# C_2023201EN.01000101.xml

| 8.6.2023 | EN | Official Journal of the European Union | C 201/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2023

EN

Official Journal of the European Union

C 201/1

---

5 October 2015VERBATIM REPORT OF PROCEEDINGS OF 5 OCTOBER 2015

(2023/C 201/01)

Contents

| 1. | Resumption of the session | 3 |
| --- | --- | --- |

1.

| 2. | Approval of the minutes of the previous sittings: see Minutes | 3 |
| --- | --- | --- |

2.

| 3. | Parliament's calendar of part-sessions – 2017: see Minutes | 3 |
| --- | --- | --- |

3.

| 4. | Request for the waiver of parliamentary immunity : see Minutes | 4 |
| --- | --- | --- |

4.

| 5. | Composition of committees and delegations : see Minutes | 4 |
| --- | --- | --- |

5.

| 6. | Signature of acts adopted under the ordinary legislative procedure (Rule 78): see Minutes | 4 |
| --- | --- | --- |

6.

| 7. | Questions for oral answer (submission): see Minutes | 4 |
| --- | --- | --- |

7.

| 8. | Documents received: see Minutes | 4 |
| --- | --- | --- |

8.

| 9. | Order of business | 4 |
| --- | --- | --- |

9.

| 10. | Common provisions on European Structural and Investment Funds: specific measures for Greece (debate) | 6 |
| --- | --- | --- |

10.

| 11. | Role of local authorities in developing countries in development cooperation (debate) | 29 |
| --- | --- | --- |

11.

| 12. | Mortgage legislation and risky financial instruments in the EU: the case of Spain (debate) | 43 |
| --- | --- | --- |

12.

| 13. | Export controls in respect of dual-use items after the Hacking Team revelations (debate) | 55 |
| --- | --- | --- |

13.

| 14. | One-minute speeches on matters of political importance | 60 |
| --- | --- | --- |

14.

| 15. | Possible extension of geographical indication protection of the EU to non-agricultural products (short presentation) | 68 |
| --- | --- | --- |

15.

| 16. | Agenda for next sitting: see Minutes | 73 |
| --- | --- | --- |

16.

| 17. | Closure of the sitting | 73 |
| --- | --- | --- |

17.

Verbatim report of proceedings of 5 October 2015

IN THE CHAIR: MAIREAD McGUINNESS

Vice-President

(The sitting opened at 17.00)

1.   Resumption of the session

President. – I declare resumed the session of the European Parliament adjourned on Thursday, 17 September 2015.

2.   Approval of the minutes of the previous sittings: see Minutes

(The Minutes of the previous sittings were approved)

Goffredo Maria Bettini (S&D). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, vorrei chiedere il permesso di poter dire due parole sulla scomparsa di Pietro Ingrao.

Ingrao è stato una grande personalità della politica italiana, un costruttore delle istituzioni democratiche, un padre della sinistra, per me il più importante. Ha fatto parte per decenni in modo autorevolissimo della direzione del PCI e l'ho avuto come maestro. Con lui se ne va il comunista italiano più anomalo, aperto, suggestivo, popolare ed empatico. La sua forza non era ancorata ad un'ideologia, scaturiva al contrario dalla vita, dalle esperienze, dalle emozioni, persino nella loro corporeità, scaturiva dal contatto – come dirà egli stesso per lui psichicamente insopportabile – nei confronti dell'ingiustizia che si esercita sugli ultimi o, per meglio dire, sugli offesi.

Per tale motivo il suo pensiero, che ha voluto mantenersi fino all'ultimo di parte, ha avuto tuttavia una grande intensità universale. Ho voluto rivolgere ad Ingrao questo pensiero perché egli è stato un uomo certamente in non pochi momenti costretto nel suo tempo, ma capace di vivere un'autentica libertà interiore.

Olaf Stuger (ENF). – Dank u wel voorzitter. Ik wil eventjes met de collega's goed nieuws uit Nederland delen. Het Nederlandse volk kan binnenkort naar de stembus om via een referendum de toekomst te bepalen van de associatieovereenkomst met Oekraïne. Dat hebben we allemaal te danken aan het burgerinitiatief GeenPeil dat 500 000 handtekeningen heeft opgehaald. Dus wat D66, een politieke partij, in vijftig jaar niet is gelukt, heeft dit burgerinitiatief in 50 dagen wel voor elkaar gekregen, een referendum. Dus dat verdient een felicitatie en ik houd u op de hoogte van de uitkomst.

3.   Parliament's calendar of part-sessions – 2017: see Minutes

4.   Request for the waiver of parliamentary immunity : see Minutes

5.   Composition of committees and delegations : see Minutes

6.   Signature of acts adopted under the ordinary legislative procedure (Rule 78): see Minutes

7.   Questions for oral answer (submission): see Minutes

8.   Documents received: see Minutes

9.   Order of business

President. – The final draft agenda as drawn up pursuant to Rule 149 by the Conference of Presidents at its meeting of 1 October 2015 has been distributed. The following changes have been proposed:

Tuesday:

The Group of the European People's Party (Christian Democrats) has asked for a statement by the Vice-President of the Commission/ High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy on the situation in Georgia and the use of selective justice, namely the case of Gigi Ugulava, to be included on the agenda in the afternoon, with a resolution. I give the floor to Mr Preda to move the request on behalf of the EPP Group.

Cristian Dan Preda,
  în numele grupului PPE
  – Doamnă președintă, Grupul PPE dorește să includă acest subiect, și anume o discuție despre Georgia și despre justiția selectivă din această țară. E un subiect foarte grav, cred că trebuie să tratăm chestiunea independenței justiției și a raportului dintre politică și justiție în Georgia. Fac apel la colegii liberali și la colegii socialiști, care știu că susțin în mod foarte călduros puterea din Georgia. Tema pe care o propunem este importantă și i-aș îndemna să voteze pentru susținerea noastră. În particular, mă adresez socialiștilor, care susțin, de altfel, în interiorul Uniunii Europene, un prim-ministru, care este și șeful Partidului Social Democrat din România, trimis în judecată, și cred că ar fi momentul să se despartă de el.

Vă mulțumesc pentru atenție.

Bruno Gollnisch (NI). – Madame la Présidente, je voulais dire que je soutiens d'une façon générale toutes les initiatives qui ont pour but de condamner la justice sélective.

Ce que je souhaiterais, c'est que nous nous penchions également, dans la ligne de ce qu'indiquent nos collègues du PPE, sur la justice sélective telle qu'elle se pratique à l'intérieur de l'Union européenne: par exemple sur la justice sélective en Grèce, à l'encontre des députés d'Aube dorée, par exemple sur la justice sélective en Allemagne, sur la justice sélective en France, du fait précisément de lois liberticides.

Tout ceci serait un thème d'action extrêmement favorable pour notre Parlement.

(Le Président retire la parole à l'orateur)

Enrique Guerrero Salom (S&D). – Señora Presidenta, me parece bastante significativo que la propuesta del señor Preda haya sido fervorosamente apoyada por el señor Gollnisch. Pero de lo que se trata aquí no es de discutir este caso concreto, sino del modo de trabajar de este Parlamento. Esta es una propuesta de urgencia que ya presentó en otro momento el Grupo Popular y que no obtuvo el apoyo suficiente, y ahora viene al Pleno a ver si la puede introducir en el Pleno. Me parece que, con independencia del tema de que se trata, no es un procedimiento aceptable en el funcionamiento de la Cámara.

(Parliament rejected the request)

Wednesday:

Gabriele Zimmer,
  im Namen der Fraktion GUE/NGL
  . – Frau Präsidentin! Meine Fraktion beantragt entsprechend der Geschäftsordnung eine Debatte, und zwar ohne Entschließung, zu dem tödlichen US-Luftangriff auf das Krankenhaus von Ärzte ohne Grenzen in Kundus. Der Punkt sollte Mittwochmorgen debattiert werden – aus unserer Sicht um 8.30 Uhr – in Anwesenheit der Hohen Vertreterin, Frau Mogherini. Und um einigen Fraktionen entgegenzukommen, schlage ich auch vor, dass wir das als eine Runde der Fraktionssprecher durchführen.

Vergangenen Samstag, am 3. Oktober, wurden durch Angriffe der US-Armee auf das Krankenhaus 12 Mitarbeiter und mindestens 7 Patienten getötet, darunter drei Kinder. 37 Menschen, darunter 19 Mitarbeiter, sind schwer verletzt worden. Nach Angaben von Ärzte ohne Grenzen wurde am 3. Oktober zwischen 2.08 Uhr und 3.15 Uhr das Traumazentrum von Ärzte ohne Grenzen in Kundus in Intervallen von etwa fünfzehn Minuten von mehreren Luftangriffen getroffen. Das zentrale Krankenhausgebäude, in dem sich die Intensivstation, Notfallräume und eine Physiotherapiestation befanden, wurde bei jedem Angriff wiederholt, und zwar sehr präzise, getroffen.

Bereits am 29. September wurden die Geo-Daten des Krankenhauses sowohl an die internationale Koalition als auch an das afghanische Militär und zivile Behörden kommuniziert, dennoch kam es zu den Bombardierungen. EU-Länder sind an dem Krieg in Afghanistan beteiligt. Die EU engagiert sich aber auch mit Entwicklungshilfe, sogar mehr als in jedem anderen Land. Viele Hilfsorganisationen aus Europa, darunter eben auch Ärzte ohne Grenzen, sind daran beteiligt. Deshalb fordern wir Aufklärung!

Rebecca Harms (Verts/ALE). – Frau Präsidentin! Ich unterstütze im Namen meiner Fraktion den Antrag, den Gabi Zimmer eben sehr gut begründet hat. Ich muss vorausschicken, dass ich erleichtert bin durch die Rede und die Mitteilung von Präsident Obama, der schon eine volle Untersuchung dieser schrecklichen Ereignisse von Kundus angekündigt hat. Aber ich denke, dass wir auch eine internationale Debatte darüber brauchen, was da passiert ist, insbesondere weil in Afghanistan die Entwicklung insgesamt furchterregend ist und uns bisher eine Diskussion dazu meiner Meinung nach fehlt.

Angesichts der Debatten, die wir morgen führen, finde ich, dass entsprechend der Weltlage alles dafür spricht, aus dem furchtbaren Anlass, den Frau Zimmer beschrieben hat, diesen Tagesordnungspunkt Afghanistan auf die Tagesordnung zu nehmen.

(Parliament approved the request)

Sophia in 't Veld (ALDE). – Madam President, the matter I want to raise is not strictly speaking on the agenda, but it relates to the debate on Tuesday on, let us say, ‘dieselgate’.

I understand that the Conference of Presidents had agreed to request the presence of Vice-President Timmermans for this debate. But we see on the schedule that Commissioner Bieńkowska, who is in charge of entrepreneurship, industry and the internal market, will be there. Given the seriousness of the issue and the fact that it touches upon environmental policy, competition policy, governance and maybe other issues as well, and given that there are four committees involved in his issue, we would like to know why the Commission has not met our request to send Vice-President Timmermans for the debate.

President. – It is for the Commission to decide who participates in the debate and I dare say that Commissioners, when they are here, speak on behalf of the Commission. But your point is made.

I have had no proposal for a change to our agenda for Thursday so the order of business is established.

(The order of business was thus established)

Morten Messerschmidt (ECR). – Madam President, I wish to raise a point on the Wednesday part of the agenda, referring to what you said earlier on our upcoming vote on the calendar. The deadline for tabling amendments is tomorrow, and the ECR Group has submitted an amendment limiting the number of days in a Strasbourg session from four to three.

That has been deemed inadmissible by Mr Schultz without any clear reasoning. One hour ago I received an email in which somebody from Parliament's administration stated that this would be contrary to the case-law on the Protocol. I do not think, in the light of the sensitivity and the political importance of this issue, that that is a well-reasoned justification for deeming an amendment inadmissible. I would therefore like to request that the Presidency comes with a much more in-depth analysis of the true impact of the Court decision of 2012 on what we can and cannot do in this Chamber in respect of amending the calendar, because without a strategic in-depth analysis, it makes no sense for us to vote on the calendar or to be encouraged to amend it.

President. – I think you will be aware that this issue arose in 2014, and at that point the same amendment was ruled inadmissible on the basis of the President's legal interpretation, which was delivered to him. Nothing has changed since, the President's ruling and decision is final in this regard, and the amendment is inadmissible. We have noted your comments.

Cristian Dan Preda (PPE). – Doamnă președintă, intervin în legătură cu agenda urgențelor de joi dimineață. Este a doua oară în ultimele luni când, în loc de trei subiecte pe agenda urgențelor, avem patru subiecte și intervin pentru a reaminti ceea ce spune articolul 135 din Regulamentul de procedură, care precizează: ‘Numărul total al subiectelor înscrise pe ordinea de zi nu poate fi mai mare de trei, inclusiv subpunctele.’.

Am înțeles că avem patru subiecte pentru că Președintele Schulz a insistat să adauge un al patrulea, încălcând a doua oară Regulamentul de procedură. Aș vrea să reducem numărul subiectelor de urgență la trei, așa cum o cere Regulamentul, pentru că a avea patru subiecte înseamnă a diminua timpul de dezbatere pentru fiecare dintre ele. Nu cred că trebuie să încălcăm Regulamentul nostru.

Vă mulțumesc.

President. – Thank you, Mr Preda. My understanding very clearly is that there was agreement in the Conference of Presidents on this issue and that there was to be no request to change the agenda, but you have made your point very well and we will pass this on to the President and to the relevant services.

10.   Common provisions on European Structural and Investment Funds: specific measures for Greece (debate)

President. – The next item is the report by Iskra Mihaylova, on behalf of the Committee on Regional Development, on the proposal for a regulation of the European Parliament and of the Council amending Regulation (EU) No 1303/2013 of the European Parliament and of the Council laying down common provisions on the European Regional Development Fund, the European Social Fund, the Cohesion Fund, the European Agricultural Fund for Rural Development and the European Maritime and Fisheries Fund and laying down general provisions on the European Regional Development Fund, the European Social Fund, the Cohesion Fund and the European Maritime and Fisheries Fund as regards specific measures for Greece (COM(2015)0365 – C8-0192/2015 – 2015/0160(COD)) (A8-0260/2015).

Искра Михайлова,
  докладчик
  . – Уважаема г-жо Председател, уважаеми колеги, днес имам възможността да представя пред Европейския парламент законодателен доклад относно предложението за изменение на Регламент No 1303/2013 за общоприложимите разпоредби по отношение на специфичните мерки за Гърция.

Първо исках да започна с това, че това е изключителна ситуация, която трябва да бъде преодолявана със специфични мерки. Всеки един от нас е проследил срещата на върха на 12 и 13 юли, когато лидерите на еврозоната стигнаха до споразумение за подкрепа на Гърция, като всеки съзнаваше необходимостта от спешни действия, както лидерите на еврозоната, така и Европейската комисия и, разбира се, Европейският парламент.

В тази връзка комисиите в Парламента взеха решение за опростена процедура без изменения за настоящия регламент с цел да се допринесе за общите условия за подпомагане на Гърция и да се позволи на регламента да влезе в сила във възможно най-кратък срок.

На 17 юли Европейската комисия представи законодателно предложение, което включва и извънредни мерки и има за цел:

Първо, да се повиши равнището на първоначалното предварително финансиране за оперативните програми в областта на политиката на сближаване за периода 2014 – 2020 г. в рамките на цел ‘Инвестиции за растеж и работни места’ и за програми, финансирани от Европейския фонд за морско дело и рибарство в Гърция.

Второ, да увеличи максималния процент на съфинансиране за оперативните програми за периода 2007 – 2013 г. по целите ‘Сближаване’ и целите ‘Регионална конкурентоспособност и заетост’ в Гърция до 100% и да премахне тавана за плащанията по тези програми.

Чрез посочената промяна на регламента предложените мерки са насочени към преодоляване на критичен недостиг на ликвидност в гръцката икономика и осигуряване на незабавен и необходим стимул на инвестициите, което ще даде възможност за бързо стартиране на по-голям брой проекти.

Това предложение е неутрално спрямо бюджета за периода 2014 – 2020 г. Важно е процедурата да е приключила преди края на 2015 г., така че гръцките власти да могат пълноценно да използват част от финансирането, което е достъпно за тях за периода 2007 – 2013 г.

Три други комисии в Парламента поискаха становище, това са комисиите по бюджети, рибно стопанство и заетост и социални въпроси. Всички колеги са приели да прилагат опростената процедура. Що се отнася до комисията по регионално развитие, нито един член не е възразил спрямо тази процедура.

Съветът, под председателството на Люксембург, също разгледа това досие като спешно и ще следва Парламента, ако приеме предложението на Комисията каквото е.

Солидарност и изключителни мерки обаче не следва да означават ‘не носи отговорност’ от страна на Гърция. Ако Гърция не ускори темпото на своите заявления за плащане за съответните програми преди края на 2016 г., тя е изправена пред риск да възстанови допълнителното първоначално предварително финансиране. И не на последно място, Гърция следва да представи доклад на Комисията относно прилагането на тези извънредни мерки.

За да не завършвам само с технически аспекти, бих искала да подчертая, че ние сме тук в тази пленарна зала като представители на гражданите на Европейския съюз и можем да изразим своята загриженост. Бихме могли да мислим, че сега имаме и по-належащи проблеми, но ние трябва да уважим и нашата ангажираност в подкрепа на Гърция тук и днес. Поради тази причина Ви призовавам да подкрепите предложението.

Valdis Dombrovskis,
  Vice-President of the Commission
  . – Madam President, on behalf of the Commission, I would like to thank Parliament for supporting the proposal to amend the Common Provisions Regulation as regards specific measures for Greece. The proposal is an exceptional measure to address the unique situation in Greece. The Commission's proposal follows the agreement reached in July at the Euro Summit. The agreement reached between co-legislators to maintain the Commission proposal – and the exceptional speed which with which they processed this – is a concrete sign of European solidarity.

The proposal must be seen in the wider context of the reform process undertaken by Greece. Timely and effective implementation of reforms to modernise the state and the economy, as agreed under the third programme, is crucial to ensure financial stability, fiscal sustainability and sound economic fundamentals for investment, job creation and growth. It is crucial to dispel any uncertainty and ensure a sound financial sector.

With capital controls in place, the financing streams of the real economy are strained at a time when investment is needed most. The EU funds have an important role in this respect. There are substantial means available from the EU budget for Greece but the implementation of the project, co-financed with EU funds, is held back by the tight liquidity situation of the Greek state. To help address this situation we have put forward three exceptional measures so that the investment supported by EU funds can take place, and take place swiftly.

For the 2014-2020 period, it is proposed to increase the rate of initial pre-financing for Greece by seven percentage points for the European Regional Development Fund, the Cohesion Fund, the European Social Fund and the European Maritime and Fisheries Fund. This frontloading should allow for starting more investments earlier.

For the 2007-2013 period, two measures are proposed: firstly to release the last five percent of the remaining EU payments, which are normally retained until the closure of the programmes in 2017 and, secondly, to remove the obligation to provide for national cofinancing and to apply the 100% EU financing rate. These measures should help bring the investment finance for the 2007-2013 period to a successful conclusion.

All these measures would translate into EUR 2 billion available for Greece over the two years 2015 and 2016. Importantly, these measures are budget-neutral for the current Multiannual Financial Framework and would have no impact on the payment plan either. The additional pre-financing for the 2014-2020 programmes should be covered by payment application by the end of 2016.

It is, of course, crucial to ensure that the money duly reaches the beneficiaries and does so as quickly as possible in line with the rules of sound financial management. To this end, a ring-fencing mechanism will ensure that additional amounts for the 2007-2013 period are used only for payments to beneficiaries. Greece has already put such a mechanism in place. Moreover, Greece is required to report on the implementation of these measures by the end of 2016 and in the final implementation report for the 2007-2013 period.

The Commission has stood by Greece throughout the crisis with both financial support and technical assistance. We will continue to support Greece, both in the implementation of the reforms and in making the best use of EU funds.

Technical assistance is already being provided through the new Structural Reform Support Service which is available to all EU Member States. Technical meetings and ad hoc missions on the ground are being organised. As it happens, Commissioner Crețu is in Greece today.

I am looking forward to your debate.

Nils Torvalds,
  föredragande av yttrande från budgetutskottet. – Fru talman! Detta handlar naturligtvis om ett extraordinärt förfarande som aldrig är riktigt enkelt för budgetutskottet. Under den föregående perioden var jag en av skuggföredragandena för det s.k. trojkabetänkandet. Vi hade en möjlighet att se alla de problem som den grekiska ekonomin stod inför. Av den orsaken tror jag att det är en god handräckning från parlamentets sida att godkänna detta förslag. Samtidigt vet vi att Grekland också under flyktingkrisen hamnade under ett tryck som var för stort för den svaga ekonomin att bära.

Jag vill dock samtidigt vara oerhört tydlig på en punkt. Vi får emellanåt rapporter om det sätt på vilket Grekland handskas med europengar. I Grekland finns det en turkisk minoritet som ibland upplever sig vara illa behandlad, och vi kommer att vara mycket noggranna i uppföljningar till detta så att den turkiska minoriteten får sin beskärda del av dessa pengar.

Sedan kan jag inte låta bli att säga att vi hoppas att detta ska vara gnistan – på bulgariska iskra – som tänder en bättre framtid för Grekland.

Thomas Händel,
  Verfasser der Stellungnahme des mitberatenden Ausschusses für Beschäftigung und soziale Angelegenheiten
  . – Frau Präsidentin, Herr Kommissar, meine Damen und Herren! Der Beschäftigungsausschuss im Europäischen Parlament begrüßt diese Maßnahme der Kommission ganz eindeutig. Wir sind der Auffassung: Griechenland braucht nach den Jahren der Krise dringend Hilfe. Wir begrüßen besonders, dass das Frontloading stattfindet. Insbesondere begrüßen wir, dass es keine eigenen Zuschüsse von Griechenland geben muss.

Griechenland braucht dringend Hilfe. In der Krise sind in Griechenland über 250 000 Betriebe Pleite gegangen, vernichtet worden. Insofern brauchen wir dringend und schnell Hilfe für Griechenland. Ich warne ganz persönlich davor, jetzt allzu schnell zu sagen: Wir wollen eine Erfolgskontrolle. Diese Entwicklung einzuleiten, braucht Zeit und braucht vor allem andere Investitionen, die darüber hinausgehen, damit Griechenland die Chance hat, mit europäischer Solidarität und Hilfe wieder aus dieser Krise, aus dieser Lage herauszukommen und nicht gleichzeitig auch Arbeitsrechte zu zerstören. Diesen Prozess müssen wir abwarten. Da braucht es Geduld, auch in diesem Haus.

(Der Redner ist damit einverstanden, eine Frage nach dem Verfahren der ‘blauen Karte’ gemäß Artikel 162 Absatz 8 der Geschäftsordnung zu beantworten.)

Γεώργιος Επιτήδειος (NI),
  ερώτηση ‘γαλάζια κάρτα’
  . – Κυρία Πρόεδρε, η παρέμβασή μου δεν αφορά τα λεχθέντα από τον κύριο Händel, αλλά τον προηγούμενο ομιλητή, ο οποίος ανέφερε ότι υπάρχει στην Ελλάδα τουρκική μειονότητα. Αυτό δεν συμβαίνει, είναι ψευδές. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα. Υπάρχει μόνο μουσουλμανική μειονότητα και δεν χρειάζεται να δοθούν χρήματα σε αυτήν.

(Η πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

President. – Mr Epitideios, I am sorry but you should have addressed the question then, so I am not going to allow it.

Lambert van Nistelrooij,
  on behalf of the PPE Group
  . – Madam President, my first point would be on the situation in Greece itself. As regards the whole package of the Juncker proposals and the related agreement reached in the summer, it is absolutely necessary that we deliver. Therefore, this fast-track procedure is the correct response to this specific situation.

Secondly, the most important requirement – which is to have money available to finalise the projects that can benefit from this proposal – is what is at stake this evening and in tomorrow's vote.

But there is another aspect I want to touch upon, which is the control that Parliament wishes to exercise on the regional funds. The EPP Group has proposed that in this case for Greece – and especially regarding these measures where we take away co-financing and for which we pay 100% of the money needed for projects – we have a say on the matter and special control. That is why the EPP Group proposed, in the debate at the Committee on Regional Development, to have a special rapporteur, a permanent rapporteur, on Greece.

Greece now is the only country where 100% European funding is necessary. As has just been said by the rapporteur, it is a sign of solidarity in Europe. But on the other hand, we want to be sure that this money is going to the projects for which it is intended, and that the full control that applies to every other country in Europe, according to the regulations, is applied in the Greek situation. That is why it is a ‘yes’ from the EPP for this fast-track proposal to use this measure for the money for 2014-2015; but also a ‘yes’ for a new role for Parliament, with a specific rapporteur.

Constanze Krehl,
  im Namen der S&D-Fraktion
  . – Frau Präsidentin, liebe Kolleginnen und Kollegen! Ich möchte mich an erster Stelle bei der Kommission bedanken, dass sie so schnell einen solchen Vorschlag auf den Tisch gelegt hat, nachdem der Rat monatelanges Tauziehen gebraucht hat, um sich zum Schicksal von Griechenland tatsächlich gemeinsam zu äußern. Es ist die richtige Antwort. Wir brauchen nach der einseitigen Austeritätspolitik der vergangenen Jahre jetzt endlich Investitionen in die Wirtschaft Griechenlands. Wie soll denn dieses Land sonst auf die Beine kommen, wenn nicht investiert wird? Das einzige Instrument, das die Europäische Union dafür hat, ist nun einmal die Kohäsionspolitik. Wir müssen das endlich sinnvoll nutzen!

Die Projekte, die im Übrigen für die alte Förderperiode ausgesucht worden sind, wurden gemeinsam mit der von der Kommission eingesetzten Task Force für Griechenland ausgesucht. Und diese Task Force war im Regionalausschuss immer da zur Berichterstattung und hat die Projekte begleitet, die jetzt in Griechenland in den nächsten Monaten zu 100 % finanziert werden sollen. Was vielleicht nicht jeder Kollege und jede Kollegin weiß: Wenn wir dieses Geld nicht freigeben, hat Griechenland nicht nur das Problem, 5 % dazu zahlen zu müssen, sondern es muss dann die gesamten 95 %, die diese Projekte schon gekostet haben, an die Kommission zurückerstatten. Das wäre ein absolutes Desaster.

Natürlich muss kontrolliert werden. Überall muss kontrolliert werden. Es ist unsere Aufgabe als Parlament, das zu begleiten. Das ist richtig! Aber jetzt so zu tun – einige Kollegen machen das leider –, als sei das jetzt eine Tragödie, dass wir haushaltsneutral Geld in die Hand nehmen, um Griechenland zu unterstützen, den Arbeitsmarkt und die Wirtschaftsentwicklung zu unterstützen, das finde ich in der Tat nicht angemessen.

Ich hoffe, dass wir morgen nicht nur eine überwältigende Mehrheit haben, sondern eine Mehrheit so groß wie es nur irgend geht, um dieses Zeichen von Solidarität dann tatsächlich auch in praktische Realität umzuwandeln.

(Die Rednerin ist damit einverstanden, eine Frage nach dem Verfahren der ‘blauen Karte’ gemäß Artikel 162 Absatz 8 der Geschäftsordnung zu beantworten.)

Beatrix von Storch (ECR),
  Frage nach dem Verfahren der ‘blauen Karte’
  . – Sie haben gesagt: ‘Es wird nicht investiert’ und ‘Es muss investiert werden – deswegen braucht es die Fonds.’ Haben Sie sich mal gefragt, warum nicht investiert wird? Warum geht keiner mit seinem Geld hin und investiert in Griechenland? Warum passiert das nicht? Sie stellen immer nur fest: ‘Es passiert nicht’, aber die Frage ist doch: Warum?

Constanze Krehl (S&D),
  Antwort auf eine Frage nach dem Verfahren der ‘blauen Karte’
  . – Im Moment ist es tatsächlich so, dass der Staat Griechenland überhaupt kein freies Geld hat, um irgendetwas zu investieren, was ausdrücklich das Ergebnis der entsprechenden Austeritätspolitik auch der Troika ist, nicht nur der Europäischen Union. Wir müssen wirklich ein klares Zeichen setzen. Es ist überall in der Welt so, dass in bestimmten Krisensituationen die öffentliche Hand in Vorleistung gehen muss. Das ist Geld aus dem Kohäsionsfonds, das Griechenland zusteht. Wir ermöglichen es, dass die Ausgabe tatsächlich getätigt wird.

Ruža Tomašić,
  u ime kluba ECR
  . – Gospođo predsjednice, uvođenje posebnih pravila koja bi trebala omogućiti bolje i učinkovitije korištenje sredstava iz EU fondova u svakom bi slučaju trebalo olakšati Grčkoj rješavanje problema nelikvidnosti, ali se postavlja pitanje hoće li doprinijeti grčkom oporavku u onoj mjeri u kojoj bismo željeli.

Grčka mora provesti reforme od kojih je Ciprasova vlada u prošlom mandatu bježala, a birači su je nedavno nagradili za takvo ponašanje. Vjerujem stoga da u narednom razdoblju neće doći do značajnijeg pomaka na bolje u provođenju strukturnih reformi, što naša nastojanja da pomognemo Grčkoj čini pomalo uzaludnima.

U prijedlogu je istaknuto da Grčkoj nedostaje sredstava za javna ulaganja potrebna za poticanje održivog oporavka. Vjerujem da je to istina, ali moram izraziti neslaganje s takvom strategijom. Povećanje državne potrošnje svakako neće državu izvesti iz krize jer ju je takvo neodgovorno ponašanje u nju i uvelo.

Da bi naši napori imali ikakvog smisla, nova grčka vlada mora privući privatne ulagače i ojačati privatni sektor na račun javnoga. Je li Ciprasova vlada na to spremna? Kojim mjerama to planira postići?

Bojim se da ovakvim potezima dugoročno ne pomažemo našim prijateljima i partnerima Grcima, već ih guramo dublje u ponor. Da Grčka nije članica eurozone, u koju je primljena pod sumnjivim okolnostima, vidno bi se teže zaduživala sve ove godine te bi danas bila u puno manjim problemima.

Grke smo možda prestali bezuvjetno darivati novcem europskih poreznih obveznika, ali ih i dalje hrabrimo u prekomjernom trošenju ovakvim formulacijama koje javna ulaganja postavljaju kao preduvjet održivom oporavku.

Održivi oporavak u Grčkoj moguće je postići samo smanjenjem javne potrošnje, rezovima u javnom sektoru, smanjenjem administrativnog tereta i privlačenjem privatnog kapitala. Sve ostalo je puko životarenje od kojeg su umorni i Grci i europski porezni obveznici.

Ivan Jakovčić,
  u ime kluba ALDE
  . – Gospođo predsjednice, gospodine povjereniče, odmah na početku reći ću da je ovo odličan prijedlog Komisije. Dolazi u pravo vrijeme, prepoznaje probleme s kojima se Grčka suočava već više godina i Komisija je pokazala zrelost u ovom trenutku, a želim reći da će, prema svemu sudeći, to napraviti i Parlament. Ovaj Parlament će donijeti po ubrzanoj proceduri sve one neophodne odluke kako bi se grčkom narodu u ovom trenutku izrazila solidarnost Europske unije, Komisije i Parlamenta i svih onih koji odlučuju, i da na taj način pomognemo svima onima za koje znamo da u Grčkoj trebaju pomoć. U tom kontekstu klub zastupnika ALDE-a, u čije ime ovdje govorim, podržava ovu ubrzanu proceduru. Naša izvjestiteljica, predsjednica Odbora za regionalni razvoj, učinila je sve što je mogla. Na sjednici našeg Odbora uvidjeli smo potrebu ubrzane procedure bez puno formalnosti, sve ono što nam je na raspolaganju, upravo s ciljem i s jedinom željom da se Grčkoj pomogne.

Procjene govore o tome da će se ovdje uštedjeti oko dvije milijarde eura za grčki proračun, da će se dodatno akumulirati gotovo milijarda za potrebe Kohezijskog i strukturnog fonda, kao i Fonda za pomorstvo i ribarstvo. To su značajna sredstva. Ona neće riješiti sve probleme u Grčkoj, ali bit će to vrlo konkretna i jasna sredstva koja će donijeti novu šansu za Grčku i za grčku vladu od koje očekujemo puno.

Grčka vlada je izašla na izbore, nedavno je ponovno dobila povjerenje. Cipras je govorio ovdje u Parlamentu, obećao je reforme. Očekujemo te reforme. Očekujemo od nove vlade da odgovori na način na koji smo mi pokazali. Pokazali smo solidarnost, pokazali smo odluku da pomognemo Grčkoj, ali isto tako očekujemo od grčke vlade da ispuni svoja obećanja koja je dala Europi i na taj način učini ono što svi mi očekujemo – da Grčka postane ponovno pravi dio naše velike europske obitelji. Izvanredna je situacija, a izvanredna situacija traži izvanredne mjere. Mi smo to učinili. Sad očekujemo od Grčke njihove poteze.

(Zvučnik pristao odgovoriti na pitanje ‘blue card’ (članak 162. stavak 8. Uredbe)).

Jonathan Arnott (EFDD),
  blue-card question
  . – Rushed legislation is often bad legislation. I note particularly the five questions raised by the Committee on Budgets on 14 September 2015 concerning this legislation. Do you feel that the Commission has provided a sufficient response to those questions?

Ivan Jakovčić (ALDE),
  odgovor na pitanje postavljeno podizanjem plave kartice
  . – Pročitao sam mišljenje Odbora za proračun, vidio sam da postoje odgovarajuće rezerve Odbora za proračun, ali vjerujem da ono što je Komisija ponudila, i način na koji smo to mi obradili u Odboru za regionalni razvoj, jamči da će ovaj novac biti potrošen kako treba jer u suprotnom ćemo, naravno, morati reagirati. Dakle, smatram, kao što sam rekao u svom govoru, da je ovo dobar prijedlog i da ga treba realizirati.

Younous Omarjee,
  au nom du groupe GUE/NGL
  . – Madame la Présidente, Monsieur le Commissaire, nous ne sommes pas ici pour débattre du contenu du troisième mémorandum, même s'il y aurait beaucoup à dire à ce sujet. En effet, le seul choix laissé, au fond, au gouvernement grec était de survivre ou de mourir.

C'est le choix de la survie qui a prévalu. Ce choix de survie consiste en priorité à répondre immédiatement aux besoins en matière de liquidités qui, nous le savons, font cruellement défaut et à pouvoir engager rapidement les fonds européens. Pour cela, il n'est pas urgent d'attendre mais il est urgent d'agir. C'est la raison pour laquelle nous soutenons la procédure accélérée. Il est également urgent d'agir pour permettre à la Grèce de renouer avec les investissements. C'est en tenant compte de cette urgence que nous soutenons aujourd'hui les mesures exceptionnelles proposées par la Commission, à savoir le cofinancement à 100 %, la facilitation des préfinancements et le déblocage immédiat des fonds européens. Au total deux milliards d'euros.

Ce que je veux dire aussi, c'est que nous voyons bien, avec ce règlement, que c'est la politique de cohésion, cette politique régionale qui, une fois de plus, est la seule à même de mettre en œuvre la solidarité. C'est la politique régionale qui est la seule à même de tempérer les effets désastreux des politiques d'austérité.

Terry Reintke,
  im Namen der Verts/ALE-Fraktion
  . – Frau Präsidentin, liebe Kolleginnen und Kollegen, lieber Herr Kommissar, heute aber vor allem liebe Griechinnen und Griechen und liebe Europäerinnen und Europäer! Von außen betrachtet diskutieren wir heute sehr technische Fragen. Es geht um 7 % mehr Vorfinanzierung, es geht um zwei Milliarden mehr Kofinanzierung von europäischer Seite, um eine schnellere Freigabe der 5 %-Zahlung und technische Verwaltungsunterstützung. Außerhalb dieses Hauses und der Kommission verstehen wahrscheinlich wenige Bürgerinnen und Bürger, was das eigentlich alles bedeutet. Im Kern diskutieren wir aber heute über viel, viel mehr. Denn es geht um eine zentrale Richtungsentscheidung innerhalb der Europäischen Union. Es geht darum, ob wir es schaffen, in einer Krisensituation gemeinsam pragmatisch Probleme zu lösen, oder ob wir diese Lösungsansätze auf dem Altar des Populismus opfern.

Rechthaberei hat in Europa in der Vergangenheit immer wieder in Sackgassen geführt. Nur Verhandlungen auf Augenhöhe und verlässliche Lösungsansätze können den Weg frei machen für eine positive Entwicklung in Griechenland. Der Kommissionsvorschlag nimmt genau das auf. Denn die einseitige Kaputtsparpolitik der letzten Jahre ist gescheitert. Die harten Auflagen – auch von europäischer Ebene – haben dazu beigetragen, dass die griechische Wirtschaft heute am Boden liegt. Und jetzt ist der Punkt gekommen, an dem auch die Kommission einsieht, dass wir Worten Taten folgen lassen müssen. Dass Griechenland schneller und einfacher von einer europäischen Investitionspolitik profitieren kann, ist dabei ein erster Schritt in die richtige Richtung. Denn mit diesen europäischen Strukturmitteln haben wir ein sehr starkes Instrument in unserer Hand, um Griechenland aus dieser Sackgasse zu führen. Und deshalb müssen die Investitionen jetzt fließen.

25 % aller öffentlichen Investitionen in Griechenland sind Mittel aus der europäischen Strukturpolitik. Zum Ankurbeln der Wirtschaft muss dieses Geld jetzt zur Verfügung stehen, und zwar nicht irgendwie, sondern sehr zielgerichtet, für sinnvolle Projekte, die Jobs schaffen, die ökologisch nachhaltig und transparent sind. Auch deshalb ist der vierte Punkt in diesem Vorschlag – der Punkt zur technischen Unterstützung – so zentral. Die griechische Verwaltung muss jetzt Hand in Hand mit der Europäischen Kommission Großes leisten, um diese Projekte sinnvoll umzusetzen.

Es liegt sehr viel vor uns. Nur wenn wir wegkommen vom nationalen Kleingeist, können wir es schaffen, mit gemeinsamen europäischen Kräften. Deshalb stellt sich heute die Frage, ob wir auch in diesem Punkt verlässliche europäische Partner sind und ob wir als Europäer an der Seite Griechenlands stehen, unter diesen harten Umständen und in dieser harten Situation. Meine Fraktion sagt: Ja! Genau jetzt zeigt sich, was europäische Solidarität bedeutet. Deshalb unterstützen wir den Kommissionsvorschlag als ersten Schritt in die richtige Richtung.

Rosa D'Amato,
  au nom du groupe EFDD
  . – Signora Presidente, onorevoli colleghi, il Movimento 5 Stelle, vista la tragica situazione della Grecia, è costretto a votare a favore della proposta di aumento del cofinanziamento per la vecchia programmazione e di anticipo di prefinanziamento per l'attuale. Il Movimento 5 Stelle ha sempre sostenuto una politica di maggiore flessibilità verso il popolo greco, criticando aspramente le politiche di austerità e le modalità di negoziazione del memorandum che sono state imposte alla Grecia. Sottolineo che la proposta non comporta alcuna variazione dei massimali annui per impegni e pagamenti previsti nel quadro finanziario pluriennale e che la ripartizione annua degli stanziamenti di impegno per il Fondo europeo di sviluppo regionale, il Fondo sociale europeo e il Fondo di coesione rimane invariata.

