----

----

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 699/2005

z dnia 4 maja 2005 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 maja 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

----

(1)Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1947/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 17).

----

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 4 maja 2005 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

----

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 700/2005

z dnia 4 maja 2005 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz cukru trzcinowego w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i porozumień preferencyjnych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 (2),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1159/2003 z dnia 30 czerwca 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady przywozu cukru trzcinowego w latach gospodarczych 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i umów preferencyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1464/95 i (WE) nr 779/96 (3), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W przypadku wniosków złożonych w okresie od 25 do 29 kwietnia 2005 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003, pozwolenia na przywóz wydaje się dla limitów ilościowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 maja 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

----

(1)Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 2).

(2)Dz.U. L 146 z 20.6.1996, str. 1.

(3)Dz.U. L 162 z 1.7.2003, str. 25. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 568/2005 (Dz.U. L 97 z 15.4.2005, str. 9).

----

ZAŁĄCZNIK

Cukier preferencyjny z AKP–INDII

Tytuł II rozporządzenia (WE) nr 1159/2003

Rok gospodarczy 2004/2005

Specjalny cukier preferencyjny

Tytuł III rozporządzenia (WE) nr 1159/2003

Rok gospodarczy 2004/2005

Cukier wymieniony w koncesji CXL

Tytuł IV rozporządzenia (WE) nr 1159/2003

Rok gospodarczy 2004/2005

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 701/2005

z dnia 4 maja 2005 r.

ustalające, w jakiej mierze mogą być uwzględnione wnioski o wydanie uprawnień na przywóz byków, krów i jałówek niektórych ras alpejskich i górskich, przeznaczonych do celów innych niż ubój, składane w kwietniu 2005 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej orgnizacji rynku wołowiny i cielęciny (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1081/1999 z dnia 26 maja 1999 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz byków, krów i jałówek niektórych ras alpejskich i górskich, przeznaczonych do celów innych niż ubój, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1012/98 i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1143/98 (2), w szczególności jego art. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Każdy wniosek o wydanie uprawnień importowych, złożony zgodnie z postanowieniami art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1081/1999, uwzględnia się w całości dla numeru seryjnego 09.0003.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 maja 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1

(2)Dz.U. L 131 z 27.5.1999, str. 15. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1096/2001 (Dz.U. L 150 z 6.6.2001, str. 33).

(3)Dz.U. L 93 z 12.4.2005, str. 31.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 702/2005

z dnia 3 maja 2005 r.

ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 (2) ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 6 maja 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący

----

(1)Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 (Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 17).

(2)Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2286/2003 (Dz.U. L 343 z 31.12.2003, str. 1).

----

ZAŁĄCZNIK

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 703/2005

z dnia 4 maja 2005 r.

ustalające kwoty pomocy wyrównawczej w odniesieniu do bananów produkowanych i wprowadzanych do obrotu we Wspólnocie, w roku 2004 oraz jednostkową wysokość zaliczek na rok 2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów (1), w szczególności jego art. 12 ust. 6 akapit pierwszy i jego art. 14,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Kwotę pomocy wyrównawczej określoną w art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do świeżych bananów objętych kodem CN ex 0803, z wyjątkiem plantanów, produkowanych i wprowadzanych do obrotu we Wspólnocie, ustala się na 28,10 EUR/100 kg.

2.   Wysokość pomocy określoną w ust. 1 zwiększa się o 7,82 EUR/100 kg dla bananów wyprodukowanych w regionie Martyniki i 8,18 EUR/100 kg dla bananów wyprodukowanych w regionie Gwadelupy.

Artykuł 2

Wysokość każdej zaliczki na banany wprowadzone do obrotu w okresie od stycznia do grudnia 2005 r. wynosi 19,67 EUR/100 kg. Wysokość zabezpieczeń z nimi związanych wynosi 9,84 EUR/100 kg.

Artykuł 3

W drodze odstępstwa od art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 1858/93, właściwe władze Państw Członkowskich wypłacają kwotę salda końcowego pomocy wyrównawczej, która ma zostać przyznana w odniesieniu do roku 2004 oraz zaliczkę w odniesieniu do bananów wprowadzonych do obrotu w styczniu i lutym 2005 r., w terminie dwóch miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, po sprawdzeniu wniosków zgodnie z art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 1858/93.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 47 z 25.2.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2587/2001 (Dz.U. L 345 z 29.12.2001, str. 13).

(2)Dz.U. L 170 z 13.7.1993, str. 5. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 471/2001 (Dz.U. L 67 z 9.3.2001, str. 52).

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 704/2005

z dnia 4 maja 2005 r.

zmieniające elementy specyfikacji nazwy pochodzenia znajdującej się w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 (Mel de Barroso) (PDO)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 9 oraz art. 6 ust. 3 i 4 tiret drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W specyfikacji nazwy pochodzenia „Mel de Barroso” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Pełne zestawienie zawierające główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 208 z 24.7.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

(2)Dz.U. L 148 z 21.6.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1345/2004 (Dz.U. L 249 z 23.7.2004, str. 14).

(3)Dz.U. C 262 z 31.10.2003, str. 16 („Mel de Barroso”).

----

ZAŁĄCZNIK I

PORTUGALIA

„Mel de Barroso”

Wprowadzona zmiana:

----

ZAŁĄCZNIK II

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92

„MEL DE BARROSO”

(NR WE: PT/0229/24.1.1994)

PDO (X) PGI ( )

Niniejsze zestawienie jest podsumowaniem sporządzonym wyłącznie do celów informacyjnych. W celu uzyskania dokładnych informacji osoby zainteresowane, w szczególności producenci wyrobów objętych daną chronioną nazwą pochodzenia (PDO) lub chronionym oznaczeniem geograficznym (PGI), proszone są o zapoznanie się z pełną wersją specyfikacji produktu udostępnianą na szczeblu krajowym lub przez służby Komisji Europejskiej (1).

1.
Właściwe służby Państwa Członkowskiego

2.
Grupa wnioskująca

3.
Rodzaj produktu Klasa 1.4: Inne produkty pochodzenia zwierzęcego – Miód

4.
Opis specyfikacji produktu (podsumowanie warunków, o których mowa w art. 4 ust. 2)

4.1.   Nazwa „Mel de Barroso”

4.2.   Opis Miód produkowany przez pszczołę miejscową Apis mellifera (sp. iberica) z nektaru kwiatowego z przewagą pyłku kwiatów wrzosowatych, stanowiących część regionalnej flory miododajnej.

