# Dziennik Urzędowy C 452/8 li

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 452 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 648 listopada 2021 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 452

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 648 listopada 2021

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2021/C 452/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2021/C 452/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2021/C 452/02 | Sprawa C-331/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Lisboa (Portugalia) w dniu 26 maja 2021 r. – Autoridade da Concorrência, EDP – Energias de Portugal, SA i in. | 2 |
| 2021/C 452/03 | Sprawa C-411/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 5 lipca 2021 r. – Instituto do Cinema e do Audiovisual, I.P. / NOWO Communications, S.A. | 4 |
| 2021/C 452/04 | Sprawa C-427/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 14 lipca 2021 r. – LD / ALB FILS KLINIKEN GmbH | 5 |
| 2021/C 452/05 | Sprawa C-432/21: Skarga wniesiona w dniu 15 lipca 2021 r. – Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej | 5 |
| 2021/C 452/06 | Sprawa C-436/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 15 lipca 2021 r. – flightright GmbH / American Airlines, Inc. | 6 |
| 2021/C 452/07 | Sprawa C-443/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Pitești (Rumunia) w dniu 19 lipca 2021 r. – SC Avicarvil Farms SRL / Ministerul Agriculturii și Dezvoltării Rurale, Agenția pentru Finanțarea Investițiilor Rurale, Agenția de Plăți și Intervenție în Agricultură, Agenția de Plăți și Intervenție în Agricultură – Centrul Județean Vâlcea | 7 |
| 2021/C 452/08 | Sprawa C-448/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca do Porto – Juízo Central Cível (Portugalia) w dniu 21 lipca 2021 r. – Portugália – Administração de Patrimónios, SGPS, SA / Banco BPI | 8 |
| 2021/C 452/09 | Sprawa C-449/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Paris (Francja) w dniu 21 lipca 2021 r. – Towercast / Autorité de la concurrence, Ministère de l’Économie | 9 |
| 2021/C 452/10 | Sprawa C-455/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Olt (Rumunia) w dniu 23 lipca 2021 r. – OZ / Lyoness Europe AG | 9 |
| 2021/C 452/11 | Sprawa C-457/21 P: Odwołanie od wyroku Sadu (siódma izba) wydanego w dniu 12 maja 2021 r. w sprawach połączonych T-816/17 i T-318/18, Luksemburg i Amazon / Komisja, wniesione w dniu 22 lipca 2021 r. przez Komisję Europejską | 10 |
| 2021/C 452/12 | Sprawa C-461/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Prahova (Rumunia) w dniu 27 lipca 2021 r. – SC Cartrans Preda SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti – Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova | 12 |
| 2021/C 452/13 | Sprawa C-501/21 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2021 r. w sprawie T-198/20, Shindler i in. / Rada, wniesione w dniu 13 sierpnia 2021 r. przez Harry'ego Shindlera i in. | 13 |
| 2021/C 452/14 | Sprawa C-502/21 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2021 r. w sprawie T-231/20, Price / Rada, wniesione w dniu 13 sierpnia 2021 r. przez Davida Price'a | 14 |
| 2021/C 452/15 | Sprawa C-545/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Włochy) w dniu 31 sierpnia 2021 r. – ANAS SpA / Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti | 16 |
| | Sąd |
| 2021/C 452/16 | Sprawa T-364/15: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – ADR Center / Komisja [Pomoc finansowa – Program ogólny Prawa podstawowe i wymiar sprawiedliwości na lata 2007 – 2013 – Program szczegółowy Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych – Skarga o stwierdzenie nieważności – Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny – Umowy o udzielenie dotacji – Odzyskanie części wypłaconego wkładu finansowego – Powództwo o ustalenie istnienia stosunku prawnego lub prawa – Klauzula arbitrażowa – Siła wyższa – Koszty kwalifikowalne – Proporcjonalność – Obowiązek uzasadnienia] | 18 |
| 2021/C 452/17 | Sprawy połączone T-337/18 i T-347/18: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratoire Pareva i Biotech3D / Komisja [Produkty biobójcze – Substancja czynna PHMB (1415; 4.7) – Odmowa zatwierdzenia w odniesieniu do grup produktowych 1, 5 i 6 – Zatwierdzenie z zastrzeżeniem określonych wymogów w odniesieniu do grup produktowych 2 i 4 – Ryzyko dla zdrowia ludzkiego i środowiska – Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 – Artykuł 6 ust. 7 lit. a) i b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 – Zharmonizowana klasyfikacja substancji czynnej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 – Uprzednie zasięgnięcie opinii ECHA – Oczywisty błąd w ocenie – Podejście przekrojowe – Prawo do bycia wysłuchanym] | 18 |
| 2021/C 452/18 | Sprawa T-24/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – INC i Consorzio Stabile Sis / Komisja [Pomoc państwa – Autostrady włoskie – Przedłużenie koncesji w celu wykonania robót – Usługi w ogólnym interesie gospodarczym – Ograniczenie opłat za przejazd – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Artykuł 106 ust. 2 TFUE – Skargi wniesione przez konkurentów beneficjenta – Rezygnacja z planu przyznania pomocy przez państwo członkowskie – Plan, który nie może zostać wdrożony w formie, w jakiej został zatwierdzony – Stwierdzenie nieważności nieprzynoszące korzyści skarżącym – Utrata interesu prawnego – Umorzenie postępowania] | 19 |
| 2021/C 452/19 | Sprawa T-193/19: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Achema i Achema Gas Trade / Komisja [Pomoc państwa – Pomoc na rzecz Litgasu w zakresie dostaw minimalnej ilości LNG do terminalu LNG w porcie morskim w Kłajpedzie – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Ochrona praw proceduralnych – Zasady ramowe Unii dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych – Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym – Rekompensata za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym – Koszty związane z parowaniem – Koszty bilansowania – Bezpieczeństwo dostaw – Artykuł 14 dyrektywy 2004/18/WE – Łańcuch zgodnych poszlak] | 20 |
| 2021/C 452/20 | Sprawa T-359/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Daimler / Komisja [Środowisko naturalne – Rozporządzenie (WE) nr 443/2009 – Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011 – Decyzja wykonawcza (UE) 2015/158 – Decyzja wykonawcza (UE) 2019/583 – Emisje dwutlenku węgla – Metoda testowania – Samochody osobowe] | 21 |
| 2021/C 452/21 | Sprawa T-700/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ghaoud / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Libii – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii Europejskiej – Wykaz osób objętych ograniczeniami wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach – Obowiązek uzasadnienia – Błąd w ocenie – Śmierć skarżącego] | 21 |
| 2021/C 452/22 | Sprawy połączone od T-720/19 do T-725/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ashworth i in./Parlament [Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego – Zmiana dodatkowego (dobrowolnego) systemu emerytalnego – Zawiadomienie dotyczące ustalenia wysokości dodatkowych (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych – Zarzut niezgodności z prawem – Kompetencje Prezydium Parlamentu – Prawa nabyte i praw w trakcie nabywania – Proporcjonalność – Równość traktowania – Pewność prawa] | 22 |
| 2021/C 452/23 | Sprawa T-852/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Albéa Services / EUIPO – dm-drogerie markt (ALBÉA) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy ALBÉA – Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy Balea – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Charakter odróżniający wcześniejszej rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 23 |
| 2021/C 452/24 | Sprawa T-85/20: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Qx World / EUIPO – Mandelay (EDUCTOR) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy EDUCTOR – Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy EDUCTOR – Artykuł 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) – Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 – Artykuł 6a konwencji paryskiej] | 24 |
| 2021/C 452/25 | Sprawa T-86/20: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Qx World / EUIPO – Mandelay (SCIO) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy SCIO – Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy SCIO – Artykuł 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) – Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 – Artykuł 6a konwencji paryskiej] | 24 |
| 2021/C 452/26 | Sprawa T-95/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kazembe Musonda / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 25 |
| 2021/C 452/27 | Sprawa T-97/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kande Mupompa / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 26 |
| 2021/C 452/28 | Sprawa T-101/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ilunga Luyoyo / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 26 |
| 2021/C 452/29 | Sprawa T-102/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kampete / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 27 |
| 2021/C 452/30 | Sprawa T-103/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Mutondo / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 28 |
| 2021/C 452/31 | Sprawa T-104/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ramazani Shadary / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 28 |
| 2021/C 452/32 | Sprawa T-105/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ruhorimbere / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 29 |
| 2021/C 452/33 | Sprawa T-106/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Amisi Kumba / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 30 |
| 2021/C 452/34 | Sprawa T-107/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Boshab / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 30 |
| 2021/C 452/35 | Sprawa T-109/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Numbi / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 31 |
| 2021/C 452/36 | Sprawa T-110/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kanyama / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem] | 32 |
| 2021/C 452/37 | Sprawa T-127/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Francja / ECHA [REACH – Ocena substancji – Chlorek glinu – Zasadowy chlorek glinu – Siarczan glinu – Decyzje, w których ECHA zwróciła się o udzielenie dodatkowych informacji – Artykuł 46 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Odwołanie wniesione do izby odwoławczej – Wielowątkowość uzasadnienia decyzji izby odwoławczej – Względy mogące uzasadniać decyzję – Nieskuteczność zarzutów skierowanych przeciwko pozostałym elementom uzasadnienia] | 32 |
| 2021/C 452/38 | Sprawa T-207/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Residencial Palladium / EUIPO – Palladium Gestión (PALLADIUM HOTELS & RESORTS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy PALLADIUM HOTELS & RESORTS – Przesłanki dopuszczalności wniosku o unieważnienie prawa do znaku – Artykuł 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 56 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 63 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001)] | 33 |
| 2021/C 452/39 | Sprawy od T-240/20 do T-245/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Arnaoutakis i in. / Parlament [Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego – Zmiana uzupełniającego dobrowolnego systemu emerytalnego – Odmowa przyznania dobrowolnej emerytury uzupełniającej – Zarzut niezgodności z prawem – Kompetencja Prezydium Parlamentu – Prawa nabyte i będące w trakcie nabywania – Proporcjonalność – Równość traktowania – Pewność prawa] | 34 |
| 2021/C 452/40 | Sprawa T-274/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – MHCS / EUIPO – Lidl Stiftung (Odcień koloru pomarańczowego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający odcień koloru pomarańczowego – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Badanie stanu faktycznego z urzędu – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/2001 – Charakter znaku towarowego – Znak towarowy w postaci koloru – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001] | 34 |
| 2021/C 452/41 | Sprawa T-331/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratorios Ern / EUIPO – Le-Vel Brands (Le-Vel) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego znaku towarowego Unii Europejskiej Le-Vel – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy LEVEL – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Brak podobieństwa towarów i usług – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 35 |
| 2021/C 452/42 | Sprawa T-377/20: Wyrok Sądu z dnia 1 września 2021 r. – KN / EKES [Prawo instytucjonalne – Członek EKES-u – Dochodzenie OLAF-u w sprawie zarzutów stosowania mobbingu – Decyzja o zwolnieniu członka z pełnienia jego funkcji w zakresie kierowania i zarządzania personelem – Skarga o stwierdzenie nieważności – Akt zaskarżalny – Dopuszczalność – Środek przyjęty w interesie służby – Podstawa prawna – Prawo do obrony – Odmowa dostępu do załączników do raportu OLAF-u – Ujawnienie istoty zeznań w formie streszczenia – Odpowiedzialność] | 36 |
| 2021/C 452/43 | Sprawa T-466/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – LF / Komisja [Służba publiczna – Personel kontraktowy – Wynagrodzenie – Dodatek zagraniczny – Artykuł 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Odmowa przyznania dodatku zagranicznego – Zwykłe miejsce zamieszkania – Obowiązki wykonywane w organizacji międzynarodowej mającej siedzibę w państwie zatrudnienia] | 36 |
| 2021/C 452/44 | Sprawa T-673/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Celler Lagravera / EUIPO – Cyclic Beer Farm (Cíclic) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Cíclic – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy CYCLIC – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 37 |
| 2021/C 452/45 | Sprawa T-688/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Freshly Cosmetics / EUIPO – Misiego Blázquez (IDENTY BEAUTY) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego IDENTY BEAUTY – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy IDENTITY THE IMAGE CLUB – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 37 |
| 2021/C 452/46 | Sprawa T-702/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Beelow / EUIPO (made of wood) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego made of wood – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001] | 38 |
| 2021/C 452/47 | Sprawa T-881/19: Postanowienie Sądu z dnia 9 września 2021 r. – GABO:mi / Komisja [Klauzula arbitrażowa – Szósty i siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002 – 2006 i 2007 – 2013) – Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji Horyzont 2020 (2014 – 2020) – Umowy o udzielenie dotacji – Potrącenie wierzytelności – Oznaczenie strony pozwanej – Uchybienie wymogom formalnych – Artykuł 76 lit. d) regulaminu postępowania – Oczywista niedopuszczalność] | 38 |
| 2021/C 452/48 | Sprawa T-277/20: Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2021 r. – MKB Multifunds BV / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Pomoc państwa – Fundusz private equity – Skarga – Środki mające jakoby stanowić pomoc państwa na rzecz Dutch Venture Initiative – Decyzja wydana po zakończeniu etapu badania wstępnego – Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa – Posiadanie przymiotu zainteresowanego podmiotu – Ochrona praw proceduralnych – Niedopuszczalność] | 39 |
| 2021/C 452/49 | Sprawa T-387/20: Postanowienie Sądu z dnia 5 sierpnia 2021 r.– DK Company/EUIPO – Hunter Boot (DENIM HUNTER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wycofanie zgłoszenia do rejestracji w toku instancji – Umorzenie postępowania] | 40 |
| 2021/C 452/50 | Sprawa T-691/20: Postanowienie Sądu z dnia 10 września 2021 r. – Kühne / Parlament [Skarga o stwierdzenie nieważności – Służba publiczna – Urzędnicy – System mobilności – Wniosek dotyczący obowiązku mobilności – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Niedopuszczalność] | 40 |
| 2021/C 452/51 | Sprawa T-187/21 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 17 września 2021 r. – Firearms United Network i in. / Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – REACH – Zmiana załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Ograniczenie odnoszące się do ołowiu i jego związków – Używanie ołowianej myśliwskiej amunicji śrutowej – Ochrona obszarów wodno-błotnych – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru] | 41 |
| 2021/C 452/52 | Sprawa T-427/21: Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2021 r. – Trasta Komercbanka / EBC | 41 |
| 2021/C 452/53 | Sprawa T-428/21: Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2021 r. – Fursin i in. / EBC | 42 |
| 2021/C 452/54 | Sprawa T-493/21: Skarga wniesiona w dniu 6 sierpnia 2021 r. – Equinoccio-Compañía de Comercio Exterior / Komisja | 43 |
| 2021/C 452/55 | Sprawa T-558/21: Skarga wniesiona w dniu 7 września 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Papouis Dairies (fino) | 44 |
| 2021/C 452/56 | Sprawa T-565/21: Skarga wniesiona w dniu 8 września 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Papouis Dairies (Papouis Halloumi) | 44 |
| 2021/C 452/57 | Sprawa T-598/21: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – Euranimi / Komisja | 45 |
| 2021/C 452/58 | Sprawa T-599/21: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – bett1.de / EUIPO – XXXLutz Marken | 46 |
| 2021/C 452/59 | Sprawa T-604/21: Skarga wniesiona w dniu 21 września 2021 r. – WP i in. / Komisja | 46 |
| 2021/C 452/60 | Sprawa T-475/19: Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2021 r. – Bunzl i in. / Komisja | 47 |
| 2021/C 452/61 | Sprawa T-482/19: Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2021 r. – BT Group i Communications Global Network Services / Komisja | 47 |
| 2021/C 452/62 | Sprawa T-754/19: Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2021 r. – Stagecoach Group / Komisja | 47 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2021/C 452/02

Sprawa C-331/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Lisboa (Portugalia) w dniu 26 maja 2021 r. – Autoridade da Concorrência, EDP – Energias de Portugal, SA i in.

2

2021/C 452/03

Sprawa C-411/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 5 lipca 2021 r. – Instituto do Cinema e do Audiovisual, I.P. / NOWO Communications, S.A.

4

2021/C 452/04

Sprawa C-427/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 14 lipca 2021 r. – LD / ALB FILS KLINIKEN GmbH

5

2021/C 452/05

Sprawa C-432/21: Skarga wniesiona w dniu 15 lipca 2021 r. – Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

5

2021/C 452/06

Sprawa C-436/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 15 lipca 2021 r. – flightright GmbH / American Airlines, Inc.

6

2021/C 452/07

Sprawa C-443/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Pitești (Rumunia) w dniu 19 lipca 2021 r. – SC Avicarvil Farms SRL / Ministerul Agriculturii și Dezvoltării Rurale, Agenția pentru Finanțarea Investițiilor Rurale, Agenția de Plăți și Intervenție în Agricultură, Agenția de Plăți și Intervenție în Agricultură – Centrul Județean Vâlcea

7

2021/C 452/08

Sprawa C-448/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca do Porto – Juízo Central Cível (Portugalia) w dniu 21 lipca 2021 r. – Portugália – Administração de Patrimónios, SGPS, SA / Banco BPI

8

2021/C 452/09

Sprawa C-449/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Paris (Francja) w dniu 21 lipca 2021 r. – Towercast / Autorité de la concurrence, Ministère de l’Économie

9

2021/C 452/10

Sprawa C-455/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Olt (Rumunia) w dniu 23 lipca 2021 r. – OZ / Lyoness Europe AG

9

2021/C 452/11

Sprawa C-457/21 P: Odwołanie od wyroku Sadu (siódma izba) wydanego w dniu 12 maja 2021 r. w sprawach połączonych T-816/17 i T-318/18, Luksemburg i Amazon / Komisja, wniesione w dniu 22 lipca 2021 r. przez Komisję Europejską

10

2021/C 452/12

Sprawa C-461/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Prahova (Rumunia) w dniu 27 lipca 2021 r. – SC Cartrans Preda SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti – Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova

12

2021/C 452/13

Sprawa C-501/21 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2021 r. w sprawie T-198/20, Shindler i in. / Rada, wniesione w dniu 13 sierpnia 2021 r. przez Harry'ego Shindlera i in.