Sottolineo anche che è stato previsto un meccanismo per garantire che gli importi siano utilizzati esclusivamente per i pagamenti a favore dei beneficiari e per i programmi operativi, quindi per i cittadini. Il Movimento 5 Stelle dunque vota positivamente ma, si badi bene, il nostro voto a queste singole misure non sposta di una virgola la nostra valutazione sul trattamento vessatorio imposto ai cittadini greci in nome dell'austerità, dei vincoli di bilancio e delle regole che valgono solo per alcuni e meno per altri.

Voglio sottolineare inoltre l'enorme sforzo e la grandissima umanità di cui il popolo greco, pur nelle difficilissime condizioni in cui si trova, ha dato prova nell'accogliere i migranti che sono uomini e donne in fuga da guerre o in cerca di un futuro migliore e non, come viene spesso fatto passare nei discorsi pubblici, clandestini. Il trattato sul funzionamento dell'Unione europea all'articolo 80 menziona il principio di solidarietà e all'articolo 174 recita: ‘Per promuovere uno sviluppo armonioso dell'insieme dell'Unione, questa sviluppa e prosegue la propria azione intesa a realizzare il rafforzamento della coesione economica, sociale e territoriale’.

Credete che l'Unione europea nella sua diversa declinazione di Commissione, Consiglio e della maggioranza di questo Parlamento stia davvero applicando questi principi? Basterebbe citare l'esempio della macrocondizionalità economica applicata alla politica di coesione per darci una risposta purtroppo per nulla rassicurante.

(Il Presidente interrompe l'oratore).

Olaf Stuger,
  namens de ENF-Fractie
  . – Voor de overheid, dus ook voor de EU, is er maar één manier om aan geld te komen en dat is via belastingen. Laat nou net die belastingbetaler hier altijd de buitengesloten derde zijn.

Als we nu eens kijken naar zo'n typische dag van de belastingbetaler in Nederland dan begint die om negen uur 's ochtends. Tot zijn koffiepauze om elf uur werkt hij voor de belastingen. Na zijn koffiepauze tot zijn lunch werkt hij voor de belastingen. Na de lunch werkt hij ook nog meer dan een uur voor de belastingen en pas om tien voor half drie 's middags begint hij voor zichzelf te werken. Tenminste, dat was zo tot kort geleden. Maar sinds we hier besloten hebben om miljarden, honderden miljarden over te maken naar Griekenland is deze Nederlandse belastingbetaler 7 minuten extra tijd kwijt om te werken voor de belastingen. Dus tegenwoordig werkt hij tot ongeveer half drie voor de belastingen, en ik hoop dat de commissaris, dat de Commissie, als ze aan hun thee nippen rond die tijd, eens eventjes daarbij stil willen staan. Dank u wel.

Κωνσταντίνος Παπαδάκης (NI). – Κυρία Πρόεδρε, καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι η αυξημένη προχρηματοδότηση για την οποία γίνεται λόγος, αφορά τις επενδύσεις για την κερδοφορία των επιχειρήσεων, και είναι η άλλη όψη της αντιλαϊκής πολιτικής του βάρβαρου τρίτου μνημονίου που πληρώνει πανάκριβα ο λαός μας στην Ελλάδα, με νέα βάρβαρα μέτρα κυβέρνησης και κουαρτέτου, κατεδάφιση του ασφαλιστικού, των εργασιακών σχέσεων, με φόρο-λεηλασία και ιδιωτικοποιήσεις.

Τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης συγκεντρώνονται από την αφαίμαξη του λαού, προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό που αναδιανέμει τους πόρους σε βάρος των λαϊκών οικογενειών, υπέρ των μονοπωλίων, της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους. Ακόμα και τα ελάχιστα κονδύλια για την απασχόληση μεταφράζονται σε επιδοτήσεις των επιχειρήσεων, και γίνονται όχημα για την επιβολή όρων δουλειάς γαλέρας για λίγους μήνες, τα οποία ανακυκλώνουν την ανεργία και αποτελούν επίσης εργαλείο για το ξεκλήρισμα των μικρών αγροτών.

Τρανή απόδειξη για το πού πάνε αυτά τα λεφτά, είναι τα κονδύλια, τα οποία είχαν μάλιστα απορρόφηση 90% την περίοδο 2007-2013, που ακριβώς ξεκοκαλίζονταν από τα μονοπώλια την ίδια ώρα που χρεοκοπούσε η εργατική λαϊκή οικογένεια. Μόνος δρόμος για το λαό, είναι η οργάνωση της πάλης σε γραμμή ρήξης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα μονοπώλια για να μπουν εμπόδια στην προώθηση των μέτρων, για ανάκτηση των απωλειών, για να ανοίξει ό δρόμος ώστε ο λαός να γίνει ο ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει.

Μαρία Σπυράκη (PPE). – Κυρία Πρόεδρε, κύριε αντιπρόεδρε της Επιτροπής, σήμερα διανύουμε τα τελευταία μέτρα ενός αγώνα δρόμου, ενός σπριντ που κάναμε εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ώστε τελικά να τονωθεί άμεσα η ελληνική οικονομία με καταρχήν συνολικό όφελος δύο δισεκατομμύρια ευρώ. Σίγουρα πρόκειται για μια εξαίρεση, για μία εξαίρεση για την Ελλάδα, και ακούσαμε αντιρρήσεις, αντιρρήσεις από κυβερνήσεις, αντιρρήσεις από συναδέλφους στην Επιτροπή Περιφερειακής Ανάπτυξης, οι οποίες είναι εύλογες.

| | Γιατί να δώσουμε στην Ελλάδα μία εξαίρεση και να μην καταβάλει την εθνική συμμετοχή; |
| --- | --- |

Γιατί να δώσουμε στην Ελλάδα μία εξαίρεση και να μην καταβάλει την εθνική συμμετοχή;

| | Γιατί να δώσουμε έμφαση στην προχρηματοδότηση, την ώρα που ενώ και άλλοι χρειάζονται χρήματα, η ελληνική κυβέρνηση δεν δείχνει να σπεύδει; |
| --- | --- |

Γιατί να δώσουμε έμφαση στην προχρηματοδότηση, την ώρα που ενώ και άλλοι χρειάζονται χρήματα, η ελληνική κυβέρνηση δεν δείχνει να σπεύδει;

| | Η απάντηση έρχεται από όσα βίωσε και βιώνει η Ελλάδα. Η Ελλάδα, η χώρα μου, έχει χάσει το 30% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Βιώνει συνθήκες πολέμου και ταυτόχρονα η παρατεταμένη πολιτική αστάθεια επέτεινε την αβεβαιότητα σε όλα τα επίπεδα. |
| --- | --- |

Η απάντηση έρχεται από όσα βίωσε και βιώνει η Ελλάδα. Η Ελλάδα, η χώρα μου, έχει χάσει το 30% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Βιώνει συνθήκες πολέμου και ταυτόχρονα η παρατεταμένη πολιτική αστάθεια επέτεινε την αβεβαιότητα σε όλα τα επίπεδα.

Τώρα, αφού σχηματίστηκε η νέα κυβέρνηση, είναι απαραίτητο να εξηγήσουμε ότι η υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την απαρέγκλιτη εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Αύριο ψηφίζουμε για την τροποποίηση του Κανονισμού, και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα έχει δείξει σε χρόνο ρεκόρ για άλλη μια φορά την αλληλεγγύη του στη χώρα μας.

Μετά από αυτά, είναι αποκλειστική ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης να πάρει τη σκυτάλη, να τρέξει τις μεταρρυθμίσεις, να αξιοποιήσει την ευκαιρία που δίνεται στην Ελλάδα. Ο αγώνας για την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας είναι μαραθώνιος και οφείλουμε να έχουμε τα μάτια μας στραμμένα στην Ελλάδα. Να δούμε πώς προχωρούν οι μεταρρυθμίσεις, να γνωρίζουμε κάθε στιγμή τι συμβαίνει εκεί.

Isabelle Thomas (S&D). – Madame la Présidente, permettez-moi un peu d'ironie pour saluer l'ingéniosité de nos dirigeants européens, car même si je soutiens la proposition, vraiment, avancer un milliard d'euros à la Grèce, pour lui demander en contrepartie de mieux liquider son patrimoine public et de détruire son tissu social et ses retraites, tout cela sans offrir la moindre solution pérenne à l'économie grecque, décidément ce n'est pas cher payé.

J'aurais souhaité que nos négociateurs soient aussi inventifs face aux Américains dans la négociation sur le traité transatlantique mais il semble que, de nos jours, l'Europe soit forte contre les faibles et faible contre les forts.

Je sais que la Commission ne pouvait pas proposer mieux mais permettez-moi de douter, non du bien fondé de ce préfinancement, mais de sa sincérité budgétaire.

Nous avons 24 milliards de factures impayées en perspective cette année, qui paiera ce milliard? Les États qui ont pris cette décision? Nous savons ici qu'ils n'ajouteront pas un euro. Soit, de nouveau, ce seront des porteurs de projets qui ne verront pas leurs factures payées avant longtemps, soit cet engagement restera lettre morte.

C'en est assez de ces décisions des États membres sans responsabilité budgétaire. Oui, il faut voter cette aide exceptionnelle, mais la meilleure façon d'aider durablement la Grèce, c'est d'annuler une partie de cette dette insoutenable et inique.

Νότης Μαριάς (ECR). – Κυρία Πρόεδρε, την ώρα που η τρόικα έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε κοινωνικό νεκροταφείο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε επιτέλους να τροποποιήσει τον κανονισμό 1303 του 2013 για τα Διαρθρωτικά Ταμεία, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα ρευστότητας και έλλειψης διαθέσιμων πόρων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, λόγω των μνημονίων που επέβαλαν μια βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή και μείωσαν τις δημόσιες επενδύσεις.

Όμως, ακόμη και αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν το πράττει άνευ όρων, καθώς το συνοδεύει:

| 1) | με την απαρέγκλιτη εφαρμογή του μνημονίου 3 που επιβάλλει σκληρά μέτρα ύψους 13 δισ. ευρώ την επόμενη διετία· |
| --- | --- |

1)

με την απαρέγκλιτη εφαρμογή του μνημονίου 3 που επιβάλλει σκληρά μέτρα ύψους 13 δισ. ευρώ την επόμενη διετία·

| 2) | με τη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δισ. ευρώ, και· |
| --- | --- |

2)

με τη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δισ. ευρώ, και·

| 3) | με το προσφυγικό. |
| --- | --- |

3)

με το προσφυγικό.

Οι δανειστές λοιπόν μοιράζουν τα ιμάτια της Ελλάδας, προκειμένου να επιτρέψουν την απρόσκοπτη χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ. Έτσι, με το ένα χέρι η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει κονδύλια του ΕΣΠΑ, τα οποία ούτως ή άλλως τα δικαιούται η Ελλάδα, και με το άλλο χέρι τα παίρνει πίσω διπλά και τρίδιπλα. Άλλωστε, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πάνω από το 40% των ευρωπαϊκών κονδυλίων που διατίθενται στην Ελλάδα, επιστρέφουν άμεσα στις χώρες του σκληρού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Ολλανδία, για αγορά βιομηχανικού εξοπλισμού, πρώτων υλών, καταναλωτικών αγαθών και λοιπά.

Για το λόγο αυτό, τα ευρωπαϊκά κονδύλια πρέπει να επενδυθούν σε παραγωγικές επενδύσεις, στον πρωτογενή τομέα, στις νέες τεχνολογίες, στις υποδομές, στη βιομηχανική ανάπτυξη και στον τουρισμό. Και όχι βέβαια στην κατανάλωση και τις εισαγωγές. Πρέπει οι χρηματοδοτούμενες δράσεις του ΕΣΠΑ να επικεντρωθούν σε επενδύσεις σε κλάδους που επιφέρουν εγχώρια προστιθέμενη αξία στην Ελλάδα. Προκειμένου όμως η Ελλάδα να μπει στη λεωφόρο της νέας ανάπτυξης, πρέπει να πετάξει την τρόικα έξω από τη χώρα και να απαλλαγεί από το άχθος του επονείδιστου χρέους που πρέπει να διαγραφεί.

Τέλος, να επισημάνω στον συνάδελφο από τη Βουλγαρία, ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα, αλλά θρησκευτική, μουσουλμανική μειονότητα, η οποία απολαμβάνει απρόσκοπτα τα δικαιώματά της, σε αντίθεση με την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης και άλλων περιοχών της Τουρκίας, η οποία καταπιέζεται σφοδρά από τις τουρκικές αρχές.

Δημήτριος Παπαδημούλης (GUE/NGL). – Κυρία Πρόεδρε, η πρόταση της Επιτροπής δίνει μια μικρή ανακούφιση στην χώρα μου, την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό, που υποφέρει επί χρόνια από μεγάλη ύφεση, μεγάλη ανεργία, μεγάλη φτώχια και τεράστια μείωση επενδύσεων. Και είναι θετικό ότι το σύνολο, σχεδόν, των πολιτικών ομάδων, με την εξαίρεση της ευρωομάδας της άκρας Δεξιάς, στηρίζει αυτή τη διαδικασία.

Με την πρόταση της Επιτροπής, που εγκρίνει το Ευρωκοινοβούλιο, δεν θα πάρει ούτε ένα ευρώ παραπάνω απ τον κοινοτικό προϋπολογισμό η χώρα μου, απλώς θα διευκολυνθεί να υπάρξουν επιτέλους επενδύσεις. Και το σχέδιο της κυβέρνησης Τσίπρα είναι 100 δισ. επενδύσεις τα επόμενα χρόνια, όχι μόνο δημόσιες, αλλά και ιδιωτικές, και πολλές μεταρρυθμίσεις για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς, του πελατειακού κράτους .

Χρειαζόμαστε όμως αύριο να εγκρίνουμε αυτή την πρόταση ως έχει, και γι αυτό θέλω να πω, ότι οι τροπολογίες που υποκριτικά κατέθεσε η Ευρωομάδα της κυρίας Λεπέν, δεν είναι για το καλό του ελληνικού λαού. Αν εγκριθούν θα είναι για να σταματήσουν αυτή τη θετική διαδικασία.

Bill Etheridge (EFDD). – Madam President, of course we all feel for the Greek people. What is going on there is terrible for the people of Greece. They are not to blame for the situation at all.

We have been told Greece is in dire need of help and is suffering economic disaster. Well, as Basil Fawlty would say, ‘specialised subject: the bleeding obvious’. The measures to help pass through the committee came through with very little debate or democratic scrutiny at all. They passed through easily and smoothly to come to this place. I am concerned by some of them, and I suggest that the Greeks should remember the words of President Reagan when he said – and I paraphrase badly – that ‘I am from the government and I am here to help’ are the most frightening words in the English language. I would suggest that ‘I am from the EU and here to help’ are perhaps the most terrifying words in the English language. Help never comes without strings and it is never straightforward.

The Greek state reminds me very much of my uncle. He is a great chap, a likeable, top person, but he always needs and wants more than he can actually afford at the time, so he ends up asking for his money and his wages frontloaded. He never deals with the real problem, which is that he spends too much on beer and cigarettes. The Greek state should deal with the real problem. They should begin by leaving the eurozone: that is the obvious way forward for them. What will happen when other countries within the eurozone see what happens here, see this precedent and demand any funds to them to be frontloaded?

It is unsustainable. Maybe we should appoint Basil Fawlty as an EU Commissioner and perhaps he can then point out the ‘bleeding obvious’ and we can get some common sense in this place.

Barbara Kappel (ENF). – Frau Präsidentin, Herr Kommissar! Griechenland ist sicherlich in außergewöhnlicher Art und Weise von der Finanzkrise betroffen. Athen fehlen die Mittel für öffentliche Investitionen, es hat massive Liquiditätsprobleme. Selbstverständlich haben in der Vergangenheit europäische Struktur- und Investitionsfonds maßgeblich dazu beigetragen, dass Investitionen in Griechenland stattfanden – immerhin 25 % der Investitionen kommen aus diesen Mitteln. Die Kommission hat deshalb im Rahmen der Erstellung der Rahmenbedingungen für das dritte Griechenlandpaket ein Schnellverfahren vorgeschlagen, um die Liquiditätssituation zu verbessern und die Investitionen anzukurbeln.

Die Berichterstatterin für diesen Bericht hat sich diesen Vorschlägen zur Änderung der Verordnung angeschlossen und fordert zusätzliche Vorschussleistungen aus dem Haushaltsrahmen 2014–2020 für die operativen Programme der Kohäsionspolitik und des Meeres- und Fischereifonds, das sogenannte Frontloading.

Als Zweites wird eine Anhebung der Deckelung für kumulative Vorfinanzierungen und Interimszahlungen für Programme im Zeitraum 2013–2017 im Rahmen der Ziele Konvergenz und regionale Wettbewerbsfähigkeit zu 100 % gefordert – das heißt, eine Aufhebung der Obergrenze für Zahlungen aus diesen Programmen.

Durch die Aufhebung der Notwendigkeit der Kofinanzierung und das Fallenlassen einer Obergrenze sollen im griechischen Haushalt zwei Milliarden Euro für Investitionen zusätzlich ermöglicht werden. Das heißt, der griechische Haushalt kann diese zwei Milliarden einsparen.

Der Haushaltsausschuss in diesem Parlament hat bestätigt, dass die Programmumsetzung vor 2016 wichtig ist – es wurde heute schon gesagt –, sonst müssten nicht nur fünf Prozent, sondern am Ende 95 % der Vorfinanzierungen zurückbezahlt werden. Deshalb ist es wichtig, dass eine Erfolgskontrolle stattfindet und dass es im Regionalausschuss einen permanenten Berichterstatter zu den Kofinanzierungen gibt.

Ich fordere deshalb zusätzlich zu diesen Maßnahmen den griechischen Ministerpräsidenten auf, etwas daraus zu machen. Schaffen Sie Rahmenbedingungen in Ihrem Land, die die Umsetzung, die Freisetzung von Investitionen fördern, und schaffen Sie zusätzliche Beschäftigung! Denn ansonsten ist diese Solidaritätsbekundung umsonst.

Γεώργιος Επιτήδειος (NI). – Κύρια Πρόεδρε, τα σκληρά μέτρα λιτότητας τα οποία έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα τα τελευταία 5 χρόνια έχουν εξαθλιώσει τον ελληνικό λαό, έχουν αυξήσει δραματικά το ποσοστό ανεργίας, κυρίως μεταξύ των νέων, και γενικά έχουν καταστρέψει τον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της χώρας.

Με αυτά τα δεδομένα είναι ενθαρρυντική η πρόταση της Επιτροπής Περιφερικής Ανάπτυξης για να ληφθούν μέτρα σχετικά με την ανάπτυξη και τις επενδύσεις στην Ελλάδα.

Γεννώνται όμως κάποια ερωτήματα:

| α. | Πως είναι δυνατό να υπάρξουν επενδύσεις και να υπάρξουν και θέσεις εργασίας στην Ελλάδα όταν δεν υπάρχει ανάπτυξη στον πρωτογενή τομέα επειδή δεν υπάρχουν τα κατάλληλα κονδύλια για να διατεθούν σε αυτόν; |
| --- | --- |

α.

Πως είναι δυνατό να υπάρξουν επενδύσεις και να υπάρξουν και θέσεις εργασίας στην Ελλάδα όταν δεν υπάρχει ανάπτυξη στον πρωτογενή τομέα επειδή δεν υπάρχουν τα κατάλληλα κονδύλια για να διατεθούν σε αυτόν;

| β. | Πώς θα καταπολεμηθεί η φτώχεια και θα βελτιωθούν οι συνθήκες διαβιώσεως του ελληνικού λαού, όταν η εφαρμογή των μέτρων των μνημονίων έχει απομυζήσει και το τελευταίο ευρώ του έλληνα εργαζομένου; |
| --- | --- |

β.

Πώς θα καταπολεμηθεί η φτώχεια και θα βελτιωθούν οι συνθήκες διαβιώσεως του ελληνικού λαού, όταν η εφαρμογή των μέτρων των μνημονίων έχει απομυζήσει και το τελευταίο ευρώ του έλληνα εργαζομένου;

| γ. | Πώς θα καταπολεμηθεί η ανεργία των νέων όταν δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας και τα χρήματα που διατίθενται γι αυτές, καταναλώνονται και διατίθενται σε διάφορες εταιρείες που τους διδάσκουν πράγματα, τα οποία είναι αμφίβολο εάν θα χρησιμοποιήσουν και θα τους χρειαστούν. |
| --- | --- |

γ.

Πώς θα καταπολεμηθεί η ανεργία των νέων όταν δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας και τα χρήματα που διατίθενται γι αυτές, καταναλώνονται και διατίθενται σε διάφορες εταιρείες που τους διδάσκουν πράγματα, τα οποία είναι αμφίβολο εάν θα χρησιμοποιήσουν και θα τους χρειαστούν.

Τέλος, πώς είναι δυνατόν να βρουν εργασία οι νέοι στην Ελλάδα, όταν συρρέουν στην Ελλάδα από τρίτες χώρες εκατοντάδες χιλιάδων παράνομοι μετανάστες, μεταξύ των οποίων, υπάρχουν και ‘ταλαντούχοι νέοι’ όπως είπε και ο κ. Γιούνκερ, που πρέπει να βρουν και αυτοί εργασία.

Για να πετύχει λοιπόν το πρόγραμμα, θα πρέπει τα χρήματα να διατεθούν στους τομείς στους οποίους υπάρχει ανάγκη και πρέπει να διατεθούν και κυρίως στον πρωτογενή τομέα και οι μισθοί που θα δίδονται στους Έλληνες να μην είναι μισθοί πείνας και μισθοί εργατών τριτοκοσμικών χωρών.

Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE). – Κυρία Πρόεδρε, χαιρετίζουμε και στηρίζουμε αυτή την ενίσχυση προς την Ελλάδα και προς τον ελληνικό λαό, έστω κι αν αυτή φαινομενικά δεν είναι η ενίσχυση που πιθανώς να ανέμενε ή αναμένει ο ελληνικός λαός, όμως είναι ιδιαίτερα σημαντική και θα χαιρετίσω και τη δήλωση του Αντιπροέδρου Επιτρόπου, κυρίου Dombrovskis, ο οποίος είπε ότι ‘εμείς διαθέτουμε τα μέσα και με όλες μας τις δυνάμεις θα αγωνιστούμε για να στηρίξουμε προγράμματα για τον ελληνικό λαό και την Ελλάδα’.

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι αυτός που υπέστη τα πάνδεινα τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, και δεν υπεισέρχομαι να εξετάσω τα αίτια αυτής της κρίσης, είναι ο ελληνικός λαός, και συνεχίζει να βρίσκεται σε αυτή τη δύσκολη θέση σήμερα. Οφείλουμε όλοι εμείς, όχι μόνον προς ένδειξη αλληλεγγύης, αλλά επειδή αυτό πρέπει να προέχει για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν πραγματικά θεωρείται Ένωση, να στηρίξουμε και να υποστηρίξουμε ένα λαό μέσα στους κόλπους της, ο οποίος δοκιμάζεται σκληρά, όπως είναι η Ελλάδα.

Θεωρώ ότι με τα δύο δισεκατομμύρια θα δοθεί η ευχέρεια και η δυνατότητα να αξιοποιηθούν αυτά τα χρήματα για την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Είναι σημαντικό να χτυπήσουμε την ανεργία που υπάρχει στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες, όπως η Κύπρος, η Πορτογαλία και η Ισπανία, που υπέστησαν αυτού του είδους την οικονομική κρίση και οφείλουν αυτά τα προγράμματα να ενεργοποιούνται τάχιστα προς αυτές τις χώρες, με υπεραπλουστευμένες διαδικασίες νικώντας την ανίκητη γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Έχει ευθύνη και Ευρωπαϊκή Ένωση να πετύχουν αυτά τα προγράμματα· δεν είναι μόνο ευθύνη των χωρών και των λαών και πιστεύω είναι προς την ορθή κατεύθυνση το ότι σήμερα δίνεται αυτή η δυνατότητα προς την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό.

Ολοκληρώνοντας, όμως, δεν μπορώ να αφήσω απαρατήρητο αυτό που ο συνάδελφος κύριος Torvalds, που εύχομαι να είναι από άγνοια και μόνο από άγνοια, δηλαδή να αναφερθεί σε τουρκική μειονότητα. Πρόκειται για μια ανιστόρητη, ανεδαφική τοποθέτηση που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Στην Ελλάδα υπάρχει μόνο θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα, η οποία απολαμβάνει όλων των δικαιωμάτων. Είναι ο Ελληνισμός ο μικρασιατικός, ο ποντιακός και ο κωνσταντινοπολίτικος, που υπέστη διωγμούς από τους Τούρκους και όχι η θρησκευτική μειονότητα στην Ελλάδα.

José Blanco López (S&D). – Señora Presidenta, decisiones como la que vamos a adoptar mañana —decisiones rápidas y urgentes, superando barreras y obstáculos, como en el Pleno pasado en relación con los refugiados— sirven también para que Europa vuelva a generar esperanza en la gente. Yo siempre digo que si Europa no genera esperanza en la gente, la gente perderá definitivamente la esperanza en Europa.

Y, desde luego, la austeridad frustró muchas esperanzas y muchas expectativas. Y, como consecuencia de una austeridad extrema, tenemos decisiones también extremas, situaciones complicadas extremas a las que tenemos que dar respuesta, porque dando respuesta estamos hablando de personas, de formas de vida, de empleo, de empresas, de dinamización de la economía para generar actividad económica, una nueva perspectiva y un nuevo horizonte.

Está bien que el Parlamento Europeo esté a la altura de las exigencias. Está bien que el Parlamento Europeo de forma rápida y urgente modifique un reglamento, y que lo haga precisamente para solventar situaciones y generar esa actividad económica para devolver esa esperanza. Devolver esa esperanza a los griegos y, en definitiva, a los europeos, para hacer de Europa algo más justo, más solidario, algo que se preocupa por la gente, por sus problemas y por sus ciudadanos.

Bernd Kölmel (ECR). – Frau Präsidentin! Es steht außer Frage, dass wir Griechenland helfen müssen. Griechenland wurde auch schon viel geholfen. Wenn wir uns noch einmal erinnern: Im vergangenen mehrjährigen Finanzrahmen waren 42 Milliarden Euro Fördermittel für Griechenland vorgesehen. Und der Fördersatz wurde von den üblichen 85 % auf 95 % erhöht. Diese 10 % Zusatz sind immerhin vier Milliarden Euro. Und dennoch konnte Griechenland von diesen Mitteln zwei Milliarden Euro nicht abrufen. Das lag insbesondere auch daran, dass die griechische Verwaltung nicht in der Lage war, alle Erfordernisse zu erfüllen.

Welche Schlüsse ziehen wir nun daraus? Zum einen erhöhen wir jetzt die Kofinanzierung der EU auf 100 %. Darüber hinaus können diese Mittel nun vorzeitig abgerufen werden, bevor alle erforderlichen Unterlagen eingereicht werden. Und es können auch Mittel abgerufen werden, die für spätere Haushaltsjahre vorgesehen sind. Da frage ich mich allerdings doch: Ist das denn tatsächlich die richtige Medizin für diesen leider kranken Patienten? Ich glaube: Nein!

Denn zum einen haben wir hier eine Verdrehung von Fakten – wir reden hier von einer Kofinanzierung der EU, in Wirklichkeit ist es aber eine Vollfinanzierung. Eine Vollfinanzierung ist aber immer ein strategisches Risiko, denn wenn ein Empfänger von Zuwendungen keine Eigenleistung mehr erbringen muss, steigt natürlich das Risiko, dass keine sinnhaften Investitionen getätigt werden, ganz enorm an.

Darüber hinaus müsste man endlich die Verwaltung in Griechenland verbessern, damit dort auch die Mittel – die ja zur Verfügung stehen – sinnvoll angewendet werden können. Und schließlich ist auch zu fragen: Wie ist es denn mit der Nachhaltigkeit dieser Mittel, wenn wir jetzt in den nächsten ein bis zwei Jahren Mittel ausgeben, die eigentlich für einen Siebenjahreszeitraum gedacht sind?

All das kann nicht klappen. Deshalb sind wir überzeugt: Das ist nicht die richtige Medizin. Wir müssen stattdessen endlich der Wahrheit ins Gesicht sehen: Griechenland ist überschuldet und braucht einen Schuldenschnitt von 50 % und muss aus der Eurozone entlassen werden.

Martina Michels (GUE/NGL). – Frau Präsidentin! Uns liegt ein vernünftiger, unbürokratischer Vorschlag vor, dem wir nur zustimmen können. Und trotzdem ist es falsch, wenn hier manche Kollegen so tun, als ginge es um Geschenke an Griechenland. Es geht hier vielmehr um eine sinnvolle Korrektur unserer eigenen – zum Teil ineffektiven – Vergaberichtlinien. Sollte sich dieser Zugang bewähren, könnte er später in gleicher Weise auch anderen wirtschaftsschwachen Mitgliedstaaten zugutekommen. Eine EU-Förderpolitik, die der Logik der schnellen Erfolgsraten folgt und zunehmend den Fokus auf private Investitionen lenkt, wird weder nachhaltig noch langfristig von Erfolg gekrönt sein. Die Kohäsionspolitik sollte endlich als solidarischer Umverteilungsmechanismus funktionieren, statt einer fragwürdigen makroökonomischen Konditionierung zu folgen – einer Konditionierung, die selbst Ursache für wirtschaftliche und politische Krisen ist.

Kristina Winberg (EFDD). – Fru talman! Vi ska klargöra en sak omedelbart: Det finns inga EU-pengar. Det är skattepengar från hårt arbetande medborgare som det är tal om att ge till Grekland.

Nyligen gick Grekland med på att höja sin pensionsålder till 67 år. Fram tills nu har Grekland haft en lista på så många som 580 olika yrken som ansågs farliga eller ansträngande. Arbetade man inom ett av dessa yrken kunde man gå i pension så tidigt som vid 50 års ålder. Jag noterar att TV-presentatör ingick i de yrken som ansågs farliga. Skrattretande och anskrämligt! Samtidigt förs i mitt land, Sverige, diskussioner om att höja pensionsåldern till 75 år. Det är talande för vilken sjuk organisation EU är när pengar tas från skattebetalare i vissa medlemsstater och ges till inte fullt lika flitiga skattebetalare i andra medlemsstater.

Det är dags att sluta ge konstgjord andning till Grekland på skattebetalarnas bekostnad. Låt i stället grekerna lämna euroområdet, återgå till drachman, devalvera samt ta sig själva upp på fötter igen.

Gerolf Annemans (ENF). – Collega's, ik herhaal het nogmaals, het kan namelijk niet genoeg herhaald worden: wat u in het kader van de redding van uw eenheidsmunt aan het doen bent, wat u in het kader van het aan boord houden van de Grieken aan het doen bent, is niets minder dan de creatie van een politieke eenheidseconomie waarin de lidstaten en de volkeren van Europa langzaam maar zeker, stap voor stap, ook nu weer vandaag, de bevoegdheid zal worden ontzegd om hun sociaal-economische toekomst zelf uit te tekenen en zelf vorm te geven. De volkeren van Europa glijden stap voor stap in een situatie waarin hun investeringen, hun pensioenen, hun begrotingen en hun infrastructuur hier in de tempels van de Europese Unie zullen worden bepaald en gestroomlijnd. Wat de volkeren van Europa moeten leren inzien is dat deze Europese Unie de verscheidenheid van de Europese volkeren vermorzelt onder het mom van voor de stabiliteit van een mislukte munt zogenaamd noodzakelijke structurele hervormingen. Wat de Europese Unie doet, is in wezen de democratie van de vrije volkeren buiten werking stellen. Stop hiermee! Dat is onze boodschap vandaag, niet alleen aan het adres van de Grieken maar aan het adres van alle Europese volkeren.

Krisztina Morvai (NI). – A kérdés az, hogy ez az európai uniós pénz fog-e segíteni a görög gazdaság, illetve az igen nehéz helyzetben lévő görög emberek talpra állásában. A válasz pedig ugyanaz, mint egyéb, különösen perifériaországok esetében, hogy tudniillik attól függ. Attól függ, hogy milyen eljárásokban, milyen döntéshozatali mechanizmusokban osztják el ezeket a pénzeket, és kikhez jutnak ezek a pénzek. Hogyha tisztességes és átlátható eljárásokban, tisztességes görög kisvállalkozókhoz, közepes vállalkozókhoz, kisgazdákhoz jut, illetve a közpénz a közjót fogja szolgálni – mondjuk a görög egészségügy helyzetének javítására – akkor igen, segít ez a pénz a talpra állásban.

Ha viszont az történik, mint pl. az én hazámban is igen sok európai uniós pénzzel, forrással, hogy korrupt döntéshozók a politikával összeforrott oligarchák kezére juttatják ezeket a pénzeket, akkor nem fog segíteni a talpra állásban. És szeretném hangsúlyozni, hogy ugyanúgy, ahogy mondjuk Magyarországon is az EU-s földalapú támogatások vonatkozásában, úgy Görögországban, ezen pénzek vonatkozásában is az Európai Uniónak kötelessége lenne vizsgálni, hogy tisztességes és átlátható eljárásokban történik-e e pénzek elosztása.

José Manuel Fernandes (PPE). – Senhora Presidente, queria saudar todas as colegas, todos os colegas, cumprimentar o senhor comissário e felicitar a Comissão por esta proposta - uma proposta que vem reforçar a solidariedade - mas a solidariedade orçamental da União Europeia é algo que já existe há muitas dezenas de anos. Recordo que o Fundo Social Europeu existe mesmo desde 1958. Mas trata-se de um reforço da solidariedade que vai aliviar a Grécia que tem uma dificuldade em termos financeiros, uma dificuldade de liquidez, e, portanto, vai poder utilizar os fundos com um menor esforço financeiro da sua parte. Este menor esforço financeiro, este reforço da solidariedade, exige uma vigilância maior, exige uma responsabilidade adicional. Os montantes a 100% cento de cofinanciamento, as taxas de pré-financiamento correspondem a cerca de 2 mil milhões de euros, exigem que estes montantes sejam utilizados em projetos que sejam sustentáveis. Queremos uma solidariedade inteligente, que contribua para o crescimento da Grécia, que contribua para o reforço da competitividade da Grécia, que traga mais emprego, e, portanto, estes fundos, para além da coesão social, para além da coesão económica, devem também trazer uma maior riqueza para a União Europeia, uma maior riqueza para a Grécia, e, esperamos, estamos convictos, de que a Grécia, as autoridades gregas, têm aqui uma oportunidade que não podem desperdiçar. Mais uma vez manifestamos solidariedade e pedimos que a Grécia, as autoridades, estejam também elas à altura desta nossa solidariedade aqui demonstrada.

Mercedes Bresso (S&D). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, grazie anche alla presidente Mihaylova per la relazione e per la rapidità con cui ha guidato la decisione della nostra commissione.

È noto che, a seguito della crisi, i livelli degli investimenti sono crollati in tutta Europa, sia di quelli privati sia di quelli pubblici, quando sarebbe stato necessario intervenire e rilanciare l'economia con fondi specifici per la crescita e l'innovazione. In questa situazione la politica di coesione è rimasta, anche e soprattutto in questi anni più difficili, la più consistente e concreta fonte di investimento a favore dei cittadini europei.

Sappiamo anche che la situazione in Grecia, nonostante gli sforzi fatti sul cammino delle riforme, resta difficile ed è per questi motivi che il nostro gruppo ha sostenuto con convinzione l'approvazione di queste misure straordinarie, che sono – lo ricordo – semplicemente misure che consentono alla Grecia, in una situazione di bilancio difficilissima, di andare avanti nell'uso dei fondi e quindi di consentire ai privati che hanno ricevuto queste risorse di completare gli investimenti e di ricevere i pagamenti, e consentono di accelerare la spesa delle risorse nel primo periodo. Ciò è molto importante perché ci dimostra che un uso più flessibile dei fondi strutturali può consentire ai paesi di migliorare le proprie performance sul piano degli investimenti.

Volevo ricordare ai tanti colleghi che continuano a dire sciocchezze che l'Unione europea con tutto il suo bilancio costa tre giorni di tasse ai cittadini europei, il resto sono i loro... (il Presidente ritira la parola all'oratore).

Edward Czesak (ECR). – Szanowna Pani Przewodnicząca! Zdajemy sobie sprawę, iż kryzys finansowy doprowadzi w Grecji do trwale ujemnych wskaźników wzrostu oraz do poważnych problemów z płynnością i brakiem środków publicznych na konieczne inwestycje służące pobudzeniu wzrostu gospodarczego i tworzeniu miejsc pracy. Kolejny plan Komisji Europejskiej dla Grecji – tym razem w postaci uwolnienia ostatnich 5% płatności z budżetu Unii Europejskiej do momentu zamknięcia programów i zwiększenia maksymalnego poziomu współfinansowania do 100%, a także udostępnienia dodatkowych zaliczek początkowych dla lat 2015 i 2016 — potwierdza tylko mobilizację Unii i gotowość niesienia pomocy członkowi Unii pogrążonemu w kryzysie.

Chciałbym jednak przypomnieć Komisji Europejskiej, iż polityka spójności to przede wszystkim największa polityka inwestycyjna Unii Europejskiej, a nie finansowe koło ratunkowe dla krajów zagrożonych bankructwem. Dlatego jakiekolwiek działania podejmowane z wykorzystaniem mechanizmów polityki spójności nie mogą rodzić – ani teraz, ani w przyszłości – konsekwencji, a zwłaszcza konsekwencji budżetowych, dla państw beneficjentów tej właśnie polityki. Zaproponowane rozwiązania muszą mieć charakter absolutnie nadzwyczajny, wyjątkowy, a przede wszystkim jednorazowy. Dlatego oczekujemy od Komisji Europejskiej jasnej deklaracji i zapewnienia, iż nowe, szczególne środki dla Grecji nie będą miały negatywnych konsekwencji dla płatności dla innych krajów, nie będą wykorzystane jako argument w najbliższym przeglądzie i negocjacjach w sprawie wieloletnich ram finansowych oraz nie wywołają zatorów w płatnościach.

Νικόλαος Χουντής (GUE/NGL). – Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η τροποποίηση του προβληματικού και αντιαναπτυξιακού κανονισμού 1303/2013 για την Ελλάδα αποφασίστηκε στις 12 Ιουλίου, όταν η ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο, μνημόνιο με την ίδια καταστροφική και αντιαναπτυξιακή λογική όπως και τα άλλα, γεγονός που αποσιωπά η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο: θυμίζω ότι μέχρι την υπογραφή του τρίτου μνημονίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παράνομα και αυθαίρετα, στέρησε την ελληνική κυβέρνηση, την ελληνική οικονομία από κάθε μορφή χρηματοδότησης, με συνέπεια να στερείται πόρους το δημόσιο και οι ιδιώτες επενδυτές και να καθυστερεί η υλοποίηση των έργων. Σήμερα, κύριε αντιπρόεδρε, και μιλώ σήμερα με την παρουσία της Επιτρόπου κυρίας Crețu στην Ελλάδα, φαίνεται ότι απορρίπτεται το αίτημα για κάποια παράταση, προκειμένου να μπορέσουν να ολοκληρωθούν τα έργα του προηγούμενου διαστήματος και ταυτόχρονα εμφανίζεται ως έκφραση αλληλεγγύης αυτή η τροποποίηση του κανονισμού που, στην ουσία, είναι προϊόν εκβιασμού. Κύριοι συνάδελφοι, το πρόβλημα της πολιτικής συνοχής δεν υλοποιείται με τέτοιες πολιτικές και αυτό αφορά όλες τις χώρες. Επομένως, απαιτείται η Κοινότητα να επιδείξει πραγματική πολιτική συνοχής και σύγκλισης των οικονομιών και των κοινωνιών.