4.3.   Obszar geograficzny W granicach gmin Boticas, Chaves, Montalegre i Vila Pouca de Aguiar oraz freguesias Jou i Valongo de Milhais w gminie Murça (okręg Vila Real).

4.4.   Dowód pochodzenia Uświęcony obyczajem, w szczególności odniesieniami fizycznymi, pisanymi, a nawet ustnymi, potencjałem produkcyjnym regionu i znaczeniem miodu i pszczoły w heraldyce i toponimice regionu.

4.5.   Metoda otrzymywania Miód może być pozyskiwany (odwirowywany z plastrów) jedynie w pasiekach spełniających ustalone wymogi, a operacja miodobrania i klarowania miodu w zbiorczych pojemnikach musi odbywać się na obszarze jego produkcji. Jako że miód Barroso jest produktem, który bez przeszkód mógłby być mieszany z innymi miodami, aby uniknąć jakiejkolwiek przerwy w łańcuchu informacji o pochodzeniu i w nadzorze nad produktem, jego konfekcjonowanie może być dokonywane jedynie przez uprawnione grupy producentów działające na obszarze geograficznym pochodzenia, tak by zagwarantować jakość i autentyczność produktu oraz nie wprowadzać konsumenta w błąd. Produkcja, miodobranie i konfekcjonowanie mogą mieć miejsce jedynie na określonym obszarze geograficznym. Miód Barroso może być wprowadzany do obrotu w stanie płynnym, krystalicznym lub w plastrach (pod warunkiem że będą one całkowicie pokryte i nie będą zawierały czerwia); musi on być konfekcjonowany w pojemnikach wykonanych z bezpiecznego i obojętnego materiału stosowanego do celów spożywczych, którego modele i oznakowanie zostały uprzednio zatwierdzone przez grupę producentów.

4.6.   Związek Miód Barroso produkowany jest w najwyżej położonych regionach Barroso. Jest to miód o szczególnych cechach wynikających z tego, że rośliny będące jego źródłem występują przeważnie na obszarze wrzosowisk.

4.7.   Organ kontrolny

4.8.   Etykietowanie MEL DE BARROSO — Denominação de Origem Protegida

4.9.   Wymogi krajowe —

----

(1)  Komisja Europejska – Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa – Jednostka „Polityka Jakości Produktów Rolnych” – B-1049 Bruksela.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 705/2005

z dnia 4 maja 2005 r.

zmieniające lub uchylające niektóre rozporządzenia w sprawie klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zastępuje się kody zawarte w rozporządzeniach wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia kodami Nomenklatury Scalonej określonymi w tym załączniku.

Artykuł 2

1.   W tabeli załączonej do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3491/88 (2) skreśla się pozycję 2.

2.   W tabeli załączonej do rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/94 (3) skreśla się pozycję 1.

3.   W tabeli załączonej do rozporządzenia Komisji (WE) nr 710/2000 (4) skreśla się pozycję 2.

Artykuł 3

Uchyla się rozporządzenia Komisji wymienione w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

László KOVÁCS

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 493/2005 (Dz.U. L 82 z 31.3.2005, str. 1).

(2)Dz.U. L 306 z 11.11.1988, str. 18. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 936/1999 (Dz.U. L 117 z 5.5.1999, str. 9).

(3)Dz.U. L 103 z 22.4.1994, str. 7. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 936/1999.

(4)Dz.U. L 84 z 5.4.2000, str. 8.

----

ZAŁĄCZNIK I

----

(1)Dz.U. L 261 z 25.9.1990, str. 24.

(2)Dz.U. L 117 z 5.5.1999, str. 9.

(3)Dz.U. L 321 z 23.11.1991, str. 23.

(4)Dz.U. L 193 z 17.7.1991, str. 6.

(5)Dz.U. L 280 z 23.11.1995, str. 15.

----

ZAŁĄCZNIK II

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 706/2005

z dnia 4 maja 2005 r.

zawieszające skup masła w niektórych Państwach Członkowskich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2), w szczególności jego art. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Skup masła przewidziany w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 zawiesza się w Belgii, Danii, na Cyprze, Węgrzech, Malcie, w Grecji, Luksemburgu, Niderlandach, Austrii, Słowenii i Finlandii.

Artykuł 2

Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 626/2005.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 maja 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

(2)Dz.U. L 333 z 24.12.1999, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2250/2004 (Dz.U. L 381 z 28.12.2004, str. 25).

(3)Dz.U. L 104 z 23.4.2005, str. 3.

----

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Komisja

----

DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 kwietnia 2005 r.

ustanawiająca kryteria ekologiczne oraz związane z tym wymagania dotyczące oceny i weryfikacji dla przyznawania smarom wspólnotowego oznakowania ekologicznego

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1372)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/360/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1980/2000 z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie zrewidowanego programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 akapit drugi,

po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Grupa produktów „smary” obejmuje oleje hydrauliczne, smary, oleje do pił łańcuchowych, oleje do dwusuwów, środki antyadhezyjne do betonu oraz inne smary przelotowe, stosowane przez konsumentów i profesjonalnych użytkowników.

Artykuł 2

1.   Dla celów niniejszej decyzji zastosowanie mają następujące definicje:

2.   W przypadku smarów włączone mogą być inne składniki posiadające specjalne właściwości.

Artykuł 3

Aby otrzymać wspólnotowe oznakowanie ekologiczne dla smarów zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000, smar musi należeć do grupy produktów „smary” i musi spełniać kryteria przedstawione w Załączniku do niniejszej decyzji.

Kryteria mają zastosowanie do produktów wytworzonych w okresie dostawy.

W przypadku gdy kryteria ustalane są, jeżeli chodzi o substancje składowe, kryteria te mają zastosowanie do jakichkolwiek substancji, które zostały dodane celowo oraz które stanowią więcej niż 0,1 % zawartości produktu, mierzonej zarówno przed, jak i po zajściu jakichkolwiek reakcji chemicznych pomiędzy substancjami zmieszanymi w celu uzyskania smaru.

