# Publicatieblad C 368/13 s

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 368 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 64e jaargang13 september 2021 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 368

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

64e jaargang13 september 2021

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2021/C 368/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |
| | Gerecht |
| 2021/C 368/02 | Vorming van de kamers en toevoeging van de rechters aan de kamers | 2 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2021/C 368/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

Gerecht

2021/C 368/02

Vorming van de kamers en toevoeging van de rechters aan de kamers

2

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2021/C 368/03 | Zaak C-114/21 P: Hogere voorziening, ingesteld op 24 februari 2021 door Cinkciarz.pl sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht van 16 december 2020 in zaak T-665/19, Cinkciarz.pl / EUIPO | 6 |
| 2021/C 368/04 | Zaak C-379/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 17 juni 2021 — TBI Bank EAD | 6 |
| 2021/C 368/05 | Zaak C-390/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 25 juni 2021 — ADPA European Independent Automotive Data Publishers Association internationale vereniging zonder winstoogmerk — IVZW — naar Belgisch recht, Gesamtverband Autoteile-Handel e.V. / Automobiles PEUGEOT SA, PSA Automobiles SA | 7 |
| 2021/C 368/06 | Zaak C-393/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 28 juni 2021 — Lufthansa Technik AERO Alzey GmbH / Arik Air Limited ir kt. | 8 |
| 2021/C 368/07 | Zaak C-395/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 28 juni 2021 — D.V. / M.A. | 9 |
| 2021/C 368/08 | Zaak C-399/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Svea Hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen (Zweden) op 28 juni 2021 — IRnova AB / FLIR Systems AB | 10 |
| 2021/C 368/09 | Zaak C-406/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 1 juli 2021 — A Oy / B Ky en gemeenschap van nalatenschap van C | 11 |
| 2021/C 368/10 | Zaak C-414/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 7 juli 2021 — VP Capital NV tegen Belgische Staat, andere partijen: PricewaterhouseCoopers Belastingadviseurs NV, Ernst & Young Tax Consultants BV, Ernst & Young Bedrijfsrevisoren BV | 11 |
| 2021/C 368/11 | Zaak C-422/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 9 juli 2021 — Ministero dell’Interno / TO | 12 |
| 2021/C 368/12 | Zaak C-428/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Amsterdam (Nederland) op 14 juli 2021 — Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen HM; Andere partij: Openbaar Ministerie | 12 |
| 2021/C 368/13 | Zaak C-429/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Amsterdam (Nederland) op 14 juli 2021 — Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen TZ; andere partij bij de procedure: Openbaar Ministerie | 13 |
| 2021/C 368/14 | Zaak C-466/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2021 door Land Rheinland-Pfalz tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 19 mei 2021 in zaak T-218/18, Deutsche Lufthansa AG / Europese Commissie | 14 |
| 2021/C 368/15 | Zaak C-474/20: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovni sud — Kroatië) — I.D. / Z b. d.d. | 15 |
| 2021/C 368/16 | Zaak C-526/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — IO, SP, DR / Deutsche Lufthansa AG | 15 |
| 2021/C 368/17 | Zaak C-527/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — PJ / Deutsche Lufthansa AG | 15 |
| 2021/C 368/18 | Zaak C-528/20: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — CT / Deutsche Lufthansa AG | 15 |
| 2021/C 368/19 | Zaak C-529/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — AP / Deutsche Lufthansa AG | 16 |
| 2021/C 368/20 | Zaak C-565/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — DS / Deutsche Lufthansa AG | 16 |
| 2021/C 368/21 | Zaak C-566/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — DG / Deutsche Lufthansa AG | 16 |
| 2021/C 368/22 | Zaak C-627/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / OP | 16 |
| 2021/C 368/23 | Zaak C-628/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / BA | 17 |
| 2021/C 368/24 | Zaak C-630/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / CS | 17 |
| 2021/C 368/25 | Zaak C-631/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / PR, TV | 17 |
| 2021/C 368/26 | Zaak C-712/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — GJ / Ryanair DAC | 17 |
| 2021/C 368/27 | Zaak C-10/21: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / TZ | 18 |
| 2021/C 368/28 | Zaak C-11/21: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / IY, TP | 18 |
| 2021/C 368/29 | Zaak C-12/21: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / FL | 18 |
| 2021/C 368/30 | Zaak C-107/21: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / ZR | 18 |
| 2021/C 368/31 | Zaak C-135/21: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / GD, WT | 19 |
| 2021/C 368/32 | Zaak C-165/21: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Københavns Byret — Denemarken) — Orion Corporation / Lægemiddelstyrelsen, in tegenwoordigheid van: Teva Danmark A/S | 19 |
| | Gerecht |
| 2021/C 368/33 | Zaak T-185/19: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — Public.Resource.Org en Right to Know/Commissie [Toegang tot documenten – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Geharmoniseerde normen – Documenten betreffende vier door het CEN goedgekeurde geharmoniseerde normen – Weigering van toegang – Uitzondering inzake de bescherming van de commerciële belangen van een derde – Bescherming op grond van het auteursrecht] | 20 |
| 2021/C 368/34 | Zaak T-197/20: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — JT/EUIPO — Carrasco Pirard (QUILAPAYÚN) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk QUILAPAYÚN – Relatieve weigeringsgrond – Geen algemeen bekend merk in de zin van artikel 6 bis van het Verdrag van Parijs – Artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]] | 21 |
| 2021/C 368/35 | Zaak T-562/20: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — Upper Echelon Products/EUIPO (Everlasting Comfort) [Uniemerk – Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie – Woordmerk Everlasting Comfort – Absolute weigeringsgrond – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] | 21 |
| 2021/C 368/36 | Zaak T-677/20: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — Ryanair en Laudamotion / Commissie (Austrian Airlines; Covid-19) (Staatssteun – Oostenrijkse luchtvervoermarkt – Door Oostenrijk naar aanleiding van de COVID-19-pandemie aan een luchtvaartmaatschappij toegekende steun – Achtergestelde lening ten gunste van Austrian Airlines – Besluit om geen bezwaar te maken – Voordien aan de moedermaatschappij van de begunstigde toegekende steun – Steunmaatregel tot herstel van de schade die is veroorzaakt door een buitengewone gebeurtenis – Vrijheid van vestiging – Vrij verrichten van diensten – Gelijke behandeling – Motiveringsplicht) | 22 |
| 2021/C 368/37 | Zaak T-362/21: Beroep ingesteld op 25 juni 2021 — Telly / Commissie | 22 |
| 2021/C 368/38 | Zaak T-363/21: Beroep ingesteld op 28 juni 2021 — Česká asociace satelitních operátorů / Commissie | 23 |
| 2021/C 368/39 | Zaak T-365/21: Beroep ingesteld op 28 juni 2021 — TJ/EEAS | 23 |
| 2021/C 368/40 | Zaak T-368/21: Beroep ingesteld op 1 juli 2021 — Di Taranto / Europees Openbaar Ministerie | 24 |
| 2021/C 368/41 | Zaak T-400/21: Beroep ingesteld op 2 juli 2021 — ZR/EUIPO | 25 |
| 2021/C 368/42 | Zaak T-402/21: Beroep ingesteld op 7 juli 2021 — UniCredit Bank / GAR | 25 |
| 2021/C 368/43 | Zaak T-403/21: Beroep ingesteld op 7 juli 2021 — Norddeutsche Landesbank — Girozentrale / GAR | 26 |
| 2021/C 368/44 | Zaak T-409/21: Beroep ingesteld op 9 juli 2021 — Duitsland/ Commissie | 28 |
| 2021/C 368/45 | Zaak T-412/21: Beroep ingesteld op 9 juli 2021 — Norddeutsche Landesbank — Girozentrale / GAR | 29 |
| 2021/C 368/46 | Zaak T-443/21: Beroep ingesteld op 26 juli 2021 — YAplus DBA Yoga Alliance/EUIPO — Vidyanand (YOGA ALLIANCE INDIA INTERNATIONAL) | 31 |
| 2021/C 368/47 | Zaak T-445/21: Beroep ingesteld op 27 juli 2021 — Copal Tree Brands/EUIPO — Sumol + Compal Marcas (COPALLI) | 31 |
| 2021/C 368/48 | Zaak T-446/21: Beroep ingesteld op 28 juli 2021 — Commission de régulation de l’énergie / ACER | 32 |
| 2021/C 368/49 | Zaak T-451/21: Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — Hesse/EUIPO — Wedl & Hofmann (Testa Rossa) | 33 |
| 2021/C 368/50 | Zaak T-452/21: Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — Thomas Henry/EUIPO (MATE MATE) | 34 |
| 2021/C 368/51 | Zaak T-453/21: Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — UniCredit en UniCredit Bank/Commissie | 35 |
| 2021/C 368/52 | Zaak T-454/21: Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — G-Core Innovations/EUIPO — Coretransform (G CORELABS) | 36 |
| 2021/C 368/53 | Zaak T-456/21: Beroep ingesteld op 2 augustus 2021 — Bank of America en Bank of America Corporation / Commissie | 37 |
| 2021/C 368/54 | Zaak T-462/21: Beroep ingesteld op 3 augustus 2021 — Portigon/Commissie | 38 |
| 2021/C 368/55 | Zaak T-464/21: Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — Faller e.a./Commissie | 39 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2021/C 368/03

Zaak C-114/21 P: Hogere voorziening, ingesteld op 24 februari 2021 door Cinkciarz.pl sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht van 16 december 2020 in zaak T-665/19, Cinkciarz.pl / EUIPO

6

2021/C 368/04

Zaak C-379/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 17 juni 2021 — TBI Bank EAD

6

2021/C 368/05

Zaak C-390/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 25 juni 2021 — ADPA European Independent Automotive Data Publishers Association internationale vereniging zonder winstoogmerk — IVZW — naar Belgisch recht, Gesamtverband Autoteile-Handel e.V. / Automobiles PEUGEOT SA, PSA Automobiles SA

7

2021/C 368/06

Zaak C-393/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 28 juni 2021 — Lufthansa Technik AERO Alzey GmbH / Arik Air Limited ir kt.

8

2021/C 368/07

Zaak C-395/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 28 juni 2021 — D.V. / M.A.

9

2021/C 368/08

Zaak C-399/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Svea Hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen (Zweden) op 28 juni 2021 — IRnova AB / FLIR Systems AB

10

2021/C 368/09

Zaak C-406/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 1 juli 2021 — A Oy / B Ky en gemeenschap van nalatenschap van C

11

2021/C 368/10

Zaak C-414/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 7 juli 2021 — VP Capital NV tegen Belgische Staat, andere partijen: PricewaterhouseCoopers Belastingadviseurs NV, Ernst & Young Tax Consultants BV, Ernst & Young Bedrijfsrevisoren BV

11

2021/C 368/11

Zaak C-422/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 9 juli 2021 — Ministero dell’Interno / TO

12

2021/C 368/12

Zaak C-428/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Amsterdam (Nederland) op 14 juli 2021 — Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen HM; Andere partij: Openbaar Ministerie

12

2021/C 368/13

Zaak C-429/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Amsterdam (Nederland) op 14 juli 2021 — Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen TZ; andere partij bij de procedure: Openbaar Ministerie

13

2021/C 368/14

Zaak C-466/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2021 door Land Rheinland-Pfalz tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 19 mei 2021 in zaak T-218/18, Deutsche Lufthansa AG / Europese Commissie

14

2021/C 368/15

Zaak C-474/20: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovni sud — Kroatië) — I.D. / Z b. d.d.

15

2021/C 368/16

Zaak C-526/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — IO, SP, DR / Deutsche Lufthansa AG

15

2021/C 368/17

Zaak C-527/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — PJ / Deutsche Lufthansa AG

15

2021/C 368/18

Zaak C-528/20: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — CT / Deutsche Lufthansa AG

15

2021/C 368/19

Zaak C-529/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — AP / Deutsche Lufthansa AG

16

2021/C 368/20

Zaak C-565/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — DS / Deutsche Lufthansa AG

16

2021/C 368/21

Zaak C-566/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — DG / Deutsche Lufthansa AG

16

2021/C 368/22

Zaak C-627/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / OP

16

2021/C 368/23

Zaak C-628/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / BA

17

2021/C 368/24

Zaak C-630/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / CS

17

2021/C 368/25

Zaak C-631/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / PR, TV

17

2021/C 368/26

Zaak C-712/20: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — GJ / Ryanair DAC

17

2021/C 368/27

Zaak C-10/21: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / TZ

18

2021/C 368/28

Zaak C-11/21: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / IY, TP

18

2021/C 368/29

Zaak C-12/21: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / FL

18

2021/C 368/30

Zaak C-107/21: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / ZR

18

2021/C 368/31

Zaak C-135/21: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / GD, WT

19

2021/C 368/32

Zaak C-165/21: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Københavns Byret — Denemarken) — Orion Corporation / Lægemiddelstyrelsen, in tegenwoordigheid van: Teva Danmark A/S

19

Gerecht

2021/C 368/33

Zaak T-185/19: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — Public.Resource.Org en Right to Know/Commissie [Toegang tot documenten – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Geharmoniseerde normen – Documenten betreffende vier door het CEN goedgekeurde geharmoniseerde normen – Weigering van toegang – Uitzondering inzake de bescherming van de commerciële belangen van een derde – Bescherming op grond van het auteursrecht]

20

2021/C 368/34

Zaak T-197/20: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — JT/EUIPO — Carrasco Pirard (QUILAPAYÚN) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk QUILAPAYÚN – Relatieve weigeringsgrond – Geen algemeen bekend merk in de zin van artikel 6 bis van het Verdrag van Parijs – Artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]]

21

2021/C 368/35

Zaak T-562/20: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — Upper Echelon Products/EUIPO (Everlasting Comfort) [Uniemerk – Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie – Woordmerk Everlasting Comfort – Absolute weigeringsgrond – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]

21

2021/C 368/36

Zaak T-677/20: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — Ryanair en Laudamotion / Commissie (Austrian Airlines; Covid-19) (Staatssteun – Oostenrijkse luchtvervoermarkt – Door Oostenrijk naar aanleiding van de COVID-19-pandemie aan een luchtvaartmaatschappij toegekende steun – Achtergestelde lening ten gunste van Austrian Airlines – Besluit om geen bezwaar te maken – Voordien aan de moedermaatschappij van de begunstigde toegekende steun – Steunmaatregel tot herstel van de schade die is veroorzaakt door een buitengewone gebeurtenis – Vrijheid van vestiging – Vrij verrichten van diensten – Gelijke behandeling – Motiveringsplicht)

22

2021/C 368/37

Zaak T-362/21: Beroep ingesteld op 25 juni 2021 — Telly / Commissie

22

2021/C 368/38

Zaak T-363/21: Beroep ingesteld op 28 juni 2021 — Česká asociace satelitních operátorů / Commissie

23

2021/C 368/39

Zaak T-365/21: Beroep ingesteld op 28 juni 2021 — TJ/EEAS

23

2021/C 368/40

Zaak T-368/21: Beroep ingesteld op 1 juli 2021 — Di Taranto / Europees Openbaar Ministerie

24

2021/C 368/41

Zaak T-400/21: Beroep ingesteld op 2 juli 2021 — ZR/EUIPO

25

2021/C 368/42

Zaak T-402/21: Beroep ingesteld op 7 juli 2021 — UniCredit Bank / GAR

25

2021/C 368/43

Zaak T-403/21: Beroep ingesteld op 7 juli 2021 — Norddeutsche Landesbank — Girozentrale / GAR

26

2021/C 368/44

Zaak T-409/21: Beroep ingesteld op 9 juli 2021 — Duitsland/ Commissie

28

2021/C 368/45

Zaak T-412/21: Beroep ingesteld op 9 juli 2021 — Norddeutsche Landesbank — Girozentrale / GAR

29

2021/C 368/46

Zaak T-443/21: Beroep ingesteld op 26 juli 2021 — YAplus DBA Yoga Alliance/EUIPO — Vidyanand (YOGA ALLIANCE INDIA INTERNATIONAL)

31

2021/C 368/47

Zaak T-445/21: Beroep ingesteld op 27 juli 2021 — Copal Tree Brands/EUIPO — Sumol + Compal Marcas (COPALLI)

31

2021/C 368/48

Zaak T-446/21: Beroep ingesteld op 28 juli 2021 — Commission de régulation de l’énergie / ACER

32

2021/C 368/49

Zaak T-451/21: Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — Hesse/EUIPO — Wedl & Hofmann (Testa Rossa)

33

2021/C 368/50

Zaak T-452/21: Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — Thomas Henry/EUIPO (MATE MATE)

34

2021/C 368/51

Zaak T-453/21: Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — UniCredit en UniCredit Bank/Commissie

35

2021/C 368/52

Zaak T-454/21: Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — G-Core Innovations/EUIPO — Coretransform (G CORELABS)

36

2021/C 368/53

Zaak T-456/21: Beroep ingesteld op 2 augustus 2021 — Bank of America en Bank of America Corporation / Commissie

37

2021/C 368/54

Zaak T-462/21: Beroep ingesteld op 3 augustus 2021 — Portigon/Commissie

38

2021/C 368/55

Zaak T-464/21: Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — Faller e.a./Commissie

39

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2021/C 368/01)

Laatste publicatie

PB C 357 van 6.9.2021

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 349 van 30.8.2021

PB C 338 van 23.8.2021

PB C 329 van 16.8.2021

PB C 320 van 9.8.2021

PB C 310 van 2.8.2021

PB C 297 van 26.7.2021

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu

---

Gerecht

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/2 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/2

---

Vorming van de kamers en toevoeging van de rechters aan de kamers

(2021/C 368/02)

Naar aanleiding van het overlijden van rechter Berke op 1 augustus 2021 wijst het Gerecht overeenkomstig zijn Reglement voor de procesvoering de zaken waarin rechter Berke rechter-rapporteur was opnieuw toe en benoemt het een nieuwe rechter-assessor voor de zaken waarin hij in deze hoedanigheid zitting had.

Op 2 september 2021 heeft het Gerecht besloten om het besluit van 30 september 2019 betreffende de vorming van de kamers (1), zoals gewijzigd (2), en het besluit van 4 oktober 2019 betreffende de toevoeging van de rechters aan de kamers (3), zoals gewijzigd (4), aan te passen, en om de rechters voor de periode van 2 september 2021 tot en met 31 augustus 2022 als volgt toe te voegen aan de kamers:

Eerste kamer — uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters:

De heer Kanninen, kamerpresident, de heer Jaeger, mevrouw Półtorak, mevrouw Porchia en mevrouw Stancu, rechters.

Eerste kamer, zitting hebbend met drie rechters:

De heer Kanninen, kamerpresident;

Formatie A: de heer Jaeger en mevrouw Półtorak, rechters;

Formatie B: de heer Jaeger en mevrouw Porchia, rechters;

Formatie C: de heer Jaeger en mevrouw Stancu, rechters;

Formatie D: mevrouw Półtorak en mevrouw Porchia, rechters;

Formatie E: mevrouw Półtorak en mevrouw Stancu, rechters;

Formatie F: mevrouw Porchia en mevrouw Stancu, rechters.

Tweede kamer — uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters:

Mevrouw Tomljenović, kamerpresident, de heer Schalin, mevrouw Škvařilová-Pelzl, de heer Nõmm en mevrouw Steinfatt, rechters.

Tweede kamer, zitting hebbend met drie rechters:

Mevrouw Tomljenović, kamerpresident;

Formatie A: de heer Schalin en mevrouw Škvařilová-Pelzl, rechters;

Formatie B: de heer Schalin en de heer Nõmm, rechters;

Formatie C: mevrouw Škvařilová-Pelzl en de heer Nõmm, rechters.

