójność i widoczność całokształtu polityki konektywności; mając na uwadze, że globalna konektywność wpływa na konkurencyjność Europy i państw trzecich, zapewniając możliwości handlowe europejskim i innym przedsiębiorstwom, zwłaszcza MŚP, w celu osiągnięcia wspólnego dobrobytu;

| F. | mając na uwadze, że zrównoważona strategia na rzecz konektywności powinna służyć realizacji celów zrównoważonego rozwoju ONZ; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że zrównoważona strategia na rzecz konektywności powinna służyć realizacji celów zrównoważonego rozwoju ONZ;

| G. | mając na uwadze, że aby wdrożyć unijną strategię na rzecz konektywności, trzeba będzie przeznaczyć na nią specjalne publiczne środki finansowe w wieloletnich ramach finansowych (WRF) na lata 2021–2027, przydzielić zasoby kadrowe oraz wznowić wysiłki w celu ułatwienia zaangażowania sektora publicznego, jak wyraźnie stwierdzono we wspólnym komunikacie z 2018 r. pt. „Łącząc Europę i Azję”; mając na uwadze, że wiele regionów znajdujących się w fazie rozwoju potrzebuje znacznych inwestycji opartych na zasadach, aby osiągnąć nową dynamikę gospodarczą, w szczególności po pandemii COVID-19; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że aby wdrożyć unijną strategię na rzecz konektywności, trzeba będzie przeznaczyć na nią specjalne publiczne środki finansowe w wieloletnich ramach finansowych (WRF) na lata 2021–2027, przydzielić zasoby kadrowe oraz wznowić wysiłki w celu ułatwienia zaangażowania sektora publicznego, jak wyraźnie stwierdzono we wspólnym komunikacie z 2018 r. pt. „Łącząc Europę i Azję”; mając na uwadze, że wiele regionów znajdujących się w fazie rozwoju potrzebuje znacznych inwestycji opartych na zasadach, aby osiągnąć nową dynamikę gospodarczą, w szczególności po pandemii COVID-19;

| H. | mając na uwadze, że z punktu widzenia UE, jako jednej z największych gospodarek na świecie i pioniera w dziedzinie współpracy regionalnej i jednoczenia ludzi, globalna strategia na rzecz konektywności może stanowić wartość dodaną w związku z wdrażaniem i propagowaniem jej światowego programu działania – w tym podejścia „Drużyna Europy” – oraz regionalnych programów działania, jak praca nad europejską strategią indopacyficzną i współpraca w ramach ASEM, dzięki synergii kluczowych polityk UE, a tym samym zwiększyć rolę UE jako podmiotu działającego w wymiarze globalnym; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że z punktu widzenia UE, jako jednej z największych gospodarek na świecie i pioniera w dziedzinie współpracy regionalnej i jednoczenia ludzi, globalna strategia na rzecz konektywności może stanowić wartość dodaną w związku z wdrażaniem i propagowaniem jej światowego programu działania – w tym podejścia „Drużyna Europy” – oraz regionalnych programów działania, jak praca nad europejską strategią indopacyficzną i współpraca w ramach ASEM, dzięki synergii kluczowych polityk UE, a tym samym zwiększyć rolę UE jako podmiotu działającego w wymiarze globalnym;

| I. | mając na uwadze, że umowy o wolnym handlu zawarte przez UE z Japonią i Koreą Południową spowodują wzrost wymiany handlowej między Azją a Europą i będą wymagać usprawnień infrastruktury transportowej; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że umowy o wolnym handlu zawarte przez UE z Japonią i Koreą Południową spowodują wzrost wymiany handlowej między Azją a Europą i będą wymagać usprawnień infrastruktury transportowej;

| J. | mając na uwadze, że strategia na rzecz konektywności nabrała dodatkowego znaczenia w świetle partnerstwa na rzecz konektywności UE–Japonia zawartego w 2019 r; mając na uwadze, że należy ustanowić partnerstwa z innymi partnerami azjatyckimi, w tym z Indiami, jako światowym podmiotem wschodzącym; mając na uwadze, że Afryka oraz kraje objęte europejską polityką sąsiedztwa należy uznać za regiony priorytetowe pod względem konektywności; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że strategia na rzecz konektywności nabrała dodatkowego znaczenia w świetle partnerstwa na rzecz konektywności UE–Japonia zawartego w 2019 r; mając na uwadze, że należy ustanowić partnerstwa z innymi partnerami azjatyckimi, w tym z Indiami, jako światowym podmiotem wschodzącym; mając na uwadze, że Afryka oraz kraje objęte europejską polityką sąsiedztwa należy uznać za regiony priorytetowe pod względem konektywności;

| K. | mając na uwadze, że w strategii na rzecz konektywności należy też uwzględnić wspólny komunikat w sprawie stosunków między UE, Ameryką Łacińską i Karaibami; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w strategii na rzecz konektywności należy też uwzględnić wspólny komunikat w sprawie stosunków między UE, Ameryką Łacińską i Karaibami;

| L. | mając na uwadze, że globalną strategię na rzecz konektywności należy włączyć do programu prac Komisji na 2021 r.; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że globalną strategię na rzecz konektywności należy włączyć do programu prac Komisji na 2021 r.;

| M. | mając na uwadze, że niezwykle istotne jest utrzymanie istniejącej już infrastruktury ekologicznych środków transportu w Europie i poza nią; mając na uwadze, że Europa musi zwiększyć inwestycje w zrównoważoną infrastrukturę, taką jak nowoczesna sieć kolei dużej prędkości, mogąca zastąpić część połączeń lotniczych w Europie; mając na uwadze, że z doświadczenia wynika, że niezrównoważone projekty prowadzą do wysokiego zadłużenia i marnotrawstwa zasobów, obniżają korzyści z inwestycji infrastrukturalnych na rzecz społeczności lokalnych, powodują zwiększone zanieczyszczenie i szkodliwie wpływają na środowisko; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że niezwykle istotne jest utrzymanie istniejącej już infrastruktury ekologicznych środków transportu w Europie i poza nią; mając na uwadze, że Europa musi zwiększyć inwestycje w zrównoważoną infrastrukturę, taką jak nowoczesna sieć kolei dużej prędkości, mogąca zastąpić część połączeń lotniczych w Europie; mając na uwadze, że z doświadczenia wynika, że niezrównoważone projekty prowadzą do wysokiego zadłużenia i marnotrawstwa zasobów, obniżają korzyści z inwestycji infrastrukturalnych na rzecz społeczności lokalnych, powodują zwiększone zanieczyszczenie i szkodliwie wpływają na środowisko;

| N. | mając na uwadze, że w ostatnich latach globalne podmioty dostrzegły potencjał w zakresie połączeń transportowych i przejęły inicjatywę w dążeniu do strategicznego rozwoju globalnej infrastruktury; mając na uwadze, że pojawiają się nowe możliwości dotyczące sieci transportowych łączących UE i Azję, szczególnie w sektorach kolejowym i morskim; mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 pokazał, iż ciągłość transportu z Azją jest niezwykle istotna dla zagwarantowania łańcucha dostaw wszelkiego rodzaju towarów; mając na uwadze, że transport między UE a Azją dominuje na arenie światowej, jeśli chodzi o ilość przewożonych towarów i pokonywane odległości; mając na uwadze, że konieczne jest zagwarantowanie bezpieczeństwa, ochrony i zrównoważenia ekologicznego – ze szczególnym uwzględnieniem emisji gazów cieplarnianych – wszelkich środków transportu łączących UE a Azję; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w ostatnich latach globalne podmioty dostrzegły potencjał w zakresie połączeń transportowych i przejęły inicjatywę w dążeniu do strategicznego rozwoju globalnej infrastruktury; mając na uwadze, że pojawiają się nowe możliwości dotyczące sieci transportowych łączących UE i Azję, szczególnie w sektorach kolejowym i morskim; mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 pokazał, iż ciągłość transportu z Azją jest niezwykle istotna dla zagwarantowania łańcucha dostaw wszelkiego rodzaju towarów; mając na uwadze, że transport między UE a Azją dominuje na arenie światowej, jeśli chodzi o ilość przewożonych towarów i pokonywane odległości; mając na uwadze, że konieczne jest zagwarantowanie bezpieczeństwa, ochrony i zrównoważenia ekologicznego – ze szczególnym uwzględnieniem emisji gazów cieplarnianych – wszelkich środków transportu łączących UE a Azję;

Zasady strategii na rzecz konektywności

| 1. | zwraca uwagę na zasadniczą rolę konektywności w stosunkach geopolitycznych UE i jej państw członkowskich oraz podkreśla fakt, że konektywność, jako podstawowa dążność Unii Europejskiej, jest głęboko zakorzeniona w podejściu UE do wyzwań wewnętrznych i międzynarodowych; wskazuje, że polityka konektywności jest z powodzeniem realizowana w UE oraz że działania w tej dziedzinie są coraz częściej uwzględniane w stosunkach zewnętrznych UE z wieloma podmiotami; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zachęca Komisję i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) do stworzenia globalnej unijnej strategii na rzecz konektywności, będącej rozszerzeniem obecnej strategii na rzecz konektywności UE–Azja, aby dostosować naszą filozofię i politykę konektywności do celu, jakim jest wzmocnienie roli UE jako rzeczywistego i niezbędnego podmiotu geopolitycznego i geoekonomicznego prowadzącego spójną narrację i sprzyjającego wymianie międzykulturowej, oraz zacieśnić partnerstwa z demokracjami na całym świecie podzielającymi nasze podstawowe wartości; mając na uwadze, że konkretne regionalne priorytety i polityki – takie jak Partnerstwo Wschodnie, europejska polityka sąsiedztwa, wspólny komunikat w sprawie stosunków z Ameryką Łacińską i Karaibami oraz przyszła strategia indopacyficzna – należy dostosować do strategii na rzecz konektywności; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z naciskiem stwierdza, że globalne wyzwania pogłębią się, jeżeli świat podzieli się na nieprzyjazne obozy lub ulegnie całkowitemu rozdrobnieniu; w związku z tym uważa, że należy promować konektywność jako zasadę dążenia do współpracy, zawsze gdy jest to niezbędne i możliwe; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że konektywność powinna stanowić jeden z kluczowych priorytetów działań UE z myślą o potwierdzeniu ambicji Europy, osiągnięciu bardziej aktywnej pozycji Europy w polityce światowej oraz stworzeniu warunków do współpracy Europy z innymi państwami – dwustronnie i na forach wielostronnych – w zakresie promowania konektywności zrównoważonej pod względem podatkowym, gospodarczym, społecznym i środowiskowym; |
| --- | --- |

4.

| 5. | oczekuje, że strategia na rzecz konektywności pomoże wdrażać główne unijne polityki ramowe służące budowaniu silnej i sprawiedliwej Unii i inwestowaniu w pokojowe i oparte na szacunku stosunki międzynarodowe, przyczyniające się do postępu gospodarczego i społecznego – w tym na podstawie ambitnych umów handlowych wspomagających Europejski Zielony Ład i transformację cyfrową – oraz propagujące globalną sprawiedliwość; |
| --- | --- |

5.

| 6. | uważa, że wspieranie zrównoważonej formy globalizacji będzie wymagać współpracy z państwami trzecimi we wdrażaniu porozumienia paryskiego i celów zrównoważonego rozwoju, jako podstawowych elementów strategii na rzecz konektywności; |
| --- | --- |

6.

| 7. | jest zdania, że strategia na rzecz konektywności musi kompleksowo uwzględniać szerokie spektrum aspektów politycznych, gospodarczych, kulturalnych oraz związanych ze zrównoważonym rozwojem i z bezpieczeństwem w oparciu o podstawowe wartości UE i jej wspólne interesy, przewidywać wdrożenie sztandarowych projektów prezentujących nasze wartości, takie jak wolność, prawa człowieka, praworządność, demokracja, solidarność przeciwko dyskryminacji, zrównoważony rozwój, inkluzywność, przejrzystość w zakresie sprawiedliwości społecznej, równe warunki działania, wzajemność i przestrzeganie multilateralizmu opartego na zasadach, a także wzmocnić międzynarodową rolę UE jako podmiotu ustanawiającego normy; uznaje, że na jej wdrożenie należy przeznaczyć odpowiednie zasoby kadrowe i środki finansowe; |
| --- | --- |

7.

| 8. | zachęca zainteresowane podmioty gospodarcze i społeczne oraz właściwych ekspertów branżowych na szczeblu UE i w państwach członkowskich do udziału w opracowywaniu i realizacji strategii na rzecz konektywności; wzywa Komisję do stworzenia odpowiednich forów umożliwiających takie uczestnictwo; z naciskiem stwierdza, że parlamenty muszą odgrywać aktywną rolę w kształtowaniu i nadzorowaniu polityki konektywności; |
| --- | --- |

8.

| 9. | przypomina, że aby generować zrównoważony wzrost i zatrudnienie, trzeba inwestować w konektywność; zaznacza, że w inwestycjach tych należy respektować dobro publiczne, przejrzystość, efektywność rynku, równe warunki działania, w tym sprawiedliwy dostęp do rynków zamówień, i stabilność fiskalną, a jednocześnie unikać pułapki zadłużenia; podkreśla, że takie inwestycje powinny wspierać odporność gospodarczą, dekarbonizację gospodarki w myśl porozumienia paryskiego, rozwój nowych umiejętności siły roboczej oraz zgodność z wysokimi standardami ochrony środowiska i różnorodności biologicznej; ponadto zaznacza, że muszą one być zgodne z rygorystycznymi standardami UE w zakresie praw socjalnych i pracowniczych, przejrzystości, praw człowieka, należytej staranności, interoperacyjności i dobrego sprawowania rządów, a także umożliwiać wyrażanie opinii osobom, których dotyczą te projekty, w oparciu o odpowiednie, inkluzywne i publiczne konsultacje z zainteresowanymi podmiotami oraz otwarty dostęp, w tym dla lokalnych zainteresowanych podmiotów, takich jak MŚP; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zachęca wszystkie państwa europejskie – w tym państwa Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), państwa Bałkanów Zachodnich oraz państwa objęte europejską polityką sąsiedztwa – do uczestnictwa w unijnej strategii na rzecz konektywności oraz do funkcjonalnej integracji poszczególnych rozwijających się regionów; zachęca Zjednoczone Królestwo do połączenia sił z UE w zakresie promowania strategicznej konektywności międzynarodowej, szczególnie w świetle niedawnego sprawozdania Izby Gmin w sprawie przyszłości polityki międzynarodowej Zjednoczonego Królestwa; jest zdania, że należy priorytetowo traktować projekty nadzorowane przez kilka państw europejskich; |
| --- | --- |

10.

| 11. | przykłada wielką wagę do potrzeby uczciwej współpracy z naszymi partnerami oraz innymi odpowiednimi krajami i regionami, przy jednoczesnym wykorzystaniu miękkiej siły do promowania europejskich wartości i do zapewnienia silnych i trwałych partnerstw; uważa, że strategia na rzecz konektywności musi przynosić wspólne korzyści, gwarantować wzajemny dostęp do rynków i zapobiegać jednostronnym zależnościom lub pułapkom zadłużenia, które zagrażają autonomii uczestniczących państw, oraz powinna być realizowana w duchu wzajemnego szacunku; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla kluczowe znaczenie regionu Bałkanów Zachodnich jako priorytetowego obszaru w ramach strategii na rzecz konektywności; uważa, że strategia ta może wytworzyć pozytywną synergię z innymi procesami politycznymi i gospodarczymi zachodzącymi w regionie, w szczególności z integracją regionalną; uważa, że obecne plany infrastrukturalne dla krajów Bałkanów Zachodnich, takie jak unijny program dotyczący sieci połączeń dla regionu Bałkanów Zachodnich, należy zharmonizować z tą strategią; z zadowoleniem przyjmuje dynamikę inwestycji w sieć połączeń na Bałkanach Zachodnich w kontekście planu gospodarczo-inwestycyjnego dla tego regionu; ponadto podkreśla znaczenie Partnerstwa Wschodniego oraz nacisku na łączność położonego we wspólnym komunikacie z dnia 18 marca 2020 r.; |
| --- | --- |

12.

Zarządzanie strategią na rzecz konektywności

| 13. | zaznacza, że strategia na rzecz konektywności musi być monitorowana i skoordynowana z dążeniem do konektywności wewnętrznej w UE oraz między UE a jej potencjalnymi państwami członkowskimi, np. poprzez transeuropejską sieć transportową (TEN-T) czy Inicjatywę Trójmorza, wzmocnienie wspólnych wartości, norm i interesów oraz zapewnienie współodpowiedzialności instytucji unijnych i państw członkowskich za realizację tej strategii; jest zdania, że bez czynnej odpowiedzialności państw członkowskich strategia ta będzie niekompletna; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla wielowymiarowy charakter strategii na rzecz konektywności, który będzie wymagać skutecznej koordynacji już istniejących strategii, polityk i projektów dotyczących konektywności i interoperacyjności międzynarodowej; oczekuje poprawy i usprawnienia istniejącej koordynacji między ESDZ a dyrekcjami generalnymi Komisji w tym zakresie; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla, że strategia na rzecz konektywności wymaga bardziej wyrazistego przywództwa i podziału kompetencji w Komisji na każdym odpowiednim szczeblu, w tym na szczeblu najwyższym; proponuje zatem, aby wdrażanie tej strategii było regularnie omawiane przez Grupę Komisarzy do spraw Silniejszej Pozycji Europy na Świecie, która powinna działać jako organ koordynujący ds. konektywności, pod wspólnym przewodnictwem wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz koordynatora ds. konektywności w Komisji, najlepiej wiceprzewodniczącego wykonawczego; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zaleca, aby obsługę sekretariacką organu koordynującego ds. konektywności zapewniła ESDZ, zaś odpowiedni szczebel roboczy powinien obejmować wszystkich właściwych dyrektorów generalnych pod współprzewodnictwem sekretarzy generalnych Komisji i ESDZ w celu osiągnięcia maksymalnej synergii i skuteczności; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla znaczenie zaangażowania Parlamentu, Rady, państw członkowskich i parlamentów państw członkowskich w realizację strategii na rzecz konektywności; nalega, aby Komisja regularnie składała sprawozdania opisujące osiągnięcia w realizacji tej strategii, które powinny być szczegółowo omawiane przez Parlament i Radę; zachęca do powoływania krajowych koordynatorów ds. konektywności w rządach państw członkowskich; jest zdania, że utworzenie specjalnej grupy roboczej Rady mogłoby poprawić spójność konektywności i jej uruchomienie oraz zwiększyć poczucie odpowiedzialności za nią wśród państw członkowskich; proponuje, by w kwestiach związanych z konektywnością głosować większością kwalifikowaną, z wyjątkiem dziedzin istotnych dla bezpieczeństwa narodowego lub z nim związanych; |
| --- | --- |

17.

| 18. | uważa, że wymiana informacji i aktywny udział odpowiednich zainteresowanych podmiotów, w tym unijnych instytucji finansowych, mają zasadnicze znaczenie dla powodzenia strategii na rzecz konektywności, z uwagi na obecne luki inwestycyjne w tym obszarze; zaleca utworzenie grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. konektywności międzynarodowej, jako organu doradczego przy Komisji, z udziałem przedstawicieli biznesu – w myśl propozycji z wspólnego komunikatu z dnia 19 września 2018 r., by utworzyć biznesową grupę doradczą – oraz społeczeństwa obywatelskiego i innych zainteresowanych podmiotów, w tym zajmujących się prawami człowieka, środowiskiem i prawami pracowniczymi, a także międzynarodowych instytucji finansowych, ze szczególnym uwzględnieniem Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), jako banku UE, oraz zgodnie z kryterium parytetu płci; |
| --- | --- |

18.

| 19. | jest głęboko przekonany, że banki rozwoju, agencje inwestycyjne i agencje kredytów eksportowych na szczeblu europejskim lub na szczeblu państw członkowskich powinny odgrywać centralną rolę w zarządzaniu inwestycjami w międzynarodowe projekty dotyczące konektywności, ze szczególnym uwzględnieniem motywowania sektora prywatnego do udziału w finansowaniu i realizacji projektów oraz w zapewnianiu doradztwa w zakresie potrzeb inwestycyjnych lub istniejących zasad ramowych, w zależności od poziomu rozwoju danego państwa; opowiada się za stworzeniem kompleksowego interfejsu dla sektora prywatnego; |
| --- | --- |

19.

| 20. | przewiduje rolę EBI oraz Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju w tym kontekście; zdecydowanie uważa, że kluczowym elementem strategii na rzecz konektywności jest aktywne promowanie udziału sektora prywatnego w rentownych międzynarodowych projektach w zakresie konektywności; domaga się przyspieszenia obecnych prac nad wzmocnieniem europejskiej architektury finansowania rozwoju z myślą o potencjalnym utworzeniu pełnoprawnego europejskiego banku rozwoju; popiera współpracę z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi w oparciu o europejskie wartości i interesy strategiczne; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla, że jeżeli strategia na rzecz konektywności ma być wiarygodna, musi obejmować niezbędne narzędzia i środki umożliwiające jej realizację w skali odpowiadającej poziomowi jej ambicji; docenia znaczne unijne środki finansowe na rzecz współpracy międzynarodowej, zwłaszcza wysokie dotacje w porównaniu z innymi światowymi mocarstwami – w latach 2014–2018 dotacje te wyniosły 345 mld EUR; |
| --- | --- |

21.

| 22. | krytycznie odnosi się do faktu, że publiczna świadomość i widoczność międzynarodowego wkładu UE w promowanie i finansowanie polityki konektywności jest niedostatecznie rozwinięta, i wzywa do niezwłocznego wprowadzenia odpowiednich zmian; ponadto podkreśla, że trzeba rozwijać specjalną politykę komunikacyjną towarzyszącą strategii na rzecz konektywności, i wzywa do bardziej przejrzystego i skutecznego komunikowania korzyści płynących z tej strategii oraz jej osiągnięć i celów, aby zapewnić wsparcie niezbędne do jej pomyślnej realizacji; podkreśla potencjał sztandarowych projektów w tym zakresie; |
| --- | --- |

22.

| 23. | uważa, że aby osiągnąć cele strategii na rzecz konektywności, należy przydzielić odpowiednie środki publiczne w WRF na lata 2021–2027; wzywa do uwzględnienia tej strategii w przyszłych rozporządzeniach dotyczących Instrumentu Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej oraz Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej III, tak by umożliwić UE skuteczną realizację celów tej strategii, wykorzystując programy finansowe UE, takie jak InvestEU, a w szczególności Europejski Fundusz na rzecz Zrównoważonego Rozwoju Plus, gwarancję na działania zewnętrzne, a także geograficzne instrumenty inwestycyjne, takie jak sąsiedzki fundusz inwestycyjny, Instrument Inwestycyjny dla Azji Środkowej i Instrument Inwestycyjny dla Azji; ponadto podkreśla możliwość udzielenia krajom partnerskim pomocy w rozwoju ich własnych mechanizmów finansowania; |
| --- | --- |

23.

| 24. | uważa, że w strategii na rzecz konektywności należy stosować podejście wielowymiarowe, lecz jednocześnie wyraźnie ukierunkowane na definitywny zbiór priorytetów; z zadowoleniem przyjmuje godne uwagi włączenie unijnego programu na rzecz konektywności do 18-miesięcznego programu działań Rady pod prezydencją Niemiec, Portugalii i Słowenii; zwraca uwagę na znaczenie identyfikacji projektów sztandarowych w danych sektorach, które to projekty powinny mieć wysoką europejską wartość dodaną, leżeć w strategicznym interesie publicznym i demonstrować wyjątkowe podejście UE oparte na wartościach; wzywa Komisję i ESDZ, aby zaproponowały kryteria identyfikowania takich projektów; |
| --- | --- |

24.

| 25. | z zadowoleniem przyjmuje takie inicjatywy, jak zasady inwestowania w infrastrukturę wysokiej jakości przyjęte przez G20 oraz rezolucja Zgromadzenia ONZ ds. Ochrony Środowiska w sprawie zrównoważonej infrastruktury; zachęca Komisję, ESDZ i państwa członkowskie do promowania strategicznego podejścia UE do konektywności międzynarodowej na wszystkich forach wielostronnych i fakultatywnych, takich jak Zgromadzenie Ogólne ONZ, ASEM czy G7; |
| --- | --- |

25.

Priorytety strategii na rzecz konektywności

Transformacja ekologiczna

| 26. | podkreśla rolę UE we wdrażaniu porozumienia paryskiego przez promowanie –wśród innych inicjatyw – gospodarki o obiegu zamkniętym i inwestycji w odporność na zmianę klimatu; uważa, że reagowanie na zmianę klimatu, dekarbonizacja gospodarki oraz zachowanie różnorodności biologicznej i środowiska naturalnego powinny należeć do nadrzędnych priorytetów strategii na rzecz konektywności, ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju infrastruktury wysokiej jakości; zwraca uwagę na zasadnicze znaczenie utrzymania istniejącej infrastruktury ekologicznych środków transportu w Europie i poza nią; wzywa do systematycznej ekologizacji odpowiednich inwestycji w konektywność; w związku z tym zaleca określenie przejrzystych kryteriów przetargowych, jeśli chodzi o koszty cyklu życia produktów lub usług oraz zgodność z normami i przepisami UE; uważa, że sprawiedliwa społecznie i zrównoważona ekologizacja współpracy na rzecz rozwoju, inwestycje w infrastrukturę we wszystkich dziedzinach, a w szczególności wymiar energetyczny to kwestie o wysokim priorytecie; uważa, że współpraca w zakresie alternatywnych źródeł energii i w zakresie efektywności energetycznej to sztandarowe projekty o kluczowym znaczeniu; sugeruje, że współpraca w zakresie rozwoju odnawialnych źródeł energii powinna stać się filarem konektywności między UE a Afryką; za jeden z głównych aspektów uznaje budowanie zdolności w zakresie zrównoważonego rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje ambitną współpracę naukową mającą na celu postęp w łagodzeniu skutków zmiany klimatu i przystosowaniu się do niej, ochronę różnorodności biologicznej oraz promowanie gospodarki o obiegu zamkniętym, zrównoważonego wzrostu i sprawiedliwej transformacji; |
| --- | --- |

26.

Transport

| 27. | zdecydowanie zachęca do przyjęcia globalnego skoordynowanego podejścia polegającego na ścisłej współpracy z państwami trzecimi zmierzającej do przywrócenia i utrzymania konektywności, odpornej infrastruktury i branży transportowej jako wsparcia dla globalnych łańcuchów dostaw; z zadowoleniem przyjmuje współpracę między UE a Azją w zakresie takich inicjatyw jak program korytarza transportowego Europa-Kaukaz-Azja oraz promowanie nowych zrównoważonych inicjatyw transportowych z ważnymi partnerami azjatyckimi takimi jak Indie i Azja Środkowa; |
| --- | --- |

27.

| 28. | podkreśla, że UE powinna połączyć dobrze rozwinięte ramy TEN-T z sieciami w Azji, a jednocześnie realizować swoje własne projekty TEN-T w UE, takie jak Rail Baltica i inne; wyraża zadowolenie z przyjęcia unijnego planu gospodarczo-inwestycyjnego dla Bałkanów Zachodnich oraz trwającego rozszerzania TEN-T w regionie Bałkanów Zachodnich i krajach Partnerstwa Wschodniego, które należy postrzegać jako kluczowy element strategii na rzecz konektywności z uwagi na ich położenie geograficzne; uważa, że należy wyznaczyć specjalnego koordynatora ds. TEN-T dla krajów objętych procesem rozszerzenia i należących do Partnerstwa Wschodniego; |
| --- | --- |

28.

| 29. | podkreśla znaczenie połączeń kolejowych; zwraca uwagę na konieczność zapewnienia jednolitego systemu prawnego w zakresie kolejowego przewozu towarów na całym kontynencie euroazjatyckim; wzywa do rozszerzenia stosowania specyfikacji technicznych UE, w szczególności norm bezpieczeństwa dla kolejowego transportu towarów niebezpiecznych oraz zgodności z odpowiednimi wytycznymi OTIF (1) zgodnie z załącznikiem 2 do umowy o międzynarodowej kolejowej komunikacji towarowej (2), a także do stworzenia nowych perspektyw gospodarczych poprzez otwarcie rynków i promowanie możliwości inwestycyjnych; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla znaczenie toczących się negocjacji w sprawie kompleksowych umów o transporcie lotniczym z krajami partnerskimi w Azji – w szczególności umowy między UE a Stowarzyszeniem Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) – które stworzyłyby sprawiedliwe i przejrzyste warunki rynkowe oparte na jasnych ramach regulacyjnych, a w szczególności na przestrzeganiu wysokich standardów Unii Europejskiej; podkreśla znaczenie wspierania przez UE krajów azjatyckich w łagodzeniu wpływu lotnictwa cywilnego na zmianę klimatu; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wzywa Komisję do dalszych postępów w jej inicjatywach w zakresie transportu morskiego w celu cyfryzacji i uproszczenia formalności administracyjnych oraz zwiększenia bezpieczeństwa morskiego w portach azjatyckich za pośrednictwem Międzynarodowej Organizacji Morskiej i umów o transporcie morskim; podkreśla znaczenie dalszej współpracy z państwami trzecimi w Azji poprzez odpowiednie umowy o transporcie morskim, które pomogłyby uregulować i ułatwić ruch morski oraz nadać mu bardziej zrównoważony charakter; |
| --- | --- |

31.

| 32. | podkreśla, że strategia na rzecz konektywności musi zobowiązywać przewoźników z Azji do przestrzegania norm UE w sektorze transportu drogowego; apeluje o współpracę między Komisją a państwami członkowskimi w egzekwowaniu unijnych i krajowych przepisów w tym sektorze; |
| --- | --- |

32.

Transformacja cyfrowa

| 33. | zwraca szczególną uwagę na fakt, że cyfryzacja jest kluczowym wymiarem XXI wieku, i podkreśla jej wpływ na codzienne życie każdej osoby na całym świecie; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie, aby postawiły sobie ambitniejsze cele w zakresie transformacji cyfrowej; oczekuje, że UE stanie się konkurencyjnym podmiotem globalnym w dziedzinie transformacji cyfrowej na równi z USA i Chinami; uznaje w związku z powyższym, że promowanie łączności cyfrowej i dostępu cyfrowego za pośrednictwem sieci o bardzo dużej przepływności opartej na światłowodach i 5G jest ważnym priorytetem dla UE; uważa, że rozwój otwartej strategicznej autonomii w tym sektorze musi obejmować dywersyfikację łańcucha dostaw producentów wyposażenia przez promowanie otwartej i interoperacyjnej architektury sieci oraz partnerstwa na rzecz transformacji cyfrowej z państwami trzecimi, które podzielają nasze wartości i wykorzystują technologię w pełnym poszanowaniu praw podstawowych; wzywa Komisję do uzależnienia projektów w zakresie konektywności realizowanych z państwami trzecimi od etycznego wykorzystywania technologii zarówno na szczeblu krajowym, jak i zagranicznym; podkreśla w związku z powyższym, że aspekt bezpieczeństwa ma pierwszorzędne znaczenie; |
| --- | --- |

33.

| 34. | podkreśla, że UE, jako podmiot wyznaczający normy, powinna dążyć do objęcia współprzewodnictwa w dziedzinie tworzenia, ochrony oraz rozwoju międzynarodowych norm, standardów i praktyk w oparciu o pokojowe, bezpieczne, oparte na praworządności i otwarte środowisko ICT, zrównoważoną i odpowiedzialną cyfryzację, przy jednoczesnym wyeliminowaniu zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa i z zapewnieniem ochrony praw człowieka i wolności w internecie, w tym ochrony danych osobowych; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zaleca, aby zacieśnić współpracę w zakresie ochrony danych z państwami ASEAN oraz z Indiami, Japonią, Stanami Zjednoczonymi, Australią, Kanadą, Koreą Południową, Nową Zelandią i innymi krajami w celu przyspieszenia podejmowania decyzji stwierdzających odpowiedni stopień ochrony w odniesieniu do przepływu danych; uważa, że postanowienia dotyczące handlu elektronicznego i handlu cyfrowego w umowach handlowych powinny służyć celom cyfrowego filaru strategii na rzecz konektywności; odnotowuje, że w odniesieniu do przepływu danych UE przedstawiła już propozycje w kilku negocjacjach zgodnie z przepisami o ochronie danych i ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych (RODO) (3); zwraca uwagę, że decyzja dotycząca Japonii stwierdzająca odpowiedni stopień ochrony stanowi przykład dalszego pogłębiania integracji cyfrowej; opowiada się za powiązaniem programu działań na rzecz łączności cyfrowej z przyszłą globalną strategią UE na rzecz współpracy cyfrowej; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla, że infrastruktura 5G jest elementem strategicznej odporności Europy; wzywa Komisję do opracowania planu dotyczącego rozwoju europejskiej sieci 5G i stopniowego wycofania technologii 5G stworzonej przez państwa trzecie, które nie podzielają europejskich wartości i norm; wzywa Komisję do zdecydowanego uzależnienia projektów w zakresie konektywności realizowanych z państwami trzecimi od etycznego wykorzystywania technologii zarówno w kraju, jak i za granicą; z zadowoleniem przyjmuje postanowienia dotyczące cyberbezpieczeństwa zawarte w programie „Cyfrowa Europa” w odniesieniu do procedury udzielania zamówień; opowiada się za włączeniem podejścia opartego na zestawie narzędzi 5G do promowania łączności cyfrowej, biorąc pod uwagę możliwości jej eksterytorialnego stosowania; zachęca Komisję do podjęcia działań w kierunku powielenia unijnych umów w sprawie roamingu międzynarodowego w połączeniach komórkowych w umowach zawieranych z partnerami w dziedzinie konektywności; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę dotyczącą internetu nowej generacji oraz inwestycje w projekty z dziedziny infrastruktury cyfrowej, jak na przykład w projekt budowy podwodnego światłowodu łączącego Europę z Ameryką Łacińską; zaleca, aby Komisja określiła rzeczywiste potrzeby ukierunkowanej cyfrowej oficjalnej pomocy rozwojowej; proponuje, by Komisja propagowała jako sztandarowy projekt współpracę w zakresie rozwoju sieci 6G z krajami o podobnych zapatrywaniach; |
| --- | --- |

36.

Wymiar międzyludzki

| 37. | uważa, że wymiar międzyludzki jest podstawowym filarem strategii na rzecz konektywności wymagającym dalszego określenia priorytetów; apeluje zatem o wzajemne możliwości mobilności między Europą a Azją; podkreśla potrzebę odpowiedniego finansowania dyplomacji publicznej; |
| --- | --- |

37.

| 38. | przywiązuje dużą wagę do promowania kontaktów międzyludzkich wśród studentów, osób odbywających staż zawodowy, młodych wysoko wykwalifikowanych pracowników, nauczycieli akademickich, społeczeństwa obywatelskiego, badaczy z organizacji pozarządowych, a także w branży kultury, jako klucza do wzajemnego zrozumienia i szacunku; opowiada się za taką współpracą opartą na inkluzywności, wzajemności i równouprawnieniu płci; wzywa w szczególności do wzmocnienia wymiaru młodzieży poprzez fora młodzieżowe, aby wzajemnie promować znajomość języków obcych, wymiany studentów i nauczycieli akademickich oraz wzajemne uznawanie dyplomów; w związku z powyższym opowiada się za otwarciem platformy eTwinning na kraje partnerskie w dziedzinie konektywności; przypomina o możliwościach wymiany regionalnej, np. między innowatorami, i współpracy między miastami; podkreśla, że dzięki konektywności Europa ma możliwość znalezienia się na skrzyżowaniu badań naukowych, innowacji i inwestycji; jest zdania, że w kontekście tego filaru należy zwrócić szczególną uwagę na kwestie dotyczące mniejszości; |
| --- | --- |

38.

| 39. | pochwala inicjatywy przyjęte dla regionu Bałkanów Zachodnich mające na celu promowanie współpracy i wymiany młodzieży, a także kształcenia i szkolenia zawodowego, i zachęca do oferowania podobnych programów innym partnerom strategii na rzecz konektywności, począwszy od krajów Partnerstwa Wschodniego; zwraca uwagę, że konektywność między UE i regionem Bałkanów Zachodnich jest nieodłączną częścią tej strategii, gdyż kraje tego regionu stanowią potencjalne państwa członkowskie Unii; |
| --- | --- |

39.

| 40. | wyraża uznanie dla organizacji Forum Młodych Liderów UE–ASEAN i Forum Myślicieli Strategicznych w lutym 2018 r. oraz Szczytu Młodych Liderów Fundacji Azja-Europa (ASEF) towarzyszącego szczytom ASEM; proponuje, aby konwencje te odbywały się regularnie, a podobne coroczne fora były również tworzone w ramach stosunków UE–Unia Afrykańska; |
| --- | --- |

40.

| 41. | wzywa Komisję do dostosowania strategii na rzecz konektywności do przyszłej strategii UE na rzecz współpracy w dziedzinie badań naukowych i inwestycji; wzywa Komisję do stosowania strategicznego podejścia do współpracy w dziedzinie badań naukowych i innowacji przez zacieśnianie stosunków z partnerami o podobnych zapatrywaniach, w tym przez rozważenie statusu partnera stowarzyszonego oraz przez oparcie współpracy na takich uniwersalnych zasadach jak wolność nauki, otwarty dostęp, ochrona własności intelektualnej, równe warunki działania, rzetelność badawcza i ochrona danych osobowych; zachęca do przyjęcia polityki współpracy badawczej dla poszczególnych krajów; podkreśla znaczenie stworzenia kryteriów służących do identyfikacji sektorów o szczególnym znaczeniu w dziedzinie badań naukowych i innowacji, w tym w zakresie technologii podwójnego zastosowania; |
| --- | --- |

41.

Handel, inwestycje, konkurencyjność i normy

| 42. | zwraca uwagę, że UE powinna zacieśnić więzi z krajami-gospodarzami i przedstawić im wiarygodną i zrównoważoną alternatywną ofertę finansowania konektywności; |
| --- | --- |

42.

| 43. | uważa, że wymiar międzyludzki ma zasadnicze znaczenie również dla oparcia konkurencyjności na wartościach UE oraz dla skutecznej europejskiej dyplomacji gospodarczej; |
| --- | --- |

43.

| 44. | uważa, że polityka handlowa powinna odgrywać zasadniczą rolę w osiąganiu celów strategii na rzecz konektywności poprzez promowanie sprawiedliwego i zrównoważonego handlu i inwestycji; podkreśla znaczenie zwiększenia odporności gospodarczej dzięki dywersyfikacji łańcuchów dostaw, a także wzmocnieniu integracji regionalnej; podkreśla, że strategia na rzecz konektywności powinna iść w parze z wysiłkami zmierzającymi do zwiększenia dostępu do odnośnych rynków, w tym do zamówień publicznych, oraz promować otwarte i przejrzyste środowisko inwestycyjne otwierające możliwości i przyczyniające się do globalnej konkurencyjności; podkreśla znaczenie współpracy w zakresie należytej staranności, praw własności intelektualnej i oznaczeń geograficznych; |
| --- | --- |

44.

| 45. | podkreśla zatem centralną rolę międzynarodowych norm środowiskowych, norm dotyczących zrównoważonego rozwoju i norm społecznych w umowach handlowych i inwestycyjnych; przypomina o przeglądzie 15-punktowego planu działania Komisji oraz o dyskusjach w Radzie na temat handlu i zrównoważonego rozwoju; wzywa Komisję do pełnego wdrożenia instrumentów ochrony handlu w celu zadbania o to, by przedsiębiorstwa europejskie nie były narażone na nieuczciwe praktyki handlowe, oraz do skutecznego wdrażania rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju zgodnie z porozumieniem paryskim, celami zrównoważonego rozwoju i konwencjami MOP, z myślą o opracowaniu strategii na rzecz konektywności i w dążeniu do zrównoważonej integracji; jest zdania, że Komisja i ESDZ powinny przyjąć bardziej strategiczne podejście do ogólnego systemu preferencji taryfowych, w tym poprzez intensyfikację działań na najwyższym szczeblu politycznym w celu zwiększenia jego skuteczności w odniesieniu do standardów praw człowieka, międzynarodowych norm pracy, ochrony środowiska i dobrych rządów; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla znaczenie strategicznych stosunków i systemowej rywalizacji UE z Chinami oraz wzywa państwa członkowskie i instytucje UE, by przemawiały jednym głosem i przyjęły skoordynowane podejście wobec Chin; ponownie wzywa Chiny do kontynuowania ambitnej reformy Światowej Organizacji Handlu, w tym ustanowienia kompleksowych zasad dotyczących subsydiów w dziedzinie przemysłu, oraz dostrzega obawy dotyczące zakłócających rynek praktyk stosowanych przez chińskie przedsiębiorstwa państwowe, przymusowego transferu technologii i lokalizacji danych, nadwyżek mocy produkcyjnych i związanego z tym wywozu towarów po cenach dumpingowych oraz innych nieuczciwych praktyk handlowych; uważa, że rozszerzenie równych warunków działania na rynki państw trzecich ma zasadnicze znaczenie dla długoterminowych możliwości przedsiębiorstw europejskich; |
| --- | --- |

46.

| 47. | podkreśla rolę międzynarodowych umów handlowych negocjowanych przez UE oraz znaczenie ich właściwego wdrażania; uważa, że konektywność powinna zostać uwzględniona w komunikacie Komisji w sprawie przeglądu polityki handlowej; zwraca uwagę na międzynarodowe normy i przejrzyste standardy w celu promowania infrastruktury wysokiej jakości i interoperacyjności sieci; wzywa Komisję do nadania istniejącym umowom ambitniejszego charakteru poprzez systematyczne włączanie polityki normalizacyjnej do dwustronnych partnerstw i umów handlowych w celu promowania wielostronnego ustalania norm i szerokiego stosowania norm uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym oraz przejrzystej współpracy regulacyjnej przy pełnym poszanowaniu prawa do regulacji; |
| --- | --- |

47.

| 48. | jest zdania, że zaletami unijnego modelu polityki normalizacyjnej jest innowacyjność, otwartość i inkluzywność oraz że model ten trzeba wykorzystywać, aby nadal móc sprostać globalnej konkurencji między różnymi paradygmatami normalizacji; oczekuje, że Komisja odegra aktywną rolę w promowaniu polityki normalizacyjnej; zaleca zatem, by powierzyć odpowiedzialność za koordynację unijnej polityki normalizacyjnej urzędnikowi Komisji wysokiego szczebla, najlepiej komisarzowi do spraw rynku wewnętrznego; wzywa Komisję i ESDZ do bliższej koordynacji z demokratycznymi partnerami o podobnych zapatrywaniach na międzynarodowych forach poświęconych ustanawianiu norm, aby promować międzynarodowe normy wspierające demokrację, praworządność i prawa podstawowe; |
| --- | --- |

48.

Zdrowie

| 49. | zwraca uwagę, że pandemia COVID-19 pokazała pilną konieczność priorytetowego traktowania sektora zdrowia jako nowego kluczowego obszaru współpracy, w szczególności w zakresie odporności systemów opieki zdrowotnej, dostępu do leków, sprzętu medycznego i szczepionek, zwiększenia autonomii UE w dziedzinie zdrowia, unikania jednostronnych zależności, zapewnienia bezpiecznych i zróżnicowanych łańcuchów dostaw produktów farmaceutycznych i związanych ze zdrowiem oraz wymiany najlepszych praktyk w dziedzinie zarządzania kryzysowego i polityki zapobiegania pandemiom, a także wzajemności w zakresie zarządzania podróżami i otwartymi granicami; proponuje powiązanie wysiłków w ramach Europejskiej Unii Zdrowotnej ze strategią na rzecz konektywności oraz partnerstwo z innymi mechanizmami regionalnymi takimi jak Centrum ASEAN ds. Kontroli Chorób Zakaźnych; podkreśla, że UE powinna wykorzystać konektywność w dziedzinie zdrowia, aby uczyć się na przykładach skutecznego zarządzania pandemią przez partnerów o podobnych zapatrywaniach, takich jak Nowa Zelandia, Republika Korei czy Tajwan; |
| --- | --- |

49.

| 50. | zwraca uwagę na wnioski wyciągnięte z pandemii COVID-19 w odniesieniu do znaczenia skoordynowanych środków w celu zadbania o to, by globalne szlaki transportowe i łańcuchy dostaw pozostały otwarte i bezpieczne; |
| --- | --- |

50.

Bezpieczeństwo

| 51. | jest przekonany, że należy pilnie rozwinąć wymiar bezpieczeństwa strategii na rzecz konektywności z uwagi na ryzyko, że konektywność może zostać wykorzystana jako broń; podkreśla potrzebę geopolitycznego podejścia do globalnej współpracy, aby UE mogła skutecznie stawić czoła nowym wyzwaniom w zakresie bezpieczeństwa, w tym cyberbezpieczeństwa, łączności cyfrowej, infrastruktury krytycznej i potencjalnego podwójnego zastosowania technologii; podkreśla powagę zagrożenia terrorystycznego; zwraca uwagę na rosnące obawy dotyczące bezpieczeństwa w krajach objętych europejską polityką sąsiedztwa; wzywa ESDZ i państwa członkowskie, by odgrywały bardziej proaktywną rolę w tych kwestiach; |
| --- | --- |

51.

| 52. | podkreśla potrzebę rozwoju silniejszego wymiaru bezpieczeństwa w naszym partnerstwie z Afryką; przypomina o konkluzjach Rady z 2018 r. w sprawie zacieśnienia współpracy UE w zakresie bezpieczeństwa w Azji i w stosunkach z tym kontynentem; zwraca uwagę na rosnącą zasadność obaw UE dotyczących bezpieczeństwa w regionie Oceanu Indyjskiego i Spokojnego, które znajdują odzwierciedlenie w strategiach państw członkowskich dotyczących regionu Oceanu Indyjskiego i Spokojnego; popiera inicjatywę rozwoju wspólnej strategii UE i regionu Oceanu Indyjskiego i Spokojnego oraz współpracę z partnerami z regionu Oceanu Indyjskiego i Spokojnego, w tym wymiany wojskowe; uważa, że współpraca z regionem Oceanu Indyjskiego i Spokojnego powinna opierać się na takich zasadach przewodnich, jak otwartość, dobrobyt, inkluzywność, zrównoważony rozwój, przejrzystość, wzajemność i rentowność; |
| --- | --- |

52.

Partnerstwa dotyczące konektywności

| 53. | z dużym zadowoleniem przyjmuje ustanowienie partnerstwa między UE a Japonią dotyczącego zrównoważonej konektywności i infrastruktury wysokiej jakości, w ramach którego nacisk jest kładziony na zrównoważoną konektywność z Bałkanami Zachodnimi, Europą Wschodnią, Azją Środkową, regionem Oceanu Indyjskiego i Spokojnego i Afryką; wyraża nadzieję, że UE i Japonia będą aktywnie promowały partnerstwo dotyczące konektywności wśród odpowiednich grup docelowych oraz że uda im się rozpocząć realizację partnerstwa w pierwszej połowie 2021 r.; |
| --- | --- |

53.

| 54. | z zadowoleniem przyjmuje umowę o partnerstwie gospodarczym między UE a Japonią, która weszła w życie 1 lutego 2019 r., oraz wzmożoną koordynację między EBI, Japońską Agencją Współpracy Międzynarodowej i Japońskim Bankiem Współpracy Międzynarodowej, w szczególności w zakresie finansowania konektywności ekologicznej; uważa, że regiony Bałkanów Zachodnich oraz Azji Południowo-Wschodniej zapewniają bardzo korzystne możliwości współpracy Japonii i UE w dziedzinie konektywności z innymi partnerami; dostrzega ogromny potencjał zaangażowania sektora prywatnego, w tym MŚP; ponadto opowiada się za zbadaniem aspektów bezpieczeństwa związanych ze współpracą Japonii i UE w zakresie konektywności, w tym bezpieczeństwa morskiego; |
| --- | --- |

54.

| 55. | z dużym zadowoleniem przyjmuje trwające negocjacje w sprawie ustanowienia partnerstwa z Indiami dotyczącego konektywności; wyraża nadzieję, że rotacyjne prezydencje Rady Europejskiej oraz nadchodzące przewodnictwa Indii i Włoch w G20 wykorzystają tę możliwość do poczynienia postępów; zwraca uwagę na inicjatywę dotyczącą regionalnych połączeń infrastrukturalnych w Azji Południowej; odnotowuje uczestnictwo Indii w Inicjatywie Państw z Regionu Zatoki Bengalskiej na rzecz Wielosektorowej Współpracy Technicznej i Gospodarczej oraz Międzynarodowym Korytarzu Transportowym Północ–Południe; w związku z obecną sytuacją uważa, że Indie powinny odgrywać większą rolę oraz że należy dążyć do ściślejszej współpracy między UE a państwami Azji Południowej; opowiada się za pomocą w koordynowaniu różnych strategii w zakresie konektywności w Azji, których według Banku Światowego jest łącznie szesnaście; |
| --- | --- |

55.

| 56. | przypomina, że również w interesie Federacji Rosyjskiej i Turcji leży, by stały się zainteresowanymi stronami w działaniach na rzecz konektywności między UE a Azją; jest skłonny w miarę możliwości współpracować z nimi; przyznaje, że w ostatnich dwóch dziesięcioleciach kraje Azji Środkowej odniosły znaczne korzyści ze ściślejszej integracji z gospodarką światową; uważa, że UE powinna odgrywać znacznie większą rolę i stać się jednym z głównych podmiotów w regionie, wykorzystując handel i inwestycje jako siłę napędową wspólnego dobrobytu; wyraża zaniepokojenie brakiem przejrzystości projektów finansowanych przez Chiny w Azji Środkowej; nalega, by nadać priorytetowe znaczenie wysokim standardom pracy i normom środowiskowym oraz zapewnić zdolność obsługi zadłużenia; |
| --- | --- |

56.

| 57. | z zadowoleniem przyjmuje wymianę doświadczeń między UE a Koreą w sprawie partnerstwa na rzecz konektywności i ma nadzieję, że w 2021 r. uda się osiągnąć postępy w tym zakresie; opowiada się za ustanowieniem partnerstwa na rzecz konektywności między UE a ASEAN, które to partnerstwo miałoby być między innymi powiązane z już istniejącym centralnym planem na rzecz konektywności i listą projektów ASEAN; uznaje, że ponieważ region ASEAN jest trzecim co do wielkości – po USA i Chinach – partnerem handlowym UE, eksporterzy z UE odniosą znaczne korzyści z zapewnienia lepszego dostępu do rynku i zacieśnienia współpracy poprzez kompleksowe umowy o partnerstwie; opowiada się za regionalną umową o wolnym handlu między UE a ASEAN; zachęca do wykorzystywania inwestycji w celu ograniczenia wylesiania i w celu dywersyfikacji zrównoważonego rolnictwa; |
| --- | --- |

57.

| 58. | z uznaniem odnotowuje wyniki wspólnego oświadczenia ministerialnego UE–ASEAN z dnia 1 grudnia 2020 r. w sprawie konektywności i wzywa UE, aby natychmiast rozpoczęła opracowywanie i wdrażanie narzędzi i ram współpracy z ASEAN w zakresie konektywności; |
| --- | --- |

58.

| 59. | zwraca uwagę na regionalne inicjatywy Australii na rzecz polityki konektywności oraz na wymianę wiedzy z Australią na temat konektywności na obszarach geograficznych będących przedmiotem zainteresowania; wzywa do ściślejszej współpracy z Australią w celu okazania solidarności między demokracjami; dostrzega potencjał współpracy z partnerami w dorzeczu Mekongu; |
| --- | --- |

59.

| 60. | podkreśla potrzebę współpracy w zakresie konektywności z Tajwanem w celu wyciągnięcia wniosków z najlepszych praktyk w zakresie walki z pandemią COVID-19, zacieśnienia kontaktów międzyludzkich, zmniejszenia przepaści cyfrowej w regionie Azji Południowo-Wschodniej oraz zbadania możliwości zawarcia umowy inwestycyjnej między UE a Tajwanem; |
| --- | --- |

60.

| 61. | wzywa Komisję do dokonania oceny umowy w sprawie regionalnego kompleksowego partnerstwa gospodarczego oraz roli Chin w jej ramach; |
| --- | --- |

61.

| 62. | wyraża głębokie przekonanie, że UE powinna wzmocnić współpracę ze Stanami Zjednoczonymi; z zadowoleniem przyjmuje zainicjowaną przez Stany Zjednoczone koncepcję sieci Blue Dot Network; wzywa Komisję i ESDZ do współpracy ze Stanami Zjednoczonymi w sprawie BDN w celu wzmocnienia współpracy transatlantyckiej w zakresie opartej na zasadach i zrównoważonej konektywności, a jednocześnie podkreśla obawy w tym zakresie; wyraża nadzieję na przyszłą współpracę, w szczególności w odniesieniu do utrzymania wysokiej jakości norm dotyczących projektów w zakresie konektywności oraz wspierania zaangażowania sektora prywatnego; |
| --- | --- |

62.

| 63. | popiera zobowiązania do wzmocnienia partnerstwa między UE, Ameryką Łacińską i Karaibami, jak podkreślono we wspólnym komunikacie z 2019 r., w tym w dziedzinach gospodarki cyfrowej i łączności; podkreśla znaczenie wzmocnienia partnerstwa z Ameryką Łacińską i Karaibami, które w pełni podzielają podstawowe wartości i interesy europejskie; |
| --- | --- |

63.

| 64. | zwraca uwagę, że współpraca UE z Chinami w ramach platformy konektywności UE–Chiny przyniosła umiarkowane rezultaty; uważa, że inicjatywa „Jeden pas i jeden szlak” znajduje się w centrum stanowczej polityki zagranicznej Chin; jest skłonny rozważyć partnerstwo w związku z inicjatywą „Jeden pas i jeden szlak” w szczególnych przypadkach, gdy nie narusza to podstawowych zasad UE, gdy inicjatywa spełnia normy międzynarodowe oraz gdy projekty w jej ramach są kontrolowane przez Komisję w celu zapewnienia ich zgodności z normami i standardami UE, takimi jak normy społeczne, środowiskowe i podatkowe oraz zrównoważony rozwój, przejrzystość, włączenie społeczne, praworządność, poszanowanie praw człowieka i wzajemność, aby nie zwiększać międzynarodowego efektu dźwigni ułatwiającego wywieranie nacisku na państwa trzecie oraz aby zapewnić integralność wspólnego rynku i spójność polityczną UE; w związku z powyższym należy położyć nacisk na poprawę eurazjatyckiej infrastruktury transportowej, zwłaszcza w odniesieniu do multimodalnego i zrównoważonego transportu; |
| --- | --- |

64.

| 65. | podkreśla znaczenie bieżących prac platformy konektywności UE–Chiny w jej wysiłkach na rzecz zbadania możliwości współpracy w dziedzinie transportu między rozszerzoną unijną siecią TEN-T a chińską inicjatywą „Jeden pas i jeden szlak”; podkreśla konieczność globalnego i kompleksowego podejścia w celu zapewnienia wolnej i uczciwej konkurencji dla przedsiębiorstw w dziedzinie rozwoju infrastruktury transportowej z Chinami, w tym przejrzystości i równych warunków działania; podkreśla zatem, że klauzule umowne w tej dziedzinie muszą być jak najbardziej przejrzyste i zapewniać ochronę podstawowych interesów UE; |
| --- | --- |

65.

| 66. | zwraca uwagę, że polityka w dziedzinie konektywności powinna ograniczać negatywne skutki zewnętrzne, takie jak wpływ na środowisko i zanieczyszczenie; podkreśla znaczenie zrównoważonego charakteru całej strategii; zachęca UE do nawiązania współpracy z azjatyckimi krajami partnerskimi na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa i ochrony połączeń transportowych z Azją między innymi w zakresie przepływu danych, mobilności i cyberbezpieczeństwa; |
| --- | --- |

66.

| 67. | podkreśla znaczenie regionów najbardziej oddalonych Europy, zwłaszcza tych położonych bliżej Azji, i zwraca uwagę na ich potencjał gospodarczy; zachęca Komisję do ułatwiania inwestycji na tych obszarach w celu wzmocnienia ich konektywności i pobudzenia ich gospodarek; |
| --- | --- |

67.

| 68. | wzywa Komisję i ESDZ, by wypracowały solidne możliwości monitorowania strategii innych krajów i regionów na rzecz konektywności, w tym w odniesieniu do faktycznie wykorzystanych środków finansowych, skutków dla stabilności finansowej, zrównoważonego rozwoju, poszanowania praw człowieka, praworządności, dobrych rządów i zasad multilateralizmu; podkreśla potencjał podejścia „Drużyna Europy” w dążeniu do osiągnięcia synergii wysiłków UE i państw członkowskich w dziedzinie konektywności; opowiada się za współpracą z krajami partnerskimi w celu monitorowania długoterminowych skutków dla polityki strukturalnej, poprawy sytuacji przemysłowej i gospodarczej oraz zmniejszenia ubóstwa; |
| --- | --- |

68.

Konektywność globalna

| 69. | zdecydowanie podkreśla fakt, że w strategii należy zwrócić szczególną uwagę na konektywność z państwami sąsiedztwa europejskiego oraz z sąsiednim kontynentem Afryki, biorąc pod uwagę jej coraz większe znaczenie geopolityczne dla szeregu globalnych podmiotów; oczekuje, że w działaniach tych odzwierciedlone zostaną doświadczenia UE związane z polityką promowania konektywności realizowaną w Afryce poprzez współpracę na rzecz rozwoju; apeluje, by omówić ten cel na wysokim szczeblu z Unią Afrykańską oraz doprowadzić do zawarcia partnerstwa między UE a Afryką dotyczącego konektywności do końca 2021 r.; |
| --- | --- |

69.

| 70. | wyraża uznanie dla Komisji i wiceprzewodniczącego komisji / wysokiego przedstawiciela za gotowość do przedstawienia strategii wobec Arktyki w 2021 r. i wzywa UE do aktywnego zaangażowania się na rzecz Arktyki; wyraża zaniepokojenie z powodu wpływu zmiany klimatu na ten wrażliwy region; zwraca szczególną uwagę, że ze względu na topnienie pokrywy lodowej na morzu może zostać potencjalnie otwarty nowy szlak żeglugowy do Azji, który mógłby być również wykorzystywany do połączeń cyfrowych, takich jak kable światłowodowe, oraz przyjmuje do wiadomości chińską inicjatywę arktycznego jedwabnego szlaku; oczekuje, że zrównoważona konektywność będzie stanowić sedno tych wysiłków; |
| --- | --- |

70.

| 71. | odnotowuje powodzenie pierwszego Europejskiego Forum Konektywności w 2019 r.; ubolewa nad odwołaniem forum w 2020 r. ze względu na pandemię COVID-19; z niecierpliwością oczekuje na kolejne forum, które odbędzie się w 2021 r., o ile pozwoli na to sytuacja związana z pandemią; jest zdania, że kolejne fora należy wykorzystać do zaangażowania wszystkich eurazjatyckich partnerów w dziedzinie konektywności, w tym Rosji i Chin, w wielostronne rozmowy na temat ich odnośnych wizji przyszłego ładu gospodarczego, politycznego i bezpieczeństwa w Eurazji; |
| --- | --- |

71.

| 72. | oczekuje, że Komisja przedstawi nowe podejście do komunikacji i jasną narrację, aby zapewnić odpowiednią widoczność unijnej polityki konektywności i jej wyników oraz dostateczną rozliczalność w tym zakresie; zdecydowanie wzywa do przełożenia strategii UE na rzecz konektywności na jasny i atrakcyjny język oraz z wykorzystaniem pojęć wyrażających szczególne europejskie podejście do konektywności oparte na wartościach, a także do stworzenia jasnego planu działania w celu wdrożenia i pełnej realizacji tej strategii; |
| --- | --- |

72.

o

o o

| 73. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji przewodniczącemu Rady Europejskiej, Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, państwom członkowskim oraz partnerom UE w dziedzinie konektywności. |
| --- | --- |

73.

---

(1)  Międzyrządowa Organizacja Międzynarodowych Przewozów Kolejami.

(2)  Umowa dotycząca międzynarodowego kolejowego transportu towarowego Organizacji Współpracy Kolei (OSŻD).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/129 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/129

---

P9_TA(2021)0017

Środki na rzecz odbudowy zasobów powyżej maksymalnego podtrzymywalnego połowu

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. Więcej ryb w morzach? Środki na rzecz odbudowy zasobów powyżej maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w tym obszary odbudowy stad ryb i chronione obszary morskie (2019/2162(INI))

(2021/C 456/11)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 11, 39 i 191 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 11, 39 i 191 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) (1),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającą ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającą ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (2),

| — | uwzględniając art. 13 TFUE, który wymaga, by przy formułowaniu unijnych strategii politycznych, w tym m.in. w dziedzinie rybołówstwa, Unia i jej państwa członkowskie uwzględniały fakt, że zwierzęta są istotami zdolnymi do odczuwania, i by w związku z tym zwracały szczególną uwagę na wymagania w zakresie dobrostanu zwierząt, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 13 TFUE, który wymaga, by przy formułowaniu unijnych strategii politycznych, w tym m.in. w dziedzinie rybołówstwa, Unia i jej państwa członkowskie uwzględniały fakt, że zwierzęta są istotami zdolnymi do odczuwania, i by w związku z tym zwracały szczególną uwagę na wymagania w zakresie dobrostanu zwierząt,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych (3),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (4) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (4) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (5),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania (6), w szczególności jego art. 3, którego podstawowa zasada stanowiąca, że „podczas uśmiercania i działań związanych z uśmiercaniem zwierzętom oszczędza się wszelkiego niepotrzebnego bólu, niepokoju lub cierpienia”, ma zastosowanie do ryb, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania (6), w szczególności jego art. 3, którego podstawowa zasada stanowiąca, że „podczas uśmiercania i działań związanych z uśmiercaniem zwierzętom oszczędza się wszelkiego niepotrzebnego bólu, niepokoju lub cierpienia”, ma zastosowanie do ryb,

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/89/UE z dnia 23 lipca 2014 r. ustanawiającą ramy planowania przestrzennego obszarów morskich (7) (dyrektywa w sprawie planowania przestrzennego obszarów morskich), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/89/UE z dnia 23 lipca 2014 r. ustanawiającą ramy planowania przestrzennego obszarów morskich (7) (dyrektywa w sprawie planowania przestrzennego obszarów morskich),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (91/676/EWG) (8), szczególnie w odniesieniu do wycofywania nawozów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (91/676/EWG) (8), szczególnie w odniesieniu do wycofywania nawozów,

| — | uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (9) oraz rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (9) oraz rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (10),

| — | uwzględniając unijną strategię na rzecz bioróżnorodności 2030 ustanowioną w komunikacie Komisji z dnia 20 maja 2020 r. zatytułowanym „Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności 2030 – Przywracanie przyrody do naszego życia” (COM(2020)0380), |
| --- | --- |

—

uwzględniając unijną strategię na rzecz bioróżnorodności 2030 ustanowioną w komunikacie Komisji z dnia 20 maja 2020 r. zatytułowanym „Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności 2030 – Przywracanie przyrody do naszego życia” (COM(2020)0380),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2018 r. w sprawie międzynarodowego zarządzania oceanami – program działań na rzecz przyszłości oceanów w kontekście celów zrównoważonego rozwoju do roku 2030 (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2018 r. w sprawie międzynarodowego zarządzania oceanami – program działań na rzecz przyszłości oceanów w kontekście celów zrównoważonego rozwoju do roku 2030 (11),

| — | uwzględniając raport Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) z 2020 r. w sprawie stanu rybołówstwa i akwakultury na świecie (SOFIA 2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) z 2020 r. w sprawie stanu rybołówstwa i akwakultury na świecie (SOFIA 2020),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 maja 2020 r. zatytułowany „Strategia »od pola do stołu« na rzecz sprawiedliwego, zdrowego i przyjaznego dla środowiska systemu żywnościowego” (COM(2020)0381), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 maja 2020 r. zatytułowany „Strategia »od pola do stołu« na rzecz sprawiedliwego, zdrowego i przyjaznego dla środowiska systemu żywnościowego” (COM(2020)0381),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 czerwca 2020 r. zatytułowany „W kierunku bardziej zrównoważonego rybołówstwa w UE: stan prac i zadania na 2021 r.” (COM(2020)0248), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 czerwca 2020 r. zatytułowany „W kierunku bardziej zrównoważonego rybołówstwa w UE: stan prac i zadania na 2021 r.” (COM(2020)0248),

| — | uwzględniając deklarację z Johannesburga z 2002 r. w sprawie zrównoważonego rozwoju, plan realizacji z Johannesburga oraz dokument końcowy z czerwca 2012 r. z Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zrównoważonego Rozwoju Rio+20 zatytułowany „The Future we Want” [Przyszłość, jakiej pragniemy], |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację z Johannesburga z 2002 r. w sprawie zrównoważonego rozwoju, plan realizacji z Johannesburga oraz dokument końcowy z czerwca 2012 r. z Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zrównoważonego Rozwoju Rio+20 zatytułowany „The Future we Want” [Przyszłość, jakiej pragniemy],

| — | uwzględniając sprawozdanie Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) z 2020 r. w sprawie monitorowania funkcjonowania wspólnej polityki rybołówstwa (STECF-Adhoc-20-01), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) z 2020 r. w sprawie monitorowania funkcjonowania wspólnej polityki rybołówstwa (STECF-Adhoc-20-01),

| — | uwzględniając Konwencję o różnorodności biologicznej (CBD), a w szczególności cel 11 celów z Aichi w zakresie ochrony różnorodności biologicznej, które są elementem strategicznego planu na rzecz różnorodności biologicznej na lata 2011–2020 w ramach CBD, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję o różnorodności biologicznej (CBD), a w szczególności cel 11 celów z Aichi w zakresie ochrony różnorodności biologicznej, które są elementem strategicznego planu na rzecz różnorodności biologicznej na lata 2011–2020 w ramach CBD,

| — | uwzględniając sprawozdanie z globalnej oceny różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych wydane w 2019 r. przez Międzyrządową Platformę Naukowo-Polityczną w sprawie Różnorodności Biologicznej i Funkcjonowania Ekosystemów (IPBES); |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie z globalnej oceny różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych wydane w 2019 r. przez Międzyrządową Platformę Naukowo-Polityczną w sprawie Różnorodności Biologicznej i Funkcjonowania Ekosystemów (IPBES);

| — | uwzględniając sprawozdania specjalne Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) z 2019 r. w sprawie oceanów i kriosfery w zmieniającym się klimacie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania specjalne Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) z 2019 r. w sprawie oceanów i kriosfery w zmieniającym się klimacie,

| — | uwzględniając uchwałę Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody z 2016 r w sprawie zwiększenia powierzchni chronionych obszarów morskich na rzecz skutecznej ochrony różnorodności biologicznej mórz, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uchwałę Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody z 2016 r w sprawie zwiększenia powierzchni chronionych obszarów morskich na rzecz skutecznej ochrony różnorodności biologicznej mórz,

| — | uwzględniając cel zrównoważonego rozwoju nr 14 w ramach Agendy ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, dotyczący ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich, |
| --- | --- |

—

uwzględniając cel zrównoważonego rozwoju nr 14 w ramach Agendy ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, dotyczący ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 25 czerwca 2020 r. z wdrażania dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (COM(2020)0259), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 25 czerwca 2020 r. z wdrażania dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (COM(2020)0259),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2020 r. w sprawie 15. posiedzenia Konferencji Stron (COP15) Konwencji o różnorodności biologicznej (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2020 r. w sprawie 15. posiedzenia Konferencji Stron (COP15) Konwencji o różnorodności biologicznej (12),

| — | uwzględniając sprawozdanie Banku Światowego z 2017 r. zatytułowane „The sunken billions revisited: Progress and Challenges in Global Marine Fisheries” [„Nowe spojrzenie na utopione miliardy: Postępy i wyzwania w rybołówstwie morskim na świecie”], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Banku Światowego z 2017 r. zatytułowane „The sunken billions revisited: Progress and Challenges in Global Marine Fisheries” [„Nowe spojrzenie na utopione miliardy: Postępy i wyzwania w rybołówstwie morskim na świecie”],

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalne nr 1/2017 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 21 lutego 2017 r. zatytułowane „Należy dołożyć starań, by wdrożyć sieć Natura 2000 z pełnym wykorzystaniem jej potencjału”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalne nr 1/2017 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z dnia 21 lutego 2017 r. zatytułowane „Należy dołożyć starań, by wdrożyć sieć Natura 2000 z pełnym wykorzystaniem jej potencjału”,

| — | uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska (EEA) nr 17/2019 z dnia 25 czerwca 2020 r. pt. „Marine messages II” [Komunikaty z akwenów morskich II], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska (EEA) nr 17/2019 z dnia 25 czerwca 2020 r. pt. „Marine messages II” [Komunikaty z akwenów morskich II],

| — | uwzględniając decyzję Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich w sprawie 640/2019/FP dotyczącej przejrzystości procesu decyzyjnego Rady UE prowadzącego do przyjęcia rocznych rozporządzeń ustalających kwoty połowowe (całkowite dopuszczalne połowy), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich w sprawie 640/2019/FP dotyczącej przejrzystości procesu decyzyjnego Rady UE prowadzącego do przyjęcia rocznych rozporządzeń ustalających kwoty połowowe (całkowite dopuszczalne połowy),

| — | uwzględniając sprawozdanie EEA nr 3/2015 z dnia 1 października 2015 r. zatytułowane „Marine protected areas in Europe’s seas: An overview and perspective for the future” [Chronione obszary morskie na morzach Europy: przegląd i perspektywy na przyszłość], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie EEA nr 3/2015 z dnia 1 października 2015 r. zatytułowane „Marine protected areas in Europe’s seas: An overview and perspective for the future” [Chronione obszary morskie na morzach Europy: przegląd i perspektywy na przyszłość],

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 1 października 2015 r. w sprawie postępów w ustanawianiu chronionych obszarów morskich (zgodnie z wymogiem określonym w art. 21 dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej 2008/56/WE) (COM(2015)0481), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 1 października 2015 r. w sprawie postępów w ustanawianiu chronionych obszarów morskich (zgodnie z wymogiem określonym w art. 21 dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej 2008/56/WE) (COM(2015)0481),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 31 lipca 2018 r. w sprawie oceny programów środków realizowanych przez państwa członkowskie w ramach dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (COM(2018)0562), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 31 lipca 2018 r. w sprawie oceny programów środków realizowanych przez państwa członkowskie w ramach dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (COM(2018)0562),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 czerwca 2020 r. zatytułowany „W kierunku bardziej zrównoważonego rybołówstwa w UE: stan prac i zadania na 2021 r.” (COM(2020)0248), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 czerwca 2020 r. zatytułowany „W kierunku bardziej zrównoważonego rybołówstwa w UE: stan prac i zadania na 2021 r.” (COM(2020)0248),

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A9-0264/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A9-0264/2020),

| A. | mając na uwadze, że celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) jest zapewnienie, aby działalność połowowa i w zakresie akwakultury była zrównoważona pod względem środowiska w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celem polegającym na osiąganiu korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczynianiu się do dostępności dostaw żywności; mając na uwadze, że aby osiągnąć cel polegający na stopniowym odtworzeniu i zachowaniu populacji stad ryb powyżej poziomów biomasy zdolnych do uzyskania maksymalnego podtrzymywalnego połowu, wskaźnik eksploatacji oparty na maksymalnym podtrzymywalnym połowie należało osiągnąć w miarę możliwości do 2015 r., a w stopniowy, narastający sposób w odniesieniu do wszystkich stad – najpóźniej do 2020 r.; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) jest zapewnienie, aby działalność połowowa i w zakresie akwakultury była zrównoważona pod względem środowiska w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celem polegającym na osiąganiu korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczynianiu się do dostępności dostaw żywności; mając na uwadze, że aby osiągnąć cel polegający na stopniowym odtworzeniu i zachowaniu populacji stad ryb powyżej poziomów biomasy zdolnych do uzyskania maksymalnego podtrzymywalnego połowu, wskaźnik eksploatacji oparty na maksymalnym podtrzymywalnym połowie należało osiągnąć w miarę możliwości do 2015 r., a w stopniowy, narastający sposób w odniesieniu do wszystkich stad – najpóźniej do 2020 r.;

| B. | mając na uwadze, że w ramach celu zrównoważonego rozwoju nr 14 wzywa się do ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w ramach celu zrównoważonego rozwoju nr 14 wzywa się do ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich;

| C. | mając na uwadze, że dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej ma na celu ochronę i zachowanie środowiska morskiego, zapobieganie jego degradacji i odtwarzanie ekosystemów morskich oraz umożliwienie osiągnięcia dobrego stanu środowiska wód morskich w UE do 2020 r.; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej ma na celu ochronę i zachowanie środowiska morskiego, zapobieganie jego degradacji i odtwarzanie ekosystemów morskich oraz umożliwienie osiągnięcia dobrego stanu środowiska wód morskich w UE do 2020 r.;

| D. | mając na uwadze, że zgodnie z dyrektywą ramową w sprawie strategii morskiej dobry stan środowiska określa się na podstawie 11 wskaźników; mając na uwadze, że wskaźnik trzeci ma zastosowanie do populacji wszystkich ryb i skorupiaków eksploatowanych w celach handlowych, które mieszczą się w bezpiecznych granicach biologicznych, wykazując strukturę wiekową i skład wielkościowy populacji świadczące o dobrym zdrowiu stad; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zgodnie z dyrektywą ramową w sprawie strategii morskiej dobry stan środowiska określa się na podstawie 11 wskaźników; mając na uwadze, że wskaźnik trzeci ma zastosowanie do populacji wszystkich ryb i skorupiaków eksploatowanych w celach handlowych, które mieszczą się w bezpiecznych granicach biologicznych, wykazując strukturę wiekową i skład wielkościowy populacji świadczące o dobrym zdrowiu stad;

| E. | mając na uwadze, że istnieją trzy podstawowe kryteria oceny wskaźnika trzeciego dotyczącego dobrego stanu środowiska – (I.) zrównoważona eksploatacja, (II.) zdolność reprodukcyjna oraz (III.) utrzymanie odsetka starszych i większych ryb, ale jedynie 10,5 % stad można ocenić w świetle kryteriów (I.) i (II.) oraz nie istnieje zadowalająca wspólna europejska metodyka oceny kryterium (III.); |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że istnieją trzy podstawowe kryteria oceny wskaźnika trzeciego dotyczącego dobrego stanu środowiska – (I.) zrównoważona eksploatacja, (II.) zdolność reprodukcyjna oraz (III.) utrzymanie odsetka starszych i większych ryb, ale jedynie 10,5 % stad można ocenić w świetle kryteriów (I.) i (II.) oraz nie istnieje zadowalająca wspólna europejska metodyka oceny kryterium (III.);

| F. | mając na uwadze pilną potrzebę poprawy gromadzenia danych dotyczących niektórych stad ryb, w szczególności w Morzu Czarnym, Morzu Śródziemnym i Makaronezji, w celu przeprowadzenia oceny naukowej niezbędnej do zrównoważonego zarządzania zasobami; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze pilną potrzebę poprawy gromadzenia danych dotyczących niektórych stad ryb, w szczególności w Morzu Czarnym, Morzu Śródziemnym i Makaronezji, w celu przeprowadzenia oceny naukowej niezbędnej do zrównoważonego zarządzania zasobami;

| G. | mając na uwadze, że środki zarządzania rybołówstwem przyjęte w ramach WPRyb przynoszą rezultaty, ponieważ rośnie liczba stad ryb eksploatowanych na zrównoważonym poziomie, co umożliwia większe połowy w stadach, które były nadmiernie eksploatowane; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że środki zarządzania rybołówstwem przyjęte w ramach WPRyb przynoszą rezultaty, ponieważ rośnie liczba stad ryb eksploatowanych na zrównoważonym poziomie, co umożliwia większe połowy w stadach, które były nadmiernie eksploatowane;

| H. | mając na uwadze, że według STECF nadal około 38 % stad w północno-wschodnim Atlantyku oraz około 92 % stad poddanych ocenie naukowej w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym jest nadmiernie eksploatowanych, co oznacza, że są eksploatowane powyżej poziomów maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY) pomimo prawnego wymogu zaprzestania przełowienia do 2020 r.; zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem FAO SOFIA 2020 w 2017 r. 62,5 % stad w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym było nadmiernie eksploatowanych; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że według STECF nadal około 38 % stad w północno-wschodnim Atlantyku oraz około 92 % stad poddanych ocenie naukowej w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym jest nadmiernie eksploatowanych, co oznacza, że są eksploatowane powyżej poziomów maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY) pomimo prawnego wymogu zaprzestania przełowienia do 2020 r.; zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem FAO SOFIA 2020 w 2017 r. 62,5 % stad w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym było nadmiernie eksploatowanych;

| I. | mając na uwadze, że zaproponowany przez Komisję całkowity dopuszczalny połów (TAC) na północno-wschodnim Atlantyku był zgodny z MSY dla wszystkich 78 stad, w odniesieniu do których dostępne były opinie naukowe; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że zaproponowany przez Komisję całkowity dopuszczalny połów (TAC) na północno-wschodnim Atlantyku był zgodny z MSY dla wszystkich 78 stad, w odniesieniu do których dostępne były opinie naukowe;

| J. | mając na uwadze, że w 2019 r. Rada określiła TAC dla 62 z 78 gatunków zgodnie z MSY; mając zatem na uwadze, że zgodnie z oczekiwaniami w 2020 r. ponad 99 % wyładunków na Morzu Bałtyckim, Morzu Północnym i Atlantyku zarządzanych wyłącznie przez UE będzie pochodziło z połowów zarządzanych w sposób zrównoważony; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w 2019 r. Rada określiła TAC dla 62 z 78 gatunków zgodnie z MSY; mając zatem na uwadze, że zgodnie z oczekiwaniami w 2020 r. ponad 99 % wyładunków na Morzu Bałtyckim, Morzu Północnym i Atlantyku zarządzanych wyłącznie przez UE będzie pochodziło z połowów zarządzanych w sposób zrównoważony;

| K. | mając na uwadze, że od 2007 r. w północno-wschodnim Atlantyku biomasa wciąż się zwiększa, a w 2018 r. była o 48 % większa niż w 2003 r. w odniesieniu do w pełni ocenionych stad; mając na uwadze, że sytuacja na Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym zasadniczo nie zmieniła się od początku serii danych w 2003 r., choć od 2012 r. mógł nastąpić niewielki przyrost biomasy; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że od 2007 r. w północno-wschodnim Atlantyku biomasa wciąż się zwiększa, a w 2018 r. była o 48 % większa niż w 2003 r. w odniesieniu do w pełni ocenionych stad; mając na uwadze, że sytuacja na Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym zasadniczo nie zmieniła się od początku serii danych w 2003 r., choć od 2012 r. mógł nastąpić niewielki przyrost biomasy;

| L. | mając na uwadze, że maksymalny ekonomiczny połów (MEY) odnosi się do takiego poziomu połowów, dla którego korzyści gospodarcze dla floty są maksymalne, co poprawia odporność sektora, i w którego przypadku poziom stad utrzymuje się powyżej MSY; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że maksymalny ekonomiczny połów (MEY) odnosi się do takiego poziomu połowów, dla którego korzyści gospodarcze dla floty są maksymalne, co poprawia odporność sektora, i w którego przypadku poziom stad utrzymuje się powyżej MSY;

| M. | mając na uwadze, że w przypadku połowów wielogatunkowych niemożliwe jest zastosowanie zarządzania gatunkami opartego na modelu MSY, nawet w przypadku dobrze znanych i udokumentowanych naukowo połowów; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że w przypadku połowów wielogatunkowych niemożliwe jest zastosowanie zarządzania gatunkami opartego na modelu MSY, nawet w przypadku dobrze znanych i udokumentowanych naukowo połowów;

| N. | mając na uwadze, że badania naukowe na ten temat podniosły obawy co do długoterminowego negatywnego wpływu niektórych zastosowań technik połowowych, takich jak sprzęt mający styczność z dnem i urządzenia do sztucznej koncentracji ryb, na stada, różnorodność biologiczną oceanów i środowisko morskie; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że badania naukowe na ten temat podniosły obawy co do długoterminowego negatywnego wpływu niektórych zastosowań technik połowowych, takich jak sprzęt mający styczność z dnem i urządzenia do sztucznej koncentracji ryb, na stada, różnorodność biologiczną oceanów i środowisko morskie;

| O. | mając na uwadze, że WPRyb nie została jeszcze w pełni wdrożona i że niektóre z jej środków, takie jak ustanowienie obszarów odbudowy stad ryb, nie zostały wykorzystane; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że WPRyb nie została jeszcze w pełni wdrożona i że niektóre z jej środków, takie jak ustanowienie obszarów odbudowy stad ryb, nie zostały wykorzystane;

| P. | mając na uwadze, że według IPBES 66 % środowiska morskiego zmieniło się w wyniku działalności człowieka, a według FAO 34,2 % stad jest poławianych na poziomie niezrównoważonym pod względem biologicznym; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że według IPBES 66 % środowiska morskiego zmieniło się w wyniku działalności człowieka, a według FAO 34,2 % stad jest poławianych na poziomie niezrównoważonym pod względem biologicznym;

| Q. | mając na uwadze, że Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody opowiada się za przekształceniem do 2020 r. co najmniej 30 % wszystkich siedlisk morskich w sieć chronionych obszarów morskich podlegających szczególnie wysokiej ochronie oraz za przyjęciem innych skutecznych obszarowych środków ochrony, aby na co najmniej 30 % powierzchni oceanów nie prowadzono żadnej działalności połowowej, bez uwzględniania konsekwencji społeczno-ekonomicznych; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody opowiada się za przekształceniem do 2020 r. co najmniej 30 % wszystkich siedlisk morskich w sieć chronionych obszarów morskich podlegających szczególnie wysokiej ochronie oraz za przyjęciem innych skutecznych obszarowych środków ochrony, aby na co najmniej 30 % powierzchni oceanów nie prowadzono żadnej działalności połowowej, bez uwzględniania konsekwencji społeczno-ekonomicznych;

| R. | mając na uwadze, że w sprawozdaniu FAO SOFIA 2020 ponownie stwierdzono, iż zarządzanie jest najlepszym narzędziem ochrony i jedynym sposobem osiągnięcia zrównoważonego rozwoju oraz że stada objęte efektywnym zarządzaniem są coraz bardziej zrównoważone, a 78,7 % obecnych wyładunków ryb morskich pochodzi z zasobów zrównoważonych pod względem biologicznym; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że w sprawozdaniu FAO SOFIA 2020 ponownie stwierdzono, iż zarządzanie jest najlepszym narzędziem ochrony i jedynym sposobem osiągnięcia zrównoważonego rozwoju oraz że stada objęte efektywnym zarządzaniem są coraz bardziej zrównoważone, a 78,7 % obecnych wyładunków ryb morskich pochodzi z zasobów zrównoważonych pod względem biologicznym;

| S. | mając na uwadze, że w unijnej strategii na rzecz bioróżnorodności 2030 Komisja wezwała do przyjęcia prawnie wiążącego celu ochrony co najmniej 30 % unijnych obszarów morskich i objęcia ścisłą ochroną 10 % unijnych obszarów morskich; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że w unijnej strategii na rzecz bioróżnorodności 2030 Komisja wezwała do przyjęcia prawnie wiążącego celu ochrony co najmniej 30 % unijnych obszarów morskich i objęcia ścisłą ochroną 10 % unijnych obszarów morskich;

| T. | mając na uwadze, że zdalne monitorowanie elektroniczne, polegające na przykład na przekazywaniu pozycji statku w czasie zbliżonym do rzeczywistego, a także wzmocnienie kontroli na miejscu odgrywają pozytywną rolę w egzekwowaniu morskich obszarów chronionych; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że zdalne monitorowanie elektroniczne, polegające na przykład na przekazywaniu pozycji statku w czasie zbliżonym do rzeczywistego, a także wzmocnienie kontroli na miejscu odgrywają pozytywną rolę w egzekwowaniu morskich obszarów chronionych;

| U. | mając na uwadze, że utrata różnorodności biologicznej mórz ma wpływ społeczno-gospodarczy na sektor rybołówstwa, społeczności nadbrzeżne, kraje i terytoria zamorskie i całe społeczeństwo, w związku z czym należy jej zapobiegać; mając na uwadze, że zdaniem Banku Światowego odbudowa populacji ryb przyniesie szerzej zakrojone korzyści gospodarcze, niż zapewnia to obecny stan populacji ryb morskich; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że utrata różnorodności biologicznej mórz ma wpływ społeczno-gospodarczy na sektor rybołówstwa, społeczności nadbrzeżne, kraje i terytoria zamorskie i całe społeczeństwo, w związku z czym należy jej zapobiegać; mając na uwadze, że zdaniem Banku Światowego odbudowa populacji ryb przyniesie szerzej zakrojone korzyści gospodarcze, niż zapewnia to obecny stan populacji ryb morskich;

| V. | mając na uwadze, że zdrowe siedliska, w tym piaszczyste brzegi, łąki trawy morskiej i rafy koralowe, mają zasadnicze znaczenie dla przywrócenia funkcjonowania ekosystemu morskiego i uzupełnienia zasobów rybnych oraz zapewnienia pochłaniaczy dwutlenku węgla w celu łagodzenia zmiany klimatu; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że zdrowe siedliska, w tym piaszczyste brzegi, łąki trawy morskiej i rafy koralowe, mają zasadnicze znaczenie dla przywrócenia funkcjonowania ekosystemu morskiego i uzupełnienia zasobów rybnych oraz zapewnienia pochłaniaczy dwutlenku węgla w celu łagodzenia zmiany klimatu;

| W. | mając na uwadze, że dobrze zarządzane chronione obszary morskie mają zasadnicze znaczenie dla zwiększenia różnorodności biologicznej i ochrony siedlisk przyrodniczych innych gatunków, np. ptaków; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że dobrze zarządzane chronione obszary morskie mają zasadnicze znaczenie dla zwiększenia różnorodności biologicznej i ochrony siedlisk przyrodniczych innych gatunków, np. ptaków;

| X. | mając na uwadze, że istnieje silny naukowy konsensus co do tego, że chronione obszary morskie mogą korzystnie oddziaływać na rybołówstwo z uwagi na efekt zewnętrzny (spill-over) i pozytywny wpływ na rekrutację pracowników, na przykład dzięki ochronie miejsc reprodukcji ryb, młodocianych osobników i dorosłych matek o wysokich zdolnościach reprodukcyjnych; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że istnieje silny naukowy konsensus co do tego, że chronione obszary morskie mogą korzystnie oddziaływać na rybołówstwo z uwagi na efekt zewnętrzny (spill-over) i pozytywny wpływ na rekrutację pracowników, na przykład dzięki ochronie miejsc reprodukcji ryb, młodocianych osobników i dorosłych matek o wysokich zdolnościach reprodukcyjnych;

| Y. | mając na uwadze, że zanieczyszczenia pochodzące z lądu, zwłaszcza w częściowo zamkniętych basenach morskich, oraz z innych rodzajów działalności morskiej mają również wpływ na odbudowę zasobów rybnych; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że zanieczyszczenia pochodzące z lądu, zwłaszcza w częściowo zamkniętych basenach morskich, oraz z innych rodzajów działalności morskiej mają również wpływ na odbudowę zasobów rybnych;

| Z. | mając na uwadze, że ogólna biomasa gatunków objętych kwotami w ramach stad zarządzanych przez UE była w 2018 r. o 48 % wyższa niż w 2003 r.; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że ogólna biomasa gatunków objętych kwotami w ramach stad zarządzanych przez UE była w 2018 r. o 48 % wyższa niż w 2003 r.;

| AA. | mając na uwadze, że dzikie ryby są zdecydowanie najzdrowszym i najbardziej przyjaznym dla środowiska źródłem białka na ziemi dzięki niskiemu śladowi węglowemu sektora rybołówstwa; mając na uwadze, że w związku z tym żywność pochodzenia morskiego jest najlepszym wyborem w walce ze zmianą klimatu; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że dzikie ryby są zdecydowanie najzdrowszym i najbardziej przyjaznym dla środowiska źródłem białka na ziemi dzięki niskiemu śladowi węglowemu sektora rybołówstwa; mając na uwadze, że w związku z tym żywność pochodzenia morskiego jest najlepszym wyborem w walce ze zmianą klimatu;

| AB. | mając na uwadze, że Rada UE nie zastosowała się dotychczas do zalecenia Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich dotyczącego proaktywnego podawania do wiadomości publicznej dokumentów związanych z przyjęciem rozporządzeń w sprawie TAC; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że Rada UE nie zastosowała się dotychczas do zalecenia Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich dotyczącego proaktywnego podawania do wiadomości publicznej dokumentów związanych z przyjęciem rozporządzeń w sprawie TAC;

| AC. | mając na uwadze, że połowy na poziomie MSY na północno-wschodnim Atlantyku nadal przynoszą pozytywne rezultaty; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że połowy na poziomie MSY na północno-wschodnim Atlantyku nadal przynoszą pozytywne rezultaty;

Poprawa zarządzania rybołówstwem w celu wyeliminowania problemu przełowienia

| 1. | ponownie wzywa do pełnego wdrożenia WPRyb w celu odbudowy i zachowania populacji stad ryb powyżej poziomów biomasy umożliwiających uzyskanie MSY; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że przyroda, ryby i inne żywe organizmy mają nieodłączną wartość, nawet jeśli pozostają niewykorzystane w ramach działalności człowieka; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia zakresu badań naukowych, aby zapewnić ocenę wszystkich stad ryb eksploatowanych w wodach europejskich najpóźniej do 2025 r. i aby obliczyć MSY dla wszystkich tych stad, jeżeli jest to możliwe z naukowego punktu widzenia; |
| --- | --- |

3.

| 4. | przypomina, że państwa członkowskie są odpowiedzialne za gromadzenie danych i że dane te są niezbędne do oceny stanu zasobów rybnych; przypomina, że zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) 2017/1004 (13) Komisja jest zobowiązana przedłożyć Radzie i Parlamentowi sprawozdanie z jego wdrażania i funkcjonowania; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących TAC, a Radę do ustalenia TAC na poziomie MSY, jak przewidziano w rozporządzeniu w sprawie WPRyb; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wzywa Komisję, państwa członkowskie i społeczność naukową do opracowania naukowego modelu optymalizacji zarządzania rybołówstwem wielogatunkowym i jego wykorzystania; uważa, że model ten powinien pozwolić na stosowanie podobnych celów zarządzania do wykorzystania MSY w ramach WPRyb, co umożliwi śledzenie zmian we wdrożonych zasadach zarządzania; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa Komisję, by usprawniła wdrażanie opartego na ekosystemach podejścia do zarządzania rybołówstwem, w tym dzięki szerszemu zastosowaniu podejść wielogatunkowych, aby zminimalizować negatywne skutki działalności połowowej i innych czynników, np. zmiany klimatu, dla ekosystemów morskich, populacji ryb i społeczeństwa oraz aby zapewnić odporność oceanów na zmianę klimatu; przypomina, że w pełni udokumentowane połowy i jakość danych mają kluczowe znaczenie dla poprawy zarządzania rybołówstwem; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia niezbędnych kroków, aby usprawnić gromadzenie danych na temat połowów rekreacyjnych, biorąc pod uwagę ich wpływ na środowisko i wartość społeczno-gospodarczą; |
| --- | --- |

7.

| 8. | apeluje do Komisji o dalsze wspieranie planów na rzecz większej selektywności i przeżywalności gatunków niedocelowych, a w ramach wdrażania podejścia ekosystemowego do zarządzania rybołówstwem – o określenie praktyk mających negatywny wpływ na stada, różnorodność biologiczną oceanów i środowisko morskie, a także o wprowadzenie środków mających na celu ich ograniczenie i zmianę; |
| --- | --- |

8.

| 9. | uważa, że w następstwie oceny WPRyb do 2022 r. UE powinna w razie potrzeby dostosować obecne praktyki zarządzania rybołówstwem i przyspieszyć przejście na połowy o niewielkim wpływie na środowisko, nie tylko aby zachować stada ryb na obecnym poziomie, ale także, co ważniejsze, odbudować zasoby rybne i odtworzyć ekosystemy morskie w porozumieniu z zainteresowanymi stronami, w szczególności z sektorem rybołówstwa, oraz wspierać takie środki za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego; |
| --- | --- |

9.

| 10. | uważa, że łodziowe rybołówstwo przybrzeżne – potencjalnie mniej drapieżne i bardziej zrównoważone nie tylko pod względem biologicznego zarządzania zasobami, ale także ze społeczno-gospodarczego punktu widzenia – powinno być przedmiotem szczególnej uwagi i wsparcia; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zwraca się do Komisji o wsparcie harmonizacji wskaźników w ramach kryterium (III.) dobrego stanu środowiska na mocy dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej w celu określenia wspólnych punktów odniesienia i wspólnej metodyki oceny we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa Komisję do zbadania zasadności stosowania w zarządzaniu rybołówstwem wskaźników innych niż MSY, które uwzględniałyby interakcje między gatunkami i czynniki społeczno-gospodarcze, a także skutki zmiany klimatu i zanieczyszczenia; zauważa, że niektóre kraje analizują i wprowadzają inne wskaźniki, np. MEY; |
| --- | --- |

12.

| 13. | przypomina, że ograniczenie presji wywieranej przez działalność człowieka na stada ryb wymaga większej liczby badań naukowych i innowacji w sektorze rybołówstwa w celu opracowania najlepszych praktyk związanych z gospodarką o obiegu zamkniętym, zrównoważonym rozwojem i selektywnością narzędzi połowowych; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla znaczenie rybołówstwa przybrzeżnego na małą skalę i uważa, że sektor ten może się znacząco przyczynić do przejścia na zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi; zachęca zatem państwa członkowskie do zwiększenia udziału tego segmentu w kwotach przyznanych temu sektorowi w poszczególnych państwach; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa Komisję do dopilnowania, aby państwa członkowskie przyjęły programy gromadzenia danych, które obejmują wpływ działalności połowowej na szersze środowisko, w tym na przyłów gatunków wrażliwych, oraz na dno morskie; |
| --- | --- |

15.

| 16. | domaga się, aby Rada proaktywnie upubliczniała wszystkie dokumenty związane z przyjmowaniem rozporządzeń TAC zgodnie z zaleceniami Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich i dostosowała się do rozporządzeń (WE) nr 1049/2001 i (WE) nr 1367/2006; |
| --- | --- |

16.

Rozszerzenie sieci obszarów chronionych i poprawa zarządzania tymi obszarami

| 17. | podkreśla, że choć Unia Europejska poczyniła postępy i spełniła cel wyznaczenia 10 % wód europejskich jako obszarów chronionych, to sieć chronionych obszarów morskich jest daleka od osiągnięcia pełnej skuteczności, oraz że plany zarządzania i środki ochrony określono wyłącznie w odniesieniu do niewielkiego odsetka istniejących obszarów morskich; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla, że jeśli chronione obszary morskie są skuteczne, oferują duże korzyści społeczno-gospodarcze, zwłaszcza społecznościom nadbrzeżnym oraz sektorowi rybołówstwa i turystyki, oraz że mogą pełnić kluczowe funkcje ekologiczne w reprodukcji stad ryb (zapewniając tarliska i obszary dojrzewania narybku) oraz zwiększać ich odporność; |
| --- | --- |

18.

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji przedstawioną w unijnej strategii na rzecz bioróżnorodności 2030, w której przewidziano objęcie ochroną co najmniej 30 % obszarów morskich w UE, w tym za pomocą obszarów odbudowy stad ryb, jak przewidziano w ramach WPRyb, oraz obszarów, na których ograniczone będą najbardziej szkodliwe techniki połowowe i działalność gospodarcza; |
| --- | --- |

19.

| 20. | apeluje o objęcie jednej trzeciej tego obszaru (tj. 10 % wód europejskich) wysokim stopniem ochrony, włącznie z ustanowieniem obszarów, na których zakazane są wszelkie połowy i prowadzenie jakiejkolwiek działalności gospodarczej (tj. stref zakazu połowów); |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa Komisję, aby dołączała do każdego wniosku ustawodawczego oceny skutków oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych i w ścisłej współpracy ze społecznościami i władzami lokalnymi; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wzywa Komisję do przyjęcia wytycznych na potrzeby osiągnięcia celów chronionych obszarów morskich na poszczególnych unijnych obszarach morskich, aby zapewnić zrównoważony rozkład geograficzny i reprezentatywność ekologiczną; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wzywa państwa członkowskie do dalszego wyznaczania chronionych obszarów morskich na podstawie dyrektyw ptasiej (14) i siedliskowej (15) oraz dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej, aby osiągnąć ww. cele; |
| --- | --- |

23.

| 24. | apeluje o wyznaczanie chronionych obszarów morskich w ramach jednolitej sieci wzajemnie połączonych obszarów, w tym na pełnym morzu i na obszarach głębokomorskich; przypomina o wymogu zaprzestania połowów przy użyciu narzędzi mających kontakt z dnem na głębokości poniżej 400 m na obszarach, o których wiadomo, że istnieją na nich wrażliwe ekosystemy morskie, lub zachodzi prawdopodobieństwo, że takie ekosystemy tam istnieją; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa Komisję do określenia solidnych, udokumentowanych naukowo wytycznych w zakresie zarządzania chronionymi obszarami morskimi skierowanych do państw członkowskich, a także do ustanowienia klasyfikacji chronionych obszarów morskich, z uwzględnieniem etapu ich wyznaczania, planów zarządzania i korzyści ekosystemowych, na podstawie istniejących wytycznych, takich jak ogólnoświatowe normy Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody; |
| --- | --- |

25.

| 26. | nalega, by Komisja uzupełniała umowy w sprawie połowów zawierane z państwami trzecimi środkami gospodarowania i zarządzania, takimi jak chronione obszary morskie, tym samym umożliwiając poprawę zarządzanie zasobami rybnymi i sprostanie licznym skumulowanym skutkom tych umów, obejmującym zanieczyszczenie, nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (połowy NNN) oraz rozwój niektórych praktyk, takich jak połowy przemysłowe, które zagrażają trwałości niektórych stad ryb; |
| --- | --- |

26.

| 27. | apeluje do państw członkowskich o opracowanie solidnych i skutecznych planów zarządzania istniejącymi i przyszłymi chronionymi obszarami morskimi oraz o wdrożenie surowszych środków kontroli, monitorowania i nadzoru, aby zapewnić poszanowanie chronionych obszarów morskich; |
| --- | --- |

27.

| 28. | wzywa zarówno sektor rybołówstwa przemysłowego, jak i rekreacyjnego, a także odpowiednie organizacje z uprawnieniami w zakresie zarządzania działalnością ludzką i gospodarczą na morzu (np. regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) lub Międzynarodowa Organizacja Morska) do udziału w kontroli, monitorowaniu i nadzorowaniu chronionych obszarów morskich; |
| --- | --- |

28.

| 29. | podkreśla, że aby zapewnić osiągnięcie celów w zakresie ochrony zgodnie z art. 11 WPRyb, konieczna jest większa kontrola przedstawionych przez państwa członkowskie środków zarządzania rybołówstwem w obrębie obszarów należących do sieci Natura 2000; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla, że podstawą wyznaczania obszarów i opracowywania środków zarządzania powinno być najlepsze dostępne doradztwo naukowe; |
| --- | --- |

30.

| 31. | uznaje, że sukces chronionych obszarów morskich i innych obszarów chronionych zależy od stworzenia dla nich solidnej podstawy naukowej oraz od ich akceptowania przez rybaków prowadzących działalność handlową i rekreacyjną, społeczności nadbrzeżne i inne zainteresowane strony, a także od jasnego informowania o tym, co jest chronione, jak i dlaczego; wzywa zatem do zaangażowania sektora rybołówstwa, w tym rybołówstwa łodziowego, a także ośrodków naukowych zajmujących się zarządzaniem połowami oraz innych zainteresowanych stron w proces wyznaczania i monitorowania chronionych obszarów morskich oraz zarządzania nimi; wzywa do wspierania udziału społeczeństwa obywatelskiego dzięki tworzeniu obszarów edukacji morskiej; |
| --- | --- |

31.

| 32. | podkreśla znaczenie przyjęcia wszechstronnego i spójnego podejścia w ramach wyznaczania chronionych obszarów morskich, nie tylko dzięki ograniczeniu komercyjnej działalności połowowej, ale również dzięki uwzględnieniu problematyki innych rodzajów działalności, takich jak poszukiwanie i wydobycie paliw kopalnych, górnictwo, akwakultura na dużą skalę, pogłębianie, morskie farmy wiatrowe, transport, połowy rekreacyjne oraz inne zajęcia rekreacyjne; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zachęca państwa członkowskie do rozszerzenia sieci obszarów odbudowy stad ryb w ramach WPRyb, w przypadku gdy istnieją wyraźne dowody na obecność wysokiej koncentracji ryb poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony lub tarlisk stad dennych; podkreśla, że należy włączyć ocenę wyznaczenia i skuteczności takich obszarów do przyszłego sprawozdania w sprawie funkcjonowania WPRyb; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby w negocjacjach międzynarodowych dotyczących traktatu o ochronie i zrównoważonym wykorzystaniu różnorodności biologicznej mórz na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową i w ramach RFMO propagowały ambitny globalny mechanizm ustanawiania chronionych obszarów morskich na morzu pełnym lub na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową oraz aby po zawarciu porozumienia w sprawie morskiej różnorodności biologicznej poza jurysdykcją krajową odgrywały aktywną rolę w tworzeniu nowych skutecznie zarządzanych obszarowych narzędzi zarządzania, włącznie z chronionymi obszarami morskimi na morzu pełnym; przypomina, że ustanowienie chronionych obszarów morskich na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową musi być poparte ocenami skutków społeczno-gospodarczych i ekologicznych przeprowadzonymi na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania idei, zgodnie z którą ocean jako całość zapewnia ludzkości usługi ekosystemowe, w związku z czym w negocjacjach międzynarodowych prowadzonych pod auspicjami ONZ należy go uznać za globalne dobro wspólne; |
| --- | --- |

35.

Rozwiązanie problemu innych czynników środowiskowych, które zagrażają odbudowie zasobów ryb

| 36. | podkreśla, że aby zachować zdrowe populacje organizmów morskich i siedliska i tym samym zapewnić ciągłość zrównoważonej działalności połowowej oraz bezpieczeństwo żywnościowe w perspektywie długoterminowej, należy podjąć szybkie i zdecydowane działania na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu; przypomina, że zgodnie z art. 2 porozumienia klimatycznego z Paryża strony muszą dążyć do zwiększenia zdolności do przystosowania się do negatywnych skutków zmiany klimatu oraz wspierać odporność na zmianę klimatu i rozwój niskoemisyjny w sposób niezagrażający produkcji żywności; |
| --- | --- |

36.

| 37. | podkreśla, że chronione obszary morskie pozytywnie przyczyniają się do przystosowania się do zmiany klimatu dzięki zwiększaniu odporności ekosystemów; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia roli sieci chronionych obszarów morskich w krajowych strategiach przystosowania się do zmiany klimatu; |
| --- | --- |

37.

| 38. | podkreśla, że odbudowa stad ryb oraz ich utrzymanie na zrównoważonym poziomie wymaga również rozwiązania problemu pewnych skutków działalności człowieka związanych ze zmianą klimatu, niedoborem tlenu i zakwaszeniem oraz różnych – głównie lądowych, lecz także morskich – źródeł zanieczyszczenia, które negatywnie oddziałują na odbudowę stad ryb lub zwiększają ich wrażliwość, jak np. azotany, ścieki, nawozy, środki ochrony roślin, toksyczne chemikalia, zanieczyszczenia wynikające z działalności przemysłowej i turystyki masowej, pozostałości pochodzące z akwakultury, zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi i mikrodrobinami plastiku, zanieczyszczenia pochodzące z kosmetyków przeciwsłonecznych, hormony, zanieczyszczenie hałasem, wycieki paliwa oraz zagubione lub porzucone narzędzia połowowe; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wzywa Komisję do opublikowania analizy wpływu tych różnych źródeł zanieczyszczeń na odbudowę stad ryb i ekosystemy morskie; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla konieczność zaangażowania rybaków w walkę z zanieczyszczeniem mórz i oceanów; zachęca w związku z tym Komisję, aby zwróciła się do państw członkowskich o przyjęcie przepisów umożliwiających rybakom przewożenie na ląd odpadów wyłowionych z morza; uważa, że przepisy te powinny przewidywać mechanizmy wynagradzania rybaków i odpowiednie systemy zbierania; |
| --- | --- |

40.

| 41. | podkreśla znaczenie zwiększenia wskaźnika przeżyć gatunków niedocelowych dzięki zmniejszeniu urazów i stresu występujących podczas połowu i uwalniania; |
| --- | --- |

41.

| 42. | wzywa Komisję, by rozważyła powyższe apele i odpowiedziała na nie w nowym planie działania na rzecz zachowania zasobów ryb i ochrony ekosystemów morskich, który planuje przedstawić do 2021 r., a także w ramach reformy WPRyb oraz we wszystkich przyszłych wnioskach ustawodawczych; |
| --- | --- |

42.

o

o o

| 43. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

43.

---

(1)  Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.

(2)  Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19.

(3)  Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 105.

(4)  Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7.

(5)  Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7.

(6)  Dz.U. L 303 z 18.11.2009, s. 1.

(7)  Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 135.

(8)  Dz.U. L 375 z 31.12.1991, s. 1.

(9)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

(10)  Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 13.

(11)  Dz.U. C 458 z 19.12.2018, s. 9.

(12)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0015.

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1004 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie ustanowienia unijnych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008. Dz.U. L 157 z 20.6.2017, s. 1.

(14)  Dyrektywa 2009/147/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7).

(15)  Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7).