Jednakże kryteria nie mają zastosowania odnośnie do substancji, które po ich nałożeniu zmieniają postać chemiczną na postać, która sprawia, że nie są już klasyfikowane zgodnie z przepisami dyrektywy 1999/45/WE oraz której mniej niż 0,1 % na daną część pozostaje w postaci jak przed jej nałożeniem.

Artykuł 4

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów „smary”, jak również związane z tym wymogi oceny oraz weryfikacji, obowiązują do dnia 31 maja 2009 r.

Artykuł 5

Dla celów administracyjnych numerem kodowym przydzielonym grupie produktów „smary” jest „27”.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 kwietnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 237 z 21.9.2000, str. 1.

(2)Dz.U. L 200 z 30.7.1999, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35).

----

ZAŁĄCZNIK

RAMY

Cele kryteriów

Kryteria te mają w szczególności na celu promowanie produktów, które:

Wymogi oceny i weryfikacji

W każdym z kryteriów podane są szczególne wymogi oceny i weryfikacji.

Jeśli od wnioskodawcy wymaga się, aby dostarczył właściwemu organowi deklaracji, dokumentacji, analiz, raportów z testów lub innych dowodów na zgodność z kryteriami, rozumie się przez to, że mogą one pochodzić od wnioskodawcy i/lub jego dostawcy(-ów) i/lub ich dostawcy(-ów) itp., w stosownych przypadkach. Dostawca dodatku, pakietu dodatków lub płynu bazowego może przekazać istotne informacje bezpośrednio do właściwego organu.

W stosownych przypadkach metody testowe inne niż te wskazane dla każdego z kryteriów mogą być stosowane, jeśli właściwy organ oceniający wniosek uzna je za metody równoważne.

W stosownych przypadkach właściwe organy mogą zażądać dokumentacji dodatkowej oraz mogą przeprowadzać niezależne weryfikacje.

Zaleca się, aby przy ocenie wniosków oraz kontroli zgodności z kryteriami właściwe organy uwzględniały wdrażanie uznanych systemów zarządzania środowiskiem, takich jak EMAS lub EN ISO14001.

(Uwaga: nie ma wymogu wdrażania takich systemów zarządzania).

KRYTERIA

1.   Frazy ryzyka identyfikujące zagrożenia dla środowiska i zdrowia człowieka

Produktowi nie zostanie przypisana żadna fraza ryzyka w okresie składania wniosku o przyznanie oznakowania ekologicznego, identyfikująca zagrożenie dla środowiska i zdrowia człowieka zgodnie z dyrektywą 1999/45/WE. Dla tej grupy produktów znaczenie mają następujące frazy ryzyka:

R 20, R 21, R 22, R 23, R 24, R 25, R 26, R 27, R 28, R 33, R 34, R 35, R 36, R 37, R 38, R 39, R 40, R 41, R 42, R 43, R 45, R 46, R 48, R 49, R 50, R 51, R 52, R 53, R 59, R 60, R 61, R 62, R 63, R 64, R 65, R 66, R 67, R 68 oraz ich kombinacje.

Ocena i weryfikacja kryterium 1

Zgodność z kryterium 1 zostanie ustalona na piśmie i podpisana przez wnioskujące przedsiębiorstwo.

Wszystkie główne składniki produktu zostaną jednoznacznie określone, przy podaniu ich nazw i, w stosownym przypadku, ich numeru EINECS lub ELINCS oraz stężenia, w jakich są używane.

Producent produktów dostarczy:

Dostępne będą dane wystarczające, aby umożliwić ocenę zagrożenia dla środowiska (zidentyfikowanego przez frazy ryzyka: R 50, R 50/53, R 51/53, R 52, R 52/53, R 53) produktu zgodnie z dyrektywami 91/155/EWG oraz 1999/45/WE.

Ocena produktu pod kątem zagrożenia dla środowiska zostanie przeprowadzona metodą tradycyjną zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy 1999/45/WE. Jednakże, zgodnie z definicją w części C załącznika III do wymienionej dyrektywy, wyniki testów preparatu (produktu lub pakietu dodatków) jako takie mogą być stosowane do modyfikacji klasyfikacji dotyczącej toksyczności dla organizmów wodnych, które zostałyby uzyskane przy użyciu metody tradycyjnej.

2.   Dodatkowe wymogi dotyczące toksyczności dla organizmów wodnych

Wnioskodawca powinien wykazać zgodność poprzez spełnienie wymogów kryterium 2.1 lub kryterium 2.2.

Kryterium 2.1.   Wymogi dotyczące preparatu i głównych składników

Konieczne jest przedstawienie danych dotyczących toksyczności w odniesieniu do organizmów wodnych dla:

Stężenie krytyczne dla toksyczności każdego z głównych składników dla organizmów wodnych powinno wynosić co najmniej 100 mg/l. Test należy przeprowadzić z wykorzystaniem alg i rozwielitek (OECD 201 oraz 202).

W przypadku olejów hydraulicznych stężenie krytyczne dla toksyczności dla organizmów wodnych powinno wynosić co najmniej 100 mg/l.

W przypadku smarów, olejów do pił łańcuchowych, środków antyadhezyjnych do betonu oraz innych smarów przelotowych stężenie krytyczne dla toksyczności dla organizmów wodnych powinno wynosić co najmniej 1 000 mg/l.

Smary można poddawać ocenie, dostarczając danych dla preparatu oraz głównych składników tylko jeśli zagęszczacz ulega biodegradacji całkowitej (patrz: kryterium 3) lub naturalnej według wzoru:

Test preparatu zostanie przeprowadzony z udziałem wszystkich grup gatunków (OECD 201, 202 i 203).

Tabela 1 stanowi podsumowanie wymogów dla różnych podgrup produktów zgodnie z kryterium 2.1.

Tabela 1

Wymogi dotyczące toksyczności dla organizmów wodnych dla różnych podgrup produktów – Wymogi dotyczące danych preparatu i głównych składników

Ocena i weryfikacja kryterium 2.1

W przedkładanych raportach należy zawrzeć wszystkie dane dotyczące toksyczności preparatu i wszystkich głównych składników dla organizmów wodnych, korzystając z istniejącego materiału pochodzącego z zapisów lub nowych testów, wykazując zgodność z wymogami przedstawionymi w tabeli 1.

Toksyczność preparatu dla organizmów wodnych należy określić według metod OECD 201, 202 i 203 lub metod równoważnych.