Derde kamer — uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters:

De heer Collins, kamerpresident, de heer Kreuschitz, de heer Csehi, de heer De Baere en mevrouw Steinfatt, rechters.

Derde kamer, zitting hebbend met drie rechters:

De heer Collins, kamerpresident;

Formatie A: de heer Kreuschitz en de heer Csehi, rechters;

Formatie B: de heer Kreuschitz en de heer De Baere, rechters;

Formatie C: de heer Kreuschitz en mevrouw Steinfatt, rechters;

Formatie D: de heer Csehi en de heer De Baere, rechters;

Formatie E: de heer Csehi en mevrouw Steinfatt, rechters;

Formatie F: de heer De Baere en mevrouw Steinfatt, rechters.

Vierde kamer — uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters:

De heer Gervasoni, kamerpresident, de heer Madise, de heer Nihoul, mevrouw Frendo en de heer Martín y Pérez de Nanclares, rechters.

Vierde kamer, zitting hebbend met drie rechters:

De heer Gervasoni, kamerpresident;

Formatie A: de heer Madise en de heer Nihoul, rechters;

Formatie B: de heer Madise en mevrouw Frendo, rechters;

Formatie C: de heer Madise en de heer Martín y Pérez de Nanclares, rechters;

Formatie D: de heer Nihoul en mevrouw Frendo, rechters;

Formatie E: de heer Nihoul en de heer Martín y Pérez de Nanclares, rechters;

Formatie F: mevrouw Frendo en de heer Martín y Pérez de Nanclares, rechters.

Vijfde kamer — uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters:

De heer Spielmann, kamerpresident, de heer Öberg, mevrouw Spineanu-Matei, de heer Mastroianni en mevrouw Brkan, rechters.

Vijfde kamer, zitting hebbend met drie rechters:

De heer Spielmann, kamerpresident;

Formatie A: de heer Öberg en mevrouw Spineanu-Matei, rechters;

Formatie B: de heer Öberg en de heer Mastroianni, rechters;

Formatie C: de heer Öberg en mevrouw Brkan, rechters;

Formatie D: mevrouw Spineanu-Matei en de heer Mastroianni, rechters;

Formatie E: mevrouw Spineanu-Matei en mevrouw Brkan, rechters;

Formatie F: de heer Mastroianni en mevrouw Brkan, rechters.

Zesde kamer — uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters:

Mevrouw Marcoulli, kamerpresident, de heer Frimodt Nielsen, de heer Schwarcz, de heer Iliopoulos en de heer Norkus, rechters.

Zesde kamer, zitting hebbend met drie rechters:

Mevrouw Marcoulli, kamerpresident;

Formatie A: de heer Frimodt Nielsen en de heer Schwarcz, rechters;

Formatie B: de heer Frimodt Nielsen en de heer Iliopoulos, rechters;

Formatie C: de heer Frimodt Nielsen en de heer Norkus, rechters;

Formatie D: de heer Schwarcz en de heer Iliopoulos, rechters;

Formatie E: de heer Schwarcz en de heer Norkus, rechters;

Formatie F: de heer Iliopoulos en de heer Norkus, rechters.

Zevende kamer — uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters:

De heer da Silva Passos, kamerpresident, de heer Valančius, mevrouw Reine, de heer Truchot en de heer Sampol Pucurull, rechters.

Zevende kamer, zitting hebbend met drie rechters:

De heer da Silva Passos, kamerpresident;

Formatie A: de heer Valančius en mevrouw Reine, rechters;

Formatie B: de heer Valančius en de heer Truchot, rechters;

Formatie C: de heer Valančius en de heer Sampol Pucurull, rechters;

Formatie D: mevrouw Reine en de heer Truchot, rechters;

Formatie E: mevrouw Reine en de heer Sampol Pucurull, rechters;

Formatie F: de heer Truchot en de heer Sampol Pucurull, rechters.

Achtste kamer — uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters:

De heer Svenningsen, kamerpresident, de heer Barents, de heer Mac Eochaidh, mevrouw Pynnä en de heer Laitenberger, rechters.

Achtste kamer, zitting hebbend met drie rechters:

De heer Svenningsen, kamerpresident;

Formatie A: de heer Barents en de heer Mac Eochaidh, rechters;

Formatie B: de heer Barents en mevrouw Pynnä, rechters;

Formatie C: de heer Barents en de heer Laitenberger, rechters;

Formatie D: de heer Mac Eochaidh en mevrouw Pynnä, rechters;

Formatie E: de heer Mac Eochaidh en de heer Laitenberger, rechters;

Formatie F: mevrouw Pynnä en de heer Laitenberger, rechters.

Negende kamer — uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters:

Mevrouw Costeira, kamerpresident, de heer Gratsias, mevrouw Kancheva, mevrouw Perišin en de heer Petrlík, rechters.

Negende kamer, zitting hebbend met drie rechters:

Mevrouw Costeira, kamerpresident;

Formatie A: de heer Gratsias en mevrouw Kancheva, rechters;

Formatie B: de heer Gratsias en mevrouw Perišin, rechters;

Formatie C: mevrouw Kancheva en mevrouw Perišin, rechters.

Tiende kamer — uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters:

De heer Kornezov, kamerpresident, de heer Buttigieg, mevrouw Kowalik-Bańczyk, de heer Hesse en de heer Petrlík, rechters.

Tiende kamer, zitting hebbend met drie rechters:

De heer Kornezov, kamerpresident;

Formatie A: de heer Buttigieg en mevrouw Kowalik-Bańczyk, rechters;

Formatie B: de heer Buttigieg en de heer Hesse, rechters;

Formatie C: de heer Buttigieg en de heer Petrlík, rechters;

Formatie D: mevrouw Kowalik-Bańczyk en de heer Hesse, rechters;

Formatie E: mevrouw Kowalik-Bańczyk en de heer Petrlík, rechters;

Formatie F: de heer Hesse en de heer Petrlík, rechters.

Aan de Tweede kamer, die bestaat uit vier rechters, zal een vijfde rechter worden toegevoegd die afkomstig is uit de Derde kamer. Aan de Negende kamer, die bestaat uit vier rechters, zal een vijfde rechter worden toegevoegd die afkomstig is uit de Tiende kamer. De vijfde rechter wordt aangewezen op basis van de rangorde die het omgekeerde is van de rangorde als bedoeld in artikel 8 van het Reglement voor de procesvoering, en dit voor de periode tot en met 31 augustus 2022.

Het Gerecht bevestigt zijn besluit van 4 oktober 2019 volgens hetwelk de Eerste, de Vierde, de Zevende en de Achtste kamer bevoegd zijn voor zaken die aanhangig zijn gemaakt op grond van artikel 270 VWEU en, in voorkomend geval, op grond van artikel 50 bis van het Protocol betreffende het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, en volgens hetwelk de Tweede, de Derde, de Vijfde, de Zesde, de Negende en de Tiende kamer bevoegd zijn voor de in titel IV van het Reglement voor de procesvoering bedoelde zaken betreffende intellectuele-eigendomsrechten.

Het Gerecht bevestigt eveneens dat:

| — | de president en de vicepresident geen vaste rechters in een kamer zijn; |
| --- | --- |

—

de president en de vicepresident geen vaste rechters in een kamer zijn;

| — | de vicepresident elk gerechtelijk jaar zitting heeft in elk van de tien kamers wanneer deze zitting hebben met vijf rechters, en dit in één zaak per kamer in onderstaande volgorde:






  — | de eerste zaak die bij beslissing van het Gerecht wordt verwezen naar respectievelijk de Eerste, de Tweede, de Derde, de Vierde en de Vijfde kamer, uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters; |
| --- | --- | --- |

—

de vicepresident elk gerechtelijk jaar zitting heeft in elk van de tien kamers wanneer deze zitting hebben met vijf rechters, en dit in één zaak per kamer in onderstaande volgorde:

—

de eerste zaak die bij beslissing van het Gerecht wordt verwezen naar respectievelijk de Eerste, de Tweede, de Derde, de Vierde en de Vijfde kamer, uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters;

| — | de derde zaak die bij beslissing van het Gerecht wordt verwezen naar respectievelijk de Zesde, de Zevende, de Achtste, de Negende en de Tiende kamer, uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters. |
| --- | --- |

—

de derde zaak die bij beslissing van het Gerecht wordt verwezen naar respectievelijk de Zesde, de Zevende, de Achtste, de Negende en de Tiende kamer, uitgebreid, zitting hebbend met vijf rechters.

Wanneer de vicepresident zitting heeft in een kamer:

| — | van vijf rechters, bestaat deze uitgebreide formatie uit de vicepresident, de rechters van de kamer van drie rechters waarbij de zaak aanvankelijk aanhangig was en een van de andere rechters van de betreffende kamer, die wordt aangewezen op basis van de rangorde die het omgekeerde is van de rangorde als bedoeld in artikel 8 van het Reglement voor de procesvoering; |
| --- | --- |

—

van vijf rechters, bestaat deze uitgebreide formatie uit de vicepresident, de rechters van de kamer van drie rechters waarbij de zaak aanvankelijk aanhangig was en een van de andere rechters van de betreffende kamer, die wordt aangewezen op basis van de rangorde die het omgekeerde is van de rangorde als bedoeld in artikel 8 van het Reglement voor de procesvoering;

| — | van vier rechters, bestaat deze uitgebreide formatie uit de vicepresident, de rechters van de kamer van drie rechters waarbij de zaak aanvankelijk aanhangig was en de vierde rechter van de betreffende kamer. |
| --- | --- |

—

van vier rechters, bestaat deze uitgebreide formatie uit de vicepresident, de rechters van de kamer van drie rechters waarbij de zaak aanvankelijk aanhangig was en de vierde rechter van de betreffende kamer.

---

(1)  PB 2019, C 372, blz. 3.

(2)  PB 2020, C 68, blz. 2, PB 2020, C 114, blz. 2, PB 2020, C 371, blz. 2, PB 2021, C 110, blz. 2, en PB 2021, C 297, blz. 2.

(3)  PB 2019, C 372, blz. 3.

(4)  PB 2020, C 68, blz. 2, PB 2020, C 114, blz. 2, PB 2020, C 371, blz. 2, PB 2021, C 110, blz. 2, en PB 2021, C 297, blz. 2.

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/6

---

Hogere voorziening, ingesteld op 24 februari 2021 door Cinkciarz.pl sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht van 16 december 2020 in zaak T-665/19, Cinkciarz.pl / EUIPO

(Zaak C-114/21 P)

(2021/C 368/03)

Procestaal: Pools

Partijen

Rekwirante: Cinkciarz.pl sp. z o.o. (vertegenwoordigers: E. Skrzydło-Tefelska, radca prawny, K. Gajek, adwokat, M. Żuk, radca prawny)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Bij beschikking van 22 juni 2021 heeft het Hof (Kamer voor toelating tot hogere voorzieningen) de hogere voorziening niet toegelaten.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 17 juni 2021 — TBI Bank EAD

(Zaak C-379/21)

(2021/C 368/04)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Sofiyski rayonen sad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster in het hoofdgeding: TBI Bank EAD

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat in procedures waarbij de schuldenaar tot aan de uitvaardiging van een rechterlijk betalingsbevel geen partij is, de nationale rechter ambtshalve moet onderzoeken of een contractueel beding oneerlijk is, en indien hij slechts vermoedt dat dit het geval is, dit beding buiten toepassing moet laten? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat in procedures waarbij de schuldenaar tot aan de uitvaardiging van een rechterlijk betalingsbevel geen partij is, de nationale rechter ambtshalve moet onderzoeken of een contractueel beding oneerlijk is, en indien hij slechts vermoedt dat dit het geval is, dit beding buiten toepassing moet laten?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: moet de nationale rechter de uitvaardiging van een rechterlijk betalingsbevel volledig weigeren, wanneer de vordering slechts gedeeltelijk op een waarschijnlijk oneerlijk contractueel beding is gebaseerd dat mede de omvang van de opgeëiste schuldvordering bepaalt, zelfs in gevallen waarin in een procedure waarbij de schuldenaar tot aan de uitvaardiging van een rechterlijk betalingsbevel geen partij is, het concrete bedrag van alle componenten van de schuldvorderingen die zijn gebaseerd op bedingen waarvan niet wordt vermoed dat deze oneerlijk zijn, niet kan worden vastgesteld? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: moet de nationale rechter de uitvaardiging van een rechterlijk betalingsbevel volledig weigeren, wanneer de vordering slechts gedeeltelijk op een waarschijnlijk oneerlijk contractueel beding is gebaseerd dat mede de omvang van de opgeëiste schuldvordering bepaalt, zelfs in gevallen waarin in een procedure waarbij de schuldenaar tot aan de uitvaardiging van een rechterlijk betalingsbevel geen partij is, het concrete bedrag van alle componenten van de schuldvorderingen die zijn gebaseerd op bedingen waarvan niet wordt vermoed dat deze oneerlijk zijn, niet kan worden vastgesteld?

| 3) | Indien de eerste vraag bevestigend en de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord: moet de nationale rechter de uitvaardiging van een rechterlijk betalingsbevel weigeren voor dat deel van de vordering dat op het oneerlijke beding is gebaseerd? |
| --- | --- |

3)

Indien de eerste vraag bevestigend en de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord: moet de nationale rechter de uitvaardiging van een rechterlijk betalingsbevel weigeren voor dat deel van de vordering dat op het oneerlijke beding is gebaseerd?

| 4) | Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord: is de rechter verplicht, en zo ja, onder welke voorwaarden, om ambtshalve rekening te houden met de gevolgen van het oneerlijke karakter van een beding, wanneer er informatie beschikbaar is over een daarop gebaseerde betaling, onder meer door deze betaling te verrekenen met andere uit de overeenkomst voortvloeiende schulden zoals het nationale recht in soortgelijke gevallen bepaalt? |
| --- | --- |

4)

Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord: is de rechter verplicht, en zo ja, onder welke voorwaarden, om ambtshalve rekening te houden met de gevolgen van het oneerlijke karakter van een beding, wanneer er informatie beschikbaar is over een daarop gebaseerde betaling, onder meer door deze betaling te verrekenen met andere uit de overeenkomst voortvloeiende schulden zoals het nationale recht in soortgelijke gevallen bepaalt?

| 5) | Indien de tweede, derde en vierde vraag bevestigend worden beantwoord: is de nationale rechter gebonden aan de aanwijzingen van een hogere rechter, die naar nationaal recht voor de rechter tegen wiens uitspraak beroep is ingesteld bindend zijn, wanneer daarin geen rekening wordt gehouden met de gevolgen van het oneerlijke karakter van een beding in een consumentenovereenkomst? |
| --- | --- |

5)

Indien de tweede, derde en vierde vraag bevestigend worden beantwoord: is de nationale rechter gebonden aan de aanwijzingen van een hogere rechter, die naar nationaal recht voor de rechter tegen wiens uitspraak beroep is ingesteld bindend zijn, wanneer daarin geen rekening wordt gehouden met de gevolgen van het oneerlijke karakter van een beding in een consumentenovereenkomst?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/7 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 25 juni 2021 — ADPA European Independent Automotive Data Publishers Association internationale vereniging zonder winstoogmerk — IVZW — naar Belgisch recht, Gesamtverband Autoteile-Handel e.V. / Automobiles PEUGEOT SA, PSA Automobiles SA

(Zaak C-390/21)

(2021/C 368/05)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: ADPA European Independent Automotive Data Publishers Association internationale vereniging zonder winstoogmerk — IVZW — naar Belgisch recht, Gesamtverband Autoteile-Handel e.V.

Verwerende partijen: Automobiles PEUGEOT SA, PSA Automobiles SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Zijn de bepalingen van hoofdstuk XIV van verordening (EU) 2018/858 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende de goedkeuring van en het markttoezicht op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 715/2007 (2) en (EG) nr. 595/2009 en tot intrekking van richtlijn 2007/46/EG (artikelen 61 e.v., daaronder begrepen bijlage X) ook van toepassing op voertuigmodellen waarvoor reeds vóór 1 september 2020 voor het eerst typegoedkeuring is verleend op grond van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen?
  Indien deze vraag ontkennend moet worden beantwoord:
  Is op deze “oude voertuigen” nog steeds hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen van toepassing en is op de vaststelling van de vergoedingen nog steeds met name artikel 7 van die verordening van toepassing? |
| --- | --- |

1)

Zijn de bepalingen van hoofdstuk XIV van verordening (EU) 2018/858 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende de goedkeuring van en het markttoezicht op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 715/2007 (2) en (EG) nr. 595/2009 en tot intrekking van richtlijn 2007/46/EG (artikelen 61 e.v., daaronder begrepen bijlage X) ook van toepassing op voertuigmodellen waarvoor reeds vóór 1 september 2020 voor het eerst typegoedkeuring is verleend op grond van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen?

Indien deze vraag ontkennend moet worden beantwoord:

Is op deze “oude voertuigen” nog steeds hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen van toepassing en is op de vaststelling van de vergoedingen nog steeds met name artikel 7 van die verordening van toepassing?

| 2) | Omvat het begrip “toegang” tot de genoemde informatie die fabrikanten moeten verlenen op grond van artikel 61, lid 1, van verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende de goedkeuring van en het markttoezicht op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 715/2007 en (EG) nr. 595/2009 en tot intrekking van richtlijn 2007/46/EG, de bevoegdheid van uitgevers van technische informatie als bedoeld in artikel 3, punt 45, van deze verordening om die informatie te exploiteren voor de taak die verband houdt met hun activiteiten in de aftermarkettoeleveringsketen, of vereist een dergelijke exploitatiebevoegdheid een afzonderlijke overeenkomst voor de afgifte van een exploitatie- en heruitgavelicentie, die dan niet onder artikel 63 van die verordening valt wat betreft de vergoeding die de fabrikant daarvoor vraagt?
  Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend moet worden beantwoord en bovendien hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen van toepassing is op oude voertuigen:
  Omvat het begrip “toegang” tot de genoemde informatie die fabrikanten moeten verlenen op grond van artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen, de bevoegdheid van uitgevers van technische informatie als bedoeld in artikel 3, punt 15, van deze verordening om die informatie te exploiteren voor de taak die verband houdt met hun activiteiten in de aftermarkettoeleveringsketen, of vereist een dergelijke exploitatiebevoegdheid een afzonderlijke overeenkomst voor de afgifte van een exploitatie- en heruitgavelicentie, die dan niet onder artikel 7 van die verordening valt wat betreft de vergoeding die de fabrikant daarvoor vraagt? |
| --- | --- |

2)

Omvat het begrip “toegang” tot de genoemde informatie die fabrikanten moeten verlenen op grond van artikel 61, lid 1, van verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende de goedkeuring van en het markttoezicht op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 715/2007 en (EG) nr. 595/2009 en tot intrekking van richtlijn 2007/46/EG, de bevoegdheid van uitgevers van technische informatie als bedoeld in artikel 3, punt 45, van deze verordening om die informatie te exploiteren voor de taak die verband houdt met hun activiteiten in de aftermarkettoeleveringsketen, of vereist een dergelijke exploitatiebevoegdheid een afzonderlijke overeenkomst voor de afgifte van een exploitatie- en heruitgavelicentie, die dan niet onder artikel 63 van die verordening valt wat betreft de vergoeding die de fabrikant daarvoor vraagt?

Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend moet worden beantwoord en bovendien hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen van toepassing is op oude voertuigen:

Omvat het begrip “toegang” tot de genoemde informatie die fabrikanten moeten verlenen op grond van artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen, de bevoegdheid van uitgevers van technische informatie als bedoeld in artikel 3, punt 15, van deze verordening om die informatie te exploiteren voor de taak die verband houdt met hun activiteiten in de aftermarkettoeleveringsketen, of vereist een dergelijke exploitatiebevoegdheid een afzonderlijke overeenkomst voor de afgifte van een exploitatie- en heruitgavelicentie, die dan niet onder artikel 7 van die verordening valt wat betreft de vergoeding die de fabrikant daarvoor vraagt?

| 3) | Moet het begrip “redelijke en evenredige vergoeding” in de zin van artikel 63, lid 1, eerste volzin, van verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende de goedkeuring van en het markttoezicht op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 715/2007 en (EG) nr. 595/2009 en tot intrekking van richtlijn 2007/46/EG aldus worden uitgelegd dat de fabrikant bij de vaststelling van de vergoeding alle onafhankelijke marktdeelnemers in de zin van artikel 3, punt 45, van die verordening gelijk moet behandelen ongeacht hun respectieve handelsactiviteiten?
  Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend moet worden beantwoord en bovendien hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen van toepassing is op oude voertuigen:
  Moet het begrip “redelijke en evenredige vergoeding” in artikel 7, lid 1, eerste deel van de volzin, van verordening (EG) 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen aldus worden uitgelegd dat de fabrikant bij de vaststelling van de vergoeding alle onafhankelijke marktdeelnemers in de zin van artikel 3, punt 15, van die verordening gelijk moet behandelen ongeacht hun respectieve handelsactiviteiten?
  Indien de derde prejudiciële vraag ontkennend moet worden beantwoord: |
| --- | --- |

3)

Moet het begrip “redelijke en evenredige vergoeding” in de zin van artikel 63, lid 1, eerste volzin, van verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende de goedkeuring van en het markttoezicht op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 715/2007 en (EG) nr. 595/2009 en tot intrekking van richtlijn 2007/46/EG aldus worden uitgelegd dat de fabrikant bij de vaststelling van de vergoeding alle onafhankelijke marktdeelnemers in de zin van artikel 3, punt 45, van die verordening gelijk moet behandelen ongeacht hun respectieve handelsactiviteiten?

Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend moet worden beantwoord en bovendien hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen van toepassing is op oude voertuigen:

Moet het begrip “redelijke en evenredige vergoeding” in artikel 7, lid 1, eerste deel van de volzin, van verordening (EG) 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen aldus worden uitgelegd dat de fabrikant bij de vaststelling van de vergoeding alle onafhankelijke marktdeelnemers in de zin van artikel 3, punt 15, van die verordening gelijk moet behandelen ongeacht hun respectieve handelsactiviteiten?

Indien de derde prejudiciële vraag ontkennend moet worden beantwoord:

| 4) | Moet het begrip “redelijke en evenredige vergoeding” in de zin van artikel 63, lid 1, eerste volzin, van verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende de goedkeuring van en het markttoezicht op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 715/2007 en (EG) nr. 595/2009 en tot intrekking van richtlijn 2007/46/EG aldus worden uitgelegd dat de vergoeding in beginsel alleen de door de fabrikant gemaakte kosten mag dekken?
  Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend moet worden beantwoord en bovendien hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen van toepassing is op oude voertuigen:
  Moet het begrip “redelijke en evenredige vergoeding” in de zin van artikel 7, lid 1, eerste deel van de volzin, van verordening (EG) 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen aldus worden uitgelegd dat de vergoeding in beginsel alleen de door de fabrikant gemaakte kosten mag dekken? |
| --- | --- |

4)

Moet het begrip “redelijke en evenredige vergoeding” in de zin van artikel 63, lid 1, eerste volzin, van verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende de goedkeuring van en het markttoezicht op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 715/2007 en (EG) nr. 595/2009 en tot intrekking van richtlijn 2007/46/EG aldus worden uitgelegd dat de vergoeding in beginsel alleen de door de fabrikant gemaakte kosten mag dekken?

Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend moet worden beantwoord en bovendien hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen van toepassing is op oude voertuigen:

Moet het begrip “redelijke en evenredige vergoeding” in de zin van artikel 7, lid 1, eerste deel van de volzin, van verordening (EG) 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen aldus worden uitgelegd dat de vergoeding in beginsel alleen de door de fabrikant gemaakte kosten mag dekken?

---

(1)  Verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende de goedkeuring van en het markttoezicht op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 715/2007 en (EG) nr. 595/2009 en tot intrekking van richtlijn 2007/46/EG (PB 2018, L 151, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (PB 2007, L 171, blz. 1).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 28 juni 2021 — Lufthansa Technik AERO Alzey GmbH / Arik Air Limited ir kt.

(Zaak C-393/21)

(2021/C 368/06)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lufthansa Technik AERO Alzey GmbH

Verwerende partij: Arik Air Limited ir kt.

Prejudiciële vragen

| 1) | Op welke wijze dient de term “buitengewone omstandigheden” in artikel 23, onder c), van verordening nr. 805/2004 (1) te worden uitgelegd in het licht van de doelstellingen van verordening nr. 805/2004, waaronder de doelstelling om de tenuitvoerlegging van beslissingen van lidstaten sneller en eenvoudiger te maken en om het recht op een eerlijk proces doeltreffend te waarborgen? Welke beoordelingsbevoegdheid hebben de bevoegde instanties van de lidstaat van tenuitvoerlegging bij de uitlegging van de term “buitengewone omstandigheden”? |
| --- | --- |

1)

Op welke wijze dient de term “buitengewone omstandigheden” in artikel 23, onder c), van verordening nr. 805/2004 (1) te worden uitgelegd in het licht van de doelstellingen van verordening nr. 805/2004, waaronder de doelstelling om de tenuitvoerlegging van beslissingen van lidstaten sneller en eenvoudiger te maken en om het recht op een eerlijk proces doeltreffend te waarborgen? Welke beoordelingsbevoegdheid hebben de bevoegde instanties van de lidstaat van tenuitvoerlegging bij de uitlegging van de term “buitengewone omstandigheden”?

| 2) | Dienen omstandigheden, zoals in casu aan de orde, die verband houden met een gerechtelijke procedure in de lidstaat van oorsprong waarbij uitspraak wordt gedaan over de vernietiging van de beslissing op grond waarvan een Europese executoriale titel is afgegeven, als relevant te worden beschouwd bij de totstandkoming van de beslissing over de toepassing van artikel 23, onder c), van verordening nr. 805/2004? Aan de hand van welke criteria dienen de beroepsprocedures in de lidstaat van oorsprong te worden beoordeeld en in hoeverre dienen de bevoegde instanties van de lidstaat van tenuitvoerlegging de in de lidstaat van oorsprong lopende procedure in aanmerking te nemen? |
| --- | --- |

2)

Dienen omstandigheden, zoals in casu aan de orde, die verband houden met een gerechtelijke procedure in de lidstaat van oorsprong waarbij uitspraak wordt gedaan over de vernietiging van de beslissing op grond waarvan een Europese executoriale titel is afgegeven, als relevant te worden beschouwd bij de totstandkoming van de beslissing over de toepassing van artikel 23, onder c), van verordening nr. 805/2004? Aan de hand van welke criteria dienen de beroepsprocedures in de lidstaat van oorsprong te worden beoordeeld en in hoeverre dienen de bevoegde instanties van de lidstaat van tenuitvoerlegging de in de lidstaat van oorsprong lopende procedure in aanmerking te nemen?

| 3) | Welk onderwerp moet worden beoordeeld bij de beslissing over de toepassing van de term “buitengewone omstandigheden” in artikel 23 van verordening nr. 805/2004: moet een beoordeling worden gemaakt van de invloed van de betreffende omstandigheden van het geschil wanneer in de lidstaat van oorsprong een rechtsmiddel is ingesteld tegen de in de lidstaat van oorsprong gegeven beslissing, moeten de mogelijke voordelen of nadelen van de betreffende maatregel als bedoeld in artikel 23 van de verordening worden onderzocht, moet de economische draagkracht van de schuldenaar voor de uitvoering van de beslissing worden onderzocht of moeten andere omstandigheden worden onderzocht? |
| --- | --- |

3)

Welk onderwerp moet worden beoordeeld bij de beslissing over de toepassing van de term “buitengewone omstandigheden” in artikel 23 van verordening nr. 805/2004: moet een beoordeling worden gemaakt van de invloed van de betreffende omstandigheden van het geschil wanneer in de lidstaat van oorsprong een rechtsmiddel is ingesteld tegen de in de lidstaat van oorsprong gegeven beslissing, moeten de mogelijke voordelen of nadelen van de betreffende maatregel als bedoeld in artikel 23 van de verordening worden onderzocht, moet de economische draagkracht van de schuldenaar voor de uitvoering van de beslissing worden onderzocht of moeten andere omstandigheden worden onderzocht?

| 4) | Kunnen op grond van artikel 23 van verordening nr. 805/2004 verschillende in dat artikel genoemde maatregelen gelijktijdig worden toegepast? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, op welke criteria dienen de bevoegde instanties van de lidstaat van tenuitvoerlegging zich te baseren bij de totstandkoming van hun beslissing over de gegrondheid en evenredigheid van de toepassing van verschillende van die maatregelen? |
| --- | --- |

4)

Kunnen op grond van artikel 23 van verordening nr. 805/2004 verschillende in dat artikel genoemde maatregelen gelijktijdig worden toegepast? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, op welke criteria dienen de bevoegde instanties van de lidstaat van tenuitvoerlegging zich te baseren bij de totstandkoming van hun beslissing over de gegrondheid en evenredigheid van de toepassing van verschillende van die maatregelen?

| 5) | Dient de regeling van artikel 36, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken te gelden voor een in de lidstaat van oorsprong gegeven beslissing over de schorsing (of opheffing) van de uitvoerbaarheid, of geldt een regeling die vergelijkbaar is met die van artikel 44, lid 2, van die verordening? |
| --- | --- |

5)

Dient de regeling van artikel 36, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken te gelden voor een in de lidstaat van oorsprong gegeven beslissing over de schorsing (of opheffing) van de uitvoerbaarheid, of geldt een regeling die vergelijkbaar is met die van artikel 44, lid 2, van die verordening?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen (PB 2004, L 143, blz. 15).

(2)  Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2012, L 351, blz. 1).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/9 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 28 juni 2021 — D.V. / M.A.

(Zaak C-395/21)

(2021/C 368/07)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: D.V.

Verwerende partij: M.A.

Prejudiciële vragen

| 1. | Moet artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 (1) aldus worden uitgelegd dat de woorden “het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst” een beding inzake de kosten en de berekeningswijze daarvan kunnen betreffen waarover niet afzonderlijk is onderhandeld en dat is opgenomen in een door een ondernemer (advocaat) en een consument gesloten overeenkomst voor het verrichten van juridische diensten? |
| --- | --- |

1.

Moet artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 (1) aldus worden uitgelegd dat de woorden “het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst” een beding inzake de kosten en de berekeningswijze daarvan kunnen betreffen waarover niet afzonderlijk is onderhandeld en dat is opgenomen in een door een ondernemer (advocaat) en een consument gesloten overeenkomst voor het verrichten van juridische diensten?

| 2. | Moet de verwijzing in artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 naar de duidelijkheid en begrijpelijkheid van een contractueel beding aldus worden uitgelegd dat kan worden volstaan met vermelding van het aan de advocaat verschuldigde uurtarief in het kostenbeding van de overeenkomst (waarin de kosten van de daadwerkelijk verleende diensten op basis van een uurtarief worden vastgelegd)? |
| --- | --- |

2.

Moet de verwijzing in artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 naar de duidelijkheid en begrijpelijkheid van een contractueel beding aldus worden uitgelegd dat kan worden volstaan met vermelding van het aan de advocaat verschuldigde uurtarief in het kostenbeding van de overeenkomst (waarin de kosten van de daadwerkelijk verleende diensten op basis van een uurtarief worden vastgelegd)?

| 3. | Als het antwoord op de tweede vraag ontkennend luidt: moet het vereiste van transparantie aldus worden uitgelegd dat het een verplichting voor de advocaat omvat om in de overeenkomst de kosten aan te geven van diensten waarvan het specifieke tarief duidelijk kan worden bepaald en vooraf kan worden gespecificeerd, of moeten de indicatieve kosten voor de diensten (een voorlopige begroting met betrekking tot de te verlenen juridische diensten) ook worden opgegeven als het onmogelijk is om bij sluiting van de overeenkomst het aantal specifieke verrichtingen (of de daarvoor benodigde tijd) en het daarop toepasselijke honorarium te voorspellen, en de mogelijke risico’s van een stijging of daling van de kosten aan te geven? Is het, bij de beoordeling of het contractuele kostenbeding aan het transparantievereiste voldoet, relevant of gegevens inzake de kosten van juridische diensten en de berekeningswijze van die kosten met behulp van de geëigende middelen aan de consument worden verstrekt of in de overeenkomst voor het verrichten van juridische diensten zelf worden vastgelegd? Kan een gebrek aan informatie in de precontractuele betrekkingen worden gecompenseerd door tijdens de uitvoering van de overeenkomst informatie te verstrekken? Wordt de beoordeling of het contractuele beding aan het transparantievereiste voldoet, beïnvloed door het feit dat de uiteindelijke kosten van de te verlenen juridische diensten pas duidelijk worden nadat de dienstverlening ten einde is gekomen? Is het, bij de beoordeling of het contractuele kostenbeding aan het transparantievereiste voldoet, relevant dat in de overeenkomst niet is vastgelegd dat de advocaat de consument periodiek overzichten verstrekt met betrekking tot de verleende diensten of periodiek rekeningen toezendt, op basis waarvan de consument tijdig zou kunnen besluiten om een of meerdere juridische diensten te weigeren of om de contractprijs aan te passen? |
| --- | --- |

3.

Als het antwoord op de tweede vraag ontkennend luidt: moet het vereiste van transparantie aldus worden uitgelegd dat het een verplichting voor de advocaat omvat om in de overeenkomst de kosten aan te geven van diensten waarvan het specifieke tarief duidelijk kan worden bepaald en vooraf kan worden gespecificeerd, of moeten de indicatieve kosten voor de diensten (een voorlopige begroting met betrekking tot de te verlenen juridische diensten) ook worden opgegeven als het onmogelijk is om bij sluiting van de overeenkomst het aantal specifieke verrichtingen (of de daarvoor benodigde tijd) en het daarop toepasselijke honorarium te voorspellen, en de mogelijke risico’s van een stijging of daling van de kosten aan te geven? Is het, bij de beoordeling of het contractuele kostenbeding aan het transparantievereiste voldoet, relevant of gegevens inzake de kosten van juridische diensten en de berekeningswijze van die kosten met behulp van de geëigende middelen aan de consument worden verstrekt of in de overeenkomst voor het verrichten van juridische diensten zelf worden vastgelegd? Kan een gebrek aan informatie in de precontractuele betrekkingen worden gecompenseerd door tijdens de uitvoering van de overeenkomst informatie te verstrekken? Wordt de beoordeling of het contractuele beding aan het transparantievereiste voldoet, beïnvloed door het feit dat de uiteindelijke kosten van de te verlenen juridische diensten pas duidelijk worden nadat de dienstverlening ten einde is gekomen? Is het, bij de beoordeling of het contractuele kostenbeding aan het transparantievereiste voldoet, relevant dat in de overeenkomst niet is vastgelegd dat de advocaat de consument periodiek overzichten verstrekt met betrekking tot de verleende diensten of periodiek rekeningen toezendt, op basis waarvan de consument tijdig zou kunnen besluiten om een of meerdere juridische diensten te weigeren of om de contractprijs aan te passen?

| 4. | Indien de nationale rechter beslist dat het contractuele beding waarin de kosten van de daadwerkelijk verleende diensten op basis van een uurtarief zijn vastgelegd, niet duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, zoals ingevolge artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 vereist is, dient hij dan te onderzoeken of dat beding oneerlijk is in de zin van artikel 3, lid 1, van deze richtlijn (dat wil zeggen dat hij bij de beoordeling of het contractuele beding oneerlijk kan zijn, dient vast te stellen of dat beding “het evenwicht” tussen de rechten en verplichtingen van de partijen bij de overeenkomst ten nadele van de consument “aanzienlijk verstoort”) of is, hoewel rekening wordt gehouden met het feit dat het kostenbeding essentiële gegevens inzake de overeenkomst bevat, het enkele feit dat dit beding niet transparant is, voldoende om als oneerlijk te worden aangemerkt? |
| --- | --- |

4.

Indien de nationale rechter beslist dat het contractuele beding waarin de kosten van de daadwerkelijk verleende diensten op basis van een uurtarief zijn vastgelegd, niet duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, zoals ingevolge artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 vereist is, dient hij dan te onderzoeken of dat beding oneerlijk is in de zin van artikel 3, lid 1, van deze richtlijn (dat wil zeggen dat hij bij de beoordeling of het contractuele beding oneerlijk kan zijn, dient vast te stellen of dat beding “het evenwicht” tussen de rechten en verplichtingen van de partijen bij de overeenkomst ten nadele van de consument “aanzienlijk verstoort”) of is, hoewel rekening wordt gehouden met het feit dat het kostenbeding essentiële gegevens inzake de overeenkomst bevat, het enkele feit dat dit beding niet transparant is, voldoende om als oneerlijk te worden aangemerkt?

| 5. | Betekent het feit dat, wanneer het contractuele kostenbeding als oneerlijk is aangemerkt, de overeenkomst voor het verrichten van juridische diensten niet bindend is, zoals artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 aangeeft, dat het noodzakelijk is om de situatie te herstellen waarin de consument zonder het als oneerlijk beschouwde beding zou hebben verkeerd? Betekent het herstel van een dergelijke situatie dat de consument niet verplicht is tot betaling voor de reeds verleende diensten? |
| --- | --- |

5.

Betekent het feit dat, wanneer het contractuele kostenbeding als oneerlijk is aangemerkt, de overeenkomst voor het verrichten van juridische diensten niet bindend is, zoals artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 aangeeft, dat het noodzakelijk is om de situatie te herstellen waarin de consument zonder het als oneerlijk beschouwde beding zou hebben verkeerd? Betekent het herstel van een dergelijke situatie dat de consument niet verplicht is tot betaling voor de reeds verleende diensten?

| 6. | Indien de aard van een overeenkomst voor het verrichten van diensten in ruil voor een tegenprestatie met zich meebrengt dat de situatie waarin de consument zonder het oneerlijke beding zou hebben verkeerd, niet kan worden hersteld (de diensten zijn immers reeds verleend), staat de vaststelling van honorarium voor de door de advocaat verleende diensten dan haaks op de doelstelling van artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13? Als het antwoord op deze vraag ontkennend luidt, wordt het echte evenwicht waarmee de gelijkheid van de partijen bij de overeenkomst wordt hersteld, dan bereikt: (i) als de advocaat zou worden betaald voor de diensten die tegen het in de overeenkomst vermelde uurtarief zijn verleend; (ii) als de minimumkosten van juridische diensten aan de advocaat zouden worden betaald (bijvoorbeeld zoals vermeld in een nationale wettelijke maatregel, te weten aanbevelingen inzake het maximumhonorarium voor door een advocaat te verlenen bijstand); of (iii) als aan de advocaat een redelijk bedrag voor de diensten zou worden betaald, welk bedrag de rechter zou dienen te bepalen met inachtneming van de complexiteit van de zaak, de opleiding en ervaring van de advocaat, de financiële situatie van de cliënt en de overige relevante omstandigheden? |
| --- | --- |

6.