Андрей Новаков (PPE). – Г-жо Председател, г-н Комисар, първо искам да поздравя докладчика за работата по досието.

Мога да кажа, че познавам ситуацията в Гърция дотолкова, че да сформирам мнението си по въпроса. Сигурен съм, че трудните времена, през които гръцкият народ минава, изискват от нас извънредни мерки.

Извънредните ситуации, разбира се, изискват такива извънредни реакции от наша страна. Тези извънредни ситуации обаче изискват и извънреден контрол. Извънреден контрол върху всеки цент на европейския данъкоплатец, който отива в Гърция, защото ако има нещо, в което не вярвам, то е, че вярвам докрай на правителството, което в момента застава в Гърция.

Не вярвам и на г-н Ципрас, който каза, че е плътно зад Европейския съюз тъкмо два дни преди да отиде да поиска помощ от Русия. Не вярвам на същия този г-н Ципрас, който каза, че ще изпълни докрай ангажиментите, поети пред гръцкия народ, ще държи своята отговорност до края тъкмо един месец преди да подаде оставка.

Така че искам да призова Вас, наред с гласуването на тези извънредни мерки за Гърция, имайки предвид, че има още 27 държави членки в Европейския съюз, да имаме и едно наум, да наблюдаваме отблизо ситуацията там и харченето на европейските средства спрямо плана, който приемаме днес, така че да гарантираме на всички хора в Европа, че техните пари се харчат по възможно най-прозрачния начин, така че да изправим Гърция на крака.

PUHETTA JOHTI ANNELI JÄÄTTEENMÄKI

varapuhemies

Michela Giuffrida (S&D). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, abbiamo accolto positivamente il pacchetto di misure che il Commissario Crețu ha proposto a sostegno della Grecia e ringraziamo la presidente Mihaylova per il suo prezioso lavoro.

Per definizione la politica di coesione deve essere fortemente radicata nei territori e nelle regioni su cui incide. I fondi strutturali e le regole che accompagnano il loro utilizzo devono essere in grado di operare efficacemente nei contesti in cui sono impegnati; i problemi di liquidità che frenano gli investimenti in Grecia e che hanno reso necessarie queste misure eccezionali sono di una gravità che tutti noi speriamo sia temporanea e speriamo che, anche grazie a queste misure, la politica di coesione raggiunga i suoi obiettivi, riduca il divario tra regioni e consenta alle regioni elleniche di crescere.

Sebbene le misure adottate dalla Commissione siano eccezionali, le condizioni che le hanno rese necessarie non sono un caso isolato. Ci sono altre regioni che incontrano le stesse difficoltà, seppure non con la stessa gravità e che richiederebbero interventi simili; non ci stanchiamo di ripetere che anche il Sud Italia – che la Commissaria conosce bene e la ringrazio personalmente per l'attenzione che ci ha voluto dedicare insieme alle regioni del Mezzogiorno – soffre per le regole di cofinanziamento e chiede maggiore flessibilità. Mi auguro che la strada tracciata dal caso greco ci porti ad una seria riflessione sul futuro della politica di coesione, del suo finanziamento, ma soprattutto della sua efficacia. Dobbiamo individuare gli ostacoli ed eliminarli.

Bernd Lucke (ECR). – Frau Präsidentin! Eine Vorrednerin hat gesagt, die Bürger verstehen gar nicht, worüber wir heute hier reden. Ich frage mich, was die Bürger wohl sagen würden, wenn sie verstünden, worüber wir heute entscheiden. Wenn ich hier in die Runde schaue – in dieses beeindruckend leere Parlament –, dann frage ich mich manchmal, ob man eigentlich die Entscheidung in dieses Parlament hineinlegt, damit die Bürger gar nicht erst mitkriegen, was entschieden wird.

Heute entscheiden wir darüber, dass Griechenland Mittel beanspruchen kann – immerhin in Höhe von 35 Milliarden Euro, ohne auch nur einen einzigen Cent an Kofinanzierung hinzuzufügen –, sofort, stante pede; das, was im Rahmen einer mittelfristigen Finanzplanung alles für mehrere Jahre aufgespart war, sollen die Griechen jetzt alles auf einmal ausgeben können. Da kann man sich vorstellen, dass das natürlich mit vollen Händen geschehen wird, denn es kostet einen ja nichts. Keine Kofinanzierung ist mehr erforderlich. Und wenn das ganze Geld schnell ausgegeben wird, dann werden wohl die Projekte kaum besonders gut sein, die man so schnell auswählen muss. Ich glaube, hier gehen wir sehr verantwortungslos mit den Steuergroschen unserer Bürger um.

Στέλιος Κούλογλου (GUE/NGL). – Κυρία Πρόεδρε, τα μέτρα αυτά που ανακοινώθηκαν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και συγχρόνως είναι και μια επανόρθωση και για τις καταστροφικές πολιτικές που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα, αλλά επίσης και για το γεγονός όλων αυτών των στερεοτύπων και των ρατσιστικών επιθέσεων που δέχτηκε η Ελλάδα και δυστυχώς άκουσα ορισμένους συναδέλφους, ντροπή σας, να επαναλαμβάνουν σήμερα τα ίδια, για διεφθαρμένους, για συνταξιούχους, για όλα αυτά. Δεν καταλαβαίνετε ότι αν στη θέση του Έλληνα βάλετε τους Εβραίους, φθάνετε σε άλλες καταστάσεις και πηγαίνετε σε άλλες εποχές;

Η Ελλάδα χρειάζεται παραπάνω βοήθεια, όπως και άλλες χώρες του Νότου της Ευρώπης που έχουν πρόβλημα και χρειάζεται βοήθεια, επίσης, γιατί έχουμε το πρόβλημα των προσφύγων που είναι πάρα πολύ μεγάλο και, επίσης, γιατί χρειάζεται αναδιάρθρωση του χρέους της. Και όσο για τα κονδύλια, μη φοβάστε, η σημερινή κυβέρνηση θα τα αξιοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο. Δεν πράττει όπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις, οι σύμμαχοί σας, πολλές φορές. Θα τα αξιοποιήσει με αξιοπρέπεια, τιμιότητα και αξιοκρατία.

Ingeborg Gräßle (PPE). – Frau Präsidentin, Herr Vizepräsident, liebe Kolleginnen und Kollegen! Nichts ist gut in Griechenland. Der Haushaltskontrollausschuss war letzte Woche dort und hat sieben Projekte aus der 181 Projekte umfassenden Prioritätenliste besichtigt und besucht. Wir haben vor allem Geldmangel festgestellt. Die Frage ist: Woher kommt der Geldmangel? Er kommt natürlich daher, dass Projekte schon über viele Jahre finanziert werden. Vierzehn Jahre. Jetzt ist das Ende der Fahnenstange erreicht. Die Frage ist, Herr Vizepräsident, was machen wir denn mit den ganzen Investitionsruinen? Der vorgelegte Entwurf der Kommission ist ein Entwurf, der nicht hilft, der die Probleme nicht wirklich löst, weil die Probleme natürlich woanders sind. Und es wäre schön, liebe griechische Kollegen, wenn Griechenland auch sich selbst helfen würde. Wir haben gesehen, dass es große Probleme mit den Landenteignungen gibt – langjährige Verfahren. Warum werden hier nicht Maßnahmen ergriffen, um diese Verfahren zu verkürzen? Dann hätten wir schnellere und bessere Investitionen.

Warum bitte werden Entscheidungswege nicht so gemacht, dass diejenigen, die die Entscheidungen zu treffen haben in den Projekten – nämlich die Projektmanager –, auch entscheiden dürfen? Die Regierung zieht nach wie vor – wie schon ihre Vorgänger – alles an sich und will nicht entscheiden. Es wäre schön, hätte die Kommission vorgelegt, welche Projekte aus der 2007 bis 2013er Liste jetzt finanziert werden sollen.

Ich möchte dringend davor warnen, in Griechenland so weiterzumachen wie bis jetzt. Die künftige Projektauswahl muss sehr viel schärfer und sehr viel überlegter erfolgen, sonst werden wir am Ende der nächsten Periode wieder mit Investitionsruinen konfrontiert werden, wo wir dann überlegen, welche und wie viele Gelder zurückgezahlt werden müssen.

Das, was heute vorgelegt wurde, halte ich für einen Rechtsbruch und einen schweren Fehler. Ich sehe, dass es hier eine breite Übereinstimmung gibt nach dem Motto: Viel hilft viel. Es wird aber nichts helfen. Lassen Sie uns zumindest aus der Vergangenheit lernen und die gröbsten Fehler für die Zukunft vermeiden. Dazu braucht es aber eine erhebliche Nacharbeit der EU-Kommission, vor allem was den jetzigen Projektstand und die künftige Projektauswahl betrifft. Wenn es einfach so weitergeht, dann wirklich gute Nacht!

(Die Rednerin ist damit einverstanden, eine Frage nach dem Verfahren der ‘blauen Karte’ gemäß Artikel 162 Absatz 8 der Geschäftsordnung zu beantworten.)

Δημήτριος Παπαδημούλης (GUE/NGL),
  ερώτηση ‘γαλάζια κάρτα’
  . – Κυρία Gräßle, από αυτά που είπατε, εάν κατάλαβα καλά, διαφωνείτε με τη θετική στάση που έχει το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, υποστηρίζοντας αυτή την πρόταση. Κατάλαβα καλά; Είστε εναντίον της θετικής στάσης του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος;

Και δεύτερον: Η αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που πήγε στην Αθήνα και επιθεώρησε την πρόοδο κάποιων έργων, διαπίστωσε μεγάλες καθυστερήσεις γι' αυτά τα έργα, που αφορούν την περίοδο που κυβερνούσε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Γιατί αυτό δεν το αναφέρετε; Ως πότε θα βλέπουμε τα θέματα με χρωματιστά γυαλιά κομματικής σκοπιμότητας;

Ingeborg Gräßle (PPE),
  Antwort auf eine Frage nach dem Verfahren der ‘blauen Karte’
  . – Ich werde morgen in der Tat nicht zustimmen, weil ich es nicht für zielführend und für einen Fehler halte, weil dadurch die jetzigen Probleme in der Zukunft noch potenziert werden. Ich muss Ihnen sagen, mir als Haushaltskontrolleurin ist es eigentlich völlig egal, wer es verbockt hat. Ich will nur, dass es besser wird. Aber ich sehe jetzt auch nicht, dass es besser wird, und ich sehe dies mit großem Bedauern. Es muss besser werden, und es wäre im vorrangigen Interesse der Griechen selbst. Also: Bitte, helfen Sie mit! Danke!

Γιώργος Γραμματικάκης (S&D). – Κυρία Πρόεδρε, νομίζω ότι η πρόταση της Επιτροπής και η αυριανή κατεπείγουσα ψηφοφορία ανήκει στις σφαίρες του αυτονόητου, γιατί η Ευρώπη είναι, επιτέλους, υποχρεωμένη να δείξει αλληλεγγύη προς την Ελλάδα και μάλιστα να επεκτείνει αυτή την αλληλεγγύη που υπήρξε θεμέλιος λίθος της δημιουργίας της και για άλλα θέματα και για άλλες χώρες- Λυπούμαι, λοιπόν, να παρατηρήσω εδώ, σήμερα, ότι πέραν απ' την ένθερμη υποστήριξη της προτάσεως υπάρχουν και φωνές παράφωνες που δεν φαίνεται να γνωρίζουν την ελληνική ιστορία. Κάποιος, μάλιστα, συνάδελφος ανακάλυψε και την τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα, ίσως τα μπέρδεψε με την ανακάλυψη των τρεχόντων υδάτων στον πλανήτη Άρη.

Έχουμε κουραστεί, αγαπητοί συνάδελφοι, να κατηγορείται σύμπας ο ελληνικός λαός, τη στιγμή που σε ισχυρές χώρες τα σκάνδαλα ανθούν, ότι εκείνος είναι διεφθαρμένος, εκείνος είναι υπόδουλος στα συμφέροντα, εκείνος μόνον έχει συμφέροντα πίσω από την επιφάνεια.

Εγώ επιμένω στη θετική πλευρά αυτής της ιστορίας και βέβαια η ελληνική κυβέρνηση, πρόσφατα εκλεγείσα, έχει μεγάλη ευθύνη. Διότι αυτή η ενίσχυση δεν πρέπει να γίνει αυτοσκοπός. Έχω την ελπίδα ότι η ελληνική κυβέρνηση θα καταλάβει ότι αυτή η μικρή ενίσχυση, η οικονομική, πρέπει να είναι η αρχή μιας πολύ μεγαλύτερης προσπάθειας που θα διορθώσει όλα τα κακώς κείμενα στη χώρα μου και, λυπούμαι να το πω, πολλές φορές και στις δικές σας χώρες.

Zbigniew Kuźmiuk (ECR). – Pani Przewodnicząca! Zabierając głos w debacie poświęconej szczególnym środkom dla Grecji, chciałbym wyrazić nadzieję, że zarówno podniesienie do 100% maksymalnego poziomu współfinansowania dla greckich programów realizowanych z perspektywy 2007–2013, jak i zwiększenie płatności zaliczkowych dla programów realizowanych z obecnej perspektywy, będą jeszcze jednym ważnym instrumentem wsparcia Unii dla wejścia tego kraju na ścieżkę stabilnego wzrostu gospodarczego. Tego rodzaju nadzwyczajne rozwiązania powinny bowiem spowodować z jednej strony koncentrację środków europejskich przekazanych Grecji w wysokości ponad 2 mld euro, z drugiej natomiast zastosowanie maksymalnego stuprocentowego poziomu współfinansowania powinno przynieść oszczędności w greckich wydatkach budżetowych na poziomie 2 mld euro. Chciałbym przy tym wyrazić nadzieję, że ten wysiłek finansowy budżetu Unii nie zostanie przez władze greckie zmarnotrawiony, wszak stuprocentowe finansowanie projektów przez Unię stwarza niestety takie niebezpieczeństwo. Uważam także, że koncentracja ponad 2 mld euro płatności na rzecz Grecji powinna zostać w pełni zrekompensowana do końca obowiązywania obecnych ram finansowych i w związku z tym powinna być neutralna dla wieloletniego budżetu na lata 2014–2020.

Jan Olbrycht (PPE). – Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Szanowni Państwo! Dyskusja, którą toczymy, nie dotyczy ani sprawy normalnej ani nie dotyczy kwestii związanych ze zmianą polityki. Mamy do czynienia dzisiaj z rozmową na temat sytuacji nadzwyczajnej: dokonujemy zmiany w rozporządzeniach, zmieniając sposób finansowania. I to jest bardzo w konsekwencjach poważny zabieg.

Po pierwsze, jest to niewątpliwie rodzaj zareagowania na sytuację nadzwyczajną, czyli, inaczej mówiąc, stwierdzenie, że potrzebna jest zmiana podejścia – pytanie jest, czy mamy do czynienia z długotrwałą zmianą, czy z pewnym krótkim działaniem, które dotyczy określonej sytuacji. Dokonujemy zmiany pewnych zasad na określony czas, ponieważ zarządzanie podzielane wymaga również podzielanego finansowania. W momencie kiedy rezygnujemy z podzielanego finansowania, mamy do czynienia z zarządzaniem podzielanym tylko częściowo. W związku z czym musimy sobie zdawać sprawę z tego, że to jest sytuacja awaryjna, że to jest sytuacja nadzwyczajnej pomocy, ale ona może mieć konsekwencje wtedy, jeżeli może się tak zdarzyć, że to będzie dotyczyło również innych państw, gdzie trzeba będzie zmieniać pewne zasady. To jest kwestia pewnego precedensu. Ja oczywiście popieram tego typu zabieg, ale jako zabieg o charakterze wsparcia finansowego Grecji, a nie zmianę polityki spójności.

Louis-Joseph Manscour (S&D). – Madame la Présidente, mes chers collègues, si ceux qui – et ils sont nombreux, je le constate dans cet hémicycle – souhaitaient sacrifier les Grecs sur l'autel de leur opinion publique nationale et de la revanche politique avaient gagné leur pari, c'est d'aide humanitaire que nous discuterions aujourd'hui. Or, depuis que le scénario du Grexit a été enterré par l'accord de juillet dernier, c'est fort heureusement sur la base des Fonds structurels européens que nous envisageons aujourd'hui d'aider l'économie grecque à reprendre des couleurs.

Que personne n'en doute, le troisième plan d'aide à la Grèce ne sera utilisé que pour le service de la dette publique et la recapitalisation des banques hellènes. Dès lors, faciliter le recours aux Fonds structurels européens est vital, tant le besoin, et on l'a répété, de liquidités se fait cruellement sentir, pour faire repartir une économie que les efforts du plan d'aide précédent ont rendue exsangue.

Cette proposition va donc dans le bon sens, mais elle ne suffira pas. La renégociation de la dette grecque et la construction d'une union économique et monétaire plus solide et plus démocratique sont deux conditions sine qua non au redressement de ce pays et à la gestion des crises à venir.

En invitant le président de la République, François Hollande, et la chancelière Merkel à venir s'exprimer ici, mercredi, devant le Parlement, le président Schulz a bien compris l'importance des enjeux que l'épisode grec a révélés. Nous attendons d'eux, par conséquent, un nouveau souffle européen pour surmonter des défis qui sont tout aussi cruciaux que ceux auxquels nous avons dû faire face il y a un quart de siècle, lors de la chute du rideau de fer.

Beatrix von Storch (ECR). – Frau Präsidentin! Griechenland und kein Ende. Die EU—Kommission will jetzt also noch mehr Geld und noch schneller Geld aus EU-Fonds nach Griechenland bezahlen – wohlgemerkt, zusätzlich zu den vielen hundert verpufften Rettungsmilliarden. Das ist erstens reine Geldverschwendung. Seit der Euro-Bargeldeinführung hat Griechenland schon 58 Milliarden netto aus dem EU-Haushalt bekommen. Nochmal: nicht als Rettungsmilliarden, sondern als Netto-Profiteur. Trotzdem: alles vergebens. Griechenland ist heute dem Niveau der Dritten Welt näher als dem der Ersten.

Zweitens ist das Investitionsprogramm wirtschaftlich nicht sinnvoll; es ist falsch. Griechenland fehlt es nicht an Investitionen, sondern Griechenland fehlen Reformen, die Investitionen attraktiv machen. Es gibt einen Grund, warum in Griechenland nicht investiert wird.

Drittens: Griechenland ist insolvent. Griechenland hilft der Austritt aus dem Euro nicht mehr, beziehungsweise der würde helfen, der kommt aber nicht. Deswegen muss Deutschland austreten.

Γεώργιος Κύρτσος (PPE). – Κυρία Πρόεδρε, νομίζω ότι η πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που υποστηρίζεται από τις πολιτικές ομάδες είναι στη σωστή κατεύθυνση. Εξασφαλίζεται πρόσθετη ρευστότητα στην ελληνική οικονομία, σε μια περίοδο κατά την οποία απειλείται, εξαιτίας των λαθεμένων χειρισμών που έγιναν το 2015, από έλλειψη τραπεζικής χρηματοδότησης και την επιστροφή στην ύφεση. Οι χρηματοδοτικές διευκολύνσεις δεν πρόκειται να αποδώσουν, εάν δεν αλλάξει η πολιτική που εφαρμόζεται και δεν λειτουργήσει αποτελεσματικά το τραπεζικό σύστημα.

Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Αύγουστο του 2015, οι ελληνικές τράπεζες έχασαν καταθέσεις 40 δισεκατομμυρίων ευρώ, το ένα τέταρτο του συνόλου, εξαιτίας αποτυχημένων οικονομικών πειραμάτων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Χωρίς κλίμα εμπιστοσύνης και χωρίς μαζική επιστροφή καταθέσεων, δεν θα μπορέσουν να χρηματοδοτηθούν επαρκώς, από τον τραπεζικό τομέα, οι επιχειρήσεις που θέλουν να πάρουν μέρος στα ευρωπαϊκά προγράμματα, στα οποία αναφερόμαστε.

Πολλά από αυτά τα προγράμματα, έχουν σχέση με την ενίσχυση επιχειρήσεων του τουριστικού τομέα. Η ελληνική κυβέρνηση αυξάνει τον ΦΠΑ που επιβάλλεται στην εστίαση, αλλά και τον ΦΠΑ που επιβάλλεται στη διαμονή στα ξενοδοχεία. Από τη μια, λοιπόν, φορτώνουμε φόρους έναν κλάδο στον οποίο μπορεί να στηριχθεί η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και από την άλλη προσπαθούμε να χρηματοδοτήσουμε με ευρωπαϊκά κονδύλια τις τουριστικές επιχειρήσεις. Η ευνοϊκότερη χρηματοδότηση της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και, φυσικά, τους φορολογούμενους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι μια ουσιαστική πράξη αλληλεγγύης η οποία, όμως, δεν λύνει το πρόβλημα. Απλά, προσφέρει χρονικά περιθώρια, για να βελτιωθεί η οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα.

Μιλτιάδης Κύρκος (S&D). – Κυρία Πρόεδρε, η συγχρηματοδότηση των έργων της προηγούμενης περιόδου και η προχρηματοδότηση των έργων της καινούργιας είναι πάρα πολύ σημαντικές για την Ελλάδα. Και είναι σημαντικές και τις βλέπουμε ως την ένδειξη ότι ευρωπαϊκή πλευρά απλώνει το χέρι της αλληλεγγύης, στηρίζοντας τη συμφωνία του Ιουλίου. Τη στήριξη συμφωνίας η οποία έγινε με την ελληνική κυβέρνηση που αποδέχθηκε και αγκάλιασε μια σειρά μεταρρυθμίσεων οι οποίες εκκρεμούν πέντε, δέκα ή και είκοσι χρόνια.

Αφού περιπλανήθηκε η ελληνική κυβέρνηση στην έρημο των εκδοχών εκτός ευρώ, εκτός Ευρώπης, προσγειώθηκε στην πραγματικότητα, δήλωσε πως αγκαλιάζει τις μεταρρυθμίσεις και υποσχέθηκε να συνεργαστεί μαζί με την ευρωπαϊκή πλευρά. Αυτή, τη μία πλευρά αυτής της συνεργασίας τη βλέπουμε, ελπίζω να τη δούμε αύριο, με την ψήφιση της πρότασης.

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά, μια πλευρά που την έβαλε η ίδια η ελληνική κυβέρνηση, ένα εργαλείο, δηλαδή, το οποίο θα μπορέσει να βοηθήσει στο να είναι οι διαδικασίες της αξιολόγησης, από τον ενιαίο μηχανισμό στήριξης, ανοιχτές και στους ευρωπαϊκούς λαούς, μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και η διάσκεψη των προέδρων ήδη δέχτηκε, και ο κύριος Schulz το ανέλαβε και συνεργάζεται ήδη με τον κύριο Juncker για το πώς το Κοινοβούλιό μας θα μπορέσει να συμμετάσχει, να είναι ένα εργαλείο το οποίο και θα μπορεί να μην αφήνει να γίνονται πράγματα που είχαν καταγγελθεί στο παρελθόν για αναίτιες και απαιτήσεις καινούργιες, αλλά ταυτόχρονα και να επιβάλλει, να ελέγξει και να βοηθήσει την υποστήριξη των μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η Ελλάδα.

Franc Bogovič (PPE). – Dovolite, da na začetku najprej pozdravim in hkrati čestitam tako komisarju, gospodu Dombrovskisu, kakor tudi gospe Mihajlovi za predlog, da je takšen predlog v Parlamentu in da ga sprejemamo tudi po hitrem postopku.

Grčija je v veliki krizi. Prvo polovico letošnjega leta smo se dejansko ukvarjali samo s tem, ali bo grško gospodarsko padlo ali bo Grčija celo izstopila iz Evropske skupnosti ali bo izključena iz evroobmočja ali bo sama izstopila iz evroobmočja. Trmoglavljenje nekdanjega finančnega ministra in tudi gospoda Ciprasa je pripeljalo to celo tako daleč, da je bil začetek turistične sezone v Grčiji zaznamovan z zaprtimi bankami, kar smo videli, da je velik problem in ima velike posledice za grško gospodarstvo.

Zato sem vesel, da je bil sprejet tretji memorandum, znotraj katerega je tudi ta ukrep, da se pomaga Grčiji pri izpeljavi kohezijskih projektov. Vemo, da so kohezijski projekti eno od ključnih orodij solidarnosti znotraj Evropske unije in da ima Grčija velike težave z zaključevanjem, financiranjem kohezijskih projektov, zato je ta pomoč v višini dveh milijard, ki gre v to smer, da so projekti lahko stoprocentno sofinancirani na eni strani, na drugi strani za predplačila, zelo velik konkreten korak pomoči Grčiji v teh težkih, v težkih trenutkih.

Pomembno je, da bodo sredstva pravilno uporabljena. Ko imajo sredstva... ko imajo projekti stoprocentno sofinanciranje, ko imajo projekti tudi predplačilo, je tu tudi zelo veliko skušnjav, pasti za razne nepravilnosti, malverzacije, ki so se, kot vsi vemo, v Grčiji dogajale tudi v preteklosti.

Zato mislim, da so zelo na mestu opozorila tistih, ki skrbijo za javno porabo, in upam, da bodo ta sredstva res dobro porabljena in da bodo imela efekt za gospodarstvo, za nova delovna mesta, kajti le tako se bo Grčija rešila iz krize.

Liliana Rodrigues (S&D). – Senhor Presidente, Senhor Comissário e caros Colegas, as políticas de austeridade tiveram impactos terríveis na vida das pessoas, das famílias, das empresas e dos países intervencionados pela troika. Não há nenhum país que, ao procurar uma pretensa ajuda, não tenha sido vítima da sua própria família. Refiro-me aqui à família europeia. E quando digo ‘pretensa ajuda’ é porque não passou disso: pretensão. A austeridade falhou, a austeridade apenas criou mais miséria, pobreza, mais falências, medos, mais imigração, fuga de quadros superiores, depressões e suicídios. Estamos a falar de pessoas, não estamos a falar de números.

Quando vos digo isto parece que estou a descrever o meu país, Portugal. Sentimos, em Portugal, durante quatro anos, a dureza de ser um filho menor da Europa. A Grécia foi severamente castigada pelos anos de austeridade. A par disto chegam todos os dias à Grécia centenas de refugiados e quase que exigimos, à Grécia, que trate do assunto sozinha. A Grécia pede-nos uma real ajuda. Essa ajuda passa por aprovarmos medidas específicas de apoio através dos fundos europeus. Estas medidas são uma possibilidade de investimento e de alívio de austeridade. Não se trata de darmos mais dinheiro à Grécia, trata-se de antecipar o tal financiamento, trata-se de promover crescimento e emprego. Sabemos que as políticas de coesão são fundamentais para os países que foram mais atingidos pela crise. Sem as políticas de coesão tudo seria ainda mais agravado. Alguns questionam se este dinheiro será bem aplicado, mas da mesma maneira que houve assistência técnica para a austeridade, naturalmente também deverá existir essa mesma assistência para o investimento.

Derek Vaughan (S&D). – Madam President, it has often been said and it was said again today that the EU is based on solidarity, or at least it should be. The economic and financial situation Greece faced gave the EU an opportunity to show such solidarity, and unfortunately it took a long time before the EU stepped up to the plate and took any action. Indeed, I would say maybe the lack of action by the EU has made the problems in Greece even worse.

Even with a new agreement in place now, I still think Greece faces huge problems in the future in terms of its economy. Also, of course, it now faces a refugee crisis too. Greece, like other Member States, is facing a huge burden and I would say that perhaps the best way – or one of the best ways – the European Union can help countries like Greece is through the European structural funds. The structural funds should be going to improve the economy and the prosperity of places like Greece. I would also hope that the structural funds could be used to alleviate the problems due to the refugee crisis by helping with funding for infrastructure and social inclusion measures as well. I am pleased that the EU Commissioner, Commissioner Crețu, seems open to that idea in the future.

I would hope that tomorrow we would help to support Greece. Greece needs that help now. It is no good providing this funding sometime in the distant future: we need to provide help and investment to Greece as soon as possible. I support the measures put forward by the Commission. I support this Parliament and the Council taking speedy action to put those measures in place, and I hope tomorrow all colleagues – or as many colleagues as possible – will support these measures to help Greece.

Miguel Viegas (GUE/NGL). – Senhor Presidente, esta proposta é bem-vinda, tendo em conta a emergência social vivida pelo povo grego. Relembramos que essa situação decorre de décadas de austeridade, com a imposição de programas de ingerência e de intervenção externa. São políticas destinadas a garantir os lucros dos grandes grupos económicos e da grande finança europeia, e que foram sangrando o povo grego, deixando-o mais pobre, mais dependente e amarrado a uma dívida insustentável e injusta. Esta ajuda é, assim, positiva e poderá minorar o sofrimento de muita gente. Contudo, trata-se apenas de um paliativo. Nesse sentido, é urgente que se tomem medidas de fundo, que permitam o restabelecimento da economia grega em bases sólidas e de acordo com a vontade do povo grego.

A situação da Grécia confirma a nossa análise com base na realidade de Portugal. É urgente abrir um processo negocial de renegociação das dívidas soberanas à escala da União Europeia, bem como a realização de uma conferência intergovernamental que reveja o tratado orçamental e elimine o espartir monetário que tolhe qualquer possibilidade de desenvolvimento alternativo e soberano.

Pyynnöstä myönnettävät puheenvuorot

Μανώλης Κεφαλογιάννης (PPE). – Κυρία Πρόεδρε, λένε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας οργανισμός που πάντα κάνει δύο βήματα μπρος και ένα πίσω. Στην περίπτωση της Ελλάδας, έχει κάνει ένα άλμα προς τα εμπρός. Ένα άλμα για μια χώρα η οποία πλήττεται, όσο καμιά άλλη, από την κρίση την οποία έζησε όλη η Νότια Ευρώπη. Γι' αυτό θέλω, ιδιαίτερα, να ευχαριστήσω την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον κύριο Juncker, τον παριστάμενο αντιπρόεδρο, κύριο Dombrovskis, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, τις επιτροπές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τον Προϋπολογισμό, για την Απασχόληση και την Αλιεία, όλες τις πολιτικές δυνάμεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τη συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων βουλευτών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η βοήθεια, πραγματικά, είναι πολύτιμη. Η βοήθεια για την Ελλάδα, από τα Ευρωπαϊκά Ταμεία, είναι παραπάνω από πολύτιμη, για μία χώρα η οποία έχει τεράστια προβλήματα και τεράστια προβλήματα ρευστότητας. Μια χώρα η οποία θέλει, ζητά και βλέπει την αλληλεγγύη, από τους εταίρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία, πολύ περισσότερο τώρα που υποδέχεται εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες.

Και κάτι για το συνάδελφό μου από την Βουλγαρία, τον κύριο Torvalds: Η Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 ομιλεί για μουσουλμανική μειονότητα, την έχει ψηφίσει και η δική του χώρα. Μια χώρα που καταπιέζει μια μειονότητα, είναι μια χώρα που δεν εκλέγει στην Κομοτηνή τρεις μουσουλμάνους βουλευτές.

Andrea Cozzolino (S&D). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, rivendico anch'io il valore della decisione che stiamo prendendo, sia in direzione di una più marcata fisionomia di solidarietà, soprattutto di solidarietà di bilancio, di risorse dell'Europa e anche, diciamo così, di apertura di un confronto che va oltre le politiche di austerità che hanno accompagnato gli ultimi anni e che hanno segnato profondamente anche il destino di un paese come la Grecia.

Vorrei tuttavia cogliere l'occasione per segnalare anche qui una proposta che va nella direzione di un meccanismo di solidarietà della politica di coesione. Siamo alla fine del lungo ciclo di programmazione 2007-2013 delle risorse della politica di coesione ed è probabile e faremo di tutto, tutti siamo impegnati per evitare il disimpegno di ingenti risorse. Credo che però dobbiamo valutare l'ipotesi che se dovesse presentarsi a tutti quanti noi l'occasione di avere un cospicuo bilancio di risorse disimpegnate nella programmazione, di utilizzare queste risorse per concentrarle e affrontare la più grave crisi umanitaria che abbiamo davanti, quella dei rifugiati e quindi utilizzare il disimpegno non per restituire le risorse alla politica di coesione ai singoli Stati, ma per rimetterle a servizio di un fondo che deve impegnarsi molto ad affrontare questa crisi enorme che sta davanti a noi.

Igor Šoltes (Verts/ALE). – Torej kriza, ki je pustošila po Grčiji v zadnjih letih, seveda je pustila mnoge posledice. Nekatere kar usodne za prebivalstvo Grčije. In tudi v času krize se je v evropsko... v grško blagajno stekalo kar nekaj denarja. Seveda je nastal glavni problem, zakaj je bil porabljen ta denar, za katere potrebe. In včasih se je zdelo, kot da ima sanacija bank prednost pred interesi in potrebami državljanov.

Upam, da se bo ta odnos v prihodnje spremenil in da bodo sredstva, ki so namenjena s tem tretjim načrtom, dejansko tudi porabljena za tiste ključne namene v kohezijskih, socialnih in regionalnih fondih.

Je pa res seveda, da mora tudi Grčija na drugi strani prispevati svoj del, zlasti pri nekaterih ključnih, tudi evidentskih reformah. Tukaj opozarjam predvsem na problem katastra, ker brez urejenih podatkov na zemljiški knjigi, seveda tudi pri investicijah, zlasti v infrastrukturo, lahko prihaja do problemov.

Stanislav Polčák (PPE). – Paní předsedající, já bych chtěl říci, že považuji tato opatření za výjimečná, za výjimečná i z pohledu, v jaké výjimečné době se konají.

Na jedné straně je zde nezodpovědné chování řecké vlády, která nepochybně má svůj díl odpovědnosti, velmi zásadní, za to, jaká je teď v Řecku hospodářská situace. Ale také i kolik se promrhalo času za tu dobu, kdy se to již mohlo řešit pozitivním způsobem. Myslím si, že nemůžeme ani utápět důvěru evropských daňových poplatníků. Já si nejsem zcela jist, zdali ta pozitivní opatření, která zde máme podpořit, jsou dostatečně podmíněna pro budoucí období, to znamená, zdali skutečně evropský daňový poplatník nebude ten poslední v řadě, který se opět nedočká žádného výsledku.

Nicméně chci projevit solidaritu s řeckým lidem a z toho důvodu pokládám za nezbytné navržená opatření podpořit.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D). – Madam President, considering the fact that Greece has been very much affected by the consequences of the financial and economic crisis, that it faces a critical lack of public funds and consequently has difficulties in co-financing the investments of the European Structural and Investment Funds, I strongly support the proposal to provide additional pre-financing in the current financial period, as well as to increase the co-financing rate for the 2014-2020 operational programmes.

In view of the urgency of the need for support in Greece, I also welcome the agreement within the political groups on the necessity of the introduction of a simplified procedure. Greece is part of the European architecture and it has to stay that way.

Nicola Caputo (S&D). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, l'ondata di instabilità e le diffuse preoccupazioni che la recente crisi greca ha portato all'intero scenario mediterraneo non hanno terminato i loro influssi negativi e pur essendo sfumato il pericolo di default – o almeno così si spera – i rimedi di lungo periodo devono essere attuati in modo completo, generalizzato e rapido.

Il testo in esame testimonia che la fase delle scelte emergenziali non si è esaurita e che la Grecia ha ancora bisogno di misure straordinarie di sostegno perché non può permettersi di perdere, e noi con lei, i finanziamenti della politica di coesione. Vi è una diffusa percezione della fragilità dell'economia dell'area euro e tutte le Istituzioni sono state chiamate a fare loro parte con il reperimento di ogni risorsa economica ancora disponibile e lo stesso equilibrio che con un gesto di responsabilità e lungimiranza chiederei fosse attuato anche per il Sud Italia così carente di risorse ma adesso così pronto a sfruttare ogni occasione di riscatto.

(Pyynnöstä myönnettävät puheenvuorot päättyvät)

Valdis Dombrovskis,
  Vice-President of the Commission
  . – Madam President, first of all thank you for this debate, from which I actually sense quite broad support for the Commission's proposal. Indeed, EU funds have made a major contribution to strengthening Greece's economy and social and territorial cohesion. But now the investment co-financed with EU funds is being held back by the Greek state's tight liquidity situation, and also the generally very difficult state of the Greek economy. So this is a unique situation and the measures proposed are exceptional.

Once again, I would like to thank the co-legislators for moving ahead speedily with this file, because time is indeed of the essence for the success of this proposal. The eligibility date for expenditure under the 2007-2013 programmes is imminent: the end of this year. Without these extraordinary measures many already well-advanced investments would be at risk of being forgotten.

Turning to some of the questions which were raised regarding this proposal: on the consequences for other cohesion states, I must ensure that there are no negative consequences for other Member States in terms of payments, and the Commission would by no means make any arguments in this regard in a mid-term review. As I outlined in my introductory remarks, this proposal is budget-neutral under the current Multiannual Financial Framework period.

Искра Михайлова,
  докладчик
  . – Г-жо Председател, благодаря на всички колеги, които участваха в дебата, уважаеми г-н Комисар, благодаря и за Вашите пояснения.

Дебатът беше много интересен и много фокусиран върху проблемите както на Гърция, така и на кохезионната политика.

Позволете ми направя няколко уточнения и да отговоря на някои от репликите, които бяха представени тук в залата.

Първо, искам да уточня, че комисията по регионална политика много отговорно разгледа предложението на Европейската комисия на две свои заседания, посвети специално извънредно заседание и след това направи още едно заседание, на което дискутира въпроса.

Приемам всички съображения на колегите, които се опасяват от евентуалната липса на контрол. Искам да подчертая, че това предложение не прави подарък на Гърция, това предложение дава възможност на гръцката страна да използва ресурс тогава, когато той ѝ е необходим, в момент, в който има необходимост от този ресурс.

Това предложение е извънредно, изисква извънредно поведение и извънредни мерки, но то не създава прецедент и не увеличава финансирането за гръцката страна, а дава възможност на Гърция да използва ресурс, който вече е договорен, за да може да реши проблеми в момента.

Политиката за сближаване не се превръща в политика за финансова ликвидност, политиката за сближаване чрез такъв тип извънредни решения изпълнява ролята си да се прилага ефективно според условията във всяка държава членка.

Дали мерките ще са успешни, ние ще видим, ще наблюдаваме и ще контролираме. Политиката за сближаване чрез такива инициативи и такава мярка дава възможност на гръцкото правителство. Дали то ще използва тази възможност, ние ще имаме възможност да контролираме чрез докладите пред Европейската комисия и чрез всички инструменти на Европейския парламент за контрол.

President. – The debate is closed.

The vote will take place on Tuesday, 6 October 2015.