Toksyczność każdego głównego składnika dla organizmów wodnych należy określić według metod OECD 201 i 202 lub metod równoważnych.

Kryterium 2.2.   Wymogi dotyczące każdej substancji składowej

Dostarczyć należy dane toksyczności dla organizmów wodnych dla każdej substancji składowej celowo dodanej do produktu. Jedna lub więcej substancji wykazujących pewien stopień toksyczności dla organizmów wodnych jest dopuszczalna w smarze o łącznym stężeniu masowym, jak podaje tabela 2.

Tabela 2

Wymogi dotyczące toksyczności dla organizmów wodnych dla różnych podgrup produktów – Wymogi dotyczące danych dla każdej substancji składowej

Ocena i weryfikacja kryterium 2.2

W przedkładanych raportach należy zawrzeć wszystkie dane dotyczące toksyczności każdej substancji składowej dla organizmów wodnych, korzystając z istniejącego materiału pochodzącego z zapisów lub nowych testów, wykazując zgodność z wymogami przedstawionymi w tabeli 2.

Toksyczność każdej substancji składowej dla organizmów wodnych należy określić według metod OECD 201 i 202 lub metod równoważnych.

Ocena i weryfikacja kryteriów 2.1 oraz 2.2

W przypadku składników słabo rozpuszczalnych (< 10 mg/l) zastosować można metodę WAF (Water Accommodated Fraction) do określenia toksyczności dla organizmów wodnych. Określony stopień obciążenia, czasem określany jako LL50 oraz związany z obciążeniem śmiertelnym, można zastosować bezpośrednio w kryteriach klasyfikacji. Preparat WAF powinien być zgodny z zaleceniami według jednej z następujących wytycznych: Raport Techniczny ECETOC nr 20 (1986), załącznik III do dokumentu OECD 1992 301 lub dokumentu Wytyczne ISO: ISO 10634 lub ASTM D6081-98 (Standardowe praktyki dotyczące przeprowadzania testów na toksyczność dla organizmów wodnych dla smarów: przykładowe preparaty oraz interpretacja wyników lub metody równoważne).

Nie wymaga się przeprowadzenia badań nad silną toksycznością dla organizmów wodnych z udziałem alg i rozwielitek (OECD 201 i 202) w przypadku gdy:

ponieważ substancji takich nie uważa się za toksyczne dla alg i rozwielitek w ekosystemie wodnym.

Podobnie nie wymaga się przeprowadzenia badań nad silną toksycznością dla organizmów wodnych z udziałem rozwielitek (OECD 202) w przypadku gdy dostępne jest badanie nad długotrwałą toksycznością przeprowadzone na rozwielitkach według OECD 211 lub metody równoważnej.

Określić należy rozpuszczalność substancji w wodzie, w stosownym przypadku, według OECD 105 (lub testów równoważnych).

Jeśli dostępne są dane dotyczące przewlekłej toksyczności (wyniki testów OECD 210 i 211 lub metod równoważnych), mogą być one wykorzystane zamiast danych dotyczących silnej toksyczności dla organizmów wodnych. Brak danych dotyczących przewlekłej toksyczności wnioskodawca powinien zgłosić na piśmie i opatrzyć własnym podpisem.

3.   Potencjał biodegradacji i biokumulacji

Produkt nie powinien zawierać substancji, które:

Jednakże produkt może zawierać jedną lub więcej substancji, które ulegają biodegradacji w pewnym stopniu oraz potencjalnie lub rzeczywiście ulegają biokumulacji do łącznego stężenia masowego, jak podaje tabela 3.

Tabela 3

Wymogi dotyczące potencjału biodegradacji i biokumulacji

Ocena i weryfikacja kryterium 3

Należy wykazać zgodność z kryteriami, dostarczając następujące informacje:

Dla każdej substancji składowej produktu podać należy oddzielnie jej zdolność do biodegradacji drogą metod testowych podanych poniżej (lub testów równoważnych).

Substancję uważa się za ulegającą biodegradacji całkowitej (tlenowej), jeśli:

W teście OECD nie zawsze zastosowanie ma 10-dniowa „zasada okna”. Jeśli substancja osiąga poziom biodegradacji w ciągu 28 dni, ale nie w ciągu 10 dni, co stanowi czas wyznaczony przez „zasadę okna”, zakłada się wolniejsze tempo biodegradacji.

Substancję uważa się za ulegającą naturalnej biodegradacji, jeśli ulega:

Substancję, której podstawowym zadaniem jest zagęszczanie, uważa się za ulegającą naturalnej biodegradacji tlenowej, jeśli wykazuje biodegradację wyższą niż 20 % w teście OECD 302 C dla biodegradacji naturalnej lub w równoważnych metodach testowych. Wszystkie wymogi dotyczące toksyczności dla organizmów wodnych będą miały wtedy zastosowanie także w przypadku produktów degradacji, w stosunku do których udowodniono naukowo, że są one pochodnymi zagęszczacza, po wprowadzeniu ich do środowiska wodnego.

Substancję uważa się za nieulegającą biodegradacji, jeśli nie spełnia kryteriów biodegradacji całkowitej i naturalnej.

Substancję uważa się za nieulegającą biokumulacji, jeśli jej MM > 800 lub średnica cząsteczki > 1,5 nm (> 15 Å).

Substancję o MM < 800 lub średnicy cząsteczki < 1,5 nm (< 15 Å) nie uważa się za ulegającą biokumulacji, jeśli:

Metody testowe

Testy, jakie należy zastosować do oceny łatwej biodegradacji, to OECD 301 seria A-F lub testy równoważne ISO i ASTM albo stosunek BOD5/(ThOD lub COD). Stosunek BOD5/(ThOD lub COD) można zastosować tylko wtedy, gdy nie ma dostępnych danych opartych na teście OECD 301 lub innych równoważnych metodach testowych. BOD5 należy ocenić według C.5 (dyrektywa Komisji 92/69/EWG (6)) lub równoważnych metod testowych, natomiast COD według C.6 (dyrektywa 92/69/EWG) lub równoważnych metod. W celu oceny naturalnej biodegradacji zastosować należy test OECD 302 C lub równoważne metody testowe.