Indien de aard van een overeenkomst voor het verrichten van diensten in ruil voor een tegenprestatie met zich meebrengt dat de situatie waarin de consument zonder het oneerlijke beding zou hebben verkeerd, niet kan worden hersteld (de diensten zijn immers reeds verleend), staat de vaststelling van honorarium voor de door de advocaat verleende diensten dan haaks op de doelstelling van artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13? Als het antwoord op deze vraag ontkennend luidt, wordt het echte evenwicht waarmee de gelijkheid van de partijen bij de overeenkomst wordt hersteld, dan bereikt: (i) als de advocaat zou worden betaald voor de diensten die tegen het in de overeenkomst vermelde uurtarief zijn verleend; (ii) als de minimumkosten van juridische diensten aan de advocaat zouden worden betaald (bijvoorbeeld zoals vermeld in een nationale wettelijke maatregel, te weten aanbevelingen inzake het maximumhonorarium voor door een advocaat te verlenen bijstand); of (iii) als aan de advocaat een redelijk bedrag voor de diensten zou worden betaald, welk bedrag de rechter zou dienen te bepalen met inachtneming van de complexiteit van de zaak, de opleiding en ervaring van de advocaat, de financiële situatie van de cliënt en de overige relevante omstandigheden?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/10 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Svea Hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen (Zweden) op 28 juni 2021 — IRnova AB / FLIR Systems AB

(Zaak C-399/21)

(2021/C 368/08)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Svea Hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: IRnova AB

Verwerende partij: FLIR Systems AB

Prejudiciële vraag

Strekt de exclusieve bevoegdheid krachtens artikel 24, lid 4, van verordening (EU) nr. 1215/2012 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken zich uit tot een vordering die gebaseerd is op gesteld uitvinderschap of mede-uitvinderschap en die strekt tot verkrijging van een verklaring voor recht dat de eiser een beter recht kan doen gelden op een uitvinding uit hoofde van nationale octrooiaanvragen en octrooien die zijn geregistreerd in een staat die geen deel uitmaakt van de Europese Unie?

---

(1)  PB 2012, L 351, blz. 1.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 1 juli 2021 — A Oy / B Ky en gemeenschap van nalatenschap van C

(Zaak C-406/21)

(2021/C 368/09)

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Korkein oikeus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: A Oy

Verwerende partijen: B Ky en Gemeenschap van nalatenschap van C

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 12, lid 4, van richtlijn 2011/7 (1) aldus worden uitgelegd dat de lidstaten een tussen partijen overeengekomen praktijk met betrekking tot de gevolgen van betalingsachterstand die bij individuele bestellingen vóór 16 maart 2013 voortdurend tussen partijen heeft gegolden, kunnen uitsluiten van de werkingssfeer van richtlijn 2011/7, hoewel de individuele bestellingen ten aanzien waarvan de uit de betalingsachterstand voortvloeiende aanspraken geldend worden gemaakt, na deze datum zijn geplaatst? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 12, lid 4, van richtlijn 2011/7 (1) aldus worden uitgelegd dat de lidstaten een tussen partijen overeengekomen praktijk met betrekking tot de gevolgen van betalingsachterstand die bij individuele bestellingen vóór 16 maart 2013 voortdurend tussen partijen heeft gegolden, kunnen uitsluiten van de werkingssfeer van richtlijn 2011/7, hoewel de individuele bestellingen ten aanzien waarvan de uit de betalingsachterstand voortvloeiende aanspraken geldend worden gemaakt, na deze datum zijn geplaatst?

| 2) | Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: moet artikel 7, leden 2 en 3, van richtlijn 2011/7 aldus worden uitgelegd dat de in de eerste vraag beschreven contractuele praktijk moet worden beschouwd als een contractueel beding of als een praktijk in de zin van deze bepalingen, die de betaling van interest voor betalingsachterstand of een vergoeding voor de invorderingskosten uitsluit? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: moet artikel 7, leden 2 en 3, van richtlijn 2011/7 aldus worden uitgelegd dat de in de eerste vraag beschreven contractuele praktijk moet worden beschouwd als een contractueel beding of als een praktijk in de zin van deze bepalingen, die de betaling van interest voor betalingsachterstand of een vergoeding voor de invorderingskosten uitsluit?

---

(1)  Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (PB 2011, L 48, blz. 1).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 7 juli 2021 — VP Capital NV tegen Belgische Staat, andere partijen: PricewaterhouseCoopers Belastingadviseurs NV, Ernst & Young Tax Consultants BV, Ernst & Young Bedrijfsrevisoren BV

(Zaak C-414/21)

(2021/C 368/10)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van Cassatie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: VP Capital NV

Verweerder: Belgische Staat

Andere partijen: PricewaterhouseCoopers Belastingadviseurs NV, Ernst & Young Tax Consultants BV, Ernst & Young Bedrijfsrevisoren BV

Prejudiciële vraag

Wordt de vrijheid van vestiging zoals gewaarborgd door artikel 49 VWEU geschonden door een nationale regeling zoals hier aan de orde in die mate dat zij tot gevolg heeft dat een Luxemburgse vennootschap die in Luxemburg waardeverminderingen op aandelen boekt en deze waardeverminderingen weliswaar principieel in mindering van haar fiscaal resultaat brengt, maar niet daadwerkelijk van haar fiscaal resultaat kan aftrekken wegens het bestaan van een fiscale verliespositie, na verplaatsing van haar statutaire zetel naar België, op de terugname van die waardeverminderingen in België wordt belast, tenzij de waardestijgingen die achter die terugname schuil gaan op een onbeschikbare rekening van het passief worden geboekt, terwijl een Belgische vennootschap die in België waardeverminderingen op aandelen heeft geboekt, op de terugname van die waardeverminderingen niet wordt belast, op voorwaarde dat de waardeverminderingen voorheen niet in mindering van het Belgisch fiscaal resultaat werden gebracht, zonder dat de waardestijgingen die achter die terugname schuil gaan op een onbeschikbare rekening van het passief moeten worden geboekt?

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/12 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 9 juli 2021 — Ministero dell’Interno / TO

(Zaak C-422/21)

(2021/C 368/11)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ministero dell’Interno

Verwerende partij: TO

Prejudiciële vraag

Verzet artikel 20, leden 4 en 5, van richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 (1) zich tegen een nationale regeling die voorziet in de intrekking van opvangmaatregelen ten aanzien van een meerderjarige asielzoeker die niet tot de categorie “kwetsbare personen” behoort, wanneer deze wordt geacht zich buiten het opvangcentrum schuldig te hebben gemaakt aan bijzonder gewelddadig gedrag, waarbij fysiek geweld is gebruikt tegen ambtenaren en/of personeelsleden van de openbare dienst, waardoor de slachtoffers zodanig letsel hebben opgelopen dat zij zich op de plaatselijke spoedafdeling dienden te laten behandelen?

---

(1)  Richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming (herschikking) (PB 2013, L 180, blz. 96).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/12 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Amsterdam (Nederland) op 14 juli 2021 — Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen HM; Andere partij: Openbaar Ministerie

(Zaak C-428/21)

(2021/C 368/12)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen: HM

Andere partij bij de procedure: Openbaar Ministerie

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 27, derde lid, aanhef en onder g, en vierde lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1), gelezen in het licht van het recht op effectieve rechterlijke bescherming, zo worden uitgelegd dat:






  — | een overgeleverde persoon zijn recht om te worden gehoord met betrekking tot een verzoek om toestemming voor uitbreiding van de feiten moet kunnen uitoefenen in de uitvaardigende lidstaat wanneer een rechterlijke autoriteit van die lidstaat hem hoort over eventuele afstand van de bescherming van het specialiteitsbeginsel als bedoeld in artikel 27, derde lid, aanhef en onder f, Kaderbesluit of |
| --- | --- | --- |

1)

Moet artikel 27, derde lid, aanhef en onder g, en vierde lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1), gelezen in het licht van het recht op effectieve rechterlijke bescherming, zo worden uitgelegd dat:

—

een overgeleverde persoon zijn recht om te worden gehoord met betrekking tot een verzoek om toestemming voor uitbreiding van de feiten moet kunnen uitoefenen in de uitvaardigende lidstaat wanneer een rechterlijke autoriteit van die lidstaat hem hoort over eventuele afstand van de bescherming van het specialiteitsbeginsel als bedoeld in artikel 27, derde lid, aanhef en onder f, Kaderbesluit of

| — | die persoon zijn recht om te kunnen worden gehoord moet kunnen uitoefenen in de lidstaat die hem eerder heeft overgeleverd bij de uitvoerende rechterlijke autoriteit in de procedure over het verlenen van toestemming voor uitbreiding van de feiten? |
| --- | --- |

—

die persoon zijn recht om te kunnen worden gehoord moet kunnen uitoefenen in de lidstaat die hem eerder heeft overgeleverd bij de uitvoerende rechterlijke autoriteit in de procedure over het verlenen van toestemming voor uitbreiding van de feiten?

| 2) | Indien een overgeleverde persoon zijn recht om te worden gehoord met betrekking tot de beslissing op een verzoek om toestemming voor uitbreiding van de feiten, als bedoeld in artikel 27, vierde lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ, moet kunnen uitoefenen in de lidstaat die hem eerder heeft overgeleverd, op welke wijze moet die lidstaat hem daartoe dan in staat stellen? |
| --- | --- |

2)

Indien een overgeleverde persoon zijn recht om te worden gehoord met betrekking tot de beslissing op een verzoek om toestemming voor uitbreiding van de feiten, als bedoeld in artikel 27, vierde lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ, moet kunnen uitoefenen in de lidstaat die hem eerder heeft overgeleverd, op welke wijze moet die lidstaat hem daartoe dan in staat stellen?

---

(1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/13 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Amsterdam (Nederland) op 14 juli 2021 — Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen TZ; andere partij bij de procedure: Openbaar Ministerie

(Zaak C-429/21)

(2021/C 368/13)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen: TZ

Andere partij bij de procedure: Openbaar Ministerie

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 28, derde lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1), gelezen in het licht van het recht op effectieve rechterlijke bescherming, zo worden uitgelegd dat:






  — | een persoon die is overgeleverd aan de uitvaardigende lidstaat en tegen wie een derde lidstaat nadien een EAB heeft uitgevaardigd wegens vóór die overlevering gepleegde feiten, zijn recht om te worden gehoord met betrekking tot het verzoek om toestemming voor verdere overlevering, als bedoeld in artikel 28, derde lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ, moet kunnen uitoefenen in de uitvaardigende lidstaat bij een rechterlijke autoriteit van die lidstaat tijdens de procedure over de tenuitvoerlegging van het door de derde lidstaat uitgevaardigde EAB; of |
| --- | --- | --- |

1)

Moet artikel 28, derde lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1), gelezen in het licht van het recht op effectieve rechterlijke bescherming, zo worden uitgelegd dat:

—

een persoon die is overgeleverd aan de uitvaardigende lidstaat en tegen wie een derde lidstaat nadien een EAB heeft uitgevaardigd wegens vóór die overlevering gepleegde feiten, zijn recht om te worden gehoord met betrekking tot het verzoek om toestemming voor verdere overlevering, als bedoeld in artikel 28, derde lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ, moet kunnen uitoefenen in de uitvaardigende lidstaat bij een rechterlijke autoriteit van die lidstaat tijdens de procedure over de tenuitvoerlegging van het door de derde lidstaat uitgevaardigde EAB; of

| — | die persoon zijn recht om te worden gehoord moet kunnen uitoefenen in de lidstaat die hem eerder heeft overgeleverd bij de uitvoerende rechterlijke autoriteit tijdens de procedure over het verlenen van toestemming voor verdere overlevering? |
| --- | --- |

—

die persoon zijn recht om te worden gehoord moet kunnen uitoefenen in de lidstaat die hem eerder heeft overgeleverd bij de uitvoerende rechterlijke autoriteit tijdens de procedure over het verlenen van toestemming voor verdere overlevering?

| 2) | Indien een overgeleverde persoon zijn recht om te worden gehoord met betrekking tot de beslissing op een verzoek om toestemming voor verdere overlevering, als bedoeld in artikel 28, derde lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ, moet kunnen uitoefenen in de lidstaat die hem eerder heeft overgeleverd, op welke wijze moet die lidstaat hem daartoe dan in staat stellen? |
| --- | --- |

2)

Indien een overgeleverde persoon zijn recht om te worden gehoord met betrekking tot de beslissing op een verzoek om toestemming voor verdere overlevering, als bedoeld in artikel 28, derde lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ, moet kunnen uitoefenen in de lidstaat die hem eerder heeft overgeleverd, op welke wijze moet die lidstaat hem daartoe dan in staat stellen?

---

(1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/14 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/14

---

Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2021 door Land Rheinland-Pfalz tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 19 mei 2021 in zaak T-218/18, Deutsche Lufthansa AG / Europese Commissie

(Zaak C-466/21 P)

(2021/C 368/14)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirant: Land Rheinland-Pfalz (vertegenwoordigers: R. van der Hout, advocaat, C. Wagner, Rechtsanwalt)

Andere partijen in de procedure: Deutsche Lufthansa AG, Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 19 mei 2021 in zaak T-218/18, Deutsche Lufthansa / Commissie, vernietigen en het beroep definitief verwerpen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 19 mei 2021 in zaak T-218/18, Deutsche Lufthansa / Commissie, vernietigen en het beroep definitief verwerpen;

| — | Deutsche Lufthansa AG verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en van de procedure in hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

Deutsche Lufthansa AG verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en van de procedure in hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

De hogere voorziening is gebaseerd op vijf middelen:

| 1. | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aan te nemen dat Deutsche Lufthansa AG (“DLH”) overeenkomstig artikel 263, lid 4, VWEU procesbevoegd is. Het is er ten onrechte van uitgegaan dat DLH belanghebbende in de zin van artikel 1, onder h), en artikel 24 van verordening (EU) 2015/1589 (1) is en met haar beroep schending van haar procedurele rechten heeft aangevoerd. Bovendien heeft het Gerecht zijn oordeel over de procesbevoegdheid wat de relevante punten betreft niet voldoende gemotiveerd. |
| --- | --- |

1.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aan te nemen dat Deutsche Lufthansa AG (“DLH”) overeenkomstig artikel 263, lid 4, VWEU procesbevoegd is. Het is er ten onrechte van uitgegaan dat DLH belanghebbende in de zin van artikel 1, onder h), en artikel 24 van verordening (EU) 2015/1589 (1) is en met haar beroep schending van haar procedurele rechten heeft aangevoerd. Bovendien heeft het Gerecht zijn oordeel over de procesbevoegdheid wat de relevante punten betreft niet voldoende gemotiveerd.

| 2. | Het Gerecht heeft zijn oordeel over het verzorgingsgebied rechtens onjuist uitsluitend op de tekst van het bestreden besluit gebaseerd zonder de relevante context en de documenten van de bestuurlijke procedure erbij te betrekken. |
| --- | --- |

2.

Het Gerecht heeft zijn oordeel over het verzorgingsgebied rechtens onjuist uitsluitend op de tekst van het bestreden besluit gebaseerd zonder de relevante context en de documenten van de bestuurlijke procedure erbij te betrekken.

| 3. | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvattingen door zijn uitspraak te baseren op het feit dat de Commissie bij de vaststelling van het verzorgingsgebied geen rekening zou hebben gehouden met de bestemmingsluchthavens en andere bijzonderheden. Aangezien DLH dit in haar beroep niet heeft aangevoerd, had het Gerecht het beroep niet op deze grond mogen toewijzen. |
| --- | --- |

3.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvattingen door zijn uitspraak te baseren op het feit dat de Commissie bij de vaststelling van het verzorgingsgebied geen rekening zou hebben gehouden met de bestemmingsluchthavens en andere bijzonderheden. Aangezien DLH dit in haar beroep niet heeft aangevoerd, had het Gerecht het beroep niet op deze grond mogen toewijzen.

| 4. | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aan te nemen dat de Commissie met betrekking tot het verzorgingsgebied niet alle bezwaren over de verenigbaarheid met de interne markt heeft weerlegd. Daarbij heeft het Gerecht niet onderkend dat de Commissie (i.) bij een beslissing ter afsluiting van het voorlopige onderzoek moet beslissen op basis van de informatie die haar op dat moment ter beschikking staat en (ii.) bij het onderzoek naar de verenigbaarheid met de voorwaarden in de richtsnoeren voor steun in de luchtvaartsector geen reden had voor twijfels. |
| --- | --- |

4.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aan te nemen dat de Commissie met betrekking tot het verzorgingsgebied niet alle bezwaren over de verenigbaarheid met de interne markt heeft weerlegd. Daarbij heeft het Gerecht niet onderkend dat de Commissie (i.) bij een beslissing ter afsluiting van het voorlopige onderzoek moet beslissen op basis van de informatie die haar op dat moment ter beschikking staat en (ii.) bij het onderzoek naar de verenigbaarheid met de voorwaarden in de richtsnoeren voor steun in de luchtvaartsector geen reden had voor twijfels.

| 5. | Het Gerecht heeft artikel 264, lid 2, VWEU geschonden door het bestreden besluit nietig te verklaren zonder aan te duiden welke gevolgen in stand moesten blijven. Bovendien is het zijn motiveringsplicht niet nagekomen waar het de beslissing over de temporele werking niet heeft gemotiveerd. |
| --- | --- |

5.

Het Gerecht heeft artikel 264, lid 2, VWEU geschonden door het bestreden besluit nietig te verklaren zonder aan te duiden welke gevolgen in stand moesten blijven. Bovendien is het zijn motiveringsplicht niet nagekomen waar het de beslissing over de temporele werking niet heeft gemotiveerd.

---

(1)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9.)

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/15

---

Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovni sud — Kroatië) — I.D. / Z b. d.d.

(Zaak C-474/20) (1)

(2021/C 368/15)

Procestaal: Kroatisch

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 423 van 7.12.2020.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/15

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — IO, SP, DR / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-526/20) (1)

(2021/C 368/16)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 28 van 25.1.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/15

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — PJ / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-527/20) (1)

(2021/C 368/17)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 28 van 25.1.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/15

---

Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — CT / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-528/20) (1)

(2021/C 368/18)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 28 van 25.1.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/16

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — AP / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-529/20) (1)

(2021/C 368/19)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 28 van 25.1.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/16

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — DS / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-565/20) (1)

(2021/C 368/20)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 19 van 18.1.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/16

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — DG / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-566/20) (1)

(2021/C 368/21)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 28 vaan 25.1.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/16

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / OP

(Zaak C-627/20) (1)

(2021/C 368/22)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 72 van 1.3.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/17 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/17

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / BA

(Zaak C-628/20) (1)

(2021/C 368/23)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 72 van 1.3.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/17 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/17

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / CS

(Zaak C-630/20) (1)

(2021/C 368/24)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 72 van 1.3.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/17 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/17

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / PR, TV

(Zaak C-631/20) (1)

(2021/C 368/25)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 72 van 1.3.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/17 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/17

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — GJ / Ryanair DAC

(Zaak C-712/20) (1)

(2021/C 368/26)

Procestaal: Duits

De president het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 128 van 12.4.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/18

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / TZ

(Zaak C-10/21) (1)

(2021/C 368/27)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 88 van 15.3.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/18

---

Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / IY, TP

(Zaak C-11/21) (1)

(2021/C 368/28)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 88 van 15.3.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/18

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / FL

(Zaak C-12/21) (1)

(2021/C 368/29)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 88 van 15.3.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/18

---

Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / ZR

(Zaak C-107/21) (1)

(2021/C 368/30)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 182 van 10.5.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/19 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/19

---

Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG / GD, WT

(Zaak C-135/21) (1)

(2021/C 368/31)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 182 van 10.5.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/19 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/19

---

Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Københavns Byret — Denemarken) — Orion Corporation / Lægemiddelstyrelsen, in tegenwoordigheid van: Teva Danmark A/S

(Zaak C-165/21) (1)

(2021/C 368/32)

Procestaal: Deens

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 206 van 31.5.2021.