13

2021/C 452/14

Sprawa C-502/21 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2021 r. w sprawie T-231/20, Price / Rada, wniesione w dniu 13 sierpnia 2021 r. przez Davida Price'a

14

2021/C 452/15

Sprawa C-545/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Włochy) w dniu 31 sierpnia 2021 r. – ANAS SpA / Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti

16

Sąd

2021/C 452/16

Sprawa T-364/15: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – ADR Center / Komisja [Pomoc finansowa – Program ogólny Prawa podstawowe i wymiar sprawiedliwości na lata 2007 – 2013 – Program szczegółowy Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych – Skarga o stwierdzenie nieważności – Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny – Umowy o udzielenie dotacji – Odzyskanie części wypłaconego wkładu finansowego – Powództwo o ustalenie istnienia stosunku prawnego lub prawa – Klauzula arbitrażowa – Siła wyższa – Koszty kwalifikowalne – Proporcjonalność – Obowiązek uzasadnienia]

18

2021/C 452/17

Sprawy połączone T-337/18 i T-347/18: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratoire Pareva i Biotech3D / Komisja [Produkty biobójcze – Substancja czynna PHMB (1415; 4.7) – Odmowa zatwierdzenia w odniesieniu do grup produktowych 1, 5 i 6 – Zatwierdzenie z zastrzeżeniem określonych wymogów w odniesieniu do grup produktowych 2 i 4 – Ryzyko dla zdrowia ludzkiego i środowiska – Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 – Artykuł 6 ust. 7 lit. a) i b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 – Zharmonizowana klasyfikacja substancji czynnej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 – Uprzednie zasięgnięcie opinii ECHA – Oczywisty błąd w ocenie – Podejście przekrojowe – Prawo do bycia wysłuchanym]

18

2021/C 452/18

Sprawa T-24/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – INC i Consorzio Stabile Sis / Komisja [Pomoc państwa – Autostrady włoskie – Przedłużenie koncesji w celu wykonania robót – Usługi w ogólnym interesie gospodarczym – Ograniczenie opłat za przejazd – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Artykuł 106 ust. 2 TFUE – Skargi wniesione przez konkurentów beneficjenta – Rezygnacja z planu przyznania pomocy przez państwo członkowskie – Plan, który nie może zostać wdrożony w formie, w jakiej został zatwierdzony – Stwierdzenie nieważności nieprzynoszące korzyści skarżącym – Utrata interesu prawnego – Umorzenie postępowania]

19

2021/C 452/19

Sprawa T-193/19: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Achema i Achema Gas Trade / Komisja [Pomoc państwa – Pomoc na rzecz Litgasu w zakresie dostaw minimalnej ilości LNG do terminalu LNG w porcie morskim w Kłajpedzie – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Ochrona praw proceduralnych – Zasady ramowe Unii dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych – Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym – Rekompensata za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym – Koszty związane z parowaniem – Koszty bilansowania – Bezpieczeństwo dostaw – Artykuł 14 dyrektywy 2004/18/WE – Łańcuch zgodnych poszlak]

20

2021/C 452/20

Sprawa T-359/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Daimler / Komisja [Środowisko naturalne – Rozporządzenie (WE) nr 443/2009 – Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011 – Decyzja wykonawcza (UE) 2015/158 – Decyzja wykonawcza (UE) 2019/583 – Emisje dwutlenku węgla – Metoda testowania – Samochody osobowe]

21

2021/C 452/21

Sprawa T-700/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ghaoud / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Libii – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii Europejskiej – Wykaz osób objętych ograniczeniami wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach – Obowiązek uzasadnienia – Błąd w ocenie – Śmierć skarżącego]

21

2021/C 452/22

Sprawy połączone od T-720/19 do T-725/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ashworth i in./Parlament [Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego – Zmiana dodatkowego (dobrowolnego) systemu emerytalnego – Zawiadomienie dotyczące ustalenia wysokości dodatkowych (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych – Zarzut niezgodności z prawem – Kompetencje Prezydium Parlamentu – Prawa nabyte i praw w trakcie nabywania – Proporcjonalność – Równość traktowania – Pewność prawa]

22

2021/C 452/23

Sprawa T-852/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Albéa Services / EUIPO – dm-drogerie markt (ALBÉA) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy ALBÉA – Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy Balea – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Charakter odróżniający wcześniejszej rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

23

2021/C 452/24

Sprawa T-85/20: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Qx World / EUIPO – Mandelay (EDUCTOR) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy EDUCTOR – Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy EDUCTOR – Artykuł 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) – Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 – Artykuł 6a konwencji paryskiej]

24

2021/C 452/25

Sprawa T-86/20: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Qx World / EUIPO – Mandelay (SCIO) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy SCIO – Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy SCIO – Artykuł 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) – Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 – Artykuł 6a konwencji paryskiej]

24

2021/C 452/26

Sprawa T-95/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kazembe Musonda / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

25

2021/C 452/27

Sprawa T-97/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kande Mupompa / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

26

2021/C 452/28

Sprawa T-101/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ilunga Luyoyo / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

26

2021/C 452/29

Sprawa T-102/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kampete / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

27

2021/C 452/30

Sprawa T-103/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Mutondo / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

28

2021/C 452/31

Sprawa T-104/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ramazani Shadary / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

28

2021/C 452/32

Sprawa T-105/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ruhorimbere / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

29

2021/C 452/33

Sprawa T-106/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Amisi Kumba / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

30

2021/C 452/34

Sprawa T-107/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Boshab / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

30

2021/C 452/35

Sprawa T-109/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Numbi / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

31

2021/C 452/36

Sprawa T-110/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kanyama / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

32

2021/C 452/37

Sprawa T-127/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Francja / ECHA [REACH – Ocena substancji – Chlorek glinu – Zasadowy chlorek glinu – Siarczan glinu – Decyzje, w których ECHA zwróciła się o udzielenie dodatkowych informacji – Artykuł 46 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Odwołanie wniesione do izby odwoławczej – Wielowątkowość uzasadnienia decyzji izby odwoławczej – Względy mogące uzasadniać decyzję – Nieskuteczność zarzutów skierowanych przeciwko pozostałym elementom uzasadnienia]

32

2021/C 452/38

Sprawa T-207/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Residencial Palladium / EUIPO – Palladium Gestión (PALLADIUM HOTELS & RESORTS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy PALLADIUM HOTELS & RESORTS – Przesłanki dopuszczalności wniosku o unieważnienie prawa do znaku – Artykuł 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 56 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 63 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001)]

33

2021/C 452/39

Sprawy od T-240/20 do T-245/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Arnaoutakis i in. / Parlament [Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego – Zmiana uzupełniającego dobrowolnego systemu emerytalnego – Odmowa przyznania dobrowolnej emerytury uzupełniającej – Zarzut niezgodności z prawem – Kompetencja Prezydium Parlamentu – Prawa nabyte i będące w trakcie nabywania – Proporcjonalność – Równość traktowania – Pewność prawa]

34

2021/C 452/40

Sprawa T-274/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – MHCS / EUIPO – Lidl Stiftung (Odcień koloru pomarańczowego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający odcień koloru pomarańczowego – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Badanie stanu faktycznego z urzędu – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/2001 – Charakter znaku towarowego – Znak towarowy w postaci koloru – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001]

34

2021/C 452/41

Sprawa T-331/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratorios Ern / EUIPO – Le-Vel Brands (Le-Vel) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego znaku towarowego Unii Europejskiej Le-Vel – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy LEVEL – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Brak podobieństwa towarów i usług – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

35

2021/C 452/42

Sprawa T-377/20: Wyrok Sądu z dnia 1 września 2021 r. – KN / EKES [Prawo instytucjonalne – Członek EKES-u – Dochodzenie OLAF-u w sprawie zarzutów stosowania mobbingu – Decyzja o zwolnieniu członka z pełnienia jego funkcji w zakresie kierowania i zarządzania personelem – Skarga o stwierdzenie nieważności – Akt zaskarżalny – Dopuszczalność – Środek przyjęty w interesie służby – Podstawa prawna – Prawo do obrony – Odmowa dostępu do załączników do raportu OLAF-u – Ujawnienie istoty zeznań w formie streszczenia – Odpowiedzialność]

36

2021/C 452/43

Sprawa T-466/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – LF / Komisja [Służba publiczna – Personel kontraktowy – Wynagrodzenie – Dodatek zagraniczny – Artykuł 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Odmowa przyznania dodatku zagranicznego – Zwykłe miejsce zamieszkania – Obowiązki wykonywane w organizacji międzynarodowej mającej siedzibę w państwie zatrudnienia]

36

2021/C 452/44

Sprawa T-673/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Celler Lagravera / EUIPO – Cyclic Beer Farm (Cíclic) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Cíclic – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy CYCLIC – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

37

2021/C 452/45

Sprawa T-688/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Freshly Cosmetics / EUIPO – Misiego Blázquez (IDENTY BEAUTY) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego IDENTY BEAUTY – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy IDENTITY THE IMAGE CLUB – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

37

2021/C 452/46

Sprawa T-702/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Beelow / EUIPO (made of wood) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego made of wood – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001]

38

2021/C 452/47

Sprawa T-881/19: Postanowienie Sądu z dnia 9 września 2021 r. – GABO:mi / Komisja [Klauzula arbitrażowa – Szósty i siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002 – 2006 i 2007 – 2013) – Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji Horyzont 2020 (2014 – 2020) – Umowy o udzielenie dotacji – Potrącenie wierzytelności – Oznaczenie strony pozwanej – Uchybienie wymogom formalnych – Artykuł 76 lit. d) regulaminu postępowania – Oczywista niedopuszczalność]

38

2021/C 452/48

Sprawa T-277/20: Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2021 r. – MKB Multifunds BV / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Pomoc państwa – Fundusz private equity – Skarga – Środki mające jakoby stanowić pomoc państwa na rzecz Dutch Venture Initiative – Decyzja wydana po zakończeniu etapu badania wstępnego – Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa – Posiadanie przymiotu zainteresowanego podmiotu – Ochrona praw proceduralnych – Niedopuszczalność]

39

2021/C 452/49

Sprawa T-387/20: Postanowienie Sądu z dnia 5 sierpnia 2021 r.– DK Company/EUIPO – Hunter Boot (DENIM HUNTER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wycofanie zgłoszenia do rejestracji w toku instancji – Umorzenie postępowania]

40

2021/C 452/50

Sprawa T-691/20: Postanowienie Sądu z dnia 10 września 2021 r. – Kühne / Parlament [Skarga o stwierdzenie nieważności – Służba publiczna – Urzędnicy – System mobilności – Wniosek dotyczący obowiązku mobilności – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Niedopuszczalność]

40

2021/C 452/51

Sprawa T-187/21 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 17 września 2021 r. – Firearms United Network i in. / Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – REACH – Zmiana załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Ograniczenie odnoszące się do ołowiu i jego związków – Używanie ołowianej myśliwskiej amunicji śrutowej – Ochrona obszarów wodno-błotnych – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru]

41

2021/C 452/52

Sprawa T-427/21: Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2021 r. – Trasta Komercbanka / EBC

41

2021/C 452/53

Sprawa T-428/21: Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2021 r. – Fursin i in. / EBC

42

2021/C 452/54

Sprawa T-493/21: Skarga wniesiona w dniu 6 sierpnia 2021 r. – Equinoccio-Compañía de Comercio Exterior / Komisja

43

2021/C 452/55

Sprawa T-558/21: Skarga wniesiona w dniu 7 września 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Papouis Dairies (fino)

44

2021/C 452/56

Sprawa T-565/21: Skarga wniesiona w dniu 8 września 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Papouis Dairies (Papouis Halloumi)

44

2021/C 452/57

Sprawa T-598/21: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – Euranimi / Komisja

45

2021/C 452/58

Sprawa T-599/21: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – bett1.de / EUIPO – XXXLutz Marken

46

2021/C 452/59

Sprawa T-604/21: Skarga wniesiona w dniu 21 września 2021 r. – WP i in. / Komisja

46

2021/C 452/60

Sprawa T-475/19: Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2021 r. – Bunzl i in. / Komisja

47

2021/C 452/61

Sprawa T-482/19: Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2021 r. – BT Group i Communications Global Network Services / Komisja

47

2021/C 452/62

Sprawa T-754/19: Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2021 r. – Stagecoach Group / Komisja

47

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2021/C 452/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 431 z 25.10.2021

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 422 z 18.10.2021

Dz.U. C 412 z 11.10.2021

Dz.U. C 401 z 4.10.2021

Dz.U. C 391 z 27.9.2021

Dz.U. C 382 z 20.9.2021

Dz.U. C 368 z 13.9.2021

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/2 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Lisboa (Portugalia) w dniu 26 maja 2021 r. – Autoridade da Concorrência, EDP – Energias de Portugal, SA i in.

(Sprawa C-331/21)

(2021/C 452/02)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal da Relação de Lisboa

Strony w postępowaniu głównym

Strony wnoszące odwołania: Autoridade da Concorrência, EDP – Energias de Portugal, SA, EDP Comercial – Comercialização de Energia SA, Sonae Investimentos, SGPS, SA, SONAE MC – Modelo Continente SGPS, Modelo Continente Hipermercados SA.

Przy udziale: Ministério Público

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 101 TFUE, na którym opiera się art. 9 NRJC (ustawy 19/2012 z dnia 8 maja), należy interpretować w ten sposób, że pozwala on na zaklasyfikowanie postanowienia o zakazie konkurencji w brzmieniu wynikającym z postanowień 12.1 i 12.2 [...] umowy partnerskiej jako porozumienia ograniczającego konkurencję ze względu na cel, zawartej pomiędzy dostawcą energii elektrycznej a sprzedawcą detalicznym w sektorze żywnościowym, który prowadzi hipermarkety i supermarkety, i przewidującej przyznawanie obniżek klientom, którzy jednocześnie przystąpią do określonego programu taryfowego energii elektrycznej dostawcy energii elektrycznej, dostępnego w kontynentalnej części Portugalii, i będą posiadaczami karty stałego klienta detalicznego sprzedawcy w sektorze żywnościowym, które to obniżki mogą być stosowane jedynie do zakupów towarów w placówkach tego sprzedawcy detalicznego lub w placówkach spółek powiązanych z tym sprzedawcą, jeżeli w umowie tej znajdują się również i inne postanowienia, które stanowią, że jej celem jest wspieranie rozwoju działalności spółek będących stronami umowy [...] i wykazano korzyści dla konsumentów [...], bez dokonywania analizy konkretnych szkodliwych dla konkurencji skutków, jakie wynikają ze wspomnianych postanowień 12.1 i 12.2? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 101 TFUE, na którym opiera się art. 9 NRJC (ustawy 19/2012 z dnia 8 maja), należy interpretować w ten sposób, że pozwala on na zaklasyfikowanie postanowienia o zakazie konkurencji w brzmieniu wynikającym z postanowień 12.1 i 12.2 [...] umowy partnerskiej jako porozumienia ograniczającego konkurencję ze względu na cel, zawartej pomiędzy dostawcą energii elektrycznej a sprzedawcą detalicznym w sektorze żywnościowym, który prowadzi hipermarkety i supermarkety, i przewidującej przyznawanie obniżek klientom, którzy jednocześnie przystąpią do określonego programu taryfowego energii elektrycznej dostawcy energii elektrycznej, dostępnego w kontynentalnej części Portugalii, i będą posiadaczami karty stałego klienta detalicznego sprzedawcy w sektorze żywnościowym, które to obniżki mogą być stosowane jedynie do zakupów towarów w placówkach tego sprzedawcy detalicznego lub w placówkach spółek powiązanych z tym sprzedawcą, jeżeli w umowie tej znajdują się również i inne postanowienia, które stanowią, że jej celem jest wspieranie rozwoju działalności spółek będących stronami umowy [...] i wykazano korzyści dla konsumentów [...], bez dokonywania analizy konkretnych szkodliwych dla konkurencji skutków, jakie wynikają ze wspomnianych postanowień 12.1 i 12.2?

| 2) | Czy art. 101 ust. 1 może być interpretowany w ten sposób, że porozumienie o nieprowadzeniu określonych rodzajów działalności odpowiadające zarzucanemu podziałowi rynków pomiędzy dwoma spółkami może zostać uznane za ograniczające konkurencję z uwagi na cel, jeżeli zostało ono zawarte pomiędzy spółkami, które nie są rzeczywistymi ani potencjalnymi konkurentami na żadnym z rynków objętych wspomnianym zobowiązaniem, nawet jeżeli wspomniane rynki można uznać za zliberalizowane oraz bez żadnych niemożliwych do pokonania utrudnień w wejściu na nie? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 101 ust. 1 może być interpretowany w ten sposób, że porozumienie o nieprowadzeniu określonych rodzajów działalności odpowiadające zarzucanemu podziałowi rynków pomiędzy dwoma spółkami może zostać uznane za ograniczające konkurencję z uwagi na cel, jeżeli zostało ono zawarte pomiędzy spółkami, które nie są rzeczywistymi ani potencjalnymi konkurentami na żadnym z rynków objętych wspomnianym zobowiązaniem, nawet jeżeli wspomniane rynki można uznać za zliberalizowane oraz bez żadnych niemożliwych do pokonania utrudnień w wejściu na nie?

| 3) | Czy art. 101 ust. 1 może być interpretowany w ten sposób, że należy uznać za potencjalnych konkurentów dostawcę energii elektrycznej i sprzedawcę detalicznego w sektorze żywnościowym, prowadzącego hipermarkety i supermarkety, którzy zawarli między sobą umowę partnerską w celu wzajemnego promowania działalności i wzrostu sprzedaży drugiej strony umowy (a w przypadku detalicznego sprzedawcy w sektorze żywnościowym, spółek posiadanych w większości przez spółkę dominującą), jeżeli detaliczny sprzedawca w sektorze żywnościowym i ostatnie z wymienionych powiązanych z nim spółek nie prowadzili w chwili zawarcia umowy działalności w zakresie dostawy energii elektrycznej na odnośnym rynku lub na jakimkolwiek innym rynku, i jeżeli nie wykazano w postępowaniu, że mieli oni zamiar prowadzenia na nim takiej działalności lub że podjęli jakiekolwiek kroki przygotowawcze w celu przygotowania prowadzenia takiej działalności? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 101 ust. 1 może być interpretowany w ten sposób, że należy uznać za potencjalnych konkurentów dostawcę energii elektrycznej i sprzedawcę detalicznego w sektorze żywnościowym, prowadzącego hipermarkety i supermarkety, którzy zawarli między sobą umowę partnerską w celu wzajemnego promowania działalności i wzrostu sprzedaży drugiej strony umowy (a w przypadku detalicznego sprzedawcy w sektorze żywnościowym, spółek posiadanych w większości przez spółkę dominującą), jeżeli detaliczny sprzedawca w sektorze żywnościowym i ostatnie z wymienionych powiązanych z nim spółek nie prowadzili w chwili zawarcia umowy działalności w zakresie dostawy energii elektrycznej na odnośnym rynku lub na jakimkolwiek innym rynku, i jeżeli nie wykazano w postępowaniu, że mieli oni zamiar prowadzenia na nim takiej działalności lub że podjęli jakiekolwiek kroki przygotowawcze w celu przygotowania prowadzenia takiej działalności?

| 4) | Czy odpowiedź na wcześniejsze pytanie pozostaje bez zmian, jeżeli inna spółka posiadana w większości przez spółkę dominującą detalicznego sprzedawcy w sektorze żywności, który jest stroną umowy (przy czym żaden z owych dwóch podmiotów nie został oskarżony lub ukarany przez krajowy organ ochrony konkurencji i nie był stroną postępowania przed tut. sądem), która nie była objęta podmiotowym zakresem zakazu konkurencji, posiadała udział w wysokości 50 % w trzecim podmiocie, który prowadził działalność w zakresie sprzedaży energii elektrycznej w Portugalii, która to działalność zakończyła się trzy lat i pół roku przed zawarciem umowy w wyniku rozwiązania tego podmiotu? |
| --- | --- |

4)

Czy odpowiedź na wcześniejsze pytanie pozostaje bez zmian, jeżeli inna spółka posiadana w większości przez spółkę dominującą detalicznego sprzedawcy w sektorze żywności, który jest stroną umowy (przy czym żaden z owych dwóch podmiotów nie został oskarżony lub ukarany przez krajowy organ ochrony konkurencji i nie był stroną postępowania przed tut. sądem), która nie była objęta podmiotowym zakresem zakazu konkurencji, posiadała udział w wysokości 50 % w trzecim podmiocie, który prowadził działalność w zakresie sprzedaży energii elektrycznej w Portugalii, która to działalność zakończyła się trzy lat i pół roku przed zawarciem umowy w wyniku rozwiązania tego podmiotu?

| 5) | Czy odpowiedź na wcześniejsze pytanie pozostaje bez zmian, jeżeli spółka będąca sprzedawcą detalicznym i stroną umowy produkuje energię elektryczną za pomocą instalacji mini i mikro generujących umieszczonych na dachach jej placówek, z której całość jest dostarczana po regulowanych cenach dostawcy z urzędu? |
| --- | --- |

5)

Czy odpowiedź na wcześniejsze pytanie pozostaje bez zmian, jeżeli spółka będąca sprzedawcą detalicznym i stroną umowy produkuje energię elektryczną za pomocą instalacji mini i mikro generujących umieszczonych na dachach jej placówek, z której całość jest dostarczana po regulowanych cenach dostawcy z urzędu?

| 6) | Czy odpowiedź na pytanie czwarte pozostaje bez zmian, jeżeli będąca stroną umowy spółka sprzedaży detalicznej zawarła osiem lat przed datą tej umowy inną umowę (obowiązującą w chwili zawarcie umowy o partnerstwie) o współpracy handlowej z trzecim podmiotem, będącym sprzedawcą paliw płynnych, mającą na celu udzielanie krzyżowych obniżek związanych z zakupem tych produktów i produktów sprzedawanych w hipermarketach i supermarketach tej spółki, jeżeli spółka będąca drugą stroną umowy, poza dostawą paliw płynnych dostarczała również energię elektryczną w kontynentalnej części Portugalii, przy czym nie wykazano, że w chwili zawarcia umowy partnerskiej strony miały zamiar rozciągnąć rzeczoną umowę na dostawę energii elektrycznej? |
| --- | --- |

6)

Czy odpowiedź na pytanie czwarte pozostaje bez zmian, jeżeli będąca stroną umowy spółka sprzedaży detalicznej zawarła osiem lat przed datą tej umowy inną umowę (obowiązującą w chwili zawarcie umowy o partnerstwie) o współpracy handlowej z trzecim podmiotem, będącym sprzedawcą paliw płynnych, mającą na celu udzielanie krzyżowych obniżek związanych z zakupem tych produktów i produktów sprzedawanych w hipermarketach i supermarketach tej spółki, jeżeli spółka będąca drugą stroną umowy, poza dostawą paliw płynnych dostarczała również energię elektryczną w kontynentalnej części Portugalii, przy czym nie wykazano, że w chwili zawarcia umowy partnerskiej strony miały zamiar rozciągnąć rzeczoną umowę na dostawę energii elektrycznej?

| 7) | Czy odpowiedź na pytanie czwarte pozostaje bez zmian, jeżeli inna spółka posiadana w większości przez spółkę dominującą sprzedawcy detalicznego w sektorze żywnościowym będącego stroną umowy partnerskiej (przy czym podobnie, żaden z tych dwóch podmiotów nie został oskarżony ani ukarany przez krajowy organ ochrony konkurencji, ani też nie był stroną postępowania przed tut. sądem), która nie była objęta podmiotowym zakresem stosowania zakazu konkurencji, wytwarzała energię elektryczną w elektrociepłowni, z której to energii całość była dostarczana po cenach regulowanych dostawcy z urzędu? |
| --- | --- |