Wnioskodawca może także korzystać z danych dla innych substancji w celu dokonania oceny zdolności substancji do biodegradacji. Dane dla innych substancji do oceny biodegradacji danej substancji będą mogły zostać przyjęte, jeśli substancja referencyjna różni się jedynie jedną grupą funkcyjną lub fragmentem od substancji zastosowanej w produkcie. Jeśli substancja referencyjna łatwo lub w sposób naturalny ulega biodegradacji, a grupa funkcyjna wywiera pozytywny wpływ na biodegradację tlenową, zastosowaną substancję także można uważać za taką, która łatwo lub w sposób naturalny ulega biodegradacji. Grupy funkcyjne lub fragmenty mające pozytywny wpływ na biodegradację to: alkohole alifatyczne i aromatyczne [-OH], kwasy alifatyczne i aromatyczne [-C(=O)-OH], aldehydy [-CHO], estry [-C(=O)-O-C], amidy [-C(=O)-N z -C(=S)-N]. Dostarczyć należy odpowiedniej i wiarygodnej dokumentacji badania z wykorzystaniem substancji referencyjnej. W przypadku porównania z fragmentem, który nie został wymieniony powyżej, dostarczyć należy odpowiedniej i wiarygodnej dokumentacji badań dotyczących pozytywnego wpływu grupy funkcyjnej na biodegradację substancji podobnych pod względem struktury.

Wartość współczynnika podziału oktanol/woda (log Kow) zostanie poddana ocenie według OECD 107, 117 lub projektu 123 albo jakiejkolwiek innej równoważnej metody testowej. Współczynnik biokoncentracji (BCF) zostanie poddany ocenie według OECD 305.

Wartości log Kow mają zastosowanie jedynie do organicznych związków chemicznych. Aby ocenić potencjał biokumulacji związków nieorganicznych, przeprowadzić należy pomiary niektórych substancji powierzchniowo czynnych, niektórych związków metaloorganicznych oraz współczynnika BCF.

Jeśli nie można wykonać testu (np. substancja wykazuje dużą aktywność powierzchniową lub nie rozpuszcza się w wodzie ani w oktanolu), podać należy obliczoną wartość dla log Kow oraz szczegóły metody obliczeniowej.

Przedstawione poniżej metody obliczeniowe są dopuszczalne dla log Kow: CLOGP dla log Kow od 0 do 9, LOGKOW (KOWWIN) dla log Kow od – 4 do 8, AUTOLOGP dla log Kow większego niż 5, jak stanowi rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94 (7), poparte dokumentem zawierającym wytyczne techniczne (TGD) (technical guidance document).

4.   Wyłączenie szczególnych substancji

Substancje znajdujące się na wspólnotowej liście substancji priorytetowych w dziedzinie polityki wodnej oraz na liście substancji chemicznych OSPAR dla działań priorytetowych, obie stanowiące odwołanie do wersji obowiązującej od grudnia 2004 r., nie będą celowo dodawane jako składnik do produktu spełniającego niezbędne warunki do przyznania wspólnotowego oznakowania ekologicznego.

Związki organiczne fluorowców oraz związki azotynów nie będą dodawane celowo jako składnik do produktu spełniającego niezbędne warunki do przyznania wspólnotowego oznakowania ekologicznego.

Metale lub związki metali nie będą dodawane celowo jako składnik do produktu spełniającego niezbędne warunki do przyznania wspólnotowego oznakowania ekologicznego, z wyjątkiem sodu, potasu, magnezu i wapnia. W przypadku zagęszczaczy stosowane mogą być także związki litu i/lub glinu do stężeń ograniczonych przez inne kryteria, o których mowa w niniejszym Załączniku.

Ocena i weryfikacja kryterium 4

Wnioskodawca powinien przedstawić na piśmie i podpisać, że spełnia on wymogi.

5.   Surowce odnawialne

Wytworzony produkt powinien zawierać węgiel pochodzący z surowców odnawialnych, które stanowią:

Zawartość węgla, pochodzącego z surowców odnawialnych, oznacza procentową wartość masy składnika A × [liczba atomów C w składniku A, które pochodzą z olejów (roślinnych) lub tłuszczów (zwierzęcych) podzielonych przez całkowitą liczbę atomów C w składniku A] plus procentowa wartość masy składnika B × [liczba atomów C w składniku B, które pochodzą z olejów (roślinnych) lub tłuszczów (zwierzęcych) podzielonych przez całkowitą liczbę atomów C w składniku B] plus procentowa wartość masy składnika C × [liczba atomów C w składniku C] itd.

Ocena i weryfikacja kryterium 5

Wnioskodawca powinien dostarczyć właściwemu organowi deklarację zgodności z tym kryterium.

6.   Parametry techniczne

Płyny hydrauliczne powinny spełniać przynajmniej kryteria dotyczące parametrów technicznych określone w ISO 15380, tabele 2–5.

Smary powinny być „odpowiednie do zastosowania”.

Oleje do pił łańcuchowych powinny spełniać przynajmniej kryteria dotyczące parametrów technicznych określone w RAL-UZ 48 w certyfikacie Blue Angel.

Środki antyadhezyjne do betonu oraz inne smary przelotowe będą odpowiednie do swojego zastosowania.

Oleje do dwusuwów powinny spełniać przynajmniej kryteria dotyczące parametrów technicznych określone w dokumencie „NMMA Certification for Two-Stroke Cycle Gasoline Engine Lubricants” w NMMA TC-W3.

Ocena i weryfikacja kryterium 6

Wnioskodawca powinien dostarczyć właściwemu organowi deklarację zgodności z tym kryterium oraz powiązane dokumenty.

7.   Informacje umieszczane na etykietach ekologicznych

W tabeli 2 na etykiecie ekologicznej zostanie umieszczony następujący tekst: „zmniejszone zagrożenie dla organizmów wodnych i glebowych w trakcie używania; zredukowana emisja CO2”.

Ocena i weryfikacja kryterium 7

Wnioskodawca powinien dostarczyć właściwemu organowi próbkę opakowania produktu, na którym znajduje się etykieta ekologiczna wraz z deklaracją zgodności z niniejszym kryterium.

----

(1)Dz.U. L 76 z 22.3.1991, str. 35.

(2)Dz.U. L 196 z 16.8.1967, str. 1.

(3)  Smary można ocenić w ten sposób, jeśli zagęszczacz ulega biodegradacji > 70 % w przypadku testu OECD 302 C lub równoważnej metody testowej albo biodegradacji > 20 %, ale < 60 % po 28 dniach w przypadku testów OECD w oparciu o niedomiar tlenu lub wytwarzanie ditlenku węgla.