---

Gerecht

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/20 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/20

---

Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — Public.Resource.Org en Right to Know/Commissie

(Zaak T-185/19) (1)

(“Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Geharmoniseerde normen - Documenten betreffende vier door het CEN goedgekeurde geharmoniseerde normen - Weigering van toegang - Uitzondering inzake de bescherming van de commerciële belangen van een derde - Bescherming op grond van het auteursrecht”)

(2021/C 368/33)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Public.Resource.Org, Inc. (Sebastopol, Californië, Verenigde Staten), Right to Know CLG (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: F. Logue, solicitor, A. Grünwald, J. Hackl en C. Nüßing, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara, F. Thiran en S. Delaude, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Comité voor Normalisatie (CEN), en de overige interveniënten waarvan de namen zijn opgenomen in de bijlage (vertegenwoordigers: U. Karpenstein, K. Dingemann en M. Kottmann, advocaten)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2019) 639 final van de Commissie van 22 januari 2019 tot afwijzing van het verzoek om toegang tot vier door het CEN vastgestelde geharmoniseerde normen

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Public.Resource.Org, Inc. en Right to Know CLG dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Public.Resource.Org, Inc. en Right to Know CLG dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Europees Comité voor Normalisatie (CEN), de Asociación Española de Normalización (UNE), de Asociaţie de Standardizare din România (ASRO), de Association française de normalisation (AFNOR), Austrian Standards International (ASI), de British Standards Institution (BSI), het Bureau de normalisation/Bureau voor Normalisatie (NBN), Dansk Standard (DS), het Deutsche Institut für Normung eV (DIN), het Koninklijk Nederlands Normalisatie Instituut (NEN), de Schweizerische Normen-Vereinigung (SNV), Standard Norge (SN), de Suomen Standardisoimisliitto ry (SFS), het Svenska institut för standarder (SIS) en het Institut za standardizaciju Srbije (ISS) dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Europees Comité voor Normalisatie (CEN), de Asociación Española de Normalización (UNE), de Asociaţie de Standardizare din România (ASRO), de Association française de normalisation (AFNOR), Austrian Standards International (ASI), de British Standards Institution (BSI), het Bureau de normalisation/Bureau voor Normalisatie (NBN), Dansk Standard (DS), het Deutsche Institut für Normung eV (DIN), het Koninklijk Nederlands Normalisatie Instituut (NEN), de Schweizerische Normen-Vereinigung (SNV), Standard Norge (SN), de Suomen Standardisoimisliitto ry (SFS), het Svenska institut för standarder (SIS) en het Institut za standardizaciju Srbije (ISS) dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 172 van 20.5.2019.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/21 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/21

---

Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — JT/EUIPO — Carrasco Pirard (QUILAPAYÚN)

(Zaak T-197/20) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk QUILAPAYÚN - Relatieve weigeringsgrond - Geen algemeen bekend merk in de zin van artikel 6 bis van het Verdrag van Parijs - Artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2021/C 368/34)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: JT (vertegenwoordiger: A. Mena Valenzuela, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Raponi en D. Hanf, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Eduardo Carrasco Pirard (Santiago, Chili) en de 7 andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, van wie de namen zijn vermeld in de bijlage bij het arrest

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 10 februari 2020 (zaak R 1518/2019-4) inzake een oppositieprocedure tussen JT, enerzijds, en E. Carrasco Pirard en de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, van wie de namen zijn vermeld in de bijlage, anderzijds

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | JT wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

JT wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 320 van 28.9.2020.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/21 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/21

---

Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — Upper Echelon Products/EUIPO (Everlasting Comfort)

(Zaak T-562/20) (1)

(“Uniemerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Woordmerk Everlasting Comfort - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2021/C 368/35)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Upper Echelon Products LLC (Austin, Texas, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Izquierdo Blanco, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 juli 2020 (zaak R 952/2020-1) inzake de internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het woordmerk Everlasting Comfort

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Upper Echelon Products LLC wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Upper Echelon Products LLC wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 371 van 3.11.2020.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/22 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/22

---

Arrest van het Gerecht van 14 juli 2021 — Ryanair en Laudamotion / Commissie (Austrian Airlines; Covid-19)

(Zaak T-677/20) (1)

(“Staatssteun - Oostenrijkse luchtvervoermarkt - Door Oostenrijk naar aanleiding van de COVID-19-pandemie aan een luchtvaartmaatschappij toegekende steun - Achtergestelde lening ten gunste van Austrian Airlines - Besluit om geen bezwaar te maken - Voordien aan de moedermaatschappij van de begunstigde toegekende steun - Steunmaatregel tot herstel van de schade die is veroorzaakt door een buitengewone gebeurtenis - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Gelijke behandeling - Motiveringsplicht”)

(2021/C 368/36)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Ryanair DAC (Swords, Ierland), Laudamotion GmbH (Schwechat, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: E. Vahida, F.-C. Laprévote, V. Blanc, S. Rating en I.-G. Metaxas-Maranghidis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, F. Tomat en S. Noë, gemachtigden)

Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordiger: R. Kanitz, J. Möller en P.-L. Krüger, gemachtigden), Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: A. Posch, J. Schmoll, G. Eberhard en S. Weber, gemachtigden), Austrian Airlines AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: A. Zellhofer, advocaat)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2020) 4684 final van de Commissie van 6 juli 2020 betreffende steunmaatregel SA.57539 (2020/N) — Oostenrijk — COVID-19 — Steun ten gunste van Austrian Airlines,

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Ryanair DAC en Laudamotion GmbH worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Ryanair DAC en Laudamotion GmbH worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie.

| 3) | De Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Oostenrijk en Austrian Airlines AG zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

De Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Oostenrijk en Austrian Airlines AG zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 9 van 11.1.2021.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/22 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/22

---

Beroep ingesteld op 25 juni 2021 — Telly / Commissie

(Zaak T-362/21)

(2021/C 368/37)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Telly s. r. o. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: R. Kubáč, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van 15 maart 2021 van de Europese Commissie inzake steunmaatregel SA.55805 (2020/FC) — Tsjechische Republiek — Verlenging van de frequentielicenties van exploitanten van DTT-netwerken, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van 15 maart 2021 van de Europese Commissie inzake steunmaatregel SA.55805 (2020/FC) — Tsjechische Republiek — Verlenging van de frequentielicenties van exploitanten van DTT-netwerken, nietig verklaren;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout.

| 2. | Tweede middel: het besluit van de Commissie is ontoereikend gemotiveerd. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: het besluit van de Commissie is ontoereikend gemotiveerd.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/23

---

Beroep ingesteld op 28 juni 2021 — Česká asociace satelitních operátorů / Commissie

(Zaak T-363/21)

(2021/C 368/38)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Česká asociace satelitních operátorů z. s. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: R. Kubáč, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van 15 maart 2021 van de Europese Commissie inzake steunmaatregel SA.55805 (2020/FC) — Tsjechische Republiek — Verlenging van de frequentielicenties van exploitanten van DTT-netwerken, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van 15 maart 2021 van de Europese Commissie inzake steunmaatregel SA.55805 (2020/FC) — Tsjechische Republiek — Verlenging van de frequentielicenties van exploitanten van DTT-netwerken, nietig verklaren;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout.

| 2. | Tweede middel: het besluit van de Commissie is ontoereikend gemotiveerd. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: het besluit van de Commissie is ontoereikend gemotiveerd.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/23

---

Beroep ingesteld op 28 juni 2021 — TJ/EEAS

(Zaak T-365/21)

(2021/C 368/39)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: TJ (vertegenwoordiger: A. Véghely, advocaat)

Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

Conclusies

| — | vernietiging van het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag inzake de selectie van de commandant civiele operaties en directeur van het CPCC; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag inzake de selectie van de commandant civiele operaties en directeur van het CPCC;

| — | vergoeding van de schade die werd geleden als gevolg van voornoemd besluit, overeenkomstig artikel 340 VWEU. |
| --- | --- |

—

vergoeding van de schade die werd geleden als gevolg van voornoemd besluit, overeenkomstig artikel 340 VWEU.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van artikel 98 van het Statuut en van besluit 2010/427/EU van de Raad; |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van artikel 98 van het Statuut en van besluit 2010/427/EU van de Raad;

| 2. | Tweede middel: schending van artikel 27 van het Statuut; |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van artikel 27 van het Statuut;

| 3. | Derde middel: schendingen van het beginsel van gelijke behandeling; |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schendingen van het beginsel van gelijke behandeling;

| 4. | Vierde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/24 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/24

---

Beroep ingesteld op 1 juli 2021 — Di Taranto / Europees Openbaar Ministerie

(Zaak T-368/21)

(2021/C 368/40)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Alessandro Di Taranto (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: G. Pellegrino, avvocato)

Verwerende partij: Europees Openbaar Ministerie (EOM)

Conclusies

| — | de “Decision of the College of the European Public Prosecutor’s Office of 3 may 2021 on the appointment of fifteen european delegated prosecutors of the EPPO in the Italian Republic” waarbij de gedelegeerde Europese aanklagers van de Italiaanse Staat zijn benoemd, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de “Decision of the College of the European Public Prosecutor’s Office of 3 may 2021 on the appointment of fifteen european delegated prosecutors of the EPPO in the Italian Republic” waarbij de gedelegeerde Europese aanklagers van de Italiaanse Staat zijn benoemd, nietig verklaren;

| — | verweerder te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van zijn beroep voert verzoeker één middel aan, dat is ontleend aan de indirecte onrechtmatigheid vanwege de vermeende onrechtmatigheid van het besluit van 28 april 2021, dat bindend is en dat is vastgesteld door de Consiglio Superiore della Magistratura (hoge raad voor de magistratuur, Italië), de instantie die in Italië bevoegd is voor de benoeming van de gedelegeerde Europese aanklagers.

Uit voorzorg wordt beroep ingesteld tegen het besluit van het college van het Europees Openbaar Ministerie houdende benoeming van de gedelegeerde Europese aanklagers, dat volgens verzoeker indirect onrechtmatig is vanwege de onrechtmatigheid van het definitieve besluit van 28 april 2021 van de Consiglio Superiore della Magistratura om Di Taranto, wat de drie voor het ambt te Rome te benoemen aanklagers betreft, na de andere kandidaten te rangschikken.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/25 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/25

---

Beroep ingesteld op 2 juli 2021 — ZR/EUIPO

(Zaak T-400/21)

(2021/C 368/41)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: ZR (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Champetier, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Conclusies

| — | vernietiging van het besluit van het EUIPO tot afwijzing de aanvraag van verzoekende partij om van de Europese Commissie naar het EUIPO te worden overgeplaatst; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het besluit van het EUIPO tot afwijzing de aanvraag van verzoekende partij om van de Europese Commissie naar het EUIPO te worden overgeplaatst;

| — | vernietiging, voor zover noodzakelijk, van het besluit tot afwijzing van de klacht van verzoekende partij op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut; |
| --- | --- |

—

vernietiging, voor zover noodzakelijk, van het besluit tot afwijzing van de klacht van verzoekende partij op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van de artikelen 4, 8, 27, 29 en 110 van het Statuut en van de beginselen van continuïteit van EU-ambtenaren, van de vergelijking van verdiensten en van transparantie; |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van de artikelen 4, 8, 27, 29 en 110 van het Statuut en van de beginselen van continuïteit van EU-ambtenaren, van de vergelijking van verdiensten en van transparantie;

| 2. | Tweede middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling; |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling;

| 3. | Derde beginsel: niet-nakoming van de motiveringsplicht en de zorgplicht, die heeft geleid tot een kennelijk onjuiste beoordeling. |
| --- | --- |

3.

Derde beginsel: niet-nakoming van de motiveringsplicht en de zorgplicht, die heeft geleid tot een kennelijk onjuiste beoordeling.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/25 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/25

---

Beroep ingesteld op 7 juli 2021 — UniCredit Bank / GAR

(Zaak T-402/21)

(2021/C 368/42)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: UniCredit Bank AG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: F. Schäfer, H. Großerichter en F. Kruis, advocaten)

Verwerende partij: gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

| — | het besluit van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad van 14 april 2021 over de berekening van de vooraf te betalen bijdrage aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (SRB/ES/2021/22) voor 2021 met inbegrip van de bijlagen nietig verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoekster; |
| --- | --- |

—

het besluit van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad van 14 april 2021 over de berekening van de vooraf te betalen bijdrage aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (SRB/ES/2021/22) voor 2021 met inbegrip van de bijlagen nietig verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoekster;

| — | de gemeenschappelijke afwikkelingsraad verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de gemeenschappelijke afwikkelingsraad verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep is gebaseerd op de volgende middelen:

| 1. | Het besluit van 14 april 2021 is in strijd met een wezenlijk vormvoorschrift in de zin van artikel 263, lid 2, VWEU, omdat het niet regelmatig is vastgesteld. |
| --- | --- |

1.

Het besluit van 14 april 2021 is in strijd met een wezenlijk vormvoorschrift in de zin van artikel 263, lid 2, VWEU, omdat het niet regelmatig is vastgesteld.

| 2. | Het besluit van 14 april 2021 en de bijlagen I tot en met III erbij zijn in strijd met wezenlijke vormvoorschriften in de zin van artikel 263, lid 2, VWEU en met het recht op behoorlijk bestuur, omdat ze niet voldoende zijn gemotiveerd overeenkomstig artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 41, lid 2, onder c) van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”). |
| --- | --- |

2.

Het besluit van 14 april 2021 en de bijlagen I tot en met III erbij zijn in strijd met wezenlijke vormvoorschriften in de zin van artikel 263, lid 2, VWEU en met het recht op behoorlijk bestuur, omdat ze niet voldoende zijn gemotiveerd overeenkomstig artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 41, lid 2, onder c) van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”).

| 3. | Het besluit van 14 april 2021 en de bijlagen I tot en met II erbij zijn in strijd met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte volgens artikel 47, lid 1, van het Handvest, omdat het praktisch onmogelijk is om een rechter afdoende te laten toetsen of het besluit inhoudelijk juist is. |
| --- | --- |

3.

Het besluit van 14 april 2021 en de bijlagen I tot en met II erbij zijn in strijd met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte volgens artikel 47, lid 1, van het Handvest, omdat het praktisch onmogelijk is om een rechter afdoende te laten toetsen of het besluit inhoudelijk juist is.

| 4. | Het besluit van 14 april 2021 en de bijlagen erbij zijn onrechtmatig, omdat de artikelen 4 tot en met 7 en 9 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (1) onrechtmatig zijn. Deze artikelen zijn in strijd met het recht van de instellingen op effectieve rechterlijke bescherming, aangezien zij ertoe hebben geleid dat op basis daarvan inherent ondoorzichtige besluiten werden vastgesteld. |
| --- | --- |

4.

Het besluit van 14 april 2021 en de bijlagen erbij zijn onrechtmatig, omdat de artikelen 4 tot en met 7 en 9 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (1) onrechtmatig zijn. Deze artikelen zijn in strijd met het recht van de instellingen op effectieve rechterlijke bescherming, aangezien zij ertoe hebben geleid dat op basis daarvan inherent ondoorzichtige besluiten werden vastgesteld.

| 5. | Indien wordt geoordeeld dat de ondoorzichtige berekening van de bijdrage van de instellingen reeds in artikel 70, lid 2, van verordening nr. 806/2014 (2) en artikel 103, leden 2 en 7 van richtlijn 2014/59 (3) werd voorgeschreven, moeten deze rechtshandelingen op de in het vierde middel genoemde gronden onrechtmatig en daarmee niet toepasselijk worden verklaard. |
| --- | --- |

5.

Indien wordt geoordeeld dat de ondoorzichtige berekening van de bijdrage van de instellingen reeds in artikel 70, lid 2, van verordening nr. 806/2014 (2) en artikel 103, leden 2 en 7 van richtlijn 2014/59 (3) werd voorgeschreven, moeten deze rechtshandelingen op de in het vierde middel genoemde gronden onrechtmatig en daarmee niet toepasselijk worden verklaard.

| 6. | Het besluit van 14 april 2021 is in strijd met de artikelen 6, 7 en 20, lid 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63, doordat verweerder in het kader van de berekening van de risicoaanpassingsmultiplicator noch rekening heeft gehouden met de risico-indicator betreffende de nettostabielefinancieringsratio (“NSFR”) noch met de risico-indicator betreffende het minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva (“MREL”) dan wel de risico-indicatoren complexiteit (“complexity”) en afwikkelbaarheid (“resolvability”). |
| --- | --- |

6.

Het besluit van 14 april 2021 is in strijd met de artikelen 6, 7 en 20, lid 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63, doordat verweerder in het kader van de berekening van de risicoaanpassingsmultiplicator noch rekening heeft gehouden met de risico-indicator betreffende de nettostabielefinancieringsratio (“NSFR”) noch met de risico-indicator betreffende het minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva (“MREL”) dan wel de risico-indicatoren complexiteit (“complexity”) en afwikkelbaarheid (“resolvability”).

| 7. | Het besluit van 14 april 2021 en de bijlagen I tot en met III erbij zijn in strijd met wezenlijke vormvoorschriften in de zin van artikel 263, lid 2, VWEU en met het recht op behoorlijk bestuur van artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest, omdat verzoekster niet is gehoord voordat het betrokken besluit werd vastgesteld. |
| --- | --- |

7.

Het besluit van 14 april 2021 en de bijlagen I tot en met III erbij zijn in strijd met wezenlijke vormvoorschriften in de zin van artikel 263, lid 2, VWEU en met het recht op behoorlijk bestuur van artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest, omdat verzoekster niet is gehoord voordat het betrokken besluit werd vastgesteld.

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

(2)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1).

(3)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/26 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/26

---

Beroep ingesteld op 7 juli 2021 — Norddeutsche Landesbank — Girozentrale / GAR

(Zaak T-403/21)

(2021/C 368/43)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Norddeutsche Landesbank — Girozentrale (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Flore en J. Seitz, advocaten)

Verwerende partij: gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

Als rechtsopvolger van Deutsche Hypothekenbank (Actien-Gesellschaft) verzoekt verzoekster

| — | het besluit van verweerder van 14 april 2021 (kenmerk: SRB/ES/2021/22), met inbegrip van de bijlagen, met name bijlage I met daarin de “afzonderlijk (per instelling) in de geharmoniseerde bijlagen weergegeven uitkomsten van de berekening die is uitgevoerd voor alle instellingen waarvoor de voor 2021 vooraf te betalen bijdragen moeten worden bepaald”, voor zover deze bijlagen elk voor verzoekster van belang zijn, nietig te verklaren, en |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerder van 14 april 2021 (kenmerk: SRB/ES/2021/22), met inbegrip van de bijlagen, met name bijlage I met daarin de “afzonderlijk (per instelling) in de geharmoniseerde bijlagen weergegeven uitkomsten van de berekening die is uitgevoerd voor alle instellingen waarvoor de voor 2021 vooraf te betalen bijdragen moeten worden bepaald”, voor zover deze bijlagen elk voor verzoekster van belang zijn, nietig te verklaren, en

| — | verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep is gebaseerd op de volgende middelen:

| 1. | Schending van het recht om te worden gehoord






  — | Verweerder heeft verzuimd Deutsche Hypothekenbank te horen alvorens het bestreden besluit vast te stellen, waardoor artikel 41, leden 1 en 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) is geschonden. |
| --- | --- | --- |

1.

Schending van het recht om te worden gehoord

—

Verweerder heeft verzuimd Deutsche Hypothekenbank te horen alvorens het bestreden besluit vast te stellen, waardoor artikel 41, leden 1 en 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) is geschonden.

| 2. | Schending van procedureregels






  — | Het bestreden besluit is nietig omdat bij de vaststelling ervan algemene procedurele vereisten zijn geschonden die voortvloeien uit artikel 41 van het Handvest, artikel 298 VWEU, de algemene rechtsbeginselen en het intern reglement van verweerder. |
| --- | --- | --- |

2.