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/137 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/137

---

P9_TA(2021)0018

Aresztowanie Aleksieja Nawalnego

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie aresztowania Aleksieja Nawalnego (2021/2513(RSP))

(2021/C 456/12)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Rosji, a w szczególności rezolucję z 17 września 2020 r. w sprawie sytuacji w Rosji i próby otrucia Aleksieja Nawalnego (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Rosji, a w szczególności rezolucję z 17 września 2020 r. w sprawie sytuacji w Rosji i próby otrucia Aleksieja Nawalnego (1),

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka, europejską konwencję praw człowieka (EKPC) oraz Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka, europejską konwencję praw człowieka (EKPC) oraz Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

| — | uwzględniając deklarację ONZ w sprawie obrońców praw człowieka, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 9 grudnia 1998 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację ONZ w sprawie obrońców praw człowieka, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 9 grudnia 1998 r.,

| — | uwzględniając Konwencję o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów (konwencja o broni chemicznej), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów (konwencja o broni chemicznej),

| — | uwzględniając konstytucję Federacji Rosyjskiej, zwłaszcza rozdział 2, a w szczególności art. 29, który chroni wolność słowa, oraz międzynarodowe zobowiązania w zakresie praw człowieka, które Rosja podjęła jako członek Rady Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) oraz ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konstytucję Federacji Rosyjskiej, zwłaszcza rozdział 2, a w szczególności art. 29, który chroni wolność słowa, oraz międzynarodowe zobowiązania w zakresie praw człowieka, które Rosja podjęła jako członek Rady Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) oraz ONZ,

| — | uwzględniając oświadczenia przewodniczącego Rady Europejskiej i wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z 17 stycznia 2021 r. oraz przewodniczącej Komisji Europejskiej z 18 stycznia 2021 r., wydane w związku z zatrzymaniem Aleksieja Nawalnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia przewodniczącego Rady Europejskiej i wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z 17 stycznia 2021 r. oraz przewodniczącej Komisji Europejskiej z 18 stycznia 2021 r., wydane w związku z zatrzymaniem Aleksieja Nawalnego,

| — | uwzględniając oświadczenia przywódców państw członkowskich UE w sprawie aresztowania Aleksieja Nawalnego po jego przybyciu do Moskwy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia przywódców państw członkowskich UE w sprawie aresztowania Aleksieja Nawalnego po jego przybyciu do Moskwy,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 1 października 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 1 października 2020 r.,

| — | uwzględniając wyniki posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych z 12 października 2020 r. oraz porozumienie polityczne osiągnięte w sprawie nałożenia środków ograniczających na osoby związane z próbą zabójstwa Aleksieja Nawalnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyniki posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych z 12 października 2020 r. oraz porozumienie polityczne osiągnięte w sprawie nałożenia środków ograniczających na osoby związane z próbą zabójstwa Aleksieja Nawalnego,

| — | uwzględniając wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawach Nawalny przeciwko Rosji z 17 października 2017 r., Nawalny przeciwko Rosji z 15 listopada 2018 r. oraz Nawalny przeciwko Rosji (nr 2) z 9 kwietnia 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawach Nawalny przeciwko Rosji z 17 października 2017 r., Nawalny przeciwko Rosji z 15 listopada 2018 r. oraz Nawalny przeciwko Rosji (nr 2) z 9 kwietnia 2019 r.,

| — | uwzględniając globalny system sankcji UE za naruszenia praw człowieka, znany również jako europejska ustawa Magnickiego, przyjęty przez Radę 7 grudnia 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalny system sankcji UE za naruszenia praw człowieka, znany również jako europejska ustawa Magnickiego, przyjęty przez Radę 7 grudnia 2020 r.,

| — | uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że Aleksiej Nawalny – czołowy rosyjski polityk opozycji, prawnik i działacz antykorupcyjny – ujawnił liczne przypadki korupcji z udziałem przedsiębiorstw i rosyjskich polityków, przewodził protestom publicznym w całej Rosji i stał się jednym z najważniejszych przywódców rosyjskiej opozycji; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Aleksiej Nawalny – czołowy rosyjski polityk opozycji, prawnik i działacz antykorupcyjny – ujawnił liczne przypadki korupcji z udziałem przedsiębiorstw i rosyjskich polityków, przewodził protestom publicznym w całej Rosji i stał się jednym z najważniejszych przywódców rosyjskiej opozycji;

| B. | mając na uwadze, że Aleksiej Nawalny jest jednym z największych przeciwników władz rosyjskich i prezydenta Putina, a dzięki swojej determinacji i odwadze stanowi promień nadziei dla wszystkich osób w Rosji, które uważają, że wolność, demokracja, pluralizm polityczny i rozliczalność są możliwe w ich kraju; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Aleksiej Nawalny jest jednym z największych przeciwników władz rosyjskich i prezydenta Putina, a dzięki swojej determinacji i odwadze stanowi promień nadziei dla wszystkich osób w Rosji, które uważają, że wolność, demokracja, pluralizm polityczny i rozliczalność są możliwe w ich kraju;

| C. | mając na uwadze, że 17 stycznia 2021 r. Aleksiej Nawalny został aresztowany na międzynarodowym lotnisku Szeremietiewo w Moskwie po powrocie do Rosji z Niemiec, gdzie był leczony po otruciu w Rosji, i odmówiono mu dostępu do jego prawników; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że 17 stycznia 2021 r. Aleksiej Nawalny został aresztowany na międzynarodowym lotnisku Szeremietiewo w Moskwie po powrocie do Rosji z Niemiec, gdzie był leczony po otruciu w Rosji, i odmówiono mu dostępu do jego prawników;

| D. | mając na uwadze, że 18 stycznia 2021 r. w bezprecedensowym i pospiesznie zorganizowanym przesłuchaniu na posterunku policji Aleksiej Nawalny został skazany, pod nieobecność swojego adwokata, na 30 dni pozbawienia wolności i że czeka on na proces; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że 18 stycznia 2021 r. w bezprecedensowym i pospiesznie zorganizowanym przesłuchaniu na posterunku policji Aleksiej Nawalny został skazany, pod nieobecność swojego adwokata, na 30 dni pozbawienia wolności i że czeka on na proces;

| E. | mając na uwadze, że zatrzymano około 70 osób, w tym dziennikarzy i zwolenników Aleksieja Nawalnego, czekających na jego powrót; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że zatrzymano około 70 osób, w tym dziennikarzy i zwolenników Aleksieja Nawalnego, czekających na jego powrót;

| F. | mając na uwadze, że za zgodą władz rosyjskich Aleksiej Nawalny został przetransportowany do Niemiec na leczenie, po tym jak 20 sierpnia 2020 r. został otruty; mając na uwadze, że w ramach wspólnego projektu sieci dziennikarzy śledczych, w tym zespołu dochodzeniowo-śledczego Bellingcat, udało się zidentyfikować kilku sprawców zamieszanych w próbę otrucia, przy czym stwierdzono, że wszyscy byli funkcjonariuszami służb bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że za zgodą władz rosyjskich Aleksiej Nawalny został przetransportowany do Niemiec na leczenie, po tym jak 20 sierpnia 2020 r. został otruty; mając na uwadze, że w ramach wspólnego projektu sieci dziennikarzy śledczych, w tym zespołu dochodzeniowo-śledczego Bellingcat, udało się zidentyfikować kilku sprawców zamieszanych w próbę otrucia, przy czym stwierdzono, że wszyscy byli funkcjonariuszami służb bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej;

| G. | mając na uwadze, że w szpitalu Charité w Berlinie stwierdzono, iż Aleksieja Nawalnego otruto środkiem paralityczno-drgawkowym z grupy nowiczoków, które są bojowymi środkami paralityczno-drgawkowymi opracowanymi przez Związek Radziecki i Federację Rosyjską i dostępnymi tylko strukturom wojskowym i tajnym służbom w Rosji; mając na uwadze, że charakter zatrucia został potwierdzony przez szereg laboratoriów w Niemczech, Francji i Szwecji, a także przez Organizację ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW); |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w szpitalu Charité w Berlinie stwierdzono, iż Aleksieja Nawalnego otruto środkiem paralityczno-drgawkowym z grupy nowiczoków, które są bojowymi środkami paralityczno-drgawkowymi opracowanymi przez Związek Radziecki i Federację Rosyjską i dostępnymi tylko strukturom wojskowym i tajnym służbom w Rosji; mając na uwadze, że charakter zatrucia został potwierdzony przez szereg laboratoriów w Niemczech, Francji i Szwecji, a także przez Organizację ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW);

| H. | mając na uwadze, że zgodnie z konwencją o zakazie broni chemicznej próby otrucia środkiem paralityczno-drgawkowym uznaje się za użycie broni chemicznej, a stosowanie broni chemicznej przez kogokolwiek w jakichkolwiek okolicznościach stanowi poważne naruszenie prawa międzynarodowego i międzynarodowych standardów praw człowieka; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że zgodnie z konwencją o zakazie broni chemicznej próby otrucia środkiem paralityczno-drgawkowym uznaje się za użycie broni chemicznej, a stosowanie broni chemicznej przez kogokolwiek w jakichkolwiek okolicznościach stanowi poważne naruszenie prawa międzynarodowego i międzynarodowych standardów praw człowieka;

| I. | mając na uwadze, że UE – wraz z partnerami międzynarodowymi – wezwała władze rosyjskie, aby dokładnie zbadały próbę zabójstwa Aleksieja Nawalnego przy użyciu zakazanego środka paralityczno-drgawkowego, by w pełni współpracowały z OPCW w celu zapewnienia bezstronnego dochodzenia międzynarodowego oraz by postawiły winnych przed sądem; mając na uwadze, że do tej pory władze rosyjskie nie przeprowadziły takiego gruntownego i bezstronnego dochodzenia, a Rosja wyraźnie odrzuca wszelkie wezwania do przeprowadzenia dochodzenia; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że UE – wraz z partnerami międzynarodowymi – wezwała władze rosyjskie, aby dokładnie zbadały próbę zabójstwa Aleksieja Nawalnego przy użyciu zakazanego środka paralityczno-drgawkowego, by w pełni współpracowały z OPCW w celu zapewnienia bezstronnego dochodzenia międzynarodowego oraz by postawiły winnych przed sądem; mając na uwadze, że do tej pory władze rosyjskie nie przeprowadziły takiego gruntownego i bezstronnego dochodzenia, a Rosja wyraźnie odrzuca wszelkie wezwania do przeprowadzenia dochodzenia;

| J. | mając na uwadze, że 15 października 2020 r. – wobec braku rosyjskiego dochodzenia i współpracy z OPCW – Unia Europejska nałożyła sankcje na jeden podmiot i sześciu obywateli Rosji zamieszanych w tę zbrodnię; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że 15 października 2020 r. – wobec braku rosyjskiego dochodzenia i współpracy z OPCW – Unia Europejska nałożyła sankcje na jeden podmiot i sześciu obywateli Rosji zamieszanych w tę zbrodnię;

| K. | mając na uwadze, że do próby zabójstwa Aleksieja Nawalnego doszło w okresie poprzedzającym wybory lokalne i regionalne w Rosji we wrześniu 2020 r., co jest szczególnie niepokojącym dowodem świadczącym o stanie demokracji, podstawowych wolności i praw człowieka w tym kraju; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że do próby zabójstwa Aleksieja Nawalnego doszło w okresie poprzedzającym wybory lokalne i regionalne w Rosji we wrześniu 2020 r., co jest szczególnie niepokojącym dowodem świadczącym o stanie demokracji, podstawowych wolności i praw człowieka w tym kraju;

| L. | mając na uwadze, że rosyjska federalna służba penitencjarna oznajmiła, iż Aleksiej Nawalny został zatrzymany w oczekiwaniu na rozprawę sądową za naruszenie warunków wcześniejszego wyroku w zawieszeniu, dotyczącego tzw. sprawy Yves’a Rochera, podczas gdy w rzeczywistości wracał do zdrowia po próbie zabójstwa zorganizowanej przez władze rosyjskie; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że rosyjska federalna służba penitencjarna oznajmiła, iż Aleksiej Nawalny został zatrzymany w oczekiwaniu na rozprawę sądową za naruszenie warunków wcześniejszego wyroku w zawieszeniu, dotyczącego tzw. sprawy Yves’a Rochera, podczas gdy w rzeczywistości wracał do zdrowia po próbie zabójstwa zorganizowanej przez władze rosyjskie;

| M. | mając na uwadze, że w orzeczeniu z 17 października 2017 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł, iż Aleksiej Nawalny i jego brat Oleg zostali niesłusznie skazani za przestępstwa finansowe w tzw. sprawie Yves’a Rochera w 2014 r. oraz że sądy rosyjskie wydały „arbitralne i ewidentnie nieracjonalne” decyzje w tej sprawie, a także nakazał Federacji Rosyjskiej wypłacić obu braciom ponad 80 000 EUR odszkodowania i kosztów prawnych; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że w orzeczeniu z 17 października 2017 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł, iż Aleksiej Nawalny i jego brat Oleg zostali niesłusznie skazani za przestępstwa finansowe w tzw. sprawie Yves’a Rochera w 2014 r. oraz że sądy rosyjskie wydały „arbitralne i ewidentnie nieracjonalne” decyzje w tej sprawie, a także nakazał Federacji Rosyjskiej wypłacić obu braciom ponad 80 000 EUR odszkodowania i kosztów prawnych;

| N. | mając na uwadze, że już wcześniej próbowano przerwać działalność polityczną i publiczną Aleksieja Nawalnego atakami, zatrzymaniami, aresztowaniami i wyrokami skazującymi; mając na uwadze, że władze rosyjskie wykorzystały wcześniejsze umotywowane politycznie wyroki skazujące Aleksieja Nawalnego, aby uniemożliwić mu start w wyborach prezydenckich w Rosji w 2018 r.; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że już wcześniej próbowano przerwać działalność polityczną i publiczną Aleksieja Nawalnego atakami, zatrzymaniami, aresztowaniami i wyrokami skazującymi; mając na uwadze, że władze rosyjskie wykorzystały wcześniejsze umotywowane politycznie wyroki skazujące Aleksieja Nawalnego, aby uniemożliwić mu start w wyborach prezydenckich w Rosji w 2018 r.;

| O. | mając na uwadze, że 18 stycznia 2021 r. władze rosyjskie wszczęły nową sprawę karną przeciwko Aleksiejowi Nawalnemu w związku z zarzutami o oszustwa związane z przekazywaniem pieniędzy różnym organizacjom charytatywnym; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że 18 stycznia 2021 r. władze rosyjskie wszczęły nową sprawę karną przeciwko Aleksiejowi Nawalnemu w związku z zarzutami o oszustwa związane z przekazywaniem pieniędzy różnym organizacjom charytatywnym;

| P. | mając na uwadze, że prawo do wolności myśli, słowa, zrzeszania się i pokojowego zgromadzania się zapisano w konstytucji Federacji Rosyjskiej; mając na uwadze, że Federacja Rosyjska jest sygnatariuszem Powszechnej deklaracji praw człowieka i EKPC oraz członkiem Rady Europy, a zatem zobowiązała się do przestrzegania międzynarodowych standardów i zasad praworządności, praw człowieka i podstawowych wolności; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że prawo do wolności myśli, słowa, zrzeszania się i pokojowego zgromadzania się zapisano w konstytucji Federacji Rosyjskiej; mając na uwadze, że Federacja Rosyjska jest sygnatariuszem Powszechnej deklaracji praw człowieka i EKPC oraz członkiem Rady Europy, a zatem zobowiązała się do przestrzegania międzynarodowych standardów i zasad praworządności, praw człowieka i podstawowych wolności;

| Q. | mając na uwadze, że w opinii znanego, broniącego praw człowieka, rosyjskiego stowarzyszenia „Memoriał” w więzieniach w Federacji Rosyjskiej przebywa ponad 300 więźniów politycznych i religijnych; mając na uwadze, że UE solidaryzuje się ze wszystkimi dysydentami i narodem rosyjskim, którzy – pomimo zagrożenia dla ich wolności i życia oraz nacisków ze strony Kremla i władz rosyjskich – nadal walczą o wolność, prawa człowieka i demokrację; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w opinii znanego, broniącego praw człowieka, rosyjskiego stowarzyszenia „Memoriał” w więzieniach w Federacji Rosyjskiej przebywa ponad 300 więźniów politycznych i religijnych; mając na uwadze, że UE solidaryzuje się ze wszystkimi dysydentami i narodem rosyjskim, którzy – pomimo zagrożenia dla ich wolności i życia oraz nacisków ze strony Kremla i władz rosyjskich – nadal walczą o wolność, prawa człowieka i demokrację;

| R. | mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka i praworządności w Rosji nadal się pogarsza, a władze systematycznie starają się dławić wolność słowa, ograniczać wolność zgromadzeń, utrudniać działania opozycji, reagować represjami na wszelkie działania służące ujawnieniu korupcji i tłumić aktywność rosyjskiego społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka i praworządności w Rosji nadal się pogarsza, a władze systematycznie starają się dławić wolność słowa, ograniczać wolność zgromadzeń, utrudniać działania opozycji, reagować represjami na wszelkie działania służące ujawnieniu korupcji i tłumić aktywność rosyjskiego społeczeństwa obywatelskiego;

| S. | mając na uwadze, że przypadki pogwałcenia prawa międzynarodowego na Ukrainie i w Gruzji, podobnie jak zabójstwa i fizyczna likwidacja przywódców opozycji na zlecenie państwa, jak w przypadku Borysa Niemcowa, Anny Politkowskiej, Siergeja Magnickiego i innych, pozostały bezkarne; mając na uwadze, że te liczne próby zabójstw poprzez otrucie i innymi środkami, a także odmowa współpracy w procesie sądowym w sprawie zestrzelenia lotu MH17 spowodowały, iż stosunki z Federacją Rosyjską osiągnęły najniższy poziom w historii; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że przypadki pogwałcenia prawa międzynarodowego na Ukrainie i w Gruzji, podobnie jak zabójstwa i fizyczna likwidacja przywódców opozycji na zlecenie państwa, jak w przypadku Borysa Niemcowa, Anny Politkowskiej, Siergeja Magnickiego i innych, pozostały bezkarne; mając na uwadze, że te liczne próby zabójstw poprzez otrucie i innymi środkami, a także odmowa współpracy w procesie sądowym w sprawie zestrzelenia lotu MH17 spowodowały, iż stosunki z Federacją Rosyjską osiągnęły najniższy poziom w historii;

| T. | mając na uwadze, że od grudnia 2020 r. Unia Europejska posiada w swoim zestawie narzędzi globalny system sankcji za naruszenia praw człowieka, który jest wymierzony przeciwko osobom i podmiotom odpowiedzialnym za poważne naruszenia i nadużycia praw człowieka na całym świecie, dopuszczającym się takich naruszeń lub z nimi powiązanym; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że od grudnia 2020 r. Unia Europejska posiada w swoim zestawie narzędzi globalny system sankcji za naruszenia praw człowieka, który jest wymierzony przeciwko osobom i podmiotom odpowiedzialnym za poważne naruszenia i nadużycia praw człowieka na całym świecie, dopuszczającym się takich naruszeń lub z nimi powiązanym;

| 1. | wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Aleksieja Nawalnego i wszystkich innych osób zatrzymanych w związku z jego powrotem do Rosji, bez względu na to czy są to dziennikarze, współpracownicy A. Nawalnego bądź popierający go obywatele; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zdecydowanie potępia uwięzienie Aleksieja Nawalnego i jego zwolenników oraz politycznie umotywowane represje stosowane wobec nich przez władze rosyjskie, w tym z wykorzystaniem wymiaru sprawiedliwości; potępia ponadto zamach na życie Aleksieja Nawalnego i wyraża najgłębsze zaniepokojenie kurczeniem się przestrzeni dla opozycji politycznej, głosów sprzeciwu i społeczeństwa obywatelskiego w Federacji Rosyjskiej; |
| --- | --- |

2.

| 3. | w jak najostrzejszych słowach potępia postępowanie Federacji Rosyjskiej i uważa je za niewłaściwe dla członka Rady Europy i OBWE, który jest zobowiązany do przestrzegania podstawowych wolności, praw człowieka i praworządności zapisanych w Europejskiej konwencji praw człowieka oraz w Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i politycznych; zachęca Radę Europy i OBWE do podjęcia odpowiednich środków w celu oceny naruszeń zobowiązań podjętych przez Federację Rosyjską; |
| --- | --- |

3.

| 4. | przypomina, że zatrzymywanie przeciwników politycznych jest sprzeczne z międzynarodowymi zobowiązaniami Rosji, oraz nalega na odpolitycznienie sądownictwa i utrzymanie w mocy praw do rzetelnego procesu sądowego i dostępu do pomocy prawnej; wzywa Komitet Ministrów i państwa członkowskie Rady Europy do skorzystania z uprawnień zapisanych w art. 46 ust. 4 EKPC w celu skierowania do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka sprawy przeciwko Federacji Rosyjskiej w związku z uchybieniem zobowiązaniom państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa władze rosyjskie, aby zaprzestały nękania, zastraszania, przemocy i represji wobec dysydentów przemawiających niezależnym głosem oraz by położyły kres powszechnej bezkarności, która doprowadziła już do śmierci wielu dziennikarzy, działaczy i obrońców praw człowieka oraz polityków opozycji, a także by zagwarantowały, że osoby takie są w stanie prowadzić działalność bez strachu o własne życie lub życie członków rodziny i bliskich; |
| --- | --- |

5.

| 6. | uważa, że próba zabójstwa Aleksieja Nawalnego i jego natychmiastowe aresztowanie po powrocie do Rosji mają na celu zniechęcenie do dalszego ujawniania przypadków poważnej korupcji popełnianych przez reżim oraz są częścią systemowego dążenia do uciszenia jego samego i opozycji politycznej oraz do odebrania głosu innym dysydentom w tym kraju, w szczególności w perspektywie zbliżających się wyborów parlamentarnych jesienią 2021 r.; uważa, że przez działanie w ten sposób reżim okazuje własnemu narodowi lekceważenie, bezwzględnie dąży do utrzymania władzy i pozbawia obywateli wszelkich szans na demokrację i wolność; wyraża solidarność z siłami demokratycznymi w Rosji, które z zaangażowaniem działają na rzecz otwartego i wolnego społeczeństwa; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że będzie uważnie monitorował sytuację Aleksieja Nawalnego i jego samopoczucie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne, za które władze rosyjskie ponoszą wyłączną odpowiedzialność; |
| --- | --- |

7.

| 8. | potępia wielokrotne stosowanie przez Federację Rosyjską bojowych środków paralityczno-drgawkowych wobec obywateli rosyjskich i przypomina, że stosowanie broni chemicznej w jakichkolwiek okolicznościach stanowi haniebną zbrodnię w świetle prawa międzynarodowego, a w szczególności na mocy konwencji o zakazie broni chemicznej; nadal nalega na władze rosyjskie, aby w pełni i całkowicie ujawniły OPCW program nowiczoków oraz by bez dalszej zwłoki przeprowadziły dochodzenie oraz postawiły przed sądem i pociągnęły do odpowiedzialności winnych zbrodni popełnionej przeciwko Aleksiejowi Nawalnemu; ponownie wzywa do przeprowadzenia szczegółowego dochodzenia międzynarodowego w sprawie naruszeń międzynarodowych zobowiązań Rosji w zakresie broni chemicznej; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Radę do zajęcia aktywnego stanowiska w tej sprawie na kolejnych posiedzeniach oraz do znacznego wzmocnienia unijnych środków ograniczających wobec Rosji, w tym poprzez nałożenie sankcji na osoby i podmioty prawne zaangażowane w decyzję o aresztowaniu i uwięzieniu Aleksieja Nawalnego; uważa ponadto, że Unia Europejska powinna nałożyć dodatkowe ukierunkowane środki ograniczające – w ramach globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka – na wszystkie osoby zaangażowane w ataki na Aleksieja Nawalnego lub ponoszące za nie odpowiedzialność; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa Radę, aby nałożyła sankcje na rosyjskich oligarchów powiązanych z reżimem i najbliższym otoczeniem prezydenta Putina oraz na propagandystów medialnych, którzy posiadają aktywa w Unii Europejskiej i korzystają ze swobody podróżowania do państw członkowskich; uważa, że sankcje te należy również rozszerzyć na członków ich najbliższych rodzin; jest zdania, że Unia Europejska nie powinna już być miejscem przyjaznym dla rosyjskiego kapitału niewiadomego pochodzenia; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa UE i jej państwa członkowskie, aby opracowały nową strategię stosunków między UE i Rosją, koncentrującą się na wsparciu dla społeczeństwa obywatelskiego oraz propagującą wartości demokratyczne, praworządność, prawa podstawowe i prawa człowieka; wzywa UE i jej państwa członkowskie do krytycznego przeglądu współpracy z Rosją na różnych platformach polityki zagranicznej oraz w ramach projektów takich jak Nord Stream 2, których ukończenia UE musi natychmiast zaprzestać; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa rząd Rosji i Dumę Państwową do zrewidowania ram prawnych dotyczących wyborów oraz przepisów o agentach obcego wywiadu i organizacjach niepożądanych, by ułatwić pluralizm oraz wolne i uczciwe wybory zgodnie ze standardami międzynarodowymi, a także stworzyć równe warunki działania dla kandydatów opozycyjnych; domaga się, aby rząd rosyjski zagwarantował wszystkim demokratycznym partiom równy dostęp i równe szanse podczas zbliżających się wyborów do Dumy, ponieważ odmowa rejestracji partii jest nadużyciem procedury rejestracji, niszczącym rywalizację polityczną i demokrację pluralistyczną; podkreśla, że istnieje coraz większa zbieżność postaw i strategii działania między rosyjskim reżimem a dyktaturą na Białorusi; zauważa, że oba reżimy obawiają się coraz głośniej wyrażanego przez obywateli postulatu zmian i dlatego oszustwo wyborcze stanowi dla nich wygodne rozwiązanie polityczne; |
| --- | --- |

12.

| 13. | ubolewa, że Aleksiej Nawalny nie mógł wystąpić przed Komisją Zagadnień Prawnych i Praw Człowieka Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (PACE), co zaplanowano na 19 stycznia 2021 r., podczas gdy rosyjska delegacja parlamentarna została niedawno dopuszczona do ponownego udziału w tym zgromadzeniu; |
| --- | --- |

13.

| 14. | ponawia apel do Europejskiej Służby Spraw Zagranicznych i państw członkowskich o dalsze ścisłe monitorowanie sytuacji w zakresie praw człowieka w Federacji Rosyjskiej oraz wzywa delegaturę UE w Rosji i ambasady państw członkowskich, aby nadal śledziły przebieg postępowań sądowych dotyczących organizacji i działaczy społeczeństwa obywatelskiego oraz polityków opozycji, w tym sprawę Aleksieja Nawalnego; wzywa UE do zwiększenia wsparcia dla rosyjskich dysydentów, organizacji pozarządowych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz niezależnych mediów i dziennikarzy; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa państwa członkowskie UE, aby skoordynowały swoje stanowiska wobec Rosji i mówiły jednym głosem na dwustronnych i wielostronnych forach dialogu z władzami rosyjskimi; podkreśla ponadto, że UE powinna wykorzystać zmianę administracji w Waszyngtonie do wzmocnienia jedności transatlantyckiej na rzecz ochrony demokracji i podstawowych wartości przed reżimami autorytarnymi; przypomina, że Parlament wspiera naród rosyjski w walce o podstawowe wolności, prawa człowieka i demokrację; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, a także prezydentowi, rządowi i Dumie Państwowej Federacji Rosyjskiej. |
| --- | --- |

16.

---

(1)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0232.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/141 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/141

---

P9_TA(2021)0019

Najnowsze wydarzenia w Zgromadzeniu Narodowym Wenezueli

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie najnowszych wydarzeń w Zgromadzeniu Narodowym Wenezueli (2021/2508(RSP))

(2021/C 456/13)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 31 stycznia 2019 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli (1), rezolucję z dnia 16 stycznia 2020 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli po nielegalnym wyborze nowego przewodniczącego i prezydium Zgromadzenia Narodowego (parlamentarnym zamachu stanu) (2) oraz rezolucję z dnia 10 lipca 2020 r. w sprawie sytuacji humanitarnej w Wenezueli oraz kryzysu migracyjnego i uchodźczego (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 31 stycznia 2019 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli (1), rezolucję z dnia 16 stycznia 2020 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli po nielegalnym wyborze nowego przewodniczącego i prezydium Zgromadzenia Narodowego (parlamentarnym zamachu stanu) (2) oraz rezolucję z dnia 10 lipca 2020 r. w sprawie sytuacji humanitarnej w Wenezueli oraz kryzysu migracyjnego i uchodźczego (3),

| — | uwzględniając oświadczenia w sprawie Wenezueli i wyborów do Zgromadzenia Narodowego z 6 grudnia 2020 r. złożone przez wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa 6 stycznia 2021 r. i 7 grudnia 2020 r., a także wcześniejsze oświadczenia rzecznika z 4 i 16 czerwca 2020 r. w sprawie najnowszych wydarzeń w Wenezueli, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia w sprawie Wenezueli i wyborów do Zgromadzenia Narodowego z 6 grudnia 2020 r. złożone przez wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa 6 stycznia 2021 r. i 7 grudnia 2020 r., a także wcześniejsze oświadczenia rzecznika z 4 i 16 czerwca 2020 r. w sprawie najnowszych wydarzeń w Wenezueli,

| — | uwzględniając oświadczenia międzynarodowej grupy kontaktowej ds. Wenezueli: z 8 grudnia 2020 r. w sprawie wyborów do Zgromadzenia Narodowego Wenezueli, które odbyły się 6 grudnia 2020 r., z 16 czerwca 2020 r. odrzucające jako bezprawne zarządzenie wenezuelskiego Sądu Najwyższego o powołaniu nowej Krajowej Rady Wyborczej, oraz z 24 czerwca 2020 r. w sprawie zaostrzenia się kryzysu politycznego w Wenezueli, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia międzynarodowej grupy kontaktowej ds. Wenezueli: z 8 grudnia 2020 r. w sprawie wyborów do Zgromadzenia Narodowego Wenezueli, które odbyły się 6 grudnia 2020 r., z 16 czerwca 2020 r. odrzucające jako bezprawne zarządzenie wenezuelskiego Sądu Najwyższego o powołaniu nowej Krajowej Rady Wyborczej, oraz z 24 czerwca 2020 r. w sprawie zaostrzenia się kryzysu politycznego w Wenezueli,

| — | uwzględniając ostatnie oświadczenia Grupy z Limy, w szczególności oświadczenie z 5 stycznia 2021 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając ostatnie oświadczenia Grupy z Limy, w szczególności oświadczenie z 5 stycznia 2021 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie Komisji Spraw Zagranicznych PE z 11 czerwca 2020 r. w sprawie ataków na Zgromadzenie Narodowe Wenezueli, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Komisji Spraw Zagranicznych PE z 11 czerwca 2020 r. w sprawie ataków na Zgromadzenie Narodowe Wenezueli,

| — | uwzględniając oświadczenie współprzewodniczących Zespołu ds. Wspierania Demokracji i Koordynacji Wyborów z 2 grudnia 2020 r. w sprawie nieuznawania przez Parlament Europejski wyborów parlamentarnych organizowanych w Wenezueli 6 grudnia 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie współprzewodniczących Zespołu ds. Wspierania Demokracji i Koordynacji Wyborów z 2 grudnia 2020 r. w sprawie nieuznawania przez Parlament Europejski wyborów parlamentarnych organizowanych w Wenezueli 6 grudnia 2020 r.,

| — | uwzględniając niedawne oświadczenia sekretarza generalnego Organizacji Państw Amerykańskich w sprawie sytuacji w Wenezueli, |
| --- | --- |

—

uwzględniając niedawne oświadczenia sekretarza generalnego Organizacji Państw Amerykańskich w sprawie sytuacji w Wenezueli,

| — | uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2020/898 z dnia 29 czerwca 2020 r. zmieniającą decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (4), na mocy której środkami ograniczającymi objęto kolejnych 11 czołowych wenezuelskich urzędników, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2020/898 z dnia 29 czerwca 2020 r. zmieniającą decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (4), na mocy której środkami ograniczającymi objęto kolejnych 11 czołowych wenezuelskich urzędników,

| — | uwzględniając pierwsze sprawozdanie niezależnej międzynarodowej misji informacyjnej ONZ ds. Boliwariańskiej Republiki Wenezueli opublikowane 16 września 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pierwsze sprawozdanie niezależnej międzynarodowej misji informacyjnej ONZ ds. Boliwariańskiej Republiki Wenezueli opublikowane 16 września 2020 r.,

| — | uwzględniając międzynarodową konferencję darczyńców na rzecz solidarności z wenezuelskimi uchodźcami i migrantami w krajach Ameryki Łacińskiej i Karaibów z 26 maja 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając międzynarodową konferencję darczyńców na rzecz solidarności z wenezuelskimi uchodźcami i migrantami w krajach Ameryki Łacińskiej i Karaibów z 26 maja 2020 r.,

| — | uwzględniając konstytucję Wenezueli, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konstytucję Wenezueli,

| — | uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK),

| — | uwzględniając sprawozdanie MTK z 14 grudnia 2020 r. pt. „Wstępne czynności dochodzeniowe (2020) – Wenezuela I”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie MTK z 14 grudnia 2020 r. pt. „Wstępne czynności dochodzeniowe (2020) – Wenezuela I”,

| — | uwzględniając art. 132 ust. 2 i 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 132 ust. 2 i 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że nielegalne i nieprawomocne wybory parlamentarne przeprowadzone w Wenezueli 6 grudnia 2020 r. odbyły się bez poszanowania minimalnych standardów międzynarodowych dotyczących wiarygodnego procesu wyborczego i nie były zgodne z zasadami pluralizmu politycznego, demokracji, przejrzystości i praworządności; mając na uwadze, że frekwencja była wyjątkowo niska, a zatem oczywiste jest, że naród wenezuelski odrzucił te wybory; mając na uwadze, że siły demokratyczne w Wenezueli jednogłośnie postanowiły nie uczestniczyć w tej farsie wyborczej; mając na uwadze, że porozumienie to podpisało 27 partii politycznych, w tym cztery największe partie opozycyjne: Voluntad Popular, Primero Justicia, Acción Democrática i Un Nuevo Tiempo; mając na uwadze, że wybory nie spełniały warunków wymaganych prawem Wenezueli; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że nielegalne i nieprawomocne wybory parlamentarne przeprowadzone w Wenezueli 6 grudnia 2020 r. odbyły się bez poszanowania minimalnych standardów międzynarodowych dotyczących wiarygodnego procesu wyborczego i nie były zgodne z zasadami pluralizmu politycznego, demokracji, przejrzystości i praworządności; mając na uwadze, że frekwencja była wyjątkowo niska, a zatem oczywiste jest, że naród wenezuelski odrzucił te wybory; mając na uwadze, że siły demokratyczne w Wenezueli jednogłośnie postanowiły nie uczestniczyć w tej farsie wyborczej; mając na uwadze, że porozumienie to podpisało 27 partii politycznych, w tym cztery największe partie opozycyjne: Voluntad Popular, Primero Justicia, Acción Democrática i Un Nuevo Tiempo; mając na uwadze, że wybory nie spełniały warunków wymaganych prawem Wenezueli;

| B. | mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa, w tym Unia Europejska, międzynarodowa grupa kontaktowa ds. Wenezueli, Grupa z Limy i Stany Zjednoczone, odrzuciła przeprowadzenie wyborów parlamentarnych w 2020 r. ze względu na całkowity brak warunków gwarantujących, że wybory te będą wolne i uczciwe, a także nie uznała wyników tych wyborów za ważne i odzwierciedlające wolę narodu wenezuelskiego; mając na uwadze, że te nielegalne wybory jeszcze bardziej ograniczyły do absolutnego minimum przestrzeń demokratyczną w kraju i stworzyły poważne przeszkody dla rozwiązania kryzysu politycznego w Wenezueli; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa, w tym Unia Europejska, międzynarodowa grupa kontaktowa ds. Wenezueli, Grupa z Limy i Stany Zjednoczone, odrzuciła przeprowadzenie wyborów parlamentarnych w 2020 r. ze względu na całkowity brak warunków gwarantujących, że wybory te będą wolne i uczciwe, a także nie uznała wyników tych wyborów za ważne i odzwierciedlające wolę narodu wenezuelskiego; mając na uwadze, że te nielegalne wybory jeszcze bardziej ograniczyły do absolutnego minimum przestrzeń demokratyczną w kraju i stworzyły poważne przeszkody dla rozwiązania kryzysu politycznego w Wenezueli;

| C. | mając na uwadze, że 26 grudnia 2020 r. prawowite, wybrane w 2015 r. Zgromadzenie Narodowe pod przewodnictwem Juana Guaidó przystąpiło do przyjęcia przepisów w celu przedłużenia swojego mandatu konstytucyjnego i administracyjnego o jeden rok do czasu, aż w Wenezueli będzie możliwe przeprowadzenie wolnych, uczciwych, możliwych do zweryfikowania i demokratycznych wyborów; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że 26 grudnia 2020 r. prawowite, wybrane w 2015 r. Zgromadzenie Narodowe pod przewodnictwem Juana Guaidó przystąpiło do przyjęcia przepisów w celu przedłużenia swojego mandatu konstytucyjnego i administracyjnego o jeden rok do czasu, aż w Wenezueli będzie możliwe przeprowadzenie wolnych, uczciwych, możliwych do zweryfikowania i demokratycznych wyborów;

| D. | mając na uwadze, że 13 czerwca 2020 r. nielegalny Sąd Najwyższy mianował nowych członków Krajowej Rady Wyborczej, choć nie posiadał stosownych uprawnień; mając na uwadze, że zgodnie z art. 187 i 296 konstytucji Wenezueli nominacje te pozostają w wyłącznej gestii Zgromadzenia Narodowego – organu wybranego demokratycznie przez wenezuelskich obywateli; mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa nie uznała żadnej decyzji ani żadnego wyroku wydanego jednostronnie przez te nielegalne organy; mając na uwadze, że urzędnicy odpowiedzialni za te decyzje również zostali objęci sankcjami Rady; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że 13 czerwca 2020 r. nielegalny Sąd Najwyższy mianował nowych członków Krajowej Rady Wyborczej, choć nie posiadał stosownych uprawnień; mając na uwadze, że zgodnie z art. 187 i 296 konstytucji Wenezueli nominacje te pozostają w wyłącznej gestii Zgromadzenia Narodowego – organu wybranego demokratycznie przez wenezuelskich obywateli; mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa nie uznała żadnej decyzji ani żadnego wyroku wydanego jednostronnie przez te nielegalne organy; mając na uwadze, że urzędnicy odpowiedzialni za te decyzje również zostali objęci sankcjami Rady;

| E. | mając na uwadze, że w lipcu 2020 r. Biuro Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka pod przewodnictwem Michelle Bachelet stwierdziło, że decyzje Sądu Najwyższego ograniczają możliwość stworzenia warunków sprzyjających demokratycznym i wiarygodnym procesom wyborczym oraz że na mocy tych decyzji sądowych mianowano nowych rektorów Krajowej Rady Wyborczej bez zgody wszystkich sił politycznych; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w lipcu 2020 r. Biuro Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka pod przewodnictwem Michelle Bachelet stwierdziło, że decyzje Sądu Najwyższego ograniczają możliwość stworzenia warunków sprzyjających demokratycznym i wiarygodnym procesom wyborczym oraz że na mocy tych decyzji sądowych mianowano nowych rektorów Krajowej Rady Wyborczej bez zgody wszystkich sił politycznych;

| F. | mając na uwadze, że 10 stycznia 2019 r. Nicolás Maduro bezprawnie i z pogwałceniem porządku konstytucyjnego przejął władzę prezydencką przed Sądem Najwyższym; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że 10 stycznia 2019 r. Nicolás Maduro bezprawnie i z pogwałceniem porządku konstytucyjnego przejął władzę prezydencką przed Sądem Najwyższym;

| G. | mając na uwadze, że 23 stycznia 2019 r. legalnie i demokratycznie wybrany przewodniczący Zgromadzenia Narodowego Juan Guaidó został zaprzysiężony na tymczasowego prezydenta Wenezueli zgodnie z art. 233 konstytucji tego kraju; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że 23 stycznia 2019 r. legalnie i demokratycznie wybrany przewodniczący Zgromadzenia Narodowego Juan Guaidó został zaprzysiężony na tymczasowego prezydenta Wenezueli zgodnie z art. 233 konstytucji tego kraju;

| H. | mając na uwadze, że UE i Parlament wielokrotnie wzywały do przywrócenia demokracji i praworządności w Wenezueli w drodze wiarygodnego procesu politycznego; mając na uwadze, że Nicolás Maduro publicznie odrzucił możliwość pilnego przeprowadzenia wolnych, uczciwych, przejrzystych, pluralistycznych i wiarygodnych wyborów prezydenckich, parlamentarnych i samorządowych w odpowiedzi na wnioski wiceprzewodniczącego / wysokiego przedstawiciela, międzynarodowej grupy kontaktowej ds. Wenezueli i Parlamentu; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że UE i Parlament wielokrotnie wzywały do przywrócenia demokracji i praworządności w Wenezueli w drodze wiarygodnego procesu politycznego; mając na uwadze, że Nicolás Maduro publicznie odrzucił możliwość pilnego przeprowadzenia wolnych, uczciwych, przejrzystych, pluralistycznych i wiarygodnych wyborów prezydenckich, parlamentarnych i samorządowych w odpowiedzi na wnioski wiceprzewodniczącego / wysokiego przedstawiciela, międzynarodowej grupy kontaktowej ds. Wenezueli i Parlamentu;

| I. | mając na uwadze, że w rezolucji z 31 stycznia 2019 r. Parlament uznał Juana Guaidó za prawowitego tymczasowego prezydenta Boliwariańskiej Republiki Wenezueli zgodnie z konstytucją Wenezueli; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w rezolucji z 31 stycznia 2019 r. Parlament uznał Juana Guaidó za prawowitego tymczasowego prezydenta Boliwariańskiej Republiki Wenezueli zgodnie z konstytucją Wenezueli;

| J. | mając na uwadze, że 25 z 27 państw członkowskich uznało Juana Guaidó za jedynego prawowitego tymczasowego prezydenta kraju do czasu ogłoszenia nowych wolnych, przejrzystych i wiarygodnych wyborów prezydenckich w celu przywrócenia demokracji; mając na uwadze, że wiele innych państw demokratycznych uczyniło podobnie; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że 25 z 27 państw członkowskich uznało Juana Guaidó za jedynego prawowitego tymczasowego prezydenta kraju do czasu ogłoszenia nowych wolnych, przejrzystych i wiarygodnych wyborów prezydenckich w celu przywrócenia demokracji; mając na uwadze, że wiele innych państw demokratycznych uczyniło podobnie;

| K. | mając na uwadze, że 12 listopada 2020 r. Rada przedłużyła obowiązywanie środków ograniczających wobec Wenezueli do 14 listopada 2021 r.; mając na uwadze, że środki te obejmują embargo na broń i sprzęt wykorzystywany w wewnętrznych represjach, a także zakaz podróżowania i zamrożenie aktywów 36 wenezuelskich przywódców i najwyższych urzędników; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że 12 listopada 2020 r. Rada przedłużyła obowiązywanie środków ograniczających wobec Wenezueli do 14 listopada 2021 r.; mając na uwadze, że środki te obejmują embargo na broń i sprzęt wykorzystywany w wewnętrznych represjach, a także zakaz podróżowania i zamrożenie aktywów 36 wenezuelskich przywódców i najwyższych urzędników;

| L. | mając na uwadze, że w 2017 r. Parlament przyznał Nagrodę im. Sacharowa za wolność myśli opozycji demokratycznej i więźniom politycznym w Wenezueli; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w 2017 r. Parlament przyznał Nagrodę im. Sacharowa za wolność myśli opozycji demokratycznej i więźniom politycznym w Wenezueli;

| M. | mając na uwadze, że pandemia COVID-19 jeszcze bardziej pogorszyła i tak już krytyczną sytuację w Wenezueli; mając na uwadze, że upadek systemu opieki zdrowotnej, hiperinflacja, poważne niedobory żywności i leków oraz dramatyczny kryzys humanitarny zmusiły blisko co najmniej jedną szóstą ludności do opuszczenia kraju – do końca 2020 r. kraj opuściło ponad pięć i pół miliona Wenezuelczyków; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że pandemia COVID-19 jeszcze bardziej pogorszyła i tak już krytyczną sytuację w Wenezueli; mając na uwadze, że upadek systemu opieki zdrowotnej, hiperinflacja, poważne niedobory żywności i leków oraz dramatyczny kryzys humanitarny zmusiły blisko co najmniej jedną szóstą ludności do opuszczenia kraju – do końca 2020 r. kraj opuściło ponad pięć i pół miliona Wenezuelczyków;

| N. | mając na uwadze, że 14 grudnia 2020 r., po szczegółowej ocenie i analizie dostępnych informacji, Biuro Prokuratora MTK ogłosiło – przed opublikowaniem wstępnego sprawozdania – że istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, że władze cywilne, siły zbrojne i osoby popierające rząd Wenezueli odpowiadają za „więzienie, tortury, gwałty i/lub inne formy przemocy seksualnej oraz prześladowania wobec grupy lub społeczności z powodów politycznych i mogły popełnić bardzo poważne zbrodnie przeciwko ludzkości”; mając na uwadze, że ostateczna decyzja w tej sprawie zapadnie w pierwszej połowie 2021 r.; mając na uwadze, że 16 września 2020 r. niezależna międzynarodowa misja informacyjna ONZ ds. Boliwariańskiej Republiki Wenezueli poinformowała, że rząd i siły bezpieczeństwa reżimu, za wiedzą prezydenta Maduro i niektórych jego ministrów, popełniły zbrodnie przeciwko ludzkości, przeprowadzając egzekucje i dopuszczając się tortur, oraz stwierdziła, że państwo wenezuelskie musi wymierzyć sprawiedliwość osobom odpowiedzialnym za egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia, arbitralne zatrzymania i tortury oraz zapobiec ponownemu popełnianiu takich czynów; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że 14 grudnia 2020 r., po szczegółowej ocenie i analizie dostępnych informacji, Biuro Prokuratora MTK ogłosiło – przed opublikowaniem wstępnego sprawozdania – że istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, że władze cywilne, siły zbrojne i osoby popierające rząd Wenezueli odpowiadają za „więzienie, tortury, gwałty i/lub inne formy przemocy seksualnej oraz prześladowania wobec grupy lub społeczności z powodów politycznych i mogły popełnić bardzo poważne zbrodnie przeciwko ludzkości”; mając na uwadze, że ostateczna decyzja w tej sprawie zapadnie w pierwszej połowie 2021 r.; mając na uwadze, że 16 września 2020 r. niezależna międzynarodowa misja informacyjna ONZ ds. Boliwariańskiej Republiki Wenezueli poinformowała, że rząd i siły bezpieczeństwa reżimu, za wiedzą prezydenta Maduro i niektórych jego ministrów, popełniły zbrodnie przeciwko ludzkości, przeprowadzając egzekucje i dopuszczając się tortur, oraz stwierdziła, że państwo wenezuelskie musi wymierzyć sprawiedliwość osobom odpowiedzialnym za egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia, arbitralne zatrzymania i tortury oraz zapobiec ponownemu popełnianiu takich czynów;

| O. | mając na uwadze, że najnowsze sprawozdanie opublikowane przez Instytut CASLA 14 stycznia 2021 r. dostarcza dowodów na strategiczne planowanie systematycznych represji i ciągłych zbrodni przeciwko ludzkości popełnianych przez reżim, a także ujawnia nowe wzorce tortur, wzrost liczby nielegalnych tajnych ośrodków przetrzymywania i tortur oraz ingerencję innych państw w podżeganie do takich zbrodni i ich popełnianie; mając na uwadze, że w sprawozdaniu tym zwrócono również uwagę na nieludzkie warunki przetrzymywania więźniów politycznych pod ziemią i narażania ich na ciągłe tortury fizyczne i psychiczne, co nie spełnia wzorcowych reguł minimalnych postępowania z więźniami przyjętych w Genewie w 1955 r. przez Pierwszy Kongres Narodów Zjednoczonych w sprawie zapobiegania przestępczości i postępowania ze sprawcami przestępstw i zatwierdzonych przez Radę Gospodarczą i Społeczną w rezolucji 663 C (XXIV) z 31 lipca 1957 r. oraz w rezolucji 2076 (LXII) z 13 maja 1977 r.; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że najnowsze sprawozdanie opublikowane przez Instytut CASLA 14 stycznia 2021 r. dostarcza dowodów na strategiczne planowanie systematycznych represji i ciągłych zbrodni przeciwko ludzkości popełnianych przez reżim, a także ujawnia nowe wzorce tortur, wzrost liczby nielegalnych tajnych ośrodków przetrzymywania i tortur oraz ingerencję innych państw w podżeganie do takich zbrodni i ich popełnianie; mając na uwadze, że w sprawozdaniu tym zwrócono również uwagę na nieludzkie warunki przetrzymywania więźniów politycznych pod ziemią i narażania ich na ciągłe tortury fizyczne i psychiczne, co nie spełnia wzorcowych reguł minimalnych postępowania z więźniami przyjętych w Genewie w 1955 r. przez Pierwszy Kongres Narodów Zjednoczonych w sprawie zapobiegania przestępczości i postępowania ze sprawcami przestępstw i zatwierdzonych przez Radę Gospodarczą i Społeczną w rezolucji 663 C (XXIV) z 31 lipca 1957 r. oraz w rezolucji 2076 (LXII) z 13 maja 1977 r.;

| P. | mając na uwadze, że 3 stycznia 2021 r. z powodu choroby zmarł w wenezuelskim więzieniu więzień polityczny należący do ludu tubylczego z grupy etnicznej Pemón Salvador Franco; mając na uwadze, że nie udzielono mu żadnej pomocy medycznej, choć w listopadzie 2020 r. wydano orzeczenie sądowe nakazujące przeniesienie go do szpitala, które zostało zignorowane; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że 3 stycznia 2021 r. z powodu choroby zmarł w wenezuelskim więzieniu więzień polityczny należący do ludu tubylczego z grupy etnicznej Pemón Salvador Franco; mając na uwadze, że nie udzielono mu żadnej pomocy medycznej, choć w listopadzie 2020 r. wydano orzeczenie sądowe nakazujące przeniesienie go do szpitala, które zostało zignorowane;

| Q. | mając na uwadze, że od 5 stycznia 2021 r. reżim nasilił ataki i prześladowania wobec nielicznych wolnych i niezależnych mediów nadal obecnych w kraju, konfiskując ich majątek i narzędzia oraz zmuszając je do natychmiastowego zaprzestania działalności; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że od 5 stycznia 2021 r. reżim nasilił ataki i prześladowania wobec nielicznych wolnych i niezależnych mediów nadal obecnych w kraju, konfiskując ich majątek i narzędzia oraz zmuszając je do natychmiastowego zaprzestania działalności;

| R. | mając na uwadze, że według doniesień prasowych i zdaniem działaczy na rzecz praw człowieka w ostatnim czasie w starciach między policją a gangami w stolicy Wenezueli Caracas zginęły co najmniej 23 osoby, a rząd czeka międzynarodowa kontrola i dochodzenie w sprawie zabójstw popełnionych przez siły bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że według doniesień prasowych i zdaniem działaczy na rzecz praw człowieka w ostatnim czasie w starciach między policją a gangami w stolicy Wenezueli Caracas zginęły co najmniej 23 osoby, a rząd czeka międzynarodowa kontrola i dochodzenie w sprawie zabójstw popełnionych przez siły bezpieczeństwa;

| 1. | podkreśla, że dopóki w Wenezueli nie odbędą się prawdziwie wolne, wiarygodne, pluralistyczne, przejrzyste i w pełni demokratyczne wybory, za jedyny prawowity, demokratyczny i przedstawicielski organ polityczny w tym kraju będzie nadal uznawać Zgromadzenie Narodowe wybrane w grudniu 2015 r., jego przewodniczącego Juana Guaidó oraz jego delegowaną komisję, na której czele również stoi Juan Guaidó, gdyż wtedy Wenezuelczycy po raz ostatni mogli swobodnie głosować; wzywa Radę i państwa członkowskie, by jednoznacznie uznały konstytucyjną ciągłość prawowitego Zgromadzenia Narodowego Wenezueli wybranego w 2015 r. oraz prawowitego tymczasowego prezydenta Wenezueli Juana Guaidó; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wyraża głębokie ubolewanie z powodu nielegalnych i bezprawnych wyborów parlamentarnych będących efektem sfałszowanego procesu wyborczego z 6 grudnia 2020 r. i odrzuca je, a także przypomina, że tamten proces wyborczy nie był zgodny ani z przyjętymi na arenie międzynarodowej warunkami i standardami, ani z wenezuelskim prawem, a ponadto nie był wolny ani uczciwy, ani też nie odzwierciedlał woli narodu wenezuelskiego; nie uznaje legalności ani prawowitości oszukańczego Zgromadzenia Narodowego powołanego 5 stycznia 2021 r. na podstawie tych niedemokratycznych wyborów; |
| --- | --- |

2.

| 3. | powtarza, że jedynym trwałym rozwiązaniem wielowymiarowego kryzysu w Wenezueli wpływającego na cały region jest polityczna, pokojowa i demokratyczna droga naprzód, zakładająca wiarygodne, pluralistyczne, wolne, uczciwe i przejrzyste wybory prezydenckie, parlamentarne, regionalne i lokalne, które są zgodne z międzynarodowymi standardami, gwarantują równe szanse i niezakłócone uczestnictwo wszystkich partii politycznych oraz odbywają się z udziałem obiektywnych obserwatorów międzynarodowych; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wyraża solidarność z ludnością Wenezueli i deklaruje pełne wsparcie dla Wenezuelczyków, którzy cierpią z powodu skutków poważnego kryzysu humanitarnego i politycznego, pogłębionego obecnie z powodu pandemii COVID-19; zwraca uwagę na niepokojący kryzys migracyjny i jego skutki uboczne w całym regionie oraz pochwala wysiłki i solidarność krajów sąsiadujących; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wnioskuje o bezwarunkowe i natychmiastowe uwolnienie ponad 350 więźniów politycznych przetrzymywanych w Wenezueli, których liczbę potwierdziła wenezuelska organizacja Foro Penal i Organizacja Państw Amerykańskich; |
| --- | --- |

5.

| 6. | ponownie podkreśla obowiązek pełnego zagwarantowania, że prawa człowieka w Wenezueli będą szanowane i chronione, oraz zobowiązuje się zwracać baczną uwagę na wszelkie akty represji, w szczególności wobec przedstawicieli sił demokratycznych; potępia groźby wypowiedziane przez wiceprzewodniczącą powołanego bezprawnie Zgromadzenia Narodowego Iris Varelę, zgodnie z którymi wobec członków opozycji i prezydenta Juana Guaidó zarządzi ona aresztowanie i wniesienie oskarżenia, konfiskatę mienia i pozbawienie obywatelstwa; |
| --- | --- |

6.

| 7. | z całą surowością potępia ostatnie ataki na wolność wypowiedzi, jakich dopuścił się reżim, oraz zamknięcie gazet i innych mediów niepowiązanych politycznie z reżimem Maduro; |
| --- | --- |

7.

| 8. | z zadowoleniem przyjmuje niedawną decyzję Rady z dnia 29 czerwca 2020 r. w sprawie rozszerzenia ukierunkowanych sankcji na kolejnych 11 osób, bez szkody dla ludności Wenezueli, a także wzywa do natychmiastowego wzmocnienia i rozszerzenia tych sankcji; jest zdania, że organy UE muszą zatem ograniczyć swobodę przemieszczania się osób umieszczonych na tej liście, jak również najbliższych członków ich rodzin, oraz zamrozić ich aktywa i anulować wizy; ponadto wzywa do wprowadzenia natychmiastowego zakazu handlu i obrotu „krwawym złotem” z Wenezueli w UE; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla znaczenie stałej i ścisłej współpracy z sojusznikami międzynarodowymi, mianowicie z nową administracją USA i Grupą z Limy, w celu ożywienia szeroko zakrojonych międzynarodowych wysiłków dyplomatycznych na rzecz przywrócenia mieszkańcom Wenezueli demokracji, praworządności i dobrobytu; apeluje do wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela i do Rady o prowadzenie polityki wysokiego szczebla w koordynacji ze Stanami Zjednoczonymi i Grupą z Limy, aby przyczynić się do bardziej kompleksowego podejścia strategicznego do międzynarodowych wysiłków dyplomatycznych i rzetelnie ocenić ponowne pogorszenie sytuacji w Wenezueli; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa prawowite Zgromadzenie Narodowe i jego przewodniczącego Juana Guaidó do zapewnienia pełnej przejrzystości w zarządzaniu funduszami z myślą o zagwarantowaniu pełnej rozliczalności; |
| --- | --- |

10.

| 11. | przypomina, że kryzys w Wenezueli jest najbardziej niedofinansowanym kryzysem na świecie, i wzywa społeczność międzynarodową do wywiązania się z zobowiązań finansowych i wypłaty kwot obiecanych w związku z kryzysem humanitarnym w Wenezueli zgodnie z ustaleniami konferencji darczyńców; |
| --- | --- |

11.

| 12. | w pełni popiera dochodzenia MTK w sprawie rozlicznych przestępstw i aktów represji, których dopuścił się reżim wenezuelski; wzywa Unię Europejską, aby wsparła inicjatywę państw-stron MTK, której celem jest wszczęcie dochodzenia w sprawie domniemanych zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych przez reżim Maduro, aby pociągnąć winnych do odpowiedzialności; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zdecydowanie popiera apel sekretarza generalnego ONZ o przeprowadzenie pełnego i niezależnego dochodzenia w sprawie popełnionych zabójstw, zgodnie z wcześniejszymi rezolucjami ONZ; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wzywa do utworzenia grupy kontaktowej między posłami do Parlamentu Europejskiego a demokratycznie wybranymi przedstawicielami delegowanej komisji Zgromadzenia Narodowego, aby ułatwić regularny kontakt i dialog z prawowitymi siłami demokratycznymi w Wenezueli; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, prawowitemu tymczasowemu prezydentowi Boliwariańskiej Republiki Wenezueli i przewodniczącemu tamtejszego Zgromadzenia Narodowego Juanowi Guaidó, rządom i parlamentom państw Grupy z Limy, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu, sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

15.

---

(1)  Dz.U. C 411 z 27.11.2020, s. 185.

(2)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0013.

(3)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0193.

(4)  Dz.U. L 205 I z 29.6.2020, s. 6.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/145 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/145

---

P9_TA(2021)0020

Powszechny dostęp do godnych i przystępnych cenowo mieszkań

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie powszechnego dostępu do godnych i przystępnych cenowo mieszkań (2019/2187(INI))

(2021/C 456/14)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 3 ust. 3, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 9, 14, 148, 151, 153, 160 i 168, a także dołączony do niego Protokół nr 26 dotyczący usług świadczonych w interesie ogólnym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 3 ust. 3, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 9, 14, 148, 151, 153, 160 i 168, a także dołączony do niego Protokół nr 26 dotyczący usług świadczonych w interesie ogólnym,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej tytuł IV („Solidarność”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej tytuł IV („Solidarność”),

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka ONZ, w szczególności jej art. 8 i 25, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka ONZ, w szczególności jej art. 8 i 25,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych,

| — | uwzględniając uwagi końcowe Komitetu ONZ ds. Praw Osób z Niepełnosprawnościami z września 2015 r. dotyczące wstępnego sprawozdania Unii Europejskiej dla tego komitetu z czerwca 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając uwagi końcowe Komitetu ONZ ds. Praw Osób z Niepełnosprawnościami z września 2015 r. dotyczące wstępnego sprawozdania Unii Europejskiej dla tego komitetu z czerwca 2014 r.,

| — | uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju przyjęte przez światowych przywódców we wrześniu 2015 r. i zatwierdzone przez Radę, w szczególności cel nr 11 dotyczący zrównoważonych miast i społeczności oraz cel nr 3 dotyczący zapewnienia wszystkim ludziom w każdym wieku zdrowego życia oraz promowania dobrobytu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju przyjęte przez światowych przywódców we wrześniu 2015 r. i zatwierdzone przez Radę, w szczególności cel nr 11 dotyczący zrównoważonych miast i społeczności oraz cel nr 3 dotyczący zapewnienia wszystkim ludziom w każdym wieku zdrowego życia oraz promowania dobrobytu,

| — | uwzględniając Kartę ONZ z Genewy w sprawie zrównoważonego mieszkalnictwa i jej cel, jakim jest „zapewnienie powszechnego dostępu do godnych, odpowiednich, przystępnych cenowo i zdrowych mieszkań” (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę ONZ z Genewy w sprawie zrównoważonego mieszkalnictwa i jej cel, jakim jest „zapewnienie powszechnego dostępu do godnych, odpowiednich, przystępnych cenowo i zdrowych mieszkań” (1),

| — | uwzględniając wytyczne WHO z 2018 r. w zakresie zdrowia i mieszkalnictwa pt. „Recommendations to promote healthy housing for a sustainable and equitable future” („Zalecenia dotyczące promowania zdrowych mieszkań w celu zapewnienia zrównoważonej i sprawiedliwej przyszłości”) (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne WHO z 2018 r. w zakresie zdrowia i mieszkalnictwa pt. „Recommendations to promote healthy housing for a sustainable and equitable future” („Zalecenia dotyczące promowania zdrowych mieszkań w celu zapewnienia zrównoważonej i sprawiedliwej przyszłości”) (2),

| — | uwzględniając Europejski filar praw socjalnych ogłoszony przez Radę Europejską, Parlament Europejski i Komisję Europejską w listopadzie 2017 r., w szczególności jego zasady 19 „Mieszkalnictwo i pomoc dla bezdomnych” i 20 „Dostęp do niezbędnych usług”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski filar praw socjalnych ogłoszony przez Radę Europejską, Parlament Europejski i Komisję Europejską w listopadzie 2017 r., w szczególności jego zasady 19 „Mieszkalnictwo i pomoc dla bezdomnych” i 20 „Dostęp do niezbędnych usług”,

| — | uwzględniając zrewidowaną Europejską kartę społeczną, w szczególności jej art. 30 dotyczący prawa do ochrony przed ubóstwem i marginalizacją społeczną, art. 31 dotyczący prawa do mieszkania i art. 16 dotyczący prawa rodziny do ochrony społecznej, prawnej i ekonomicznej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zrewidowaną Europejską kartę społeczną, w szczególności jej art. 30 dotyczący prawa do ochrony przed ubóstwem i marginalizacją społeczną, art. 31 dotyczący prawa do mieszkania i art. 16 dotyczący prawa rodziny do ochrony społecznej, prawnej i ekonomicznej,

| — | uwzględniając plan działania w ramach partnerstwa miejskiego na rzecz mieszkalnictwa UE z 2018 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania w ramach partnerstwa miejskiego na rzecz mieszkalnictwa UE z 2018 r. (3),

| — | uwzględniając Nową Agendę Miejską uchwaloną w październiku 2016 r. podczas odbywającej się co 20 lat Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie mieszkalnictwa i zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich – Habitat III, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Nową Agendę Miejską uchwaloną w październiku 2016 r. podczas odbywającej się co 20 lat Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie mieszkalnictwa i zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich – Habitat III,

| — | uwzględniając sprawozdanie grupy zadaniowej wysokiego szczebla ds. inwestycji w infrastrukturę społeczną w Europie z 2018 r. (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie grupy zadaniowej wysokiego szczebla ds. inwestycji w infrastrukturę społeczną w Europie z 2018 r. (4),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z 2017 r. pt. „W kierunku europejskiego programu mieszkalnictwa” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z 2017 r. pt. „W kierunku europejskiego programu mieszkalnictwa” (5),

| — | uwzględniając oświadczenie Eurocities z 2016 r. w sprawie pomocy państwa i lokalnych usług użyteczności publicznej (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Eurocities z 2016 r. w sprawie pomocy państwa i lokalnych usług użyteczności publicznej (6),

| — | uwzględniając komunikat końcowy z 19. nieformalnego posiedzenia ministrów ds. mieszkalnictwa Unii Europejskiej, które odbyło się w dniach 9–10 grudnia 2013 r. (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat końcowy z 19. nieformalnego posiedzenia ministrów ds. mieszkalnictwa Unii Europejskiej, które odbyło się w dniach 9–10 grudnia 2013 r. (7),

| — | uwzględniając rezolucję burmistrzów dużych miast europejskich z 2014 r. w sprawie prawa do mieszkania (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję burmistrzów dużych miast europejskich z 2014 r. w sprawie prawa do mieszkania (8),

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 26 kwietnia 2017 r. pt. „Taking stock of the 2013 Recommendation on »Investing in children: breaking the cycle of disadvantage«”[„Podsumowanie zalecenia z 2013 r. »Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji«”] (SWD(2017)0258), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 26 kwietnia 2017 r. pt. „Taking stock of the 2013 Recommendation on »Investing in children: breaking the cycle of disadvantage«”[„Podsumowanie zalecenia z 2013 r. »Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji«”] (SWD(2017)0258),

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ z 30 grudnia 2015 r. (A/HRC/31/54) (9) odnoszące się zarówno do odpowiednich warunków mieszkaniowych stanowiących element prawa do odpowiedniego standardu życia, jak i do prawa do niedyskryminacji w tym zakresie, poprzez analizę bezdomności pod kątem kryzysu praw człowieka wymagającego pilnej reakcji w skali ogólnoświatowej; |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ z 30 grudnia 2015 r. (A/HRC/31/54) (9) odnoszące się zarówno do odpowiednich warunków mieszkaniowych stanowiących element prawa do odpowiedniego standardu życia, jak i do prawa do niedyskryminacji w tym zakresie, poprzez analizę bezdomności pod kątem kryzysu praw człowieka wymagającego pilnej reakcji w skali ogólnoświatowej;

| — | uwzględniając pakiet Komisji z 2013 r. dotyczący inwestycji społecznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pakiet Komisji z 2013 r. dotyczący inwestycji społecznych,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 20 lutego 2013 r. pt. „Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji” (2013/112/UE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 20 lutego 2013 r. pt. „Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji” (2013/112/UE),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 kwietnia 2011 r. pt. „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.” (COM(2011)0173) oraz późniejsze sprawozdania z wdrażania i oceny, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 kwietnia 2011 r. pt. „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.” (COM(2011)0173) oraz późniejsze sprawozdania z wdrażania i oceny,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Ramy jakości dotyczące usług świadczonych w interesie ogólnym” (COM(2011)0900), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Ramy jakości dotyczące usług świadczonych w interesie ogólnym” (COM(2011)0900),

| — | uwzględniając decyzję Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2020 r. zatytułowany „Fala renowacji na potrzeby Europy – ekologizacja budynków, tworzenie miejsc pracy, poprawa jakości życia” (COM(2020)0662), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2020 r. zatytułowany „Fala renowacji na potrzeby Europy – ekologizacja budynków, tworzenie miejsc pracy, poprawa jakości życia” (COM(2020)0662),

| — | uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 10 lipca 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 10 lipca 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 czerwca 2020 r. w sprawie ochrony pracowników transgranicznych i sezonowych w Unii w kontekście kryzysu wywołanego COVID-19 (11) , |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 czerwca 2020 r. w sprawie ochrony pracowników transgranicznych i sezonowych w Unii w kontekście kryzysu wywołanego COVID-19 (11) ,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 października 2019 r. w sprawie polityki zatrudnienia i polityki społecznej w strefie euro (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 października 2019 r. w sprawie polityki zatrudnienia i polityki społecznej w strefie euro (13),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie przestępstw finansowych, uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie przestępstw finansowych, uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania (14),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2019 r. (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2019 r. (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 marca 2020 r. w sprawie wdrażania unijnej strategii w sprawie niepełnosprawności po roku 2020 (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 marca 2020 r. w sprawie wdrażania unijnej strategii w sprawie niepełnosprawności po roku 2020 (16),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie zwalczania nierówności jako czynnika sprzyjającego tworzeniu miejsc pracy i wzrostowi (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie zwalczania nierówności jako czynnika sprzyjającego tworzeniu miejsc pracy i wzrostowi (17),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 października 2017 r. w sprawie strategii politycznych na rzecz zagwarantowania dochodu minimalnego jako narzędzia walki z ubóstwem (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 października 2017 r. w sprawie strategii politycznych na rzecz zagwarantowania dochodu minimalnego jako narzędzia walki z ubóstwem (18),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie wdrażania Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych ze szczególnym uwzględnieniem uwag podsumowujących Komitetu do spraw Praw Osób Niepełnosprawnych ONZ (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie wdrażania Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych ze szczególnym uwzględnieniem uwag podsumowujących Komitetu do spraw Praw Osób Niepełnosprawnych ONZ (19),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. pt. „Uchodźcy: włączenie społeczne i integracja na rynku pracy” (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. pt. „Uchodźcy: włączenie społeczne i integracja na rynku pracy” (20),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie ubóstwa: perspektywa płci (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie ubóstwa: perspektywa płci (21),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie osiągnięcia celu przeciwdziałania ubóstwu w świetle rosnących kosztów ponoszonych przez gospodarstwa domowe (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie osiągnięcia celu przeciwdziałania ubóstwu w świetle rosnących kosztów ponoszonych przez gospodarstwa domowe (22),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie zmniejszenia nierówności ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa dzieci (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie zmniejszenia nierówności ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa dzieci (23),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie polityki spójności i społeczności marginalizowanych (24), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie polityki spójności i społeczności marginalizowanych (24),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie strategii UE na rzecz przeciwdziałania bezdomności (25), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie strategii UE na rzecz przeciwdziałania bezdomności (25),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 czerwca 2013 r. w sprawie budownictwa socjalnego w Unii Europejskiej (26), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 czerwca 2013 r. w sprawie budownictwa socjalnego w Unii Europejskiej (26),

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ z dnia 26 grudnia 2019 r. dotyczące wytycznych w zakresie wdrożenia prawa do odpowiednich warunków mieszkaniowych stanowiących element prawa do odpowiedniego standardu życia, a także prawa do niedyskryminacji w tym zakresie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ z dnia 26 grudnia 2019 r. dotyczące wytycznych w zakresie wdrożenia prawa do odpowiednich warunków mieszkaniowych stanowiących element prawa do odpowiedniego standardu życia, a także prawa do niedyskryminacji w tym zakresie,

| — | uwzględniając zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy nr CM/Rec(2010)5 z dnia 31 marca 2010 r. w sprawie środków zwalczania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy nr CM/Rec(2010)5 z dnia 31 marca 2010 r. w sprawie środków zwalczania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową,

| — | uwzględniając Drugie badanie dotyczące osób LGBTI z maja 2020 r. przeprowadzone przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Drugie badanie dotyczące osób LGBTI z maja 2020 r. przeprowadzone przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając europejską inicjatywę obywatelską „Housing for all” (Mieszkanie dla każdego) (27), |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejską inicjatywę obywatelską „Housing for all” (Mieszkanie dla każdego) (27),

| — | uwzględniając badanie Komisji z czerwca 2020 r. pt. „Legal gender recognition in the EU: the journeys of trans people towards full equality” („Prawne uzgodnienie płci w UE: droga osób transseksualnych do pełnego równouprawnienia”) (28), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Komisji z czerwca 2020 r. pt. „Legal gender recognition in the EU: the journeys of trans people towards full equality” („Prawne uzgodnienie płci w UE: droga osób transseksualnych do pełnego równouprawnienia”) (28),

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A9-0247/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A9-0247/2020),

| A. | mając na uwadze, że odpowiednie warunki mieszkaniowe stanowią prawo podstawowe, które trzeba postrzegać jako niezbędny warunek dostępu do innych praw podstawowych i korzystania z nich, a także warunek godnego życia; mając na uwadze, że władze krajowe, regionalne i lokalne państw członkowskich mają obowiązek określenia swojej polityki mieszkaniowej oraz podjęcia niezbędnych działań w celu zadbania o to, by na ich rynkach mieszkaniowych to prawo podstawowe było przestrzegane; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że odpowiednie warunki mieszkaniowe stanowią prawo podstawowe, które trzeba postrzegać jako niezbędny warunek dostępu do innych praw podstawowych i korzystania z nich, a także warunek godnego życia; mając na uwadze, że władze krajowe, regionalne i lokalne państw członkowskich mają obowiązek określenia swojej polityki mieszkaniowej oraz podjęcia niezbędnych działań w celu zadbania o to, by na ich rynkach mieszkaniowych to prawo podstawowe było przestrzegane;

| B. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 151 TFUE Unia i państwa członkowskie, świadome podstawowych praw socjalnych wyrażonych w Europejskiej karcie społecznej, podpisanej w Turynie 18 października 1961 r., oraz we Wspólnotowej karcie socjalnych praw podstawowych pracowników z 1989 roku, mają na celu promowanie zatrudnienia, poprawę warunków życia i pracy, tak aby umożliwić ich wyrównanie z jednoczesnym zachowaniem postępu, odpowiednią ochronę socjalną, dialog między partnerami społecznymi, rozwój zasobów ludzkich pozwalający podnosić i utrzymać poziom zatrudnienia oraz przeciwdziałanie wykluczeniu; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 151 TFUE Unia i państwa członkowskie, świadome podstawowych praw socjalnych wyrażonych w Europejskiej karcie społecznej, podpisanej w Turynie 18 października 1961 r., oraz we Wspólnotowej karcie socjalnych praw podstawowych pracowników z 1989 roku, mają na celu promowanie zatrudnienia, poprawę warunków życia i pracy, tak aby umożliwić ich wyrównanie z jednoczesnym zachowaniem postępu, odpowiednią ochronę socjalną, dialog między partnerami społecznymi, rozwój zasobów ludzkich pozwalający podnosić i utrzymać poziom zatrudnienia oraz przeciwdziałanie wykluczeniu;

| C. | mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić powszechny dostęp do godnych i przystępnych cenowo mieszkań zgodnie z prawami podstawowymi określonymi w art. 16, 30 i 31 Europejskiej karty społecznej i w Europejskim filarze praw socjalnych; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić powszechny dostęp do godnych i przystępnych cenowo mieszkań zgodnie z prawami podstawowymi określonymi w art. 16, 30 i 31 Europejskiej karty społecznej i w Europejskim filarze praw socjalnych;

| D. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 36 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej Unia uznaje i szanuje dostęp do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, przewidziany w ustawodawstwach i praktykach krajowych, zgodnie z Traktatami, w celu wspierania spójności społecznej i terytorialnej Unii; mając na uwadze, że usługi świadczone w interesie ogólnym są klasyfikowane jako takie przez organy publiczne państw członkowskich i w związku z tym podlegają szczególnym zobowiązaniom z tytułu świadczenia usług publicznych; mając na uwadze, że usługi te mogą być świadczone przez państwo lub sektor prywatny; mając na uwadze, że usługi te obejmują mieszkalnictwo socjalne jako usługę socjalną świadczoną w interesie ogólnym; mając na uwadze, że usługi socjalne świadczone w interesie ogólnym odpowiadają na potrzeby obywateli znajdujących się w trudnej sytuacji, zgodnie z zasadą solidarności i zasadą równego dostępu; mając na uwadze, że komunikat Komisji w sprawie unijnych ram jakości dotyczących usług świadczonych w interesie ogólnym zapewnia wszystkim obywatelom dostęp do istotnych usług i promuje jakość w dziedzinie usług społecznych; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 36 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej Unia uznaje i szanuje dostęp do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, przewidziany w ustawodawstwach i praktykach krajowych, zgodnie z Traktatami, w celu wspierania spójności społecznej i terytorialnej Unii; mając na uwadze, że usługi świadczone w interesie ogólnym są klasyfikowane jako takie przez organy publiczne państw członkowskich i w związku z tym podlegają szczególnym zobowiązaniom z tytułu świadczenia usług publicznych; mając na uwadze, że usługi te mogą być świadczone przez państwo lub sektor prywatny; mając na uwadze, że usługi te obejmują mieszkalnictwo socjalne jako usługę socjalną świadczoną w interesie ogólnym; mając na uwadze, że usługi socjalne świadczone w interesie ogólnym odpowiadają na potrzeby obywateli znajdujących się w trudnej sytuacji, zgodnie z zasadą solidarności i zasadą równego dostępu; mając na uwadze, że komunikat Komisji w sprawie unijnych ram jakości dotyczących usług świadczonych w interesie ogólnym zapewnia wszystkim obywatelom dostęp do istotnych usług i promuje jakość w dziedzinie usług społecznych;

| E. | mając na uwadze, że realizacja celu zrównoważonego rozwoju nr 11 wymaga osiągnięcia konkretnych celów do 2030 r., aby zapewnić powszechny dostęp do odpowiednich, bezpiecznych i przystępnych cenowo mieszkań i podstawowych usług, modernizację slumsów oraz wzmocnienie inkluzywnej i zrównoważonej urbanizacji oraz zdolności do partycypacyjnego, zintegrowanego i zrównoważonego planowania osiedli ludzkich i zarządzania nimi we wszystkich krajach; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że realizacja celu zrównoważonego rozwoju nr 11 wymaga osiągnięcia konkretnych celów do 2030 r., aby zapewnić powszechny dostęp do odpowiednich, bezpiecznych i przystępnych cenowo mieszkań i podstawowych usług, modernizację slumsów oraz wzmocnienie inkluzywnej i zrównoważonej urbanizacji oraz zdolności do partycypacyjnego, zintegrowanego i zrównoważonego planowania osiedli ludzkich i zarządzania nimi we wszystkich krajach;

| F. | mając na uwadze, że coraz większa liczba mieszkańców UE uzyskujących niskie i średnie dochody ma trudności z nabyciem mieszkania, jest nadmiernie obciążona wydatkami mieszkaniowymi i kosztami utrzymania, mieszka w lokalach, które nie spełniają norm bezpieczeństwa, zagrażają zdrowiu mieszkańców, są niskiej jakości, niedostępne, nieefektywne energetycznie lub przeludnione; mając na uwadze, ze coraz więcej osób jest bezdomnych bądź zagrożonych eksmisją; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że coraz większa liczba mieszkańców UE uzyskujących niskie i średnie dochody ma trudności z nabyciem mieszkania, jest nadmiernie obciążona wydatkami mieszkaniowymi i kosztami utrzymania, mieszka w lokalach, które nie spełniają norm bezpieczeństwa, zagrażają zdrowiu mieszkańców, są niskiej jakości, niedostępne, nieefektywne energetycznie lub przeludnione; mając na uwadze, ze coraz więcej osób jest bezdomnych bądź zagrożonych eksmisją;

| G. | mając na uwadze, że wzrost liczby oddawanych do użytku mieszkań nie poprawia w znaczący sposób ich dostępności dla osób o dochodach zbyt niskich, by wynająć mieszkanie na zasadach rynkowych, a jednocześnie zbyt wysokich, aby móc ubiegać się o mieszkanie socjalne; mając na uwadze, że problem ten dotyka przede wszystkim osoby samotnie wychowujące dzieci, rodziny wielodzietne i ludzi młodych, którzy wchodzą na rynek pracy; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że wzrost liczby oddawanych do użytku mieszkań nie poprawia w znaczący sposób ich dostępności dla osób o dochodach zbyt niskich, by wynająć mieszkanie na zasadach rynkowych, a jednocześnie zbyt wysokich, aby móc ubiegać się o mieszkanie socjalne; mając na uwadze, że problem ten dotyka przede wszystkim osoby samotnie wychowujące dzieci, rodziny wielodzietne i ludzi młodych, którzy wchodzą na rynek pracy;

| H. | mając na uwadze, że według szacunków Eurofound nieodpowiednie warunki mieszkaniowe kosztują gospodarki UE 195 mld EUR rocznie (29); mając na uwadze, że współczynnik przeludnienia w UE w 2018 roku wynosił 17,1 % (30); mając na uwadze, że odsetek osób młodych (w wieku od 25 do 34 lat), którzy mieszkają wspólnie z rodzicami, wynosi w UE 28,5 %; mając na uwadze, że na ten wskaźnik wpływa kilka czynników, głównie o charakterze społeczno-gospodarczym, a także dostępność mieszkań (31); mając na uwadze, że do 2030 roku w miastach będzie żyło ponad 2/3 ludzkości (32); |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że według szacunków Eurofound nieodpowiednie warunki mieszkaniowe kosztują gospodarki UE 195 mld EUR rocznie (29); mając na uwadze, że współczynnik przeludnienia w UE w 2018 roku wynosił 17,1 % (30); mając na uwadze, że odsetek osób młodych (w wieku od 25 do 34 lat), którzy mieszkają wspólnie z rodzicami, wynosi w UE 28,5 %; mając na uwadze, że na ten wskaźnik wpływa kilka czynników, głównie o charakterze społeczno-gospodarczym, a także dostępność mieszkań (31); mając na uwadze, że do 2030 roku w miastach będzie żyło ponad 2/3 ludzkości (32);

| I. | mając na uwadze, że odsetek ludności UE, której wydatki mieszkaniowe przekraczały 40 % dochodu netto w latach 2010–2018, wynosił 10,2 %, chociaż pomiędzy państwami członkowskimi UE odnotowano znaczące różnice; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że odsetek ludności UE, której wydatki mieszkaniowe przekraczały 40 % dochodu netto w latach 2010–2018, wynosił 10,2 %, chociaż pomiędzy państwami członkowskimi UE odnotowano znaczące różnice;

| J. | mając na uwadze, że ceny mieszkań stale rosną w ujęciu rok do roku i w szybszym tempie niż dochód netto; mając na uwadze, że wydatki mieszkaniowe stanowią dla obywateli europejskich największą pozycję w wydatkach; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że ceny mieszkań stale rosną w ujęciu rok do roku i w szybszym tempie niż dochód netto; mając na uwadze, że wydatki mieszkaniowe stanowią dla obywateli europejskich największą pozycję w wydatkach;

| K. | mając na uwadze, że rynek mieszkaniowy generuje szacunkowo około 25 bln EUR i odgrywa z tego powodu kluczową rolę w tworzeniu miejsc pracy oraz stanowi siłę napędową działalności gospodarczej, wpływając między innymi na mobilność pracowników, efektywność energetyczną, popyt na infrastrukturę i jej odporność, zrównoważony transport oraz rozwój obszarów miejskich; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że rynek mieszkaniowy generuje szacunkowo około 25 bln EUR i odgrywa z tego powodu kluczową rolę w tworzeniu miejsc pracy oraz stanowi siłę napędową działalności gospodarczej, wpływając między innymi na mobilność pracowników, efektywność energetyczną, popyt na infrastrukturę i jej odporność, zrównoważony transport oraz rozwój obszarów miejskich;

| L. | mając na uwadze, że przystępność cen mieszkań i warunki mieszkaniowe dla właścicieli i wynajmujących o niskich dochodach uległy pogorszeniu w ostatnich dziesięcioleciach; mając na uwadze, że prawie 38 % gospodarstw domowych zagrożonych ubóstwem wydaje ponad 40 % swoich dochodów netto na mieszkanie; mając na uwadze, że liczba osób zagrożonych ubóstwem w UE wzrasta do 156 mln, jeśli weźmiemy pod uwagę wydatki mieszkaniowe; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że przystępność cen mieszkań i warunki mieszkaniowe dla właścicieli i wynajmujących o niskich dochodach uległy pogorszeniu w ostatnich dziesięcioleciach; mając na uwadze, że prawie 38 % gospodarstw domowych zagrożonych ubóstwem wydaje ponad 40 % swoich dochodów netto na mieszkanie; mając na uwadze, że liczba osób zagrożonych ubóstwem w UE wzrasta do 156 mln, jeśli weźmiemy pod uwagę wydatki mieszkaniowe;

| M. | mając na uwadze, że w ostatnim dziesięcioleciu wzrosły koszty wynajmu w UE, a w latach 2007–2019 wzrosły również ceny nieruchomości mieszkalnych w 22 państwach członkowskich; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że w ostatnim dziesięcioleciu wzrosły koszty wynajmu w UE, a w latach 2007–2019 wzrosły również ceny nieruchomości mieszkalnych w 22 państwach członkowskich;

| N. | mając na uwadze, że najnowsze dane zebrane po wybuchu pandemii COVID-19 wskazują, że w perspektywie średnioterminowej recesja i utrata miejsc pracy mogą spowodować dalszy wzrost przeciążenia wydatkami mieszkaniowymi oraz poziomu bezdomności w UE; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że najnowsze dane zebrane po wybuchu pandemii COVID-19 wskazują, że w perspektywie średnioterminowej recesja i utrata miejsc pracy mogą spowodować dalszy wzrost przeciążenia wydatkami mieszkaniowymi oraz poziomu bezdomności w UE;

| O. | mając na uwadze, że kryzys mieszkaniowy bardziej dotyka obszarów miejskich w wielu państwach członkowskich, gdzie znalezienie mieszkania po przystępnych cenach rynkowych stało się trudne nawet dla gospodarstw domowych o średnich dochodach; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że kryzys mieszkaniowy bardziej dotyka obszarów miejskich w wielu państwach członkowskich, gdzie znalezienie mieszkania po przystępnych cenach rynkowych stało się trudne nawet dla gospodarstw domowych o średnich dochodach;

| P. | mając na uwadze, że kryzys mieszkaniowy występuje zarówno w krajach bogatych, jak i mniej zamożnych, prowadząc do wykluczenia społecznego i segregacji przestrzennej; mając na uwadze, że trudniejszy dostęp do godnych warunków mieszkaniowych i przystępnych cenowo mieszkań mają słabsze grupy społeczne, takie jak ubodzy pracujący, kobiety, ludzie młodzi, zwłaszcza młodzi bezrobotni, osoby samotnie wychowujące dzieci, rodziny wielodzietne, osoby starsze, zwłaszcza te mieszkające samotnie, osoby LGBTIQ, migranci, uchodźcy, osoby z niepełnosprawnościami, osoby cierpiące na choroby fizyczne lub psychiczne oraz osoby z marginalizowanych społeczności, w tym Romowie; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że kryzys mieszkaniowy występuje zarówno w krajach bogatych, jak i mniej zamożnych, prowadząc do wykluczenia społecznego i segregacji przestrzennej; mając na uwadze, że trudniejszy dostęp do godnych warunków mieszkaniowych i przystępnych cenowo mieszkań mają słabsze grupy społeczne, takie jak ubodzy pracujący, kobiety, ludzie młodzi, zwłaszcza młodzi bezrobotni, osoby samotnie wychowujące dzieci, rodziny wielodzietne, osoby starsze, zwłaszcza te mieszkające samotnie, osoby LGBTIQ, migranci, uchodźcy, osoby z niepełnosprawnościami, osoby cierpiące na choroby fizyczne lub psychiczne oraz osoby z marginalizowanych społeczności, w tym Romowie;

| Q. | mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 pogłębił brak bezpieczeństwa mieszkaniowego, nadmierne zadłużenie oraz ryzyko eksmisji i bezdomności, a także pokazał niepewną sytuację wielu osób, w szczególności osób starszych, ale także pracowników migrujących i sezonowych, którzy nie mają dostępu do mieszkań spełniających wymogi zdrowotne i wymogi związane z ograniczeniem kontaktów osobistych; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 pogłębił brak bezpieczeństwa mieszkaniowego, nadmierne zadłużenie oraz ryzyko eksmisji i bezdomności, a także pokazał niepewną sytuację wielu osób, w szczególności osób starszych, ale także pracowników migrujących i sezonowych, którzy nie mają dostępu do mieszkań spełniających wymogi zdrowotne i wymogi związane z ograniczeniem kontaktów osobistych;

| R. | mając na uwadze, że przeprowadzona przez Eurofound ankieta na temat COVID-19 wykazała, że już w kwietniu 2020 r. 38 % respondentów zauważyło pogorszenie swojej sytuacji finansowej, a 47 % (33) respondentów zgłaszało trudności z utrzymaniem, przy czym odsetek ten wzrastał do 87 % w przypadku osób bezrobotnych; mając na uwadze, że niemal 30 % respondentów zalegało już z rachunkami za media, 22 % z opłatami czynszu lub spłacaniem rat kredytu hipotecznego, a jedna piąta wyrażała obawy o stabilność swojej sytuacji mieszkaniowej z powodu zaległości za czynsz; mając na uwadze, że badanie przeprowadzone przez Eurofound wykazało, że w 2016 r. 14 % osób z państw należących do UE-28 miało zaległości spowodowane niemożnością terminowego regulowania należności z tytułu czynszu, kredytu hipotecznego, kredytu konsumenckiego, pożyczki od przyjaciół lub rodziny bądź rachunków za media lub telefon; mając na uwadze, że gdyby uwzględnić odsetek osób mających trudności (lub ogromne trudności) z utrzymaniem, ale (jeszcze) nieposiadających żadnych zaległości, 21 % osób jest zagrożonych nadmiernym zadłużeniem; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że przeprowadzona przez Eurofound ankieta na temat COVID-19 wykazała, że już w kwietniu 2020 r. 38 % respondentów zauważyło pogorszenie swojej sytuacji finansowej, a 47 % (33) respondentów zgłaszało trudności z utrzymaniem, przy czym odsetek ten wzrastał do 87 % w przypadku osób bezrobotnych; mając na uwadze, że niemal 30 % respondentów zalegało już z rachunkami za media, 22 % z opłatami czynszu lub spłacaniem rat kredytu hipotecznego, a jedna piąta wyrażała obawy o stabilność swojej sytuacji mieszkaniowej z powodu zaległości za czynsz; mając na uwadze, że badanie przeprowadzone przez Eurofound wykazało, że w 2016 r. 14 % osób z państw należących do UE-28 miało zaległości spowodowane niemożnością terminowego regulowania należności z tytułu czynszu, kredytu hipotecznego, kredytu konsumenckiego, pożyczki od przyjaciół lub rodziny bądź rachunków za media lub telefon; mając na uwadze, że gdyby uwzględnić odsetek osób mających trudności (lub ogromne trudności) z utrzymaniem, ale (jeszcze) nieposiadających żadnych zaległości, 21 % osób jest zagrożonych nadmiernym zadłużeniem;

| S. | mając na uwadze, że pandemia COVID-19 wywarła druzgocący wpływ na rynek pracy w Europie – według szacunków Międzynarodowej Organizacji Pracy w drugim kwartale 2020 r. liczba utraconych godzin pracy odpowiadała 44 mln pełnoetatowych miejsc pracy; mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 pogorszył sytuację organizacji pozarządowych i charytatywnych, które tradycyjnie pomagają ludziom znajdującym się w trudnej sytuacji mieszkaniowej lub życiowej, i wywołał niepewność co do tego, czy będą one mogły kontynuować swoją działalność; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że pandemia COVID-19 wywarła druzgocący wpływ na rynek pracy w Europie – według szacunków Międzynarodowej Organizacji Pracy w drugim kwartale 2020 r. liczba utraconych godzin pracy odpowiadała 44 mln pełnoetatowych miejsc pracy; mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 pogorszył sytuację organizacji pozarządowych i charytatywnych, które tradycyjnie pomagają ludziom znajdującym się w trudnej sytuacji mieszkaniowej lub życiowej, i wywołał niepewność co do tego, czy będą one mogły kontynuować swoją działalność;

| T. | mając na uwadze, że przymusowe eksmisje definiuje się jako stałe lub tymczasowe usunięcie osób, rodzin lub społeczności z domów lub z ziemi, które zajmują, wbrew ich woli i bez zapewnienia odpowiednich form ochrony prawnej i dostępu do takiej ochrony oraz innych form ochrony zgodnie z międzynarodowymi przepisami dotyczącymi praw człowieka; mając na uwadze, że przymusowe eksmisje od dawna uznaje się za poważne naruszenie praw człowieka; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że przymusowe eksmisje definiuje się jako stałe lub tymczasowe usunięcie osób, rodzin lub społeczności z domów lub z ziemi, które zajmują, wbrew ich woli i bez zapewnienia odpowiednich form ochrony prawnej i dostępu do takiej ochrony oraz innych form ochrony zgodnie z międzynarodowymi przepisami dotyczącymi praw człowieka; mając na uwadze, że przymusowe eksmisje od dawna uznaje się za poważne naruszenie praw człowieka;

| U. | mając na uwadze, że brak odpowiednich warunków mieszkaniowych stanowi poważne wyzwanie dla wielu obywateli UE; mając na uwadze, że obecnie brakuje precyzyjnych danych na temat liczby osób bezdomnych w UE, a dane zbierane skrupulatnie stanowią podstawę każdej skutecznej polityki publicznej; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że brak odpowiednich warunków mieszkaniowych stanowi poważne wyzwanie dla wielu obywateli UE; mając na uwadze, że obecnie brakuje precyzyjnych danych na temat liczby osób bezdomnych w UE, a dane zbierane skrupulatnie stanowią podstawę każdej skutecznej polityki publicznej;

| V. | mając na uwadze, że wskaźniki bezdomności wzrosły w ostatniej dekadzie w wielu państwach członkowskich ze względu na rosnące koszty mieszkań, skutki kryzysu gospodarczego oraz związane z tym strategie polityczne, obejmujące zamrożenie lub ograniczenie programów i świadczeń społecznych; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że wskaźniki bezdomności wzrosły w ostatniej dekadzie w wielu państwach członkowskich ze względu na rosnące koszty mieszkań, skutki kryzysu gospodarczego oraz związane z tym strategie polityczne, obejmujące zamrożenie lub ograniczenie programów i świadczeń społecznych;

| W. | mając na uwadze, że program „Najpierw mieszkanie” stanowi zintegrowaną strategię zwalczania bezdomności, łączącą mieszkania wspomagane z usługami społecznymi oraz wspieraniem osób bezdomnych w powrocie na rynek pracy; mając na uwadze, że przyjęcie jego zasad przez państwa członkowskie może znacząco przyczynić się do ograniczenia bezdomności; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że program „Najpierw mieszkanie” stanowi zintegrowaną strategię zwalczania bezdomności, łączącą mieszkania wspomagane z usługami społecznymi oraz wspieraniem osób bezdomnych w powrocie na rynek pracy; mając na uwadze, że przyjęcie jego zasad przez państwa członkowskie może znacząco przyczynić się do ograniczenia bezdomności;

| X. | mając na uwadze, że zasada nr 19 Europejskiego filaru praw socjalnych dotyczy pomocy mieszkaniowej i bezdomności; mając na uwadze, że Komisja zapowiedziała, że do lutego 2021 r. przedstawi plan działania w celu wdrożenia tej zasady; mając na uwadze, że bezdomność stanowi naruszenie prawa do odpowiednich warunków mieszkaniowych oraz szeregu innych praw człowieka, w tym prawa do niedyskryminacji, zdrowia, wody i usług sanitarnych, bezpieczeństwa osobistego oraz wolności od okrutnego, poniżającego i nieludzkiego traktowania (34), a zatem jest zasadniczo nie do pogodzenia z celami UE w zakresie postępu społecznego i jej modelem społecznym; mając na uwadze, że osoby bezdomne i osoby mieszkające w prowizorycznych mieszkaniach są często narażone na kryminalizację, prześladowania, stygmatyzację, wykluczenie społeczne i dyskryminację ze względu na ich status zamieszkania; mając na uwadze, że często odmawia się im również dostępu do udogodnień sanitarnych, izoluje i wydala ze społeczności, a także poddaje skrajnym formom przemocy; mając na uwadze, że przewidywana długość życia osób bezdomnych jest znacznie niższa niż w przypadku ogółu ludności; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że zasada nr 19 Europejskiego filaru praw socjalnych dotyczy pomocy mieszkaniowej i bezdomności; mając na uwadze, że Komisja zapowiedziała, że do lutego 2021 r. przedstawi plan działania w celu wdrożenia tej zasady; mając na uwadze, że bezdomność stanowi naruszenie prawa do odpowiednich warunków mieszkaniowych oraz szeregu innych praw człowieka, w tym prawa do niedyskryminacji, zdrowia, wody i usług sanitarnych, bezpieczeństwa osobistego oraz wolności od okrutnego, poniżającego i nieludzkiego traktowania (34), a zatem jest zasadniczo nie do pogodzenia z celami UE w zakresie postępu społecznego i jej modelem społecznym; mając na uwadze, że osoby bezdomne i osoby mieszkające w prowizorycznych mieszkaniach są często narażone na kryminalizację, prześladowania, stygmatyzację, wykluczenie społeczne i dyskryminację ze względu na ich status zamieszkania; mając na uwadze, że często odmawia się im również dostępu do udogodnień sanitarnych, izoluje i wydala ze społeczności, a także poddaje skrajnym formom przemocy; mając na uwadze, że przewidywana długość życia osób bezdomnych jest znacznie niższa niż w przypadku ogółu ludności;

| Y. | mając na uwadze, że definicja bezdomności powinna obejmować zarówno aspekt materialny (brak warunków mieszkaniowych, które byłyby odpowiednie choćby w stopniu minimalnym), jak i aspekt społeczny (bezpieczne miejsce do założenia rodziny, nawiązywania więzi społecznych, uczestnictwa w życiu społeczności i godnego życia) (35); mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 pokazał, iż walka z bezdomnością jest kwestią zdrowia publicznego oraz że można znaleźć rozwiązania, na przykład w formie zapewnienia tymczasowego zakwaterowania i wprowadzenia moratorium na eksmisje, które to środki zostały wdrożone w kilku państwach członkowskich; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że definicja bezdomności powinna obejmować zarówno aspekt materialny (brak warunków mieszkaniowych, które byłyby odpowiednie choćby w stopniu minimalnym), jak i aspekt społeczny (bezpieczne miejsce do założenia rodziny, nawiązywania więzi społecznych, uczestnictwa w życiu społeczności i godnego życia) (35); mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 pokazał, iż walka z bezdomnością jest kwestią zdrowia publicznego oraz że można znaleźć rozwiązania, na przykład w formie zapewnienia tymczasowego zakwaterowania i wprowadzenia moratorium na eksmisje, które to środki zostały wdrożone w kilku państwach członkowskich;

| Z. | mając na uwadze, że wzrost bezdomności odnotowano w co najmniej 24 państwach członkowskich; mając na uwadze, że każdej nocy w Unii Europejskiej 700 000 bezdomnych musi spać w schroniskach lub na ulicy, co stanowi wzrost o 70 % w przeciągu ostatnich 10 lat; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że wzrost bezdomności odnotowano w co najmniej 24 państwach członkowskich; mając na uwadze, że każdej nocy w Unii Europejskiej 700 000 bezdomnych musi spać w schroniskach lub na ulicy, co stanowi wzrost o 70 % w przeciągu ostatnich 10 lat;

| AA. | mając na uwadze, że brak jest przystępnych cenowo mieszkań socjalnych oraz mieszkań dostosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami; mając na uwadze, że 9,6 % ludności UE-27 żyje w gospodarstwach domowych, które wydają 40 % lub więcej swojego ekwiwalentnego dochodu netto na cele mieszkaniowe (36); mając na uwadze, że obciążenie wydatkami mieszkaniowymi dotyka w większym stopniu osoby z niepełnosprawnościami – wskaźnik przeciążenia wydatkami mieszkaniowymi w UE wynosi 12,5 % dla osób z niepełnosprawnościami i 9,9 % dla osób bez niepełnosprawności; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że brak jest przystępnych cenowo mieszkań socjalnych oraz mieszkań dostosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami; mając na uwadze, że 9,6 % ludności UE-27 żyje w gospodarstwach domowych, które wydają 40 % lub więcej swojego ekwiwalentnego dochodu netto na cele mieszkaniowe (36); mając na uwadze, że obciążenie wydatkami mieszkaniowymi dotyka w większym stopniu osoby z niepełnosprawnościami – wskaźnik przeciążenia wydatkami mieszkaniowymi w UE wynosi 12,5 % dla osób z niepełnosprawnościami i 9,9 % dla osób bez niepełnosprawności;

| AB. | mając na uwadze, że przystępność cen mieszkań należy postrzegać w kontekście struktury i rozwoju dochodów, sprawiedliwości dystrybutywnej i nadmiernego wzrostu wydatków mieszkaniowych, oraz że jest ona wyraźnie związana z aspektem płci; mając na uwadze, że problemy na rynku mieszkaniowym zagrażają europejskiej spójności społecznej, powodują wzrost bezdomności i ubóstwa oraz wpływają na zaufanie do demokracji; mając na uwadze, że w obliczu wszystkich tych wyzwań władze krajowe i lokalne muszą być zdolne do przyjęcia odpowiednich polityk mieszkaniowych, obejmujących środki pomocy państwa, aby stworzyć warunki i zapewnić wsparcie dla inwestycji w mieszkalnictwo socjalne i przystępne cenowo mieszkania; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że przystępność cen mieszkań należy postrzegać w kontekście struktury i rozwoju dochodów, sprawiedliwości dystrybutywnej i nadmiernego wzrostu wydatków mieszkaniowych, oraz że jest ona wyraźnie związana z aspektem płci; mając na uwadze, że problemy na rynku mieszkaniowym zagrażają europejskiej spójności społecznej, powodują wzrost bezdomności i ubóstwa oraz wpływają na zaufanie do demokracji; mając na uwadze, że w obliczu wszystkich tych wyzwań władze krajowe i lokalne muszą być zdolne do przyjęcia odpowiednich polityk mieszkaniowych, obejmujących środki pomocy państwa, aby stworzyć warunki i zapewnić wsparcie dla inwestycji w mieszkalnictwo socjalne i przystępne cenowo mieszkania;

| AC. | mając na uwadze, że poziom wydatków publicznych związanych z mieszkalnictwem socjalnym w Europie różni się w zależności od kraju, a niektóre kraje przykładają większą wagę do wspierania mieszkalnictwa publicznego niż inne; mając jednak na uwadze, że zapotrzebowanie na mieszkania socjalne wzrosło od czasu kryzysu finansowego z 2008 roku z uwagi na fakt, że osoby o niższych dochodach borykają się ze zwiększoną presją finansową związaną z mieszkaniem; mając na uwadze, że państwa stosujące uniwersalistyczny model mieszkalnictwa socjalnego zwykle dysponują dużymi sektorami mieszkań na wynajem, którym przyświeca nadrzędny cel promowania różnorodności społecznej i zapobiegania segregacji ze względu na czynniki społeczno-ekonomiczne (37); |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że poziom wydatków publicznych związanych z mieszkalnictwem socjalnym w Europie różni się w zależności od kraju, a niektóre kraje przykładają większą wagę do wspierania mieszkalnictwa publicznego niż inne; mając jednak na uwadze, że zapotrzebowanie na mieszkania socjalne wzrosło od czasu kryzysu finansowego z 2008 roku z uwagi na fakt, że osoby o niższych dochodach borykają się ze zwiększoną presją finansową związaną z mieszkaniem; mając na uwadze, że państwa stosujące uniwersalistyczny model mieszkalnictwa socjalnego zwykle dysponują dużymi sektorami mieszkań na wynajem, którym przyświeca nadrzędny cel promowania różnorodności społecznej i zapobiegania segregacji ze względu na czynniki społeczno-ekonomiczne (37);

| AD. | mając na uwadze, że w 2018 roku ceny nieruchomości mieszkalnych w porównaniu z 2015 rokiem były wyższe w prawie wszystkich krajach UE; mając na uwadze, że średni wzrost cen nieruchomości mieszkalnych w UE w ciągu ostatnich trzech lat wynosił 5 %; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że w 2018 roku ceny nieruchomości mieszkalnych w porównaniu z 2015 rokiem były wyższe w prawie wszystkich krajach UE; mając na uwadze, że średni wzrost cen nieruchomości mieszkalnych w UE w ciągu ostatnich trzech lat wynosił 5 %;

| AE. | mając na uwadze, że inwestycje publiczne w mieszkania socjalne zmniejszyły się w ostatnich latach; mając na uwadze, że wydatki rządowe na mieszkalnictwo socjalne (transfery i kapitał) stanowią zaledwie 0,66 % europejskiego PKB, co jest poziomem niskim w porównaniu z danymi historycznymi i oznacza tendencję spadkową; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że inwestycje publiczne w mieszkania socjalne zmniejszyły się w ostatnich latach; mając na uwadze, że wydatki rządowe na mieszkalnictwo socjalne (transfery i kapitał) stanowią zaledwie 0,66 % europejskiego PKB, co jest poziomem niskim w porównaniu z danymi historycznymi i oznacza tendencję spadkową;

| AF. | mając na uwadze, że choć liczba mieszkań w UE znacząco wzrasta, deficyt mieszkań wciąż jest istotnym problemem; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że choć liczba mieszkań w UE znacząco wzrasta, deficyt mieszkań wciąż jest istotnym problemem;

| AG. | mając na uwadze, że odsetek osób nadmiernie obciążonych wydatkami na cele mieszkaniowe w UE wynosi 10,3 %; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że odsetek osób nadmiernie obciążonych wydatkami na cele mieszkaniowe w UE wynosi 10,3 %;

| AH. | mając na uwadze, że nieodpowiednie warunki mieszkaniowe i bezdomność mają negatywny wpływ nie tylko na zdrowie fizyczne i psychiczne, samopoczucie i jakość życia ludzi, lecz także na ich dostęp do zatrudnienia i innych usług gospodarczych i społecznych; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że nieodpowiednie warunki mieszkaniowe i bezdomność mają negatywny wpływ nie tylko na zdrowie fizyczne i psychiczne, samopoczucie i jakość życia ludzi, lecz także na ich dostęp do zatrudnienia i innych usług gospodarczych i społecznych;

| AI. | mając na uwadze, że dostęp do obiektów rekreacyjnych, domów kultury, parków i terenów zielonych również pozytywnie wpływa na warunki życia; mając na uwadze, że inwestycje w mieszkalnictwo socjalne powinny również wspierać budowę fizycznej infrastruktury lokalnej (domy kultury, obiekty sportowe itp.) oraz programy integracji wspólnot lokalnych, aby jeszcze bardziej poprawić jakość życia obywateli; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że dostęp do obiektów rekreacyjnych, domów kultury, parków i terenów zielonych również pozytywnie wpływa na warunki życia; mając na uwadze, że inwestycje w mieszkalnictwo socjalne powinny również wspierać budowę fizycznej infrastruktury lokalnej (domy kultury, obiekty sportowe itp.) oraz programy integracji wspólnot lokalnych, aby jeszcze bardziej poprawić jakość życia obywateli;

| AJ. | mając na uwadze, że WHO uznała mieszkalnictwo za kluczowy sektor dla działań podejmowanych w celu zwalczania nierówności w dziedzinie ochrony zdrowia (38); mając na uwadze, że 2,1 % obywateli europejskich nie ma w swoich mieszkaniach ani łazienki, ani prysznica, ani toalety; mając na uwadze, że większość z nich mieszka w pięciu państwach członkowskich: w Rumunii (27,7 %), w Bułgarii (15,3 %), na Litwie (10,6 %), na Łotwie (9,9 %) i w Estonii (5,3 %) (39); mając na uwadze, że obszary wiejskie szczególnie ucierpiały z powodu niedoinwestowania w dostęp do infrastruktury sanitarnej i innych podstawowych usług użyteczności publicznej; mając na uwadze, że podczas definiowania i wdrażania swoich strategii politycznych i działań Unia Europejska powinna zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego; |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że WHO uznała mieszkalnictwo za kluczowy sektor dla działań podejmowanych w celu zwalczania nierówności w dziedzinie ochrony zdrowia (38); mając na uwadze, że 2,1 % obywateli europejskich nie ma w swoich mieszkaniach ani łazienki, ani prysznica, ani toalety; mając na uwadze, że większość z nich mieszka w pięciu państwach członkowskich: w Rumunii (27,7 %), w Bułgarii (15,3 %), na Litwie (10,6 %), na Łotwie (9,9 %) i w Estonii (5,3 %) (39); mając na uwadze, że obszary wiejskie szczególnie ucierpiały z powodu niedoinwestowania w dostęp do infrastruktury sanitarnej i innych podstawowych usług użyteczności publicznej; mając na uwadze, że podczas definiowania i wdrażania swoich strategii politycznych i działań Unia Europejska powinna zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego;

| AK. | mając na uwadze, że według Komisji gospodarstwa domowe z dziećmi są generalnie bardziej narażone na poważną deprywację mieszkaniową, a odsetek dzieci żyjących w przeludnionych gospodarstwach domowych jest wyższy w przypadku dzieci żyjących w ubóstwie niż w przypadku ogółu społeczeństwa; mając na uwadze, że brak dostępu do mieszkań socjalnych stanowi barierę dla dzieci z rodzin o niskich dochodach z powodu niewystarczającej podaży mieszkań socjalnych, co prowadzi do długiego czasu oczekiwania; mając na uwadze, że należycie ogrzewane domy, z czystą wodą i kanalizacją, i w ogóle odpowiednie warunki mieszkaniowe, mają kluczowe znaczenie dla zdrowia, dobrostanu, wzrostu i rozwoju dzieci; mając na uwadze, że odpowiednie warunki mieszkaniowe wpływają również korzystnie na naukę i przyswajanie wiedzy przez dzieci (40); |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że według Komisji gospodarstwa domowe z dziećmi są generalnie bardziej narażone na poważną deprywację mieszkaniową, a odsetek dzieci żyjących w przeludnionych gospodarstwach domowych jest wyższy w przypadku dzieci żyjących w ubóstwie niż w przypadku ogółu społeczeństwa; mając na uwadze, że brak dostępu do mieszkań socjalnych stanowi barierę dla dzieci z rodzin o niskich dochodach z powodu niewystarczającej podaży mieszkań socjalnych, co prowadzi do długiego czasu oczekiwania; mając na uwadze, że należycie ogrzewane domy, z czystą wodą i kanalizacją, i w ogóle odpowiednie warunki mieszkaniowe, mają kluczowe znaczenie dla zdrowia, dobrostanu, wzrostu i rozwoju dzieci; mając na uwadze, że odpowiednie warunki mieszkaniowe wpływają również korzystnie na naukę i przyswajanie wiedzy przez dzieci (40);

| AL. | mając na uwadze, że ubóstwo energetyczne jest plagą, która wciąż dotyka miliony ludzi w UE, oraz mając na uwadze, że COVID-19 pogłębia ten kryzys, gdyż izolacja prowadzi do gwałtownego wzrostu zużycia i kosztów energii; mając ponadto na uwadze, że w wyniku pandemii COVID-19 wiele osób straciło pracę lub część dochodów pomimo środków wsparcia finansowego i programów skróconego wymiaru czasu pracy, które zostały wprowadzone przez większość państw członkowskich i są wspierane przez UE; mając na uwadze, że zasiłki mieszkaniowe i dopłaty do czynszu często nie wystarczają na pokrycie bieżących wydatków mieszkaniowych, a w niektórych krajach bardzo restrykcyjne kryteria uniemożliwiają słabszym grupom dostęp do zasiłków mieszkaniowych; |
| --- | --- |

AL.

mając na uwadze, że ubóstwo energetyczne jest plagą, która wciąż dotyka miliony ludzi w UE, oraz mając na uwadze, że COVID-19 pogłębia ten kryzys, gdyż izolacja prowadzi do gwałtownego wzrostu zużycia i kosztów energii; mając ponadto na uwadze, że w wyniku pandemii COVID-19 wiele osób straciło pracę lub część dochodów pomimo środków wsparcia finansowego i programów skróconego wymiaru czasu pracy, które zostały wprowadzone przez większość państw członkowskich i są wspierane przez UE; mając na uwadze, że zasiłki mieszkaniowe i dopłaty do czynszu często nie wystarczają na pokrycie bieżących wydatków mieszkaniowych, a w niektórych krajach bardzo restrykcyjne kryteria uniemożliwiają słabszym grupom dostęp do zasiłków mieszkaniowych;

| AM. | mając na uwadze zmiany demograficzne i starzenie się społeczeństw; mając na uwadze, że wraz z wiekiem zmieniają się potrzeby mieszkaniowe, co ma związek ze zmianami w trybie życia oraz z sytuacją rodzinną; mając na uwadze, że trudności mieszkaniowe obejmują bariery architektoniczne, poczucie samotności, brak poczucia bezpieczeństwa oraz koszty utrzymania; |
| --- | --- |

AM.

mając na uwadze zmiany demograficzne i starzenie się społeczeństw; mając na uwadze, że wraz z wiekiem zmieniają się potrzeby mieszkaniowe, co ma związek ze zmianami w trybie życia oraz z sytuacją rodzinną; mając na uwadze, że trudności mieszkaniowe obejmują bariery architektoniczne, poczucie samotności, brak poczucia bezpieczeństwa oraz koszty utrzymania;

| AN. | mając na uwadze, że mieszkanie powinno cechować bezpieczeństwo, wygoda i łatwość utrzymania, co ma szczególne znaczenie zwłaszcza dla osób w podeszłym wieku; |
| --- | --- |

AN.

mając na uwadze, że mieszkanie powinno cechować bezpieczeństwo, wygoda i łatwość utrzymania, co ma szczególne znaczenie zwłaszcza dla osób w podeszłym wieku;

| AO. | mając na uwadze, że efektywność energetyczna budynków mieszkalnych ma bezpośrednie przełożenie na poziom ubóstwa energetycznego i koszt utrzymania; mając na uwadze, że rynek gazu i energii należy do najbardziej dochodowych sektorów na świecie, ale prawie 7 % gospodarstw domowych w UE nie jest w stanie opłacić rachunków za media (41); mając na uwadze, że gospodarstwa domowe o niższych dochodach płacą również więcej za energię; mając na uwadze, że inicjatywa „Fala renowacji” może w istotny sposób przyczynić się do oszczędności energii oraz zmniejszenia kosztów i zużycia energii, a tym samym do zmniejszenia ubóstwa energetycznego i poprawy komfortu, warunków sanitarnych i warunków życia dla wszystkich; |
| --- | --- |

AO.

mając na uwadze, że efektywność energetyczna budynków mieszkalnych ma bezpośrednie przełożenie na poziom ubóstwa energetycznego i koszt utrzymania; mając na uwadze, że rynek gazu i energii należy do najbardziej dochodowych sektorów na świecie, ale prawie 7 % gospodarstw domowych w UE nie jest w stanie opłacić rachunków za media (41); mając na uwadze, że gospodarstwa domowe o niższych dochodach płacą również więcej za energię; mając na uwadze, że inicjatywa „Fala renowacji” może w istotny sposób przyczynić się do oszczędności energii oraz zmniejszenia kosztów i zużycia energii, a tym samym do zmniejszenia ubóstwa energetycznego i poprawy komfortu, warunków sanitarnych i warunków życia dla wszystkich;

| AP. | mając na uwadze, że dekarbonizacja gospodarki unijnej do 2050 roku stanowi wspólny cel w walce ze zmianami klimatu, spowodowanymi w znacznej mierze przez energię wykorzystywaną do ogrzewania i chłodzenia budynków; mając na uwadze, że za pośrednictwem Europejskiego Zielonego Ładu Unia Europejska zobowiązała się do osiągnięcia celu, jakim jest poprawa efektywności energetycznej budynków; |
| --- | --- |

AP.

mając na uwadze, że dekarbonizacja gospodarki unijnej do 2050 roku stanowi wspólny cel w walce ze zmianami klimatu, spowodowanymi w znacznej mierze przez energię wykorzystywaną do ogrzewania i chłodzenia budynków; mając na uwadze, że za pośrednictwem Europejskiego Zielonego Ładu Unia Europejska zobowiązała się do osiągnięcia celu, jakim jest poprawa efektywności energetycznej budynków;

| AQ. | mając na uwadze, że w ponad połowie państw UE liczba lokali mieszkalnych w przeliczeniu na 1000 mieszkańców przekroczyła 500; mając na uwadze, że liczba ta jest najwyższa w krajach będących celem wyjazdów turystycznych, gdzie domy i mieszkania wakacyjne budowane w atrakcyjnych miejscach w celu wykorzystania w szczycie sezonu nie przyczyniają się do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych ogółu społeczeństwa (42); |
| --- | --- |

AQ.

mając na uwadze, że w ponad połowie państw UE liczba lokali mieszkalnych w przeliczeniu na 1000 mieszkańców przekroczyła 500; mając na uwadze, że liczba ta jest najwyższa w krajach będących celem wyjazdów turystycznych, gdzie domy i mieszkania wakacyjne budowane w atrakcyjnych miejscach w celu wykorzystania w szczycie sezonu nie przyczyniają się do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych ogółu społeczeństwa (42);

| AR. | mając na uwadze, że uchodźcy, osoby ubiegające się o azyl, migranci, w szczególności ci nieposiadający dokumentów, osoby wewnętrznie przesiedlone, bezpaństwowcy, osoby z niepełnosprawnościami, dzieci i młodzież, ludy tubylcze, kobiety, osoby LGBTIQ, osoby starsze oraz członkowie mniejszości rasowych, etnicznych i religijnych stanowią nieproporcjonalnie wysoki odsetek osób żyjących w bezdomności, w prowizorycznych mieszkaniach lub w nieodpowiednich warunkach mieszkaniowych i często są przenoszeni do najbardziej marginalnych i niebezpiecznych obszarów; mając na uwadze, że wyżej wymienione osoby często doświadczają również dyskryminacji krzyżowej ze względu na ich status zamieszkania; mając na uwadze, że przy określaniu i realizacji swoich strategii i działań Unia Europejska dąży do zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną; |
| --- | --- |

AR.

mając na uwadze, że uchodźcy, osoby ubiegające się o azyl, migranci, w szczególności ci nieposiadający dokumentów, osoby wewnętrznie przesiedlone, bezpaństwowcy, osoby z niepełnosprawnościami, dzieci i młodzież, ludy tubylcze, kobiety, osoby LGBTIQ, osoby starsze oraz członkowie mniejszości rasowych, etnicznych i religijnych stanowią nieproporcjonalnie wysoki odsetek osób żyjących w bezdomności, w prowizorycznych mieszkaniach lub w nieodpowiednich warunkach mieszkaniowych i często są przenoszeni do najbardziej marginalnych i niebezpiecznych obszarów; mając na uwadze, że wyżej wymienione osoby często doświadczają również dyskryminacji krzyżowej ze względu na ich status zamieszkania; mając na uwadze, że przy określaniu i realizacji swoich strategii i działań Unia Europejska dąży do zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;

| AS. | mając na uwadze, że 12 listopada 2020 r. Komisja przyjęła swoją pierwszą strategię na rzecz równości osób LGBTIQ; |
| --- | --- |

AS.

mając na uwadze, że 12 listopada 2020 r. Komisja przyjęła swoją pierwszą strategię na rzecz równości osób LGBTIQ;

| AT. | mając na uwadze, że w dokumencie CM/Rec(2010)5 Komitet Ministrów Rady Europy zalecił państwom członkowskim podjęcie środków mających na celu zapewnienie efektywnego, równego i powszechnego dostępu do odpowiednich warunków mieszkaniowych, bez dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową; mając na uwadze, że zalecono również, by zwrócono należytą uwagę na ryzyko bezdomności, którego doświadczają osoby LGBTIQ, w tym młode osoby i dzieci, będące w szczególny sposób narażone na wykluczenie społeczne, również ze strony ich własnych rodzin; |
| --- | --- |

AT.

mając na uwadze, że w dokumencie CM/Rec(2010)5 Komitet Ministrów Rady Europy zalecił państwom członkowskim podjęcie środków mających na celu zapewnienie efektywnego, równego i powszechnego dostępu do odpowiednich warunków mieszkaniowych, bez dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową; mając na uwadze, że zalecono również, by zwrócono należytą uwagę na ryzyko bezdomności, którego doświadczają osoby LGBTIQ, w tym młode osoby i dzieci, będące w szczególny sposób narażone na wykluczenie społeczne, również ze strony ich własnych rodzin;

| AU. | mając na uwadze, że w analizie Komisji dotyczącej prawnego uzgodnienia płci w UE zwrócono uwagę na dyskryminację osób transpłciowych i osób nienormatywnych płciowo w dostępie do rynku mieszkaniowego, w tym na utratę przez nich domów ze względu na wymóg rozwodu w niektórych procedurach uzgodnienia płci w UE; mając na uwadze, że dostęp do prawnego uzgodnienia płci zwiększa prawdopodobieństwo znalezienia mieszkania przez osoby transpłciowe w przypadkach, gdy wymagane jest, by ich dokumenty odpowiadały ich ekspresji płciowej; |
| --- | --- |

AU.

mając na uwadze, że w analizie Komisji dotyczącej prawnego uzgodnienia płci w UE zwrócono uwagę na dyskryminację osób transpłciowych i osób nienormatywnych płciowo w dostępie do rynku mieszkaniowego, w tym na utratę przez nich domów ze względu na wymóg rozwodu w niektórych procedurach uzgodnienia płci w UE; mając na uwadze, że dostęp do prawnego uzgodnienia płci zwiększa prawdopodobieństwo znalezienia mieszkania przez osoby transpłciowe w przypadkach, gdy wymagane jest, by ich dokumenty odpowiadały ich ekspresji płciowej;

| AV. | mając na uwadze, że Komisja posiada znaczny zakres kompetencji dotyczących rynku mieszkaniowego, obejmujący nadzór bankowy, politykę pieniężną, pożyczki i kredyty hipoteczne, w tym przepisy dotyczące udzielania zwłoki i rozliczania długów, a także zdolność interwencyjną w przypadku baniek finansowych, publicznych kosztów socjalnego finansowania mieszkalnictwa oraz kredytów zagrożonych; mając na uwadze, że zgodnie z Protokołem nr 26 TFUE świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, takich jak zapewnienie mieszkań socjalnych i przystępnych cenowo, powinno bazować na konkretnych zadaniach powierzanych na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, odzwierciedlających potrzeby i proporcjonalne wsparcie na rzecz mieszkalnictwa i społeczności; |
| --- | --- |

AV.

mając na uwadze, że Komisja posiada znaczny zakres kompetencji dotyczących rynku mieszkaniowego, obejmujący nadzór bankowy, politykę pieniężną, pożyczki i kredyty hipoteczne, w tym przepisy dotyczące udzielania zwłoki i rozliczania długów, a także zdolność interwencyjną w przypadku baniek finansowych, publicznych kosztów socjalnego finansowania mieszkalnictwa oraz kredytów zagrożonych; mając na uwadze, że zgodnie z Protokołem nr 26 TFUE świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, takich jak zapewnienie mieszkań socjalnych i przystępnych cenowo, powinno bazować na konkretnych zadaniach powierzanych na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, odzwierciedlających potrzeby i proporcjonalne wsparcie na rzecz mieszkalnictwa i społeczności;

| AW. | mając na uwadze, że spekulacyjne zakupy nieruchomości mieszkalnych i gruntów przyczyniają się w znacznym stopniu do dalszego wzrostu cen mieszkań; mając na uwadze, że można zaobserwować stały i szybki wzrost cen nieruchomości i czynszów rynkowych, zwłaszcza w dużych miastach i na obszarach miejskich i podmiejskich; |
| --- | --- |

AW.

mając na uwadze, że spekulacyjne zakupy nieruchomości mieszkalnych i gruntów przyczyniają się w znacznym stopniu do dalszego wzrostu cen mieszkań; mając na uwadze, że można zaobserwować stały i szybki wzrost cen nieruchomości i czynszów rynkowych, zwłaszcza w dużych miastach i na obszarach miejskich i podmiejskich;

| AX. | mając na uwadze, że przymusowe eksmisje definiuje się jako stałe lub tymczasowe usunięcie osób, rodzin lub społeczności z domów lub z ziemi, które zajmują, wbrew ich woli i bez zapewnienia odpowiednich form ochrony prawnej i dostępu do takiej ochrony oraz innych form ochrony zgodnie z międzynarodowymi przepisami dotyczącymi praw człowieka; mając na uwadze, że przymusowe eksmisje od dawna uznaje się za poważne naruszenie praw człowieka; |
| --- | --- |

AX.

mając na uwadze, że przymusowe eksmisje definiuje się jako stałe lub tymczasowe usunięcie osób, rodzin lub społeczności z domów lub z ziemi, które zajmują, wbrew ich woli i bez zapewnienia odpowiednich form ochrony prawnej i dostępu do takiej ochrony oraz innych form ochrony zgodnie z międzynarodowymi przepisami dotyczącymi praw człowieka; mając na uwadze, że przymusowe eksmisje od dawna uznaje się za poważne naruszenie praw człowieka;

Zapewnienie odpowiednich, energooszczędnych i zdrowych mieszkań

| 1. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, by prawo do odpowiednich warunków mieszkaniowych było uznawane i egzekwowane jako podstawowe prawo człowieka w obowiązujących przepisach prawa europejskiego i krajowego; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia wszystkim równego dostępu do godnych warunków mieszkaniowych, w tym czystej wody pitnej wysokiej jakości, odpowiednich i równych warunków sanitarnych i higienicznych, podłączenia do sieci kanalizacyjnej i wodociągowej, wysokiej jakości środowiska w pomieszczeniach, a także do przystępnej cenowo, niezawodnej i zrównoważonej energii, co przyczyni się do likwidacji ubóstwa we wszystkich jego formach, ochrony praw człowieka w defaworyzowanych gospodarstwach domowych oraz wspierania najsłabszych grup, aby chronić ich zdrowie i dobrostan; |
| --- | --- |

1.

| 2. | ponawia swój apel o podjęcie ogólnounijnych działań na rzecz wprowadzenia moratorium na odcinanie ogrzewania i zakazu eksmisji w okresie zimowym; potępia praktykę obchodzenia moratorium przez niewłączanie ogrzewania w okresie jesiennym, przez co moratorium staje się nieskuteczne; wzywa Komisję do zadbania o to, by dostawcy energii elektrycznej stosowali systemy ochrony gwarantujące krajowe dostawy energii dla najbardziej potrzebujących, gdyż dostęp do podstawowych usług użyteczności publicznej, takich jak woda, energia elektryczna i kanalizacja, ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa do wprowadzenia na poziomie unijnym obowiązkowych minimalnych wymogów dotyczących zdrowych domów, w tym jakości powietrza wewnątrz pomieszczeń, które powinny być dostosowane co najmniej do wytycznych WHO; wzywa państwa członkowskie do przestrzegania i egzekwowania podstawowych zasad publicznej infrastruktury sanitarnej i zdrowia publicznego, a także wytycznych WHO dotyczących odpowiednich warunków mieszkaniowych, zdrowia i temperatury, a także do dzielenia się najlepszymi praktykami i refleksjami ze szczebla krajowego; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do priorytetowego traktowania redukcji emisji i efektywności energetycznej poprzez renowację budynków mieszkalnych; popiera główny cel inicjatywy „Fala renowacji”, jakim jest rozwiązanie problemu ubóstwa energetycznego i budynków o najgorszej charakterystyce energetycznej, zgodnie z celami i zasadami Europejskiego Zielonego Ładu, aby zapewnić sprawiedliwą społecznie transformację w kierunku gospodarki neutralnej dla klimatu, która nie pozostawia nikogo w tyle; wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na mieszkalnictwo socjalne, domy jednorodzinne i budynki wielorodzinne zamieszkałe przez właścicieli, a także na rozwiązanie problemu nieodpowiednich warunków mieszkaniowych i niewystarczającej dostępności mieszkań; podkreśla w związku z tym, że najemcy i właściciele powinni być w pełni informowani o projektach renowacji i w pełni w nie zaangażowani, a projekty te nie powinny prowadzić do wzrostu ponoszonych przez nich kosztów ogólnych; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa państwa członkowskie do prowadzenia kampanii propagujących oszczędzanie energii; podkreśla rolę, jaką odgrywają minimalne wymagania w zakresie efektywności energetycznej w stymulowaniu zakresu i skali renowacji budynków o najgorszej charakterystyce, i z zadowoleniem przyjmuje plan w ramach inicjatywy „Fala renowacji” dotyczący wprowadzenia obowiązkowych minimalnych wymagań w zakresie efektywności energetycznej w odniesieniu do istniejących budynków podczas zbliżającego się przeglądu dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej i dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków; |
| --- | --- |

5.

| 6. | z zadowoleniem przyjmuje wsparcie przez Komisję rozwiązań dotyczących finansowania w ramach inicjatywy „Fala renowacji” dla gospodarstw domowych o niskich dochodach; z zadowoleniem przyjmuje model neutralności wydatków mieszkaniowych (obejmujących czynsz, koszty energii, koszty operacyjne i podatki lokalne), ponieważ łączy on w sobie cele społeczne i klimatyczne, a także zapobiega eksmisjom uzasadnianym koniecznością przeprowadzenia gruntownego remontu budynku, przez zapewnienie, że wzrost czynszu będzie w pełni zrównoważony przez oszczędności z tytułu mniejszych kosztów zużycia energii; przypomina, że trzeba chronić najemców przed eksmisją podczas renowacji budynków; |
| --- | --- |

6.

| 7. | uważa, że aby stworzyć zachęty do renowacji, w szczególności w budynkach wielorodzinnych, kluczowe znaczenie będą miały zachęty w zakresie uczestnictwa, komunikacji i finansowania; wzywa Komisję, państwa członkowskie i instytucje finansujące do zapewnienia szerokiej dostępności środków na remonty oraz kwalifikowalności wszystkich kategorii własności, w tym w sytuacjach, w których nie funkcjonują stowarzyszenia właścicieli mieszkań; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wzywa Komisję, aby nadała priorytet inicjatywie „Fala renowacji” w wieloletnich ramach finansowych i w Next Generation EU oraz aby umieściła osoby znajdujące się w trudnej sytuacji w centrum polityki odbudowy, a także zapewniła wszystkim równy dostęp do projektów renowacji, jako że inwestycje w tej dziedzinie mogą służyć za działania antycykliczne o znacznym potencjale tworzenia miejsc pracy; wzywa państwa członkowskie, aby w planach odbudowy i zwiększania odporności nadały priorytet kwestii renowacji budynków, tak aby przeprowadzać gruntowny remont co najmniej 3 % europejskich budynków rocznie; apeluje, aby zwrócić szczególną uwagę na budynki, których dotyczy zagrożenie sejsmiczne w regionach Europy narażonych na trzęsienia ziemi; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa UE i państwa członkowskie do wspierania gospodarki o obiegu zamkniętym w sektorze budowlanym oraz do stosowania zasad gospodarki o obiegu zamkniętym z obowiązkowymi kryteriami ekologicznymi w odniesieniu do budynków i produktów; wzywa UE i państwa członkowskie, aby przy rozważaniu opcji renowacji promowały wyroby budowlane wykonane z niskoemisyjnych, zrównoważonych i nietoksycznych materiałów, które można również łatwo naprawić i ponownie wykorzystać, oraz aby zachęcały do szybkiego przejścia na odnawialne źródła energii do celów ogrzewania i chłodzenia; podkreśla, że bardziej przyjazne dla środowiska domy zbudowane z bardziej zrównoważonych środowiskowo i trwałych materiałów przyniosą szerokie korzyści ekonomiczne – zarówno społeczne, jak i indywidualne; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby do swoich planów inwestycji mieszkaniowych wprowadziły ekologiczne mieszkania socjalne, w tym kryteria zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do mieszkań socjalnych; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa Komisję do zapewnienia, by zgodnie z przepisami dotyczącymi zamówień publicznych możliwe były innowacje i długoterminowe partnerstwa na rzecz renowacji w sektorze mieszkalnictwa socjalnego, takie jak podejście oparte na inteligentnym sąsiedztwie zaproponowane w inicjatywie na rzecz mieszkań w przystępnej cenie w ramach inicjatywy „Fala renowacji”; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa państwa członkowskie, by promowały programy i zachęty do tego, aby rodziny mieszkały blisko siebie, do wzmacniania więzi międzypokoleniowych oraz do umożliwienia osobom starszym, które z powodów finansowych bądź zdrowotnych muszą opuścić swoje mieszkania, znalezienie nowych mieszkań odpowiadających ich potrzebom, bez konieczności opuszczania społeczności, w których funkcjonowali przez lata; |
| --- | --- |

11.