Written statements (Rule 162)

Tamás Deutsch (PPE),
  írásban
  . – Görögország rendkívüli gazdasági körülményeire való tekintettel támogatom a Bizottság javaslatát a héten esedékes plenáris szavazás során a Görögországra vonatkozó egyedi intézkedések tekintetében. Támogató szavazatom mellett azonban fontosnak tartok hangsúlyozni néhány szempontot a Bizottság módosítási javaslatával kapcsolatban. Mindenekelőtt nélkülözhetetlennek tartom a pluszkifizetések rendeltetésszerű használatának alapos, fokozott nyomon követését. Emellett szeretném felhívni a figyelmet arra, hogy a javaslat számos olyan fontos alapelvet figyelmen kívül hagy, mint társfinanszírozás, szubszidiaritás, addicionalitás vagy egyenlő bánásmód. Ezek az alapelvek meghatározóak a kohéziós politikában, ezért a Bizottság módosítási javaslatát Görögország speciális helyzetére való tekintettel támogatom, de fontosnak tartom, hogy ez egyszeri és egyedi intézkedés legyen, és ne bírjon precedens jelleggel, ne gyakoroljon hatást a kohéziós politika jövőbeli jellegének formálására.

Azt is elkerülendőnek tartom, hogy a Bizottság hasonló módosítási javaslatokat terjesszen elő a jövőben pusztán az eurócsúcs kezdeményezésére, hiszen ezáltal az euróövezeten kívüli tagállamok döntéshozatali folyamatban való részvétele sérül. Végezetül, de nem utolsósorban, a tényleges költségvetési hatások mielőbbi tisztázását tartom szükségesnek. Fontos, hogy a Bizottság tervezetében szereplő javaslatok ne járjanak a többéves pénzügyi keret módosításával, és ne befolyásolják sem Görögország, sem a többi tagállam kohéziós forrásait.

Monika Flašíková Beňová (S&D),
  písomne
  . – Finančná a hospodárska kríza postihla všetky členské štáty Európskej únie, Grécko však zasiahla osobitným spôsobom. Krajina musí čeliť nedostatku likvidity a verejných finančných prostriedkov dostupných pre verejné investície, ktoré sú potrebné na podporu udržateľného ozdravenia. Nedostatok likvidity a verejných financií však nesmie brániť investíciám v rámci programov podporovaných z Európskeho fondu regionálneho rozvoja, Európskeho sociálneho fondu, Kohézneho fondu a Európskeho námorného a rybárskeho fondu, pretože ak by sa tieto predmetné investície zastavili, krajina by sa dostala do existenčných problémov. Súhlasím preto s návrhmi Európskej komisie, ktoré zabezpečia dodatočné predbežné financovanie operačných programov politiky súdržnosti na roky 2014 – 2020 v rámci cieľa Investície pre rast a zamestnanosť. Je veľmi dôležité, aby sa suma dodatočných počiatočných zálohových platieb využila účinne a čo najrýchlejšie sa dostala k prijímateľom prostriedkov z ESF, Kohézneho fondu a ENFR tak, aby mohli uskutočniť plánované investície a dostať úhrady okamžite po predložení žiadostí o platby. Musíme si uvedomiť naliehavosť a vážnosť tejto podpory a prispieť k celkovému úsiliu o poskytnutie pomoci Grécku.

Krzysztof Hetman (PPE),
  na piśmie
  . – Polityka spójności jest główną polityką inwestycyjną Europy. Jak pokazał szósty raport spójnościowy, także w czasach kryzysu dobrze spełniła ona swoją rolę i pomogła władzom państwowym i samorządowym złagodzić skutki załamania gospodarczego. Polityka spójności to także, z samej definicji, polityka solidarnościowa. Ma za zadanie pomagać tym obszarom, które radzą sobie słabiej niż pozostałe. Z tych właśnie powodów popieram wniosek o zmianę rozporządzenia, mający na celu przyznanie szczególnych środków dla Grecji. Uważam, iż proponowane rozwiązania sprawią, że w tej wyjątkowej sytuacji, w jakiej znajduje się Grecja, polityka spójności będzie mogła nadal pełnić tam swoją inwestycyjną i pro-wzrostową rolę. Nowe przepisy pozwolą Grekom na dokończenie prowadzonych projektów i rozpoczęcie nowych. Jednocześnie należy zadbać, aby proponowane rozwiązania nie rodziły negatywnych konsekwencji budżetowych dla innych krajów. Dlatego ta zmiana musi mieć charakter wyjątkowy i jednorazowy.

Theodor Dumitru Stolojan (PPE),
  în scris
  . – Sunt de acord cu măsurile propuse în raport, care vin în întâmpinarea cerințelor Greciei. Consider însă că măsurile cu privire la creșterea gradului de absorbție a fondurilor structurale și de investiții din perioada 2007-2013, cum este, de exemplu, creșterea cofinanțării din fondurile europene la 100 % din cheltuielile eligibile, trebuie extinse și la unele state membre cu un grad de absorbție mai mic a fondurilor europene, cum sunt România și Bulgaria. Aceste state membre, ca și Grecia, sunt în pericol de a pierde miliarde de euro din fondurile europene alocate în exercițiul 2007-2013.

Ελισσάβετ Βόζεμπεργκ (PPE),
  γραπτώς
  . – Το πράσινο φως για 100% χρηματοδότηση στα έργα ΕΣΠΑ -αποκλειστικά για την Ελλάδα- αποτελεί μια ξεχωριστή ευκαιρία για τη χώρα μας. Τα κονδύλια αυτά συνοδευόμενα με αναπτυξιακά μέτρα θα στηρίξουν ουσιαστικά την ελληνική οικονομία και θα μπορέσουν να δημιουργήσουν σημαντικές επιπλέον επενδύσεις για τα επόμενα χρόνια, ανοίγοντας το δρόμο για την ταχεία εφαρμογή του Προγράμματος για την Απασχόληση και την Ανάπτυξη στην Ελλάδα. Αυτό το μέτρο μεταφράζεται σε άμεση πρόσθετη ρευστότητα ύψους περίπου 500 εκατ. ευρώ και εξοικονόμηση για τον ελληνικό προϋπολογισμό ύψους 2 δις. ευρώ.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην ΕΕ που ακόμα ταλανίζεται από οικονομική ύφεση, ενώ η ανεργία και ιδιαίτερα η ανεργία των νέων είναι σε δυσθεώρητα ύψη. Η εξαίρεση αυτή για 100% χρηματοδότηση, θα δώσει τη δυνατότητα στη χώρα μας όχι μόνο να αξιοποιήσει στο έπακρο και το τελευταίο ευρώ από τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, αλλά και να συμβάλλει στην αύξηση της απασχόλησης και στην ανακούφιση των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων που έχουν πληγεί από την κρίση με τη στοχευμένη διοχέτευση των κονδυλίων αυτών.

11.   Role of local authorities in developing countries in development cooperation (debate)

President. – The next item is the report by Eleni Theocharous, on behalf of the Committee on Development, on the role of local authorities in developing countries in development cooperation (2015/2004(INI)) (A8-0232/2015).

Ελένη Θεοχάρους,
  Εισηγήτρια
  . – Κυρία πρόεδρε, ευχαριστώ όλους όσοι συνετέλεσαν στη συγγραφή και την παρουσίαση, ενώπιον της Ολομέλειας, της έκθεσης αυτής και τους σκιώδεις εισηγητές.

Η παρουσίαση γίνεται με ένα ιδιαίτερα συναινετικό, θα έλεγα, τρόπο και χωρίς πάρα πολλά αμφιλεγόμενα σημεία. Η έκθεση αναφέρεται στο ρόλο των τοπικών αρχών ως αναπτυξιακών φορέων και υπογραμμίζει τη σημασία των παραγόντων που συνιστούν μια αποτελεσματική αναπτυξιακή πολιτική. Αναφέρεται, επίσης, στους μηχανισμούς με τους οποίους η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να στηρίξει τις τοπικές αρχές των αναπτυσσομένων χωρών, για την υλοποίηση των προγραμμάτων ανάπτυξης.

Η ενίσχυση του ρόλου των τοπικών αρχών είναι σημαντική και συναρτάται με ένα βελτιωμένο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον για την εφαρμογή των Millennium Development Goals. Οι στόχοι αυτοί είναι σημαντικοί για τη μείωση της φτώχειας και τη βελτίωση της διαβίωσης των πολιτών σε κάθε περιοχή, αλλά κυρίως στα αστικά κέντρα και εκεί όπου υπάρχουν, συγκεντρωμένοι και σε μεγάλη πυκνότητα, πληθυσμοί που ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, στις παραγκουπόλεις δηλαδή, για παράδειγμα. Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία συνθηκών παροχής αποτελεσματικών κοινοτικών υπηρεσιών και ανάπτυξης, από τις τοπικές αρχές.

Η έκθεση στηρίζεται στο μετά το 2015 αναπτυξιακό πρόγραμμα και στα συμπεράσματα του Ρίο + 20. Ως εκ τούτου, στην έκθεση υπογραμμίζεται η ανάγκη για αποτελεσματική παγκόσμια συνεργασία και μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, καθώς επίσης και μεταξύ των κρατών, των τοπικών αρχών ως θεσμών των διαφόρων κρατών και της κοινωνικής βάσης. Στους γενικούς άξονες της έκθεσης, τονίζεται ότι η ανάπτυξη προέρχεται από τη βελτίωση των μηχανισμών δράσης των τοπικών αρχών και προκύπτει μέσα από τις αρχές της τοπικής υπευθυνότητας, της δημοκρατικότητας και της ικανότητας που πρέπει να έχουν οι τοπικές αρχές για να επιτυγχάνουν προκαθορισμένους στόχους.

Υποστηρίζεται η σημασία της συμμετοχής των γηγενών πληθυσμών, έτσι ώστε να υλοποιούνται οι τιθέμενοι στόχοι. Αυτό σημαίνει ενίσχυση της συμμετοχικής δημοκρατίας και αύξηση ελέγχων και, συνεπώς, περιορισμών των φαινομένων διαφθοράς. Αν άκουγε κανείς την προηγούμενη συζήτηση, θα καταλάβαινε επακριβώς τι προσπαθούμε να πούμε. Καθίσταται σαφής ο σημαντικός ρόλος που διαδραματίζει η τεχνολογία και τα μέσα που αυτή παρέχει, καθώς και η σημασία αξιοποίησης των φυσικών πόρων κάθε περιοχής, ώστε να επιτυγχάνεται τοπική ανάπτυξη.

Εκείνο το οποίο θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως και στο οποίο θα πρέπει να δοθεί έμφαση είναι οι σχέσεις μεταξύ κεντρικής εξουσίας και τοπικών αρχών, που ποικίλλουν αναλόγως των πολιτειακών συστημάτων κάθε χώρας και, πρωτίστως, του επιπέδου της δημοκρατίας. Η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα των τοπικών αρχών είναι συναφείς με τη δημοκρατικότητα της κεντρικής εξουσίας και την πολιτική σταθερότητα της χώρας. Οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες του κέντρου είναι σημαντικές και ουσιώδεις όταν παρέχουν αποτελεσματική λειτουργία, μέσω των τοπικών αρχών και έχουν ως σκοπό την καταπολέμηση της φτώχειας, της κοινωνικής ανισότητας με απώτερο στόχο την ανάπτυξη. Σημαντικό πρόβλημα είναι η αδυναμία συνεργασίας με υγιείς τοπικές αρχές, όταν η κεντρική εξηγεί εξουσία μαστίζεται από διαφθορά.

Στο σημείο αυτό, προσπάθησα να καταθέσω και την προσωπική μου εμπειρία από μία εικοσιπεντάχρονη δράση στην Αφρική. Υπό αυτές τις συνθήκες, δύο σημαντικές κατευθύνσεις είναι συναφείς μεταξύ των σχέσεων της κεντρικής εξουσίας και των τοπικών αρχών. Πρώτον, η παραχώρηση, εκεί όπου επιβάλλεται, περισσότερων εξουσιών και αρμοδιοτήτων προς τις τοπικές αρχές, ειδικότερα στις μεγάλες σε έκταση χώρες, για σκοπούς αποκέντρωσης και αποτελεσματικής διοίκησης. Δεύτερον, η παραχώρηση, από το κέντρο προς τις τοπικές αρχές, ειδικών εξουσιών. Η

πρώτη διάσταση είναι αλληλένδετη με τη δεύτερη και αντίστροφα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υποχρέωση να ασκήσει θετική πολιτική στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, γνωρίζοντας ότι η επίλυση των προβλημάτων στις χώρες αυτές μας απαλλάσσει και από πολλά προβλήματα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως είναι τα συνεχή, μη ελεγχόμενα και επικίνδυνα για τους ίδιους τους μετανάστες, μεταναστευτικά κύματα.

Συνεπώς, ανάπτυξη στις φτωχές χώρες σημαίνει, ταυτοχρόνως, και λιγότερα προβλήματα στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και αύξηση των συνθηκών συνεργασίας για ένα καλύτερο κόσμο, για την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάθε πολίτη, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Η σωστή διάθεση της αναπτυξιακής βοήθειας βασίζεται σημαντικά στις τοπικές αρχές.

Neven Mimica,
  Member of the Commission
  . – Madam President, as this Assembly knows, policy is local and, as with any other policy, development cooperation policy also has to be local. That is why I would like to thank Parliament for its resolution on the role of local authorities in development cooperation. It highlights a common belief that the roots of democracy and well-being are local.

Development starts at the local level. Most jobs, basic social services, political and civic rights are provided first and foremost in cities or regions or through local branches of government. Moreover, I agree with the resolution where it states that, in order to be adequate and legitimate, policies have to be defined through a bottom-up approach. This means that they have to start with local authorities.

I am convinced that the newly adopted 2030 agenda for sustainable development can only be of benefit if all actors are involved and mobilised. To that end, all public and private representatives, including local authorities, have to be involved in the implementation of the Sustainable Development Goals.

The world's urban population will reach 70% by 2050. Having a specific goal dedicated to urbanisation is therefore of crucial importance. But beyond the specific Sustainable Development Goal, cities will be the frontline of all other issues, including migration, environmental sustainability, climate resilience, fragility and inequalities. Local authorities will need human, institutional and financial resources to fulfil their missions. The transfer of financial resources from central governments remains a difficult aspect of decentralisation, and it is often overlooked.

All these issues are a question of sovereignty. We will address this through our political dialogue with partner countries, with the objective of ensuring coherent and efficient implementation. Since 2013, the Commission has been working on empowering local authorities in partner countries for enhanced governance and more effective development outcomes. This work will now be intensified.

We have started to deliver on this commitment following four priorities, which are: supporting decentralisation reforms and local initiatives; strengthening the capacity of local authorities; addressing the challenges brought to the fore by rapid urbanisation; and engaging with associations of local authorities at all levels. These priorities are all covered by the resolution to be adopted in Parliament.

As an example of our cooperation, in January this year the Commission signed the first framework partnership agreements with five global and regional associations of local authorities. These agreements formalise our reinforced support. We are also backing up our political commitment by providing adequate resources: EUR 450 million has already been secured from the dedicated programme of the Instrument for Development Cooperation on civil society organisations and local authorities.

All EU instruments are gradually taking local governments into account as well. Approximately EUR 1.7 billion will be used to support decentralisation reforms, rural development and local governance in the period up to 2020. These precious resources must be used to ensure delivery and concrete results in empowering local authorities in the implementation of development cooperation.

Davor Ivo Stier,
  u ime kluba PPE
  . – Gospođo predsjednice, evo prije desetak dana na summitu u Ujedinjenim narodima šefovi država i vlada su usvojili novu agendu za održivi razvoj. Tada je postignut konsenzus oko strategije globalnog razvoja. Odrađen je veliki posao, ali sada predstoji onaj mnogi teži, izazovniji dio, tj. ispuniti obećanja odnosno transformirati riječi u djela. Implementacija čak 17 održivih razvojnih ciljeva predstavlja veliki izazov te zahtijeva formiranje globalnog partnerstva koje će uključivati sve sudionike. Dakle, upravo zbog toga želim podržati izvjestiteljicu i čestitati joj na ovom izvješću koje se bavi važnim akterima globalnog razvoja tj. lokalnim vlastima.

Europski parlament je u svom izvješću o novom globalnom razvojnom okviru usvojenom u studenom prošle godine istaknuo upravo lokalne vlasti kao ključne aktere kako kod samog kreiranja tako i kod implementacije nove razvojne agende. Izvješće zastupnice Theocharous potvrđuje stav zastupnika ovoga doma da je dobro upravljanje potrebno na svim razinama vlasti – lokalnoj, nacionalnoj i međunarodnoj – kako bi se postigli razvojni ciljevi, iskorijenilo siromaštvo i osigurao dostojanstven život za sve ljude.

U završnom dokumentu usvojenom u New Yorku, usvojen je i zaseban cilj 11 o održivom razvoju u urbanim sredinama. Sasvim je jasno da je implementacija ovog cilja moguća jedino uz blisku suradnju s lokalnim vlastima. No participacija lokalnih vlasti ne smije se ograničiti samo na ovaj cilj. Lokalne vlasti su ključne za ostvarenje svih ostalih ciljeva, ali i za prikupljanje podataka, mjerenje rezultata za transparentnost i odgovornost. Osim što lokalne vlasti najbolje mogu razumjeti potrebu lokalnog stanovništva kao razina moći najbliža građanima, decentralizacija moći je također učinkovito sredstvo u borbi protiv korupcije, izgradnje i demokracije i zaštiti ljudskih prava, a upravo to je najviše potrebno mnogim zemljama u razvoju.

Louis-Joseph Manscour,
  au nom du groupe S&D
  . – Madame la Présidente, mes chers collègues, à quelques semaines de la COP 21, qui se tiendra à Paris, et alors que la communauté internationale vient tout juste d'adopter les nouveaux objectifs de développement durable, ce rapport et ce débat arrivent à point nommé.

Je veux d'abord féliciter Mme la rapporteure. Ce texte nous donne l'opportunité de rappeler le rôle crucial joué par les autorités locales dans la définition et la mise en œuvre de la politique de développement européenne et internationale. En tant que fournisseur de services publics de base tels que la santé, l'éducation, notamment, l'eau, l'assainissement, on mesure combien l'expertise de ces autorités dans ces domaines clés comptera dans la réussite de notre engagement pour éradiquer la pauvreté.

Le onzième objectif de développement durable relatif aux villes permet aux autorités locales d'être dorénavant pleinement reconnues comme des acteurs centraux de la coopération internationale. Je pense que nous pouvons modestement y voir une victoire de l'Union européenne et surtout de notre Parlement, qui n'a de cesse, depuis 10 ans, de souligner le rôle clé de la décentralisation et de la coopération décentralisée pour améliorer les conditions de vie des plus démunis à l'échelle planétaire.

La Commission doit maintenant se saisir de ce rapport et des propositions qu'il renferme, pour promouvoir une politique de développement basée sur une gouvernance multiniveau. À ce titre, il est grand temps que la décentralisation devienne un secteur de concentration financière à part entière de l'Union européenne à destination des pays en développement.

Je conclurai mon propos en reprenant les mots de Kofi Annan, ancien Secrétaire général des Nations unies qui, lors du lancement des objectifs du Millénaire pour le développement en 2000, soulignait que leur réalisation serait locale ou ne serait pas. Ces mots résonnent avec la même acuité à l'aube des nouveaux objectifs qui seront les nôtres jusqu'en 2030.

Ruža Tomašić,
  u ime kluba ECR
  . – Gospođo predsjednice, načelno bih se mogla složiti s duhom ove Rezolucije jer i sama često ističem kako bi se odluke ključne za život građana trebale donositi što bliže njima i njihovim obiteljima. U interesu je građana da lokalne vlasti imaju potreban kapacitet za donijeti održivu strategiju razvoja i primjereno koristiti dostupna financijska sredstva.

No, ne mogu ne primijetiti da se pristup koji je predložen u ovom tekstu temelji na pogrešnim pretpostavkama. Naime, javni sektor ne može imati glavnu ulogu u pokretanju i provedbi razvojnih planova jer to u pravilu znači povećanje javne potrošnje te smanjenu učinkovitost i konkurentnost uz veću poreznu opterećenost građana i poduzeća.

Mala i srednja poduzeća su ta koja trebaju preuzeti vodeću ulogu i biti nositelji rasta u zemljama u razvoju, dok im lokalna vlast mora otvoriti put smanjenjem poreza i administrativnog tereta.

Ivan Jakovčić,
  u ime kluba ALDE
  . – Gospođo potpredsjednice, gospodine povjereniče Europske komisije, još 90-tih godina dok sam bio jako angažiran u političkom životu Hrvatske, propovijedao sam i malo me tko slušao. Moram reći da upravo uloga lokalnih i regionalnih vlasti može biti presudna za brži razvoj države, za rješavanje problema nezaposlenosti, za jaču socijalnu, ekonomsku ili bolju politiku zaštite okoliša.

Isto tako, drugo iskustvo koje sam imao dok sam bio potpredsjednik ARLEM-a, kada smo imali suradnju s južnom obalom Mediterana u toj organizaciji koja okuplja regionalne i lokalne vlasti Europske unije i regionalne i lokalne vlasti južnog dijela Mediterana, vidjelo se koliko je važno za njih da imaju direktne odnose i direktnu suradnju s nama. Upravo u tom kontekstu uvjeren sam da ovo što je iznio gospodin povjerenik Mimica, koji me dobro poznaje i koji zna koliko sam zagovarao važnost i ulogu regionalnih i lokalnih vlasti u Hrvatskoj, upravo primjeri koje je sam iznio govore u prilog tome da dva principa, princip subsidijarnosti i princip decentralizacije, moramo do kraja uzeti u obzir u suradnji s našim partnerima u zemljama u razvoju.

Predlažem da Europska komisija zaista maksimalno potakne međusobnu suradnju naših gradova, naših velikih gradova, ali i manjih gradova jer su i ruralne sredine u zemljama u razvoju i te kako bitne za jačanje demokracije, za jačanje razvoja, upravo da se potaknu suradnja i razmjena iskustava koja veliki gradovi u Europi imaju, a potrebna su velikim gradovima u afričkim zemljama, na primjer Kairu koji zaista treba našu pomoć u na primjer svom poslovnom planiranju. Ne mora ona uvijek biti samo financijska, može biti dana na mnoge druge načine, pretakanjem iskustava koje su naši gradovi, općine i ruralna područja postigli u Europskoj uniji. I na taj način možemo pomoći našim partnerima u zemljama u razvoju.

Mislim da imamo dobar dokument i da na tim temeljima možemo ostvariti dobru politiku suradnje sa zemljama u razvoju.

Lola Sánchez Caldentey,
  en nombre del Grupo GUE/NGL
  . – Señora Presidenta, señor Comisario, la cooperación al desarrollo no puede ser competencia exclusiva de los gobiernos nacionales o de instituciones internacionales. Las entidades locales son las más cercanas a la gente y deben tener autonomía para ser protagonistas en un proceso participado para su propio desarrollo.

Muchas veces vemos cómo la cooperación al desarrollo viene marcada por unos intereses supranacionales, con un fuerte carácter de intereses comerciales y de inversiones que muchas veces obvia las verdaderas necesidades de los pueblos. Las autoridades locales pueden escapar a estas dinámicas de forma que sirvan de herramienta para el desarrollo endógeno en la línea de sus verdaderas prioridades. Es fundamental la participación de la sociedad civil, ONG, productores, comercios locales, sindicatos, asociaciones, fomentando así la corresponsabilidad y dejando de lado el viejo paradigma de donantes y beneficiarios que tanto recuerda a la caridad.

Frente a esta vieja idea apostamos por el paradigma de socios y colegas, es decir, por la solidaridad entre los pueblos. Descentralizar es democratizar; necesitamos que los gobiernos locales tengan libertad y capacidad para impulsar los nuevos agentes del cambio en sus territorios, multiplicando así los actores que permiten compartir y afrontar los problemas de cada localidad.

Los nuevos objetivos de desarrollo sostenible de las Naciones Unidas son una razón más para fomentar el desarrollo local desde lo local, impulsando la cooperación directa y participada, y no la paternalista.

Maria Heubuch,
  im Namen der Verts/ALE-Fraktion
  . – Frau Präsidentin! Ich begrüße den Bericht sehr, und ich begrüße die zunehmende Erkenntnis auf internationaler Ebene, dass lokale Behörden in den Entwicklungsländern als staatliche Akteure in der Entwicklungszusammenarbeit eine zentrale Rolle spielen müssen. Denn es sind die lokalen Behörden, die der Bevölkerung am nächsten sind. Sie sind es, die wissen, was die sozialen, die ökologischen, die wirtschaftlichen Bedürfnisse, die Probleme, aber auch die Herausforderungen vor Ort sind. Auch spielen sie eine wichtige Rolle in den Demokratisierungs- und Dezentralisierungsprozessen und müssen dementsprechend unterstützt und gefördert werden. Also, sie brauchen auch eine verstärkte finanzielle Unterstützung. Hier sind mehr Mittel notwendig.

Sie müssen als vollwertige Akteure bei der Umsetzung des 11. Europäischen Entwicklungsfonds verstärkt eingebunden werden, sowohl auf den Ebenen der Partnerländer und der Regionen als auch in ihren sektoralen Beihilfen und Budgethilfen.

Herr Kommissar, wir benötigen im Rahmen der europäischen Zusammenarbeit einen echten politischen Dialog mit den lokalen Behörden. Wir müssen dies starten, um laufende Fortschritte und Schwierigkeiten erkennen zu können und Perspektiven für effizientere Hilfen auf lokaler Ebene zu ermöglichen.

Ignazio Corrao,
  a nome del gruppo EFDD
  . – Signora Presidente, onorevoli colleghi, Commissario Mimica, partiamo dal presupposto che la relazione dell'onorevole Theocharous è un lavoro ben fatto perché è un lavoro che esce da una commissione che ha a cuore i temi dello sviluppo e della cooperazione internazionale.

Purtroppo però dobbiamo dall'altro lato registrare che quello che riusciamo a tirar fuori dal Parlamento, o quello che si propone come commissione, non ottiene un riscontro da parte degli Stati, di coloro che comunque avrebbero più possibilità di sostenere, di finanziare e di cambiare le politiche di sviluppo e di cooperazione internazionale. Perché è chiaro che se si va nei summit internazionali, se si va nei forum a parlare di un cambio di programma, del fatto che si sposano gli obiettivi, questi 17 obiettivi di cui abbiamo parlato, però poi si continuano a sostenere le politiche aggressive da parte delle multinazionali europee in questi stessi paesi in via di sviluppo, diventa molto complicato riuscire ad applicare quello che proponiamo.

Abbiamo tantissimi casi anche di partecipate statali di Stati europei che sfruttano risorse prime dei territori di cui parliamo, parliamo del petrolio, parliamo dell'acqua, parliamo dell'energia in generale e da quei paesi le voci che si ascoltano sono delle voci del tipo ma lasciateci sfruttare le nostre risorse in pace. Invece noi spesso e volentieri abbiamo dato dei soldi che si sono persi per la gran parte per strada a causa del grandissimo tasso di corruzione.

Allora, la domanda che noi dobbiamo fare è: in che modo possiamo riuscire a migliorare, cioè in che modo possiamo concretamente fare in modo che questi soldi non si perdano e che lo sviluppo diventi effettivo? Credo che dovremmo cambiare strategia, dovremmo magari vincolare i finanziamenti pluriennali a degli obiettivi, a dei livelli da raggiungere e poi, passo dopo passo, rifinanziare se vengono ottenuti determinati standard. È un lavoro molto complicato. Io sono contento che da questo Parlamento ci sia l'approccio giusto e che la Commissione sia cooperativa. Dobbiamo riuscire a fare più pressione con maggiore forza sugli Stati.

Louis Aliot,
  au nom du groupe ENF
  . – Mesdames et messieurs, je remercie notre collègue pour cette contribution, mais je dois vous avouer que je ne suis pas convaincu.

Ce rapport est d'abord la traduction de l'échec des politiques antérieures à destination des États et notamment des États africains.

Depuis soixante ans, plus de mille milliards de dollars ont été dépensés dans l'aide au développement. Près de la moitié des Africains vit encore avec un euro par jour. Depuis un demi-siècle, les guerres et les massacres ont tué dix millions de personnes, il y a eu quatre-vingts coups d'État. Onze pays ont connu des guerres civiles en quinze ans, qui auront coûté, au-delà des vies humaines, près de deux cents milliards de dollars, sans parler de la corruption qui est évaluée par l'Union africaine à cent cinquante milliards de dollars par an.

Comment, dans ces conditions, parler d'aide au développement? Une économie naissante nécessite des institutions stables, des services publics qui fonctionnent et des perspectives pour la jeunesse.

S'adresser, comme nous le faisons, aux collectivités inférieures ne réglera rien. Pour lutter contre la corruption, contrôler les flux migratoires et favoriser le développement, il faut trois priorités: conditionner les aides dans une logique de projet et non plus dans une logique de guichet, assurer la transparence et le contrôle pour éradiquer les réseaux de corruption et sanctionner les agissements des multinationales prédatrices de matières premières ou de marchés juteux sans considération pour les populations locales. Enfin, faire confiance aux nouvelles générations qui souhaitent s'en sortir par elles-mêmes et qui peinent à s'émanciper des rigidités administratives ou culturelles locales.

Aider pour aider ne servira à rien si nous continuons à soutenir des pouvoirs structurellement corrompus.

Bogdan Brunon Wenta (PPE). – Pani Przewodnicząca! Dziękuję Eleni Theocharous za pracę nad sprawozdaniem, które podkreśla znaczenie władz lokalnych dla rozwoju. Władze lokalne są najbliżej swoich społeczności. Jak nikt inny znają ich potrzeby. Dostrzegamy to także, działając w naszych regionach w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Budowanie tej świadomości w krajach rozwijających się jest kluczowe nie tylko dla władz centralnych i lokalnych, ale także dla obywateli. Ośrodki władzy powinny wspierać proces decentralizacji i przekazywać wzory dobrego zarządzania, kompetencje, a także środki finansowe tak, aby na stopniu lokalnym były one najefektywniej wykorzystane. Władze lokalne z kolei muszą być otwarte zarówno na dialog z mieszkańcami, jak i na współpracę z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, innymi organami administracji i partnerami prywatnymi. Te partnerstwa realnie wpływają na zwiększenie włączenia społecznego poprzez promocję edukacji, wzmocnienie mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, co sprzyja tworzeniu miejsc pracy i wspieraniu trwałego wzrostu gospodarczego w danym regionie. Chciałbym także podkreślić kluczową rolę władz lokalnych w sytuacjach kryzysowych. Sprawiedliwa dystrybucja pomocy humanitarnej, która musi docierać w pierwszej kolejności do grup najbardziej zagrożonych, nie jest możliwa bez dobrego zarządzania oraz dialogu z partnerami i organizacjami pomocowymi. Biorąc pod uwagę wszystkie przytoczone argumenty, wskazane jest, aby samorządy lokalne były jeszcze lepiej reprezentowane w międzynarodowych negocjacjach służących przyjęciu programu działań na rzecz rozwoju na okres po 2015 r.

Michela Giuffrida (S&D). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, troppo spesso abbiamo assistito al fallimento delle politiche di cooperazione che tra sprechi, corruzione e inefficienze non sono riuscite purtroppo a raggiungere gli obiettivi prefissati e a costituire un vero valore aggiunto per i cittadini e per le popolazioni cui erano rivolte.

I dati ci dicono che nei paesi in via di sviluppo, la crescita delle popolazioni si concentra nelle aree urbane. Da qui dunque, appare chiaro che la chiave per far sì che gli sforzi e i progetti messi in campo migliorino davvero le condizioni di vita delle popolazioni è il coinvolgimento delle istituzioni autoctone, cioè interne ai paesi stessi. È necessario responsabilizzare le autorità locali e garantire livelli adeguati di trasparenza nella gestione delle risorse e nell'attribuzione dei fondi attraverso, anche e soprattutto, una reale partecipazione delle associazioni e della società civile, con le quali va condiviso un percorso di recupero. Istruzione, sanità, alloggi e condizioni di vita dignitose non possono ammettere né sprechi né ritardi.

Izaskun Bilbao Barandica (ALDE). – Señora Presidenta, señor Comisario, quiero apoyar los contenidos de este informe sobre el papel de las instituciones locales en la política de cooperación y ayuda al desarrollo.

La clave del éxito es la proximidad en la gestión de los programas y la solidez del vínculo que une a quienes ayudan y a quienes reciben la ayuda. La práctica demuestra que, especialmente en el ámbito rural, son las instituciones locales quienes mejor cumplen estos requisitos. En el ámbito local se reducen los riesgos de corrupción y mejoran el seguimiento y la evaluación. En lo local está la clave del desarrollo territorial sostenible y la promoción de una gobernanza más democrática. Por eso, las Naciones Unidas promueven y reconocen el papel local en las políticas de cooperación. Por eso, lo local debe ser adecuadamente reconocido e integrado en el funcionamiento del undécimo Fondo Europeo de Desarrollo (FED).

El éxito de estas políticas de cooperación es una de las claves para promover un desarrollo sostenible en las zonas del planeta más deprimidas. Es también una clave de la política de inmigración europea. Es, en suma, la expresión natural de la necesaria convivencia entre medidas que requieren un enfoque global —como la política de visados o la política común de seguridad y defensa— y este ámbito de la cooperación en el que prima lo local y lo regional.

El informe se refiere, además, a otra cuestión especialmente importante también para la construcción de una Europa que sea de verdad la suma de toda su diversidad. Se trata de la suficiencia financiera de las entidades locales y regionales. Esa es otra condición imprescindible para el desarrollo armónico también en Europa y una de las claves para mantener el esfuerzo financiero en materia de cooperación. El País Vasco, gracias a su compromiso con estas políticas y a un sistema de financiación bien estructurado, se mantiene en cabeza del Estado español en esta materia. Un informe de Intermon Oxfam destaca que es la región que más esfuerzo destina a este campo con 18 euros por habitante y año. Tenemos que seguir el ejemplo.

Jordi Sebastià (Verts/ALE). – Señora Presidenta, señor Comisario, antes de llegar aquí, al Parlamento Europeo, yo fui alcalde de mi pueblo —Burjassot—, un maravilloso pueblo europeo, y le puedo asegurar que el tópico que dice que las administraciones locales son las más próximas al ciudadano es absolutamente cierto. Son a ellas a las que los ciudadanos se dirigen en primer lugar cuando tienen necesidades, cuando quieren servicios, cuando tienen problemas, y en muchas ocasiones estas mismas entidades locales tienen que hacer frente a eso sin estar convenientemente financiadas.

En los países en desarrollo su papel como interlocutores directos de la política de cooperación es definitivo. Son actores políticos clave, no solo para el desarrollo económico, sino también para la mejora de la democracia en las comunidades y para garantizar una acción descentralizada, eficaz, participativa y transparente de nuestra cooperación; esa cooperación que, en ocasiones, se pierde en esas macroestructuras a menudo teñidas de corrupción

Son, además, actores dinámicos, no meros receptores, que conocen las necesidades reales de sus ciudadanos, y no esos planteamientos que a veces enviamos desde aquí diseñados en despachos muy alejados de lo que realmente quieren y necesitan esas personas, a las que, en teoría, queremos ayudar. Por eso, apoyamos el informe y pedimos un reconocimiento claro de ese papel, también con apoyo presupuestario directo aplicado en el undécimo Fondo Europeo de Desarrollo.

(El orador acepta responder a una pregunta formulada con arreglo al procedimiento de la ‘tarjeta azul’ (artículo 162, apartado 8, del Reglamento))

David Coburn (EFDD),
  blue-card question
  . – Would you not agree with me that interfering in the good ordering of national governments, through the EU giving money to local governments, is surely an EU plot to destroy the sovereign nation-state by stealth and by buying local politicians? Do you agree with me, sir?

Jordi Sebastià (Verts/ALE),
  respuesta de ‘tarjeta azul’
  . – Pues no, no comparto en absoluto esa teoría de la conjuración europea para destruir la soberanía de los Estados nacionales, ni siquiera de los Estados europeos, que ustedes muy a menudo citan. Me parece todo lo contrario: que este informe lo que quiere es apostar por la eficacia real de esa ayuda al desarrollo en sitios donde realmente hace muchísima falta y que, además, tiene en cuenta, en concreto, la realidad local, pues es allá donde los problemas se están sufriendo.

Por tanto, creo que su pregunta en absoluto tiene nada que ver con lo que yo he afirmado.

Nathan Gill (EFDD). – Madam President, it is a fact that corruption in developing nations is endemic. This has been the case for decades, and it has become an almost cultural norm in many countries that find it difficult to make national and local government transparent and accountable. The idea that somehow bypassing the top layer of government will see less waste of our money is a naive idea, to say the least.

The Turkish proverb ‘the fish stinks from the head down’ is very pertinent here. If you have a corrupt national government it is safe to say that there will be corruption within a nation at every level. The idea that it will be easier to police hundreds or even thousands of local authorities when you cannot do the job with dozens of national governments is ludicrous. One of the first duties of government is to ensure that the taxes that they collect from their citizens are treated with respect. If we cannot guarantee that the aid we hand over is managed within a framework in which we have confidence, if we cannot be sure that we are not propping up corrupt regimes or paying for fleets of Mercedes limos and private jets, then we should not be handing over aid at all. The message should be: get your own house in order if you expect our help.

Paying local authorities directly undermines the nation state and could be used to gerrymander the overthrow of legitimate, but poor, governments pursuing EU objectives. If the EU directly funds tribal councils in Africa or the Middle East it will undermine national unity in the strength of legitimate central authorities. Surely, rewarding good governance and refusing to reward bad governance should be the ethos of development aid.

Jean-Luc Schaffhauser (ENF). – Madame la Présidente, chers collègues, Madame, comme promoteur des premiers programmes de coopération décentralisée en France, ayant fondé l'Institut régional de coopération-développement de la région Alsace, celui également de Champagne-Ardenne, membre et secrétaire général de la première commission nationale de coopération décentralisée, ayant promu également en Europe avec, d'ailleurs, le soutien de l'Union européenne, les premiers programmes de coopération décentralisée, je ne pourrais a priori que soutenir votre rapport.

Je dois pourtant constater que les institutions européennes, une fois de plus, ont cette capacité permanente à détourner les bonnes idées pour en faire des outils de l'idéologie européiste. Une vraie coopération décentralisée s'opère – je m'excuse de faire étalage de mon expérience – de la manière suivante.

Il ne faut pas passer au-dessus des États – il faut toujours intervenir avec leur accord. Dans ce rapport, les entités décentralisées sont traitées comme des acteurs quasi étatiques! Il faut accompagner les partenariats décentralisés existants et venir en support à des dynamiques, les promouvoir, tout au plus par des appels à projets de coopération Nord-Sud.

Il ne faut pas créer des dynamiques artificielles volontaristes; il faut toujours avoir un partenaire au nord et un partenaire au sud et demander une responsabilité surveillée du partenaire local au nord, dans la gestion de l'aide apportée au sud. Ce n'est pas parce que le partenaire est local qu'il n'est pas sujet aux détournements de fonds.

Enfin, il faut approfondir cette logique vertueuse des circuits courts – la décentralisation n'est qu'un moyen, pas une fin – pour faire en sorte que la coopération décentralisée se fasse de société civile à société civile, d'hôpital à hôpital, de chambre de métiers et d'agriculture à chambre de métiers et d'agriculture, avec le Nord et le Sud. Alors, nous serons efficaces et utiles au développement. Trente ans ont été perdus.