7)

Czy odpowiedź na pytanie czwarte pozostaje bez zmian, jeżeli inna spółka posiadana w większości przez spółkę dominującą sprzedawcy detalicznego w sektorze żywnościowym będącego stroną umowy partnerskiej (przy czym podobnie, żaden z tych dwóch podmiotów nie został oskarżony ani ukarany przez krajowy organ ochrony konkurencji, ani też nie był stroną postępowania przed tut. sądem), która nie była objęta podmiotowym zakresem stosowania zakazu konkurencji, wytwarzała energię elektryczną w elektrociepłowni, z której to energii całość była dostarczana po cenach regulowanych dostawcy z urzędu?

| 8) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na wcześniejsze pytania, czy art. 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że za ograniczające konkurencję ze względu na cel należy uznać porozumienie, które zakazuje wspomnianemu sprzedawcy detalicznemu w sektorze żywności w okresie obowiązywania umowy o partnerstwie i bezpośrednio w rok po jej rozwiązaniu prowadzenia działalności w zakresie dostawy energii elektrycznej przez niego samego lub przez spółkę posiadaną w większości przez jedną z jego spółek dominujących, której dotyczy postępowanie, na terytorium objętym tą umową? |
| --- | --- |

8)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na wcześniejsze pytania, czy art. 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że za ograniczające konkurencję ze względu na cel należy uznać porozumienie, które zakazuje wspomnianemu sprzedawcy detalicznemu w sektorze żywności w okresie obowiązywania umowy o partnerstwie i bezpośrednio w rok po jej rozwiązaniu prowadzenia działalności w zakresie dostawy energii elektrycznej przez niego samego lub przez spółkę posiadaną w większości przez jedną z jego spółek dominujących, której dotyczy postępowanie, na terytorium objętym tą umową?

| 9) | Czy pojęcie „potencjalnego konkurenta” w rozumieniu art. 101 TFUE, art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/2010 (1) z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych TFUE oraz pkt 27 Wytycznych w sprawie ograniczeń wertykalnych (2010 / C 130/01), należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono spółkę związaną postanowieniem o zakazie konkurencji, która istnieje na rynku produktu całkowicie innego niż produkt drugiej strony umowy, jeżeli w aktach, jakimi dysponuje sąd krajowy, brak jest jakichkolwiek konkretnych wskazówek (takich jak projekty, inwestycje lub inne kroki przygotowawcze) świadczących o tym, że przed tym postanowieniem lub w jego braku spółka ta byłaby w stanie w krótkim okresie czasu wejść na rynek drugiej strony, ani nie wykazano, że wspomniana spółka mogłaby przed tym postanowieniem lub w jego braku być postrzegana przez drugą stronę umowy jako potencjalny konkurent na odnośnym rynku? |
| --- | --- |

9)

Czy pojęcie „potencjalnego konkurenta” w rozumieniu art. 101 TFUE, art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/2010 (1) z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych TFUE oraz pkt 27 Wytycznych w sprawie ograniczeń wertykalnych (2010 / C 130/01), należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono spółkę związaną postanowieniem o zakazie konkurencji, która istnieje na rynku produktu całkowicie innego niż produkt drugiej strony umowy, jeżeli w aktach, jakimi dysponuje sąd krajowy, brak jest jakichkolwiek konkretnych wskazówek (takich jak projekty, inwestycje lub inne kroki przygotowawcze) świadczących o tym, że przed tym postanowieniem lub w jego braku spółka ta byłaby w stanie w krótkim okresie czasu wejść na rynek drugiej strony, ani nie wykazano, że wspomniana spółka mogłaby przed tym postanowieniem lub w jego braku być postrzegana przez drugą stronę umowy jako potencjalny konkurent na odnośnym rynku?

| 10) | Czy art. 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sama tylko okoliczność, że umowa partnerska pomiędzy spółką działającą w zakresie dostawy energii elektrycznej a spółką działającą w zakresie sprzedaży detalicznej artykułów żywnościowych i nieżywnościowych konsumowanych w gospodarstwie domowym w celu krzyżowej promocji ich odpowiedniej działalności (w ramach której, między innymi, pierwsza spółka przyznaje obniżki swoim klientom od ich konsumpcji energii elektrycznej, które druga spółka odlicza od ceny zakupów tych klientów w placówkach sprzedaży detalicznej), zawiera postanowienie, przez które obydwie strony zobowiązują się do niekonkurowania ze sobą i do niezawierania podobnych umów z konkurentami drugiej strony, oznacza, że celem tego postanowienia jest ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 101 ust. 1, pomimo że:






  — | czasowy zakres rozpatrywanego postanowienia (jednoroczny okres obowiązywania umowy, powiększony o jeden rok), zbiega się z okresem określonym w tej umowie, w trakcie którego strony nie mogą posługiwać się nabytymi w ramach wykonywania umowy partnerskiej tajemnicą handlową lub know how w projektach z osobami trzecimi; |
| --- | --- | --- |

10)

Czy art. 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sama tylko okoliczność, że umowa partnerska pomiędzy spółką działającą w zakresie dostawy energii elektrycznej a spółką działającą w zakresie sprzedaży detalicznej artykułów żywnościowych i nieżywnościowych konsumowanych w gospodarstwie domowym w celu krzyżowej promocji ich odpowiedniej działalności (w ramach której, między innymi, pierwsza spółka przyznaje obniżki swoim klientom od ich konsumpcji energii elektrycznej, które druga spółka odlicza od ceny zakupów tych klientów w placówkach sprzedaży detalicznej), zawiera postanowienie, przez które obydwie strony zobowiązują się do niekonkurowania ze sobą i do niezawierania podobnych umów z konkurentami drugiej strony, oznacza, że celem tego postanowienia jest ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 101 ust. 1, pomimo że:

—

czasowy zakres rozpatrywanego postanowienia (jednoroczny okres obowiązywania umowy, powiększony o jeden rok), zbiega się z okresem określonym w tej umowie, w trakcie którego strony nie mogą posługiwać się nabytymi w ramach wykonywania umowy partnerskiej tajemnicą handlową lub know how w projektach z osobami trzecimi;

| — | zakres geograficzny postanowienia ogranicza się do zakresu geograficznego umowy; |
| --- | --- |

—

zakres geograficzny postanowienia ogranicza się do zakresu geograficznego umowy;

| — | zakres podmiotowy postanowienia jest ograniczony do stron umowy i spółek, w których posiadają one udział większościowy oraz do pozostałych spółek tej samej grupy, które również posiadają lub prowadzą placówki sprzedaży detalicznej objęte umową; |
| --- | --- |

—

zakres podmiotowy postanowienia jest ograniczony do stron umowy i spółek, w których posiadają one udział większościowy oraz do pozostałych spółek tej samej grupy, które również posiadają lub prowadzą placówki sprzedaży detalicznej objęte umową;

| — | podmiotowy zakres postanowienia wyłączał dużą większość spółek należących do tej samej grupy gospodarczej, co strony, które tym samym nie były związane postanowieniem i mogły konkurować z drugą stroną w trakcie i po wygaśnięciu umowy; |
| --- | --- |

—

podmiotowy zakres postanowienia wyłączał dużą większość spółek należących do tej samej grupy gospodarczej, co strony, które tym samym nie były związane postanowieniem i mogły konkurować z drugą stroną w trakcie i po wygaśnięciu umowy;

| — | spółki objęte postanowieniem działają na rynkach produktów całkowicie odmiennych i nie wykazano, że w chwili zawarcia umowy przygotowywały one jakiekolwiek projekty lub plany, lub dokonały inwestycji lub podjęły jakiekolwiek kroki przygotowawcze w celu wejścia na rynek produktu drugiej strony? |
| --- | --- |

—

spółki objęte postanowieniem działają na rynkach produktów całkowicie odmiennych i nie wykazano, że w chwili zawarcia umowy przygotowywały one jakiekolwiek projekty lub plany, lub dokonały inwestycji lub podjęły jakiekolwiek kroki przygotowawcze w celu wejścia na rynek produktu drugiej strony?

| 11) | Czy pojęcie „porozumienia wertykalnego” w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE, art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/2010 z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych TFUE oraz pkt 25 lit. c) Wytycznych w sprawie ograniczeń wertykalnych (2010 / C 130/01), należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono umowę o cechach opisanych we wcześniejszych pytaniach, w ramach której strony działają na rynkach produktów całkowicie odmiennych i nie wykazano, że przed umową lub w jej braku miałby one jakiejkolwiek projekty, inwestycje lub plany wejścia na rynek produktu drugiej strony, lecz w ramach której strony do celów umowy udostępniały drugiej stronie odpowiednie sieci handlowe, sprzedawców i know-how w celu promocji, zdobycia i zwiększenia klienteli i działalności drugiej stronny? |
| --- | --- |

11)

Czy pojęcie „porozumienia wertykalnego” w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE, art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/2010 z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych TFUE oraz pkt 25 lit. c) Wytycznych w sprawie ograniczeń wertykalnych (2010 / C 130/01), należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono umowę o cechach opisanych we wcześniejszych pytaniach, w ramach której strony działają na rynkach produktów całkowicie odmiennych i nie wykazano, że przed umową lub w jej braku miałby one jakiejkolwiek projekty, inwestycje lub plany wejścia na rynek produktu drugiej strony, lecz w ramach której strony do celów umowy udostępniały drugiej stronie odpowiednie sieci handlowe, sprzedawców i know-how w celu promocji, zdobycia i zwiększenia klienteli i działalności drugiej stronny?

---

(1)  Dz.U. 2010, L 102, s. 1.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/4 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 5 lipca 2021 r. – Instituto do Cinema e do Audiovisual, I.P. / NOWO Communications, S.A.

(Sprawa C-411/21)

(2021/C 452/03)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Supremo Tribunal Administrativo

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: Instituto do Cinema e do Audiovisual, I.P.

Druga strona postępowania: NOWO Communications, S.A.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 10 ust. 2 Lei n.o 55/2012, de 6 de setembro [ustawy nr 55/2012 z dnia 6 września 2012 r.] – jeżeli interpretować go w ten sposób, że przewidziana w nim opłata jest przeznaczona na finansowanie wyłącznie promocji i rozpowszechniania portugalskich utworów filmowych i audiowizualnych – może prowadzić do pośredniej dyskryminacji świadczenia usług między państwami członkowskimi w porównaniu z odpowiadającym mu świadczeniem usług na terytorium kraju, ponieważ utrudnia świadczenie usług między państwami członkowskimi w porównaniu ze świadczeniem usług wyłącznie wewnątrz jednego państwa członkowskiego, co stanowi naruszenie art. 56 TFUE? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 10 ust. 2 Lei n.o 55/2012, de 6 de setembro [ustawy nr 55/2012 z dnia 6 września 2012 r.] – jeżeli interpretować go w ten sposób, że przewidziana w nim opłata jest przeznaczona na finansowanie wyłącznie promocji i rozpowszechniania portugalskich utworów filmowych i audiowizualnych – może prowadzić do pośredniej dyskryminacji świadczenia usług między państwami członkowskimi w porównaniu z odpowiadającym mu świadczeniem usług na terytorium kraju, ponieważ utrudnia świadczenie usług między państwami członkowskimi w porównaniu ze świadczeniem usług wyłącznie wewnątrz jednego państwa członkowskiego, co stanowi naruszenie art. 56 TFUE?

| 2) | Czy okoliczność, że systemy identyczne lub podobne do systemu przewidzianego w ustawie nr 55/2012 istnieją w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, może mieć wpływ na odpowiedź, której należy udzielić na pierwsze pytanie prejudycjalne? |
| --- | --- |

2)

Czy okoliczność, że systemy identyczne lub podobne do systemu przewidzianego w ustawie nr 55/2012 istnieją w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, może mieć wpływ na odpowiedź, której należy udzielić na pierwsze pytanie prejudycjalne?

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 14 lipca 2021 r. – LD / ALB FILS KLINIKEN GmbH

(Sprawa C-427/21)

(2021/C 452/04)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesarbeitsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: LD

Strona pozwana: ALB FILS KLINIKEN GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 1 ust. 1 i 2 dyrektywy 2008/104/WE (1) ma zastosowanie, w sytuacji gdy – jak stanowi § 4 ust. 3 Tarifvertrag für den öffentlichen Dienst (układu zbiorowego dla służby publicznej, zwanego dalej „TVöD”) – zakres zadań pracownika został przeniesiony do osoby trzeciej i pracownik ten w przypadku dalej istniejącego stosunku pracy ze swoim dotychczasowym pracodawcą musi na jego żądanie świadczyć pracę, do której jest zobowiązany na podstawie umowy o pracę, w sposób stały u tej osoby trzeciej i podlega w tym zakresie merytorycznym i organizacyjnym uprawnieniom kierowniczym tej osoby trzeciej? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 1 ust. 1 i 2 dyrektywy 2008/104/WE (1) ma zastosowanie, w sytuacji gdy – jak stanowi § 4 ust. 3 Tarifvertrag für den öffentlichen Dienst (układu zbiorowego dla służby publicznej, zwanego dalej „TVöD”) – zakres zadań pracownika został przeniesiony do osoby trzeciej i pracownik ten w przypadku dalej istniejącego stosunku pracy ze swoim dotychczasowym pracodawcą musi na jego żądanie świadczyć pracę, do której jest zobowiązany na podstawie umowy o pracę, w sposób stały u tej osoby trzeciej i podlega w tym zakresie merytorycznym i organizacyjnym uprawnieniom kierowniczym tej osoby trzeciej?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
  Czy jest zgodne z celem ochronnym dyrektywy 2008/104/WE wyłączenie na mocy § 1 ust. 3 pkt 2b AÜG udostępnienia personelu w rozumieniu § 4 ust. 3 TVöD z zakresu stosowania krajowych przepisów ochronnych w przypadku skierowania pracowników do przedsiębiorstwa użytkownika, w wyniku czego przepisy te nie mają zastosowania do przypadków udostępnienia personelu? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

Czy jest zgodne z celem ochronnym dyrektywy 2008/104/WE wyłączenie na mocy § 1 ust. 3 pkt 2b AÜG udostępnienia personelu w rozumieniu § 4 ust. 3 TVöD z zakresu stosowania krajowych przepisów ochronnych w przypadku skierowania pracowników do przedsiębiorstwa użytkownika, w wyniku czego przepisy te nie mają zastosowania do przypadków udostępnienia personelu?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie pracy tymczasowej (Dz.U. 2008, L 327, s. 9).

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/5

---

Skarga wniesiona w dniu 15 lipca 2021 r. – Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-432/21)

(2021/C 452/05)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (Przedstawiciele: C. Hermes, G. Gattinara, D. Milanowska, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej:






  — | na mocy art. 6 ust. 1, art. 6 ust. 2, art. 12 ust. 1 lit. a) – d), art. 13 ust. 1 lit. a) oraz art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (1) oraz art. 4 ust. 1, art. 5 lit. a), b) i d) oraz art. 9 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (2), ponieważ wprowadziła do systemu krajowego przepisy, zgodnie z którymi gospodarka leśna prowadzona w oparciu o dobrą praktykę nie narusza żadnych przepisów dotyczących ochrony przyrody na mocy dyrektywy ptasiej i siedliskowej;
  oraz |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie, że Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej:

—

na mocy art. 6 ust. 1, art. 6 ust. 2, art. 12 ust. 1 lit. a) – d), art. 13 ust. 1 lit. a) oraz art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (1) oraz art. 4 ust. 1, art. 5 lit. a), b) i d) oraz art. 9 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (2), ponieważ wprowadziła do systemu krajowego przepisy, zgodnie z którymi gospodarka leśna prowadzona w oparciu o dobrą praktykę nie narusza żadnych przepisów dotyczących ochrony przyrody na mocy dyrektywy ptasiej i siedliskowej;

oraz

| — | na mocy art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory w związku z art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej, art. 216 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 lit. b) oraz art. 9 ust. 2 Konwencji z Aarhus z dnia 25 czerwca 1998 r. w sprawie dostępu do informacji dotyczących środowiska, ponieważ wykluczyła możliwość zaskarżenia przez organizacje ochrony środowiska przed sądem planów urządzenia lasu; |
| --- | --- |

—

na mocy art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory w związku z art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej, art. 216 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 lit. b) oraz art. 9 ust. 2 Konwencji z Aarhus z dnia 25 czerwca 1998 r. w sprawie dostępu do informacji dotyczących środowiska, ponieważ wykluczyła możliwość zaskarżenia przez organizacje ochrony środowiska przed sądem planów urządzenia lasu;

| — | obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zdaniem Komisji Polska naruszyła zobowiązania wynikające z przepisów dyrektywy Rady 92/43/EWG (dyrektywa siedliskowa), dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (dyrektywa ptasia) oraz Konwencji z Aarhus .

W ramach pierwszego zarzutu Komisja podnosi, że wprowadzenie w 2016 r. do ustawy o lasach z 1991 r. przepisu art. 14b ust. 3, zgodnie z którym gospodarka leśna prowadzona w oparciu o wymogi dobrej praktyki nie narusza żadnych przepisów dotyczących ochrony przyrody stanowi nieprawidłową transpozycję dyrektyw, ponieważ ignoruje przewidziany w nich obowiązek ustanowienia rygorystycznych systemów ochrony gatunków zwierząt oraz obowiązek ochrony dzikiego ptactwa. W istocie takie nowe brzmienie przepisu art. 14b ust. 3 ustawy o lasach wprowadza szerokie odstępstwo od przepisów dyrektyw i kreuje jedynie fikcję prawną co do zgodności z nakazami ochrony gatunków przewidzianymi w art. 12 i 13 dyrektywy siedliskowej oraz art. 5 i 9 dyrektywy ptasiej. Ponadto artykuł 6 ust. 1 dyrektywy siedliskowej i art. 4 ust. 1 dyrektywy ptasiej wymagają przyjęcia środków ochronnych dla konkretnych obszarów. Zastosowanie art. 14b ust. 3 ustawy o lasach oznaczałoby, że w Polsce nie ma już potrzeby przyjmowania i wdrażania środków ochronnych w odniesieniu do tych konkretnych obszarów.

W ramach drugiego zarzutu Komisja podnosi brak zapewnienia możliwości zaskarżenia przez organizacje ochrony środowiska decyzji Ministra Środowiska na mocy których zatwierdzane są plany urządzenia lasu, co jest niezgodne z postanowieniami Konwencji z Aarhus. Artykuł 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej w związku z art. 9 ust. 2 konwencji z Aarhus wymaga bowiem, by decyzje dotyczące planów i przedsięwzięć w rozumieniu art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej mogły być zaskarżane przez organizacje ochrony środowiska przed sądem.

---

(1)  Dz. U. 1992, L 206, s.7; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 15 Tom 002 P. 102 – 145.

(2)  Dz. U. 2010, L 20, s. 7

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/6 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 15 lipca 2021 r. – flightright GmbH / American Airlines, Inc.

(Sprawa C-436/21)

(2021/C 452/06)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca rewizję: flightright GmbH

Druga strona postępowania rewizyjnego: American Airlines, Inc.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy loty łączone w rozumieniu art. 2 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) mają miejsce już wtedy, gdy biuro podróży łączy częściowe loty różnych przewoźników lotniczych w jedną operację transportową, pobiera za to od pasażera łączną cenę i wystawia jeden bilet elektroniczny, czy też wymagany jest dodatkowo szczególny stosunek prawny pomiędzy obsługującymi przewoźnikami lotniczymi? |
| --- | --- |

1)

Czy loty łączone w rozumieniu art. 2 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) mają miejsce już wtedy, gdy biuro podróży łączy częściowe loty różnych przewoźników lotniczych w jedną operację transportową, pobiera za to od pasażera łączną cenę i wystawia jeden bilet elektroniczny, czy też wymagany jest dodatkowo szczególny stosunek prawny pomiędzy obsługującymi przewoźnikami lotniczymi?

| 2) | W przypadku, gdyby wymagany był szczególny stosunek prawny pomiędzy obsługującymi przewoźnikami lotniczymi:
  Czy dla rezerwacji tego rodzaju, jak opisana w pytaniu pierwszym, wystarczy połączenie dwóch kolejnych lotów częściowych wykonywanych przez tego samego przewoźnika lotniczego? |
| --- | --- |

2)

W przypadku, gdyby wymagany był szczególny stosunek prawny pomiędzy obsługującymi przewoźnikami lotniczymi:

Czy dla rezerwacji tego rodzaju, jak opisana w pytaniu pierwszym, wystarczy połączenie dwóch kolejnych lotów częściowych wykonywanych przez tego samego przewoźnika lotniczego?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie:
  Czy art. 2 umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego z dnia 21 czerwca 1999 (2) oraz odesłanie do rozporządzenia (WE) nr 261/2004 zamieszczone w załączniku do niej na mocy decyzji nr 1/2006 Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 18 października 2006 r. (3). należy interpretować w ten sposób, że rozporządzenie to ma zastosowanie również do pasażerów przystępujących do lotu do państwa trzeciego w portach lotniczych na terytorium Szwajcarii? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie:

Czy art. 2 umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego z dnia 21 czerwca 1999 (2) oraz odesłanie do rozporządzenia (WE) nr 261/2004 zamieszczone w załączniku do niej na mocy decyzji nr 1/2006 Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 18 października 2006 r. (3). należy interpretować w ten sposób, że rozporządzenie to ma zastosowanie również do pasażerów przystępujących do lotu do państwa trzeciego w portach lotniczych na terytorium Szwajcarii?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).