(4)  EC50/LC50/IC50.

(5)Uwaga: niedozwolone są substancje, które nie ulegają biodegradacji, a ulegają biokumulacji.

(6)Dz.U. L 383 z 29.12.1992, str. 113.

(7)Dz.U. L 161 z 29.6.1994, str. 3.

----

----

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 kwietnia 2005 r.

zmieniająca decyzję 1999/659/WE ustalającą indykatywny podział środków między Państwa Członkowskie w ramach Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej związanych z rozwojem obszarów wiejskich na okres 2000–2006

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1320)

(Jedynie teksty w językach angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim, szwedzkim i włoskim są autentyczne)

(2005/361/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia (1), w szczególności jego art. 46 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji 1999/659/WE zastępuje się Załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Belgii, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Irlandii, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Republiki Portugalskiej, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 kwietnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 80. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2223/2004 (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, str. 1).

(2)Dz.U. L 259 z 6.10.1999, str. 27. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/592/WE (Dz.U. L 263 z 10.8.2004, str. 24).

(3)Dz.U. L 153 z 30.4.2004, str. 31.

----

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Wsparcie rozwoju obszarów wiejskich w ramach Sekcji Gwarancji EFOGR (lata 2000–2006)

----

(1)  dane dotyczące. wydatków w 2004 r. nie uwzględniają rozliczenia finansowego rachunków.

(2)  po przeniesieniu 100 mln EUR z 1a) do 1b) na koniec roku budżetowego.

(3)  kwoty na 2006 r. nie obejmują modulacji.”

----

----

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 maja 2005 r.

zatwierdzająca plany zwalczania afrykańskiego pomoru świń u dzikich świń na Sardynii we Włoszech

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1255)

(Jedynie tekst w języku wloskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/362/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającą przepisy szczególne w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz zmieniającą dyrektywę 92/119/EWG w zakresie choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń (1), w szczególności jej art. 16 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedstawiony przez Włochy plan zwalczania afrykańskiego pomoru świń u dzikich świń na obszarze wskazanym w Załączniku zostaje zatwierdzony.

Artykuł 2

Włochy natychmiast podejmą niezbędne środki w celu zastosowania się do niniejszej decyzji, a następnie podadzą je do wiadomości i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 192 z 20.7.2002, str. 27. Dyrektywa zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2)  Patrz: 38 str. niniejszego Dziennika Urzędowego.

----

ZAŁĄCZNIK

Obszary w regionie Sardynii we Włoszech, w których ma być realizowany plan zwalczania afrykańskiego pomoru świń

A.   Obszar skażony

Obszar strefy Montarbu w prowincji Nuoro obejmujący część terytorium gmin Arzana, Gairo, Osini, Seui i Ussassai.

B.   Obszar wysokiego ryzyka

C.   Obszar zagrożony

Region Sardynii z wyłączeniem obszarów wskazanych w punktach A i B.

----

----

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 maja 2005 r.

dotycząca środków ochrony zdrowia zwierząt przed afrykańskim pomorem świń na Sardynii we Włoszech

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1321)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/363/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym ze względu na wprowadzenie rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

Niniejsza decyzja ustanawia zasady zdrowia zwierząt związane:

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji przyjmuje się następujące definicje:

Artykuł 3

Zakaz przemieszczania żywych świń, nasienia, komórek jajowych i zarodków świń oraz wysyłania mięsa wieprzowego, produktów z mięsa wieprzowego oraz wszelkich innych produktów zawierających mięso wieprzowe z Sardynii

Włochy zakazują, co następuje:

Artykuł 4

Specjalne znakowanie mięsa wieprzowego, produktów z mięsa wieprzowego i wszelkich innych produktów zawierających mięso wieprzowe na Sardynii

Włochy zapewniają, że mięso wieprzowe, produkty z mięsa wieprzowego oraz wszelkie inne produkty zawierające mięso wieprzowe pochodzące z ubojni świń na Sardynii są znakowane specjalnym znakiem zdrowia lub identyfikacyjnym, którego nie można pomylić z pieczęcią wspólnotową i który w szczególności nie jest owalny.

Artykuł 5

Odstępstwo od art. 3 i 4 w odniesieniu do mięsa wieprzowego

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 3 lit. c) Włochy mogą zezwolić na wysyłanie mięsa wieprzowego z Sardynii do obszarów poza Sardynią, jeżeli będą spełnione warunki przewidziane w ust. 2–5 niniejszego artykułu.

2.   Mięso wieprzowe musi pochodzić:

3.   Mięso wieprzowe musi być produkowane, przechowywane i przetwarzane w zakładach:

4.   Na zasadzie odstępstwa od art. 4 niniejszej decyzji mięso wieprzowe musi być znakowane owalną pieczęcią przewidzianą w pkt 50 rozdziału XI załącznika I do dyrektywy 64/433/EWG lub, po terminie jej stosowania – znakiem zdrowia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 854/2004.

5.   Mięso wieprzowe musi:

Artykuł 6

Odstępstwo od art. 3 i 4 w odniesieniu do produktów z mięsa wieprzowego oraz wszelkich innych produktów zawierających mięso wieprzowe

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 3 lit. c) Włochy mogą zezwolić na wysyłanie produktów z mięsa wieprzowego i wszelkich innych produktów zawierających mięso wieprzowe z Sardynii do obszarów poza Sardynią, jeżeli będą spełnione warunki przewidziane w ust. 2–5 niniejszego artykułu.

2.   Produkty muszą:

3.   Produkty muszą być produkowane, przechowywane i przetwarzane w zakładach:

4.   Na zasadzie odstępstwa od art. 4 produkty muszą być oznaczane owalną pieczęcią przewidzianą w pkt 4 rozdziału VI załącznika B do dyrektywy 77/99/EWG lub, po terminie jej stosowania – znakiem identyfikacyjnym zgodnym z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004.

5.   Produkty muszą:

Artykuł 7

Komunikaty do Komisji i innych Państw Członkowskich

Włochy będą przekazywać Komisji i innym Państwom Członkowskim co sześć miesięcy od daty niniejszej decyzji:

Artykuł 8

Uchylenie

Decyzja 2003/514/WE traci moc.