Schending van procedureregels

—

Het bestreden besluit is nietig omdat bij de vaststelling ervan algemene procedurele vereisten zijn geschonden die voortvloeien uit artikel 41 van het Handvest, artikel 298 VWEU, de algemene rechtsbeginselen en het intern reglement van verweerder.

| 3. | Ontoereikende motivering van het bestreden besluit






  — | Het bestreden besluit bevat in strijd met artikel 296 VWEU geen afdoende motivering; met name ontbreken de motivering van de individuele gevallen en de uiteenzetting van de fundamentele overwegingen in het kader van de evenredigheid en de beoordelingsmarge. |
| --- | --- | --- |

3.

Ontoereikende motivering van het bestreden besluit

—

Het bestreden besluit bevat in strijd met artikel 296 VWEU geen afdoende motivering; met name ontbreken de motivering van de individuele gevallen en de uiteenzetting van de fundamentele overwegingen in het kader van de evenredigheid en de beoordelingsmarge.

| — | De berekening van de jaarlijkse bijdrage is bovendien niet begrijpelijk, inzonderheid omdat uiteenlopende begrippen zijn gebruikt en belangrijke tussenstappen niet zijn weergegeven. |
| --- | --- |

—

De berekening van de jaarlijkse bijdrage is bovendien niet begrijpelijk, inzonderheid omdat uiteenlopende begrippen zijn gebruikt en belangrijke tussenstappen niet zijn weergegeven.

| 4. | Schending van het fundamentele recht op doeltreffende rechterlijke bescherming doordat het bestreden besluit niet kon worden geverifieerd






  — | De ontoereikende motivering van het bestreden besluit maakt voor verzoekster de rechterlijke toetsing op niet onbeduidende wijze moelijker. |
| --- | --- | --- |

4.

Schending van het fundamentele recht op doeltreffende rechterlijke bescherming doordat het bestreden besluit niet kon worden geverifieerd

—

De ontoereikende motivering van het bestreden besluit maakt voor verzoekster de rechterlijke toetsing op niet onbeduidende wijze moelijker.

| — | Verweerder heeft in het bijzonder het beginsel van hoor en wederhoor geschonden, welk beginsel inhoudt dat de partijen zowel de feitelijke als de juridische omstandigheden moeten kunnen bespreken die bepalend zijn voor de uitkomst van de procedure. |
| --- | --- |

—

Verweerder heeft in het bijzonder het beginsel van hoor en wederhoor geschonden, welk beginsel inhoudt dat de partijen zowel de feitelijke als de juridische omstandigheden moeten kunnen bespreken die bepalend zijn voor de uitkomst van de procedure.

| 5. | De toepassing van de IPS (Institutional Protection Scheme)-indicator schendt hogere rechtsregels






  — | Bij de toepassing van de IPS indicator is de consequentie van het lidmaatschap van Deutsche Hypothekenbank van het institutioneel protectiestelsel van de Sparkassen Finanzgruppe onjuist beoordeeld. |
| --- | --- | --- |

5.

De toepassing van de IPS (Institutional Protection Scheme)-indicator schendt hogere rechtsregels

—

Bij de toepassing van de IPS indicator is de consequentie van het lidmaatschap van Deutsche Hypothekenbank van het institutioneel protectiestelsel van de Sparkassen Finanzgruppe onjuist beoordeeld.

| — | Overeenkomstig artikel 6, lid 5, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (1) had verweerder ook in aanmerking moeten nemen dat het niet erg waarschijnlijk is dat de betrokken instelling in afwikkeling komt te verkeren en dus van de afwikkelingsfinanciering gebruik zal maken en had hij voorts rekening moeten houden met het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- |

—

Overeenkomstig artikel 6, lid 5, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (1) had verweerder ook in aanmerking moeten nemen dat het niet erg waarschijnlijk is dat de betrokken instelling in afwikkeling komt te verkeren en dus van de afwikkelingsfinanciering gebruik zal maken en had hij voorts rekening moeten houden met het evenredigheidsbeginsel.

| 6. | Het in aanmerking nemen van de algemene derivatenrisicopositie in het kader van de risico-indicator voor “handelsactiviteiten, blootstellingen buiten de balanstelling, derivaten, complexiteit en afwikkelbaarheid” schendt de in het licht van hogere rechtsregels uit te leggen gedelegeerde verordening (EU) 2015/63






  — | Verweerder had er bovendien, in overeenkomstig de vereiste afstemming op het risicoprofiel, bij het in aanmerking nemen van de algemene derivatenrisicopositie in het kader van artikel 6, lid 5, eerste zin, onder a), artikel 6, lid 6, en artikel 7, lid 4, eerste zin, onder a), van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63, rekening mee moeten houden dat in het geval van Deutsche Hypothekenbank alle derivaten aan niet-handelsdoeleinden waren toegewezen die uitsluitend als zekerheid dienden en dat Deutsche Hypothekenbank een niet erg gecompliceerde en gemakkelijk afwikkelbare instelling is. |
| --- | --- | --- |

6.

Het in aanmerking nemen van de algemene derivatenrisicopositie in het kader van de risico-indicator voor “handelsactiviteiten, blootstellingen buiten de balanstelling, derivaten, complexiteit en afwikkelbaarheid” schendt de in het licht van hogere rechtsregels uit te leggen gedelegeerde verordening (EU) 2015/63

—

Verweerder had er bovendien, in overeenkomstig de vereiste afstemming op het risicoprofiel, bij het in aanmerking nemen van de algemene derivatenrisicopositie in het kader van artikel 6, lid 5, eerste zin, onder a), artikel 6, lid 6, en artikel 7, lid 4, eerste zin, onder a), van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63, rekening mee moeten houden dat in het geval van Deutsche Hypothekenbank alle derivaten aan niet-handelsdoeleinden waren toegewezen die uitsluitend als zekerheid dienden en dat Deutsche Hypothekenbank een niet erg gecompliceerde en gemakkelijk afwikkelbare instelling is.

| 7. | Door geen rekening te houden met de MREL [Minimum Requirements for own funds and Eligible Liabilities (minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva)] in het kader van de pijler “risicoblootstelling” is gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 geschonden






  — | Verweerder had overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder a) en lid 2, onder a), van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 rekening moeten houden met verzoeksters bovengemiddeld hoge MREL-quotum van 67,6 %, dat veel hoger was dan het door de gemeenschappelijke afwikkelingsraad vastgestelde minimumquotum van 8 %. |
| --- | --- | --- |

7.

Door geen rekening te houden met de MREL [Minimum Requirements for own funds and Eligible Liabilities (minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva)] in het kader van de pijler “risicoblootstelling” is gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 geschonden

—

Verweerder had overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder a) en lid 2, onder a), van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 rekening moeten houden met verzoeksters bovengemiddeld hoge MREL-quotum van 67,6 %, dat veel hoger was dan het door de gemeenschappelijke afwikkelingsraad vastgestelde minimumquotum van 8 %.

| 8. | De toepassing van de risicoaanpassingsmultiplicator schendt de in het licht van hogere rechtsregels uit te leggen gedelegeerde verordening (EU) 2015/63






  — | Verweerder had bij de vaststelling van de risicoaanpassingsmultiplicator rekening moeten houden met verzoeksters geringere kans op wanbetaling en bovengemiddelde MREL-quotum, overeenkomstig de vereiste afstemming op het risicoprofiel en het grondrecht van vrijheid van ondernemerschap van artikel 16 van het Handvest. |
| --- | --- | --- |

8.

De toepassing van de risicoaanpassingsmultiplicator schendt de in het licht van hogere rechtsregels uit te leggen gedelegeerde verordening (EU) 2015/63

—

Verweerder had bij de vaststelling van de risicoaanpassingsmultiplicator rekening moeten houden met verzoeksters geringere kans op wanbetaling en bovengemiddelde MREL-quotum, overeenkomstig de vereiste afstemming op het risicoprofiel en het grondrecht van vrijheid van ondernemerschap van artikel 16 van het Handvest.

| 9. | Subsidiair: artikel 7, lid 4, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 schendt hogere rechtsregels






  — | Door in artikel 7, lid 4, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 te voorzien in een relativering van de IPS-indicator schendt deze bepaling het in artikel 20 van het Handvest neergelegde algemene gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel, aangezien instellingen die aan dezelfde institutionele garantie zijn onderworpen en dus dezelfde kans op wanbetaling hebben, verschillend kunnen worden behandeld. |
| --- | --- | --- |

9.

Subsidiair: artikel 7, lid 4, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 schendt hogere rechtsregels

—

Door in artikel 7, lid 4, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 te voorzien in een relativering van de IPS-indicator schendt deze bepaling het in artikel 20 van het Handvest neergelegde algemene gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel, aangezien instellingen die aan dezelfde institutionele garantie zijn onderworpen en dus dezelfde kans op wanbetaling hebben, verschillend kunnen worden behandeld.

| 10. | De in bijlage I, stap 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 gegeven definitie van “interbancaire deposito’s” schendt hogere rechtsregels






  — | De in bijlage I, stap 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 gegeven definitie van “interbancaire deposito’s” is onrechtmatig, aangezien het in aanmerking nemen van risiconeutraal waardepapier, zoals bijvoorbeeld pandbrieven op naam, wegens de daarvoor aanwezige dekking geen rol mag spelen bij de berekening van de risico-indicator “interbancaire kredieten en deposito’s”. |
| --- | --- | --- |

10.

De in bijlage I, stap 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 gegeven definitie van “interbancaire deposito’s” schendt hogere rechtsregels

—

De in bijlage I, stap 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 gegeven definitie van “interbancaire deposito’s” is onrechtmatig, aangezien het in aanmerking nemen van risiconeutraal waardepapier, zoals bijvoorbeeld pandbrieven op naam, wegens de daarvoor aanwezige dekking geen rol mag spelen bij de berekening van de risico-indicator “interbancaire kredieten en deposito’s”.

| 11. | De indeling in cellen overeenkomstig bijlage I, stap 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 schendt hogere rechtsregels






  — | De in bijlage I, stap 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 vastgestelde indeling in cellen is onrechtmatig, aangezien het geringe aantal cellen en het identieke aantal instellingen per cel geen voldoende gedifferentieerde afweging van het risicoprofiel van de betrokken instelling, zoals bijvoorbeeld Deutsche Hypothekenbank, mogelijk maken. |
| --- | --- | --- |

11.

De indeling in cellen overeenkomstig bijlage I, stap 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 schendt hogere rechtsregels

—

De in bijlage I, stap 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 vastgestelde indeling in cellen is onrechtmatig, aangezien het geringe aantal cellen en het identieke aantal instellingen per cel geen voldoende gedifferentieerde afweging van het risicoprofiel van de betrokken instelling, zoals bijvoorbeeld Deutsche Hypothekenbank, mogelijk maken.

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/28 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/28

---

Beroep ingesteld op 9 juli 2021 — Duitsland/ Commissie

(Zaak T-409/21)

(2021/C 368/44)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en R. Kanitz)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Europese Commissie van 3 juni 2021 over staatssteun SA.56826 (2020/N) — Germany — 2020 reform of support for cogeneration en staatssteun SA.53308 (2019/N) — Germany — Change of support to existing CHP plants (§ 13 KWKG), nietig verklaren voor zover hierin wordt vastsgesteld dat






  a) | de subsidie voor het opwekken van KWK-elektriciteit in nieuwe, gemoderniseerde en achteraf aangepaste hoogrendementsinstallaties, |
| --- | --- | --- |

—

het besluit van de Europese Commissie van 3 juni 2021 over staatssteun SA.56826 (2020/N) — Germany — 2020 reform of support for cogeneration en staatssteun SA.53308 (2019/N) — Germany — Change of support to existing CHP plants (§ 13 KWKG), nietig verklaren voor zover hierin wordt vastsgesteld dat

a)

de subsidie voor het opwekken van KWK-elektriciteit in nieuwe, gemoderniseerde en achteraf aangepaste hoogrendementsinstallaties,

| b) | de subsidie voor energie-efficiënte verwarmings- en koelingsnetwerken, |
| --- | --- |

b)

de subsidie voor energie-efficiënte verwarmings- en koelingsnetwerken,

| c) | de subsidie voor opslaginstallaties voor warmte en koude, |
| --- | --- |

c)

de subsidie voor opslaginstallaties voor warmte en koude,

| d) | de subsidie voor het opwekken van KWK-stroom in hoogrenderende en op gas gestookte gevestigde KWK-installaties op het gebied van stadsverwarming en |
| --- | --- |

d)

de subsidie voor het opwekken van KWK-stroom in hoogrenderende en op gas gestookte gevestigde KWK-installaties op het gebied van stadsverwarming en

| e) | de verlaagde KWKG-afdracht voor waterstofproducenten
  waarin het KWKG 2020 voorziet, staatssteun vormen en |
| --- | --- |

e)

de verlaagde KWKG-afdracht voor waterstofproducenten

waarin het KWKG 2020 voorziet, staatssteun vormen en

| — | verweerster verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan. De Europese Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU rechtens onjuist toegepast en uitgelegd met haar vaststelling dat de door de aangemelde maatregelen getroffen ondernemingen staatssteun of uit overheidsmiddelen afkomstige steun kregen. De Europese Commissie gaat er daarbij in de eerste plaats ten onrechte van uit dat het enkele heffingskarakter van een afdracht betekent dat de ontvangen middelen staatsmiddelen zijn in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. De Europese Commissie gaat er in de tweede plaats ten onrechte van uit dat het bij de in het Gesetz für die Erhaltung, die Modernisierung und den Ausbau der Kraft-Wärme-Kopplung 2020 (Kräfte-Wärme-Kopplungsgesetz, KWKG) [wet op de instandhouding, modernisering en uitbreiding van warmtekrachtkoppeling 2020 (warmtekrachtkoppelingswet, KWKG)] vastgestelde afdracht (KWKG-afdracht) reeds om een afdracht in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie gaat. In de derde plaats neemt de Europese Commissie ten onrechte aan dat de staat toezicht hield op de door de transmissiesysteembeheerders ontvangen middelen en dat deze dus ter beschikking stonden van de staat.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/29 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/29

---

Beroep ingesteld op 9 juli 2021 — Norddeutsche Landesbank — Girozentrale / GAR

(Zaak T-412/21)

(2021/C 368/45)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Norddeutsche Landesbank — Girozentrale (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Flore en J. Seitz, advocaten)

Verwerende partij: gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

| — | het besluit van verweerder van 14 april 2021 (kenmerk: SRB/ES/2021/22), met inbegrip van de bijlagen, met name bijlage I met daarin de “afzonderlijk (per instelling) in de geharmoniseerde bijlagen weergegeven uitkomsten van de berekening die is uitgevoerd voor alle instellingen waarvoor de voor 2021 vooraf te betalen bijdragen moeten worden bepaald”, voor zover deze bijlagen elk voor verzoekster van belang zijn, nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerder van 14 april 2021 (kenmerk: SRB/ES/2021/22), met inbegrip van de bijlagen, met name bijlage I met daarin de “afzonderlijk (per instelling) in de geharmoniseerde bijlagen weergegeven uitkomsten van de berekening die is uitgevoerd voor alle instellingen waarvoor de voor 2021 vooraf te betalen bijdragen moeten worden bepaald”, voor zover deze bijlagen elk voor verzoekster van belang zijn, nietig verklaren, en

| — | verweerder verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep is gebaseerd op de volgende middelen:

| 1. | Schending van het recht om te worden gehoord






  — | Verweerder heeft verzuimd verzoekster te horen alvorens het bestreden besluit vast te stellen, waardoor artikel 41, leden 1 en 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) is geschonden. |
| --- | --- | --- |

1.

Schending van het recht om te worden gehoord

—

Verweerder heeft verzuimd verzoekster te horen alvorens het bestreden besluit vast te stellen, waardoor artikel 41, leden 1 en 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) is geschonden.

| 2. | Schending van procedureregels






  — | Het bestreden besluit is nietig omdat bij de vaststelling ervan algemene procedurele vereisten zijn geschonden die voortvloeien uit artikel 41 van het Handvest, artikel 298 VWEU, de algemene rechtsbeginselen en het intern reglement van verweerder. |
| --- | --- | --- |

2.

Schending van procedureregels

—

Het bestreden besluit is nietig omdat bij de vaststelling ervan algemene procedurele vereisten zijn geschonden die voortvloeien uit artikel 41 van het Handvest, artikel 298 VWEU, de algemene rechtsbeginselen en het intern reglement van verweerder.

| 3. | Ontoereikende motivering van het bestreden besluit






  — | Het bestreden besluit bevat in strijd met artikel 296 VWEU geen afdoende motivering; met name ontbreken de motivering van de individuele gevallen en de uiteenzetting van de fundamentele overwegingen in het kader van de evenredigheid en de beoordelingsmarge. |
| --- | --- | --- |

3.

Ontoereikende motivering van het bestreden besluit

—

Het bestreden besluit bevat in strijd met artikel 296 VWEU geen afdoende motivering; met name ontbreken de motivering van de individuele gevallen en de uiteenzetting van de fundamentele overwegingen in het kader van de evenredigheid en de beoordelingsmarge.

| — | De berekening van de jaarlijkse bijdrage is bovendien niet begrijpelijk, inzonderheid omdat uiteenlopende begrippen zijn gebruikt en belangrijke tussenstappen niet zijn weergegeven. |
| --- | --- |

—

De berekening van de jaarlijkse bijdrage is bovendien niet begrijpelijk, inzonderheid omdat uiteenlopende begrippen zijn gebruikt en belangrijke tussenstappen niet zijn weergegeven.

| 4. | Schending van het fundamentele recht op doeltreffende rechterlijke bescherming doordat het bestreden besluit niet kon worden geverifieerd






  — | De ontoereikende motivering van het bestreden besluit maakt voor verzoekster de rechterlijke toetsing op niet onbeduidende wijze moelijker. |
| --- | --- | --- |

4.

Schending van het fundamentele recht op doeltreffende rechterlijke bescherming doordat het bestreden besluit niet kon worden geverifieerd

—

De ontoereikende motivering van het bestreden besluit maakt voor verzoekster de rechterlijke toetsing op niet onbeduidende wijze moelijker.

| — | Verweerder heeft in het bijzonder het beginsel van hoor en wederhoor geschonden, welk beginsel inhoudt dat de partijen zowel de feitelijke als de juridische omstandigheden moeten kunnen bespreken die bepalend zijn voor de uitkomst van de procedure. |
| --- | --- |

—

Verweerder heeft in het bijzonder het beginsel van hoor en wederhoor geschonden, welk beginsel inhoudt dat de partijen zowel de feitelijke als de juridische omstandigheden moeten kunnen bespreken die bepalend zijn voor de uitkomst van de procedure.

| 5. | De toepassing van de IPS (Institutional Protection Scheme)-indicator schendt hogere rechtsregels






  — | Bij de toepassing van de IPS-indicator is de consequentie van verzoeksters lidmaatschap van het institutioneel protectiestelsel van de Sparkassen Finanzgruppe onjuist beoordeeld. |
| --- | --- | --- |

5.