(2)  Dz.U. 2002, L 114, s. 73.

(3)  Decyzja nr 1/2006 Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 18 października 2006 r. zmieniająca Załącznik do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego (Dz.U. 2006, L 46, s. 23).

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Pitești (Rumunia) w dniu 19 lipca 2021 r. – SC Avicarvil Farms SRL / Ministerul Agriculturii și Dezvoltării Rurale, Agenția pentru Finanțarea Investițiilor Rurale, Agenția de Plăți și Intervenție în Agricultură, Agenția de Plăți și Intervenție în Agricultură – Centrul Județean Vâlcea

(Sprawa C-443/21)

(2021/C 452/07)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Pitești

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca apelację: SC Avicarvil Farms SRL

Druga strona postępowania: Ministerul Agriculturii și Dezvoltării Rurale, Agenția pentru Finanțarea Investițiilor Rurale, Agenția de Plăți și Intervenție în Agricultură, Agenția de Plăți și Intervenție în Agricultură – Centrul Județean Vâlcea

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 143 rozporządzenia nr 1303/2013 (1) w związku z art. 310 TFUE (zasada należytego zarządzania finansami) oraz art. 40 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 (2) [powtórzony w art. 33 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 (3)], w kontekście zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa, stoją na przeszkodzie praktyce administracyjnej organów krajowych uczestniczących we wdrażaniu środka bezzwrotnego wsparcia finansowego, które to organy, w wyniku stwierdzenia przez Europejski Trybunał Obrachunkowy błędu w obliczeniach, wydały akty zobowiązujące do obniżenia kwoty wsparcia finansowego przyznanego w ramach [rumuńskiego Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich] zatwierdzonego decyzją Komisji Europejskiej C(2012) 3529 z dnia 25 maja 2012 r., przed przyjęciem nowej decyzji Komisji Europejskiej, która wyłącza z finansowania kwoty przekraczające poniesione wskutek podjętych zobowiązań dodatkowe koszty i utracone w ich efekcie dochody, które to kwoty wynikały z błędów w obliczeniach?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. 2013, L 347, s. 320)

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2005, L 277, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. 2013, L 347, s. 487).

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca do Porto – Juízo Central Cível (Portugalia) w dniu 21 lipca 2021 r. – Portugália – Administração de Patrimónios, SGPS, SA / Banco BPI

(Sprawa C-448/21)

(2021/C 452/08)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal Judicial da Comarca do Porto – Juízo Central Cível

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Portugália – Administração de Patrimónios, SGPS, SA

Strona pozwana: Banco BPI

Pytania prejudycjalne

Dla celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 (1) z dnia 25 listopada 2015 r. (zwanej dalej „dyrektywą”):

| I. | Czy wykonanie, z udziałem człowieka ze strony dostawcy usług płatniczych, zlecenia płatniczego złożonego na piśmie, zeskanowanego, przekazanego pocztą elektroniczną i wysłanego dostawcy usług płatniczych z konta poczty elektronicznej utworzonego przez użytkownika, stanowi „transakcję płatniczą” w rozumieniu przepisów art. 73 ust. 1 dyrektywy? |
| --- | --- |

I.

Czy wykonanie, z udziałem człowieka ze strony dostawcy usług płatniczych, zlecenia płatniczego złożonego na piśmie, zeskanowanego, przekazanego pocztą elektroniczną i wysłanego dostawcy usług płatniczych z konta poczty elektronicznej utworzonego przez użytkownika, stanowi „transakcję płatniczą” w rozumieniu przepisów art. 73 ust. 1 dyrektywy?

| II. | Czy przepisy art. 73 ust. 1 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że:






  II.I. | Z zastrzeżeniem przepisów art. 71 lub uzasadnionego podejrzenia oszustwa, o którym należycie powiadomiono, samo powiadomienie o braku autoryzacji transakcji płatniczej, do którego nie dołączono środków dowodowych, jest wystarczające dla powstania obowiązku (dostawcy usług płatniczych) dokonania zwrotu (na rzecz płatnika)? |
| --- | --- | --- |

II.

Czy przepisy art. 73 ust. 1 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że:

II.I.

Z zastrzeżeniem przepisów art. 71 lub uzasadnionego podejrzenia oszustwa, o którym należycie powiadomiono, samo powiadomienie o braku autoryzacji transakcji płatniczej, do którego nie dołączono środków dowodowych, jest wystarczające dla powstania obowiązku (dostawcy usług płatniczych) dokonania zwrotu (na rzecz płatnika)?

| II.II. | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy można wykluczyć przepis, zgodnie z którym samo powiadomienie płatnika jest wystarczające w wyniku odstąpienia od stosowania przepisów dotyczących ciężaru dowodu, ustanowionych w art. 72 dyrektywy, w drodze umowy między stronami (płatnikiem i usługodawcą), na co zezwala art. 61 ust. 1 dyrektywy? |
| --- | --- |

II.II.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy można wykluczyć przepis, zgodnie z którym samo powiadomienie płatnika jest wystarczające w wyniku odstąpienia od stosowania przepisów dotyczących ciężaru dowodu, ustanowionych w art. 72 dyrektywy, w drodze umowy między stronami (płatnikiem i usługodawcą), na co zezwala art. 61 ust. 1 dyrektywy?

| II.III. | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy dostawca usług płatniczych jest zobowiązany do dokonania bezzwłocznego zwrotu na rzecz płatnika tylko wówczas, gdy płatnik udowodni, że transakcja nie była autoryzowana, jeżeli po wyłączeniu stosowania art. 72 dyrektywy mające zastosowanie przepisy prawa lub postanowienia umowne zobowiązują płatnika do przedstawienia takiego dowodu? |
| --- | --- |

II.III.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy dostawca usług płatniczych jest zobowiązany do dokonania bezzwłocznego zwrotu na rzecz płatnika tylko wówczas, gdy płatnik udowodni, że transakcja nie była autoryzowana, jeżeli po wyłączeniu stosowania art. 72 dyrektywy mające zastosowanie przepisy prawa lub postanowienia umowne zobowiązują płatnika do przedstawienia takiego dowodu?

| III. | Czy przepisy art. 61 ust. 1 dyrektywy zezwalają nie tylko na odstąpienie od stosowania przepisów art. 74 dyrektywy, lecz również na ustanowienie w drodze umowy między użytkownikiem (niebędącym konsumentem) a dostawcą usług płatniczych, w miejsce systemu wyłączonego, bardziej rygorystycznego systemu odpowiedzialności płatnika, w szczególności w drodze odstępstwa od przepisów art. 73 dyrektywy? |
| --- | --- |

III.

Czy przepisy art. 61 ust. 1 dyrektywy zezwalają nie tylko na odstąpienie od stosowania przepisów art. 74 dyrektywy, lecz również na ustanowienie w drodze umowy między użytkownikiem (niebędącym konsumentem) a dostawcą usług płatniczych, w miejsce systemu wyłączonego, bardziej rygorystycznego systemu odpowiedzialności płatnika, w szczególności w drodze odstępstwa od przepisów art. 73 dyrektywy?

---

(1)  Dyrektywa w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. 2015, L 337, s. 35).

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/9 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Paris (Francja) w dniu 21 lipca 2021 r. – Towercast / Autorité de la concurrence, Ministère de l’Économie

(Sprawa C-449/21)

(2021/C 452/09)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour d’appel de Paris

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Towercast

Strona pozwana: Autorité de la concurrence, Ministère de l’Économie

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 21 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by pozbawiona wymiaru wspólnotowego w rozumieniu art. 1 ww. rozporządzenia koncentracja, której wielkość nie przekracza przewidzianych w prawie krajowym progów, powyżej których przeprowadzenie kontroli ex ante jest obowiązkowe i w przedmiocie której nie skierowano na podstawie art. 22 wspomnianego rozporządzenia odesłania do Komisji Europejskiej, była badana przez krajowy organ ochrony konkurencji jako mająca znamiona nadużycia pozycji dominującej zakazanego przez art. 102 TFUE ze względu na strukturę konkurencji na rynku o wymiarze krajowym?

---

(1)  Dz.U. 2004, L 24, s. 1.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/9 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Olt (Rumunia) w dniu 23 lipca 2021 r. – OZ / Lyoness Europe AG

(Sprawa C-455/21)

(2021/C 452/10)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunalul Olt

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: OZ.

Strona przeciwna: Lyoness Europe AG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 2 lit. b) dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) należy interpretować w ten sposób, że osoba fizyczna – która jest inżynierem mechanikiem specjalizującym się w maszynach hydraulicznych i pneumatycznych (i która nie prowadzi działalności gospodarczej zawodowo, ani w szczególności działalności polegającej na nabywaniu towarów i usług w celu ich odsprzedaży lub działalności pośrednictwa) i która zawiera ze spółką handlową (przedsiębiorcą) umowę standardową, na podstawie której ta osoba fizyczna jest uprawniona do udziału we wspólnocie zakupowej utworzonej przez tę spółkę w postaci systemu Lyoness (systemu, w ramach którego obiecuje się dochody w formie zwrotów z tytułu zakupów, prowizji i innych korzyści promocyjnych), do nabywania towarów i usług od partnerów handlowych, którzy zawarli umowę z ową spółką (tzw. partnerów handlowych Lyoness), oraz do pośredniczenia w kontaktach z innymi osobami w ramach systemu Lyoness (tzw. potencjalnymi klientami objętymi systemem lojalnościowym) – może zostać uznana za „konsumenta” w rozumieniu tego przepisu, pomimo warunku umownego, który przewiduje, że w stosunkach umownych między Lyoness a klientem stosuje się wyłącznie prawo szwajcarskie, niezależnie od miejsca zamieszkania klienta, dla celów skutecznej ochrony konsumenta? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 2 lit. b) dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) należy interpretować w ten sposób, że osoba fizyczna – która jest inżynierem mechanikiem specjalizującym się w maszynach hydraulicznych i pneumatycznych (i która nie prowadzi działalności gospodarczej zawodowo, ani w szczególności działalności polegającej na nabywaniu towarów i usług w celu ich odsprzedaży lub działalności pośrednictwa) i która zawiera ze spółką handlową (przedsiębiorcą) umowę standardową, na podstawie której ta osoba fizyczna jest uprawniona do udziału we wspólnocie zakupowej utworzonej przez tę spółkę w postaci systemu Lyoness (systemu, w ramach którego obiecuje się dochody w formie zwrotów z tytułu zakupów, prowizji i innych korzyści promocyjnych), do nabywania towarów i usług od partnerów handlowych, którzy zawarli umowę z ową spółką (tzw. partnerów handlowych Lyoness), oraz do pośredniczenia w kontaktach z innymi osobami w ramach systemu Lyoness (tzw. potencjalnymi klientami objętymi systemem lojalnościowym) – może zostać uznana za „konsumenta” w rozumieniu tego przepisu, pomimo warunku umownego, który przewiduje, że w stosunkach umownych między Lyoness a klientem stosuje się wyłącznie prawo szwajcarskie, niezależnie od miejsca zamieszkania klienta, dla celów skutecznej ochrony konsumenta?

| 2) | Czy art. 2 lit. b) dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że osoba – która zawarła z przedsiębiorcą umowę mającą dwojaki charakter, a mianowicie [gdy] umowa jest zawierana w celach, które częściowo wchodzą w zakres działalności handlowej, gospodarczej lub zawodowej tej osoby fizycznej, a częściowo wykraczają poza zakres tej działalności, przy czym cel handlowy, gospodarczy lub zawodowy owej osoby fizycznej nie ma przeważającego znaczenia w ogólnym kontekście umowy – może zostać uznana za „konsumenta” w rozumieniu tego przepisu? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 2 lit. b) dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że osoba – która zawarła z przedsiębiorcą umowę mającą dwojaki charakter, a mianowicie [gdy] umowa jest zawierana w celach, które częściowo wchodzą w zakres działalności handlowej, gospodarczej lub zawodowej tej osoby fizycznej, a częściowo wykraczają poza zakres tej działalności, przy czym cel handlowy, gospodarczy lub zawodowy owej osoby fizycznej nie ma przeważającego znaczenia w ogólnym kontekście umowy – może zostać uznana za „konsumenta” w rozumieniu tego przepisu?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, jakie główne kryteria należy zastosować w celu ustalenia, czy handlowy, gospodarczy lub zawodowy cel tej osoby fizycznej ma przeważające znaczenie w ogólnym kontekście umowy? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, jakie główne kryteria należy zastosować w celu ustalenia, czy handlowy, gospodarczy lub zawodowy cel tej osoby fizycznej ma przeważające znaczenie w ogólnym kontekście umowy?

---

(1)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. 1993, L 95, s. 29)

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/10 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/10

---

Odwołanie od wyroku Sadu (siódma izba) wydanego w dniu 12 maja 2021 r. w sprawach połączonych T-816/17 i T-318/18, Luksemburg i Amazon / Komisja, wniesione w dniu 22 lipca 2021 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-457/21 P)

(2021/C 452/11)

Język postępowania: angielski i francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: P.-J. Loewenthal, F. Tomat, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Wielkie Księstwo Luksemburga, Amazon.com, Inc., Amazon EU Sàrl, Irlandia

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu (siódma izba w składzie powiększonym) z dnia 12 maja 2021 r. w sprawach połączonych T-816/17 i T-318/18 Luksemburg i in. / Komisja; |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu (siódma izba w składzie powiększonym) z dnia 12 maja 2021 r. w sprawach połączonych T-816/17 i T-318/18 Luksemburg i in. / Komisja;

| — | Oddalenie zarzutu pierwszego w sprawie T-816/17 oraz zarzutów drugiego, czwartego, piątego i ósmego w sprawie T-318/18; |
| --- | --- |

—

Oddalenie zarzutu pierwszego w sprawie T-816/17 oraz zarzutów drugiego, czwartego, piątego i ósmego w sprawie T-318/18;

| — | Przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w zakresie zarzutów, które nie zostały jeszcze poddane ocenie; |
| --- | --- |

—

Przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w zakresie zarzutów, które nie zostały jeszcze poddane ocenie;

| — | Tytułem żądania ewentualnego, skorzystanie z uprawnienia do wydania ostatecznego orzeczenia w sprawie na podstawie art. 61 akapit pierwszy zdanie drugie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; oraz |
| --- | --- |

—

Tytułem żądania ewentualnego, skorzystanie z uprawnienia do wydania ostatecznego orzeczenia w sprawie na podstawie art. 61 akapit pierwszy zdanie drugie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; oraz

| — | Pozostawienie rozstrzygnięcia w sprawie kosztów niniejszego postępowania do orzeczenia kończącego postępowanie w razie przekazania sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania lub obciążenie Luksemburga, Amazon EU S.à.r.l. i Amazon.com, Inc. kosztami postępowania w razie wydania ostatecznego wyroku w sprawie przez Trybunał. |
| --- | --- |

—

Pozostawienie rozstrzygnięcia w sprawie kosztów niniejszego postępowania do orzeczenia kończącego postępowanie w razie przekazania sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania lub obciążenie Luksemburga, Amazon EU S.à.r.l. i Amazon.com, Inc. kosztami postępowania w razie wydania ostatecznego wyroku w sprawie przez Trybunał.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja podnosi dwa zarzuty przeciwko wyrokowi.

Zarzut pierwszy: Sąd, odrzucając pierwotne ustalenie korzyści zawarte w decyzji (1), naruszył art. 107 ust. 1 TFUE, uchybił obowiązkowi uzasadnienia, naruszył przepisy proceduralne i wypaczył decyzję. Zarzut ten dzieli się na dwie części:

| — | Część pierwsza: W pkt 162–251 wyroku Sąd błędnie odrzucił przeprowadzoną w decyzji analizę funkcjonalną Amazon Europe Technologies SCS („LuxSCS”) i wybór LuxSCS jako strony badanej na tej podstawie, że LuxSCS posiadała prawną własność wartości niematerialnych i prawnych, udostępniła je na rzecz Amazon EU S.à.r.l („LuxOpCo”) i uczestniczyła finansowo w ich wypracowaniu. W ten sposób Sąd dokonał błędnej wykładni zasady ceny rynkowej i błędnie ją zastosował, co stanowi naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE w odniesieniu do przesłanki korzyści, oraz uchybił obowiązkowi uzasadnienia ze względu na sprzeczną i niewystarczającą argumentację. Sąd również błędnie przywołał własne argumenty w celu odrzucenia dokonanego w decyzji wyboru LuxSCS jako strony testowanej ze względu na to, że nie istniały porównywalne niezależne spółki, które mogłyby posłużyć do zastosowania wobec LuxSCS transakcyjnej metody marży netto („TMMN”). W ten sposób Sąd przekroczył swoje kompetencje w zakresie kontroli sądowej, co stanowi naruszenie przepisów proceduralnych i naruszenie prawa Komisji do obrony, a także wypaczył decyzję. |
| --- | --- |

—

Część pierwsza: W pkt 162–251 wyroku Sąd błędnie odrzucił przeprowadzoną w decyzji analizę funkcjonalną Amazon Europe Technologies SCS („LuxSCS”) i wybór LuxSCS jako strony badanej na tej podstawie, że LuxSCS posiadała prawną własność wartości niematerialnych i prawnych, udostępniła je na rzecz Amazon EU S.à.r.l („LuxOpCo”) i uczestniczyła finansowo w ich wypracowaniu. W ten sposób Sąd dokonał błędnej wykładni zasady ceny rynkowej i błędnie ją zastosował, co stanowi naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE w odniesieniu do przesłanki korzyści, oraz uchybił obowiązkowi uzasadnienia ze względu na sprzeczną i niewystarczającą argumentację. Sąd również błędnie przywołał własne argumenty w celu odrzucenia dokonanego w decyzji wyboru LuxSCS jako strony testowanej ze względu na to, że nie istniały porównywalne niezależne spółki, które mogłyby posłużyć do zastosowania wobec LuxSCS transakcyjnej metody marży netto („TMMN”). W ten sposób Sąd przekroczył swoje kompetencje w zakresie kontroli sądowej, co stanowi naruszenie przepisów proceduralnych i naruszenie prawa Komisji do obrony, a także wypaczył decyzję.

| — | Część druga: W pkt 257–295 wyroku Sąd błędnie odrzucił zawarte w decyzji obliczenie według zasady ceny rynkowej opłaty licencyjnej należnej LuxOpCo od LuxSCS ze względu na to, że LuxSCS jako strona testowana powinna była być uprawniona do wartości rynkowej wartości niematerialnych i prawnych objętych licencją oraz że LuxSCS nie świadczyła usług o niskiej wartości dodanej. W ten sposób Sąd dokonał błędnej wykładni zasady ceny rynkowej i błędnie ją zastosował, naruszył przepisy proceduralne, wypaczył decyzję i nie wywiązał się z obowiązku uzasadnienia. |
| --- | --- |

—

Część druga: W pkt 257–295 wyroku Sąd błędnie odrzucił zawarte w decyzji obliczenie według zasady ceny rynkowej opłaty licencyjnej należnej LuxOpCo od LuxSCS ze względu na to, że LuxSCS jako strona testowana powinna była być uprawniona do wartości rynkowej wartości niematerialnych i prawnych objętych licencją oraz że LuxSCS nie świadczyła usług o niskiej wartości dodanej. W ten sposób Sąd dokonał błędnej wykładni zasady ceny rynkowej i błędnie ją zastosował, naruszył przepisy proceduralne, wypaczył decyzję i nie wywiązał się z obowiązku uzasadnienia.