Zwalczanie bezdomności i walka z dyskryminacją

| 12. | wzywa do wyznaczenia na szczeblu UE celu zakładającego likwidację bezdomności do 2030 r.; wzywa Komisję do podjęcia skuteczniejszych działań w celu wsparcia państw członkowskich w ograniczaniu i zwalczaniu bezdomności i nadania tym działaniom priorytetu w planie działania dotyczącym Europejskiego filaru praw socjalnych; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wzywa Komisję do zaproponowania unijnych ram dla krajowych strategii na rzecz przeciwdziałania bezdomności oraz wzywa państwa członkowskie do przyjęcia zasady „Najpierw mieszkanie” i do priorytetowego potraktowania kwestii zapewnienia osobom bezdomnym stałego miejsca zamieszkania, między innymi dzięki proaktywnym i reaktywnym środkom zawartym w krajowych strategiach na rzecz przeciwdziałania bezdomności, na podstawie systemowych konsultacji z organizacjami pozarządowymi działającymi w obszarze bezdomności, ubóstwa i dyskryminacji; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wyraża przekonanie, że Komisja powinna dodatkowo zbadać wdrażanie istniejących skutecznych modeli, takich jak program „Najpierw mieszkanie”, za pomocą odpowiednich instrumentów finansowania, np. Europejskiego Funduszu Społecznego Plus i Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla potrzebę współpracy międzyresortowej i międzyrządowej przy opracowywaniu i wdrażaniu tych strategii, a także udziału kluczowych zainteresowanych stron, oraz zachęca do wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

15.

| 16. | podkreśla znaczenie gromadzenia rzetelnych danych na temat bezdomności, w tym bezdomności młodzieży, przy zaangażowaniu właściwych organizacji pozarządowych oraz organów świadczących usługi osobom zagrożonym lub dotkniętym bezdomnością; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia wspólnej ramowej definicji i spójnych wskaźników dotyczących bezdomności w UE, które umożliwiłyby wspólne zrozumienie, systematyczne porównywanie i ocenę skali bezdomności w państwach członkowskich UE, a także pozwoliłoby na systematyczne monitorowanie poziomów bezdomności na szczeblu unijnym przez takie instytucje jak Eurostat; wzywa do wykorzystania istniejących narzędzi, takich jak europejska typologia bezdomności i wykluczenia mieszkaniowego; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do podjęcia środków i wdrożenia programów dla osób młodych kończących 18 lat i narażonych na bezdomność; wzywa Komisję do zapewnienia wsparcia finansowego młodym ludziom wyprowadzającym się do własnych mieszkań przez poprawę dostępu do informacji o funduszach na mieszkania w przystępnych cenach oraz zapewnienie, że zmieniona gwarancja dla młodzieży przyczyni się do rozwiązania rosnącego w wielu państwach UE problemu bezdomności młodzieży; |
| --- | --- |

17.

| 18. | z zadowoleniem przyjmuje zwrócenie uwagi na bezdomność osób LGBTIQ, w szczególności w odniesieniu do ludzi młodych, w strategii na rzecz równości osób LGBTIQ; wzywa Komisję do opracowania narzędzi służących lepszemu gromadzeniu danych, do wspierania badań w całej UE i do ułatwiania prowadzenia między państwami członkowskimi wymiany informacji na temat sposobów radzenia sobie z problemem bezdomności wśród osób LGBTIQ; |
| --- | --- |

18.

| 19. | ponawia swój apel z 16 stycznia 2014 r. o położenie kresu kryminalizacji osób bezdomnych oraz o zmianę dyskryminujących praktyk stosowanych w celu niedopuszczania osób bezdomnych do usług socjalnych i schronisk; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej do szerzej zakrojonego monitorowania przestępstw z nienawiści oraz incydentów wywołanych aporofobią; podkreśla, że ubóstwo i bezdomność nie są przestępstwem; apeluje do państw członkowskich, by w swoich politykach publicznych ustanowiły mechanizmy gwarantujące bezpieczeństwo osób bezdomnych oraz wprowadziły do swoich polityk bezpieczeństwa publicznego klasyfikację aporofobii jako przestępstwa z nienawiści; wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do zakazania oraz zwalczania dyskryminacji ze względu na bezdomność lub inny status zamieszkania oraz do uchylenia wszelkich praw i środków, które kryminalizują i penalizują bezdomność lub zachowania związane z byciem osobą bezdomną, takie jak spanie lub jedzenie w miejscach publicznych, a także do wprowadzenia zakazu przymusowego usuwania osób bezdomnych z miejsc publicznych, jeżeli nie jest im oferowane bezpieczne rozwiązanie mieszkaniowe, oraz zakazu niszczenia ich mienia osobistego; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania, aby nadzwyczajne środki na rzecz zapobiegania bezdomności i ochrony osób bezdomnych w czasie kryzysu związanego z COVID-19, szczególnie moratoria na eksmisje i odcinanie dostaw energii, oraz środki na rzecz zapewniania mieszkań tymczasowych zostały utrzymane tak długo, jak będzie to konieczne, a w ślad za nimi należy wprowadzić odpowiednie, trwałe rozwiązania; wzywa państwa członkowskie do wspierania i promowania organizacji pozarządowych i charytatywnych, które świadczą usługi zdrowotne i socjalne osobom bezdomnym oraz pomagają im chronić się przed COVID-19; |
| --- | --- |

21.

| 22. | uznaje, że w niektórych sytuacjach nadzwyczajnych, np. w odniesieniu do osób znajdujących się w niepewnej sytuacji administracyjnej lub ofiar przemocy domowej, należy udostępnić potrzebującym awaryjne rozwiązania mieszkaniowe, takie jak schroniska; wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, aby nikt nie musiał mieszkać na ulicy z powodu braku odpowiednich rozwiązań; wzywa Komisję i państwa członkowskie do współpracy na rzecz promowania bezwarunkowego dostępu wszystkich potrzebujących do awaryjnego schronienia o odpowiedniej jakości w sytuacjach pilnych potrzeb mieszkaniowych; podkreśla jednak, że takie działanie powinno zawsze mieć charakter tymczasowy i że nie stanowi ono alternatywy dla rozwiązań strukturalnych, takich jak zapobieganie bezdomności i zapewnianie odpowiednich warunków mieszkaniowych i wsparcia społecznego w reakcji na bezdomność; |
| --- | --- |

22.

| 23. | przypomina, że kobiety są bardziej narażone na trudności mieszkaniowe; podkreśla, że ubóstwo dotyka częściej kobiety m.in. z powodu luki płacowej i emerytalnej między kobietami a mężczyznami oraz dlatego, że częściej pracują one w niepełnym wymiarze godzin; wskazuje, że bezdomność kobiet jest często mniej widoczna oraz że wymaga ona szczególnego traktowania; wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania podejścia uwzględniającego problematykę płci w krajowych strategiach na rzecz przeciwdziałania bezdomności w celu wspierania kobiet doświadczających bezdomności, które często przeżyły lub przeżywają ogromną traumę ze względu na przemoc domową i wykorzystywanie, oddzielenie od dzieci, stygmatyzację i brak bezpiecznego miejsca do życia; wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania podejścia uwzględniającego problematykę płci w polityce mieszkaniowej, zwłaszcza przez wspieranie kobiet znajdujących się w szczególnej sytuacji, np. matek samotnie wychowujących dzieci; |
| --- | --- |

23.

| 24. | przypomina, że ograniczenie kontaktów osobistych i kwarantanna w wyniku pandemii COVID-19 dramatycznie zwiększyły liczbę przypadków przemocy wobec kobiet, w tym przemocy domowej i znęcania się nad dziećmi; przypomina, że kluczowym narzędziem zwalczania przemocy uwarunkowanej płcią jest niezależność ekonomiczna kobiet; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia wsparcia finansowego kobietom będącym ofiarami przemocy uwarunkowanej płcią, które wyprowadzają się, aby rozpocząć niezależne życie, oraz zwiększenia dostępu do informacji na temat dofinansowania tanich mieszkań, co pozwoliłoby poprawić ich niezależność ekonomiczną i standard życia; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa do opracowania kompleksowej i zintegrowanej strategii przeciwdziałania ubóstwu z wyznaczonym celem ograniczenia ubóstwa, w tym ubóstwa dzieci; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia realizacji prawa dzieci do odpowiednich warunków mieszkaniowych, między innymi przez odpowiednie wsparcie rodziców mających trudności z utrzymaniem mieszkania lub dostępem do niego, aby mogli oni pozostać ze swoimi dziećmi, oraz do zwrócenia szczególnej uwagi na młodych dorosłych opuszczających placówki opieki nad dziećmi; wzywa Komisję do przedstawienia najpóźniej do 2021 r. europejskiej gwarancji dla dzieci dysponującej specjalnym budżetem w wysokości 20 mld EUR, której wdrożenie sprawi, że każde dziecko w UE będzie miało dostęp m.in. do godziwych warunków mieszkaniowych; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia wszystkim równego dostępu do godziwych warunków mieszkaniowych, do zwalczania rasizmu i antycyganizmu oraz do dopilnowania, by nie dochodziło do dyskryminacji ze względów określonych w art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia wdrożenia Karty, a także dyrektywy w sprawie równości rasowej, unijnych ram dotyczących wdrażania krajowych strategii integracji Romów oraz Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; żąda, aby zwracano szczególną uwagę na dyskryminację intersekcjonalną; wzywa Radę do szybkiego przyjęcia horyzontalnej dyrektywy dotyczącej przeciwdziałania dyskryminacji; wzywa Komisję do efektywnej oceny politycznego zaangażowania państw członkowskich i wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko tym państwom członkowskim, które nie egzekwują unijnych przepisów antydyskryminacyjnych lub które kryminalizują osoby bezdomne; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wzywa państwa członkowskie do opracowania i wdrożenia strategii politycznych wymierzonych przeciwko właścicielom wynajmującym mieszkania w slumsach i nadmiernie wysokim czynszom oraz do dzielenia się dobrymi praktykami w tym zakresie; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zauważa z głębokim zaniepokojeniem, że warunki życia Romów nadal są niezwykle trudne, ponieważ wielu z nich często żyje w odizolowanych osadach, gdzie warunki życia są poniżej standardów; wzywa państwa członkowskie, aby wspierały desegregację przestrzenną i angażowały beneficjentów romskich w opracowywanie, realizację, monitorowanie i ocenę wszystkich etapów projektów mieszkaniowych, tak aby skutecznie zapewnić im dostęp do informacji umożliwiających skorzystanie z istniejących funduszy oraz z antydyskryminacyjnych strategii politycznych i mechanizmów w celu zapobiegania przymusowym eksmisjom i zapewnienia wystarczających i odpowiednich terenów pod obozowiska dla Romów prowadzących wędrowny tryb życia; podkreśla pilną potrzebę prowadzenia kampanii edukacyjnych i podnoszenia świadomości publicznej, a także inwestycji publicznych w tym zakresie, które są jeszcze bardziej pożądane również ze względu na zagrożenia związane z pandemią COVID-19; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wykorzystania planowanego Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji zgodnie z zamierzeniami w celu poprawy sytuacji mieszkaniowej, zdrowotnej i w zakresie zatrudnienia, tak aby nikogo nie pozostawić samemu sobie, w tym Romów; |
| --- | --- |

28.

| 29. | ostrzega, że aby eksmisja była zgodna z międzynarodowymi przepisami dotyczącymi praw człowieka, powinna ona spełniać szereg kryteriów, obejmujących znaczące zaangażowanie eksmitowanych osób, poszukiwanie wszelkich możliwych rozwiązań alternatywnych, relokację do odpowiedniego lokalu za zgodą eksmitowanych gospodarstw domowych, tak aby nikt nie pozostał bez dachu nad głową, a także dostęp do wymiaru sprawiedliwości w celu zapewnienia sprawiedliwości proceduralnej oraz zgodność z wszystkimi prawami człowieka; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zadbania o to, by w przypadku niespełnienia tych kryteriów eksmisję uznawano za przymusową i naruszającą prawo do mieszkania; żąda, aby eksmisje przymusowe, określone w międzynarodowych przepisach dotyczących praw człowieka, były zakazane we wszystkich okolicznościach; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zauważa z dużym niepokojem, że osoby z niepełnosprawnościami często zmagają się z wieloma złożonymi przeciwnościami i różnymi przypadkami pozbawiania ich należnych im praw w dziedzinie mieszkalnictwa, w tym brakiem prawa do życia w społeczności z równymi szansami, brakiem dostępu do usług społecznych niezbędnych do zabezpieczenia przejścia z opieki instytucjonalnej do życia w społeczności, faktem, że często osoby te są zmuszane do życia w zakładach opieki dotkniętych zjawiskiem segregacji, biedą, brakiem dostępu do programów mieszkaniowych, istniejącymi barierami dostępności itd; przypomina Komisji i państwom członkowskim, że Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych nakłada na państwa zobowiązania; wzywa do szybkiej deinstytucjonalizacji w całej Europie oraz do wykorzystywania dostępnych funduszy unijnych i krajowych w celu tworzenia dostępnych i pozbawionych segregacji mieszkań oraz zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami niezbędnych usług społecznych, aby zagwarantować im prawo do samodzielnego życia w danej społeczności oraz do równych szans uczestniczenia w życiu społecznym; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia, że żadne unijne i krajowe środki finansowe nie zostaną przeznaczone na projekty mieszkaniowe prowadzące do segregacji i wykluczenia społecznego; wzywa państwa członkowskie, aby zawsze rozważały jakość warunków mieszkaniowych pod kątem rozwoju obszarów miejskich, architektury i funkcjonalności, tak aby poprawić dobrostan wszystkich osób; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by promowały programy i zachęty wspierające i wzmacniające więzi międzypokoleniowe, które umożliwiają ludziom, w szczególności osobom starszym zmuszonym opuścić swoje domy z powodów finansowych bądź zdrowotnych, znalezienie nowych mieszkań odpowiadających ich potrzebom, bez konieczności opuszczania społeczności; |
| --- | --- |

31.

| 32. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do nałożenia ogólnego obowiązku spełnienia kryteriów dostępności w planowanej fali renowacji budynków publicznych i prywatnych oraz do wykorzystania ich potencjału w celu zwiększenia dostępności budynków dla osób z niepełnosprawnościami oraz osób starszych, a także osób o ograniczonej sprawności ruchowej i percepcji, tak aby zapewnić mieszkańcom wygodne warunki mieszkaniowe i przygotować mieszkania na przyszłe rosnące zmiany demograficzne; |
| --- | --- |

32.

Zintegrowane podejście do socjalnych, publicznych i przystępnych cenowo mieszkań na szczeblu UE

| 33. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby uczyniły mieszkalnictwo jednym z kamieni węgielnych planu działania dotyczącego Europejskiego filaru praw socjalnych; przypomina, że unijne strategie polityczne, programy finansowania i instrumenty finansowe mają olbrzymi wpływ na rynki mieszkaniowe, jakość zasobów mieszkaniowych oraz życie obywateli; wzywa Komisję do pilnego opracowania na szczeblu UE zintegrowanej strategii na rzecz socjalnych, publicznych, wolnych od segregacji i przystępnych cenowo mieszkań w celu stworzenia odpowiednich ram dla władz krajowych, regionalnych i lokalnych, które pozwolą im zapewnić bezpieczne, zdrowe i dostępne mieszkania w przystępnych cenach; wzywa Komisję, aby w ramach tej strategii usprawniła swoje działania na rzecz zaangażowania wszystkich szczebli rządowych w pełną i konsekwentną realizację powszechnego prawa do godnych warunków mieszkaniowych; |
| --- | --- |

33.

| 34. | z zadowoleniem przyjmuje uwzględnienie kwestii przystępności cen mieszkań w europejskim semestrze; wzywa Komisję do zadbania o to, by wszystkie zalecenia dla poszczególnych krajów przyczyniały się w pozytywny sposób do pełnego i spójnego wdrażania zasad Europejskiego filaru praw socjalnych oraz do realizacji celów zrównoważonego rozwoju ONZ i unijnych celów klimatycznych określonych w Zielonym Ładzie; wzywa państwa członkowskie do wdrożenia zaleceń dla poszczególnych krajów dotyczących przystępności cenowej mieszkań; stwierdza, że krajowe plany na rzecz mieszkań w przystępnej cenie powinny stanowić część krajowych programów reform i wzywa Komisję i państwa członkowskie do ustanowienia konkretnych strategii mających na celu znoszenie barier w dostępie do prawa do mieszkania, takich jak dyskryminacja, spekulacje, żerowanie na kredytobiorcach, masowy wykup i dzierżawa ziemi, konflikty, przymusowe eksmisje, degradacja środowiska i podatność na klęski żywiołowe; |
| --- | --- |

34.

| 35. | podkreśla potrzebę dopracowania wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych; uważa, że mieszkanie jest przystępne cenowo, jeśli po jego opłaceniu mieszkańcowi pozostają co najmniej środki na pokrycie pozostałych podstawowych kosztów godnego życia; podkreśla potrzebę opracowania na poziomie UE kompleksowej definicji przystępności cenowej mieszkań, uwzględniającej szeroką gamę wskaźników, takich jak wskaźniki eksmisji i ubóstwa; zwraca uwagę, że obecny próg odniesienia dla wskaźnika przeciążenia wydatkami mieszkaniowymi, wynoszący 40 % dochodu netto gospodarstwa domowego, w niewystarczającym stopniu odzwierciedla liczbę gospodarstw domowych przeciążonych wydatkami mieszkaniowymi; wzywa do ponownej oceny tego progu odniesienia i zachęca Eurostat do opracowania szerszego zestawu danych na temat wydatków mieszkaniowych gospodarstw domowych w przedziale od 25 % do 40 % dochodu netto w odstępach pięcioprocentowych; |
| --- | --- |

35.

| 36. | wzywa Komisję do zapewnienia dokładniejszych i bardziej porównywalnych danych wyższej jakości na temat rynków mieszkaniowych oraz monitorowania przystępności cenowej mieszkań w całej UE, w tym na szczeblu lokalnym i regionalnym, za pośrednictwem europejskich badań dochodów i warunków życia ludności Eurostatu (EU-SILC) oraz Europejskiego Obserwatorium Ubóstwa Energetycznego, biorąc pod uwagę rozdrobnienie krajowych rynków mieszkaniowych oraz różnice pomiędzy państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

36.

| 37. | wzywa Radę i państwa członkowskie do ponownego zwoływania nieformalnych posiedzeń ministrów ds. mieszkalnictwa, a także zaangażowania w nie Parlamentu, otwarcia ich dla zainteresowanych stron i przedstawienia zmienionej formy punktów kontaktowych w sprawie mieszkalnictwa, tak aby stworzyć mechanizm wymiany informacji między państwami członkowskimi oraz udostępnić platformę wymiany najlepszych praktyk dotyczących zwalczania bezdomności oraz zapewnienia godnych i przystępnych cenowo mieszkań; |
| --- | --- |

37.

| 38. | wzywa państwa członkowskie do współpracy w zakresie finansowania inwestycji socjalnych, mających na celu rozwiązywanie problemów mieszkaniowych razem z partnerami społecznymi, społeczeństwem obywatelskim i sektorem prywatnym, ponieważ wiele z tych podmiotów odgrywa lub może odgrywać kluczową rolę w rozwoju i utrzymaniu odpowiednich rozwiązań mieszkaniowych dla osób w trudnej sytuacji; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wzywa państwa członkowskie do większych inwestycji w domy opieki dla osób starszych, które będą pozbawione barier architektonicznych, będą oferować wysokiej jakości opiekę i będą dostępne dla większej liczby osób w podeszłym wieku; |
| --- | --- |

39.

Zapewnianie bezpieczeństwa tytułów prawnych i rynków mieszkaniowych sprzyjających włączeniu społecznemu

| 40. | zauważa, że 25,1 % europejskich najemców płacących czynsze po cenach rynkowych wydaje ponad 40 % swoich dochodów na czynsz i że średnio czynsze stale rosną (43); wzywa państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne do ustanowienia przepisów prawnych, w tym jasnych regulacji dotyczących najmu, mających na celu ochronę praw najemców i właścicieli zajmujących mieszkania, a także zwiększenie bezpieczeństwa zarówno właścicieli, jak i najemców oraz zapobieganie eksmisjom, również po podjęciu działań renowacyjnych oraz w odniesieniu do osób mieszkających w lokalach wywłaszczonych od państwa w procesie restytucji; wzywa państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne do zapewnienia przejrzystości czynszu, oraz do zapewnienia wsparcia organizacjom działającym na rzecz ochrony najemców i właścicieli zajmujących mieszkania oraz do ustanowienia niskoprogowych procedur rozstrzygania sporów; |
| --- | --- |

40.

| 41. | zachęca państwa członkowskie do prowadzenia polityki mieszkaniowej opartej na zasadzie neutralności między własnością domu, wynajmowanym mieszkaniem prywatnym a wynajmowanym mieszkaniem socjalnym; wzywa Komisję do przestrzegania tej zasady w ramach europejskiego semestru; wyraża przekonanie, że prawo do mieszkania nie powinno być wąsko definiowane jako dostęp do mieszkania socjalnego, ale w szerszym ujęciu – jako prawo do spokojnego, bezpiecznego i godnego życia w domu; podkreśla potrzebę ustanowienia przejrzystych kryteriów kwalifikujących do otrzymania mieszkania socjalnego lub finansowanego ze środków publicznych, aby zapewnić równy dostęp do mieszkań; zachęca państwa członkowskie do wprowadzenia krajowych strategii na rzecz zapobiegania segregacji społecznej przez szerszą dystrybucję geograficzną mieszkań socjalnych, dostępnych wszystkim obywatelom niezależnie od ich statusu, płci, religii lub pochodzenia etnicznego; wzywa państwa członkowskie do ułatwienia dostępu do mieszkań i promowania zróżnicowanych dzielnic przez zapewnienie lepszego dostępu do instrumentów kredytowych i umożliwienie najmu z opcją wykupu ludziom młodym, rodzinom o niskich i średnich dochodach oraz osobom należącym do grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społecznej i ekonomicznej; zachęca państwa członkowskie, aby współpracowały z sektorem bankowym w celu udzielania tym grupom pożyczek na korzystnych warunkach, gwarantowanych przez państwo, przy jednoczesnym zapobieganiu bańkom i nadmiernemu zadłużeniu; |
| --- | --- |

41.

| 42. | wzywa państwa członkowskie do większej aktywności w zakresie korygowania nierówności rynków mieszkaniowych przez m.in. dostarczanie pełnych informacji na temat funkcjonowania rynków mieszkaniowych, liczby i geograficznego rozmieszczenia transakcji, kształtowania się cen w poszczególnych segmentach rynku i potencjału rozwoju w pozostałych konkretnych segmentach; |
| --- | --- |

42.

| 43. | podkreśla, że odpowiednie strategie polityczne i środki wspierające właściwą podaż mieszkań są kluczowe dla osiągnięcia równowagi i poprawy rozwoju gospodarczego w sektorze mieszkaniowym z korzyścią dla całego społeczeństwa oraz w celu zapewnienia wszystkim ludziom przystępnego cenowo i sprzyjającego środowiska życia; wyraża przekonanie, że podjęte środki muszą być przemyślane, konkretne i skupione na wdrażaniu prawa do mieszkania w rozsądnych ramach czasowych oraz że państwa członkowskie muszą przeznaczyć wystarczające zasoby i priorytetowo traktować potrzeby osób marginalizowanych i znajdujących się w trudnej sytuacji lub grup żyjących w niepewnych warunkach mieszkaniowych; w związku z tym wzywa państwa członkowskie, aby przy wsparciu Komisji zagwarantowały wystarczające, odpowiednie i przystępne cenowo mieszkania socjalne, które zaspokoją potrzeby mieszkaniowe tych osób i grup; |
| --- | --- |

43.

| 44. | wzywa państwa członkowskie do rozwoju polityki budownictwa mieszkaniowego, co będzie miało pozytywny wpływ na wzrost gospodarczy w obliczu pandemii COVID-19; |
| --- | --- |

44.

| 45. | z zaniepokojeniem zauważa zwiększoną finansjalizację rynku mieszkaniowego, w szczególności w miastach, w ramach której inwestorzy traktują mieszkanie jako aktywa zbywalne, a nie jako prawo człowieka; wzywa Komisję do oceny wkładu unijnych strategii i przepisów w finansjalizację rynku mieszkaniowego oraz zdolności władz krajowych i lokalnych do zapewnienia prawa do mieszkania; wzywa państwa członkowskie i władze lokalne do wprowadzenia odpowiednich środków mających na celu przeciwdziałanie inwestycjom spekulacyjnym, do przyjęcia strategii politycznych korzystnych dla inwestycji długoterminowych na rynku mieszkaniowym oraz do opracowania polityki planowania przestrzeni miejskiej i obszarów wiejskich sprzyjającej budowaniu mieszkań przystępnych cenowo, mieszaniu się różnych grup społecznych oraz spójności społecznej; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla, że przejrzystość własności nieruchomości i transakcji dotyczących nieruchomości ma zasadnicze znaczenie dla zapobiegania zakłóceniom na rynku mieszkaniowym oraz praniu pieniędzy w tym sektorze; ponownie przypomina – w myśl dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy – o spoczywającym na Komisji obowiązku sporządzenia do 31 grudnia 2020 r. sprawozdania na temat konieczności zharmonizowania informacji dotyczących własności nieruchomości oraz integracji rejestrów krajowych gromadzących takie informacje w celu zapobiegania spekulacjom; w związku z tym ponawia swój apel z 26 marca 2019 r., aby państwa członkowskie dysponowały publicznie dostępnymi informacjami na temat własności rzeczywistej gruntów i nieruchomości; |
| --- | --- |

46.

| 47. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o lepszą ochronę kredytobiorców hipotecznych przed eksmisjami; podkreśla, że osoby eksmitowane powinny mieć możliwość dochodzenia swoich praw przed sądem; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wzmocnienia istniejących wiążących zasad postępowania obowiązujących kredytodawców, instytucje obsługujące kredyty i nabywców kredytów, aby uniknąć wprowadzających w błąd praktyk, prześladowań i naruszania praw konsumentów, przynajmniej w odniesieniu do kredytów hipotecznych, lub w razie potrzeby do przyjęcia nowych zasad; jest zdania, że takie zasady powinny przede wszystkim precyzować wymagania dotyczące należytej i realnej cierpliwości oprócz środków określonych w art. 28 dyrektywy 2014/17/UE; wzywa Komisję, aby oceniła potrzebę przedstawienia wniosku ustawodawczego dotyczącego minimalnego stosunku wysokości kredytu do wartości zabezpieczenia na rynku kredytów hipotecznych; wzywa Komisję, aby przy proponowaniu zasad sekurytyzacji rozważyła wpływ na rynki mieszkaniowe; |
| --- | --- |

47.

| 48. | zwraca uwagę, że ekspansywny wzrost krótkoterminowego wynajmu wakacyjnego przyczynia się do ograniczenia liczby mieszkań na rynku i powoduje wzrost cen, a także może wywierać negatywny wpływ na jakość życia w ośrodkach miejskich i turystycznych; wzywa Komisję do zinterpretowania dyrektywy usługowej zgodnie z wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (C-390/18), w którym uznano przystępność cenową i niedobór mieszkań przeznaczonych na wynajem za „kwestie leżące w nadrzędnym interesie publicznym”, a zatem do przyznania organom krajowym i lokalnym dużej swobody w określaniu proporcjonalnych zasad dotyczących usług hotelarskich, w tym obowiązkowej rejestracji, ograniczania zezwoleń i konkretnych strategii podziału na strefy, ograniczeń w czasie, unikania „turystyfikacji”, wyludniania ośrodków miejskich oraz spadku jakości życia na niekorzyść mieszkańców; wzywa Komisję do włączenia do aktu prawnego o usługach cyfrowych wniosku dotyczącego obowiązku wymiany informacji przez platformy na rynku krótkoterminowego wynajmu mieszkań, zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony danych, z uwagi na fakt, że taki dostęp do informacji jest potrzebny władzom do zapewnienia dostępności mieszkań w przystępnej cenie; |
| --- | --- |

48.

| 49. | przypomina Komisji i państwom członkowskim, że brak uregulowania rynku nieruchomości oraz podmiotów finansowych operujących na tym rynku w celu zapewnienia wszystkim przystępnych cenowo i odpowiednich mieszkań oznacza niespełnienie zobowiązań w zakresie prawa do mieszkania; |
| --- | --- |

49.

| 50. | wzywa do włączenia do usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym sektora mieszkaniowego, a nie tylko mieszkalnictwa socjalnego, ponieważ ma to kluczowe znaczenie dla zagwarantowania prawa do powszechnych, przystępnych cenowo i godnych warunków mieszkaniowych; |
| --- | --- |

50.

Inwestowanie w socjalne, publiczne, przystępne cenowo i energooszczędne mieszkania

| 51. | podkreśla, że luka inwestycyjna w dziedzinie przystępnych cenowo mieszkań wynosi 57 mld EUR rocznie (44); wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby w pierwszej kolejności zlikwidowały lukę inwestycyjną w zakresie przystępnych cenowo mieszkań; w związku z tym wzywa do przeprowadzenia reformy ram zarządzania gospodarczego, co umożliwi państwom członkowskim realizację niezbędnych publicznych inwestycji środowiskowych i społecznych, w tym inwestycji związanych z rozwojem i poprawą socjalnych, publicznych, przystępnych cenowo i energooszczędnych mieszkań; apeluje ponadto o zharmonizowaną metodę rozliczania amortyzacji inwestycji w przystępne cenowo budynki mieszkalne; |
| --- | --- |

51.

| 52. | przypomina, że mieszkalnictwo socjalne, jako usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym, jest wyłączone z obowiązku zgłoszenia pomocy państwa; przypomina, że mieszkalnictwo socjalne stanowi jedyny sektor ujęty w decyzji w sprawie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, w odniesieniu do którego Komisja określiła grupę docelową (obywatele znajdujący się w trudnej sytuacji lub grupy mniej uprzywilejowane społecznie), w odróżnieniu od innych usług społecznych; uważa, że może to ograniczyć możliwość zapewnienia wszystkim mieszkań socjalnych i przystępnych cenowo; przyjmuje do wiadomości, że na szczeblu UE nie istnieje wspólna, uzgodniona definicja mieszkalnictwa socjalnego; ostrzega jednak, że wąska definicja mieszkania socjalnego sprowadzająca je jedynie do „mieszkania dla obywateli znajdujących się w niekorzystnej sytuacji lub mniej uprzywilejowanych grup społecznych, które na skutek problemów z wypłacalnością nie mogą nabyć mieszkania na warunkach rynkowych” jest restrykcyjna i ogranicza kompetencje państw członkowskich do określania własnych usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym oraz usług świadczonych w interesie ogólnym; wskazuje, że usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym powinny co do zasady podlegać specyficznym wymaganiom definiowanym przez władze krajowe, regionalne lub lokalne, ponieważ do ich kompetencji należy identyfikowanie potrzeb mieszkaniowych i warunków życia różnych grup oraz odpowiadanie na nie, przy czym potrzeby te mogą być bardzo zróżnicowane na obszarach miejskich i wiejskich, a także ponieważ władze te odgrywają kluczową rolę w podejmowaniu właściwie ukierunkowanych decyzji; nalega, aby Komisja dostosowała definicję grupy docelowej mieszkalnictwa socjalnego i finansowanego ze środków publicznych w przepisach dotyczących usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, aby umożliwić władzom krajowym, regionalnym i lokalnym wspieranie dostępu do mieszkań wszystkich grup, których potrzeby w zakresie godnych i przystępnych cenowo mieszkań nie mogą zostać łatwo zaspokojone na warunkach rynkowych, przy jednoczesnym zapewnieniu, że osoby w najbardziej niekorzystnej sytuacji otrzymają wystarczające środki finansowe, tak aby odblokować inwestycje i zapewnić przystępne cenowo mieszkania, neutralność tytułów prawnych mieszkań i zrównoważony rozwój obszarów miejskich, a także stworzyć zróżnicowane społecznie dzielnice i wzmocnić spójność społeczną; |
| --- | --- |

52.

| 53. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do dalszego zwiększania inwestycji w UE w przystępne cenowo, odpowiednie i energooszczędne mieszkania socjalne i publiczne oraz w walkę z bezdomnością i wykluczeniem mieszkaniowym; apeluje w związku z tym o inwestycje za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji, InvestEU, EFS+, programu „Horyzont Europa” i Next Generation EU, a w szczególności za pośrednictwem Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, inicjatywy inwestycyjnej w odpowiedzi na koronawirusa (CRII) oraz inicjatywy inwestycyjnej „plus” w odpowiedzi na koronawirusa (CRII+); apeluje o większą synergię między tymi instrumentami; przyjmuje z zadowoleniem finansowanie socjalnych i przystępnych cenowo kredytów mieszkaniowych za pośrednictwem InvestEU oraz szerszego portfela EBI; wzywa Komisję i państwa członkowskie do włączenia postępu społecznego jako priorytetu inwestycyjnego, obok transformacji ekologicznej i cyfrowej, do Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności w celu ochrony osób w trudnej sytuacji przed negatywnymi skutkami obecnego kryzysu, a także do włączenia planów postępu społecznego do planów odbudowy i zwiększania odporności oraz przedstawienia sposobu wdrożenia zasad Europejskiego filaru praw socjalnych oraz planowanych kierunków inwestycji socjalnych, w tym inwestycji w mieszkania socjalne; pilnie wzywa Komisję do dopilnowania, aby fundusze unijne i finansowanie z EBI były bardziej dostępne dla lokalnych i regionalnych podmiotów oferujących przystępne cenowo mieszkania socjalne i publiczne; wzywa EBI do podjęcia próby zwiększenia stosownych ofert pożyczkowych przez ukierunkowaną pomoc techniczną i bliższą współpracę z pośrednikami finansowymi i państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

53.

| 54. | wzywa Komisję, by propagowała wykorzystanie programów europejskich wspierających przebudowę domów, aby zapewnić przystępność cenową mieszkań; |
| --- | --- |

54.

| 55. | zachęca państwa członkowskie do zapewnienia, że wszystkie przyszłe projekty budowy i remontu mieszkań będą dążyć do stworzenia budynków inteligentnych, w których zużycie wody i prądu może być monitorowane, a co za tym idzie bardziej opłacalne, zgodnie z celami klimatycznymi Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

55.

| 56. | wzywa Komisję, państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne, aby uznały, wspierały i finansowały rozwiązania w zakresie demokratycznego budownictwa mieszkaniowego zarządzanego przez społeczność i opartego na współpracy, w tym wspólnoty powiernicze, jako pełnoprawne i realne sposoby zapewnienia mieszkań rynkowych i socjalnych; apeluje o zrównoważone podejście do użytkowania gruntów miejskich, na przykład nadając priorytet odnowie opuszczonych domów zamiast budowania nowych; |
| --- | --- |

56.

o

o o

| 57. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

57.

---

(1)  https://www.unece.org/fileadmin/DAM/hlm/charter/Language_versions/ENG_Geneva_UN_Charter.pdf

(2)  https://www.who.int/publications/i/item/who-housing-and-health-guidelines

(3)  https://ec.europa.eu/futurium/en/system/files/ged/final_action_plan_euua_housing_partnership_december_2018_1.pdf

(4)  Sprawozdanie grupy zadaniowej wysokiego szczebla ds. inwestycji w infrastrukturę społeczną w Europie: „Boosting Investment in Social Infrastructure in Europe” [„Zwiększanie inwestycji w infrastrukturę społeczną w Europie”] autorzy: Lieve Fransen, Gino del Bufalo i Edoarda Reviglia (styczeń 2018 r.).

(5)  https://dmsearch.cor.europa.eu/search/opinion

(6)  http://nws.eurocities.eu/MediaShell/media/EUROCITIES%20statement%20on%20state%20aid%20and%20local%20public%20%20services_16%2001%202016%20final.pdf

(7)  http://www.iut.nu/wp-content/uploads/2017/07/Housing-Ministers%C2%B4-Communiqu%C3%A9.pdf

(8)  https://www.eesc.europa.eu/sites/default/files/resources/docs/resolution-for-social-housing-in-europe.pdf

(9)  https://ap.ohchr.org/documents/dpage_e.aspx?si=A/HRC/31/54

(10)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0194.

(11)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0176.

(12)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0005.

(13)  Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0033.

(14)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0240.

(15)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0202.

(16)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0156.

(17)  Dz.U. C 356 z 4.10.2018, s. 89.

(18)  Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 156.

(19)  Dz.U. C 101 z 16.3.2018, s. 138.

(20)  Dz.U. C 101 z 16.3.2018, s. 2.

(21)  Dz.U. C 76 z 28.2.2018, s. 93.

(22)  Dz.U. C 58 z 15.2.2018, s. 192.

(23)  Dz.U. C 366 z 21.10.2017, s. 19.

(24)  Dz.U. C 366 z 21.10.2017, s. 31.

(25)  Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 141.

(26)  Dz.U. C 65 z 19.2.2016, s. 40.

(27)  https://europa.eu/citizens-initiative/initiatives/details/2019/000003_pl

(28)  https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/legal_gender_recognition_in_the_eu_the_journeys_of_trans_people_towards_full_equality_web.pdf

(29)  https://www.eurofound.europa.eu/news/news-articles/inadequate-housing-is-costing-europe-eu194-billion-per-year

(30)  https://ec.europa.eu/eurostat/cache/digpub/housing/index.html?lang=en

(31)  https://ec.europa.eu/eurostat/web/products-eurostat-news/-/EDN-20190514-1

(32)  https://www.un.org/en/events/citiesday/assets/pdf/the_worlds_cities_in_2018_data_booklet.pdf

(33)  https://www.eurofound.europa.eu/publications/report/2020/addressing-household-over-indebtedness

(34)  Sprawozdanie końcowe specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. prawa do odpowiedniego mieszkania, s. 3.

(35)  Sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ dotyczące odpowiednich warunków mieszkaniowych stanowiących element prawa do odpowiedniego standardu życia, a także prawa do niedyskryminacji w tym zakresie A/HRC/31/54.

(36)  https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=Housing_statistics&oldid=497245#Housing_affordability

(37)  Bank Rozwoju Rady Europy, „Nierówności mieszkaniowe w Europie”, 2017, s. 34.

(38)  https://www.who.int/social_determinants/Guidance_on_pro_equity_linkages/en/

(39)  https://ec.europa.eu/eurostat/web/products-eurostat-news/-/EDN-20191119-1

(40)  Studium wykonalności dotyczące gwarancji dla dzieci: dokument otwierający debatę na temat grupy docelowej – dzieci żyjące w trudnych warunkach rodzinnych

(41)  https://ec.europa.eu/eurostat/web/products-eurostat-news/-/DDN-20200120-1

(42)  https://www.oecd.org/els/family/HM1-1-Housing-stock-and-construction.pdf

(43)  https://ec.europa.eu/eurostat/cache/digpub/housing/index.html?lang=en

(44)  Sprawozdanie grupy zadaniowej wysokiego szczebla ds. inwestowania w infrastrukturę społeczną w Europie: „Boosting Investment in Social Infrastructure in Europe” [Zwiększanie inwestycji w infrastrukturę społeczną w Europie] (2018).

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/161 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/161

---

P9_TA(2021)0021

Prawo do bycia offline

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie prawa do bycia offline (2019/2181(INL))

(2021/C 456/15)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 153 ust. 2 lit. b) TFUE, w związku z art. 153 ust. 1 lit. a), b) i i) TFUE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 153 ust. 2 lit. b) TFUE, w związku z art. 153 ust. 1 lit. a), b) i i) TFUE,

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (1),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 91/383/EWG z dnia 25 czerwca 1991 r. uzupełniającą środki mające wspierać poprawę bezpieczeństwa i zdrowia w pracy pracowników pozostających w stosunku pracy na czas określony lub w czasowym stosunku pracy (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 91/383/EWG z dnia 25 czerwca 1991 r. uzupełniającą środki mające wspierać poprawę bezpieczeństwa i zdrowia w pracy pracowników pozostających w stosunku pracy na czas określony lub w czasowym stosunku pracy (2),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/88/WE z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/88/WE z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy (3),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1152 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w Unii Europejskiej (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1152 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w Unii Europejskiej (4),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającą dyrektywę Rady 2010/18/UE (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającą dyrektywę Rady 2010/18/UE (5),

| — | uwzględniając art. 23 i 31 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej („Karty”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 23 i 31 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej („Karty”),

| — | uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, a w szczególności jego zasady 5, 7, 8, 9 i 10, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, a w szczególności jego zasady 5, 7, 8, 9 i 10,

| — | uwzględniając konwencje i zalecenia Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), w szczególności Konwencję nr 1 z 1919 r. dotyczącą ograniczenia czasu pracy do ośmiu godzin dziennie i czterdziestu ośmiu godzin tygodniowo w zakładach przemysłowych, Konwencję nr 30 dotyczącą uregulowania czasu pracy w handlu i w biurach z 1930 r., zalecenie dotyczące rokowań zbiorowych z 1981 r. (nr 163), Konwencję dotyczącą równości szans i traktowania pracowników obu płci: pracowników mających obowiązki rodzinne z 1981 r. (nr 156) oraz towarzyszące jej zalecenie (nr 165), a także Deklarację na rzecz przyszłości pracy z okazji stulecia MOP z 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencje i zalecenia Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), w szczególności Konwencję nr 1 z 1919 r. dotyczącą ograniczenia czasu pracy do ośmiu godzin dziennie i czterdziestu ośmiu godzin tygodniowo w zakładach przemysłowych, Konwencję nr 30 dotyczącą uregulowania czasu pracy w handlu i w biurach z 1930 r., zalecenie dotyczące rokowań zbiorowych z 1981 r. (nr 163), Konwencję dotyczącą równości szans i traktowania pracowników obu płci: pracowników mających obowiązki rodzinne z 1981 r. (nr 156) oraz towarzyszące jej zalecenie (nr 165), a także Deklarację na rzecz przyszłości pracy z okazji stulecia MOP z 2019 r.,

| — | uwzględniając zrewidowaną Europejską kartę społeczną Rady Europy z dnia 3 maja 1996 r., w szczególności jej art. 2 (dotyczący prawa do sprawiedliwych warunków pracy, w tym rozsądnych godzin pracy i okresów odpoczynku), art. 3 (dotyczący prawa do bezpiecznych i zdrowych warunków pracy), art. 6 (dotyczący prawa do rokowań zbiorowych) i art. 27 (dotyczący ochrony pracowników mających obowiązki rodzinne), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zrewidowaną Europejską kartę społeczną Rady Europy z dnia 3 maja 1996 r., w szczególności jej art. 2 (dotyczący prawa do sprawiedliwych warunków pracy, w tym rozsądnych godzin pracy i okresów odpoczynku), art. 3 (dotyczący prawa do bezpiecznych i zdrowych warunków pracy), art. 6 (dotyczący prawa do rokowań zbiorowych) i art. 27 (dotyczący ochrony pracowników mających obowiązki rodzinne),

| — | uwzględniając art. 24 Powszechnej deklaracji praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 24 Powszechnej deklaracji praw człowieka,

| — | uwzględniając porozumienia ramowe europejskich partnerów społecznych dotyczące telepracy (2002 r.) i cyfryzacji (2020 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienia ramowe europejskich partnerów społecznych dotyczące telepracy (2002 r.) i cyfryzacji (2020 r.),

| — | uwzględniając ocenę europejskiej wartości dodanej przeprowadzoną przez Dział ds. Europejskiej Wartości Dodanej Biura Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS) zatytułowaną „The right to disconnect” [Prawo do bycia offline] (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając ocenę europejskiej wartości dodanej przeprowadzoną przez Dział ds. Europejskiej Wartości Dodanej Biura Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS) zatytułowaną „The right to disconnect” [Prawo do bycia offline] (6),

| — | uwzględniając sprawozdanie Eurofound z dnia 31 lipca 2019 r. zatytułowane „Prawo do wyłączenia się”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Eurofound z dnia 31 lipca 2019 r. zatytułowane „Prawo do wyłączenia się”,

| — | uwzględniając dokument roboczy Eurofound zatytułowany „The right to disconnect in the 27 EU Member States” [Prawo do bycia offline w 27 państwach członkowskich UE], |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy Eurofound zatytułowany „The right to disconnect in the 27 EU Member States” [Prawo do bycia offline w 27 państwach członkowskich UE],

| — | uwzględniając orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie kryteriów określania czasu pracy, w tym czasu dyżuru i gotowości do pracy na wezwanie, znaczenia odpoczynku, wymogu pomiaru czasu pracy oraz kryteriów określania statusu pracownika (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie kryteriów określania czasu pracy, w tym czasu dyżuru i gotowości do pracy na wezwanie, znaczenia odpoczynku, wymogu pomiaru czasu pracy oraz kryteriów określania statusu pracownika (7),

| — | uwzględniając wyrok TSUE w sprawie C-518/15, zgodnie z którym czas dyżuru zakładowego pracownika w domu, który jest zobowiązany do odpowiedzi na wezwanie pracodawcy w krótkim przedziale czasu, musi być uważany za „czas pracy” (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyrok TSUE w sprawie C-518/15, zgodnie z którym czas dyżuru zakładowego pracownika w domu, który jest zobowiązany do odpowiedzi na wezwanie pracodawcy w krótkim przedziale czasu, musi być uważany za „czas pracy” (8),

| — | uwzględniając wyrok TSUE w sprawie C-55/18, zgodnie z którym państwa członkowskie muszą wymagać od pracodawców ustanowienia systemu umożliwiającego pomiar dobowego czasu pracy (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyrok TSUE w sprawie C-55/18, zgodnie z którym państwa członkowskie muszą wymagać od pracodawców ustanowienia systemu umożliwiającego pomiar dobowego czasu pracy (9),

| — | uwzględniając sprawozdanie UNI Global Union zatytułowane „The Right to Disconnect: Best Practices” [Prawo do bycia offline: najlepsze praktyki], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie UNI Global Union zatytułowane „The Right to Disconnect: Best Practices” [Prawo do bycia offline: najlepsze praktyki],

| — | uwzględniając ust. 17 swojej rezolucji z dnia 10 października 2019 r. w sprawie polityki zatrudnienia i polityki społecznej w strefie euro (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając ust. 17 swojej rezolucji z dnia 10 października 2019 r. w sprawie polityki zatrudnienia i polityki społecznej w strefie euro (10),

| — | uwzględniając art. 5 decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 5 decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego (11),

| — | uwzględniając art. 47 i 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 47 i 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A9-0246/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A9-0246/2020),

| A. | mając na uwadze, że nie istnieje obecnie żadne szczegółowe prawo Unii dotyczące prawa pracownika do wyłączania narzędzi cyfrowych, w tym technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT), do celów zawodowych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że nie istnieje obecnie żadne szczegółowe prawo Unii dotyczące prawa pracownika do wyłączania narzędzi cyfrowych, w tym technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT), do celów zawodowych;

| B. | mając na uwadze, że cyfryzacja i odpowiednie wykorzystanie narzędzi cyfrowych przyniosły pracodawcom i pracownikom wiele korzyści i pożytków gospodarczych i społecznych, takich jak większa elastyczność i niezależność, możliwość poprawy równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz skrócenie czasu dojazdów do pracy, ale mają również ujemne strony powodujące szereg problemów natury etycznej, prawnej i związanych z zatrudnieniem, takich jak intensyfikacja pracy i wydłużenie czasu pracy, co prowadzi do zacierania granic między życiem zawodowym a prywatnym; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że cyfryzacja i odpowiednie wykorzystanie narzędzi cyfrowych przyniosły pracodawcom i pracownikom wiele korzyści i pożytków gospodarczych i społecznych, takich jak większa elastyczność i niezależność, możliwość poprawy równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz skrócenie czasu dojazdów do pracy, ale mają również ujemne strony powodujące szereg problemów natury etycznej, prawnej i związanych z zatrudnieniem, takich jak intensyfikacja pracy i wydłużenie czasu pracy, co prowadzi do zacierania granic między życiem zawodowym a prywatnym;

| C. | mając na uwadze, że coraz częstsze wykorzystywanie narzędzi cyfrowych do celów zawodowych doprowadziło do powstania kultury „stale osiągalnego”, „zawsze dostępnego” lub „będącego w ciągłej gotowości” pracownika, co może mieć szkodliwy wpływ na prawa podstawowe pracowników i sprawiedliwe warunki pracy, w tym sprawiedliwe wynagrodzenie, ograniczenie czasu pracy, równowagę między życiem zawodowym a prywatnym, fizyczne i psychiczne bezpieczeństwo i higienę pracy oraz dobrostan, a także równouprawnienie płci ze względu na nieproporcjonalny wpływ tego zjawiska na pracowników sprawujących opiekę, którymi są zazwyczaj kobiety; mając na uwadze, że podstawą transformacji cyfrowej powinno być poszanowanie praw człowieka oraz podstawowych praw i wartości Unii oraz powinna ona mieć pozytywny wpływ na pracowników i warunki pracy; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że coraz częstsze wykorzystywanie narzędzi cyfrowych do celów zawodowych doprowadziło do powstania kultury „stale osiągalnego”, „zawsze dostępnego” lub „będącego w ciągłej gotowości” pracownika, co może mieć szkodliwy wpływ na prawa podstawowe pracowników i sprawiedliwe warunki pracy, w tym sprawiedliwe wynagrodzenie, ograniczenie czasu pracy, równowagę między życiem zawodowym a prywatnym, fizyczne i psychiczne bezpieczeństwo i higienę pracy oraz dobrostan, a także równouprawnienie płci ze względu na nieproporcjonalny wpływ tego zjawiska na pracowników sprawujących opiekę, którymi są zazwyczaj kobiety; mając na uwadze, że podstawą transformacji cyfrowej powinno być poszanowanie praw człowieka oraz podstawowych praw i wartości Unii oraz powinna ona mieć pozytywny wpływ na pracowników i warunki pracy;

| D. | mając na uwadze, że długotrwałe korzystanie z narzędzi cyfrowych może powodować obniżenie koncentracji oraz przeciążenie kognitywne i emocjonalne; mając na uwadze, że monotonne, powtarzające się przez dłuższy okres czasu ruchy i statyczna postawa mogą prowadzić do napięcia mięśniowego oraz zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego; mając na uwadze, że Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem zaklasyfikowała promieniowanie radiowe jako potencjalnie rakotwórcze; mając na uwadze, że takie promieniowanie może stanowić szczególne zagrożenie dla kobiet w ciąży; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że długotrwałe korzystanie z narzędzi cyfrowych może powodować obniżenie koncentracji oraz przeciążenie kognitywne i emocjonalne; mając na uwadze, że monotonne, powtarzające się przez dłuższy okres czasu ruchy i statyczna postawa mogą prowadzić do napięcia mięśniowego oraz zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego; mając na uwadze, że Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem zaklasyfikowała promieniowanie radiowe jako potencjalnie rakotwórcze; mając na uwadze, że takie promieniowanie może stanowić szczególne zagrożenie dla kobiet w ciąży;

| E. | mając na uwadze, że nadmierne korzystanie z urządzeń technologicznych może nasilić takie zjawiska jak izolacja, uzależnienie od technologii, brak snu, wyczerpanie emocjonalne, niepokój i wypalenie zawodowe; mając na uwadze, że według WHO ponad 300 milionów osób na świecie cierpi na depresję oraz typowe zaburzenia psychiczne związane z pracą i że co roku u 38,2 % ludności Unii stwierdza się zaburzenia psychiczne; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że nadmierne korzystanie z urządzeń technologicznych może nasilić takie zjawiska jak izolacja, uzależnienie od technologii, brak snu, wyczerpanie emocjonalne, niepokój i wypalenie zawodowe; mając na uwadze, że według WHO ponad 300 milionów osób na świecie cierpi na depresję oraz typowe zaburzenia psychiczne związane z pracą i że co roku u 38,2 % ludności Unii stwierdza się zaburzenia psychiczne;

| F. | mając na uwadze, że środki podjęte w wyniku kryzysu związanego z COVID-19 zmieniły nasz sposób pracy i pokazały znaczenie rozwiązań cyfrowych, w tym stosowania systemu pracy zdalnej przez przedsiębiorstwa, osoby prowadzące działalność na własny rachunek i organy administracji publicznej w całej Unii; mając na uwadze, że według Eurofoundu ponad jedna trzecia pracowników Unii rozpoczęła w czasie lockdownu pracę z domu w porównaniu z 5 % osób, które zazwyczaj pracowały w ten sposób, oraz że odnotowano znaczny wzrost wykorzystania narzędzi cyfrowych do celów zawodowych; mając na uwadze, że według Eurofoundu 27 % osób pracujących z domu potwierdziło pracę w czasie wolnym, aby podołać obciążeniu pracą (12); mając na uwadze, że w czasie kryzysu związanego z COVID-19 wzrosła liczba osób pracujących zdalnie i z domu oraz że prawdopodobnie utrzyma się ona na wyższym poziomie niż przed tym kryzysem, a nawet jeszcze bardziej wzrośnie; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że środki podjęte w wyniku kryzysu związanego z COVID-19 zmieniły nasz sposób pracy i pokazały znaczenie rozwiązań cyfrowych, w tym stosowania systemu pracy zdalnej przez przedsiębiorstwa, osoby prowadzące działalność na własny rachunek i organy administracji publicznej w całej Unii; mając na uwadze, że według Eurofoundu ponad jedna trzecia pracowników Unii rozpoczęła w czasie lockdownu pracę z domu w porównaniu z 5 % osób, które zazwyczaj pracowały w ten sposób, oraz że odnotowano znaczny wzrost wykorzystania narzędzi cyfrowych do celów zawodowych; mając na uwadze, że według Eurofoundu 27 % osób pracujących z domu potwierdziło pracę w czasie wolnym, aby podołać obciążeniu pracą (12); mając na uwadze, że w czasie kryzysu związanego z COVID-19 wzrosła liczba osób pracujących zdalnie i z domu oraz że prawdopodobnie utrzyma się ona na wyższym poziomie niż przed tym kryzysem, a nawet jeszcze bardziej wzrośnie;

| G. | mając na uwadze, że kobiety są szczególnie narażone na skutki gospodarcze i społeczne kryzysu związanego z COVID-19 i bardziej je odczuwają, ponieważ nadal pełnią tradycyjną rolę osób prowadzących gospodarstwa domowe i opiekunek rodziny; mając na uwadze, że rozwój telepracy w czasie kryzysu związanego z COVID-19 może też stanowić większe zagrożenie dla młodych ludzi i osób pełniących obowiązki opiekuńcze, takich jak rodzice samotnie wychowujący dzieci, rodziny z dziećmi i rodziny z niesamodzielnymi krewnymi wymagającymi opieki; mając na uwadze, że praca i życie prywatne w okresie telepracy, ograniczenia kontaktów personalnych i lockdownu wymagają odpowiedniego wyważenia; mając na uwadze, że w kontekście prawa do bycia offline należy uwzględnić problematykę płci; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że kobiety są szczególnie narażone na skutki gospodarcze i społeczne kryzysu związanego z COVID-19 i bardziej je odczuwają, ponieważ nadal pełnią tradycyjną rolę osób prowadzących gospodarstwa domowe i opiekunek rodziny; mając na uwadze, że rozwój telepracy w czasie kryzysu związanego z COVID-19 może też stanowić większe zagrożenie dla młodych ludzi i osób pełniących obowiązki opiekuńcze, takich jak rodzice samotnie wychowujący dzieci, rodziny z dziećmi i rodziny z niesamodzielnymi krewnymi wymagającymi opieki; mając na uwadze, że praca i życie prywatne w okresie telepracy, ograniczenia kontaktów personalnych i lockdownu wymagają odpowiedniego wyważenia; mając na uwadze, że w kontekście prawa do bycia offline należy uwzględnić problematykę płci;

| H. | mając na uwadze, że prawo do bycia offline jest prawem podstawowym nierozerwalnie związanym z nowymi wzorcami pracy w nowej erze cyfrowej; mając na uwadze, że prawo to należy postrzegać jako ważny instrument polityki społecznej na szczeblu unijnym, aby zapewnić ochronę praw wszystkich pracowników; mając na uwadze, że prawo do bycia offline ma szczególne znaczenie dla pracowników znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji oraz pełniących obowiązki opiekuńcze; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że prawo do bycia offline jest prawem podstawowym nierozerwalnie związanym z nowymi wzorcami pracy w nowej erze cyfrowej; mając na uwadze, że prawo to należy postrzegać jako ważny instrument polityki społecznej na szczeblu unijnym, aby zapewnić ochronę praw wszystkich pracowników; mając na uwadze, że prawo do bycia offline ma szczególne znaczenie dla pracowników znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji oraz pełniących obowiązki opiekuńcze;

| I. | mając na uwadze, że ze względu na postęp techniczny monitorowanie i nadzór w miejscu pracy osiągnęły nowy stopień złożoności; mając na uwadze, że tylko w kilku państwach członkowskich stosowanie inwazyjnych technologii cyfrowych w miejscu pracy jest w pewnym stopniu przedmiotem działań i uregulowań; mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC) „każdy ma prawo do ochrony danych osobowych, które go dotyczą”; mając na uwadze, że wykorzystano tę zasadę w poszczególnych jurysdykcjach krajowych w celu ochrony prywatności pracowników w kontekście zatrudnienia; mając na uwadze, że art. 8 EKPC oraz wdrożenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO) (13) powinny zagwarantować, że pracownicy będą otrzymywać odpowiednie informacje na temat zakresu i charakteru monitorowania i nadzoru oraz że pracodawcy będą zobowiązani do uzasadniania środków i minimalizowania ich wpływu dzięki stosowaniu jak najmniej inwazyjnych metod; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że ze względu na postęp techniczny monitorowanie i nadzór w miejscu pracy osiągnęły nowy stopień złożoności; mając na uwadze, że tylko w kilku państwach członkowskich stosowanie inwazyjnych technologii cyfrowych w miejscu pracy jest w pewnym stopniu przedmiotem działań i uregulowań; mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC) „każdy ma prawo do ochrony danych osobowych, które go dotyczą”; mając na uwadze, że wykorzystano tę zasadę w poszczególnych jurysdykcjach krajowych w celu ochrony prywatności pracowników w kontekście zatrudnienia; mając na uwadze, że art. 8 EKPC oraz wdrożenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO) (13) powinny zagwarantować, że pracownicy będą otrzymywać odpowiednie informacje na temat zakresu i charakteru monitorowania i nadzoru oraz że pracodawcy będą zobowiązani do uzasadniania środków i minimalizowania ich wpływu dzięki stosowaniu jak najmniej inwazyjnych metod;

| J. | mając na uwadze, że według badania Eurofoundu 27 % osób pracujących z domu przyznało, iż pracowało w wolnym czasie, aby podołać obciążeniu pracą; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że według badania Eurofoundu 27 % osób pracujących z domu przyznało, iż pracowało w wolnym czasie, aby podołać obciążeniu pracą;

| 1. | podkreśla, że narzędzia cyfrowe, w tym ICT, wykorzystywane do celów zawodowych zwiększyły elastyczność w odniesieniu do czasu, miejsca oraz sposobu wykonywania pracy i kontaktowania się z pracownikami poza godzinami pracy; mając na uwadze, że odpowiednie wykorzystanie narzędzi cyfrowych może być dla pracodawców i pracowników atutem umożliwiającym większą swobodę, niezależność i elastyczność z myślą o lepszej organizacji czasu pracy i zadań, skróceniu czasu przeznaczonego na dojazd do pracy oraz ułatwieniu wypełniania zobowiązań osobistych i rodzinnych i tym samym przyczynić się do zapewnienia lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym; zauważa, że potrzeby pracowników znacznie się różnią, i w związku z tym podkreśla znaczenie opracowania jasnych ram wspierających zarówno elastyczność osobistą, jak i ochronę praw pracowników; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że stała łączność w połączeniu z dużym zapotrzebowaniem na pracę i rosnącymi oczekiwaniami, że pracownicy będą osiągalni w każdej chwili, może mieć negatywny wpływ na podstawowe prawa pracowników, na równowagę między życiem prywatnym i zawodowym, a także na ich zdrowie oraz samopoczucie fizyczne i psychiczne; |
| --- | --- |

2.

| 3. | uznaje, że skuteczne rejestrowanie czasu pracy może przyczynić się do przestrzegania umownego czasu pracy; podkreśla, że choć ważne jest rejestrowanie czasu pracy w celu dopilnowania, by nie przekraczano umownych godzin i ustawowych limitów, należy też zwrócić uwagę na skuteczność, zważywszy, że przepisy w tej dziedzinie istnieją jedynie w kilku państwach członkowskich; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zauważa, że istnieje coraz więcej dowodów potwierdzających, iż wyznaczenie ściśle określonych godzin pracy, równowaga między życiem zawodowym a prywatnym, pewna elastyczność w organizacji czasu pracy, a także aktywne środki mające na celu poprawę samopoczucia w pracy mają pozytywny wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne pracowników, poprawę bezpieczeństwa w miejscu pracy i zwiększenie wydajności pracy ze względu na mniejsze zmęczenie i stres, wyższy poziom zadowolenia i motywacji pracowników oraz niższe wskaźniki absencji (14); |
| --- | --- |

4.

| 5. | zauważa, że zarówno dla pracowników, jak i pracodawców niezwykle ważne jest właściwe i skuteczne wykorzystywanie narzędzi cyfrowych do celów zawodowych, a jednocześnie unikanie wszelkich naruszeń praw pracowników do sprawiedliwych warunków pracy, w tym sprawiedliwego wynagrodzenia, ograniczenia czasu pracy i równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, a także bezpieczeństwa i higieny pracy; |
| --- | --- |

5.

| 6. | uważa, że przerywanie czasu wolnego od pracy pracowników i wydłużanie godzin pracy mogą zwiększyć ryzyko niepłatnych nadgodzin, zmęczenia pracą, problemów psychospołecznych, psychicznych i fizycznych, takich jak lęk, depresja, wypalenie zawodowe i technostres, oraz mogą mieć negatywny wpływ na ich zdrowie i bezpieczeństwo w miejscu pracy, równowagę między życiem zawodowym a prywatnym oraz odpoczynek od pracy; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zwraca uwagę na ustalenia Eurofoundu, które pokazują, że w porównaniu z osobami pracującymi w siedzibie pracodawcy osoby regularnie wykonujące pracę z domu są ponad dwukrotnie bardziej narażone na pracę przekraczającą przewidziane w prawie unijnym maksimum 48 godzin tygodniowo i odpoczynek krótszy niż 11 godzin pomiędzy dniami roboczymi; zauważa, że prawie 30 % takich telepracowników sygnalizuje pracę w czasie wolnym każdego dnia lub kilka razy w tygodniu w porównaniu z mniej niż 5 % pracowników „biurowych” oraz że telepracownicy pracują też częściej w nieregularnych godzinach; podkreśla, że w Unii rośnie liczba pracowników pracujących z domu, którzy informują o długich godzinach pracy lub niemożności korzystania z czasu wolnego od pracy; zauważa ponadto, że osoby regularnie wykonujące telepracę częściej zgłaszają stres związany z pracą i zaburzenia snu, stres i narażenie na światło ekranów cyfrowych, oraz zauważa, że inne skutki dla zdrowia telepracowników i „wysoce mobilnych” pracowników to bóle głowy, przemęczenie wzroku, zmęczenie, niepokój i zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego; uznaje, że regularna praca z domu może negatywnie wpływać na zdrowie fizyczne pracowników, ponieważ miejsca pracy tworzone ad hoc w domu, a także laptopy i inny sprzęt ICT mogą nie spełniać norm ergonomicznych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do usprawnienia badań i gromadzenia danych oraz do przeprowadzenia szczegółowej oceny tych problemów; podkreśla, że znaczenie rozwiązania tych kwestii rośnie w kontekście spodziewanego rozwoju telepracy w perspektywie długoterminowej; |
| --- | --- |

7.

| 8. | zauważa, że telepraca odegrała zasadniczą rolę w ochronie niektórych miejsc pracy i przedsiębiorstw w czasie kryzysu związanego z COVID-19, przypomina jednak, że z uwagi na połączenie długiego czasu pracy z rosnącymi wymaganiami może ona również stwarzać większe zagrożenia dla pracowników i mieć negatywny wpływ na jakość ich czasu pracy oraz równowagę między życiem zawodowym a prywatnym, a także na zdrowie fizyczne i psychiczne; podkreśla, że szczególne trudności pojawiają się, gdy praca nie jest związana z konkretnym miejscem, istnieje z nią stała łączność oraz przenika ona do życia rodzinnego i prywatnego; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że prawo pracowników do bycia offline ma zasadnicze znaczenie dla ochrony ich zdrowia i samopoczucia fizycznego i psychicznego oraz ochrony przed zagrożeniami psychologicznymi; ponownie podkreśla znaczenie i przydatność przeprowadzania ocen zagrożeń psychospołecznych na szczeblu przedsiębiorstw prywatnych i publicznych oraz wagę promowania zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym w miejscu pracy, a także tworzenia lepszych warunków zarówno dla pracowników, jak i pracodawców; uznaje, że stworzone przez partnerów społecznych komisje ds. zdrowia i bezpieczeństwa mogą odegrać pozytywną rolę w zapewnianiu częstszych i dokładniejszych ocen ryzyka; |
| --- | --- |

9.

| 10. | przypomina, że zgodnie z obowiązującymi przepisami i orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pracownicy nie muszą być stale i nieprzerwanie dostępni dla pracodawcy, oraz że istnieje różnica między czasem pracy, gdy pracownik musi być do dyspozycji pracodawcy, a czasem wolnym od pracy, gdy pracownik nie jest do tego zobowiązany, oraz że czas dyżuru jest czasem pracy; przyznaje jednak, że prawo do bycia offline nie jest wyraźnie uregulowane w prawie Unii; przypomina, że sytuacja w państwach członkowskich bardzo się różni oraz że szereg państw członkowskich podjęło wraz z partnerami społecznymi kroki w celu uregulowania w przepisach lub układach zbiorowych kwestii wykorzystania narzędzi cyfrowych do celów zawodowych, aby zapewnić pracownikom i ich rodzinom ochronę i zabezpieczenia; wzywa Komisję i państwa członkowskie oraz zachęca partnerów społecznych do wymiany najlepszych praktyk oraz zapewnienia skoordynowanego wspólnego podejścia do istniejących warunków pracy bez uszczerbku dla praw socjalnych i mobilności w Unii; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa Komisję, by dokonała oceny ryzyka związanego z brakiem ochrony do bycia offline i zajęła się tym problemem; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa państwa członkowskie i pracodawców do zapewnienia pracownikom informacji na temat prawa do bycia offline i możliwości korzystania z niego; |
| --- | --- |

12.

| 13. | przypomina o szczególnych potrzebach i różnicach między różnymi sektorami w odniesieniu do prawa do bycia offline; wzywa Komisję, by na podstawie dogłębnej i właściwej oceny oraz konsultacji z państwami członkowskimi i partnerami społecznymi przedłożyła wniosek dotyczący unijnej dyrektywy w sprawie minimalnych norm i warunków w celu zagwarantowania, że pracownicy będą w stanie skutecznie korzystać z przysługującego im prawa do bycia offline, oraz w celu uregulowania korzystania z istniejących i nowych narzędzi cyfrowych do celów zawodowych, przy jednoczesnym uwzględnieniu umowy ramowej europejskich partnerów społecznych w sprawie cyfryzacji, obejmującej warunki bycia online i offline; przypomina, że umowa ramowa przewiduje podjęcie przez partnerów społecznych środków wykonawczych w ciągu najbliższych trzech lat oraz że wniosek ustawodawczy przedstawiony przed końcem tego okresu wdrażania zlekceważyłby rolę partnerów społecznych zapisaną w TFUE; nalega, aby wszelkie inicjatywy ustawodawcze respektowały autonomię partnerów społecznych na szczeblu krajowym, krajowe układy zbiorowe oraz tradycje i modele krajowego rynku pracy i aby nie naruszały prawa do negocjowania, zawierania i egzekwowania układów zbiorowych zgodnie z prawem krajowym i praktyką krajową; |
| --- | --- |

13.

| 14. | apeluje do Komisji o przedstawienie ram prawnych w celu ustanowienia minimalnych wymogów dotyczących pracy zdalnej w całej Unii, a zarazem o dopilnowanie, by telepraca nie wpływała na warunki zatrudnienia telepracowników; podkreśla, że w takich ramach należy doprecyzować warunki pracy, w tym dostarczanie sprzętu, korzystanie z niego i odpowiedzialność za niego, włącznie z istniejącymi i nowymi narzędziami cyfrowymi, oraz dopilnować, by taka praca była wykonywana na zasadzie dobrowolności oraz by prawa, obciążenie pracą i standardy pracy telepracowników odpowiadały tym, z których korzystają porównywalni pracownicy biurowi; |
| --- | --- |

14.

| 15. | jest zdania, że w nowej dyrektywie należy uszczegółowić i uzupełnić wymogi określone w dyrektywie 2003/88/WE dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy, w szczególności w sprawie prawa do corocznego płatnego urlopu, w dyrektywie (UE) 2019/1152 w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy, w dyrektywie (UE) 2019/1158 w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów, a także w dyrektywie Rady 89/391/EWG w sprawie bezpieczeństwa i zdrowia pracowników oraz w pełni ich przestrzegać, ze szczególnym uwzględnieniem określonych w tych aktach wymogów dotyczących maksymalnego wymiaru czasu pracy i minimalnych okresów odpoczynku, elastycznej organizacji pracy oraz wszelkich obowiązków informacyjnych; uważa, że nowa dyrektywa nie powinna mieć negatywnego wpływu na pracowników; uważa, że w nowej dyrektywie należy przewidzieć rozwiązania dotyczące istniejących modeli, roli partnerów społecznych, obowiązków pracodawców i potrzeb pracowników w zakresie organizacji czasu pracy, gdy korzystają z narzędzi cyfrowych; podkreśla zasadnicze znaczenie prawidłowej transpozycji, wdrażania i stosowania przepisów unijnych oraz przypomina, że unijny dorobek prawny w dziedzinie zatrudnienia i polityki społecznej ma pełne zastosowanie do transformacji cyfrowej; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by zapewniły właściwe egzekwowanie przepisów przez krajowe organy inspekcji pracy; |
| --- | --- |

15.

| 16. | podkreśla, że prawo do bycia offline umożliwia pracownikom powstrzymanie się od angażowania się w zadania związane z pracą oraz uczestniczenia w działaniach i komunikacji elektronicznej, takiej jak rozmowy telefoniczne, wiadomości e-mail i inne wiadomości, poza czasem pracy, w tym podczas okresów odpoczynku, dni ustawowo wolnych od pracy, corocznych urlopów, urlopów macierzyńskich, ojcowskich i wychowawczych oraz innych rodzajów urlopów, bez ponoszenia negatywnych konsekwencji; podkreśla, że należy przestrzegać pewnej autonomii, elastyczności i niezależnego zarządzania czasem, zgodnie z którymi pracownicy muszą mieć możliwość planowania czasu pracy w ramach osobistych obowiązków, ze szczególnym uwzględnieniem opieki nad dziećmi lub chorymi członkami rodziny; podkreśla, że większa łączność z miejscem pracy nie powinna skutkować jakąkolwiek formą dyskryminacji ani negatywnymi konsekwencjami w odniesieniu do rekrutacji bądź rozwoju kariery; |
| --- | --- |

16.

| 17. | uważa, że postęp w zakresie nowych możliwości technologicznych, takich jak sztuczna inteligencja, odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu miejsca pracy przyszłości i docenianiu wydajności pracy oraz nie powinien prowadzić do dehumanizacji korzystania z narzędzi cyfrowych ani budzić obaw co do prywatności oraz nieproporcjonalnego i nielegalnego gromadzenia danych osobowych, nadzoru nad pracownikami i ich monitorowania; podkreśla, że nie należy postrzegać nowych form miejsc pracy i narzędzi nadzoru nad wydajnością pracy, umożliwiających przedsiębiorstwom dokładne śledzenie działań pracowników, jako okazji do systematycznego nadzorowania pracowników; wzywa partnerów społecznych oraz organy nadzorcze ds. ochrony danych do dopilnowania, aby wszelkie narzędzia monitorowania pracy były wykorzystywane tylko wtedy, gdy jest to konieczne i proporcjonalne, oraz do zapewnienia prawa pracowników do prywatności i samostanowienia w pracy; zwraca uwagę, że jeżeli pracownicy mają prawo korzystać z usług komunikacyjnych świadczonych przez pracodawcę w celach prywatnych, nie ma on prawa dostępu do metadanych i treści komunikacji oraz że należy szkolić pracowników w zakresie przetwarzania ich danych oraz informować o tych procesach; przypomina, że w stosunkach pracy zgoda pracownika na przetwarzanie danych osobowych zwykle nie może być uznawana za dobrowolną i dlatego nie jest ważna, ponieważ istnieje wyraźny brak równowagi sił między pracownikiem jako podmiotem danych a pracodawcą jako administratorem danych; |
| --- | --- |

17.

| 18. | ponownie podkreśla, że respektowanie czasu pracy i jego przewidywalność mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i ich rodzin w Unii; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla, że Komisja, państwa członkowskie, pracodawcy i pracownicy muszą aktywnie wspierać prawo do bycia offline i zachęcać do korzystania z niego oraz promować skuteczne, uzasadnione i zrównoważone podejście do narzędzi cyfrowych w pracy, a także środki uświadamiające, kampanie edukacyjne i szkoleniowe dotyczące czasu pracy i prawa do bycia offline; podkreśla znaczenie racjonalnego korzystania z narzędzi cyfrowych, aby prawo do bycia offline oraz wszelkie inne prawa mające na celu ochronę zdrowia psychicznego i fizycznego pracowników były skutecznie wdrażane i stały się aktywnym elementem kultury pracy w Unii; |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla, że pracodawcy nie powinni wymagać, aby pracownicy byli bezpośrednio lub pośrednio dyspozycyjni lub dostępni poza godzinami pracy, oraz że współpracownicy powinni powstrzymywać się od kontaktowania się ze sobą poza uzgodnionymi godzinami pracy w celach związanych z pracą; przypomina, że czas, w którym pracownik jest dostępny lub osiągalny dla pracodawcy, to czas pracy; podkreśla, że w kontekście zmieniającego się charakteru świata pracy istnieje większa potrzeba, by pracownicy byli w pełni informowani o warunkach pracy w celu wykonywania prawa do bycia offline, oraz że powinno to następować w stosownym terminie i w formie pisemnej lub cyfrowej, w sposób łatwo dostępny dla pracowników; zwraca uwagę, że pracodawcy muszą przekazywać pracownikom wystarczające informacje, w tym pisemne oświadczenie, określające ich prawo do bycia offline, a mianowicie co najmniej praktyczne ustalenia dotyczące wyłączania narzędzi cyfrowych do celów zawodowych, w tym wszelkich narzędzi monitorowania lub nadzoru związanych z pracą, sposobu rejestrowania czasu pracy, oceny bezpieczeństwa i higieny pracy dokonywanej przez pracodawcę oraz środków ochrony pracowników przed niekorzystnym traktowaniem i wdrażania prawa pracowników do dochodzenia roszczeń; ponownie podkreśla znaczenie równego traktowania pracowników transgranicznych oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, aby pracownicy byli odpowiednio informowani o przysługującym im prawie do bycia offline, również w kontekście transgranicznym; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla, że aby zapewnić skuteczne wdrożenie i egzekwowanie prawa do bycia offline zgodnie z praktykami krajowymi, ważną rolę do odegrania mają partnerzy społeczni, oraz podkreśla, że dlatego też należy uwzględnić pracę, którą już wykonali w tym zakresie; uważa, że państwa członkowskie muszą zapewnić pracownikom możliwość skutecznego korzystania z prawa do bycia offline, w tym w drodze układu zbiorowego; wzywa państwa członkowskie do ustanowienia precyzyjnych i dostatecznych mechanizmów służących zagwarantowaniu minimalnego standardu ochrony zgodnego z prawem Unii oraz egzekwowania prawa wszystkich pracowników do bycia offline; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wzywa państwa członkowskie do zadbania o to, by pracownicy, którzy powołują się na prawo do bycia offline, byli chronieni przed wiktymizacją i innymi negatywnymi konsekwencjami oraz by istniały mechanizmy rozpatrywania skarg lub naruszeń prawa do bycia offline; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla, że wszelkiego rodzaju kształcenie i szkolenie zawodowe na odległość musi być zaliczane jako praca i nie może odbywać się poza godzinami pracy ani w dni wolne od pracy bez odpowiedniej rekompensaty; |
| --- | --- |

23.

| 24. | podkreśla znaczenie wspierania indywidualnego szkolenia mającego na celu rozwijanie umiejętności informatycznych z myślą o wszystkich pracownikach, a zwłaszcza o osobach z niepełnosprawnościami i starszych wiekiem, aby zapewnić prawidłowe i skuteczne wykonywanie przez nich zadań; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa Komisję, by włączyła prawo do bycia offline do jej nowej strategii w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz by stworzyła nowe celowe środki i działania psychospołeczne w ramach bezpieczeństwa i higieny pracy; |
| --- | --- |

25.

| 26. | zwraca się do Komisji o przedłożenie na podstawie art. 153 ust. 2 lit. b) w związku z art. 153 ust. 1 lit. a), b) oraz c) TFUE wniosku dotyczącego aktu prawnego w sprawie prawa do bycia offline zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w załączniku do niniejszego sprawozdania; |
| --- | --- |

26.

| 27. | uważa, że proponowany wniosek nie pociąga za sobą skutków finansowych; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji oraz załączonych do niej szczegółowych zaleceń Komisji i Radzie oraz parlamentom i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

28.

---

(1)  Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1.

(2)  Dz.U. L 206 z 29.7.1991, s. 19.

(3)  Dz.U. L 299 z 18.11.2003, s. 9.

(4)  Dz.U. L 186 z 11.7.2019, s. 105.

(5)  Dz.U. L 188 z 12.7.2019, s. 79.

(6)  PE 642.847, lipiec 2020 r.; https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/BRIE/2020/642847/EPRS_BRI(2020)642847_EN.pdf

(7)  Zob. m.in. wyroki Trybunału Sprawiedliwości z dnia 5 października 2004 r., Pfeiffer i in., C-397/01–C-403/01, ECLI:EU:C:2004:584, pkt 93; z dnia 7 września 2006 r., Komisja/Zjednoczone Królestwo, C-484/04, ECLI:EU:C:2006:526, pkt 36; z dnia 17 listopada 2016 r., Betriebsrat der Ruhrlandklinik, C-216/15, ECLI:EU:C:2016:883, pkt 27. z dnia 21 lutego 2018 r., Matzak, C-518/15, ECLI:EU:C:2018:82, pkt 66 oraz z dnia 14 maja 2019 r., Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO), C-55/18, ECLI:EU:C:2019:402, pkt 60.

(8)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 lutego 2018 r., Matzak, ECLI:EU:C:2018:82, C-518/15, pkt 66.

(9)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2019 r., Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO), C-55/18, ECLI:EU:C:2019:402, pkt 60.

(10)  Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0033.

(11)  Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1.

(12)  https://www.eurofound.europa.eu/publications/blog/covid-19-unleashed-the-potential-for-telework-how-are-workers-coping

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(14)  Jon Messenger, MOP, cytowany w ocenie europejskiej wartości dodanej przeprowadzonej przez Dział ds. Europejskiej Wartości Dodanej Biura Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS) zatytułowanej „The right to disconnect” [Prawo do bycia offline] (PE 642.847, lipiec 2020 r.): https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/BRIE/2020/642847/EPRS_BRI(2020)642847_EN.pdf

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI:

ZALECENIA DOTYCZĄCE TREŚCI PROPONOWANEGO WNIOSKU

TEKST PROPONOWANEGO WNIOSKU USTAWODAWCZEGO

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie prawa do bycia offline

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 153 ust. 2 lit. b), w związku z art. 153 ust. 1 lit. a), b) i i),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 153 ust. 1 lit. a), b) i i) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że Unia wspiera i uzupełnia działania państw członkowskich w dziedzinach polepszania środowiska pracy w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, warunków pracy oraz równości mężczyzn i kobiet w odniesieniu do ich szans na rynku pracy i traktowania w pracy. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 153 ust. 1 lit. a), b) i i) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że Unia wspiera i uzupełnia działania państw członkowskich w dziedzinach polepszania środowiska pracy w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, warunków pracy oraz równości mężczyzn i kobiet w odniesieniu do ich szans na rynku pracy i traktowania w pracy.

| (2) | Artykuł 31 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (Karty) stanowi, że każdy pracownik ma prawo do warunków pracy szanujących jego zdrowie, bezpieczeństwo i godność oraz ma prawo do ograniczenia maksymalnego wymiaru czasu pracy, do okresów dziennego i tygodniowego odpoczynku oraz do corocznego płatnego urlopu. W art. 30 Karty przewidziano prawo do ochrony w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy, a w art. 20 i 21 Karty przewidziano równość wobec prawa i zakaz dyskryminacji. Artykuł 23 Karty wymaga zapewnienia równości kobiet i mężczyzn we wszystkich dziedzinach, w tym w zakresie zatrudnienia, pracy i wynagrodzenia. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 31 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (Karty) stanowi, że każdy pracownik ma prawo do warunków pracy szanujących jego zdrowie, bezpieczeństwo i godność oraz ma prawo do ograniczenia maksymalnego wymiaru czasu pracy, do okresów dziennego i tygodniowego odpoczynku oraz do corocznego płatnego urlopu. W art. 30 Karty przewidziano prawo do ochrony w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy, a w art. 20 i 21 Karty przewidziano równość wobec prawa i zakaz dyskryminacji. Artykuł 23 Karty wymaga zapewnienia równości kobiet i mężczyzn we wszystkich dziedzinach, w tym w zakresie zatrudnienia, pracy i wynagrodzenia.

| (3) | Europejski filar praw socjalnych przewiduje, że niezależnie od rodzaju i czasu trwania stosunku pracy pracownicy mają prawo do sprawiedliwego i równego traktowania w odniesieniu do warunków pracy, że należy zapewnić pracodawcom niezbędną elastyczność, tak by mogli sprawnie dostosowywać się do zmian zachodzących w kontekście gospodarczym, że należy wspierać innowacyjne formy zatrudnienia, które gwarantują wysoką jakość warunków pracy, oraz że należy zapobiegać powstawaniu stosunków pracy prowadzących do niepewnych warunków pracy, w tym poprzez wprowadzenie zakazu nadużywania nietypowych umów o pracę (zasada nr 5). Europejski filar praw socjalnych przewiduje również, że pracownicy mają prawo otrzymać w momencie nawiązania stosunku pracy pisemną informację o ich prawach i obowiązkach wynikających ze stosunku pracy (zasada nr 7), że należy prowadzić konsultacje z partnerami społecznymi w sprawie opracowywania i wdrażania polityki gospodarczej i społecznej oraz polityki zatrudnienia zgodnie z praktykami krajowymi (zasada nr 8), że rodzice i osoby pełniące obowiązki opiekunów mają prawo do odpowiednich urlopów i elastycznej organizacji pracy (zasada nr 9), a pracownicy mają prawo do zdrowego, bezpiecznego i dobrze dostosowanego środowiska pracy i ochrony danych, jak również mają prawo do środowiska pracy dostosowanego do ich potrzeb zawodowych i pozwalającego im przedłużyć okres ich uczestnictwa w rynku pracy (zasada nr 10). |
| --- | --- |

(3)

Europejski filar praw socjalnych przewiduje, że niezależnie od rodzaju i czasu trwania stosunku pracy pracownicy mają prawo do sprawiedliwego i równego traktowania w odniesieniu do warunków pracy, że należy zapewnić pracodawcom niezbędną elastyczność, tak by mogli sprawnie dostosowywać się do zmian zachodzących w kontekście gospodarczym, że należy wspierać innowacyjne formy zatrudnienia, które gwarantują wysoką jakość warunków pracy, oraz że należy zapobiegać powstawaniu stosunków pracy prowadzących do niepewnych warunków pracy, w tym poprzez wprowadzenie zakazu nadużywania nietypowych umów o pracę (zasada nr 5). Europejski filar praw socjalnych przewiduje również, że pracownicy mają prawo otrzymać w momencie nawiązania stosunku pracy pisemną informację o ich prawach i obowiązkach wynikających ze stosunku pracy (zasada nr 7), że należy prowadzić konsultacje z partnerami społecznymi w sprawie opracowywania i wdrażania polityki gospodarczej i społecznej oraz polityki zatrudnienia zgodnie z praktykami krajowymi (zasada nr 8), że rodzice i osoby pełniące obowiązki opiekunów mają prawo do odpowiednich urlopów i elastycznej organizacji pracy (zasada nr 9), a pracownicy mają prawo do zdrowego, bezpiecznego i dobrze dostosowanego środowiska pracy i ochrony danych, jak również mają prawo do środowiska pracy dostosowanego do ich potrzeb zawodowych i pozwalającego im przedłużyć okres ich uczestnictwa w rynku pracy (zasada nr 10).

| (4) | Niniejsza dyrektywa uwzględnia konwencje i zalecenia Międzynarodowej Organizacji Pracy w odniesieniu do organizacji czasu pracy, w tym w szczególności Konwencję nr 1 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą ograniczenia czasu pracy do ośmiu godzin dziennie i czterdziestu ośmiu godzin tygodniowo w zakładach przemysłowych z 1919 r., Konwencję nr 30 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą uregulowania czasu pracy w handlu i w biurach z 1930 r., zalecenie dotyczące rokowań zbiorowych z 1981 r. (nr 163), Konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą równości szans i traktowania pracowników obu płci: pracowników mających obowiązki rodzinne z 1981 r. (nr 156) oraz towarzyszące jej zalecenie (nr 165), a także Deklarację na rzecz przyszłości pracy z okazji stulecia MOP z 2019 r. |
| --- | --- |

(4)

Niniejsza dyrektywa uwzględnia konwencje i zalecenia Międzynarodowej Organizacji Pracy w odniesieniu do organizacji czasu pracy, w tym w szczególności Konwencję nr 1 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą ograniczenia czasu pracy do ośmiu godzin dziennie i czterdziestu ośmiu godzin tygodniowo w zakładach przemysłowych z 1919 r., Konwencję nr 30 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą uregulowania czasu pracy w handlu i w biurach z 1930 r., zalecenie dotyczące rokowań zbiorowych z 1981 r. (nr 163), Konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą równości szans i traktowania pracowników obu płci: pracowników mających obowiązki rodzinne z 1981 r. (nr 156) oraz towarzyszące jej zalecenie (nr 165), a także Deklarację na rzecz przyszłości pracy z okazji stulecia MOP z 2019 r.

| (5) | Niniejsza dyrektywa uwzględnia również zmienioną Europejską kartę społeczną Rady Europy z dnia 3 maja 1996 r., w szczególności jej art. 2 (dotyczący prawa do sprawiedliwych warunków pracy, w tym do rozsądnych godzin pracy i okresów odpoczynku), art. 3 (dotyczący prawa do bezpiecznych i zdrowych warunków pracy), art. 6 (dotyczący prawa do rokowań zbiorowych) i art. 27 (dotyczący ochrony pracowników mających obowiązki rodzinne). |
| --- | --- |

(5)

Niniejsza dyrektywa uwzględnia również zmienioną Europejską kartę społeczną Rady Europy z dnia 3 maja 1996 r., w szczególności jej art. 2 (dotyczący prawa do sprawiedliwych warunków pracy, w tym do rozsądnych godzin pracy i okresów odpoczynku), art. 3 (dotyczący prawa do bezpiecznych i zdrowych warunków pracy), art. 6 (dotyczący prawa do rokowań zbiorowych) i art. 27 (dotyczący ochrony pracowników mających obowiązki rodzinne).

| (6) | Artykuł 24 Powszechnej deklaracji praw człowieka stanowi, że każdy człowiek ma prawo do odpoczynku i czasu wolnego, włączając w to rozsądne ograniczenie godzin pracy i okresowe płatne urlopy. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 24 Powszechnej deklaracji praw człowieka stanowi, że każdy człowiek ma prawo do odpoczynku i czasu wolnego, włączając w to rozsądne ograniczenie godzin pracy i okresowe płatne urlopy.

| (7) | Narzędzia cyfrowe pozwalają pracownikom pracować z dowolnego miejsca w dowolnym czasie i mogą, przy właściwym wykorzystaniu, przyczynić się do poprawy równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, gdyż umożliwiają pracownikom większą elastyczność w organizowaniu życia prywatnego. Korzystanie z narzędzi cyfrowych, w tym ICT, do celów zawodowych może jednak również mieć negatywne skutki, takie jak dłuższy czasu pracy wynikający z nakłaniania pracowników do pracy po godzinach, większa intensywność pracy, a także zatarcie granic między czasem pracy a czasem wolnym. Jeżeli z takich narzędzi cyfrowych nie korzysta się wyłącznie w czasie pracy, mogą one zakłócać życie prywatne pracowników. Narzędzia cyfrowe mogą szczególnie utrudniać znalezienie rozsądnej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym pracownikom, którzy sprawują opiekę nieodpłatnie. Kobiety spędzają więcej czasu niż mężczyźni na pełnieniu takich obowiązków opiekuńczych, pracują mniej godzin za wynagrodzeniem i mogą zupełnie porzucać aktywność zawodową. |
| --- | --- |

(7)

Narzędzia cyfrowe pozwalają pracownikom pracować z dowolnego miejsca w dowolnym czasie i mogą, przy właściwym wykorzystaniu, przyczynić się do poprawy równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, gdyż umożliwiają pracownikom większą elastyczność w organizowaniu życia prywatnego. Korzystanie z narzędzi cyfrowych, w tym ICT, do celów zawodowych może jednak również mieć negatywne skutki, takie jak dłuższy czasu pracy wynikający z nakłaniania pracowników do pracy po godzinach, większa intensywność pracy, a także zatarcie granic między czasem pracy a czasem wolnym. Jeżeli z takich narzędzi cyfrowych nie korzysta się wyłącznie w czasie pracy, mogą one zakłócać życie prywatne pracowników. Narzędzia cyfrowe mogą szczególnie utrudniać znalezienie rozsądnej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym pracownikom, którzy sprawują opiekę nieodpłatnie. Kobiety spędzają więcej czasu niż mężczyźni na pełnieniu takich obowiązków opiekuńczych, pracują mniej godzin za wynagrodzeniem i mogą zupełnie porzucać aktywność zawodową.

| (8) | Narzędzia cyfrowe wykorzystywane do pracy mogą być źródłem stałej presji i stresu, mieć szkodliwy wpływ na zdrowie i samopoczucie fizyczne i psychiczne pracowników oraz mogą prowadzić do chorób psychospołecznych lub innych chorób zawodowych, takich jak lęk, depresja, wypalenie zawodowe, technostres, zaburzenia snu i zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego. Wszystkie te skutki stanowią coraz większe obciążenie dla pracodawców i systemów ubezpieczeń społecznych oraz zwiększają ryzyko naruszania prawa pracowników do warunków pracy zapewniających poszanowanie ich zdrowia i bezpieczeństwa. Ze względu na wyzwania związane z lawinowo rosnącym stosowaniem narzędzi cyfrowych do celów zawodowych, nietypowych stosunków pracy i pracy zdalnej – w szczególności w kontekście częstszego uciekania się do telepracy w wyniku kryzysu związanego z COVID-19, co niesie dodatkowy stres związany z pracą i prowadzi do zatarcia granic między pracą a życiem prywatnym – zapewnienie pracownikom możliwości korzystania z prawa do bycia offline stało się jeszcze pilniejsze. |
| --- | --- |

(8)

Narzędzia cyfrowe wykorzystywane do pracy mogą być źródłem stałej presji i stresu, mieć szkodliwy wpływ na zdrowie i samopoczucie fizyczne i psychiczne pracowników oraz mogą prowadzić do chorób psychospołecznych lub innych chorób zawodowych, takich jak lęk, depresja, wypalenie zawodowe, technostres, zaburzenia snu i zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego. Wszystkie te skutki stanowią coraz większe obciążenie dla pracodawców i systemów ubezpieczeń społecznych oraz zwiększają ryzyko naruszania prawa pracowników do warunków pracy zapewniających poszanowanie ich zdrowia i bezpieczeństwa. Ze względu na wyzwania związane z lawinowo rosnącym stosowaniem narzędzi cyfrowych do celów zawodowych, nietypowych stosunków pracy i pracy zdalnej – w szczególności w kontekście częstszego uciekania się do telepracy w wyniku kryzysu związanego z COVID-19, co niesie dodatkowy stres związany z pracą i prowadzi do zatarcia granic między pracą a życiem prywatnym – zapewnienie pracownikom możliwości korzystania z prawa do bycia offline stało się jeszcze pilniejsze.

| (9) | Rosnące wykorzystanie technologii cyfrowych zmieniło tradycyjne modele pracy i stworzyło kulturę „stale obecnego online” i „zawsze dostępnego pracownika”. W tym kontekście ważne jest zapewnienie ochrony podstawowych praw pracowników, sprawiedliwych warunków pracy, w tym prawa do godziwego wynagrodzenia i przestrzegania czasu pracy, zdrowia i bezpieczeństwa oraz równości kobiet i mężczyzn. |
| --- | --- |

(9)

Rosnące wykorzystanie technologii cyfrowych zmieniło tradycyjne modele pracy i stworzyło kulturę „stale obecnego online” i „zawsze dostępnego pracownika”. W tym kontekście ważne jest zapewnienie ochrony podstawowych praw pracowników, sprawiedliwych warunków pracy, w tym prawa do godziwego wynagrodzenia i przestrzegania czasu pracy, zdrowia i bezpieczeństwa oraz równości kobiet i mężczyzn.

| (10) | Prawo do bycia offline to prawo pracowników do nieangażowania się poza czasem pracy w zadania związane z pracą i do nieuczestniczenia w komunikacji za pomocą narzędzi cyfrowych, takich jak rozmowy telefoniczne, e-maile lub inne wiadomości. Zgodnie z prawem do bycia offline pracownicy powinni móc wyłączać narzędzia służące do pracy i nie odpowiadać na polecenia ze strony pracodawców poza czasem pracy bez ryzyka negatywnych konsekwencji, takich jak zwolnienie lub inne działania odwetowe. Z drugiej strony pracodawcy nie powinni wymagać od pracowników wykonywania zadań zawodowych poza czasem pracy. Pracodawcy nie powinni promować kultury „zawsze dostępnego pracownika”, która implikuje, że pracownicy zrzekający się prawa do bycia offline, są wyraźnie faworyzowani w stosunku do tych, którzy tego nie robią. Pracownicy zgłaszający przypadki nieprzestrzegania prawa do bycia offline w miejscu pracy nie mogą być penalizowani. |
| --- | --- |

(10)

Prawo do bycia offline to prawo pracowników do nieangażowania się poza czasem pracy w zadania związane z pracą i do nieuczestniczenia w komunikacji za pomocą narzędzi cyfrowych, takich jak rozmowy telefoniczne, e-maile lub inne wiadomości. Zgodnie z prawem do bycia offline pracownicy powinni móc wyłączać narzędzia służące do pracy i nie odpowiadać na polecenia ze strony pracodawców poza czasem pracy bez ryzyka negatywnych konsekwencji, takich jak zwolnienie lub inne działania odwetowe. Z drugiej strony pracodawcy nie powinni wymagać od pracowników wykonywania zadań zawodowych poza czasem pracy. Pracodawcy nie powinni promować kultury „zawsze dostępnego pracownika”, która implikuje, że pracownicy zrzekający się prawa do bycia offline, są wyraźnie faworyzowani w stosunku do tych, którzy tego nie robią. Pracownicy zgłaszający przypadki nieprzestrzegania prawa do bycia offline w miejscu pracy nie mogą być penalizowani.

| (11) | Prawo do bycia offline powinno stosować się do wszystkich pracowników i branż, zarówno w odniesieniu do sektora publicznego, jak i prywatnego, oraz powinno być skutecznie egzekwowane. Celem prawa do bycia offline jest zapewnienie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników oraz sprawiedliwych warunków pracy, w tym równowagi między życiem zawodowym a prywatnym. |
| --- | --- |

(11)

Prawo do bycia offline powinno stosować się do wszystkich pracowników i branż, zarówno w odniesieniu do sektora publicznego, jak i prywatnego, oraz powinno być skutecznie egzekwowane. Celem prawa do bycia offline jest zapewnienie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników oraz sprawiedliwych warunków pracy, w tym równowagi między życiem zawodowym a prywatnym.

| (12) | Obecnie nie istnieje żadne prawo Unii regulujące konkretnie prawo do bycia offline, a przepisy w tej dziedzinie znacznie różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. Niemniej dyrektywy Rady 89/391/EWG (4) i 91/383/EWG (5) mają na celu zachęcanie do poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony, na czas określony lub zatrudnionych tymczasowo; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/88/WE (6) ustanawia minimalne wymagania w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia przy organizacji czasu pracy, w tym w odniesieniu do maksymalnego dopuszczalnego czasu pracy i obowiązkowych minimalnych okresów odpoczynku; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1152 (7) ma na celu poprawę warunków pracy poprzez wspieranie bardziej przejrzystego i przewidywalnego zatrudnienia; a dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 (8) ustanawia minimalne wymogi ułatwiające godzenie życia zawodowego i prywatnego pracownikom będącym rodzicami lub opiekunami. |
| --- | --- |

(12)

Obecnie nie istnieje żadne prawo Unii regulujące konkretnie prawo do bycia offline, a przepisy w tej dziedzinie znacznie różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. Niemniej dyrektywy Rady 89/391/EWG (4) i 91/383/EWG (5) mają na celu zachęcanie do poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony, na czas określony lub zatrudnionych tymczasowo; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/88/WE (6) ustanawia minimalne wymagania w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia przy organizacji czasu pracy, w tym w odniesieniu do maksymalnego dopuszczalnego czasu pracy i obowiązkowych minimalnych okresów odpoczynku; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1152 (7) ma na celu poprawę warunków pracy poprzez wspieranie bardziej przejrzystego i przewidywalnego zatrudnienia; a dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 (8) ustanawia minimalne wymogi ułatwiające godzenie życia zawodowego i prywatnego pracownikom będącym rodzicami lub opiekunami.

| (13) | Zgodnie z dyrektywą 2003/88/WE pracownicy w Unii mają prawo do minimalnych wymagań z zakresu higieny i bezpieczeństwa w odniesieniu do organizacji czasu pracy. W tym kontekście dyrektywa ta przewiduje dobowy odpoczynek, przerwy na odpoczynek, odpoczynek tygodniowy, maksymalny tygodniowy wymiar pracy i coroczny urlop wypoczynkowy oraz reguluje niektóre aspekty pracy w porze nocnej, pracy w systemie zmianowym i modele organizacji pracy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) czas dyżuru, podczas którego pracownik musi być fizycznie obecny w miejscu określonym przez pracodawcę, należy uznać „za stanowiący pełny czas pracy, pomimo że podczas tego dyżuru zainteresowany nie wykonuje pracy w sposób ciągły” (9), a czas gotowości do wykonywania pracy, kiedy to pracownik jest zobowiązany do pozostawania w miejscu zamieszkania, będąc do dyspozycji pracodawcy, należy uznać za czas pracy (10). Ponadto TSUE zinterpretował minimalne okresy odpoczynku jako „zasady unijnego prawa socjalnego o szczególnym znaczeniu, z których powinien móc korzystać każdy pracownik, gdyż jest to wymóg minimalny, niezbędny dla zapewnienia ochrony jego bezpieczeństwa i zdrowia” (11). W dyrektywie 2003/88/WE nie przewidziano jednak wyraźnie prawa pracownika do bycia offline, ani nie zawarto wymogu, by pracownik był dostępny poza godzinami pracy podczas okresów odpoczynku lub w innym czasie wolnym od pracy, ale przewidziano w niej prawo do nieprzerwanych dziennych, tygodniowych i rocznych okresów odpoczynku, w których nie można się kontaktować z pracownikiem. Ponadto nie ma wyraźnego przepisu unijnego, który egzekwowałby prawo do bycia niedostępnym przez cały czas poza (umownie) uzgodnionymi godzinami pracy. |
| --- | --- |

(13)

Zgodnie z dyrektywą 2003/88/WE pracownicy w Unii mają prawo do minimalnych wymagań z zakresu higieny i bezpieczeństwa w odniesieniu do organizacji czasu pracy. W tym kontekście dyrektywa ta przewiduje dobowy odpoczynek, przerwy na odpoczynek, odpoczynek tygodniowy, maksymalny tygodniowy wymiar pracy i coroczny urlop wypoczynkowy oraz reguluje niektóre aspekty pracy w porze nocnej, pracy w systemie zmianowym i modele organizacji pracy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) czas dyżuru, podczas którego pracownik musi być fizycznie obecny w miejscu określonym przez pracodawcę, należy uznać „za stanowiący pełny czas pracy, pomimo że podczas tego dyżuru zainteresowany nie wykonuje pracy w sposób ciągły” (9), a czas gotowości do wykonywania pracy, kiedy to pracownik jest zobowiązany do pozostawania w miejscu zamieszkania, będąc do dyspozycji pracodawcy, należy uznać za czas pracy (10). Ponadto TSUE zinterpretował minimalne okresy odpoczynku jako „zasady unijnego prawa socjalnego o szczególnym znaczeniu, z których powinien móc korzystać każdy pracownik, gdyż jest to wymóg minimalny, niezbędny dla zapewnienia ochrony jego bezpieczeństwa i zdrowia” (11). W dyrektywie 2003/88/WE nie przewidziano jednak wyraźnie prawa pracownika do bycia offline, ani nie zawarto wymogu, by pracownik był dostępny poza godzinami pracy podczas okresów odpoczynku lub w innym czasie wolnym od pracy, ale przewidziano w niej prawo do nieprzerwanych dziennych, tygodniowych i rocznych okresów odpoczynku, w których nie można się kontaktować z pracownikiem. Ponadto nie ma wyraźnego przepisu unijnego, który egzekwowałby prawo do bycia niedostępnym przez cały czas poza (umownie) uzgodnionymi godzinami pracy.

| (14) | TSUE potwierdził, że dyrektywy 89/391/EWG i 2003/88/WE wymagają od pracodawców ustanowienia systemu umożliwiającego pomiar czasu pracy każdego dnia przez każdego pracownika oraz że taki system powinien być „obiektywny, niezawodny i dostępny” (12). |
| --- | --- |

(14)

TSUE potwierdził, że dyrektywy 89/391/EWG i 2003/88/WE wymagają od pracodawców ustanowienia systemu umożliwiającego pomiar czasu pracy każdego dnia przez każdego pracownika oraz że taki system powinien być „obiektywny, niezawodny i dostępny” (12).

| (15) | W swoim orzecznictwie TSUE ustanowił kryteria określania statusu pracownika. Przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy należy uwzględniać wykładnię tych kryteriów dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości. Pod warunkiem spełnienia tych kryteriów wszyscy pracownicy sektora prywatnego i publicznego, w tym pracownicy na żądanie, pracownicy zatrudnieni w niepełnym wymiarze godzin, pracownicy wykonujący pracę okresowo, pracownicy w systemie bonów usługowych, osoby pracujące za pośrednictwem platform internetowych, stażyści i praktykanci, są objęci zakresem stosowania niniejszej dyrektywy. Nadużywanie – czy to na szczeblu krajowym, czy w sytuacjach transgranicznych – statusu osoby samozatrudnionej zdefiniowanego w prawie krajowym jest jedną z form pracy fałszywie rejestrowanej, często powiązaną z pracą nierejestrowaną. Fikcyjne samozatrudnienie ma miejsce w sytuacji, gdy dana osoba jest zgłoszona – w celu uniknięcia określonych obowiązków prawnych lub podatkowych – jako osoba samozatrudniona, mimo że wykonywana przez nią praca spełnia warunki noszące cechy stosunku pracy. Takie osoby powinny być objęte zakresem niniejszej dyrektywy. Przy stwierdzaniu istnienia stosunku pracy powinno się brać pod uwagę fakty świadczące o rzeczywistym wykonywaniu pracy, a nie sposób opisania przez strony łączącego ich stosunku. Do celów niniejszej dyrektywy termin „pracownik” odnosi się do każdego pracownika pozostającego w stosunku pracy, który spełnia kryteria określone przez TSUE. |
| --- | --- |

(15)

W swoim orzecznictwie TSUE ustanowił kryteria określania statusu pracownika. Przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy należy uwzględniać wykładnię tych kryteriów dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości. Pod warunkiem spełnienia tych kryteriów wszyscy pracownicy sektora prywatnego i publicznego, w tym pracownicy na żądanie, pracownicy zatrudnieni w niepełnym wymiarze godzin, pracownicy wykonujący pracę okresowo, pracownicy w systemie bonów usługowych, osoby pracujące za pośrednictwem platform internetowych, stażyści i praktykanci, są objęci zakresem stosowania niniejszej dyrektywy. Nadużywanie – czy to na szczeblu krajowym, czy w sytuacjach transgranicznych – statusu osoby samozatrudnionej zdefiniowanego w prawie krajowym jest jedną z form pracy fałszywie rejestrowanej, często powiązaną z pracą nierejestrowaną. Fikcyjne samozatrudnienie ma miejsce w sytuacji, gdy dana osoba jest zgłoszona – w celu uniknięcia określonych obowiązków prawnych lub podatkowych – jako osoba samozatrudniona, mimo że wykonywana przez nią praca spełnia warunki noszące cechy stosunku pracy. Takie osoby powinny być objęte zakresem niniejszej dyrektywy. Przy stwierdzaniu istnienia stosunku pracy powinno się brać pod uwagę fakty świadczące o rzeczywistym wykonywaniu pracy, a nie sposób opisania przez strony łączącego ich stosunku. Do celów niniejszej dyrektywy termin „pracownik” odnosi się do każdego pracownika pozostającego w stosunku pracy, który spełnia kryteria określone przez TSUE.

| (16) | W ostatnich dziesięcioleciach spadła liczba standardowych umów o pracę i zwiększyła się liczba niestandardowych lub elastycznych form zatrudnienia, co w dużej mierze wynika z cyfryzacji działalności gospodarczej. Istnieje prawo Unii dotyczące niektórych rodzajów niestandardowych form zatrudnienia. Dyrektywą Rady 97/81/WE (13) wprowadzono w życie Porozumienie ramowe między europejskimi partnerami społecznymi dotyczące pracy w niepełnym wymiarze godzin i ma ona na celu zniesienie dyskryminacji względem pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, poprawę jakości pracy w niepełnym wymiarze, ułatwienie dobrowolnego stosowania zatrudnienia w niepełnym wymiarze oraz przyczynienie się do elastycznej organizacji czasu pracy w sposób uwzględniający potrzeby pracodawców i pracowników. Dyrektywą Rady 1999/70/WE (14) wprowadzono w życie Porozumienie ramowe między europejskimi partnerami społecznymi w sprawie umów o pracę na czas określony i ma ona na celu poprawę jakości pracy na czas określony dzięki wprowadzeniu zasady niedyskryminacji i uniemożliwieniu nadużyć wynikających z zawierania kolejnych umów lub stosunków pracy na czas określony. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE (15), przyjęta w związku z nieprzyjęciem przez europejskich partnerów społecznych porozumienia ramowego, ma na celu zapewnienie ochrony pracowników tymczasowych i poprawę jakości pracy tymczasowej poprzez zapewnienie równego traktowania i uznanie agencji pracy tymczasowej za pracodawców, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby ustanowienia odpowiednich ram dla korzystania z pracy tymczasowej, aby skutecznie przyczynić się do tworzenia miejsc pracy i rozwoju elastycznych form pracy. |
| --- | --- |

(16)

W ostatnich dziesięcioleciach spadła liczba standardowych umów o pracę i zwiększyła się liczba niestandardowych lub elastycznych form zatrudnienia, co w dużej mierze wynika z cyfryzacji działalności gospodarczej. Istnieje prawo Unii dotyczące niektórych rodzajów niestandardowych form zatrudnienia. Dyrektywą Rady 97/81/WE (13) wprowadzono w życie Porozumienie ramowe między europejskimi partnerami społecznymi dotyczące pracy w niepełnym wymiarze godzin i ma ona na celu zniesienie dyskryminacji względem pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, poprawę jakości pracy w niepełnym wymiarze, ułatwienie dobrowolnego stosowania zatrudnienia w niepełnym wymiarze oraz przyczynienie się do elastycznej organizacji czasu pracy w sposób uwzględniający potrzeby pracodawców i pracowników. Dyrektywą Rady 1999/70/WE (14) wprowadzono w życie Porozumienie ramowe między europejskimi partnerami społecznymi w sprawie umów o pracę na czas określony i ma ona na celu poprawę jakości pracy na czas określony dzięki wprowadzeniu zasady niedyskryminacji i uniemożliwieniu nadużyć wynikających z zawierania kolejnych umów lub stosunków pracy na czas określony. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE (15), przyjęta w związku z nieprzyjęciem przez europejskich partnerów społecznych porozumienia ramowego, ma na celu zapewnienie ochrony pracowników tymczasowych i poprawę jakości pracy tymczasowej poprzez zapewnienie równego traktowania i uznanie agencji pracy tymczasowej za pracodawców, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby ustanowienia odpowiednich ram dla korzystania z pracy tymczasowej, aby skutecznie przyczynić się do tworzenia miejsc pracy i rozwoju elastycznych form pracy.

| (17) | Europejscy partnerzy społeczni przyjęli porozumienia ramowe w sprawie telepracy w lipcu 2002 r. i w sprawie cyfryzacji w czerwcu 2020 r. Porozumienie ramowe dotyczące cyfryzacji przewiduje możliwość uzgodnienia między partnerami społecznymi środków w odniesieniu do bycia online i offline przez pracowników. W świetle rozwoju sytuacji od czasu przyjęcia w 2002 r. porozumienia ramowego w sprawie telepracy stało się oczywiste, że trzeba dokonać oceny niektórych elementów tego porozumienia i stworzyć odnośne ramy prawne na poziomie Unii. |
| --- | --- |

(17)

Europejscy partnerzy społeczni przyjęli porozumienia ramowe w sprawie telepracy w lipcu 2002 r. i w sprawie cyfryzacji w czerwcu 2020 r. Porozumienie ramowe dotyczące cyfryzacji przewiduje możliwość uzgodnienia między partnerami społecznymi środków w odniesieniu do bycia online i offline przez pracowników. W świetle rozwoju sytuacji od czasu przyjęcia w 2002 r. porozumienia ramowego w sprawie telepracy stało się oczywiste, że trzeba dokonać oceny niektórych elementów tego porozumienia i stworzyć odnośne ramy prawne na poziomie Unii.

| (18) | W art. 3 ust. 1 lit. a) i w art. 3 ust. 2 dyrektywy 2008/104/WE przewidziano, że pojęcie „pracownika” zostanie zdefiniowane w prawie krajowym. TSUE postanowił jednak, że w celu stwierdzenia, czy dana osoba ma status pracownika, należy stosować kryteria ustanowione w utrwalonym orzecznictwie. W szczególności, czy decydujący jest fakt, że „dana osoba świadczy przez pewien okres na rzecz innej osoby i pod jej kierownictwem usługi, w zamian za które otrzymuje wynagrodzenie” i czy „kwalifikacja prawna i forma tego stosunku, podobnie jak charakter więzi prawnej, która łączy te dwie osoby, [nie] są w tym względzie decydujące” (16). |
| --- | --- |

(18)

W art. 3 ust. 1 lit. a) i w art. 3 ust. 2 dyrektywy 2008/104/WE przewidziano, że pojęcie „pracownika” zostanie zdefiniowane w prawie krajowym. TSUE postanowił jednak, że w celu stwierdzenia, czy dana osoba ma status pracownika, należy stosować kryteria ustanowione w utrwalonym orzecznictwie. W szczególności, czy decydujący jest fakt, że „dana osoba świadczy przez pewien okres na rzecz innej osoby i pod jej kierownictwem usługi, w zamian za które otrzymuje wynagrodzenie” i czy „kwalifikacja prawna i forma tego stosunku, podobnie jak charakter więzi prawnej, która łączy te dwie osoby, [nie] są w tym względzie decydujące” (16).

| (19) | Niektóre państwa członkowskie podjęły kroki w celu uregulowania prawa do bycia offline w przypadku pracowników, którzy korzystają z narzędzi cyfrowych do celów zawodowych. Inne państwa członkowskie promują korzystanie z narzędzi cyfrowych do celów zawodowych, nie odnosząc się konkretnie do ryzyka, trzecia grupa państw członkowskich stosuje ogólne ustawodawstwo do korzystania z narzędzi cyfrowych, a czwarta grupa nie posiada szczegółowego prawodawstwa (17). Działania na poziomie Unii w tym obszarze wiązałyby się z określeniem minimalnych wymogów dotyczących ochrony wszystkich pracowników w Unii, którzy korzystają z narzędzi cyfrowych do celów zawodowych, a w szczególności ich praw podstawowych w odniesieniu do sprawiedliwych warunków pracy. |
| --- | --- |

(19)

Niektóre państwa członkowskie podjęły kroki w celu uregulowania prawa do bycia offline w przypadku pracowników, którzy korzystają z narzędzi cyfrowych do celów zawodowych. Inne państwa członkowskie promują korzystanie z narzędzi cyfrowych do celów zawodowych, nie odnosząc się konkretnie do ryzyka, trzecia grupa państw członkowskich stosuje ogólne ustawodawstwo do korzystania z narzędzi cyfrowych, a czwarta grupa nie posiada szczegółowego prawodawstwa (17). Działania na poziomie Unii w tym obszarze wiązałyby się z określeniem minimalnych wymogów dotyczących ochrony wszystkich pracowników w Unii, którzy korzystają z narzędzi cyfrowych do celów zawodowych, a w szczególności ich praw podstawowych w odniesieniu do sprawiedliwych warunków pracy.

| (20) | Celem niniejszej dyrektywy jest poprawa warunków pracy wszystkich pracowników poprzez określenie minimalnych wymogów obwarowujących prawo do bycia offline. Niniejszą dyrektywę należy wdrażać w sposób w pełni zgodny z wymogami ustanowionymi dyrektywami 89/391/EWG, 2003/88/WE, (UE) 2019/1152 i (UE) 2019/1158. Nie powinna ona mieć negatywnych skutków dla pracowników. |
| --- | --- |

(20)

Celem niniejszej dyrektywy jest poprawa warunków pracy wszystkich pracowników poprzez określenie minimalnych wymogów obwarowujących prawo do bycia offline. Niniejszą dyrektywę należy wdrażać w sposób w pełni zgodny z wymogami ustanowionymi dyrektywami 89/391/EWG, 2003/88/WE, (UE) 2019/1152 i (UE) 2019/1158. Nie powinna ona mieć negatywnych skutków dla pracowników.

| (21) | Partnerzy społeczni powinni mieć możliwość uzgadniania praktycznych ustaleń dotyczących korzystania przez pracownika z prawa do bycia offline i wdrażania tego prawa przez pracodawcę w drodze układu zbiorowego lub na poziomie przedsiębiorstwa pracodawcy. Państwa członkowskie powinny dbać o to, przykładowo za pośrednictwem krajowych organów inspekcji pracy, by pracodawcy przedstawiali pracownikom oświadczenia zawierające te praktyczne ustalenia. |
| --- | --- |

(21)

Partnerzy społeczni powinni mieć możliwość uzgadniania praktycznych ustaleń dotyczących korzystania przez pracownika z prawa do bycia offline i wdrażania tego prawa przez pracodawcę w drodze układu zbiorowego lub na poziomie przedsiębiorstwa pracodawcy. Państwa członkowskie powinny dbać o to, przykładowo za pośrednictwem krajowych organów inspekcji pracy, by pracodawcy przedstawiali pracownikom oświadczenia zawierające te praktyczne ustalenia.

| (22) | Państwa członkowskie powinny zapewnić ustanawianie przez pracodawców obiektywnych, niezawodnych i dostępnych systemów umożliwiających pomiar czasu przepracowanego każdego dnia przez każdego pracownika, zgodnie z orzecznictwem TSUE, w szczególności jego wyrokiem z dnia 14 maja 2019 r., Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO), C-55/18 (18). |
| --- | --- |

(22)

Państwa członkowskie powinny zapewnić ustanawianie przez pracodawców obiektywnych, niezawodnych i dostępnych systemów umożliwiających pomiar czasu przepracowanego każdego dnia przez każdego pracownika, zgodnie z orzecznictwem TSUE, w szczególności jego wyrokiem z dnia 14 maja 2019 r., Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO), C-55/18 (18).

| (23) | Należy przestrzegać autonomii partnerów społecznych. Państwa członkowskie powinny wspierać partnerów społecznych w zawieraniu umów zbiorowych służących wdrożeniu niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(23)

Należy przestrzegać autonomii partnerów społecznych. Państwa członkowskie powinny wspierać partnerów społecznych w zawieraniu umów zbiorowych służących wdrożeniu niniejszej dyrektywy.

| (24) | Państwa członkowskie, zgodnie z prawem krajowym i praktyką krajową, powinny zapewnić skuteczne zaangażowanie partnerów społecznych oraz promowanie i wspieranie dialogu społecznego z myślą o wdrożeniu niniejszej dyrektywy. W tym celu państwa członkowskie powinny zapewnić, po konsultacji z partnerami społecznymi na odpowiednim szczeblu, ustanowienie minimalnego zestawu warunków pracy, aby umożliwić pracownikom korzystanie z prawa do bycia offline. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość powierzenia partnerom społecznym wdrożenia niniejszej dyrektywy zgodnie z krajowym prawem i praktyką w celu zapewnienia lub uzupełnienia minimalnego zestawu warunków pracy. |
| --- | --- |

(24)

Państwa członkowskie, zgodnie z prawem krajowym i praktyką krajową, powinny zapewnić skuteczne zaangażowanie partnerów społecznych oraz promowanie i wspieranie dialogu społecznego z myślą o wdrożeniu niniejszej dyrektywy. W tym celu państwa członkowskie powinny zapewnić, po konsultacji z partnerami społecznymi na odpowiednim szczeblu, ustanowienie minimalnego zestawu warunków pracy, aby umożliwić pracownikom korzystanie z prawa do bycia offline. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość powierzenia partnerom społecznym wdrożenia niniejszej dyrektywy zgodnie z krajowym prawem i praktyką w celu zapewnienia lub uzupełnienia minimalnego zestawu warunków pracy.

| (25) | Na odstępstwa od wymogu wdrożenia prawa do bycia offline należy zezwolić wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach, takich jak siła wyższa lub inne sytuacje nadzwyczajne, z zastrzeżeniem, że pracodawca przedstawia na piśmie każdemu pracownikowi, którego dotyczy odstępstwo, powody uzasadniające konieczność jego zastosowania. Minimalny zestaw warunków pracy wdrażających prawo do bycia offline powinien obejmować kryteria stosowania takich odstępstw i ustalania rekompensaty za pracę wykonywaną poza czasem pracy. Taka rekompensata powinna być gwarantem przestrzegania ogólnego celu, którym jest dbanie o zdrowie i bezpieczeństwo pracowników. |
| --- | --- |

(25)

Na odstępstwa od wymogu wdrożenia prawa do bycia offline należy zezwolić wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach, takich jak siła wyższa lub inne sytuacje nadzwyczajne, z zastrzeżeniem, że pracodawca przedstawia na piśmie każdemu pracownikowi, którego dotyczy odstępstwo, powody uzasadniające konieczność jego zastosowania. Minimalny zestaw warunków pracy wdrażających prawo do bycia offline powinien obejmować kryteria stosowania takich odstępstw i ustalania rekompensaty za pracę wykonywaną poza czasem pracy. Taka rekompensata powinna być gwarantem przestrzegania ogólnego celu, którym jest dbanie o zdrowie i bezpieczeństwo pracowników.

| (26) | Pracownikom korzystającym ze swoich praw przewidzianych w niniejszej dyrektywie należy zapewnić ochronę przed wszelkimi negatywnymi konsekwencjami, w tym przed zwolnieniem i innymi działaniami odwetowymi. Takim pracownikom należy również zapewnić ochronę przed działaniami dyskryminującymi, takimi jak utrata dochodu lub możliwości awansu. |
| --- | --- |

(26)

Pracownikom korzystającym ze swoich praw przewidzianych w niniejszej dyrektywie należy zapewnić ochronę przed wszelkimi negatywnymi konsekwencjami, w tym przed zwolnieniem i innymi działaniami odwetowymi. Takim pracownikom należy również zapewnić ochronę przed działaniami dyskryminującymi, takimi jak utrata dochodu lub możliwości awansu.

| (27) | Pracownicy powinni mieć odpowiednią i szybką ochronę sądową i administracyjną przed wszelkim niekorzystnym traktowaniem wynikającym z wykonywania lub chęci wykonywania praw przewidzianych w niniejszej dyrektywie, w tym prawo do dochodzenia roszczeń oraz prawo do wszczęcia postępowania administracyjnego lub prawnego w celu zapewnienia przestrzegania niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(27)

Pracownicy powinni mieć odpowiednią i szybką ochronę sądową i administracyjną przed wszelkim niekorzystnym traktowaniem wynikającym z wykonywania lub chęci wykonywania praw przewidzianych w niniejszej dyrektywie, w tym prawo do dochodzenia roszczeń oraz prawo do wszczęcia postępowania administracyjnego lub prawnego w celu zapewnienia przestrzegania niniejszej dyrektywy.

| (28) | Państwa członkowskie powinny wprowadzić ustalenia dotyczące wdrażania prawa do bycia offline ustanowionego niniejszą dyrektywą zgodnie z prawem krajowym, układami zbiorowymi lub praktyką krajową. Państwa członkowskie powinny wprowadzić skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje za naruszenie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(28)

Państwa członkowskie powinny wprowadzić ustalenia dotyczące wdrażania prawa do bycia offline ustanowionego niniejszą dyrektywą zgodnie z prawem krajowym, układami zbiorowymi lub praktyką krajową. Państwa członkowskie powinny wprowadzić skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje za naruszenie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy.

| (29) | Ciężar dowodu na to, że zwolnienie bądź równoważna szkoda nie nastąpiły ze względu na fakt, iż pracownik wykonywał lub chciał wykonywać prawo do bycia offline, powinien spoczywać na pracodawcy, jeżeli pracownik wykaże przed sadem lub innym właściwym organem okoliczności faktyczne mogące stanowić podstawę domniemania, że został zwolniony lub doświadczył innych szkodliwych skutków z tego właśnie względu. |
| --- | --- |

(29)

Ciężar dowodu na to, że zwolnienie bądź równoważna szkoda nie nastąpiły ze względu na fakt, iż pracownik wykonywał lub chciał wykonywać prawo do bycia offline, powinien spoczywać na pracodawcy, jeżeli pracownik wykaże przed sadem lub innym właściwym organem okoliczności faktyczne mogące stanowić podstawę domniemania, że został zwolniony lub doświadczył innych szkodliwych skutków z tego właśnie względu.

| (30) | Niniejsza dyrektywa ustanawia wymogi minimalne, nie naruszając tym samym uprawnień państw członkowskich do wprowadzenia lub utrzymania korzystniejszych przepisów. Niniejsza dyrektywa i jej wdrożenie nie powinny stanowić wiążącej podstawy do obniżenia ogólnego poziomu ochrony przyznanej pracownikom w zakresie objętym niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(30)

Niniejsza dyrektywa ustanawia wymogi minimalne, nie naruszając tym samym uprawnień państw członkowskich do wprowadzenia lub utrzymania korzystniejszych przepisów. Niniejsza dyrektywa i jej wdrożenie nie powinny stanowić wiążącej podstawy do obniżenia ogólnego poziomu ochrony przyznanej pracownikom w zakresie objętym niniejszą dyrektywą.

| (31) | Komisja powinna dokonać przeglądu wdrożenia niniejszej dyrektywy w celu monitorowania i zapewnienia przestrzegania niniejszej dyrektywy. W tym celu państwa członkowskie powinny przedkładać Komisji regularne sprawozdania. |
| --- | --- |

(31)

Komisja powinna dokonać przeglądu wdrożenia niniejszej dyrektywy w celu monitorowania i zapewnienia przestrzegania niniejszej dyrektywy. W tym celu państwa członkowskie powinny przedkładać Komisji regularne sprawozdania.

| (32) | Aby ocenić skutki niniejszej dyrektywy, Komisję i państwa członkowskie zachęca się do dalszej współpracy, przy wsparciu ze strony Europejskiego Urzędu ds. Pracy, w celu opracowywania porównywalnych statystyk i danych dotyczących wdrażania praw ustanowionych niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(32)

Aby ocenić skutki niniejszej dyrektywy, Komisję i państwa członkowskie zachęca się do dalszej współpracy, przy wsparciu ze strony Europejskiego Urzędu ds. Pracy, w celu opracowywania porównywalnych statystyk i danych dotyczących wdrażania praw ustanowionych niniejszą dyrektywą.

| (33) | Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie odpowiednich gwarancji egzekwowania w Unii prawa do bycia offline, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu, |
| --- | --- |

(33)

Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie odpowiednich gwarancji egzekwowania w Unii prawa do bycia offline, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1.   Niniejsza dyrektywa określa minimalne wymogi, aby umożliwić pracownikom, którzy korzystają z narzędzi cyfrowych, w tym narzędzi ICT, do celów zawodowych, wykonywanie prawa do bycia offline oraz zadbać o to, by pracodawcy przestrzegali prawa pracowników do bycia offline. Stosuje się ona do wszystkich branż, zarówno sektora publicznego, jak i prywatnego, oraz do wszystkich pracowników, niezależnie od ich statusu i form organizacji pracy.