Artykuł 9

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 395 z 30.12.1989, str. 13. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 33).

(2)Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 315 z 19.11.2002, str. 14).

(3)Dz.U. L 18 z 23.1.2003, str. 11.

(4)Dz.U. L 178 z 17.7.2003, str. 28.

(5)Dz.U. L 192 z 20.7.2002, str. 27. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(6)  Patrz: 36 str. niniejszego Dziennika Urzędowego.

(7)Dz.U. 121 z 29.7.1964, str. 1977/64. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1/2005 (Dz.U. L 3 z 5.1.2005, str. 1).

(8)Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 36).

(9)Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 320.

(10)Dz.U. 121 z 29.7.1964, str. 2012/64. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(11)Dz.U. L 26 z 31.1.1977, str. 85. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(12)Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 206. Rozporządzenie zmienione rozporzadzeniem (WE) nr 882/2004 (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1).

(13)Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 55.

(14)Dz.U. L 94 z 31.3.2004, str. 44.

----

ZAŁĄCZNIK I

Obszary Sardynii, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. b) ppkt i)

----

ZAŁĄCZNIK II

Warunki, o których mowa w art. 5 ust. 2

Sekcja A

Ogólne postanowienia odnoszące się do świń, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a) i b)

W chwili przybycia do ubojni świnie, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a) i b), są trzymane i poddawane ubojowi oddzielnie w stosunku do innych świń, które nie są zgodne z postanowieniami art. 5 ust. 2, tak aby zapobiec wszelkim bezpośrednim lub pośrednim kontaktom.

Sekcja B

Szczególne przepisy dotyczące świń, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. b)

----

(1)Dz.U. L 143 z 11.6.2003, str. 35.

(2)Dz.U. L 355 z 5.12.1992, str. 32.

----

ZAŁĄCZNIK III

do decyzji Komisji 2005/363/WE

----

ZAŁĄCZNIK IV

do decyzji Komisji 2005/363/WE

----

Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

----

DECYZJA RADY 2005/364/WPZiB

z dnia 12 kwietnia 2005 r.

dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Rumunią w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i 38,

uwzględniając zalecenie Prezydencji,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa między Unią Europejską a Rumunią w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych jest niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej.

Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady jest niniejszym umocowany do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Umowy tak, aby stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 12 kwietnia 2005 r.

W imieniu Rady

J.-C. JUNCKER

Przewodniczący

----

TŁUMACZENIE

UMOWA

między Rumunią a Unią Europejską w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych

RUMUNIA,

z jednej strony, oraz

UNIA EUROPEJSKA,

zwana dalej UE, reprezentowana przez Prezydencję Rady Unii Europejskiej,

z drugiej strony,

zwane dalej Stronami,

UZNAJĄC, że Rumunia i UE posiadają wspólne cele wzmocnienia własnego bezpieczeństwa we wszystkich aspektach i zapewnienia swoim obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa osobistego w ramach bezpieczeństwa ogólnego;

UZNAJĄC, że Rumunia i UE zgadzają się, że należy rozwinąć konsultacje i współpracę między nimi w kwestiach wspólnych interesów związanych z bezpieczeństwem;

UZNAJĄC, że w tym kontekście istnieje stała potrzeba wymiany informacji niejawnych między Rumunią a UE;

UWZGLĘDNIAJĄC, że pełna i skuteczna współpraca i konsultacje mogą wymagać zarówno dostępu do informacji i materiałów niejawnych Rumunii i UE jak i wymiany informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów między Rumunią a UE;

ŚWIADOMI, że taki dostęp i wymiana informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów wymaga odpowiednich środków bezpieczeństwa;

UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Do osiągnięcia celów wzmocnienia bezpieczeństwa każdej ze Stron we wszystkich aspektach niniejsza Umowa stosuje się do informacji lub materiałów niejawnych we wszelkiej postaci, przekazywanych lub wymienianych między Stronami.

Artykuł 2

Do celów niniejszej Umowy informacje niejawne określa się jako wszelkie informacje (mianowicie wiedzę, która może być przekazywana w dowolnej formie) lub materiały wymagające ochrony przed nieupoważnionym ujawnieniem i zaklasyfikowane jako niejawne w klasyfikacji bezpieczeństwa (dalej „informacje niejawne”).

Artykuł 3

Do celów niniejszej Umowy „UE” oznacza Radę Unii Europejskiej (dalej „Radę”), Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela i Sekretariat Generalny Rady oraz Komisję Wspólnot Europejskich (zwaną dalej „Komisją Europejską”).

Artykuł 4

Każda Strona:

Artykuł 5

1.   Informacje niejawne mogą być ujawnione lub wydane zgodnie z zasadą kontroli organu zastrzegającego przez jedną Stronę, „Stronę przekazującą”, drugiej Stronie – „Stronie otrzymującej”.

2.   W celu wydania informacji innym odbiorcom niż Strony niniejszej Umowy decyzja o ujawnieniu lub przekazaniu informacji niejawnych zostanie podjęta przez Stronę otrzymującą po uzyskaniu zgody Strony przekazującej, zgodnie z zasadą kontroli przez organ zastrzegający określoną w jej przepisach o bezpieczeństwie.

3.   W celu wykonania ust. 1 i 2 żadne ogólne udostępnianie nie jest dopuszczane, chyba że Strony ustanowiły i przyjęły procedury odnośnie do niektórych kategorii informacji, odpowiadających ich wymaganiom operacyjnym.

Artykuł 6

Jak określono w artykule 3, każda ze Stron i jej podmioty posiada organizację bezpieczeństwa i programy bezpieczeństwa, oparte na podstawowych zasadach i minimalnych standardach bezpieczeństwa wdrażanych do systemów bezpieczeństwa Stron, ustanawianych stosownie do artykułów 11 i 12, w celu zagwarantowania, że do informacji i materiałów niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy stosowany jest równoważny poziom bezpieczeństwa.

Artykuł 7

1.   Strony zapewniają, że wszystkie osoby, które dla wykonywania swoich urzędowych obowiązków wymagają dostępu do informacji niejawnych albo których obowiązki lub funkcje mogą dawać dostęp do takich informacji niejawnych, dostarczonych lub wymienionych na mocy niniejszej Umowy zostaną odpowiednio sprawdzone pod względem bezpieczeństwa przed uzyskaniem dostępu do takich informacji.