Zarzut drugi: Sąd, oddalając pierwsze pomocnicze stwierdzenie korzyści zawarte w decyzji, naruszył wymogi dowodowe dotyczące stwierdzenia korzyści, naruszył art. 107 ust. 1 TFUE, uchybił obowiązkowi uzasadnienia i naruszył przepisy proceduralne. Niniejszy zarzut dzieli się na trzy części:

| — | Część pierwsza: O ile w pkt 310 i 513 wyroku Sąd uznał prawidłowy standard dowodu w odniesieniu do stwierdzenia korzyści, o tyle w pkt 503–538 wyroku zastosował inny, surowszy standard w celu odrzucenia pierwszego pomocniczego stwierdzenia korzyści zawartego w decyzji. W ten sposób Sąd błędnie określił wymogi dowodowe w zakresie stwierdzenia korzyści i uchybił obowiązkowi uzasadnienia ze względu na jego sprzeczność. |
| --- | --- |

—

Część pierwsza: O ile w pkt 310 i 513 wyroku Sąd uznał prawidłowy standard dowodu w odniesieniu do stwierdzenia korzyści, o tyle w pkt 503–538 wyroku zastosował inny, surowszy standard w celu odrzucenia pierwszego pomocniczego stwierdzenia korzyści zawartego w decyzji. W ten sposób Sąd błędnie określił wymogi dowodowe w zakresie stwierdzenia korzyści i uchybił obowiązkowi uzasadnienia ze względu na jego sprzeczność.

| — | Część druga: W pkt 314–442 wyroku Sąd błędnie powołał się na funkcje pełnione przez podmioty grupy Amazon z siedzibą w Stanach Zjednoczonych na poparcie swego wniosku, że Komisja wyolbrzymiła złożoność funkcji pełnionych przez LuxOpCo w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych objętych licencją. Sąd nie przedstawił również powodów, dla których uznał, że funkcje pełnione przez LuxOpCo w odniesieniu do marki Amazon oraz w odniesieniu do europejskiej działalności detalicznej i usługowej Amazon nie mają charakteru wyjątkowego. W ten sposób Sąd dokonał błędnej wykładni zasady ceny rynkowej i błędnie ją zastosował, co stanowi naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE w odniesieniu do przesłanki korzyści, a także uchybił obowiązkowi uzasadnienia ze względu na jego sprzeczność. |
| --- | --- |

—

Część druga: W pkt 314–442 wyroku Sąd błędnie powołał się na funkcje pełnione przez podmioty grupy Amazon z siedzibą w Stanach Zjednoczonych na poparcie swego wniosku, że Komisja wyolbrzymiła złożoność funkcji pełnionych przez LuxOpCo w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych objętych licencją. Sąd nie przedstawił również powodów, dla których uznał, że funkcje pełnione przez LuxOpCo w odniesieniu do marki Amazon oraz w odniesieniu do europejskiej działalności detalicznej i usługowej Amazon nie mają charakteru wyjątkowego. W ten sposób Sąd dokonał błędnej wykładni zasady ceny rynkowej i błędnie ją zastosował, co stanowi naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE w odniesieniu do przesłanki korzyści, a także uchybił obowiązkowi uzasadnienia ze względu na jego sprzeczność.

| — | Część trzecia: W pkt 499–537 wyroku Sąd błędnie przywołał własne argumenty w celu odrzucenia pierwszego pomocniczego stwierdzenia korzyści zawartego w decyzji ze względu na to, że oparcie się przez Komisję na metodzie podziału zysków z analizą wkładów nie wykazuje, że przedmiotowa interpretacja indywidualna prawa podatkowego prowadzi do powstania korzyści. W ten sposób Sąd przekroczył swoje kompetencje w zakresie kontroli sądowej, co stanowi naruszenie przepisów proceduralnych i naruszenie prawa Komisji do obrony. |
| --- | --- |

—

Część trzecia: W pkt 499–537 wyroku Sąd błędnie przywołał własne argumenty w celu odrzucenia pierwszego pomocniczego stwierdzenia korzyści zawartego w decyzji ze względu na to, że oparcie się przez Komisję na metodzie podziału zysków z analizą wkładów nie wykazuje, że przedmiotowa interpretacja indywidualna prawa podatkowego prowadzi do powstania korzyści. W ten sposób Sąd przekroczył swoje kompetencje w zakresie kontroli sądowej, co stanowi naruszenie przepisów proceduralnych i naruszenie prawa Komisji do obrony.

---

(1)  Decyzja Komisji (UE) 2018/859 z dnia 4 października 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA.38944 (2014/C) (ex 2014/NN) wdrożonej przez Luksemburg na rzecz Amazona (Dz.U. 2018, L 153, s. 1, zwana dalej „decyzją”).

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/12 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Prahova (Rumunia) w dniu 27 lipca 2021 r. – SC Cartrans Preda SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti – Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova

(Sprawa C-461/21)

(2021/C 452/12)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunalul Prahova

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SC Cartrans Preda SRL

Druga strona postępowania: Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti – Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w celu przyznania zwolnienia z VAT w odniesieniu do transakcji i usług transportowych związanych z przywozem towarów w rozumieniu dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) art. 86 ust. 1 lit. b) i ust. 2 należy interpretować w ten sposób, że rejestracja transakcji przywozu (na przykład sporządzenie przywozowej deklaracji skróconej przez organ celny poprzez nadanie numeru MRN/Master Reference Number) zawsze prowadzi również do włączenia do podstawy obliczenia wartości celnej opłaty za transport do pierwszego miejsca przeznaczenia towarów na terytorium państwa członkowskiego przywozu? Czy istnienie MRN, w odniesieniu do którego nie ma uzasadnionych wskazówek świadczących o istnieniu oszustwa, potwierdza w sposób dorozumiany, że wszystkie koszty, o których mowa w art. 86 ust. 1 lit. a) i b), zostały włączone do podstawy opodatkowania do celów celnych? |
| --- | --- |

1)

Czy w celu przyznania zwolnienia z VAT w odniesieniu do transakcji i usług transportowych związanych z przywozem towarów w rozumieniu dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) art. 86 ust. 1 lit. b) i ust. 2 należy interpretować w ten sposób, że rejestracja transakcji przywozu (na przykład sporządzenie przywozowej deklaracji skróconej przez organ celny poprzez nadanie numeru MRN/Master Reference Number) zawsze prowadzi również do włączenia do podstawy obliczenia wartości celnej opłaty za transport do pierwszego miejsca przeznaczenia towarów na terytorium państwa członkowskiego przywozu? Czy istnienie MRN, w odniesieniu do którego nie ma uzasadnionych wskazówek świadczących o istnieniu oszustwa, potwierdza w sposób dorozumiany, że wszystkie koszty, o których mowa w art. 86 ust. 1 lit. a) i b), zostały włączone do podstawy opodatkowania do celów celnych?

| 2) | Czy art. 144, art. 86 ust. 1 lit. b) i ust. 2 dyrektywy [2006/112] stoją na przeszkodzie praktyce podatkowej państwa członkowskiego polegającej na odmowie zwolnienia z VAT usług transportowych związanych z przywozem do [Unii] ze względu na to, że nie przedstawiono ściśle formalnego dowodu włączenia opłat transportowych do wartości celnej, nawet jeśli, po pierwsze, przedstawiono inne istotne dokumenty towarzyszące przywozowi – deklarację skróconą i list przewozowy CMR wraz z informacją o dostawie do odbiorcy –, a po drugie, nie ma żadnych wskazówek, które pozwoliłyby na podważenie autentyczności lub wiarygodności deklaracji skróconej i listu przewozowego CMR? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 144, art. 86 ust. 1 lit. b) i ust. 2 dyrektywy [2006/112] stoją na przeszkodzie praktyce podatkowej państwa członkowskiego polegającej na odmowie zwolnienia z VAT usług transportowych związanych z przywozem do [Unii] ze względu na to, że nie przedstawiono ściśle formalnego dowodu włączenia opłat transportowych do wartości celnej, nawet jeśli, po pierwsze, przedstawiono inne istotne dokumenty towarzyszące przywozowi – deklarację skróconą i list przewozowy CMR wraz z informacją o dostawie do odbiorcy –, a po drugie, nie ma żadnych wskazówek, które pozwoliłyby na podważenie autentyczności lub wiarygodności deklaracji skróconej i listu przewozowego CMR?

| 3) | Czy w odniesieniu do art. 57 TFUE odzyskanie VAT i podatku akcyzowego od organów podatkowych kilku państw członkowskich stanowi wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług, czy też działalność agenta ogólnego działającego w charakterze pośrednika w transakcji handlowej? |
| --- | --- |

3)

Czy w odniesieniu do art. 57 TFUE odzyskanie VAT i podatku akcyzowego od organów podatkowych kilku państw członkowskich stanowi wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług, czy też działalność agenta ogólnego działającego w charakterze pośrednika w transakcji handlowej?

| 4) | Czy art. 56 TFUE należy interpretować w ten sposób, że ograniczenie swobodnego przepływu usług ma miejsce wówczas, gdy odbiorca usługi świadczonej przez usługodawcę mającego siedzibę w innym państwie członkowskim jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa państwa członkowskiego, w którym ten usługobiorca ma siedzibę, do pobrania podatku od wynagrodzenia należnego z tytułu świadczenia rozpatrywanych usług, zważywszy, że nie istnieje taki obowiązek pobrania podatku, jeżeli negocjuje on tę samą usługę z usługodawcą mającym siedzibę w tym samym państwie członkowskim co usługobiorca? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 56 TFUE należy interpretować w ten sposób, że ograniczenie swobodnego przepływu usług ma miejsce wówczas, gdy odbiorca usługi świadczonej przez usługodawcę mającego siedzibę w innym państwie członkowskim jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa państwa członkowskiego, w którym ten usługobiorca ma siedzibę, do pobrania podatku od wynagrodzenia należnego z tytułu świadczenia rozpatrywanych usług, zważywszy, że nie istnieje taki obowiązek pobrania podatku, jeżeli negocjuje on tę samą usługę z usługodawcą mającym siedzibę w tym samym państwie członkowskim co usługobiorca?

| 5) | Czy traktowanie pod względem podatkowym państwa rezydencji osoby wypłacającej dochód stanowi element, który czyni mniej atrakcyjną i utrudnia swobodę świadczenia usług, ponieważ w celu uniknięcia poboru podatku u źródła w wysokości 4 % rezydent musi ograniczyć się do współpracy w zakresie odzyskania VAT i podatku akcyzowego z podmiotami, które są również rezydentami, a nie z innymi podmiotami mającymi siedzibę w innych państwach członkowskich? |
| --- | --- |

5)

Czy traktowanie pod względem podatkowym państwa rezydencji osoby wypłacającej dochód stanowi element, który czyni mniej atrakcyjną i utrudnia swobodę świadczenia usług, ponieważ w celu uniknięcia poboru podatku u źródła w wysokości 4 % rezydent musi ograniczyć się do współpracy w zakresie odzyskania VAT i podatku akcyzowego z podmiotami, które są również rezydentami, a nie z innymi podmiotami mającymi siedzibę w innych państwach członkowskich?

| 6) | Czy okoliczność, że od dochodu uzyskanego przez osobę niebędącą rezydentem pobierany jest podatek według stawki 4 % (lub, w zależności od przypadku, 16 %) od kwoty brutto, podczas gdy podatek dochodowy od osób prawnych pobierany od usługodawcy mającego siedzibę w tym samym państwie członkowskim (o ile osiąga on zyski) wynosi 16 % od kwoty netto, może również zostać uznana za naruszenie art. 56 TFUE, ponieważ stanowi ona kolejny element, który czyni mniej atrakcyjną i utrudnia swobodę świadczenia rozpatrywanych usług przez osoby niebędące rezydentami? |
| --- | --- |

6)

Czy okoliczność, że od dochodu uzyskanego przez osobę niebędącą rezydentem pobierany jest podatek według stawki 4 % (lub, w zależności od przypadku, 16 %) od kwoty brutto, podczas gdy podatek dochodowy od osób prawnych pobierany od usługodawcy mającego siedzibę w tym samym państwie członkowskim (o ile osiąga on zyski) wynosi 16 % od kwoty netto, może również zostać uznana za naruszenie art. 56 TFUE, ponieważ stanowi ona kolejny element, który czyni mniej atrakcyjną i utrudnia swobodę świadczenia rozpatrywanych usług przez osoby niebędące rezydentami?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006, L 347, s. 1).

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/13 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/13

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2021 r. w sprawie T-198/20, Shindler i in. / Rada, wniesione w dniu 13 sierpnia 2021 r. przez Harry'ego Shindlera i in.

(Sprawa C-501/21 P)

(2021/C 452/13)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Harry Shindler i in. (przedstawiciel: adwokat J. Fouchet)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej

Żądania wnoszących odwołanie

Tytułem żądania głównego:

| — | Uchylenie postanowienia z dnia 8 czerwca 2021 r. (T-198/20); |
| --- | --- |

—

Uchylenie postanowienia z dnia 8 czerwca 2021 r. (T-198/20);

| — | stwierdzenie nieważności w całości decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej i załącznikami do tej umowy. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w całości decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej i załącznikami do tej umowy.

Tytułem żądania ewentualnego:

| — | Uchylenie postanowienia z dnia 8 czerwca 2021 r. (T-198/20); |
| --- | --- |

—

Uchylenie postanowienia z dnia 8 czerwca 2021 r. (T-198/20);

| — | stwierdzenie nieważności w części decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w zakresie, w jakim akty te wprowadzają automatyczne i generalne rozróżnienie, bez jakiejkolwiek kontroli proporcjonalności, między obywatelami Unii oraz obywatelami Zjednoczonego Królestwa począwszy od dnia 1 lutego 2020 r., a tym samym stwierdzenie nieważności w szczególności motywu szóstego preambuły oraz art. 9, 10 i 127 umowy o wystąpieniu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w części decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w zakresie, w jakim akty te wprowadzają automatyczne i generalne rozróżnienie, bez jakiejkolwiek kontroli proporcjonalności, między obywatelami Unii oraz obywatelami Zjednoczonego Królestwa począwszy od dnia 1 lutego 2020 r., a tym samym stwierdzenie nieważności w szczególności motywu szóstego preambuły oraz art. 9, 10 i 127 umowy o wystąpieniu;

| — | obciążenie Unii Europejskiej całością kosztów postępowania, w tym kosztami adwokata w wysokości 5 000 EUR. |
| --- | --- |

—

obciążenie Unii Europejskiej całością kosztów postępowania, w tym kosztami adwokata w wysokości 5 000 EUR.

Zarzuty i główne argumenty

A.   Nieprawidłowości proceduralne i zaskarżone postanowienie

Sąd naruszył art. 130 regulaminu postępowania, wyznaczając tylko jeden termin, a mianowicie termin przyznany Radzie na przedstawienie odpowiedzi na skargę co do istoty. Nie wyznaczył on żadnego terminu wnoszącym odwołanie, którzy musieli czekać na „nowe terminy w celu kontynuacji postępowania”, zanim mogli się wypowiedzieć w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności oraz co do istoty sprawy.

Ponadto Sąd postanowił nie przekazywać wnoszącym odwołanie odpowiedzi na skargę co do istoty, uniemożliwiając im dowiedzenie się, kiedy mają się oni wypowiedzieć w kwestii dopuszczalności.

Wreszcie, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, nie przeprowadzając rozprawy i nie orzekając w przedmiocie dwóch wniosków: o zawieszenie postępowania i przekazanie akt sprawy Trybunałowi, które to wnioski miały jednak wpływ na dalszy ciąg postępowania.

B.   Naruszenie prawa Unii w odniesieniu do dopuszczalności skargi

i)   W odniesieniu do kryterium, które wymaga, by decyzje będące przedmiotem skargi bezpośredniej były aktami regulacyjnymi niewymagającymi przyjęcia środków wykonawczych

Zdaniem wnoszących odwołanie, po pierwsze, Sąd błędnie i bez wyjaśnienia uznał, że umowa o wystąpieniu jest międzynarodowym aktem prawnym, mimo że – z uwagi na swój przedmiot i swoje skutki – umowa ta podlega nadal prawu wewnętrznemu Unii, ponieważ reguluje przyszłe stosunki między Unią Europejską a jednym z jej państw członkowskich na podstawie prawa wewnętrznego ustanowionego przez Unię w okresie wynoszącym ponad 50 lat (jeśli chodzi o Zjednoczone Królestwo), powodując, że prawo to ma nadal zastosowanie.

Ponadto art. 4 umowy o wystąpieniu ogranicza w swoich ust. 4 i 5 suwerenność sądową Zjednoczonego Królestwa, aby umożliwić jednolitą wykładnię sądową umowy o wystąpieniu przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Takie postanowienie nie jest charakterystyczne dla umowy międzynarodowej.

Po drugie, zakładając, że Trybunał Sprawiedliwości także uważa, iż umowa o wystąpieniu jest międzynarodowym aktem prawnym, Sąd nie uwzględnił art. 275 TFUE, który wyklucza właściwość Trybunału jedynie w odniesieniu do niektórych aktów odnoszących się do „postanowień dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa”. A zatem Sąd niewłaściwie połączył art. 263 i 275 TFUE, które oznaczają, że Trybunał jest właściwy w przypadku wszystkich aktów regulacyjnych niewymagających przyjęcia środków wykonawczych, z wyjątkiem aktów przyjętych na podstawie postanowień dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Tymczasem w świetle art. 23 i 26 Traktatu o Unii Europejskiej umowa o wystąpieniu nie wchodzi – ani pod względem treści, ani pod względem procedury – w zakres wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

Po trzecie, argumenty przyjęte przez Sąd zakładają zasadniczo, że Trybunał powinien zrezygnować ze sprawowania kontroli praworządności w odniesieniu do umowy międzynarodowej. Ani na płaszczyźnie politycznej, ani na płaszczyźnie prawnej takie stanowisko jest jednak nie do przyjęcia, ponieważ oznacza ono, że Rada może bez kontroli podważać samo stosowanie traktatów oraz ustanowione w nich wartości.

Po czwarte, Rada i Francja uważają, że umowa o wystąpieniu uchyla automatycznie obywatelstwo europejskie wnoszących odwołanie, co oznacza, iż z tego punktu widzenia nie są potrzebne żadne środki wykonawcze, aby mogła ona wywierać swe skutki, przy czym przypomniano, że skarga wnoszących odwołanie nie może – wbrew temu, co uznał Sąd – ograniczać się jedynie do kwestii przysługującego im prawa do głosowania.

ii)   W odniesieniu do kryterium indywidualnego oddziaływania

Zdaniem wnoszących odwołanie, po pierwsze, Sąd naruszył prawo, nie uwzględniając szczególnych okoliczności sytuacji pani G., jednej z 800 osób wybranych we Francji, należącej do ograniczonego kręgu, niemogącego kandydować we francuskich wyborach samorządowych w 2020 r.

Po drugie, Sąd popełnił poważny błąd w analizie, wskazując, że decyzja w sprawie podpisania umowy o wystąpieniu ma wpływ na sytuację wnoszących odwołanie „z uwagi na ich obiektywny status obywateli Zjednoczonego Królestwa”, mimo iż wnoszący odwołanie kwestionują umowę o wystąpieniu jako obywatele brytyjscy zamieszkali na terytorium Unii ze względu na skutki umowy o wystąpieniu dla ich sytuacji.

Po trzecie, Sąd oparł się wyłącznie na niemożliwości głosowania przez wnoszących odwołanie w wyborach samorządowych, chociaż jest to tylko jedna z konsekwencji, na które skarżą się wnoszący odwołanie.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/14

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2021 r. w sprawie T-231/20, Price / Rada, wniesione w dniu 13 sierpnia 2021 r. przez Davida Price'a

(Sprawa C-502/21 P)

(2021/C 452/14)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: David Price (przedstawiciel: adwokat J. Fouchet)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej

Żądania wnoszącego odwołanie

Tytułem żądania głównego:

| — | Uchylenie postanowienia z dnia 8 czerwca 2021 r. (T-231/20); |
| --- | --- |

—

Uchylenie postanowienia z dnia 8 czerwca 2021 r. (T-231/20);

| — | stwierdzenie nieważności w całości decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej i załącznikami do tej umowy; w stosownym wypadku ze zmianą retroaktywnego skutku stwierdzenia nieważności. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w całości decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej i załącznikami do tej umowy; w stosownym wypadku ze zmianą retroaktywnego skutku stwierdzenia nieważności.

Tytułem żądania ewentualnego:

| — | Uchylenie postanowienia z dnia 8 czerwca 2021 r. (T-231/20); |
| --- | --- |

—

Uchylenie postanowienia z dnia 8 czerwca 2021 r. (T-231/20);

| — | stwierdzenie nieważności w części decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w zakresie, w jakim akty te wprowadzają automatyczne i generalne rozróżnienie, bez jakiejkolwiek kontroli proporcjonalności, między obywatelami Unii oraz obywatelami Zjednoczonego Królestwa począwszy od dnia 1 lutego 2020 r., a tym samym stwierdzenie nieważności w szczególności motywu szóstego preambuły oraz art. 9, 10 i 127 umowy o wystąpieniu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w części decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w zakresie, w jakim akty te wprowadzają automatyczne i generalne rozróżnienie, bez jakiejkolwiek kontroli proporcjonalności, między obywatelami Unii oraz obywatelami Zjednoczonego Królestwa począwszy od dnia 1 lutego 2020 r., a tym samym stwierdzenie nieważności w szczególności motywu szóstego preambuły oraz art. 9, 10 i 127 umowy o wystąpieniu;

| — | obciążenie Unii Europejskiej całością kosztów postępowania, w tym kosztami adwokata w wysokości 5 000 EUR. |
| --- | --- |

—

obciążenie Unii Europejskiej całością kosztów postępowania, w tym kosztami adwokata w wysokości 5 000 EUR.