De toepassing van de IPS (Institutional Protection Scheme)-indicator schendt hogere rechtsregels

—

Bij de toepassing van de IPS-indicator is de consequentie van verzoeksters lidmaatschap van het institutioneel protectiestelsel van de Sparkassen Finanzgruppe onjuist beoordeeld.

| — | Overeenkomstig artikel 6, lid 5, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (1) had verweerder ook in aanmerking moeten nemen dat het niet erg waarschijnlijk is dat de betrokken instelling in afwikkeling komt te verkeren en dus van de afwikkelingsfinanciering gebruik zal maken en had hij voorts rekening moeten houden met het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- |

—

Overeenkomstig artikel 6, lid 5, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (1) had verweerder ook in aanmerking moeten nemen dat het niet erg waarschijnlijk is dat de betrokken instelling in afwikkeling komt te verkeren en dus van de afwikkelingsfinanciering gebruik zal maken en had hij voorts rekening moeten houden met het evenredigheidsbeginsel.

| 6. | Door geen rekening te houden met de MREL [Minimum Requirements for own funds and Eligible Liabilities (minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva)] in het kader van de pijler “risicoblootstelling” is gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 geschonden






  — | Verweerder had overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder a) en lid 2, onder a), van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 rekening moeten houden met verzoeksters bovengemiddeld hoge MREL-quotum van 67,6 %, dat veel hoger was dan het door de gemeenschappelijke afwikkelingsraad vastgestelde minimumquotum van 8 %. |
| --- | --- | --- |

6.

Door geen rekening te houden met de MREL [Minimum Requirements for own funds and Eligible Liabilities (minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva)] in het kader van de pijler “risicoblootstelling” is gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 geschonden

—

Verweerder had overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder a) en lid 2, onder a), van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 rekening moeten houden met verzoeksters bovengemiddeld hoge MREL-quotum van 67,6 %, dat veel hoger was dan het door de gemeenschappelijke afwikkelingsraad vastgestelde minimumquotum van 8 %.

| 7. | De toepassing van de risicoaanpassingsmultiplicator schendt de in het licht van hogere rechtsregels uit te leggen gedelegeerde verordening (EU) 2015/63






  — | Verweerder had bij de vaststelling van de risicoaanpassingsmultiplicator rekening moeten houden met verzoeksters geringere kans op wanbetaling en bovengemiddelde MREL-quotum, overeenkomstig de vereiste afstemming op het risicoprofiel en het grondrecht van vrijheid van ondernemerschap van artikel 16 van het Handvest. |
| --- | --- | --- |

7.

De toepassing van de risicoaanpassingsmultiplicator schendt de in het licht van hogere rechtsregels uit te leggen gedelegeerde verordening (EU) 2015/63

—

Verweerder had bij de vaststelling van de risicoaanpassingsmultiplicator rekening moeten houden met verzoeksters geringere kans op wanbetaling en bovengemiddelde MREL-quotum, overeenkomstig de vereiste afstemming op het risicoprofiel en het grondrecht van vrijheid van ondernemerschap van artikel 16 van het Handvest.

| 8. | Subsidiair: artikel 7, lid 4, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 schendt hogere rechtsregels






  — | Door in artikel 7, lid 4, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 te voorzien in een relativering van de IPS-indicator schendt deze bepaling het in artikel 20 van het Handvest neergelegde algemene gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel, aangezien instellingen die aan dezelfde institutionele garantie zijn onderworpen en dus dezelfde kans op wanbetaling hebben, verschillend kunnen worden behandeld. |
| --- | --- | --- |

8.

Subsidiair: artikel 7, lid 4, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 schendt hogere rechtsregels

—

Door in artikel 7, lid 4, tweede zin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 te voorzien in een relativering van de IPS-indicator schendt deze bepaling het in artikel 20 van het Handvest neergelegde algemene gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel, aangezien instellingen die aan dezelfde institutionele garantie zijn onderworpen en dus dezelfde kans op wanbetaling hebben, verschillend kunnen worden behandeld.

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/31 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/31

---

Beroep ingesteld op 26 juli 2021 — YAplus DBA Yoga Alliance/EUIPO — Vidyanand (YOGA ALLIANCE INDIA INTERNATIONAL)

(Zaak T-443/21)

(2021/C 368/46)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: YAplus DBA Yoga Alliance (Arlington, Virginia, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Thünken, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Swami Vidyanand (Villupuram, India)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het beeldmerk YOGA ALLIANCE INDIA INTERNATIONAL — internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 1 415 321

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 17 mei 2021 in zaak R 1062/2020-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO en, in voorkomend geval, interveniënte, in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en, in voorkomend geval, interveniënte, in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor het EUIPO.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/31 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/31

---

Beroep ingesteld op 27 juli 2021 — Copal Tree Brands/EUIPO — Sumol + Compal Marcas (COPALLI)

(Zaak T-445/21)

(2021/C 368/47)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Copal Tree Brands, Inc. (Oakland, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: B. Niemann Fadani, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sumol + Compal Marcas SA (Carnaxide, Portugal)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk COPALLI — inschrijvingsaanvraag nr. 17 955 499

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 25 mei 2021 in zaak R 1581/2020-2

Conclusies

| — | vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 25 mei 2021 in zaak R 1581/2020-2; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 25 mei 2021 in zaak R 1581/2020-2;

| — | vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 29 mei 2020 in oppositieprocedure nr. B3075279; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 29 mei 2020 in oppositieprocedure nr. B3075279;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending en onjuiste toepassing van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending en onjuiste toepassing van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/32 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/32

---

Beroep ingesteld op 28 juli 2021 — Commission de régulation de l’énergie / ACER

(Zaak T-446/21)

(2021/C 368/48)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Commission de régulation de l’énergie (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Le Bihan-Graf, advocaat)

Verwerende partij: Agentschap van de Europese Unie voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER)

Conclusies

| — | besluit nr. A-001-2021 van 28 mei 2021 ter bevestiging van besluit nr. 30-2020 van ACER van 30 november 2020 betreffende het voorstel van de transmissiesysteembeheerders (TSB’s) van de capaciteitsberekeningsregio Core (Core CCR) voor de kostendelingsmethodologie voor redispatching en compensatiehandel, en de bijlagen I en Ia erbij, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

besluit nr. A-001-2021 van 28 mei 2021 ter bevestiging van besluit nr. 30-2020 van ACER van 30 november 2020 betreffende het voorstel van de transmissiesysteembeheerders (TSB’s) van de capaciteitsberekeningsregio Core (Core CCR) voor de kostendelingsmethodologie voor redispatching en compensatiehandel, en de bijlagen I en Ia erbij, nietig verklaren;

| — | bijgevolg besluit nr. 30-2020 van ACER van 30 november 2020 betreffende het voorstel van de TSB’s van de capaciteitsberekeningsregio Core voor de kostendelingsmethodologie voor redispatching en compensatiehandel, en de bijlagen I en Ia erbij, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

bijgevolg besluit nr. 30-2020 van ACER van 30 november 2020 betreffende het voorstel van de TSB’s van de capaciteitsberekeningsregio Core voor de kostendelingsmethodologie voor redispatching en compensatiehandel, en de bijlagen I en Ia erbij, nietig verklaren;

| — | verweerder verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij acht middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van artikel 28 van verordening nr. 2019/942 door de raad van beroep omdat hij slechts een beperkte toetsing heeft uitgevoerd van de complexe technische en economische beoordelingen in besluit nr. 30/2020 van ACER.
  De raad van beroep van ACER moet in het licht van de rechtspraak van het Gerecht in het arrest van 18 november 2020 in zaak T-735/18, Aquind/ACER, een volledige toetsing uitvoeren van het betoog en de argumenten van de partij die beroep heeft ingesteld. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van artikel 28 van verordening nr. 2019/942 door de raad van beroep omdat hij slechts een beperkte toetsing heeft uitgevoerd van de complexe technische en economische beoordelingen in besluit nr. 30/2020 van ACER.

De raad van beroep van ACER moet in het licht van de rechtspraak van het Gerecht in het arrest van 18 november 2020 in zaak T-735/18, Aquind/ACER, een volledige toetsing uitvoeren van het betoog en de argumenten van de partij die beroep heeft ingesteld.

| 2. | Tweede middel: schending door ACER van artikel 16, lid 13, van verordening nr. 2019/943 doordat het agentschap een gemeenschappelijke drempel heeft ingesteld voor lusstromen zonder een voorafgaande analyse door de transmissiesysteembeheerders of goedkeuring door de nationale regulerende instanties. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending door ACER van artikel 16, lid 13, van verordening nr. 2019/943 doordat het agentschap een gemeenschappelijke drempel heeft ingesteld voor lusstromen zonder een voorafgaande analyse door de transmissiesysteembeheerders of goedkeuring door de nationale regulerende instanties.

| 3. | Derde middel: onjuiste toepassing van het recht doordat de tijdslijn voor de uitvoering van de methodologie werd gekoppeld aan andere methodologieën zonder dat daarvoor een rechtsgrondslag bestond. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: onjuiste toepassing van het recht doordat de tijdslijn voor de uitvoering van de methodologie werd gekoppeld aan andere methodologieën zonder dat daarvoor een rechtsgrondslag bestond.

| 4. | Vierde middel: schending van artikel 3 van verordening nr. 1/58 en het fundamentele Unierechtelijke rechtszekerheidsbeginsel doordat het bestreden besluit nr. A-001-2021 alleen in de Engelse taal is gesteld. Het bestreden besluit is blijkbaar niet in het Frans gepubliceerd en is bovendien wegens zijn complexiteit, lengte en onvolledigheid onduidelijk en onbegrijpelijk voor verzoekster. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van artikel 3 van verordening nr. 1/58 en het fundamentele Unierechtelijke rechtszekerheidsbeginsel doordat het bestreden besluit nr. A-001-2021 alleen in de Engelse taal is gesteld. Het bestreden besluit is blijkbaar niet in het Frans gepubliceerd en is bovendien wegens zijn complexiteit, lengte en onvolledigheid onduidelijk en onbegrijpelijk voor verzoekster.

| 5. | Vijfde middel: schending van artikel 74, lid 2, en lid 6, onder a), van verordening nr. 2015/1222, en artikel 16, lid 13, van verordening nr. 2019/943 door de vaststelling van een te ruime werkingssfeer voor de kostendelingsmethodologie voor redispatching en compensatiehandel.
  Deze werkingssfeer mag niet worden uitgebreid tot netwerkelementen die geen rol spelen in de grensoverschrijdende handel in elektriciteit overeenkomstig artikel 74, lid 2, van verordening nr. 2015/1222 en artikel 16, lid 13 van verordening nr. 2019/943. De werkingssfeer werd gekoppeld aan andere methodologieën zonder dat daarvoor een rechtsgrondslag bestond.
  Een werkingssfeer die ruimer is dan is bepaald in de capaciteitsberekeningsmethodologie kan vanuit juridisch oogpunt niet worden aanvaard. De werkingssfeer moet in overeenstemming zijn met de verplichtingen en verantwoordelijkheden van de transmissiesysteembeheerders die voortvloeien uit artikel 74, lid 6, onder a), van verordening nr. 2015/1222. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: schending van artikel 74, lid 2, en lid 6, onder a), van verordening nr. 2015/1222, en artikel 16, lid 13, van verordening nr. 2019/943 door de vaststelling van een te ruime werkingssfeer voor de kostendelingsmethodologie voor redispatching en compensatiehandel.

Deze werkingssfeer mag niet worden uitgebreid tot netwerkelementen die geen rol spelen in de grensoverschrijdende handel in elektriciteit overeenkomstig artikel 74, lid 2, van verordening nr. 2015/1222 en artikel 16, lid 13 van verordening nr. 2019/943. De werkingssfeer werd gekoppeld aan andere methodologieën zonder dat daarvoor een rechtsgrondslag bestond.

Een werkingssfeer die ruimer is dan is bepaald in de capaciteitsberekeningsmethodologie kan vanuit juridisch oogpunt niet worden aanvaard. De werkingssfeer moet in overeenstemming zijn met de verplichtingen en verantwoordelijkheden van de transmissiesysteembeheerders die voortvloeien uit artikel 74, lid 6, onder a), van verordening nr. 2015/1222.

| 6. | Zesde middel: onjuiste toepassing van artikel 16, lid 13, van verordening nr. 2019/943 door de vaststelling van één enkele en gemeenschappelijke drempel voor lusstromen voor alle transmissiesysteembeheerders van de capaciteitsberekeningsregio Core. Er is geen grond die rechtvaardigt of kan verklaren dat één enkele en gemeenschappelijke drempel van toepassing is op alle biedzonegrenzen terwijl de nationale transmissienetwerken verschillend en vermaasd zijn. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: onjuiste toepassing van artikel 16, lid 13, van verordening nr. 2019/943 door de vaststelling van één enkele en gemeenschappelijke drempel voor lusstromen voor alle transmissiesysteembeheerders van de capaciteitsberekeningsregio Core. Er is geen grond die rechtvaardigt of kan verklaren dat één enkele en gemeenschappelijke drempel van toepassing is op alle biedzonegrenzen terwijl de nationale transmissienetwerken verschillend en vermaasd zijn.

| 7. | Zevende middel: het fundamentele Unierechtelijke non-discriminatiebeginsel en artikel 16, lid 13, van verordening nr. 2019/943 zijn geschonden doordat in de methodologie bij het bepalen van de kosten prioriteit wordt gegeven aan congestie door lusstromen.
  De congestie die wordt veroorzaakt door interne stromen en lusstromen dient in de methodologie op gelijke voet te worden behandeld. Door de lusstromen als eerste te plaatsen op de prioriteitenlijst van de vervuilende stromen worden de beheerders niet gestimuleerd om de congestie te beheersen.
  De raad van beroep van ACER heeft het door verzoekster aangebrachte bewijsmateriaal zonder enige rechtvaardiging afgewezen.
  Het verlenen van prioriteit aan lusstromen vormt een discriminatie van de transmissiesysteembeheerders die de nodige investeringen hebben gedaan voor de ontwikkeling van hun netwerk omdat die beheerders kunnen worden bestraft voor de resterende lusstromen waar zij verantwoordelijk voor kunnen zijn. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: het fundamentele Unierechtelijke non-discriminatiebeginsel en artikel 16, lid 13, van verordening nr. 2019/943 zijn geschonden doordat in de methodologie bij het bepalen van de kosten prioriteit wordt gegeven aan congestie door lusstromen.

De congestie die wordt veroorzaakt door interne stromen en lusstromen dient in de methodologie op gelijke voet te worden behandeld. Door de lusstromen als eerste te plaatsen op de prioriteitenlijst van de vervuilende stromen worden de beheerders niet gestimuleerd om de congestie te beheersen.

De raad van beroep van ACER heeft het door verzoekster aangebrachte bewijsmateriaal zonder enige rechtvaardiging afgewezen.

Het verlenen van prioriteit aan lusstromen vormt een discriminatie van de transmissiesysteembeheerders die de nodige investeringen hebben gedaan voor de ontwikkeling van hun netwerk omdat die beheerders kunnen worden bestraft voor de resterende lusstromen waar zij verantwoordelijk voor kunnen zijn.

| 8. | Achtste middel: onjuiste toepassing van artikel 15, lid 3, van verordening nr. 2019/943 door te erkennen dat de methodologie de kosten moeten dekken die de lidstaten dragen voor hun actieplannen.
  De kosten die de lidstaten dragen voor hun actieplannen moeten uitgesloten worden van de methodologie, die moet voorzien in specifieke regels voor de behandeling van die kosten. De argumentatie van de raad van beroep is vanuit een technisch oogpunt niet samenhangend. Er wordt niet geantwoord op het argument van verzoekster betreffende de onmogelijkheid om een onderscheid te maken tussen de kosten om zoneoverschrijdende capaciteit beschikbaar te stellen en de kosten die voor andere doeleinden worden gemaakt. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel: onjuiste toepassing van artikel 15, lid 3, van verordening nr. 2019/943 door te erkennen dat de methodologie de kosten moeten dekken die de lidstaten dragen voor hun actieplannen.

De kosten die de lidstaten dragen voor hun actieplannen moeten uitgesloten worden van de methodologie, die moet voorzien in specifieke regels voor de behandeling van die kosten. De argumentatie van de raad van beroep is vanuit een technisch oogpunt niet samenhangend. Er wordt niet geantwoord op het argument van verzoekster betreffende de onmogelijkheid om een onderscheid te maken tussen de kosten om zoneoverschrijdende capaciteit beschikbaar te stellen en de kosten die voor andere doeleinden worden gemaakt.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/33 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/33

---

Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — Hesse/EUIPO — Wedl & Hofmann (Testa Rossa)

(Zaak T-451/21)

(2021/C 368/49)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Kurt Hesse (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Krogmann, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Wedl & Hofmann GmbH (Mils/Hall in Tirol, Oostenrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk Testa Rossa — inschrijvingsaanvraag nr. 13 019 047

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 20 mei 2021 in zaak R 878/2020-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing zodat de oppositie ook wordt afgewezen voor de volgende waren:
  klasse 7 — broodsnijmachines; groenteraspmachines; koffiemolens, anders dan handbediend; elektrische keukenmachines en elektrische keukenmachines voor het vermalen;
  klasse 21 — gerei voor de huishouding; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing zodat de oppositie ook wordt afgewezen voor de volgende waren:

klasse 7 — broodsnijmachines; groenteraspmachines; koffiemolens, anders dan handbediend; elektrische keukenmachines en elektrische keukenmachines voor het vermalen;

klasse 21 — gerei voor de huishouding;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/34 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/34

---

Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — Thomas Henry/EUIPO (MATE MATE)

(Zaak T-452/21)

(2021/C 368/50)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Thomas Henry GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spieker, A. Schönfleisch, N. Willich en D. Mienert, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk MATE MATE — inschrijvingsaanvraag nr. 18 091 934

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 28 mei 2021 in zaak R 406/2021-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder g), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder g), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/35 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/35

---

Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — UniCredit en UniCredit Bank/Commissie

(Zaak T-453/21)

(2021/C 368/51)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: UniCredit SpA (Rome, Italië), UniCredit Bank AG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Vandenborre, S. Dionnet, M. Siragusa, G. Rizza en B. Massella Ducci Teri, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit C(2021) 3489 final van 20 mei 2021 in zaak COMP/AT.40324 — Europese staatsobligaties (hierna: “besluit”), waarbij werd vastgesteld dat verzoeksters artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst hebben geschonden door vanaf 9 september 2011 tot 28 november 2011 deel te nemen aan één enkele en voortdurende inbreuk in de sector van de Europese staatsobligaties, en/of de boete, geheel of gedeeltelijk nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

besluit C(2021) 3489 final van 20 mei 2021 in zaak COMP/AT.40324 — Europese staatsobligaties (hierna: “besluit”), waarbij werd vastgesteld dat verzoeksters artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst hebben geschonden door vanaf 9 september 2011 tot 28 november 2011 deel te nemen aan één enkele en voortdurende inbreuk in de sector van de Europese staatsobligaties, en/of de boete, geheel of gedeeltelijk nietig verklaren;

| — | subsidiair, in het kader van de uitoefening van de volledige rechtsmacht van het Gerecht, het bedrag van de opgelegde boete aanzienlijk verlagen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, in het kader van de uitoefening van de volledige rechtsmacht van het Gerecht, het bedrag van de opgelegde boete aanzienlijk verlagen;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten; |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten;

| — | de Commissie als maatregel tot organisatie van de procesgang of als maatregel van instructie gelasten om de niet-vertrouwelijke versie van de schriftelijke opmerkingen die een derde partij in de loop van onderzoek AT.40324 bij het DG Concurrentie van de Commissie heeft ingediend na de mededeling van punten van bezwaar en de hoorzitting, over te leggen, zodat deze in het dossier kunnen worden opgenomen. |
| --- | --- |

—

de Commissie als maatregel tot organisatie van de procesgang of als maatregel van instructie gelasten om de niet-vertrouwelijke versie van de schriftelijke opmerkingen die een derde partij in de loop van onderzoek AT.40324 bij het DG Concurrentie van de Commissie heeft ingediend na de mededeling van punten van bezwaar en de hoorzitting, over te leggen, zodat deze in het dossier kunnen worden opgenomen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters elf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen, aangezien de relevante markt(en) in het besluit niet correct zijn afgebakend. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen, aangezien de relevante markt(en) in het besluit niet correct zijn afgebakend.