2.   W niniejszej dyrektywie sprecyzowano i uzupełniono przepisy dyrektyw 89/391/EWG, 2003/88/WE, (UE) 2019/1152 i (UE) 2019/1158 do celów wymienionych w ust. 1, bez uszczerbku dla wymogów ustanowionych w tych dyrektywach.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| 1) | „bycie offline” oznacza nieangażowanie się poza czasem pracy w zadania związane z pracą i nieuczestniczenie w komunikacji za pomocą narzędzi cyfrowych, bezpośrednio lub pośrednio; |
| --- | --- |

1)

„bycie offline” oznacza nieangażowanie się poza czasem pracy w zadania związane z pracą i nieuczestniczenie w komunikacji za pomocą narzędzi cyfrowych, bezpośrednio lub pośrednio;

| 2) | „czas pracy” oznacza czas pracy zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 1 dyrektywy 2003/88/WE. |
| --- | --- |

2)

„czas pracy” oznacza czas pracy zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 1 dyrektywy 2003/88/WE.

Artykuł 3

Prawo do bycia offline

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, by pracodawcy podjęli niezbędne działania w celu zagwarantowania pracownikom możliwości korzystania z prawa do bycia offline.

2.   Państwa członkowskie dopilnowują, by pracodawcy wprowadzali obiektywne, niezawodne i dostępne systemy umożliwiające pomiar czasu przepracowanego każdego dnia przez każdego pracownika zgodnie z prawem pracowników do prywatności i do ochrony danych osobowych. Pracownicy mają możliwość zwrócenia się o rejestr swojego czasu pracy i uzyskania takiego rejestru.

3.   Państwa członkowskie dopilnowują, by pracodawcy wdrażali prawo do bycia offline w sposób sprawiedliwy, zgodny z prawem i przejrzysty.

Artykuł 4

Środki wdrażania prawa do bycia offline

1.   Państwa członkowskie dopilnowują ustanowienia szczegółowych ustaleń po konsultacji z partnerami społecznymi na odpowiednim szczeblu, aby umożliwić pracownikom korzystanie z przysługującego im prawa do bycia offline, oraz dopilnowują, by pracodawcy wdrażali to prawo w sposób sprawiedliwy i przejrzysty. W tym celu państwa członkowskie wymagają co najmniej następujących warunków pracy:

| a) | praktyczne ustalenia dotyczące wyłączania narzędzi cyfrowych wykorzystywanych do celów zawodowych, w tym wszelkich narzędzi monitorowania pracy; |
| --- | --- |

a)

praktyczne ustalenia dotyczące wyłączania narzędzi cyfrowych wykorzystywanych do celów zawodowych, w tym wszelkich narzędzi monitorowania pracy;

| b) | system pomiaru czasu pracy; |
| --- | --- |

b)

system pomiaru czasu pracy;

| c) | oceny bezpieczeństwa i higieny pracy w odniesieniu do prawa do bycia offline, w tym oceny zagrożeń psychospołecznych; |
| --- | --- |

c)

oceny bezpieczeństwa i higieny pracy w odniesieniu do prawa do bycia offline, w tym oceny zagrożeń psychospołecznych;

| d) | kryteria stosowania przez pracodawców wszelkich odstępstw od wymogu wdrożenia prawa pracowników do bycia offline; |
| --- | --- |

d)

kryteria stosowania przez pracodawców wszelkich odstępstw od wymogu wdrożenia prawa pracowników do bycia offline;

| e) | w przypadku odstępstwa na podstawie lit. d) – kryteria ustalania wysokości rekompensaty za pracę wykonywaną poza czasem pracy zgodnie z dyrektywami 89/391/EWG, 2003/88/WE, (UE) 2019/1152 i (UE) 2019/1158 oraz z krajowymi przepisami i praktykami; |
| --- | --- |

e)

w przypadku odstępstwa na podstawie lit. d) – kryteria ustalania wysokości rekompensaty za pracę wykonywaną poza czasem pracy zgodnie z dyrektywami 89/391/EWG, 2003/88/WE, (UE) 2019/1152 i (UE) 2019/1158 oraz z krajowymi przepisami i praktykami;

| f) | środki uświadamiające, w tym szkolenie w miejscu pracy, podejmowane przez pracodawców w odniesieniu do warunków pracy, o których mowa w niniejszym ustępie. |
| --- | --- |

f)

środki uświadamiające, w tym szkolenie w miejscu pracy, podejmowane przez pracodawców w odniesieniu do warunków pracy, o których mowa w niniejszym ustępie.

Wszelkie odstępstwa na podstawie akapitu pierwszego lit. d) są dopuszczalne wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach, takich jak siła wyższa lub inne sytuacje nadzwyczajne, z zastrzeżeniem, że pracodawca przedstawi na piśmie każdemu pracownikowi, którego dotyczy odstępstwo, powody uzasadniające konieczność zastosowania odstępstwa w każdym przypadku powołania się na odstępstwo.

2.   Państwa członkowskie mogą zgodnie z prawem i praktyką krajową powierzyć partnerom społecznym zawieranie na szczeblu krajowym, regionalnym lub sektorowym układów zbiorowych określających lub uzupełniających warunki pracy, o których mowa w ust. 1.

3.   Państwa członkowskie dopilnowują, by pracownicy nieobjęci układem zbiorowym na podstawie ust. 2 korzystali z ochrony zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 5

Ochrona przed niekorzystnym traktowaniem

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, by obowiązywał zakaz dyskryminowania, mniej korzystnego traktowania, zwalniania oraz stosowania przez pracodawców innych niekorzystnych środków ze względu na fakt, że pracownicy wykonują lub chcą wykonywać swoje prawo do bycia offline.

2.   Państwa członkowskie dopilnowują, by pracodawcy chronili pracowników, w tym przedstawicieli pracowników, przed niekorzystnym traktowaniem i negatywnymi konsekwencjami wynikającymi ze skargi złożonej przeciwko pracodawcy bądź wynikającymi z postępowania wszczętego w celu wyegzekwowania praw przewidzianych w niniejszej dyrektywie.

3.   Państwa członkowskie dopilnowują, by w przypadku gdy pracownicy, którzy uważają, że zostali zwolnieni lub doświadczyli innego niekorzystnego traktowania ze względu na fakt, iż wykonywali lub chcieli wykonywać swoje prawo do bycia offline, wykażą przed sądem lub innym właściwym organem okoliczności faktyczne mogące stanowić podstawę domniemania, że zostali zwolnieni lub doświadczyli innego niekorzystnego traktowania z tego względu, to do pracodawcy należało wykazanie, że zwolnienie lub inne niekorzystne traktowanie nastąpiło z innych względów.

4.   Ust. 3 nie stoi na przeszkodzie temu, by państwa członkowskie wprowadziły zasady dowodowe korzystniejsze dla pracowników.

5.   Państwa członkowskie nie są zobowiązane do stosowania ust. 3 do postępowań, w których ustalenie stanu faktycznego sprawy należy do sądu lub innego właściwego organu.

6.   Ust. 3 nie ma zastosowania do postępowań karnych, chyba że państwa członkowskie postanowią inaczej.

Artykuł 6

Prawo do dochodzenia roszczeń

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, by pracownicy, których prawo do bycia offline zostanie naruszone, mieli dostęp do sprawnego, skutecznego i bezstronnego rozstrzygania sporów oraz prawo do dochodzenia roszczeń w przypadku naruszenia ich praw wynikających z niniejszej dyrektywy.

2.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że organizacje związków zawodowych lub inni przedstawiciele pracowników mogą, w imieniu pracowników lub w celu ich wsparcia oraz za ich zgodą, uczestniczyć w postępowaniach administracyjnych z zamiarem zapewnienia przestrzegania niniejszej dyrektywy lub jej egzekwowania.

Artykuł 7

Obowiązek informowania

Państwa członkowskie dopilnowują, by pracodawcy przekazywali na piśmie każdemu pracownikowi jasne, dostateczne i adekwatne informacje na temat ich prawa do bycia offline, w tym oświadczenie zawierające treść wszelkich obowiązujących układów zbiorowych lub innych porozumień. Informacje takie obejmują co najmniej:

| a) | praktyczne ustalenia dotyczące wyłączania narzędzi cyfrowych wykorzystywanych do celów zawodowych, w tym wszelkie narzędzia monitorowania pracy, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a); |
| --- | --- |

a)

praktyczne ustalenia dotyczące wyłączania narzędzi cyfrowych wykorzystywanych do celów zawodowych, w tym wszelkie narzędzia monitorowania pracy, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a);

| b) | system pomiaru czasu pracy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. b); |
| --- | --- |

b)

system pomiaru czasu pracy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. b);

| c) | dokonywane przez pracodawcę oceny bezpieczeństwa i higieny pracy w odniesieniu do prawa do bycia offline, w tym oceny zagrożeń psychospołecznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c); |
| --- | --- |

c)

dokonywane przez pracodawcę oceny bezpieczeństwa i higieny pracy w odniesieniu do prawa do bycia offline, w tym oceny zagrożeń psychospołecznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c);

| d) | kryteria stosowania przez pracodawców wszelkich odstępstw od wymogu wdrożenia prawa pracowników do bycia offline oraz wszelkie kryteria ustalania rekompensaty za pracę wykonywaną poza czasem pracy, o których to kryteriach mowa w art. 4 ust. 1 lit. d) i e); |
| --- | --- |

d)

kryteria stosowania przez pracodawców wszelkich odstępstw od wymogu wdrożenia prawa pracowników do bycia offline oraz wszelkie kryteria ustalania rekompensaty za pracę wykonywaną poza czasem pracy, o których to kryteriach mowa w art. 4 ust. 1 lit. d) i e);

| e) | podejmowane przez pracodawcę środki uświadamiające, w tym szkolenie w miejscu pracy, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. f); |
| --- | --- |

e)

podejmowane przez pracodawcę środki uświadamiające, w tym szkolenie w miejscu pracy, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. f);

| f) | środki ochrony pracowników przed niekorzystnym traktowaniem zgodnie z art. 5; |
| --- | --- |

f)

środki ochrony pracowników przed niekorzystnym traktowaniem zgodnie z art. 5;

| g) | środki wdrażania prawa pracowników do dochodzenia roszczeń zgodnie z art. 6. |
| --- | --- |

g)

środki wdrażania prawa pracowników do dochodzenia roszczeń zgodnie z art. 6.

Artykuł 8

Sankcje

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy lub odpowiednich obowiązujących już przepisów dotyczących praw wchodzących w zakres stosowania niniejszej dyrektywy i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wykonania. Ustanowione sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach i środkach do dnia ... [dwa lata po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy], a także powiadamiają ją niezwłocznie o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.

Artykuł 9

Poziom ochrony

1.   Niniejsza dyrektywa nie stanowi wiążącej podstawy do obniżenia ogólnego poziomu ochrony przyznanej wcześniej pracownikom w państwach członkowskich.

2.   Niniejsza dyrektywa nie ma wpływu na uprawnienia państw członkowskich do stosowania lub ustanawiania przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które są korzystniejsze dla pracowników, lub do sprzyjania stosowaniu korzystniejszych dla pracowników postanowień układów zbiorowych bądź zezwalania na ich stosowanie.

3.   Niniejsza dyrektywa nie narusza innych praw przyznanych pracownikom na mocy innych aktów prawnych Unii.

Artykuł 10

Sprawozdawczość, ocena i przegląd prawa do bycia offline

1.   Do dnia ... [pięć lat po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy] i co dwa lata po tym terminie państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie zawierające wszelkie istotne informacje dotyczące wdrażania i stosowania niniejszej dyrektywy w praktyce, jak również wskaźniki oceny praktyk wdrażania prawa do bycia offline ukazujące odnośne punkty widzenia krajowych partnerów społecznych.

2.   Na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1 Komisja do dnia ... [sześć lat po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy] i co dwa lata po tym terminie przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrażania i stosowania niniejszej dyrektywy oraz rozważa potrzebę wprowadzenia dodatkowych środków, w tym w stosownych przypadkach zmian do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 11

Transpozycja

1.   Do dnia ... [dwa lata po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy] państwa członkowskie przyjmą i opublikują środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o nich Komisję.

Państwa członkowskie stosują te środki od dnia ... [trzy lata po wejściu w życie niniejszej dyrektywy].

Środki przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposoby dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Po wejściu w życie niniejszej dyrektywy państwa członkowskie zapewniają powiadomienie Komisji, z wyprzedzeniem umożliwiającym jej przedstawienie swoich uwag, o wszelkich projektach przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które zamierzają przyjąć w zakresie objętym niniejszą dyrektywą.

3.   Zgodnie z art. 153 ust. 3 TFUE państwa członkowskie mogą powierzyć partnerom społecznym, na ich wspólny wniosek, wdrożenie niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że dopilnują oni zgodności z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 12

Dane osobowe

Pracodawcy przetwarzają dane osobowe zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) i b) niniejszej dyrektywy wyłącznie na potrzeby rejestrowania czasu pracy indywidualnego pracownika. Nie mogą przetwarzać takich danych w żadnym innym celu. Dane osobowe przetwarza się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (19) oraz z dyrektywą 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (20).

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 14

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C ...

1

(2)  Dz.U. C ...

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego ...

3

(4)  Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1).

4

(5)  Dyrektywa Rady 91/383/EWG z dnia 25 czerwca 1991 r. uzupełniająca środki mające wspierać poprawę bezpieczeństwa i zdrowia w pracy pracowników pozostających w stosunku pracy na czas określony lub w czasowym stosunku pracy (Dz.U. L 206 z 29.7.1991, s. 19).

5

(6)  Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. L 299 z 18.11.2003, s. 9).

6

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1152 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w Unii Europejskiej (Dz.U. L 186 z 11.7.2019, s. 105).

7

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylająca dyrektywę Rady 2010/18/UE (Dz.U. L 188 z 12.7.2019, s. 79).

8

(9)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 5 października 2004 r., Pfeiffer i in., C-397/01–C-403/01, ECLI:EU:C:2004:584, pkt 93.

9

(10)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 lutego 2018 r., Matzak, ECLI:EU:C:2018:82, C-518/15, pkt 66.

10

(11)  Wyrok z dnia 7 września 2006 r., Komisja/Zjednoczone Królestwo, C-484/04, ECLI:EU:C:2006:526, pkt 36.

11

(12)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2019 r., Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO), C-55/18, ECLI:EU:C:2019:402, pkt 60.

12

(13)  Dyrektywa Rady 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotycząca Porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców /UNICE/, Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych /CEEP/ oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych /ETUC/ (Dz.U. L 14 z 20.1.1998, s. 9).

13

(14)  Dyrektywa Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotycząca Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (Dz.U. L 175 z 10.7.1999, s. 43).

14

(15)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie pracy tymczasowej (Dz.U. L 327 z 5.12.2008, s. 9).

15

(16)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 listopada 2016 r., Betriebsrat der Ruhrlandklinik, C-216/15, ECLI:EU:C:2016:883, pkt 27.

16

(17)  Eurofound.

17

(18)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2019 r., Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO), C-55/18, ECLI:EU:C:2019:402.

18

(19)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

19

(20)  Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37).

20

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/177 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/177

---

P9_TA(2021)0022

Zmiany w unijnym wykazie rajów podatkowych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie zmian w unijnym wykazie rajów podatkowych (2020/2863(RSP))

(2021/C 456/16)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich w sprawie kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej przyjętą 1 grudnia 1997 r. (1) w celu powstrzymania szkodliwej konkurencji podatkowej w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich w sprawie kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej przyjętą 1 grudnia 1997 r. (1) w celu powstrzymania szkodliwej konkurencji podatkowej w Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 czerwca 2015 r. zatytułowany „Sprawiedliwy i skuteczny system opodatkowania przedsiębiorstw w Unii Europejskiej: pięć głównych obszarów działania” (COM(2015)0302), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 czerwca 2015 r. zatytułowany „Sprawiedliwy i skuteczny system opodatkowania przedsiębiorstw w Unii Europejskiej: pięć głównych obszarów działania” (COM(2015)0302),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 stycznia 2016 r. w sprawie strategii zewnętrznej na rzecz efektywnego opodatkowania (COM(2016)0024), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 stycznia 2016 r. w sprawie strategii zewnętrznej na rzecz efektywnego opodatkowania (COM(2016)0024),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 8 marca 2016 r. w sprawie kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 8 marca 2016 r. w sprawie kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej (2),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie dalszych środków na rzecz zwiększenia przejrzystości oraz przeciwdziałania uchylaniu się od opodatkowania i unikaniu opodatkowania (COM(2016)0451), który zawiera wyjaśnienie procesu sporządzania unijnego wykazu jurysdykcji podatkowych niechętnych współpracy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie dalszych środków na rzecz zwiększenia przejrzystości oraz przeciwdziałania uchylaniu się od opodatkowania i unikaniu opodatkowania (COM(2016)0451), który zawiera wyjaśnienie procesu sporządzania unijnego wykazu jurysdykcji podatkowych niechętnych współpracy,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 8 listopada 2016 r. w sprawie kryteriów i procesu prowadzącego do ustanowienia unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 8 listopada 2016 r. w sprawie kryteriów i procesu prowadzącego do ustanowienia unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych,

| — | uwzględniając wynik posiedzenia Rady Ecofin z 5 grudnia 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wynik posiedzenia Rady Ecofin z 5 grudnia 2017 r.,

| — | uwzględniając przygotowane przez Radę najbardziej aktualne wersje unijnego wykazu jurysdykcji podatkowych niechętnych współpracy z dnia 6 października 2020 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przygotowane przez Radę najbardziej aktualne wersje unijnego wykazu jurysdykcji podatkowych niechętnych współpracy z dnia 6 października 2020 r. (3),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 lipca 2020 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz sprawiedliwego i prostego opodatkowania wspierającego odbudowę gospodarczą” (COM(2020)0312), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 lipca 2020 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz sprawiedliwego i prostego opodatkowania wspierającego odbudowę gospodarczą” (COM(2020)0312),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 lipca 2020 r. w sprawie dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych w UE i poza jej granicami (COM(2020)0313), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 lipca 2020 r. w sprawie dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych w UE i poza jej granicami (COM(2020)0313),

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (4), z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (5) oraz rezolucję z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie przestępstw finansowych, uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (4), z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (5) oraz rezolucję z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie przestępstw finansowych, uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 2015 r. z zaleceniami dla Komisji dotyczącymi wprowadzenia przejrzystości, koordynacji i konwergencji do polityki opodatkowania osób prawnych w Unii (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 2015 r. z zaleceniami dla Komisji dotyczącymi wprowadzenia przejrzystości, koordynacji i konwergencji do polityki opodatkowania osób prawnych w Unii (7),

| — | uwzględniając zalecenie komisji PANA dla Rady i Komisji z dnia 13 grudnia 2017 r. przyjęte w następstwie dochodzenia w sprawie prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie komisji PANA dla Rady i Komisji z dnia 13 grudnia 2017 r. przyjęte w następstwie dochodzenia w sprawie prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania (8),

| — | uwzględniając działania Komisji w następstwie wyżej wymienionych rezolucji i zalecenia Parlamentu Europejskiego (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając działania Komisji w następstwie wyżej wymienionych rezolucji i zalecenia Parlamentu Europejskiego (9),

| — | uwzględniając wniosek Komisji w sprawie publicznej sprawozdawczości w podziale na kraje (10) i swoje stanowisko z dnia 27 marca 2019 r. w sprawie tego wniosku (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji w sprawie publicznej sprawozdawczości w podziale na kraje (10) i swoje stanowisko z dnia 27 marca 2019 r. w sprawie tego wniosku (11),

| — | uwzględniając badanie Komisji pt. „Wpływ planowania podatkowego na przyszłe efektywne stawki podatków (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Komisji pt. „Wpływ planowania podatkowego na przyszłe efektywne stawki podatków (12),

| — | uwzględniając badania Komisji pt. „Wskaźniki agresywnego planowania podatkowego” (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badania Komisji pt. „Wskaźniki agresywnego planowania podatkowego” (13),

| — | uwzględniając badanie przygotowane przez Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego pt. „Przegląd firm przykrywek w Unii Europejskiej” (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie przygotowane przez Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego pt. „Przegląd firm przykrywek w Unii Europejskiej” (14),

| — | uwzględniając sprawozdania krajowe Komisji sporządzone w ramach europejskiego semestru, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania krajowe Komisji sporządzone w ramach europejskiego semestru,

| — | uwzględniając bieżące prace panelu wysokiego szczebla ONZ ds. międzynarodowej odpowiedzialności finansowej, przejrzystości i uczciwości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając bieżące prace panelu wysokiego szczebla ONZ ds. międzynarodowej odpowiedzialności finansowej, przejrzystości i uczciwości,

| — | uwzględniając bieżące prace OECD/G20 – otwarte ramy w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS) – dotyczące wyzwań podatkowych wynikających z cyfryzacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając bieżące prace OECD/G20 – otwarte ramy w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS) – dotyczące wyzwań podatkowych wynikających z cyfryzacji,

| — | uwzględniając Umowę o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (15),

| — | uwzględniając pytania do Komisji i Rady w sprawie zmian w unijnym wykazie rajów podatkowych (O-000082/2020 – B9-0002/2021 i O-000081/2020 – B9-0001/2021), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytania do Komisji i Rady w sprawie zmian w unijnym wykazie rajów podatkowych (O-000082/2020 – B9-0002/2021 i O-000081/2020 – B9-0001/2021),

| — | uwzględniając art. 136 ust. 5 i art. 132 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 136 ust. 5 i art. 132 ust. 2 Regulaminu,

| — | uwzględniając projekt rezolucji Komisji Gospodarczej i Monetarnej przygotowany z pomocą Podkomisji do Spraw Podatkowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rezolucji Komisji Gospodarczej i Monetarnej przygotowany z pomocą Podkomisji do Spraw Podatkowych,

| A. | mając na uwadze, że istnienie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych i szkodliwych systemów podatkowych, w tym w państwach UE, prowadzi do ogromnych strat finansowych państw członkowskich UE, co zubaża zasoby budżetów krajowych i ogranicza zdolności rządów; mając na uwadze, że koszt unikania opodatkowania przez przedsiębiorstwa szacuje się obecnie na 500 mld USD rocznie (16); mając na uwadze, że to zmniejszenie dochodów podatkowych jest szczególnie problematyczne w kontekście wyjścia z kryzysu sanitarnego, społecznego i gospodarczego spowodowanego pandemią COVID-19 oraz w kontekście finansowania transformacji ekologicznej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że istnienie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych i szkodliwych systemów podatkowych, w tym w państwach UE, prowadzi do ogromnych strat finansowych państw członkowskich UE, co zubaża zasoby budżetów krajowych i ogranicza zdolności rządów; mając na uwadze, że koszt unikania opodatkowania przez przedsiębiorstwa szacuje się obecnie na 500 mld USD rocznie (16); mając na uwadze, że to zmniejszenie dochodów podatkowych jest szczególnie problematyczne w kontekście wyjścia z kryzysu sanitarnego, społecznego i gospodarczego spowodowanego pandemią COVID-19 oraz w kontekście finansowania transformacji ekologicznej;

| B. | mając na uwadze, że według badania Eurobarometru z jesieni 2016 r. 86 % obywateli UE opowiada się za surowszymi przepisami dotyczącymi unikania opodatkowania i rajów podatkowych (17); |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że według badania Eurobarometru z jesieni 2016 r. 86 % obywateli UE opowiada się za surowszymi przepisami dotyczącymi unikania opodatkowania i rajów podatkowych (17);

| C. | mając na uwadze, że 5 grudnia 2017 r. Unia przyjęła pierwszy wykaz jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych („wykaz”); mając na uwadze, że wykaz obejmował 17 państw lub terytoriów spoza UE; mając na uwadze, że Unia dokonywała zmian w wykazie 12 razy; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że 5 grudnia 2017 r. Unia przyjęła pierwszy wykaz jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych („wykaz”); mając na uwadze, że wykaz obejmował 17 państw lub terytoriów spoza UE; mając na uwadze, że Unia dokonywała zmian w wykazie 12 razy;

| D. | mając na uwadze, że według wskaźnika rajów podatkowych dla podatku od osób prawnych z 2019 r. na najwyższym miejscu w rankingu rajów podatkowych dla osób prawnych plasują się: 1) Brytyjskie Wyspy Dziewicze, 2) Bermudy, 3) Kajmany, 4) Niderlandy, 5) Szwajcaria, 6) Luksemburg, 7) Jersey, 8) Singapur, 9) Bahamy, 10) Hong Kong oraz 11) Irlandia; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że według wskaźnika rajów podatkowych dla podatku od osób prawnych z 2019 r. na najwyższym miejscu w rankingu rajów podatkowych dla osób prawnych plasują się: 1) Brytyjskie Wyspy Dziewicze, 2) Bermudy, 3) Kajmany, 4) Niderlandy, 5) Szwajcaria, 6) Luksemburg, 7) Jersey, 8) Singapur, 9) Bahamy, 10) Hong Kong oraz 11) Irlandia;

| E. | mając na uwadze, że 95 jurysdykcji oceniono pod kątem trzech kryteriów określonych w konkluzjach Rady z 8 listopada 2016 r., a mianowicie przejrzystości podatkowej, sprawiedliwego opodatkowania i wdrożenia minimalnych standardów OECD dotyczących BEPS; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że 95 jurysdykcji oceniono pod kątem trzech kryteriów określonych w konkluzjach Rady z 8 listopada 2016 r., a mianowicie przejrzystości podatkowej, sprawiedliwego opodatkowania i wdrożenia minimalnych standardów OECD dotyczących BEPS;

| F. | mając na uwadze, że ponad 135 państw i jurysdykcji współpracuje przy wdrażaniu planu działania dotyczącego BEPS po części z obawy przed możliwością umieszczenia ich w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy; mając na uwadze, że w trakcie sporządzania wykazu zwrócono się do niemal 40 krajów o zreformowanie ponad 120 szkodliwych praktyk podatkowych; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że ponad 135 państw i jurysdykcji współpracuje przy wdrażaniu planu działania dotyczącego BEPS po części z obawy przed możliwością umieszczenia ich w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy; mając na uwadze, że w trakcie sporządzania wykazu zwrócono się do niemal 40 krajów o zreformowanie ponad 120 szkodliwych praktyk podatkowych;

| G. | mając na uwadze, że w sprawozdaniu dotyczącym stanu sprawiedliwości podatkowej w 2020 r. stwierdzono, że jurysdykcje znajdujące się w wykazie UE spowodowały jedynie 2 % światowych strat podatkowych; mając na uwadze, że Kajmany uznano za jurysdykcję odpowiedzialną za największe straty podatkowe w ujęciu globalnym, co kosztuje inne państwa ponad 70 mld USD rocznie, czyli 16,5 % całkowitych strat podatkowych; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w sprawozdaniu dotyczącym stanu sprawiedliwości podatkowej w 2020 r. stwierdzono, że jurysdykcje znajdujące się w wykazie UE spowodowały jedynie 2 % światowych strat podatkowych; mając na uwadze, że Kajmany uznano za jurysdykcję odpowiedzialną za największe straty podatkowe w ujęciu globalnym, co kosztuje inne państwa ponad 70 mld USD rocznie, czyli 16,5 % całkowitych strat podatkowych;

| H. | mając na uwadze, że 6 października 2020 r. Rada dokonała ostatniej zmiany w wykazie, usuwając Kajmany i Oman oraz dodając Barbados i Anguillę; mając na uwadze, że według Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) na Kajmanach nadal nie obowiązuje podatek dochodowy od przedsiębiorstw i że kraj ten jest jednym z 10 państw przyciągających najwięcej inwestycji fantomowych (18), co budzi wątpliwości pod względem przejrzystości i ewentualnego preferencyjnego podejścia do niektórych krajów; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że 6 października 2020 r. Rada dokonała ostatniej zmiany w wykazie, usuwając Kajmany i Oman oraz dodając Barbados i Anguillę; mając na uwadze, że według Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) na Kajmanach nadal nie obowiązuje podatek dochodowy od przedsiębiorstw i że kraj ten jest jednym z 10 państw przyciągających najwięcej inwestycji fantomowych (18), co budzi wątpliwości pod względem przejrzystości i ewentualnego preferencyjnego podejścia do niektórych krajów;

| I. | mając na uwadze, że w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy znajdują się obecnie Samoa Amerykańskie, Anguilla, Barbados, Fidżi, Guam, Palau, Panama, Samoa, Seszele, Trynidad i Tobago, Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych i Vanuatu; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy znajdują się obecnie Samoa Amerykańskie, Anguilla, Barbados, Fidżi, Guam, Palau, Panama, Samoa, Seszele, Trynidad i Tobago, Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych i Vanuatu;

| J. | mając na uwadze, że kilka innych jurysdykcji zobowiązało się do wdrożenia zasad dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych w odniesieniu do kryteriów przejrzystości lub sprawiedliwego opodatkowania; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że kilka innych jurysdykcji zobowiązało się do wdrożenia zasad dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych w odniesieniu do kryteriów przejrzystości lub sprawiedliwego opodatkowania;

| K. | mając na uwadze, że publiczny dostęp do dokumentów i prac Grupy ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) jest nadal ograniczony, zwłaszcza w odniesieniu do procesu sporządzania unijnego wykazu; mając na uwadze, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich ma uprawnienia do badania stosowania przez instytucje UE unijnych przepisów dotyczących publicznego dostępu do dokumentów (19), a w szczególności uprawnienia do sprawdzania wszystkich dokumentów UE, niezależnie od tego, czy są poufne, czy nie, oraz może wydawać zalecenia dotyczące tego, czy należy je opublikować; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że publiczny dostęp do dokumentów i prac Grupy ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) jest nadal ograniczony, zwłaszcza w odniesieniu do procesu sporządzania unijnego wykazu; mając na uwadze, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich ma uprawnienia do badania stosowania przez instytucje UE unijnych przepisów dotyczących publicznego dostępu do dokumentów (19), a w szczególności uprawnienia do sprawdzania wszystkich dokumentów UE, niezależnie od tego, czy są poufne, czy nie, oraz może wydawać zalecenia dotyczące tego, czy należy je opublikować;

| L. | mając na uwadze, że w komunikacie w sprawie dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych w UE i poza nią Komisja podkreśliła potrzebę zreformowania kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej i dokonania przeglądu wykazu; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w komunikacie w sprawie dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych w UE i poza nią Komisja podkreśliła potrzebę zreformowania kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej i dokonania przeglądu wykazu;

| M. | mając na uwadze, że stosując najbardziej zachowawczy wzór podziału, UE odnotowuje największe straty na świecie w wyniku przenoszenia zysków do rajów podatkowych, a według szacunków co roku traci około 20 % dochodów z tytułu podatku od osób prawnych (20); |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że stosując najbardziej zachowawczy wzór podziału, UE odnotowuje największe straty na świecie w wyniku przenoszenia zysków do rajów podatkowych, a według szacunków co roku traci około 20 % dochodów z tytułu podatku od osób prawnych (20);

1.

uznaje dotychczasowe pozytywne efekty istnienia wykazu, ale ubolewa, że nie wykorzystuje się w pełni jego potencjału, ponieważ jurysdykcje znajdujące się obecnie w wykazie odpowiadają za mniej niż 2 % światowych strat podatkowych, co sprawia, że wykaz jest mylący i nieskuteczny (21); oczekuje udoskonalenia wykazu dzięki większej przejrzystości i spójności, surowszym i bardziej bezstronnym kryteriom umieszczania w wykazie oraz bardziej zdecydowanym środkom ochronnym przeciw unikaniu opodatkowania; ubolewa nad usunięciem z wykazu krajów, które wyraźnie promują BEPS, takich jak Kajmany; ubolewa nad niewystarczającym wyjaśnieniem tego europejskiej opinii publicznej, mimo że opowiada się ona za zaostrzeniem przepisów dotyczących rajów podatkowych;

Zarządzanie wspólnym unijnym wykazem jurysdykcji podatkowych niechętnych współpracy i jego przejrzystość

Zarządzanie wspólnym unijnym wykazem jurysdykcji podatkowych niechętnych współpracy i jego przejrzystość

| 2. | zauważa, że Komisja zaproponowała wstępny proces sporządzania wykazu zarówno w komunikacie w sprawie strategii zewnętrznej na rzecz efektywnego opodatkowania, jak i w komunikacie w sprawie dalszych środków na rzecz zwiększenia przejrzystości i walki z uchylaniem się od opodatkowania; odnotowuje, że Grupie ds. Kodeksu Postępowania, głównie za pośrednictwem podgrupy ds. stron trzecich, powierzono zadanie przeprowadzenia prac przygotowawczych do ustanowienia wykazu, mimo że nie należało to do zakresu pierwotnego mandatu grupy; kwestionuje stosowność powierzenia tego zadania takiej nieformalnej grupie oraz jej zdolność do wywiązania się z niego; |
| --- | --- |

2.

zauważa, że Komisja zaproponowała wstępny proces sporządzania wykazu zarówno w komunikacie w sprawie strategii zewnętrznej na rzecz efektywnego opodatkowania, jak i w komunikacie w sprawie dalszych środków na rzecz zwiększenia przejrzystości i walki z uchylaniem się od opodatkowania; odnotowuje, że Grupie ds. Kodeksu Postępowania, głównie za pośrednictwem podgrupy ds. stron trzecich, powierzono zadanie przeprowadzenia prac przygotowawczych do ustanowienia wykazu, mimo że nie należało to do zakresu pierwotnego mandatu grupy; kwestionuje stosowność powierzenia tego zadania takiej nieformalnej grupie oraz jej zdolność do wywiązania się z niego;

| 3. | uważa, że należy zreformować unijny wykaz na szczeblu UE; zaleca sformalizowanie procesu jego sporządzania za pomocą prawnie wiążącego instrumentu; uważa, że reformę tę należy przeprowadzić do końca 2021 r., aby chronić UE przed wszelkimi dalszymi stratami dochodów w okresie odbudowy po pandemii COVID-19; domaga się, aby Rada zleciła Komisji przeprowadzenie, przy wsparciu państw członkowskich i przy odpowiednim udziale Parlamentu Europejskiego, oceny jurysdykcji państw trzecich na podstawie jasnych i przejrzystych kryteriów, a także przedstawienie Radzie propozycji wykazu, która powinna zostać podana do wiadomości publicznej, zanim Rada formalnie przyjmie wykaz i zmiany do niego; wzywa Radę, aby przyznała Parlamentowi rolę obserwatora w dyskusjach Grupy ds. Kodeksu Postępowania; uważa, że takie zmiany zapewniłyby bezstronność, obiektywizm i rozliczalność procesu sporządzania wykazu; |
| --- | --- |

3.

uważa, że należy zreformować unijny wykaz na szczeblu UE; zaleca sformalizowanie procesu jego sporządzania za pomocą prawnie wiążącego instrumentu; uważa, że reformę tę należy przeprowadzić do końca 2021 r., aby chronić UE przed wszelkimi dalszymi stratami dochodów w okresie odbudowy po pandemii COVID-19; domaga się, aby Rada zleciła Komisji przeprowadzenie, przy wsparciu państw członkowskich i przy odpowiednim udziale Parlamentu Europejskiego, oceny jurysdykcji państw trzecich na podstawie jasnych i przejrzystych kryteriów, a także przedstawienie Radzie propozycji wykazu, która powinna zostać podana do wiadomości publicznej, zanim Rada formalnie przyjmie wykaz i zmiany do niego; wzywa Radę, aby przyznała Parlamentowi rolę obserwatora w dyskusjach Grupy ds. Kodeksu Postępowania; uważa, że takie zmiany zapewniłyby bezstronność, obiektywizm i rozliczalność procesu sporządzania wykazu;

| 4. | podkreśla znaczenie przejrzystości procesu sporządzania wykazu dla umożliwienia kontroli publicznej i zwiększenia demokratycznej rozliczalności decydentów; domaga się pełnej przejrzystości stanowisk państw członkowskich; wzywa zatem Grupę ds. Kodeksu Postępowania do ujawniania uczestniczących organów, tematów dyskusji, ocen technicznych, protokołów lub streszczeń oraz przyjętych wniosków; uważa, że do zwiększenia rozliczalności i przejrzystości może przyczynić się łatwy dostęp do publicznie dostępnych źródeł danych na potrzeby monitorowania jurysdykcji; uważa, że należy doprecyzować i w pełni ujawnić metodologię oceny systemów państw trzecich; zachęca Grupę ds. Kodeksu Postępowania do systematycznego ujawniania wyczerpującego podsumowania jej kontaktów z państwami trzecimi, przedmiotu dyskusji i zobowiązań podjętych przez państwa trzecie na każdym etapie procesu oceny; |
| --- | --- |

4.

podkreśla znaczenie przejrzystości procesu sporządzania wykazu dla umożliwienia kontroli publicznej i zwiększenia demokratycznej rozliczalności decydentów; domaga się pełnej przejrzystości stanowisk państw członkowskich; wzywa zatem Grupę ds. Kodeksu Postępowania do ujawniania uczestniczących organów, tematów dyskusji, ocen technicznych, protokołów lub streszczeń oraz przyjętych wniosków; uważa, że do zwiększenia rozliczalności i przejrzystości może przyczynić się łatwy dostęp do publicznie dostępnych źródeł danych na potrzeby monitorowania jurysdykcji; uważa, że należy doprecyzować i w pełni ujawnić metodologię oceny systemów państw trzecich; zachęca Grupę ds. Kodeksu Postępowania do systematycznego ujawniania wyczerpującego podsumowania jej kontaktów z państwami trzecimi, przedmiotu dyskusji i zobowiązań podjętych przez państwa trzecie na każdym etapie procesu oceny;

| 5. | uważa, że brak przejrzystości może prowadzić do błędnej interpretacji decyzji i podważać zaufanie opinii publicznej do procesu sporządzania wykazu, zwłaszcza gdy kształt wykazu UE różni się od wykazów rajów podatkowych opracowanych w przejrzysty sposób przez strony trzecie; przypomina o wstępnym wykazie zawierającym wykazy państw członkowskich, o którym mowa w komunikacie Komisji zatytułowanym „Sprawiedliwy i skuteczny system opodatkowania przedsiębiorstw w Unii Europejskiej: pięć głównych obszarów działania” i w którym znajdowało się 30 jurysdykcji wymienionych przez 10 lub więcej państw członkowskich; |
| --- | --- |

5.

uważa, że brak przejrzystości może prowadzić do błędnej interpretacji decyzji i podważać zaufanie opinii publicznej do procesu sporządzania wykazu, zwłaszcza gdy kształt wykazu UE różni się od wykazów rajów podatkowych opracowanych w przejrzysty sposób przez strony trzecie; przypomina o wstępnym wykazie zawierającym wykazy państw członkowskich, o którym mowa w komunikacie Komisji zatytułowanym „Sprawiedliwy i skuteczny system opodatkowania przedsiębiorstw w Unii Europejskiej: pięć głównych obszarów działania” i w którym znajdowało się 30 jurysdykcji wymienionych przez 10 lub więcej państw członkowskich;

| 6. | z zadowoleniem przyjmuje dotychczasowe kroki podjęte w kwestii przejrzystości, takie jak publikacja półrocznych sprawozdań z postępów i ujawnianie niektórych pism wysłanych do jurysdykcji państw trzecich; apeluje, aby w pismach przesyłanych do jurysdykcji państw trzecich, które nie spełniają jeszcze unijnych kryteriów dotyczących wykazu UE, Rada wzywała do publikowania wszelkiej korespondencji z UE oraz by traktowała każdą negatywną odpowiedź jako brak współpracy ze strony danej jurysdykcji; ubolewa, że dokumenty te są dostępne dopiero po zakończeniu procesu oceny; wzywa do publicznego udostępnienia wszystkich pism i zobowiązań jurysdykcji państw trzecich niezwłocznie po ich otrzymaniu; apeluje o udostępnianie informacji publicznych na przyjaznej dla użytkownika platformie; |
| --- | --- |

6.

z zadowoleniem przyjmuje dotychczasowe kroki podjęte w kwestii przejrzystości, takie jak publikacja półrocznych sprawozdań z postępów i ujawnianie niektórych pism wysłanych do jurysdykcji państw trzecich; apeluje, aby w pismach przesyłanych do jurysdykcji państw trzecich, które nie spełniają jeszcze unijnych kryteriów dotyczących wykazu UE, Rada wzywała do publikowania wszelkiej korespondencji z UE oraz by traktowała każdą negatywną odpowiedź jako brak współpracy ze strony danej jurysdykcji; ubolewa, że dokumenty te są dostępne dopiero po zakończeniu procesu oceny; wzywa do publicznego udostępnienia wszystkich pism i zobowiązań jurysdykcji państw trzecich niezwłocznie po ich otrzymaniu; apeluje o udostępnianie informacji publicznych na przyjaznej dla użytkownika platformie;

| 7. | wzywa do regularnej wymiany poglądów między przewodniczącym Grupy ds. Kodeksu Postępowania a Parlamentem, w tym co najmniej jednego formalnego wystąpienia na wysłuchaniu publicznym rocznie; |
| --- | --- |

7.

wzywa do regularnej wymiany poglądów między przewodniczącym Grupy ds. Kodeksu Postępowania a Parlamentem, w tym co najmniej jednego formalnego wystąpienia na wysłuchaniu publicznym rocznie;

| 8. | podkreśla, że należy sformalizować rolę Parlamentu w odniesieniu do Grupy ds. Kodeksu Postępowania, np. w kwestii zarządzania i kryteriów procesu sporządzania wykazu, m.in. w drodze procesu wydawania opinii; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że należy sformalizować rolę Parlamentu w odniesieniu do Grupy ds. Kodeksu Postępowania, np. w kwestii zarządzania i kryteriów procesu sporządzania wykazu, m.in. w drodze procesu wydawania opinii;

| 9. | zauważa, że unijna procedura umieszczania w wykazie ma zastosowanie wyłącznie do państw trzecich; zauważa, że wpływ Unii na zwalczanie uchylania się od opodatkowania i szkodliwych praktyk podatkowych na całym świecie zależy od przykładu, jaki UE daje na własnym podwórku; podkreśla potrzebę spójności między kryteriami umieszczenia w wykazie a kryteriami dotyczącymi szkodliwych praktyk podatkowych w UE; przypomina oświadczenie przewodniczącej Grupy ds. Kodeksu Postępowania wygłoszone podczas wysłuchania komisji TAX3 w dniu 10 października 2018 r. w sprawie możliwości przeprowadzenia, w kontekście przeglądu mandatu Grupy ds. Kodeksu Postępowania, kontroli państw członkowskich w oparciu o kryteria ustanowione dla unijnego wykazu; zauważa, że jedno państwo członkowskie otrzymało od Światowego Forum Przejrzystości i Wymiany Informacji do Celów Podatkowych (Globalne Forum ds. Przejrzystości i Wymiany Informacji do Celów Podatkowych) (22) ocenę częściowo zgodną z międzynarodowym standardem w zakresie przejrzystości i wymiany informacji na wniosek i zauważa, że w przypadku takiej oceny państwa trzecie są przez Radę umieszczane w wykazie (23); podkreśla w związku z tym, że niektóre państwa członkowskie regularnie otrzymywały zalecenia dla poszczególnych krajów dotyczące potrzeby zajęcia się agresywnym planowaniem podatkowym (24); podkreśla, że Komisja przyznaje, iż niektóre z wyżej wymienionych państw członkowskich podjęły kroki w celu poprawy swoich systemów podatkowych w odpowiedzi na krytyczne uwagi Komisji, zauważa jednak, że Komisja nadal wskazuje, iż przepisy podatkowe ułatwiają obecnie agresywne planowanie podatkowe w tych państwach członkowskich; ponawia swój apel do Komisji i Rady, zawarty w rezolucji TAX3, o podjęcie działań następczych w związku z zaleceniami dla poszczególnych krajów skierowanymi do tych państw członkowskich do czasu wdrożenia zasadniczych reform podatkowych oraz o zaproponowanie działań tam, gdzie jest to konieczne, a w międzyczasie przynajmniej o uznanie tych państw członkowskich za raje podatkowe UE; oczekuje, że rządy te zareagują na te obawy i zmniejszą unikanie opodatkowania we wszystkich swoich jurysdykcjach; zobowiązuje się do regularnej oceny wszelkich inicjatyw podejmowanych przez rządy w celu zastosowania się do takich zaleceń oraz do proponowania działań tam, gdzie jest to konieczne; |
| --- | --- |

9.

zauważa, że unijna procedura umieszczania w wykazie ma zastosowanie wyłącznie do państw trzecich; zauważa, że wpływ Unii na zwalczanie uchylania się od opodatkowania i szkodliwych praktyk podatkowych na całym świecie zależy od przykładu, jaki UE daje na własnym podwórku; podkreśla potrzebę spójności między kryteriami umieszczenia w wykazie a kryteriami dotyczącymi szkodliwych praktyk podatkowych w UE; przypomina oświadczenie przewodniczącej Grupy ds. Kodeksu Postępowania wygłoszone podczas wysłuchania komisji TAX3 w dniu 10 października 2018 r. w sprawie możliwości przeprowadzenia, w kontekście przeglądu mandatu Grupy ds. Kodeksu Postępowania, kontroli państw członkowskich w oparciu o kryteria ustanowione dla unijnego wykazu; zauważa, że jedno państwo członkowskie otrzymało od Światowego Forum Przejrzystości i Wymiany Informacji do Celów Podatkowych (Globalne Forum ds. Przejrzystości i Wymiany Informacji do Celów Podatkowych) (22

23

24

| 10. | przypomina, że procedura określona w art. 116 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którą Parlament i Rada stanowią zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, powinna być stosowana w przypadku, gdy szkodliwe praktyki podatkowe prowadzą do zakłóceń na rynku w Unii; |
| --- | --- |

10.

przypomina, że procedura określona w art. 116 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którą Parlament i Rada stanowią zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, powinna być stosowana w przypadku, gdy szkodliwe praktyki podatkowe prowadzą do zakłóceń na rynku w Unii;

| 11. | wzywa Grupę ds. Kodeksu Postępowania do zwiększenia pluralizmu i akceptacji zewnętrznej dla tego procesu poprzez konsultacje z krajami rozwijającymi się i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego; proponuje utworzenie grupy roboczej lub organu doradczego z krajami spoza UE, w szczególności z krajami rozwijającymi się, członkami społeczeństwa obywatelskiego i ekspertami, w celu ułatwienia dialogu na temat podejmowanych decyzji; |
| --- | --- |

11.

wzywa Grupę ds. Kodeksu Postępowania do zwiększenia pluralizmu i akceptacji zewnętrznej dla tego procesu poprzez konsultacje z krajami rozwijającymi się i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego; proponuje utworzenie grupy roboczej lub organu doradczego z krajami spoza UE, w szczególności z krajami rozwijającymi się, członkami społeczeństwa obywatelskiego i ekspertami, w celu ułatwienia dialogu na temat podejmowanych decyzji;

Aktualizacja kryteriów umieszczania w wykazie UE w celu dostosowania ich do obecnych i przyszłych wyzwań

Aktualizacja kryteriów umieszczania w wykazie UE w celu dostosowania ich do obecnych i przyszłych wyzwań

| 12. | ponownie podkreśla znaczenie kryterium przejrzystości wykazu; wzywa do wyjaśnienia przyszłego kryterium przejrzystości w odniesieniu do ostatecznych beneficjentów rzeczywistych, zgodnie z 5. dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy; zwraca uwagę na nierówne warunki działania między państwami przestrzegającymi wspólnego standardu OECD do wymiany informacji i amerykańskiej ustawy o wypełnianiu obowiązków podatkowych w odniesieniu do rachunków zagranicznych (FATCA); uważa w związku z tym, że brak wzajemności amerykańskiej FATCA powinien zostać zbadany w oparciu o kryterium przejrzystości; |
| --- | --- |

12.

ponownie podkreśla znaczenie kryterium przejrzystości wykazu; wzywa do wyjaśnienia przyszłego kryterium przejrzystości w odniesieniu do ostatecznych beneficjentów rzeczywistych, zgodnie z 5. dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy; zwraca uwagę na nierówne warunki działania między państwami przestrzegającymi wspólnego standardu OECD do wymiany informacji i amerykańskiej ustawy o wypełnianiu obowiązków podatkowych w odniesieniu do rachunków zagranicznych (FATCA); uważa w związku z tym, że brak wzajemności amerykańskiej FATCA powinien zostać zbadany w oparciu o kryterium przejrzystości;

| 13. | uważa, że kryterium sprawiedliwego opodatkowania nie powinno ograniczać się do preferencyjnego charakteru środków podatkowych, lecz powinno uwzględniać szeroko stosowane zwolnienia podatkowe i rozbieżności w cenach transferowych; przypomina, że obecny proces sporządzania wykazu w odniesieniu do państw trzecich nie obejmuje odrębnego kryterium dotyczącego stawek podatkowych na poziomie 0 % lub na bardzo niskim poziomie; wzywa Komisję i Grupę ds. Kodeksu Postępowania do uwzględnienia w ocenie środków podatkowych prowadzących do niskich poziomów opodatkowania zgodnie z trwającymi negocjacjami w sprawie drugiego filaru otwartych ram OECD/G-20, w szczególności w odniesieniu do minimalnego opodatkowania; wzywa Komisję i Radę do zaproponowania minimalnego efektywnego poziomu opodatkowania, który byłby odrębnym kryterium dla unijnego wykazu; zaleca ustalenie minimalnej efektywnej stawki podatkowej na sprawiedliwym i wystarczającym poziomie oraz uwzględnienie średniej unijnej ustawowej stawki podatku od osób prawnych (25), aby zniechęcić do przenoszenia zysków i zapobiegać szkodliwej konkurencji podatkowej; |
| --- | --- |

13.

uważa, że kryterium sprawiedliwego opodatkowania nie powinno ograniczać się do preferencyjnego charakteru środków podatkowych, lecz powinno uwzględniać szeroko stosowane zwolnienia podatkowe i rozbieżności w cenach transferowych; przypomina, że obecny proces sporządzania wykazu w odniesieniu do państw trzecich nie obejmuje odrębnego kryterium dotyczącego stawek podatkowych na poziomie 0 % lub na bardzo niskim poziomie; wzywa Komisję i Grupę ds. Kodeksu Postępowania do uwzględnienia w ocenie środków podatkowych prowadzących do niskich poziomów opodatkowania zgodnie z trwającymi negocjacjami w sprawie drugiego filaru otwartych ram OECD/G-20, w szczególności w odniesieniu do minimalnego opodatkowania; wzywa Komisję i Radę do zaproponowania minimalnego efektywnego poziomu opodatkowania, który byłby odrębnym kryterium dla unijnego wykazu; zaleca ustalenie minimalnej efektywnej stawki podatkowej na sprawiedliwym i wystarczającym poziomie oraz uwzględnienie średniej unijnej ustawowej stawki podatku od osób prawnych (25

| 14. | wzywa Komisję do rozważenia korzyści płynących z przyjęcia inicjatywy podobnej do drugiego filaru otwartych ram w odniesieniu do unijnych kryteriów umieszczenia w wykazie, jeżeli na szczeblu OECD nie zostanie osiągnięty konsensus polityczny w sprawie wdrożenia tych środków do końca 2021 r.; |
| --- | --- |

14.

wzywa Komisję do rozważenia korzyści płynących z przyjęcia inicjatywy podobnej do drugiego filaru otwartych ram w odniesieniu do unijnych kryteriów umieszczenia w wykazie, jeżeli na szczeblu OECD nie zostanie osiągnięty konsensus polityczny w sprawie wdrożenia tych środków do końca 2021 r.;

| 15. | zauważa, że niektóre jurysdykcje krajów trzecich, których działania powodują największe szkody, w tym Kajmany i Bermudy, zostały usunięte z wykazu po wprowadzeniu przez nie bardzo minimalnych kryteriów w zakresie charakteru transakcji i słabych środków egzekucyjnych; podkreśla, że takie decyzje mogą budzić wątpliwości co do autentyczności konkretnych działań i bezstronności procesu decyzyjnego oraz podważać zaufanie publiczne; wzywa do wzmocnienia kryteriów kwalifikacji, w tym wymogów w zakresie charakteru transakcji, opartych na podejściu ilościowym, a także wymogów dotyczących proporcjonalności i ich monitorowania, aby zwiększyć skuteczność wykazu i jego zdolność do reagowania na nowe wyzwania związane z cyfryzacją gospodarki; wzywa Radę do uwzględnienia, jako odrębne kryterium, automatycznego umieszczenia w wykazie państw trzecich, w których stawka podatku od osób prawnych wynosi 0 % lub które nie opodatkowują zysków przedsiębiorstw; z niepokojem zauważa, że państwa trzecie mogą uchylić niezgodne z przepisami mechanizmy podatkowe, ale zastąpić je nowymi, potencjalnie szkodliwymi dla UE; przypomina o znaczeniu publicznej sprawozdawczości w podziale na kraje w celu monitorowania wymogów w zakresie charakteru transakcji; |
| --- | --- |

15.

zauważa, że niektóre jurysdykcje krajów trzecich, których działania powodują największe szkody, w tym Kajmany i Bermudy, zostały usunięte z wykazu po wprowadzeniu przez nie bardzo minimalnych kryteriów w zakresie charakteru transakcji i słabych środków egzekucyjnych; podkreśla, że takie decyzje mogą budzić wątpliwości co do autentyczności konkretnych działań i bezstronności procesu decyzyjnego oraz podważać zaufanie publiczne; wzywa do wzmocnienia kryteriów kwalifikacji, w tym wymogów w zakresie charakteru transakcji, opartych na podejściu ilościowym, a także wymogów dotyczących proporcjonalności i ich monitorowania, aby zwiększyć skuteczność wykazu i jego zdolność do reagowania na nowe wyzwania związane z cyfryzacją gospodarki; wzywa Radę do uwzględnienia, jako odrębne kryterium, automatycznego umieszczenia w wykazie państw trzecich, w których stawka podatku od osób prawnych wynosi 0 % lub które nie opodatkowują zysków przedsiębiorstw; z niepokojem zauważa, że państwa trzecie mogą uchylić niezgodne z przepisami mechanizmy podatkowe, ale zastąpić je nowymi, potencjalnie szkodliwymi dla UE; przypomina o znaczeniu publicznej sprawozdawczości w podziale na kraje w celu monitorowania wymogów w zakresie charakteru transakcji;

| 16. | podkreśla znaczenie minimalnych standardów w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS) w ramach kontroli państw trzecich, w szczególności działań 5, 6, 13 i 14; podkreśla znaczenie określenia innych standardów w zakresie BEPS, które należy uwzględnić jako kryteria umieszczenia w wykazie; |
| --- | --- |

16.

podkreśla znaczenie minimalnych standardów w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS) w ramach kontroli państw trzecich, w szczególności działań 5, 6, 13 i 14; podkreśla znaczenie określenia innych standardów w zakresie BEPS, które należy uwzględnić jako kryteria umieszczenia w wykazie;

| 17. | popiera rozszerzenie zakresu geograficznego wykazu UE przy jednoczesnym uwzględnieniu stanowiska krajów najsłabiej rozwiniętych; podkreśla, że w przyszłych ocenach należy systematycznie uwzględniać fakt, iż niektórym krajom rozwijającym się może brakować środków na szybkie wdrożenie nowo uzgodnionych standardów podatkowych; wzywa zatem Radę, aby nie uważała za środki zaradcze cięć w pomocy rozwojowej, które miałyby bezpośredni wpływ na ostatecznych beneficjentów pomocy; zauważa jednak, że kraje posiadające duże centra finansowe nie powinny korzystać z podobnych poziomów tolerancji; |
| --- | --- |

17.

popiera rozszerzenie zakresu geograficznego wykazu UE przy jednoczesnym uwzględnieniu stanowiska krajów najsłabiej rozwiniętych; podkreśla, że w przyszłych ocenach należy systematycznie uwzględniać fakt, iż niektórym krajom rozwijającym się może brakować środków na szybkie wdrożenie nowo uzgodnionych standardów podatkowych; wzywa zatem Radę, aby nie uważała za środki zaradcze cięć w pomocy rozwojowej, które miałyby bezpośredni wpływ na ostatecznych beneficjentów pomocy; zauważa jednak, że kraje posiadające duże centra finansowe nie powinny korzystać z podobnych poziomów tolerancji;

| 18. | uważa, że istnieją znaczne różnice między unijnym wykazem jurysdykcji niechętnych współpracy a jego odpowiednikami krajowymi; odnotowuje dążenie Komisji do lepszego dostosowania wykazów krajowych do wykazu UE; wzywa do pozytywnej konwergencji i harmonizacji kryteriów w celu zapewnienia wyższych standardów i spójności; |
| --- | --- |

18.

uważa, że istnieją znaczne różnice między unijnym wykazem jurysdykcji niechętnych współpracy a jego odpowiednikami krajowymi; odnotowuje dążenie Komisji do lepszego dostosowania wykazów krajowych do wykazu UE; wzywa do pozytywnej konwergencji i harmonizacji kryteriów w celu zapewnienia wyższych standardów i spójności;

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje sugestię Komisji, by w przeglądzie jurysdykcji podatkowych uwzględnić metodologię opracowaną w celu identyfikacji państw trzecich wysokiego ryzyka do celów zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, aby zapewnić sporządzenie obu wykazów w sposób wzajemnie wzmacniający się; |
| --- | --- |

19.

z zadowoleniem przyjmuje sugestię Komisji, by w przeglądzie jurysdykcji podatkowych uwzględnić metodologię opracowaną w celu identyfikacji państw trzecich wysokiego ryzyka do celów zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, aby zapewnić sporządzenie obu wykazów w sposób wzajemnie wzmacniający się;

| 20. | odnotowuje wysiłki na rzecz stworzenia równych warunków działania po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej; wzywa do przeprowadzenia dogłębnej oceny tych jurysdykcji, w tym do dalszej oceny terytoriów zamorskich Zjednoczonego Królestwa i terytoriów zależnych Korony Brytyjskiej, zgodnie ze standardami określonymi przez Grupę ds. Kodeksu Postępowania; podkreśla, że przyszłe stosunki między UE a Zjednoczonym Królestwem powinny opierać się na wspólnych wartościach i być ukierunkowane na wspólny dobrobyt, co automatycznie wyklucza agresywną konkurencję podatkową; ubolewa, że umowa o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem nie przewiduje ewentualnych środków równoważących w przypadku rozbieżnych poglądów ze Zjednoczonym Królestwem w kwestiach związanych z uchylaniem się od opodatkowania i praniem pieniędzy w przyszłości; |
| --- | --- |

20.

odnotowuje wysiłki na rzecz stworzenia równych warunków działania po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej; wzywa do przeprowadzenia dogłębnej oceny tych jurysdykcji, w tym do dalszej oceny terytoriów zamorskich Zjednoczonego Królestwa i terytoriów zależnych Korony Brytyjskiej, zgodnie ze standardami określonymi przez Grupę ds. Kodeksu Postępowania; podkreśla, że przyszłe stosunki między UE a Zjednoczonym Królestwem powinny opierać się na wspólnych wartościach i być ukierunkowane na wspólny dobrobyt, co automatycznie wyklucza agresywną konkurencję podatkową; ubolewa, że umowa o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem nie przewiduje ewentualnych środków równoważących w przypadku rozbieżnych poglądów ze Zjednoczonym Królestwem w kwestiach związanych z uchylaniem się od opodatkowania i praniem pieniędzy w przyszłości;

| 21. | wzywa do przeprowadzenia sprawiedliwej i bezstronnej oceny głównych partnerów handlowych UE; apeluje w szczególności o jasną ocenę Stanów Zjednoczonych pod kątem kryteriów przejrzystości; |
| --- | --- |

21.

wzywa do przeprowadzenia sprawiedliwej i bezstronnej oceny głównych partnerów handlowych UE; apeluje w szczególności o jasną ocenę Stanów Zjednoczonych pod kątem kryteriów przejrzystości;

Koordynacja środków ochronnych

Koordynacja środków ochronnych

| 22. | uznaje wpływ umieszczenia w wykazie na reputację jako zachętę dla jurysdykcji do udziału w procesie przeglądu; podkreśla, że nie jest to wystarczające do skutecznego przeciwdziałania negatywnym skutkom takich jurysdykcji dla państw członkowskich i dla rynku wewnętrznego, ponieważ wpływ umieszczenia niektórych jurysdykcji w wykazie na ich reputację osłabiają opisane powyżej niedociągnięcia w procesie sporządzania wykazu, w szczególności brak przejrzystości, luźne kryteria i ograniczony zasięg geograficzny; |
| --- | --- |

22.

uznaje wpływ umieszczenia w wykazie na reputację jako zachętę dla jurysdykcji do udziału w procesie przeglądu; podkreśla, że nie jest to wystarczające do skutecznego przeciwdziałania negatywnym skutkom takich jurysdykcji dla państw członkowskich i dla rynku wewnętrznego, ponieważ wpływ umieszczenia niektórych jurysdykcji w wykazie na ich reputację osłabiają opisane powyżej niedociągnięcia w procesie sporządzania wykazu, w szczególności brak przejrzystości, luźne kryteria i ograniczony zasięg geograficzny;

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje powiązanie standardów dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych z wykorzystaniem funduszy UE ustanowionych w rozporządzeniu finansowym (26), rozporządzeniu w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (27), rozporządzeniu w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (28) i decyzji w sprawie upoważnienia EBI do udzielania pożyczek na rzecz państw trzecich (29) oraz uznaje, że standardy te są warunkiem wstępnym wsparcia UE; ostrzega jednak przed wszelkimi aktualnymi lub potencjalnymi negatywnymi skutkami dla obywateli krajów rozwijających się; podkreśla znaczenie opracowania równoważnych warunków mających zastosowanie do przedsiębiorstw oraz podmiotów umożliwiających i ułatwiających agresywne planowanie podatkowe w procedurach udzielania zamówień publicznych; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje powiązanie standardów dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych z wykorzystaniem funduszy UE ustanowionych w rozporządzeniu finansowym (26

27

28

29

| 24. | apeluje o to, by zasady pomocy państwa i krajowe programy wsparcia państw członkowskich nie zezwalały na udzielanie wsparcia przedsiębiorstwom, które mają powiązania gospodarcze z jurysdykcjami niechętnymi współpracy, na przykład w formie rezydencji podatkowej; podkreśla, że jest to ważne dla wewnątrzeuropejskiej solidarności i budowania zaufania między państwami członkowskimi; przypomina o potrzebie przejrzystości w postaci publicznej sprawozdawczości w podziale na kraje w odniesieniu do wszystkich sektorów, aby ją zapewnić; wzywa Radę do szybkiego zakończenia dyskusji i przyjęcia podejścia ogólnego w sprawie wniosku ustawodawczego; |
| --- | --- |

24.

apeluje o to, by zasady pomocy państwa i krajowe programy wsparcia państw członkowskich nie zezwalały na udzielanie wsparcia przedsiębiorstwom, które mają powiązania gospodarcze z jurysdykcjami niechętnymi współpracy, na przykład w formie rezydencji podatkowej; podkreśla, że jest to ważne dla wewnątrzeuropejskiej solidarności i budowania zaufania między państwami członkowskimi; przypomina o potrzebie przejrzystości w postaci publicznej sprawozdawczości w podziale na kraje w odniesieniu do wszystkich sektorów, aby ją zapewnić; wzywa Radę do szybkiego zakończenia dyskusji i przyjęcia podejścia ogólnego w sprawie wniosku ustawodawczego;

| 25. | popiera dodatkowe obowiązki w zakresie audytu i należytej staranności dla przedsiębiorstw i inwestorów mających siedzibę w jurysdykcjach niechętnych współpracy oraz wzywa do zwiększenia tychże obowiązków; jest zdania, że środki ochronne mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia skuteczności wykazu; |
| --- | --- |

25.

popiera dodatkowe obowiązki w zakresie audytu i należytej staranności dla przedsiębiorstw i inwestorów mających siedzibę w jurysdykcjach niechętnych współpracy oraz wzywa do zwiększenia tychże obowiązków; jest zdania, że środki ochronne mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia skuteczności wykazu;

| 26. | zauważa, że rygorystyczne środki zaradcze ograniczyłyby zachęty do unikania opodatkowania; podkreśla, że unijny zestaw środków ochronnych jest osłabiany przez uznaniowe stosowanie przez poszczególne państwa członkowskie; wzywa zatem Komisję do rozważenia przedstawienia wniosku ustawodawczego w sprawie skoordynowanych środków ochronnych w celu zwalczania unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania, z uwzględnieniem negocjacji w sprawie drugiego filaru otwartych ram lub w sprawie minimalnej efektywnej stawki podatkowej na szczeblu UE, które mogłyby obejmować:






  a) | brak możliwości odliczenia kosztów; |
| --- | --- | --- |

26.

zauważa, że rygorystyczne środki zaradcze ograniczyłyby zachęty do unikania opodatkowania; podkreśla, że unijny zestaw środków ochronnych jest osłabiany przez uznaniowe stosowanie przez poszczególne państwa członkowskie; wzywa zatem Komisję do rozważenia przedstawienia wniosku ustawodawczego w sprawie skoordynowanych środków ochronnych w celu zwalczania unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania, z uwzględnieniem negocjacji w sprawie drugiego filaru otwartych ram lub w sprawie minimalnej efektywnej stawki podatkowej na szczeblu UE, które mogłyby obejmować:

a)

brak możliwości odliczenia kosztów;

| b) | zaostrzone przepisy dotyczące kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych; |
| --- | --- |

b)

zaostrzone przepisy dotyczące kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych;

| c) | środki związane z podatkiem u źródła; |
| --- | --- |

c)

środki związane z podatkiem u źródła;

| d) | ograniczenie zwolnienia kapitałowego; |
| --- | --- |

d)

ograniczenie zwolnienia kapitałowego;

| e) | klauzula zmiany metody eliminacji podwójnego opodatkowania; |
| --- | --- |

e)

klauzula zmiany metody eliminacji podwójnego opodatkowania;

| f) | wpływ na zamówienia publiczne i pomoc państwa; |
| --- | --- |

f)

wpływ na zamówienia publiczne i pomoc państwa;

| g) | specjalne wymogi dotyczące dokumentacji; |
| --- | --- |

g)

specjalne wymogi dotyczące dokumentacji;

| h) | zawieszenie postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania; |
| --- | --- |

h)

zawieszenie postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania;

zauważa, że każdy środek podatkowy stosowany wobec przedsiębiorstw powinien być uzależniony od wskazanych zasad powiązania, jeżeli dana transakcja lub podatnik spełnia określone szkodliwe kryteria; uważa, że środki te powinny być stosowane w równym stopniu w stosunkach między państwem członkowskim a państwem trzecim oraz w stosunkach między państwami członkowskimi;

| 27. | odnotowuje „szary wykaz” jurysdykcji, które nie przestrzegają przepisów, ale zobowiązują się do zmiany; wzywa Radę i państwa członkowskie do wprowadzenia konkretnych środków, takich jak intensyfikacja kontroli lub wzmocnienie polityki „znaj swojego klienta” w odniesieniu do transakcji oraz do zachowania należytej staranności w odniesieniu do tych jurysdykcji; |
| --- | --- |

27.

odnotowuje „szary wykaz” jurysdykcji, które nie przestrzegają przepisów, ale zobowiązują się do zmiany; wzywa Radę i państwa członkowskie do wprowadzenia konkretnych środków, takich jak intensyfikacja kontroli lub wzmocnienie polityki „znaj swojego klienta” w odniesieniu do transakcji oraz do zachowania należytej staranności w odniesieniu do tych jurysdykcji;

| 28. | wzywa Komisję do sporządzenia wykazu umów między UE a państwami trzecimi lub regionami, w których nie uwzględniono „klauzuli dobrego zarządzania” wymaganej na podstawie pkt. 3.1 komunikatu Komisji w sprawie strategii zewnętrznej na rzecz efektywnego opodatkowania oraz wskazanej w konkluzjach Rady z dnia 25 maja 2018 r. w sprawie przyjęcia uzgodnionych standardowych przepisów dotyczących umów z państwami trzecimi (30); wzywa Komisję i Radę do wyjaśnienia braku takiej klauzuli; |
| --- | --- |

28.

wzywa Komisję do sporządzenia wykazu umów między UE a państwami trzecimi lub regionami, w których nie uwzględniono „klauzuli dobrego zarządzania” wymaganej na podstawie pkt. 3.1 komunikatu Komisji w sprawie strategii zewnętrznej na rzecz efektywnego opodatkowania oraz wskazanej w konkluzjach Rady z dnia 25 maja 2018 r. w sprawie przyjęcia uzgodnionych standardowych przepisów dotyczących umów z państwami trzecimi (30

o

o o

| 29. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Sekretariatowi Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

29.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Sekretariatowi Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Załącznik I do konkluzji Rady ds. Gospodarczych i Finansowych (Ecofin) z dnia 1 grudnia 1997 r. dotyczących polityki podatkowej – rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 1 grudnia 1997 r. o kodeksie postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej (Dz.U. C 2 z 6.1.1998, s. 1).

1

(2)  https://www.consilium.europa.eu/pl/press/press-releases/2016/03/08/ecofin-conclusions-code-conduct-business-taxation/

2

(3)  Dz.U. C 331 z 7.10.2020, s. 3.

3

(4)  Dz.U. C 366 z 27.10.2017, s. 51.

4

(5)  Dz.U. C 101 z 16.3.2018, s. 79.

5

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0240.

6

(7)  Dz.U. C 399 z 24.11.2017, s. 74.

7

(8)  Dz.U. C 369 z 11.10.2018, s. 132.

8

(9)  Wspólne działania następcze Komisji przyjęte w dniu 16 marca 2016 r. w związku z rezolucją Parlamentu Europejskiego (ECON) zawierającą zalecenia w sprawie wprowadzenia przejrzystości, koordynacji i konwergencji do polityki opodatkowania przedsiębiorstw w Unii oraz z rezolucją Parlamentu Europejskiego (TAXE) w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach; działania następcze Komisji przyjęte w dniu 16 listopada 2016 r. w związku z rezolucją Parlamentu Europejskiego (TAX2) w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach; działania następcze Komisji przyjęte w kwietniu 2018 r. w związku z rezolucją nieustawodawczą Parlamentu Europejskiego (PANA) z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie projektu zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady i Komisji w następstwie dochodzenia w sprawie prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania oraz działania następcze z dnia 27 sierpnia 2019 r. w związku z rezolucją Parlamentu Europejskiego (TAX3) w sprawie przestępstw finansowych, uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania.

9

(10)  Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 kwietnia 2016 r. zmieniającej dyrektywę 2013/34/UE w odniesieniu do ujawniania informacji o podatku dochodowym przez niektóre jednostki i oddziały (COM(2016)0198).

10

(11)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0309,

11

(12)  Komisja Europejska, „The Impact of Tax Planning on Forward-Looking Effective Tax rate” [Wpływ planowania podatkowego na przyszłe efektywne stawki podatków] (Taxation paper nr 64, 25 października 2016 r.).

12

(13)  Komisja Europejska, „Aggressive tax planning indicators – Final Report” [Wskaźniki agresywnego planowania podatkowego – sprawozdanie końcowe] (Taxation paper nr 71, 7 marca 2018 r.).

13

(14)  Kiendl Krišto I. i Thirion E., „An overview of shell companies in the European Union” [Przegląd firm przykrywek w Unii Europejskiej], Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego, październik 2018 r.

14

(15)  Dz.U. C 384 I z 12.11.2019, s. 1.

15

(16)  Cobham i Janský (2018); https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/jid.3348

16

(17)  https://op.europa.eu/pl/publication-detail/-/publication/51abaf14-6b6e-11e7-b2f2-01aa75ed71a1

17

(18)  https://www.imf.org/external/pubs/ft/fandd/2019/09/the-rise-of-phantom-FDI-in-tax-havens-damgaard.htm

18

(19)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

19

(20)  Tørsløv, Wier i Zucman (2020); http://gabriel-zucman.eu/files/TWZ2020.pdf

20

(21)  https://www.taxjustice.net/reports/the-state-of-tax-justice-2020/

21

(22)  https://www.oecd.org/tax/exchange-of-tax-information/global-forum-reveals-compliance-ratings-from-new-peer-review-assessments-for-anguilla-chile-china-gibraltar-greece-korea-malta-papua-new-guinea-and-uruguay.htm

22

(23)  Dz.U. C 331 z 7.10.2020, s. 3.

23

(24)  https://ec.europa.eu/info/publications/2020-european-semester-country-specific-recommendations-commission-recommendations_en

24

(25)  Polityki podatkowe w Unii Europejskiej – badanie za 2020 r., DG ds. Podatków i Unii Celnej, Komisja Europejska, s. 100.

25

(26)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1)

26

(27)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1601 z dnia 26 września 2017 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (EFZR), gwarancji EFZR i funduszu gwarancyjnego EFZR (Dz.U. L 249 z 27.9.2017, s. 1).

27

(28)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (Dz.U. L 169 z 1.7.2015, s. 1).

28

(29)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 466/2014/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z działaniami z zakresu finansowania wspierającymi projekty inwestycyjne poza granicami Unii (Dz.U. L 135 z 8.5.2014, s. 1).

29

(30)  https://www.consilium.europa.eu/pl/press/press-releases/2018/05/25/tax-fraud-standard-provision-agreed-for-agreements-with-third-countries/

30

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/185 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/185

---

P9_TA(2021)0023

Łagodzenie skutków trzęsień ziemi w Chorwacji

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie łagodzenia skutków trzęsień ziemi w Chorwacji (2021/2504(RSP))

(2021/C 456/17)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 174, art. 175 akapit trzeci i art. 212 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 174, art. 175 akapit trzeci i art. 212 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (1), zmienione rozporządzeniem (UE) nr 661/2014 (2) i rozporządzeniem (UE) 2020/461 (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (1), zmienione rozporządzeniem (UE) nr 661/2014 (2) i rozporządzeniem (UE) 2020/461 (3),

| — | uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (4), zmienioną rozporządzeniem (UE) 2018/1475 (5) oraz decyzją (UE) 2019/420 (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (4), zmienioną rozporządzeniem (UE) 2018/1475 (5) oraz decyzją (UE) 2019/420 (6),

| — | uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 maja 2018 r. oraz jego późniejszą aktualizację z dnia 14 stycznia 2020 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (COM(2020)0023), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 maja 2018 r. oraz jego późniejszą aktualizację z dnia 14 stycznia 2020 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (COM(2020)0023),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (7), zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/1839 (8), rozporządzeniem (UE) 2016/2135 (9), rozporządzeniem (UE) 2017/825 (10), rozporządzeniem (UE) 2017/1199 (11), rozporządzeniem (UE) 2017/2305 (12), rozporządzeniem (UE, Euratom) 2018/1046 (13), rozporządzeniem (UE) 2018/1719 (14), rozporządzeniem (UE) 2019/711 (15), rozporządzeniem (UE) 2020/460 (16), rozporządzeniem (UE) 2020/558 (17), rozporządzeniem (UE) 2020/1041 (18) i rozporządzeniem (UE) 2020/1542 (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (7), zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/1839 (8), rozporządzeniem (UE) 2016/2135 (9), rozporządzeniem (UE) 2017/825 (10), rozporządzeniem (UE) 2017/1199 (11), rozporządzeniem (UE) 2017/2305 (12), rozporządzeniem (UE, Euratom) 2018/1046 (13), rozporządzeniem (UE) 2018/1719 (14), rozporządzeniem (UE) 2019/711 (15), rozporządzeniem (UE) 2020/460 (16), rozporządzeniem (UE) 2020/558 (17), rozporządzeniem (UE) 2020/1041 (18) i rozporządzeniem (UE) 2020/1542 (19),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2016/369 z dnia 15 marca 2016 r. w sprawie udzielania wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii (20), zmienione rozporządzeniem Rady (UE) 2020/521 (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2016/369 z dnia 15 marca 2016 r. w sprawie udzielania wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii (20), zmienione rozporządzeniem Rady (UE) 2020/521 (21),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2020 r. zatytułowany „Fala renowacji na potrzeby Europy – ekologizacja budynków, tworzenie miejsc pracy, poprawa jakości życia” (COM(2020)0662), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2020 r. zatytułowany „Fala renowacji na potrzeby Europy – ekologizacja budynków, tworzenie miejsc pracy, poprawa jakości życia” (COM(2020)0662),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 375/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. ustanawiające Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej („inicjatywa »Wolontariusze pomocy UE«”) (22) zmienione sprostowaniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 375/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. ustanawiające Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej („inicjatywa »Wolontariusze pomocy UE«”) (22) zmienione sprostowaniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. (23),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej (24), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (25), rozporządzeniem (WE) nr 219/2009 (26) oraz rozporządzeniem (UE) 2019/1243 (27), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej (24), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (25), rozporządzeniem (WE) nr 219/2009 (26) oraz rozporządzeniem (UE) 2019/1243 (27),

| — | uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (28), a w szczególności jego pkt 11, a także porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, zawierające plan działania na rzecz wprowadzenia nowych zasobów własnych (29), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (28), a w szczególności jego pkt 11, a także porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, zawierające plan działania na rzecz wprowadzenia nowych zasobów własnych (29),

| — | uwzględniając wniosek z dnia 13 października 2020 r. dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Chorwacji i Polsce w związku z klęskami żywiołowymi oraz zapewnienia wypłaty zaliczek na rzecz Chorwacji, Niemiec, Grecji, Węgier, Irlandii, Portugalii i Hiszpanii w związku z wystąpieniem poważnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego (COM(2020)0960), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek z dnia 13 października 2020 r. dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Chorwacji i Polsce w związku z klęskami żywiołowymi oraz zapewnienia wypłaty zaliczek na rzecz Chorwacji, Niemiec, Grecji, Węgier, Irlandii, Portugalii i Hiszpanii w związku z wystąpieniem poważnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego (COM(2020)0960),

| — | uwzględniając decyzję Rady z dnia 30 października 2020 r. dotyczącą przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 9 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020 (30), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady z dnia 30 października 2020 r. dotyczącą przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 9 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020 (30),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 listopada 2020 r. w sprawie stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu korygującego Unii Europejskiej nr 9/2020 na rok budżetowy 2020, towarzyszącego wnioskowi w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Chorwacji i Polsce w związku z klęskami żywiołowymi oraz zapewnienia wypłaty zaliczek na rzecz Chorwacji, Niemiec, Grecji, Węgier, Irlandii, Portugalii i Hiszpanii w związku z wystąpieniem poważnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego (31), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 listopada 2020 r. w sprawie stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu korygującego Unii Europejskiej nr 9/2020 na rok budżetowy 2020, towarzyszącego wnioskowi w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Chorwacji i Polsce w związku z klęskami żywiołowymi oraz zapewnienia wypłaty zaliczek na rzecz Chorwacji, Niemiec, Grecji, Węgier, Irlandii, Portugalii i Hiszpanii w związku z wystąpieniem poważnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego (31),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 28 listopada 2008 r. zawierające apel o wzmocnienie zdolności w zakresie ochrony ludności dzięki europejskiemu systemowi wzajemnej pomocy wykorzystującemu podejście oparte na modułach ochrony ludności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 28 listopada 2008 r. zawierające apel o wzmocnienie zdolności w zakresie ochrony ludności dzięki europejskiemu systemowi wzajemnej pomocy wykorzystującemu podejście oparte na modułach ochrony ludności,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie regionalnego wpływu trzęsień ziemi (32), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie regionalnego wpływu trzęsień ziemi (32),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie zwiększenia zdolności Unii do reagowania w przypadku katastrof (33), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie zwiększenia zdolności Unii do reagowania w przypadku katastrof (33),

| — | uwzględniając art. 132 ust. 2 i 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 132 ust. 2 i 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w minionym roku Chorwację nawiedziły silne i powodujące poważne zniszczenia trzęsienia ziemi, z których jedno o sile 5,5 w skali Richtera uderzyło 22 marca 2020 r. w miasto Zagrzeb, żupanię zagrzebską oraz żupanię krapińsko-zagorską, kolejne dwa, o sile 5,2 i 6,4 w skali Richtera, uderzyły w żupanię sisacko-moslawińską 28 i 29 grudnia 2020 r., a ostatnie trzęsienie ziemi o sile 5,0 w skali Richtera miało miejsce w tym samym regionie 6 stycznia 2021 r.; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w minionym roku Chorwację nawiedziły silne i powodujące poważne zniszczenia trzęsienia ziemi, z których jedno o sile 5,5 w skali Richtera uderzyło 22 marca 2020 r. w miasto Zagrzeb, żupanię zagrzebską oraz żupanię krapińsko-zagorską, kolejne dwa, o sile 5,2 i 6,4 w skali Richtera, uderzyły w żupanię sisacko-moslawińską 28 i 29 grudnia 2020 r., a ostatnie trzęsienie ziemi o sile 5,0 w skali Richtera miało miejsce w tym samym regionie 6 stycznia 2021 r.;

| B. | mając na uwadze, że trzęsienie ziemi w marcu 2020 r. spowodowało największe od 1880 r. straty na terenie Zagrzebia, niszcząc ponad 26 000 budynków, z których 1 900 uznano za nienadające się do użytku, i powodując szkody o wartości ponad 11,5 mld EUR; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że trzęsienie ziemi w marcu 2020 r. spowodowało największe od 1880 r. straty na terenie Zagrzebia, niszcząc ponad 26 000 budynków, z których 1 900 uznano za nienadające się do użytku, i powodując szkody o wartości ponad 11,5 mld EUR;

| C. | mając na uwadze, że miasto Zagrzeb, żupania zagrzebska oraz żupania krapińsko-zagorska nadal usuwają skutki trzęsienia ziemi, wskutek którego śmierć poniosła jedna osoba, a 26 zostało rannych, i które przyniosło ogromne szkody społeczno-gospodarcze, kulturalne i infrastrukturalne, a także długotrwałe skutki psychologiczne; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że miasto Zagrzeb, żupania zagrzebska oraz żupania krapińsko-zagorska nadal usuwają skutki trzęsienia ziemi, wskutek którego śmierć poniosła jedna osoba, a 26 zostało rannych, i które przyniosło ogromne szkody społeczno-gospodarcze, kulturalne i infrastrukturalne, a także długotrwałe skutki psychologiczne;

| D. | mając na uwadze, że w listopadzie 2020 r. Parlament Europejski zatwierdził przeznaczenie kwoty 683,7 mln EUR z Funduszu Solidarności UE na usuwanie skutków trzęsienia ziemi w Zagrzebiu w marcu 2020 r.; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w listopadzie 2020 r. Parlament Europejski zatwierdził przeznaczenie kwoty 683,7 mln EUR z Funduszu Solidarności UE na usuwanie skutków trzęsienia ziemi w Zagrzebiu w marcu 2020 r.;

| E. | mając na uwadze, że ostatnie trzęsienia ziemi w środkowej Chorwacji praktycznie zniszczyły miasto Petrinja i poważnie dotknęły pobliskie miasta Glina, Sisak, Hrvatska Kostajnica, Majske Poljane oraz inne wioski w żupanii sisacko-moslawińskiej, zagrzebskiej i karlowackiej; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że ostatnie trzęsienia ziemi w środkowej Chorwacji praktycznie zniszczyły miasto Petrinja i poważnie dotknęły pobliskie miasta Glina, Sisak, Hrvatska Kostajnica, Majske Poljane oraz inne wioski w żupanii sisacko-moslawińskiej, zagrzebskiej i karlowackiej;

| F. | mając na uwadze, że na skutek wstrząsów zginęło osiem osób, 36 osób odniosło obrażenia, a 30 osób uratowano spod gruzów; mając na uwadze, że zniszczonych zostało ponad 45 000 budynków (34), a ponad 70 000 osób zostało bezpośrednio dotkniętych trzęsieniem ziemi, przy czym wstrząsy odczuwano także w Słowenii, Austrii, we Włoszech, na Węgrzech, w Bośni i Hercegowinie, Serbii oraz – w mniejszym stopniu – w Niemczech, na Słowacji i w Czechach; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że na skutek wstrząsów zginęło osiem osób, 36 osób odniosło obrażenia, a 30 osób uratowano spod gruzów; mając na uwadze, że zniszczonych zostało ponad 45 000 budynków (34), a ponad 70 000 osób zostało bezpośrednio dotkniętych trzęsieniem ziemi, przy czym wstrząsy odczuwano także w Słowenii, Austrii, we Włoszech, na Węgrzech, w Bośni i Hercegowinie, Serbii oraz – w mniejszym stopniu – w Niemczech, na Słowacji i w Czechach;

| G. | mając na uwadze, że 22 marca i 29 grudnia 2020 r. Chorwacja uruchomiła Unijny Mechanizm Ochrony Ludności i zwróciła się o namioty zimowe, systemy oświetlenia i wieże oświetleniowe, grzejniki elektryczne, składane łóżka, śpiwory i kontenery mieszkalne; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że 22 marca i 29 grudnia 2020 r. Chorwacja uruchomiła Unijny Mechanizm Ochrony Ludności i zwróciła się o namioty zimowe, systemy oświetlenia i wieże oświetleniowe, grzejniki elektryczne, składane łóżka, śpiwory i kontenery mieszkalne;

| H. | mając na uwadze, że 4 stycznia 2021 r. rząd Chorwacji ogłosił stan katastrofy w najbardziej dotkniętych rejonach, w szczególności w żupanii sisacko-moslawińskiej oraz w częściach żupanii zagrzebskiej i karlowackiej; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że 4 stycznia 2021 r. rząd Chorwacji ogłosił stan katastrofy w najbardziej dotkniętych rejonach, w szczególności w żupanii sisacko-moslawińskiej oraz w częściach żupanii zagrzebskiej i karlowackiej;

| I. | mając na uwadze, że wstrząsy wtórne utrzymywały się w kolejnych tygodniach i są nadal odczuwalne na obszarach dotkniętych klęską, a także na obszarze wykraczającym znacznie poza epicentrum trzęsienia ziemi; mając na uwadze, że ludzie żyją w ciągłym stresie z powodu niepewności i obaw przed ewentualnymi nowymi wstrząsami, do których dochodzi niemal każdego dnia i które stwarzają ryzyko dalszego zawalenia się budynków w związku z kolejnymi wstrząsami; mając na uwadze, że do katastrofy doszło w samym środku pandemii COVID-19, co może wywołać problemy ze zdrowiem psychicznym i choroby pourazowe w nadchodzącym okresie; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wstrząsy wtórne utrzymywały się w kolejnych tygodniach i są nadal odczuwalne na obszarach dotkniętych klęską, a także na obszarze wykraczającym znacznie poza epicentrum trzęsienia ziemi; mając na uwadze, że ludzie żyją w ciągłym stresie z powodu niepewności i obaw przed ewentualnymi nowymi wstrząsami, do których dochodzi niemal każdego dnia i które stwarzają ryzyko dalszego zawalenia się budynków w związku z kolejnymi wstrząsami; mając na uwadze, że do katastrofy doszło w samym środku pandemii COVID-19, co może wywołać problemy ze zdrowiem psychicznym i choroby pourazowe w nadchodzącym okresie;

| J. | mając na uwadze, że regiony i miasta dotknięte klęską doznały ogromnych szkód materialnych i społeczno-gospodarczych na skalę niespotykaną od czasu wojny domowej w latach 90. ubiegłego wieku, w związku z czym oprócz programu odbudowy w perspektywie długoterminowej wymagają też odbudowy pilnej i szybkiej; mając na uwadze, że trzęsienia ziemi doprowadziły do rozpaczy wielu mieszkańców dotkniętych klęską obszarów i spowodowały różnorakie szkody pośrednie na okolicznych obszarach; mając na uwadze, że obszary te znajdowały się już wcześniej w wyjątkowo niekorzystnej sytuacji społecznej i gospodarczej, a także mając na uwadze, że niedawne trzęsienia ziemi będą miały dodatkowe negatywne konsekwencje finansowe i społeczno-psychologiczne dla mieszkańców i całego regionu; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że regiony i miasta dotknięte klęską doznały ogromnych szkód materialnych i społeczno-gospodarczych na skalę niespotykaną od czasu wojny domowej w latach 90. ubiegłego wieku, w związku z czym oprócz programu odbudowy w perspektywie długoterminowej wymagają też odbudowy pilnej i szybkiej; mając na uwadze, że trzęsienia ziemi doprowadziły do rozpaczy wielu mieszkańców dotkniętych klęską obszarów i spowodowały różnorakie szkody pośrednie na okolicznych obszarach; mając na uwadze, że obszary te znajdowały się już wcześniej w wyjątkowo niekorzystnej sytuacji społecznej i gospodarczej, a także mając na uwadze, że niedawne trzęsienia ziemi będą miały dodatkowe negatywne konsekwencje finansowe i społeczno-psychologiczne dla mieszkańców i całego regionu;

| K. | mając na uwadze, że według szacunków około 90 % domów w Petrinji należy zburzyć; mając na uwadze, że mniejsze przysiółki i wsie wokół Gliny, takie jak Majske Poljane, były częściowo pozbawione dostępu do energii elektrycznej i wody jeszcze przed trzęsieniem ziemi, które teraz jeszcze bardziej odizolowało mieszkańców od podstawowej infrastruktury i podstawowych usług; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że według szacunków około 90 % domów w Petrinji należy zburzyć; mając na uwadze, że mniejsze przysiółki i wsie wokół Gliny, takie jak Majske Poljane, były częściowo pozbawione dostępu do energii elektrycznej i wody jeszcze przed trzęsieniem ziemi, które teraz jeszcze bardziej odizolowało mieszkańców od podstawowej infrastruktury i podstawowych usług;

| L. | mając na uwadze, że istnieją przesłanki wskazujące na to, że trzęsienia ziemi poważnie uszkodziły wały i systemy przeciwpowodziowe, co w obecnym sezonie zwiększonych opadów deszczu i powodzi może spowodować dodatkowe szkody na już zniszczonych obszarach; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że istnieją przesłanki wskazujące na to, że trzęsienia ziemi poważnie uszkodziły wały i systemy przeciwpowodziowe, co w obecnym sezonie zwiększonych opadów deszczu i powodzi może spowodować dodatkowe szkody na już zniszczonych obszarach;

| M. | mając na uwadze, że infrastruktura lokalna i regionalna została poważnie uszkodzona, dziedzictwo historyczne i kulturowe zniszczone, a działalność gospodarcza wstrzymana, zwłaszcza w rolnictwie i hodowli, z których w największym stopniu czerpie dochody miejscowa ludność; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że infrastruktura lokalna i regionalna została poważnie uszkodzona, dziedzictwo historyczne i kulturowe zniszczone, a działalność gospodarcza wstrzymana, zwłaszcza w rolnictwie i hodowli, z których w największym stopniu czerpie dochody miejscowa ludność;

| N. | mając na uwadze, że lokalna infrastruktura rolnicza, tj. budynki, maszyny, sprzęt, pola produkcyjne i magazyny pasz, została poważnie uszkodzona, a także mając na uwadze, że znaczna liczba zwierząt gospodarskich i domowych wyginęła lub została porzucona i cierpi z powodu konsekwencji trzęsienia ziemi; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że lokalna infrastruktura rolnicza, tj. budynki, maszyny, sprzęt, pola produkcyjne i magazyny pasz, została poważnie uszkodzona, a także mając na uwadze, że znaczna liczba zwierząt gospodarskich i domowych wyginęła lub została porzucona i cierpi z powodu konsekwencji trzęsienia ziemi;

| O. | mając na uwadze, że trzęsienie ziemi znacznie zaburzyło funkcjonowanie instytucji publicznych i placówek zdrowotnych, a także infrastruktury takiej jak drogi i sieci energii elektrycznej; mając na uwadze, że szczególną uwagę należy zwrócić na budowę podstawowej infrastruktury, której brakowało przed trzęsieniem ziemi, oraz mając na uwadze, że we wszystkich częściach dotkniętych klęską stref należy szybko przywrócić dostęp do podstawowych potrzeb i usług; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że trzęsienie ziemi znacznie zaburzyło funkcjonowanie instytucji publicznych i placówek zdrowotnych, a także infrastruktury takiej jak drogi i sieci energii elektrycznej; mając na uwadze, że szczególną uwagę należy zwrócić na budowę podstawowej infrastruktury, której brakowało przed trzęsieniem ziemi, oraz mając na uwadze, że we wszystkich częściach dotkniętych klęską stref należy szybko przywrócić dostęp do podstawowych potrzeb i usług;

| P. | mając na uwadze, że wiele szkół trzeba całkowicie rozebrać, a niektóre budynki uniwersyteckie, takie jak budynki wydziałów metalurgii i kształcenia nauczycieli w mieście Sisak, nie nadają się już do prowadzenia działalności edukacyjnej od początku nowego semestru; mając na uwadze, że instytucje te znajdowały się w trudnej sytuacji już ze względu na pandemię COVID-19, a obecnie dzieci nie mogą ani fizycznie uczęszczać na lekcje, ani korzystać z zajęć edukacyjnych online ze swoich domów; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że wiele szkół trzeba całkowicie rozebrać, a niektóre budynki uniwersyteckie, takie jak budynki wydziałów metalurgii i kształcenia nauczycieli w mieście Sisak, nie nadają się już do prowadzenia działalności edukacyjnej od początku nowego semestru; mając na uwadze, że instytucje te znajdowały się w trudnej sytuacji już ze względu na pandemię COVID-19, a obecnie dzieci nie mogą ani fizycznie uczęszczać na lekcje, ani korzystać z zajęć edukacyjnych online ze swoich domów;

| Q. | mając na uwadze, że ośrodek zdrowia w mieście Sisak musiał zostać szybko ewakuowany niezwłocznie po trzęsieniu ziemi, co naraziło pacjentów chorych na COVID-19 oraz innych pacjentów na zwiększone zagrożenie zdrowia, w tym pacjentów z niepełnosprawnościami i dzieci; mając na uwadze, że ośrodki opieki zdrowotnej w miastach Glina i Petrinja, w tym apteki, zostały poważnie zniszczone; mając na uwadze, że trzęsienia ziemi dodatkowo obciążyły chorwackie systemy ochrony zdrowia i opieki oraz przyspieszyły rozprzestrzenianie się COVID-19, zwłaszcza na obszarach dotkniętych tą klęską; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że ośrodek zdrowia w mieście Sisak musiał zostać szybko ewakuowany niezwłocznie po trzęsieniu ziemi, co naraziło pacjentów chorych na COVID-19 oraz innych pacjentów na zwiększone zagrożenie zdrowia, w tym pacjentów z niepełnosprawnościami i dzieci; mając na uwadze, że ośrodki opieki zdrowotnej w miastach Glina i Petrinja, w tym apteki, zostały poważnie zniszczone; mając na uwadze, że trzęsienia ziemi dodatkowo obciążyły chorwackie systemy ochrony zdrowia i opieki oraz przyspieszyły rozprzestrzenianie się COVID-19, zwłaszcza na obszarach dotkniętych tą klęską;

| R. | mając na uwadze, że niektóre obszary Unii Europejskiej znajdują się w trudniejszej sytuacji niż inne i występuje w nich duże zagrożenie sejsmiczne; mając na uwadze, że trwała odbudowa i projekty zapewniające odporność sejsmiczną i konstrukcyjną budynków wymagają właściwej koordynacji i nadzoru w celu naprawienia strat gospodarczych i społecznych, przy jednoczesnym poszanowaniu przejrzystości, najlepszych praktyk i przepisów dotyczących zamówień publicznych; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że niektóre obszary Unii Europejskiej znajdują się w trudniejszej sytuacji niż inne i występuje w nich duże zagrożenie sejsmiczne; mając na uwadze, że trwała odbudowa i projekty zapewniające odporność sejsmiczną i konstrukcyjną budynków wymagają właściwej koordynacji i nadzoru w celu naprawienia strat gospodarczych i społecznych, przy jednoczesnym poszanowaniu przejrzystości, najlepszych praktyk i przepisów dotyczących zamówień publicznych;

| S. | mając na uwadze, że szybka i profesjonalna reakcja władz państwowych, regionalnych i lokalnych, jednostek ochrony ludności i ratownictwa, chorwackich sił zbrojnych, różnych organizacji humanitarnych, a w szczególności setek wolontariuszy, znacznie złagodziła bezpośrednie skutki trzęsienia ziemi; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że szybka i profesjonalna reakcja władz państwowych, regionalnych i lokalnych, jednostek ochrony ludności i ratownictwa, chorwackich sił zbrojnych, różnych organizacji humanitarnych, a w szczególności setek wolontariuszy, znacznie złagodziła bezpośrednie skutki trzęsienia ziemi;

| T. | mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 i rozprzestrzenianie się wirusa jeszcze bardziej komplikują prowadzenie działań ratunkowych i odbudowy; mając na uwadze, że pandemia COVID-19 jest obciążeniem dla gospodarki chorwackiej i wymaga dodatkowych zasobów finansowych; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 i rozprzestrzenianie się wirusa jeszcze bardziej komplikują prowadzenie działań ratunkowych i odbudowy; mając na uwadze, że pandemia COVID-19 jest obciążeniem dla gospodarki chorwackiej i wymaga dodatkowych zasobów finansowych;

| 1. | przekazuje wyrazy głębokiej solidarności i współczucia wszystkim osobom, które ucierpiały wskutek trzęsienia ziemi, oraz ich rodzinom, a także chorwackim władzom krajowym, regionalnym i lokalnym zaangażowanym w działania pomocowe; |
| --- | --- |

1.

| 2. | docenia nieustające sprawne działania podjęte na zniszczonych obszarach przez jednostki ratunkowe, służby ochrony ludności, chorwackie siły zbrojne, wolontariuszy, organizacje społeczeństwa obywatelskiego, organizacje międzynarodowe oraz władze lokalne, regionalne i krajowe, a także wszystkie inne podmioty, w celu ratowania życia, powstrzymania szkód oraz przywrócenia podstawowej działalności koniecznej do utrzymania godnego poziomu życia; wyraża wdzięczność wobec wszystkich osób, organizacji i inicjatyw, które ułatwiły te działania oraz wysłały wsparcie i pomoc; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje solidarność państw członkowskich i innych krajów, które udzielają wsparcia w tej nagłej sytuacji, mającego postać pomocy wzajemnej obejmującej artykuły pierwszej potrzeby, pomoc finansową, ochotników i inne wsparcie, co pomaga zmniejszyć ciężar interwencji; z zadowoleniem przyjmuje solidarność okazaną przez instytucje UE i wspólnotę międzynarodową w postaci pomocy wzajemnej w sytuacjach nadzwyczajnych; podkreśla zatem znaczenie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności dla zacieśniania współpracy między krajowymi organami ochrony ludności w całej Europie w sytuacjach kryzysowych oraz dla minimalizowania skutków zdarzeń nadzwyczajnych; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa Komisję i władze Chorwacji do określenia wszelkich możliwych sposobów natychmiastowego udzielenia pomocy i wsparcia w celu zapewnienia godziwych i bezpiecznych warunków życia wielu osobom, które zostały pozbawione domów i nadal nie mają bezpiecznego zakwaterowania, przynajmniej w postaci kontenerów mieszkalnych, które w nadchodzących miesiącach mogłyby zapewnić minimalny poziom schronienia w trudnych warunkach zimowych; |
| --- | --- |

4.

| 5. | apeluje, by poświęcić szczególną uwagę osobom z niepełnosprawnościami, osobom starszym oraz dzieciom i nastolatkom o szczególnych potrzebach, jako jednostkom najbardziej narażonym w społeczeństwie; w związku z powyższym z zadowoleniem przyjmuje wszelką pomoc udzieloną już przez organizacje działające w terenie; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że należy poświęcić szczególną uwagę dużej liczbie zwierząt gospodarskich i zwierząt domowych, które w wyniku trzęsienia ziemi zostały ranne lub rozpierzchły się; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje znaczące wysiłki i współpracę między ministerstwem rolnictwa, organami lokalnymi i regionalnymi oraz organizacjami pozarządowymi działającymi w obszarze dobrostanu zwierząt; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla powagę sytuacji w terenie, która wywiera silną presję finansową na chorwackie organy publiczne na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym i może prowadzić do nieodwracalnego spadku liczby ludności na obszarach dotkniętych klęską żywiołową, gdyż dotkniętej klęską ludności grożą druzgocące skutki społeczne i gospodarcze oraz skrajna presja psychologiczna i społeczna; |
| --- | --- |

7.

| 8. | zachęca władze Chorwacji do przeprowadzenia wspólnie z ekspertami Komisji szybkiej i dogłębnej oceny wszystkich szkód w żupanii sisacko-moslawińskiej, aby rozpocząć remonty i odbudowę odporną sejsmicznie, kiedy tylko warunki na to pozwolą; podkreśla, że kiedy rozpocznie się rewitalizacja i odbudowa tego regionu, należy przywiązać duże znaczenie do stymulowania zrównoważonej odbudowy gospodarczej oraz środków do życia ludności; |
| --- | --- |

8.

| 9. | zachęca chorwackie władze krajowe, regionalne i lokalne do ścisłego monitorowania prac związanych z odbudową oraz dopilnowania, by spełniały one wymogi dotyczące budynków i obiektów infrastrukturalnych odpornych na trzęsienia ziemi, a także aby stosowano najlepsze praktyki zawodowe i wiedzę specjalistyczną z innych państw członkowskich; wzywa właściwe chorwackie władze i instytucje do uwzględnienia doświadczeń z procesu odbudowy powojennej na dotkniętych klęską obszarach, aby ustalić, czy nieprawidłowości w praktykach budowlanych doprowadziły do złej jakości i przyczyniły się do niszczycielskich konsekwencji niedawnych trzęsień ziemi; z zadowoleniem przyjmuje stanowiącą pierwszy krok w tym kierunku decyzję chorwackiego rządu o opublikowaniu rejestru przedsiębiorstw, które uczestniczyły w procesie odbudowy; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla problemy związane z systemami przewidywania trzęsień ziemi w regionach Europy Południowo-Wschodniej o dużej aktywności sejsmicznej; apeluje do Komisji, aby wspólnie z państwami członkowskimi zintensyfikowała badania i kształcenie mające na celu wprowadzenie systemu zapewniającego lepsze przygotowanie, aby zapobiegać podobnym kryzysom i zarządzać nimi, a także minimalizować skutki podobnych klęsk żywiołowych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa do większej koordynacji i współpracy między instytucjami badawczo-rozwojowymi państw członkowskich, zwłaszcza tymi, które zmagają się z podobnymi zagrożeniami; wzywa do doskonalenia systemów wczesnego ostrzegania w państwach członkowskich oraz do tworzenia nowych powiązań i wzmacniania powiązań już istniejących między poszczególnymi systemami wczesnego ostrzegania; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa władze chorwackie do priorytetowego potraktowania renowacji w jej planie odbudowy i zwiększania odporności oraz do poświęcenia szczególnej uwagi kompleksowej profilaktycznej renowacji – z zapewnieniem najwyższych norm odporności sejsmicznej – mieszkań i budynków o najwyższym zagrożeniu sejsmicznym w regionach najbardziej narażonych na trzęsienia ziemi; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla, że w przypadku poważnych trzęsień ziemi, takich jak te niedawne w Chorwacji, łagodzenie skutków zajmuje dużo czasu, co powinno się uwzględnić przy przyszłym przeglądzie FSUE, aby zagwarantować, że zapewniono wystarczająco długi termin na absorpcję środków, wykraczający poza obecne terminy na składanie wniosków; podkreśla ponadto znaczenie zwiększenia wydatków w ramach FSUE nie tylko na naprawę szkód, ale także na odporność wobec zmiany klimatu, katastrof naturalnych i zagrożeń zdrowia publicznego, aby katastrofy czyniły nas silniejszymi; |
| --- | --- |

13.