Zarzuty i główne argumenty

A.   Nieprawidłowości proceduralne i zaskarżone postanowienie

Sąd naruszył art. 130 regulaminu postępowania, wyznaczając tylko jeden termin, a mianowicie termin przyznany Radzie na przedstawienie odpowiedzi na skargę co do istoty. Nie wyznaczył on żadnego terminu wnoszącemu odwołanie, który musiał czekać na „nowe terminy w celu kontynuacji postępowania”, zanim mógł się wypowiedzieć w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności oraz co do istoty sprawy.

Ponadto Sąd postanowił nie przekazywać wnoszącemu odwołanie odpowiedzi na skargę co do istoty, uniemożliwiając mu dowiedzenie się, kiedy ma się on wypowiedzieć w kwestii dopuszczalności.

Wreszcie, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, nie przeprowadzając rozprawy i nie orzekając w przedmiocie dwóch wniosków: o zawieszenie postępowania i przekazanie akt sprawy Trybunałowi, które to wnioski miały jednak wpływ na dalszy ciąg postępowania.

B.   Naruszenie prawa Unii w odniesieniu do dopuszczalności skargi

i)   W odniesieniu do kryterium, które wymaga, by decyzje będące przedmiotem skargi bezpośredniej były aktami regulacyjnymi niewymagającymi przyjęcia środków wykonawczych

Zdaniem wnoszącego odwołanie, po pierwsze, Sąd błędnie i bez wyjaśnienia uznał, że umowa o wystąpieniu jest międzynarodowym aktem prawnym, mimo że – z uwagi na swój przedmiot i swoje skutki – umowa ta podlega nadal prawu wewnętrznemu Unii, ponieważ reguluje przyszłe stosunki między Unią Europejską a jednym z jej państw członkowskich na podstawie prawa wewnętrznego ustanowionego przez Unię w okresie wynoszącym ponad 50 lat (jeśli chodzi o Zjednoczone Królestwo), powodując, że prawo to ma nadal zastosowanie.

Ponadto art. 4 umowy o wystąpieniu ogranicza w swoich ust. 4 i 5 suwerenność sądową Zjednoczonego Królestwa, aby umożliwić jednolitą wykładnię sądową umowy o wystąpieniu przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Takie postanowienie nie jest charakterystyczne dla umowy międzynarodowej.

Po drugie, zakładając, że Trybunał Sprawiedliwości także uważa, iż umowa o wystąpieniu jest międzynarodowym aktem prawnym, Sąd nie uwzględnił art. 275 TFUE, który wyklucza właściwość Trybunału jedynie w odniesieniu do niektórych aktów odnoszących się do „postanowień dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa”. A zatem Sąd niewłaściwie połączył art. 263 i 275 TFUE, które oznaczają, że Trybunał jest właściwy w przypadku wszystkich aktów regulacyjnych niewymagających przyjęcia środków wykonawczych, z wyjątkiem aktów przyjętych na podstawie postanowień dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Tymczasem w świetle art. 23 i 26 Traktatu o Unii Europejskiej umowa o wystąpieniu nie wchodzi – ani pod względem treści, ani pod względem procedury – w zakres wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

Po trzecie, argumenty przyjęte przez Sąd zakładają zasadniczo, że Trybunał powinien zrezygnować ze sprawowania kontroli praworządności w odniesieniu do umowy międzynarodowej. Ani na płaszczyźnie politycznej, ani na płaszczyźnie prawnej takie stanowisko jest jednak nie do przyjęcia, ponieważ oznacza ono, że Rada może bez kontroli podważać samo stosowanie traktatów oraz ustanowione w nich wartości.

Po czwarte, Rada i Francja uważają, że umowa o wystąpieniu uchyla automatycznie obywatelstwo europejskie wnoszącego odwołanie, co oznacza, iż z tego punktu widzenia nie są potrzebne żadne środki wykonawcze, aby mogła ona wywierać swe skutki, przy czym przypomniano, że skarga wnoszącego odwołanie nie może – wbrew temu, co uznał Sąd – ograniczać się jedynie do kwestii przysługującego mu prawa do głosowania.

ii)   W odniesieniu do kryterium indywidualnego oddziaływania

Zdaniem wnoszącego odwołanie, po pierwsze, w chwili wniesienia skargi wnoszący odwołanie należał do niewielkiej mniejszości Brytyjczyków, którym miało zostać przyznane prawo do głosowania w drugiej turze.

Po drugie, Sąd popełnił poważny błąd w analizie, wskazując, że decyzja w sprawie podpisania umowy o wystąpieniu ma wpływ na sytuację wnoszącego odwołanie „z uwagi na [jego] obiektywny status obywatel[a] Zjednoczonego Królestwa”, mimo iż wnoszący odwołanie kwestionuje umowę o wystąpieniu jako obywatel brytyjski zamieszkały na terytorium Unii ze względu na skutki umowy o wystąpieniu dla jego sytuacji.

Po trzecie, Sąd oparł się wyłącznie na niemożliwości głosowania przez wnoszącego odwołanie w wyborach samorządowych, chociaż jest to tylko jedna z konsekwencji, na które skarży się wnoszący odwołanie.

C.   W przedmiocie naruszenia prawa w związku z odmową przekazania Trybunałowi sprawy zawisłej przed Sądem na podstawie art. 256 ust. 3 TFUE

Zdaniem wnoszącego odwołanie art. 256 ust. 3 TFUE, postrzegany niezależnie od pozostałych ustępów, umożliwia dialog między sądami Unii. Jeżeli sprawa może mieć wpływ na jedność lub spójność prawa Unii – wbrew temu, co wskazał Sąd – sąd pierwszej instancji może przekazać sprawę do rozpoznania Trybunałowi.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/16 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Włochy) w dniu 31 sierpnia 2021 r. – ANAS SpA / Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti

(Sprawa C-545/21)

(2021/C 452/15)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: ANAS SpA

Strona przeciwna: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 70 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 (1), art. 27 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1828/2006 (2), art. 1 konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, o której mowa w akcie Rady z dnia 26 lipca 1995 r., art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 2988/95 (3) i art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy UE/2017/1371 (4), należy interpretować w ten sposób, że zachowanie, które teoretycznie może sprzyjać wykonawcy, w toku procedury udzielania zamówień publicznych, zawsze wchodzi w zakres pojęcia „nieprawidłowości” lub „nadużycia finansowego” i stanowi w związku z tym podstawę prawną do cofnięcia pomocy, nawet jeśli nie ma wystarczającego dowodu, że takie zachowanie rzeczywiście miało miejsce, lub nie ma wystarczającego dowodu, że było ono czynnikiem decydującym przy wyborze beneficjenta? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 70 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 (1), art. 27 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1828/2006 (2), art. 1 konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, o której mowa w akcie Rady z dnia 26 lipca 1995 r., art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 2988/95 (3) i art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy UE/2017/1371 (4), należy interpretować w ten sposób, że zachowanie, które teoretycznie może sprzyjać wykonawcy, w toku procedury udzielania zamówień publicznych, zawsze wchodzi w zakres pojęcia „nieprawidłowości” lub „nadużycia finansowego” i stanowi w związku z tym podstawę prawną do cofnięcia pomocy, nawet jeśli nie ma wystarczającego dowodu, że takie zachowanie rzeczywiście miało miejsce, lub nie ma wystarczającego dowodu, że było ono czynnikiem decydującym przy wyborze beneficjenta?

| 2) | Czy art. 45 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2004/18/WE (5) stoi na przeszkodzie uregulowaniu, takiemu jak art. 38 ust. 1 lit. f) dekretu ustawodawczego nr 163/2006, które nie zezwala na wykluczenie z przetargu wykonawcy, który usiłował wpłynąć na proces podejmowania decyzji przez instytucję zamawiającą, w szczególności, gdy próba ta polegała na korupcji niektórych członków komisji przetargowej? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 45 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2004/18/WE (5) stoi na przeszkodzie uregulowaniu, takiemu jak art. 38 ust. 1 lit. f) dekretu ustawodawczego nr 163/2006, które nie zezwala na wykluczenie z przetargu wykonawcy, który usiłował wpłynąć na proces podejmowania decyzji przez instytucję zamawiającą, w szczególności, gdy próba ta polegała na korupcji niektórych członków komisji przetargowej?

| 3) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na jedno lub oba z powyższych pytań sąd odsyłający zastanawia się, czy powołane przepisy należy interpretować w ten sposób, że zawsze zobowiązują państwo członkowskie do cofnięcia pomocy, a Komisję do dokonania korekty finansowej w wysokości 100 %, nawet jeśli pomoc została jednak wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem i na projekt kwalifikujący się do finansowania europejskiego oraz rzeczywiście zrealizowany? |
| --- | --- |

3)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na jedno lub oba z powyższych pytań sąd odsyłający zastanawia się, czy powołane przepisy należy interpretować w ten sposób, że zawsze zobowiązują państwo członkowskie do cofnięcia pomocy, a Komisję do dokonania korekty finansowej w wysokości 100 %, nawet jeśli pomoc została jednak wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem i na projekt kwalifikujący się do finansowania europejskiego oraz rzeczywiście zrealizowany?

| 4) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie trzecie, czyli w ten sposób, że nie ma obowiązku cofnięcia pomocy lub dokonania korekty finansowej w wysokości 100 %, sąd odsyłający zastanawia się, czy przepisy, o których mowa w pytaniu pierwszym oraz przestrzeganie zasady proporcjonalności umożliwiają nakazanie cofnięcia pomocy i dokonania korekty finansowej przy uwzględnieniu rzeczywistych szkód gospodarczych wyrządzonych w budżecie ogólnym Unii Europejskiej: w szczególności tut. sąd zastanawia się, czy w sytuacji takiej jak będąca przedmiotem niniejszego postępowania, „skutki finansowe” w rozumieniu art. 98 ust. 3 rozporządzenia UE nr 1083/2006 mogą być ustalane w sposób ryczałtowy, poprzez zastosowanie kryteriów określonych w tabeli w ust. 2 decyzji Komisji nr 9527 z dnia 19 grudnia 2013 r. (6)? |
| --- | --- |

4)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie trzecie, czyli w ten sposób, że nie ma obowiązku cofnięcia pomocy lub dokonania korekty finansowej w wysokości 100 %, sąd odsyłający zastanawia się, czy przepisy, o których mowa w pytaniu pierwszym oraz przestrzeganie zasady proporcjonalności umożliwiają nakazanie cofnięcia pomocy i dokonania korekty finansowej przy uwzględnieniu rzeczywistych szkód gospodarczych wyrządzonych w budżecie ogólnym Unii Europejskiej: w szczególności tut. sąd zastanawia się, czy w sytuacji takiej jak będąca przedmiotem niniejszego postępowania, „skutki finansowe” w rozumieniu art. 98 ust. 3 rozporządzenia UE nr 1083/2006 mogą być ustalane w sposób ryczałtowy, poprzez zastosowanie kryteriów określonych w tabeli w ust. 2 decyzji Komisji nr 9527 z dnia 19 grudnia 2013 r. (6)?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. 2006, L 210, s. 25).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (Dz.U. 2006, L 371, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. 1995, L 312, s. 1).

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. 2017, L 198, s. 29).

(5)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. 2004, L 134, s. 114).

(6)  Decyzja Komisji z dnia 19 grudnia 2013 r. w sprawie określenia i zatwierdzenia wytycznych dotyczących określania korekt finansowych dokonywanych przez Komisję w odniesieniu do wydatków finansowanych przez Unię w ramach zarządzania dzielonego, w przypadku nieprzestrzegania przepisów dotyczących zamówień publicznych.

---

Sąd

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/18

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – ADR Center / Komisja

(Sprawa T-364/15) (1)

(Pomoc finansowa - Program ogólny „Prawa podstawowe i wymiar sprawiedliwości na lata 2007 – 2013” - Program szczegółowy „Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych” - Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny - Umowy o udzielenie dotacji - Odzyskanie części wypłaconego wkładu finansowego - Powództwo o ustalenie istnienia stosunku prawnego lub prawa - Klauzula arbitrażowa - Siła wyższa - Koszty kwalifikowalne - Proporcjonalność - Obowiązek uzasadnienia)

(2021/C 452/16)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ADR Center Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Guillerme i T. Bontinck)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Estrada de Solà i M. Ilkova, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2015) 3117 final z dnia 4 maja 2015 r. dotyczącej odzyskania części wkładu finansowego wypłaconego skarżącej w wykonaniu dwóch umów o udzielenie dotacji zawartych w ramach programu szczegółowego „Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych”, a po drugie, żądanie uznania za kwalifikowalne kosztów, które w decyzji tej Komisja uznała za niekwalifikowalne.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | ADR Center Srl pokrywa koszty postępowania głównego oraz koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

ADR Center Srl pokrywa koszty postępowania głównego oraz koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 302 z 14.9.2015.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/18

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratoire Pareva i Biotech3D / Komisja

(Sprawy połączone T-337/18 i T-347/18) (1)

(Produkty biobójcze - Substancja czynna PHMB (1415; 4.7) - Odmowa zatwierdzenia w odniesieniu do grup produktowych 1, 5 i 6 - Zatwierdzenie z zastrzeżeniem określonych wymogów w odniesieniu do grup produktowych 2 i 4 - Ryzyko dla zdrowia ludzkiego i środowiska - Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 - Artykuł 6 ust. 7 lit. a) i b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 - Zharmonizowana klasyfikacja substancji czynnej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 - Uprzednie zasięgnięcie opinii ECHA - Oczywisty błąd w ocenie - Podejście przekrojowe - Prawo do bycia wysłuchanym)

(2021/C 452/17)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca w sprawach połączonych T-337/18 i T-347/18: Laboratoire Pareva (Saint-Martin-de-Crau, Francja) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem, S. Englebert, P. Sellar i M. Grunchard)

Strona skarżąca pozwana w sprawie T-347/18: Biotech3D Ltd & Co. KG (Gampern, Austria) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem, S. Englebert, P. Sellar i M. Grunchard)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lindenthal i K. Mifsud-Bonnici, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: A.-L. Desjonquères, J. Traband, E. Leclerc i W. Zemamta, pełnomocnicy), Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: M. Heikkilä, C. Buchanan i T. Zbihlej, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądania stwierdzenia nieważności – w sprawie T-337/18 – decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/619 z dnia 20 kwietnia 2018 r. niezatwierdzającej PHMB (1415; 4.7) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 5 i 6 (Dz.U. 2018, L 102, s. 21) i – w sprawie T-347/18 – rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/613 z dnia 20 kwietnia 2018 r. w sprawie zatwierdzenia PHMB (1415; 4.7) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 4 (Dz.U. 2018, L 102, s. 1).

Sentencja

| 1) | Sprawy T-337/18 i T-347/18 zostają połączone do celów niniejszego wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-337/18 i T-347/18 zostają połączone do celów niniejszego wyroku.

| 2) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

Skargi zostają oddalone.

| 3) | W sprawie T-337/18 Laboratoire Pareva pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawach zarejestrowanych pod sygnaturami T-337/18 R i T-337/18 R II. |
| --- | --- |

3)

W sprawie T-337/18 Laboratoire Pareva pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawach zarejestrowanych pod sygnaturami T-337/18 R i T-337/18 R II.

| 4) | W sprawie T-347/18 Laboratoire Pareva i Biotech3D Ltd & Co. KG pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję, w tym koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą T-347/18 R. Laboratoire Pareva pokrywa także koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą T-347/18 R II. |
| --- | --- |

4)

W sprawie T-347/18 Laboratoire Pareva i Biotech3D Ltd & Co. KG pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję, w tym koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą T-347/18 R. Laboratoire Pareva pokrywa także koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą T-347/18 R II.

| 5) | Republika Francuska i Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

5)

Republika Francuska i Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 285 z 13.8.2018.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/19 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/19

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – INC i Consorzio Stabile Sis / Komisja

(Sprawa T-24/19) (1)

(Pomoc państwa - Autostrady włoskie - Przedłużenie koncesji w celu wykonania robót - Usługi w ogólnym interesie gospodarczym - Ograniczenie opłat za przejazd - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Artykuł 106 ust. 2 TFUE - Skargi wniesione przez konkurentów beneficjenta - Rezygnacja z planu przyznania pomocy przez państwo członkowskie - Plan, który nie może zostać wdrożony w formie, w jakiej został zatwierdzony - Stwierdzenie nieważności nieprzynoszące korzyści skarżącym - Utrata interesu prawnego - Umorzenie postępowania)

(2021/C 452/18)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: INC SpA (Turyn, Włochy), Consorzio Stabile Sis SCpA (Turyn) (przedstawiciele: adwokaci H.-G. Kamann, F. Louis i G. Tzifa)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Haasbeek, D. Recchia i S. Noë, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 2435 final z dnia 27 kwietnia 2018 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej do celów planu inwestycyjnego dotyczącego włoskich autostrad [sprawy SA.49335 (2017/N) i SA.49336 (2017/N)].

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie skargi wniesionej przez INC SpA i przez Consorzio Stabile Sis SCpA zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie skargi wniesionej przez INC SpA i przez Consorzio Stabile Sis SCpA zostaje umorzone.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa oprócz własnych kosztów połowę kosztów poniesionych przez INC i przez Consorzio Stabile Sis. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa oprócz własnych kosztów połowę kosztów poniesionych przez INC i przez Consorzio Stabile Sis.

| 3) | INC i Consorzio Stabile Sis pokrywają połowę własnych kosztów. |
| --- | --- |

3)

INC i Consorzio Stabile Sis pokrywają połowę własnych kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 93 z 11.3.2019.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/20 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/20

---

Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Achema i Achema Gas Trade / Komisja

(Sprawa T-193/19) (1)

(Pomoc państwa - Pomoc na rzecz Litgasu w zakresie dostaw minimalnej ilości LNG do terminalu LNG w porcie morskim w Kłajpedzie - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Ochrona praw proceduralnych - Zasady ramowe Unii dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych - Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym - Rekompensata za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym - Koszty związane z parowaniem - Koszty bilansowania - Bezpieczeństwo dostaw - Artykuł 14 dyrektywy 2004/18/WE - Łańcuch zgodnych poszlak)

(2021/C 452/19)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Achema AB (Janów, Litwa), Achema Gas Trade UAB (Janów) (przedstawiciele: J. Ruiz Calzado, J. Wileur i N. Solárová, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i A. Bouchagiar, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Litewska (przedstawiciele: K. Dieninis i R. Dzikovič, pełnomocnicy), Ignitis UAB, dawniej Lietuvos energijos tiekimas UAB (Wilno, Litwa) (przedstawiciel: K. Kačerauskas, adwokat)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 7141 final z dnia 31 października 2018 r. w sprawie pomocy państwa SA.44678 (2018/N) dotyczącej zmiany pomocy dla terminalu LNG na Litwie.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2018) 7141 final z dnia 31 października 2018 r. w sprawie pomocy państwa SA.44678 (2018/N) dotyczącej zmiany pomocy dla terminalu LNG na Litwie w zakresie, w jakim Komisja postanowiła nie wnosić zastrzeżeń w odniesieniu do pomocy państwa wynikającej ze zmian z 2016 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2018) 7141 final z dnia 31 października 2018 r. w sprawie pomocy państwa SA.44678 (2018/N) dotyczącej zmiany pomocy dla terminalu LNG na Litwie w zakresie, w jakim Komisja postanowiła nie wnosić zastrzeżeń w odniesieniu do pomocy państwa wynikającej ze zmian z 2016 r.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Achema AB, Achema Gas Trade UAB, Komisja Europejska, Republika Litewska oraz Ignitis UAB pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Achema AB, Achema Gas Trade UAB, Komisja Europejska, Republika Litewska oraz Ignitis UAB pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 206 z 17.6.2019.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/21

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Daimler / Komisja

(Sprawa T-359/19) (1)

(Środowisko naturalne - Rozporządzenie (WE) nr 443/2009 - Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011 - Decyzja wykonawcza (UE) 2015/158 - Decyzja wykonawcza (UE) 2019/583 - Emisje dwutlenku węgla - Metoda testowania - Samochody osobowe)