| 2. | Tweede middel: in het besluit wordt ten onrechte vastgesteld dat UniCredit heeft deelgenomen aan één enkele en voortdurende inbreuk die was gericht op de primaire markt, hoewel de trader van UniCredit niet op die markt handelde. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: in het besluit wordt ten onrechte vastgesteld dat UniCredit heeft deelgenomen aan één enkele en voortdurende inbreuk die was gericht op de primaire markt, hoewel de trader van UniCredit niet op die markt handelde.

| 3. | Derde middel: de vaststelling van de Commissie dat UniCredit heeft deelgenomen aan één enkele en voortdurende inbreuk die een mededingingsbeperking naar strekking vormde, wordt niet gestaafd door bewijzen uit de betrokken periode en is onvoldoende gemotiveerd. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de vaststelling van de Commissie dat UniCredit heeft deelgenomen aan één enkele en voortdurende inbreuk die een mededingingsbeperking naar strekking vormde, wordt niet gestaafd door bewijzen uit de betrokken periode en is onvoldoende gemotiveerd.

| 4. | Vierde middel: de Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat UniCredit heeft deelgenomen aan een mededingingsbeperking naar strekking zonder de mogelijke gevolgen van haar gedrag op de secundaire markt te onderzoeken. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat UniCredit heeft deelgenomen aan een mededingingsbeperking naar strekking zonder de mogelijke gevolgen van haar gedrag op de secundaire markt te onderzoeken.

| 5. | Vijfde middel: de Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat UniCredit heeft deelgenomen aan een mededingingsbeperking naar strekking zonder de economische context te onderzoeken. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: de Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat UniCredit heeft deelgenomen aan een mededingingsbeperking naar strekking zonder de economische context te onderzoeken.

| 6. | Zesde middel: de Commissie heeft de feiten onjuist beoordeeld wat betreft de duur van verzoeksters’ deelname aan het vermeende kartel. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: de Commissie heeft de feiten onjuist beoordeeld wat betreft de duur van verzoeksters’ deelname aan het vermeende kartel.

| 7. | Zevende middel: de in het besluit gebruikte methode om de geldboete vast te stellen is onjuist, doordat de Commissie (i) een onjuiste vervangende waarde heeft gebruikt om de waarde van de verkopen te berekenen (ii) niet de beste gegevens heeft gebruikt om het bedrag van de geldboete te bepalen (iii) de geschiktheid van de door UniCredit overgelegde alternatieve gegevens niet heeft onderzocht, en (iv) haar motiveringsplicht niet is nagekomen. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: de in het besluit gebruikte methode om de geldboete vast te stellen is onjuist, doordat de Commissie (i) een onjuiste vervangende waarde heeft gebruikt om de waarde van de verkopen te berekenen (ii) niet de beste gegevens heeft gebruikt om het bedrag van de geldboete te bepalen (iii) de geschiktheid van de door UniCredit overgelegde alternatieve gegevens niet heeft onderzocht, en (iv) haar motiveringsplicht niet is nagekomen.

| 8. | Achtste middel: de methode van Commissie om de vervangende waarde voor verzoeksters’ waarde van de verkopen te berekenen was kennelijk onredelijk en niet geschikt voor het doel dat ermee werd beoogd, aangezien deze het relatieve gewicht van UniCredit en de andere partijen bij de beweerde inbreuk niet correct weerspiegelde. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel: de methode van Commissie om de vervangende waarde voor verzoeksters’ waarde van de verkopen te berekenen was kennelijk onredelijk en niet geschikt voor het doel dat ermee werd beoogd, aangezien deze het relatieve gewicht van UniCredit en de andere partijen bij de beweerde inbreuk niet correct weerspiegelde.

| 9. | Negende middel: de Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van het persoonlijke karakter van de straffen geschonden door het variabele deel van het basisbedrag van de boete van UniCredit met slechts 1 % te verlagen in vergelijking met de andere partijen. |
| --- | --- |

9.

Negende middel: de Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van het persoonlijke karakter van de straffen geschonden door het variabele deel van het basisbedrag van de boete van UniCredit met slechts 1 % te verlagen in vergelijking met de andere partijen.

| 10. | Tiende middel: de Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van het persoonlijke karakter van de straffen geschonden door het basisbedrag van de boete niet aanzienlijk aan te passen (a) op basis van punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten en/of (b) wegens verzachtende omstandigheden. Bijgevolg weerspiegelt het uiteindelijke bedrag van de geldboete de objectieve verschillen tussen de situatie van UniCredit en die van de andere partijen niet. |
| --- | --- |

10.

Tiende middel: de Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van het persoonlijke karakter van de straffen geschonden door het basisbedrag van de boete niet aanzienlijk aan te passen (a) op basis van punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten en/of (b) wegens verzachtende omstandigheden. Bijgevolg weerspiegelt het uiteindelijke bedrag van de geldboete de objectieve verschillen tussen de situatie van UniCredit en die van de andere partijen niet.

| 11. | Elfde middel: het feit dat de Commissie UniCredit een onevenredige en onredelijke geldboete heeft opgelegd, dient te worden gecorrigeerd door de uitoefening van de volledige rechtsmacht door het Gerecht. |
| --- | --- |

11.

Elfde middel: het feit dat de Commissie UniCredit een onevenredige en onredelijke geldboete heeft opgelegd, dient te worden gecorrigeerd door de uitoefening van de volledige rechtsmacht door het Gerecht.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/36 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/36

---

Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — G-Core Innovations/EUIPO — Coretransform (G CORELABS)

(Zaak T-454/21)

(2021/C 368/52)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: G-Core Innovations Sàrl (Contern, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Axel Karnøe Søndergaard, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Coretransform GmbH (Berlijn, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk G CORELABS in oranje, rood, zilver, zwart en grijs — inschrijvingsaanvraag nr. 14 955 017

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 10 mei 2021 in zaak R 22/2021-2

Conclusies

| — | de bestreden beslissing in haar geheel vernietigen en inschrijving van het merk toestaan voor alle waren waarvoor het is aangevraagd; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing in haar geheel vernietigen en inschrijving van het merk toestaan voor alle waren waarvoor het is aangevraagd;

| — | het EUIPO verwijzen in verzoeksters kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in verzoeksters kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/37 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/37

---

Beroep ingesteld op 2 augustus 2021 — Bank of America en Bank of America Corporation / Commissie

(Zaak T-456/21)

(2021/C 368/53)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Bank of America N.A. (Charlotte, North Carolina, Verenigde Staten), Bank of America Corporation (Wilmington, North Carolina, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: D. Bailey, Barrister, D. Liddell, Solicitor, en D. Slater, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit C(2021) 3489 van de Commissie van 20 mei 2021 in zaak AT.40324 — Europese overheidsobligaties (hierna: “bestreden besluit”), nietig verklaren voor zover het verzoeksters betreft; |
| --- | --- |

—

besluit C(2021) 3489 van de Commissie van 20 mei 2021 in zaak AT.40324 — Europese overheidsobligaties (hierna: “bestreden besluit”), nietig verklaren voor zover het verzoeksters betreft;

| — | de Commissie verwijzen in de proceskosten van verzoeksters. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de proceskosten van verzoeksters.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de vaststelling van de Commissie dat verzoeksters hebben deelgenomen aan één enkele en voortdurende inbreuk is gebaseerd op een onjuiste rechtsopvatting en/of een onjuiste toepassing van artikel 101, lid 1, VWEU. In het bijzonder heeft de Commissie niet het juiste criterium toegepast voor deelneming aan één enkele en voortdurende inbreuk; voorts of subsidiair heeft de Commissie het recht inzake de bestanddelen van één enkele en voortdurende inbreuk onjuist op de feiten van de zaak toegepast. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de vaststelling van de Commissie dat verzoeksters hebben deelgenomen aan één enkele en voortdurende inbreuk is gebaseerd op een onjuiste rechtsopvatting en/of een onjuiste toepassing van artikel 101, lid 1, VWEU. In het bijzonder heeft de Commissie niet het juiste criterium toegepast voor deelneming aan één enkele en voortdurende inbreuk; voorts of subsidiair heeft de Commissie het recht inzake de bestanddelen van één enkele en voortdurende inbreuk onjuist op de feiten van de zaak toegepast.

| 2. | Tweede middel: terwijl de gedragingen van verzoeksters overeenkomstig artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 1/2003 buiten de verjaringstermijn voor het opleggen van een geldboete vallen, is de Commissie ten onrechte tot de conclusie gekomen dat er sprake is van een voldoende legitiem belang in de zin van artikel 7 van verordening (EG) nr. 1/2003 om een inbreuk door verzoeksters vast te stellen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: terwijl de gedragingen van verzoeksters overeenkomstig artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 1/2003 buiten de verjaringstermijn voor het opleggen van een geldboete vallen, is de Commissie ten onrechte tot de conclusie gekomen dat er sprake is van een voldoende legitiem belang in de zin van artikel 7 van verordening (EG) nr. 1/2003 om een inbreuk door verzoeksters vast te stellen.

| 3. | Derde middel: de Commissie heeft de rechten van de verdediging geschonden omdat (i) de zaak tegen verzoeksters in het bestreden besluit fundamenteel verschilt van de essentie van de zaak tegen verzoeksters in de punten van bezwaar; (ii) de Commissie niet heeft uitgelegd waarom zij de contacten die enkel zijdelings zijn vermeld in bijlage 1 bij de punten van bezwaar en bijlage 1 bij het bestreden besluit als onrechtmatig heeft aangemerkt, en (iii) verzoeksters niet in de gelegenheid werden gesteld om te reageren op nieuwe punten betreffende bepaalde contacten die zijn vermeld in het bestreden besluit maar niet in de punten van bezwaar. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Commissie heeft de rechten van de verdediging geschonden omdat (i) de zaak tegen verzoeksters in het bestreden besluit fundamenteel verschilt van de essentie van de zaak tegen verzoeksters in de punten van bezwaar; (ii) de Commissie niet heeft uitgelegd waarom zij de contacten die enkel zijdelings zijn vermeld in bijlage 1 bij de punten van bezwaar en bijlage 1 bij het bestreden besluit als onrechtmatig heeft aangemerkt, en (iii) verzoeksters niet in de gelegenheid werden gesteld om te reageren op nieuwe punten betreffende bepaalde contacten die zijn vermeld in het bestreden besluit maar niet in de punten van bezwaar.

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/38 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/38

---

Beroep ingesteld op 3 augustus 2021 — Portigon/Commissie

(Zaak T-462/21)

(2021/C 368/54)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Portigon AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Bischke, H.-J. Niemeyer en F. Grossmann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het jegens Portigon AG vastgestelde besluit van de Commissie van 20 mei 2021 (C (2021) 3489) (AT.40324 — Europese staatsobligaties) in zijn geheel nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het jegens Portigon AG vastgestelde besluit van de Commissie van 20 mei 2021 (C (2021) 3489) (AT.40324 — Europese staatsobligaties) in zijn geheel nietig verklaren;

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep is gebaseerd op de volgende zes middelen:

| 1. | Schending van het recht om te worden gehoord en een motiveringsgebrek






  — | De Commissie heeft niet duidelijk en gemotiveerd weergegeven welke gedraging verzoekster wordt verweten en heeft wat dat betreft artikel 296, lid 2, VWEU geschonden. |
| --- | --- | --- |

1.

Schending van het recht om te worden gehoord en een motiveringsgebrek

—

De Commissie heeft niet duidelijk en gemotiveerd weergegeven welke gedraging verzoekster wordt verweten en heeft wat dat betreft artikel 296, lid 2, VWEU geschonden.

| — | De Commissie heeft verzoekster geen aanvullende punten van bezwaar verschaft en haar in plaats daarvan louter een beschrijving van de feiten verstrekt. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft verzoekster geen aanvullende punten van bezwaar verschaft en haar in plaats daarvan louter een beschrijving van de feiten verstrekt.

| 2. | Schending van het beginsel van de samenhang van de rechtsorde






  — | Met de vaststelling van haar besluit ging de Commissie in tegen haar eigen staatssteunbesluit uit 2011. |
| --- | --- | --- |

2.

Schending van het beginsel van de samenhang van de rechtsorde

—

Met de vaststelling van haar besluit ging de Commissie in tegen haar eigen staatssteunbesluit uit 2011.

| 3. | Onrechtmatig verzuim van de Commissie om gebruik te maken van haar discretionaire bevoegdheid






  — | De Commissie heeft ten onrechte de bezwaren van verzoekster niet in aanmerking genomen en duidelijk geen gebruik gemaakt van de haar bij de vaststelling van het besluit toekomende discretionaire bevoegdheid. |
| --- | --- | --- |

3.

Onrechtmatig verzuim van de Commissie om gebruik te maken van haar discretionaire bevoegdheid

—

De Commissie heeft ten onrechte de bezwaren van verzoekster niet in aanmerking genomen en duidelijk geen gebruik gemaakt van de haar bij de vaststelling van het besluit toekomende discretionaire bevoegdheid.

| 4. | Onjuiste veronderstelling dat er sprake is van één enkele en voortdurende inbreuk






  — | De Commissie gaat ten onrechte uit van één enkele en voortdurende inbreuk die tot na de verjaringsdatum door zou zijn gegaan. |
| --- | --- | --- |

4.

Onjuiste veronderstelling dat er sprake is van één enkele en voortdurende inbreuk

—

De Commissie gaat ten onrechte uit van één enkele en voortdurende inbreuk die tot na de verjaringsdatum door zou zijn gegaan.

| 5. | Onjuiste beoordeling van de gedraging die tot een sanctie op grond van artikel 101 VWEU heeft geleid en een motiveringsgebrek als bedoeld in artikel 296, lid 2, VWEU






  — | De Commissie heeft alle gedragingen ten onrechte als een opzettelijke beperking van de mededinging beschouwd. De veronderstelde merkbare effecten op de markt heeft de Commissie niet aangetoond. |
| --- | --- | --- |

5.

Onjuiste beoordeling van de gedraging die tot een sanctie op grond van artikel 101 VWEU heeft geleid en een motiveringsgebrek als bedoeld in artikel 296, lid 2, VWEU

—

De Commissie heeft alle gedragingen ten onrechte als een opzettelijke beperking van de mededinging beschouwd. De veronderstelde merkbare effecten op de markt heeft de Commissie niet aangetoond.

| — | De Commissie heeft het handelen van een voormalige werknemer ten onrechte aan verzoekster toegeschreven. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft het handelen van een voormalige werknemer ten onrechte aan verzoekster toegeschreven.

| 6. | Onjuiste vaststelling van een inbreukbesluit zoals bedoeld in artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1)







  — | Het besluit is in strijd met artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003, omdat de Commissie geen legitiem belang heeft bij de vaststelling van haar beslissing jegens verzoekster. |
| --- | --- | --- |

6.

Onjuiste vaststelling van een inbreukbesluit zoals bedoeld in artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1)

—

Het besluit is in strijd met artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003, omdat de Commissie geen legitiem belang heeft bij de vaststelling van haar beslissing jegens verzoekster.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

---

| 13.9.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 368/39 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 368/39

---

Beroep ingesteld op 30 juli 2021 — Faller e.a./Commissie

(Zaak T-464/21)

(2021/C 368/55)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: Sonja Faller (Brixen, Italië) en 74 andere verzoekers (vertegenwoordiger: R. Holzeisen, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

Het betwiste uitvoeringsbesluit, inclusief latere aanvullingen en wijzigingen, nietig verklaren.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep tegen het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 31 mei 2021 tot wijziging van de bij besluit C(2020) 9598(final) verleende voorwaardelijke vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel voor menselijk gebruik “Comirnaty — COVID-19-mRNA-vaccin (nucleosidegemodificeerd)” is gebaseerd op de volgende middelen:

| 1. | Het betwiste uitvoeringsbesluit schendt artikel 2, punten 1 en 2, van verordening (EG) nr. 507/2006 (1). Alleen al omdat het risico bij een SARS-CoV-2-besmetting bij kinderen nihil is, kan de afweging tussen voordelen en risico’s bij gezonde kinderen niet positief zijn. De toepassing van de betwiste met gentechniek vervaardigde experimentele stof is daarom ronduit in strijd met het EU-recht. Bovendien hebben de WHO en de EU niet op de voorgeschreven wijze vastgesteld dat de crisissituatie in de zin van een bedreiging van de volksgezondheid zich voordoet. |
| --- | --- |

1.

Het betwiste uitvoeringsbesluit schendt artikel 2, punten 1 en 2, van verordening (EG) nr. 507/2006 (1). Alleen al omdat het risico bij een SARS-CoV-2-besmetting bij kinderen nihil is, kan de afweging tussen voordelen en risico’s bij gezonde kinderen niet positief zijn. De toepassing van de betwiste met gentechniek vervaardigde experimentele stof is daarom ronduit in strijd met het EU-recht. Bovendien hebben de WHO en de EU niet op de voorgeschreven wijze vastgesteld dat de crisissituatie in de zin van een bedreiging van de volksgezondheid zich voordoet.

| 2. | Het betwiste uitvoeringsbesluit schendt artikel 4 van verordening (EG) nr. 507/2006 omdat:






  — | de afweging van voordelen en risico’s zoals bedoeld in artikel 1, punt 28 bis van richtlijn 2001/83/EG (2) niet positief is; |
| --- | --- | --- |

2.

Het betwiste uitvoeringsbesluit schendt artikel 4 van verordening (EG) nr. 507/2006 omdat:

—

de afweging van voordelen en risico’s zoals bedoeld in artikel 1, punt 28 bis van richtlijn 2001/83/EG (2) niet positief is;

| — | niet is voldaan aan de voorwaarde van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 507/2006, omdat de aanvrager niet in staat is de volledige klinische gegevens te verstrekken; |
| --- | --- |

—

niet is voldaan aan de voorwaarde van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 507/2006, omdat de aanvrager niet in staat is de volledige klinische gegevens te verstrekken;

| — | niet is voldaan aan de voorwaarde van artikel 4, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 507/2006, omdat er geen sprake is van een onvervulde medische behoefte waarin door het toegelaten geneesmiddel wordt voorzien; |
| --- | --- |

—

niet is voldaan aan de voorwaarde van artikel 4, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 507/2006, omdat er geen sprake is van een onvervulde medische behoefte waarin door het toegelaten geneesmiddel wordt voorzien;

| — | niet is voldaan aan de voorwaarde van artikel 4, lid 1, onder d), van verordening (EG) nr. 507/2006. |
| --- | --- |

—

niet is voldaan aan de voorwaarde van artikel 4, lid 1, onder d), van verordening (EG) nr. 507/2006.

| 3. | Schending van verordening (EG) nr. 1394/2007 (3), van richtlijn 2001/83/EG en van verordening (EG) nr. 726/2004 (4). |
| --- | --- |

3.

Schending van verordening (EG) nr. 1394/2007 (3), van richtlijn 2001/83/EG en van verordening (EG) nr. 726/2004 (4).

| 4. | Grove schending van de artikelen 168 en 169 VWEU en van de artikelen 3, 35 en 38 van het EU-Handvest. |
| --- | --- |

4.

Grove schending van de artikelen 168 en 169 VWEU en van de artikelen 3, 35 en 38 van het EU-Handvest.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 507/2006 van de Commissie van 29 maart 2006 betreffende voorwaardelijke vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die binnen het toepassingsgebied van verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad vallen (PB 2006, L 92, blz. 6).

(2)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB 2001, L 311, blz. 67).

(3)  Verordening (EG) nr. 1394/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende geneesmiddelen voor geavanceerde therapie en tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004 (PB 2007, L 324, blz. 121).

(4)  Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB 2004, L 136, blz. 1).

---