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności udzielane w obecnym okresie finansowania z przeznaczeniem na zapobieganie ryzyku wystąpienia klęsk żywiołowych, odporność oraz modernizację energetyczną i sejsmiczną; zachęca władze Chorwacji, aby odpowiednio ujęły te środki w swoim planowaniu i programowaniu unijnych przydziałów budżetowych na lata 2021–2027; apeluje do Komisji o elastyczność w programowaniu i wprowadzaniu zmian do krajowych programów operacyjnych w przypadku konieczności reagowania na klęski żywiołowe; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa Komisję do opracowania, we współpracy z instytucjami unijnymi i chorwackimi, sprawnego sposobu rozdziału niezbędnej pomocy finansowej i innej, aby zapewnić szybką odbudowę obszarów dotkniętych klęską żywiołową i udostępnić wszelkie możliwe środki finansowe, aby pomóc Chorwacji w nadzorowaniu szybkiej odbudowy i zapewnieniu pomocy wszystkim potrzebującym, a także do zminimalizowania obciążeń administracyjnych związanych z dostępem do pomocy i wsparcia dla ludności w terenie; |
| --- | --- |

15.

| 16. | podkreśla, że ważne jest priorytetowe potraktowanie mieszkańców dotkniętych klęską obszarów w dostępie do szczepień przeciwko COVID-19; zachęca rząd Chorwacji do wykonania ogłoszonej decyzji o przekierowaniu znaczącej części dostaw szczepionek do żupanii sisacko-moslawińskiej, aby natychmiast chronić zdrowie wszystkich mieszkańców, osób udzielających pomocy i osób pracujących na miejscu; w związku z powyższym z zadowoleniem przyjmuje decyzję państw członkowskich o przekazaniu Chorwacji części ich zaopatrzenia w szczepionki; |
| --- | --- |

16.

| 17. | zwraca uwagę Komisji, że nowe spowodowane niedawnymi trzęsieniami ziemi szkody w budynkach, które zostały już uszkodzone podczas trzęsienia ziemi w marcu 2020 r., będą wymagać kolejnej oceny i projektów renowacji; wzywa ponadto Komisję do uwzględnienia w planowaniu i legislacji w ramach inicjatywy „Fala renowacji” ukierunkowanych środków przeciwdziałania trzęsieniom ziemi i ich skutkom; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Chorwacji, władzom regionalnym i lokalnym na obszarach dotkniętych klęską oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

18.

---

(1)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.

(2)  Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 143.

(3)  Dz.U. L 99 z 31.3.2020, s. 9.

(4)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 924.

(5)  Dz.U. L 250 z 4.10.2018, s. 1.

(6)  Dz.U. L 77 I z 20.3.2019, s. 1.

(7)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320.

(8)  Dz.U. L 270 z 15.10.2015, s. 1.

(9)  Dz.U. L 338 z 13.12.2016, s. 34.

(10)  Dz.U. L 129 z 19.5.2017, s. 1.

(11)  Dz.U. L 176 z 7.7.2017, s. 1.

(12)  Dz.U. L 335 z 15.12.2017, s. 1.

(13)  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

(14)  Dz.U. L 291 z 16.11.2018, s. 5.

(15)  Dz.U. L 123 z 10.5.2019, s. 3.

(16)  Dz.U. L 99 z 31.3.2020, s. 5.

(17)  Dz.U. L 130 z 24.4.2020, s. 1.

(18)  Dz.U. L 231 z 17.7.2020, s. 4.

(19)  Dz.U. L 356 z 26.10.2020, s. 1.

(20)  Dz.U. L 70 z 16.3.2016, s. 1.

(21)  Dz.U. L 117 z 15.4.2020, s. 3.

(22)  Dz.U. L 122 z 24.4.2014, s. 1.

(23)  Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 122.

(24)  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1.

(25)  Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1.

(26)  Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 109.

(27)  Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 241.

(28)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(29)  Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 28.

(30)  Dz.U. C 372 I z 4.11.2020, s. 1.

(31)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0313.

(32)  Dz.U. C 282 E z 6.11.2008, s. 269.

(33)  Dz.U. C 286 E z 27.11.2009, s. 15.

(34)  Według wstępnych szacunków chorwackiego Ministerstwa Planowania Przestrzennego, Budownictwa i Majątku Państwowego (https://mgipu.gov.hr/en).

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/191 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/191

---

P9_TA(2021)0024

Perspektywa płci w okresie kryzysu związanego z COVID-19 oraz w okresie pokryzysowym

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie perspektywy płci w okresie kryzysu związanego z COVID-19 oraz w okresie pokryzysowym (2020/2121(INI))

(2021/C 456/18)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 6, 8 i 153 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 6, 8 i 153 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskie,

| — | uwzględniając art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, w szczególności jego zasady 2, 3, 5, 9, 10, 16 i 20, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, w szczególności jego zasady 2, 3, 5, 9, 10, 16 i 20,

| — | uwzględniając Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, zasadę, by „nie pozostawiać nikogo w tyle”, a w szczególności cel 1. dotyczący wyeliminowania ubóstwa, cel 3. dotyczący zapewnienia ludziom zdrowego życia, cel 5. dotyczący osiągnięcia równości płci oraz poprawy warunków życia kobiet i cel 8. dotyczący osiągnięcia zrównoważonego wzrostu gospodarczego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, zasadę, by „nie pozostawiać nikogo w tyle”, a w szczególności cel 1. dotyczący wyeliminowania ubóstwa, cel 3. dotyczący zapewnienia ludziom zdrowego życia, cel 5. dotyczący osiągnięcia równości płci oraz poprawy warunków życia kobiet i cel 8. dotyczący osiągnięcia zrównoważonego wzrostu gospodarczego,

| — | uwzględniając Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet z dnia 18 grudnia 1979 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet z dnia 18 grudnia 1979 r.,

| — | uwzględniając art. 6 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych przyjętej w dniu 3 maja 2008 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 6 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych przyjętej w dniu 3 maja 2008 r.,

| — | uwzględniając przyjęte od 1975 r. dyrektywy UE dotyczące różnych aspektów równego traktowania kobiet i mężczyzn (dyrektywy Rady 79/7/EWG (1), 86/613/EWG (2), 92/85/EWG (3), oraz 2004/113/WE (4), dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/54/WE (5), dyrektywę Ra dy2010/18/UE (6) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/41/UE (7)), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjęte od 1975 r. dyrektywy UE dotyczące różnych aspektów równego traktowania kobiet i mężczyzn (dyrektywy Rady 79/7/EWG (1), 86/613/EWG (2), 92/85/EWG (3), oraz 2004/113/WE (4), dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/54/WE (5), dyrektywę Ra dy2010/18/UE (6) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/41/UE (7)),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającą dyrektywę Rady 2010/18/UE (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającą dyrektywę Rady 2010/18/UE (8),

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencję stambulską), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencję stambulską),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 marca 2020 r. zatytułowany „Unia równości: Strategia na rzecz równości płci 2020–2025” (COM(2020)0152), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 marca 2020 r. zatytułowany „Unia równości: Strategia na rzecz równości płci 2020–2025” (COM(2020)0152),

| — | uwzględniając wspólny dokument roboczy służb z dnia 21 września 2015 r. pt. „Równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet: odmiana losu dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020” (SWD(2015)0182), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny dokument roboczy służb z dnia 21 września 2015 r. pt. „Równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet: odmiana losu dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020” (SWD(2015)0182),

| — | uwzględniając wniosek z dnia 4 marca 2016 r. dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (COM(2016)0109), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek z dnia 4 marca 2016 r. dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (COM(2016)0109),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 lutego 2020 r. w sprawie priorytetów UE na 64. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 lutego 2020 r. w sprawie priorytetów UE na 64. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie pogorszenia sytuacji w zakresie praw kobiet i równouprawnienia w UE (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie pogorszenia sytuacji w zakresie praw kobiet i równouprawnienia w UE (11),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie przystąpienia UE do konwencji stambulskiej i innych środków przeciwdziałania przemocy ze względu na płeć (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie przystąpienia UE do konwencji stambulskiej i innych środków przeciwdziałania przemocy ze względu na płeć (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2018 r. w sprawie usług opieki w UE na rzecz poprawy sytuacji w zakresie równouprawnienia płci (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2018 r. w sprawie usług opieki w UE na rzecz poprawy sytuacji w zakresie równouprawnienia płci (13),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie sytuacji kobiet niepełnosprawnych (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie sytuacji kobiet niepełnosprawnych (14),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2018 r. w sprawie kobiet, równouprawnienia płci i sprawiedliwości klimatycznej (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2018 r. w sprawie kobiet, równouprawnienia płci i sprawiedliwości klimatycznej (16),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 października 2017 r. w sprawie wzmocnienia pozycji gospodarczej kobiet w sektorach prywatnym i publicznym w UE (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 października 2017 r. w sprawie wzmocnienia pozycji gospodarczej kobiet w sektorach prywatnym i publicznym w UE (17),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie potrzeby opracowania unijnej strategii mającej na celu wyeliminowanie różnic w emeryturach ze względu na płeć i zapobieganie występowaniu takich różnic (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie potrzeby opracowania unijnej strategii mającej na celu wyeliminowanie różnic w emeryturach ze względu na płeć i zapobieganie występowaniu takich różnic (18),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie równości kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej w latach 2014–2015 (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie równości kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej w latach 2014–2015 (19),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 kwietnia 2017 r. w sprawie kobiet i ich roli na obszarach wiejskich (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 kwietnia 2017 r. w sprawie kobiet i ich roli na obszarach wiejskich (20),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z 14 lutego 2017 r. w sprawie propagowania równości płci w odniesieniu do zdrowia psychicznego i badań klinicznych (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z 14 lutego 2017 r. w sprawie propagowania równości płci w odniesieniu do zdrowia psychicznego i badań klinicznych (21),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 marca 2016 r. w sprawie sytuacji uchodźczyń i kobiet ubiegających się o azyl w UE (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 marca 2016 r. w sprawie sytuacji uchodźczyń i kobiet ubiegających się o azyl w UE (22),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie czynników zewnętrznych utrudniających przedsiębiorczość kobiet w Europie (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie czynników zewnętrznych utrudniających przedsiębiorczość kobiet w Europie (23),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 9 września 2015 r. w sprawie kobiet pracujących zawodowo w dziedzinie nauki i na uniwersytetach oraz problemu szklanego sufitu (24), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 9 września 2015 r. w sprawie kobiet pracujących zawodowo w dziedzinie nauki i na uniwersytetach oraz problemu szklanego sufitu (24),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie strategii UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn w okresie po 2015 r. (25), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie strategii UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn w okresie po 2015 r. (25),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 10 grudnia 2019 r. zatytułowane „Gospodarki w UE uwzględniające równouprawnienie płci: dalsze działania”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 10 grudnia 2019 r. zatytułowane „Gospodarki w UE uwzględniające równouprawnienie płci: dalsze działania”,

| — | uwzględniając sprawozdanie Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) zatytułowane „COVID-19 and the world of work. Fourth edition” [„COVID-19 i świat pracy. Wydanie czwarte”] opublikowane dnia 27 maja 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) zatytułowane „COVID-19 and the world of work. Fourth edition” [„COVID-19 i świat pracy. Wydanie czwarte”] opublikowane dnia 27 maja 2020 r.,

| — | uwzględniając analizę MOP zatytułowaną „Sectoral impact, responses and recommendations related to COVID-19” [„Wpływ COVID-19 na sektory, reagowanie na COVID-19 i zalecenia związane z COVID-19”], |
| --- | --- |

—

uwzględniając analizę MOP zatytułowaną „Sectoral impact, responses and recommendations related to COVID-19” [„Wpływ COVID-19 na sektory, reagowanie na COVID-19 i zalecenia związane z COVID-19”],

| — | uwzględniając sprawozdanie OECD zatytułowane „Kobiety w centrum walki z COVID-19” opublikowane w kwietniu 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie OECD zatytułowane „Kobiety w centrum walki z COVID-19” opublikowane w kwietniu 2020 r.,

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 6 marca 2019 r. zatytułowany „2019 Report on equality between women and men in the EU” [„Sprawozdanie na temat równości kobiet i mężczyzn w UE z 2019 r.”] (SWD(2019)0101), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 6 marca 2019 r. zatytułowany „2019 Report on equality between women and men in the EU” [„Sprawozdanie na temat równości kobiet i mężczyzn w UE z 2019 r.”] (SWD(2019)0101),

| — | uwzględniając sprawozdanie UN Women zatytułowane „The Impact of COVID-19 on Women” [„Skutki COVID-19 dla kobiet”] opublikowane dnia 9 kwietnia 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie UN Women zatytułowane „The Impact of COVID-19 on Women” [„Skutki COVID-19 dla kobiet”] opublikowane dnia 9 kwietnia 2020 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie UN Women zatytułowane „From Insights to Action: Gender Equality in the wake of COVID-19” [„Od obserwacji do działania: równość płci w następstwie pandemii COVID-19”], opublikowane dnia 2 września 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie UN Women zatytułowane „From Insights to Action: Gender Equality in the wake of COVID-19” [„Od obserwacji do działania: równość płci w następstwie pandemii COVID-19”], opublikowane dnia 2 września 2020 r.,

| — | uwzględniając publikację UN Women zatytułowaną „Online and ICT* facilitated violence against women and girls during COVID-19” [„Przemoc w sieci i za pośrednictwem ICT* wobec kobiet i dziewcząt w czasie pandemii COVID-19”], |
| --- | --- |

—

uwzględniając publikację UN Women zatytułowaną „Online and ICT* facilitated violence against women and girls during COVID-19” [„Przemoc w sieci i za pośrednictwem ICT* wobec kobiet i dziewcząt w czasie pandemii COVID-19”],

| — | uwzględniając sprawozdanie Funduszu Ludnościowego Narodów Zjednoczonych (UNFPA) zatytułowane „Impact of the COVID-19 Pandemic on Family Planning and Ending Gender-based Violence, Female Genital Mutilation and Child Marriage” [„Wpływ pandemii COVID-19 na planowanie rodziny i położenie kresu przemocy ze względu na płeć, okaleczaniu narządów płciowych kobiet i dziecięcym małżeństwom”] opublikowane dnia 27 kwietnia 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Funduszu Ludnościowego Narodów Zjednoczonych (UNFPA) zatytułowane „Impact of the COVID-19 Pandemic on Family Planning and Ending Gender-based Violence, Female Genital Mutilation and Child Marriage” [„Wpływ pandemii COVID-19 na planowanie rodziny i położenie kresu przemocy ze względu na płeć, okaleczaniu narządów płciowych kobiet i dziecięcym małżeństwom”] opublikowane dnia 27 kwietnia 2020 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie UNFPA zatytułowane „Millions more cases of violence, child marriage, female genital mutilation, unintended pregnancy expected due to the COVID-19 pandemic” [„W związku z pandemią COVID-19 prognozuje się wzrost liczby przypadków przemocy, dziecięcych małżeństw, okaleczania narządów płciowych kobiet, nieplanowanych ciąż o kilka milionów”] opublikowane dnia 28 kwietnia 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie UNFPA zatytułowane „Millions more cases of violence, child marriage, female genital mutilation, unintended pregnancy expected due to the COVID-19 pandemic” [„W związku z pandemią COVID-19 prognozuje się wzrost liczby przypadków przemocy, dziecięcych małżeństw, okaleczania narządów płciowych kobiet, nieplanowanych ciąż o kilka milionów”] opublikowane dnia 28 kwietnia 2020 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie przewodniczącej Grupy Ekspertów Rady Europy do spraw Przeciwdziałania Przemocy wobec Kobiet i Przemocy Domowej (GREVIO) Marceline Naudi z dnia 24 marca 2020 r. na temat konieczności utrzymania norm konwencji stambulskiej w czasach pandemii, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie przewodniczącej Grupy Ekspertów Rady Europy do spraw Przeciwdziałania Przemocy wobec Kobiet i Przemocy Domowej (GREVIO) Marceline Naudi z dnia 24 marca 2020 r. na temat konieczności utrzymania norm konwencji stambulskiej w czasach pandemii,

| — | uwzględniając sprawozdanie Wspólnego Centrum Badawczego (JRC) zatytułowane „How will the COVID-19 crisis affect existing gender divides in Europe?” [„W jaki sposób kryzys związany z COVID-19 wpłynie na istniejące w Europie podziały płciowe?”], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Wspólnego Centrum Badawczego (JRC) zatytułowane „How will the COVID-19 crisis affect existing gender divides in Europe?” [„W jaki sposób kryzys związany z COVID-19 wpłynie na istniejące w Europie podziały płciowe?”],

| — | uwzględniając wskaźnik równouprawnienia płci z 2019 r. opracowany przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), opublikowany w dniu 15 października 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wskaźnik równouprawnienia płci z 2019 r. opracowany przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), opublikowany w dniu 15 października 2019 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie EIGE zatytułowane „Tackling the gender pay gap: not without a better work-life balance” [„Rozwiązywanie problemu zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć: zadanie niemożliwe do wykonania bez większej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym”] opublikowane dnia 29 maja 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie EIGE zatytułowane „Tackling the gender pay gap: not without a better work-life balance” [„Rozwiązywanie problemu zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć: zadanie niemożliwe do wykonania bez większej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym”] opublikowane dnia 29 maja 2019 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie EIGE zatytułowane „Beijing + 25: the fifth review of the implementation of the Beijing Platform for Action in the EU Member States” [„Pekin + 25: 5. przegląd realizacji pekińskiej platformy działania w państwach członkowskich UE”] opublikowane dnia 5 marca 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie EIGE zatytułowane „Beijing + 25: the fifth review of the implementation of the Beijing Platform for Action in the EU Member States” [„Pekin + 25: 5. przegląd realizacji pekińskiej platformy działania w państwach członkowskich UE”] opublikowane dnia 5 marca 2020 r.,

| — | uwzględniając zbiór danych z 2020 r. z przeprowadzonego przez Eurofound badania zatytułowanego „Living, Working and COVID-19” [„Życie, praca i COVID-19”]; |
| --- | --- |

—

uwzględniając zbiór danych z 2020 r. z przeprowadzonego przez Eurofound badania zatytułowanego „Living, Working and COVID-19” [„Życie, praca i COVID-19”];

| — | uwzględniając badanie przeprowadzone przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) zatytułowane „A long way to go for LGBTI equality” [„Daleka droga do równości osób LGBTI”] opublikowane dnia 14 maja 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie przeprowadzone przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) zatytułowane „A long way to go for LGBTI equality” [„Daleka droga do równości osób LGBTI”] opublikowane dnia 14 maja 2020 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie FRA zatytułowane „A persisting concern: anti-Gypsyism as a barrier to Roma inclusion” [„Nierozwiązany problem: antycyganizm jako bariera integracji Romów”] opublikowane dnia 5 kwietnia 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie FRA zatytułowane „A persisting concern: anti-Gypsyism as a barrier to Roma inclusion” [„Nierozwiązany problem: antycyganizm jako bariera integracji Romów”] opublikowane dnia 5 kwietnia 2018 r.,

| — | uwzględniając badanie przeprowadzone przez FRA zatytułowane „Przemoc wobec kobiet: Badanie na poziomie Unii Europejskiej” opublikowane dnia 5 marca 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie przeprowadzone przez FRA zatytułowane „Przemoc wobec kobiet: Badanie na poziomie Unii Europejskiej” opublikowane dnia 5 marca 2014 r.,

| — | uwzględniając informator polityczny ILGA Europe zatytułowany „COVID-19: domestic violence against LGBTI people” [„COVID-19: przemoc domowa wobec osób LGBTI”], |
| --- | --- |

—

uwzględniając informator polityczny ILGA Europe zatytułowany „COVID-19: domestic violence against LGBTI people” [„COVID-19: przemoc domowa wobec osób LGBTI”],

| — | uwzględniając publikację Europejskiego Lobby Kobiet zatytułowaną „Putting equality between women and men at the heart of the response to COVID-19 across Europe” [„Równość między kobietami i mężczyznami w centrum reakcji na COVID-19 w całej Europie”], |
| --- | --- |

—

uwzględniając publikację Europejskiego Lobby Kobiet zatytułowaną „Putting equality between women and men at the heart of the response to COVID-19 across Europe” [„Równość między kobietami i mężczyznami w centrum reakcji na COVID-19 w całej Europie”],

| — | uwzględniając publikację IPPF European Network zatytułowaną „How to address the impact on women, girls and vulnerable groups and their sexual and reproductive safety” [„W jaki sposób uwzględnić wpływ na kobiety, dziewczęta i słabsze grupy społeczne oraz ich bezpieczeństwo seksualne i reprodukcyjne”], |
| --- | --- |

—

uwzględniając publikację IPPF European Network zatytułowaną „How to address the impact on women, girls and vulnerable groups and their sexual and reproductive safety” [„W jaki sposób uwzględnić wpływ na kobiety, dziewczęta i słabsze grupy społeczne oraz ich bezpieczeństwo seksualne i reprodukcyjne”],

| — | uwzględniając informator polityczny Europejskiego Lobby Kobiet zatytułowany „Walk-the-talk: EU funds must mirror women’s equality” [„Potwierdzić słowa czynami: fundusze UE muszą odzwierciedlać równość kobiet”], |
| --- | --- |

—

uwzględniając informator polityczny Europejskiego Lobby Kobiet zatytułowany „Walk-the-talk: EU funds must mirror women’s equality” [„Potwierdzić słowa czynami: fundusze UE muszą odzwierciedlać równość kobiet”],

| — | uwzględniając informator polityczny Europejskiego Lobby Kobiet zatytułowany „Women must not pay the price for COVID-19!” [„Kobiety nie mogą płacić za COVID-19!”], |
| --- | --- |

—

uwzględniając informator polityczny Europejskiego Lobby Kobiet zatytułowany „Women must not pay the price for COVID-19!” [„Kobiety nie mogą płacić za COVID-19!”],

| — | uwzględniając badanie prof. Sabine Oertelt-Prigione zatytułowane „The impact of sex and gender in the COVID-19 pandemic” [„Znaczenie płci biologicznej i płci społeczno-kulturowej w pandemii COVID-19”] opublikowane dnia 27 maja 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie prof. Sabine Oertelt-Prigione zatytułowane „The impact of sex and gender in the COVID-19 pandemic” [„Znaczenie płci biologicznej i płci społeczno-kulturowej w pandemii COVID-19”] opublikowane dnia 27 maja 2020 r.,

| — | uwzględniając wspólne sprawozdanie Forum Parlamentu Europejskiego ds. Praw Seksualnych i Reprodukcyjnych oraz International Planned Parenthood Federation European Network zatytułowane „Sexual and Reproductive Health and Rights during the COVID-19 pandemic” [„Prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne podczas pandemii COVID-19”], opublikowane w dniu 22 kwietnia 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne sprawozdanie Forum Parlamentu Europejskiego ds. Praw Seksualnych i Reprodukcyjnych oraz International Planned Parenthood Federation European Network zatytułowane „Sexual and Reproductive Health and Rights during the COVID-19 pandemic” [„Prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne podczas pandemii COVID-19”], opublikowane w dniu 22 kwietnia 2020 r.,

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A9-0229/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A9-0229/2020),

| A. | mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 i jego konsekwencje mają wyraźny wpływ na perspektywę płci, gdyż dotykają kobiet i mężczyzn w różnym stopniu oraz eksponują istniejące nierówności i braki w zakresie równouprawnienia płci i praw kobiet; mając na uwadze, że potrzebna jest zatem reakcja uwzględniająca aspekt płci; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 i jego konsekwencje mają wyraźny wpływ na perspektywę płci, gdyż dotykają kobiet i mężczyzn w różnym stopniu oraz eksponują istniejące nierówności i braki w zakresie równouprawnienia płci i praw kobiet; mając na uwadze, że potrzebna jest zatem reakcja uwzględniająca aspekt płci;

| B. | mając na uwadze, że COVID-19 na różne sposoby i w różnym stopniu wpływa na poszczególne grupy społeczne, w tym kobiety i mężczyzn, osoby młode, osoby starsze, osoby z niepełnosprawnościami, ofiary przemocy ze względu na płeć i przemocy domowej, osoby wywodzące się z różnych środowisk społeczno-ekonomicznych, dzieci, osoby samotnie wychowujące dzieci, a także mniejszości, w tym Romów, osoby LGBTQI+ oraz uchodźczynie i migrantki, powodując również skutki krzyżowe; mając na uwadze, że w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej w nieproporcjonalnie wysokim stopniu skutki odczują kobiety i dziewczęta oraz że pandemia pogłębiła istniejące strukturalne różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn, w szczególności w przypadku dziewcząt i kobiet z grup marginalizowanych; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że COVID-19 na różne sposoby i w różnym stopniu wpływa na poszczególne grupy społeczne, w tym kobiety i mężczyzn, osoby młode, osoby starsze, osoby z niepełnosprawnościami, ofiary przemocy ze względu na płeć i przemocy domowej, osoby wywodzące się z różnych środowisk społeczno-ekonomicznych, dzieci, osoby samotnie wychowujące dzieci, a także mniejszości, w tym Romów, osoby LGBTQI+ oraz uchodźczynie i migrantki, powodując również skutki krzyżowe; mając na uwadze, że w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej w nieproporcjonalnie wysokim stopniu skutki odczują kobiety i dziewczęta oraz że pandemia pogłębiła istniejące strukturalne różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn, w szczególności w przypadku dziewcząt i kobiet z grup marginalizowanych;

| C. | mając na uwadze, że z wstępnych oficjalnych danych dotyczących śmiertelności wynika, iż wskaźnik umieralności z powodu wirusa jest wyższy wśród starszych mężczyzn niż wśród kobiet, natomiast ryzyko zakażenia wirusem jest większe wśród kobiet ze względu na ich nieproporcjonalnie wysoką reprezentację wśród pracowników pierwszego kontaktu w sektorach kluczowych podczas obecnego kryzysu; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że z wstępnych oficjalnych danych dotyczących śmiertelności wynika, iż wskaźnik umieralności z powodu wirusa jest wyższy wśród starszych mężczyzn niż wśród kobiet, natomiast ryzyko zakażenia wirusem jest większe wśród kobiet ze względu na ich nieproporcjonalnie wysoką reprezentację wśród pracowników pierwszego kontaktu w sektorach kluczowych podczas obecnego kryzysu;

| D. | mając na uwadze, że UE i państwa członkowskie nie były przygotowane na taki kryzys zdrowotny; mając na uwadze, że dostęp do opieki zdrowotnej bez dyskryminacji jest podstawowym prawem człowieka; mając na uwadze, że kryzys zdrowotny poważnie zwiększył istniejące wcześniej przeszkody w dostępie do kluczowych usług opieki; mając na uwadze, że w wyniku odwołania lub odroczenia świadczenia „innych niż niezbędne” usług zdrowotnych pojawiły się opóźnienia, a niekiedy przeszkody w dostępie do intensywnej terapii w pilnych przypadkach, w tym w przypadku kobiet; mając na uwadze, że w związku z tym dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej i usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego był utrudniony, co miało poważne konsekwencje, oraz że w niektórych państwach członkowskich podjęto pewne prawne próby ograniczenia prawa do bezpiecznej i legalnej aborcji; mając na uwadze, że podstawowe potrzeby kobiet obejmują dostęp do opieki położniczej i bezpiecznego porodu, dostępność środków antykoncepcyjnych, bezpieczne zabiegi aborcji i zapłodnienia in vitro, a także przepisy dotyczące zarządzania klinicznego w przypadku gwałtu; mając na uwadze, że ze względu na nadzwyczajną sytuację w krajowych systemach opieki zdrowotnej oraz ograniczenia niezbędnych usług i dóbr w czasie kryzysu kobiety i dziewczęta mogą utracić podstawowe prawo do świadczeń zdrowotnych; mając na uwadze, że wysiłki na rzecz powstrzymania epidemii mogą sprawić, że zasoby przeznaczone na zwyczajowe usługi zdrowotne zostaną skierowane na inne cele, i mogą pogłębić i tak już ograniczony dostęp do usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że UE i państwa członkowskie nie były przygotowane na taki kryzys zdrowotny; mając na uwadze, że dostęp do opieki zdrowotnej bez dyskryminacji jest podstawowym prawem człowieka; mając na uwadze, że kryzys zdrowotny poważnie zwiększył istniejące wcześniej przeszkody w dostępie do kluczowych usług opieki; mając na uwadze, że w wyniku odwołania lub odroczenia świadczenia „innych niż niezbędne” usług zdrowotnych pojawiły się opóźnienia, a niekiedy przeszkody w dostępie do intensywnej terapii w pilnych przypadkach, w tym w przypadku kobiet; mając na uwadze, że w związku z tym dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej i usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego był utrudniony, co miało poważne konsekwencje, oraz że w niektórych państwach członkowskich podjęto pewne prawne próby ograniczenia prawa do bezpiecznej i legalnej aborcji; mając na uwadze, że podstawowe potrzeby kobiet obejmują dostęp do opieki położniczej i bezpiecznego porodu, dostępność środków antykoncepcyjnych, bezpieczne zabiegi aborcji i zapłodnienia in vitro, a także przepisy dotyczące zarządzania klinicznego w przypadku gwałtu; mając na uwadze, że ze względu na nadzwyczajną sytuację w krajowych systemach opieki zdrowotnej oraz ograniczenia niezbędnych usług i dóbr w czasie kryzysu kobiety i dziewczęta mogą utracić podstawowe prawo do świadczeń zdrowotnych; mając na uwadze, że wysiłki na rzecz powstrzymania epidemii mogą sprawić, że zasoby przeznaczone na zwyczajowe usługi zdrowotne zostaną skierowane na inne cele, i mogą pogłębić i tak już ograniczony dostęp do usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego;

| E. | mając na uwadze, że ze sprawozdań i danych liczbowych wielu państw członkowskich wynika, iż podczas okresu izolacji i po jego zakończeniu w niepokojącym stopniu wzrósł poziom przemocy domowej ze względu na płeć, w tym przemocy fizycznej, przemocy psychologicznej, kontroli przemocowej i cyberprzemocy; mając na uwadze, że przemoc nie jest sprawą prywatną, ale problemem społecznym; mając na uwadze, że środki izolacji utrudniają ofiarom przemocy, jakiej dopuszczają się partnerzy w związkach, zwrócenie się o pomoc, ponieważ często przebywają one w izolacji ze sprawcami, a ograniczony dostęp do usług wsparcia takich jak schroniska dla kobiet i infolinie, a także niewystarczające struktury i zasoby wsparcia mogą pogłębić tę już istniejącą „ukrytą” pandemię; mając na uwadze, że liczba łóżek w schroniskach dla kobiet i dziewcząt będących ofiarami przemocy jest o połowę mniejsza od wymaganej na mocy konwencji stambulskiej; mając na uwadze, że życie i dobrostan wielu szczególnie narażonych grup kobiet są coraz bardziej zagrożone z powodu kryzysu związanego z pandemią COVID-19; mając na uwadze, że przypadki kobietobójstwa nie są uwzględniane w oficjalnych statystykach zgonów spowodowanych COVID-19, ale mogą być powiązane z pandemią i środkami izolacji przyjętymi w tym okresie; mając na uwadze, że środki kwarantanny i izolacji mogły doprowadzić do wyższego ryzyka okaleczania żeńskich narządów płciowych, gdyż dzieci nie chodziły do szkoły, w związku z czym przypadki takiego okaleczania mogły pozostać niezauważone; mając na uwadze, że napięcia gospodarcze i społeczne są czynnikami potęgującymi przemoc, co może doprowadzić do nasilenia przemocy domowej i przemocy ze względu na płeć w perspektywie długoterminowej oraz utrudnić kobietom odejście od agresywnych partnerów; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że ze sprawozdań i danych liczbowych wielu państw członkowskich wynika, iż podczas okresu izolacji i po jego zakończeniu w niepokojącym stopniu wzrósł poziom przemocy domowej ze względu na płeć, w tym przemocy fizycznej, przemocy psychologicznej, kontroli przemocowej i cyberprzemocy; mając na uwadze, że przemoc nie jest sprawą prywatną, ale problemem społecznym; mając na uwadze, że środki izolacji utrudniają ofiarom przemocy, jakiej dopuszczają się partnerzy w związkach, zwrócenie się o pomoc, ponieważ często przebywają one w izolacji ze sprawcami, a ograniczony dostęp do usług wsparcia takich jak schroniska dla kobiet i infolinie, a także niewystarczające struktury i zasoby wsparcia mogą pogłębić tę już istniejącą „ukrytą” pandemię; mając na uwadze, że liczba łóżek w schroniskach dla kobiet i dziewcząt będących ofiarami przemocy jest o połowę mniejsza od wymaganej na mocy konwencji stambulskiej; mając na uwadze, że życie i dobrostan wielu szczególnie narażonych grup kobiet są coraz bardziej zagrożone z powodu kryzysu związanego z pandemią COVID-19; mając na uwadze, że przypadki kobietobójstwa nie są uwzględniane w oficjalnych statystykach zgonów spowodowanych COVID-19, ale mogą być powiązane z pandemią i środkami izolacji przyjętymi w tym okresie; mając na uwadze, że środki kwarantanny i izolacji mogły doprowadzić do wyższego ryzyka okaleczania żeńskich narządów płciowych, gdyż dzieci nie chodziły do szkoły, w związku z czym przypadki takiego okaleczania mogły pozostać niezauważone; mając na uwadze, że napięcia gospodarcze i społeczne są czynnikami potęgującymi przemoc, co może doprowadzić do nasilenia przemocy domowej i przemocy ze względu na płeć w perspektywie długoterminowej oraz utrudnić kobietom odejście od agresywnych partnerów;

| F. | mając na uwadze, że częstsze korzystanie z internetu podczas pandemii zwiększa skalę przemocy ze względu na płeć w sieci i za pośrednictwem ICT oraz skalę niegodziwego traktowania dzieci, w szczególności dziewcząt, w internecie w celach seksualnych; mając na uwadze, że obrońcy praw człowieka, kobiety w polityce, dziennikarki, kobiety należące do mniejszości etnicznych, kobiety tubylcze, lesbijki, kobiety biseksualne i transpłciowe oraz kobiety z niepełnosprawnościami są szczególnie narażone na przemoc za pośrednictwem ICT; mając na uwadze, że w Europie ryzyko doświadczenia przemocy w sieci jest najwyższe wśród młodych kobiet w wieku od 18 do 29 lat (26); |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że częstsze korzystanie z internetu podczas pandemii zwiększa skalę przemocy ze względu na płeć w sieci i za pośrednictwem ICT oraz skalę niegodziwego traktowania dzieci, w szczególności dziewcząt, w internecie w celach seksualnych; mając na uwadze, że obrońcy praw człowieka, kobiety w polityce, dziennikarki, kobiety należące do mniejszości etnicznych, kobiety tubylcze, lesbijki, kobiety biseksualne i transpłciowe oraz kobiety z niepełnosprawnościami są szczególnie narażone na przemoc za pośrednictwem ICT; mając na uwadze, że w Europie ryzyko doświadczenia przemocy w sieci jest najwyższe wśród młodych kobiet w wieku od 18 do 29 lat (26);

| G. | mając na uwadze, że większość pracowników świadczących niezbędne usługi podczas trwającego kryzysu to kobiety, w tym stanowią one 76 % pracowników służby zdrowia (lekarze, pielęgniarki, położne, personel domów pomocy społecznej), 82 % osób pracujących na kasach, 93 % osób zajmujących się opieką nad dziećmi i nauczaniem, 95 % osób zajmujących się sprzątaniem domów i pomocą domową oraz 86 % pracowników opieki osobistej (27) w UE; mając na uwadze, że to dzięki tym pracownikom, dla których utrzymywanie dystansu fizycznego jest często niemożliwe i którzy ponoszą zwiększone obciążenie związane z możliwością zakażenia wirusem swoich bliskich, nadal funkcjonują nasze systemy gospodarcze, społeczne i opieki zdrowotnej, nadal trwa nasze życie publiczne oraz nadal jest prowadzona podstawowa działalność; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że większość pracowników świadczących niezbędne usługi podczas trwającego kryzysu to kobiety, w tym stanowią one 76 % pracowników służby zdrowia (lekarze, pielęgniarki, położne, personel domów pomocy społecznej), 82 % osób pracujących na kasach, 93 % osób zajmujących się opieką nad dziećmi i nauczaniem, 95 % osób zajmujących się sprzątaniem domów i pomocą domową oraz 86 % pracowników opieki osobistej (27) w UE; mając na uwadze, że to dzięki tym pracownikom, dla których utrzymywanie dystansu fizycznego jest często niemożliwe i którzy ponoszą zwiększone obciążenie związane z możliwością zakażenia wirusem swoich bliskich, nadal funkcjonują nasze systemy gospodarcze, społeczne i opieki zdrowotnej, nadal trwa nasze życie publiczne oraz nadal jest prowadzona podstawowa działalność;

| H. | mając na uwadze, że płace w wielu kluczowych sektorach, które są w znacznym stopniu zdominowane przez kobiety, mogą być niskie, a często otrzymują one jedynie płacę minimalną; mając na uwadze, że pozioma i pionowa segregacja na rynku pracy w UE wciąż jest znacząca, a mniej rentowne sektory w dalszym ciągu cechuje nadreprezentacja kobiet; mając na uwadze, że w dziedzinie kształcenia, opieki zdrowotnej i opieki społecznej pracuje 30 % kobiet i 8 % mężczyzn, a w dziedzinie nauki, technologii, inżynierii i matematyki – 7 % kobiet i 33 % mężczyzn (28); mając na uwadze, że MOP ostrzega, iż kryzys gospodarczy w sposób nieproporcjonalny dotknie niektóre grupy, w tym osoby, które wchodzą na rynek pracy, zwiększając tym samym nierówności, oraz że kobiety mają mniejszy dostęp do ochrony socjalnej i będą ponosić nieproporcjonalnie duże obciążenia; mając na uwadze, że istnieje uzasadniony powód do niepokoju w związku z będącą następstwem kryzysu utratą miejsc pracy w zawodach zdominowanych przez kobiety; mając na uwadze, że sytuacja w sektorach zdominowanych przez mężczyzn prawdopodobnie poprawi się wcześniej niż w sektorach typowo zdominowanych przez kobiety; mając na uwadze, że plan odbudowy gospodarki „Next Generation EU” powinien w wystarczającej mierze uwzględnić te sektory, które cechuje nadreprezentacja kobiet; mając na uwadze, że we wniosku Komisji dotyczącym planu odbudowy gospodarki zwraca się uwagę na inwestycje w transformację cyfrową jako kluczowe dla przyszłego dobrobytu i przyszłej odporności Europy; mając na uwadze, że wskaźnik równouprawnienia płci za 2019 r. ujawnił utrzymujące się nierówności między mężczyznami i kobietami w sektorze cyfrowym, a także mając na uwadze, że podczas transformacji cyfrowej rynku pracy konieczne są wysiłki na rzecz zmniejszenia różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz segregacji na rynku pracy; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że płace w wielu kluczowych sektorach, które są w znacznym stopniu zdominowane przez kobiety, mogą być niskie, a często otrzymują one jedynie płacę minimalną; mając na uwadze, że pozioma i pionowa segregacja na rynku pracy w UE wciąż jest znacząca, a mniej rentowne sektory w dalszym ciągu cechuje nadreprezentacja kobiet; mając na uwadze, że w dziedzinie kształcenia, opieki zdrowotnej i opieki społecznej pracuje 30 % kobiet i 8 % mężczyzn, a w dziedzinie nauki, technologii, inżynierii i matematyki – 7 % kobiet i 33 % mężczyzn (28); mając na uwadze, że MOP ostrzega, iż kryzys gospodarczy w sposób nieproporcjonalny dotknie niektóre grupy, w tym osoby, które wchodzą na rynek pracy, zwiększając tym samym nierówności, oraz że kobiety mają mniejszy dostęp do ochrony socjalnej i będą ponosić nieproporcjonalnie duże obciążenia; mając na uwadze, że istnieje uzasadniony powód do niepokoju w związku z będącą następstwem kryzysu utratą miejsc pracy w zawodach zdominowanych przez kobiety; mając na uwadze, że sytuacja w sektorach zdominowanych przez mężczyzn prawdopodobnie poprawi się wcześniej niż w sektorach typowo zdominowanych przez kobiety; mając na uwadze, że plan odbudowy gospodarki „Next Generation EU” powinien w wystarczającej mierze uwzględnić te sektory, które cechuje nadreprezentacja kobiet; mając na uwadze, że we wniosku Komisji dotyczącym planu odbudowy gospodarki zwraca się uwagę na inwestycje w transformację cyfrową jako kluczowe dla przyszłego dobrobytu i przyszłej odporności Europy; mając na uwadze, że wskaźnik równouprawnienia płci za 2019 r. ujawnił utrzymujące się nierówności między mężczyznami i kobietami w sektorze cyfrowym, a także mając na uwadze, że podczas transformacji cyfrowej rynku pracy konieczne są wysiłki na rzecz zmniejszenia różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz segregacji na rynku pracy;

| I. | mając na uwadze, że w przypadku kobiet istnieje większe prawdopodobieństwo zatrudnienia tymczasowego, zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy oraz niepewnego zatrudnienia niż w przypadku mężczyzn (26,5 % w porównaniu z 15,1 % w przypadku mężczyzn (29)), w związku z czym to kobiet dotyczy i w dalszej perspektywie będzie dotyczyć w większym stopniu utrata pracy i przymusowy urlop z powodu kryzysu; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w przypadku kobiet istnieje większe prawdopodobieństwo zatrudnienia tymczasowego, zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy oraz niepewnego zatrudnienia niż w przypadku mężczyzn (26,5 % w porównaniu z 15,1 % w przypadku mężczyzn (29)), w związku z czym to kobiet dotyczy i w dalszej perspektywie będzie dotyczyć w większym stopniu utrata pracy i przymusowy urlop z powodu kryzysu;

| J. | mając na uwadze, że badanie Eurofoundu pokazuje, iż kryzys związany z COVID-19 stwarza poważne ryzyko cofnięcia się o dziesięciolecia pod względem osiągnięć w zakresie równości płci w uczestnictwie w rynku pracy, w szczególności w przypadku dalszej ograniczonej działalności w sektorach cechujących się nadreprezentacją kobiet (30); mając na uwadze, iż z badania wynika, że zmniejszanie luki w zatrudnieniu między kobietami a mężczyznami uległo stagnacji w latach 2015–2018 , a utrzymujące się dysproporcje w udziale w rynku pracy kosztują Europę ponad 335 mld EUR rocznie, co w 2019 r. odpowiadało 2,41 % PKB UE (31); |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że badanie Eurofoundu pokazuje, iż kryzys związany z COVID-19 stwarza poważne ryzyko cofnięcia się o dziesięciolecia pod względem osiągnięć w zakresie równości płci w uczestnictwie w rynku pracy, w szczególności w przypadku dalszej ograniczonej działalności w sektorach cechujących się nadreprezentacją kobiet (30); mając na uwadze, iż z badania wynika, że zmniejszanie luki w zatrudnieniu między kobietami a mężczyznami uległo stagnacji w latach 2015–2018 , a utrzymujące się dysproporcje w udziale w rynku pracy kosztują Europę ponad 335 mld EUR rocznie, co w 2019 r. odpowiadało 2,41 % PKB UE (31);

| K. | mając na uwadze, że wpływ kryzysu w aspekcie płci jest dobrze udokumentowany m.in. pracami EIGE i UN Women; mając jednak na uwadze, że trudno jest zmierzyć pełne oddziaływanie kryzysu ze względu na brak porównywalnych danych segregowanych według kryterium płci w państwach członkowskich; mając na uwadze, że pandemia COVID-19 wywiera bezprecedensowy wpływ na europejski rynek pracy; mając na uwadze, że należy dokładnie zbadać sytuację w poszczególnych sektorach z wykorzystaniem danych segregowanych według kryterium płci i wieku, zarówno w okresach kryzysu, jak i ożywienia; mając na uwadze, że pełne skutki gospodarcze i społeczne pandemii oraz jej skutki dla zatrudnienia są nadal nieznane, ale wstępne badania, w tym badania przedstawione przez Eurofound, wskazują na znaczną utratę miejsc pracy w sektorach usług i przemysłu, a także w sektorach, które cechuje bliski kontakt z innymi ludźmi, w tym w sektorach sprzedaży detalicznej, rekreacji i usług osobistych, w których większość zatrudnionych to kobiety; mając na uwadze, że w innych sektorach zapewniono natomiast bezpieczeństwo zatrudnienia pomimo kryzysu, w tym w sektorze publicznym i sektorze medycznym oraz w sektorze ICT; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że wpływ kryzysu w aspekcie płci jest dobrze udokumentowany m.in. pracami EIGE i UN Women; mając jednak na uwadze, że trudno jest zmierzyć pełne oddziaływanie kryzysu ze względu na brak porównywalnych danych segregowanych według kryterium płci w państwach członkowskich; mając na uwadze, że pandemia COVID-19 wywiera bezprecedensowy wpływ na europejski rynek pracy; mając na uwadze, że należy dokładnie zbadać sytuację w poszczególnych sektorach z wykorzystaniem danych segregowanych według kryterium płci i wieku, zarówno w okresach kryzysu, jak i ożywienia; mając na uwadze, że pełne skutki gospodarcze i społeczne pandemii oraz jej skutki dla zatrudnienia są nadal nieznane, ale wstępne badania, w tym badania przedstawione przez Eurofound, wskazują na znaczną utratę miejsc pracy w sektorach usług i przemysłu, a także w sektorach, które cechuje bliski kontakt z innymi ludźmi, w tym w sektorach sprzedaży detalicznej, rekreacji i usług osobistych, w których większość zatrudnionych to kobiety; mając na uwadze, że w innych sektorach zapewniono natomiast bezpieczeństwo zatrudnienia pomimo kryzysu, w tym w sektorze publicznym i sektorze medycznym oraz w sektorze ICT;

| L. | mając na uwadze, kryzys znacząco wpłynął na osoby prowadzące przedsiębiorstwa typu start-up; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, kryzys znacząco wpłynął na osoby prowadzące przedsiębiorstwa typu start-up;

| M. | mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 ujawnił długotrwały problem dotyczący świadczenia usług opieki w wielu państwach członkowskich UE; mając na uwadze, że opiekę należy postrzegać całościowo jako proces ciągły, od opieki nad dziećmi przez opiekę pozaszkolną po opiekę nad osobami z niepełnosprawnościami i osobami starszymi; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 ujawnił długotrwały problem dotyczący świadczenia usług opieki w wielu państwach członkowskich UE; mając na uwadze, że opiekę należy postrzegać całościowo jako proces ciągły, od opieki nad dziećmi przez opiekę pozaszkolną po opiekę nad osobami z niepełnosprawnościami i osobami starszymi;

| N. | mając na uwadze, że zamknięcie szkół, placówek opieki i miejsc pracy spowodowało, że pogłębił się nierówny podział nieodpłatnych obowiązków domowych i opiekuńczych w domu na niekorzyść kobiet, które musiały godzić pracę z domu z życiem osobistym, a jednocześnie były pozbawione wystarczającego wsparcia w zakresie opieki nad dziećmi i osobami starszymi; mając na uwadze, że praca zdalna nie zastępuje opieki nad dzieckiem; mając na uwadze, że kobiety zazwyczaj spędzają tygodniowo 13 godzin więcej niż mężczyźni na wykonywaniu nieodpłatnej pracy w zakresie opieki i prac domowych (32); mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 był dla mężczyzn okazją do większego zaangażowania się w obowiązki opiekuńcze, ale ujawnił również, jak nierównomierny jest nadal podział obowiązków opiekuńczych i domowych, co najprawdopodobniej będzie miało większy wpływ na kobiety i dziewczęta; mając na uwadze, że poszukiwanie równowagi między telepracą a obowiązkami rodzinnymi wiąże się z dodatkowym stresem, w związku z czym kobiety doświadczają zwiększonego obciążenia emocjonalnego, psychicznego i społecznego; mając na uwadze, że może to skutkować mniejszymi osiągnięciami w pracy i mieć wpływ na ich rozwój zawodowy w porównaniu z ich kolegami mężczyznami; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że zamknięcie szkół, placówek opieki i miejsc pracy spowodowało, że pogłębił się nierówny podział nieodpłatnych obowiązków domowych i opiekuńczych w domu na niekorzyść kobiet, które musiały godzić pracę z domu z życiem osobistym, a jednocześnie były pozbawione wystarczającego wsparcia w zakresie opieki nad dziećmi i osobami starszymi; mając na uwadze, że praca zdalna nie zastępuje opieki nad dzieckiem; mając na uwadze, że kobiety zazwyczaj spędzają tygodniowo 13 godzin więcej niż mężczyźni na wykonywaniu nieodpłatnej pracy w zakresie opieki i prac domowych (32); mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 był dla mężczyzn okazją do większego zaangażowania się w obowiązki opiekuńcze, ale ujawnił również, jak nierównomierny jest nadal podział obowiązków opiekuńczych i domowych, co najprawdopodobniej będzie miało większy wpływ na kobiety i dziewczęta; mając na uwadze, że poszukiwanie równowagi między telepracą a obowiązkami rodzinnymi wiąże się z dodatkowym stresem, w związku z czym kobiety doświadczają zwiększonego obciążenia emocjonalnego, psychicznego i społecznego; mając na uwadze, że może to skutkować mniejszymi osiągnięciami w pracy i mieć wpływ na ich rozwój zawodowy w porównaniu z ich kolegami mężczyznami;

| O. | mając na uwadze, że nieproporcjonalne i nadzwyczaj duże obciążenie spoczywa na osobach samotnie wychowujące dzieci, z których 85 % stanowią kobiety – 6,7 mln samotnych matek w UE (33) – przy czym niemal połowa jest poważnie zagrożona wykluczeniem społecznym lub ubóstwem; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że nieproporcjonalne i nadzwyczaj duże obciążenie spoczywa na osobach samotnie wychowujące dzieci, z których 85 % stanowią kobiety – 6,7 mln samotnych matek w UE (33) – przy czym niemal połowa jest poważnie zagrożona wykluczeniem społecznym lub ubóstwem;

| P. | mając na uwadze, że wyniki badania (34) pokazują, iż pandemia COVID-19 wywarła większy wpływ na kobiety z małymi dziećmi niż na mężczyzn o takiej samej sytuacji w gospodarstwie domowym; mając na uwadze, że niemal jedna trzecia (29 %) kobiet z małymi dziećmi miała trudności z skoncentrowaniem się na pracy, podczas gdy problem ten dotyczył 16 % mężczyzn z małymi dziećmi; mając na uwadze, że dwukrotnie więcej kobiet z dziećmi (29 %) po pracy mogło odczuwać zbyt duże zmęczenie, by wykonywać obowiązki domowe, w porównaniu z 16 % mężczyzn; mając na uwadze, że w kwietniu 2020 r. kobiety z dziećmi w wieku 0–11 lat deklarowały, że w większym stopniu odczuwały stres niż mężczyźni z dziećmi w tym samym przedziale wiekowym (23 % w porównaniu z 19 %), samotność (14 % w porównaniu z 6 %) i depresję (14 % w porównaniu z 9 %); |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że wyniki badania (34) pokazują, iż pandemia COVID-19 wywarła większy wpływ na kobiety z małymi dziećmi niż na mężczyzn o takiej samej sytuacji w gospodarstwie domowym; mając na uwadze, że niemal jedna trzecia (29 %) kobiet z małymi dziećmi miała trudności z skoncentrowaniem się na pracy, podczas gdy problem ten dotyczył 16 % mężczyzn z małymi dziećmi; mając na uwadze, że dwukrotnie więcej kobiet z dziećmi (29 %) po pracy mogło odczuwać zbyt duże zmęczenie, by wykonywać obowiązki domowe, w porównaniu z 16 % mężczyzn; mając na uwadze, że w kwietniu 2020 r. kobiety z dziećmi w wieku 0–11 lat deklarowały, że w większym stopniu odczuwały stres niż mężczyźni z dziećmi w tym samym przedziale wiekowym (23 % w porównaniu z 19 %), samotność (14 % w porównaniu z 6 %) i depresję (14 % w porównaniu z 9 %);

| Q. | mając na uwadze, że wniosek Komisji dotyczący planu odbudowy gospodarki kładzie nacisk na inwestycje w transformację ekologiczną; mając na uwadze, że kobiety inaczej odczuwają skutki zmiany klimatu, ponieważ z różnych powodów są narażone na wyższe ryzyko i większe obciążenia; mając na uwadze, że równość płci i włączenie kobiet w procesy decyzyjne jest warunkiem koniecznym do zrównoważonego rozwoju i skutecznego zarządzania wyzwaniami związanymi ze zmianą klimatu; mając na uwadze, że wszystkie działania na rzecz klimatu muszą obejmować perspektywę płci i perspektywę przekrojową; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że wniosek Komisji dotyczący planu odbudowy gospodarki kładzie nacisk na inwestycje w transformację ekologiczną; mając na uwadze, że kobiety inaczej odczuwają skutki zmiany klimatu, ponieważ z różnych powodów są narażone na wyższe ryzyko i większe obciążenia; mając na uwadze, że równość płci i włączenie kobiet w procesy decyzyjne jest warunkiem koniecznym do zrównoważonego rozwoju i skutecznego zarządzania wyzwaniami związanymi ze zmianą klimatu; mając na uwadze, że wszystkie działania na rzecz klimatu muszą obejmować perspektywę płci i perspektywę przekrojową;

| R. | mając na uwadze, że niektóre grupy społeczne, takie jak osoby samotnie wychowujące dzieci, ofiary przemocy, kobiety należące do mniejszości rasowych i etnicznych, kobiety starsze i młode, kobiety z niepełnosprawnościami, kobiety romskie, osoby LGBTQI+, kobiety trudniące się prostytucją, a także uchodźcy i migranci, są szczególnie podatne na zakażenie wirusem lub jego konsekwencje zdrowotne i społeczno-ekonomiczne, biorąc pod uwagę podejmowane środki oraz istniejące braki w infrastrukturze i usługach; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że niektóre grupy społeczne, takie jak osoby samotnie wychowujące dzieci, ofiary przemocy, kobiety należące do mniejszości rasowych i etnicznych, kobiety starsze i młode, kobiety z niepełnosprawnościami, kobiety romskie, osoby LGBTQI+, kobiety trudniące się prostytucją, a także uchodźcy i migranci, są szczególnie podatne na zakażenie wirusem lub jego konsekwencje zdrowotne i społeczno-ekonomiczne, biorąc pod uwagę podejmowane środki oraz istniejące braki w infrastrukturze i usługach;

| S. | mając na uwadze, że kobiety doświadczające bezdomności nadal napotykają szczególne wyzwania w kontekście kryzysu związanego z COVID-19, przy czym mieszkania tymczasowe i interwencyjne są miejscami wyjątkowo dużego narażenia na przenoszenie choroby, przemoc ze względu na płeć oraz brak dostępu do infrastruktury niezbędnej do zachowania higieny i do placówek opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że kobiety doświadczające bezdomności nadal napotykają szczególne wyzwania w kontekście kryzysu związanego z COVID-19, przy czym mieszkania tymczasowe i interwencyjne są miejscami wyjątkowo dużego narażenia na przenoszenie choroby, przemoc ze względu na płeć oraz brak dostępu do infrastruktury niezbędnej do zachowania higieny i do placówek opieki zdrowotnej;

| T. | mając na uwadze, że COVID-19 wywołał globalną pandemię, której skutki odczuwają wszystkie kraje na całym świecie; mając na uwadze, że pandemia będzie wiązała się z destrukcyjnymi skutkami dla ludności, w szczególności kobiet i dziewcząt, w państwach o niedofinansowanych systemach opieki zdrowotnej oraz dla ludności w państwach dotkniętych konfliktami; mając na uwadze, że do 2021 r. (35) w wyniku pandemii ponad 47 mln kobiet i dziewcząt na całym świecie znajdzie się poniżej granicy ubóstwa; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że COVID-19 wywołał globalną pandemię, której skutki odczuwają wszystkie kraje na całym świecie; mając na uwadze, że pandemia będzie wiązała się z destrukcyjnymi skutkami dla ludności, w szczególności kobiet i dziewcząt, w państwach o niedofinansowanych systemach opieki zdrowotnej oraz dla ludności w państwach dotkniętych konfliktami; mając na uwadze, że do 2021 r. (35) w wyniku pandemii ponad 47 mln kobiet i dziewcząt na całym świecie znajdzie się poniżej granicy ubóstwa;

| U. | mając na uwadze, że według najnowszych danych UNFPA opóźnienie lub przerwanie realizacji środowiskowych programów informacyjnych i edukacji w zakresie szkodliwych praktyk na całym świecie doprowadzi, zgodnie z szacunkami, do wzrostu o 2 mln liczby przypadków okaleczania żeńskich narządów płciowych oraz wzrostu o 13 mln liczby małżeństw dziecięcych w następnej dekadzie w porównaniu z danymi szacunkowymi sprzed pandemii; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że według najnowszych danych UNFPA opóźnienie lub przerwanie realizacji środowiskowych programów informacyjnych i edukacji w zakresie szkodliwych praktyk na całym świecie doprowadzi, zgodnie z szacunkami, do wzrostu o 2 mln liczby przypadków okaleczania żeńskich narządów płciowych oraz wzrostu o 13 mln liczby małżeństw dziecięcych w następnej dekadzie w porównaniu z danymi szacunkowymi sprzed pandemii;

| V. | mając na uwadze, że podstawą świadczenia usług powinna być oparta na danych identyfikacja potrzeb, wraz z przydziałem zasobów budżetowych na podstawie takiego badania; mając na uwadze, że w budżecie i podziale zasobów należy uwzględnić poszczególne potrzeby i sytuację mężczyzn i kobiet; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że podstawą świadczenia usług powinna być oparta na danych identyfikacja potrzeb, wraz z przydziałem zasobów budżetowych na podstawie takiego badania; mając na uwadze, że w budżecie i podziale zasobów należy uwzględnić poszczególne potrzeby i sytuację mężczyzn i kobiet;

| W. | mając na uwadze, że ze względu na istniejący „szklany sufit” kobiety nie są zaangażowane na równi z mężczyznami w proces podejmowania decyzji na etapie odbudowy; mając na uwadze, że kobiety i reprezentujące je organizacje społeczeństwa obywatelskiego muszą odgrywać aktywną i centralną rolę w procesach decyzyjnych, aby zadbać o uwzględnianie ich punktów widzenia i potrzeb w procesie decyzyjnym, projektowaniu, wdrażaniu i monitorowaniu etapu odbudowy i powiązanych środków na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że ze względu na istniejący „szklany sufit” kobiety nie są zaangażowane na równi z mężczyznami w proces podejmowania decyzji na etapie odbudowy; mając na uwadze, że kobiety i reprezentujące je organizacje społeczeństwa obywatelskiego muszą odgrywać aktywną i centralną rolę w procesach decyzyjnych, aby zadbać o uwzględnianie ich punktów widzenia i potrzeb w procesie decyzyjnym, projektowaniu, wdrażaniu i monitorowaniu etapu odbudowy i powiązanych środków na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym;

| X. | mając na uwadze, że kwestie dotyczące praw kobiet i promowania równości płci należy uwzględniać i omawiać na najwyższym szczeblu, w szczególności w celu wdrożenia europejskiej strategii na rzecz równouprawnienia płci; mając na uwadze, że podczas gdy w Parlamencie Europejskim działa Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia, a Komisja ma komisarza odpowiedzialnego wyłącznie za równość, nie istnieje skład Rady zajmujący się równością płci, a ministrowie i sekretarze stanu ds. równości płci nie posiadają specjalnego forum w celu prowadzenia dyskusji i podejmowania decyzji; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że kwestie dotyczące praw kobiet i promowania równości płci należy uwzględniać i omawiać na najwyższym szczeblu, w szczególności w celu wdrożenia europejskiej strategii na rzecz równouprawnienia płci; mając na uwadze, że podczas gdy w Parlamencie Europejskim działa Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia, a Komisja ma komisarza odpowiedzialnego wyłącznie za równość, nie istnieje skład Rady zajmujący się równością płci, a ministrowie i sekretarze stanu ds. równości płci nie posiadają specjalnego forum w celu prowadzenia dyskusji i podejmowania decyzji;

| Y. | mając na uwadze, że niezbędne działania zidentyfikowane w niniejszym dokumencie pozwolą na budowanie odporności i przygotowanie się na przyszłe kryzysy; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że niezbędne działania zidentyfikowane w niniejszym dokumencie pozwolą na budowanie odporności i przygotowanie się na przyszłe kryzysy;

Uwagi ogólne

| 1. | podkreśla potrzebę podejścia uwzględniającego kwestie płci, przewidującego odzwierciedlenie zasad uwzględniania aspektu płci i sporządzania budżetu z uwzględnieniem tego aspektu we wszystkich działaniach podejmowanych w reakcji na kryzys związany z COVID-19, w celu zachowania i ochrony praw kobiet przez cały okres pandemii i po pandemii oraz w celu zwiększenia równouprawnienia płci; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla potrzebę wykorzystania doświadczeń z przeszłych i obecnych kryzysów przy opracowywaniu i wdrażaniu przyszłej polityki, tak aby nie powtarzać błędów popełnionych w przeszłości, a także potrzebę przygotowania reakcji uwzględniających aspekt płci na wszystkich etapach przyszłych kryzysów, aby zapobiec negatywnym skutkom dla praw kobiet; wzywa Komisję do wspierania tworzenia sieci wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi, jeżeli chodzi o rozwiązywanie związanych z COVID-19 problemów dotyczących płci; wzywa Radę do utworzenia specjalnego składu ds. równouprawnienia płci i formalnej grupy roboczej w celu wdrożenia wspólnych i konkretnych środków w odpowiedzi na wyzwania w obszarze praw kobiet i równouprawnienia płci, a także w celu zadbania o to, by kwestie równości płci były omawiane na najwyższym szczeblu politycznym; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że Komisja i państwa członkowskie powinny systematycznie przeprowadzać oceny wpływu w aspekcie płci, w tym w odniesieniu do środków stanowiących część planu odbudowy gospodarczej; postanawia włączyć kwestię równouprawnienia płci do instrumentu „Next Generation EU” i nadać jej większej wagi za pośrednictwem stanowiska Parlamentu; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa Komisję do zbadania częstotliwości występowania wirusa wśród pracowników sektorów kluczowych w obecnym kryzysie, zwłaszcza wśród kobiet, a także w populacjach mniejszości etnicznych w związku z ich nieproporcjonalnie wysoką reprezentacją wśród pracowników w tych sektorach; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zareagowania odpowiednimi działaniami w celu zwiększenia bezpieczeństwa pracy tych osób oraz apeluje do państw członkowskich o poprawę ich warunków pracy, w tym za pośrednictwem dyrektywy ramowej (36) oraz dyrektywy 92/85/EWG, a także strategicznych ram UE dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy na okres po 2020 r.; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa państwa członkowskie, Komisję, Eurostat i EIGE do regularnego gromadzenia danych na temat COVID-19, w podziale między innymi na płeć, wiek i dyskryminację krzyżową, a także danych na temat społeczno-gospodarczych skutków wirusa; podkreśla, że działania naprawcze muszą być udokumentowane danymi segregowanymi według kryterium płci i opierać się na tych danych, aby zapewnić kompleksowe reakcje, ze szczególnym uwzględnieniem dziedzin, w których dane są niewystarczające i nieporównywalne, takich jak przemoc wobec kobiet i usługi opiekuńcze; podkreśla, że takie dane muszą być systematycznie opracowywane i dostępne publicznie; podkreśla, że Komisja i państwa członkowskie powinny wspierać budowanie potencjału krajowych urzędów statystycznych i innych odpowiednich podmiotów w tym względzie; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla konieczność równej reprezentacji kobiet i mężczyzn, w tym z grup znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, na stanowiskach kierowniczych i w procesie decyzyjnym przy wprowadzaniu i znoszeniu środków w sytuacjach kryzysowych, a także na wszystkich etapach opracowywania, przyjmowania i wdrażania planów odbudowy, tak aby ich szczególne potrzeby i sytuacja były w pełni i odpowiednio uwzględniane oraz aby przewidziano skuteczne i ukierunkowane środki gwarantujące, by niezbędny pakiet wsparcia odpowiadał ich potrzebom; wzywa państwa członkowskie do powołania specjalnych grup zadaniowych z udziałem odpowiednich zainteresowanych stron i przedstawicieli kobiecych organizacji społeczeństwa obywatelskiego podczas takich kryzysów, aby zapewnić uwzględnianie aspektu płci; wzywa parlamenty narodowe państw członkowskich do utworzenia komisji ds. wpływu kryzysu związanego z COVID-19 na kobiety i dziewczęta, aby zapewnić specjalną przestrzeń do omawiania i monitorowania kryzysu oraz jego wpływu w aspekcie płci; wyraża zadowolenie, że Komisja zamierza dążyć do przyjęcia wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie poprawy równowagi płci wśród dyrektorów niewykonawczych spółek, których akcje są notowane na giełdzie (37) (tzw. dyrektywy w sprawie kobiet w zarządach), który jest blokowany w Radzie; podkreśla ponadto, że należy zaangażować więcej kobiet w Unijny Mechanizm Ochrony Ludności oraz inne mechanizmy reagowania kryzysowego zarówno na szczeblu UE, jak i krajowym; zobowiązuje się także do zadbania o to, by panele w wysłuchaniach i warsztatach Parlamentu były zrównoważone pod względem płci, oraz do wzbogacenia dyskusji na temat środków naprawczych dzięki różnorodności; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do ścisłego monitorowania i zdecydowanego reagowania na dezinformację, negatywne debaty publiczne, niewystarczające priorytety, ograniczenie lub odmowę dostępu do odpowiednich usług oraz inicjatywy służące ograniczeniu praw kobiet, osób LGBTQI+ i równouprawnienia płci; wzywa Komisję do monitorowania kurczącej się ze względu na środki izolacji przestrzeni dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego i demonstracji związanych z wyżej wymienionymi kwestiami, w trosce o poszanowanie demokracji i praw podstawowych podczas kryzysu związanego z COVID-19 i w okresie pokryzysowym; zwraca uwagę, że odpowiednie środki należy podjąć w przypadku stwierdzenia, że naruszenia zasad praworządności w państwie członkowskim wpływają lub stwarzają poważne ryzyko wpływu – w sposób wystarczająco bezpośredni – na należyte zarządzanie finansami w ramach budżetu Unii lub na ochronę interesów finansowych Unii; wzywa państwa członkowskie do zadbania o to, by restrykcyjne środki nadzwyczajne miały na celu jedynie zwalczanie pandemii, były ograniczone w czasie i wiązały się z przestrzeganiem praw podstawowych; |
| --- | --- |

7.

Aspekty pandemii COVID-19 związane z kwestiami zdrowotnymi oraz jej wpływ na kwestie płci

| 8. | wyraża zaniepokojenie wysokim wskaźnikiem umieralności na COVID-19; zwraca uwagę na wstępny wyższy wskaźnik umieralności wśród mężczyzn oraz wzywa Światową Organizację Zdrowia (WHO) i odpowiednie agencje UE do przeanalizowania zróżnicowanego wpływu na zdrowie mężczyzn i kobiet; wzywa Komisję do dalszego monitorowania sytuacji w celu zrozumienia długoterminowych skutków zdrowotnych wirusa w przypadku kobiet i mężczyzn; podkreśla, że w badaniach klinicznych nad wirusem należy uwzględniać równe uczestnictwo kobiet i mężczyzn, aby ocenić, w jaki sposób wirus oraz potencjalna szczepionka lub leczenie mogą powodować różne skutki dla kobiet i mężczyzn; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa państwa członkowskie, by zapewniły dostęp do podstawowych aspektów wysokiej jakości opieki medycznej i psychologicznej dla kobiet i mężczyzn niezwiązanej z COVID-19, takich jak wykrywanie i leczenie nowotworów, opieka zdrowotna nad matkami i noworodkami oraz opieka w nagłych przypadkach nad osobami cierpiącymi na zawały i udary mózgu; wzywa państwa członkowskie do działania zgodnie z wytycznymi WHO w tych obszarach; |
| --- | --- |

9.

| 10. | ubolewa, że dostęp do praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego był zaniedbywany lub ograniczany, a nawet był przedmiotem ataków w niektórych państwach członkowskich w czasie kryzysu; podkreśla potrzebę zagwarantowania przez państwa członkowskie wysokiej jakości i przystępnego cenowo dostępu bez dyskryminacji do usług, informacji i towarów związanych z prawami i zdrowiem reprodukcyjnym i seksualnym w okresie kryzysu i po nim oraz w podobnych sytuacjach kryzysowych, uznając, że są to usługi niezbędne, ratujące życie i często pilne, które winny być świadczone zgodnie z wytycznymi WHO oraz podejściem ukierunkowanym na pacjenta i opartym na prawach człowieka; zdecydowanie sprzeciwia się wszelkim próbom ograniczania praw w zakresie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz praw osób LGBTQI+ i podkreśla, że przeciwnikom praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego nie należy pozwalać na wykorzystywanie obecnego kryzysu jako sposobu na ograniczanie praw kobiet, takich jak prawo do bezpiecznej aborcji; wzywa Komisję, by ułatwiała wymianę najlepszych praktyk między państwami członkowskimi przy jednoczesnym zaangażowaniu organizacji społeczeństwa obywatelskiego, które często są ekspertami w tych dziedzinach, w odniesieniu do nowych metod świadczenia opieki związanej z prawami i zdrowiem reprodukcyjnym i seksualnym oraz sposobów eliminowania luk w świadczeniu usług; podkreśla znaczenie komunikowania się z dostawcami usług w celu wyjaśnienia, że usługi te są nadal niezbędne i że należy je świadczyć w sposób ciągły; podkreśla, że wszystkie usługi położnicze muszą być dostępne wraz z odpowiednią obsadą kadrową i zasobami; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa państwa członkowskie, by inwestowały w solidne i odporne systemy opieki zdrowotnej oraz by wyraziły uznanie dla kluczowych pracowników, takich jak pracownicy służby zdrowia i pracownicy socjalni, oraz wsparły ich poprzez zapewnienie bezpiecznych warunków pracy, odpowiedniego wyposażenia, stworzenie warunków dla sprawiedliwego wynagrodzenia, oferowanie rozwoju zawodowego, w tym poprzez szkolnictwo wyższe, oraz zapewnienie dostępu do takich usług jak opieka nad dziećmi i usługi w zakresie zdrowia psychicznego; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa Komisję, aby w swoich działaniach politycznych w zakresie zdrowia – np. w Programie UE dla zdrowia, unijnym planie walki z rakiem oraz europejskiej strategii zdrowia – uwzględniła wyjątkowe okoliczności takie jak COVID-19, w tym ich wpływ na kwestie zdrowotne związane z płcią takie jak prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne; wzywa Komisję państwa członkowskie, aby przy wdrażaniu Programu UE dla zdrowia uwzględniły aspekty strategii na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025 związane ze zdrowiem, takie jak prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne, jako integralną część opieki zdrowotnej i zasadniczy aspekt dobrostanu i wzmocnienia równości płci; domaga się zwiększenia inwestycji w usługi istotne dla równości płci oraz włączenia ekspertów ds. zdrowia i równowagi płci we wdrażanie Programu UE dla zdrowia; |
| --- | --- |

12.

| 13. | przypomina, że dostęp do opieki zdrowotnej jest prawem człowieka i wymaga odpowiedniego finansowania; przypomina państwom członkowskim o uwzględnieniu wyjątkowych potrzeb kobiet i mężczyzn podczas wzmacniania zdolności systemu opieki zdrowotnej i infrastruktury krytycznej w wyniku COVID-19, zwłaszcza jeśli chodzi o wydatki na opiekę zdrowotną, wykrywanie chorób i reagowanie na nie, gotowość na wypadek sytuacji wyjątkowej, badania naukowe i rozwój oraz pracowników służby zdrowia; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wzywa państwa członkowskie do pobudzenia inicjatyw na rzecz wspierania zdrowia psychicznego podczas kryzysu i w okresie pokryzysowym z uwagi na stres, strach, depresję i samotność w wyniku izolacji, a także z uwagi na problemy gospodarcze i przemoc ze względu na płeć lub inne czynniki związane z kryzysem, z uwzględnieniem zróżnicowanego wpływu tych czynników na kobiety i mężczyzn, oraz do inwestowania zasobów finansowych w celu zapewnienia równej dostępności odpowiednich usług w razie potrzeby; wzywa Komisję do zorganizowania ogólnounijnej kampanii na rzecz zdrowia psychicznego; |
| --- | --- |

14.

Przemoc ze względu na płeć podczas COVID-19

| 15. | nawołuje państwa członkowskie, by w ramach odpowiedzi na pandemię COVID-19 uwzględniały przemoc ze względu na płeć, jakiej doświadczają kobiety i dziewczęta, w tym kobiety transpłciowe, a także osoby interseksualne, niebinarne i płciowo nienormatywne; wzywa państwa członkowskie do dalszego analizowania danych i trendów dotyczących występowania i zgłaszania wszelkich form przemocy ze względu na płeć i przemocy domowej, a także skutków dla dzieci, podczas obowiązywania środków izolacji i w okresie bezpośrednio po ich obowiązywaniu; przyznaje, że reakcje społeczne były niewystarczające, by zająć się przemocą wobec kobiet i dziewcząt oraz odpowiednio uwzględnić potrzebę zapobiegania przemocy wobec kobiet w planach działania w sytuacjach wyjątkowych, a także podczas przyszłych takich sytuacji, jako że nie skupiono się na wprowadzeniu wyjątków od zasad izolacji, utworzeniu telefonów zaufania oraz narzędzi i sygnałów do wymiany informacji, zapewnieniu stałego dostępu do usług opieki zdrowotnej, a także zachowaniu bezpiecznego dostępu do poradni prawnych i schronisk lub alternatywnych miejsc zakwaterowania o wystarczającej pojemności, organów policji i usług sprawiedliwości, sądów nadzwyczajnych w celu wydawania odpowiednich zakazów zbliżania się lub nakazów ochrony oraz zagwarantowaniu, że uznaje się je za niezbędne; zwraca się do państw członkowskich o ustanowienie bezpiecznych i elastycznych systemów ostrzegawczych w sytuacjach wyjątkowych, oferowanie nowych usług wsparcia przez telefon, pocztę elektroniczną i wiadomości tekstowe na potrzeby bezpośrednich działań informacyjnych policji oraz usług online, takich jak telefony zaufania, ukryte aplikacje, platformy cyfrowe, sieci aptek, a także zapewnianie nadzwyczajnego finansowania w celu wsparcia służb, organizacji pozarządowych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego; wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, by usługi wsparcia opierały się na skoordynowanym podejściu do identyfikowania zagrożonych kobiet, do zapewnienia dostępności wszystkich tych środków dla wszystkich kobiet i dziewcząt objętych jurysdykcją danego państwa, w tym kobiet i dziewcząt z niepełnosprawnościami, niezależnie od ich statusu imigracyjnego, a także do zapewnienia szkoleń uwzględniających aspekt płci dla pracowników opieki zdrowotnej oraz funkcjonariuszy policji pierwszego kontaktu i pracowników wymiaru sprawiedliwości; apeluje do państw członkowskich o dzielenie się krajowymi innowacjami i najlepszymi praktykami w zakresie przeciwdziałania przemocy ze względu na płeć, aby lepiej określić i promować skuteczne praktyki, oraz wzywa Komisję do propagowania tych praktyk; |
| --- | --- |

15.

| 16. | w kontekście pandemii wzywa państwa członkowskie do zapewnienia podejścia opartego na skoordynowanym działaniu rządów i służb publicznych, placówek wsparcia i sektora prywatnego oraz do zaktualizowania protokołów dla ofiar przemocy ze względu na płeć, dotyczących uzyskiwania pomocy, zgłaszania przestępstw i dostępu do świadczeń zdrowotnych, a także do zachęcania świadków do zgłaszania takich przestępstw; wzywa Komisję do opracowania protokołu Unii Europejskiej w sprawie przemocy wobec kobiet w czasach kryzysu i w sytuacjach wyjątkowych, aby zapobiegać przemocy wobec kobiet i wspierać ofiary przemocy ze względu na płeć w sytuacjach wyjątkowych takich jak pandemia COVID-19; podkreśla, że protokół ten powinien obejmować podstawowe usługi w zakresie ochrony ofiar; z zadowoleniem przyjmuje wniosek niemieckiej prezydencji o utworzenie ogólnounijnego telefonu zaufania we wszystkich językach UE dla ofiar przemocy domowej i przemocy ze względu na płeć oraz wzywa Radę do poparcia tej inicjatywy; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa Komisję do propagowania kampanii mających na celu zwiększenie świadomości oraz kampanii informacyjnych i promocyjnych mających na celu przeciwdziałanie przemocy domowej i przemocy ze względu na płeć we wszystkich jej formach, takich jak przemoc fizyczna, molestowanie seksualne, cyberprzemoc i seksualne wykorzystywanie, w szczególności w odniesieniu do nowo utworzonych środków zabezpieczających i elastycznych systemów ostrzegawczych w celu zachęcenia do zgłaszania takich przypadków w koordynacji i we współpracy z uznanymi i wyspecjalizowanymi organizacjami kobiecymi; wzywa Komisję do współpracy z platformami technologicznymi w zakresie aktu prawnego o usługach cyfrowych, aby zająć się nielegalnymi działaniami w internecie, w tym przemocą w sieci wobec kobiet i dziewcząt we wszystkich jej formach, jako że internet od początku pandemii jest i nadal będzie szeroko wykorzystywany do pracy, kształcenia i rozrywki; |
| --- | --- |

17.

| 18. | przypomina, że specjalny sprawozdawca ONZ ds. przemocy wobec kobiet odnotował, iż kryzys związany z COVID-19 ukazał brak odpowiedniego wdrażania głównych konwencji w sprawie ochrony i zapobiegania przemocy ze względu na płeć; wzywa Radę do pilnego zakończenia procesu ratyfikacji konwencji stambulskiej przez UE na podstawie akcesji w szerokim zakresie bez jakichkolwiek ograniczeń oraz do poparcia ratyfikacji, szybkiego i należytego wdrożenia oraz egzekwowania konwencji przez wszystkie państwa członkowskie; wzywa pozostałe państwa członkowskie, by szybko ratyfikowały konwencję oraz przeznaczyły odpowiednie zasoby finansowe i kadrowe na zapobieganie i przeciwdziałanie przemocy wobec kobiet i przemocy ze względu na płeć, a także na ochronę ofiar, w szczególności w okresach kryzysów; wzywa państwa członkowskie do uwzględnienia zaleceń GREVIO Rady Europy oraz do poprawy przepisów krajowych, aby zbliżyć je do przepisów konwencji stambulskiej, w szczególności pod względem wspólnych definicji aktów przemocy ze względu na płeć; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wzywa Radę do dopisania przemocy wobec kobiet do unijnego wykazu przestępstw oraz wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie dyrektywy mającej na celu przeciwdziałanie wszelkim formom przemocy ze względu na płeć, aby wdrożyć silne ramy prawne, skoordynować wymianę najlepszych praktyk między państwami członkowskimi, promować gromadzenie precyzyjnych i porównawczych danych, dokładnie zmierzyć zakres takiej przemocy, rozważyć możliwość generowania prognoz i ocenić wpływ COVID-19 na świadczenie ofiarom kluczowych usług; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przeprowadzenia nowego unijnego badania na temat przemocy ze względu na płeć, którego wyniki mają być zaprezentowane w 2023 r.; podkreśla potrzebę gromadzenia zharmonizowanych danych na temat przemocy ze względu na płeć i wzywa państwa członkowskie do gromadzenia i dostarczania na żądanie odpowiednich danych, w tym do Eurostatu; |
| --- | --- |

19.

| 20. | potwierdza zdecydowane poparcie zarówno dla programu „Sprawiedliwość”, jak i dla programu „Obywatele, Równość, Prawa i Wartości”; z zadowoleniem przyjmuje utworzenie nowego komponentu dotyczącego wartości Unii w ramach programu „Obywatele, Równość, Prawa i Wartości” i podkreśla, że powinien on koncentrować się na ochronie, promowaniu i podnoszeniu świadomości w zakresie praw poprzez udzielanie wsparcia finansowego organizacjom społeczeństwa obywatelskiego, które działają na szczeblu lokalnym, regionalnym i transnarodowym; przypomina stanowisko Parlamentu w sprawie zapewnienia odpowiedniego finansowania tych programów; z zadowoleniem przyjmuje dodatkowy przydział środków na programy przewodnie – jak uzgodniono w końcowych negocjacjach w sprawie WRF na lata 2021–2027 między Parlamentem a Radą – z których to środków skorzysta program „Obywatele, Równość, Prawa i Wartości”; z zadowoleniem przyjmuje wstępne porozumienie w sprawie budżetu UE na 2021 r., w którym na program „Obywatele, Równość, Prawa i Wartości” przeznaczono dodatkowe 6,6 mln EUR; podkreśla potrzebę odpowiedniego finansowania tych środków przeznaczonych na działania mające na celu zapobieganie przemocy uwarunkowanej płcią i jej zwalczanie w ramach celu szczegółowego DAPHNE i z zadowoleniem przyjmuje uzgodnione przeznaczenie środków na ten cel; podkreśla, że UE musi wykazać większe ambicje w obronie naszych wartości i zapewnić odpowiednie finansowanie tych działań; wzywa ponadto do pilnego wdrożenia jasnych środków uwzględniających aspekt płci poprzez przeznaczenie środków na konkretne potrzeby kobiet w następstwie kryzysu – w szczególności w dziedzinie zatrudnienia, przemocy ze względu na płeć oraz praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego – w tym poprzez inne programy i instrumenty w ramach instrumentu „Next Generation EU” i w WRF na lata 2021–2027, zgodnie z dwutorowym podejściem strategii na rzecz równouprawnienia płci; wzywa państwa członkowskie i Komisję, by uwzględniły tę kwestię podczas przedkładania krajowych planów reakcji na COVID-19, przy należytym uwzględnieniu istniejących środków i finansowania oraz z równouprawnieniem płci w centrum ożywienia gospodarczego; wzywa państwa członkowskie i Komisję do uwzględnienia aspektu płci, w tym przy sporządzaniu budżetu, w środkach odbudowy; |
| --- | --- |

20.

| 21. | odnotowuje z poważnym zaniepokojeniem wpływ kryzysu na osoby LGBTQI+, w szczególności osoby młode, z których wiele musiało zachowywać dystans społeczny lub odbywać kwarantannę we wrogo nastawionych środowiskach rodzinnych, co zwiększało ich narażenie na przemoc domową lub skierowaną przeciwko osobom LGBTQI+; odnotowuje wyższą niż średnia liczbę osób LGBTQI+, które są bezrobotne lub pracują w oparciu o niepewne formy zatrudnienia oraz posiadają ograniczone i niestabilne zasoby finansowe, co sprawia, że pozostają we wrogim lub sprzyjającym nadużyciom środowisku; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia, by wszystkie inicjatywy związane z COVID-19 dotyczące przemocy domowej, ze względu na płeć i przemocy seksualnej uwzględniały zwiększone narażenie i szczególne wyzwania osób LGBTQI+ oraz by wszystkie służby udzielające wsparcia ofiarom i specjalne inicjatywy związane z COVID-19 w odpowiedzi na przemoc domową wyraźnie docierały do ofiar przemocy domowej będących osobami LGBTQI+; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia wysokiej jakości, dostępnego i przystępnego cenowo oraz skutecznego wsparcia medycznego i psychologicznego dla ofiar przemocy ze względu na płeć, w tym usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, zwłaszcza w czasach kryzysu, w których takie wsparcie musi być uznawane za niezbędne; zwraca się do Komisji o ścisłą współpracę z państwami członkowskimi, aby zapewnić pełne wdrożenie dyrektywy w sprawie praw ofiar (38), ze szczególnym uwzględnieniem perspektywy płci w świetle niedawnego sprawozdania z wdrażania dyrektywy (39) oraz z myślą o wzmocnieniu praw ofiar przemocy ze względu na płeć w nowej strategii w zakresie praw ofiar; |
| --- | --- |

22.

COVID-19, gospodarka, jej odbudowa oraz wpływ w aspekcie płci

| 23. | wzywa Komisję, Parlament oraz Radę do wzięcia pod uwagę, że kryzys związany z COVID-19 w nieproporcjonalny sposób dotyka kobiet w sferze społeczno-gospodarczej, w tym w zakresie ich dochodów i stopy zatrudnienia, oraz będzie skutkować jeszcze większymi nierównościami między kobietami i mężczyznami oraz dyskryminacją na rynku pracy, a także apeluje do nich o współpracę z państwami członkowskimi w celu dokładnego zbadania i szczegółowego zaspokojenia potrzeb społeczno-gospodarczych kobiet i mężczyzn w następstwie kryzysu oraz do zbadania poziomej i pionowej segregacji rynku pracy podczas wdrażania programów w budżecie UE na 2021 r., w kolejnych WRF i w instrumencie „Next Generation EU”, przy zapewnieniu, by wszystkie programy uwzględniały perspektywę płci i sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci, a także ocenę wpływu w aspekcie płci ex post, jak wskazano w strategii Komisji na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025; wzywa do skutecznego wdrożenia i monitorowania strategii; wzywa państwa członkowskie, by włączyły do krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności, opracowanych we współpracy z krajowymi organami ds. równości, rozdziału zawierającego ukierunkowane działania na rzecz równouprawnienia płci; |
| --- | --- |

23.

| 24. | podkreśla, że wystąpi potrzeba ponownego przeanalizowania charakteru i miejsca pracy po kryzysie; podkreśla, że praca z domu nie zastępuje opieki nad dziećmi ani potrzeby zapewnienia i dostępności przystępnych cenowo, wysokiej jakości usług opieki nad dziećmi, ani też nie zastępuje usprawnień w miejscu pracy pod kątem niepełnosprawności; zwraca uwagę, że elastyczna praca zgodnie z ustaleniami z pracodawcą może stwarzać kobietom i mężczyznom możliwości pracy w domu lub w lokalnych przestrzeniach wspólnej pracy oraz może skutkować większą równowagą między życiem zawodowym a prywatnym, prowadząc potencjalnie do długoterminowego wzrostu uwzględniającego wymiar płci; zauważa, że podejście to może wspierać obszary wiejskie i infrastrukturę; wzywa Komisję do zagwarantowania, że cele barcelońskie zostaną osiągnięte; wzywa państwa członkowskie do niezwłocznego ratyfikowania Konwencji MOP w sprawie nękania i przemocy z 2019 r. (nr 190) oraz do wdrożenia jej wraz z powiązanym zaleceniem (nr 206) dotyczącym wszystkich miejsc, w których może wystąpić przemoc i nękanie związane z pracą, takich jak publiczne i prywatne miejsca pracy oraz komunikacja związana z pracą; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa Komisję do gromadzenia zdezagregowanych i porównywalnych danych na temat świadczenia różnego rodzaju usług opiekuńczych, w tym opieki nad dziećmi, osobami starszymi i osobami z niepełnosprawnościami, a także na temat płci, wieku i statusu zatrudnienia opiekunów, w celu wykorzystania danych w badaniach dotyczących różnic w obowiązkach opiekuńczych na potrzeby opracowania unijnej strategii dotyczącej opieki, która przyjęłaby całościowe podejście do opieki obejmujące cały cykl życia, z uwzględnieniem potrzeb zarówno opiekunów, jak i podopiecznych; zwraca uwagę, że strategia ta musi respektować kompetencje państw członkowskich i regionów, ale powinna mieć na celu usprawnienie współpracy i koordynacji na szczeblu UE poprzez odpowiednie inicjatywy i inwestycje, w tym w ramach programu InvestEU i Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, z korzyścią dla opiekunów nieformalnych i formalnych oraz dla ich podopiecznych; podkreśla, że współpraca i działanie na szczeblu UE wraz ze skutecznym wykorzystaniem funduszy UE może przyczynić się do stworzenia wysokiej jakości, dostępnych i przystępnych cenowo usług opieki; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla, że inwestycje w opiekę są ważne dla zapewnienia równości płci i upodmiotowienia ekonomicznego kobiet, budowania odpornych społeczeństw oraz lepszego uregulowania kwestii zatrudnienia, zabezpieczenia społecznego i emerytur w sektorach zdominowanych przez kobiety oraz mają pozytywny wpływ na PKB, gdyż umożliwiają większej liczbie kobiet wykonywanie odpłatnej pracy; zwraca uwagę na potrzebę zmiany modeli świadczenia usług opieki wskutek pandemii COVID-19 i związanych z nią środków; w tym kontekście wzywa Komisję, aby ułatwiała wymianę najlepszych praktyk w zakresie jakości, dostępności i przystępności cenowej usług opieki, a także poszczególnych modeli usług opieki; wzywa Komisję do zbadania sytuacji nieformalnych opiekunów oraz do wymiany najlepszych praktyk dotyczących sposobu, w jaki państwa członkowskie mogą dokonać regularyzacji ich pracy; apeluje do państw członkowskich o zajęcie się potrzebami opiekunów po przejściu na emeryturę; w związku z tym apeluje o wniosek dotyczący zalecenia Rady w sprawie ochrony socjalnej i usług społecznych dla opiekunów; |
| --- | --- |

26.

| 27. | nawołuje państwa członkowskie do motywowania mężczyzn – np. poprzez zachęty – do podejmowania elastycznych form pracy, gdyż z takich form korzysta zazwyczaj nieproporcjonalnie duża liczba kobiet; wzywa państwa członkowskie do pełnej transpozycji i niezwłocznego wdrożenia dyrektywy w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz wzywa Komisję, aby co roku uważnie i systematycznie monitorowała wdrażanie tej dyrektywy przez państwa członkowskie; zachęca państwa członkowskie, by uwzględniły braki w obszarze równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, wychodząc poza standardy ustanowione w dyrektywie, w szczególności biorąc pod uwagę konieczność uwzględnienia okoliczności ujawnionych dzięki środkom związanym z COVID-19 i ich skutków w odniesieniu do protokołów medycznych w placówkach, w tym wysokiej jakości placówkach opieki nad dziećmi; |
| --- | --- |

27.

| 28. | wzywa państwa członkowskie do ustanowienia – dopóki obowiązują środki przeciwdziałania kryzysowi związanemu z COVID-19 – specjalnego urlopu dla opiekunów i pracujących rodziców, który byłby niezbywalny i pełnopłatny; |
| --- | --- |

28.

| 29. | uznaje jednoznacznie trudne okoliczności, w jakich podczas pandemii i w okresie pokryzysowym znalazły się osoby samotnie wychowujące dzieci, których zdecydowaną większość (85 %) stanowią kobiety, w wyniku licznych obciążeń, w tym w wyniku konieczności stałej opieki, problemów związanych z uzgodnieniami dotyczącymi opieki, potencjalnych problemów ekonomicznych oraz samotności; wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do uwzględnienia i dalszego przeanalizowania ich szczególnej sytuacji z uwzględnieniem dodatkowych obciążeń pod kątem pracy, nauczania i opieki, dostępu do pomocy prawnej oraz realizacji uzgodnień dotyczących opieki; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla znaczenie zwiększenia udziału kobiet w gospodarce i zapewnienia wzrostu bardziej sprzyjającego włączeniu społecznemu jako części rozwiązania problemu odbudowy po pandemii, ponieważ równe szanse i większy udział kobiet w rynku pracy mogą zwiększyć zatrudnienie, dobrobyt gospodarczy i konkurencyjność w UE; zachęca państwa członkowskie, by stosowały się do wytycznych Komisji dotyczących polityki zatrudnienia w UE, z należytym uwzględnieniem krajowych modeli rynku pracy; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do należytego uwzględnienia segregacji na rynku pracy, niepewnych form zatrudnienia, różnic w wynagrodzeniach i emeryturach, aby poprawić warunki pracy i ochrony socjalnej za pomocą dostosowanych strategii; |
| --- | --- |

30.

| 31. | podkreśla, że zasada równości wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości musi być dla Komisji, Parlamentu i wszystkich państw członkowskich zasadą przewodnią przy opracowywaniu środków reagowania na kryzys związany z COVID-19; apeluje do Komisji, by wywiązała się ze swojego zobowiązania do rychłego Komisji do przedstawienia wiążących środków na rzecz przejrzystości, aby skutecznie rozwiązać problem zróżnicowania wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć, gdyż wskaźniki gospodarcze sugerują, że to zróżnicowanie zwiększa się na skutek pandemii; w związku z tym wzywa Komisję do rozważenia najlepszych praktyk stosowanych przez państwa członkowskie, przy należytym uwzględnieniu wyjątkowych warunków małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) oraz różnych modeli rynku pracy w UE; ponadto apeluje do Komisji o dokonanie przeglądu dyrektywy 2006/54/WE; |
| --- | --- |

31.

| 32. | zwraca uwagę na wyzwania stojące przed sektorem pracy w gospodarstwie domowym i opieki domowej oraz jego pracownikami; wzywa państwa członkowskie do ratyfikowania Konwencji nr 189 MOP dotyczącej pracowników domowych oraz zapewnienia, by sektor ten kwalifikował się do zastosowania środków ukierunkowanych na łagodzenie finansowych skutków kryzysu, tak aby mógł na nowo podjąć działalność w odpowiednich warunkach; wzywa państwa członkowskie, aby zapewniły uregulowanie sektora pracy w gospodarstwie domowym; |
| --- | --- |

32.

| 33. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę inwestycyjną w odpowiedzi na koronawirusa (CRII) i pakiet CRII+, które mobilizują politykę spójności w celu wspierania najbardziej narażonych sektorów, oraz wzywa do podjęcia ukierunkowanych działań w sektorach zatrudniających głównie kobiety; podkreśla znaczenie opracowanego przez Komisję instrumentu tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia ryzyka bezrobocia w związku z sytuacją nadzwyczajną (SURE), który zapewnia wsparcie dochodu dla osób bezrobotnych lub pracowników przebywających na przymusowym urlopie bezpłatnym; podkreśla potrzebę dokonania oceny wpływu tych instrumentów na sytuację kobiet i mężczyzn na rynku pracy w UE i odpowiedniego dostosowania przyszłej polityki; podkreśla potrzebę uwzględnienia w skierowanych do kobiet programach na rzecz zmiany i podnoszenia kwalifikacji zmian zachodzących na rynku pracy na skutek COVID-19; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa Komisję do wspierania przedsiębiorców, zwłaszcza kobiet, w dążeniu do rozwijania umiejętności lub zainteresowań zdobytych w okresie pandemii COVID-19 oraz korzystania z nich, w tym poprzez możliwości w zakresie przedsiębiorczości dla matek, samotnych rodziców i innych osób, które rzadziej angażują się w działalność gospodarczą, w celu zwiększenia ich niezależności ekonomicznej, a także do poprawy dostępu do pożyczek, finansowania kapitałowego i mikrofinansowania za pośrednictwem unijnych programów i funduszy oraz zwiększania świadomości w tym zakresie, aby kryzys stał się okazją do rozwoju dzięki dostosowywaniu i przekształcaniu w ramach zielonej i cyfrowej gospodarki; zwraca się do instytucji Unii i państw członkowskich o położenie specjalnego nacisku na wsparcie MŚP, zwłaszcza MŚP kierowanych przez kobiety, które często mierzą się z wyjątkowymi wyzwaniami podczas uzyskiwania dostępu do niezbędnych środków finansowych oraz będą również wymagać wsparcia na etapie odbudowy; wzywa Komisję, EIGE i Eurostat do szerszego gromadzenia danych na temat MŚP prowadzonych przez kobiety, samozatrudnionych kobiet i przedsiębiorstw typu start-up prowadzonych przez kobiety, a także na temat skutków pandemii COVID-19; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do zwiększenia obecności i wkładu kobiet w sektorze sztucznej inteligencji, nauk przyrodniczych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM) oraz cyfrowym, a także w zielonej gospodarce; wzywa do przyjęcia wielopoziomowego podejścia do problemu nierówności płci na wszystkich poziomach edukacji cyfrowej i zatrudnienia, aby zniwelować przepaść cyfrową, która ujawniła się po nagłym przeniesieniu do sieci pracy i nauki szkolnej, a także wielu usług i świadczeń; podkreśla, że wyeliminowanie przepaści cyfrowej zwiększy równość płci nie tylko pod względem rynku pracy, ale także dzięki dostępowi do technologii w sferze osobistej; wzywa Komisję do uwzględniania aspektu płci w strategii jednolitego rynku i Europejskiej agendzie cyfrowej w celu skutecznego zajęcia się kwestią niewystarczającej reprezentacji kobiet w rozwijających się sektorach na potrzeby przyszłej gospodarki UE; z zadowoleniem przyjmuje tablicę wyników Komisji dotyczącą kobiet w sektorze cyfrowym, która monitoruje uczestnictwo kobiet w gospodarce cyfrowej, korzystanie przez nie z internetu, ich umiejętności jako użytkowniczek internetu oraz umiejętności specjalistyczne i zatrudnienie; podkreśla jej znaczenie w pomaganiu państwom członkowskim i Komisji w podejmowaniu świadomych decyzji i wyznaczaniu odpowiednich celów, w szczególności biorąc pod uwagę skutki COVID-19; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zwraca uwagę, jak ważne jest uwzględnianie szczególnej sytuacji kobiet, które wracają z urlopów macierzyńskich, aby zapewnić im dostęp do wsparcia rządowego bez dyskryminacji; |
| --- | --- |

36.

| 37. | podkreśla wyzwania dla sektora rolnego oraz sektora zaopatrzenia w żywność w UE, a także szczególną sytuację kobiet na obszarach wiejskich; podkreśla potrzebę utrzymania istniejącego podprogramu tematycznego dla kobiet na obszarach wiejskich w ramach planów strategicznych wspólnej polityki rolnej, finansowanego przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich; podkreśla, że ten podprogram ma na celu wspieranie zatrudnienia i przedsiębiorczości kobiet; w związku z tym wzywa do przeznaczenia funduszy UE na poprawę warunków życia i pracy na obszarach wiejskich; wzywa ponadto do refleksji nad rolą kobiet z obszarów wiejskich w ochronie środowiska i różnorodności biologicznej w ramach Europejskiego Zielonego Ładu; wzywa państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk dotyczących statusu zawodowego małżonków współpracujących w sektorze rolnym i zwraca się do Komisji o przygotowanie wytycznych w tym zakresie; |
| --- | --- |

37.

COVID-19 i międzysektorowość

| 38. | podkreśla, że złożona i strukturalna dyskryminacja powoduje powstawanie dodatkowych barier i wyzwań oraz negatywnych skutków społeczno-gospodarczych dla poszczególnych grup kobiet, dlatego też należy zagwarantować bezpieczeństwo, ochronę i dobrobyt społeczno-gospodarczy oraz zaspokoić szczególne potrzeby wszystkich osób przez odpowiednie uwzględnienie podejścia międzysektorowego w środkach kryzysowych i pokryzysowych; |
| --- | --- |

38.

| 39. | podkreśla znaczenie włączenia kobiet i dziewcząt w opracowywanie dostępnych i ukierunkowanych informacji oraz rozpowszechniania tych informacji we wszystkich kontekstach, zwłaszcza w czasach kryzysu; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla, że ze względu na większą średnią długość życia oraz wyższe prawdopodobieństwo doświadczenia problemów zdrowotnych starsze kobiety często stanowią większość rezydentów placówek opieki długoterminowej (40), które to placówki w wielu krajach stają się ogniskami wirusa, m.in. z powodu braku wystarczających środków i wiedzy gwarantujących bezpieczeństwo i ochronę rezydentów; wzywa Komisję do przeanalizowania różnych rozwiązań w zakresie świadczenia formalnej opieki długoterminowej oraz ich poziomu odporności w okresie pandemii COVID-19; wzywa państwa członkowskie, by przeanalizowały kwestię zapewnienia opieki dla osób starszych zarówno w zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych, jak i w placówkach opieki środowiskowej, w tym poprzez zapewnienie całodobowej opieki domowej lub opieki w domu podopiecznego, a także by zapewniły dobrostan starszych kobiet, włącznie z dostępem do opieki i usług zdrowotnych oraz niezależnością ekonomiczną; wzywa Radę do określenia celów w zakresie zapewniania dostępnej, przystępnej cenowo i wysokiej jakości opieki długoterminowej porównywalnych do celów barcelońskich; |
| --- | --- |

40.

| 41. | ubolewa, że wiele kobiet z niepełnosprawnościami – w tym kobiet zależnych od innych w zakresie codziennej opieki, a zwłaszcza żyjących w instytucjach i innych zamkniętych miejscach i mających duże potrzeby w zakresie wsparcia – zostało w znacznym stopniu dotkniętych pandemią, nie mogąc przy tym uzyskać dostępu do zwykłych sieci wsparcia lub utrzymać dystansu fizycznego, i miało trudności z dostępem do usług i towarów; wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, by te sieci wsparcia uznano za usługi podstawowe i odpowiednio dostosowano do okoliczności oraz by w przyszłych środkach planowania kryzysowego i awaryjnego uwzględniono szczególne potrzeby osób z niepełnosprawnościami, zwłaszcza kobiet i dziewcząt; wzywa UE i państwa członkowskie do zagwarantowania przestrzegania praw wszystkich kobiet i dziewcząt z niepełnosprawnościami, jak zapisano w Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, w tym prawa do niezależnego życia, a także dostępu do kształcenia, pracy i zatrudnienia; |
| --- | --- |

41.

| 42. | apeluje do państw członkowskich o zapewnienie wsparcia dla migrujących kobiet i mężczyzn poprzez dostęp do najpilniejszej opieki zdrowotnej w czasie kryzysu; podkreśla, że ośrodki dla uchodźców i ośrodki recepcyjne winny uwzględnić potrzeby i zagrożenia kobiet i dziewcząt w kontekście znanych wyzwań związanych z ograniczeniem kontaktów personalnych oraz zachowaniem higieny, a także ich narażenie na przemoc ze względu na płeć, oraz zapewnić odpowiednie środki finansowe, by złagodzić te zagrożenia; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zwraca uwagę na specyficzną sytuację, w jakiej znajdują się kobiety doświadczające bezdomności i zajmujące się prostytucją, oraz na ich zwiększone narażenie na przemoc ze względu na płeć, a także brak dostępu do infrastruktury niezbędnej do zachowania higieny i do placówek opieki zdrowotnej w wyniku pandemii COVID-19 i wprowadzonych w związku z nią środków nadzwyczajnych; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia usług i odpowiedniego wsparcia dla osób w niepewnej sytuacji, w tym kobiet zagrożonych lub dotkniętych ubóstwem, a także kobiet bezdomnych lub narażonych na wykluczenie społeczne; przyjmuje z zadowoleniem Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym, który zapewnia dodatkowe zasoby w celu przeciwdziałania deprywacji materialnej i świadczenia pomocy społecznej; podkreśla, że kobiety bezdomne i nieposiadające dokumentów muszą mieć dostęp do opieki zdrowotnej; zwraca uwagę, że sytuacja tych grup społecznych została uwzględniona w kolejnym planie działania Komisji na rzecz integracji i włączenia społecznego; apeluje do państw członkowskich, aby w swoich planach reagowania na pandemię poświęciły należytą uwagę kobietom doświadczającym bezdomności; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla dodatkowe potrzeby mniejszości takich jak kobiety ze społeczności romskich, które cierpią z powodu głęboko zakorzenionej dyskryminacji i ciągłego naruszania ich praw wskutek braku dostępu do podstawowej infrastruktury, usług i informacji, zwłaszcza w okresie izolacji; |
| --- | --- |

44.

| 45. | podkreśla zasadniczy charakter usług wsparcia dla osób LGBTQI+, w tym wsparcia na rzecz zdrowia psychicznego, grup wzajemnego wsparcia oraz usług wsparcia dla ofiar przemocy ze względu na płeć; |
| --- | --- |

45.

| 46. | ubolewa nad przypadkami dyskryminacji o podłożu ksenofobicznym i dyskryminacji rasowej, których liczba wzrosła w związku z kryzysem, oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby względem ataków o podłożu rasistowskim przyjęły podejście charakteryzujące się zerową tolerancją oraz aby w swoich działaniach przyjęły podejście międzysektorowe, które odpowiada na potrzeby zmarginalizowanych grup ludności, w tym mniejszości rasowych i etnicznych; |
| --- | --- |

46.

| 47. | wzywa państwa członkowskie do zatwierdzenia i wdrożenia dyrektywy antydyskryminacyjnej oraz dopilnowania, by we wszystkich państwach członkowskich UE wyeliminowano dyskryminację krzyżową i z wielu przyczyn jednocześnie; |
| --- | --- |

47.

| 48. | podkreśla, że państwa członkowskie powinny zapewnić stały dostęp dzieci do edukacji, z należytym uwzględnieniem grup z marginalizowanych środowisk społeczno-gospodarczych, dzieci i dziewcząt znajdujących się w trudnej sytuacji, zagrożonych ubóstwem lub doświadczających go, które są bardziej narażone na wczesne lub przymusowe małżeństwa; zwraca uwagę na potrzebę zapewnienia pełnej dostępności nauczania na odległość dla wszystkich; podkreśla, że wszyscy młodzi ludzie muszą mieć dostęp do niezbędnych środków i wsparcia w okresie zamknięcia szkół oraz że należy im ułatwić powrót do systemu edukacji po zakończeniu kryzysu; |
| --- | --- |

48.

Działania zewnętrzne

| 49. | podkreśla, że globalny charakter pandemii COVID-19 wymaga działań na poziomie całego świata; podkreśla trudną sytuację, w jakiej w wielu miejscach na świecie – zwłaszcza w państwach niestabilnych i objętych konfliktami – znalazły się kobiety i dziewczęta w związku z COVID-19, np. z powodu braku dostępu do opieki zdrowotnej, w tym do praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, narażenia na przemoc ze względu na płeć – w tym okaleczanie narządów płciowych kobiet oraz wczesne lub przymusowe małżeństwa – statusu zatrudnienia, braku dostępu do edukacji oraz skrajnego ubóstwa i głodu; zauważa, że w wielu krajach partnerskich kobiety są zatrudnione w sfeminizowanych sektorach, takich jak przemysł konfekcyjny i produkcja żywności, które ucierpiały najdotkliwiej, co odbiło się na poziomie ubóstwa ich rodzin i społeczności, a także na niezależności ekonomicznej oraz zdrowiu i bezpieczeństwie kobiet i dziewcząt; wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, by wsparcie finansowe udzielane krajom partnerskim na rzecz radzenia sobie z kryzysem było też przeznaczone na wspieranie kobiet i dziewcząt; apeluje o zwiększone wsparcie dla obrońców praw człowieka należnych kobietom i dla organizacji działających na rzecz praw kobiet oraz ich udziału na wszystkich szczeblach podejmowania decyzji; podkreśla, że należy dołożyć wszelkich starań, aby zagwarantować, że spodziewana szczepionka będzie dostępna dla wszystkich; |
| --- | --- |

49.

| 50. | z zadowoleniem przyjmuje przedstawiony przez Komisję pakiet Drużyna Europy mający na celu wspieranie państw partnerskich w walce z pandemią COVID-19 i z jej konsekwencjami oraz podkreśla potrzebę przyjęcia podejścia uwzględniającego aspekt płci i potrzebę ukierunkowanych wydatków na równouprawnienie płci w procesie przydzielania środków; podkreśla potrzebę reakcji na COVID-19, która uwzględni aspekt płci we wdrażaniu Instrumentu Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej (ISWMR) oraz Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej III w celu wzięcia pod uwagę wyjątkowej sytuacji kobiet i dziewcząt oraz pobudzenia możliwości pokryzysowych; zachęca do kontynuowania i priorytetowego traktowania edukacji w sytuacjach wyjątkowych w tym okresie; wzywa UE i jej państwa członkowskie do priorytetowego traktowania globalnej solidarności poprzez utrzymanie wystarczającego poziomu finansowania w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej oraz przez kompleksowe wspieranie reakcji krajów partnerskich na kryzys; wzywa UE, by skupiła się na poprawie dostępu do opieki zdrowotnej, w tym praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, w ramach reakcji humanitarnej i rozwojowej na pandemię COVID-19, rozwoju międzynarodowego oraz nowego planu działania w sprawie równości płci III; podkreśla, że we wszystkich programach geograficznych i tematycznych ISWMR należy przestrzegać zasad uwzględniania aspektu płci, w tym przy sporządzaniu budżetu; |
| --- | --- |

50.

| 51. | wzywa Komisję, aby wprowadziła opartą na wartościach, unijną politykę handlową, która zapewnia wysoki poziom ochrony praw pracowniczych i środowiskowych oraz poszanowanie podstawowych wolności i praw człowieka, w tym równouprawnienia płci; przypomina, że wszystkie umowy handlowe i inwestycyjne UE muszą uwzględniać aspekt płci i zawierać ambitny i możliwy do wyegzekwowania rozdział dotyczący handlu i zrównoważonego rozwoju; przypomina, że negocjacje dotyczące umów handlowych mogłyby stanowić ważne narzędzie w dążeniu do równouprawnienia płci i upodmiotowienia kobiet w państwach trzecich; wzywa, by propagować i wspierać włączenie konkretnych rozdziałów dotyczących płci do umów handlowych i inwestycyjnych UE na podstawie ich wartości dodanej, w oparciu o istniejące przykłady międzynarodowe; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wzywa Komisję do umieszczenia kobiet i dziewcząt w centrum swojej globalnej reakcji na pandemię koronawirusa oraz do ich pełnego zaangażowania, wysłuchania i wzmocnienia ich pozycji, tak aby mogły odgrywać aktywną rolę w reakcji na pandemię; |
| --- | --- |

52.

Płeć a odbudowa gospodarki

| 53. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do dokonania pełnej oceny skutków związanych z problematyką płci oraz potrzeb powstałych w wyniku kryzysu oraz jego konsekwencji społeczno-gospodarczych; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by przeznaczyły dodatkowe i ukierunkowane środki budżetowe na pomoc kobietom w wychodzeniu z kryzysu, w tym w realizacji pakietu odbudowy, zwłaszcza w dziedzinie zatrudnienia, przemocy oraz praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, a także aby monitorowały te wydatki i uwzględniały aspekt płci we wszystkich wnioskach budżetowych, politycznych i ustawodawczych, zgodnie z zobowiązaniami podjętymi w strategii na rzecz równouprawnienia płci; wzywa Komisję, aby w kolejnych wnioskach wzmocniła powiązanie między polityką przeciwdziałania zmianie klimatu, polityką cyfrową i równouprawnieniem płci; podkreśla, że prowadzenie działań przygotowawczych to najlepszy sposób budowania odporności we wszystkich obszarach na wypadek przyszłego kryzysu; |
| --- | --- |

53.

| 54. | wzywa do uwzględnienia równouprawnienia płci jako jednej z priorytetowych kwestii politycznych, którą należy podjąć w ramach nadchodzącej konferencji w sprawie przyszłości Europy, oraz wzywa UE do zadbania o równowagę płci w swoich organach oraz do zaangażowania organizacji działających na rzecz praw kobiet i organizacji kobiecych w prace mające na celu zapewnienie uwzględnienia potrzeb kobiet po pandemii COVID-19; |
| --- | --- |

54.

| 55. | wzywa UE i państwa członkowskie do utrzymania otoczenia sprzyjającego organizacjom społeczeństwa obywatelskiego, zwłaszcza dzięki wsparciu politycznemu i wystarczającemu poziomowi finansowania; |
| --- | --- |

55.

o

o o

| 56. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

56.