(2021/C 452/20)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Daimler AG (Stuttgart, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Wimmer, C. Arhold i G. Ollinger)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Talabér-Ritz i A. Becker, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/583 z dnia 3 kwietnia 2019 r. potwierdzającej lub zmieniającej wstępne obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 oraz docelowych indywidualnych poziomów emisji dla producentów samochodów osobowych w roku kalendarzowym 2017 oraz dla niektórych producentów należących do grupy Volkswagena w latach kalendarzowych 2014, 2015 i 2016 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. 2019, L 100, s. 66) w zakresie, w jakim wyłącza ona w odniesieniu do skarżącego średni indywidualny poziom emisji CO2 i oszczędności CO2 przypisywane ekoinnowacjom.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 ust. 1 decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/583 z dnia 3 kwietnia 2019 r. potwierdzającej lub zmieniającej wstępne obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 oraz docelowych indywidualnych poziomów emisji dla producentów samochodów osobowych w roku kalendarzowym 2017 oraz dla niektórych producentów należących do grupy Volkswagena w latach kalendarzowych 2014, 2015 i 2016 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 w związku z tabelami 1 i 2, kolumny D i I, załącznika I do tej decyzji w zakresie, w jakim wskazuje on w odniesieniu do Daimler AG średni indywidualny poziom emisji CO2 i oszczędności CO2 wynikające z zastosowania ekoinnowacji. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 ust. 1 decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/583 z dnia 3 kwietnia 2019 r. potwierdzającej lub zmieniającej wstępne obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 oraz docelowych indywidualnych poziomów emisji dla producentów samochodów osobowych w roku kalendarzowym 2017 oraz dla niektórych producentów należących do grupy Volkswagena w latach kalendarzowych 2014, 2015 i 2016 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 w związku z tabelami 1 i 2, kolumny D i I, załącznika I do tej decyzji w zakresie, w jakim wskazuje on w odniesieniu do Daimler AG średni indywidualny poziom emisji CO2 i oszczędności CO2 wynikające z zastosowania ekoinnowacji.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Daimler AG. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Daimler AG.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.8.2019.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/21

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ghaoud / Rada

(Sprawa T-700/19) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Libii - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii Europejskiej - Wykaz osób objętych ograniczeniami wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach - Obowiązek uzasadnienia - Błąd w ocenie - Śmierć skarżącego)

(2021/C 452/21)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tareg Ghaoud, działający w charakterze spadkobiercy Abdela Majida Al-Gaouda (Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciel: S. Bafadhel, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: P. Mahnič i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie, na podstawie art. 263 TFUE, stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2019/1299 z dnia 31 lipca 2019 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2019, L 204, s. 44), a także decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/1137 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2020, L 247, s. 40) w zakresie, w jakim utrzymano w nich nazwisko Abdela Majida Al-Gaouda w wykazach zawartych w załącznikach II i IV do decyzji Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającej decyzję 2011/137/WPZiB (Dz.U. 2015, L 206, s. 34), oraz po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/1292 z dnia 31 lipca 2019 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2019, L 204, s. 1), a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1130 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2020, L 247, s. 14) w zakresie, w jakim utrzymano w nich nazwisko Abdela Majida Al-Gaouda w wykazie zawartym w załączniku III do rozporządzenia Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 204/2011 (Dz.U. 2016, L 12, s. 1).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2019/1299 z dnia 31 lipca 2019 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii, a także decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/1137 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii w zakresie, w jakim utrzymano w nich nazwisko Abdela Majida Al-Gaouda w wykazach zawartych w załącznikach II i IV do decyzji Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającej decyzję 2011/137/WPZiB. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2019/1299 z dnia 31 lipca 2019 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii, a także decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/1137 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii w zakresie, w jakim utrzymano w nich nazwisko Abdela Majida Al-Gaouda w wykazach zawartych w załącznikach II i IV do decyzji Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającej decyzję 2011/137/WPZiB.

| 2) | Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/1292 z dnia 31 lipca 2019 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii, a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1130 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii w zakresie, w jakim utrzymano w nich nazwisko Abdela Majida Al-Gaouda w wykazie zawartym w załączniku III do rozporządzenia Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 204/2011. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/1292 z dnia 31 lipca 2019 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii, a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1130 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii w zakresie, w jakim utrzymano w nich nazwisko Abdela Majida Al-Gaouda w wykazie zawartym w załączniku III do rozporządzenia Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 204/2011.

| 3) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tarega Ghaouda, działającego w charakterze spadkobiercy Abdela Majida Al-Gaouda. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tarega Ghaouda, działającego w charakterze spadkobiercy Abdela Majida Al-Gaouda.

---

(1)  Dz.U. C 406 z 2.12.2019.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/22

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ashworth i in./Parlament

(Sprawy połączone od T-720/19 do T-725/19) (1)

(Prawo instytucjonalne - Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego - Zmiana dodatkowego (dobrowolnego) systemu emerytalnego - Zawiadomienie dotyczące ustalenia wysokości dodatkowych (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych - Zarzut niezgodności z prawem - Kompetencje Prezydium Parlamentu - Prawa nabyte i praw w trakcie nabywania - Proporcjonalność - Równość traktowania - Pewność prawa)

(2021/C 452/22)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Richard Ashworth (Lingfield, Zjednoczone Królestwo) i 5 innych skarżących, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci A. Schmitt et A. Grosjean)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz, M. Ecker i S. Seyr, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu zawartych w zawiadomieniach dotyczących ustalenia wysokości dodatkowych (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych skarżących w zakresie, w jakim skarżący zostali w nich poinformowani o wprowadzaniu – względem emerytur ustanowionych po dniu 1 stycznia 2019 r. – specjalnego podatku w wysokości 5 % kwoty nominalnej świadczenia emerytalnego wpłacanego na rzecz dodatkowego (dobrowolnego) funduszu emerytalnego, na mocy decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego zmieniającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. 2018, C 466, s. 8).

Sentencja

| 1) | Sprawy od T-720/19 do T-725/19 zostają połączone do celów wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy od T-720/19 do T-725/19 zostają połączone do celów wydania wyroku.

| 2) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

Skargi zostają oddalone.

| 3) | Richard Ashworth i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Richard Ashworth i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 413 z 9.12.2019.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/23

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Albéa Services / EUIPO – dm-drogerie markt (ALBÉA)

(Sprawa T-852/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy ALBÉA - Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy Balea - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Charakter odróżniający wcześniejszej rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2021/C 452/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Albéa Services (Gennevilliers, Francja) (przedstawiciel: adwokat J.-H. de Mitry)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Bludovsky)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 września 2019 r. (sprawa R 1480/2019-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między dm-drogerie markt a Albéa Services.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 września 2019 r. (sprawa R 1480/2019-2) w zakresie, w jakim uchylono w niej decyzję Wydziału Sprzeciwów, z wyjątkiem uchylenia decyzji Wydziału Sprzeciwów w odniesieniu do „kosmetyków” ujętych w klasie 3. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 września 2019 r. (sprawa R 1480/2019-2) w zakresie, w jakim uchylono w niej decyzję Wydziału Sprzeciwów, z wyjątkiem uchylenia decyzji Wydziału Sprzeciwów w odniesieniu do „kosmetyków” ujętych w klasie 3.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Albéa Services. |
| --- | --- |

3)

EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Albéa Services.

| 4) | dm-drogerie markt GmbH & Co. KG pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

dm-drogerie markt GmbH & Co. KG pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 68 z 2.3.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/24 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/24

---

Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Qx World / EUIPO – Mandelay (EDUCTOR)

(Sprawa T-85/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy EDUCTOR - Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy EDUCTOR - Artykuł 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) - Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 - Artykuł 6a konwencji paryskiej)

(2021/C 452/24)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Qx World Kft. (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci Á. László i A. Cserny)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i V. Ruzek, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Mandelay Magyarország Kereskedelmi Kft. (Mandelay Kft.) (Szigetszentmiklós, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci V. Luszcz, C. Sár i É. Ulviczki)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2019 r. (sprawa 1311/2019–5), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Qx World a Mandelay.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2019 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2019 r.

| 2) | Qx World Kft, EUIPO i Mandelay Kft pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Qx World Kft, EUIPO i Mandelay Kft pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 114 z 6.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/24 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/24

---

Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Qx World / EUIPO – Mandelay (SCIO)

(Sprawa T-86/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy SCIO - Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy SCIO - Artykuł 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) - Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 - Artykuł 6a konwencji paryskiej)

(2021/C 452/25)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Qx World Kft. (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci Á. László i A. Cserny)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i V. Ruzek, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Mandelay Magyarország Kereskedelmi Kft. (Mandelay Kft.) (Szigetszentmiklós, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci V. Luszcz, C. Sár i É. Ulviczki)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2019 r. (sprawa 1312/2019–5), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Qx World a Mandelay.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2019 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2019 r.

| 2) | Qx World Kft, EUIPO i Mandelay Kft pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Qx World Kft, EUIPO i Mandelay Kft pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 114 z 6.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/25 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/25

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kazembe Musonda / Rada

(Sprawa T-95/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/26)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Jean-Claude Kazembe Musonda (Lubumbashi, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i S. Lejeune, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Jean-Claude Kazembe Musonda zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Jean-Claude Kazembe Musonda zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/26 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/26

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kande Mupompa / Rada

(Sprawa T-97/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/27)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alex Kande Mupompa (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i S. Lejeune, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Alex Kande Mupompa zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Alex Kande Mupompa zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/26 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/26

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ilunga Luyoyo / Rada

(Sprawa T-101/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/28)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Ferdinand Ilunga Luyoyo (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-C. Cadilhac i H. Marcos Fraile, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Ferdinand Ilunga Luyoyo zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Ferdinand Ilunga Luyoyo zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/27 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/27

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kampete / Rada

(Sprawa T-102/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/29)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Ilunga Kampete (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile i M.-C. Cadilhac, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Ilunga Kampete zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Ilunga Kampete zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/28 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/28

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Mutondo / Rada

(Sprawa T-103/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/30)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Kalev Mutondo (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile i M.-C. Cadilhac, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Kalev Mutondo zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Kalev Mutondo zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/28 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/28

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ramazani Shadary / Rada

(Sprawa T-104/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/31)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Emmanuel Ramazani Shadary (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i S. Lejeune, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Emmanuel Ramazani Shadary zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Emmanuel Ramazani Shadary zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/29 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/29

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ruhorimbere / Rada

(Sprawa T-105/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/32)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Éric Ruhorimbere (Mbuji-Mayi, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i H. Marcos Fraile, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Éric Ruhorimbere zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Éric Ruhorimbere zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/30 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/30

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Amisi Kumba / Rada

(Sprawa T-106/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/33)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Gabriel Amisi Kumba (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile i M.-C. Cadilhac, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Gabriel Amisi Kumba zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Gabriel Amisi Kumba zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/30 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/30

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Boshab / Rada

(Sprawa T-107/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/34)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Évariste Boshab (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i S. Lejeune, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Évariste Boshab zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Évariste Boshab zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/31 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/31

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Numbi / Rada

(Sprawa T-109/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/35)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: John Numbi (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-C. Cadilhac i H. Marcos Fraile, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | John Numbi zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

John Numbi zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/32 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/32

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kanyama / Rada

(Sprawa T-110/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)

(2021/C 452/36)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Célestin Kanyama (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-C. Cadilhac i H. Marcos Fraile, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Célestin Kanyama zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Célestin Kanyama zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/32 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/32

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Francja / ECHA

(Sprawa T-127/20) (1)

(REACH - Ocena substancji - Chlorek glinu - Zasadowy chlorek glinu - Siarczan glinu - Decyzje, w których ECHA zwróciła się o udzielenie dodatkowych informacji - Artykuł 46 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Odwołanie wniesione do izby odwoławczej - Wielowątkowość uzasadnienia decyzji izby odwoławczej - Względy mogące uzasadniać decyzję - Nieskuteczność zarzutów skierowanych przeciwko pozostałym elementom uzasadnienia)

(2021/C 452/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: T. Stehelin, W. Zemamta i A.-L. Desjonquères, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä, M. Goodacre i W. Broere, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: D. Klebs, S. Heimerl i S. Costanzo, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Kemira Oyj (Helsinki, Finlandia), Grace Silica GmbH (Düren, Niemcy) (przedstawiciele: J.-P. Montfort i T. Delille, adwokaci)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 17 grudnia 2019 r., w której izba odwoławcza ECHA uchyliła trzy decyzje ECHA z dnia 21 grudnia 2017 r., dotyczące przeprowadzenia przez zgłaszających przeprowadzenia nowych badań w ramach oceny chlorku glinu, chlorku glinu zasadowego oraz siarczanu glinu (sprawy połączone A-003–2018, A-004–2018 i A-005–2018).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Francuska pokrywa własne koszty oraz te poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA), Kemira Oyj i Grace Silica GmbH. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska pokrywa własne koszty oraz te poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA), Kemira Oyj i Grace Silica GmbH.

| 3) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 191 z 8.6.2020

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/33 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/33

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Residencial Palladium / EUIPO – Palladium Gestión (PALLADIUM HOTELS & RESORTS)

(Sprawa T-207/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy PALLADIUM HOTELS & RESORTS - Przesłanki dopuszczalności wniosku o unieważnienie prawa do znaku - Artykuł 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 56 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 63 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001))

(2021/C 452/38)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Residencial Palladium, SL (Ibiza, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat D. Solana Giménez)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Palladium Gestión, SL (Ibiza) (przedstawiciel: adwokat J. Rojo García-Lajara), dopuszczona do wstąpienia do sprawy w miejsce Fiesta Hotels & Resorts, SL

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lutego 2020 r. (sprawa R 231/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Residencial Palladium a Fiesta Hotels & Resorts.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 12 lutego 2020 r. (sprawa R 231/2019-4). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 12 lutego 2020 r. (sprawa R 231/2019-4).

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Residencial Palladium, SL. |
| --- | --- |

3)

EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Residencial Palladium, SL.

| 4) | Palladium Gestión, SL pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Palladium Gestión, SL pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/34 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/34

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Arnaoutakis i in. / Parlament

(Sprawy od T-240/20 do T-245/20) (1)

(Prawo instytucjonalne - Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego - Zmiana uzupełniającego dobrowolnego systemu emerytalnego - Odmowa przyznania dobrowolnej emerytury uzupełniającej - Zarzut niezgodności z prawem - Kompetencja Prezydium Parlamentu - Prawa nabyte i będące w trakcie nabywania - Proporcjonalność - Równość traktowania - Pewność prawa)

(2021/C 452/39)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Stavros Arnaoutakis (Heraklion, Grecja) i 5 innych skarżących, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci A. Schmitt i A. Grosjean)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz, M. Ecker i S. Seyr, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu o oddaleniu wniosków skarżących, ze względu na nieukończenie przez nich wymaganego wieku 65 lat, przyznania im dobrowolnej emerytury uzupełniającej, na podstawie decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 10 grudnia 2018 r. zmieniającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. 2018, C 466, s. 8).

Sentencja

| 1) | Sprawy od T-240/20 do T-245/20 zostają połączone do celów wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy od T-240/20 do T-245/20 zostają połączone do celów wydania wyroku.

| 2) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

Skargi zostają oddalone.

| 3) | Stavros Arnaoutakis i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku, zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Stavros Arnaoutakis i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku, zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 215 z 29.6.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/34 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/34

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – MHCS / EUIPO – Lidl Stiftung (Odcień koloru pomarańczowego)

(Sprawa T-274/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający odcień koloru pomarańczowego - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/2001 - Charakter znaku towarowego - Znak towarowy w postaci koloru - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001)

(2021/C 452/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: MHCS (Épernay, Francja) (przedstawiciele: adwokaci O. Vrins i B. Raus)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Söder i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Kefferpütz i K. Wagner)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 lutego 2020 r. (sprawa R 2392/2018-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Lidl Stiftung & Co. a MHCS.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 lutego 2020 r. (R 2392/2018-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 lutego 2020 r. (R 2392/2018-1).

| 2) | EUIPO pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez MHCS. |
| --- | --- |

2)

EUIPO pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez MHCS.

| 3) | Lidl Stiftung & Co. KG pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez MHCS. |
| --- | --- |

3)

Lidl Stiftung & Co. KG pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez MHCS.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/35 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/35

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratorios Ern / EUIPO – Le-Vel Brands (Le-Vel)

(Sprawa T-331/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego znaku towarowego Unii Europejskiej Le-Vel - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy LEVEL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa towarów i usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2021/C 452/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokatka S. Correa Rodríguez)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Vuijst i D. Gája, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Le-Vel Brands LLC (Frisco, Teksas, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 marca 2020 r. (sprawa R 2113/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Laboratorios Ern a Le-Vel Brands.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Laboratorios Ern, SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Laboratorios Ern, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/36 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/36

---

Wyrok Sądu z dnia 1 września 2021 r. – KN / EKES

(Sprawa T-377/20) (1)

(Prawo instytucjonalne - Członek EKES-u - Dochodzenie OLAF-u w sprawie zarzutów stosowania mobbingu - Decyzja o zwolnieniu członka z pełnienia jego funkcji w zakresie kierowania i zarządzania personelem - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt zaskarżalny - Dopuszczalność - Środek przyjęty w interesie służby - Podstawa prawna - Prawo do obrony - Odmowa dostępu do załączników do raportu OLAF-u - Ujawnienie istoty zeznań w formie streszczenia - Odpowiedzialność)

(2021/C 452/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: KN (przedstawiciele: adwokaci M. Casado García-Hirschfeld i M. Aboudi)

Strona pozwana: Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) (przedstawiciele: M. Pascua Mateo, K. Gambino, X. Chamodraka, A. Carvajal García-Valdecasas i L. Camarena Januzec, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Duron)

Przedmiot

Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji EKES-u z dnia 9 czerwca 2020 r. oraz, po drugie, oparte na art 268 TFUE żądanie zmierzające do uzyskania odszkodowania za szkodę i zadośćuczynienia za krzywdę, jakich miał doznać skarżący.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

| 2) | KN zostaje obciążony kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniami w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

KN zostaje obciążony kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniami w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/36 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/36

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – LF / Komisja

(Sprawa T-466/20) (1)

(Służba publiczna - Personel kontraktowy - Wynagrodzenie - Dodatek zagraniczny - Artykuł 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego - Odmowa przyznania dodatku zagranicznego - Zwykłe miejsce zamieszkania - Obowiązki wykonywane w organizacji międzynarodowej mającej siedzibę w państwie zatrudnienia)

(2021/C 452/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: LF (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr i A.-C. Simon, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) Komisji z dnia 11 września 2019 r. o odmowie przyznania skarżącemu dodatku zagranicznego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | LF pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

LF pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 21.9.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/37 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/37

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Celler Lagravera / EUIPO – Cyclic Beer Farm (Cíclic)

(Sprawa T-673/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Cíclic - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy CYCLIC - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2021/C 452/44)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Celler Lagravera, SLU (Alfarràs, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Rivas Zurdo)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Cyclic Beer Farm, SL (Barcelona, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 sierpnia 2020 r. (sprawa R 465/2020-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Cyclic Beer Farm a Celler Lagravera.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Celler Lagravera, SLU zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Celler Lagravera, SLU zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 18.1.2021.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/37 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/37

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Freshly Cosmetics / EUIPO – Misiego Blázquez (IDENTY BEAUTY)

(Sprawa T-688/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego IDENTY BEAUTY - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy IDENTITY THE IMAGE CLUB - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2021/C 452/45)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Freshly Cosmetics, SL (Reus, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat P. Roiger Bellostes)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Crawcour i D. Hanf, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Francisco Misiego Blázquez (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat M. Salas Martín)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 września 2020 r. (sprawa R 205/2020-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między F. Misiego Blázquezem a Freshly Cosmetics.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Freshly Cosmetics, SL zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Freshly Cosmetics, SL zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 18.1.2021.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/38

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Beelow / EUIPO (made of wood)

(Sprawa T-702/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego made of wood - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001)

(2021/C 452/46)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Timo Beelow (Wuppertal, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Vogtmeier)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Bosse i E. Markakis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 września 2020 r. (sprawa R 108/2020-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego made of wood jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Timo Beelow zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Timo Beelow zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 28 z 25.1.2021.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/38

---

Postanowienie Sądu z dnia 9 września 2021 r. – GABO:mi / Komisja

(Sprawa T-881/19) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Szósty i siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002 – 2006 i 2007 – 2013) - Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020” (2014 – 2020) - Umowy o udzielenie dotacji - Potrącenie wierzytelności - Oznaczenie strony pozwanej - Uchybienie wymogom formalnych - Artykuł 76 lit. d) regulaminu postępowania - Oczywista niedopuszczalność)

(2021/C 452/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbH & Co. KG (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Mayer)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. André, M. Ilkova, L. Mantl i A. Katsimerou, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 272 TFUE żądanie zasądzenia od Komisji zwrotu kosztów kwalifikowalnych poniesionych przez skarżącą, po pierwsze, w okresie od sierpnia 2015 r. do kwietnia 2016 r. i, po drugie, w okresie wstępnego postępowania upadłościowego, w wysokości 1 680 681,82 EUR wraz z odsetkami w wysokości 76 552,6 EUR zgodnie z umowami o udzielenie dotacji przyznanymi w ramach szóstego i siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji oraz programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020”.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami. |
| --- | --- |

2)

GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 87 z 16.3.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/39 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/39

---

Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2021 r. – MKB Multifunds BV / Komisja