Cristian Dan Preda (PPE). – Doamnă președintă, aș vrea în primul rând să o felicit pe colega mea, Eleni Theocharous, pentru redactarea acestui raport. Dezbaterea de astăzi este, cred, importantă, fiindcă ea are loc la puțin timp după adoptarea la New York a Agendei pentru 2030 privind dezvoltarea durabilă. Cum se știe, e o agendă ambițioasă, care include și dorința de a pune capăt sărăciei extreme și de a angaja toate țările pe calea dezvoltării durabile până în 2030.

La nivelul implementării, implicarea autorităților locale și a societății civile va fi crucială dacă vrem, desigur, ca obiectivele de dezvoltare durabilă să devină realitate. Așa cum o subliniază și raportul Theocharous, autoritățile locale au un rol major în asigurarea legăturii dintre cetățeni și guvern, ca și în construirea aproprierii democratice a agendei de dezvoltare la nivelul fiecărei țări. De aceea e esențial să susținem acțiunea autorităților locale, pentru a le permite să își asume pe deplin acest rol în cadrul furnizării de servicii de bază, dar și pentru a asigura participarea și responsabilizarea la nivel subnațional, în ciuda a ceea ce spunea mai devreme domnul Schaffhauser, care nu vede deloc acest nivel. Mi se pare, de asemenea, important să sprijinim consolidarea capacităților instituționale ale autorităților locale și, cum spune și raportul Theocharous, e nevoie de un dialog politic între autorități locale în cadrul cooperării noastre pentru dezvoltare.

În fine, în calitatea mea de raportor permanent privind coerența politicilor pentru dezvoltare, vreau să subliniez că autoritățile locale pot juca un rol important și în această privință, pentru că ele pot promova și monitoriza acest concept. Rolul lor în materie de politici pentru dezvoltare, de coerența politicilor pentru dezvoltare nu a fost însă suficient explorat la nivel european și nici în afara Uniunii. Avem deci nevoie, cred, de un cadru specific pentru ca politica de coerență pentru dezvoltare să fie realizată într-un cadru inclusiv.

Mulțumesc pentru atenție.

(Vorbitorul a acceptat să răspundă unei întrebări adresate în conformitate cu procedura ‘cartonașului albastru’ (articolul 162 alineatul (8) din Regulamentul de procedură)

David Coburn (EFDD),
  blue-card question
  . – Surely this is extending the tentacles of corruption of the European Union throughout the world? This is wrong. Nation-states should be respected and the order of government should be respected. This is appalling. I hope you will agree with me.

Seán Kelly (PPE). – Madam President, I was in a meeting last week where I heard it said that individual MEPs could ask only one blue-card question during a debate. Is Mr Coburn able to get the floor as often as he wants to ask blue-card questions after every speaker and disrupt the debate?

Cristian Dan Preda (PPE),
  răspuns la o întrebare adresată în conformitate cu procedura ‘cartonașului albastru’
  . – Doamnă președintă, sincer să fiu, nu înțeleg legătura - intelectual vorbind - între respectul pentru statul-națiune și ceea ce onorabilul deputat a spus, și anume dezvoltarea înțeleasă doar ca o cumpărare a autorităților. Nu există nicio legătură logică între aceste două universuri, între universul statului-națiune și această corelație absurdă. Dezvoltarea nu înseamnă a cumpăra teritorii sau autorități. E, cred, o greșeală de înțelegere. Poate că domnul deputat nu a nimerit bine dezbaterea. Poate că voia să ajungă în altă sală.

Mulțumesc.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D). – Madam President, local authorities will play an essential role in achieving the post-2015 Sustainable Development Goals that have just been adopted in New York and that shape the new global development agenda for the next 15 years.

Moreover, they play a crucial role in safeguarding vulnerable populations in fragile crisis conditions. I strongly support partnership programmes with local authorities with a view to ensuring that they are the main actors who implement the new agenda at the level that is closest to citizens. Acknowledgement of their role as state stakeholders represents a major step forward for the European Union's new development agenda.

However, these new guidelines must be translated into effective implementation, both in terms of the 11th European Development Fund and in terms of the development cooperation instrument. Promoting decentralised cooperation is a way of implementing the post-2015 development framework and should become a priority funding sector for our external aid financing instruments.

Jarosław Wałęsa (PPE). – Madam President, a locally driven approach and greater civic participation are the keys to achieving more effective poverty reduction and equitable development. In implementing the post-2015 development agenda, the fact that the local dimension is of utmost importance must be further acknowledged. The engagement of local authorities in dialogue must be considered essential. In the resource-allocation process they reflect the closest possible connection between development aid and its intended beneficiaries.

They are the first to respond to the changing needs of local society, and they provide basic services in terms of access to education, health and sanitation. By reinforcing decentralised public aid and fostering partnership with the private sector, we can improve social cohesion and inclusive economic growth. Nevertheless, cooperation with local authorities must be monitored and controlled by good governance so that the results are lasting and do not dissolve when incentives are withdrawn.

PRÉSIDENCE DE MME Sylvie GUILLAUME

Vice-présidente

Monika Flašíková Beňová (S&D). – Európska únia sa musí aj naďalej aktívne zapájať do podpory miestnych orgánov a presadzovať demokratickú a transparentnú správu vecí verejných. Miestne orgány budú mať kľúčový význam pri dosahovaní cieľov stanovených pre obdobie po roku 2015, pretože predstavujú silné prepojenie medzi cieľmi Európskej únie, vnútroštátnymi cieľmi a globálnymi cieľmi. Je veľmi dôležité, aby sa nám v budúcnosti podarilo lepšie zapojiť organizácie občianskej spoločnosti, miestne orgány a národné parlamenty a posilniť tak postavenie miestnych orgánov, čím zabezpečíme týmto procesom riadnu transparentnú a zodpovednú správu vecí verejných. Považujem tiež za rovnako dôležité, aby sme sa usilovali o vytvorenie viacerých nových a dôstojných pracovných miest. Európska únia a jej členské štáty ako najväčší darcovia oficiálnej rozvojovej pomoci, ale aj kľúčoví tvorcovia politík a aktéri decentralizovanej spolupráce by mali zostať hybnou silou počas ďalšej fázy rokovaní v rámci OSN. Som presvedčená o tom, že v budúcnosti musíme pomoc pre rozvojové krajiny lepšie zacieliť, aby sa tak reagovalo na potreby najzraniteľnejších skupín obyvateľstva.

(Rečník súhlasil, že odpovie na otázku položenú zdvihnutím modrej karty (článok 162 ods. 8 rokovacieho poriadku)).

Nathan Gill (EFDD),
  blue-card question
  . – Whenever money is given, there is always some kind of underlying politics. I just wonder how you would feel if Russia decided that the local authorities in your country were in need of some development aid and started paying your councils money. Would you like that? Would you think that would be acceptable to the people in your area?

Monika Flašíková Beňová (S&D),
  odpoveď na otázku položenú zdvihnutím modrej karty
  . – Pán kolega, toto bola veľmi zlá otázka akurát smerom na moju krajinu. Moja krajina dostala obrovskú pomoc pred samotným vstupom do Európskej únie a som veľmi rada, že Európska únia je práve tou silou a práve tým aktérom, ktorá pomáha takýmto krajinám.

Ramona Nicole Mănescu (PPE). – Doamnă președintă, domnule comisar, în primul rând doresc să o felicit pe colega mea, Eleni Theocharous, pentru acest important raport. Cred că este foarte important să putem sprijini guvernele naționale, dar și autoritățile locale din țările în curs de dezvoltare, atât prin mijloace financiare, cât și prin acordarea de asistență tehnică acestora. Este necesar și urgent ca Uniunea Europeană să folosească în mod eficient politicile sale externe și de dezvoltare pentru combaterea sărăciei, dar și a cauzelor care generează și întrețin conflictele. Lipsa de educație și perspective pentru tineri, sărăcia, șomajul, discriminarea, marginalizarea și corupția transformă tinerele generații în victime sigure ale radicalizării și extremismului, așa cum am văzut, și condamnă cetățenii la sărăcie și nesiguranță. Prevenirea și soluționarea acestor conflicte, precum și dezvoltarea trebuie să reprezinte priorități în cadrul unei strategii globale coordonate a Uniunii Europene, strategie care să utilizeze atât instrumentele diplomatice de menținere a păcii și securității, cât și cele economice și de rezolvare a problemelor care țin de drepturile omului.

Un bun exemplu îl constituie sprijinul financiar pe care Uniunea Europeană l-a promis și trebuie să-l acorde autorităților din Iordania, Liban și Turcia. Este extrem de important să ajutăm aceste state, care au făcut un impresionant efort umanitar și nu doar în gestionarea taberelor de refugiați, dar și în sprijinirea autorităților locale, care au dificultăți în a asigura pentru propriii cetățeni servicii de sănătate, educație și asistență socială.

În același timp, însă, consider că este vital să avem o cooperare internațională eficientă, pentru a monitoriza dacă aceste fonduri sunt cu adevărat utilizate pentru scopurile pentru care au fost destinate.

Vă mulțumesc.

Patrizia Toia (S&D). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, signor Commissario, voglio fare un discorso molto realistico, partendo dalla costatazione di molti errori, dei fallimenti e dei mancati traguardi della cooperazione europea. Siamo sinceri, se tutte le ingenti risorse europee che sono state impiegate in questi decenni fossero state impiegate in progetti di sviluppo efficaci, capaci davvero di cambiare le realtà locali e con la partecipazione delle popolazioni e senza corruzione e sprechi, noi oggi avremmo un'altra Africa, avremmo un altro Medio Oriente e avremmo prevenuto tantissimi conflitti e tanta povertà.

Dobbiamo dunque dare un impulso nuovo, un impulso coerente con le cose che diciamo, che punti alla valorizzazione appunto del ruolo delle autorità locali, sia nei paesi donatori sia in quelli riceventi, mobilitando insomma le capacità degli attori non statali, delle risorse che ci sono, anche quelle imprenditoriali della società civile. Io direi basta, limitiamo i grandi progetti che anche a livello europeo richiedono una soglia di partecipazione così ampia che taglia fuori tantissime esperienze di ONG che lavorano sul campo, basta con le megagalattiche multinazionali della cooperazione e con le grandi organizzazioni internazionali, costose e burocratiche.

Alojz Peterle (PPE). – Vesel sem, da se strinjamo, kako pomembno vlogo lahko igrajo lokalni organi kot razvojni akterji. Strinjali smo se tudi glede ambicioznih razvojnih ciljev.

Lokalna raven pa lahko odigra svojo vlogo samo pod nekaterimi pogoji. Za uresničevanje ciljev je pomembno, da je lokalni organ demokratično konstituiran, organiziran in financiran tako, da lahko kompetentno in uspešno izvaja razvojne naloge na svoji ravni.

V tem smislu pozdravljam poudarek poročevalke Eleni Teodoris na decentralizaciji. Ta ima smisel, če je pri tem uporabljeno načelo subsidiarnosti, ki je v Evropi harmoniziralo različne ravni odločanja in prispevalo k večji učinkovitosti pri doseganju razvojnih ciljev.

Drugi pomemben poudarek vidim v načelu participativnosti. Učinkovito izvajanje razvojnih politik je potrebno dosegati z dialogom in sodelovanjem organov oblasti, zasebnega sektorja, znanosti, civilne družbe in državljanov.

Kot tretji pomemben element in izziv bi omenil načelo dobrega upravljanja, ki ga ni brez odgovornosti, preglednosti in spoštovanja načel pravne države.

Na ta način bi se najbolj učinkovito približali šestnajstemu postmilenijskemu cilju, ki govori o delu za miroljubne in vključujoče družbe. Samo take družbe lahko trasirajo pot v trajnostni razvoj.

Julie Ward (S&D). – Madam President, decision-making should always take place as close to citizens as possible. That is a key aspect of democracy and a core value of the EU. It is clear, therefore, that local authorities have a crucial role to play in sustainable development, centred on citizen participation and grassroots engagement.

Development cooperation also depends on intercultural understanding and dialogue. This is something which the Millennium Development Goals underestimated and which will, hopefully, be rectified in future. Local authorities can play an important role in dialogue with their counterparts in Europe. There are common issues to address, and best practice on both sides – such as the exemplary Brazilian participatory budgeting model – should be considered.

One issue that is hardly mentioned in the report is gender equality, including women's representation. Improving gender balance in local government is a crucial aspect of women's empowerment and will make for more holistic, inclusive and sustainable development. However, this is not just a development issue. In England, for example, only 32% of local councillors are women.

To conclude, we need to strive towards this goal together.

Gabriel Mato (PPE). – Señora Presidenta, señor Comisario, la Unión Europea se ha marcado unos ambiciosos objetivos en la cooperación para el desarrollo de cara a los próximos años, un trabajo para el que necesitamos la participación de todos con el fin de poder avanzar tanto como nos hemos propuesto.

Como estamos viendo aquí esta tarde, el papel de las entidades locales de los países a los que se dirige nuestra ayuda es fundamental, pero también aquí en Europa debemos saber canalizar y movilizar todos nuestros recursos y nuestras fortalezas para aprovechar la experiencia, los recursos y, en muchos casos, las ventajas que ofrece la cercanía.

Por su cercanía al continente africano y por los lazos que se han forjado durante décadas con autoridades locales y nacionales de los países del África Occidental, Canarias puede desempeñar un papel relevante para ayudar a alcanzar los objetivos europeos de ayuda al desarrollo. De hecho, ya lo hace en la actualidad, ya que en Gran Canaria se encuentra una base logística del Programa Mundial de Alimentos de las Naciones Unidas y el puerto de Las Palmas acoge también el centro logístico de ayuda humanitaria de Cruz Roja Internacional. También la Agencia de los Estados Unidos para el Desarrollo Regional cuenta, desde el año 2013, con dos naves en este puerto para el desarrollo de su labor humanitaria en África.

Canarias está en un lugar estratégico —nadie lo duda—, y tiene unos contactos con muchos países de África, a los que se destina el 30 % de la ayuda al desarrollo europea, que pueden resultar muy adecuados para avanzar en el objetivo que estamos debatiendo aquí esta tarde de lograr una mayor colaboración entre las autoridades locales de los Estados miembros de la Unión Europea y las de los países en desarrollo, a fin de que podamos sacar todos consecuencias mucho más positivas.

Viorica Dăncilă (S&D). – Doamnă președintă, în multe state membre ale Uniunii Europene autoritățile locale și regionale sunt competente din punct de vedere oficial să participe la politicile naționale în domeniul dezvoltării prin intermediul cooperării descentralizate. În consecință, acestea pot fi privite ca actori direcți în politica de dezvoltare și în afacerile externe ale Uniunii.

Consider că municipalitățile și regiunile trebuie să aibă o implicare mai mare, bazată pe parteneriat și expertiză, prin concentrarea eforturilor în primul rând asupra domeniilor specifice care sunt de competența administrației publice locale sau regionale. O dezvoltare durabilă nu poate fi asigurată decât dacă anumite responsabilități revin celor care cunosc cel mai bine realitățile și caracteristicile specifice la nivel local și regional.

Nu trebuie însă să uităm rolul esențial al autorităților locale, anume acela de garant al coeziunii sociale și teritoriale.

Mulțumesc.

Mariya Gabriel (PPE). – Madame la Présidente, monsieur le Commissaire, chers collègues, je tiens tout d'abord à féliciter Eleni Theocharous pour cet excellent rapport pour lequel son expérience du terrain lui donne toute légitimité pour formuler les recommandations.

Je voudrais mettre l'accent sur 3 éléments.

Premièrement, il est clair que le rôle des autorités locales devient incontournable si l'on veut accroître l'efficacité de l'aide au développement. La définition, conjointement avec les autorités locales, d'un nombre restreint de priorités doit permettre une meilleure adéquation et appropriation des projets mis en œuvre. C'est aussi un moyen de partager la responsabilité avec les acteurs étatiques qui sont au plus près des citoyens.

Deuxièmement, je crois qu'il est plus que temps de faire coopérer plus étroitement les autorités locales pour le développement car c'est par elles que l'on peut favoriser l'émergence de la démocratie, prévenir et guérir les conflits, qui, on le sait, sont l'un des principaux obstacles au développement dans de nombreux pays. La reconnaissance du rôle des autorités locales doit aussi permettre d'améliorer la participation des femmes dans la prise de décision, par principe et parce que l'on sait que les retombées positives en termes de développement sont importantes.

Enfin, les nouvelles orientations de la communication de la Commission concernant les autorités locales doivent se traduire concrètement dès aujourd'hui dans la mise en œuvre du 11e FED. Il n'y a plus de temps à perdre pour que l'aide de l'UE porte ses fruits: ne fermons pas les yeux sur les liens entre la crise migratoire d'aujourd'hui et la perfectibilité de notre politique européenne de développement.

J'espère enfin que ce rapport sera transmis, au-delà du Conseil et de la Commission, aux autorités locales de nos États membres, à l'Union africaine par exemple, à nos partenaires ACP, pour mettre en avant justement le rôle des autorités locales en matière de coopération au développement.

Bernd Lucke (ECR). – Frau Präsidentin! Meine Fraktion unterstützt diesen Bericht ebenfalls. Ich glaube, es ist ein guter und ausgewogener Bericht, der in angemessener Art und Weise die Schwierigkeiten der Entwicklungspolitik und der Armutsbekämpfung aufzeigt und die richtigen Lösungsvorschläge macht. Das Prinzip der Subsidiarität wird hier in der Tat angewendet, und die Stärkung von lokalen Gebietskörperschaften ist der richtige Weg, hier vorzugehen. Andere Instrumente wie beispielsweise der Einsatz von Mikrokrediten oder die Partizipation des Privatsektors und das Einwerben von finanziellen Mitteln aus dem privaten Sektor sind ebenfalls wichtige Elemente einer erfolgreichen Entwicklungspolitik.

Ich möchte aber auch darauf hinweisen, dass das, was hier so gut ausgearbeitet worden ist, auch in ganz anderen Kontexten Anwendung finden sollte. Denn eben hatten wir eine Debatte darüber, wie wir die besonderen Hilfen für Griechenland auf den Weg bringen. Und diese besonderen Hilfen – wo wir jetzt 35 Milliarden Euro aus einer mittelfristigen Finanzplanung, die sich eigentlich über mehrere Jahre hinweg erstrecken sollte, plötzlich zugänglich gemacht haben – beachten eben gerade nicht das Prinzip der Subsidiarität. Hier werden plötzlich große Projekte gefördert. Hier wird ganz plötzlich darauf verzichtet, dass Eigenfinanzierungsanteile, Kofinanzierungsanteile mit dabei sind. Hier wird wirklich mit der Gießkanne von oben herab versucht, Wirtschaftsförderung zu betreiben, die sehr viel besser ebenfalls bei den lokalen Behörden ansetzen würde.

Interventions à la demande

Stanislav Polčák (PPE). – Paní předsedající, já chci rovněž poděkovat paní zpravodajce za předloženou zprávu. Podle mého názoru role místních orgánů, subsidiarita a decentralizace skutečně nejsou prázdný pojem, a jsem proto rád, že i paní předkladatelka si v tomto směru místních orgánů váží a oceňuje je.

Zaznělo zde v debatě, že ryba smrdí od hlavy a je otázkou, jaká je skutečně role místních orgánů při rozvoji evropského prostoru. Já si myslím, že s tímto tvrzením v žádném případě nelze souhlasit a můžu to ilustrovat na konkrétních příkladech. V České republice je úroveň veřejného dluhu na úrovni 70 miliard EUR. Místní orgány se na veřejném dluhu, to znamená obce a regiony, podílejí pouze třemi miliardami, to znamená jednou dvacetinou této částky. A proto je otázkou, do jaké míry mají nést i obce, municipality, regiony odpovědnost za výkony vlády, to znamená, jak mohou být místní orgány sankcionovány, když nedodržuje vláda rozpočtovou politiku. I nad tím by se bylo třeba zamyslet.

Νότης Μαριάς (ECR). – Κυρία πρόεδρε, πραγματικά οι τοπικές αρχές είναι βέβαιο ότι μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και κυρίως στη μείωση της φτώχειας. Ταυτόχρονα, θα έχουμε και μια ενίσχυση της οικονομικής δημοκρατίας, διότι έτσι ενισχύεται η αποκέντρωση, η εγγύτητα, η επικουρικότητα και η συμμετοχή. Αυτό έχει ιδιαίτερη αξία σε ένα κόσμο οποίος προχωρεί σε μια πολυεπίπεδη διακυβέρνηση και μάλιστα με τη συμμετοχή των ίδιων των πολιτών.

Όμως, για να υπάρξουν πόροι στην τοπική αυτοδιοίκηση, πρέπει οι προϋπολογισμοί των αναπτυσσόμενων χωρών να μην πηγαίνουν για την εξυπηρέτηση χρέους. Γι' αυτό, λοιπόν, το πιο βασικό είναι να υπάρξει διαγραφή του χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών. Το δεύτερο είναι να αξιοποιηθεί o κανονισμός 472/2013, για να γίνει λογιστικός έλεγχος του χρέους και στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως στην Ελλάδα και διαγραφή του επονείδιστου χρέους. Τέλος, να πω στον συνάδελφό μου, τον κύριο Lucke, σχετικά με τα 35 δις ότι απ' αυτά, τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ για την Ελλάδα είναι για την ενίσχυση των αγροτών με επιδοτήσεις και δίνονται τα υπόλοιπα με την προϋπόθεση ότι, αγαπητέ συνάδελφε, και η Γερμανία θα πάρει..

(Η Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή).

Kateřina Konečná (GUE/NGL). – Vážená paní zpravodajko, moc bych vám chtěla poděkovat za jistě podnětnou zprávu. Místní orgány hrají klíčovou úlohu při ochraně zranitelných skupin obyvatelstva v nestabilních státech postižených krizí a jejich role by tak v žádném případě neměla být podceňována. Zvláště v dnešních dnech, kdy Evropská unie čelí důsledkům značné humanitární krize, kterou byly postiženy některé státy Blízkého východu a severní Afriky. Mírový stát, ekonomická prosperita a soudržnost komunit a místních orgánů jsou klíči k řešení současné krize.

Nesmíme zapomínat, že mnoho uprchlíků v Evropské unii žít nechce a ze svých domovů utíkají kvůli občanským válkám a špatné ekonomické situaci v jejich zemích. Ráda jsem si přečetla, že zpráva vybízí k vytvoření místních konzultačních platforem v rámci rozpočtového plánování, avšak nechápu, proč nešla u žen o malý krok dále a nevyslovila se pro zavedení participativních rozpočtů. Ve zprávě sice oceňuji zdůraznění role občanské společnosti na místní komunity, ovšem nemohu souhlasit s důrazem kladeným na soukromý sektor.

Igor Šoltes (Verts/ALE). – Število svetovnega prebivalstva bo očitno po dinamiki, ki jo kaže statistika do leta 2050, naraslo približno na devet milijard. In največji del rasti se pričakuje ravno v državah v razvoju. In zato je vloga lokalnih organov v teh državah še toliko bolj pomembna.

Te se že danes soočajo z izzivom, kako vse več prebivalcem zagotoviti dostop do izobrazbe, zdravstvene oskrbe, hrane, stanovanj in pa virov energije, zato se bo v prihodnjih letih potreba po dodatnih finančnih virih še povečala.

In edinstveno vlogo za izboljšanje razmer v državah v razvoju ima vsekakor razvojna pomoč, ki pa sama po sebi ne zadošča, zato je potrebno uporabiti inovativne vire financiranja, kot so na primer mehanizmi kombiniranja.

Predvsem bi pa opozoril še na nekaj, in to je, da tudi ta sredstva, ko se uporabljajo, ne morejo ostati brez nadzora. In to je tudi vloga Evropskega parlamenta.

James Carver (EFDD). – Madam President, many developing states already feel that they have little control over the activities of both donors and NGOs.

A good example of how a state tries to manage control of its situation is in Somaliland, where the Government has set up a national planning office, ensuring that there is a national strategy – that there is joined-up thinking and that funding is directed towards agreed national priorities. Like the UK Government and other actors, the EU, as a donor, has some input into these national priorities. Thus it is both absurd and contradictory to now discuss negotiating directly with local authorities, undermining national governments and accountability – very much in the model of the role that the EU readily takes with its own Member States.

This debate underlines your desire to assume the role of a neo-colonial power and highlights your lust for influence, thus showing a lack of consideration of how this strategy has a real chance of destroying young and fragile democracies. Shame on you all!

Seán Kelly (PPE). – A Uachtaráin, go raibh maith agat as ucht an seans a thabhairt dom cúpla focal a rá ar an ábhar tábhachtach seo mar a bhfuilimid ag tabhairt aitheantas don pháirt atá glactha ag údaráis áitiúla, ní hamháin inár dtíortha féin ach go háirithe sna tíortha atá ag forbairt.

Now it was a great Irish-American politician, Tip O'Neill, who said ‘all politics is local’. Certainly that is true, and I suppose local authorities are a prime example of that because they are closest to the people. For that reason it is important that we should work as closely as possible with them.

Particularly now, in the global sense, we are looking for sustainable development goals. In Paris, where I will be representing Parliament, we will be hoping to get a global agreement on climate change. That is going to pose a huge challenge worldwide – and nowhere more so than in Africa where the population is bound to explode over the next number of years.

Combining those targets with feeding a growing population is going to be a challenge, but, by working with local authorities, we may have a better chance than through governments.

(Fin des interventions à la demande)

Neven Mimica,
  Member of the Commission
  . – Madam President, I would like once again to welcome and congratulate the rapporteur, Ms Theocharous, for this comprehensive and well-targeted report. We share a common vision: the idea that one of the key challenges for the next 15 years will be the localisation of the Sustainable Development Goals.

This must not be just another repackaging of the usual existing actions. We need to think from the outset about data desegregation at sub-national level. This approach has to be a real new paradigm where local authorities in the north and the global south become strongly involved, not just in the implementation but also in the nurturing of the Sustainable Development Goals. This report is very welcome and it strengthens the EU's views. We will continue to intensify, with your backing, our support to local authorities in development policy.

Ελένη Θεοχάρους,
  Εισηγήτρια
  . – Κυρία πρόεδρε, ευχαριστώ τον κύριο Επίτροπο, όλους τους συναδέλφους για τη συνεισφορά τους στη συζήτηση. Θέλω να σας μιλήσω για έναν μύθο της πατρίδας μου, από την ελληνική μυθολογία: για τον μύθο των Δαναΐδων, όπου οι Δαναΐδες είχαν την κατάρα να προσπαθούν να γεμίζουν ένα πιθάρι που είχε χίλιες τρύπες, με νερό. Αυτό είναι σήμερα οι χώρες που είναι αποδέκτες της αναπτυξιακής βοήθειας, ένας πίθος που έχει χίλιες τρύπες κι αυτό που κάνουμε είναι να προσπαθούμε να κλείσουμε κάποιες τρύπες, ενισχύοντας την τοπική αυτοδιοίκηση.

Δεν προσπαθούμε να επιλύσουμε όλο το πρόβλημα, θέτοντας το ζήτημα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Θα ήθελα να πω στους συναδέλφους κάποια πράγματα που πρέπει να προσέξουμε: είναι άλλο η αναπτυξιακή βοήθεια και άλλο η ελεημοσύνη. Δεν ζητάμε σήμερα αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας, αλλά αύξηση της αποτελεσματικότητάς της. Δηλαδή, το ζητούμενο είναι, αυτή η βοήθεια που δίνουμε να πιάνει τόπο, να δημιουργεί υποδομές, για να μπορέσουν οι άνθρωποι να ζουν καλύτερα.

Διότι αν ήταν αποτελεσματικές οι μέθοδοι που χρησιμοποιήσαμε μέχρι σήμερα, δεν θα χρειαζόταν καν η έκθεσή μας, δεν θα είχε νόημα η έκθεση. Και δεν μιλάμε, φυσικά, για τοπική αυτοδιοίκηση της Ευρώπης, αλλά μιλάμε για τοπική αυτοδιοίκηση κάποιων άλλων χωρών, όπου αν γνώριζαν κάποιοι συνάδελφοι τι συμβαίνει στις φτωχές χώρες, θα μιλούσαν με περισσότερο φόβο για το τι μπορεί να συμβεί στον κόσμο και δεν θα επέμεναν κάποιοι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να εξαγάγει δημοκρατία. Κύριε Επίτροπε, πολλά απ' όσα έχετε πει, μάλλον όλα όσα έχετε πει, αλληλεπικαλύπτονται με αυτά που περιλαμβάνονται στην έκθεση.

Επισημαίνω ότι δεν μπορούν να ισχύουν γενικεύσεις και κανόνες για όλα τα κράτη, όλες τις νοοτροπίες και όλες τις περιοχές της γης. Υπάρχουν δημοκρατικά εκλεγμένες τοπικές αυτοδιοικήσεις, αλλά υπάρχουν και περιοχές όπου η τοπική αυτοδιοίκηση βρίσκεται στα χέρια του αρχηγού της Φυλής. Όλα αυτά τα πράγματα πρέπει να τα προσέξουμε, λαμβάνοντας υπόψη και το επίπεδο της δημοκρατικότητας από κει και πάνω. Αν τα σεβαστούμε όλα αυτά, σίγουρα το αποτέλεσμα θα είναι θετικό και δεν θα μιλάμε για τοπική αυτοδιοίκηση ευρωπαϊκού τύπου.

La Présidente. – Le débat est clos.

Le vote aura lieu mardi, le 6 octobre 2015.

Déclarations écrites (article 162)

Fabio Massimo Castaldo (EFDD),
  per iscritto
  . – Una pianificazione strategica che integri livello nazionale e locale è indispensabile per promuovere e integrare le tre principali dimensioni dello sviluppo: sociale, economica e ambientale. Il coinvolgimento delle autorità locali è quindi centrale, in quanto esse conoscono le realtà e relativi punti di forza e debolezza. La nuova agenda di sviluppo permette tale coinvolgimento e la relazione sollecita, in riferimento a settori specifici, in particolare l'introduzione di accordi di partenariato tra autorità locali negli Stati membri dell'UE e autorità locali nei paesi in via di sviluppo. La formazione e le risorse umane sono tra i settori più interessati, nell'ottica di favorire uno sviluppo che non sia unicamente legato all'intervento esterno, ma punti a rendere autonome le comunità.

Victor Negrescu (S&D),
  in writing
  . – The local authorities can and should play an important role in developing countries. Engaging them in development cooperation could lead to a better exchange of experiences and know-how that could strengthen the administrative capacity of local authorities from developing countries. Therefore the EU should try, through its development cooperation instruments, to integrate the rising involvement of local authorities from the different Member States in establishing better cooperation with partners from developing countries. This strategy of involving local authorities is linked to the Sustainable Development Goals that imply a stronger participation at local level and a direct partnership with the beneficiaries of development aid. Cooperation is needed at local level to assess better the needs of the population and the know-how brought by local authorities could lead to a better use of the development funds and projects already established by the European Union and the Member States.

Janusz Zemke (S&D),
  na piśmie
  . – Unia Europejska jest zaangażowana we wspieranie władz lokalnych w krajach rozwijających się, gdyż prowadzi to do zmniejszenia biedy i do demokratyzacji rządzenia na poziomie lokalnym. O wadze tych działań niech świadczy fakt, że według prognoz liczba ludności na naszym globie wzrośnie z około 7 miliardów do 9,5 miliarda ludzi do 2050 roku. Główna część tego wzrostu przypadnie na kraje rozwijające się, w szczególności na ich obszary miejskie.

Zgadzając się zatem ze wsparciem przez UE społeczności lokalnych, chcę jednak zasygnalizować ważny problem. Pomoc Unii Europejskiej nie może być pomocą bezwarunkową. Wśród różnych określonych przez UE warunków trzeba także stawiać wymóg walki z korupcją. Państwa, które nie notują postępu w walce z korupcją, nie powinny otrzymywać unijnego wsparcia finansowego. Środki UE powinny być bowiem przeznaczane na poprawę systemów sanitarnych, dostępność do kształcenia czy transport. Nic nie usprawiedliwia tego, by środki UE były zawłaszczane przez lokalnych przywódców.

12.   Mortgage legislation and risky financial instruments in the EU: the case of Spain (debate)

La Présidente. – L'ordre du jour appelle le débat sur la question orale à la Commission sur la législation sur les hypothèques et instruments financiers à risque dans l'Union européenne: le cas de l'Espagne, de Cecilia Wikström, au nom de la commission des pétitions (O-000088/2015 — B8-0755/2015) (2015/2740(RSP)).

Cecilia Wikström,
  author
  . – Madam President, the origin of this resolution and this debate that we are having tonight is numerous petitions that the Committee on Petitions has received during the past few years. As Chair of this Committee I fully understand, and regret to hear of, the difficulties faced by petitioners. Most petitions concern the situation in Spain but the same problems are also known in other Member States.

The Committee on Petitions is the bridge between EU citizens and EU institutions and, as its Chair, I strive for the EU to better take advantage of citizens' direct experiences of EU law and also the experiences of national implementation, because these experiences can help us as legislators to further improve future legislation. In this role of bringing the concerns of citizens forward to this House, we have initiated this debate tonight.

As I said, we have received a large number of petitions denouncing the violation of fundamental rights and infringement of EU legislation in connection with the lack of accurate consumer information related to practices in mortgage banking. Obtaining accurate information is crucial for making sound economic decisions, and of course vital when we talk about important personal investments for an individual citizen and his or her family.

These petitions highlight a number of abusive clauses and practices in the Spanish mortgage sector which have been identified by both national and European courts. A large number of citizens became victims of financial fraud as their savings banks sold them very risky financial instruments and they were not duly informed about the extent of the risks involved in the proposed investment; nor did the banks perform suitably tests to determine whether clients had the knowledge to understand the risk that they were undertaking. This has led to cases of terrible personal suffering and huge economic losses, where citizens have lost their home and all their life savings. Many tragedies have taken place before our eyes.

However, I would like to stress that the aim of this question and the discussion tonight should be seen in a wider perspective. Our aim is to raise awareness and seek clarity regarding a general problem of bad banking practices that can be found all over Europe, not only within Spain. I would therefore like to stress that transparency and informed consumer protection will be essential components if we want to combat abusive terms in mortgage contracts and thus strengthen protection for borrowers.

Nevertheless, on behalf of my committee, I would like to ask the Commission some questions related to this situation. I hope that the Commission's investigation and conclusions will allow us to improve the situation for the petitioners and also to ensure that we can avoid this kind of practice in the future and consequently improve the application of European Union law.

So, Commissioner, on the basis of the petitions, a number of questions should have an answer tonight. Do the petitions relate to the breach of banks' obligations in relation to the information to be provided to clients under the Markets in Financial Instruments Directive (MiFID) I, as transposed by Spanish law? Has Spain properly transposed MiFID I or have Spanish national authorities properly enforced the applicable provisions?

We are also asking what measures the Commission has taken or will take to address the abuses committed by companies selling financial instruments that affect small depositors and small owners of financial instruments such as preferred shares, which in many cases have been marketed without full compliance with EU legislation.

I would like to know, too, if the Commission is willing to take measures with regard to unfair clauses in Spanish mortgage law, in particular with regard to unfair commercial practices and the incorrect behaviour of the banks that provided all these people with the loans in question.

I am looking forward to your answers, Commissioner Jourová, and also to hearing the views of my colleagues. And let me say, on a personal note, that we should be full of compassion for the people who have suffered terribly, but we should also make sure that future legislation is safe and sound for everyone in Europe.

Věra Jourová,
  Member of the Commission
  . – Madam President, let me first reply to questions number one and number two. Yes, many Spanish consumers, especially borrowers, have recently found themselves in a very difficult economic situation. Problems in the mortgage market triggered many legal disputes in Spain, where the fairness of contracts was challenged. The Unfair Contract Terms Directive is a powerful tool in the hands of national judges and, in many cases, Spanish judges stepped in and declared contract terms, especially in mortgage contracts, unfair and non-binding on consumers.

Related cases referred to the Court of Justice were widely discussed and drew a lot of media attention. The Court ruled that Spanish law as it stood at the time failed to provide certain procedural safeguards to consumers. As a consequence, the Spanish law has been amended on two occasions, giving the consumer an opportunity to object to mortgage enforcement and to appeal if such an objection is dismissed. The amendments also obliged the court to verify contracts on its own motion.

Transitional provisions of Law 1/2013 are currently being challenged before the Court of Justice. In parallel, the Commission has conducted a wider assessment of the Spanish legislation and is currently in a structured dialogue with the Spanish authorities. I started this dialogue to ensure that all of the rulings of the Court of Justice are fully implemented in Spain.

Let me underline that I welcome the changes already introduced in Spain, as they improve the protection of consumers. Nevertheless, it still needs to be determined whether the Spanish rules on civil procedure, including on mortgage enforcement proceedings, are fully in conformity with the Unfair Contract Terms Directive.

The replies of the Spanish authorities received last June by the Commission are being analysed and further action will be considered if the answers prove to be unsatisfactory.

Finally, as regards the sale of certain financial instruments by banks to retail clients, as stipulated by the Memorandum of Understanding on financial sector policy conditions of July 2012 between the Commission and Spain, Spain has amended its legislation by setting a significantly high minimum amount of investment in complex financial instruments, thereby de facto barring retail clients from buying such products.

On question number three: as far as arbitration mechanisms are concerned, in the context of the financial assistance programme for Spain, the Spanish Fund for Orderly Bank Restructuring encourages the banks under its full control to set up arbitration mechanisms to address mis-selling, in particular of preferential shares by these banks to retail clients in 2012.

Based on data provided by the Spanish authorities, it appears that between 2012 and early 2015 these arbitration mechanisms issued around 298 000 rulings in favour of the applicants, thus upholding around 71% of all applications. In conjunction with the fact that the Spanish Deposit Guarantee Fund bought back from retail clients substantial amounts of such preferential shares, which had been sold in a misleading manner, this issue seems to have been remedied in the meantime.

As for your question number four, with regard to new legislation in the area of financial services, let me mention some important pieces of EU law recently adopted by the co-legislators, namely the Mortgage Credit Directive and the Markets in Financial Instruments Directive and Regulation. Creditors are responsible for informing consumers about the risks they undertake when getting involved in investments. They have a duty to be reasonably patient vis-à-vis their debtors before starting execution proceedings. This issue has been addressed in the Mortgage Credit Directive. Member States are required to adopt measures to encourage creditors to exercise reasonable forbearance before foreclosure proceedings are initiated.

The European Banking Authority's guidelines on arrears and foreclosure adopted on 1 June 2015 provide greater detail on how effect should be given to that provision. As to whether further measures should be taken at EU level to enable debt settlement procedures: to date debt settlement procedures are dealt with at national level but some jurisdictions already provide a possibility for borrowers who cannot repay their mortgage loans to be released in full from the underlying debt by handing their mortgaged property over to the lender.

This is precisely the case in Spain under certain conditions. The Mortgage Credit Directive does not prevent such a procedure from remaining in place or being introduced at a national level.

Finally, with regard to bad information or misinformation on products, borrowers will be better informed about the loans on offer in the future, as the Mortgage Credit Directive enhances the quality and comparability of pre-contractual information. The Mortgage Credit Directive also introduces rules on the conduct expected by businesses with a view to ensuring that the creditor, credit intermediary or appointed representative acts honestly, fairly, transparently and professionally, as well as introducing appropriate knowledge and competence requirements for staff of creditors and credit intermediaries.