---

(1)  Dyrektywa Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 6 z 10.1.1979, s. 24).

(2)  Dyrektywa Rady 86/613/EWG z dnia 11 grudnia 1986 r. w sprawie stosowania zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn pracujących na własny rachunek, w tym w rolnictwie, oraz w sprawie ochrony kobiet pracujących na własny rachunek w okresie ciąży i macierzyństwa (Dz.U. L 359 z 19.12.1986, s. 56).

(3)  Dyrektywa Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (dziesiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz.U. L 348 z 28.11.1992, s. 1).

(4)  Dyrektywa Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzająca w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 37).

(5)  Dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 23).

(6)  Dyrektywa Rady 2010/18/UE z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie wdrożenia zmienionego porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez BUSINESSEUROPE, UEAPME, CEEP i ETUC oraz uchylająca dyrektywę 96/34/WE (Dz.U. L 68 z 18.3.2010, s. 13).

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/41/UE z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie stosowania zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn prowadzących działalność na własny rachunek oraz uchylająca dyrektywę Rady 86/613/EWG (Dz.U. L 180 z 15.7.2010, s. 1).

(8)  Dz.U. L 188 z 12.7.2019, s. 79.

(9)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0039.

(10)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0025.

(11)  Dz.U. C 449 z 23.12.2020, s. 102.

(12)  Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0080.

(13)  Dz.U. C 363 z 28.10.2020, s. 80.

(14)  Dz.U. C 363 z 28.10.2020, s. 164.

(15)  Dz.U. C 390 z 18.11.2019, s. 28.

(16)  Dz.U. C 458 z 19.12.2018, s. 34.

(17)  Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 6.

(18)  Dz.U. C 331 z 18.9.2018, s. 60.

(19)  Dz.U. C 263 z 25.7.2018, s. 49.

(20)  Dz.U. C 298 z 23.8.2018, s. 14.

(21)  Dz.U. C 252 z 18.7.2018, s. 99.

(22)  Dz.U. C 50 z 9.2.2018, s. 25.

(23)  Dz.U. C 11 z 12.1.2018, s. 35.

(24)  Dz.U. C 316 z 22.9.2017, s. 173.

(25)  Dz.U. C 407 z 4.11.2016, s. 2.

(26)  https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2018/604979/IPOL_STU(2018)604979_EN.pdf

(27)  https://eige.europa.eu/covid-19-and-gender-equality/frontline-workers

(28)  EIGE, Wskaźnik równouprawnienia płci, 2019 r.

(29)  https://eige.europa.eu/covid-19-and-gender-equality/economic-hardship-and-gender

(30)  Eurofound, Badanie dotyczące COVID-19, 2020 r.

(31)  Eurofound, Closing gender gaps in employment: defending progress and responding to COVID-19 challenges [Zlikwidowanie różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn w zatrudnieniu: ochrona postępów i reagowanie na wyzwania związane z COVID-19], 2020 r.

(32)  https://eige.europa.eu/covid-19-and-gender-equality/unpaid-care-and-housework

(33)  https://ec.europa.eu/jrc/en/publication/eur-scientific-and-technical-research-reports/how-will-covid-19-crisis-affect-existing-gender-divides-europe

(34)  Eurofound, badanie dotyczące COVID-19, 2020 r.

(35)  UN Women, ‘From Insights to Action: Gender Equality in the wake of COVID-19 [Od obserwacji do działania: równość płci w następstwie pandemii COVID-19].

(36)  Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1).

(37)  COM(2012)0614.

(38)  Dyrektywa 2012/29/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw, Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57.

(39)  Sprawozdanie Komisji z dnia 11 maja 2020 r. w sprawie wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw (COM(2020)0188).

(40)  https://eige.europa.eu/covid-19-and-gender-equality/gender-impacts-health

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/208 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/208

---

P9_TA(2021)0025

Europejska strategia na rzecz równouprawnienia płci

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie europejskiej strategii na rzecz równouprawnienia płci (2019/2169(INI))

(2021/C 456/19)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 6, 8, 10, 83, 153 i 157 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 6, 8, 10, 83, 153 i 157 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 21 i 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 21 i 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i cele zrównoważonego rozwoju ONZ, w szczególności cel 5 wraz z jego zadaniami i wskaźnikami, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i cele zrównoważonego rozwoju ONZ, w szczególności cel 5 wraz z jego zadaniami i wskaźnikami,

| — | uwzględniając Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) z dnia 18 grudnia 1979 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) z dnia 18 grudnia 1979 r.,

| — | uwzględniając przyjęte od 1975 r. dyrektywy dotyczące różnych aspektów równego traktowania kobiet i mężczyzn (dyrektywę 79/7/EWG (1), dyrektywę 86/613/EWG (2), dyrektywę 92/85/EWG (3), dyrektywę 2004/113/WE (4), dyrektywę 2006/54/WE (5), dyrektywę 2010/18/UE (6) oraz dyrektywę 2010/41/UE (7)), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjęte od 1975 r. dyrektywy dotyczące różnych aspektów równego traktowania kobiet i mężczyzn (dyrektywę 79/7/EWG (1), dyrektywę 86/613/EWG (2), dyrektywę 92/85/EWG (3), dyrektywę 2004/113/WE (4), dyrektywę 2006/54/WE (5), dyrektywę 2010/18/UE (6) oraz dyrektywę 2010/41/UE (7)),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającą dyrektywę Rady 2010/18/UE (8) (dyrektywa w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającą dyrektywę Rady 2010/18/UE (8) (dyrektywa w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym),

| — | uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 marca 2012 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie poprawy równowagi płci wśród dyrektorów niewykonawczych spółek, których akcje są notowane na giełdzie, i odnośnych środków (dyrektywa w sprawie kobiet w zarządach) (COM(2012)0614), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 marca 2012 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie poprawy równowagi płci wśród dyrektorów niewykonawczych spółek, których akcje są notowane na giełdzie, i odnośnych środków (dyrektywa w sprawie kobiet w zarządach) (COM(2012)0614),

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska),

| — | uwzględniając wniosek z dnia 4 marca 2016 r. dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (COM(2016)0109), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek z dnia 4 marca 2016 r. dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (COM(2016)0109),

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 6 marca 2019 r. pt. „2019 Report on equality between women and men in the EU” [Sprawozdanie na temat równości kobiet i mężczyzn w UE z 2019 r.] (SWD(2019)0101), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 6 marca 2019 r. pt. „2019 Report on equality between women and men in the EU” [Sprawozdanie na temat równości kobiet i mężczyzn w UE z 2019 r.] (SWD(2019)0101),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 lutego 2020 r. w sprawie priorytetów UE na 64. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 lutego 2020 r. w sprawie priorytetów UE na 64. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (9),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie pogorszenia sytuacji w zakresie praw kobiet i równouprawnienia w UE (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie pogorszenia sytuacji w zakresie praw kobiet i równouprawnienia w UE (11),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie przystąpienia UE do konwencji stambulskiej i innych środków przeciwdziałania przemocy ze względu na płeć (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie przystąpienia UE do konwencji stambulskiej i innych środków przeciwdziałania przemocy ze względu na płeć (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie równouprawnienia płci w sektorze mediów w UE (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie równouprawnienia płci w sektorze mediów w UE (13),

| — | uwzględniając wskaźnik równouprawnienia płci z 2019 r. opracowany przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), opublikowany w dniu 15 października 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wskaźnik równouprawnienia płci z 2019 r. opracowany przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), opublikowany w dniu 15 października 2019 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2019 r. w sprawie równouprawnienia płci w kontekście polityki podatkowej w UE (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2019 r. w sprawie równouprawnienia płci w kontekście polityki podatkowej w UE (14),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2018 r. w sprawie równouprawnienia płci w umowach handlowych zawieranych przez UE (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2018 r. w sprawie równouprawnienia płci w umowach handlowych zawieranych przez UE (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 października 2017 r. w sprawie wzmocnienia pozycji gospodarczej kobiet w sektorach prywatnym i publicznym w UE (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 października 2017 r. w sprawie wzmocnienia pozycji gospodarczej kobiet w sektorach prywatnym i publicznym w UE (16),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie potrzeby opracowania unijnej strategii mającej na celu wyeliminowanie zróżnicowania emerytur ze względu na płeć i zapobieganie występowaniu takich różnic (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie potrzeby opracowania unijnej strategii mającej na celu wyeliminowanie zróżnicowania emerytur ze względu na płeć i zapobieganie występowaniu takich różnic (17),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie równości kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej w latach 2014–2015 (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie równości kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej w latach 2014–2015 (18),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie propagowania równości płci w odniesieniu do zdrowia psychicznego i badań klinicznych (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie propagowania równości płci w odniesieniu do zdrowia psychicznego i badań klinicznych (19),

| — | uwzględniając konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 100 z 1951 r. dotyczącą jednakowego wynagrodzenia oraz konwencję MOP nr 190 z 2019 r. dotyczącą przemocy i nękania, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 100 z 1951 r. dotyczącą jednakowego wynagrodzenia oraz konwencję MOP nr 190 z 2019 r. dotyczącą przemocy i nękania,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 7 marca 2014 r. w sprawie wzmocnienia zasady równości wynagrodzeń dla kobiet i mężczyzn dzięki przejrzystości (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 7 marca 2014 r. w sprawie wzmocnienia zasady równości wynagrodzeń dla kobiet i mężczyzn dzięki przejrzystości (20),

| — | uwzględniając dokument Komisji pt. „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci na lata 2016–2019”; |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument Komisji pt. „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci na lata 2016–2019”;

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 listopada 2017 r. pt. „Unijny plan działania na lata 2017–2019 – Eliminowanie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć” (COM(2017)0678), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 listopada 2017 r. pt. „Unijny plan działania na lata 2017–2019 – Eliminowanie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć” (COM(2017)0678),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z 2019 r. w sprawie równości mężczyzn i kobiet w UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z 2019 r. w sprawie równości mężczyzn i kobiet w UE,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 13 czerwca 2019 r. pt. „Zlikwidowanie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć: kluczowe polityki i środki”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 13 czerwca 2019 r. pt. „Zlikwidowanie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć: kluczowe polityki i środki”,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie ubóstwa: perspektywa płci (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie ubóstwa: perspektywa płci (21),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie zwalczania nierówności jako czynnika sprzyjającego tworzeniu miejsc pracy i wzrostowi (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie zwalczania nierówności jako czynnika sprzyjającego tworzeniu miejsc pracy i wzrostowi (22),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wykorzystywania seksualnego i prostytucji oraz ich wpływu na równouprawnienie płci (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wykorzystywania seksualnego i prostytucji oraz ich wpływu na równouprawnienie płci (23),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie czynników zewnętrznych utrudniających przedsiębiorczość kobiet w Europie (24), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie czynników zewnętrznych utrudniających przedsiębiorczość kobiet w Europie (24),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 kwietnia 2017 r. w sprawie kobiet i ich roli na obszarach wiejskich (25), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 kwietnia 2017 r. w sprawie kobiet i ich roli na obszarach wiejskich (25),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2018 r. w sprawie usług opieki w UE na rzecz poprawy sytuacji w zakresie równouprawnienia płci (26), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2018 r. w sprawie usług opieki w UE na rzecz poprawy sytuacji w zakresie równouprawnienia płci (26),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2020 r. w sprawie skoordynowanych działań UE na rzecz walki z pandemią COVID-19 i jej skutkami (27), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2020 r. w sprawie skoordynowanych działań UE na rzecz walki z pandemią COVID-19 i jej skutkami (27),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2018 r. w sprawie kobiet, równouprawnienia płci i sprawiedliwości klimatycznej (28), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2018 r. w sprawie kobiet, równouprawnienia płci i sprawiedliwości klimatycznej (28),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet w erze cyfrowej (29), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet w erze cyfrowej (29),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie strategii UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn w okresie po 2015 r. (30), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie strategii UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn w okresie po 2015 r. (30),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 10 grudnia 2019 r. pt. „Gospodarki w UE uwzględniające równouprawnienie płci: dalsze działania”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 10 grudnia 2019 r. pt. „Gospodarki w UE uwzględniające równouprawnienie płci: dalsze działania”,

| — | uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, w szczególności jego zasady 1, 2, 3, 6, 9, 11, 12 i 15, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, w szczególności jego zasady 1, 2, 3, 6, 9, 11, 12 i 15,

| — | uwzględniając drugi unijny plan działania w sprawie równości płci oraz wspólny dokument roboczy służb pt. „Gender Equality and Women’s Empowerment: Transforming the Lives of Girls and Women through EU External Relations 2016-2020” [Równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet: odmiana losu dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020] (SWD(2015)0182), |
| --- | --- |

—

uwzględniając drugi unijny plan działania w sprawie równości płci oraz wspólny dokument roboczy służb pt. „Gender Equality and Women’s Empowerment: Transforming the Lives of Girls and Women through EU External Relations 2016-2020” [Równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet: odmiana losu dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020] (SWD(2015)0182),

| — | uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania oraz wyniki ich konferencji przeglądowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania oraz wyniki ich konferencji przeglądowych,

| — | uwzględniając Międzynarodową Konferencję na temat Ludności i Rozwoju, jej program działania oraz wyniki jej konferencji przeglądowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodową Konferencję na temat Ludności i Rozwoju, jej program działania oraz wyniki jej konferencji przeglądowych,

| — | uwzględniając porozumienie paryskie na podstawie Ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) z 2016 r. oraz wzmocniony program prac z Limy w dziedzinie równości płci i przewidziany w nim plan działania w sprawie równości płci z grudnia 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie paryskie na podstawie Ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) z 2016 r. oraz wzmocniony program prac z Limy w dziedzinie równości płci i przewidziany w nim plan działania w sprawie równości płci z grudnia 2019 r.,

| — | uwzględniając badanie przeprowadzone przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) pt. „Violence against women: an EU-wide survey” [Przemoc wobec kobiet – Badanie ogólnounijne], opublikowane w 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie przeprowadzone przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) pt. „Violence against women: an EU-wide survey” [Przemoc wobec kobiet – Badanie ogólnounijne], opublikowane w 2014 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 marca 2020 r. pt. „Unia równości: strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025” (COM(2020)0152), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 marca 2020 r. pt. „Unia równości: strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025” (COM(2020)0152),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 7 maja 2020 r. pt. „Wyzwania demograficzne w UE w świetle nierówności gospodarczych i rozwojowych”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 7 maja 2020 r. pt. „Wyzwania demograficzne w UE w świetle nierówności gospodarczych i rozwojowych”,

| — | uwzględniając Europejską kartę równości kobiet i mężczyzn w życiu lokalnym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejską kartę równości kobiet i mężczyzn w życiu lokalnym,

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając opinie przedstawione przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisję Kultury i Edukacji oraz Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinie przedstawione przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisję Kultury i Edukacji oraz Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A9-0234/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A9-0234/2020),

| A. | mając na uwadze, że prawo do równego traktowania jest prawem podstawowym uznanym w Traktatach i w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, niezwykle istotnym dla jej dalszego rozwoju; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że prawo do równego traktowania jest prawem podstawowym uznanym w Traktatach i w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, niezwykle istotnym dla jej dalszego rozwoju;

| B. | mając na uwadze, że w unijnym wskaźniku równouprawnienia płci z 2019 r. państwa członkowskie uzyskały średnio 67,4 pkt na 100, co oznacza, że w porównaniu z 2005 r. wynik ten poprawił się zaledwie o 5,4 pkt; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w unijnym wskaźniku równouprawnienia płci z 2019 r. państwa członkowskie uzyskały średnio 67,4 pkt na 100, co oznacza, że w porównaniu z 2005 r. wynik ten poprawił się zaledwie o 5,4 pkt;

| C. | mając na uwadze, że szkodliwe struktury i stereotypy na całym świecie utrwalają różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz że eliminacja tych struktur i stereotypów zwiększy równouprawnienie płci; mając na uwadze, że postęp w zakresie równouprawnienia płci oraz inwestowanie w kobiety i dziewczęta nie tylko przynoszą korzyść społeczeństwu jako całości, lecz także są celem samym w sobie; mając na uwadze, że ważne jest zbadanie występowania i przyczyn zjawiska odchodzenia kobiet z sektorów technologii, badań i nauki; mając na uwadze, że silny ruch na rzecz praw kobiet jest potrzebny, by stać na straży wartości demokratycznych i praw podstawowych, w szczególności praw kobiet, oraz że zagrożenia dla praw kobiet są również zagrożeniami dla demokracji; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że szkodliwe struktury i stereotypy na całym świecie utrwalają różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz że eliminacja tych struktur i stereotypów zwiększy równouprawnienie płci; mając na uwadze, że postęp w zakresie równouprawnienia płci oraz inwestowanie w kobiety i dziewczęta nie tylko przynoszą korzyść społeczeństwu jako całości, lecz także są celem samym w sobie; mając na uwadze, że ważne jest zbadanie występowania i przyczyn zjawiska odchodzenia kobiet z sektorów technologii, badań i nauki; mając na uwadze, że silny ruch na rzecz praw kobiet jest potrzebny, by stać na straży wartości demokratycznych i praw podstawowych, w szczególności praw kobiet, oraz że zagrożenia dla praw kobiet są również zagrożeniami dla demokracji;

| D. | mając na uwadze, że dyskryminacja ze względu na płeć jest często powiązana z dyskryminacją ze względu na tożsamość, np. płeć biologiczną, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, opinie polityczne lub wszelkie inne, przynależność do mniejszości narodowej, stan majątkowy, niepełnosprawność, pochodzenie, wiek, orientację seksualną, tożsamość i ekspresję płciową, klasę społeczną lub status imigracyjny, co prowadzi do dyskryminacji z dwóch lub więcej przyczyn jednocześnie; mając na uwadze, że w każdej polityce równości płci niezwykle istotna jest horyzontalna perspektywa intersekcjonalna, pozwalająca identyfikować i uwzględniać te różnorodne zagrożenia dyskryminacją; mając na uwadze, że w polityce unijnej nie stosowano dotychczas podejścia intersekcjonalnego, a skupiano się głównie na indywidualnym wymiarze dyskryminacji, nie zajmując się jej wymiarem instytucjonalnym, strukturalnym i historycznym; mając na uwadze, że zastosowanie analizy intersekcjonalnej nie tylko pozwala nam zrozumieć bariery strukturalne, lecz także dostarcza danych, na podstawie których można ustalić punkty odniesienia i wytyczyć drogę ku skutecznym strategiom politycznym przeciwko systemowej dyskryminacji, wykluczeniu i nierówności płci, oraz że takie wysiłki muszą dotyczyć wszystkich form dyskryminacji w celu osiągnięcia równouprawnienia płci z pożytkiem dla wszystkich kobiet; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że dyskryminacja ze względu na płeć jest często powiązana z dyskryminacją ze względu na tożsamość, np. płeć biologiczną, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, opinie polityczne lub wszelkie inne, przynależność do mniejszości narodowej, stan majątkowy, niepełnosprawność, pochodzenie, wiek, orientację seksualną, tożsamość i ekspresję płciową, klasę społeczną lub status imigracyjny, co prowadzi do dyskryminacji z dwóch lub więcej przyczyn jednocześnie; mając na uwadze, że w każdej polityce równości płci niezwykle istotna jest horyzontalna perspektywa intersekcjonalna, pozwalająca identyfikować i uwzględniać te różnorodne zagrożenia dyskryminacją; mając na uwadze, że w polityce unijnej nie stosowano dotychczas podejścia intersekcjonalnego, a skupiano się głównie na indywidualnym wymiarze dyskryminacji, nie zajmując się jej wymiarem instytucjonalnym, strukturalnym i historycznym; mając na uwadze, że zastosowanie analizy intersekcjonalnej nie tylko pozwala nam zrozumieć bariery strukturalne, lecz także dostarcza danych, na podstawie których można ustalić punkty odniesienia i wytyczyć drogę ku skutecznym strategiom politycznym przeciwko systemowej dyskryminacji, wykluczeniu i nierówności płci, oraz że takie wysiłki muszą dotyczyć wszystkich form dyskryminacji w celu osiągnięcia równouprawnienia płci z pożytkiem dla wszystkich kobiet;

| E. | mając na uwadze, że UE przyjęła istotne przepisy służące osiągnięciu równouprawnienia płci i poczyniła istotny postęp w tym kierunku; mając jednak na uwadze, że w ostatnich latach wysiłki te uległy spowolnieniu, a jednocześnie rozkwitły ruchy sprzeciwiające się polityce równouprawnienia płci i prawom kobiet, dążące do tego, by przywrócić tradycyjne role związane z płcią jako normę, kwestionujące status quo i blokujące dalsze postępy; mając na uwadze, że ruchy te – sprzeciwiające się polityce równości płci, różnorodności rodzin, małżeństwom osób tej samej płci, prawom i zdrowiu reprodukcyjnemu i seksualnemu oraz praktyce uwzględniania aspektu płci – próbują wpływać na kształtowanie polityki krajowej i europejskiej, aby zanegować, w zatrważający sposób, już ugruntowane prawa podstawowe, oraz że zagrożenia dla praw kobiet zawsze oznaczają także zagrożenia dla demokracji oraz postępu społecznego i gospodarczego; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że UE przyjęła istotne przepisy służące osiągnięciu równouprawnienia płci i poczyniła istotny postęp w tym kierunku; mając jednak na uwadze, że w ostatnich latach wysiłki te uległy spowolnieniu, a jednocześnie rozkwitły ruchy sprzeciwiające się polityce równouprawnienia płci i prawom kobiet, dążące do tego, by przywrócić tradycyjne role związane z płcią jako normę, kwestionujące status quo i blokujące dalsze postępy; mając na uwadze, że ruchy te – sprzeciwiające się polityce równości płci, różnorodności rodzin, małżeństwom osób tej samej płci, prawom i zdrowiu reprodukcyjnemu i seksualnemu oraz praktyce uwzględniania aspektu płci – próbują wpływać na kształtowanie polityki krajowej i europejskiej, aby zanegować, w zatrważający sposób, już ugruntowane prawa podstawowe, oraz że zagrożenia dla praw kobiet zawsze oznaczają także zagrożenia dla demokracji oraz postępu społecznego i gospodarczego;

| F. | mając na uwadze, że prawa zdrowotne, w szczególności prawa dotyczące zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, stanowią podstawowe prawa kobiet, należy je wzmocnić i nie wolno ich w żaden sposób osłabiać ani unieważniać; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że prawa zdrowotne, w szczególności prawa dotyczące zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, stanowią podstawowe prawa kobiet, należy je wzmocnić i nie wolno ich w żaden sposób osłabiać ani unieważniać;

| G. | mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich doszło do wyraźnego pogorszenia się sytuacji, w tym w obszarach wzmocnienia pozycji gospodarczej kobiet, oraz istnieje ryzyko, że równouprawnienie płci może dalej spadać na liście priorytetów państw członkowskich; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich doszło do wyraźnego pogorszenia się sytuacji, w tym w obszarach wzmocnienia pozycji gospodarczej kobiet, oraz istnieje ryzyko, że równouprawnienie płci może dalej spadać na liście priorytetów państw członkowskich;

| H. | mając na uwadze, że co trzecia kobieta w wieku co najmniej 15 lat doświadczyła jakiejś formy przemocy fizycznej lub seksualnej (31), co druga doświadczyła molestowania seksualnego, a co dziesiąta spotkała się z nękaniem w internecie; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że co trzecia kobieta w wieku co najmniej 15 lat doświadczyła jakiejś formy przemocy fizycznej lub seksualnej (31), co druga doświadczyła molestowania seksualnego, a co dziesiąta spotkała się z nękaniem w internecie;

| I. | mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet we wszelkich jej formach (fizyczna, seksualna, psychologiczna bądź gospodarcza lub cyberprzemoc) stanowi naruszenie praw człowieka i jedną z największych przeszkód na drodze do osiągnięcia równości płci; mając na uwadze, że życie wolne od przemocy jest nieodzownym warunkiem równości; mając na uwadze, że przemoc ze względu na płeć w obszarze opieki zdrowotnej, na przykład przemoc w położnictwie i ginekologii, stanowi formę przemocy, która wyszła na jaw dopiero w ostatnich latach, oraz że przemoc wobec kobiet starszych nadal w dużej mierze pozostaje niezauważona; mając na uwadze, że kampanie dezinformacyjne podważające równość płci blokują też postęp w kwestii eliminacji przemocy wobec kobiet, jak w przypadku konwencji stambulskiej, budząc sprzeciw opinii publicznej i prowadząc do szkodliwych decyzji politycznych w niektórych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet we wszelkich jej formach (fizyczna, seksualna, psychologiczna bądź gospodarcza lub cyberprzemoc) stanowi naruszenie praw człowieka i jedną z największych przeszkód na drodze do osiągnięcia równości płci; mając na uwadze, że życie wolne od przemocy jest nieodzownym warunkiem równości; mając na uwadze, że przemoc ze względu na płeć w obszarze opieki zdrowotnej, na przykład przemoc w położnictwie i ginekologii, stanowi formę przemocy, która wyszła na jaw dopiero w ostatnich latach, oraz że przemoc wobec kobiet starszych nadal w dużej mierze pozostaje niezauważona; mając na uwadze, że kampanie dezinformacyjne podważające równość płci blokują też postęp w kwestii eliminacji przemocy wobec kobiet, jak w przypadku konwencji stambulskiej, budząc sprzeciw opinii publicznej i prowadząc do szkodliwych decyzji politycznych w niektórych państwach członkowskich;

| J. | mając na uwadze, że handel ludźmi należy do najbardziej rażących naruszeń praw podstawowych i godności ludzkiej; mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta stanowią 80 % zarejestrowanych ofiar handlu ludźmi i 95 % zarejestrowanych ofiar handlu ludźmi do celów wykorzystywania seksualnego; mając na uwadze, że handel ludźmi stanowi coraz większą część przestępczości zorganizowanej, formę niewolnictwa i naruszenie praw człowieka oraz dotyczy głównie kobiet i dzieci, zwłaszcza do celów wykorzystywania seksualnego; mając na uwadze, że rynek prostytucji skutkuje utrzymywaniem się handlu kobietami i dziećmi oraz pogłębia przemoc wobec nich; mając na uwadze, że państwa członkowskie muszą kształtować swoją politykę społeczną i gospodarczą w taki sposób, aby pomagać w wychodzeniu z prostytucji kobietom i dziewczętom w trudnej sytuacji, w tym przez wprowadzenie specjalnej polityki społecznej i gospodarczej służącej udzielaniu im takiej pomocy; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że handel ludźmi należy do najbardziej rażących naruszeń praw podstawowych i godności ludzkiej; mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta stanowią 80 % zarejestrowanych ofiar handlu ludźmi i 95 % zarejestrowanych ofiar handlu ludźmi do celów wykorzystywania seksualnego; mając na uwadze, że handel ludźmi stanowi coraz większą część przestępczości zorganizowanej, formę niewolnictwa i naruszenie praw człowieka oraz dotyczy głównie kobiet i dzieci, zwłaszcza do celów wykorzystywania seksualnego; mając na uwadze, że rynek prostytucji skutkuje utrzymywaniem się handlu kobietami i dziećmi oraz pogłębia przemoc wobec nich; mając na uwadze, że państwa członkowskie muszą kształtować swoją politykę społeczną i gospodarczą w taki sposób, aby pomagać w wychodzeniu z prostytucji kobietom i dziewczętom w trudnej sytuacji, w tym przez wprowadzenie specjalnej polityki społecznej i gospodarczej służącej udzielaniu im takiej pomocy;

| K. | mając na uwadze, że ubóstwo i wykluczenie społeczne mają przyczyny strukturalne, które należy wyeliminować i odwrócić, w szczególności dzięki strategiom politycznym w sprawie zatrudnienia, mieszkalnictwa, mobilności i dostępu do usług publicznych; mając na uwadze, że prostytucja i handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, do celów wykorzystywania seksualnego stanowią formę niewolnictwa i stoją w sprzeczności z poszanowaniem godności ludzkiej, szczególnie w państwach, w których usługi seksualne zostały zalegalizowane; mając na uwadze, że w wyniku rozwoju przestępczości zorganizowanej i wzrostu jej rentowności handel ludźmi wykazuje tendencję wzrostową na całym świecie; mając na uwadze, że rynek prostytucji skutkuje utrzymywaniem się handlu kobietami i dziećmi oraz pogłębia przemoc wobec nich, szczególnie w państwach, w których usługi seksualne zostały zalegalizowane; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że ubóstwo i wykluczenie społeczne mają przyczyny strukturalne, które należy wyeliminować i odwrócić, w szczególności dzięki strategiom politycznym w sprawie zatrudnienia, mieszkalnictwa, mobilności i dostępu do usług publicznych; mając na uwadze, że prostytucja i handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, do celów wykorzystywania seksualnego stanowią formę niewolnictwa i stoją w sprzeczności z poszanowaniem godności ludzkiej, szczególnie w państwach, w których usługi seksualne zostały zalegalizowane; mając na uwadze, że w wyniku rozwoju przestępczości zorganizowanej i wzrostu jej rentowności handel ludźmi wykazuje tendencję wzrostową na całym świecie; mając na uwadze, że rynek prostytucji skutkuje utrzymywaniem się handlu kobietami i dziećmi oraz pogłębia przemoc wobec nich, szczególnie w państwach, w których usługi seksualne zostały zalegalizowane;

| L. | mając na uwadze, że nękanie psychiczne bądź molestowanie seksualne w miejscu pracy lub nękanie o poważnych konsekwencjach dla aspiracji osobistych i zawodowych dotyka według ONZ niemal 35 % kobiet na całym świecie i jest szkodliwe dla poczucia własnej wartości kobiet i ich pozycji w negocjacjach przy negocjowaniu bardziej sprawiedliwego wynagrodzenia; mając na uwadze, że sprawiedliwe wynagrodzenie i niezależność ekonomiczna są podstawowym warunkiem, którego spełnienie jest konieczne, by kobiety były w stanie wyjść z toksycznych związków, w których występuje przemoc; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że nękanie psychiczne bądź molestowanie seksualne w miejscu pracy lub nękanie o poważnych konsekwencjach dla aspiracji osobistych i zawodowych dotyka według ONZ niemal 35 % kobiet na całym świecie i jest szkodliwe dla poczucia własnej wartości kobiet i ich pozycji w negocjacjach przy negocjowaniu bardziej sprawiedliwego wynagrodzenia; mając na uwadze, że sprawiedliwe wynagrodzenie i niezależność ekonomiczna są podstawowym warunkiem, którego spełnienie jest konieczne, by kobiety były w stanie wyjść z toksycznych związków, w których występuje przemoc;

| M. | mając na uwadze, że równość kobiet i mężczyzn można osiągnąć wyłącznie poprzez zagwarantowanie ich równości wobec prawa oraz równości szans w dostępie do kształcenia, szkolenia i zatrudnienia; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że równość kobiet i mężczyzn można osiągnąć wyłącznie poprzez zagwarantowanie ich równości wobec prawa oraz równości szans w dostępie do kształcenia, szkolenia i zatrudnienia;

| N. | mając na uwadze, że tradycyjne role związane z płcią i stereotypy płci nadal mają wpływ na podział zadań między kobiety i mężczyzn w domu, w edukacji, w miejscu pracy i w społeczeństwie; mając na uwadze, że praca opiekuńcza i praca w gospodarstwie domowym jest wykonywana głównie przez kobiety, co wpływa na ich zatrudnienie i przebieg kariery zawodowej oraz przyczynia się do zróżnicowania wynagrodzeń i emerytur ze względu na płeć; mając na uwadze, że środki na rzecz równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, takie jak dyrektywa w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, stanowią ważne pierwsze kroki i że przede wszystkim zachodzi potrzeba ich odpowiedniej transpozycji przez państwa członkowskie, pełnego i terminowego wdrożenia, a także uzupełnienia dalszymi środkami, aby zaangażować większą liczbę mężczyzn w niezarobkową pracę opiekuńczą – podkreślając jej równą wagę w porównaniu z pracą zawodową – i obowiązki opiekuńcze oraz promować model, w którym praca zarobkowa i praca opiekuńcza mają równą wartość; mając na uwadze, że tradycyjne struktury, niezarobkowa praca opiekuńcza i czynniki zniechęcające w krajowej polityce podatkowej zmuszają kobiety do przyjęcia lub kontynuowania roli drugiego żywiciela rodziny, co wiąże się z negatywnymi skutkami dla kobiet i ich niezależności ekonomicznej oraz dla całego społeczeństwa; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że tradycyjne role związane z płcią i stereotypy płci nadal mają wpływ na podział zadań między kobiety i mężczyzn w domu, w edukacji, w miejscu pracy i w społeczeństwie; mając na uwadze, że praca opiekuńcza i praca w gospodarstwie domowym jest wykonywana głównie przez kobiety, co wpływa na ich zatrudnienie i przebieg kariery zawodowej oraz przyczynia się do zróżnicowania wynagrodzeń i emerytur ze względu na płeć; mając na uwadze, że środki na rzecz równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, takie jak dyrektywa w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, stanowią ważne pierwsze kroki i że przede wszystkim zachodzi potrzeba ich odpowiedniej transpozycji przez państwa członkowskie, pełnego i terminowego wdrożenia, a także uzupełnienia dalszymi środkami, aby zaangażować większą liczbę mężczyzn w niezarobkową pracę opiekuńczą – podkreślając jej równą wagę w porównaniu z pracą zawodową – i obowiązki opiekuńcze oraz promować model, w którym praca zarobkowa i praca opiekuńcza mają równą wartość; mając na uwadze, że tradycyjne struktury, niezarobkowa praca opiekuńcza i czynniki zniechęcające w krajowej polityce podatkowej zmuszają kobiety do przyjęcia lub kontynuowania roli drugiego żywiciela rodziny, co wiąże się z negatywnymi skutkami dla kobiet i ich niezależności ekonomicznej oraz dla całego społeczeństwa;

| O. | mając na uwadze, że według danych szacunkowych 80 % wszystkich usług opiekuńczych w całej UE świadczą opiekunowie nieformalni, którymi są najczęściej kobiety (75 %), co wskazuje na zróżnicowanie zadań opiekuńczych kobiet i mężczyzn, silnie wpływające na zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć; mając na uwadze, że ponad 50 % opiekunów w wieku poniżej 65 lat łączy sprawowanie opieki z zatrudnieniem, co utrudnia osiągnięcie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym; mając na uwadze, że opiekunowie często wykonują pracę niewymagającą wysokich umiejętności i niskopłatną, którą można dostosować do harmonogramu obowiązków opiekuńczych, a także bywają zmuszeni do ograniczenia swoich godzin pracy lub do rezygnacji z pracy zarobkowej; mając na uwadze, że od 7 % do 21 % opiekunów nieformalnych ogranicza swoje godziny pracy, a od 3 % do 18 % wycofuje się z rynku pracy; mając na uwadze, że świadczenie opieki wysokiej jakości w UE jest znacznie zróżnicowane w poszczególnych państwach członkowskich i między nimi, między systemem prywatnym i publicznym, obszarami miejskimi i wiejskimi oraz różnymi grupami wiekowymi; mając na uwadze, że dane na temat świadczenia opieki w UE są raczej fragmentaryczne i że brakuje całościowego podejścia do wyzwań demograficznych, przed jakimi stoi UE, i do wynikającej z nich presji na wydatki publiczne; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że według danych szacunkowych 80 % wszystkich usług opiekuńczych w całej UE świadczą opiekunowie nieformalni, którymi są najczęściej kobiety (75 %), co wskazuje na zróżnicowanie zadań opiekuńczych kobiet i mężczyzn, silnie wpływające na zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć; mając na uwadze, że ponad 50 % opiekunów w wieku poniżej 65 lat łączy sprawowanie opieki z zatrudnieniem, co utrudnia osiągnięcie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym; mając na uwadze, że opiekunowie często wykonują pracę niewymagającą wysokich umiejętności i niskopłatną, którą można dostosować do harmonogramu obowiązków opiekuńczych, a także bywają zmuszeni do ograniczenia swoich godzin pracy lub do rezygnacji z pracy zarobkowej; mając na uwadze, że od 7 % do 21 % opiekunów nieformalnych ogranicza swoje godziny pracy, a od 3 % do 18 % wycofuje się z rynku pracy; mając na uwadze, że świadczenie opieki wysokiej jakości w UE jest znacznie zróżnicowane w poszczególnych państwach członkowskich i między nimi, między systemem prywatnym i publicznym, obszarami miejskimi i wiejskimi oraz różnymi grupami wiekowymi; mając na uwadze, że dane na temat świadczenia opieki w UE są raczej fragmentaryczne i że brakuje całościowego podejścia do wyzwań demograficznych, przed jakimi stoi UE, i do wynikającej z nich presji na wydatki publiczne;

| P. | mając na uwadze braki w dopasowaniu systemów opieki nad dziećmi w poszczególnych państwach członkowskich do potrzeb rodziców, w tym rodziców samodzielnie wychowujących dzieci (głównie matek samodzielnie wychowujących dzieci), i utrzymujące się trudności w godzeniu życia rodzinnego, prywatnego i zawodowego, zwłaszcza w przypadku kobiet; mając na uwadze sytuację kobiet w wieku powyżej 45 lat, które często postrzegane są jako niepełnowartościowi pracownicy i zatrudniane na dużo gorszych warunkach niż mężczyźni, zwłaszcza jeżeli wracają do pracy po urlopie macierzyńskim bądź wychowawczym lub jeżeli zmuszone są godzić pracę z opieką nad osobami zależnymi; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze braki w dopasowaniu systemów opieki nad dziećmi w poszczególnych państwach członkowskich do potrzeb rodziców, w tym rodziców samodzielnie wychowujących dzieci (głównie matek samodzielnie wychowujących dzieci), i utrzymujące się trudności w godzeniu życia rodzinnego, prywatnego i zawodowego, zwłaszcza w przypadku kobiet; mając na uwadze sytuację kobiet w wieku powyżej 45 lat, które często postrzegane są jako niepełnowartościowi pracownicy i zatrudniane na dużo gorszych warunkach niż mężczyźni, zwłaszcza jeżeli wracają do pracy po urlopie macierzyńskim bądź wychowawczym lub jeżeli zmuszone są godzić pracę z opieką nad osobami zależnymi;

| Q. | mając na uwadze, że w celu zrównoważenia życia zawodowego i prywatnego należy zapewnić dobrze przemyślany system urlopów związanych z opieką wraz łatwo dostępnymi, przystępnymi cenowo placówkami opiekuńczymi wysokiej jakości oraz traktować wydatki na te obiekty jako część inwestycji infrastrukturalnych; mając na uwadze, że usługi te są warunkiem wstępnym uczestnictwa kobiet w rynku pracy i zajmowania przez nie wysokich stanowisk naukowo-badawczych; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w celu zrównoważenia życia zawodowego i prywatnego należy zapewnić dobrze przemyślany system urlopów związanych z opieką wraz łatwo dostępnymi, przystępnymi cenowo placówkami opiekuńczymi wysokiej jakości oraz traktować wydatki na te obiekty jako część inwestycji infrastrukturalnych; mając na uwadze, że usługi te są warunkiem wstępnym uczestnictwa kobiet w rynku pracy i zajmowania przez nie wysokich stanowisk naukowo-badawczych;

| R. | mając na uwadze, że ochrona macierzyństwa jest prawem, które należy w pełni podtrzymywać, oraz że wydłużenie urlopów macierzyńskich, podczas których kobiety zachowują pełne prawa i otrzymują 100 % wynagrodzenia, powinno stać się rzeczywistością; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że ochrona macierzyństwa jest prawem, które należy w pełni podtrzymywać, oraz że wydłużenie urlopów macierzyńskich, podczas których kobiety zachowują pełne prawa i otrzymują 100 % wynagrodzenia, powinno stać się rzeczywistością;

| S. | mając na uwadze, że prawo do równego wynagrodzenia za taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości nie zawsze jest zagwarantowane, nawet jeżeli jest zapisane w prawie; mając na uwadze, że rokowania zbiorowe są ważnym atutem służącym korygowaniu i eliminowaniu nierówności między mężczyznami a kobietami na rynku pracy; mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć w UE wynosi 16 %, chociaż różni się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich; mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć wzrasta do 40 %, jeżeli uwzględni się wskaźniki zatrudnienia i ogólny udział w rynku pracy; mając na uwadze, że implikacje zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć obejmują zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć, wynoszące 37 %; mając na uwadze, że jeśli chodzi o uczestnictwo w rynku pracy, 8 % mężczyzn w UE pracuje w niepełnym wymiarze czasu, podczas gdy w przypadku kobiet odsetek ten wynosi 31 %, co uwidocznia utrzymujące się nierówności, których pierwotne przyczyny należy wyeliminować; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że prawo do równego wynagrodzenia za taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości nie zawsze jest zagwarantowane, nawet jeżeli jest zapisane w prawie; mając na uwadze, że rokowania zbiorowe są ważnym atutem służącym korygowaniu i eliminowaniu nierówności między mężczyznami a kobietami na rynku pracy; mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć w UE wynosi 16 %, chociaż różni się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich; mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć wzrasta do 40 %, jeżeli uwzględni się wskaźniki zatrudnienia i ogólny udział w rynku pracy; mając na uwadze, że implikacje zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć obejmują zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć, wynoszące 37 %; mając na uwadze, że jeśli chodzi o uczestnictwo w rynku pracy, 8 % mężczyzn w UE pracuje w niepełnym wymiarze czasu, podczas gdy w przypadku kobiet odsetek ten wynosi 31 %, co uwidocznia utrzymujące się nierówności, których pierwotne przyczyny należy wyeliminować;

| T. | mając na uwadze, że chociaż uczestnictwo kobiet w rynku pracy wzrosło, utrzymują się różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn, które mogą stawiać kobiety w trudnej lub niepewnej sytuacji; mając na uwadze, że w UE różnica wskaźnika zatrudnienia kobiet i mężczyzn wynosi 11,6 % (32); mając jednak na uwadze, że kobiety są niedostatecznie reprezentowane w sektorach, w których płace są wysokie, i na stanowiskach decyzyjnych oraz częściej wykonują pracę poniżej swoich kwalifikacji – w UE do grupy o najniższych wynagrodzeniach należy 1/5 pracujących kobiet, natomiast w przypadku mężczyzn wskaźnik ten wynosi 1/10; mając na uwadze, że implikacje zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć obejmują zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć, wynoszące 37 % (33) (która to sytuacja będzie się utrzymywać przez dziesięciolecia), oraz nierówny poziom niezależności ekonomicznej kobiet i mężczyzn; mając na uwadze, że należy zdwoić wysiłki na rzecz zniesienia tych różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że chociaż uczestnictwo kobiet w rynku pracy wzrosło, utrzymują się różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn, które mogą stawiać kobiety w trudnej lub niepewnej sytuacji; mając na uwadze, że w UE różnica wskaźnika zatrudnienia kobiet i mężczyzn wynosi 11,6 % (32); mając jednak na uwadze, że kobiety są niedostatecznie reprezentowane w sektorach, w których płace są wysokie, i na stanowiskach decyzyjnych oraz częściej wykonują pracę poniżej swoich kwalifikacji – w UE do grupy o najniższych wynagrodzeniach należy 1/5 pracujących kobiet, natomiast w przypadku mężczyzn wskaźnik ten wynosi 1/10; mając na uwadze, że implikacje zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć obejmują zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć, wynoszące 37 % (33) (która to sytuacja będzie się utrzymywać przez dziesięciolecia), oraz nierówny poziom niezależności ekonomicznej kobiet i mężczyzn; mając na uwadze, że należy zdwoić wysiłki na rzecz zniesienia tych różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn;

| U. | mając na uwadze, że niedostateczna reprezentacja kobiet na rynku pracy powoduje także nierówność ich uczestnictwa w procesach decyzyjnych lub nierówność płac, a zatem ogranicza możliwości kobiet, by zmieniać struktury gospodarcze, polityczne, społeczne i kulturowe; mając na uwadze, że segregacja pionowa i pozioma w pracy zawodowej oraz praktyki dyskryminacyjne w obszarach rekrutacji i awansów stanowią jedną z głównych przyczyn zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć; mając na uwadze, że parytety płci, systemy suwakowe i wynikające z nich sankcje w przypadkach niezgodności z procedurami lub niedziałania procedur okazały się skutecznymi środkami umożliwiającymi zapewnianie parytetu i przeciwdziałanie nierównowadze sił; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że niedostateczna reprezentacja kobiet na rynku pracy powoduje także nierówność ich uczestnictwa w procesach decyzyjnych lub nierówność płac, a zatem ogranicza możliwości kobiet, by zmieniać struktury gospodarcze, polityczne, społeczne i kulturowe; mając na uwadze, że segregacja pionowa i pozioma w pracy zawodowej oraz praktyki dyskryminacyjne w obszarach rekrutacji i awansów stanowią jedną z głównych przyczyn zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć; mając na uwadze, że parytety płci, systemy suwakowe i wynikające z nich sankcje w przypadkach niezgodności z procedurami lub niedziałania procedur okazały się skutecznymi środkami umożliwiającymi zapewnianie parytetu i przeciwdziałanie nierównowadze sił;

| V. | mając na uwadze, że istnieje argument ekonomiczny przemawiający za pełnym uczestnictwem kobiet w gospodarce, gdyż różnica wskaźnika zatrudnienia kobiet i mężczyzn kosztuje Europę 370 mld EUR rocznie (34); |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że istnieje argument ekonomiczny przemawiający za pełnym uczestnictwem kobiet w gospodarce, gdyż różnica wskaźnika zatrudnienia kobiet i mężczyzn kosztuje Europę 370 mld EUR rocznie (34);

| W. | mając na uwadze, że dostęp do obszernych i dostosowanych do wieku informacji oraz do edukacji seksualnej, jak również dostęp do opieki zdrowotnej w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, a także praw w tym obszarze, w tym planowania rodziny, metod antykoncepcji oraz bezpiecznej i legalnej aborcji, mają zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia równości płci i wyeliminowania przemocy ze względu na płeć; mając na uwadze, że naruszanie praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego kobiet, w tym odmowa dostępu do bezpiecznej i legalnej aborcji, stanowią formę przemocy wobec kobiet; mając na uwadze, że kompleksowa edukacja seksualna i przygotowująca do życia w związku, a także autonomia dziewcząt i kobiet oraz ich zdolność do swobodnego i niezależnego decydowania o własnym ciele i życiu są warunkami wstępnymi ich niezależności ekonomicznej, a tym samym równości płci i wyeliminowania przemocy ze względu na płeć; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że dostęp do obszernych i dostosowanych do wieku informacji oraz do edukacji seksualnej, jak również dostęp do opieki zdrowotnej w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, a także praw w tym obszarze, w tym planowania rodziny, metod antykoncepcji oraz bezpiecznej i legalnej aborcji, mają zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia równości płci i wyeliminowania przemocy ze względu na płeć; mając na uwadze, że naruszanie praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego kobiet, w tym odmowa dostępu do bezpiecznej i legalnej aborcji, stanowią formę przemocy wobec kobiet; mając na uwadze, że kompleksowa edukacja seksualna i przygotowująca do życia w związku, a także autonomia dziewcząt i kobiet oraz ich zdolność do swobodnego i niezależnego decydowania o własnym ciele i życiu są warunkami wstępnymi ich niezależności ekonomicznej, a tym samym równości płci i wyeliminowania przemocy ze względu na płeć;

| X. | mając na uwadze, że kobiety stoją na pierwszej linii działania w walce z pandemią COVID-19 oraz że obecny kryzys wywiera nieproporcjonalny wpływ na kobiety, dziewczęta i równouprawnienie płci; mając na uwadze, że wpływ ten obejmuje różnorodne aspekty: od zatrważającego wzrostu przemocy i nękania ze względu na płeć, nieodpłatnych i nierównych obowiązków opiekuńczych i domowych, poprzez ograniczony dostęp do praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, aż po dotkliwe skutki gospodarcze i zawodowe dla kobiet, szczególnie zatrudnionych w opiece zdrowotnej, wykonujących pracę opiekuńczą oraz pracujących w innych sfeminizowanych sektorach niegwarantujących pewności zatrudnienia; mając na uwadze, że potrzebne są szczególne środki w celu zrównoważenia tej sytuacji; mając na uwadze, że programy odbudowy lub fundusze przejściowe powinny być przydzielane w sposób zapewniający równowagę płci; mając na uwadze, że w przeszłości polityka oszczędnościowa okazała się szkodliwa dla kobiet, dla praw kobiet i dla równouprawnienia płci; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że kobiety stoją na pierwszej linii działania w walce z pandemią COVID-19 oraz że obecny kryzys wywiera nieproporcjonalny wpływ na kobiety, dziewczęta i równouprawnienie płci; mając na uwadze, że wpływ ten obejmuje różnorodne aspekty: od zatrważającego wzrostu przemocy i nękania ze względu na płeć, nieodpłatnych i nierównych obowiązków opiekuńczych i domowych, poprzez ograniczony dostęp do praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, aż po dotkliwe skutki gospodarcze i zawodowe dla kobiet, szczególnie zatrudnionych w opiece zdrowotnej, wykonujących pracę opiekuńczą oraz pracujących w innych sfeminizowanych sektorach niegwarantujących pewności zatrudnienia; mając na uwadze, że potrzebne są szczególne środki w celu zrównoważenia tej sytuacji; mając na uwadze, że programy odbudowy lub fundusze przejściowe powinny być przydzielane w sposób zapewniający równowagę płci; mając na uwadze, że w przeszłości polityka oszczędnościowa okazała się szkodliwa dla kobiet, dla praw kobiet i dla równouprawnienia płci;

| Y. | mając na uwadze, że poszanowanie podstawowych wolności i praw człowieka, w tym równouprawnienia płci, stanowi warunek wstępny dla tworzenia i rozpowszechniania różnorodnych form wyrazu kulturowego i edukacyjnego, gdyż wszystkie sektory kultury i kreatywne wywierają istotny wpływ na nasze przekonania i wartości oraz postrzeganie zagadnień dotyczących płci społeczno-kulturowej; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że poszanowanie podstawowych wolności i praw człowieka, w tym równouprawnienia płci, stanowi warunek wstępny dla tworzenia i rozpowszechniania różnorodnych form wyrazu kulturowego i edukacyjnego, gdyż wszystkie sektory kultury i kreatywne wywierają istotny wpływ na nasze przekonania i wartości oraz postrzeganie zagadnień dotyczących płci społeczno-kulturowej;

| Z. | mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta uprawiające sport spotykają się z licznymi utrudnieniami i doświadczają nie tylko przemocy, lecz także dyskryminacji, jeśli chodzi o wynagrodzenie, wysokość nagród i warunki pracy, oraz są w znacznej mierze niedostatecznie reprezentowane w zarządach organizacji i mediów sportowych; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta uprawiające sport spotykają się z licznymi utrudnieniami i doświadczają nie tylko przemocy, lecz także dyskryminacji, jeśli chodzi o wynagrodzenie, wysokość nagród i warunki pracy, oraz są w znacznej mierze niedostatecznie reprezentowane w zarządach organizacji i mediów sportowych;

| AA. | mając na uwadze, że kobiety stanowią tylko 34,4 % osób samozatrudnionych w UE oraz 30 % właścicieli start-upów; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że kobiety stanowią tylko 34,4 % osób samozatrudnionych w UE oraz 30 % właścicieli start-upów;

| AB. | mając na uwadze, że ubóstwo i wykluczenie społeczne w Europie nieproporcjonalnie dotyka kobiety, w szczególności matki samodzielnie wychowujące dzieci, kobiety z niepełnosprawnościami, kobiety w podeszłym wieku, kobiety z obszarów wiejskich i oddalonych oraz migrantki i kobiety należące do mniejszości etnicznych; mając na uwadze, że 15 % gospodarstw domowych z dziećmi na szczeblu UE prowadzą osoby samodzielnie wychowujące dzieci; mając na uwadze, że średnio 85 % tych gospodarstw domowych prowadzą matki samodzielnie wychowujące dzieci, a w 2017 r. 47 % gospodarstw prowadzonych przez osoby samodzielnie wychowujące dzieci było zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym; mając na uwadze, że bezdomność wśród kobiet staje się coraz większym problemem; mając na uwadze, że dyrektywa antydyskryminacyjna, która zapewniłaby lepszą ochronę dzięki podejściu horyzontalnemu, jest nadal zablokowana w Radzie; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że ubóstwo i wykluczenie społeczne w Europie nieproporcjonalnie dotyka kobiety, w szczególności matki samodzielnie wychowujące dzieci, kobiety z niepełnosprawnościami, kobiety w podeszłym wieku, kobiety z obszarów wiejskich i oddalonych oraz migrantki i kobiety należące do mniejszości etnicznych; mając na uwadze, że 15 % gospodarstw domowych z dziećmi na szczeblu UE prowadzą osoby samodzielnie wychowujące dzieci; mając na uwadze, że średnio 85 % tych gospodarstw domowych prowadzą matki samodzielnie wychowujące dzieci, a w 2017 r. 47 % gospodarstw prowadzonych przez osoby samodzielnie wychowujące dzieci było zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym; mając na uwadze, że bezdomność wśród kobiet staje się coraz większym problemem; mając na uwadze, że dyrektywa antydyskryminacyjna, która zapewniłaby lepszą ochronę dzięki podejściu horyzontalnemu, jest nadal zablokowana w Radzie;

| AC. | mając na uwadze, że równość płci i włączenie kobiet w procesy decyzyjne jest warunkiem koniecznym do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju i skutecznego zarządzania wyzwaniami związanymi ze zmianą klimatu w celu osiągnięcia uczciwej i sprawiedliwej transformacji, która nie pozostawia nikogo bez pomocy; mając na uwadze, że kryzys klimatyczny pogłębia różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz utrudnia osiągnięcie sprawiedliwości płciowej; mając na uwadze, że kobiety inaczej doświadczają zmiany klimatu, gdyż są bardziej podatne na zagrożenia oraz narażone na wyższe ryzyko i obciążenia, z różnych powodów – od nierównego dostępu do zasobów, kształcenia i możliwości zatrudnienia oraz nierównego prawa do ziemi, aż po normy społeczne i kulturowe, stereotypy i różnego rodzaju doświadczenia intersekcjonalne; mając na uwadze, że wszystkie działania na rzecz klimatu muszą obejmować perspektywę płci i perspektywę intersekcjonalną; mając na uwadze, że należy wzmocnić prawa kobiet w celu ograniczenia wpływu zmiany klimatu na kobiety oraz stworzyć możliwości ułatwiające kobietom odgrywanie ważniejszej roli w dyskusjach i decyzjach dotyczących zmiany klimatu w charakterze liderek, specjalistek i technicznych inicjatorek przemian; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że równość płci i włączenie kobiet w procesy decyzyjne jest warunkiem koniecznym do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju i skutecznego zarządzania wyzwaniami związanymi ze zmianą klimatu w celu osiągnięcia uczciwej i sprawiedliwej transformacji, która nie pozostawia nikogo bez pomocy; mając na uwadze, że kryzys klimatyczny pogłębia różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz utrudnia osiągnięcie sprawiedliwości płciowej; mając na uwadze, że kobiety inaczej doświadczają zmiany klimatu, gdyż są bardziej podatne na zagrożenia oraz narażone na wyższe ryzyko i obciążenia, z różnych powodów – od nierównego dostępu do zasobów, kształcenia i możliwości zatrudnienia oraz nierównego prawa do ziemi, aż po normy społeczne i kulturowe, stereotypy i różnego rodzaju doświadczenia intersekcjonalne; mając na uwadze, że wszystkie działania na rzecz klimatu muszą obejmować perspektywę płci i perspektywę intersekcjonalną; mając na uwadze, że należy wzmocnić prawa kobiet w celu ograniczenia wpływu zmiany klimatu na kobiety oraz stworzyć możliwości ułatwiające kobietom odgrywanie ważniejszej roli w dyskusjach i decyzjach dotyczących zmiany klimatu w charakterze liderek, specjalistek i technicznych inicjatorek przemian;

| AD. | mając na uwadze, że kobiety na obszarach wiejskich spotykają się z licznymi wyzwaniami – takimi jak niższa stopa życiowa, bardziej ograniczone możliwości zatrudnienia, względna izolacja od rynków, ograniczony dostęp do infrastruktury, w tym infrastruktury wiejskiej, usług publicznych i opieki zdrowotnej, ograniczony dostęp do edukacji (w tym edukacji seksualnej) i informacji na temat możliwości edukacyjnych – oraz są niedostatecznie reprezentowane na forach decyzyjnych; mając na uwadze, że praca kobiet w gospodarstwach rolnych bywa niewidoczna ze względu na brak oficjalnego statusu małżonków współpracujących, sprawiający, że praca ta nie jest uznawana przez systemy krajowe; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że kobiety na obszarach wiejskich spotykają się z licznymi wyzwaniami – takimi jak niższa stopa życiowa, bardziej ograniczone możliwości zatrudnienia, względna izolacja od rynków, ograniczony dostęp do infrastruktury, w tym infrastruktury wiejskiej, usług publicznych i opieki zdrowotnej, ograniczony dostęp do edukacji (w tym edukacji seksualnej) i informacji na temat możliwości edukacyjnych – oraz są niedostatecznie reprezentowane na forach decyzyjnych; mając na uwadze, że praca kobiet w gospodarstwach rolnych bywa niewidoczna ze względu na brak oficjalnego statusu małżonków współpracujących, sprawiający, że praca ta nie jest uznawana przez systemy krajowe;

| AE. | mając na uwadze, że w Unii Europejskiej żyje 46 mln kobiet i dziewcząt z niepełnosprawnościami; mając na uwadze, że liczba ta stanowi 60 % ogółu osób z niepełnosprawnościami; mając na uwadze, że większość form niepełnosprawności nabywana jest wraz z wiekiem; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że w Unii Europejskiej żyje 46 mln kobiet i dziewcząt z niepełnosprawnościami; mając na uwadze, że liczba ta stanowi 60 % ogółu osób z niepełnosprawnościami; mając na uwadze, że większość form niepełnosprawności nabywana jest wraz z wiekiem;

| AF. | mając na uwadze, że ponad połowa kobiet z niepełnosprawnościami w wieku produkcyjnym jest nieaktywnych zawodowo; mając na uwadze, że we wszystkich państwach członkowskich wskaźnik pogłębionej deprywacji materialnej kobiet z niepełnosprawnościami jest wyższy niż ten sam wskaźnik dotyczący kobiet bez niepełnosprawności; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że ponad połowa kobiet z niepełnosprawnościami w wieku produkcyjnym jest nieaktywnych zawodowo; mając na uwadze, że we wszystkich państwach członkowskich wskaźnik pogłębionej deprywacji materialnej kobiet z niepełnosprawnościami jest wyższy niż ten sam wskaźnik dotyczący kobiet bez niepełnosprawności;

| AG. | mając na uwadze, że wskaźnik równouprawnienia płci z 2019 r. wskazuje na utrzymujące się różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn w sektorze cyfrowym oraz uwidocznia potrzebę uwzględniania perspektywy płci we wszystkich strategiach politycznych dotyczących transformacji cyfrowej oraz oceny ich wpływu w aspekcie płci; mając na uwadze, że zlikwidowanie przepaści cyfrowej między kobietami a mężczyznami dzięki lepszemu dostępowi dziewcząt i kobiet do technologii i internetu jest sprawą o pierwszorzędnym znaczeniu; mając na uwadze, że potencjał kobiet nie jest w pełni wykorzystywany w sektorach powstających, takich jak sektor technologii cyfrowych, AI i ICT – kobiety stanowią zaledwie 16 % spośród prawie 8 milionów osób pracujących w branży ICT w Europie; mając na uwadze, że odsetek mężczyzn pracujących w sektorze cyfrowym jest trzy razy większy niż odsetek kobiet; mając na uwadze, że motywowanie do zatrudniania większej liczby kobiet w sektorze cyfrowym i w innych sektorach przyszłości jest niezwykle istotne dla walki ze zróżnicowaniem wynagrodzeń i emerytur ze względu na płeć oraz dla zagwarantowania niezależności ekonomicznej kobiet, a także dla stworzenia nowych możliwości zatrudnienia, w tym dla grup zwykle wykluczonych z rynku pracy; mając na uwadze, że w związku z tym niezwykle istotne jest promowanie uczestnictwa kobiet w kształceniu i zatrudnieniu w obszarach przedsiębiorczości cyfrowej, nauk przyrodniczych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM) oraz ICT; mając na uwadze, że wejście większej liczby kobiet na rynek pracy w sektorze cyfrowym umożliwiłoby zwiększenie PKB europejskiej gospodarki o 16 mld EUR; mając na uwadze, że nierówności i dyskryminacja ze względu na płeć są powielane w wyniku projektowania, wprowadzania i wykorzystywania sztucznej inteligencji (AI); mając na uwadze, że niekompletne zbiory danych i niepożądana tendencyjność mogą wypaczać rozumowanie systemu AI i zagrażać równości płci w społeczeństwie; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że wskaźnik równouprawnienia płci z 2019 r. wskazuje na utrzymujące się różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn w sektorze cyfrowym oraz uwidocznia potrzebę uwzględniania perspektywy płci we wszystkich strategiach politycznych dotyczących transformacji cyfrowej oraz oceny ich wpływu w aspekcie płci; mając na uwadze, że zlikwidowanie przepaści cyfrowej między kobietami a mężczyznami dzięki lepszemu dostępowi dziewcząt i kobiet do technologii i internetu jest sprawą o pierwszorzędnym znaczeniu; mając na uwadze, że potencjał kobiet nie jest w pełni wykorzystywany w sektorach powstających, takich jak sektor technologii cyfrowych, AI i ICT – kobiety stanowią zaledwie 16 % spośród prawie 8 milionów osób pracujących w branży ICT w Europie; mając na uwadze, że odsetek mężczyzn pracujących w sektorze cyfrowym jest trzy razy większy niż odsetek kobiet; mając na uwadze, że motywowanie do zatrudniania większej liczby kobiet w sektorze cyfrowym i w innych sektorach przyszłości jest niezwykle istotne dla walki ze zróżnicowaniem wynagrodzeń i emerytur ze względu na płeć oraz dla zagwarantowania niezależności ekonomicznej kobiet, a także dla stworzenia nowych możliwości zatrudnienia, w tym dla grup zwykle wykluczonych z rynku pracy; mając na uwadze, że w związku z tym niezwykle istotne jest promowanie uczestnictwa kobiet w kształceniu i zatrudnieniu w obszarach przedsiębiorczości cyfrowej, nauk przyrodniczych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM) oraz ICT; mając na uwadze, że wejście większej liczby kobiet na rynek pracy w sektorze cyfrowym umożliwiłoby zwiększenie PKB europejskiej gospodarki o 16 mld EUR; mając na uwadze, że nierówności i dyskryminacja ze względu na płeć są powielane w wyniku projektowania, wprowadzania i wykorzystywania sztucznej inteligencji (AI); mając na uwadze, że niekompletne zbiory danych i niepożądana tendencyjność mogą wypaczać rozumowanie systemu AI i zagrażać równości płci w społeczeństwie;

| AH. | mając na uwadze, że gromadzenie danych segregowanych ze względu na płeć jest niezwykle istotne dla uwidocznienia nierówności i dla tworzenia ukierunkowanej polityki oraz ma ogromne znaczenie dla podejścia ukierunkowanego na płeć we wszystkich istotnych kwestiach, takich jak m.in. przemoc uwarunkowana płcią, niepełnosprawność, choroby nowotworowe, rzadkie i przewlekłe, skutki zmiany klimatu, umiejętności cyfrowe i STEM; mając na uwadze, że w różnych obszarach polityki UE i państw członkowskich nadal brakuje danych uwzględniających aspekt płci; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że gromadzenie danych segregowanych ze względu na płeć jest niezwykle istotne dla uwidocznienia nierówności i dla tworzenia ukierunkowanej polityki oraz ma ogromne znaczenie dla podejścia ukierunkowanego na płeć we wszystkich istotnych kwestiach, takich jak m.in. przemoc uwarunkowana płcią, niepełnosprawność, choroby nowotworowe, rzadkie i przewlekłe, skutki zmiany klimatu, umiejętności cyfrowe i STEM; mając na uwadze, że w różnych obszarach polityki UE i państw członkowskich nadal brakuje danych uwzględniających aspekt płci;

| AI. | mając na uwadze, że kobiety są nieproporcjonalnie niedoreprezentowane w mediach informacyjnych; mając na uwadze, że nierówne przedstawianie kobiet i mężczyzn w mediach utrwala stereotypy wpływające na wizerunek kobiet i mężczyzn; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że kobiety są nieproporcjonalnie niedoreprezentowane w mediach informacyjnych; mając na uwadze, że nierówne przedstawianie kobiet i mężczyzn w mediach utrwala stereotypy wpływające na wizerunek kobiet i mężczyzn;

| AJ. | mając na uwadze, że uwzględnianie aspektu płci, sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci oraz oceny wpływu w aspekcie płci są zasadniczymi narzędziami służącymi osiągnięciu równouprawnienia płci we wszystkich obszarach polityki UE; mając na uwadze, że równouprawnienie płci jest uwzględniane w polityce UE w ramach różnych funduszy i instrumentów oraz że bardzo ważnym narzędziem jest umożliwienie optymalnej synergii między nimi; mając na uwadze, że jest to szczególnie ważne w wymiarze środków społeczno-gospodarczych – w tym unijnego planu odbudowy – podejmowanych w następstwie kryzysu zdrowotnego związanego z COVID-19; |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że uwzględnianie aspektu płci, sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci oraz oceny wpływu w aspekcie płci są zasadniczymi narzędziami służącymi osiągnięciu równouprawnienia płci we wszystkich obszarach polityki UE; mając na uwadze, że równouprawnienie płci jest uwzględniane w polityce UE w ramach różnych funduszy i instrumentów oraz że bardzo ważnym narzędziem jest umożliwienie optymalnej synergii między nimi; mając na uwadze, że jest to szczególnie ważne w wymiarze środków społeczno-gospodarczych – w tym unijnego planu odbudowy – podejmowanych w następstwie kryzysu zdrowotnego związanego z COVID-19;

| AK. | mając na uwadze, że strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025 oraz wzmocnienie strategii politycznych uwzględniających aspekt płci na szczeblu UE są niezwykle istotne dla zapewnienia, by wpływ kryzysu związanego z COVID-19 nie zwiększył nierówności płci oraz by działania podejmowane w odpowiedzi na kryzys przyczyniły się do ograniczenia dyskryminacji kobiet; |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025 oraz wzmocnienie strategii politycznych uwzględniających aspekt płci na szczeblu UE są niezwykle istotne dla zapewnienia, by wpływ kryzysu związanego z COVID-19 nie zwiększył nierówności płci oraz by działania podejmowane w odpowiedzi na kryzys przyczyniły się do ograniczenia dyskryminacji kobiet;

| AL. | mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 wpływa także na pracowników seksualnych, w zwiększonym stopniu grożąc im utratą dochodów i ubóstwem, przy braku uregulowań ramowych i egzekwowania przysługujących im praw człowieka; |
| --- | --- |

AL.

mając na uwadze, że kryzys związany z COVID-19 wpływa także na pracowników seksualnych, w zwiększonym stopniu grożąc im utratą dochodów i ubóstwem, przy braku uregulowań ramowych i egzekwowania przysługujących im praw człowieka;

| AM. | mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie mają wspólne działania w celu zapewnienia pozytywnej konwergencji i harmonizacji praw kobiet w Europie dzięki silnemu paktowi między państwami członkowskimi obejmującemu wymianę najbardziej ambitnego prawodawstwa i najlepszych praktyk obecnie obowiązujących w UE oraz zobowiązanie do ich stosowania; |
| --- | --- |

AM.

mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie mają wspólne działania w celu zapewnienia pozytywnej konwergencji i harmonizacji praw kobiet w Europie dzięki silnemu paktowi między państwami członkowskimi obejmującemu wymianę najbardziej ambitnego prawodawstwa i najlepszych praktyk obecnie obowiązujących w UE oraz zobowiązanie do ich stosowania;

| AN. | mając na uwadze, że powołano komisarza odpowiedzialnego wyłącznie za sprawy równości, a Parlament Europejski posiada komisję zajmującą się prawami kobiet i równouprawnieniem, natomiast w Radzie nie istnieje skład ds. równouprawnienia płci, przez co ministrowie i sekretarze stanu odpowiadający za równouprawnienie płci nie dysponują forum przeznaczonym specjalnie do omawiania tej kwestii; |
| --- | --- |

AN.

mając na uwadze, że powołano komisarza odpowiedzialnego wyłącznie za sprawy równości, a Parlament Europejski posiada komisję zajmującą się prawami kobiet i równouprawnieniem, natomiast w Radzie nie istnieje skład ds. równouprawnienia płci, przez co ministrowie i sekretarze stanu odpowiadający za równouprawnienie płci nie dysponują forum przeznaczonym specjalnie do omawiania tej kwestii;

Uwagi ogólne

| 1. | wyraża zadowolenie z przyjęcia komunikatu Komisji pt. „Unia równości: strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025”, opublikowanego terminowo w ciągu pierwszych 100 dni kadencji nowej Komisji, który stanowi wyraźną oznakę zaangażowania politycznego w europejską politykę równości płci oraz nakreśla zdecydowane, jasne i ambitne ramy polityczne mające na celu dalsze egzekwowanie praw kobiet i równości płci oraz przeciwdziałanie atakom na nie; popiera cel Komisji, jakim jest Unia Europejska wolna od dyskryminacji i nierówności strukturalnych dla wszystkich ludzi w całej ich różnorodności; podkreśla znaczenie wybranego dwutorowego podejścia, obejmującego ukierunkowane środki i zobowiązanie do tego, by konsekwentnie uwzględniać aspekt płci i intersekcjonalność jako zasady przekrojowe, oraz z zadowoleniem przyjmuje silne powiązanie obszarów działania z eliminacją stereotypów, nierównego traktowania i dyskryminacji ze względu na płeć, a także apeluje o silne mechanizmy monitorowania w celu regularnego mierzenia i oceny wyników strategii i jej środków; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla jednak potrzebę podejścia opartego na możliwościach w ramach strategii na rzecz równouprawnienia płci; zwraca się do Komisji o przyjęcie równych szans dla kobiet jako punktu wyjściowego dla dalszego wdrażania strategii; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje nadanie priorytetu równości płci przez nową Komisję i jej przewodniczącą, a także wyznaczenie specjalnego komisarza ds. równości oraz oczekuje na sprawozdanie roczne na temat równości stanowiące użyteczne narzędzie umożliwiające ocenę postępów i dostrzeżenie występujących braków i potrzeb w zakresie uwzględniania aspektu płci w ramach politycznych; |
| --- | --- |

3.

| 4. | z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie szeregu uzupełniających inicjatyw UE, takich jak europejska strategia w sprawie niepełnosprawności ze środkami wiążącymi na okres po 2020 r., strategia na rzecz osób LGBTI+ oraz unijne ramy strategii równouprawnienia i włączenia społecznego Romów na okres po 2020 r., oraz wzywa do połączenia ich za pomocą ram strategicznych i do przyjęcia w nich wszystkich podejścia intersekcjonalnego; zaznacza, że ważne jest, by monitorować sytuacje, których to dotyczy, i elastycznie dostosowywać strategię w sprawie równości płci i inne odnośne strategie w zależności od rezultatów, a także od pojawiających się wyzwań, stosując dotychczasową politykę lub sugerując nowe narzędzia, jak pokazano w przypadku aktualnego kryzysu związanego z COVID-19; ponownie wyraża opinię, że trzeba wzmocnić szczególne środki na rzecz niedyskryminacji oraz równouprawnienia i ochrony kobiet dotkniętych strukturalną nierównością płci, oraz przypomina Komisji, że potrzebne są dodatkowe wysiłki w tym kierunku; |
| --- | --- |

4.

| 5. | ubolewa, że strategia pozostaje niejasna w kwestii terminów dotyczących kilku bardzo pożądanych środków oraz że nie określono w niej konkretnych celów w zakresie równouprawnienia płci do osiągnięcia przed 2025 r. ani jasnych narzędzi monitorowania; wzywa zatem Komisję do określenia konkretnego planu działania obejmującego ramy czasowe, cele, coroczny przegląd i mechanizm monitorowania, jasne i wymierne wskaźniki wyników oraz dodatkowe ukierunkowane działania; wzywa ponadto do przedstawienia wytycznych, a także planu skutecznego wdrożenia podejścia przekrojowego i uwzględniającego aspekt płci – w tym sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci – w procesie kształtowania polityki UE, do opracowania konkretnych narzędzi (takich jak wskaźniki, poziomy docelowe i narzędzia monitorowania), a także do przydzielenia odpowiednich zasobów kadrowych i finansowych, co umożliwi ich stosowanie we wszystkich obszarach polityki UE; domaga się jasnych ram czasowych w odniesieniu do opracowania zapowiedzianych ram współpracy platform internetowych, strategii UE w sprawie wyeliminowania handlu ludźmi, strategii na rzecz równouprawnienia płci w branży audiowizualnej (jako części podprogramu MEDIA) oraz ogólnounijnej kampanii informacyjnej zwalczającej stereotypy płciowe; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wzywa Komisję, aby respektowała zobowiązania wynikające z programu prac na 2020 r. podczas każdego przeglądu oraz przedstawiła wniosek dotyczący wiążących środków w dziedzinie przejrzystości wynagrodzeń, Strategii UE w zakresie praw ofiar, i nowej strategii UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi; ubolewa, że wniosek dotyczący wiążących środków w dziedzinie przejrzystości wynagrodzeń nie został przedstawiony zgodnie z planem w 2020 r.; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa państwa członkowskie do zatwierdzenia i wdrożenia dyrektywy antydyskryminacyjnej oraz zagwarantowania, by dyskryminacja krzyżowa z wielu przyczyn jednocześnie została wyeliminowana we wszystkich państwach członkowskich UE; |
| --- | --- |

7.

| 8. | przypomina, że trzeba zwalczać dyskryminację wielowarstwową, zwłaszcza wobec grup szczególnie wrażliwych, w tym kobiet z niepełnosprawnościami, kobiet ciemnoskórych, migrantek, kobiet należących do mniejszości etnicznych i kobiet romskich, kobiet starszych, matek samodzielnie wychowujących dzieci, osób LGBTIQ+ i kobiet bezdomnych, oraz podkreśla znaczenie zapewnienia im możliwości czerpania korzyści z celów i działań strategii UE na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025; wzywa Komisję do ustanowienia jasnych wytycznych w sprawie wdrażania przekrojowych ram, które powinny nadawać priorytet uczestnictwu grup doświadczających dyskryminacji krzyżowej, aby oceniać zróżnicowany wpływ polityki i działań w celu dostosowania odpowiedzi w każdym obszarze i oparcia ich na zasadzie niedyskryminacji; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, zgodnie z celami strategii, aby systematycznie uwzględniały perspektywę płci na wszystkich etapach walki z kryzysem związanym z COVID-19 oraz promowały zaangażowanie kobiet na wszystkich szczeblach procesu decyzyjnego; podkreśla, że opóźnienie wdrażania pewnych elementów nowej strategii stanowiłoby nieodpowiedni sygnał, w związku z czym apeluje do Komisji o dalszą realizację strategii na rzecz równouprawnienia płci; wzywa Komisję i państwa członkowskie do należytego uwzględnienia potrzeb kobiet przy projektowaniu i rozdzielaniu środków finansowych uzgodnionych w planie odbudowy dla Europy „NextGeneration EU”; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zwraca uwagę, że należy zapewnić niezawodne i odpowiednie gromadzenie i analizę danych segregowanych ze względu na płeć na potrzeby podejmowania decyzji dzięki zagwarantowaniu i zwiększeniu finansowania oraz zdolności EIGE; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa państwa członkowskie, aby prowadziły regularną wymianę najlepszych praktyk oraz zobowiązały się do pozytywnej konwergencji i do harmonizacji praw kobiet w Europie dzięki wprowadzeniu do swego prawodawstwa najbardziej ambitnych środków i praktyk krajowych obecnie obowiązujących w państwach członkowskich UE; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa ponadto, aby włączyć wskaźnik równouprawnienia płci opracowany przez EIGE do procesu monitorowania przez Komisję, a także opracować wskaźnik zróżnicowania emerytur ze względu na płeć, zgodnie z zaleceniami Parlamentu zawartymi w rezolucji z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie potrzeby opracowania unijnej strategii mającej na celu wyeliminowanie zróżnicowania emerytur ze względu na płeć i zapobieganie występowaniu takich różnic (35), który to wskaźnik powinien być monitorowany w ramach strategii na rzecz równouprawnienia płci, jako jedynej strategii dotyczącej łącznie wszystkich nierówności doświadczanych przez kobiety na przestrzeni całego życia; wzywa ponadto do uwzględnienia innych wskaźników dotyczących spraw takich jak zróżnicowanie wynagrodzeń i zadań opiekuńczych kobiet i mężczyzn, przepaść cyfrowa między kobietami a mężczyznami itp.; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wzywa Radę do ustanowienia składu ds. równości płci, zrzeszającego ministrów i sekretarzy stanu odpowiedzialnych za równość płci w ramach jednego specjalnego forum, aby zastosować wspólne i konkretne środki w celu sprostania wyzwaniom w obszarze praw kobiet i równouprawnienia płci oraz zapewnić omawianie kwestii dotyczących równości płci na najwyższym szczeblu politycznym; |
| --- | --- |

13.

| 14. | apeluje do państw członkowskich o utworzenie formalnego składu Rady ds. równouprawnienia płci, aby zapewnić ministrom i sekretarzom stanu odpowiedzialnym za równouprawnienie płci specjalne forum dyskusyjne, oraz o lepsze koordynowanie uwzględniania aspektu płci we wszystkich strategiach politycznych UE, w tym dotyczących zatrudnienia i polityki społecznej; |
| --- | --- |

14.

| 15. | ubolewa, że w strategii na rzecz równości płci na lata 2020–2025 nie wspomniano o ochronie kobiet i dziewcząt zagrożonych wykluczeniem społecznym, ubóstwem i bezdomnością; wzywa Komisję, aby ujęła te kwestie w przyszłym planie działania na rzecz integracji i włączenia społecznego, aby zapobiec wykluczeniu tych kobiet z polityki społecznej i gospodarczej, a tym samym pogłębianiu się cyklu ubóstwa; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa Radę, aby przyjęła konkluzje z myślą o zatwierdzeniu strategii na rzecz równouprawnienia płci oraz określeniu konkretnych działań służących jej wdrożeniu; |
| --- | --- |

16.

Eliminowanie przemocy wobec kobiet i przemocy ze względu na płeć

| 17. | popiera zobowiązanie Komisji w zakresie zapobiegania przemocy ze względu na płeć i jej zwalczania, wspierania i ochrony ofiar przemocy, a także pociągania sprawców do odpowiedzialności; popiera plan Komisji dotyczący dalszego dążenia do ratyfikacji konwencji stambulskiej w całej UE; podkreśla w tym kontekście potrzebę zastosowania konkretnych środków w celu zniwelowania istniejących różnic w przepisach, strategiach politycznych i usługach między państwami członkowskimi oraz rozwiązania problemu wzrostu liczby przypadków przemocy domowej i przemocy ze względu na płeć podczas pandemii COVID-19; zwraca jednak uwagę na fakt, że szereg prób przekonania niechętnych państw członkowskich zakończyło się niepowodzeniem, a rząd Węgier niedawno podjął decyzję, by w ogóle nie ratyfikować konwencji; dlatego z dużym zadowoleniem przyjmuje deklarowany przez Komisję zamiar zaproponowania w 2021 r. środków służących osiągnięciu celów konwencji stambulskiej, jeżeli przystąpienie UE do tej konwencji pozostanie zablokowane; wzywa do rozpoczęcia teraz działań przygotowawczych z myślą o wprowadzeniu dodatkowych prawnie wiążących środków i dyrektywy ramowej UE w celu zapobiegania wszelkim formom przemocy ze względu na płeć i zwalczania ich, w tym do podjęcia problemu okaleczania żeńskich narządów płciowych, przymusowej aborcji, przymusowej sterylizacji i przymusowych małżeństw, a także apeluje o to, by środki prawne uwzględniały zjawisko seksualnego wykorzystywania, handlu ludźmi w celach seksualnych, cyberprzemocy, umotywowanego zemstą rozpowszechniania treści pornograficznych i nawoływania w internecie do nienawiści wobec kobiet, charakteryzując się przy tym wyraźnym podejściem przekrojowym; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę rozszerzenia zakresu dziedzin przestępczości, tak aby obejmowały konkretne formy przemocy ze względu na płeć zgodnie z art. 83 ust. 1 TFUE; przypomina, że te nowe środki ustawodawcze powinny być uzupełnieniem ratyfikacji konwencji stambulskiej; |
| --- | --- |

17.

| 18. | z zadowoleniem przyjmuje zamiar zgłoszenia dodatkowego wniosku dotyczącego zalecenia, a także możliwego prawodawstwa w sprawie zapobiegania szkodliwym praktykom, a także zamiar uruchomienia unijnej sieci na rzecz zapobiegania przemocy ze względu na płeć i przemocy domowej; apeluje o stosowanie definicji i celów określonych w konwencji stambulskiej oraz o stałe angażowanie organizacji działających na rzecz praw kobiet i organizacji społeczeństwa obywatelskiego; domaga się przedstawienia odpowiednich dalszych działań z zachowaniem zasady niedyskryminacji; odkreśla znaczenie zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w ten proces, w stosownych przypadkach, w zależności od struktury danego państwa członkowskiego; podkreśla rolę kształcenia, w tym kształcenia chłopców i mężczyzn, oraz domaga się przeciwdziałania w tym względzie stereotypom płciowym; domaga się zapewnienia odpowiedniej ochrony kobiet będących ofiarami przemocy domowej, przez zwiększenie środków państwowych i wzmocnienie skutecznych metod reagowania; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla potrzebę gromadzenia danych zdezagregowanych na temat wszystkich form przemocy ze względu na płeć; z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie nowego badania ogólnounijnego na temat częstotliwości występowania wszystkich form przemocy wobec kobiet i tendencji w tym zakresie; podkreśla zapotrzebowanie na kompleksowe i porównywalne dane segregowane według kryterium płci na szczeblu UE oraz potrzebę harmonizacji systemów gromadzenia danych między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla potrzebę ochrony nieletnich kobiet należących do mniejszości lub dotkniętych problemami zdrowotnymi lub niepełnosprawnością jako potencjalnych ofiar różnych form przemocy; popiera zamiar przedstawienia i sfinansowania przez Komisję środków służących przeciwdziałaniu możliwym nadużyciom, wykorzystywaniu i przemocy wobec tych szczególnie wrażliwych kategorii osób; |
| --- | --- |

20.

| 21. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o zagwarantowanie integracyjnej równości we wszystkich obszarach życia dla kobiet i dziewcząt z niepełnosprawnościami, aby zapewnić im prawa reprodukcyjne i seksualne, ochronę przed przemocą domową oraz przemocy ze strony osób świadczących na ich rzecz usługi w zakresie opieki i wsparcia, a także aby uruchomić programy uwrażliwiania i budowania zdolności w tym kontekście dla pracowników w dziedzinie służby zdrowia, usług socjalnych i w zakresie opieki, usług kształcenia, szkolenia i zatrudnienia, egzekwowania prawa i wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla zakres i skutki przemocy i molestowania w miejscu pracy oraz potrzebę wprowadzenia konkretnych środków na szczeblu UE w celu podjęcia tych problemów i zwalczania nękania psychicznego i molestowania seksualnego; zwraca uwagę, że – obok innych kategorii osób – w szczególności opiekunowie nieformalni, pracownicy domowi i pracownicy gospodarstw są pozbawieni ochrony i widoczności, oraz zwraca się do państw członkowskich o przyjęcie konwencji MOP nr 189 w celu wzmocnienia praw pracowników, zwłaszcza kobiet, w gospodarce nieformalnej, oraz o zapewnienie, by mechanizmy dotyczące składania i rozpatrywania skarg były niezależne, poufne i dostępne dla wszystkich kobiet bez dyskryminacji oraz by wprowadzone zostały szczególne środki w celu ochrony skarżących przed działaniami odwetowymi ze strony pracodawcy i przed ponowną wiktymizacją; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji, jako pracodawcy, do wprowadzenia nowych całościowych ram prawnych zawierających zestaw środków – zapobiegawczych i służących reagowaniu na nadużycia – przeciwko nękaniu w miejscu pracy; |
| --- | --- |

22.

| 23. | ubolewa nad tym, że brak jest odniesienia do roli aspektu płci w obrębie procederu handlu ludźmi do celów wyzysku pracowników, w szczególności w przypadku pracowników domowych, z powodu ograniczeń, które wiążą się nieodłącznie z domem jako miejscem pracy, jeżeli chodzi o możliwości przeprowadzenia inspekcji i kontroli aktywności zawodowej; przypomina swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie kobiet wykonujących pracę domową i opiekuńczą w UE oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania dochodzeń w tym obszarze, aby usprawnić mechanizmy identyfikacji i ochrony ofiar, oraz do zaangażowania organizacji pozarządowych, związków zawodowych, władz publicznych oraz wszystkich obywateli w wykrywanie tego procederu; |
| --- | --- |

23.

| 24. | jest głęboko zaniepokojony charakterem, zakresem i stopniem nasilenia przemocy i nękania w świecie pracy oraz wpływem wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt w sytuacjach zawodowych; z zadowoleniem przyjmuje w tym względzie niedawno przyjętą Konwencję MOP nr 190 w sprawie przemocy i nękania w miejscu pracy oraz wzywa państwa członkowskie do jej bezzwłocznego ratyfikowania i wdrożenia; ponadto wzywa Komisję i państwa członkowskie do wprowadzenia skutecznych i wiążących środków w celu zdefiniowania i zakazania przemocy i nękania w świecie pracy, w tym zapewnienia efektywnego dostępu do uwzględniających aspekt płci, bezpiecznych i skutecznych mechanizmów składania skarg i rozstrzygania sporów, a także do przewidzenia szkoleń w tym zakresie, kampanii informacyjnych, środków wsparcia i środków odwoławczych; |
| --- | --- |

24.

| 25. | uważa, że pracujące kobiety doświadczające przemocy ze względu na płeć powinny mieć prawo do ograniczenia lub zmiany organizacji czasu pracy, a także zmiany miejsca pracy; uważa, że przemoc ze względu na płeć powinna być ujmowana w ocenach ryzyka dotyczących miejsca pracy; |
| --- | --- |

25.

| 26. | potępia kampanię skierowaną przeciwko podejmującej problem przemocy wobec kobiet konwencji stambulskiej, a także kampanię, której celem jest umyślne dyskredytowanie tej konwencji; z niepokojem odnotowuje odrzucenie normy zerowej tolerancji w stosunku do przemocy wobec kobiet i przemocy ze względu na płeć, w odniesieniu do której panuje szeroki międzynarodowy konsensus; podkreśla, że w ten sposób kwestionowana jest sama istota praw człowieka, tj. równość, autonomia i godność; podkreśla kluczową rolę organizacji społeczeństwa obywatelskiego w walce z przemocą uwarunkowaną płcią i we wspieraniu ofiar tej przemocy, a w związku z tym nalega, by Komisja przewidziała odpowiednie środki finansowe przeznaczone dla stowarzyszeń działających w tym obszarze; z zadowoleniem przyjmuje podjęte w ramach nowej strategii w zakresie praw ofiar zobowiązanie do uwzględniania konkretnych potrzeb kobiet i dziewcząt będących ofiarami przemocy, zwłaszcza w celu zapewnienia ofiarom praw, ochrony i odszkodowań; wzywa Radę, aby pilnie zatwierdziła ratyfikowanie przez UE konwencji stambulskiej i jej pełne wdrożenie oraz aby dążyła do ratyfikowania tej konwencji przez wszystkie państwa członkowskie; |
| --- | --- |

26.

| 27. | podkreśla potrzebę dostrzegania i zwalczania wszelkich rodzajów przemocy i molestowania w systemie kształcenia, w szkołach, na uniwersytetach, w ramach staży i programów rozwoju zawodowego oraz we wszystkich innych programach w całym sektorze; |
| --- | --- |

27.

| 28. | z zadowoleniem przyjmuje proponowane konkretne środki na rzecz przeciwdziałania cyberprzemocy, która w nieproporcjonalny sposób ukierunkowana jest na kobiety i dziewczęta (łącznie z nękaniem w internecie, agresją elektroniczną i seksistowską mową nienawiści), w szczególności na aktywistki, kobiety zajmujące się polityką i inne osoby publiczne widoczne w dyskursie publicznym; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście zapowiedź, że zjawisko zostanie ujęte w akcie prawnym o usługach cyfrowych, oraz że w ramach tego aktu przewiduje się współpracę z platformami technologicznymi i sektorem ICT w oparciu o nowe ramy współpracy, aby mogły one uwzględnić ten problem dzięki odpowiednim środkom technicznym takim jak techniki zapobiegawcze i mechanizmy reagowania na szkodliwe treści; apeluje do państw członkowskich i UE o przyjęcie dalszych środków, w tym wiążących środków ustawodawczych, w celu zwalczania tych form przemocy w ramach dyrektywy w sprawie przeciwdziałania wszelkim formom przemocy wobec kobiet i zwalczania tej przemocy oraz apeluje o wspieranie państw członkowskich w opracowywaniu narzędzi szkoleniowych dla służb zaangażowanych we wszystkie etapy, od zapobiegania i ochrony po ściganie karne, w tym policji, wymiaru sprawiedliwości i sektora informacyjno-komunikacyjnego, z jednoczesnym zapewnieniem poszanowania praw podstawowych w internecie; |
| --- | --- |

28.

| 29. | wyraża zaniepokojenie brakiem wyraźnego zakazu dyskryminacji ze względu na tożsamość płciową i ekspresję płciową w prawie Unii; odnotowuje ciągłą dyskryminację i nękanie osób LGBTIQ+ oraz ich wykluczenie z rynku pracy; przypomina swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2019 r. w sprawie przyszłości wykazu działań na rzecz osób LGBTI (36) oraz rezolucję z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie dyskryminacji osób LGBTI i nawoływania do nienawiści do nich w sferze publicznej (37); z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie pierwszej w historii strategii na rzecz osób LGBTI+, aby podjąć dalsze środki w związku z wykazem działań na rzecz osób LGBTI na lata 2016–2019 oraz uwzględnić szczególne środki zwalczania dyskryminacji w miejscu pracy ze względu na orientację seksualną, tożsamość płciową, ekspresję płciową i cechy płciowe; |
| --- | --- |

29.

| 30. | z zadowoleniem przyjmuje niedawno przyjętą, pierwszą w swoim rodzaju Strategię UE w zakresie praw ofiar (2020–2025), która odpowiadać będzie na szczególne potrzeby ofiar przemocy na tle płciowym, a zwłaszcza szczególne podejście do przemocy psychologicznej wobec kobiet oraz wpływu na ich zdrowie psychiczne w ujęciu długoterminowym; podkreśla potrzebę wyeliminowania obecnych luk w prawodawstwie UE i zwraca się do Komisji o niezwłoczne przedstawienie wniosku dotyczącego przeglądu dyrektywy w sprawie praw ofiar w odniesieniu do międzynarodowych norm w sprawie przemocy wobec kobiet, takich jak konwencja stambulska, w dążeniu do wzmocnienia prawodawstwa w dziedzinie praw ofiar, ochrony i odszkodowań dla ofiar; zwraca uwagę na potrzebę zapewnienia wszystkim ofiarom rzeczywistego dostępu do wymiaru sprawiedliwości dzięki wdrożeniu dyrektywy w sprawie praw ofiar, która nadal nie została w pełni wdrożona w niektórych państwach członkowskich; apeluje o niestrudzone propagowanie praw ofiar, także z wykorzystaniem istniejących instrumentów takich jak europejski nakaz ochrony; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zwraca uwagę Komisji i państw członkowskich na wyjątkowo dramatyczną sytuację dzieci osieroconych w wyniku przemocy ze względu na płeć lub zmuszonych do życia w środowisku przemocy domowej, oraz wzywa do wzięcia tych sytuacji pod uwagę podczas rozwiązywania problemu przemocy domowej; |
| --- | --- |

31.

| 32. | wzywa Komisję do przedstawienia długo oczekiwanej strategii UE w sprawie wyeliminowania handlu ludźmi i podkreśla konieczność wyraźnego uznania ukierunkowanego na płeć charakteru handlu ludźmi i seksualnego wykorzystywania, jako że najbardziej dotknięte tym zjawiskiem są kobiety i dziewczęta; uznaje, że seksualne wykorzystywanie do celu ciąży zastępczej i do celów reprodukcyjnych, a także do celu przymusowych małżeństw, prostytucji lub pornografii jest niedopuszczalne i stanowi naruszenie godności ludzkiej i praw człowieka; wnioskuje w związku z tym, by w strategii dokładnie przeanalizowano sytuację kobiet w prostytucji, z poświęceniem szczególnej uwagi związkom między prostytucją a handlem kobietami i małoletnim, zarówno w UE, jak i na całym świecie, a także z poświęceniem uwagi nowym sposobom posługiwania się internetem do celów wykorzystywania; zwraca uwagę na ważną rolę i pracę koordynatora ds. zwalczania handlu ludźmi i wzywa Komisję do powołania bez dalszej zwłoki nowego koordynatora, a także do ścisłego monitorowania wdrażania dyrektywy w sprawie zwalczania handlu ludźmi przez państwa członkowskie; zdecydowanie podkreśla znaczenie uwzględnienia środków i strategii mających na celu zmniejszenie popytu; |
| --- | --- |

32.

| 33. | domaga się bardziej zdecydowanych środków w ramach ustawodawstwa dotyczącego przestępstw na tle seksualnym oraz podkreśla, że stosunek seksualny musi mieć zawsze dobrowolny charakter; wzywa Komisję do opracowania zaleceń dla wszystkich państw członkowskich, aby zmienić definicję gwałtu zawartą w ich ustawodawstwie krajowym, tak aby opierała się na braku zgody; |
| --- | --- |

33.

| 34. | z zadowoleniem przyjmuje ogólnounijną kampanię informacyjną zwalczającą stereotypy płci, a także środki zapobiegania przemocy skupiające się na mężczyznach, chłopcach i przejawach męskości; domaga się wyraźniejszych środków ukierunkowanych na destrukcyjne normy męskości, gdyż stereotypy płci są główną przyczyną różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz dotykają wszystkich sfer życia społecznego; |
| --- | --- |

34.

| 35. | domaga się zwrócenia większej uwagi i zapewnienia większego wsparcia na rzecz sierocińców i domów zastępczych dla ofiar przemocy domowej, które zostały zamknięte lub których możliwości w zakresie udzielania schronienia zostały mocno ograniczone podczas pandemii COVID-19, zmuszając kobiety lub młode dziewczęta i dzieci do odbywania kwarantanny w domu ich oprawcy; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zwraca uwagę, że przemoc wobec kobiet jest często głównym powodem ich bezdomności; w związku z tym wzywa Komisję do podjęcia koniecznych środków, aby zapobiegać przemocy wobec kobiet prowadzącej do bezdomności lub przedłużającej bezdomność; |
| --- | --- |

36.

| 37. | z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie zalecenia w sprawie zapobiegania szkodliwym praktykom, oprócz możliwego prawodawstwa, w celu zwalczania okaleczania narządów płciowych kobiet, przymusowej sterylizacji, wczesnych i przymusowych małżeństw oraz tak zwanej przemocy w imię honoru, które w szczególności dotykają dzieci i młodych dziewcząt; |
| --- | --- |

37.

Kobiety i gospodarka

| 38. | ponawia swój kierowany do Komisji i państw członkowskich apel o dalsze doskonalenie gromadzenia danych segregowanych według kryterium płci (38), a także danych statystycznych, badań i analiz, oraz o wspieranie działań mających na celu poprawę budowania zdolności instytucjonalnej i zdolności organizacji społeczeństwa obywatelskiego w zakresie gromadzenia i analizy danych, zwłaszcza w zakresie uczestnictwa kobiet w rynku pracy i w takich dziedzinach jak zatrudnienie nieformalne, przedsiębiorczość, dostęp do finansowania i do usług opieki zdrowotnej, nieodpłatna praca, ubóstwo i wpływ systemów ochrony socjalnej; wzywa ponadto EIGE oraz wszystkie inne właściwe instytucje i agencje UE do opracowania i wprowadzenia nowych wskaźników, takich jak ubóstwo pracujących, ubóstwo spowodowane brakiem czasu, luki w budżecie czasu, wartość pracy opiekuńczej (płatnej/nieodpłatnej) oraz wskaźniki wykorzystania urlopów przez kobiety i mężczyzn, również w odniesieniu do dyrektywy w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym; wzywa Komisję do wykorzystania tych danych w celu skutecznego wdrażania ocen wpływu z uwzględnieniem aspektu płci sporządzanych względem wszystkich strategii politycznych i programów Komisji oraz innych agencji i instytucji UE; |
| --- | --- |

38.

| 39. | popiera przegląd celów barcelońskich i wzywa państwa członkowskie do zapewnienia odpowiednich inwestycji w usługi opieki oraz usługi opieki długoterminowej, w tym z wykorzystaniem dostępnego finansowania UE, a także do zagwarantowania przystępnej cenowo, dostępnej i wysokiej jakości opieki nad dziećmi, w tym wczesnej edukacji, dając w szczególności młodym matkom możliwość pracy lub studiowania, oraz przypomina w tym kontekście zasadę 11. Europejskiego filaru praw socjalnych; wzywa do wsparcia finansowego państw członkowskich, które jeszcze nie osiągnęły tych celów, oraz do dzielenia się z nimi najlepszymi praktykami; ponadto z zadowoleniem przyjmuje opracowywanie wytycznych dla państw członkowskich dotyczących zaradzenia finansowym czynnikom zniechęcającym w ramach polityki społecznej, gospodarczej i podatkowej; podkreśla cel równych opiekunów i równych żywicieli rodziny, który musi pozostawać głównym elementem tych wysiłków, oraz przyjmuje z zadowoleniem w tym kontekście dyrektywę w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym jako pierwszy krok w tym kierunku; |
| --- | --- |

39.

| 40. | apeluje do Komisji o przedstawienie europejskiego paktu na rzecz opieki i o przyjęcie w nim wszechstronnego podejścia do wszystkich potrzeb i usług w zakresie opieki oraz ustanowienie minimalnych norm i wytycznych dotyczących jakości opieki na wszystkich etapach życia, w tym opieki nad dziećmi, osobami starszymi i osobami o długoterminowych potrzebach w zakresie opieki; zachęca Komisję i państwa członkowskie do gromadzenia zdezagregowanych danych dotyczących świadczenia usług opieki; wzywa państwa członkowskie do szybkiego i pełnego wdrożenia dyrektywy w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, aby zapewnić sprawiedliwy rozdział między obowiązkami zawodowymi a życiem rodzinnym i zachęca je do wykraczania poza minimalne standardy dyrektywy poprzez wprowadzenie takich środków, jak urlopy pełnopłatne, propagowanie roli mężczyzn jako równoprawnych opiekunów i dzięki temu zwalczanie stereotypów płci w obszarze wykorzystywania urlopów ojcowskich/macierzyńskich, uznanie roli opiekunów nieformalnych poprzez zapewnienie im dostępu do zabezpieczenia społecznego i do uprawnień emerytalno-rentowych, wsparcie usług dostosowanych do konkretnych wyzwań i potrzeb rodziców lub członków rodziny opiekujących się osobami z niepełnosprawnościami, przewlekle chorymi lub starszymi, a także elastyczna organizacja pracy, która nie wpływa niekorzystnie na wynagrodzenie pracowników, dostęp do praw socjalnych i pracowniczych oraz zasiłków, i która szanuje prawo pracowników do rozłączenia się; wzywa Komisję do dokonywania co roku ścisłej i systematycznej kontroli wdrażania przez państwa członkowskie dyrektywa w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym; |
| --- | --- |

40.

| 41. | wnioskuje o udostępnianie przystępnych cenowo i wysokiej jakości usług w dziedzinie opieki nad dziećmi i usług opieki długoterminowej, które pozwalają, w szczególności w przypadku kobiet, na powrót do pracy i ułatwiają zachowanie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym; |
| --- | --- |

41.

| 42. | podkreśla potrzebę tworzenia sieci żłobków i placówek edukacji przedszkolnej; podkreśla, że stanowi to szeroko rozumianą odpowiedzialność społeczną oraz powinno być powszechną usługą, faktycznie dostępną dla wszystkich dzieci i rodzin, które chcą skorzystać z tej sieci; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zachęca państwa członkowskie do wprowadzenia, na podstawie gromadzonych najlepszych praktyk, z korzyścią zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn, „kredytów za opiekę” w celu zrównoważenia przerw w zatrudnieniu spowodowanych świadczeniem opieki nieformalnej nad członkami rodziny oraz okresów formalnych urlopów opiekuńczych, takich jak urlop macierzyński, ojcowski i rodzicielski, a także do sprawiedliwego uwzględniania tych kredytów w ramach uprawnień emerytalnych; uważa, że takie kredyty powinny być przydzielane za krótkie, określone okresy, aby nie wzmacniać stereotypów i nierówności; |
| --- | --- |

43.

| 44. | wzywa państwa członkowskie do podjęcia szczególnych środków w celu zwalczania ryzyka ubóstwa wśród osób starszych i emerytów dzięki zwiększeniu emerytur i świadczeń społecznych; jest zdania, że należy wyeliminować nierówności dochodowe między mężczyznami a kobietami otrzymującymi emerytury, co wymaga podniesienia emerytur oraz utrzymania i wzmocnienia publicznych, powszechnych i opartych na solidarności systemów zabezpieczenia społecznego, z zapewnieniem, by były one redystrybucyjne oraz gwarantowały sprawiedliwe i godne dochody za przepracowane lata, a także z zapewnieniem trwałości publicznych systemów zabezpieczenia społecznego dzięki tworzeniu miejsc pracy z przysługującymi prawami i podniesieniu płac; |
| --- | --- |

44.

| 45. | wzywa Komisję, Parlament i Radę do dokładnego przeanalizowania potrzeb kobiet i ich uczestnictwa w rynku pracy oraz poziomej i pionowej segregacji na rynku pracy podczas opracowywania programów na podstawie następnych wieloletnich ram finansowych (WRF), a także planu odbudowy Next generation EU; |
| --- | --- |

45.

| 46. | uważa, że priorytetowe znaczenie mają działania wspierające rodzinę, polegające np. na zapewnieniu odpowiedniej i niedrogiej infrastruktury opieki nad dziećmi, która pozytywnie przyczyni się do udziału kobiet na rynku pracy i ich perspektyw emerytalnych; |
| --- | --- |

46.

| 47. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do monitorowania prawidłowej transpozycji dyrektywy w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym do prawa krajowego i zapewnienia jej pełnego wdrożenia do 2022 r.; |
| --- | --- |

47.

| 48. | wzywa Komisję do gromadzenia danych na temat świadczenia różnego typu opieki (opieki nad dziećmi, osobami starszymi i osobami z niepełnosprawnościami oraz osobami wymagającymi opieki długoterminowej) na potrzeby badania analizującego zróżnicowanie zadań opiekuńczych kobiet i mężczyzn, które posłuży za podstawę inicjatywy dotyczącej europejskiej strategii w zakresie opieki; odnotowuje, że w ramach wspomnianej strategii należy respektować kompetencje państw członkowskich określone w Traktatach, a jednocześnie dążyć do poprawy współpracy i koordynacji wszystkich środków, co mogłyby być korzystne dla opiekunów nieformalnych w UE i osób otrzymujących opiekę; podkreśla, że współpraca na szczeblu europejskim wraz z wydajnym wykorzystaniem funduszy UE mogłaby przyczynić się do rozwoju wysokiej jakości, dostępnych i przystępnych cenowo usług opieki; |
| --- | --- |

48.

| 49. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady o aktywowaniu „ogólnej klauzuli wyjścia” oraz wzywa państwa członkowskie do inwestowania w usługi publiczne, w tym bezpłatną opiekę nad dziećmi i opiekę zdrowotną, aby tworzyć nowe miejsca pracy wysokiej jakości i łagodzić społeczno-gospodarcze skutki kryzysu; uważa, że środki oszczędnościowe wiążą się z długoterminowymi negatywnymi konsekwencjami, w szczególności dla kobiet, i nie mogą być egzekwowane w okresie następującym po kryzysie związanym z COVID-19; |
| --- | --- |

49.

| 50. | z zadowoleniem przyjmuje instrument tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej (SURE); wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, by SURE uwzględniał dochody utracone przez kobiety; |
| --- | --- |

50.

| 51. | podkreśla potrzebę znacznego wzmocnienia inwestycji w usługi, w szczególności w obszarze opieki zdrowotnej, kształcenia i usług transportowych, aby uwzględnić potrzeby ludności oraz zapewnić wkład w niezależność, równość i emancypację kobiet; |
| --- | --- |

51.

| 52. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do zaproponowania wiążących środków na rzecz przejrzystości wynagrodzeń, które mogą stanowić użyteczne narzędzie do ujawniania luk i dyskryminacji w danym sektorze oraz do eliminowania luki płacowej między kobietami a mężczyznami; ubolewa jednak nad opóźnieniem publikacji tego wniosku i zwraca się do Komisji o jak najszybsze przedstawienie wniosku; podkreśla w tym względzie znaczenie pełnej współpracy i zaangażowania partnerów społecznych i wszystkich zainteresowanych stron zgodnie z praktyką i tradycjami krajowymi; podkreśla jednak, że nadal poświęcać należy uwagę kwestii równości wynagrodzeń dla mężczyzn i kobiet za taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości w różnych sektorach zawodowych, aby niwelować różnice w wynagrodzeniu za pracę takiej samej wartości na rynku pracy, na którym panuje segregacja płciowa, a płace są niższe w niektórych sektorach, przy czym są to sektory, w których zatrudnione są głównie kobiety, jak pielęgniarstwo, opieka, handel detaliczny, sprzedaż i sektor edukacji, w porównaniu np. z przemysłem wytwórczym lub zawodami technicznymi, które zdominowane są przez mężczyzn; zdecydowanie zaleca włączenie zasady równości wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za pracę takiej samej wartości, gdzie pracę takiej samej wartości można zdefiniować następująco: „Pracę uznaje się za pracę takiej samej wartości, jeżeli na podstawie porównania dwóch grup pracowników, które nie zostały utworzone w sposób arbitralny, wykonywana praca jest porównywalna, biorąc pod uwagę takie czynniki jak warunki pracy, stopień odpowiedzialności powierzonej pracownikom oraz fizyczne i psychiczne wymogi pracy”; zwraca uwagę, że w tym celu należy opracować neutralne płciowo narzędzia oceny pracy i kryteria klasyfikacji; |
| --- | --- |

52.

| 53. | z zadowoleniem przyjmuje prowadzoną przez Komisję ocenę istniejących ram dotyczących równej płacy za jednakową pracę lub pracę o takiej samej wartości, wszczęcie procesu konsultacji w sprawie sposobu zwiększenia równouprawnienia płci w świecie pracy, oczekiwane sprawozdanie na temat adekwatności emerytur oraz rozważanie przyznawania punktów emerytalnych za przerwy w karierze związane ze sprawowaniem opieki w ramach pracowniczych programów emerytalnych; |
| --- | --- |

53.

| 54. | wzywa Komisję do przedstawienia w przyszłym roku przeglądu dyrektywy 2006/54/WE zgodnie z niedawną oceną funkcjonowania i wdrażania przepisów UE w sprawie równości wynagrodzeń i zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; uważa, że przegląd ten powinien obejmować definicję „pracy jednakowej wartości” we wszystkich sektorach zawodowych z uwzględnieniem perspektywy płci, a także odniesienie do dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie i dodatkowe środki w celu zapewnienia egzekwowalności dyrektywy; |
| --- | --- |

54.

| 55. | przypomina swoją rezolucję z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć. wzywa do natychmiastowej rewizji planu działania i przyjęcia przed końcem 2020 r. ambitnego nowego planu działania w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, w którym należy wyznaczyć państwom członkowskim jasne cele działania na rzecz zmniejszenia w ciągu najbliższych pięciu lat luki płacowej między kobietami a mężczyznami oraz dopilnować, by cele te były uwzględniane w zaleceniach dla poszczególnych krajów; podkreśla w szczególności potrzebę uwzględnienia w nowym planie działania perspektywy przekrojowej; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zaangażowania partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w opracowywanie nowych strategii politycznych mających na celu zlikwidowanie luki płacowej między kobietami a mężczyznami oraz do udoskonalenia i dalszego rozwinięcia danych statystycznych, badań i analiz w celu lepszego pomiaru i monitorowania postępów w likwidowaniu luki płacowej między kobietami a mężczyznami, ze zwróceniem szczególnej uwagi na grupy doświadczające dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie i dyskryminacji krzyżowej; wzywa Komisję do zwrócenia uwagi na czynniki prowadzące do zróżnicowania emerytur ze względu na płeć oraz do wspierania państw członkowskich w podejmowaniu przez nie środków mających na celu zmniejszenie tego zróżnicowania poprzez ustanowienie wskaźnika różnicowania emerytur ze względu na płeć, aby poddawać ocenie skumulowane niekorzystne różnice, których doświadczają kobiety w ciągu całego życia; |
| --- | --- |

55.

| 56. | zauważa, że polityka podatkowa ma różny wpływ na poszczególne rodzaje gospodarstw domowych; podkreśla, że opodatkowanie osób fizycznych może mieć zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia sprawiedliwości podatkowej dla kobiet; podkreśla, że niektóre formy opodatkowania mają negatywny wpływ na wskaźniki zatrudnienia kobiet i na ich niezależność ekonomiczną oraz zauważa, że należy zoptymalizować politykę podatkową, aby zwiększyć zachęty do uczestnictwa kobiet w rynku pracy; zwraca uwagę na potencjalny negatywny wpływ wspólnego opodatkowania na zjawisko zróżnicowania emerytur ze względu na płeć; podkreśla, że systemy podatkowe powinny odchodzić od założenia, że gospodarstwa domowe gromadzą i rozdysponowują swoje środki finansowe po równo; zwraca uwagę na wpływ, jaki wysokie ceny produktów higieny menstruacyjnej i wysoki poziom ich opodatkowania w wielu państwach członkowskich ma na wiele ubogich Europejek, i w związku z tym wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań przeciwko tej formie pośredniej dyskryminacji podatkowej oraz działań przeciwdziałających tzw. ubóstwu menstruacyjnemu; |
| --- | --- |

56.

| 57. | przypomina, że polityka finansowania i podatkowa obejmują ważny komponent związany z kwestią płci; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do uwzględniania aspektu płci w całych wieloletnich ramach finansowych, a w szczególności w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), aby propagować uczestnictwo kobiet w rynku pracy, równowagę między życiem zawodowym a prywatnym i przedsiębiorczość kobiet, ubolewa jednak nad brakiem sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci w nowych WRF i funduszach strukturalnych; wzywa Komisję do dalszego promowania i udoskonalenia sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci, a państwa członkowskie do włączenia perspektywy płci do polityki podatkowej, w tym do przewidzenia kontroli polityki budżetowej pod kątem płci, aby wyeliminować nierówne traktowanie ze względu płeć związane z opodatkowaniem; |
| --- | --- |

57.

| 58. | przypomina ponownie o potrzebie silniejszego skupienia uwagi na równouprawnieniu płci na różnych etapach procesu europejskiego semestru oraz domaga się wprowadzenia filaru równouprawnienia płci i nadrzędnego celu równouprawnienia płci w strategii następującej po strategii „Europa 2020”; domaga się włączenia jasnych wskaźników równouprawnienia płci oraz opracowania metod statystycznych i analizy na potrzeby monitorowania postępów w zakresie równouprawnienia płci z perspektywą intersekcjonalną w wyzwaniach dla poszczególnych krajów zidentyfikowanych w tablicy wskaźników społecznych; |
| --- | --- |

58.

| 59. | podkreśla, że 70 % pracowników w opiece zdrowotnej i społecznej na świecie to kobiety, które często otrzymują jedynie płacę minimalną i są zatrudnione w niepewnych warunkach pracy, a także wzywa do podwyższenia płac i poprawy warunków pracy w silnie zdominowanych przez kobiety sektorach, takich jak opieka, służba zdrowia i sprzedaż detaliczna, a także do wyeliminowania zróżnicowania wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć oraz segregacji na rynku pracy; |
| --- | --- |

59.

| 60. | apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby we współpracy z partnerami społecznymi opracowały wytyczne w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy uwzględniające aspekt płci oraz w sposób szczególny adresowane do zawodów pierwszego kontaktu, aby chronić pracowników w tych grupach zawodowych w razie wystąpienia w przyszłości ognisk choroby; podkreśla, że zmiany warunków pracy, jak przejście na pracę zdalną, choć dają możliwość zwiększenia elastyczności organizacji pracy i równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, mogą również mieć wpływ na zdolność do rozłączenia się i doprowadzić do zwiększenia obciążenia pracą, przy czym kobiety są w takim przypadku o wiele bardziej narażone niż mężczyźni w związku z ich rolą jako głównych lub tradycyjnych opiekunek domu i rodziny; apeluje zatem do Komisji o przedstawienie uwzględniającego aspekt płci wniosku ustawodawczego w sprawie prawa do rozłączenia się, a także dyrektywy w sprawie dobrostanu psychicznego w miejscu pracy, ukierunkowanej na uznanie stanów lękowych, depresji i wypalenia za choroby zawodowe, a także o ustanowienie mechanizmów prewencji i ponownej integracji zawodowej dotkniętych pracowników; |
| --- | --- |

60.

| 61. | wzywa Komisję do przeglądu dyrektywy 92/85/EWG w celu zapewnienia, by kobiety w całej Europie mogły korzystać ze swobody przepływu pracowników na takiej samej zasadzie co mężczyźni (39); |
| --- | --- |

61.

| 62. | podkreśla potrzebę przedstawienia przez państwa członkowskie opartych na dowodach, odpowiednio zaprojektowanych strategii politycznych i reform dotyczących rynku pracy, które faktycznie poprawiają warunki pracy kobiet i zwiększają jakość zatrudnienia; |
| --- | --- |

62.

| 63. | apeluje do Komisji o zaprezentowanie europejskiej strategii ochrony socjalnej w celu zajęcia się kwestią swobody przepływu pracowników, a zwłaszcza feminizacji ubóstwa, ze szczególnym uwzględnieniem gospodarstw domowych prowadzonych przez matki samotnie wychowujące dzieci; |
| --- | --- |

63.

| 64. | podkreśla, że równe szanse i wyższe wskaźniki uczestnictwa kobiet w rynku pracy mogą zwiększać liczbę miejsc pracy, dobrobyt gospodarczy i konkurencyjność w Europie; apeluje do Komisji i państw członkowskich o ustanowienie celów zmierzających do ograniczenia niepewnych form zatrudnienia i wymuszonej pracy w niepełnym wymiarze czasu, aby poprawić sytuację kobiet na rynku pracy; |
| --- | --- |

64.

| 65. | wzywa Komisję do opracowania szczególnego podejścia do matek samotnie wychowujących dzieci, gdyż są one szczególnie podatne na zagrożenia ekonomiczne, ponieważ często zarabiają mniej niż mężczyźni i z większym prawdopodobieństwem opuszczają rynek pracy po urodzeniu dziecka; apeluje do Komisji o wzmocnienie w tym kontekście egzekwowania istniejących narzędzi prawnych dotyczących transgranicznego ściągania alimentów, a jednocześnie zwiększanie świadomości publicznej na temat ich dostępności; wzywa Komisję do podejmowania ścisłej współpracy z państwami członkowskimi w celu identyfikowania problemów powiązanych ze ściąganiem alimentów w sytuacjach transgranicznych oraz do opracowania narzędzi skutecznego egzekwowania zobowiązań płatniczych; |
| --- | --- |

65.

| 66. | odnotowuje, że uczestnictwo kobiet w rynku pracy jest mniejsze niż w przypadku mężczyzn; podkreśla znaczenie obniżenia podatku dochodowego w zachęcaniu do uczestnictwa w rynku pracy; |
| --- | --- |

66.

| 67. | wzywa państwa członkowskie do podejmowania dalszych działań w zwalczaniu dyskryminacji kobiet na rynku pracy; |
| --- | --- |

67.

| 68. | przypomina, że w świecie pracy nadal występują nierówności pod względem wynagrodzenia, perspektyw rozwoju kariery, sektorów sfeminizowanych, dostępu do ochrony socjalnej, kształcenia i szkolenia; przypomina, że należy uwzględnić wszystkie te wymiary, aby osiągnąć równouprawnienie płci; |
| --- | --- |

68.

| 69. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia równego uczestnictwa i równych szans na rynku pracy dla mężczyzn i kobiet oraz do zajęcia się problemem feminizacji ubóstwa we wszystkich jego formach, w tym ubóstwa wśród osób starszych, w szczególności w drodze uwzględniania aspektu płci w dziedzinie dostępności należytych uprawnień emerytalnych i dostępie do nich, aby wyeliminować zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć, a także dzięki poprawie warunków pracy w sektorach i zawodach zdominowanych przez kobiety, jak sektor hotelarski, turystyczny, usług sprzątania i opieki; podkreśla, że należy zająć się kulturowym problemem niedostatecznego doceniania zawodów zdominowanych przez kobiety oraz potrzebą zwalczania takich stereotypów i zjawiska nadmiernej reprezentacji kobiet w nietypowych formach zatrudnienia; apeluje do państw członkowskich o zapewnienie równego traktowania kobiet migrujących (także dzięki przeglądowi systemu uznawania kwalifikacji zawodowych) oraz innych szczególnie narażonych grup kobiet; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia zakresu rokowań zbiorowych na szczeblu sektorowym i zaangażowania partnerów społecznych w kształtowanie polityki w celu wspierania stabilnego zatrudnienia wysokiej jakości; podkreśla potrzebę strategii promowania i wspierania inicjatyw w zakresie przedsiębiorczości wśród kobiet; |
| --- | --- |

69.

| 70. | zauważa, że rozwijająca się gospodarka fuch niesie za sobą konsekwencje dla pracowników, którzy w mniejszym zakresie zrzeszają się w związkach zawodowych i są zagrożeni niepewnymi formami zatrudnienia ze względu na czynniki takie jak niestabilny czas pracy i dochód, brak objęcia prawami pracowniczymi, niepewność dotycząca zabezpieczenia społecznego i emerytur oraz brak dostępu do programów rozwoju kariery i przekwalifikowania; wyraża obawę, że powiązany z tym zjawiskiem brak bezpieczeństwa i niepewność, pogłębione środkami izolacji nałożonymi w związku z obecnym kryzysem, wywarły szczególnie negatywny wpływ na kobiety, które nadal są obciążone opieką na bardzo naznaczonym różnicami w traktowaniu pod względem płci rynku pracy, w szczególności kobiety doświadczające wielu wzajemnie powiązanych form dyskryminacji; wzywa państwa członkowskie do wdrożenia środków ochrony socjalnej ukierunkowanych na kobiety pracujące jako freelancerki i kobiety zatrudnione w gospodarce fuch; apeluje do Komisji o ścisłe monitorowanie wdrażania dyrektyw 2010/41/UE; |
| --- | --- |

70.

| 71. | wyraża zadowolenie ze zobowiązania Komisji do przyjęcia planu działania na rzecz wdrożenia Europejskiego filaru praw socjalnych; podkreśla potrzebę uwzględnienia perspektywy płci przy zastosowaniu podejścia przekrojowego zgodnie z zasadami 2 i 3 filaru; |
| --- | --- |

71.

| 72. | podkreśla, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć w sektorze mediów jest duże, zaś dziennikarki z większym prawdopodobieństwem niż dziennikarze doświadczają molestowania, przemocy, seksizmu i dyskryminacji; przypomina o drugim rozdziale Europejskiego filaru praw socjalnych dotyczącym sprawiedliwych warunków pracy; wzywa w związku z tym państwa członkowskie do zapewnienia wszystkim pracownikom w sektorze mediów prawa do sprawiedliwych i bezpiecznych warunków pracy; |
| --- | --- |

72.

| 73. | wzywa państwa członkowskie, by podjęły środki w celu zapewnienia migrantkom i uchodźczyniom dostępu do opieki zdrowotnej, zatrudnienia, żywności i usług informacyjnych oraz by ograniczały ryzyko dotyczące ochrony, w szczególności w odniesieniu do przemocy między mężczyznami a kobietami oraz handlu kobietami; |
| --- | --- |

73.

| 74. | zachęca państwa członkowskie, by podejmowały zdecydowane środki w celu karania przedsiębiorstw, które nie przestrzegają przepisów prawa pracy oraz traktują mężczyzn i kobiety w zróżnicowany sposób; jest ponadto zdania, że podczas przydziału unijnych środków finansowych należy stosować zasadę warunkowości wiążącą wypłatę środków przedsiębiorstwom ze stosowaniem wysokich standardów pracy i brakiem dyskryminacji kobiet; |
| --- | --- |

74.

| 75. | wzywa Komisję, aby działała na rzecz zwiększenia liczby kobiet na stanowiskach związanych z podejmowaniem decyzji gospodarczych, podkreślając, że byłoby to korzystne gospodarczo i społecznie, oraz prowadząc wymianę najlepszych praktyk, takich jak publiczne wskaźniki dotyczące równouprawnienia w przedsiębiorstwach; wzywa Komisję do kontynuowania współpracy z państwami członkowskimi oraz z obecną i następną prezydencją, aby niezwłocznie przełamać impas w Radzie, przyjąć dyrektywę w sprawie kobiet w zarządach i opracować razem z państwami członkowskimi strategię na rzecz odpowiedniej reprezentacji wszystkich kobiet z różnych środowisk na stanowiskach decyzyjnych, w tym we wszystkich instytucjach UE; |
| --- | --- |

75.

| 76. | przypomina, że niedostateczna reprezentacja kobiet w życiu publicznym i politycznym jest szkodliwa dla właściwego funkcjonowania instytucji i procesów demokratycznych; wzywa zatem państwa członkowskie do stymulowania i wspierania środków mających na celu ułatwienie zrównoważonego udziału mężczyzn i kobiet w podejmowaniu decyzji na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym; |
| --- | --- |

76.

| 77. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o przyjęcie środków w celu zwalczania zjawiska szklanego sufitu, np. poprzez wydłużenie urlopu rodzicielskiego, dostęp do wysokiej jakości opieki nad dziećmi po przystępnej cenie oraz wyeliminowanie wszelkich form bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji powiązanej z awansami na rynku pracy; |
| --- | --- |

77.

| 78. | z zadowoleniem przyjmuje poparcie dla parytetu płci w organach wybieranych w wyborach, jak np. Parlament Europejski; wzywa do wprowadzenia wiążących środków takich jak pułapy oraz podkreśla, że pod tym względem Parlament musi służyć za wzór do naśladowania; z zadowoleniem przyjmuje ponadto zapowiedź Komisji, która zamierza dawać przykład pod względem stanowisk kierowniczych, oraz domaga się strategii gwarantujących odpowiednią reprezentację kobiet z różnych środowisk na stanowiskach decyzyjnych w Komisji; odnotowuje dotychczasowe wysiłki podjęte, aby osiągnąć ten cel w odniesieniu do obecnego składu Komisji, i podkreśla, że Parlament musi być równie ambitny; wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia wiążących pułapów w swoich systemach wyborczych, aby zapewnić równą reprezentację kobiet i mężczyzn zarówno w Parlamencie Europejskim, jak i parlamentach narodowych; |
| --- | --- |

78.

| 79. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie się przez Komisję do propagowania udziału kobiet jako wyborców i kandydatów w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2024 r.; w tym względzie podkreśla potrzebę rewizji aktu wyborczego w celu zapewnienia możliwości tymczasowego zastąpienia posłanki lub posła do Parlamentu Europejskiego korzystających z prawa do urlopu macierzyńskiego, ojcowskiego lub rodzicielskiego; wzywa Komisję do odpowiedniej rewizji tego aktu a Radę do zatwierdzenia takiej rewizji; |
| --- | --- |

79.

| 80. | domaga się, by również kobiety z obszarów wiejskich i peryferyjnych mogły realizować swoje plany życiowe; zwraca uwagę, że muszą one mieć do dyspozycji niezbędną do tego infrastrukturę, należy zapewnić im dostęp do nowych dziedzin działalności, ułatwić powrót do pracy zawodowej i pobudzać współpracę najróżniejszych partnerów kooperacyjnych, aby wspierać, ułatwiać i propagować dostęp takich kobiet do rynku pracy, zapewniać równe szanse i wzmocnić spójność społeczną na wsi; |
| --- | --- |

80.

| 81. | podkreśla aktywną i kluczową rolę kobiet w gospodarce obszarów wiejskich i ubolewa nad faktem, że nadal utrzymują się istotne różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn zatrudnionych w rolnictwie oraz w dostępie do zabezpieczenia społecznego, szkoleń, urlopu macierzyńskiego i emerytur; wzywa Komisję, państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne, by wspierały adresowane specjalnie do kobiet projekty w zakresie inicjowania nowatorskiej działalności rolniczej na obszarach wiejskich i obszarach wyludnionych, aby wzmocnić pozycję kobiet na rynku rolnym, który może stanowić źródło nowych miejsc pracy; ponadto wzywa Komisję do określenia możliwości finansowania w ramach drugiego filaru wspólnej polityki rolnej (WPR) w celu zwiększenia dostępu kobiet do gruntów i poprawy ich warunków pracy na obszarach wiejskich, w szczególności w przypadku pracowników sezonowych; |
| --- | --- |

81.

| 82. | wzywa Komisję do zintensyfikowania wysiłków w celu przedstawienia konkretnych środków i szczególnych funduszy, aby zwalczać feminizację ubóstwa i niepewnych form zatrudnienia, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet doświadczających dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie; |
| --- | --- |

82.

| 83. | ponawia apel skierowany do Komisji i państw członkowskich, związany ze swoją rezolucją z 28 kwietnia 2016 r. w sprawie kobiet wykonujących pracę domową i opiekuńczą w UE; wzywa Komisję do wprowadzenia ram dotyczących profesjonalizacji pracy domowej i opiekuńczej, prowadzących do uznania i standaryzacji odpowiednich zawodów i umiejętności oraz do możliwości budowania kariery, a także do zachęcania państw członkowskich do ustanowienia systemów profesjonalizacji, szkolenia, ciągłego rozwoju umiejętności oraz uznania kwalifikacji zawodowych kobiet wykonujących obowiązki domowe i opiekuńcze, jak również do utworzenia publicznych agencji pośrednictwa pracy, aby wzmocnić profesjonalizację; |
| --- | --- |

83.

| 84. | wzywa państwa członkowskie do promowania i opracowywania strategii politycznych w sektorze sztuk widowiskowych z poszanowaniem wartości równych szans i równouprawnienia płci we wszystkich działaniach, z naciskiem na ograniczanie negatywnych skutków długotrwałych dysproporcji i nierówności, takich jak przepaść pod względem płci w sektorze muzyki, w którym stosunek mężczyzn do kobiet wynosi około 70 % do 30 % we wszystkich regionach i w Europie, kobiety stanowią 20 % lub mniej zarejestrowanych kompozytorów i autorów tekstów piosenek, średnio zarabiają 30 % mniej niż mężczyźni pracujący w tym sektorze, komponują jedynie 2,3 % utworów klasycznych wykonywanych podczas koncertów i są właścicielkami tylko 15 % wytwórni fonograficznych; |
| --- | --- |

84.

| 85. | wyraża zaniepokojenie ograniczoną mobilnością społeczną, która hamuje mobilność kobiet jako pracowników; podkreśla potrzebę zwiększania możliwości w zakresie mobilności pracowników w UE; |
| --- | --- |

85.