(Sprawa T-277/20) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - Fundusz private equity - Skarga - Środki mające jakoby stanowić pomoc państwa na rzecz Dutch Venture Initiative - Decyzja wydana po zakończeniu etapu badania wstępnego - Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa - Posiadanie przymiotu zainteresowanego podmiotu - Ochrona praw proceduralnych - Niedopuszczalność)

(2021/C 452/48)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: MKB Multifunds BV (Zierikzee, Niderlandy) (przedstawiciele: J. van de Hel i R. Rampersad, avocaten)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i S. Noë, pełnomicnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo (przedstawiciele: M. Bulterman i C. Schillemans, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia, zasadniczo, nieważności decyzji Komisji C(2020) 1109 final z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie pomocy SA.55704 (2019/FC) – Niderlandy, dotyczącej rzekomej pomocy państwa przyznanej Dutch Venture Initiative.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | MKB Multifunds BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

MKB Multifunds BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Zjednoczone Królestwo ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Zjednoczone Królestwo ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/40 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/40

---

Postanowienie Sądu z dnia 5 sierpnia 2021 r.– DK Company/EUIPO – Hunter Boot (DENIM HUNTER)

(Sprawa T-387/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wycofanie zgłoszenia do rejestracji w toku instancji - Umorzenie postępowania)

(2021/C 452/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: DK Company A/S (Ikast, Dania) (przedstawiciel: adwokat S. Hansen)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Hunter Boot Ltd (Edynburg, Zjednoczone Królestwo)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 kwietnia 2020 r. (sprawa R 849/2018-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Hunter Boot a DK Company.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | DK Company A/S pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

DK Company A/S pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

---

(1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2020.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/40 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/40

---

Postanowienie Sądu z dnia 10 września 2021 r. – Kühne / Parlament

(Sprawa T-691/20) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Służba publiczna - Urzędnicy - System mobilności - Wniosek dotyczący obowiązku mobilności - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność)

(2021/C 452/50)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Verena Kühne (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Schmechel)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: L. Darie i B. Schäfer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności pisma Parlamentu z dnia 17 kwietnia 2020 r., uzupełnionego w dniu 21 kwietnia 2020 r., oddalającego wniosek skarżącej o zastosowanie reguł dotyczących mobilności.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Verena Kühne zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Verena Kühne zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 28 z 25.1.2021.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/41 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/41

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 17 września 2021 r. – Firearms United Network i in. / Komisja

(Sprawa T-187/21 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - REACH - Zmiana załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Ograniczenie odnoszące się do ołowiu i jego związków - Używanie ołowianej myśliwskiej amunicji śrutowej - Ochrona obszarów wodno-błotnych - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)

(2021/C 452/51)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Firearms United Network (Warszawa, Polska), Tomasz Walter Stępień (Żelechów, Polska), Michał Budzyński (Cegłów, Polska), Andrzej Marcjanik (Złotokłos, Polska) (przedstawiciel: E. Woźniak, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i K. Mifsud-Bonnici, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 278 i 279 TFUE żądanie zawieszenia wykonania rozporządzenia Komisji (UE) 2021/57 z dnia 25 stycznia 2021 r. zmieniającego załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do ołowiu w amunicji śrutowej na obszarach wodno-błotnych lub wokół nich (Dz.U. 2021, L 24, s. 19).

Sentencja

| 1) | Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/41 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/41

---

Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2021 r. – Trasta Komercbanka / EBC

(Sprawa T-427/21)

(2021/C 452/52)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Trasta Komercbanka AS (Ryga, Łotwa) (przedstawiciel: O. Behrends, adwokat)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zasądzenie od pozwanej rekompensaty finansowej za szkodę poniesioną przez skarżącą wskutek decyzji pozwanej o cofnięciu skarżącej licencji z dnia 11 lipca 2016 r. (doręczonej skarżącej w dniu 13 lipca 2016 r.); |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej rekompensaty finansowej za szkodę poniesioną przez skarżącą wskutek decyzji pozwanej o cofnięciu skarżącej licencji z dnia 11 lipca 2016 r. (doręczonej skarżącej w dniu 13 lipca 2016 r.);

| — | ustalenie, że szkoda majątkowa wynosi co najmniej 162 mln EUR wraz z odsetkami wyrównawczymi naliczanymi od dnia 11 lipca 2016 r. do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie oraz odpowiednimi odsetkami za zwłokę od dnia wydania wyroku do pełnej spłaty; oraz |
| --- | --- |

—

ustalenie, że szkoda majątkowa wynosi co najmniej 162 mln EUR wraz z odsetkami wyrównawczymi naliczanymi od dnia 11 lipca 2016 r. do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie oraz odpowiednimi odsetkami za zwłokę od dnia wydania wyroku do pełnej spłaty; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwana nie doręczyła prawidłowo decyzji o cofnięciu skarżącej licencji upoważnionym pełnomocnikom skarżącej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwana nie doręczyła prawidłowo decyzji o cofnięciu skarżącej licencji upoważnionym pełnomocnikom skarżącej.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że postępowanie prowadzące do wydania decyzji o cofnięciu skarżącej licencji nie uwzględniało prawidłowej reprezentacji skarżącej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że postępowanie prowadzące do wydania decyzji o cofnięciu skarżącej licencji nie uwzględniało prawidłowej reprezentacji skarżącej.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że decyzja o cofnięciu licencji jest obarczona szeregiem innych istotnych nieprawidłowości proceduralnych. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że decyzja o cofnięciu licencji jest obarczona szeregiem innych istotnych nieprawidłowości proceduralnych.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący tego, że pozwana działała poza zakresem swych kompetencji wydając decyzję o cofnięciu licencji, w szczególności ze względu na kwestie prania pieniędzy i stosowania prawa krajowego. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że pozwana działała poza zakresem swych kompetencji wydając decyzję o cofnięciu licencji, w szczególności ze względu na kwestie prania pieniędzy i stosowania prawa krajowego.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący tego, że pozwana błędnie przyjęła podstawy cofnięcia licencji i dostarczyła niewystarczającego uzasadnienia w tym względzie. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący tego, że pozwana błędnie przyjęła podstawy cofnięcia licencji i dostarczyła niewystarczającego uzasadnienia w tym względzie.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący tego, że bezprawne zachowanie pozwanej spowodowało znaczącą szkodę po stronie skarżącej, w tym skutek w postaci likwidacji skarżącej. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący tego, że bezprawne zachowanie pozwanej spowodowało znaczącą szkodę po stronie skarżącej, w tym skutek w postaci likwidacji skarżącej.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/42 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/42

---

Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2021 r. – Fursin i in. / EBC

(Sprawa T-428/21)

(2021/C 452/53)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ivan Fursin (Kijów, Ukraina) oraz 6 innych skarżących (przedstawiciel: O. Behrends, adwokat)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zasądzenie od pozwanej rekompensaty finansowej za szkodę poniesioną przez skarżących wskutek decyzji pozwanej o cofnięciu licencji Trasta Komercbanka AS z dnia 11 lipca 2016 r. (doręczonej w dniu 13 lipca 2016 r.); |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej rekompensaty finansowej za szkodę poniesioną przez skarżących wskutek decyzji pozwanej o cofnięciu licencji Trasta Komercbanka AS z dnia 11 lipca 2016 r. (doręczonej w dniu 13 lipca 2016 r.);

| — | ustalenie, że szkoda majątkowa wynosi co najmniej 25 mln EUR (1) wraz z odsetkami wyrównawczymi naliczanymi od dnia 11 lipca 2016 r. do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie oraz odpowiednimi odsetkami za zwłokę od dnia wydania wyroku do pełnej spłaty; oraz |
| --- | --- |

—

ustalenie, że szkoda majątkowa wynosi co najmniej 25 mln EUR (1) wraz z odsetkami wyrównawczymi naliczanymi od dnia 11 lipca 2016 r. do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie oraz odpowiednimi odsetkami za zwłokę od dnia wydania wyroku do pełnej spłaty; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwana nie doręczyła prawidłowo decyzji o cofnięciu licencji upoważnionym pełnomocnikom Trasta Komercbanka AS. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwana nie doręczyła prawidłowo decyzji o cofnięciu licencji upoważnionym pełnomocnikom Trasta Komercbanka AS.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że postępowanie prowadzące do wydania decyzji o cofnięciu licencji nie uwzględniało prawidłowej reprezentacji Trasta Komercbanka AS. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że postępowanie prowadzące do wydania decyzji o cofnięciu licencji nie uwzględniało prawidłowej reprezentacji Trasta Komercbanka AS.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że decyzja o cofnięciu licencji jest obarczona szeregiem innych istotnych nieprawidłowości proceduralnych. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że decyzja o cofnięciu licencji jest obarczona szeregiem innych istotnych nieprawidłowości proceduralnych.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący tego, że pozwana działała poza zakresem swych kompetencji wydając decyzję o cofnięciu licencji, w szczególności ze względu na kwestie prania pieniędzy i stosowania prawa krajowego. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że pozwana działała poza zakresem swych kompetencji wydając decyzję o cofnięciu licencji, w szczególności ze względu na kwestie prania pieniędzy i stosowania prawa krajowego.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący tego, że pozwana błędnie przyjęła podstawy cofnięcia licencji i dostarczyła niewystarczającego uzasadnienia w tym względzie. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący tego, że pozwana błędnie przyjęła podstawy cofnięcia licencji i dostarczyła niewystarczającego uzasadnienia w tym względzie.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący tego, że bezprawne zachowanie pozwanej spowodowało znaczącą szkodę po stronie skarżących, w tym skutek w postaci likwidacji Trasta Komercbanka AS. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący tego, że bezprawne zachowanie pozwanej spowodowało znaczącą szkodę po stronie skarżących, w tym skutek w postaci likwidacji Trasta Komercbanka AS.

---

(1)  Kwoty należy przypisać każdemu ze skarżących stosownie do wielkości ich udziału w Trasta Komercbanka AS, jak ustalono w decyzji o cofnięciu licencji z dnia 3 marca 2016 r.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/43 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/43

---

Skarga wniesiona w dniu 6 sierpnia 2021 r. – Equinoccio-Compañía de Comercio Exterior / Komisja

(Sprawa T-493/21)

(2021/C 452/54)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Equinoccio-Compañía de Comercio Exterior, SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: R. Sciaudone i D. Luff, lawyers)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności kontrasygnaty delegatury Unii Europejskiej w Ankarze w sprawie likwidacji gwarancji finansowej (zwanej dalej „zaskarżonym aktem”), na którą powołuje się tureckie ministerstwo nauki, przemysłu i technologii – dyrekcja generalna ds. UE i spraw zagranicznych – dyrekcja programów finansowych UE; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności kontrasygnaty delegatury Unii Europejskiej w Ankarze w sprawie likwidacji gwarancji finansowej (zwanej dalej „zaskarżonym aktem”), na którą powołuje się tureckie ministerstwo nauki, przemysłu i technologii – dyrekcja generalna ds. UE i spraw zagranicznych – dyrekcja programów finansowych UE;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku staranności, bezstronności, zasady równości stron i art. 78 rozporządzenia finansowego (1)







  — | W ramach tego zarzutu skarżąca podnosi, że Komisja nie dokonała weryfikacji decyzji o likwidacji gwarancji podjętej przez władze tureckie. W rzeczywistości Komisja zwróciła się do władz tureckich o samodzielną kontrolę tej decyzji. Zachowanie to, zdaniem skarżącej, narusza również art. 78 wskazanego rozporządzenia finansowego oraz art. 82 rozporządzenia delegowanego nr 1268/2012 (2). Zgodnie z tymi przepisami urzędnik zatwierdzający Unii musi osobiście sprawdzić dokumenty. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku staranności, bezstronności, zasady równości stron i art. 78 rozporządzenia finansowego (1)

—

W ramach tego zarzutu skarżąca podnosi, że Komisja nie dokonała weryfikacji decyzji o likwidacji gwarancji podjętej przez władze tureckie. W rzeczywistości Komisja zwróciła się do władz tureckich o samodzielną kontrolę tej decyzji. Zachowanie to, zdaniem skarżącej, narusza również art. 78 wskazanego rozporządzenia finansowego oraz art. 82 rozporządzenia delegowanego nr 1268/2012 (2). Zgodnie z tymi przepisami urzędnik zatwierdzający Unii musi osobiście sprawdzić dokumenty.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia.






  — | Skarżąca twierdzi, że zaskarżony akt nie dostarczył jej wystarczających informacji, które umożliwiłyby jej ustalenie, czy sporny akt jest zasadny, czy też dotknięty wadą, która mogłaby umożliwić jej zakwestionowanie jego zgodności z prawem przed sądem Unii Europejskiej, a po drugie, umożliwić temu sądowi dokonanie kontroli jego zgodności z prawem. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia.

—

Skarżąca twierdzi, że zaskarżony akt nie dostarczył jej wystarczających informacji, które umożliwiłyby jej ustalenie, czy sporny akt jest zasadny, czy też dotknięty wadą, która mogłaby umożliwić jej zakwestionowanie jego zgodności z prawem przed sądem Unii Europejskiej, a po drugie, umożliwić temu sądowi dokonanie kontroli jego zgodności z prawem.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym.






  — | Skarżąca podnosi, że nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, które Komisja przeprowadziła w celu podjęcia decyzji w przedmiocie ewentualnego polecenia delegaturze UE w Ankarze kontrasygnaty likwidacji gwarancji. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym.

—

Skarżąca podnosi, że nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, które Komisja przeprowadziła w celu podjęcia decyzji w przedmiocie ewentualnego polecenia delegaturze UE w Ankarze kontrasygnaty likwidacji gwarancji.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności.






  — | Skarżąca podnosi, że Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności, nie wyważając żądań instytucji zamawiającej w stosunku do kwot należnych skarżącej. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności.

—

Skarżąca podnosi, że Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności, nie wyważając żądań instytucji zamawiającej w stosunku do kwot należnych skarżącej.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący oczywistego błędu w ocenie przesłanek likwidacji gwarancji.






  — | Zdaniem skarżącej zaskarżony akt jest dotknięty oczywistym błędem w ocenie przesłanek likwidacji gwarancji, z których wszystkie odnoszą się do zarzucanego naruszenia umowy o świadczenie usług. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący oczywistego błędu w ocenie przesłanek likwidacji gwarancji.

—

Zdaniem skarżącej zaskarżony akt jest dotknięty oczywistym błędem w ocenie przesłanek likwidacji gwarancji, z których wszystkie odnoszą się do zarzucanego naruszenia umowy o świadczenie usług.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. 2012, L 298, s. 1).

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. 2012 L 362, s. 1).

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/44 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/44

---

Skarga wniesiona w dniu 7 września 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Papouis Dairies (fino)

(Sprawa T-558/21)

(2021/C 452/55)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nikozja, Cypr) (przedstawiciel: adwokat C. Milbradt)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Papouis Dairies LTD (Nikozja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy fino Cyprus Halloumi Cheese – zgłoszenie nr 11 180 791

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie R 578/2019-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO oraz drugiej strony postepowania przez EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO oraz drugiej strony postepowania przez EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/44 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/44

---

Skarga wniesiona w dniu 8 września 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Papouis Dairies (Papouis Halloumi)

(Sprawa T-565/21)

(2021/C 452/56)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nikozja, Cypr) (przedstawiciel: adwokat C. Milbradt)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Papouis Dairies LTD (Nikozja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy w kolorze zawierający elementy słowne „Papouis Halloumi Papouis Dairies LTD PAP since 1967”– zgłoszenie nr 11 176 344

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie R 575/2019-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO oraz drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO oraz drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/45 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/45

---

Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – Euranimi / Komisja

(Sprawa T-598/21)

(2021/C 452/57)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: European Association of Non-Integrated Metal Importers & distributors (Euranimi) (Bruksela, Belgium) (przedstawiciele: adwokaci M. Campa, D. Rovetta, P. Gjørtler i V. Villante)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1029 z dnia 24 czerwca 2021 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/159 w celu przedłużenia środka ochronnego w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali (Dz.U. 2021, L 225I, s. 1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1029 z dnia 24 czerwca 2021 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/159 w celu przedłużenia środka ochronnego w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali (Dz.U. 2021, L 225I, s. 1);

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, naruszenia przez Komisję art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (1), poprzez oczywisty błąd w ocenie przy ustalaniu zaistnienia poważnej szkody i prawdopodobieństwa wystąpienia poważnej szkody; |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, naruszenia przez Komisję art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (1), poprzez oczywisty błąd w ocenie przy ustalaniu zaistnienia poważnej szkody i prawdopodobieństwa wystąpienia poważnej szkody;

| 2. | Zarzut drugi, zgodnie z którym dokonana przez Komisję ocena istotnych danych rynkowych i odwrotny scenariusz, gdyby środki ochronne zostały zaniesione, są oczywiście błędne. Zważywszy na wyjątkową sytuację na rynku światowym Komisja naruszyła także obowiązek uwzględnienia sytuacji, która istniała po okresie postępowania wyjaśniającego, w 2021 r. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, zgodnie z którym dokonana przez Komisję ocena istotnych danych rynkowych i odwrotny scenariusz, gdyby środki ochronne zostały zaniesione, są oczywiście błędne. Zważywszy na wyjątkową sytuację na rynku światowym Komisja naruszyła także obowiązek uwzględnienia sytuacji, która istniała po okresie postępowania wyjaśniającego, w 2021 r.

---

(1)  Dz.U. L 83, z 27.3.2015, s. 16,.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/46 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/46

---

Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – bett1.de / EUIPO – XXXLutz Marken

(Sprawa T-599/21)

(2021/C 452/58)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: bett1.de GmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Brexl)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: XXXLutz Marken GmbH (Wels, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy Body Star – unijny znak towarowy nr 17 711 748

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie R 1712/2020-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/46 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/46

---

Skarga wniesiona w dniu 21 września 2021 r. – WP i in. / Komisja

(Sprawa T-604/21)

(2021/C 452/59)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: WP, WQ, WR (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji PMO.4 z dnia 16 listopada 2020 r. o oddaleniu wniosku wniesionego w dniu 14 września 2020 r. w imieniu zmarłego celem wystąpienia o przywrócenie jego krajowych uprawnień emerytalnych przeniesionych do systemu emerytalnego Unii wraz z odsetkami naliczonymi od tych praw za wszystkie te lata do czasu pełnej wypłaty należnych świadczeń; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji PMO.4 z dnia 16 listopada 2020 r. o oddaleniu wniosku wniesionego w dniu 14 września 2020 r. w imieniu zmarłego celem wystąpienia o przywrócenie jego krajowych uprawnień emerytalnych przeniesionych do systemu emerytalnego Unii wraz z odsetkami naliczonymi od tych praw za wszystkie te lata do czasu pełnej wypłaty należnych świadczeń;

| — | stwierdzenie, w razie konieczności, nieważności wyraźnej decyzji z dnia 15 czerwca 2021 r. oddalającej zażalenie wniesione w imieniu zmarłego w dniu 15 lutego 2021 r., którego podtrzymanie przez spadkobierców zostało zgłoszone w dniu 25 maja 2021 r. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, w razie konieczności, nieważności wyraźnej decyzji z dnia 15 czerwca 2021 r. oddalającej zażalenie wniesione w imieniu zmarłego w dniu 15 lutego 2021 r., którego podtrzymanie przez spadkobierców zostało zgłoszone w dniu 25 maja 2021 r.

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżący podnoszą dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący bezpodstawnego wzbogacenia po stronie strony pozwanej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący bezpodstawnego wzbogacenia po stronie strony pozwanej.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady równego traktowania w zakresie, w jakim stosowanie przez stronę pozwaną zasady bezpodstawnego wzbogacenia wypracowanej w orzecznictwie obiega od sposobu, w jaki ta sama zasada jest wprowadzana w życie przez inne instytucje w sytuacjach, które wszakże są identyczne. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady równego traktowania w zakresie, w jakim stosowanie przez stronę pozwaną zasady bezpodstawnego wzbogacenia wypracowanej w orzecznictwie obiega od sposobu, w jaki ta sama zasada jest wprowadzana w życie przez inne instytucje w sytuacjach, które wszakże są identyczne.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/47 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/47

---

Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2021 r. – Bunzl i in. / Komisja

(Sprawa T-475/19) (1)

(2021/C 452/60)

Język postępowania: angielski

Prezes drugiej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 16.9.2019.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/47 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/47

---

Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2021 r. – BT Group i Communications Global Network Services / Komisja

(Sprawa T-482/19) (1)

(2021/C 452/61)

Język postępowania: angielski

Prezes drugiej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 16.9.2019.

---

| 8.11.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 452/47 |
| --- | --- | --- | --- |

8.11.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/47

---

Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2021 r. – Stagecoach Group / Komisja

(Sprawa T-754/19) (1)

(2021/C 452/62)

Język postępowania: angielski

Prezes drugiej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 27 z 27.1.2020.

---