The new Markets in Financial Instruments Directive applies to investment services. It will improve investor protection for financial instruments by strengthening organisational requirements and the rules on the conduct of businesses for investment firms to minimise the risk of mis-selling of financial instruments. Specifically, it introduces product governance rules and enhances disclosure requirements vis-à-vis investors, for the first time.

The deadline for transposition of these measures has not been reached yet. Hence, it would be premature to state at this stage whether and what new further measures would be needed.

Rosa Estaràs Ferragut,
  en nombre del Grupo PPE
  . – Señora Presidenta, en primer lugar, preocupa, y mucho, al Gobierno de España todo lo que ha pasado en relación con el tema de las preferentes, estos productos complicados que, por falta de información, ocasionaron muchas dificultades a muchos ciudadanos españoles, y también el tema de los desahucios, dado que la crisis ha afectado sobre todo a los sectores más vulnerables.

He de decir, respecto al tema de las preferentes, que se vendieron básicamente entre los años 2003 y 2011, y cuando llegó el Gobierno del Partido Popular se encontró con esta situación pese a que muchas directivas, como la Directiva sobre mercados de 2008, y acuerdos, como el de Basilea de 2011, habían advertido al Gobierno socialista —que gobernaba España en aquel momento— para que tomara medidas y emprendiera acciones con objeto de que pudieran ser informados los clientes. No se hizo. El Gobierno socialista en aquel momento fue imprudente, faltó seriedad, y fue un Gobierno popular el que, a finales de 2011 y comienzos de 2012, emprende toda una serie de modificaciones legislativas —como muy bien ha apuntado la Comisaria— para que nunca más se vuelvan a comercializar de manera masiva estos productos entre los pequeños inversores y, al mismo tiempo, inicia un procedimiento de arbitraje, en el marco del que —la Comisaria lo ha dicho— más del 71 % de los afectados han llegado a un acuerdo. Se trabaja sobre el tema y parece que está encauzado.

En relación con el tema de los desahucios, también fue un Gobierno popular el que por primera vez protegió a los colectivos vulnerables. Piensen que las ejecuciones y los desahucios realizados en el 2014 tenían su origen en hipotecas firmadas entre 2005 y 2008, y fue el Gobierno popular el que estableció medidas coyunturales para proteger a los sectores más vulnerables —como ha dicho muy bien la Comisaria— con reestructuración de la deuda, con la quita y también con la dación en pago. De hecho, ha sido de los primeros Gobiernos que ha establecido la dación en pago. Y también ha tomado medidas estructurales para poder garantizar que no vuelva a pasar en el futuro. De hecho, se han beneficiado miles de familias. Aun así, seguimos trabajando.

Lo que voy a pedir a mis compañeros españoles es que no conviertan este debate tan importante en un debate electoralista, porque creo que las víctimas de los desahucios y las preferentes se merecen otro tipo de debates.

(La oradora acepta responder a una pregunta formulada con arreglo al procedimiento de la ‘tarjeta azul’ (artículo 162, apartado 8, del Reglamento))

Tania González Peñas (GUE/NGL),
  pregunta de ‘tarjeta azul’
  . – Señora Estaràs, parece que vive usted en una realidad y la ciudadanía española vive en otra. Quizás sea por esto que ha tenido este desliz relacionado con las medidas electorales en vez de hablar de medidas estructurales.

Reiteradas sentencias europeas han indicado que la legislación española es contraria a la normativa europea en materia de ejecuciones hipotecarias, como ya denunciamos aquí una aplastante mayoría de eurodiputados españoles en julio de 2014. ¿Va a seguir avergonzándonos el Partido Popular desoyendo estas sentencias sin impulsar modificación alguna...?

La Presidenta interrumpe a la oradora.

Rosa Estaràs Ferragut (PPE),
  respuesta de ‘tarjeta azul’
  . – A usted le puede parecer bien o le parecerá mal, pero los hechos son los hechos. El Gobierno de España, desde que tuvo conocimiento de esto, adoptó medidas coyunturales y estructurales. Le advierto que el cinismo es el arma del incapaz para encubrir sus vergüenzas, que son las suyas.

Soledad Cabezón Ruiz,
  en nombre del Grupo S&D
  . – Señora Presidenta, señora Comisaria, la crisis nos ha dado muchísimas lecciones y una de ellas es la protección dispar, desigual y, en muchos casos, insuficiente que tienen los pequeños usuarios de la banca en la Unión Europea. Y en España, además, se ha convertido en un drama social.

Es cierto que los socialistas españoles no acertamos en dar una respuesta a esta situación en sus inicios y no lo ocultamos, pero no por ello nos acomplejamos y vamos a eludir esta injusticia que, a día de hoy, sigue siendo toda una deuda con la sociedad española. Y esto, además, lo avala el hecho de que la sociedad española ha contribuido a recapitalizar la banca con 107 000 millones de euros, lo que choca con más de cuatrocientos mil desahucios desde que empezó la crisis, o con los setecientos mil pequeños usuarios o ahorradores que vieron atrapados sus ahorros, de los cuales han recuperado uno de cada tres euros, porque las quitas representan entre el 30 y el 70 %, y aún hoy siguen atrapados más de trescientos mil pequeños ahorradores.

Para ello, es cierto que el Gobierno de España ha introducido doce modificaciones legislativas, pero todas ellas parciales y con una clara voluntad de que parezca que algo cambia para que no cambie absolutamente nada: Código de buenas prácticas voluntario para las entidades bancarias y requisitos que no cumplen ni una ínfima parte de los afectados. Eso lo demuestran hechos como que no hay daciones en pago, que solamente se ha concedido un 0,4 % de alquiler social y que hoy hay 3 500 millones de euros atrapados en hipotecas con cláusulas abusivas.

Lo decimos nosotros y lo dice, también, la sentencia del Tribunal de Justicia de la Unión Europea, que señala que, de la Directiva 93/13/CEE, se incumplen en España los artículos 3, 4, 5, 6 y 7. Además, el propio abogado general del Tribunal de Justicia de la Unión Europea, en su informe de mayo de 2015, dice de forma muy clara que las modificaciones puestas en marcha por el Gobierno de España son claramente insuficientes.

Por ello, pido que no pongamos más parches, que no hagamos sufrir más al pueblo español. Lo que queremos es una respuesta general. Le pido a la Comisión que haga un análisis serio y riguroso que permita adaptar nuestra normativa a la de la Unión Europea y que elimine las miles de cláusulas abusivas que a día de hoy tenemos, y se les dé una solución a los pequeños ahorradores que siguen teniendo atrapados sus ahorros.

Νότης Μαριάς,
  εξ ονόματος της Ομάδας ECR
  . – Πρόεδρε, η νομοθεσία για τα ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια διαφέρει μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αποτέλεσμα να υπάρχει διαφοροποίηση στους όρους για την προστασία του καταναλωτή και στο διακανονισμό του χρέους. Στην Ισπανία αλλά και στην Ελλάδα, πολλές φορές δεν υπήρξε η κατάλληλη ενημέρωση των δανειοληπτών από τις τράπεζες και οι όροι των συμβολαίων παραβιάζουν τα δικαιώματα των δανειοληπτών ως καταναλωτών. Μετά την χρηματοοικονομική κρίση επιδεινώθηκε η κατάσταση στην Ισπανία με αποτέλεσμα τουλάχιστον 700.000 πολίτες να είναι θύματα των δανείων υψηλού κινδύνου, ενώ τα τελευταία έξι χρόνια έχουν καταγραφεί πάνω από 350.000 εξώσεις. Ταυτόχρονα, οι κατοικίες που βγήκαν στο σφυρί επανήλθαν στην ιδιοκτησία των τραπεζών, οι οποίες ως γνωστόν έχουν διασωθεί από τα χρήματα των ίδιων των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Στην Ελλάδα, τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια έφτασαν τα 21 δισεκατομμύρια ευρώ. Εκεί, οι τράπεζες άρχισαν να πωλούν τα κόκκινα δάνεια στα γνωστά κοράκια της παγκόσμιας αγοράς στα επιθετικά hedge funds που ετοιμάζονται να βγάλουν στο σφυρί, αντί πινακίου φακής, τα σπίτια του ελληνικού λαού. Mε το Mνημόνιο 3 μάλιστα, διαμορφώνονται και διαδικασίες express για τους πλειστηριασμούς. Πάνω από 500.000 Έλληνες δανειολήπτες κινδυνεύουν πλέον να χάσουν τα σπίτια τους. Επίσης, 70.000 Έλληνες που έχουν συνάψει ενυπόθηκα δάνεια σε ελβετικό φράγκο κινδυνεύουν και αυτοί να χάσουν τα δικά τους σπίτια. Για το λόγο αυτό, ως μέλος της Επιτροπής Αναφορών, ζητώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε συνεργασία με την Κεντρική Τράπεζα, να πάρει μέτρα για την προστασία της πρώτης κατοικίας και ζητώ να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί των σπιτιών στην Ελλάδα και την Ισπανία. Ευχαριστώ.

Beatriz Becerra Basterrechea,
  en nombre del Grupo ALDE
  . –Señora Presidenta, señora Jourová, gracias por sus detalladas explicaciones. Creo que hoy podemos celebrar —y podemos felicitarnos todos de ello— que una pregunta oral con resolución haya llegado aquí, al Pleno, y estemos debatiéndola. Es una gran noticia, porque no es frecuente que la Comisión de Peticiones, que es la ventanilla abierta de los ciudadanos europeos a este Parlamento, esté presente de esta manera, y creo que, además, desde el año 2012 —desde el Tratado de Marrakech— no teníamos una ocasión así.

Estamos aquí porque tenemos un tema netamente europeo del que hablar. Estamos hablando de cientos de miles de afectados por cláusulas hipotecarias abusivas y por las preferentes. No sabemos cuántos son, pueden ser 300 000, pueden ser un millón, dos millones... El caso es que en la Comisión de Peticiones recibimos decenas —casi una centena de peticiones— de ciudadanos europeos que veían afectados sus derechos como consumidores en España.

Por eso, se trata de un caso netamente europeo porque hablamos de ciudadanos europeos que viven en España a los que, desde la Comisión de Peticiones, nos corresponde proteger, y cuyas peticiones nos corresponde revisar y mantener abiertas, y sobre todo nos corresponde crear consenso, que es lo que creo que buscamos aquí.

Los consumidores españoles se encuentran en una situación de desprotección e indefensión en este ámbito. Y así lo afirmó el Tribunal de Justicia de la Unión Europea en su sentencia, lo que justifica una intervención de las autoridades europeas. Además, estamos hablando de una cuestión netamente europea porque se trata de una mala transposición de directivas europeas. En realidad, estas peticiones denunciaban esa mala transposición y el incumplimiento de varias directivas: tanto de la directiva sobre créditos hipotecarios, como de la relativa a los instrumentos financieros —que regula la prestación de servicios de inversión, incluidas las preferentes—, de la relativa a las cláusulas abusivas en los contratos celebrados con consumidores y, por supuesto, de la relativa a los mercados de instrumentos financieros.

A mí me parece que, aunque todavía existen muchas deficiencias en la efectiva y correcta transposición de esta Directiva en España, para lo que estamos aquí es para evitar que suceda en el resto de Europa. Esto es lo importante. Da igual donde se vulneren los derechos. Da igual en qué país de la Unión, en qué Estado miembro, lo que nos corresponde es vigilar, denunciar y asegurar que tenemos los instrumentos para garantizar a los ciudadanos europeos que sus derechos están adecuadamente protegidos. Por eso, pedimos a la Comisión que, en la línea de lo que ha dicho la señora Jourová, vigile certeramente y asegure que esta situación no se va a repetir.

Ángela Vallina,
  en nombre del GrupoGUE/NGL
  . — Señora Presidenta, desde el comienzo de la crisis, según el Consejo General del Poder Judicial, en España se han producido 599 000 desahucios y se ha estafado, al menos, a 700 000 personas con las llamadas preferentes. Mientras, esas mismas personas pagaban a la banca su rescate con los recortes y la austeridad: con los recortes en sus salarios, en su sanidad, en su educación. Esa misma banca que solo ha devuelto el 5 % de su rescate y que acumula, además, miles de viviendas vacías y que —también hay que decirlo— acumula innumerables casos de corrupción que han destrozado la banca pública en beneficio de la banca privada en mi país.

Por eso, traemos hoy aquí la voz de miles de personas, para pedir justicia y para hacer cumplir sus derechos, como es el derecho a una vivienda digna y a la dación en pago y, también, el derecho a que esta Unión Europea haga una legislación a escala europea contra los fraudes financieros.

Josep-Maria Terricabras,
  en nombre del Grupo Verts/ALE. – Señora Presidenta, la Comisión de Peticiones a la que pertenezco, en respuesta a numerosas quejas ciudadanas, ha debatido a menudo la mala aplicación en España de la normativa europea en materia hipotecaria y de instrumentos financieros. La falta de protección de los consumidores, escandalosa e incluso delictiva, ha provocado en España un auténtico drama social. Según datos de la Plataforma de Afectados por la Hipoteca, entre 2008 y 2012 hubo en España más de 160 000 desahucios y, entre 2012 y 2014, se realizaron 100 000 ejecuciones hipotecarias más, según datos del Banco de España.

La Directiva del Consejo de 5 de abril de hace veintidós años es contundente sobre las cláusulas abusivas: no podemos rescatar bancos si no protegemos a los consumidores que están a su merced.

Mientras en países como los Países Bajos se invierte un 32 % en vivienda social, en España solo se invierte un 1 % de los presupuestos generales del Estado, según datos de Amnistía Internacional.

Es inaceptable que más de 700 000 clientes sin formación financiera suscribieran, con la total inacción de la Comisión Nacional del Mercado de Valores, instrumentos financieros complejos y, por su complejidad, creadores de engaño.

Tengo, señora Comisaria, tres peticiones: primera, que las instituciones comunitarias insten a los Estados miembros a informar de la complejidad de los instrumentos financieros a base de, explícitamente, claridad y transparencia; segunda, que el consumidor que no pueda hacer frente a su deuda pueda liquidarla totalmente o en parte con la entrega de la vivienda —hay que exigir la aplicación generalizada de la dación en pago—; y, tercera, que la Comisión sustituya la Directiva de hace 22 años por una más ambiciosa que proteja realmente a los consumidores.

Eleonora Evi,
  a nome del gruppo EFDD
  . – Signora Presidente, onorevoli colleghi, nonostante si tratti di un caso prettamente spagnolo penso che sia importante e doveroso fare questo dibattito in Aula questa sera per dare la giusta attenzione alle decine di petizioni che abbiamo ricevuto e che sottolineano e ci riportano ad un problema gravissimo di situazioni davvero inaccettabili che riguardano centinaia di migliaia di persone che hanno ricevuto uno sfratto.

Queste petizioni ci chiedono di affrontare con serietà e onestà intellettuale un problema che, in fin dei conti, non riguarda solo la Spagna, e mi riferisco allo strapotere delle banche, banche che hanno venduto prodotti finanziari particolarmente rischiosi, di fatto omettendo volutamente i dettagli e ingannando in questo modo i consumatori . Questo è chiaramente inaccettabile. Dobbiamo batterci e far sì che il prima possibile venga tutelato il diritto dei consumatori e il ruolo della politica chiaramente è fondamentale in questo.

Da ultimo, ci tengo a sottolineare che spero vivamente che nella risoluzione che verrà votata in questa plenaria venga inserito in modo chiaro il diritto alla casa e che la Commissione ne prenda atto il prima possibile.

Gabriel Mato (PPE). – Señora Presidenta, todos ustedes saben que seguramente este debate no tendría que estar produciéndose en estos momentos aquí, y no solo porque fundamentalmente es un tema nacional, como se ha reiterado en muchas ocasiones y, además, como se ha puesto de manifiesto tras las intervenciones que hemos escuchado. Y tanto lo saben que algunas diputadas españolas de izquierdas presentes en este hemiciclo se han reprochado públicamente la utilización de este asunto en favor propio y por razones electorales. Y no lo digo yo, lo han dicho ellas, y, además, por escrito. Pero en eso tienen razón. La izquierda está haciendo un uso absolutamente reprobable de lo que es el dolor de los ciudadanos. El problema de las preferentes es un tema que preocupa y que ocupa al Gobierno del Partido Popular. Es un asunto que se debió atajar antes, pero el anterior Gobierno lo ignoró. Por el contrario, ahora se han tomado medidas legislativas y se han puesto en marcha procedimientos de arbitraje que están ayudando a los afectados, como reconoce la propia Comisión.

Pero esto a muchos de ustedes no les interesa. Les interesa más quién publica la primera nota de prensa, quién hace más ruido y cómo rentabilizarlo. Tampoco les interesa ver cómo desde el Gobierno español se trabaja intensamente para solucionar el problema de aquellos que tienen dificultades para pagar sus cuotas hipotecarias —miles de familias en España—, situación dolorosa, sin duda, y que se remonta a años anteriores a 2008, siendo este Gobierno quien ha afrontado con decisión y valentía el problema. Medidas legislativas y de ayuda a los afectados empiezan a dar sus frutos. Más de treinta mil familias se han beneficiado ya de las medidas coyunturales adoptadas en esta legislatura por el Gobierno del Partido Popular. Pero no olviden algo: los que hoy están sufriendo esta situación valen muchísimo más que un titular de prensa.

(El orador acepta responder a una pregunta formulada con arreglo al procedimiento de la ‘tarjeta azul’ (artículo 162, apartado 8, del Reglamento))

Estefanía Torres Martínez (GUE/NGL),
  pregunta de ‘tarjeta azul’
  . – Es vergonzoso. No tengo más palabras que esa. Según vamos escuchando las barbaridades del Grupo Popular, de este lado de la bancada nos llenamos de indignación. ¿No creen ustedes que ya han avergonzado lo suficiente al resto de grupos y a los ciudadanos españoles con su inactividad, con su pasividad frente al problema de los desahucios? Afortunadamente, les parezca esto electoralista o no, solo les quedan dos meses; dos meses para que recuperemos los derechos de la gente; dos meses para echarles de las instituciones; dos meses, pues estamos cansados ya de tanta vergüenza y de tanto robo.

Gabriel Mato (PPE),
  respuesta de ‘tarjeta azul’.
  – Bueno, se ha contestado ella misma. Y, además, es curioso: ha pedido la tarjeta azul antes de que yo empezara a hablar, con lo cual es evidente a lo que venía. A lo que viene siempre: a hacer demagogia y a utilizar electoralmente el propio Parlamento. Pero, deje que sean los ciudadanos dentro dos meses los que pongan a cada uno en su lugar. Ustedes, hace poquito, han sabido qué es eso.

Jude Kirton-Darling (S&D). – Madam President, our work in the Committee on Petitions, of which I am a member, focuses on the important role that the European Union plays in giving redress to consumers, this time in Spain but often in other countries, who have been affected by the irresponsible behaviour of others.

One million British citizens live in Spain; many of them have mortgages. To restore the confidence of consumers across Europe, and to protect those taking out a mortgage in the future, we need to see all Member States pushing banks to act responsibly and provide clear, understandable and correct information. The implementation of the Mortgage Credit Directive will ensure a more transparent, efficient and competitive internal market that should provide a high level of consumer protection in the future.

European Union citizens have sent us a strong and a clear call for action via those petitions that we received. We must now hear that call and ensure that their rights are protected.

Izaskun Bilbao Barandica (ALDE). – Señora Presidenta, señora Comisaria, quiero agradecer a la presidenta de la Comisión de Peticiones y a sus miembros el esfuerzo que están haciendo para que las instituciones europeas ofrezcan esperanza y soluciones a muchas familias. La codicia desmedida, unas prácticas comerciales abusivas, una legislación injusta e insuficiente y un modelo de desarrollo especulativo y, en consecuencia, fallido, han generado el drama de las ejecuciones hipotecarias.

Decenas de miles de familias han perdido en estos años de crisis vivienda y trabajo. Decenas de miles de avalistas, generalmente personas jubiladas que apoyaron a sus hijos en el desastre, han seguido el mismo camino sin que ni siquiera la llamada ley de segunda oportunidad haya resuelto un problema que genera situaciones de verdadera emergencia social y humanitaria.

Por eso, señora Comisaria, Bruselas debe obligar a las autoridades españolas a que los códigos de buenas prácticas bancarias sean obligatorios. Hay que propiciar que acreedores y deudores tengan igualdad de armas en los procesos de resolución de insolvencias y hay que incorporar módulos referidos a estos problemas en el ámbito educativo. La mayor parte de estos dramas son el resultado de combinar buena fe de consumidores con escasa formación práctica y vendedores con pocos escrúpulos.

Por último, quiero señalar que no todas las economías ni todas las entidades financieras funcionan igual. Solo en el primer trimestre del año 2015, el 0,20 % de las hipotecas constituidas sobre viviendas entre los años 2003 y 2014 iniciaron un proceso de ejecución en el Estado español, en números absolutos 17 786. El País Vasco, con un 0,02 %, es la región del Estado, a mucha distancia de las demás, con el menor índice de ejecuciones. Pero estas personas tampoco debieron pasar por ese sufrimiento. Y, aunque no es autocomplacencia, las prácticas de negociación adoptadas allí pueden ser una referencia para reducir la tragedia, mientras las leyes ponen a los usureros en su lugar.

Κωνσταντίνα Κούνεβα (GUE/NGL). – Κυρία Πρόεδρε, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στην Ισπανία, την Ελλάδα και άλλα κράτη μέλη, όπως στη Βουλγαρία, εξαπατήθηκαν στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν δικαίωμα στην κατοικία με τραπεζικό δάνειο. Δικαίωμα αναγνωρισμένο ως αναφαίρετο, ήδη από το 1948 στην ιδρυτική διακήρυξη του ΟΗΕ. Κι όμως, 67 χρόνια μετά, η Επιτροπή κάνει πως δεν ακούει. Κι ας έχουμε σημαντικά θεσμικά εργαλεία ελέγχου, όπως οι οδηγίες προστασίας των καταναλωτών και η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου για την ‘υπόθεση Αζίζ’.

Οι 398.000 εξώσεις -από το 2008, στην Ισπανία- δείχνουν ότι οι νόμοι που προστατεύουν τους δανειολήπτες από την κατάχρηση των τραπεζών, δεν ελέγχονται. Και οι καταγγελίες που μας έρχονται από τη Βουλγαρία, μας προβληματίζουν, για το εάν η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή εποπτεύει σωστά. Στην Ελλάδα, τα ‘κόκκινα δάνεια’ μοιάζουν με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. 260.000 δανειολήπτες στο ‘κόκκινο’, οι περισσότεροι άνεργοι, χωρίς εισόδημα, αγωνιούν για το εάν θα έχουν την τύχη των Ισπανών μετά τη λήξη των capital controls, ίσως και νωρίτερα.

Όταν οι πρόσφυγες εγκαταλείπουν τα σπίτια τους στο έλεος του πολέμου και αναζητούν σωτηρία στην καρδιά της Ευρώπης, η ίδια η Ευρώπη δεν μπορεί να εξασφαλίσει την κατοικία των πολιτών της. Ας δείξει, λοιπόν, η Επιτροπή ότι δεν τους βλέπει σαν ‘ψιλά γράμματα’ των τραπεζικών συμβάσεων. Ας ασκήσει σοβαρό έλεγχο δίνοντας ανάσα ζωής στα θύματα του τραπεζικού κατεστημένου.

Ernest Urtasun (Verts/ALE). – Señora Presidenta, señores del Partido Popular, ustedes ya están condenados políticamente por la ciudadanía por haber permitido el drama humano de los desahucios y, además, por hacer oídos sordos al millón cuatrocientas mil firmas de la ILP de la Plataforma de Afectados por la Hipoteca, a la cual no quisieron atender. Y después, hace mucha gracia que digan que es un asunto interno cuando la señora Comisaria les está diciendo que hay indicios de que la legislación española no cumple lo que establece la legislación europea. En fin, son cosas que no se pueden decir.

Pero, señora Comisaria, a mí me gustaría trasladarle un mensaje muy claro. Usted ha dicho que hay indicios de que la ley, tanto civil como hipotecaria, aún no cumple los estándares y las directivas europeas a pesar de los cambios legislativos que se han hecho en 2013 y en 2015. No podemos esperar más. No nos siga diciendo, como nos dicen sus representantes en la Comisión de Peticiones, que mantienen un diálogo estructurado con las autoridades españoles y que van a encontrar una solución, porque mientras tanto, ¿qué hacemos?

¿Qué hacemos con las 68 000 personas que ya sufrieron un lanzamiento hipotecario en 2014 y con las 19 000 de este año? Tampoco podemos esperar a la directiva de 2016, porque el tiempo corre y son dramas humanos.

Hagan algo. Si hay incumplimientos y tienen ustedes pruebas, actúen, por favor.

Neena Gill (S&D). – Madam President, the 2008 subprime crisis in the US created chaos across the mortgage markets in the EU due to irresponsible lending. It was in that year that Spain's housing bubble collapsed. This still continues to impact on many borrowers, who found their loans increasingly unaffordable, with a high level of defaults and foreclosures, which continues to rise. I genuinely sympathise with their plight.

We need to have action to avoid eviction for those most in need – the young, the elderly and the young with families. What is needed is greater restructuring of the debt system. In 2011 the Commission created legislation for a fair single market for mortgages. Its focus was to ensure that all consumers getting a property or a mortgage on their home had adequate protection on risk. But, sadly, this is yet to be implemented fully across all Member States. Therefore, I call upon the Commission to ensure that Member States implement better lending practices and to lessen the stark contrast between practices in Member States, which leaves our citizens exposed.

Maite Pagazaurtundúa Ruiz (ALDE). – Señora Presidenta, muchísimas gracias, Comisaria, y gracias especialmente a la presidenta de la Comisión de Peticiones por su esfuerzo a la hora de afrontar, precisamente, todas esas demandas de tantos ciudadanos; muchísimas gracias por su tesón y por la manera en que ha encauzado el trabajo.

Los ciudadanos somos también consumidores y necesitamos tener confianza en aquellos proveedores de servicios que resultan esenciales en nuestra vida, y los bancos entran en esta categoría de una forma clarísima.

En esta sesión plenaria vamos a abordar preguntas referidas a distintas cuestiones que son turbias, muy especialmente en España, pero que afectan a decenas de miles —a cientos de miles en algunos casos— de ciudadanos europeos. Estamos hablando, por ejemplo, del caso más dramático: el de los productos financieros complejos que defraudaron, como decimos, a cientos de miles de pequeños inversores europeos.

Apoyamos esta pregunta — espero que la Comisión nos vaya dando la respuesta de una manera pronta— y, desde luego, vamos a apoyar cualquier iniciativa que sirva para terminar con las cláusulas hipotecarias abusivas y con otras situaciones que pongan a los consumidores más débiles en situación de indefensión.

Defendemos un sector financiero íntegro, competente, como defendemos instituciones políticas íntegras, responsables y libres de corrupción. La estafa sobre productos financieros se dio porque se hizo ver a cientos de miles de clientes que se trataba de productos de renta fija, cuando en realidad eran de renta variable, por tanto, con mayor riesgo, e incluso de condición perpetua.

Entre los estafados hay ancianos, enfermos de Alzheimer, gente sin conocimientos financieros. Miren, a mí personalmente me pidió ayuda tras ser estafado un viudo sin estudios, cuya esposa había sido asesinada en un atentado terrorista y que había comprado las preferentes con el dinero de la indemnización sin saber lo que hacía.

Una parte del problema tiene que ver con una incorrecta transposición de cuatro directivas —lo hemos dicho hoy—. Pero otra parte tenía especialmente que ver con la politización de las cajas de ahorro, principales adjudicadoras de participaciones preferentes fraudulentamente. Nuestro partido, en abril de 2013, llevó a los tribunales la defensa de los preferentistas y la búsqueda de sus responsabilidades.

Marina Albiol Guzmán (GUE/NGL). – Señora Presidenta, creo que nos equivocamos si hoy el debate se centra en los abusos de la banca. Que los jefazos del Santander o el BBVA son unos ladrones, eso ya lo sabemos. Que no tienen escrúpulos y que buscan solo el máximo beneficio privado, también lo sabemos. Por eso, el debate debería centrarse en por qué los gobiernos —que se supone deberían estar al servicio de la mayoría— han actuado como siervos del poder económico. El debate debería centrarse en por qué el Gobierno de Zapatero y el Gobierno de Rajoy han actuado como cómplices de los desahuciadores y los estafadores; en por qué, mientras los directivos de los bancos cobraban sueldos y pensiones de escándalo, se destinaron 71 000 millones de euros en ayudas directas para salvar a los bancos en vez de crear una banca pública.

Llevar hoy esta camiseta es mi manera de dar las gracias a las activistas de la Plataforma de Afectados por la Hipoteca y a los preferentistas, porque, si hoy se paran desahucios, si hay algunas familias que recuperan sus ahorros, no es ni por este Parlamento ni por las instituciones del Estado español. Es por su lucha.

Ernest Maragall (Verts/ALE). – Señora Presidenta, comprendo la incomodidad hoy aquí de los representantes españoles del Grupo PPE. Que esta pregunta y esta resolución hayan llegado a este Pleno y lo hayan hecho después de ese largo trabajo de tantos ciudadanos y tantas entidades constituye por sí mismo una buena prueba de la vigencia de la necesidad de Europa como concepto y como realidad útil para todos ellos. Ahora, una Europa, eso sí, capaz de combatir la injusticia, de defender la dignidad de sus ciudadanos con la única arma de la decisión democrática.

Lo grave es que haya sido necesario llegar hasta aquí. Lo incomprensible es que lo siga siendo; que el propio Estado español, sus legisladores, sus gobiernos, sus instituciones bancarias no hayan escuchado aún el clamor que hoy llega aquí.

Todo ello sirve tanto en el caso de los hipotecas sobre las viviendas —el único activo firme para sus propietarios— como en el de las llamadas preferentes —con su aroma de confiscación del ahorro personal y familiar organizada y practicada impunemente—.

Κώστας Μαυρίδης (S&D). – Κυρία Πρόεδρε, πρόκειται για μια αξιόλογη δράση της Επιτροπής Αναφορών. Εάν αντικαθιστούσαμε, όμως, τη λέξη Ισπανία, με τη λέξη Κύπρο, όλα τα υπόλοιπα ισχύουν, και κατά πολύ χειρότερα: και η αναποτελεσματική εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και η αδράνεια που παρατηρείται. Μπορεί οι απόλυτοι αριθμοί, στην περίπτωση της Κύπρου, να είναι μικροί, αλλά ως ποσοστό, σε άλλο μεγάλο κράτος μέλος, θα ήταν τεράστιοι και αυτό αφορά και τα έγραφα, ειδικά προς τους δανειζόμενους, τα οποία υπάρχουν στην Κύπρο μέχρι σήμερα, και όπου χρησιμοποιούνται συστηματικά και μαζικά καταχρηστικές πρόνοιες, τέτοιες μάλιστα που, είτε ευρίσκονται στον κατάλογο της ευρωπαϊκής οδηγίας, είτε έχουν αξιολογηθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ως , παράνομες.

Επίσης, άλλο τεράστιο πρόβλημα είναι τα λεγόμενα αξιόγραφα τα οποία πουλήθηκαν σε ανυποψίαστους, παραβιάζοντας την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας οδηγήθηκε στον μαρασμό και στην κοινωνική αποξένωση, ακόμη και στην αυτοκτονία. Γι' αυτό, λοιπόν, δεν μιλάμε μόνο για συμφωνίες.

Και μια εισήγηση προς την Επίτροπο: εξώδικος μηχανισμός επίλυσης τραπεζικών διαφορών σε ευρωπαϊκό επίπεδο νομίζω ότι θα βοηθήσει το πρόβλημα.

(Η Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή).

Jordi Sebastià (Verts/ALE). – Señora Presidenta, aunque a algunos les moleste, este es un asunto plenamente europeo. Aunque hablemos de las prácticas abusivas de los bancos españoles, que estaban amparadas —y están amparadas— por la legalidad, estamos hablando de un asunto plenamente europeo. Porque el medio millón de familias desahuciadas y condenadas a la miseria son europeas. Porque los setecientos mil afectados por el escándalo de las preferentes también son europeos. Porque los bancos que están aplicando estas condiciones abusivas e inmorales son europeos. Porque los fondos de rescate, los ciento siete mil millones que hemos recibido para salvar esos mismos bancos son europeos. Son fondos europeos y con ellos hemos salvado los bancos y hemos tenido que aplicar esas terribles políticas de austeridad que están todavía empobreciendo más a nuestra gente. Y porque la sentencia que deja claro que es ilegal la legislación española sobre hipotecas es del Tribunal de Justicia de la Unión Europea.

Por tanto, señora Comisaria, Europa tiene que actuar rápidamente. Tiene que evitar ese maquillaje legal que pretende vendernos el Gobierno español y que deja al 80 % de los afectados en la misma situación de indefensión que tenían. Si Europa no actúa, no merece tener ese papel que todos le estamos dando aquí en este Parlamento.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D). – Madam President, I believe, considering the large number of petitions received by Parliament denouncing abusive terms in mortgage contracts and risky financial instruments in Spain, that it is appropriate to request the Commission to inquire effectively into whether there have been violations of fundamental rights and infringements of European legislation.

We must be straightforward and take the lead to put an end to bank-related infringements of EU consumer rights laws in Spain. The situation in Spain is critical. Since 2008 more than 700 000 people have completely or partially lost their savings and nearly 400 000 have been evicted from their homes. The Spanish Government should act as soon as possible to put an end to this situation and to put forward initiatives to keep this from happening in the future.

Jonás Fernández (S&D). – Señora Presidenta, en primer lugar, me gustaría unirme a las felicitaciones a la presidenta de la Comisión de Peticiones y felicitar muy especialmente también a nuestra compañera Soledad Cabezón, que ha estado trabajando muy intensamente en las últimas semanas para lograr debatir aquí esta pregunta oral a la Comisión.

Los escándalos que han afectado a nuestro país han sido amplios en los últimos años. Hablamos de las hipotecas, en las que ha habido cláusulas suelo, ha habido incapacidad de negociación entre los consumidores y los bancos, pero también hablamos de las preferentes, que han timado a muchas personas, a muchos ancianos, a muchos jóvenes en nuestro país y, por supuesto, también hablamos de las comisiones dobles, que en las últimas semanas han sido objeto de debate en nuestro país.

Es importante que la Comisión intervenga en este asunto; es importante contar con una ley de segunda oportunidad que sea capaz de reestructurar todo tipo de renegociación de deudas de consumidores con entidades financieras hipotecarias, y no solamente hipotecarias. Por eso, pido a la Comisión que deje de dialogar con un Gobierno que no quiere tomar medidas y que empiece a imponer que se cumpla la ley en nuestro país

Interventions à la demande

Stanislav Polčák (PPE). – Paní předsedající, já bych se chtěl vyjádřit pouze k tomu, co zde, myslím, zaznělo nad rámec té národní debaty. Ostatně to, že mnozí kolegové to pojali jako národní debatu, myslím, že bylo ke škodě celé věci projednávání tohoto velmi závažného tématu.

Nepochybně informovanost, transparentnost, vymáhání hypoték, ochrana spotřebitele, procesní pojistky těchto práv, to jsou evropská témata, která jsou hodna ochrany a celý tento soubor opatření souvisí s tématem finanční gramotnosti. Já bych byl velmi rád, kdyby evropské právo prosazovalo právě finanční gramotnost a úroveň zajištění práv na společné evropské úrovni jistým restriktivním způsobem. Aby v popředí stála informovanost a co nejméně zasahování do národních právních úprav, zejména v tom soukromém právu. I z tohotu úhlu pohledu považuji za nezbytné, aby se Komise vyvarovala násilného vtlačování do národních práv. To by asi nebylo k dobru věci.

Ramón Jáuregui Atondo (S&D). – Señora Presidenta, yo estuve en el Gobierno de España hace cinco años y a mí no me importa reconocer que nuestra legislación española en materia hipotecaria no se ajustaba a la ley. No me importa reconocerlo, señor Mato, no me importa.

No me importa reconocer que nuestros productos financieros han sido opacos, los nuestros y los de hace muchos años y en todas partes de España, por cierto. No me importa reconocer que el Tribunal de Justicia ha dicho que nuestra legislación no era correcta.

Lo que me parece impresentable es que hoy vengamos aquí a hablar de ‘mi Gobierno’ —cuatro años después de que están gobernando ustedes— y digan que la culpa fue únicamente de los anteriores. Sencillamente es penoso escucharlo. A mí me parece que hay que reconocer las cosas y decir que nuestra legislación estaba mal, que hay que cambiarla; que ha habido cláusulas abusivas, sí, y que no se pueden permitir. Eso es lo que quiero que haga la Comisión porque me da pena que el Partido Popular siga pensando que todo está bien y que ellos ya lo han hecho todo. Eso es lo penoso.

Ivan Jakovčić (ALDE). – Gospođo predsjednice, propisujemo veličinu slova na konzervama koje imaju mesne proizvode, propisujemo razne oznake i propisujemo mnogošto, a o bankama, bankarskim uslugama i bankarskim proizvodima imamo maksimalno šarenilo. Ovo je slučaj Španjolske, slučaj Grčke, slučaj Cipra, ali i slučaj Hrvatske, gdje su hipotekarni krediti u švicarskim francima uništili građane. Klasična bankarska prijevara. Mala, sitna slova, nigdje ne postoji propis o tome kakva slova trebaju biti kada se uzimaju bankarski krediti, ali na mesnim konzervama i porijeklu mesa i robe koja je u tim konzervama, tamo mi nešto propisujemo. Upravo u tom kontekstu, trebamo novo zakonodavstvo i trebamo jasno reći da takve bankarske prijevare jednostavno ne smiju prolaziti u Europskoj uniji.

Lidia Senra Rodríguez (GUE/NGL). – Señora Presidenta, la lucha contra los desahucios y la lucha de las personas afectadas por las preferentes —por el robo de las preferentes— ponen de manifiesto claramente la tragedia de muchos miles de familias que perdieron, están a punto de perder o siguen perdiendo sus viviendas y también de aquellas familias a las que los bancos les robaron los ahorros de toda su vida o de una parte muy importante de su vida. Pero esto se hizo con la connivencia y la complicidad del Gobierno español.

Todos hemos visto cómo se ha amparado a los bancos y se culpabiliza, penaliza y reprime a las personas que se atreven a reclamar justicia. Hemos sido testigos en el Estado español de la expulsión violenta de las familias de sus casas y también de las cargas policiales sobre las personas que se manifestaban contra las preferentes.

Es hora de hacer justicia. Hacemos un llamamiento a la Comisión Europea y al Parlamento Europeo para que pongan fin a los abusos de los bancos, que den marcha atrás a las políticas de austeridad...

(La Presidenta interrumpe a la oradora.)

(Fin des interventions à la demande)

Věra Jourová,
  Member of the Commission
  . – Madam President, as I said before, EU legislation must be transposed and enforced in a satisfactory way so that the law fulfils its purpose. Clear information provided to consumers, to increase their protection, is essential. I agree with what Mr Polčák said, that preventive measures are very important and that they may sometimes be more efficient than certain hard regulation, but there must be a smart combination of both types of measure. As I said, we are also analysing the reply from the Spanish authorities which we received in June regarding the code of civil procedure, including its rules on mortgage enforcement proceedings and their conformity with the Unfair Contract Terms Directive. If the reply proves to be unsatisfactory, we shall take appropriate action without delay.