Polityka cyfrowa na rzecz równości płci

| 86. | wyraża ubolewanie z powodu niedostatecznej reprezentacji kobiet w gospodarce cyfrowej oraz sektorach AI, ICT i STEM pod względem kształcenia, szkolenia i zatrudnienia oraz zwraca uwagę na wynikające z tego ryzyko umacniania i powielania stereotypów i dyskryminacji ze względu na płeć poprzez programowanie AI i innych programów; zwraca uwagę nie tylko na możliwe korzyści i szanse, ale i na potencjalne wyzwania, jakie digitalizacja może przynieść kobietom i dziewczętom; wzywa Komisję, aby zadbała o przyjęcie konkretnych środków w zakresie uwzględniania aspektu płci we wdrażaniu strategii jednolitego rynku i agendy cyfrowej, zapobiegając we właściwym czasie wszelkim negatywnym skutkom digitalizacji dla kobiet i dziewcząt oraz zapewniając jasne powiązanie między zobowiązaniami do zwalczania stereotypów a wszechstronnymi działaniami, aby zagwarantować niezależność kobiet w kształtowaniu cyfrowego rynku pracy; apeluje do Komisji, aby zaproponowała konkretne środki w celu przekształcenia technologii i AI w narzędzia przyczyniające się do zwalczania stereotypów płci oraz w celu zachęcania dziewcząt i kobiet do podejmowania studiów w dziedzinach STEM i ICT oraz do pozostawania na tych ścieżkach kariery; |
| --- | --- |

86.

| 87. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o zajęcie się problemem segregacji poziomej i pionowej w zatrudnieniu oraz praktyk dyskryminacyjnych przy podejmowaniu decyzji dotyczących rekrutacji i awansu, w tym w poprzez strategie na rzecz integracji na rynku pracy kobiet ze zmarginalizowanych grup społecznych; |
| --- | --- |

87.

| 88. | apeluje o dalsze strukturalne zrywanie z tradycyjnymi wyobrażeniami o rolach w społeczeństwie oraz z przypisywaniem płci do zawodów i prac, aby przyspieszyć przemiany społeczne w kierunku pozbycia się wciąż istniejących uprzedzeń i stereotypów płci; podkreśla w tym kontekście znaczenie uwrażliwienia wszystkich osób uczestniczących w procesie doradztwa edukacyjnego i zawodowego; |
| --- | --- |

88.

| 89. | podkreśla znaczenie dostępu do umiejętności cyfrowych kobiet starszych, kobiet na obszarach wiejskich oraz kobiet i dziewcząt znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, dysponujących ograniczonym dostępem do nowych technologii, a także znaczenie rozwoju tych umiejętności, aby zapewnić im możliwość prowadzenia aktywnego życia oraz ułatwić utrzymywanie kontaktów z przyjaciółmi i krewnymi; |
| --- | --- |

89.

| 90. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do wykorzystania programu „Horyzont Europa” w celu zapewnienia spostrzeżeń i rozwiązań dotyczących potencjalnego nierównego traktowania w AI; apeluje jednak o wykorzystanie wszelkich możliwych funduszy do wspierania projektów zachęcających dziewczęta i kobiety do poprawy umiejętności cyfrowych oraz zapoznających je z dziedziną STEM; |
| --- | --- |

90.

| 91. | zauważa, że w dobie takich zjawisk jak trwająca pandemia koronawirusa rośnie rola telepracy i pracy zdalnej oraz związanych z tym możliwości; wzywa Komisję do uwzględnienia w strategii roli telepracy i pracy zdalnej jako ważnego czynnika umożliwiającego godzenie życia zawodowego z życiem prywatnym; |
| --- | --- |

91.

Uwzględnianie aspektu płci we wszystkich obszarach polityki UE oraz finansowanie polityki równości płci

| 92. | podkreśla, że uwzględnianie aspektu płci i sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci stanowią zasadnicze narzędzia oceny skutków różnych działań w ramach polityki i wykorzystania budżetu, a także ukierunkowania tych działań na mężczyzn i kobiety oraz powinny być wykorzystywane w całym procesie kształtowania polityki i działaniach budżetowych; |
| --- | --- |

92.

| 93. | ponownie podkreśla znaczenie uwzględniania aspektu płci jako systematycznego podejścia do osiągania równości płci; z zadowoleniem przyjmuje zatem utworzoną niedawno przez Komisję grupę zadaniową ds. równości i apeluje o to, by była ona należycie wyszkolona, dysponowała odpowiednimi zasobami i regularnie informowała Komisję Praw Kobiet i Równouprawnienia o swoich pracach; podkreśla znaczenie przejrzystości i angażowania organizacji działających na rzecz praw kobiet i organizacji społeczeństwa obywatelskiego wywodzących się z różnych środowisk; wzywa Komisję do ustanowienia przepisów nakładających na dyrekcje generalne obowiązek uwzględniania opinii tej grupy zadaniowej, a także do opracowania szkoleń dla wszystkich pracowników oraz procesów monitorowania i oceny uwzględniania aspektu płci zgodnie ze jej misją; |
| --- | --- |

93.

| 94. | wzywa Komisję, Parlament i Radę do utworzenia tematycznego podprogramu dla kobiet na obszarach wiejskich w ramach planów strategicznych wspólnej polityki rolnej, finansowanego przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW); podkreśla, że celem tego programu byłoby promowanie zatrudnienia kobiet i przedsiębiorczości kobiet z wykorzystaniem możliwości powiązanych z agroturystyką i rozwojem cyfrowych wsi przez wzmocnienie dostępu kobiet będących rolnikami do gruntów oraz instrumentów kredytowych i finansowych, poprawę umiejętności i osiąganych wyników dzięki kształceniu, szkoleniu i usługom doradztwa, zwiększonemu uczestnictwu w lokalnych grupach działania oraz rozwojowi lokalnych partnerstw w ramach programu Leader; domaga się w tym względzie przeznaczania funduszy UE na poprawę warunków życia i pracy na obszarach wiejskich, w tym na lepszy dostęp do usług i rozwój infrastruktury, ze szczególnym uwzględnieniem dostępu do internetu szerokopasmowego, a także na wspieranie inicjatyw w zakresie przedsiębiorczości i dostępu do kredytów, co wzmocni pozycję kobiet na obszarach wiejskich; wzywa państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk związanych ze statusem zawodowym osób pomagających małżonkom w sektorze rolnictwa, a tym samym do uwzględnienia praw kobiet w sferze zabezpieczenia społecznego, w tym do urlopu macierzyńskiego lub uprawnień emerytalnych, a także zwraca się do Komisji o przygotowanie wytycznych w tym względzie; |
| --- | --- |

94.

| 95. | wzywa Komisję do wspierania przedsiębiorczości kobiet oraz ich dostępu do pożyczek i finansowania kapitałowego za pośrednictwem programów i funduszy UE; z zadowoleniem przyjmuje zamiar wprowadzenia przez Komisję w 2020 r. nowych środków na rzecz promowania przedsiębiorstw typu start-up i innowacyjnych małych i średnich przedsiębiorstw prowadzonych przez kobiety oraz wzmocnienia równouprawnienia płci w ramach programu „Horyzont Europa”; podkreśla, że wymóg przedstawienia planów dotyczących równouprawnienia płci przez wnioskujących stanowi kluczowe narzędzie zapewniające postępy w tej dziedzinie; podkreśla potrzebę podnoszenia świadomości na temat istniejących i przyszłych możliwości finansowania ze środków UE dla kobiet i dziewcząt oraz zwiększenia widoczności kobiet-liderów w celu ustanowienia silniejszych wzorów do naśladowania i przełamania istniejących stereotypów; |
| --- | --- |

95.

| 96. | podkreśla, że reakcję na epidemię COVID-19 należy by wykorzystać do wyodrębnienia dodatkowych środków budżetowych, które państwa członkowskie mogłyby wykorzystywać do wspierania ofiar przemocy; |
| --- | --- |

96.

| 97. | wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że w Europejskim Zielonym Ładzie i w powiązanych inicjatywach nie uwzględniono perspektywy płci ani żadnych odniesień do równouprawnienia płci; apeluje, aby włączyć uwzględnianie aspektu płci do unijnej polityki w dziedzinie środowiska i klimatu, np. do Zielonego Ładu, oraz podkreśla, że w polityce w tych dziedzinach należy uwzględniać oceny skutków w odniesieniu do aspektu płci, gdyż tylko wtedy można eliminować istniejące różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz inne formy wykluczenia społecznego; wzywa Komisję do zwiększenia wsparcia finansowego i instytucjonalnego, aby propagować działania w dziedzinie klimatu uwzględniające aspekt płci oraz wprowadzić zdecydowane środki z zakresu polityki na potrzeby promowania równej obecności kobiet w organach decyzyjnych oraz w polityce klimatycznej na szczeblu krajowym i lokalnym, co ma kluczowe znaczenie dla osiągniecia trwałej sprawiedliwości klimatycznej, oraz do wyrażenia uznania i poparcia dla kobiet i dziewcząt jako inicjatorek zmian; |
| --- | --- |

97.

| 98. | wzywa Komisję do opracowania planu działania służącego spełnieniu zobowiązań zawartych w nowym unijnym planie działania w sprawie równości płci uzgodnionym podczas COP25, oraz do utworzenia stałego unijnego punktu kontaktowego ds. równouprawnienia płci, który dysponowałby wystarczającymi środkami budżetowymi do wdrożenia i monitorowania uwzględniających aspekt płci działań na rzecz klimatu i środowiska w UE i na świecie; |
| --- | --- |

98.

| 99. | podkreśla, że konieczne jest zwiększenie środków dostępnych na programy UE poświęcone promowaniu równouprawnienia płci i praw kobiet; wzywa Komisję do zintensyfikowania starań, aby sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci stanowiło integralną część procedury budżetowej na wszystkich etapach i w ramach wszystkich linii budżetowych, oraz do dodania niezależnych linii budżetowych na ukierunkowane działania; podkreśla, że każda nowa strategia, nowy środek lub mechanizm powinny podlegać ocenie wpływu w aspekcie płci; w tym kontekście wzywa Komisję i Radę do inwestowania w gospodarkę opiekuńczą oraz do przyjęcia „europejskiego ładu w zakresie opieki”, który stanowiłby uzupełnienie Europejskiego Zielonego Ładu; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że po raz pierwszy w historii uwzględnianie aspektu płci będzie priorytetem horyzontalnym w WRF i będzie mu towarzyszyć dogłębna ocena wpływu w aspekcie płci i monitorowanie programów; |
| --- | --- |

99.

| 100. | wzywa Komisję do uwzględnienia równości płci i perspektywy cyklu całego życia w kształtowaniu najnowszych polityk i strategii europejskich, co przyczyni się do trwałego zwiększenia niezależności gospodarczej kobiet i zniwelowania nierówności w tym obszarze; |
| --- | --- |

100.

| 101. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia działania w celu zagwarantowania, aby kobiety mogły korzystać z możliwości, jakie stwarza transformacja ekologiczna; podkreśla, że problematykę płci należy uwzględniać w polityce zatrudnienia związanej ze zrównoważonym rozwojem i sprawiedliwą transformacją, tak aby realizować politykę umożliwiającą właściwą równowagę między życiem zawodowym a prywatnym oraz zapewniającą równość wynagrodzeń, godziwy dochód, rozwój osobisty i odpowiednią ochronę socjalną; wzywa do włączenia perspektywy płci do projektów finansowanych w ramach programów ochrony środowiska oraz do uwzględniania tej perspektywy w dostępie do inwestycji w ramach działań na rzecz klimatu; |
| --- | --- |

101.

| 102. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do zwiększenia równouprawnienia płci i wzmocnienia pozycji kobiet w sporcie, biorąc pod uwagę potężną i niezaprzeczalną rolę, jaką sport może odegrać we wspieraniu kobiet i dziewcząt w przezwyciężaniu stereotypów płci, w budowaniu zaufania i wzmacnianiu ich umiejętności przywódczych; wzywa państwa członkowskie i Komisję do zapewnienia skutecznych platform o zasięgu międzynarodowym, krajowym i lokalnym służących promowaniu wzorów do naśladowania i przywódców płci żeńskiej; apeluje do państw członkowskich, aby promowały i rozwijały strategie zwalczania różnic w wynagrodzeniach ze względu na płeć i dysproporcji w wysokości nagród i wszelkiego rodzaju przemocy wobec kobiet i dziewcząt w sporcie, a także do zapewnienia większej widoczności kobiet w mediach sportowych i na stanowiskach decyzyjnych; wzywa Komisję, aby dodała sport do planowanej kampanii przeciwko stereotypom; |
| --- | --- |

102.

| 103. | wzywa UE do przyjęcia perspektywy przekrojowej i perspektywy równości płci w odpowiedzi na kryzys COVID-19, do przeznaczenia znacznych funduszy z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności na działania dotyczące równouprawnienia płci, przede wszystkim w sektorach zdominowanych przez kobiety, oraz do zwiększenia praw kobiet; wzywa do oparcia finansowania na wymiernej zasadzie uwzględniania aspektu płci, która zagwarantowałaby sprawiedliwy, odpowiedni i spójny podział środków finansowych; apeluje ponadto o specjalny fundusz na rzecz równouprawnienia płci w związku z koronawirusem, by lepiej zwalczać istniejące nierówności; |
| --- | --- |

103.

| 104. | wzywa do uwzględnienia perspektywy płci również w nadchodzącej strategii na rzecz równości osób z niepełnosprawnościami na 2021 r. oraz do poświęcenia należnej uwagi poprawie dostępu do rynku pracy poprzez ukierunkowane środki i działania; |
| --- | --- |

104.

| 105. | przypomina swoją rezolucję z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie sytuacji kobiet niepełnosprawnych (40); wzywa Komisję do przedstawienia skonsolidowanego wniosku w ramach europejskiej strategii w sprawie niepełnosprawności na okres po 2020 r., który to wniosek obejmie opracowanie pozytywnych działań ukierunkowanych na kobiety z niepełnosprawnościami w celu zapewnienia ich pełnego i rzeczywistego uczestnictwa w rynku pracy i w celu wyeliminowania dyskryminacji i uprzedzeń, z jakimi się spotykają, w tym środki mające na celu promowanie zatrudnienia, szkoleń, pośrednictwa pracy, równych ścieżek kariery, równości wynagrodzeń, dostępności i zapewnienia racjonalnych usprawnień w miejscu pracy oraz dalszego kształcenia, ze zwróceniem uwagi na ich włączenie cyfrowe i potrzebę zapewnienia równowagi między życiem zawodowym a prywatnym; wnioskuje również, by środki dotyczące zróżnicowania wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć oraz zróżnicowania zadań opiekuńczych w kontekście płci wyraźnie uwzględniały potrzeby rodziców i opiekunów dzieci z niepełnosprawnościami, a w szczególności kobiet i rodziców samotnie wychowujących dzieci; zwraca uwagę na potrzebę wprowadzenia gwarancji praw osób z niepełnosprawnościami obejmującej szczególne środki uwzględniające potrzeby kobiet z niepełnosprawnościami, a także konieczność wzmocnienia gwarancji dla młodzieży; |
| --- | --- |

105.

| 106. | zwraca się do Komisji o dotarcie w szczególności do kobiet znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji; dlatego wzywa Komisję do zagwarantowania, by żadne istotne działania w ramach strategii nie spowodowały wykluczenia żadnej kobiety; |
| --- | --- |

106.

| 107. | zwraca uwagę na brak ujęcia perspektywy płci w obszarze zdrowia i bezpieczeństwa w pracy; podkreśla, że uwzględnianie aspektu płci powinno być integralną częścią opracowywania strategii politycznych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP) oraz strategii prewencji we wszystkich sektorach, w tym w ramach przeglądu strategicznych ram UE dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy na okres po 2020 r., którego ma wkrótce dokonać Komisja; wzywa Komisję, państwa członkowskie i partnerów społecznych o uznanie za choroby zawodowe i związane z pracą tych chorób, które jeszcze nie zostały uznane za takie, a które przeważają w zawodach zdominowanych przez kobiety, a także chorób dotykających szczególnie kobiety, oraz o uwzględnianie równouprawnienia płci w zdominowanych przez mężczyzn zawodach w sektorze ochrony zdrowia i bezpieczeństwa, gdzie utrzymuje się wiele luk, w tym w odniesieniu do instalacji sanitarnych, sprzętu roboczego lub środków ochrony indywidualnej, o zapewnienie ochrony macierzyństwa i bezpieczeństwa w miejscu pracy oraz środków ułatwiających powrót do pracy po urlopie macierzyńskim, a także o ocenę ryzyka związanego z pracą w sektorach zdominowanych przez kobiety, w tym w dom, kiedy wykonują pracę domową i opiekuńczą; |
| --- | --- |

107.

| 108. | zwraca się do Komisji, aby w świetle udowodnionych korzyści karmienia noworodków mlekiem ludzkim wspierała karmienie piersią, zwłaszcza wcześniaków; wzywa Komisję do wspierania strategii politycznych promujących karmienie wcześniaków mlekiem matki albo mlekiem pochodzącym z banku mleka oraz do propagowania transgranicznego korzystania z banków mleka, aby kobiety w regionach przygranicznych mogły w razie potrzeby korzystać z tej możliwości; |
| --- | --- |

108.

| 109. | domaga się, aby wszystkie ogólne inicjatywy na rzecz równości płci promowane w Unii Europejskiej uwzględniały niepełnosprawność; wzywa do zagwarantowania ochrony niepełnosprawnych ofiar przemocy na tle płciowym pozostających pod opieką lub do których ma zastosowanie inny system ograniczonej zdolności prawnej i apeluje w tym celu o skuteczny dostęp tej grupy osób do wymiaru sprawiedliwości oraz o szkolenia i podnoszenie kwalifikacji pracowników specjalnych służb zaangażowanych w ten proces (takich jak pracownicy wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych czy pracownicy służby zdrowia); wzywa do stworzenia dostępnego i wolnego od stereotypów systemu edukacji, który umożliwia dziewczętom i kobietom z niepełnosprawnością wybór dziedziny nauki i pracy zgodnie z ich życzeniem i umiejętnościami, nieograniczony względami braku dostępności, uprzedzeniami i stereotypami; popiera udział kobiet z niepełnosprawnością jako wzorców zmian w ruchach na rzecz równości płci i praw kobiet; domaga się, by kobiety i dziewczęta z niepełnosprawnością, w tym te znajdujące się w placówkach opieki, zostały uwzględnione we wszystkich planach zapobiegania nowotworom raka piersi i szyjki macicy w państwach członkowskich, a także by objęto je wszystkimi programami zwalczania HIV/AIDS i innymi programami służącymi wyeliminowaniu chorób przenoszonych drogą płciową; nalega, aby wszystkie wskaźniki i gromadzone dane dotyczące równości płci były zdezagregowane według wieku, niepełnosprawności i płci; |
| --- | --- |

109.

Przeciwdziałanie próbom osłabiania równouprawnienia płci

| 110. | ponownie podkreśla potrzebę regularnej wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi, Komisją a najważniejszymi zainteresowanymi stronami (np. pracownikami służby zdrowia, organami regulacyjnymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego) w zakresie aspektów płci w dziedzinie zdrowia, w tym wytycznych dotyczących kompleksowej edukacji seksualnej, nauki o związkach, praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz reakcji na epidemie z uwzględnieniem aspektu płci; zwraca się do Komisji, aby wprowadziła dalsze środki i udzielała wsparcia w celu zagwarantowania praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego w trakcie wdrażania bieżącej strategii na rzecz równouprawnienia płci oraz by uwzględniła prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne w swojej następnej europejskiej strategii zdrowia; wzywa Komisję zarówno do wspierania państw członkowskich we wzmacnianiu systemów opieki zdrowotnej i zapewnianiu powszechnego dostępu do usług opieki zdrowotnej wysokiej jakości, jak i do zniwelowania nierówności w dostępie do usług opieki zdrowotnej, w tym usług w zakresie praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, między poszczególnymi państwami członkowskimi oraz w tych państwach; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania bezpiecznego, terminowego i pełnego dostępu do zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego i związanych z tym praw oraz do niezbędnych usług opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

110.

| 111. | w związku z tym zwraca się do Komisji o zajęcie się nierównościami w zdrowiu w przygotowywanej europejskiej strategii zdrowia, która powinna koncentrować się na dostępie do profilaktyki zdrowotnej na wszystkich etapach życia, zdrowiu i bezpieczeństwie kobiet w miejscu pracy, a także do szczególnego uwzględnienia kwestii płci w europejskim planie walki z rakiem; ponownie zwraca uwagę na znaczenie medycyny i badań naukowych uwzględniających aspekt płci i w związku z tym podkreśla, że inwestycje w różnice między kobietami i mężczyznami w odniesieniu do zdrowia należy wspierać w ramach programu „Horyzont Europa”, aby systemy opieki zdrowotnej mogły lepiej reagować na odmienne potrzeby kobiet i mężczyzn; |
| --- | --- |

111.

| 112. | wzywa Komisję do wspierania badań nad niehormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi dla kobiet, zapewnienia kobietom większej liczby możliwości w tym zakresie i wspierania badań nad środkami antykoncepcyjnymi dla mężczyzn w celu zapewnienia równości w dostępie do tych środków i ich stosowaniu, a także wspólnej odpowiedzialności; |
| --- | --- |

112.

| 113. | domaga się wspierania obrońców praw kobiet i organizacji działających na rzecz praw kobiet w UE i na całym świecie, w tym organizacji zajmujących się zdrowiem i prawami seksualnymi i reprodukcyjnymi oraz osobami LGBTI+, poprzez przeznaczenie na ten cel większego wsparcia finansowego w następnych WRF; podkreśla również ich trudności finansowe wynikające z obecnego kryzysu i wzywa do zwiększenia środków finansowych, które umożliwiliby finansowanie ich dalszej działalności; jest głęboko zaniepokojony regresem w obszarze utrwalonych praw kobiet i równości płci w niektórych państwach członkowskich, a w szczególności próbami dalszej kryminalizacji opieki aborcyjnej i ograniczania dostępu młodych ludzi do kompleksowej edukacji seksualnej w Polsce oraz przyjętą na Węgrzech reformą stanowiącą atak na prawa osób transpłciowych i interseksualnych; wzywa do stałego monitorowania aktualnej sytuacji w zakresie praw kobiet i równości płci, w tym dezinformacji i inicjatyw regresywnych we wszystkich państwach członkowskich, oraz do ustanowienia systemu alarmowego informującego o pogorszeniu sytuacji; zwraca się do Komisji o wsparcie badań nad związkiem między ruchami antydemokratycznymi a atakami i kampaniami dezinformacyjnymi wymierzonymi w prawa kobiet, równość płci i demokrację oraz o przeanalizowanie podstawowych przyczyn tych zjawisk i o wzmożenie wysiłków służących przeciwdziałaniu takim zjawiskom poprzez opracowanie mechanizmu weryfikacji informacji, kontrnarracji i kampanii informacyjnych; |
| --- | --- |

113.

| 114. | wzywa Komisję, aby przeprowadziła globalną kampanię przeciwko nasilającym się atakom na wspomniane osoby oraz doprowadziła do uwolnienia obrońców praw człowieka, a w szczególności obrońców praw kobiet; wzywa do natychmiastowego wprowadzenia w unijnych wytycznych w sprawie obrońców praw człowieka załącznika mającego zapewnić uznanie i opracowanie dodatkowych strategii i narzędzi służących lepszemu i skuteczniejszemu reagowaniu na konkretne sytuacje, zagrożenia i czynniki ryzyka, z którymi muszą się mierzyć obrońcy praw człowieka działający na rzecz kobiet, a także ich zapobieganiu; |
| --- | --- |

114.

| 115. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do ochrony kobiet, które są szczególnie narażone na dyskryminację z wielu przyczyn jednocześnie, w tym ze względu na płeć, pochodzenie etniczne, narodowość, wiek, niepełnosprawność, status społeczny, orientację seksualną, tożsamość płciową i status migracyjny, a także wzywa do zagwarantowania, by podejmowane działania uwzględniały specyficzne potrzeby tych grup i stanowiły odpowiedź na nie; |
| --- | --- |

115.

| 116. | przypomina o swojej rezolucji z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie konieczności wzmocnienia strategicznych unijnych ram dotyczących krajowych strategii integracji Romów po 2020 r. (41), w której stwierdził, że w większości państw członkowskich nie odnotowano poprawy w dostępie do zatrudnienia, że sytuacja mieszkaniowa budzi poważne obawy, a w kwestii ubóstwa osiągnięto jedynie niewielki postęp, oraz że w unijnych ramach należy uwzględnić wyraźnie zaakcentowany aspekt płci; jest zaniepokojony mową nienawiści wobec Romów w kontekście pandemii COVID-19 oraz dodatkowymi ograniczeniami wprowadzonymi przez niektóre państwa członkowskie związanymi z poddawaniem społeczności romskich kwarantannie, a także negatywnymi konsekwencjami dla grup najbardziej wrażliwych wśród Romów, takich jak dziewczęta, młode kobiety, starsze kobiety, osoby z niepełnosprawnościami czy osoby LGBTIQ+; pozytywnie ocenia przyjęcie strategicznych ram UE dotyczących równości i integracji Romów, co umożliwia przeanalizowaniewpływu koronawirusa na społeczności Romów oraz przyjęcie środków w celu zapobiegania wrogości wobec nich; |
| --- | --- |

116.

| 117. | wzywa Komisję do ustanowienia konkretnych ram praw i ochrony osób świadczących usługi seksualne w czasie kryzysu i po jego zakończeniu; podkreśla ponadto znaczenie uwzględnienia w takich ramach środków i strategii mających na celu zwalczanie dyskryminacji wobec osób świadczących usługi seksualne w dostępie do finansowania, mieszkań, opieki zdrowotnej, edukacji i innych usług; |
| --- | --- |

117.

| 118. | podkreśla, że media audiowizualne i drukowane są jednym z sektorów o dużym znaczeniu kulturowym, społecznym i gospodarczym, gdyż zarówno odzwierciedlają, jak i kształtują społeczeństwo i kulturę; ubolewa nad faktem, że kobiety są zdecydowanie niedostatecznie reprezentowane na kluczowych stanowiskach twórczych w tym sektorze, np. w przemyśle filmowym w Europie i na świecie; wzywa Komisję do zajęcia się kwestią stereotypów płci w mediach i do promowania treści uwzględniających równość płci; podkreśla znaczenie wspierania umiejętności korzystania z mediów i zapewnienia wszystkim zainteresowanym stronom inicjatyw edukacyjnych dotyczących mediów uwzględniających aspekty płci; wzywa państwa członkowskie do przyjęcia przepisów zakazujących seksistowkich reklam w mediach oraz promujących szkolenia i kursy praktyczne na temat zwalczania stereotypów płci w szkołach dziennikarstwa, komunikacji, mediów i reklamy; zwraca się do Komisji o pomoc w wymianie najlepszych praktyk w walce z seksistowskimi reklamami; wzywa państwa członkowskie do opracowania i wdrożenia strategii politycznych mających na celu wyeliminowanie utrzymujących się nierówności w całym sektorze audiowizualnym, aby zapewnić i zwiększyć możliwości kobiet i dziewcząt; |
| --- | --- |

118.

Działanie na rzecz równouprawnienia płci poprzez stosunki zewnętrzne

| 119. | zgodnie z art. 8 TFUE, który stanowi, że UE powinna we wszystkich swoich działaniach dążyć do wyeliminowania nierówności i wspierania równości mężczyzn i kobiet, apeluje o spójność i wzajemne umacnianie wewnętrznej i zewnętrznej polityki UE w zakresie zasad dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie, uwzględniania aspektu płci i równości płci, przeciwdziałania stereotypom płci, normom związanym z płcią, szkodliwym zwyczajom i dyskryminującym przepisom, a także promowania poprzez stosunki zewnętrzne równego dostępu kobiet do pełnego zakresu praw człowieka; podkreśla w tym kontekście w szczególności politykę handlową UE, współpracę na rzecz rozwoju i politykę w zakresie praw człowieka; podkreśla zasadniczą rolę wzmocnienia pozycji kobiet w skutecznym wdrażaniu polityki rozwoju; przypomina o znaczeniu edukacji dla wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt zarówno w UE, jak i w krajach partnerskich; podkreśla, że edukacja jest nie tylko prawem, ale i kluczowym narzędziem walki z przedwczesnymi i przymusowymi małżeństwami oraz z ciążami nastolatek; podkreśla, że polityka zewnętrzna UE powinna przede wszystkim pomagać dziewczętom w krajach partnerskich w pozostaniu w szkole i kontynuowaniu nauki; z zadowoleniem przyjmuje odnowione zobowiązanie do przestrzegania praw kobiet i dziewcząt oraz odniesienie do celów zrównoważonego rozwoju, a w szczególności do celu zrównoważonego rozwoju nr 5, jako kluczowych ram strategii na rzecz równouprawnienia płci; |
| --- | --- |

119.

| 120. | wzywa Komisję, aby w partnerstwie z państwami członkowskimi monitorowała wdrażanie pekińskiej platformy działania, programu działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju oraz wyników ich konferencji przeglądowych, a także wszystkich celów zrównoważonego rozwoju, w tym celów 3.7 i 5.6, oraz do dążenia do ich pełnego wdrożenia zarówno w UE, jak i poza jej granicami z wykorzystaniem wskaźników zgodnych z globalnymi ramami wskaźników realizacji celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

120.

| 121. | pozytywnie ocenia przyjęcie nowego, trzeciego planu działania w sprawie równości płci (GAP III) jako kluczowego instrumentu promowania w stosunkach zewnętrznych równouprawnienia płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt; podkreśla, że dokumentowi temu muszą towarzyszyć jasne i mierzalne wskaźniki odnoszące się do konkretnych przedziałów czasowych, z uwzględnieniem podziału ról i obowiązków między poszczególne podmioty; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w nowym planie utrzymano cel 85 % dla wszystkich nowych programów przyczyniających się do równouprawnienia płci; ubolewa, że nie ustanowiono nowego celu 20 % dla programów, których jednym z głównych celów jest równość płci; domaga się, by w nowym Instrumencie Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej priorytetowe znaczenie nadano równości płci i prawom kobiet we wszystkich programach geograficznych i tematycznych zgodnie z tymi założeniami; z zadowoleniem przyjmuje zmianę kultury instytucjonalnej służb Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych w celu skuteczniejszego wypełniania zobowiązań UE w zakresie praw kobiet i równouprawnienia płci; |
| --- | --- |

121.

| 122. | wzywa Komisję do dalszego wzmacniania roli UE jako katalizatora równouprawnienia płci na całym świecie. |
| --- | --- |

122.

| 123. | wzywa Komisję, aby działała na rzecz lepszego zrozumienia szczególnych potrzeb kobiet i dziewcząt będących migrantkami lub ubiegających się o azyl w zakresie dostępu do opieki zdrowotnej i edukacji, wsparcia i bezpieczeństwa finansowego w celu zapobiegania ryzyku ich wykorzystywania i zapewnienia poszanowania ich praw; |
| --- | --- |

123.

| 124. | zauważa, że Komisja musi zająć się szczególną kwestią ochrony kobiet przed przemocą ze względu na płeć w ośrodkach dla migrantów i osób ubiegających się o azyl, oraz apeluje o przystosowaną infrastrukturę dla kobiet i dziewcząt i o przeprowadzenie w razie potrzeby odpowiednich szkoleń pracowników tych placówek; |
| --- | --- |

124.

| 125. | z zadowoleniem przyjmuje opartą na wartościach politykę handlową UE, która cechuje się wysokim poziomem ochrony praw pracowniczych i środowiskowych, a także poszanowaniem podstawowych wolności i praw człowieka, w tym równouprawnienia płci; przypomina, że wszystkie umowy handlowe i inwestycyjne UE muszą uwzględniać aspekt płci i zawierać ambitny i możliwy do wyegzekwowania rozdział dotyczący handlu i zrównoważonego rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do zapewnienia po raz pierwszy włączenia specjalnego rozdziału dotyczącego handlu i równości płci do uaktualnionego układu o stowarzyszeniu z Chile w oparciu o istniejące przykłady międzynarodowe; |
| --- | --- |

125.

| 126. | podkreśla ponownie swoje nieustanne poparcie dla prac prowadzonych w tym obszarze przez Komisję; |
| --- | --- |

126.

o

o o

| 127. | zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

127.

---

(1)  Dyrektywa Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 6 z 10.1.1979, s. 24).

(2)  Dyrektywa Rady 86/613/EWG z dnia 11 grudnia 1986 r. w sprawie stosowania zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn pracujących na własny rachunek, w tym w rolnictwie, oraz w sprawie ochrony kobiet pracujących na własny rachunek w okresie ciąży i macierzyństwa, Dz.U. L 359 z 19.12.1986, s. 56.

(3)  Dyrektywa Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (Dz.U. L 348 z 28.11.1992, s. 1).

(4)  Dyrektywa Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzająca w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 37).

(5)  Dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 23).

(6)  Dyrektywa Rady 2010/18/UE z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie wdrożenia zmienionego porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez BUSINESSEUROPE, UEAPME, CEEP i ETUC oraz uchylająca dyrektywę 96/34/WE (Dz.U. L 68 z 18.3.2010, s. 13).

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/41/UE z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie stosowania zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn prowadzących działalność na własny rachunek oraz uchylająca dyrektywę Rady 86/613/EWG (Dz.U. L 180 z 15.7.2010, s. 1).

(8)  Dz.U. L 188 z 12.7.2019, s. 79.

(9)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0039.

(10)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0025.

(11)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0111.

(12)  Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0080.

(13)  Dz.U. C 390 z 18.11.2019, s. 19.

(14)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0014.

(15)  Dz.U. C 162 z 10.5.2019, s. 9.

(16)  Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 6.

(17)  Dz.U. C 331 z 18.9.2018, s. 60.

(18)  Dz.U. C 263 z 25.7.2018, s. 49.

(19)  Dz.U. C 252 z 18.7.2018, s. 99.

(20)  Dz.U. L 69 z 8.3.2014, s. 112.

(21)  Dz.U. C 76 z 28.2.2018, s. 93.

(22)  Dz.U. C 356 z 4.10.2018, s. 89.

(23)  Dz.U. C 285 z 29.8.2017, s. 78.

(24)  Dz.U. C 11 z 12.1.2018, s. 35.

(25)  Dz.U. C 298 z 23.8.2018, s. 14.

(26)  Dz.U. C 363 z 28.10.2020, s. 80.

(27)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0054.

(28)  Dz.U. C 458 z 19.12.2018, s. 34.

(29)  Dz.U. C 66 z 21.2.2018, s. 44.

(30)  Dz.U. C 407 z 4.11.2016, s. 2.

(31)  Badanie FRA z 2014 r., najbardziej kompleksowe na szczeblu UE w tym obszarze, na podstawie danych z 28 państw członkowskich.

(32)  Komunikat Komisji pt. „Unia równości: strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025” (COM(2020)0152).

(33)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć (Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0025).

(34)  https://www.eurofound.europa.eu/news/news-articles/gender-employment-gap-costs-europe-eu370-billion-per-year

(35)  Dz.U. C 331 z 18.9.2018, s. 60.

(36)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0129.

(37)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0101.

(38)  Zob. rezolucja Parlamentu z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć.

(39)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/54/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie środków ułatwiających korzystanie z praw przyznanych pracownikom w kontekście swobodnego przepływu pracowników, Dz.U. L 128 z 30.4.2014, s. 8.

(40)  Dz.U. C 363 z 28.10.2020, s. 164.

(41)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0075.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/232 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/232

---

P9_TA(2021)0026

Zniwelowanie przepaści cyfrowej między kobietami a mężczyznami: kobiety w sektorze cyfrowym

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie zniwelowania przepaści cyfrowej między kobietami a mężczyznami: kobiety w sektorze cyfrowym (2019/2168(INI))

(2021/C 456/20)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania, które przyjęto podczas Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet w 1995 r., a w szczególności obszar „Kobiety i media”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania, które przyjęto podczas Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet w 1995 r., a w szczególności obszar „Kobiety i media”,

| — | uwzględniając konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 190 z 2019 r. dotyczącą przemocy i nękania oraz zalecenie MOP nr 206 dotyczące przemocy i nękania, z tego samego roku, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 190 z 2019 r. dotyczącą przemocy i nękania oraz zalecenie MOP nr 206 dotyczące przemocy i nękania, z tego samego roku,

| — | uwzględniając dokument końcowy przyjęty 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych na wysokim szczeblu, dotyczący ogólnego przeglądu wdrażania wyników Światowego Szczytu Społeczeństwa Informacyjnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument końcowy przyjęty 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych na wysokim szczeblu, dotyczący ogólnego przeglądu wdrażania wyników Światowego Szczytu Społeczeństwa Informacyjnego,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z 6 maja 2015 r. pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192) oraz śródokresowy przegląd realizacji tej strategii pt. „Połączony jednolity rynek cyfrowy dla wszystkich” z 10 maja 2017 r. (COM(2017)0228), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z 6 maja 2015 r. pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192) oraz śródokresowy przegląd realizacji tej strategii pt. „Połączony jednolity rynek cyfrowy dla wszystkich” z 10 maja 2017 r. (COM(2017)0228),

| — | uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, w szczególności jego zasady 1, 2, 3 i 20, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, w szczególności jego zasady 1, 2, 3 i 20,

| — | uwzględniając filary II („Stworzenie odpowiednich warunków dla rozwoju sieci i usług cyfrowych”) i III („Maksymalizacja potencjału wzrostu naszej europejskiej gospodarki”) strategii Komisji dotyczącej jednolitego rynku cyfrowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając filary II („Stworzenie odpowiednich warunków dla rozwoju sieci i usług cyfrowych”) i III („Maksymalizacja potencjału wzrostu naszej europejskiej gospodarki”) strategii Komisji dotyczącej jednolitego rynku cyfrowego,

| — | uwzględniając strategiczne ramy europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategiczne ramy europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020),

| — | uwzględniając badania Komisji zatytułowane „ICT for work: Digital skills in the workplace” [ICT w pracy: umiejętności cyfrowe w miejscu pracy] oraz „Women in the Digital Age” [Kobiety w erze cyfrowej], |
| --- | --- |

—

uwzględniając badania Komisji zatytułowane „ICT for work: Digital skills in the workplace” [ICT w pracy: umiejętności cyfrowe w miejscu pracy] oraz „Women in the Digital Age” [Kobiety w erze cyfrowej],

| — | uwzględniając komunikat Komisji z 5 marca 2020 r. pt. „Unia równości: strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025” (COM(2020)0152), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z 5 marca 2020 r. pt. „Unia równości: strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025” (COM(2020)0152),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z 1 lipca 2020 r. pt. „Europejski program na rzecz umiejętności służący zrównoważonej konkurencyjności, sprawiedliwości społecznej i odporności” (COM(2020)0274), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z 1 lipca 2020 r. pt. „Europejski program na rzecz umiejętności służący zrównoważonej konkurencyjności, sprawiedliwości społecznej i odporności” (COM(2020)0274),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z 1 października 2013 r. pt. „Women active in the ICT sector” [Kobiety działające w sektorze ICT], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z 1 października 2013 r. pt. „Women active in the ICT sector” [Kobiety działające w sektorze ICT],

| — | uwzględniając badanie Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) z 26 stycznia 2017 r. pt. „Gender and Digital Agenda” [Agenda cyfrowa a kwestia płci], |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) z 26 stycznia 2017 r. pt. „Gender and Digital Agenda” [Agenda cyfrowa a kwestia płci],

| — | uwzględniając konkluzje Rady z 30 maja 2016 r. w sprawie rozwijania – poprzez kształcenie i szkolenie – umiejętności korzystania z mediów i umiejętności krytycznego myślenia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z 30 maja 2016 r. w sprawie rozwijania – poprzez kształcenie i szkolenie – umiejętności korzystania z mediów i umiejętności krytycznego myślenia,

| — | uwzględniając konkluzje prezydencji Rady z 6 grudnia 2018 r. pt. „Równouprawnienie płci, młodzież i cyfryzacja”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje prezydencji Rady z 6 grudnia 2018 r. pt. „Równouprawnienie płci, młodzież i cyfryzacja”,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z 10 grudnia 2019 r. pt. „Gospodarki w UE uwzględniające równouprawnienie płci: dalsze działania”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z 10 grudnia 2019 r. pt. „Gospodarki w UE uwzględniające równouprawnienie płci: dalsze działania”,

| — | uwzględniając opinię Komitetu Doradczego ds. Równości Szans dla Kobiet i Mężczyzn z 19 grudnia 2018 r. pt. „The future of gender equality strategy after 2019: the battles that we win never stay won” [Przyszłość strategii równouprawnienia płci po roku 2019: nie wystarczy wygrać bitwę, żeby wygrać wojnę], |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Doradczego ds. Równości Szans dla Kobiet i Mężczyzn z 19 grudnia 2018 r. pt. „The future of gender equality strategy after 2019: the battles that we win never stay won” [Przyszłość strategii równouprawnienia płci po roku 2019: nie wystarczy wygrać bitwę, żeby wygrać wojnę],

| — | uwzględniając deklarację zobowiązań w sprawie kobiet w środowisku cyfrowym (WID), podpisaną w 2019 r. przez 27 ministrów UE i przedstawicieli państw członkowskich oraz Norwegii, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację zobowiązań w sprawie kobiet w środowisku cyfrowym (WID), podpisaną w 2019 r. przez 27 ministrów UE i przedstawicieli państw członkowskich oraz Norwegii,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie stosowania zasady równego wynagradzania pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie stosowania zasady równego wynagradzania pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2013 r. w sprawie eliminowania stereotypów dotyczących płci w UE (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2013 r. w sprawie eliminowania stereotypów dotyczących płci w UE (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie agendy cyfrowej na rzecz wzrostu, mobilności i zatrudnienia: pora przyspieszyć (3), a w szczególności wielką koalicję na rzecz cyfrowych miejsc pracy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie agendy cyfrowej na rzecz wzrostu, mobilności i zatrudnienia: pora przyspieszyć (3), a w szczególności wielką koalicję na rzecz cyfrowych miejsc pracy,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie stosowania dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie stosowania dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet w erze cyfrowej (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet w erze cyfrowej (5),

| — | uwzględniając Światowy Szczyt Społeczeństwa Informacyjnego (WSIS) z 2019 r. zatytułowany „Information and Communication Technologies for achieving the Sustainable Development Goals” [Technologie informacyjne i komunikacyjne w osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju], |
| --- | --- |

—

uwzględniając Światowy Szczyt Społeczeństwa Informacyjnego (WSIS) z 2019 r. zatytułowany „Information and Communication Technologies for achieving the Sustainable Development Goals” [Technologie informacyjne i komunikacyjne w osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju],

| — | uwzględniając forum WSIS 2020 zatytułowane „Fostering digital transformation and global partnerships: WSIS Action Lines for achieving the Sustainable Development Goals (SDGs)” [Wspieranie transformacji cyfrowej i partnerstw globalnych: kierunki działania WSIS na rzecz osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju (SDG)], |
| --- | --- |

—

uwzględniając forum WSIS 2020 zatytułowane „Fostering digital transformation and global partnerships: WSIS Action Lines for achieving the Sustainable Development Goals (SDGs)” [Wspieranie transformacji cyfrowej i partnerstw globalnych: kierunki działania WSIS na rzecz osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju (SDG)],

| — | uwzględniając pytanie skierowane do Komisji w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (O-000004/2018 – B8-0010/2018), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie skierowane do Komisji w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (O-000004/2018 – B8-0010/2018),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt dzięki sektorowi cyfrowemu (6),

| — | uwzględniając posiedzenie komisji międzyparlamentarnej, które odbyło się w Międzynarodowym Dniu Kobiet w 2018 r. i dotyczyło wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt w mediach i w dziedzinie ICT, |
| --- | --- |

—

uwzględniając posiedzenie komisji międzyparlamentarnej, które odbyło się w Międzynarodowym Dniu Kobiet w 2018 r. i dotyczyło wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt w mediach i w dziedzinie ICT,

| — | uwzględniając pogłębioną analizę pt. „Empowering women on the Internet” [Wzmacnianie pozycji kobiet w internecie] opublikowaną 30 października 2015 r. przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Wewnętrznej (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pogłębioną analizę pt. „Empowering women on the Internet” [Wzmacnianie pozycji kobiet w internecie] opublikowaną 30 października 2015 r. przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Wewnętrznej (7),

| — | uwzględniając badanie pt. „The underlying causes of the digital gender gap and possible solutions for enhanced digital inclusion of women and girls” [Podstawowe przyczyny różnic w dostępie do technologii cyfrowych dla kobiet i dziewcząt oraz możliwe rozwiązania na rzecz ich większej integracji cyfrowej] opublikowane 15 lutego 2018 r. przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Wewnętrznej (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie pt. „The underlying causes of the digital gender gap and possible solutions for enhanced digital inclusion of women and girls” [Podstawowe przyczyny różnic w dostępie do technologii cyfrowych dla kobiet i dziewcząt oraz możliwe rozwiązania na rzecz ich większej integracji cyfrowej] opublikowane 15 lutego 2018 r. przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Wewnętrznej (8),

| — | uwzględniając badanie pt. „Przemoc cybernetyczna i mowa nienawiści w internecie wobec kobiet” opublikowane 16 sierpnia 2018 r. przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Wewnętrznej (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie pt. „Przemoc cybernetyczna i mowa nienawiści w internecie wobec kobiet” opublikowane 16 sierpnia 2018 r. przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Wewnętrznej (9),

| — | uwzględniając badanie pt. „Education and employment of women in science, technology and the digital economy, including AI and its influence on gender equality” [Edukacja i zatrudnienie kobiet w nauce, technologii i gospodarce cyfrowej, w tym w dziedzinie SI, oraz ich wpływ na równość płci] opublikowane 15 kwietnia 2020 r. przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Wewnętrznej (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie pt. „Education and employment of women in science, technology and the digital economy, including AI and its influence on gender equality” [Edukacja i zatrudnienie kobiet w nauce, technologii i gospodarce cyfrowej, w tym w dziedzinie SI, oraz ich wpływ na równość płci] opublikowane 15 kwietnia 2020 r. przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Wewnętrznej (10),

| — | uwzględniając ankietę Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) pt. „Przemoc wobec kobiet: ankieta ogólnoeuropejska”, opublikowaną w 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając ankietę Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) pt. „Przemoc wobec kobiet: ankieta ogólnoeuropejska”, opublikowaną w 2014 r.,

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującą decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującą decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW (11),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z 19 czerwca 2012 r. pt. „Strategia UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi na lata 2012–2016” (COM(2012)0286) oraz sprawozdanie śródokresowe z 17 października 2014 r. w sprawie wdrożenia tej strategii (SWD(2014)0318), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z 19 czerwca 2012 r. pt. „Strategia UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi na lata 2012–2016” (COM(2012)0286) oraz sprawozdanie śródokresowe z 17 października 2014 r. w sprawie wdrożenia tej strategii (SWD(2014)0318),

| — | uwzględniając tablicę wyników dotyczącą kobiet w środowisku cyfrowym (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając tablicę wyników dotyczącą kobiet w środowisku cyfrowym (12),

| — | uwzględniając art. 54 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A9-0232/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A9-0232/2020),

| A. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 TFUE Unia ma za zadanie Unii eliminowanie nierówności oraz wspieranie równouprawnienia kobiet i mężczyzn we wszystkich swoich działaniach; mając na uwadze, że aby osiągnąć równość płci, trzeba dać dziewczętom i młodym kobietom równy dostęp do technologii i szkoleń cyfrowych oraz zapewnić im bezpieczeństwo w sieci; mając na uwadze, że cel zrównoważonego rozwoju nr 5 dotyczy równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet, a to obejmuje korzystanie z technologii i internetu; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 TFUE Unia ma za zadanie Unii eliminowanie nierówności oraz wspieranie równouprawnienia kobiet i mężczyzn we wszystkich swoich działaniach; mając na uwadze, że aby osiągnąć równość płci, trzeba dać dziewczętom i młodym kobietom równy dostęp do technologii i szkoleń cyfrowych oraz zapewnić im bezpieczeństwo w sieci; mając na uwadze, że cel zrównoważonego rozwoju nr 5 dotyczy równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet, a to obejmuje korzystanie z technologii i internetu;

| B. | mając na uwadze, że cyfryzacja zasadniczo zmieniła większość aspektów naszego życia w sposób, który stwarza niezliczone możliwości, ale także stawia nowe wyzwania; mając na uwadze, że kryzys COVID-19 i jego następstwa mogą doprowadzić do trwałych zmian w życiu w Europie, w których cyfryzacja będzie odgrywać ważną rolę; mając na uwadze, że należy zbadać i ocenić wpływ cyfryzacji na perspektywy zatrudnienia kobiet, a także konsekwencje telepracy; mając na uwadze, że poszukiwanie równowagi między telepracą, życiem prywatnym a obowiązkami opiekuńczymi wiąże się z dodatkowym stresem, kobiety doświadczają zatem zwiększonego obciążenia emocjonalnego, psychicznego i społecznego; mając na uwadze, że w związku z pandemią przed rynkiem pracy staje wyzwanie, jakim jest dogłębna transformacja cyfrowa; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że cyfryzacja zasadniczo zmieniła większość aspektów naszego życia w sposób, który stwarza niezliczone możliwości, ale także stawia nowe wyzwania; mając na uwadze, że kryzys COVID-19 i jego następstwa mogą doprowadzić do trwałych zmian w życiu w Europie, w których cyfryzacja będzie odgrywać ważną rolę; mając na uwadze, że należy zbadać i ocenić wpływ cyfryzacji na perspektywy zatrudnienia kobiet, a także konsekwencje telepracy; mając na uwadze, że poszukiwanie równowagi między telepracą, życiem prywatnym a obowiązkami opiekuńczymi wiąże się z dodatkowym stresem, kobiety doświadczają zatem zwiększonego obciążenia emocjonalnego, psychicznego i społecznego; mając na uwadze, że w związku z pandemią przed rynkiem pracy staje wyzwanie, jakim jest dogłębna transformacja cyfrowa;

| C. | mając na uwadze, że stereotypy płciowe stanowią poważną przeszkodę dla równości kobiet i mężczyzn, przyczyniają się do segregacji płciowej w edukacji i zatrudnieniu oraz dalej pogłębiają przepaść między płciami w sektorze cyfrowym i uniemożliwiają kobietom pełne uczestnictwo w charakterze użytkowniczek, innowatorek i twórczyń; mając na uwadze, że powszechne stereotypy kojarzą wysoki poziom zdolności intelektualnych z płcią męską bardziej niż z żeńską, a stereotypy te są przyjmowane już przez dzieci sześcioletnie, zwłaszcza dziewczynki, i wpływają na ich zainteresowania; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że stereotypy płciowe stanowią poważną przeszkodę dla równości kobiet i mężczyzn, przyczyniają się do segregacji płciowej w edukacji i zatrudnieniu oraz dalej pogłębiają przepaść między płciami w sektorze cyfrowym i uniemożliwiają kobietom pełne uczestnictwo w charakterze użytkowniczek, innowatorek i twórczyń; mając na uwadze, że powszechne stereotypy kojarzą wysoki poziom zdolności intelektualnych z płcią męską bardziej niż z żeńską, a stereotypy te są przyjmowane już przez dzieci sześcioletnie, zwłaszcza dziewczynki, i wpływają na ich zainteresowania;

| D. | mając na uwadze, że wskaźnik równouprawnienia płci z 2019 r. wskazuje na utrzymujące się różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn w sektorze cyfrowym; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wskaźnik równouprawnienia płci z 2019 r. wskazuje na utrzymujące się różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn w sektorze cyfrowym;

| E. | mając na uwadze, że według danych Eurostatu z 2018 r. w Unii Europejskiej na kierunkach związanych z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi (ICT) studiowało około 1,3 mln osób, a dziewczęta i kobiety były na tych kierunkach w znacznej mniejszości, gdyż stanowiły tylko 17 % łącznej liczby osób studiujących ICT w UE; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że według danych Eurostatu z 2018 r. w Unii Europejskiej na kierunkach związanych z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi (ICT) studiowało około 1,3 mln osób, a dziewczęta i kobiety były na tych kierunkach w znacznej mniejszości, gdyż stanowiły tylko 17 % łącznej liczby osób studiujących ICT w UE;

| F. | mając na uwadze, że 73 % chłopców w wieku od 15 do 16 lat czuje się pewnie, korzystając z urządzeń cyfrowych, które są im mniej znane, a taką samą pewność deklaruje 63 % dziewcząt z tej samej grupy wiekowej (13), choć mają one kompetencje pozwalające im wyprzedzić chłopców w dziedzinie umiejętności cyfrowych; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że 73 % chłopców w wieku od 15 do 16 lat czuje się pewnie, korzystając z urządzeń cyfrowych, które są im mniej znane, a taką samą pewność deklaruje 63 % dziewcząt z tej samej grupy wiekowej (13), choć mają one kompetencje pozwalające im wyprzedzić chłopców w dziedzinie umiejętności cyfrowych;

| G. | mając na uwadze, że stereotypy płciowe w dużym stopniu wpływają na wybór kierunku studiów; mając na uwadze, że bardzo niewiele (poniżej 3 %) nastolatek w państwach członkowskich UE wyraża zainteresowanie pracą zawodową w obszarze ICT w wieku 30 lat (14); mając na uwadze, że nauczyciele i rodzice mogą pogłębiać stereotypy płciowe i zniechęcać dziewczęta do podejmowania kariery zawodowej w sektorze ICT; mając na uwadze, że wyeliminowanie oczekiwań dotyczących wyboru zawodu przez osoby danej płci oraz propagowanie kobiecych wzorców w dziedzinie nauki, technologii, inżynierii i matematyki (STEM) i w dziedzinie ICT może zachęcić dziewczęta do studiowania ICT; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że stereotypy płciowe w dużym stopniu wpływają na wybór kierunku studiów; mając na uwadze, że bardzo niewiele (poniżej 3 %) nastolatek w państwach członkowskich UE wyraża zainteresowanie pracą zawodową w obszarze ICT w wieku 30 lat (14); mając na uwadze, że nauczyciele i rodzice mogą pogłębiać stereotypy płciowe i zniechęcać dziewczęta do podejmowania kariery zawodowej w sektorze ICT; mając na uwadze, że wyeliminowanie oczekiwań dotyczących wyboru zawodu przez osoby danej płci oraz propagowanie kobiecych wzorców w dziedzinie nauki, technologii, inżynierii i matematyki (STEM) i w dziedzinie ICT może zachęcić dziewczęta do studiowania ICT;

| H. | mając na uwadze, że kobiety w sektorze informacyjnym i komunikacyjnym zarabiają o 19 % mniej niż mężczyźni; mając na uwadze, że różnica w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn bezpośrednio przyczynia się do różnicy w wysokości emerytur kobiet i mężczyzn (15); mając na uwadze, że poziom wynagrodzeń mężczyzn i kobiet musi być zgodny z zasadą sprawiedliwości i równości; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że kobiety w sektorze informacyjnym i komunikacyjnym zarabiają o 19 % mniej niż mężczyźni; mając na uwadze, że różnica w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn bezpośrednio przyczynia się do różnicy w wysokości emerytur kobiet i mężczyzn (15); mając na uwadze, że poziom wynagrodzeń mężczyzn i kobiet musi być zgodny z zasadą sprawiedliwości i równości;

| I. | mając na uwadze, że na całym świecie kobiety jako grupa demograficzna rzadziej niż mężczyźni korzystają z internetu w celu zainstalowania oprogramowania lub skorzystania z internetowych usług radiowych i telewizyjnych, bankowości internetowej lub handlu elektronicznego; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że na całym świecie kobiety jako grupa demograficzna rzadziej niż mężczyźni korzystają z internetu w celu zainstalowania oprogramowania lub skorzystania z internetowych usług radiowych i telewizyjnych, bankowości internetowej lub handlu elektronicznego;

| J. | mając na uwadze, że w ciągu ostatnich kilku lat wzrosła liczba kobiet pracujących w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, jednak liczba ta pozostaje bardzo niska, gdyż kobiety stanowią mniej niż 20 % specjalistów w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w Europie; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w ciągu ostatnich kilku lat wzrosła liczba kobiet pracujących w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, jednak liczba ta pozostaje bardzo niska, gdyż kobiety stanowią mniej niż 20 % specjalistów w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w Europie;

| K. | mając na uwadze, że według oczekiwań w przyszłości ponad 90 % miejsc pracy będzie wymagało pewnego poziomu umiejętności cyfrowych; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że według oczekiwań w przyszłości ponad 90 % miejsc pracy będzie wymagało pewnego poziomu umiejętności cyfrowych;

| L. | mając na uwadze, że kobiety z większym prawdopodobieństwem napotkają trudności ze znalezieniem swojego miejsca na rynku pracy w sektorze ICT z powodu różnych barier, takich jak stereotypy płciowe i brak różnorodności w miejscu pracy; mając na uwadze, że w sektorze ICT istnieje znaczna segregacja pionowa i pozioma, a kobiety często mają wyższe kwalifikacje niż wymagane na zajmowanych przez nie stanowiskach; mając na uwadze, że tylko znikoma liczba kobiet zajmuje wysokie stanowiska w dziedzinie inżynierii oprogramowania; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że kobiety z większym prawdopodobieństwem napotkają trudności ze znalezieniem swojego miejsca na rynku pracy w sektorze ICT z powodu różnych barier, takich jak stereotypy płciowe i brak różnorodności w miejscu pracy; mając na uwadze, że w sektorze ICT istnieje znaczna segregacja pionowa i pozioma, a kobiety często mają wyższe kwalifikacje niż wymagane na zajmowanych przez nie stanowiskach; mając na uwadze, że tylko znikoma liczba kobiet zajmuje wysokie stanowiska w dziedzinie inżynierii oprogramowania;

| M. | mając na uwadze, że korzystanie z oprogramowania i jego tworzenie stają się kluczowymi atutami w transformacji cyfrowej; mając na uwadze, że przepaść między płciami wśród twórców oprogramowania i inżynierów budzi niepokój, jeśli chodzi o udział kobiet w tym sektorze oraz o potencjalną świadomą i nieświadomą dyskryminację ze względu na płeć w aplikacjach wykorzystujących sztuczną inteligencję (SI), grach wideo i zabawkach oraz innych aplikacjach; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że korzystanie z oprogramowania i jego tworzenie stają się kluczowymi atutami w transformacji cyfrowej; mając na uwadze, że przepaść między płciami wśród twórców oprogramowania i inżynierów budzi niepokój, jeśli chodzi o udział kobiet w tym sektorze oraz o potencjalną świadomą i nieświadomą dyskryminację ze względu na płeć w aplikacjach wykorzystujących sztuczną inteligencję (SI), grach wideo i zabawkach oraz innych aplikacjach;

| N. | mając na uwadze, że z badania Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej na temat przemocy wobec kobiet wynika, że 14 % kobiet doświadczyło cybernękania, odkąd skończyły 15 lat (16); mając na uwadze, że w placówkach edukacyjnych STEM, w tym w szkołach, na uczelniach i w miejscach pracy, odnotowuje się częste przypadki molestowania seksualnego, co dodatkowo wyklucza kobiety z tego sektora; mając na uwadze, że w czasie pandemii COVID-19 wiele kobiet padło ofiarą nowych form molestowania seksualnego i psychicznego w internecie, w tym wtargnięcia na wideokonferencje, uporczywego nękania lub gróźb; mając na uwadze, że pilnie potrzebne są środki przeciwdziałające tym nowym formom molestowania seksualnego i nękania psychicznego; mając na uwadze, że uprzedmiotowienie, hiperseksualizacja i wykorzystywanie kobiet w internecie, w szczególności za pośrednictwem pornografii internetowej, mają katastrofalny wpływ na kształtowanie się seksualności i ogólnie na równouprawnienie płci; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że z badania Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej na temat przemocy wobec kobiet wynika, że 14 % kobiet doświadczyło cybernękania, odkąd skończyły 15 lat (16); mając na uwadze, że w placówkach edukacyjnych STEM, w tym w szkołach, na uczelniach i w miejscach pracy, odnotowuje się częste przypadki molestowania seksualnego, co dodatkowo wyklucza kobiety z tego sektora; mając na uwadze, że w czasie pandemii COVID-19 wiele kobiet padło ofiarą nowych form molestowania seksualnego i psychicznego w internecie, w tym wtargnięcia na wideokonferencje, uporczywego nękania lub gróźb; mając na uwadze, że pilnie potrzebne są środki przeciwdziałające tym nowym formom molestowania seksualnego i nękania psychicznego; mając na uwadze, że uprzedmiotowienie, hiperseksualizacja i wykorzystywanie kobiet w internecie, w szczególności za pośrednictwem pornografii internetowej, mają katastrofalny wpływ na kształtowanie się seksualności i ogólnie na równouprawnienie płci;

| O. | mając na uwadze, że w sektorze ICT kobiety stanowią niewielki odsetek pracowników; mając na uwadze, że wiele kobiet rezygnuje z wyższej edukacji, możliwości oferowanych na uczelniach czy kariery zawodowej w sektorze ICT (zjawisko odchodzenia kobiet z sektora znane jako „leaky pipeline”), głównie z powodu braku równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, utrudnień organizacyjnych i dominacji mężczyzn w tym środowisku; mając na uwadze, że roczna utrata produktywności w gospodarce europejskiej wynikająca z odchodzenia kobiet z pracy w sektorze cyfrowym na rzecz nieaktywności zawodowej wynosi 16,1 mld EUR (17); |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w sektorze ICT kobiety stanowią niewielki odsetek pracowników; mając na uwadze, że wiele kobiet rezygnuje z wyższej edukacji, możliwości oferowanych na uczelniach czy kariery zawodowej w sektorze ICT (zjawisko odchodzenia kobiet z sektora znane jako „leaky pipeline”), głównie z powodu braku równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, utrudnień organizacyjnych i dominacji mężczyzn w tym środowisku; mając na uwadze, że roczna utrata produktywności w gospodarce europejskiej wynikająca z odchodzenia kobiet z pracy w sektorze cyfrowym na rzecz nieaktywności zawodowej wynosi 16,1 mld EUR (17);

| P. | mając na uwadze, że w sektorze IT znacznie wzrosła liczba kobiet zasiadających w zarządach, ale jest to również sektor o najwyższym odsetku gremiów zarządczych składających się wyłącznie z mężczyzn; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w sektorze IT znacznie wzrosła liczba kobiet zasiadających w zarządach, ale jest to również sektor o najwyższym odsetku gremiów zarządczych składających się wyłącznie z mężczyzn;

| Q. | mając na uwadze, że kompetencje cyfrowe to zdolność nabywania, przetwarzania i przekazywania informacji w formie cyfrowej oraz że na kompetencje te wpływa kontekst społeczno-kulturowy i gospodarczy; mając na uwadze, że kobiety spędzają więcej czasu niż mężczyźni na nieopłacanej opiece i pracach domowych; mając na uwadze, że skraca czas, który mogą poświęcić na rozrywkę, płatną pracę lub zdobywanie kompetencji informatycznych i umiejętności korzystania z internetu; mając na uwadze, że działania służące podnoszeniu świadomości, obalaniu stereotypów i norm dotyczących płci oraz lepszemu podziałowi nieopłacanej opieki nad dziećmi i prac domowych umożliwiłyby większy udział kobiet w (cyfrowych) rynkach pracy i szkoleniach oraz podniesienie kompetencji informatycznych; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że kompetencje cyfrowe to zdolność nabywania, przetwarzania i przekazywania informacji w formie cyfrowej oraz że na kompetencje te wpływa kontekst społeczno-kulturowy i gospodarczy; mając na uwadze, że kobiety spędzają więcej czasu niż mężczyźni na nieopłacanej opiece i pracach domowych; mając na uwadze, że skraca czas, który mogą poświęcić na rozrywkę, płatną pracę lub zdobywanie kompetencji informatycznych i umiejętności korzystania z internetu; mając na uwadze, że działania służące podnoszeniu świadomości, obalaniu stereotypów i norm dotyczących płci oraz lepszemu podziałowi nieopłacanej opieki nad dziećmi i prac domowych umożliwiłyby większy udział kobiet w (cyfrowych) rynkach pracy i szkoleniach oraz podniesienie kompetencji informatycznych;

| R. | mając na uwadze, że liczba kobiet wśród inwestorów kapitału wysokiego ryzyka, aniołów biznesu i inwestorów jest marginalna; mając na uwadze, że dziewczęta przeważnie w mniejszym stopniu zajmują się przedmiotami ICT i STEM od szkoły podstawowej, przez szkołę średnią po uniwersytet, przez co znacznie mniej kobiet pracuje w tych dziedzinach oraz zakłada i posiada prywatne przedsiębiorstwa i przedsiębiorstwa typu start-up; mając na uwadze, że mniejszy udział kobiet w dziedzinie technologii bezpośrednio wpływa na wszelkie zmiany społeczne i prowadzi do faworyzowania niektórych innowacji względem innych, a zatem wpływa na to, jakie innowacje i nowe technologie zostaną udostępnione konsumentom; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że liczba kobiet wśród inwestorów kapitału wysokiego ryzyka, aniołów biznesu i inwestorów jest marginalna; mając na uwadze, że dziewczęta przeważnie w mniejszym stopniu zajmują się przedmiotami ICT i STEM od szkoły podstawowej, przez szkołę średnią po uniwersytet, przez co znacznie mniej kobiet pracuje w tych dziedzinach oraz zakłada i posiada prywatne przedsiębiorstwa i przedsiębiorstwa typu start-up; mając na uwadze, że mniejszy udział kobiet w dziedzinie technologii bezpośrednio wpływa na wszelkie zmiany społeczne i prowadzi do faworyzowania niektórych innowacji względem innych, a zatem wpływa na to, jakie innowacje i nowe technologie zostaną udostępnione konsumentom;

| S. | mając na uwadze tendencję do spadku liczby kobiet podejmujących studia wyższe związane z ICT w porównaniu z 2011 r.; mając na uwadze, że spośród 8 milionów specjalistów ds. ICT w UE zaledwie 17 % to kobiety; mając na uwadze, że gdyby więcej kobiet weszło na rynek pracy w sektorze cyfrowym, to sektor ten w ogromnym stopniu skorzystałby z niewykorzystanej dotąd puli talentów i zróżnicowanych perspektyw, co mogłoby przynieść wzrost rocznego PKB w gospodarce europejskiej o 16 mld EUR; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze tendencję do spadku liczby kobiet podejmujących studia wyższe związane z ICT w porównaniu z 2011 r.; mając na uwadze, że spośród 8 milionów specjalistów ds. ICT w UE zaledwie 17 % to kobiety; mając na uwadze, że gdyby więcej kobiet weszło na rynek pracy w sektorze cyfrowym, to sektor ten w ogromnym stopniu skorzystałby z niewykorzystanej dotąd puli talentów i zróżnicowanych perspektyw, co mogłoby przynieść wzrost rocznego PKB w gospodarce europejskiej o 16 mld EUR;

| T. | mając na uwadze, że zgodnie z raportem Światowego Forum Ekonomicznego z 2018 r. pt. „Global Gender Gap Report” [raport w sprawie różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn na świecie] na całym świecie zaledwie 22 % specjalistów ds. SI to kobiety, a 78 % z nich to mężczyźni, co oznacza, że do zasypania pozostaje przepaść wielkości 72 %; mając na uwadze, że w 2019 r. 92 % środków zainwestowanych w europejskie przedsiębiorstwa technologiczne trafiło do zespołów założycielskich składających się wyłącznie z mężczyzn (18); |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że zgodnie z raportem Światowego Forum Ekonomicznego z 2018 r. pt. „Global Gender Gap Report” [raport w sprawie różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn na świecie] na całym świecie zaledwie 22 % specjalistów ds. SI to kobiety, a 78 % z nich to mężczyźni, co oznacza, że do zasypania pozostaje przepaść wielkości 72 %; mając na uwadze, że w 2019 r. 92 % środków zainwestowanych w europejskie przedsiębiorstwa technologiczne trafiło do zespołów założycielskich składających się wyłącznie z mężczyzn (18);

| U. | mając na uwadze, że włączenie cyfrowe oznacza możliwość dostępu do ICT i korzystania z nich dla wszystkich osób i społeczności; mając na uwadze, że brak dostępu, nieprzystępne ceny i niedostatki w edukacji, a także oczekiwania wobec danej płci i normy społeczno-kulturowe, niższy udział w edukacji w dziedzinach STEM i ICT, ograniczone wykorzystanie narzędzi cyfrowych i mniejsza aktywność na platformach społecznych z powodu cyberprzemocy wobec dziewcząt i kobiet wyklucza je z włączenia cyfrowego; mając na uwadze, że włączenie cyfrowe bez względu na płeć powinno być elementem wszystkich inicjatyw i inwestycji UE związanych z ICT i cyfryzacją; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że włączenie cyfrowe oznacza możliwość dostępu do ICT i korzystania z nich dla wszystkich osób i społeczności; mając na uwadze, że brak dostępu, nieprzystępne ceny i niedostatki w edukacji, a także oczekiwania wobec danej płci i normy społeczno-kulturowe, niższy udział w edukacji w dziedzinach STEM i ICT, ograniczone wykorzystanie narzędzi cyfrowych i mniejsza aktywność na platformach społecznych z powodu cyberprzemocy wobec dziewcząt i kobiet wyklucza je z włączenia cyfrowego; mając na uwadze, że włączenie cyfrowe bez względu na płeć powinno być elementem wszystkich inicjatyw i inwestycji UE związanych z ICT i cyfryzacją;

| V. | mając na uwadze, że włączenie cyfrowe w dziedzinie finansów oznacza cyfrowy dostęp do formalnych usług finansowych dostosowanych do potrzeb oraz świadczonych w sposób odpowiedzialny i po przystępnych kosztach, oraz korzystanie z tych usług; mając na uwadze, że przepisy i normy mogące podważać prawo kobiet do aktywności zawodowej, kontrolowania własnych aktywów, zakładania działalności gospodarczej i uzyskania finansowania na rozwijanie formalnych przedsiębiorstw oraz do podejmowania własnych decyzji ekonomicznych to główne przyczyny wykluczenia finansowego kobiet; mając na uwadze, że około miliarda kobiet nadal nie korzysta z formalnych usług finansowych, gdyż nie może uzyskać dokumentu tożsamości i telefonu komórkowego oraz zdobyć umiejętności informatycznych i wiedzy finansowej oraz dlatego, że dane produkty nie są dla nich odpowiednio dostosowane; mając na uwadze, że lepszy dostęp i korzystanie z odpowiedzialnych cyfrowych usług finansowych może pomóc w zwiększaniu siły gospodarczej i niezależności finansowej kobiet; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że włączenie cyfrowe w dziedzinie finansów oznacza cyfrowy dostęp do formalnych usług finansowych dostosowanych do potrzeb oraz świadczonych w sposób odpowiedzialny i po przystępnych kosztach, oraz korzystanie z tych usług; mając na uwadze, że przepisy i normy mogące podważać prawo kobiet do aktywności zawodowej, kontrolowania własnych aktywów, zakładania działalności gospodarczej i uzyskania finansowania na rozwijanie formalnych przedsiębiorstw oraz do podejmowania własnych decyzji ekonomicznych to główne przyczyny wykluczenia finansowego kobiet; mając na uwadze, że około miliarda kobiet nadal nie korzysta z formalnych usług finansowych, gdyż nie może uzyskać dokumentu tożsamości i telefonu komórkowego oraz zdobyć umiejętności informatycznych i wiedzy finansowej oraz dlatego, że dane produkty nie są dla nich odpowiednio dostosowane; mając na uwadze, że lepszy dostęp i korzystanie z odpowiedzialnych cyfrowych usług finansowych może pomóc w zwiększaniu siły gospodarczej i niezależności finansowej kobiet;

| W. | mając na uwadze, że na dostęp kobiet do technologii cyfrowych i możliwość korzystania z nich wpływa wiele czynników, w tym inwestycje, regulacje i konkurencja; mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta w regionach wiejskich i trudnodostępnych napotykają jeszcze więcej wyzwań i barier w dostępie do internetu i technologii cyfrowych oraz do odpowiedniej infrastruktury, co uniemożliwia im pełne wykorzystanie cyfrowego potencjału nowoczesnych technologii; mając na uwadze, że zwłaszcza w krajach rozwijających się kobiety i dziewczęta na obszarach wiejskich na ogół pracują w rolnictwie, a ich praca jest często nieodpłatna i niepewna, co sprawia, że żyją one w środowisku ubogim technologicznie i mają trudności w dostępie do technologii cyfrowych; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że na dostęp kobiet do technologii cyfrowych i możliwość korzystania z nich wpływa wiele czynników, w tym inwestycje, regulacje i konkurencja; mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta w regionach wiejskich i trudnodostępnych napotykają jeszcze więcej wyzwań i barier w dostępie do internetu i technologii cyfrowych oraz do odpowiedniej infrastruktury, co uniemożliwia im pełne wykorzystanie cyfrowego potencjału nowoczesnych technologii; mając na uwadze, że zwłaszcza w krajach rozwijających się kobiety i dziewczęta na obszarach wiejskich na ogół pracują w rolnictwie, a ich praca jest często nieodpłatna i niepewna, co sprawia, że żyją one w środowisku ubogim technologicznie i mają trudności w dostępie do technologii cyfrowych;

Uwagi ogólne

| 1. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, by dostosowały środki wspierające transformację cyfrową do celów Unii w zakresie równości płci; podkreśla, że w procesie transformacji cyfrowej nie należy pozostawiać nikogo w tyle; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązania Komisji do zwiększenia udziału kobiet w gospodarce cyfrowej i społeczeństwie informacyjnym, zawarte w strategii na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025; wzywa Komisję, by dalej przeciwdziałała poważnym różnicom w traktowaniu kobiet i mężczyzn w sektorze ICT, realizując agendę cyfrową, europejską strategię cyfrową i pozostałe strategie polityczne i inicjatywy dotyczące cyfryzacji, umiejętności i edukacji, z wykorzystaniem konkretnych środków mających w szczególności zwiększać udział kobiet i dziewcząt w tym sektorze; podkreśla, że zwiększenie udziału kobiet w sektorze cyfrowym może mieć istotny wpływ na zwalczanie nierówności płci, stereotypów i dyskryminacji, na poprawę dostępu kobiet do rynku pracy i warunków pracy kobiet, a także na rozwiązanie problemu zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć; wzywa Komisję i państwa członkowskie do odpowiedniego finansowania programów zachęcających większą liczbę dziewcząt i kobiet do studiowania i pracy w dziedzinach STEM, do tworzenia programów przedsiębiorczości finansujących kobiety i dziewczęta rozpoczynające projekty technologiczne lub zakładające nowe przedsiębiorstwa, do opracowania w obszarach związanych ze STEM, SI i z sektorem badań naukowych i innowacji strategii lepszego włączenia cyfrowego dziewcząt i kobiet ogólnie i w dziedzinie finansów, a także do przyjęcia wielopoziomowego podejścia do problemu różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn na wszystkich poziomach edukacji i w zatrudnieniu w sektorze cyfrowym; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa Komisję, by należycie uwzględniała równe szanse dla kobiet i mężczyzn oraz przepaść cyfrową między kobietami a mężczyznami, negocjując programy w kolejnych wieloletnich ramach finansowych (WRF) oraz fundusze i pożyczki w planie odbudowy, a także by lepiej informowała kobiety o istnieniu tych mechanizmów; podkreśla, że polityka wspierania rozwoju ICT powinna obejmować włączanie problematyki płci do głównego nurtu polityki i sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci; wzywa Komisję, by zapewniła włączenie problematyki płci do aktu prawego o usługach cyfrowych oraz do wszystkich przyszłych wniosków powiązanych z dziedzinami cyfrowymi; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia pełnego wdrożenia ministerialnej deklaracji zobowiązań w sprawie kobiet w środowisku cyfrowym; apeluje do Komisji, by monitorowała wdrażanie międzysektorowych krajowych planów państw członkowskich dotyczących kobiet w środowisku cyfrowym; |
| --- | --- |

3.

Edukacja

| 4. | podkreśla, że należy zapewnić uwzględnienie aspektu płci w edukacji cyfrowej na wszystkich poziomach, w tym w edukacji pozalekcyjnej, nieformalnej i pozaformalnej, również dla kadry nauczycielskiej; wzywa do opracowania specjalnych strategii dla różnych grup wiekowych; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zachęca Komisję i państwa członkowskie, a także twórców oprogramowania, przedsiębiorstwa i uczelnie do przeciwdziałania nierówności płci w sektorze ICT oraz do współpracy w poszukiwaniu rozwiązań i dzielenia się najlepszymi praktykami w lepszym włączaniu dziewcząt od najmłodszych lat w sprawy istotne dla edukacji cyfrowej; wzywa UE i państwa członkowskie do opracowania, wspierania i wdrażania działań propagowanych przez ONZ i jej organy; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wzywa Komisję, by gruntownie zajęła się problemem małej liczby kobiet na studiach i stanowiskach pracy w obszarze ICT oraz zapewniła zdecydowane uwzględnienie perspektywy płci w programie „Cyfrowa Europa” oraz w zaktualizowanym planie działania na rzecz edukacji cyfrowej, co obejmuje kwestie dostępności i przystępności sprzętu cyfrowego; wzywa placówki edukacyjne, aby w dziedzinach STEM i ICT włączyły problematykę płci do wszystkich programów nauczania, materiałów edukacyjnych i praktyk pedagogicznych w pracy z dziećmi od najmłodszych lat, a także aby zachęcały dziewczęta do udziału w zajęciach szkolnych z matematyki, kodowania, ICT i przedmiotów ścisłych oraz do kontynuacji nauki tych przedmiotów; zachęca Komisję i państwa członkowskie do współpracy z instytucjami edukacyjnymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego w ocenianiu i przeprojektowaniu formatów edukacyjnych w dziedzinie ICT; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że nieodłącznym elementem edukacji w przedszkolach i szkołach podstawowych powinno być danie kobietom i dziewczętom możliwości współkształtowania własnej przyszłości w dziedzinie STEM i ICT dzięki odrzuceniu szkodliwych stereotypów dotyczących ról płciowych dziewcząt i chłopców; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia perspektywy płci przy opracowywaniu polityki edukacji cyfrowej, aby umożliwić studentom i studentkom sprostanie wyzwaniom przyszłości; wzywa Komisję i państwa członkowskie do stworzenia programów mentoringu prezentujących kobiece wzorce osobowe w dziedzinie ICT na wszystkich poziomach edukacji; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by wspierały kampanie uświadamiające skierowane do uczniów i rodziców i służące zwalczaniu stereotypów płciowych w projektach szkolnych i w pracy zawodowej; podkreśla, że kobietom należy się uznanie za ich pracę, tak aby dziewczęta nie widziały w podręcznikach do nauk ścisłych tylko nazwisk męskich, ale także kobiece wzorce osobowe; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, by wspierały uczenie się przez całe życie w celu ułatwienia specjalistkom przechodzenie na stanowiska związane z ICT, a także szkolenia i programy podnoszenia umiejętności cyfrowych dziewcząt i kobiet, aktualizacji tych umiejętności i zmiany kwalifikacji; podkreśla, że zalecenie Rady w sprawie kształcenia i szkolenia zawodowego oraz zaktualizowany europejski program na rzecz umiejętności w Europie muszą zapewniać perspektywę płci; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia polityki i środków mających na celu rozwiązanie problemu odchodzenia kobiet z sektora; |
| --- | --- |

10.

| 11. | apeluje, by równość płci stała się spójną i strukturalną częścią przyszłej strategii i polityki UE na rzecz młodzieży; |
| --- | --- |

11.

Zatrudnienie i przedsiębiorczość

| 12. | wzywa państwa członkowskie do pełnej transpozycji i wdrożenia dyrektywy w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz wzywa Komisję do skutecznego monitorowania tych działań w celu zapewnienia obojgu rodzicom możliwości korzystania z płatnego urlopu ojcowskiego, rodzicielskiego i opiekuńczego; zachęca państwa członkowskie do uznania ICT za środek wspierania równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz do obserwowania tendencji w cyfryzacji pracy, w tym w sektorze cyfrowym, by w razie potrzeby dostosować już istniejące krajowe środki wspierania równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz propagować i umacniać systemy służące równemu podziałowi obowiązków opiekuńczych; w tym kontekście zachęca Komisję i państwa członkowskie do wprowadzenia polityki uwzględniającej osoby samozatrudnione, zwłaszcza kobiety-przedsiębiorców w sektorze ICT i sektorze cyfrowym, oraz ich potrzeby dotyczące dostępu do systemów ochrony socjalnej, urlopu macierzyńskiego i opieki nad dziećmi; zwraca uwagę, że praca zdalna pozwala na pracę w domu i może potencjalnie prowadzić do lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym; zauważa jednak, że sytuacja w tym obszarze musi być monitorowana i odpowiednio regulowana przez państwa członkowskie; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla, że różnica w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn ma negatywny wpływ na świadczenia socjalne i wysokość emerytur kobiet i mężczyzn, w tym w sektorze cyfrowym; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przedstawienia do końca 2020 r. wiążących środków dotyczących przejrzystości wynagrodzeń, przy należytym uwzględnieniu specyfiki małych i średnich przedsiębiorstw w Europie oraz różnych modeli rynku pracy istniejących w UE, aby skutecznie rozwiązać problem zróżnicowania wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć oraz problem ubóstwa osób starszych; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, by wspierały równouprawnienie płci w przedsiębiorstwach sektora ICT i w powiązanych sektorach oraz w gospodarce cyfrowej, a także by przyjęły politykę horyzontalną mającą zmniejszać różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn w gospodarce cyfrowej za pomocą ukierunkowanych środków, w tym funduszy europejskich służących finansowaniu projektów realizowanych przez kobiety w sektorze cyfrowym, wspierania udziału przynajmniej minimalnej liczby kobiet naukowców w projektach ICT, szkolenia działów kadr na temat nieświadomych uprzedzeń płciowych, by wesprzeć równowagę płci w rekrutacji, opracowywania programów nagród i zachęt dla przedsiębiorstw i organizacji aktywnie realizujących politykę neutralności wobec płci w powiązaniu z mierzalnymi celami, wspierania uwzględniania aspektu płci w strategiach przedsiębiorstw dotyczących produkcji, projektowania i komercjalizacji produktów ICT, corocznych sprawozdań na temat różnorodności i różnic w wysokości płac kobiet i mężczyzn w przedsiębiorstwa ICT, polityki zamówień publicznych lub wytycznych dotyczących zakupu usług ICT od dostawców zapewniających równowagę płci w swoich przedsiębiorstwach i zarządach, ułatwiania dystrybucji funduszy europejskich w przedsiębiorstwach uwzględniających kryteria równowagi płci i zachęcania do wdrażania planów i protokołów równości płci w celu poprawy i monitorowania wyników przedsiębiorstw pod względem udziału kobiet, w tym na szczeblu kierownictwa i przywództwa, a także dzięki programom mentorskim; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do przeprowadzenia pełnej oceny przyczyn i czynników sprawiających, że wysoki odsetek kobiet przedwcześnie kończy karierę zawodową w sektorze cyfrowym; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przeanalizowania wpływu, jaki brak równowagi między życiem zawodowym a prywatnym wywiera na zdolność kobiet do udziału w szkoleniach podnoszących kwalifikacje niezbędne do utrzymania wymaganego poziomu umiejętności w sektorze ICT; wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania mechanizmów i programów mających na celu włączenie kobiet i dziewcząt w inicjatywy w zakresie kształcenia, szkolenia i zatrudnienia w sektorze cyfrowym, również jeśli są migrantkami; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do pobudzania przedsiębiorczości kobiet i ich udziału w innowacyjności oraz do zwiększenia możliwości finansowania dla kobiet-przedsiębiorców oraz cyfrowych przedsiębiorstw typu start-up prowadzonych przez kobiety i do poprawy dostępności istniejących funduszy, tak aby kobiety miały równe szanse konkurowania na jednolitym rynku cyfrowym, a także do zachęcania do większej równowagi płci w instytucjach finansujących; |
| --- | --- |

16.

| 17. | zachęca Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia finansowania badań nad kwestiami związanymi z płcią w dziedzinie ICT; |
| --- | --- |

17.

| 18. | uważa, że sprawą najwyższej wagi jest istnienie większej liczby kobiecych wzorców osobowych oraz zwiększenie liczby kobiet na stanowiskach kierowniczych w sektorze ICT; wzywa mężczyzn do opowiedzenia się za równością płci w gospodarce cyfrowej; podkreśla, że przedsiębiorstwa z branży ICT powinny wprowadzić w obszarze zasobów ludzkich praktyki promujące różnorodność, jak równowaga płci na stanowiskach kierowniczych średniego i wyższego szczebla oraz w zarządach spółek; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja ogłosiła, iż zamierza zachęcać do przyjęcia wniosku z 2012 r. dotyczącego dyrektywy w sprawie poprawy równowagi płci wśród dyrektorów niewykonawczych spółek, których akcje są notowane na giełdzie (tzw. dyrektywy w sprawie kobiet w zarządach), oraz z naciskiem apeluje do Rady o odblokowanie tego wniosku i przyjęcie go; |
| --- | --- |

18.

Sektor kultury, mediów i sektor audiowizualny

| 19. | podkreśla wpływ sektora kultury, mediów, reklamy i sektora audiowizualnego na rozwój i intensyfikację stereotypów płciowych i umacnianie barier normatywnych i kulturowych, pomnażanych przez język i rozpowszechniane obrazy; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa przemysł audiowizualny i medialny do częstszego przedstawiania kobiet w zawodach związanych ze STEM i ICT oraz do prezentowania różnorodności i możliwości w dziedzinach STEM i ICT; wzywa przemysł medialny do włączenia kobiet do paneli dyskusyjnych, artykułów prasowych i innych przestrzeni, w których kształtowana jest opinia publiczna i dyskurs na tematy technologiczne; |
| --- | --- |

20.

| 21. | przypomina o znaczeniu eliminowania świadomej i nieświadomej dyskryminacji ze względu na płeć z algorytmów, aplikacji SI, gier wideo i zabawek, które utrwalają szkodliwe uprzedzenia i stereotypy dotyczące płci i prowadzą do zmniejszonego udziału kobiet w dziedzinie technologii cyfrowych, SI i ICT; podkreśla potrzebę rozwiązania problemu faworyzowania niektórych innowacji w sektorze ICT, gdzie projektantami i twórcami usług, oprogramowania i aplikacji dla użytkowników są głównie mężczyźni, a użytkownikami – głównie kobiety; |
| --- | --- |

21.

Poprawa pozycji obywatelskiej, politycznej i gospodarczej kobiet

| 22. | podkreśla, że ICT mogą znacznie zwiększyć zdolność kobiet do udziału w procesach wyborczych, konsultacjach publicznych, sondażach i debatach, a także do zakładania organizacji i działania na rzecz praw kobiet; wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia aspektu płci przy opracowywaniu inicjatyw w zakresie administracji elektronicznej; podkreśla skuteczność wykorzystywania internetu do prowadzenia kampanii, forów i zwiększania widoczności kobiecych wzorców osobowych; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do konstruktywnego zaangażowania i wspierania organizacji cyfrowego społeczeństwa obywatelskiego oraz do zachęcania takich organizacji, by angażowały się w zarządzanie internetem; wzywa również Komisję i państwa członkowskie do ścisłej współpracy z kobietami i kobiecymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz do ich zaangażowania, by lepiej reagować na problemy z codziennego życia kobiet i dziewcząt i łagodzić te problemy, przy opracowywaniu i wdrażaniu publicznej polityki w dziedzinie technologii, a także do wspierania integracji gospodarczej i cyfrowej kobiet; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zachęca państwa członkowskie i Komisję do organizowania kampanii uświadamiających, szkoleniowych i uwzględniających aspekt płci w celu podkreślenia wpływu biegłości w zakresie ICT na poprawę pozycji ekonomicznej kobiet; |
| --- | --- |

24.

| 25. | uważa, że należy zachęcać kobiety do odgrywania bardziej krytycznej roli w projektowaniu, rozwoju, budowie i utrzymaniu inteligentnych miast i wsi; |
| --- | --- |

25.

Gromadzenie danych

| 26. | z zadowoleniem przyjmuje utworzenie tablicy wyników dotyczącej kobiet w środowisku cyfrowym jako integralnej części indeksu gospodarki cyfrowej i społeczeństwa cyfrowego (DESI), a także cztery nowe wskaźniki zaproponowane przez EIGE w sprawozdaniu za rok 2018 pt. „Gender equality and youth: opportunities and risks of digitalisation” [Równouprawnienie płci i młodzież: możliwości i zagrożenia związane z cyfryzacją]; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, a także platformy i przedsiębiorstwa do gromadzenia porównywalnych danych na temat korzystania z ICT według kryterium płci i wieku oraz do proponowania inicjatyw, w tych badawczych, mających na celu zrozumienie podstawowych przyczyn przepaści cyfrowej między kobietami a mężczyznami oraz zaradzenie im; wzywa Komisję i państwa członkowskie do gromadzenia i wykorzystywania już istniejących danych zdezagregowanych według kryterium płci, by wesprzeć większą liczbę badań nad wzajemnym oddziaływaniem różnych czynników utrudniających włączenie cyfrowe kobiet i dziewcząt; podkreśla, że zharmonizowane gromadzenie danych ułatwia państwom członkowskim porównywanie i wymianę danych oraz przykładów najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

27.

Zwalczanie przemocy uwarunkowanej płcią: cyberprzemoc

| 28. | z dużym zaniepokojeniem odnotowuje wzrost cyberprzestępczości oraz wzrost liczby aktów zastraszania, mobbingu, doxingu, napastowania i przemocy wobec kobiet w świecie cyfrowym; podkreśla znaczenie umiejętności cyfrowych i umiejętności korzystania z mediów, cyberhigieny i cyberochrony; apeluje o fundusze i kampanie służące podnoszeniu świadomości i uczeniu kobiet, jak zabezpieczać swoje konta i swoją komunikację, aby chronić się w internecie, a także jak prowadzić przyjazną komunikację społeczną w internecie, by ostrzec kobiety przed potencjalnymi nękającymi lub agresorami, a także o informowanie kobiet, jak zwrócić się o pomoc w razie incydentu; uważa, że takie kampanie powinny zwalczać przemoc uwarunkowaną płcią i stereotypy związane z płcią, edukować mężczyzn, jak zachowywać się wobec kobiet w internecie, oraz zapewniać kobietom stałą wolność wypowiedzi i znaczący udział w debacie publicznej; uważa ponadto, że przedsiębiorstwa i deweloperzy powinni zająć się problemem przemocy i nadużyciami motywowanymi płcią w internecie przez wprowadzenie w swojej infrastrukturze skutecznych mechanizmów zgłaszania i zawieszania; wzywa państwa członkowskie do tworzenia kanałów zgłaszania i do wspierania rozwoju narzędzi szkoleniowych dla policji, wymiaru sprawiedliwości i sektora ICT, aby umożliwić organom ścigania skuteczne prowadzenie dochodzeń i ściganie sprawców złośliwych ataków oraz wspieranie ofiar nękania i przemocy w internecie; |
| --- | --- |

28.

| 29. | wzywa instytucje, agencje i organy UE, a także państwa członkowskie i ich organy ścigania do współpracy i podjęcia konkretnych kroków w celu koordynacji działań na rzecz przeciwdziałania wykorzystywaniu ICT do popełniania przestępstw, w tym molestowania seksualnego w internecie i handlu ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego, a także do gromadzenia danych o przemocy motywowanej płcią w internecie w rozbiciu na płeć; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zapowiedziała przeprowadzenie badania o przemocy uwarunkowanej płcią; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by odpowiednio finansowały opracowywanie rozwiązań SI zapobiegających cyberprzemocy wobec kobiet i dziewcząt, molestowaniu ich i wykorzystywaniu seksualnemu przez internet oraz nękaniu w miejscu pracy, a także zwalczających te zjawiska; wzywa państwa członkowskie do przeglądu ich prawa karnego w celu zdefiniowania, uznania i penalizacji nowych form przemocy cyfrowej, a także do ratyfikowania konwencji MOP z 2019 r. dotyczącej przemocy i molestowania, która ma zastosowanie między innymi do komunikacji związanej z pracą; |
| --- | --- |

29.

| 30. | uważa, że dla osiągnięcia równości płci zasadnicze znaczenie ma stworzenie całościowej, dostosowanej do wieku edukacji o seksualności i związkach międzyludzkich, obejmującej zwalczanie cyberprzemocy i molestowania seksualnego w internecie, a także zwalczanie uprzedmiotowienia w internecie oraz hiperseksualizacji i wykorzystywania seksualnego kobiet; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia polityki i środków mających przeciwdziałać częstemu molestowaniu seksualnemu w placówkach edukacji i szkołach oferujących naukę w dziedzinach STEM, a także w sektorze ICT; wzywa pracodawców, by dostosowali środki z dziedziny zasobów ludzkich w celu zwalczania zarówno starych, jak i nowych form molestowania w internecie, m.in. przez wprowadzenie obowiązkowych szkoleń, a także telefonów alarmowych dla ofiar; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wzywa do przyjęcia dalszych prawnie wiążących środków oraz do dyrektywy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy ze względu na płeć, w tym cyberprzemocy, która często służy uciszeniu działaczek, kobiet działających w polityce i w życiu publicznym, oraz nawoływaniu w internecie do nienawiści wobec kobiet; wzywa Komisję do zapewnienia, by w przyszłym wniosku dotyczącym aktu prawnego o usługach cyfrowych i nowych ram współpracy między platformami internetowymi zapisano obowiązki platform internetowych w odniesieniu do rozpowszechnianych przez użytkowników wypowiedzi nacechowanych nienawiścią i innych szkodliwych, obraźliwych i seksistowskich treści, z myślą o ochronie bezpieczeństwa kobiet w internecie; wzywa Komisję do opracowania zharmonizowanych prawnych definicji przemocy w internecie oraz nowego kodeksu postępowania dla platform internetowych dotyczących zwalczania przemocy ze względu na płeć w internecie; |
| --- | --- |

31.

Nowo powstające dziedziny

| 32. | wzywa krajowe organy administracji publicznej i instytucje UE do współpracy z sektorem prywatnym w celu opracowania ogólnoeuropejskich kampanii propagujących wzorce osobowe, zachęcające kobiety zaczynające karierę zawodową do wybierania zawodów związanych z cyberbezpieczeństwem, co znacznie zmniejszyłoby różnice w poziomie umiejętności, pobudziłoby gospodarkę i poprawiło ogólną odporność branży cyberbezpieczeństwa w Europie; |
| --- | --- |

32.

| 33. | podkreśla potrzebę dalszych działań regulacyjnych, które zapewnią przestrzeganie w dziedzinie SI zasad i wartości równouprawnienia płci i niedyskryminacji zapisanych w art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

33.

| 34. | podkreśla potrzebę przyjęcia perspektywy płci w celu głębszego zrozumienia nowo powstających dziedzin, takich jak podejmowanie decyzji w oparciu o algorytmy, technologia łańcuchów blokowych, kryptowaluty i nadzór nad danymi, oraz potrzebę opracowania strategii uwzględniających to głębsze zrozumienie; |
| --- | --- |

34.

Równość płci w polityce rozwoju

| 35. | wyraża zaniepokojenie, że w czasie obecnego kryzysu przepaść cyfrowa między kobietami a mężczyznami w krajach i regionach rozwijających się może się pogłębić; podkreśla znaczenie wspierania biegłości cyfrowej kobiet i dziewcząt, dostępności cyfrowej i przystępności cenowej technologii cyfrowych jako instrumentów umożliwiających osiągnięcie równouprawnienia płci w strategiach rozwoju; podkreśla potrzebę ukierunkowania funduszy rozwojowych na wspieranie edukacji cyfrowej dziewcząt i kobiet oraz wspierania projektów kierowanych przez kobiety w sektorze cyfrowym, zwłaszcza projektów o pozytywnych skutkach społecznych; |
| --- | --- |

35.

| 36. | przypomina, że osoby niepełnosprawne, członkowie grup zmarginalizowanych od pokoleń, kobiety ze środowisk o różnym statusie społeczno-ekonomicznym, kobiety starsze, kobiety na obszarach wiejskich, a także uchodźczynie i migrantki mogą napotykać problemy w dostępie do usług cyfrowych i odpowiedniej infrastruktury; podkreśla znaczenie przekrojowego podejścia do wszystkich inicjatyw służących włączaniu problematyki płci do głównego nurtu polityki, jeśli chodzi o poprawę dostępu kobiet do usług cyfrowych i korzystania z nich oraz do edukacji i zatrudnienia w gospodarce i społeczeństwie cyfrowym; wzywa państwa członkowskie do zajęcia się problemem wykluczenia cyfrowego wszystkich słabszych grup społecznych oraz do zapewnienia im dostępu do edukacji w zakresie ICT przez dostosowanie metod i harmonogramów nauczania w celu uwzględnienia czynników warunkujących dostęp kobiet do edukacji; |
| --- | --- |

36.

o

o o

| 37. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

37.

---

(1)  Dz.U. C 264 E z 13.9.2013, s. 75.

(2)  Dz.U. C 36 z 29.1.2016, s. 18.

(3)  Dz.U. C 93 z 9.3.2016, s. 120.

(4)  Dz.U. C 349 z 17.10.2017, s. 56.

(5)  Dz.U. C 66 z 21.2.2018, s. 44.

(6)  Dz.U. C 390 z 18.11.2019, s. 28.

(7)  Pogłębiona analiza – „Empowering women on the Internet”, Parlament Europejski, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Wewnętrznej, Departament Polityki C – Prawa obywatelskie i sprawy konstytucyjne, 30 października 2015 r.

(8)  Badanie – „The underlying causes of the digital gender gap and possible solutions for enhanced digital inclusion of women and girls”, Parlament Europejski, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Wewnętrznej, Departament Polityki C – Prawa obywatelskie i sprawy konstytucyjne, 15 lutego 2018 r.

(9)  Badanie „Cyber violence and hate speech online against women” [Przemoc cybernetyczna i mowa nienawiści w internecie wobec kobiet], Parlament Europejski, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Wewnętrznej Unii Europejskiej, Departament Tematyczny ds. Praw Obywatelskich i Spraw Konstytucyjnych, 16 sierpnia 2018 r.

(10)  Badanie – „Education and employment of women in science, technology and the digital economy, including AI and its influence on gender equality”, Parlament Europejski, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Wewnętrznej, Departament Polityki C – Prawa obywatelskie i sprawy konstytucyjne, 15 kwietnia 2020 r.

(11)  Dz.U. L 101 z 15.4.2011, s. 1.

(12)  https://ec.europa.eu/digital-single-market/en/women-digital-scoreboard

(13)  EIGE, wskaźnik 6. Źródło: Arkusz informacyjny EIGE pt. „Gender equality and digitalisation in the European Union” [Równouprawnienie płci i cyfryzacja w Unii Europejskiej], opublikowany 11 października 2018 r.

(14)  Arkusz informacyjny EIGE pt. „Gender equality and digitalisation in the European Union” [Równouprawnienie płci i cyfryzacja w Unii Europejskiej], opublikowany 11 października 2018 r.

(15)  https://ec.europa.eu/digital-single-market/en/women-ict

(16)  Badanie FRA:

https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2018/604979/IPOL_STU(2018)604979_EN.pdf

(17)  Badanie Komisji pt. „Kobiety w erze cyfrowej” (2018).