I would like to reassure you of my commitment to guaranteed procedural protection for consumers. Whenever consumers appear before the courts they must enjoy all the procedural safeguards that are guaranteed by EU consumer law and by the case law of the Court of Justice.

To conclude, some of you asked about the rules on insolvency. I would like to assure you that we are working on the proposal on the principle insolvency rules, including for private persons. We should propose this new piece of legislation next year.

La Présidente. – J'ai reçu, conformément à l'article 128, paragraphe 5, du règlement une proposition de résolution1.

Le débat est clos.

Le vote aura lieu jeudi, le 8 octobre 2015.

1 Voir procès-verbal

Déclarations écrites (article 162)

Evelyn Regner (S&D),
  schriftlich
  . – Der Ausbruch der Wirtschaftskrise im Jahr 2008 hat in Spanien den Zusammenbruch des Immobilienmarktes verursacht. Zuvor wurden den Menschen von ihren Sparkassen hochriskante Finanzinstrumente zur Finanzierung ihrer Wohnungen verkauft, ohne sie als Konsumentinnen und Konsumenten ausführlich über die Kreditgeschäfte aufzuklären. Hunderttausende Menschen mussten seitdem ihr Zuhause verlassen, wurden in den Ruin und einige Hundert sogar in den Selbstmord getrieben. Sowohl spanische als auch europäische Gerichte haben missbräuchliche Klauseln und Praktiken im spanischen Hypothekenrecht festgestellt. Zigtausende Menschen haben durch diese Gesetzgebung ihre Wohnung verloren und wurden zwangsgeräumt. Diese Praxis setzte sich auch nach dem EuGH-Urteil von 2013 fort. Weiter ist wichtig, dass der soziale Wohnungsbau in Europa gefördert wird, dieser ist in Spanien sehr schwach ausgeprägt. Auch muss es europaweit die Möglichkeit geben, als letzten Ausweg einen Privatkonkurs anzumelden. Diese Möglichkeit besteht derzeit in Spanien nicht. Das muss geändert werden. Wir brauchen europäische Mindeststandards für Privatkonkurse.

13.   Export controls in respect of dual-use items after the Hacking Team revelations (debate)

La Présidente. – L'ordre du jour appelle le débat sur:

| — | la question orale à la Commission sur le contrôle des exportations des produits à double usage après les révélations sur Hacking Team, de Marietje Schaake, au nom du groupe Alliance des démocrates et des libéraux pour l'Europe (O-000094/2015 — B8-0756/2015) (2015/2882(RSP)), |
| --- | --- |

—

la question orale à la Commission sur le contrôle des exportations des produits à double usage après les révélations sur Hacking Team, de Marietje Schaake, au nom du groupe Alliance des démocrates et des libéraux pour l'Europe (O-000094/2015 — B8-0756/2015) (2015/2882(RSP)),

| — | la question orale à la Commission sur le contrôle des exportations des produits à double usage après les révélations sur Hacking Team, de David Martin et Alessia Maria Mosca, au nom du groupe de l'Alliance progressiste des socialistes et démocrates au Parlement européen (O-000099/2015 — B8-0759/2015) (2015/2882(RSP)), et |
| --- | --- |

—

la question orale à la Commission sur le contrôle des exportations des produits à double usage après les révélations sur Hacking Team, de David Martin et Alessia Maria Mosca, au nom du groupe de l'Alliance progressiste des socialistes et démocrates au Parlement européen (O-000099/2015 — B8-0759/2015) (2015/2882(RSP)), et

| — | la question orale à la Commission sur le contrôle des exportations des produits à double usage après les révélations sur Hacking Team, de Tiziana Beghin et Rolandas Paksas, au nom du groupe Europe de la liberté et de la démocratie directe (O-000102/2015 — B8-0760/2015) (2015/2882(RSP)). |
| --- | --- |

—

la question orale à la Commission sur le contrôle des exportations des produits à double usage après les révélations sur Hacking Team, de Tiziana Beghin et Rolandas Paksas, au nom du groupe Europe de la liberté et de la démocratie directe (O-000102/2015 — B8-0760/2015) (2015/2882(RSP)).

Marietje Schaake,
  author
  . – Madam President, due to the hacking by Hacking Team we now know that companies' tools allow users to monitor and record a person's every digital move. Think about that.

Leaked internal documents demonstrate that these tools were marketed and sold to the governments of countries the human rights records of which have been criticised by the EU, including Azerbaijan, Bahrain, Egypt, Morocco and Uzbekistan.

We need EU rules to know the impact such EU-made systems have here at home and in the rest of the world, and to prevent exports to human rights violators. Commissioner, we need clear answers. Has Hacking Team violated EU sanctions against Russia and Sudan by selling systems that can be used to violate the human rights of journalists, political opponents and human rights activists, as the hacked and leaked documents suggest? More precisely I am referring to whether Article 2(1) of Regulation No 428/2009 should have applied. Did Security Council Resolution 1556 apply to Hacking Team and similar systems?

The sanctions regime established under Article 4 of Regulation No 428/2009 includes an embargo on software and technology that can be used for civil or military purposes. I would like to know whether the Commission can guarantee that Member State authorities are implementing international obligations and doing so using the same yardstick.

While this particular company may not survive this particular hack and this situation, the technology that they make is part of a wider industry and it continues and the market remains largely unregulated.

Transparency and accountability are needed with regard to the sales of invasive dual-use tools that endanger people. Internal policies and self-regulation simply do not suffice. We need to ensure that our policies in foreign affairs and human rights are credible, and that they are not undermined by unregulated trade that happens at the same time.

Alessia Maria Mosca,
  autore
  . – Signora Presidente, onorevoli colleghi, con la questione orale che abbiamo presentato, chiediamo che la Commissione riparta dalla dichiarazione congiunta di Parlamento e Consiglio dello scorso giugno per continuare a chiedere con forza una decisa modernizzazione del regolamento (CE) n. 428/2009 sui prodotti a duplice uso.

Ci sono due principi generali che sono alla base della questione che è necessario sottolineare perché vanno oltre il caso specifico cui fa riferimento la nostra richiesta. Le Istituzioni europee, specie in tema di diritti umani devono garantire il rispetto delle regole che devono valere per tutti e ovunque ed effettuare stringenti controlli che siano in grado di punire chi non le rispetta. Il caso di Hacking Team non può passare senza conseguenze, ma non ci si deve accontentare di punire le società colpevoli di spionaggio illecito e violazioni dei diritti minimi di libertà. Il vero problema non è Hacking Team o la prossima compagnia che darà modo di parlare nuovamente della questione, il problema sta in un regolamento debole non concertato con gli altri paesi e che viene troppo facilmente eluso.

Non siamo credibili se pretendiamo di proteggere la sicurezza informatica e i diritti umani in paesi lontani, mentre allo stesso tempo permettiamo che le nostre aziende commercializzino con questi stessi Stati alcuni fra i prodotti che sono vietati proprio perché violano questi stessi diritti umani. La vendita di tecnologie per la sorveglianza è troppo poco regolata ed un intervento a livello comunitario è quanto mai urgente, anche se non potrà che essere un primo passo in vista di una complessiva modernizzazione globale che abbia come punto di partenza l'intesa di Wassenaar.

È indispensabile che l'Unione europea sia all'avanguardia in questa battaglia di civiltà per evitare che le straordinarie innovazioni tecnologiche che stanno accompagnando la nostra epoca diventino armi in mano a pochi a svantaggio dei più deboli.

Tiziana Beghin,
  autore
  . – Signora Presidente, onorevoli colleghi, ricordo che Hacking Team è una società di Milano, in Italia, che si occupa di spionaggio informatico ed ha sviluppato una nuova generazione di virus in grado di spiare e controllare PC e smartphone, pensata per colpire criminali e terroristi ma, se nelle mani sbagliate, anche attivisti, difensori dei diritti umani e giornalisti.

In Italia il software era usato dalle forze dell'ordine, ma i veri affari la società li faceva vendendo a Sudan, Emirati, Colombia, Marocco, Kazakhstan, Libano, Egitto, Russia, Messico e altri, violando la normativa, ma soprattutto i diritti umani. E noi sappiamo tutto questo perché, ironicamente, la Hacking Team è stata hackerata. Il suo software di spionaggio avanzatissimo è stato rubato da un attacco informatico, con tutti i rischi che ne derivano. Ho appena sentito le parole dell'onorevole Mosca e volevo aggiungere un dettaglio: per vendere questo software ai regimi e ai dittatori c'era bisogno dell'autorizzazione del ministero, autorizzazione conseguita grazie alle pressioni della Presidenza del Consiglio italiana, cioè di Matteo Renzi, e non sono io a dirlo, ma lo stesso presidente di Hacking Team in una mail intercettata e pubblicata su WikiLeaks.

Complimenti collega, ho apprezzato molto le sue belle parole di condanna, adesso però vorrei che andasse a dire queste parole ai giornalisti arrestati dai regimi con cui avete fatto affari. Poi vorrei capire perché, voi che siete al governo in Italia, non avete bloccato le autorizzazioni per la vendita di questi software? Parlate di diritti umani ma fate affari con i dittatori. Siete l'espressione perfetta della coerenza del vostro partito.

Questi strumenti di sorveglianza fanno parte del dual use, uso duale, perché non sono tecnicamente armi da guerra, ma possono diventarlo nelle mani sbagliate. Un computer compromesso è più utile di un satellite spia; per questo è necessaria un'autorizzazione per esportare questi software, soprattutto verso i paesi non democratici, autorizzazioni che la Hacking Team ha volutamente ignorato o ha ottenuto troppo facilmente dal ministero italiano.

Come intende la Commissione risolvere il problema dell'applicazione della legge europea sugli strumenti a duplice uso, soprattutto per quelli relativi alla sorveglianza informatica? Come crede sia possibile evitare un nuovo caso Hacking Team?

Președinte: IOAN MIRCEA PAȘCU

Vicepreședinte

Věra Jourová,
  Member of the Commission
  . – Mr President, when documented reports first emerged four years ago that companies based in the EU had been involved in the supply of cyber-surveillance technologies which may have been misused in connection with violations of human rights the Commission immediately took action.

It is indeed a key concern that the export of cyber-surveillance technologies could be misused for supporting oppressive regimes or the violation of human rights. Firstly, in late 2011 and early 2012 respectively, the EU arms embargoes on Iran and Syria were both updated to include prohibitions on the export of interception technologies for internet and telephone communications. Secondly, the EU and its Member States promoted, in a timely way, multilateral controls on certain surveillance technologies, notably in the relevant multilateral forum known as the Wassenaar Arrangement. In December 2013 an agreement was reached to control internet surveillance equipment and intrusion software.

The Commission followed up quickly to implement this international agreement and adopted a Commission delegated regulation in October 2014 ensuring that the export of those technologies is controlled. Those technologies fall into the category of dual-use items. These are wide-ranging categories of goods, software and technologies normally used for civilian purposes, but which may have military applications or may contribute to the proliferation of weapons of mass destruction, such as nuclear materials, electronics or navigation systems.

The current EU export control system for dual-use items allocates the responsibility for assessing export transactions involving these products to national competent authorities. However, the Commission monitors and supports the consistent implementation of the controls by Member State authorities. To that effect it set up in September 2014 a surveillance technology expert group with Member State experts, which has been meeting on a regular basis since its establishment.

In addition to that immediate reaction, the Commission recognised in 2014, in its communication on the export control policy review, that although the EU export control system is robust and effective, it cannot remain static and must be upgraded in order to face new challenges associated with new technologies of concern.

This communication identified options for an ambitious modernisation of the system. This includes options to address human security issues as the ones we are discussing here today. The Commission is now conducting a public consultation and will finalise the impact assessment on those review options with a view to presenting, as appropriate, proposals to upgrade the EU legal framework in early 2016.

As regards the incriminated exports' compliance with the regulations in place at the time, the Commission has obtained assurances from the Italian authorities that the exports from Hacking Team did not violate applicable sanctions and export control regulations. It should be noted in this respect that controls on intrusion software became effective in the EU only on 1 January 2015.

The Commission has taken note of concerns regarding possible unintended effects of controls on security testing tools which could possibly hinder research and has initiated dialogue with Member States, industry and NGOs to further assess the need to adjust some of the recent controls.

The Commission notes that the introduction of controls in the area, which to date has not been subject to export controls, will require efforts to raise operators' awareness.

Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández,
  en nombre del Grupo S&D
  . – Señor Presidente, el 24 de noviembre de 2014 intervine en esta Cámara para solicitar una revisión de nuestra legislación sobre exportaciones de productos de doble uso. Hoy, casi un año después, lamento decir que seguimos prácticamente en el mismo punto. Incluso peor, porque el pasado mes de julio se destapó el caso de la empresa europea Hacking Team, especializada en la comercialización de dispositivos, tecnologías y software de vigilancia. Tecnologías que están siendo utilizadas para cometer violaciones de la privacidad en terceros países y que son usadas por algunos Gobiernos como herramientas para reprimir y violar los derechos humanos de periodistas, opositores políticos, blogueros y defensores de los derechos humanos.

Según los documentos internos que se filtraron, esta empresa europea vendió sus productos de vigilancia y espionaje a Gobiernos y servicios de inteligencia de países cuyas prácticas en materia de derechos humanos han sido reiteradamente condenadas por la Unión. No podemos consentir que ninguna tecnología europea esté implicada en abusos sobre los derechos humanos en terceros países. Se está produciendo una creciente comercialización de estas tecnologías, pero la verdad es que la regulación a la que se somete este mercado es francamente escasa.

Por eso, exigimos más transparencia y responsabilidad con respecto a la venta de estos dispositivos de doble uso que invaden la intimidad y la privacidad de las personas. Las políticas internas de diligencia debida y los esfuerzos de autorregulación han demostrado que han sido absolutamente insuficientes. Seguimos esperando una legislación que mejore y endurezca los controles sobre estas exportaciones. Una legislación moderna y eficaz, capaz de adaptarse a los rápidos cambios tecnológicos y científicos.

Las condenas por parte de la Unión Europea respecto a las violaciones de los derechos humanos de privacidad en terceros países carecerán de toda credibilidad si no se toman medidas para evitar que sigan sucediendo ese tipo de cosas. La coherencia de nuestra política exterior y comercial está en juego. No podemos esperar más a esa legislación de mejora.

Bodil Valero,
  för Verts/ALE-gruppen
  . – Herr talman! EU:s politik för fred och säkerhet bör handla om utveckling, handel, mänskliga rättigheter och mycket mer – och det hör ihop. Därför krockar det ofta när vi talar om export av krigsmateriel. Då menar jag inte bara den konventionella vapenexporten utan också riskerna med produkter som har dubbla användningsområden, och som inte alltid är reglerade i dag.

Jag talar också om de risker som är förenade med att exportera allt detta material till icke-demokratiska stater. Många gånger är det ju material som kan leda till större säkerhet men som om de hamnar i fel händer kan hota både vår säkerhet och mänskliga rättigheter i samma utsträckning som de konventionella vapnen. Då är det särskilt riskabelt att exportera informationsteknologi och övervakningsutrustning till regimer som kränker mänskliga rättigheter. Det har ju bland annat den arabiska våren visat, till exempel Nokia och Siemens som hjälpte den iranska regimen att förfölja demokratiaktivister. Svenska Ericsson valde att förse den syriska regimen med telekommunikationsutrustning när motsättningarna började, vilket innebar att oppositionella lätt kunde spåras av regimen. Tysk och brittisk teknologi användes mot demonstranter av regimerna i Bahrain, Egypten och Tunisien. Demokratiska organisationer med officiellt EU-stöd har det spionerats på, de har infiltrerats, medlemmar har torterats, dödats eller fängslats.

Därför är det väldigt viktigt att vi tar upp exporten av känslig informations- och kommunikationsteknologi till dessa länder. Jag hoppas att kommissionen i sin översyn också tittar på att hitta ett väldigt strikt och konsekvent regelverk för att förebygga i stället för att komma och släcka bränder.

Monika Flašíková Beňová (S&D). – Európska únia si zachováva vysoký štandard pri ochrane ľudských práv a slobôd a snaží sa byť príkladom pre celý svet v ich presadzovaní, dodržiavaní a rešpektovaní. Znepokojuje nás preto prípad talianskej spoločnosti Hacking Team, ktorá predáva nástroje umožňujúce vládam a iným používateľom monitorovať a zaznamenávať každý digitálny pohyb jednotlivca vrátane krajín, ktoré EÚ opätovne kritizovala pre stav v otázke dodržiavania ľudských práv, ako sú napr. Egypt, Maroko, Uzbekistan či Bahrajn.

Európska komisia musí preto promptne reagovať, nakoľko trh, na ktorom predmetná firma pôsobí, je v súčasnosti veľmi málo kontrolovaný a do veľkej miery neregulovaný. Vyšleme takýmto svojim konaním partnerom jasný signál, že porušovanie a nedodržiavanie základných ľudských práv a slobôd nebude v Európskej únii tolerované.

Európska komisia musí nájsť rovnako spôsob, ako zastaviť účinnými politikami predaj produktov, ktoré umožňujú takéto porušovanie ľudských práv v súvislosti s predmetnou problematikou. Považujem rovnako za potrebné, aby sme sa vážne zamysleli nad rozpočtom Európskej agentúry pre bezpečnosť sietí a informácií, ktorá dlhodobo trpí finančným poddimenzovaním a nedokáže tak aktuálne reagovať na podobne situácie.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D). – Mr President, it is absolutely unacceptable that we permit hacking companies to sell to authoritarian regimes when we know that their products could be used to spy on journalists, dissidents and citizens, thereby using high-definition (HD) technology to facilitate gross human rights abuses. Even if they do not sell directly to authoritarian regimes, they are almost as guilty by letting dangerous tools fall into the hands of malicious states or non-state actors. If that happens, their failure to keep track of exports of their own software means that they do not care if their technology is misused and do not care about the vulnerability of those who defend human rights.

It is vital that we find a way to control the export of these tools that could be used to target human rights activists and pro-democracy supporters at home and abroad.

Procedura ‘catch the eye’

Seán Kelly (PPE). – Mr President, firstly thanks to Marietje Schaake and the other colleagues who have done great work in this rather complicated area, and thanks also to the Commission for the detailed statement a few moments ago.

I suppose hacking is the big enemy of the digital world and technological advancement, and it is very difficult to come to terms with. It reminds me a bit of doping in the sporting world: it is almost impossible for the enforcers to keep ahead of the dopers, and I suppose the same could be said here. Nevertheless, we have to try, particularly in relation to the issue raised here tonight: the sale of software equipment to dictators, etcetera. That cannot be tolerated under any circumstances. Everything must be done to try and stop it, and particularly to ensure that the rights of journalists and human rights activists, etcetera, are not violated. So I think a few things are needed: the first is strong regulation and the second is stronger penalties.

Νότης Μαριάς (ECR). – Κυρία Jourová, στην προηγούμενη συζήτηση, σας έθεσα ένα θέμα για την προστασία των Ελλήνων δανειοληπτών, σε ελβετικό φράγκο. Είναι 70.000 οικογένειες που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους.

Επειδή δεν άκουσα να λέτε τίποτε για το θέμα αυτό, θα πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπόψη και το επισημαίνω διότι συγκεκριμένη πολιτική ομάδα δρομολογεί διαδικασία χωριστής ψηφοφορίας επί δύο τροπολογιών που έχω καταθέσει για την προστασία των Ελλήνων δανειοληπτών σε ελβετικό φράγκο, και είναι σημαντικό.

Στο θέμα το συγκεκριμένο της εταιρείας hacking, το απαράδεκτο πρώτα απ' όλα είναι ότι υπάρχει μια εταιρεία η οποία φτιάχνει λογισμικό για να γίνεται hacking. Αυτό πρέπει να καταγγελθεί, διότι δεν πρέπει να επιτρέπεται κάτι τέτοιο. Το δεύτερο θέμα είναι ότι η εταιρεία αυτή δίνει ή της έκλεψαν το λογισμικό αυτό, το οποίο φτάνει πλέον σε οργανισμούς, σε κράτη, τα οποία παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και θα πρέπει, εν προκειμένω, να πάρει σοβαρά μέτρα η Επιτροπή, για να μην έχουμε παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με ένα λογισμικό το οποίο στηρίζεται καθαρά στο hacking.

Ivan Jakovčić (ALDE). – Gospodine predsjedniče, proizvodi koji mogu imati dvojnu namjenu tema su o kojoj smo već raspravljali u ovome domu, u ovome sazivu, ali čini mi se da nismo otišli puno dalje. Naime, morao se dogoditi ovaj slučaj Hacking Team-a kako bi ponovno ta tema došla na dnevni red i kako bismo ponovno otvorili niz pitanja naše opće sigurnosti, a pogotovo osobne sigurnosti, i nas koji živimo u Europskoj uniji, a pogotovo onih koji žive u zemljama gdje se te tehnologije prodaju. One se onda mogu koristiti i u raznim drugim zemljama, ne moraju se baš koristiti samo u onim zemljama u kojima su prodane.

Podsjećam da je ovo opasnost i za nas koji živimo u Europskoj uniji. Sami sebi možemo stvoriti enormne, grozne probleme. U tom kontekstu očekujem da će Komisija, ne samo zato što je sve predala zemljama članicama već zato što i ona ima dio odgovornosti, doći s konkretnim idejama i prijedlozima u ovaj Parlament.

Jonathan Arnott (EFDD). – Mr President, the Hacking Team revelations show up some serious failures. They show a failure by the Italian Government to hold firm on banning the export of this dangerous technology, and a failure of common sense, decency and basic morality in those who failed to consider the impact of their actions.

This spying software has been sold even to Saudi Arabia. Have we forgotten that this is the country which started to flog Raif Badawi, which beheads people on the flimsiest of evidence, and proposes to behead and crucify Ali Mohammed al-Nimr for protesting against the Saudi Government when he was just 17?

Yet, even in the UK, we seem to consider these people to be our friends. We sell them equipment too. When the Saudi Arabian King died, we flew our flags at half-mast. Perhaps we too in the UK need to take a good, hard, long look in the mirror.

Stanislav Polčák (PPE). – Pane předsedající, já bych chtěl říci, že jako každá věc má rub a líc, tak to platí zejména u zboží dvojího určení. Zde ten ruba a líc, myslím, že závisí také i na postupu našich spojenců. V okamžiku, kdy samozřejmě evropské podniky by měly sledovat žádoucí rozvoj, zaměstnanost, konkurenceschopnost, tak zboží dvojího užití nám v zásadě vyhovuje, to znamená, pokud skutečně plní účel rozvoje Evropy na tomto poli konkurenceschopnosti.

Ale v okamžiku, kdy tomu tak není, tak nám samozřejmě takovéto zboží začíná vadit a v okamžiku, kdy evropské podniky takto vytlačí jiné konkurenční podniky našich koaličních spojenců, zejména ze zemí NATO, tak to je, myslím si, jedna z věcí, která by nám asi vadila, pokud by tato aktivita nebyla koordinovaná.

Já velmi děkuji paní komisařce za její uvážlivý přístup. Budu sledovat veřejnou diskusi, kterou si k tomuto úkolu stanovila, a budu pevně doufat, že se ta pravidla podaří modernizovat a autorizovat.

Tomáš Zdechovský (PPE). – Pane předsedající, já bych chtěl poděkovat svým kolegům za poměrně dobrou a věcnou diskusi. Otázka porušení práva užívat věci soukromé je otázka lidské integrity. Otázka lidské integrity je vždycky otázkou morální.

Já si nemyslím, že jakákoliv regulace za strany Evropské komise zabezpečí to, aby podobný software nebyl prodáván zemím, které mají problém s lidskými právy. Já si myslím, že je to otázka více morální. Firmy, které dokáží vydělávat poměrně velké peníze na speciálním softwaru, by měly být natolik schopné tuto věc pochopit a integrovat, aby nemusely tento software prodávat zemím, které mají problémy s lidskými právy a s jejich porušováním.

(Încheierea procedurii ‘catch the eye’)

Věra Jourová,
  Member of the Commission
  . – Mr President, allow me to reiterate the Commission's determination to take on the challenges posed by the export of dual-use cyber surveillance technologies. We have acted resolutely over the last few years and have taken unprecedented action to prevent exports that might be misused in violation of human rights. In this context we must ensure that export controls contribute to a broader policy perspective, along with other tools such as sanctions, in order to provide a progressive, proportionate and effective response.

Președinte. – Dezbaterea a fost închisă.

14.   One-minute speeches on matters of political importance

Președinte. – Următorul punct pe ordinea de zi sunt intervenții de un minut privind chestiuni politice importante (articolul 163 din Regulamentul de procedură).

Ivan Štefanec (PPE). – Malé a stredné podniky tvoria chrbtovú kosť európskej ekonomiky. Predstavujú 99 % všetkých európskych podnikov a zamestnávajú až 75 miliónov pracovníkov. Pre malé podnikanie je potrebné zjednodušiť prístup firiem k financiám, znížiť administratívnu záťaž a podporovať ľudí v zakladaní podnikov.

Jedným z ideálnych nástrojov, ktoré môžu motivovať ľudí k podnikaniu, je prijatie smernice o jednoosobových spoločnostiach s ručením obmedzeným, ktorá umožňuje založiť firmu v Únii prostredníctvom online registrácie s minimálnym kapitálom 1 euro. Napriek tomu že, v Európskej únii pôsobí až 21 miliónov malých a stredných podnikov, stále existujú rozdiely v právnej úprave.

Je kľúčové, aby sme odstraňovali administratívne prekážky, využívali nové digitálne technológie a využili celý potenciál nášho spoločného trhu. Tento návrh na výrazné zjednodušenie začatia podnikania už prešiel vo Výbore pre vnútorný trh a verím, že každému, komu záleží na znížení administratívy, zjednodušení života a využívaní nových technológií, tak aj v tomto Parlamente..(rečníka prerušil predsedajúci)..podporí túto dôležitú iniciatívu.

Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández (S&D). – Señor Presidente, 222 trabajadores —la totalidad de la plantilla— han perdido su empleo en Sagunto como consecuencia del cierre de la multinacional Bosal después de treinta años de actividad. La planta ha dejado de ser prioritaria para el grupo al que pertenece, que ha decidido su liquidación sin acreditar pérdidas. Un cierre que no está motivado, por tanto, por razones económicas y que se ampara en una legislación laboral española muy permisiva y muy injusta.

Una multinacional solvente y rentable que se ha negado a negociar con los sindicatos un plan de viabilidad y continuidad de la planta. Una compañía que ha descapitalizado la planta para no tener que hacer frente a las deudas contraídas con sus trabajadores. Una compañía que recibió ayudas públicas para instalarse en Sagunto, una localidad fuertemente castigada por la pérdida de industrialización y por la reconversión industrial de los años 80.

Por todo ello, le pido a la Comisión que ponga en marcha el Fondo Europeo de Adaptación a la Globalización y que ayude a que las comarcas que están sufriendo fuertemente la deslocalización y la desindustrialización puedan salir adelante.

Ангел Джамбазки (ECR). – Г-н Председател, моят град София е изправен пред изключително голям проблем и това е заливащата го вълна от нелегални икономически имигранти. Всички тези хора са икономически имигранти, защото според международните норми и договори бежанците трябва да бъдат приютени в най-близката сигурна страна, а според международното законодателство такава е Турция.

Икономическите имигранти превземат центъра на София и трайно променят облика на този град. Основна причина това да се случи е наличието на лагер за нелегални имигранти в самия център на столицата на България. Тези приемни центрове създават множество проблеми на живущите в близост.

Мигрантите, които получават бежански статут и напускат центровете, не могат да се впишат в обществото и създават затворени религиозни и етнически анклави в самия център на града. Засега това са няколко улици в близост до най-големия столичен пазар и столичния център. Но с всеки изминал ден този анклав се разширява и превзема все по-голяма част от центъра на града. Същото е и в другите два квартала, където има такива подобни центрове.

София вече не прилича на европейска столица и този процес трябва да спре. Българските власти незабавно трябва да предприемат мерки за изнасянето на бежанските лагери в близост до границата с Турция, откъдето всекидневно минават нелегално икономически имигранти.

Nedzhmi Ali (ALDE). – Mr President, recently all of us became witnesses to unfortunate events in Europe: a mass inflow of refugees from the Middle East and Africa, thousands of dead people and bitter divisions among the EU Member States over the migrants crisis.

In this regard I would like to draw your attention to the responsibilities of Frontex, and those respectively of the Commission and the Council. In facing the emergency situation in the European Union, how the agency fulfils its mission to promote, coordinate and develop European border management in line with EU fundamental rights is of the utmost importance.

I would like to call for the urgent implementation of an effective strategy and for the preparation of a new strategy, well before 2017, in relation to the announcement by Frontex during the hearing this year. In this context, the following must be answered: how, in the most efficient and effective way, can the agency fulfil its task according to the new strategy developed on the basis of a changed reality in the regions.

These issues are becoming more and more important nowadays in view of the worsening security environment and the problems of migrants coming to the EU. There is an urgent need for a common European position and a long-term approach. Frontex needs to improve strategy, have a flexible reaction and produce real results in the implementation of the EU's executive-branch responsibilities.

Σοφία Σακοράφα (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, έχω τονίσει, πολλές φορές στο παρελθόν, τις ευθύνες της Ένωσης στη δημιουργία και συντήρηση αυτής της χωρίς προηγούμενο ανθρωπιστικής κρίσης όσον αφορά το προσφυγικό. Όμως, παρά τις εκατόμβες νεκρών η Ευρώπη, στην πραγματικότητα, αρνείται να την αντιμετωπίσει.

Από την αρχή του χρόνου, Ελλάδα και Ιταλία έχουν δεχτεί περισσότερους από πεντακόσιες χιλιάδες πρόσφυγες και μέχρι το τέλος του 2016, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ προβλέπει να ξεπεράσουν το ενάμισι εκατομμύριο. Κι εμείς, σήμερα, μιλάμε για μετεγκατάσταση μόλις 160.000 στην Ευρώπη, σε μια Ευρώπη διχασμένη, με κράτη μέλη να υψώνουν τείχη και να θέλουν να προσφύγουν στα δικαστήρια.

Εν τω μεταξύ, δεν πήραμε κανένα μέτρο για ασφαλή πρόσβαση των προσφύγων και μετράμε καθημερινά θύματα στη Μεσόγειο. Κύριοι συνάδελφοι, ο χειμώνας ήρθε και απαιτεί ριζικά και άμεσα μέτρα, αλλιώς θα μετράμε θύματα και στην ξηρά.

Το στοίχημα της αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης οφείλουμε να το κερδίσουμε. Δεν υπάρχει πλέον το δίλημμα του ‘ποια Ευρώπη θέλουμε’. Η προσφυγική κρίση μας δοκιμάζει όλους. Αν αποτύχουμε, δεν θα υπάρχει Ευρώπη.

Josep-Maria Terricabras (Verts/ALE). – Señor Presidente, deseo recordar a la Cámara que hace ocho días se celebraron elecciones al Parlamento de Cataluña. Con el 77,46 % de participación, el independentismo ha obtenido 72 escaños de 135, es decir, cuatro por encima de la mayoría absoluta, y ha recibido un 47,8 % de los sufragios.

Un resultado así debe abrir las puertas para que los catalanes puedan expresar, con todas las garantías, su voluntad de convertirse en un Estado independiente en Europa. Por ejemplo, en Quebec, por dos veces, y en Escocia, en una ocasión, se celebraron referéndums después de que los partidos independentistas hubieran obtenido menos votos parlamentarios que los obtenidos hace una semana por el independentismo catalán.

Deseo que el Parlamento Europeo siga atentamente los acontecimientos y que algún día apoye, como ha hecho en otros casos, el imponente clamor democrático que se está viviendo en Cataluña.

Eleonora Evi (EFDD). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, quello che lo scorso sabato doveva essere un picnic pacifico per protestare contro la TAV, il treno ad alta velocità, ha visto momenti di violenza inaccettabile nei confronti dei cittadini da parte delle forze dell'ordine italiane, eventi che sono stati riportati dai media in modo distorto e falsificato.

Io ero presente con una delegazione composta da alcuni miei colleghi del Movimento 5 Stelle, del gruppo GUE e del gruppo dei Verdi in Val Susa per due giorni per ascoltare le ragioni del no e sostenerle contro questa grande opera inutile e imposta che è la TAV. Inutile, perché dietro il falso mito del progresso e dell'innovazione vuole sostenere un progetto che non ha alcuna sostenibilità in termini di costi/benefici, in termini ambientali, in termini sociali e in termini di mobilità. Inoltre chiediamo trasparenza per quelli che sono i finanziamenti che vengono erogati per queste opere.

Barbara Kappel (ENF). – Herr Präsident! Digitale Technologien leiten einen Paradigmenwechsel in der globalen Wirtschaft ein und haben einen maßgeblichen Einfluss auf die Wettbewerbsfähigkeit Europas. Alle Wirtschaftszweige sind von der Digitalisierung betroffen. Laut Kommissionsschätzungen bringt ein funktionsfähiger digitaler Binnenmarkt ein zusätzliches BIP-Wachstum von 415 Milliarden Euro. Dreiviertel davon stammen aus traditionellen Industriezweigen und nicht von IKT-Herstellern. Ich sage dazu nur: Stichwort Industrie 4,0.

Wir sprechen über den absoluten Wachstumsmarkt. Allein der Big-Data-Sektor wächst um 40 % pro Jahr. Das ist sieben Mal schneller als der IT-Markt, der auch ein schnell wachsender Markt ist. Was ist zu tun, um Europa auf die Überholspur zu bringen? Die digitale Infrastruktur ist auszubauen. Wir brauchen hier 34 Milliarden Euro bis 2020, um die Breitbandnetze auszubauen. Es sind innovative Standards für die Interoperabilität zu setzen, die technologieneutral zu sein haben. Wir brauchen neue Ausbildungs-Curricula. Ebenso ist ein regulatorischer Rahmen für Datenschutz und Datensicherheit zu setzen. 22 % der Europäer vertrauen nicht dem Betreiber von Suchmaschinen, sozialen Netzen und E-Mail-Diensten.

Europa muss seine digitale Souveränität wiedergewinnen und im Wettbewerb zu den USA aufholen.

Diane Dodds (NI). – Mr President, currently talks are ongoing to resolve serious problems with devolved government in Northern Ireland. This is no contrived crisis, but has come about as a result of a murder on the streets of Belfast. The Chief Constable of the Police Service of Northern Ireland has linked that murder to the Provisional IRA – a paramilitary organisation linked to one of the parties in Northern Ireland and, indeed, a party whose representatives sit in this Parliament, namely Sinn Féin.

Such an event cannot be swept under the carpet. It cannot simply be ‘business as usual’ in Northern Ireland. We want to see progress made in the talks towards ending all paramilitary activity in Northern Ireland. These groups should never have existed and we must see their grip on communities finally ended.

This murder took place at a time of great financial uncertainty facing Northern Ireland. That financial uncertainty, too, is caused by the failure of Republicans and Nationalists to live up to their agreements.

Seán Kelly (PPE). – Mr President, I rise tonight to ask the Commission to ensure that there is fair competition, particularly for indigenous companies that are trying to expand across Europe and avail of the single market.

For instance, a company from my own country, Supermac's, was founded by Pat McDonagh a number of years ago and now has 100 outlets in Ireland, employing about 3 000 people, but when it tried to expand abroad it came up against the multinational giant McDonald's, which is challenging firstly its right to use the name ‘Mac’. There are millions of Macs around the world, so surely McDonald's should not have the sole right to that brand. Secondly, the same McDonald's is under investigation at European level for tax avoidance – allegedly EUR 3.7 billion – and this is being used to keep competition at bay.

It is very important that we establish fair competition and a level playing field for all businesses, and that all businesses pay their fair share of tax.

Viorica Dăncilă (S&D). – Domnule președinte, vorbim mult în această perioadă despre solidaritate și este normal să fie așa. România este solidară cu partenerii săi europeni și este normal ca această atitudine să fie dublată de solidaritatea în drepturi. Așa ar fi corect și conform cu valorile și principiile Uniunii Europene în care cu toții credem. Solidaritate înseamnă drepturi și obligații respectate și asumate în aceeași măsură de către toate statele membre.

Cred că aderarea României la spațiul Schengen va spori securitatea acestui spațiu. Suntem un stat membru UE responsabil. De altfel, România deja acționează ca stat Schengen de facto, dacă ne uităm la modelul în care țara noastră își securizează granițele. Fac apel la liderii politici europeni să țină cont de eforturile și rezultatele autorităților române și să renunțe la obiecțiile politice care au oprit până acum intrarea României în Schengen.

Mulțumesc.

Νότης Μαριάς (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, ο ελληνικός λαός βιώνει, για άλλη μια φορά, την αντικοινωνική επίθεση των τοκογλύφων δανειστών και της τρόικας που επέβαλαν το τρίτο μνημόνιο. Ένα μνημόνιο που μειώνει τους μισθούς και τις συντάξεις, διαλύει το ασφαλιστικό σύστημα, κάνει φορολογικό ρεσάλτο στην ιδιωτική περιουσία της μεσαίας τάξης, αυξάνει τους φόρους σε βάρος των αγροτών και προετοιμάζει τη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας.

Απ' τη δική μας πλευρά, έχουμε καταδείξει τη συνεπή και αταλάντευτη αντιμνημονιακή μας δράση, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην Ελλάδα, και θα συνεχίσουμε αταλάντευτα τον αγώνα μας, ενάντια στην τρόικα και στην ελληνική μνημονιακή πεντάδα των κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, που ψήφισαν το μνημόνιο ΙΙΙ.

Οι αντιμνημονιακοί πολίτες τους οποίους εκπροσωπώ, εδώ, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δηλώνουμε ότι θα δώσουμε όπως πάντα το παρών στους νέους κοινωνικούς αγώνες. Καλούμε, λοιπόν, τους χιλιάδες συνεπείς αγωνιστές του αντιμνημονιακού, πατριωτικού, δημοκρατικού τόξου, να συμπορευτούν μαζί μας και να πυκνώσουν τις τάξεις του πολιτικού μας κινήματος των αντιμνημονιακών πολιτών. Ο αγώνας συνεχίζεται.

Marian Harkin (ALDE). – Mr President, today the OECD released the 2015 Final Report on Base Erosion and Profit Shifting (BEPS). I broadly welcome what is in this report, and in this context I am pleased to see that Ireland will be one of the first EU countries to introduce new rules on country-by-country reporting. However, I wish to highlight something called the ‘principal purposes test’ which is in Action 6 of BEPS.

This test means that if one Member State believes that the principal purposes of various transactions of a particular company were to obtain tax treaty benefits, then they could deny those benefits. Therefore, you could have a situation between Member States – this is in terms of tax treaties – where, for example, Germany could have different arrangements with companies in the UK than they might have in Ireland.

My question is: how does this sit with freedom of establishment, which is one of the basic freedoms in the Treaty? Has the Commission looked at the possibility that these rules could violate the Treaties? What we need are common standards against treaty shopping, not arbitrary case-by-case decisions by Member States.

Lidia Senra Rodríguez (GUE/NGL). – Señor Presidente, el centro hospitalario Álvaro Cunqueiro de Vigo, recién abierto, es un claro ejemplo del caos y la precarización que conlleva la privatización de la sanidad en mi país, en Galicia. Con la apertura de este hospital, el Gobierno gallego cerró total o parcialmente tres hospitales, lo que supone que, por ejemplo, el número de camas sea el mismo o que las urgencias hospitalarias estén totalmente colapsadas.

Los servicios no sanitarios se han privatizado totalmente y también parte de las funciones de celadores y celadoras, por ejemplo, lo que significa una pérdida de calidad muy grande en los servicios y, también, la pérdida de muchos puestos de trabajo. Se obliga, igualmente, a todos los usuarios y usuarias, y a parte del personal, a pagar por aparcar cuando llegan a este hospital.

Quiero hacer un llamamiento a la Comisión para que ponga fin a las políticas de austeridad, que deje de poner en peligro la salud y la vida de las personas, porque la austeridad mata.

Ernest Maragall (Verts/ALE). – Señor Presidente, el miércoles no podré hacerlo (el orador pronuncia esta frase en catalán), formulo, pues, ahora la reflexión que hubiera querido hacerle en vivo y en directo al rey Felipe VI. Mi respeto a su figura y a su persona. Su reinado deriva de una Constitución que se proclamó democráticamente y que yo mismo voté. Pero también quiero expresarle mi profunda decepción —mejor, indignación— por la reiterada negación que las instituciones del Estado hacen de mis derechos democráticos como ciudadano, como catalán, como español y como europeo.

Ahora se esgrime la constitución de 1978, la misma que garantiza la continuidad dinástica, para negarnos el derecho a decidir nuestro futuro. Cataluña —ya lo saben ustedes— es una vieja nación europea que se dispone a ser nuevo Estado, igualmente europeo. Miren los resultados del 27 de septiembre. Mi decepción y la de tantos otros se ha convertido en determinación colectiva y pronto lo hará en forma de decisión democrática inapelable, bajo la atenta mirada y la verificación debida desde esta Cámara y desde el conjunto de las instituciones europeas. Eso espero.

Le pido al rey de España, pues, que respete y ampare ese mi derecho y la decisión que libremente tome la sociedad catalana en su conjunto.

Tiziana Beghin (EFDD). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, da ormai due mesi i cittadini di Sanremo, in Liguria, sono in presidio contro la discarica chiamata Lotto 6.

Si chiama Lotto 6 perché di discariche in quella zona ce ne sono già cinque e tutte, complice la pessima gestione, stanno distruggendo il territorio e l'esistenza di chi ha la sfortuna di viverci vicino. In vent'anni una madre del luogo ha dovuto affrontare sette casi di cancro nella sua famiglia ed infatti non è una coincidenza che l'opposizione più tenace provenga proprio dalle mamme.

Signor Presidente, Le sembra normale che per ospitare rifiuti per soli tre anni sia necessario far esplodere un'intera collina? Le sembra normale violare la direttiva sulla biodiversità, quella sulla contaminazione del suolo e delle acque senza considerare quella sulle discariche che l'Italia ha già violato più volte? Per questo voglio denunciare qui, davanti a Lei, questa ennesima speculazione perché proprio oggi è stata concessa l'autorizzazione per l'uso degli esplosivi per la costruzione del sito. I cittadini sono in presidio continuo da due mesi, giorno e notte e non si sono stancati e non si stancheranno mai perché è una lotta per la sopravvivenza, ne va della loro vita. Mi rivolgo alle istituzioni e ai sindaci: abbiate il coraggio di guardare i cittadini negli occhi e di dare loro una risposta, ora.

Gerolf Annemans (ENF). – Voorzitter, collega's, straks zullen wij hier de koning van Spanje ontvangen, amper enkele dagen nadat de Catalanen vrij ondubbelzinnig voor hun onafhankelijkheid hebben gestemd. Het is op dit ogenblik niet duidelijk of en hoe de Spaanse koning zal spreken over Catalonië maar men kan er geredelijk van uitgaan dat dat niet veel meer dan de barse een onwillige Madrileense toon zal zijn waarmee de Spaanse autoriteiten de Catalaanse autonomie tot hiertoe hebben bejegend. Collega's, ik kom uit Vlaanderen dat zelf meer dan anderhalve eeuw door Spaanse koningen werd bestuurd. Ik wil de Europese Unie oproepen om niet de verkeerde kant te blijven kiezen en om langzaam te leren beseffen, maar liever nog zo snel mogelijk, dat er voor de Europese samenwerking in de 21e eeuw geen andere mogelijkheid is dan de autonomie te erkennen van vreedzaam onafhankelijk geworden onderdelen van de huidige lidstaten.

Andrea Bocskor (PPE). – Tisztelt Elnök Úr, Képviselőtársak! Az utóbbi hónapokban Európa politikai- és közéletének figyelmét a migrációs válság uralta, az ukrajnai helyzet háttérbe szorult. Október 25-én helyhatósági választásokra kerül sor Ukrajnában, melyhez nagy reményeket fűzött a kárpátaljai magyarság. Az európai orientációt és demokratikus reformokat hangoztató Ukrajna azonban ismét akadályokat gördít az ország területén élő nemzeti kisebbségek, azon belül a magyarság képviselete elé. Felháborodásomat és tiltakozásomat szeretném kifejezni az ukrán központi választási bizottság diszkriminatív és jogsértő döntése ellen, mely úgy alakította ki mozaikszerűen a választási körzeteket Kárpátalján, Ukrajna legnyugatibb megyéjében, ahol a lakosság 12%-át magyarok alkotják, hogy megakadályozza magyar képviselők bejutását a megyei tanácsba.

Ezek a döntések sértik a nemzetközi és európai kötelezettségvállalásokat, az ukrán alkotmányt és a törvényeket. Illetve a decentralizációs reformnak sem felel meg. Ezért úgy vélem, hogy az Európai Uniónak fokozottan oda kell figyelnie, hogy a választások az európai normák szerint, tisztán zajlódjanak le.

Claudia Tapardel (S&D). – Domnule președinte, stimați colegi, pentru mulți poate părea greu de crezut că aproape un sfert din cetățenii europeni trăiesc la limita sărăciei. Dintre aceștia, aproximativ 55 de milioane nu au posibilitatea să se hrănească zilnic cu o masă normală.

Europa se transformă într-un tărâm al paradoxurilor. Între 90 și 120 de milioane de tone de alimente sunt distruse în fiecare an. Risipa devine o obișnuință, în timp ce studiile arată că unul din trei copii este fie supraponderal, fie obez. Investim în sănătate, în studii, în prevenție, în timp ce aproape 10 % din cetățenii UE nu au posibilitatea să se hrănească în mod corespunzător.

Am propus alocarea unei jumătăți de milion de euro pentru dezvoltarea acelor practici care să limiteze risipa de alimente. De aceea cred că este de datoria tuturor statelor membre și a Comisiei Europene să lucreze împreună pentru a crește aria de redistribuire a alimentelor. Europa se confruntă cu noi provocări astăzi. Numărul de refugiați este în continuă creștere și acum este momentul să ne gândim la tot ceea ce putem face pentru a limita risipa și a folosi resursele pentru familiile sărace.

Mesajul meu este următorul: opriți risipa de alimente, informați-vă cetățenii, veniți cu soluții pentru a redistribui resursele alimentare care, altfel, sunt distruse.

Vă mulțumesc.

Anna Elżbieta Fotyga (ECR). – Panie Przewodniczący! Władimir Putin zadeklarował współdziałanie z Zachodem w rozwiązaniu konfliktu syryjskiego. Nie jest sprawą jasną, do jakiego stopnia tę deklarację realizuje. Jedno jest pewne, że sama obietnica ułatwiła mu powrót na międzynarodowe salony dyplomatyczne.

Tradycyjnie prezydent Rosji, prezentując marchewkę Zachodowi, dla mojego regionu, a zwłaszcza dla mojego kraju, miał kijek. Tym kijkiem było rozszerzenie sankcji na przetwórstwo rybne, dalszych sankcji na przetwórstwo rybne i firmy polskie. Ta sprawa ma swój aspekt poważny: Federalna Służba Nadzoru Weterynaryjnego i Fitosanitarnego działała w imieniu instytucji suwerennych państw wchodzących w skład Unii Euroazjatyckiej. Ma też aspekt komiczny: w pośpiechu nałożono sankcje na polską firmę w moim okręgu wyborczym, która od ponad dwóch lat w ogóle nie eksportowała towarów do Rosji.

Jozo Radoš (ALDE). – Gospodine predsjedniče, integracija šest zemalja zapadnog Balkana u Europsku uniju je zajednički interes. Bolja prometna i energetska povezanost tih zemalja doprinijet će ne samo gospodarskom rastu nego i njihovom boljem međusobnom razumijevanju. Uključenje tih zemalja u veliku europsku prometnu TEN-T mrežu povezat će te zemlje s Europom, ali će i povezati zemlje članice međusobno. Zadržavanje visoke razine potpore građana tih zemalja uključenju njihovih zemalja u Europsku uniju svakako je vrlo važna dodana vrijednost na putu tih zemalja prema konačnom cilju, a to je članstvo u Europskoj uniji.

Stoga pozivam Europsku komisiju da dalje razvija plan povezanosti koji je razvijen u suradnji s tim zemljama, a posebice da predano radi na ostvarenju deset prioritetnih projekata koji su razvijeni u okviru toga plana.

Dariusz Rosati (PPE). – Mr President, on 30 September 2015 the Russian Federation started bombing Syria, claiming that the attacks are directed against Islamic State. However, according to independent media, the aerial campaign ordered by President Putin has mainly targeted the rebel groups opposing the regime of President Bashar al—Assad.

This Russian intervention not being coordinated with the NATO-led coalition of Western and Arab states adds new dimensions to Syria's now four-year-long civil war and to the refugee crisis faced by the EU. Not only do the airstrikes not improve the situation in Syria but they make it even worse, causing numerous civilian casualties and increasing the number of Syrian refugees seeking protection in Europe. Importantly, Russia openly refuses support for any refugees from the Middle East.

All this demonstrates that President Putin is not interested in finding a political solution to the Syrian crisis. I therefore strongly urge all EU Member States and EU authorities to put pressure on Russia to stop this unilateral intervention and to engage in constructive cooperation with the international community to solve the Syrian crisis.

Sergio Gutiérrez Prieto (S&D). – Señor Presidente, señora Comisaria, Elcogas es una central térmica en Puertollano (Castilla-La Mancha) que da empleo a más de mil quinientas personas. Una central de carbón limpia, pionera en toda Europa en la captura de emisiones de CO2, una central que —en palabras del señor Comisario, señor Cañete— es totalmente compatible con el objetivo de una Unión energética baja en carbono y sostenible.

Elcogas es empleo, es innovación, es sostenibilidad, pero, sobre todo, es víctima. Víctima de una política energética torpe por parte del Gobierno de España, que es capaz de tirar miles de millones de euros en inversiones sostenibles y cientos de miles de empleos, precisamente por diseñar una política energética basada en vendettas políticas. El proyecto de Elcogas convence a la Comisión, convence al Vicepresidente Šefčovič, convence al señor Cañete, y por eso, porque les convence, les pido su intermediación. Necesitamos su ayuda para evitar un cierre. Dentro de veinticinco días Elcogas cerrará. Y para impedirlo, solo necesitan una decisión política, una pequeña ayuda presupuestaria, un decreto para mantener abiertas sus puertas, para evitar la pesadilla.

Señores Comisarios, ayúdennos a poder evitarla.

Tomáš Zdechovský (PPE). – Pane předsedající, minulý týden jsem se vrátil z kontrolní mise v Řecku, která kontrolovala sedm prioritních projektů, jež byly financovány z dotací Evropské unie. Jedním z těchto projektů byl nedokončený digitální katastr. Řecko je poslední členskou zemí Evropské unie, která nemá digitální katastr nemovitostí. Využívá stále papírového registru, to znamená, že nejsou zcela identifikovány a popsány individuální pozemky, jejich pozice a hranice. Právní bezpečnost tak není zajištěna, seznam není zcela kompletní a existující majitelé pozemků nejsou identifikováni, a navíc to znamená i nemožnost využití strategie životního prostředí, užití přírodních zdrojů a především zdárné zdanění majetku.

Považuji toto za neuvěřitelnou nezodpovědnost a jednu z obrovských slabin řeckého systému, která má dopad na životy obyčejných Řeků, ale i ostatních evropských zemí, jež Řecko dotují skrze záchranné programy. Řecká vláda by měla tento projekt vzít jako absolutní prioritu a Komise by měla místo poskytování dalších peněz přispět instrukcemi k úspěšné implementaci.

Момчил Неков (S&D). – На 17 септември кметът на Дуисбург, г-н Сьорен Линк, направи дискриминационни коментари по адрес на гражданите на държави от Източна Европа, в които каза, цитирам: ‘Склонен съм по-скоро да приютя двойно повече сирийски бежанци, но за сметка на това да се отърва от няколко източноевропейци’. Въпреки реакциите, които предизвика, коментарите му продължиха в същия дух, като този път бяха насочени към гражданите на моята страна България.

Намирам подобни изказвания за крайно неуместни, ненужно провокативни и насаждащи разделение сред гражданите на Съюза. Това става в момент, в който Европейският съюз е изправен пред бежанска и хуманитарна криза. От нас се очаква да сме единни, за да се преборим с предизвикателствата, които е твърде вероятно да променят общото ни бъдеще.

Докога ще се делим на източни и западни европейци? Популизмът в тази или друга посока е пътят към разрушаване на всичко градено досега. Категорично не приемам изказването на г-н Линк и призовавам своите колеги и другите европейски политици да се въздържат от подобни изказвания, които внасят все-повече напрежение в и без това напрегнатата обстановка.

Призовавам всички към конструктивен диалог в търсене на общи решения.

Miroslav Mikolášik (PPE). – Svetová federácia pre plánované rodičovstvo IPPF, ktorá sa okrem iného venuje aj poskytovaniu potratových služieb, bola prichytená pri tom, ako systematicky, nehorázne obchoduje s časťami ľudského tela i s celistvými mŕtvymi plodmi.

Zistili sme, že táto organizácia je dlhodobo platená Európskou komisiou nemalými čiastkami. V posledných rokoch to boli milióny eur, čo sú peniaze daňových poplatníkov. Už 20. júla som sa písomne opýtal Európskej komisie, či vie, že takúto organizáciu platí, či vie, že IPPF je organizácia, ktorá porušuje takýmto bezprecedentným konaním konkrétne európske právo a všetky morálne štandardy, a či Komisia odsúdi takúto prax a ukončí financovanie.

Už prešli tri mesiace a Komisia neodpovedá. Dočkám sa ja i celá verejnosť odpovede? Dokedy bude váhať? Kedy Komisia ukončí konečne spoluprácu s takouto nehumánnou organizáciou?

Paul Brannen (S&D). – Mr President, last Friday the SSI steel works at Redcar in my constituency entered into receivership and 1 700 direct jobs, plus as many as 6 000 jobs in the supply chain in the local economy, are now under threat. The UK Conservative Government has refused to consider giving state aid, arguing that it would be against the Commission's state rules for steel. However, as the Italian Government has shown at the ILVA steel plant in Taranto, Sicily, this is simply not the case.

Labour MEPs believe the time has come for the European Union to come together to deal with the global challenge of Chinese steel dumping, and the time has come for the European Union to update the rules on state aid for a now-globalised world. At the planned summit on UK steel, Government, industry and all stakeholders must come together and find a sustainable, viable future for this vital sector, rather than issuing meaningless platitudes. A plan is currently on the table to save part of the steel works, and I believe the receivers need to prioritise that, thereby securing the maximum number of jobs on Teesside.

Romana Tomc (PPE). – Danes bi rada spregovorila o štipendijah. Brezposelnost mladih ni samo tehnični problem, ki vpliva na slabše ekonomsko stanje v neki državi, ampak ima velike vplive tudi s sociološkega vidika. Mladi, ki so brezposelni, postajajo socialno izključeni.

Imamo dober projekt, s katerim lahko to preprečimo. Imamo projekt Jamstvo za mlade in neuspeha pri tem projektu si ne moremo privoščiti. Ampak sodelovanje, medresorsko sodelovanje je ključnega pomena, analize pa kažejo, da šolski sistem, ministrstva za zaposlovanje in gospodarstvo delujejo vsak po svoje.

Štipendije so odličen inštrument, s katerim država lahko uravnava bodočo ponudbo in povpraševanje na trgu dela, zato bi morala štipendijski politiki nameniti država veliko pozornost. Ne gre le za razdeljevanje denarja, ampak za premišljeno strategijo.

Jamstvo za mlade ponuja veliko sredstev tudi za štipendije. Zato pozivam vse odgovorne inštitucije, da jih razdelimo tako, da bomo skupaj dosegli zastavljene cilje.

Tibor Szanyi (S&D). – Mr President, last year an EU fund of EUR 100 million was diverted to a strange Hungarian cooperative called ESZOSZ that undertook an employment project for low-skilled people for a five-year period in one of the poorest regions of Hungary. The people who took part in that programme received their salaries only in the very first months, if at all, and then this mysterious cooperative disappeared into the dust. Two thousand eight hundred people and their families are now facing serious difficulties and are left without any income and even any hope.

The Hungarian Government, which has played a decisive role in the escalation of the situation – with the official labour services taking an active part in the recruitment – has done absolutely nothing to help these vulnerable people. At the same time, as a consequence of anti-European propaganda by the Government, public opinion now tends to blame the European Union. Of course, there is also a strong suspicion of misuse of European funds. Therefore, here again, I urge the involvement of the Commission and the European Anti-Fraud Office, OLAF.

Președinte. – Acest punct de pe ordinea de zi a fost închis.

15.   Possible extension of geographical indication protection of the EU to non-agricultural products (short presentation)

Președinte. – Următorul punct de pe ordinea de zi este dezbaterea privind raportul doamnei Virginie Rozière, în numele Comisiei pentru afaceri juridice, referitor la posibilitatea de a extinde protecția indicațiilor geografice ale Uniunii Europene la produsele neagricole (COM(2014)0469 – 2015/2053(INI)) (A8-0259/2015).

Virginie Rozière,
  Rapporteure
  . – Madame la Commissaire, mes chers collègues, nous approchons du premier anniversaire de cette Commission et, durant cette première année d'exercice, nous avons bien entendu les priorités que vous avez définies: soutien aux PME, renforcement de la compétitivité, emploi. Nous connaissons et nous soutenons l'engagement de la Commission pour ces priorités.

Alors, madame la Commissaire, imaginez que vous ayez en votre pouvoir la capacité de développer la compétitivité de plusieurs milliers d'entreprises, très majoritairement des PME, et que vous puissiez alléger les charges financières qui pèsent sur elles et qu'elles sont forcées d'engager pour lutter contre une concurrence déloyale – charges qui représentent parfois jusqu'à 40 % de leur chiffre d'affaires. Imaginez que vous ayez en votre pouvoir la possibilité de soutenir le maintien et le développement de l'emploi dans plus de huit cents bassins de production, en accroissant de 30 % la création d'emplois, comme cela a été le cas pour les indications géographiques alimentaires. Imaginez que vous ayez un moyen simple, très peu coûteux, d'offrir une visibilité, une attractivité à l'export à ces entreprises, allant jusqu'à 25 % de la demande à l'international.

Ce serait formidable, n'est-ce pas? Vous vous saisiriez sans hésiter une seconde d'un tel outil s'il était à votre disposition. Eh bien j'ai une bonne nouvelle: cet outil existe et il est d'ores et déjà entre vos mains. En proposant sans plus attendre un instrument législatif pour reconnaître et soutenir les productions artisanales européennes, vous avez à votre portée un moyen simple de réaliser les objectifs que je viens d'énoncer.

C'est la conclusion éclatante du travail approfondi mené par vos services depuis plusieurs années. Une étude très fouillée que vous avez publiée en 2013 étaie les bénéfices économiques que je viens de mentionner. C'est aussi la demande pressante des PME européennes et des consommateurs européens qui se sont exprimés on ne peut plus clairement dans les réponses à la consultation que vous avez réalisée en 2014.

C'est enfin le message que vous adressera demain, je l'espère, ce Parlement en vous demandant d'inscrire dans la stratégie pour le marché intérieur, que la Commission va rendre publique dans les prochaines semaines, l'annonce d'une initiative législative pour l'extension des indications géographiques aux produits non agricoles dès 2016.

Madame la Commissaire, pour l'instant, les producteurs qui souhaitent protéger une indication géographique non agricole au sein de l'Union européenne doivent en faire la demande dans chaque État, lorsque c'est possible, c'est-à-dire dans à peine la moitié d'entre eux, ou bien renoncer purement et simplement à une telle protection.

Ils risquent alors, chaque jour, l'usurpation de leur appellation par des industriels qui mettent en péril l'emploi, la vitalité économique, l'équilibre de territoires qui sont parfois fragiles, simplement parce que ces industriels utilisent indument un nom qui était jusqu'ici symbole de qualité, d'histoire et de savoir—faire. Une telle concurrence déloyale n'est pas acceptable.

Étendre les indications géographiques aux produits non agricoles serait un signal politique fort, un solide engagement de l'Union européenne pour faire rayonner ses productions locales. Parce que, plus que des produits, ces noms fameux – Murano, Bohème, Savile Row, Laguiole, Solingen – sont l'écho d'une histoire, d'une culture. Ils représentent le patrimoine européen, notre patrimoine, c'est pour cela que j'invite tous mes collègues à confirmer dès demain le large vote favorable de la commission des affaires juridiques sur le rapport que je présente ici ce soir.

Madame la Commissaire, le Parlement européen attend la Commission européenne sur ce sujet mais, par l'intermédiaire des députés, bien plus important, ce sont les consommateurs européens qui vous attendent, les PME européennes qui comptent sur vous, les citoyens européens qui vous observent.

Montrez-leur que vous répondez à leurs préoccupations, que vous leur apportez des solutions.

Madame la Commissaire, ne les décevez pas.

Procedura ‘catch the eye’

Seán Kelly (PPE). – Mr President, I fully support what the rapporteur has said. I think it is so clear that we could wonder why it did not happen until now.

Certainly, geographical indications for agricultural products have been very important. I saw in my own constituency in Waterford a food product called a ‘blaa’. It is a bread roll made in a unique way. By getting geographical indication it has increased its marketing opportunities and become far more widely known. Now everybody who goes to Waterford wants, number one, to have a Waterford blaa.

The same could apply to non-agricultural products. To take Waterford again as an example, there is the world-famous Waterford crystal. Its trophies are used in some of the big sports competitions in the world. It went through hard times recently, but I think that if it got geographical indication that would be a huge boost to it. So this is a tool, as the rapporteur has said, which we should utilise to grow our local industries.

Nicola Danti (S&D). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, Commissario, quale relatore per parere della commissione per il mercato interno esprimo grande soddisfazione per il lavoro svolto dal Parlamento su questo tema.

Le indicazioni geografiche per i prodotti non agricoli rappresentano una straordinaria opportunità non solo per tutelare i settori produttivi che oggi realizzano ricchezza e occupazione, ma anche per mantenere vivo un patrimonio culturale e sociale di cui il nostro continente è ricco. Tutelare le indicazioni geografiche significa soprattutto promuovere una visione di Europa. Non ci arrendiamo a chi pensa di ridurre la nostra Unione solo ad una piattaforma commerciale. Noi vogliamo invece, grazie all'innovazione e alla tradizione, che essa rimanga un luogo dove si producono bellezza e qualità.

Per questo mi auguro che la Commissione raccolga il forte segnale del Parlamento proponendo al più presto in via legislativa un sistema di protezione unitario efficace, che tuteli consumatori e produttori e che difenda le nostre produzioni di qualità nel mondo.

Νότης Μαριάς (ECR). – Κύριε πρόεδρε, μια σειρά από παραδοσιακά προϊόντα που βασίζονται σε τεχνογνωσία και παραδοσιακές τεχνικές αποτελούν τμήμα της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συμβάλλουν στην ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, στηρίζουν την απασχόληση και τη δραστηριότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Πρέπει να ληφθούν, λοιπόν, μέτρα προστασίας για μη γεωργικά προϊόντα από τον αθέμιτο ανταγωνισμό ώστε να διατηρηθούν έτσι οι παραδοσιακές δεξιότητες, αλλά και η φήμη μιας γεωγραφικής ένδειξης που αποτελεί άυλο συλλογικό αγαθό.

Για να υπάρξει αυτό, πρέπει να κάνουμε ό,τι και με τα ΠΟΠ, τα Προϊόντα Ονομασίας Προέλευσης, στον γεωργικό τομέα. Όμως, δεν πρέπει να πάμε στο άλλο άκρο, διότι τα μέτρα που πήρε πρόσφατα η Επιτροπή, για να επιβάλει τσουχτερό φόρο κατανάλωσης στα ελληνικά παραδοσιακά ποτά, όπως η τσικουδιά και το τσίπουρο, διαλύουν την αμπελουργία, οδηγούν στην ανεργία τους αμπελουργούς και δημιουργούν προβλήματα στην τοπική κοινωνία.

Απαιτείται, λοιπόν, εξαίρεση και προστασία των παραδοσιακών ποτών και ιδίως των μικρών παραγωγών τσίπουρου και τσικουδιάς.

Jonathan Arnott (EFDD). – Mr President, one of the roles that eurosceptics play in this Chamber is that we are here to provide a little balance, because if you hear no dissenting voice on an issue then legislation can end up going through on the nod.

In that context, I would like to point out three concerns with regard to geographical indications. First of all, they create barriers for new businesses' entry into a particular market. If you have a geographical indication – say for example on one type of cheese – it can make it harder for a new business selling cheese to set up in that area.

Secondly, they narrow competition and that means that consumers can often have less choice, rather than more choice. Thirdly, they fix capital within a particular geographical area, which may not always be in the strategic interest of the country concerned, or of the region concerned.

Dubravka Šuica (PPE). – Gospodine predsjedniče, želim potpuno podržati izvjestiteljicu i Odbor. Smatram da je ovo izvanredna tema. Kao što smo napravili u poljoprivrednom sektoru tako isto treba napraviti u nepoljoprivrednom sektoru.

Zalažem se za to da se podrži autentičnost proizvoda. Kad je Hrvatska u pitanju od poljoprivrede smo imali i neretvansku mandarinu i istarski pršut i nedavno lički krumpir, ali kada je nematerijalna baština u pitanju onda imamo i slavonski zlatovez i pašku čipku i brački kamen, a ja ovdje danas želim inaugurirati i vez iz Konavala, konavoski vez iz okolice Dubrovnika.

Dakle, na nama je da ovo podržimo jer činjenica i projekcije koje govore o četiri milijuna novih radnih mjesta nije za odbaciti. Znači, moramo podržati male obrte, moramo podržati male i mikro poduzetnike jer na tome baziramo naše europsko gospodarstvo.

Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández (S&D). – Señor Presidente, yo también quiero manifestar mi total respaldo y apoyo a la iniciativa de la ponente, porque, efectivamente, la Unión Europea es muy rica en productos no agrícolas de calidad, basados en conocimientos y en técnicas tradicionales que están muy arraigados en el patrimonio cultural y social de nuestros pueblos y regiones, y que debemos ayudar a que prosperen y se desarrollen, contribuyendo de esa manera también a fijar el medio de vida en estos territorios.

Creo que la Unión Europea no está aprovechando todo el potencial que tendría si realmente existiera una regulación, una protección de indicaciones geográficas de estos productos no agrícolas de calidad. Tan solo quince Estados miembros cuentan con legislación en materia de protección de indicaciones geográficas relativas a productos no agrícolas. No existe una protección de la Unión Europea y creemos que realmente se podría ayudar si existiera esta regulación. Además sería armonioso y estaría de acuerdo con la defensa del mercado único europeo.

Productos de calidad en España, en mi circunscripción, como es la cerámica de Castellón, como son los abanicos de Aldaia o como es el calzado de Elda y de Elche se merecen que exista una protección para que miles y miles de familias que viven de su trabajo puedan seguir haciéndolo.

Olga Sehnalová (S&D). – Vážená paní komisařko, dovolte mi v prvé řadě, abych poděkovala naší zpravodajce Virginie Rozière a dalším kolegům za vynikající práci, kterou odvedli na této zprávě. Rozšíření ochrany zeměpisných označení na nezemědělské výrobky může mít pro jejich výrobce, spotřebitele i celé regiony řadu pozitivních dopadů.

Tradiční řemeslné výrobky specifické pro určitá území představují rovněž významný prvek evropského historického a kulturního dědictví a je žádoucí podpořit jejich přístup na vnitřní trh prostřednictvím společných pravidel a jejich účinným vymáháním. Systém by měl být doprovázen vytvořením jednotného evropského rejstříku. V této souvislosti bych zdůraznila, že registrace výrobků musí být předmětem průběžného sledování, aby se zajistilo, že produkty trvale dodržují kritéria pro toto označení. Tím systém přispěje ke zvýšení důvěry spotřebitelů ve značkové výrobky.

Připojuji se proto k výzvám kolegů, aby Komise předložila co nejdříve příslušný legislativní návrh, a věřím, paní komisařko, že i Vy toto podpoříte.

Момчил Неков (S&D). – Уважаеми г-н Председател, уважаема г-жо Комисар, твърдо подкрепям въвеждането на единна система за закрила на географските указания за неселскостопански продукти на ниво Европейски съюз.

Позитивите от въвеждането на единна защита на европейско ниво са много.

На първо място, то ще стимулира технологично икономическото развитие на определени райони в Европа и ще повиши броя на заетите в производството на традиционни стоки.

На второ място, популяризирането на местни и регионални традиционни продукти е важно не само за осигуряването на справедливо заплащане на местните производители, но и за създаването на условия за развитие на устойчив културен туризъм.

В заключение искам да кажа, че съществува реален риск традиционни занаяти и методи на производство да изчезнат безвъзвратно, а ние не можем да си позволим това. Затова призовавам Комисията да разработи и предложи в кратки срокове подходяща законодателна рамка.

Soledad Cabezón Ruiz (S&D). – Señor Presidente, yo también quería tomar la palabra para felicitar a la ponente de esta iniciativa y apoyarla, por supuesto, en su petición a la Comisión para que ponga en marcha una iniciativa legislativa en este sentido.

Considero que es un tema crucial para mejorar la competitividad de muchas pequeñas y medianas empresas, y también para mejorar la seguridad de los consumidores mediante el certificado de calidad que nos vienen demandando numerosas empresas en el conjunto de la Unión Europea. También es importante —como aquí se ha mencionado— para la promoción de nuestra cultura y la preservación de nuestro patrimonio. Por lo tanto, tenemos gran interés en que esta iniciativa se ponga en marcha desde países como España, donde además tenemos una larga experiencia, satisfactoria y de éxito, en lo que se refiere al sector alimentario y creemos que también puede ser crucial para desarrollar sectores tan importantes como el que conforma la plataforma Origin, que es una de las plataformas que recoge el mayor número de asociaciones de Europa que están detrás de esta petición.

Por lo tanto, solamente insistir en esta necesidad de reconocer el mármol de Macael, la piel de Ubrique, la joyería de Córdoba, entre otras muchas certificaciones de calidad en Europa.

(Încheierea procedurii ‘catch the eye’)

Věra Jourová,
  Member of the Commission
  . – Mr President, I would like to thank in particular the rapporteur, Ms Rozière, for her report on the establishment of a geographical indication protection system at EU level for non-agricultural products. The Commission had decided to put this idea to the test through a Green Paper and a public consultation in summer 2014. The results of the consultation, published in June of this year, were supportive of such a system.

Let me remind you what the situation is about. A geographical indication identifies goods as originating from a country, region or locality where a particular quality, reputation or other characteristic of the product is linked to its geographical origin: for example, Bordeaux wine, Murano glass or Irish whiskey. Agriculture products such as cheeses, wines, meats, fruits and vegetables from a specific geographical origin, possessing certain qualities or made according to traditional methods, may be afforded EU-wide geographical indication protection. However, non-agricultural products, such as ceramics, marble, cutlery, shoes, tapestries and musical instruments, do not, to date, enjoy unitary geographical indication protection at EU level beyond national laws. That is, for instance, the case of Carrara marble from Italy, Solingen knives from Germany, Koniaków lace from Poland or Haapsalu mud from Estonia.

Moving towards a system of non-agricultural geographical indications would be a major step, the costs and benefits of which would need to be assessed very carefully. What we do know is that direct and indirect employment in the sectors producing geographically-rooted non-agricultural products has been estimated at around four million jobs.

On the positive side, I can see four benefits. First, safeguarding jobs and wealth in economically fragile areas: two-thirds of the regions from which non-agricultural geographical indication products originate have a poverty rate or an unemployment rate above 20%. Second, encouraging tourism: geographical indication products have always been innovating using traditional knowhow or cultural heritage. The underlying image of quality can have a significant impact on the attractiveness of regions at local and international level. Third, increasing the distinctiveness and attraction of the relevant products would help increase sales volumes and thus the competitiveness of European businesses – mostly small and medium enterprises – as was the case for agricultural products. Fourth, helping consumers make more informed choices while preventing fraudulent use of geographical indications.

Beyond these issues and as your report also points out, there would be positive effects on trade relations with third countries too. Indeed, an EU-wide protection system could positively impact our bilateral negotiations with emerging and developing countries interested in securing better protection for their geographical indication products in the EU. At multilateral level in the World Trade Organisation, the EU's negotiating efforts to improve the level of protection for geographical indications would also benefit from an extension of the protection to non-agricultural products.

However, there are also drawbacks. Such a system would imply quite far-reaching regulatory intervention, the proportionality of which will need to be assessed very carefully.

Your report brings an important input to the ongoing reflection on an EU-wide protection system for non-agricultural geographical indications. The Commission will consider your recommendations with attention and will continue to reflect, with all interested parties, on a possible way forward.

Președinte. – Dezbaterea a fost închisă.

Votul va avea loc marți, 6 octombrie 2015.

Declarații scrise (articolul 162)

Dita Charanzová (ALDE),
  in writing
  . – Expanding the EU system of geographical indicators to include non-agricultural goods would mean greater protection, transparency and information for both EU consumers and producers. European consumers will be better informed about the quality and origin of the product they are buying. The skills of producers will be recognised and protected in a more coherent manner. By also securing the prestige of local European handicraft, this could, importantly, help in bringing growth and securing jobs in the local areas that produce these products. In order to feel the full economic benefits of this EU-wide protection, we must ensure that information on the system reaches all consumers and producers. A unitary EU level of protection, however, should not mean the elimination of protection at national level. Not all producers will need protection at EU level, particularly those who run their business in only one state. The EU unitary system should thus coexist with the Member State level so that producers may choose the type of protection that will best meet their needs.

Norbert Erdős (PPE),
  írásban
  . – Magyarország gazdaságában a mezőgazdaság és az élelmiszeripar különleges jelentőséggel bír. Ugyanez elmondható a fenti iparágakhoz szorosan kapcsolódó bortermelésről is, ám az ország az agrárterületen kívül számos egyéb, hagyományosan kiváló minőségű termékkel büszkélkedhet. Az olyan – nemzetközi színtéren is elismert – megjelölések, mint például a szegedi paprika, a gyulai kolbász, a makói hagyma, a tokaji bor vagy az egri bikavér nem csupán a származási országról kialakított kép színezéséhez járulnak hozzá, hanem – a termékek minőségi követelményeinek fenntartásán túl – a kollektív jogosultság formájában megjelenő oltalom révén komoly hozzáadott piaci értéket is jelentenek.

A földrajzi árujelzők fogalmát általánosságban mindazoknak a megjelöléseknek a gyűjtőneveként alkalmazzuk, amelyeket a forgalomban a termékek földrajzi eredetének azonosítására használunk. Jelenleg európai szinten a földrajzi árujelzők által nyújtott eredetvédelem kizárólag a feltételeknek megfelelő mezőgazdasági termékekre terjed ki. Ez a saját kezdeményezésű jelentés azt kéri az Európai Bizottságtól, hogy álljon elő jogalkotási javaslattal azon termékekre vonatkozóan is, melyek nem esnek a mezőgazdasági termékek körébe, és amelyek hagyományos módon történő előállításuknak köszönhetően az európai kulturális örökség részét képezik. Ezt jó ötletnek tartom, s a témában javaslom a már jól bevált Magyar Hungarikum koncepció alapos tanulmányozását is.

José Manuel Fernandes (PPE),
  por escrito
  . – Considero que as tradições reforçam as nossas raízes e promovem o desenvolvimento. Portugal é riquíssimo no artesanato, nos bordados e na cerâmica. Estes produtos devem beneficiar de um sistema europeu de proteção das indicações geográficas. Desta forma, protegemos o método de produção, amarramos o produto ao local, preservamos os conhecimentos e os empregos e damos informação fidedigna ao consumidor.

Esta legislação deve promover a inovação nos processos de produção tradicionais e a criação de novas empresas, tal como tem acontecido em Portugal e, sobretudo, no Minho, como provam os lenços de namorados de Vila Verde e a iniciativa Namorar Portugal. Note-se que as microempresas e as pequenas empresas são responsáveis por cerca de 80 % dos produtos locais típicos. Os bordados de Viana, os bordados de Guimarães e a Máscara de Vinhais são exemplos de produtos que podem beneficiar da legislação que defendo.

Tokia Saïfi (PPE),
  par écrit
  . – Une extension des indications géographiques aux produits non agricoles serait une véritable opportunité économique et culturelle en Europe. En tant que rapporteur pour le PPE sur l'avis rendu par la commission du Commerce international sur ce sujet, je tiens à rappeler que l'emploi direct et indirect dans le secteur des indications géographiques non agricoles représente plus de 4 millions de postes en Europe et qu'en 2010, la valeur estimée des ventes pour les indications géographiques de l'Union européenne s'élevait à 54,3 milliards d'euros dont 11,5 milliards d'euros de ventes à l'exportation. De nombreux produits européens et français pourraient être concernés par ce dispositif européen et notamment le couteau Laguiole, la dentelle de Calais ou encore le parapluie de Cherbourg.

Une protection des indications géographiques des produits non agricoles au niveau européen permettrait non seulement de protéger nos entreprises de la contrefaçon et de la concurrence déloyale mais également de pouvoir garantir aux consommateurs un savoir-faire et des produits de qualité. Le futur dispositif devra être accessible à nos entreprises, notamment nos PME, et donc simple et peu coûteux. Le signal adressé à la Commission est clair et nous attendons une initiative législative de sa part.

Damiano Zoffoli (S&D),
  per iscritto
  . – Considero importantissimo istituire un marchio di indicazione geografica anche per i prodotti non agricoli. Ci sono moltissime produzioni artigianali, tipiche di specifici territori, che stanno scomparendo a causa dell'ingresso sul mercato di produzioni a basso costo. L'istituzione dell'indicazione geografica garantirebbe un'arma in più nella lotta all'import da paesi come la Cina o l'India, oltre a certificare per i consumatori la provenienza del prodotto da zone di produzione di qualità. Ritengo fondamentale che l'uso della denominazione sia gratuito e accessibile a tutti i produttori di una determinata area che realizzano prodotti secondo i metodi previsti. Inoltre, sono fortemente convinto che estendere le indicazioni geografiche possa contribuire a rendere la posizione dell'UE più coerente a livello internazionale, in modo da proteggere tutte le produzioni di qualità europee nell'ambito di negoziati commerciali bilaterali e multilaterali. Infine, il marchio IG aumenterebbe la trasparenza delle materie prime e la tracciabilità dei prodotti nell'ottica di avere a disposizione strumenti adeguati per la repressione delle frodi.

16.   Agenda for next sitting: see Minutes

17.   Closure of the sitting

(Ședința a fost închisă la ora 22.50)

---