(18)  https://2019.stateofeuropeantech.com/chapter/diversity-inclusion/article/state-di-european-tech/

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/242 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/242

---

P9_TA(2021)0027

Represje wobec opozycji demokratycznej w Hongkongu

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie represji wobec opozycji demokratycznej w Hongkongu (2021/2505(RSP))

(2021/C 456/21)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje rezolucje: z dnia 19 czerwca 2020 r. w sprawie ustawy Chińskiej Republiki Ludowej o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu i konieczności obrony wysokiego stopnia autonomii Hongkongu przez UE (1), z dnia 18 lipca 2019 r. w sprawie sytuacji w Hongkongu (2), z dnia 24 listopada 2016 r. w sprawie Gui Minhaia, wydawcy uwięzionego w Chinach (3), z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie zaginionych wydawców książek w Hongkongu (4), z dnia 17 grudnia 2020 r. (5), zwłaszcza w odniesieniu do znaczenia opracowania skutecznego europejskiego prawodawstwa dotyczącego należytej staranności przedsiębiorstw, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje: z dnia 19 czerwca 2020 r. w sprawie ustawy Chińskiej Republiki Ludowej o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu i konieczności obrony wysokiego stopnia autonomii Hongkongu przez UE (1), z dnia 18 lipca 2019 r. w sprawie sytuacji w Hongkongu (2), z dnia 24 listopada 2016 r. w sprawie Gui Minhaia, wydawcy uwięzionego w Chinach (3), z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie zaginionych wydawców książek w Hongkongu (4), z dnia 17 grudnia 2020 r. (5), zwłaszcza w odniesieniu do znaczenia opracowania skutecznego europejskiego prawodawstwa dotyczącego należytej staranności przedsiębiorstw,

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Chin, w szczególności z dnia 12 września 2018 r. w sprawie stanu stosunków między UE a Chinami (6) i z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie stosunków UE–Chiny (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Chin, w szczególności z dnia 12 września 2018 r. w sprawie stanu stosunków między UE a Chinami (6) i z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie stosunków UE–Chiny (7),

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze zalecenia dotyczące Hongkongu, szczególnie zalecenie z dnia 13 grudnia 2017 r. dla Rady, Komisji i wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, dotyczące Hongkongu 20 lat po jego przekazaniu Chińskiej Republice Ludowej (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze zalecenia dotyczące Hongkongu, szczególnie zalecenie z dnia 13 grudnia 2017 r. dla Rady, Komisji i wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, dotyczące Hongkongu 20 lat po jego przekazaniu Chińskiej Republice Ludowej (8),

| — | uwzględniając oświadczenie wysokiego przedstawiciela wydane w imieniu UE dnia 7 stycznia 2021 r. w sprawie masowych aresztowań osób zaangażowanych w prodemokratyczne prawybory w Hongkongu w lipcu 2020 r., oświadczenie rzecznika z dnia 29 grudnia 2020 r. w sprawie procesu sądowego 10 mieszkańców Hongkongu, oświadczenie wysokiego przedstawiciela wydane w imieniu UE dnia 12 listopada 2020 r. w sprawie odwołania członków Rady Ustawodawczej Hongkongu, oświadczenie rzecznika z dnia 2 listopada 2020 r. w sprawie aresztowania szeregu prodemokratycznych prawodawców i byłych prawodawców w Hongkongu, oświadczenie rzecznika z dnia 24 września 2020 r. w sprawie aresztowania Joshuy Wonga i innych prodemokratycznych aktywistów, oświadczenie rzecznika z dnia 10 sierpnia 2020 r. w sprawie ostatnich aresztowań i nalotów na mocy ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu, oświadczenie wysokiego przedstawiciela wydane w imieniu UE dnia 3 sierpnia 2020 r. w sprawie przełożenia wyborów do Rady Ustawodawczej w Hongkongu oraz oświadczenie wysokiego przedstawiciela wydane w imieniu UE dnia 1 lipca 2020 r. w sprawie przyjęcia ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu przez Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wysokiego przedstawiciela wydane w imieniu UE dnia 7 stycznia 2021 r. w sprawie masowych aresztowań osób zaangażowanych w prodemokratyczne prawybory w Hongkongu w lipcu 2020 r., oświadczenie rzecznika z dnia 29 grudnia 2020 r. w sprawie procesu sądowego 10 mieszkańców Hongkongu, oświadczenie wysokiego przedstawiciela wydane w imieniu UE dnia 12 listopada 2020 r. w sprawie odwołania członków Rady Ustawodawczej Hongkongu, oświadczenie rzecznika z dnia 2 listopada 2020 r. w sprawie aresztowania szeregu prodemokratycznych prawodawców i byłych prawodawców w Hongkongu, oświadczenie rzecznika z dnia 24 września 2020 r. w sprawie aresztowania Joshuy Wonga i innych prodemokratycznych aktywistów, oświadczenie rzecznika z dnia 10 sierpnia 2020 r. w sprawie ostatnich aresztowań i nalotów na mocy ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu, oświadczenie wysokiego przedstawiciela wydane w imieniu UE dnia 3 sierpnia 2020 r. w sprawie przełożenia wyborów do Rady Ustawodawczej w Hongkongu oraz oświadczenie wysokiego przedstawiciela wydane w imieniu UE dnia 1 lipca 2020 r. w sprawie przyjęcia ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu przez Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych,

| — | uwzględniając oświadczenie Konferencji Przewodniczących PE z dnia 6 lipca 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Konferencji Przewodniczących PE z dnia 6 lipca 2020 r.,

| — | uwzględniając przyjęcie ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu przez Stały Komitet Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych w dniu 30 czerwca 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjęcie ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu przez Stały Komitet Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych w dniu 30 czerwca 2020 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie ministrów spraw zagranicznych grupy G7 z dnia 17 czerwca 2020 r., w sprawie Hongkongu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie ministrów spraw zagranicznych grupy G7 z dnia 17 czerwca 2020 r., w sprawie Hongkongu,

| — | uwzględniając przyjętą 4 kwietnia 1990 r. ustawę zasadniczą Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong, która weszła w życie 1 lipca 1997 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjętą 4 kwietnia 1990 r. ustawę zasadniczą Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong, która weszła w życie 1 lipca 1997 r.,

| — | uwzględniając wspólną deklarację rządu Zjednoczonego Królestwa i rządu Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie Hongkongu z dnia 19 grudnia 1984 r., znaną również jako wspólna deklaracja chińsko-brytyjska, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólną deklarację rządu Zjednoczonego Królestwa i rządu Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie Hongkongu z dnia 19 grudnia 1984 r., znaną również jako wspólna deklaracja chińsko-brytyjska,

| — | uwzględniając 13. coroczny zorganizowany dialog, który odbył się w Hongkongu 28 listopada 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając 13. coroczny zorganizowany dialog, który odbył się w Hongkongu 28 listopada 2019 r.,

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela z dnia 12 marca 2019 r. zatytułowany „UE-Chiny – perspektywa strategiczna” (JOIN(2019)0005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela z dnia 12 marca 2019 r. zatytułowany „UE-Chiny – perspektywa strategiczna” (JOIN(2019)0005),

| — | uwzględniając unijną politykę „jednych Chin”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając unijną politykę „jednych Chin”,

| — | uwzględniając art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że 5 stycznia 2021 r. policja w Hongkongu aresztowała 53 przedstawicieli opozycji demokratycznej i aktywistów pod zarzutem działalności wywrotowej zgodnie z ustawą o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu; mając na uwadze, że wśród zatrzymanych byli organizatorzy ostatnich lipcowych prawyborów demokratycznych przed wyborami do Rady Ustawodawczej Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong oraz kandydaci w tych prawyborach, byli członkowie Rady Ustawodawczej, radni dzielnicowi oraz amerykański prawnik zaangażowany w działalność ruchów prodemokratycznych; mając na uwadze, że na polecenie policji w Hongkongu banki zamroziły aktywa 53 osób na kwotę 1,6 mln HKD; mając na uwadze, że w międzyczasie zwolniono za kaucją prawie wszystkich zatrzymanych (z wyjątkiem trzech) w oczekiwaniu na dalsze dochodzenie; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że 5 stycznia 2021 r. policja w Hongkongu aresztowała 53 przedstawicieli opozycji demokratycznej i aktywistów pod zarzutem działalności wywrotowej zgodnie z ustawą o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu; mając na uwadze, że wśród zatrzymanych byli organizatorzy ostatnich lipcowych prawyborów demokratycznych przed wyborami do Rady Ustawodawczej Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong oraz kandydaci w tych prawyborach, byli członkowie Rady Ustawodawczej, radni dzielnicowi oraz amerykański prawnik zaangażowany w działalność ruchów prodemokratycznych; mając na uwadze, że na polecenie policji w Hongkongu banki zamroziły aktywa 53 osób na kwotę 1,6 mln HKD; mając na uwadze, że w międzyczasie zwolniono za kaucją prawie wszystkich zatrzymanych (z wyjątkiem trzech) w oczekiwaniu na dalsze dochodzenie;

| B. | mając na uwadze, że było to ostatnie z długiej serii aresztowań przedstawicieli i aktywistów opozycji demokratycznej, a także innych działań mających na celu podważenie instytucji demokratycznych w Hongkongu od czasu wejścia w życie ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu 1 lipca 2020 r.; mając na uwadze, że od czasu wprowadzenia tej ustawy na jej podstawie aresztowano 93 przedstawicieli opozycji; mając na uwadze, że 1 września 2020 r. eksperci ONZ ds. praw człowieka potwierdzili, że ustawa ta „budzi poważne wątpliwości pod kątem legalności oraz ze względu na nieuzasadnione ograniczenia dotyczące wolności opinii, wolności wypowiedzi i wolności pokojowego zgromadzania się”; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że było to ostatnie z długiej serii aresztowań przedstawicieli i aktywistów opozycji demokratycznej, a także innych działań mających na celu podważenie instytucji demokratycznych w Hongkongu od czasu wejścia w życie ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu 1 lipca 2020 r.; mając na uwadze, że od czasu wprowadzenia tej ustawy na jej podstawie aresztowano 93 przedstawicieli opozycji; mając na uwadze, że 1 września 2020 r. eksperci ONZ ds. praw człowieka potwierdzili, że ustawa ta „budzi poważne wątpliwości pod kątem legalności oraz ze względu na nieuzasadnione ograniczenia dotyczące wolności opinii, wolności wypowiedzi i wolności pokojowego zgromadzania się”;

| C. | mając na uwadze, że minister bezpieczeństwa Hongkongu oświadczył, że aresztowani są podejrzewani o usiłowanie sparaliżowania prac rządu za pośrednictwem planów polegających na skorzystaniu z przysługujących im praw demokratycznych i zdobyciu większości mandatów w parlamencie; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że minister bezpieczeństwa Hongkongu oświadczył, że aresztowani są podejrzewani o usiłowanie sparaliżowania prac rządu za pośrednictwem planów polegających na skorzystaniu z przysługujących im praw demokratycznych i zdobyciu większości mandatów w parlamencie;

| D. | mając na uwadze, że wielu działaczy prodemokratycznych odwołano ze sprawowanego urzędu z powodów politycznych na mocy rezolucji Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych z dnia 10 listopada 2020 r., która nakłada na prawodawców prawny wymóg patriotyzmu, co doprowadziło do rezygnacji prawie wszystkich członków opozycji z Rady Ustawodawczej; mając na uwadze, że niezawisłe do tej pory sądownictwo Hongkongu jest coraz bardziej narażone na ataki ze strony Komunistycznej Partii Chin i prasy kontrolowanej przez państwo; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wielu działaczy prodemokratycznych odwołano ze sprawowanego urzędu z powodów politycznych na mocy rezolucji Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych z dnia 10 listopada 2020 r., która nakłada na prawodawców prawny wymóg patriotyzmu, co doprowadziło do rezygnacji prawie wszystkich członków opozycji z Rady Ustawodawczej; mając na uwadze, że niezawisłe do tej pory sądownictwo Hongkongu jest coraz bardziej narażone na ataki ze strony Komunistycznej Partii Chin i prasy kontrolowanej przez państwo;

| E. | mając na uwadze, że 15 stycznia 2021 r. operator sieci szerokopasmowej w Hongkongu zablokował prodemokratyczną stronę internetową na wniosek władz Hongkongu zgodnie z ustawą o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu; mając na uwadze, że ten pierwszy przypadek cenzury internetu na mocy ustawy o bezpieczeństwie narodowym budzi obawy, że władze Hongkongu planują wykorzystać te przepisy do dalszego ograniczania wolności wypowiedzi i informacji w internecie; mając na uwadze, że miałoby to szkodliwe skutki zarówno dla swobód obywatelskich, jak i dla demokracji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że 15 stycznia 2021 r. operator sieci szerokopasmowej w Hongkongu zablokował prodemokratyczną stronę internetową na wniosek władz Hongkongu zgodnie z ustawą o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu; mając na uwadze, że ten pierwszy przypadek cenzury internetu na mocy ustawy o bezpieczeństwie narodowym budzi obawy, że władze Hongkongu planują wykorzystać te przepisy do dalszego ograniczania wolności wypowiedzi i informacji w internecie; mając na uwadze, że miałoby to szkodliwe skutki zarówno dla swobód obywatelskich, jak i dla demokracji;

| F. | mając na uwadze, że rząd Hongkongu podjął decyzję o przełożeniu o rok wyborów do Rady Ustawodawczej zaplanowanych pierwotnie na 6 września 2020 r., wyraźnie utrudniając działalność opozycji, która po raz pierwszy miała realną szansę na zdobycie większości głosów; mając na uwadze, że bezpośrednio po wejściu w życie ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu szefowa administracji Hongkongu Carrie Lam oświadczyła, że prawybory są nielegalne i mogą naruszać tę ustawę; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że rząd Hongkongu podjął decyzję o przełożeniu o rok wyborów do Rady Ustawodawczej zaplanowanych pierwotnie na 6 września 2020 r., wyraźnie utrudniając działalność opozycji, która po raz pierwszy miała realną szansę na zdobycie większości głosów; mając na uwadze, że bezpośrednio po wejściu w życie ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu szefowa administracji Hongkongu Carrie Lam oświadczyła, że prawybory są nielegalne i mogą naruszać tę ustawę;

| G. | mając na uwadze, że 23 sierpnia 2020 r. władze chińskie zatrzymały 12 aktywistów z Hongkongu, którzy rzekomo próbowali uciec z Hongkongu motorówką; mając na uwadze, że 10 z 12 z nich skazano na karę pozbawienia wolności na okres od 7 miesięcy do 3 lat pod zarzutem nielegalnego przekroczenia granicy w procesie, w którym nie przestrzegano prawa oskarżonych do rzetelnego procesu sądowego; mając na uwadze, że jeden z tych aktywistów, Kok Tsz-Lun, jest 19-letnim studentem posiadającym podwójne obywatelstwo – Chin i Portugalii, a zatem jest obywatelem UE; mając na uwadze, że oskarżeni byli przetrzymywani bez prawa kontaktu i postawieni przed sądem w Shenzhen; mając na uwadze, że odmówiono im również możliwości wyboru adwokata; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że 23 sierpnia 2020 r. władze chińskie zatrzymały 12 aktywistów z Hongkongu, którzy rzekomo próbowali uciec z Hongkongu motorówką; mając na uwadze, że 10 z 12 z nich skazano na karę pozbawienia wolności na okres od 7 miesięcy do 3 lat pod zarzutem nielegalnego przekroczenia granicy w procesie, w którym nie przestrzegano prawa oskarżonych do rzetelnego procesu sądowego; mając na uwadze, że jeden z tych aktywistów, Kok Tsz-Lun, jest 19-letnim studentem posiadającym podwójne obywatelstwo – Chin i Portugalii, a zatem jest obywatelem UE; mając na uwadze, że oskarżeni byli przetrzymywani bez prawa kontaktu i postawieni przed sądem w Shenzhen; mając na uwadze, że odmówiono im również możliwości wyboru adwokata;

| H. | mając na uwadze, że zostali oni zatrzymani, a ich proces toczący się w Shenzen złamał zasady rzetelnego procesu sądowego i sprawiedliwości proceduralnej; mając na uwadze, że 15 stycznia 2021 r. chińskiemu prawnikowi specjalizującemu się w prawach człowieka Lu Siwei cofnięto licencję na prowadzenie praktyki prawniczej w departamencie sądowym prowincji Syczuan za reprezentowanie jednego z tych 12 działaczy; mając na uwadze, że 19 stycznia 2021 r. prawnik specjalizujący się w prawach człowieka Ren Quanniu musiał się stawić w departamencie sądowym prowincji Henan, aby zakwestionować decyzję departamentu o wszczęciu procedury cofnięcia jego licencji z tego samego powodu; mając na uwadze, że obaj prawnicy są narażeni na utratę licencji po próbie reprezentowania działaczy z Hongkongu, którzy zostali przechwyceni przez chińskie władze podczas próby ucieczki statkiem na Tajwan; mając na uwadze, że 10 dyplomatów, w tym reprezentujących państwa członkowskie UE, nie mogło obserwować przesłuchania Lu Siweiego w Chengdu w dniu 13 stycznia 2021 r.; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że zostali oni zatrzymani, a ich proces toczący się w Shenzen złamał zasady rzetelnego procesu sądowego i sprawiedliwości proceduralnej; mając na uwadze, że 15 stycznia 2021 r. chińskiemu prawnikowi specjalizującemu się w prawach człowieka Lu Siwei cofnięto licencję na prowadzenie praktyki prawniczej w departamencie sądowym prowincji Syczuan za reprezentowanie jednego z tych 12 działaczy; mając na uwadze, że 19 stycznia 2021 r. prawnik specjalizujący się w prawach człowieka Ren Quanniu musiał się stawić w departamencie sądowym prowincji Henan, aby zakwestionować decyzję departamentu o wszczęciu procedury cofnięcia jego licencji z tego samego powodu; mając na uwadze, że obaj prawnicy są narażeni na utratę licencji po próbie reprezentowania działaczy z Hongkongu, którzy zostali przechwyceni przez chińskie władze podczas próby ucieczki statkiem na Tajwan; mając na uwadze, że 10 dyplomatów, w tym reprezentujących państwa członkowskie UE, nie mogło obserwować przesłuchania Lu Siweiego w Chengdu w dniu 13 stycznia 2021 r.;

| I. | mając na uwadze, że 10 sierpnia 2020 r. Jimmy Lay, magnat medialny i założyciel prodemokratycznego dziennika Apple Daily, został aresztowany z powodu naruszenia ustawy o bezpieczeństwie narodowym; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że 10 sierpnia 2020 r. Jimmy Lay, magnat medialny i założyciel prodemokratycznego dziennika Apple Daily, został aresztowany z powodu naruszenia ustawy o bezpieczeństwie narodowym;

| J. | mając na uwadze, że ustawa o bezpieczeństwie narodowym stanowi jawne naruszenie wspólnej deklaracji chińsko-brytyjskiej z 1984 r. oraz ustawy zasadniczej Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong z 1990 r., która gwarantuje autonomię i niezależność władzy wykonawczej, ustawodawczej i sądowniczej, a także podstawowe prawa i wolności, takie jak wolność słowa, zgromadzeń, zrzeszania się i prasy przez 50 lat po przekazaniu władzy; mając na uwadze, że ustawa o bezpieczeństwie narodowym uniemożliwia również Hongkongowi przestrzeganie międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka, w tym Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP), którego wdrażanie przez Hongkong zostanie wkrótce poddane przeglądowi; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że ustawa o bezpieczeństwie narodowym stanowi jawne naruszenie wspólnej deklaracji chińsko-brytyjskiej z 1984 r. oraz ustawy zasadniczej Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong z 1990 r., która gwarantuje autonomię i niezależność władzy wykonawczej, ustawodawczej i sądowniczej, a także podstawowe prawa i wolności, takie jak wolność słowa, zgromadzeń, zrzeszania się i prasy przez 50 lat po przekazaniu władzy; mając na uwadze, że ustawa o bezpieczeństwie narodowym uniemożliwia również Hongkongowi przestrzeganie międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka, w tym Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP), którego wdrażanie przez Hongkong zostanie wkrótce poddane przeglądowi;

| K. | mając na uwadze, że w sprawozdaniu rocznym Human Rights Watch stwierdzono, że Chiny znajdują się w środku najczarniejszego okresu jeśli chodzi o prawa człowieka od czasu masakry na placu Tiananmen; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w sprawozdaniu rocznym Human Rights Watch stwierdzono, że Chiny znajdują się w środku najczarniejszego okresu jeśli chodzi o prawa człowieka od czasu masakry na placu Tiananmen;

| L. | mając na uwadze, że Unia Europejska nadal ma poważne obawy dotyczące chińskiej ustawy o bezpieczeństwie narodowym dla Hongkongu; mając na uwadze, że jest to kwestia drażliwa, o daleko idących konsekwencjach dla Hongkongu i jego obywateli, dla obywateli UE i innych krajów, dla unijnych i międzynarodowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego, a także dla zaufania przedsiębiorców do Hongkongu; mając na uwadze, że ustawa o bezpieczeństwie narodowym zwiększa ryzyko, na jakie narażeni są obywatele UE w Hongkongu; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że Unia Europejska nadal ma poważne obawy dotyczące chińskiej ustawy o bezpieczeństwie narodowym dla Hongkongu; mając na uwadze, że jest to kwestia drażliwa, o daleko idących konsekwencjach dla Hongkongu i jego obywateli, dla obywateli UE i innych krajów, dla unijnych i międzynarodowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego, a także dla zaufania przedsiębiorców do Hongkongu; mając na uwadze, że ustawa o bezpieczeństwie narodowym zwiększa ryzyko, na jakie narażeni są obywatele UE w Hongkongu;

| M. | mając na uwadze, że UE zawsze zdecydowanie popierała zasadę „jeden kraj, dwa systemy” oraz utrzymanie wysokiego stopnia autonomii Hongkongu zgodnie z ustawą zasadniczą i zobowiązaniami międzynarodowymi; mając na uwadze, że w obecnej sytuacji istnieje ogromne ryzyko, że zasady te zostaną nieodwracalnie podważone; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że UE zawsze zdecydowanie popierała zasadę „jeden kraj, dwa systemy” oraz utrzymanie wysokiego stopnia autonomii Hongkongu zgodnie z ustawą zasadniczą i zobowiązaniami międzynarodowymi; mając na uwadze, że w obecnej sytuacji istnieje ogromne ryzyko, że zasady te zostaną nieodwracalnie podważone;

| N. | mając na uwadze, że w grudniu 2020 r. UE i Chiny osiągnęły porozumienie co do zasady w sprawie kompleksowej umowy inwestycyjnej między UE a Chinami; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w grudniu 2020 r. UE i Chiny osiągnęły porozumienie co do zasady w sprawie kompleksowej umowy inwestycyjnej między UE a Chinami;

| 1. | wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia osób aresztowanych w Hongkongu w pierwszych dwóch tygodniach 2021 r. oraz wszystkich osób aresztowanych wcześniej pod zarzutami wynikającymi z ustawy o bezpieczeństwie narodowym oraz do wycofania wszystkich stawianych im zarzutów; wzywa władze, aby respektowały praworządność Hongkongu, prawa człowieka, zasady demokratyczne oraz znaczną autonomię w ramach zasady „jeden kraj, dwa systemy”, tak jak to przewidują ustawa zasadnicza Hongkongu oraz wewnętrzne i międzynarodowe zobowiązania; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia działaczy z Hongkongu zatrzymanych 23 sierpnia 2020 r., kiedy rzekomo próbowali oni uciec na pokładzie statku, oraz do wycofania wszystkich stawianych im zarzutów; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ), za pośrednictwem delegatury UE w Chinach, do dalszego udzielania należytej pomocy Kok Tsz-Lunowi, obywatelowi o podwójnym obywatelstwie – chińskim i portugalskim – a zatem obywatelowi UE, który był jednym z 10 skazanych w Shenzhen; wzywa władze chińskie do natychmiastowego przywrócenia licencji ich obrońcom – prawnikom specjalizującym się w prawach człowieka Lu Siweiemu i Ren Quanniu; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich zatrzymanych w ostatnich latach uczestników pokojowych protestów w Hongkongu, w tym Joshuy Wonga, Ivana Lama i Agnes Chow, oraz do wycofania wszystkich stawianych im zarzutów; apeluje o niezależne, bezstronne, skuteczne i szybkie dochodzenie w sprawie użycia siły wobec demonstrantów przez hongkońską policję; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa władze Hongkongu do natychmiastowego zaprzestania dalszego wykorzystywania ustawy o bezpieczeństwie narodowym do tłumienia prawa do wolności słowa, pokojowych zgromadzeń i stowarzyszania się; podkreśla, że kolejnym krokiem powinno być zapobieżenie odwołaniu radnych okręgowych, a także wszelkim zmianom w ordynacji wyborczej, które dodatkowo ograniczałyby przestrzeń obozu prodemokratycznego, co jest sprzeczne z gwarancjami prawnymi zawartymi w ustawie zasadniczej Hongkongu oraz z międzynarodowymi zobowiązaniami i standardami; |
| --- | --- |

4.

| 5. | apeluje o pełne wycofanie ustawy pt. „Decyzja Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych w sprawie ustanowienia i uzupełnienia systemu prawnego i mechanizmów wdrażania na rzecz utrzymania bezpieczeństwa narodowego Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong”, która szkodzi międzynarodowemu statusowi Hongkongu, naruszając jego autonomię, demokrację i niezależność systemu wymiaru sprawiedliwości i poszanowanie praw człowieka; podkreśla, że mieszkańcy Hongkongu powinni korzystać ze swobód i wysokiego stopnia autonomii zagwarantowanych zarówno na mocy ustawy zasadniczej, jak i Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, którego Hongkong jest stroną; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że wprowadzenie ustawy o bezpieczeństwie narodowym stanowi naruszenie zobowiązań i obowiązków ChRL wynikających z prawa międzynarodowego, mianowicie wspólnego oświadczenia chińsko-brytyjskiego, i nie pozwala na zawarcie relacji opartej na zaufaniu między Chinami i UE oraz podważa ich przyszłą współpracę; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wyraża zaniepokojenie rosnącą liczbą ataków na wymiar sprawiedliwości w Hongkongu dokonywanych przez Komunistyczną Partię Chin i kontrolowaną przez państwo chińskie prasą mającą na celu bezpośrednie podważenie niezależności sądów; wyraża zaniepokojenie faktem, że kolejnym krokiem mogłoby być powołanie się na ustawę o bezpieczeństwie narodowym, aby osłabić niezawisłość sądownictwa Hongkongu, ponieważ szef administracji Hongkongu otrzymał uprawnienia do powoływania sędziów do ścigania spraw dotyczących bezpieczeństwa narodowego, a osoby oskarżone mogą być poddawane ekstradycji do Chin kontynentalnych i sądzone w chińskich sądach; |
| --- | --- |

7.

| 8. | przyjmuje z dużym zadowoleniem decyzję rządu Zjednoczonego Królestwa o utworzeniu ścieżki do obywatelstwa dla ponad miliona mieszkańców Hongkongu posiadających brytyjskie paszporty zamorskie; potępia groźby ze strony Chin dotyczące zaprzestania uznawania takich paszportów za ważny dokument podróży i wyraża zaniepokojenie z powodu najnowszych informacji, że Chiny rzekomo rozważają wyłączenie posiadaczy brytyjskich paszportów zamorskich z funkcji publicznych w Hongkongu, a nawet odmówienia im prawa do głosowania w wyborach w Hongkongu; wzywa Radę, ESDZ i Komisję do poprawy koordynacji w celu pomyślnego i skutecznego wdrożenia pakietu środków dla Hongkongu przyjętego w lipcu 2020 r.; wzywa ESDZ do dostarczenia bardziej przejrzystej oceny tych środków, w tym pilnego stworzenia systemu „łodzi ratunkowych” dla obywateli Hongkongu w przypadku dalszego pogarszania się sytuacji w zakresie praw człowieka i podstawowych wolności; |
| --- | --- |

8.

| 9. | zachęca UE i jej personel dyplomatyczny do uczynienia wszystko, co w ich mocy, aby zapewnić ochronę i wsparcie pokojowym działaczom w Hongkongu, w tym poprzez uczestniczenie w procesach, żądanie wizyt w więzieniach oraz konsekwentne i zdecydowane docieranie do władz lokalnych, przy pełnym stosowaniu wytycznych UE w sprawie obrońców praw człowieka i innych stosownych polityk UE, w tym nowego planu działania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji; |
| --- | --- |

9.

| 10. | jest głęboko zaniepokojony doniesieniami, że władze Hongkongu rozważają ściganie duńskich prawodawców Uffe Elbæka i Katariny Ammitzbøll za pomoc działaczowi Tedowi Hui z Hongkongu w wyjeździe z kraju do Zjednoczonego Królestwa; uważa, że proponowane zarzuty wobec duńskich prawodawców są niezgodne z prawem i nieprawdziwe i wyraża głębokie zaniepokojenie determinacją Partii Komunistycznej Chin jeśli chodzi o tłumienie głosów Hongkongu wyrażających sprzeciw w całym demokratycznym świecie poprzez eksterytorialne stosowanie ustawy o bezpieczeństwie narodowym; wzywa Chiny do uwolnienia niesprawiedliwie przetrzymywanych obywateli UE, takich jak obywatel Irlandii Richard O’Halloran; wzywa ponadto Komisję do przeprowadzenia oceny ryzyka poświęconej temu, w jaki sposób ustawa o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu może wpłynąć na obywateli europejskich; |
| --- | --- |

10.

| 11. | pozostaje szczególnie oburzony dalszym przetrzymywaniem szwedzkiego wydawcy Gui Minhai’a oraz nalega na zdecydowaną i mocną interwencję UE i państw członkowskich na najwyższym szczeblu, aby doprowadzić do jego uwolnienia; apeluje o uwolnienie Kok Tsz-Luna posiadającego podwójne obywatelstwo – Hongkongu i Portugalii oraz nalega na zezwolenie mu na kontakt z pracownikami konsulatu i wybranym przez niego prawnikiem; |
| --- | --- |

11.

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje decyzje państw członkowskich UE i innych partnerów międzynarodowych o zawieszeniu umów o ekstradycji podpisanych z Hongkongiem; podkreśla, że należy nadal obserwować procesy oraz nadal oceniać i przygotowywać odpowiedź na możliwe reperkusje ustawy o bezpieczeństwie narodowym poza terytorium Hongkongu; ponawia apel do państw członkowskich o zawieszenie umów o ekstradycji podpisanych z ChRL, aby uniemożliwić ekstradycję na przykład Ujgurów, obywateli Hongkongu, Tybetańczyków lub chińskich dysydentów przebywających w Europie, którym wytoczono by proces polityczny w ChRL; |
| --- | --- |

12.

| 13. | potępia rolę banków z siedzibą w Europie, które pomagają władzom chińskim wykorzystywać ustawę o bezpieczeństwie narodowym, zamrażając aktywa i rachunki bankowe należące do byłych prodemokratycznych ustawodawców i przywódców religijnych; |
| --- | --- |

13.

| 14. | przypomina, że Hongkong korzysta z otwartego dostępu do internetu, ale wyraża zaniepokojenie, że ustawa o bezpieczeństwie narodowym daje policji uprawnienia pozwalające nakazać dostawcom internetu blokowanie witryn; wyraża silne zaniepokojenie niedawnymi oświadczeniami dostawcy usług internetowych Hong Kong Broadband Network, że zamierza odrzucać wszelkie strony, które mogłyby podżegać do „nielegalnych działań” według ustawy o bezpieczeństwie narodowym, a co za tym idzie, niepokoi się z powodu realnego ryzyka, że Hongkong może zostać objęty chińską zaporą internetową; wzywa władze Hongkongu, aby niezwłocznie wycofały wszystkie wydane już nakazy zamknięcia witryn i przywróciły pełną dostępność internetu; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zwraca się do Rady, aby zintensyfikowała dyskusje na temat pakietu środków dotyczących Hongkongu i je oceniła oraz aby niezwłocznie rozważyła wprowadzenie – w ramach globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka – ukierunkowanych sankcji wobec takich osób w Hongkongu i Chinach jak Carrie Lam, Teresa Yeuk-wah Cheng, Xia Baolong, Xiaoming Zhang, Luo Huining, Zheng Yanxiong, Ping-kien Tang, Wai-Chung Lo i Ka-chiu Lee, biorąc pod uwagę konieczność przywrócenia w ciągu 2021 r. praw obywatelskich i politycznych, a także dotrzymanie warunku, że przedstawiciele opozycji demokratycznej zostaną uwolnieni i będą mogli uczestniczyć w przyszłych wyborach, w pełnej zgodności z ustawą zasadniczą Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wyraża ubolewanie, że w decyzji w sprawie politycznego zawarcia kompleksowej umowy inwestycyjnej nie odzwierciedlono postulatów Parlamentu przedstawionych we wcześniejszych rezolucjach w sprawie Hongkongu, aby wykorzystać negocjacje inwestycyjne jako narzędzie dźwigni w celu zachowania wysokiego stopnia autonomii Hongkongu, a także jego podstawowych praw i wolności; ubolewa, że UE, spiesząc się, by osiągnąć to porozumienie, i nie podejmując konkretnych działań przeciwko ciągłym poważnym naruszeniom praw człowieka, na przykład w Hongkongu, prowincji Sinciang i Tybecie, ryzykuje podważeniem swojej wiarygodności jako globalnego podmiotu działającego na rzecz praw człowieka; podkreśla, że Parlament będzie uważnie kontrolował umowę, w tym jej postanowienia dotyczące praw pracowniczych, i przypomina Komisji, że gdy zostanie poproszony o zatwierdzenie umowy inwestycyjnej lub przyszłych umów handlowych z ChRL, będzie brał pod uwagę sytuację w zakresie praw człowieka w Chinach, w tym w Hongkongu; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa UE i wszystkie jej państwa członkowskie, aby działały zgodnie i zdecydowanie na rzecz utworzenia niezależnego organu monitorującego ONZ ds. Chin, aktywnie rozszerzając koalicję państw o podobnych poglądach poprzez zorganizowanie w Radzie Bezpieczeństwa ONZ w formule „Arria” posiedzenia w sprawie Chin, wezwanie Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka do wszczęcia dochodzenia Rady Praw Człowieka w sprawie nadużyć oraz wezwanie Sekretarza Generalnego ONZ do wyznaczenia specjalnego wysłannika ds. Chin; wzywa ESDZ i państwa członkowskie, które są członkami Rady Praw Człowieka ONZ, aby wzmogły działania zmierzające do publicznego wyrażania obaw dotyczących naruszeń praw przez Chiny, na przykład poprzez podjęcie inicjatywy w sprawie zwołania specjalnej sesji na temat sytuacji w zakresie praw człowieka w Chinach, w tym w Hongkongu, podczas cyklu Rady w 2021 r., oraz podkreśla, że członkostwo Chin w Radzie oznacza, że należy wymagać od tego państwa wyższych standardów gwarancji w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wzywa UE, by przyłączając się do inicjatywy przewodniczących komisji spraw zagranicznych Zjednoczonego Królestwa, Kanady, Australii i Nowej Zelandii, zachęcała Sekretarza Generalnego ONZ lub Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka do mianowania specjalnego wysłannika ONZ lub specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji w Hongkongu; wzywa Radę i wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do współpracy ze społecznością międzynarodową w celu ustanowienia międzynarodowej grupy kontaktowej ds. Hongkongu; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wzywa społeczność międzynarodową, aby dotrzymała obietnic danych ludności Hongkongu i podjęła pilne i bezprecedensowe działania w celu pociągnięcia Chin do odpowiedzialności za naruszenia prawa międzynarodowego; ponawia apel, aby UE i jej państwa członkowskie rozważyły wniesienie sprawy do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, uzasadniając to tym, że decyzja Chin o narzuceniu Hongkongowi ustawy o bezpieczeństwie narodowym i jej stosowanie naruszają wspólne oświadczenie chińsko-brytyjskie oraz Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych; |
| --- | --- |

19.

| 20. | z zadowoleniem przyjmuje nowo ustanowiony dwustronny dialog UE-USA na temat Chin, rozpoczęty 23 października 2020 r.; apeluje o zwiększoną koordynację z partnerami międzynarodowymi, w tym z nową administracją USA, jeśli chodzi o wszystkie aspekty stosunków z ChRL i Hongkongiem; nalega, aby prawa człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji w Hongkongu, zajmowały ważne miejsce w programie zbliżającego się dialogu UE-USA; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zauważa, że polityka ChRL polegająca na rezygnacji z podejścia „jeden kraj, dwa systemy” spotkała się ze wielkim niezadowoleniem mieszkańców Tajwanu, i podkreśla gotowość do współpracy z partnerami międzynarodowymi w celu zagwarantowania demokracji na Tajwanie; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej oraz szefowej administracji i zgromadzeniu Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong. |
| --- | --- |

22.

---

(1)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0174.

(2)  Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0004.

(3)  Dz.U. C 224 z 27.6.2018, s. 78.

(4)  Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 46.

(5)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0375.

(6)  Dz.U. C 433 z 23.12.2019, s. 103.

(7)  Dz.U. C 399 z 24.11.2017, s. 92.

(8)  Dz.U. C 369 z 11.10.2018, s. 156.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/247 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/247

---

P9_TA(2021)0028/

Sytuacja w zakresie praw człowieka w Turcji, w szczególności sprawa Selahattina Demirtasa i innych więźniów sumienia

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Turcji, w szczególności sprawy Selahattina Demirtaşa i innych więźniów sumienia (2021/2506(RSP))

(2021/C 456/22)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Turcji, w szczególności rezolucję z dnia 8 lutego 2018 r. w sprawie bieżącej sytuacji w zakresie praw człowieka w Turcji (1), z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2018 dotyczącego Turcji (2) oraz z dnia 19 września 2019 r. w sprawie sytuacji w Turcji, w szczególności odwołania burmistrzów wyłonionych w wyborach (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Turcji, w szczególności rezolucję z dnia 8 lutego 2018 r. w sprawie bieżącej sytuacji w zakresie praw człowieka w Turcji (1), z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2018 dotyczącego Turcji (2) oraz z dnia 19 września 2019 r. w sprawie sytuacji w Turcji, w szczególności odwołania burmistrzów wyłonionych w wyborach (3),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 października 2020 r. w sprawie polityki rozszerzenia UE (COM(2020)0660) oraz towarzyszące mu sprawozdanie za 2020 r. dotyczące Turcji (SWD(2020)0355), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 października 2020 r. w sprawie polityki rozszerzenia UE (COM(2020)0660) oraz towarzyszące mu sprawozdanie za 2020 r. dotyczące Turcji (SWD(2020)0355),

| — | uwzględniając ramy negocjacyjne z dnia 3 października 2005 r. dotyczące Turcji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając ramy negocjacyjne z dnia 3 października 2005 r. dotyczące Turcji,

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2020/1998 (4) dotyczące globalnego systemu sankcji za naruszenia praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2020/1998 (4) dotyczące globalnego systemu sankcji za naruszenia praw człowieka,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z 10 i 11 grudnia 2020 r. oraz inne odnośne konkluzje Rady i Rady Europejskiej w sprawie Turcji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z 10 i 11 grudnia 2020 r. oraz inne odnośne konkluzje Rady i Rady Europejskiej w sprawie Turcji,

| — | uwzględniając wyrok Wielkiej Izby Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 22 grudnia 2020 r. w sprawie Demirtaş przeciwko Turcji (14305/17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyrok Wielkiej Izby Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 22 grudnia 2020 r. w sprawie Demirtaş przeciwko Turcji (14305/17),

| — | uwzględniając wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 20 listopada 2018 r. w sprawie Demirtaş przeciwko Turcji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 20 listopada 2018 r. w sprawie Demirtaş przeciwko Turcji,

| — | uwzględniając art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że Turcja jest krajem kandydującym do UE i wieloletnim członkiem Rady Europy; mając na uwadze, że jako członek Rady Europy Turcja jest stroną europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC) i jest związana przepisami i orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Turcja jest krajem kandydującym do UE i wieloletnim członkiem Rady Europy; mając na uwadze, że jako członek Rady Europy Turcja jest stroną europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC) i jest związana przepisami i orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka;

| B. | mając na uwadze, że od połowy września 2020 r. turecka policja przeprowadza w całej Turcji zakrojone na szeroką skalę niezapowiedziane kontrole, podczas których pod zarzutem „terroryzmu” zatrzymano dziesiątki polityków, działaczy politycznych, prawników i innych działaczy społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że 31 grudnia 2020 r. w Turcji weszła w życie nowa ustawa o zapobieganiu finansowaniu rozprzestrzeniania broni masowego rażenia, przy czym jedynie sześć jej artykułów obejmuje środki i przepisy dotyczące zwalczania finansowania terroryzmu, zaś pozostałe artykuły przyznają tureckiemu Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i prezydentowi szerokie uprawnienia do ograniczania działalności organizacji pozarządowych, partnerstw biznesowych, niezależnych grup i stowarzyszeń oraz do pomniejszania ich roli; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że od połowy września 2020 r. turecka policja przeprowadza w całej Turcji zakrojone na szeroką skalę niezapowiedziane kontrole, podczas których pod zarzutem „terroryzmu” zatrzymano dziesiątki polityków, działaczy politycznych, prawników i innych działaczy społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że 31 grudnia 2020 r. w Turcji weszła w życie nowa ustawa o zapobieganiu finansowaniu rozprzestrzeniania broni masowego rażenia, przy czym jedynie sześć jej artykułów obejmuje środki i przepisy dotyczące zwalczania finansowania terroryzmu, zaś pozostałe artykuły przyznają tureckiemu Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i prezydentowi szerokie uprawnienia do ograniczania działalności organizacji pozarządowych, partnerstw biznesowych, niezależnych grup i stowarzyszeń oraz do pomniejszania ich roli;

| C. | mając na uwadze, że Selahattin Demirtaş, poseł do parlamentu tureckiego w latach 2007–2018, były współprzewodniczący tureckiej Ludowej Partii Demokratycznej (HDP) i kandydat na prezydenta podczas wyborów w 2014 i 2018 r. (z wynikiem 9,76 % i 8,32 % głosów), jest od ponad 4 lat przetrzymywany pod nieuzasadnionymi zarzutami mimo dwóch orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka przemawiających za jego uwolnieniem; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Selahattin Demirtaş, poseł do parlamentu tureckiego w latach 2007–2018, były współprzewodniczący tureckiej Ludowej Partii Demokratycznej (HDP) i kandydat na prezydenta podczas wyborów w 2014 i 2018 r. (z wynikiem 9,76 % i 8,32 % głosów), jest od ponad 4 lat przetrzymywany pod nieuzasadnionymi zarzutami mimo dwóch orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka przemawiających za jego uwolnieniem;

| D. | mając na uwadze, że S. Demirtaş został początkowo zatrzymany 4 listopada 2016 r. wraz z ośmioma innymi demokratycznie wybranymi posłami do parlamentu z ramienia HDP, w tym byłą współprzewodniczącą HDP Figen Yüksekdağ, i był ścigany pod zarzutem „członkostwa w organizacji terrorystycznej”, „szerzenia propagandy terrorystycznej” i wielu innych przestępstw, co zapoczątkowało trwający do tej pory atak tureckiego rządu na tę partię oraz jest częścią szerszego schematu politycznie motywowanych oskarżeń i uwięzień; mając na uwadze, że mimo wygranej w 65 gminach w całym kraju w wyborach lokalnych w 2019 r. obecnie tylko sześciu burmistrzów z HDP sprawuje urząd, natomiast pozostałych usunięto ze stanowiska lub uwięziono i zastąpiono administratorami mianowanymi przez rząd; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że S. Demirtaş został początkowo zatrzymany 4 listopada 2016 r. wraz z ośmioma innymi demokratycznie wybranymi posłami do parlamentu z ramienia HDP, w tym byłą współprzewodniczącą HDP Figen Yüksekdağ, i był ścigany pod zarzutem „członkostwa w organizacji terrorystycznej”, „szerzenia propagandy terrorystycznej” i wielu innych przestępstw, co zapoczątkowało trwający do tej pory atak tureckiego rządu na tę partię oraz jest częścią szerszego schematu politycznie motywowanych oskarżeń i uwięzień; mając na uwadze, że mimo wygranej w 65 gminach w całym kraju w wyborach lokalnych w 2019 r. obecnie tylko sześciu burmistrzów z HDP sprawuje urząd, natomiast pozostałych usunięto ze stanowiska lub uwięziono i zastąpiono administratorami mianowanymi przez rząd;

| E. | mając na uwadze, że 20 września 2019 r. – w tym samym dniu, w którym S. Demirtaş powinien był zostać zwolniony zgodnie z decyzją 26. Sądu Karnego w Stambule – prokurator naczelny w Ankarze jako powód ponownego zatrzymania S. Demirtaşa i F. Yüksekdağ podał trwające stare i nieaktywne dochodzenie; mając na uwadze, że S. Demirtaş pozostaje zatem w areszcie tymczasowym w związku z dochodzeniem w sprawie protestów z października 2014 r. przeciwko oblężeniu Kobane przez ISIS oraz w związku z krytyką bezczynności i milczenia rządu tureckiego w obliczu nieuchronnej masakry, które to protesty przybrały gwałtowny obrót i pochłonęły dziesiątki ofiar; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że 20 września 2019 r. – w tym samym dniu, w którym S. Demirtaş powinien był zostać zwolniony zgodnie z decyzją 26. Sądu Karnego w Stambule – prokurator naczelny w Ankarze jako powód ponownego zatrzymania S. Demirtaşa i F. Yüksekdağ podał trwające stare i nieaktywne dochodzenie; mając na uwadze, że S. Demirtaş pozostaje zatem w areszcie tymczasowym w związku z dochodzeniem w sprawie protestów z października 2014 r. przeciwko oblężeniu Kobane przez ISIS oraz w związku z krytyką bezczynności i milczenia rządu tureckiego w obliczu nieuchronnej masakry, które to protesty przybrały gwałtowny obrót i pochłonęły dziesiątki ofiar;

| F. | mając na uwadze, że 22 grudnia 2020 r. Wielka Izba Europejskiego Trybunału Praw Człowieka orzekła, iż zatrzymując początkowo S. Demirtaşa, a następnie przedłużając jego aresztowanie o ponad 4 lata, rząd turecki kierował się ukrytym motywem uniemożliwienia mu prowadzenia działalności politycznej, pozbawiając wyborców ich wybranego przedstawiciela oraz „tłumiąc pluralizm i ograniczając swobodę debaty politycznej – sedno koncepcji społeczeństwa demokratycznego”, a także naruszył art. 18 EKPC; mając na uwadze, że w końcowym orzeczeniu stwierdzono, iż nie ma wystarczających powodów do dalszego przetrzymywania S. Demirtaşa w areszcie, i ponownie nakazano jego natychmiastowe uwolnienie; mając na uwadze, że według Europejskiego Trybunału Praw Człowieka Turcja naruszyła również wolność wypowiedzi (art. 10 EKPC), prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego (art. 5 ust. 1 i 3 EKPC)oraz prawo do wyboru i bycia wybranym (art. 3 ust. 1 EKPC); mając na uwadze, że Europejski Trybunał Praw Człowieka nie znalazł wyraźnego związku między wypowiedziami S. Demirtaşa a przestępstwami terrorystycznymi; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że 22 grudnia 2020 r. Wielka Izba Europejskiego Trybunału Praw Człowieka orzekła, iż zatrzymując początkowo S. Demirtaşa, a następnie przedłużając jego aresztowanie o ponad 4 lata, rząd turecki kierował się ukrytym motywem uniemożliwienia mu prowadzenia działalności politycznej, pozbawiając wyborców ich wybranego przedstawiciela oraz „tłumiąc pluralizm i ograniczając swobodę debaty politycznej – sedno koncepcji społeczeństwa demokratycznego”, a także naruszył art. 18 EKPC; mając na uwadze, że w końcowym orzeczeniu stwierdzono, iż nie ma wystarczających powodów do dalszego przetrzymywania S. Demirtaşa w areszcie, i ponownie nakazano jego natychmiastowe uwolnienie; mając na uwadze, że według Europejskiego Trybunału Praw Człowieka Turcja naruszyła również wolność wypowiedzi (art. 10 EKPC), prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego (art. 5 ust. 1 i 3 EKPC)oraz prawo do wyboru i bycia wybranym (art. 3 ust. 1 EKPC); mając na uwadze, że Europejski Trybunał Praw Człowieka nie znalazł wyraźnego związku między wypowiedziami S. Demirtaşa a przestępstwami terrorystycznymi;

| G. | mając na uwadze, że 7 stycznia 2021 r. turecki sąd karny zatwierdził akty oskarżenia wobec 108 oskarżonych, w tym byłych współprzewodniczących HDP S. Demirtaşa i F. Yüksekdağ, w ramach dochodzenia w sprawie śmiertelnych incydentów terrorystycznych z 2014 r., odrzucając żądania Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, aby uwolnić S. Demirtaşa, i domagając się 38 kar dożywotniego więzienia dla oskarżonych, z których 27 przebywa w areszcie; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że 7 stycznia 2021 r. turecki sąd karny zatwierdził akty oskarżenia wobec 108 oskarżonych, w tym byłych współprzewodniczących HDP S. Demirtaşa i F. Yüksekdağ, w ramach dochodzenia w sprawie śmiertelnych incydentów terrorystycznych z 2014 r., odrzucając żądania Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, aby uwolnić S. Demirtaşa, i domagając się 38 kar dożywotniego więzienia dla oskarżonych, z których 27 przebywa w areszcie;

| H. | mając na uwadze, że mimo orzeczenia tureckiego Trybunału Konstytucyjnego z 9 czerwca 2020 r., w myśl którego długotrwałe przetrzymywanie S. Demirtaşa w areszcie tymczasowym narusza jego prawa konstytucyjne, jest on nadal przetrzymywany w więzieniu o zaostrzonym rygorze typu F w Edirne; mając na uwadze, że jest on tylko jedną z wielu osób bezprawnie więzionych w Turcji na podstawie zarzutów o podłożu politycznym; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że mimo orzeczenia tureckiego Trybunału Konstytucyjnego z 9 czerwca 2020 r., w myśl którego długotrwałe przetrzymywanie S. Demirtaşa w areszcie tymczasowym narusza jego prawa konstytucyjne, jest on nadal przetrzymywany w więzieniu o zaostrzonym rygorze typu F w Edirne; mając na uwadze, że jest on tylko jedną z wielu osób bezprawnie więzionych w Turcji na podstawie zarzutów o podłożu politycznym;

| I. | mając na uwadze, że powtarzające się oświadczenia polityczne składane na najwyższym szczeblu przez urzędników tureckiego rządu i przywódców koalicji rządzącej w sprawie S. Demirtaşa oraz bliskie związki czasowe między oświadczeniami politycznymi a ewidentnie nielegalnymi działaniami wymiaru sprawiedliwości dostarczają jeszcze więcej dowodów na polityczne motywy stojące za tą sprawą i poważnie naruszają niezawisłość tureckiego wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że powtarzające się oświadczenia polityczne składane na najwyższym szczeblu przez urzędników tureckiego rządu i przywódców koalicji rządzącej w sprawie S. Demirtaşa oraz bliskie związki czasowe między oświadczeniami politycznymi a ewidentnie nielegalnymi działaniami wymiaru sprawiedliwości dostarczają jeszcze więcej dowodów na polityczne motywy stojące za tą sprawą i poważnie naruszają niezawisłość tureckiego wymiaru sprawiedliwości;

| J. | mając na uwadze, że 10 grudnia 2019 r., w innej sprawie, Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł, iż tymczasowe aresztowanie wybitnego przedstawiciela społeczeństwa obywatelskiego, Osmana Kavali, stanowi naruszenie EKPC i że władze tureckie muszą zapewnić jego natychmiastowe uwolnienie; mając na uwadze, że mimo orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka sąd w Stambule przedłużył 9 października 2020 r. zatrzymanie O. Kavali pod zarzutem szpiegostwa i prób obalenia porządku konstytucyjnego podczas protestów w parku Gezi w 2013 r.; mając na uwadze, że Turcja w dalszym ciągu działa z naruszeniem EKPC, nie uwalniając O. Kavali z aresztu mimo apeli Komitetu Ministrów Rady Europy; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że 10 grudnia 2019 r., w innej sprawie, Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł, iż tymczasowe aresztowanie wybitnego przedstawiciela społeczeństwa obywatelskiego, Osmana Kavali, stanowi naruszenie EKPC i że władze tureckie muszą zapewnić jego natychmiastowe uwolnienie; mając na uwadze, że mimo orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka sąd w Stambule przedłużył 9 października 2020 r. zatrzymanie O. Kavali pod zarzutem szpiegostwa i prób obalenia porządku konstytucyjnego podczas protestów w parku Gezi w 2013 r.; mając na uwadze, że Turcja w dalszym ciągu działa z naruszeniem EKPC, nie uwalniając O. Kavali z aresztu mimo apeli Komitetu Ministrów Rady Europy;

| 1. | wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego zwolnienia S. Demirtaşa z aresztu zgodnie z wyrokiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 2018 r., potwierdzonym orzeczeniem Wielkiej Izby z 22 grudnia 2020 r., oraz do wycofania wszystkich zarzutów wobec niego i F. Yüksekdağ, byłych współprzewodniczących opozycyjnej partii HDP, oraz innych jej uwięzionych członków; podkreśla, że władze tureckie muszą pozwolić im na niezależne i wolne od gróźb i przeszkód wykonywanie ich demokratycznych mandatów; ponownie wyraża poparcie dla wszystkich tych, którzy wciąż działają na rzecz położenia kresu tym i innym przypadkom rażącej niesprawiedliwości oraz na rzecz powrotu Turcji na drogę pełnoprawnej demokracji; |
| --- | --- |

1.

| 2. | przypomina władzom tureckim, że nieuwolnienie S. Demirtaşa stanowi bezpośrednie naruszenie EKPC i prawa krajowego, nieuzasadnione długotrwałe naruszenie praw S. Demirtaşa oraz rażące złamanie zobowiązania Turcji do wdrażania orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka; podkreśla, że wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oznacza, iż władze tureckie muszą go natychmiast uwolnić; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, iż długotrwałe i bezprawne tymczasowe aresztowanie S. Demirtaşa było motywowane politycznie; wyraża głębokie zaniepokojenie nieprawidłowościami i oświadczeniami politycznymi w tej sprawie, które sugerują, że rząd turecki ingerował w sprawy sądowe związane z przedłużającym się pobytem S. Demirtaşa w areszcie; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa Komitet Ministrów Rady Europy, aby na najbliższym posiedzeniu 21 marca 2021 r. rozpatrzył w trybie pilnym odmowę przez Turcję wykonania wyroku Wielkiej Izby Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Demirtaş przeciwko Turcji, aby przyjął deklarację w tej sprawie oraz aby podjął niezbędne kroki w celu zagwarantowania, że rząd Turcji wykona ten wyrok bez dalszej zwłoki; jest w pełni przekonany, że niemiecka prezydencja Komitetu Ministrów Rady Europy podejmie wszelkie odpowiednie i konieczne środki w celu zapewnienia wykonania wyroku Wielkiej Izby w sprawie S. Demirtaşa; wzywa delegaturę UE przy Radzie Europy do zdwojenia wysiłków na rzecz zapewnienia wykonania wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dotyczących Turcji; |
| --- | --- |

4.

| 5. | potępia sposób traktowania S. Demirtaşa przez władze tureckie, który narusza jego prawa wynikające z EKPC, Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz tureckiego prawa krajowego, a także jego godność ludzką, chronioną przez art. 17 konstytucji Republiki Turcji; uważa, że bezprawne przedłużenie okresu zatrzymania S. Demirtaşa na ponad 4 lata stanowi okrutną i umotywowaną politycznie karę, która powoduje nieodwracalne szkody osobiste i polityczne dla niego, jego rodziny i jego partii; wzywa Turcję do powstrzymania się od dalszych środków zastraszania wobec niego oraz do zagwarantowania mu praw człowieka zapisanych w tureckiej konstytucji oraz w prawie europejskim i międzynarodowym; |
| --- | --- |

5.

| 6. | apeluje do Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki bezpieczeństwa oraz do Komisji i państw członkowskich, aby w rozmowach z przedstawicielami Turcji wciąż zwracali uwagę na sprawę S. Demirtaşa i sprawy wszystkich innych arbitralnie zatrzymanych obrońców praw człowieka, prawników, dziennikarzy, polityków i naukowców, a także aby zapewnili im wsparcie dyplomatyczne i polityczne; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zwiększyły wykorzystanie dotacji nadzwyczajnych na rzecz obrońców praw człowieka oraz zapewniły pełne wdrożenie wytycznych UE dotyczących obrońców praw człowieka przez delegaturę UE i przedstawicielstwa dyplomatyczne państw członkowskich w Turcji; wzywa delegaturę Unii Europejskiej w Turcji, aby nadal uważnie monitorowała sprawę S. Demirtaşa i sprawy innych więźniów, między innymi przez uczestnictwo w ich procesach, a także aby poruszała temat ich sytuacji w rozmowach z władzami tureckimi; |
| --- | --- |

6.

| 7. | jest głęboko zaniepokojony ignorowaniem przez turecki wymiar sprawiedliwości i władze tureckie orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz coraz częstszymi przypadkami niestosowania się przez sądy niższej instancji do wyroków tureckiego trybunału konstytucyjnego; wzywa Turcję do zapewnienia pełnej zgodności z postanowieniami EKPC i decyzjami Europejskiego Trybunału Praw Człowieka; wzywa Turcję do pełnej współpracy z Radą Europy we wzmacnianiu praworządności, praw mniejszości, demokracji i praw podstawowych; wyraża nadzieję, że Europejski Trybunał Praw Człowieka będzie w stanie przyspieszyć decyzje w szeregu spraw dotyczących sytuacji w Turcji; wzywa rząd turecki do zadbania o to, by wszystkie osoby mogły skorzystać z podstawowego prawa do rzetelnego procesu sądowego oraz do tego, by ich sprawy były rozpatrywane przez w pełni niezawisły i dobrze funkcjonujący system sądowy, zgodnie z normami międzynarodowymi; |
| --- | --- |

7.

| 8. | jest głęboko zaniepokojony nieustannymi atakami i naciskami na partie opozycyjne, w szczególności ciągłymi konkretnymi i motywowanymi politycznie działaniami władz tureckich skierowanymi przeciwko HDP i jej organizacjom młodzieżowym, co szkodzi prawidłowemu funkcjonowaniu systemu demokratycznego, i wzywa władze tureckie do natychmiastowego zaprzestania represji wobec tych partii; wyraża szczególne zaniepokojenie toczącą się debatą na temat zamknięcia HDP i zniesienia immunitetów dziewięciu posłów z ramienia tej partii, w obu przypadkach w związku z tymi samymi protestami w Kobane z października 2014 r., z powodu których zatrzymano S. Demirtaşa; zwraca uwagę na sprawę Cihana Erdala, członka młodzieżówki tureckiej partii Zieloni/Lewica, który został zatrzymany 25 września 2020 r. i postawiony w stan oskarżenia 7 stycznia 2021 r. wraz z ponad 100 innymi osobami, w tym Selahattinem Demirtaşem, w związku ze „sprawą Kobane”; jest poważnie zaniepokojony ciągłym prześladowaniem politycznym i sądowym Canan Kaftancıoğlu, przewodniczącej Republikańskiej Partii Ludowej (CHP) w prowincji Stambuł, którą skazano we wrześniu 2019 r. na prawie 10 lat pozbawienia wolności w sprawach o podłożu politycznym, w przypadku których oczekuje się na decyzje Sądu Najwyższego, i która została postawiona w stan oskarżenia w grudniu 2020 r. w nowej sprawie, za którą grozi jej kolejne 10 lat; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wyraża głębokie zaniepokojenie kurczącą się przestrzenią dla społeczeństwa obywatelskiego oraz ciągłym pogarszaniem się sytuacji w zakresie podstawowych praw i wolności oraz praworządności w Turcji; podkreśla w szczególności obawy dotyczące utrzymującego się regresu Turcji w odniesieniu do niezawisłości sądownictwa; wzywa władze tureckie do położenia kresu szykanom sądowym wobec obrońców praw człowieka, naukowców, dziennikarzy, przywódców duchowych, prawników i członków społeczności lesbijek, gejów, osób biseksualnych, transpłciowych i interseksualnych, których prawa podstawowe są naruszane, zwłaszcza od czasu nieudanej próby zamachu stanu; wzywa rząd turecki, aby zgodnie z wyrokiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z maja 2020 r. oraz w odpowiedzi na wielokrotne apele i rezolucje Komitetu Ministrów Rady Europy natychmiast uwolnił wybitnego przedstawiciela społeczeństwa obywatelskiego Osmana Kavalę; |
| --- | --- |

9.

| 10. | przypomina o niedawno zatwierdzonym unijnym globalnym systemie sankcji za naruszenia praw człowieka – mechanizmie monitorowania i sankcjonowania poważnych naruszeń praw człowieka, jak w przypadku Turcji, skierowanym wobec osób, podmiotów i organów zaangażowanych w poważne naruszenia praw człowieka lub z nimi powiązanych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wyraża głębokie obawy o wolność mediów w Turcji; wzywa władze tureckie, aby w trybie natychmiastowym udzielały odpowiedzi i podejmowały działania w reakcji na wszelkie ostrzeżenia dotyczące Turcji w ramach platformy Rady Europy oraz aby promowały ochronę dziennikarstwa i bezpieczeństwa dziennikarzy; wzywa władze tureckie do zapewnienia równego dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz do zakończenia politycznie umotywowanych postępowań sądowych przeciwko dziennikarzom i pracownikom mediów, takich jak na przykład niedawna sprawa dziennikarki Melis Alphan, którą oskarżono o rozpowszechnianie propagandy terrorystycznej i której grozi nawet 7 i pół roku więzienia; wyraża poważne zaniepokojenie z powodu monitorowania przez władze Turcji platform mediów społecznościowych i potępia blokowanie przez władze tureckie kont w mediach społecznościowych; postrzega to jako dalsze ograniczenie swobody wypowiedzi i narzędzie represji wobec społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

11.

| 12. | odnotowuje zamiar Turcji, aby rozpocząć nowy rozdział w stosunkach z UE, jej determinację we wdrażaniu reform oraz jej pełne zaangażowanie w proces akcesyjny, o czym mówił prezydent Erdogan i inni najwyżsi rangą przedstawiciele rządu 9 stycznia 2021 r.; jest zdania, że poszanowanie i stosowanie orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka stanowiłoby ważny krok na drodze do potwierdzenia wiarygodności takich oświadczeń za pomocą rzeczywistych danych; podkreśla, że UE jest otwarta na nowy początek; podkreśla jednak, że lepsze i bardziej zacieśnione stosunki są w pełni uzależnione, między innymi, od wymiernych postępów w zakresie poszanowania zasad demokracji, praworządności i praw podstawowych w Turcji; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wiceprzewodniczącemu Komisji / Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka, niemieckiej prezydencji w Komitecie Ministrów Rady Europy oraz prezydentowi, rządowi i parlamentowi Turcji; zwraca się również o przetłumaczenie niniejszej rezolucji na język turecki. |
| --- | --- |

13.

---

(1)  Dz.U. C 463 z 21.12.2018, s. 56.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0200.

(3)  Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0017.

(4)  Dz.U. L 410 I z 7.12.2020, s. 1.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/251 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/251

---

P9_TA(2021)0029

Sytuacja w zakresie praw człowieka w Wietnamie, w szczególności sprawa Phama Chi Dunga, Nguyena Tuonga Thuya i Le Huu Minha Tuana, dziennikarzy zajmujących się prawami człowieka

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Wietnamie, w szczególności sprawy Pham Chi Dunga, Nguyen Tuong Thuya i Le Huu Minh Tuana, dziennikarzy zajmujących się prawami człowieka (2021/2507(RSP))

(2021/C 456/23)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wcześniejsze rezolucje o Wietnamie, w tym z 15 listopada 2018 r. w sprawie Wietnamu, w szczególności sytuacji więźniów politycznych (1), z 14 grudnia 2017 r. w sprawie wolności słowa w Wietnamie, zwłaszcza sprawy Nguyen Van Hoa (2), oraz z 9 czerwca 2016 r. w sprawie Wietnamu (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wcześniejsze rezolucje o Wietnamie, w tym z 15 listopada 2018 r. w sprawie Wietnamu, w szczególności sytuacji więźniów politycznych (1), z 14 grudnia 2017 r. w sprawie wolności słowa w Wietnamie, zwłaszcza sprawy Nguyen Van Hoa (2), oraz z 9 czerwca 2016 r. w sprawie Wietnamu (3),

| — | uwzględniając rezolucje z 12 lutego 2020 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu (4) oraz w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o ochronie inwestycji między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje z 12 lutego 2020 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu (4) oraz w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o ochronie inwestycji między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony (5),

| — | uwzględniając Umowę ramową o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, podpisaną 27 czerwca 2012 r., która weszła w życie w październiku 2016 r. (UPiW), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę ramową o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, podpisaną 27 czerwca 2012 r., która weszła w życie w październiku 2016 r. (UPiW),

| — | uwzględniając umowę o wolnym handlu między UE a Wietnamem (EVFTA), |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę o wolnym handlu między UE a Wietnamem (EVFTA),

| — | uwzględniając 10. dialog dotyczący praw człowieka między UE a Wietnamem, który odbył się 19 lutego 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając 10. dialog dotyczący praw człowieka między UE a Wietnamem, który odbył się 19 lutego 2020 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) z 6 stycznia 2021 r. w sprawie skazania trzech dziennikarzy (Pham Chi Dung, Nguyen Tuong Thuy i Le Huu Minh Tuan), |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) z 6 stycznia 2021 r. w sprawie skazania trzech dziennikarzy (Pham Chi Dung, Nguyen Tuong Thuy i Le Huu Minh Tuan),

| — | uwzględniając oświadczenie delegatury Unii w Wietnamie na temat decyzji sądu apelacyjnego w mieście Ho Chi Minh ze stycznia 2021 r. o podtrzymaniu surowego wyroku w sprawie członków grupy Hiên Pháp, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie delegatury Unii w Wietnamie na temat decyzji sądu apelacyjnego w mieście Ho Chi Minh ze stycznia 2021 r. o podtrzymaniu surowego wyroku w sprawie członków grupy Hiên Pháp,

| — | uwzględniając wspólne oświadczenie specjalnych sprawozdawców ONZ z 14 stycznia 2021 r. pt. „Wietnam: paraliżujący efekt aresztowań tuż przed kongresem partyjnym”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenie specjalnych sprawozdawców ONZ z 14 stycznia 2021 r. pt. „Wietnam: paraliżujący efekt aresztowań tuż przed kongresem partyjnym”,

| — | uwzględniając komunikaty prasowe rzecznika wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka z 8 stycznia 2021 r. na temat Wietnamu oraz oświadczenie wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka z 3 czerwca 2020 r. pt. „Azja: Bachelet zaniepokojona tłumieniem wolności słowa podczas pandemii COVID-19”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikaty prasowe rzecznika wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka z 8 stycznia 2021 r. na temat Wietnamu oraz oświadczenie wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka z 3 czerwca 2020 r. pt. „Azja: Bachelet zaniepokojona tłumieniem wolności słowa podczas pandemii COVID-19”,

| — | uwzględniając wspólne pisma dotyczące zarzutów przedstawicieli specjalnych procedur ONZ z 17 września 2020 r. w sprawie trzech dziennikarzy oraz z 22 stycznia 2020 r. w sprawie dwóch osób, w tym dziennikarza Pham Chi Dunga, a także odpowiedzi rządu wietnamskiego z 28 grudnia 2020 r. i z 18 marca 2020 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne pisma dotyczące zarzutów przedstawicieli specjalnych procedur ONZ z 17 września 2020 r. w sprawie trzech dziennikarzy oraz z 22 stycznia 2020 r. w sprawie dwóch osób, w tym dziennikarza Pham Chi Dunga, a także odpowiedzi rządu wietnamskiego z 28 grudnia 2020 r. i z 18 marca 2020 r.,

| — | uwzględniając trzecie sprawozdanie okresowe nt. Wietnamu (CCPR/C/VNM/3) z 11 i 12 marca 2019 r. oraz uwagi podsumowujące Komisji Praw Człowieka ONZ z 29 sierpnia 2019 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając trzecie sprawozdanie okresowe nt. Wietnamu (CCPR/C/VNM/3) z 11 i 12 marca 2019 r. oraz uwagi podsumowujące Komisji Praw Człowieka ONZ z 29 sierpnia 2019 r.,

| — | uwzględniając wytyczne ONZ z 2011 r. dotyczące biznesu i praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne ONZ z 2011 r. dotyczące biznesu i praw człowieka,

| — | uwzględniając Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (ICCPR), do którego Wietnam przystąpił w 1982 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (ICCPR), do którego Wietnam przystąpił w 1982 r.,

| — | uwzględniając art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że 5 stycznia 2021 r. obrońcy praw człowieka i dziennikarze Pham Chi Dung, Nguyen Tuong Thuy i Le Huu Minh Tuan, członkowie Niezależnego Stowarzyszenia Dziennikarzy Wietnamu (IJAVN), zostali skazani na surowe wyroki więzienia, odpowiednio na 15, 11 i 11 lat, przez sąd ludowy miasta Ho Chi Minh, za czyny takie jak m.in. „sporządzanie, gromadzenie i upowszechnianie informacji, materiałów i artykułów atakujących państwo”; mając na uwadze, że w swoich doniesieniach piętnowali niegospodarność i korupcję władz, opisywali traktowanie obrońców praw człowieka przez władze wietnamskie i ruch prodemokratyczny w Wietnamie; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że 5 stycznia 2021 r. obrońcy praw człowieka i dziennikarze Pham Chi Dung, Nguyen Tuong Thuy i Le Huu Minh Tuan, członkowie Niezależnego Stowarzyszenia Dziennikarzy Wietnamu (IJAVN), zostali skazani na surowe wyroki więzienia, odpowiednio na 15, 11 i 11 lat, przez sąd ludowy miasta Ho Chi Minh, za czyny takie jak m.in. „sporządzanie, gromadzenie i upowszechnianie informacji, materiałów i artykułów atakujących państwo”; mając na uwadze, że w swoich doniesieniach piętnowali niegospodarność i korupcję władz, opisywali traktowanie obrońców praw człowieka przez władze wietnamskie i ruch prodemokratyczny w Wietnamie;

| B. | mając na uwadze, że władze wietnamskie nadal zamykają w więzieniach, zatrzymują, nękają i zastraszają obrońców praw człowieka, dziennikarzy, blogerów, prawników zajmujących się prawami człowieka i działaczy społeczeństwa obywatelskiego oraz związkowców; mając na uwadze, że obrońcy praw człowieka są skazywani na długie kary pozbawienia wolności za działalność na rzecz praw człowieka oraz za korzystanie w internecie lub poza nim z przysługującego im podstawowego prawa do wolności wypowiedzi; mając na uwadze, że Wietnam przetrzymuje obecnie w areszcie największą liczbę więźniów politycznych w Azji Południowo-Wschodniej, w tym 170 więźniów sumienia, z czego 69 wyłącznie za działalność w mediach społecznościowych; mając na uwadze, że większość więźniów politycznych jest przetrzymywana na podstawie niejasno sformułowanych przepisów o bezpieczeństwie narodowym, które są niezgodne z wietnamską konstytucją i międzynarodowymi traktatami dotyczącymi praw człowieka, takimi jak Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, którego Wietnam jest stroną; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że władze wietnamskie nadal zamykają w więzieniach, zatrzymują, nękają i zastraszają obrońców praw człowieka, dziennikarzy, blogerów, prawników zajmujących się prawami człowieka i działaczy społeczeństwa obywatelskiego oraz związkowców; mając na uwadze, że obrońcy praw człowieka są skazywani na długie kary pozbawienia wolności za działalność na rzecz praw człowieka oraz za korzystanie w internecie lub poza nim z przysługującego im podstawowego prawa do wolności wypowiedzi; mając na uwadze, że Wietnam przetrzymuje obecnie w areszcie największą liczbę więźniów politycznych w Azji Południowo-Wschodniej, w tym 170 więźniów sumienia, z czego 69 wyłącznie za działalność w mediach społecznościowych; mając na uwadze, że większość więźniów politycznych jest przetrzymywana na podstawie niejasno sformułowanych przepisów o bezpieczeństwie narodowym, które są niezgodne z wietnamską konstytucją i międzynarodowymi traktatami dotyczącymi praw człowieka, takimi jak Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, którego Wietnam jest stroną;

| C. | mając na uwadze, że działacze polityczni i działacze na rzecz praw człowieka są przetrzymywani w ciężkich warunkach, odmawia im się m.in. dostępu do opieki medycznej, porad prawnych i kontaktów z rodziną oraz są często brutalnie traktowani, torturowani i poddawani innym formom złego traktowania; mając na uwadze, że ich często bardzo szybkie procesy nie spełniają podstawowych norm bezstronności, uczciwości i niezawisłości sądów; mając na uwadze, że zeznania są zwykle wymuszane i transmitowane w telewizji; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że działacze polityczni i działacze na rzecz praw człowieka są przetrzymywani w ciężkich warunkach, odmawia im się m.in. dostępu do opieki medycznej, porad prawnych i kontaktów z rodziną oraz są często brutalnie traktowani, torturowani i poddawani innym formom złego traktowania; mając na uwadze, że ich często bardzo szybkie procesy nie spełniają podstawowych norm bezstronności, uczciwości i niezawisłości sądów; mając na uwadze, że zeznania są zwykle wymuszane i transmitowane w telewizji;

| D. | mając na uwadze, że Pham Chi Dung, niezależny dziennikarz prowadzący kampanię na rzecz ochrony środowiska, demokracji, wolności mediów, pluralizmu politycznego, praworządności i rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, został arbitralnie zatrzymany w listopadzie 2019 r. pod zarzutem „współpracy z zagranicznymi mediami w celu dostarczania zafałszowanych informacji”; mając na uwadze, że zarzuty te przedstawiono po wysłaniu przez niego nagrania wideo do posłów do PE, w którym wzywał ich do odroczenia ratyfikacji EVFTA do czasu osiągnięcia postępów w zakresie praw człowieka w tym kraju; mając na uwadze, że Pham Chi Dung był już przetrzymywany przez sześć miesięcy w 2012 r. pod tymi samymi zarzutami; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Pham Chi Dung, niezależny dziennikarz prowadzący kampanię na rzecz ochrony środowiska, demokracji, wolności mediów, pluralizmu politycznego, praworządności i rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, został arbitralnie zatrzymany w listopadzie 2019 r. pod zarzutem „współpracy z zagranicznymi mediami w celu dostarczania zafałszowanych informacji”; mając na uwadze, że zarzuty te przedstawiono po wysłaniu przez niego nagrania wideo do posłów do PE, w którym wzywał ich do odroczenia ratyfikacji EVFTA do czasu osiągnięcia postępów w zakresie praw człowieka w tym kraju; mając na uwadze, że Pham Chi Dung był już przetrzymywany przez sześć miesięcy w 2012 r. pod tymi samymi zarzutami;

| E. | mając na uwadze, że wkrótce po aresztowaniu Pham Chi Dunga władze zamknęły stronę internetową IJAVN; mając na uwadze, że Ngyuen Tuong Thuy został aresztowany we własnym mieszkaniu w Hanoi 23 maja 2020 r., a Le Huu Minh Tuan 12 czerwca 2020 r.; mając na uwadze, że wszyscy trzej obrońcy praw człowieka byli prześladowani i zastraszani przez wietnamskie władze przed ich arbitralnym aresztowaniem i skazaniem; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wkrótce po aresztowaniu Pham Chi Dunga władze zamknęły stronę internetową IJAVN; mając na uwadze, że Ngyuen Tuong Thuy został aresztowany we własnym mieszkaniu w Hanoi 23 maja 2020 r., a Le Huu Minh Tuan 12 czerwca 2020 r.; mając na uwadze, że wszyscy trzej obrońcy praw człowieka byli prześladowani i zastraszani przez wietnamskie władze przed ich arbitralnym aresztowaniem i skazaniem;

| F. | mając na uwadze, że według doniesień organizacji społeczeństwa obywatelskiego blisko 80 % więźniów sumienia w Wietnamie przebywa w więzieniu za działalność w mediach społecznościowych; mając na uwadze, że co najmniej dwie globalne platformy mediów społecznościowych zaczęły surowiej przestrzegać obowiązujących w Wietnamie ograniczeń wolności słowa i przepisów dotyczących cenzury, cenzurując pokojową krytykę państwa, rozszerzając blokadę geograficzną i usuwając „propagandę przeciw partii i państwu”, co stanowi naruszenie uniwersalnych standardów, takich jak wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka oraz ich własne kodeksy postępowania; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że według doniesień organizacji społeczeństwa obywatelskiego blisko 80 % więźniów sumienia w Wietnamie przebywa w więzieniu za działalność w mediach społecznościowych; mając na uwadze, że co najmniej dwie globalne platformy mediów społecznościowych zaczęły surowiej przestrzegać obowiązujących w Wietnamie ograniczeń wolności słowa i przepisów dotyczących cenzury, cenzurując pokojową krytykę państwa, rozszerzając blokadę geograficzną i usuwając „propagandę przeciw partii i państwu”, co stanowi naruszenie uniwersalnych standardów, takich jak wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka oraz ich własne kodeksy postępowania;

| G. | mając na uwadze, że Wietnam znajduje się na 175. miejscu wśród 180 krajów w światowym rankingu wolności prasy z 2020 r. sporządzonym przez Reporterów bez Granic; mając na uwadze, że prawie wszystkie media w Wietnamie są własnością państwa i podlegają jego kontroli oraz że istnieje cenzura, w tym zagranicznych nadawców i publikacji; mając na uwadze, że rząd wietnamski nadal zakazuje działalności niezależnych lub prywatnych mediów i sprawuje ścisłą kontrolę nad stacjami radiowymi i telewizyjnymi oraz publikacjami drukowanymi; mając na uwadze, że w kwietniu 2016 r. Zgromadzenie Narodowe przyjęło ustawę medialną, która wyraźnie ogranicza wolność prasy w Wietnamie; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Wietnam znajduje się na 175. miejscu wśród 180 krajów w światowym rankingu wolności prasy z 2020 r. sporządzonym przez Reporterów bez Granic; mając na uwadze, że prawie wszystkie media w Wietnamie są własnością państwa i podlegają jego kontroli oraz że istnieje cenzura, w tym zagranicznych nadawców i publikacji; mając na uwadze, że rząd wietnamski nadal zakazuje działalności niezależnych lub prywatnych mediów i sprawuje ścisłą kontrolę nad stacjami radiowymi i telewizyjnymi oraz publikacjami drukowanymi; mając na uwadze, że w kwietniu 2016 r. Zgromadzenie Narodowe przyjęło ustawę medialną, która wyraźnie ogranicza wolność prasy w Wietnamie;

| H. | mając na uwadze, że 12 czerwca 2018 r. Zgromadzenie Narodowe Wietnamu przyjęło ustawę w sprawie cyberbezpieczeństwa w celu zaostrzenia kontroli w internecie i zobowiązania dostawców do usuwania postów uznawanych za „zagrażające” bezpieczeństwu narodowemu; mając na uwadze, że ustawa ta nakłada surowe ograniczenia na wolność wypowiedzi w internecie i poważnie ogranicza prawo do prywatności; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że 12 czerwca 2018 r. Zgromadzenie Narodowe Wietnamu przyjęło ustawę w sprawie cyberbezpieczeństwa w celu zaostrzenia kontroli w internecie i zobowiązania dostawców do usuwania postów uznawanych za „zagrażające” bezpieczeństwu narodowemu; mając na uwadze, że ustawa ta nakłada surowe ograniczenia na wolność wypowiedzi w internecie i poważnie ogranicza prawo do prywatności;

| I. | mając na uwadze, że prawo do wolności wypowiedzi jest zagwarantowane w konstytucji Wietnamu, Powszechnej deklaracji praw człowieka i innych konwencjach międzynarodowych, do których Wietnam przystąpił, w tym w Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i politycznych; mając na uwadze, że w kontekście powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka prowadzonego przez ONZ Wietnam przyjął zalecenia służące zagwarantowaniu wolności opinii i wypowiedzi oraz zniesieniu ograniczeń w tym zakresie; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że prawo do wolności wypowiedzi jest zagwarantowane w konstytucji Wietnamu, Powszechnej deklaracji praw człowieka i innych konwencjach międzynarodowych, do których Wietnam przystąpił, w tym w Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i politycznych; mając na uwadze, że w kontekście powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka prowadzonego przez ONZ Wietnam przyjął zalecenia służące zagwarantowaniu wolności opinii i wypowiedzi oraz zniesieniu ograniczeń w tym zakresie;

| J. | mając na uwadze, że 1 stycznia 2018 r. weszła w życie pierwsza w historii Wietnamu ustawa o przekonaniach i religii, zobowiązująca wszystkie grupy wyznaniowe w kraju do rejestrowania się we właściwych organach i do informowania ich o prowadzonej działalności; mając na uwadze, że organy te mogą odmówić rejestracji lub ją utrudnić i zakazać działalności religijnej, uznanej arbitralnie za sprzeczną z „interesem narodowym”, „porządkiem publicznym” lub „jednością narodową”; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że 1 stycznia 2018 r. weszła w życie pierwsza w historii Wietnamu ustawa o przekonaniach i religii, zobowiązująca wszystkie grupy wyznaniowe w kraju do rejestrowania się we właściwych organach i do informowania ich o prowadzonej działalności; mając na uwadze, że organy te mogą odmówić rejestracji lub ją utrudnić i zakazać działalności religijnej, uznanej arbitralnie za sprzeczną z „interesem narodowym”, „porządkiem publicznym” lub „jednością narodową”;

| K. | mając na uwadze, że kodeks karny Wietnamu zawiera represyjne przepisy, których nadużywa się, by zmuszać do milczenia, aresztować, zatrzymywać lub skazywać obrońców praw człowieka, dysydentów, prawników, działaczy związków zawodowych, grup wyznaniowych i organizacji pozarządowych, zwłaszcza wyrażających krytyczne poglądy pod adresem rządu wietnamskiego, lub by ograniczać ich działalność; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że kodeks karny Wietnamu zawiera represyjne przepisy, których nadużywa się, by zmuszać do milczenia, aresztować, zatrzymywać lub skazywać obrońców praw człowieka, dysydentów, prawników, działaczy związków zawodowych, grup wyznaniowych i organizacji pozarządowych, zwłaszcza wyrażających krytyczne poglądy pod adresem rządu wietnamskiego, lub by ograniczać ich działalność;

| L. | mając na uwadze, że w Wietnamie nadal wykonuje się karę śmierci, ale liczba egzekucji pozostaje nieznana, ponieważ władze wietnamskie uznają statystyki dotyczące tej kary za tajemnicę państwową; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w Wietnamie nadal wykonuje się karę śmierci, ale liczba egzekucji pozostaje nieznana, ponieważ władze wietnamskie uznają statystyki dotyczące tej kary za tajemnicę państwową;

| M. | mając na uwadze, że podstawą stosunków między UE a Wietnamem jest UPiW między UE a Wietnamem, której zasadniczym elementem są prawa człowieka i która przewiduje zawieszenie instrumentów współpracy dwustronnej, w tym dwustronnych preferencji handlowych, w razie poważnych i systematycznych naruszeń praw człowieka; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że podstawą stosunków między UE a Wietnamem jest UPiW między UE a Wietnamem, której zasadniczym elementem są prawa człowieka i która przewiduje zawieszenie instrumentów współpracy dwustronnej, w tym dwustronnych preferencji handlowych, w razie poważnych i systematycznych naruszeń praw człowieka;

| N. | mając na uwadze, że w UPiW między UE a Wietnamem, a w szczególności w jej art. 1, 2 i 35, Wietnam zobowiązał się do współpracy z Unią Europejską w zakresie promowania i ochrony praw człowieka; mając na uwadze, że taka współpraca obejmuje wdrażanie aktów międzynarodowych dotyczących praw człowieka, takich jak Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, którego Wietnam jest stroną; mając na uwadze, że istnieje wyraźny związek między UPiW a FTA między UE a Wietnamem, w których obie strony zadeklarowały wypełnianie zobowiązań w zakresie praw człowieka; mając na uwadze, że klauzula praw człowieka zawarta w UPiW UE–Wietnam umożliwia zastosowanie odpowiednich środków w razie poważnych i systematycznych naruszeń praw człowieka; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w UPiW między UE a Wietnamem, a w szczególności w jej art. 1, 2 i 35, Wietnam zobowiązał się do współpracy z Unią Europejską w zakresie promowania i ochrony praw człowieka; mając na uwadze, że taka współpraca obejmuje wdrażanie aktów międzynarodowych dotyczących praw człowieka, takich jak Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, którego Wietnam jest stroną; mając na uwadze, że istnieje wyraźny związek między UPiW a FTA między UE a Wietnamem, w których obie strony zadeklarowały wypełnianie zobowiązań w zakresie praw człowieka; mając na uwadze, że klauzula praw człowieka zawarta w UPiW UE–Wietnam umożliwia zastosowanie odpowiednich środków w razie poważnych i systematycznych naruszeń praw człowieka;

| O. | mając na uwadze, że drugi wspólny komitet w ramach UPiW między UE a Wietnamem, który zebrał się online 15 grudnia 2020 r., dokonał przeglądu wniosków związanych ze współpracą w dziedzinie praw człowieka, w tym wdrożeniem Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, i zaakceptował zalecenia zawarte w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że drugi wspólny komitet w ramach UPiW między UE a Wietnamem, który zebrał się online 15 grudnia 2020 r., dokonał przeglądu wniosków związanych ze współpracą w dziedzinie praw człowieka, w tym wdrożeniem Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, i zaakceptował zalecenia zawarte w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka;

| 1. | wzywa władze Wietnamu, aby natychmiast i bezwarunkowo uwolniły Pham Chi Dunga, Nguyen Tuong Thuya i Le Huu Minh Tuana oraz wszystkich innych dziennikarzy, obrońców praw człowieka i obrońców środowiska, związkowców i więźniów sumienia przetrzymywanych i skazanych tylko dlatego, że korzystali z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi, a także aby natychmiast wycofano wszelkie stawiane im zarzuty; |
| --- | --- |

1.

| 2. | odnotowuje z oburzeniem i potępia nasilające się tłumienie sprzeciwu i narastające naruszenia praw człowieka w Wietnamie, w tym wyroki skazujące, zastraszanie polityczne, inwigilację, nękanie, nierzetelne procesy i zmuszanie do opuszczenia kraju oraz ataki, których doświadczają działacze polityczni, dziennikarze, blogerzy, dysydenci i obrońcy praw człowieka z powodu korzystania z przysługującej im wolności wypowiedzi i które stanowią oczywiste naruszenie międzynarodowych zobowiązań Wietnamu w dziedzinie praw człowieka; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa władze wietnamskie, aby natychmiast zaprzestały innych form nękania, w tym nękania sądowego i zastraszania dziennikarzy, obrońców praw człowieka i obrońców środowiska, działaczy i wszystkich osób zaangażowanych w pokojowe korzystanie z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi i innych praw człowieka, zarówno w internecie, jak i poza nim; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wyraża głębokie zaniepokojenie przepełnieniem i złymi warunkami sanitarnymi w wietnamskich więzieniach, zwiększającymi ryzyko zakażenia COVID-19 i innymi chorobami; przypomina, że wysoka komisarz ONZ ds. praw człowieka wezwała do uwolnienia wszystkich osób przetrzymywanych bez dostatecznej podstawy prawnej, w tym więźniów politycznych i osób przetrzymywanych z powodu opozycyjnych poglądów; domaga się, aby do czasu ich uwolnienia władze wietnamskie w każdym przypadku zadbały o bezpieczeństwo fizyczne i dobrostan psychiczny wszystkich więźniów, wśród nich Pham Chi Dunga, Nguyen Tuong Thuya i Le Huu Minh Tuana, a także zadbały o to, aby traktowanie wszystkich innych więźniów politycznych było zgodne ze standardami międzynarodowymi; zaznacza, że prawo do kontaktu z prawnikami, personelem medycznym i członkami rodziny stanowi istotne zabezpieczenie przed torturami i złym traktowaniem; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa władze wietnamskie, aby zniosły cenzurę niezależnych zarówno krajowych, jak i międzynarodowych serwisów informacyjnych, w tym IJAVN, usunęły ograniczenia dotyczące źródeł informacyjnych online i korzystania z internetu oraz zapewniły bezpieczne warunki i sprzyjające środowisko dziennikarzom zawodowym, dziennikarzom obywatelskim, blogerom i innym osobom, które publikują treści w internecie; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wyraża zaniepokojenie doniesieniami o udziale światowych sieci mediów społecznościowych w podejmowanych przez władze wietnamskie próbach ograniczenia wolności wypowiedzi i apeluje do światowych platform mediów społecznościowych, aby nie współuczestniczyły w cenzurze stosowanej obecnie w Wietnamie; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa rząd Wietnamu, aby zniósł wszelkie ograniczenia wolności wyznania oraz położył kres nękaniu wspólnot religijnych; |
| --- | --- |

7.

| 8. | apeluje do rządu Wietnamu o przegląd przepisów wietnamskiego kodeksu karnego, w szczególności art. 117, 118 i 331, które nadmiernie ograniczają prawo do wolności wypowiedzi oraz do pokojowego zgromadzania się i stowarzyszania się, a także o nowelizację ustawy o cyberbezpieczeństwie i dekretów 15/2020/ND-CP w sprawie sankcji za administracyjne naruszenia przepisów dotyczących usług pocztowych, telekomunikacji, częstotliwości radiowych, technologii informacyjnych i transakcji elektronicznych oraz 72/2013/ND-CP w sprawie zarządzania usługami internetowymi i treściami informacyjnymi online oraz ich świadczenia i korzystania z nich, w celu zapewnienia ich zgodności ze standardami międzynarodowymi; zaznacza w szczególności, że reforma kodeksu karnego jest również konieczna w celu zapewnienia skutecznego wdrożenia konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 98 i 87, które Wietnam zobowiązał się ratyfikować; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Wietnam do przyspieszenia tempa ratyfikacji Konwencji MOP nr 87 dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych oraz do zapewnienia jej szybkiego wejścia w życie, a także do przedstawienia wiarygodnego harmonogramu wdrażania Konwencji MOP nr 105 dotyczącej zniesienia pracy przymusowej oraz Konwencji 98 dotyczącej stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych; wzywa władze wietnamskie do uznania niezależnych związków zawodowych oraz do ochrony wszystkich pracowników, zwłaszcza kobiet i dzieci, przed dyskryminacją, molestowaniem seksualnym, naruszeniami ustawowego progu godzin nadliczbowych oraz naruszeniami obowiązków w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa władze Wietnamu do wspierania wdrażania Wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka oraz wzywa przedsiębiorstwa mające siedzibę lub prowadzące działalność w UE do przestrzegania tych wytycznych, a także międzynarodowego i krajowego prawa dotyczącego praw człowieka; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa władze wietnamskie do niezwłocznego wprowadzenia moratorium na stosowanie kary śmierci, co byłoby krokiem do zniesienia tej kary; wzywa do przeanalizowania wszystkich wyroków śmierci w celu zagwarantowania, że dane procesy odbyły się zgodnie z międzynarodowymi standardami, a także apeluje do Wietnamu o przystąpienie do Drugiego protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich, którego celem jest zniesienie kary śmierci; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że przestrzeganie praw człowieka stanowi najważniejszą podstawę dwustronnych stosunków między Wietnamem a UE oraz jest istotnym elementem umowy o partnerstwie i współpracy oraz umowy o wolnym handlu między UE a Wietnamem; |
| --- | --- |

12.

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje wzmocnione partnerstwo i dialog dotyczący praw człowieka między UE a Wietnamem, w szczególności ustanowienie wspólnej parlamentarnej grupy monitorującej ze Zgromadzeniem Narodowym Wietnamu w celu monitorowania wdrażania umowy o wolnym handlu między UE a Wietnamem oraz IPA, co mogłoby ułatwić dialog wykraczający poza handel; przypomina o znaczeniu dialogu na temat praw człowieka jako kluczowego instrumentu, który należy skutecznie wykorzystać, aby zachęcić Wietnam do wdrażania niezbędnych reform i pomóc mu w tym procesie; wzywa ESDZ, Komisję i Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka do wzmocnienia dialogu dotyczącego praw człowieka z Wietnamem na najwyższym szczeblu; |
| --- | --- |

13.

| 14. | uznaje instytucjonalny i prawny związek między umową o wolnym handlu a umową o partnerstwie i współpracy między UE i Wietnamem, który to związek gwarantuje, że prawa człowieka są podstawą stosunków między UE a Wietnamem; wzywa strony do pełnego wykorzystania umów w celu poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka w Wietnamie oraz podkreśla znaczenie konstruktywnego i skutecznego dialogu na temat praw człowieka między UE a Wietnamem; w związku ze skalą obecnych naruszeń praw człowieka przypomina rządowi Wietnamu, że umowa o partnerstwie i współpracy między UE a Wietnamem, która jest powiązana z umową o wolnym handlu, umożliwia podjęcie odpowiednich działań w przypadku poważnych naruszeń praw człowieka i zajęcie bardziej zdecydowanego stanowiska wobec rządu Wietnamu; z zadowoleniem przyjmuje możliwość poruszenia kwestii praw człowieka podczas posiedzeń wspólnej parlamentarnej grupy monitorującej ds. umowy o wolnym handlu między UE a Wietnamem z parlamentem wietnamskim, a także z zadowoleniem przyjmuje fakt, że pierwsze takie spotkanie odbyło się w grudniu 2020 r.; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa Komisję i ESDZ do szybkiego przeprowadzenia kompleksowej oceny wpływu na prawa człowieka w odniesieniu do tego, co umowa o wolnym handlu między UE a Wietnamem może oznaczać dla praw człowieka; Parlament zwrócił się o to w rezolucji w sprawie ratyfikacji umowy; wzywa do przyjęcia planu działania w celu skutecznego zaradzenia nasilającym się represjom w Wietnamie i nieprzestrzegania przez ten kraj zobowiązań w zakresie praw człowieka, a także wzywa Komisję i ESDZ do regularnego składania Parlamentowi sprawozdań z realizacji tego planu działania; |
| --- | --- |

15.

| 16. | ponawia swój apel do UE i Wietnamu o ustanowienie niezależnego mechanizmu monitorowania praw człowieka oraz niezależnego mechanizmu rozpatrywania skarg, co zapewni zainteresowanym obywatelom i lokalnym zainteresowanym stronom skuteczne środki odwoławcze; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wyraża ubolewanie, że wewnętrzne grupy doradcze ds. umowy o wolnym handlu między UE a Wietnamem jeszcze nie działają, a także ponawia apel o szeroką i zrównoważoną reprezentację niezależnych, wolnych i zróżnicowanych organizacji społeczeństwa obywatelskiego w ramach tych grup, w tym niezależnych wietnamskich organizacji z sektora pracy i środowiska oraz obrońców praw człowieka; wzywa władze Wietnamu do powstrzymania się od wszelkiej nadmiernej ingerencji w skład i funkcjonowanie tego organu, a także do niestosowania gróźb ani odwetu wobec wybranych członków tego organu; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wzywa Wietnam do wydania stałego zaproszenia dla specjalnych ekspertów ONZ, w szczególności dla specjalnego sprawozdawcy ds. wolności opinii i wypowiedzi, a także dla specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji obrońców praw człowieka, jak również do umożliwienia im swobodnego i nieograniczonego dostępu do wszystkich stron, z którymi chcą się konsultować w ramach swoich podróży po Wietnamie; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wzywa wiceprzewodniczącego Komisji/ wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, ESDZ i Komisję do aktywnego wspierania dziennikarzy, grup społeczeństwa obywatelskiego i poszczególnych osób broniących praw człowieka w Wietnamie, m.in. apelując we wszystkich kontaktach z władzami wietnamskimi o uwolnienie dziennikarzy, obrońców praw człowieka i więźniów sumienia; wzywa delegaturę UE w Hanoi, aby udzielała wszelkiego odpowiedniego wsparcia uwięzionym obrońcom praw człowieka, w tym poprzez organizowanie odwiedzin w więzieniach, monitorowanie procesów i zapewnianie pomocy prawnej; |
| --- | --- |

19.

| 20. | apeluje do delegatury UE o poruszenie spraw osób wymienionych w niniejszej rezolucji, podobnie jak uczyniły to organy i eksperci ONY, do których należą m.in. Tran Huynh Duy Thuc, Ho Duc Hoa, Tran Anh Kim, Le Thanh Tung, Phan Kim Khanh, Tran Hoang Phuc, Hoang Duc Binh, Bui Van Trung, Truong Minh Duc, Nguyen Trung Ton, Pham Van Troi, Nguyen Bac Truyen, Le Dinh Luong, Nguyen Van Tuc, Nguyen Trung Truc, Pham Van Diep, Nguyen Nang Tinh, Tran Duc Thach, Pham Doan Trang, Can Thi Theu, Trinh Ba Phuong, Trinh Ba Tu, Dinh Thi Thu Thuy, Nguyen Thi Ngoc Hanh, Ngo Van Dung, Le Quy Loc i Ho Dinh Cuong; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa Radę do Spraw Zagranicznych UE do przedyskutowania sytuacji w zakresie praw człowieka w Wietnamie; apeluje do państw członkowskich, aby w sposób jednoznaczny dały wyraz swoim obawom dotyczącym pogarszającej się sytuacji w zakresie praw człowieka w Wietnamie i uczyniły to najlepiej przed 13. Narodowym Kongresem Komunistycznej Partii Wietnamu; zachęca UE i jej państwa członkowskie do zintensyfikowania międzynarodowych działań mających na celu promowanie – na szczeblu Rady Praw Człowieka ONZ – wspólnej inicjatywy we współpracy z partnerami o zbliżonych poglądach, zwłaszcza z nową administracją amerykańską, z myślą o doprowadzeniu do konkretnej poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka w Wietnamie; |
| --- | --- |

21.

| 22. | apeluje do UE o kontynuowanie działań mających na celu wprowadzenie skutecznego systemu kontroli eksportu, sprzedaży, unowocześniania i konserwacji wszelkich rodzajów sprzętu służącego zapewnianiu bezpieczeństwa, broni i produktów podwójnego zastosowania, w tym technologii monitorowania internetu, aby nie dopuścić do wykorzystywania takiego sprzętu przez państwa o budzącym zastrzeżenia bilansie w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, sekretarzowi generalnemu Stowarzyszenia Państw Azji Południowo-Wschodniej, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Wietnamu oraz sekretarzowi generalnemu ONZ. |
| --- | --- |

23.

---

(1)  Dz.U. C 363 z 28.10.2020, s. 66.

(2)  Dz.U. C 369 z 11.10.2018, s. 73.

(3)  Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 122.

(4)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0027.

(5)  Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0029.

---

III Akty przygotowawcze

Parlament Europejski

Wtorek, 19 stycznia 2021 r.

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/256 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/256

---

P9_TA(2021)0001

Umowa o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi („umowa z Bonn”): rozszerzenie jej przedmiotowego i geograficznego zakresu stosowania ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia zmian do Umowy o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi (Umowa z Bonn) w odniesieniu do rozszerzenia zakresu stosowania tej Umowy i przystąpienia do niej Królestwa Hiszpanii (11487/2020 – C9-0351/2020 – 2020/0205(NLE))

(Zgoda)

(2021/C 456/24)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (11487/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (11487/2020),

| — | uwzględniając projekt decyzji Umawiających się Stron Umowy o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w sprawie rozszerzenia zakresu stosowania Umowy w celu współpracy w zakresie nadzoru w odniesieniu do wymogów załącznika VI do konwencji MARPOL (11490/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Umawiających się Stron Umowy o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w sprawie rozszerzenia zakresu stosowania Umowy w celu współpracy w zakresie nadzoru w odniesieniu do wymogów załącznika VI do konwencji MARPOL (11490/2020),

| — | uwzględniając projekt decyzji Umawiających się Stron Umowy o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w sprawie przystąpienia do Umowy Królestwa Hiszpanii (11493/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Umawiających się Stron Umowy o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w sprawie przystąpienia do Umowy Królestwa Hiszpanii (11493/2020),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 192 ust. 1, art. 196 ust. 2 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C9-0351/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 192 ust. 1, art. 196 ust. 2 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C9-0351/2020),

| — | uwzględniając art. 105 ust. 1 i 4 oraz art. 114 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 105 ust. 1 i 4 oraz art. 114 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A9-0268/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A9-0268/2020),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie zmian do Umowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Umawiających się Stron Umowy. |
| --- | --- |

2.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/257 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/257

---

P9_TA(2021)0002

Wyłączenie dotyczące niektórych walutowych wskaźników referencyjnych państw trzecich i wyznaczenia zastępczych wskaźników referencyjnych dla niektórych wycofywanych wskaźników referencyjnych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego niektórych walutowych wskaźników referencyjnych państw trzecich i wyznaczenia zastępczych wskaźników referencyjnych dla niektórych wycofywanych wskaźników referencyjnych (COM(2020)0337 – C9-0209/2020 – 2020/0154(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2021/C 456/25)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2020)0337), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2020)0337),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0209/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0209/2020),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 18 września 2020 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 18 września 2020 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 29 października 2020 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 29 października 2020 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 74 ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 9 grudnia 2020 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 74 ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 9 grudnia 2020 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0227/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0227/2020),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 366 z 30.10.2020, s. 4.

(2)  Dz.U. C 10 z 11.1.2021, s. 35.

---

P9_TC1-COD(2020)0154

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego niektórych walutowych wskaźników referencyjnych spot państw trzecich i wyznaczenia zamienników niektórych wskaźników referencyjnych, których opracowywania się zaprzestaje oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2021/168.)

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/258 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/258

---

P9_TA(2021)0003

Instrument Wsparcia Technicznego ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Instrument Wsparcia Technicznego (COM(2020)0409 – C9-0148/2020 – 2020/0103(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2021/C 456/26)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2020)0409), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2020)0409),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 175 ust. 3 oraz art. 197 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0148/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 175 ust. 3 oraz art. 197 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0148/2020),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 lipca 2020 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 lipca 2020 r. (1),

| — | – uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 14 października 2020 r. (2), |
| --- | --- |

—

– uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 14 października 2020 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 74 ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 16 grudnia 2020 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 74 ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 16 grudnia 2020 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Budżetowej oraz Komisji Gospodarczej i Monetarnej zgodnie z art. 58 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Budżetowej oraz Komisji Gospodarczej i Monetarnej zgodnie z art. 58 Regulaminu,

| — | uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej i Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0173/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej i Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0173/2020),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 364 z 28.10.2020, s. 132. .

(2)  Dz.U. C 440 z 18.12.2020, s. 160.

---

P9_TC1-COD(2020)0103

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... ustanawiającego Instrument Wsparcia Technicznego

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2021/240.)

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/259 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/259

---

P9_TA(2021)0004

Wykonywanie praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 654/2014 dotyczące wykonywania praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego (COM(2019)0623 – C9-0197/2019 – 2019/0273(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2021/C 456/27)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2019)0623), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2019)0623),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0197/2019), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0197/2019),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię 2/15 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię 2/15 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję w sprawie kryzysu w Organie Apelacyjnym WTO z dnia 28 listopada 2019 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję w sprawie kryzysu w Organie Apelacyjnym WTO z dnia 28 listopada 2019 r. (2),

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 74 ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 4 listopada 2020 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 74 ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 4 listopada 2020 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A9-0133/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A9-0133/2020),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zatwierdza wspólne oświadczenia Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji załączone do niniejszej rezolucji |
| --- | --- |

2.

| 3. | przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji załączone do niniejszej rezolucji |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

5.

---

(1)  ECLI:EU:C:2017:376.

(2)  Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0083.

---

P9_TC1-COD(2019)0273

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 654/2014 dotyczące wykonywania praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2021/167.)

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Wspólne oświadczenie Komisji, Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie instrumentu zniechęcającego państwa trzecie do stosowania środków przymusu i przeciwdziałającego stosowaniu takich środków

Komisja przyjmuje do wiadomości zastrzeżenia Parlamentu i państw członkowskich dotyczące praktyk niektórych państw trzecich mających na celu zmuszenie Unii lub jej państw członkowskich do wprowadzenia lub wycofania określonych środków polityki handlowej. Komisja podziela pogląd, że tego rodzaju praktyki mogą budzić poważne zastrzeżenia. Komisja potwierdza, że zamierza dokładniej zbadać instrument, który mógłby zostać przyjęty w celu zniechęcenia państw trzecich do stosowania środków przymusu lub skompensowania takich środków i który umożliwiałby szybkie przyjęcie środków zaradczych w przypadku takich działań państw trzecich. Komisja zamierza kontynuować swoją ocenę i na tej podstawie, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności, przyjąć wniosek ustawodawczy ustanawiający mechanizm pozwalający na zniechęcanie do podejmowania takich działań lub na ich skompensowanie w sposób zgodny z prawem międzynarodowym. Zgodnie z zapowiedzią zawartą w liście intencyjnym przewodniczącej Komisji do przewodniczącego Parlamentu i urzędującego przewodniczącego Rady z dnia 16 września 2020 r., Komisja zobowiązuje się do przyjęcia takiego wniosku do końca 2021 r. lub wcześniej, jeżeli zaistnieje taka potrzeba w wyniku zastosowania środków przymusu przez państwo trzecie.

Rada i Parlament Europejski odnotowują, że Komisja zamierza przedstawić wniosek dotyczący instrumentu zniechęcającego państwa trzecie do stosowania środków przymusu i przeciwdziałającego stosowaniu takich środków. Obie instytucje są zdecydowane wywiązać się z przypadającej im roli współprawodawców i rozpatrzyć ten wniosek w odpowiednim terminie z uwzględnieniem zobowiązań Unii wynikających z międzynarodowego prawa publicznego i prawa WTO, a także istotnych zmian w handlu międzynarodowym.

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji

Unia w dalszym ciągu opowiada się za wielostronnym podejściem do międzynarodowego rozstrzygania sporów, handlu opartego na zasadach i współpracy międzynarodowej służącej osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych. Unia będzie uczestniczyć we wszystkich działaniach mających na celu zreformowanie mechanizmu rozstrzygania sporów WTO, który może zapewnić skuteczne funkcjonowanie Organu Apelacyjnego WTO.

Oświadczenia Komisji

1.   Oświadczenie Komisji w sprawie zgodności z prawem międzynarodowym

W przypadku gdy Unia wda się w spór przeciwko innemu członkowi Światowej Organizacji Handlu (WTO) na podstawie uzgodnienia w sprawie rozstrzygania sporów, Komisja dołoży wszelkich rozsądnych starań, aby jak najszybciej uzyskać zgodę tego członka na zastosowanie arbitrażu na podstawie art. 25 uzgodnienia, jako tymczasowej procedury odwoławczej, która zachowuje zasadnicze cechy odwołań do Organu Apelacyjnego („arbitrażowe postępowanie odwoławcze”), do czasu całkowitego wznowienia funkcji pełnionej przez Organ Apelacyjny zgodnie z art. 17 uzgodnienia w sprawie rozstrzygania sporów.

Przyjmując akty wykonawcze zgodnie z art. 3 lit. aa) rozporządzenia, Komisja będzie działać zgodnie z wymogami prawa międzynarodowego dotyczącymi środków zaradczych i skodyfikowanymi w Artykułach Komisji Prawa Międzynarodowego o odpowiedzialności państw za działania niezgodne z prawem międzynarodowym.

Przed przyjęciem aktów wykonawczych na podstawie art. 3 lit. aa) Komisja zwróci się do zainteresowanego członka WTO o wdrożenie ustaleń i zaleceń zespołu orzekającego WTO, powiadomi go o zamiarze wprowadzenia przez Unię środków zaradczych i potwierdzi swoją gotowość do wynegocjowania wspólnie uzgodnionego rozwiązania zgodnie z wymogami określonymi w uzgodnieniu w sprawie rozstrzygania sporów.

W przypadku aktów wykonawczych, które zostały już przyjęte zgodnie z art. 3 lit. aa), Komisja zawiesi ich stosowanie, jeżeli Organ Apelacyjny wznowi swoje funkcje w odniesieniu do danej sprawy zgodnie z art. 17 uzgodnienia w sprawie rozstrzygania sporów lub jeżeli zostanie wszczęte tymczasowe postępowanie odwoławcze, pod warunkiem że zostanie ono wszczęte w dobrej wierze.

2.   Oświadczenie Komisji

Komisja wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 654/2014.

Komisja przypomina oświadczenie, które złożyła w momencie przyjęcia pierwotnego rozporządzenia, między innymi że akty wykonawcze, do których przyjmowania jest ona uprawniona, będą opracowywane na podstawie obiektywnych kryteriów i będą podlegały kontroli państw członkowskich. Wykonując to uprawnienie, Komisja zamierza działać zgodnie z oświadczeniem złożonym w momencie przyjęcia pierwotnego rozporządzenia, a także w zgodzie z niniejszym oświadczeniem.

Podczas przygotowywania projektów aktów wykonawczych mających wpływ na handel usługami lub na handlowe aspekty praw własności intelektualnej Komisja uwzględnia swoje obowiązki wynikające z art. 9 ust. 1a i potwierdza, że przeprowadzi intensywne uprzednie konsultacje w celu zapewnienia, aby wszystkie istotne interesy i konsekwencje mogły zostać zgłoszone Komisji, przekazane państwom członkowskim i należycie uwzględnione przy ewentualnym wprowadzaniu środków. W trakcie tych konsultacji Komisja będzie dążyć do uzyskania informacji od zainteresowanych osób z sektora prywatnego, których będą dotyczyły ewentualne środki polityki handlowej przygotowywane przez Unię w tych obszarach. Komisja będzie starać się uzyskać również informacje od organów publicznych mogących uczestniczyć we wdrażaniu potencjalnych środków polityki handlowej przyjętych przez Unię lub odczuwać skutki wdrażania tych środków.

W przypadku środków w dziedzinie handlu usługami oraz handlowych aspektów praw własności intelektualnej podczas przygotowania projektów aktów wykonawczych należycie uwzględniony zostanie przede wszystkim wkład organów publicznych państw członkowskich zaangażowanych w formułowanie lub wdrażanie przepisów regulujących odnośne dziedziny, między innymi na temat interakcji między ewentualnymi środkami polityki handlowej a obowiązującym prawodawstwem unijnym i krajowym. Także inne zainteresowane strony, których dotyczą takie środki polityki handlowej, będą miały możliwość sformułowania swoich zaleceń oraz zastrzeżeń dotyczących wyboru i kształtu przygotowywanych środków. Otrzymane uwagi będą przekazywane państwom członkowskim w przypadku przyjmowania środków zgodnie z art. 8 rozporządzenia. Regularny przegląd wszelkich takich środków przeprowadzony w trakcie ich stosowania lub po zakończeniu ich stosowania pozwoli uwzględnić również opinie organów państw członkowskich i zainteresowanych stron z sektora prywatnego na temat funkcjonowania takich środków oraz umożliwi dokonanie korekt w przypadku wystąpienia problemów.

Komisja przypomina również, że przywiązuje wielką wagę do zapewnienia, by rozporządzenie było skutecznym i efektywnym narzędziem egzekwowania praw Unii wynikających z międzynarodowych umów handlowych, między innymi w dziedzinie handlu usługami oraz handlowych aspektów praw własności intelektualnej. W związku z tym środki, które zostaną wybrane w tych dziedzinach, muszą również zapewniać skuteczne egzekwowanie zgodnie z prawami Unii, tak aby zachęcały dane państwo trzecie do przestrzegania przepisów i były spójne z mającymi zastosowanie przepisami prawa międzynarodowego dotyczącymi rodzaju dozwolonych środków egzekucyjnych.

Oświadczenie Komisji

Po przyjęciu rozporządzenia w 2014 r. Komisja zobowiązała się do prowadzenia skutecznej komunikacji i wymiany poglądów z Parlamentem Europejskim i Radą na temat sporów handlowych, które mogą skutkować przedsięwzięciem środków na podstawie rozporządzenia, oraz ogólnie na temat środków przymusu. Mając na uwadze nadrzędny cel, jakim jest skuteczne i efektywne egzekwowanie praw Unii wynikających z zawartych przez nią międzynarodowych umów handlowych, Komisja będzie nadal ułatwiać i usprawniać swoje kontakty z Parlamentem Europejskim i Radą, mając na uwadze wzajemne korzyści.

Komisja zobowiązuje się w szczególności do zbadania – w ramach wzmocnionego systemu egzekwowania prawa – domniemanych naruszeń zawartych przez Unię międzynarodowych umów handlowych w przypadku, gdy takie naruszenie zostanie zgłoszone przez Parlament, posłów do Parlamentu lub komisje parlamentarne bądź przez Radę, przy założeniu, że takim wnioskom towarzyszyć będą dowody potwierdzające. Komisja będzie na bieżąco informować Parlament i Radę o wynikach prowadzonych przez nią wzmocnionych działań w zakresie egzekwowania prawa.

Stosując wzmocniony system egzekwowania prawa, Komisja zwróci jednakową uwagę na domniemane naruszenia postanowień umów handlowych UE dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju, jak i na domniemane naruszenia systemów gwarantujących dostęp do rynków. Postępowanie w przypadku domniemanych naruszeń prawa z zakresu handlu i zrównoważonego rozwoju zostanie w całości włączone do systemu. Komisja będzie priorytetowo traktować te przypadki, które są szczególnie poważne ze względu na ich wpływ na pracowników lub środowisko w kontekście handlu, które mają znaczenie systemowe i nie budzą wątpliwości pod względem prawnym.

Komisja będzie nadal w pełni uczestniczyć w poświęconych tym kwestiom posiedzeniach właściwych komisji parlamentarnych w celu wymiany poglądów na temat sporów handlowych i środków przymusu, między innymi w kwestii ich oddziaływania na przemysł Unii. W tym kontekście Komisja będzie kontynuować dotychczasową praktykę w zakresie sprawozdawczości, omawiając okresowo stan wszystkich toczących się sporów oraz informując natychmiastowo o wszelkich istotnych zmianach w tym zakresie w tym samym czasie, gdy informacje te są przekazywane państwom członkowskim. Sprawozdawczość i wymiana informacji będą odbywały się za pośrednictwem właściwych komisji w Radzie i w Parlamencie.

Równocześnie Komisja będzie w dalszym ciągu regularnie informować Parlament i Radę o zmianach na arenie międzynarodowej, które mogą prowadzić do powstania sytuacji wymagających przyjęcia środków na mocy rozporządzenia.

Co więcej, Komisja potwierdza swoje zobowiązania wynikające z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 dotyczące bezzwłocznego przekazywania Parlamentowi i Radzie projektów aktów wykonawczych przedkładanych komitetowi państw członkowskich, a także ostatecznych projektów aktów wykonawczych po wydaniu opinii w komitecie. Odbywa się to za pośrednictwem rejestru dokumentów procedury komitetowej.

---

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/263 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/263

---

P9_TA(2021)0005

Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: data rozpoczęcia stosowania zmian niektórych szczegółowych przepisów dotyczących produkcji produktów ekologicznych

Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 4 grudnia 2020 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2020/427 w odniesieniu do daty rozpoczęcia stosowania zmian niektórych szczegółowych przepisów dotyczących produkcji produktów ekologicznych w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 (C(2020)08462 – 2020/2902(DEA))

(2021/C 456/28)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2020)08462), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2020)08462),

| — | uwzględniając pismo Komisji z dnia 17 grudnia 2020 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji z dnia 17 grudnia 2020 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

| — | uwzględniając pismo Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 stycznia 2021 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 stycznia 2021 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

| — | uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (1), w szczególności jego art. 12 ust. 2 lit. e), art. 14 ust. 2 lit. c) oraz art. 15 ust. 2 lit. a) i d), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (1), w szczególności jego art. 12 ust. 2 lit. e), art. 14 ust. 2 lit. c) oraz art. 15 ust. 2 lit. a) i d),

| — | uwzględniając art. 111 ust. 6 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 111 ust. 6 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi,

| A. | mając na uwadze, że z powodu trwającej pandemii COVID-19 i wynikających z niej daleko idących ograniczeń w przemieszczaniu się wszystkie państwa członkowskie i rolnicy we wszystkich państwach członkowskich napotykają wyjątkowe trudności; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że z powodu trwającej pandemii COVID-19 i wynikających z niej daleko idących ograniczeń w przemieszczaniu się wszystkie państwa członkowskie i rolnicy we wszystkich państwach członkowskich napotykają wyjątkowe trudności;

| B. | mając na uwadze, że data rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2018/848, pierwotnie ustalona na dzień 1 stycznia 2021 r., została ostatnio zmieniona rozporządzeniem (UE) 2020/1693 na dzień 1 stycznia 2022 r.; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że data rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2018/848, pierwotnie ustalona na dzień 1 stycznia 2021 r., została ostatnio zmieniona rozporządzeniem (UE) 2020/1693 na dzień 1 stycznia 2022 r.;

| C. | mając na uwadze, że celem rozporządzenia delegowanego jest dostosowanie daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/427 (2) do zmienionej daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2018/848; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że celem rozporządzenia delegowanego jest dostosowanie daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/427 (2) do zmienionej daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2018/848;

| D. | mając na uwadze, że w trosce o uniknięcie zamieszania oraz o zagwarantowanie sektorowi produktów ekologicznych pewności prawa sprawą najwyższej wagi jest przyspieszenie wejścia w życie rozporządzenia delegowanego; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w trosce o uniknięcie zamieszania oraz o zagwarantowanie sektorowi produktów ekologicznych pewności prawa sprawą najwyższej wagi jest przyspieszenie wejścia w życie rozporządzenia delegowanego;

| 1. | oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Dz.U. L 150 z 14.6.2018, s. 1.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/427 z dnia 13 stycznia 2020 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 w odniesieniu do niektórych szczegółowych przepisów dotyczących produkcji produktów ekologicznych (Dz.U. L 87 z 23.3.2020, s. 1).

---

Czwartek, 21 stycznia 2021 r.

| 10.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 456/264 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 456/264

---

P9_TA(2021)0015

FEAD: szczególne środki reagowania na kryzys związany z COVID-19 ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 223/2014 w odniesieniu do wprowadzenia szczególnych środków reagowania na kryzys związany z COVID-19 (COM(2020)0223 – C9-0151/2020 – 2020/0105(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2021/C 456/29)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2020)0223), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2020)0223),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 175 akapit trzeci Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0151/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 175 akapit trzeci Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0151/2020),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 10 czerwca 2020 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 10 czerwca 2020 r. (1),

| — | po konsultacji z Komitetem Regionów, |
| --- | --- |

—

po konsultacji z Komitetem Regionów,

| — | uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 74 ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 18 grudnia 2020 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 74 ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 18 grudnia 2020 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A9-0174/2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A9-0174/2020),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 311 z 18.9.2020, s. 82.

---

P9_TC1-COD(2020)0105

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 21 stycznia 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/... zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 223/2014 w odniesieniu do wprowadzenia szczególnych środków reagowania na kryzys związany z epidemią COVID-19

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2021/177.)

---