2.   Procedury sprawdzenia pod względem bezpieczeństwa mają na celu określenie, czy jednostka, uwzględniając jej lojalność, wiarygodność i solidność, może mieć dostęp do informacji niejawnych.

Artykuł 8

Strony zapewnią wzajemną pomoc w odniesieniu do bezpieczeństwa informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy oraz spraw będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie bezpieczeństwa. Organy określone w art. 11 przeprowadzą wzajemne konsultacje i kontrole w celu oceny skuteczności uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa w ramach ich odpowiedniego zakresu obowiązków, które mają być ustalone stosownie do art. 11 i 12.

Artykuł 9

1.   Do celów niniejszej Umowy:

2.   Wyjątkowo, korespondencja jednej Strony, która dostępna jest tylko dla specjalnych właściwych urzędników, organów lub służb tej Strony może, ze względów operacyjnych, być adresowana i być dostępna tylko dla tych specjalnych właściwych urzędników, organów lub służb drugiej Strony konkretnie wyznaczonych jako odbiorcy, uwzględniając ich uprawnienia i zgodnie z zasadą wiedzy koniecznej. W przypadku UE taka korespondencja może być przekazywana przez Głównego Referendarza (Chief Registry Officer) Rady.

Artykuł 10

Rząd Rumunii oraz Sekretarze Generalni Rady i Komisji Europejskiej sprawują nadzór na wykonaniem niniejszej Umowy.

Artykuł 11

W celu wykonania niniejszej Umowy:

Artykuł 12

Uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa, które mają być ustalone stosownie do art. 11 w porozumieniu pomiędzy trzema zainteresowanymi Urzędami, będą określały normy wzajemnej ochrony informacji niejawnych w ramach niniejszej Umowy. Dla UE normy te podlegają zatwierdzeniu przez Komitet Bezpieczeństwa Rady.

Artykuł 13

Organy określone w art. 11 ustanawiają procedury, które mają być stosowane w przypadku udowodnionego lub podejrzewanego naruszenia wymogów bezpieczeństwa informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy.

Artykuł 14

Przed dostarczeniem informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy między Stronami organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo określone w art. 11 muszą zgodzić się, że Strona otrzymująca jest zdolna do ochrony i zabezpieczenia informacji będących przedmiotem niniejszej Umowy w sposób zgodny z uzgodnieniami, które mają być ustanowione na mocy artykułów 11 i 12.

Artykuł 15

Niniejsza Umowa w żaden sposób nie uniemożliwia Stronom zawierania innych umów odnoszących się do dostarczania lub wymiany informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy, pod warunkiem że nie są one w sprzeczności z postanowieniami niniejszej Umowy.

Artykuł 16

Wszelkie różnice miedzy UE a Rumunią powstałe w wyniku interpretacji lub zastosowania niniejszej Umowy zostaną rozwiązane drogą negocjacji między Stronami.

Artykuł 17

1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie w pierwszym dniu pierwszego miesiąca po dokonaniu wzajemnych notyfikacji Stron o zakończeniu niezbędnych procedur wewnętrznych.

2.   Niniejsza Umowa może być poddana przeglądowi w celu rozważenia możliwych zmian na wniosek którejkolwiek ze Stron.

3.   Wszelkie zmiany niniejszej Umowy zostaną dokonane na piśmie i w drodze wspólnego porozumienia Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu wzajemnej notyfikacji przewidzianej w ust. 1.

Artykuł 18

Niniejsza Umowa może być wypowiedziana przez każdą ze Stron w formie pisemnego zawiadomienia o wypowiedzeniu dostarczonego drugiej Stronie. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne sześć miesięcy po otrzymaniu zawiadomienia przez drugą Stronę, ale nie ma wpływu na wcześniej podjęte zobowiązania zgodne z postanowieniami niniejszej Umowy. W szczególności wszelkie informacje niejawne przekazane lub wymienione stosownie do niniejszej Umowy będą nadal chronione zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, odpowiednio należycie umocowani, podpisali niniejszą Umowę.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 kwietnia 2005 r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

W imieniu Rumunii

W imieniu Unii Europejskiej

----

----

DECYZJA RADY 2005/365/WPZiB

z dnia 14 kwietnia 2005 r.

dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Bułgarii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i 38,

uwzględniając zalecenie Prezydencji,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa między Unią Europejską a Republiką Bułgarii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej.

Tekst Umowy załączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Umowy tak, aby stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 kwietnia 2005 r.

W imieniu Rady

L. FRIEDEN

Przewodniczący

----

TŁUMACZENIE

UMOWA

między Republiką Bułgarii a Unią Europejską w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych

REPUBLIKA BUŁGARII,

z jednej strony, i

UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”, reprezentowana przez Prezydencję Rady Unii Europejskiej,

z drugiej strony,

zwane dalej „Stronami”,

ZWAŻYWSZY, ŻE Republika Bułgarii i UE posiadają wspólne cele wzmocnienia wszelkimi sposobami własnego bezpieczeństwa i zapewnienia swoim obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa osobistego w przestrzeni bezpieczeństwa;

ZWAŻYWSZY, ŻE Republika Bułgarii i UE zgadzają się, że należy rozwinąć konsultacje i współpracę między nimi w kwestiach związanych z bezpieczeństwem, stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania;

ZWAŻYWSZY, ŻE w tym kontekście istnieje zatem stała potrzeba wymiany informacji niejawnych między Republiką Bułgarii a UE;

UZNAJĄC, że pełne i efektywne konsultacje oraz współpraca mogą wymagać zarówno dostępu do informacji i materiałów niejawnych Republiki Bułgarii i UE, jak i wymiany informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów między Republiką Bułgarii a UE;

ŚWIADOME, ŻE taki dostęp i wymiana informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów wymaga odpowiednich środków bezpieczeństwa,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Do osiągnięcia celów wzmocnienia wszelkimi sposobami bezpieczeństwa każdej ze Stron, niniejszą Umowę stosuje się do informacji lub materiałów niejawnych w każdej postaci, dostarczanych lub wymienianych między Stronami.

Artykuł 2

Do celów niniejszej Umowy, informacje niejawne określa się jako wszelkie informacje (mianowicie, wiedzę, która może być przekazywana w każdej postaci) lub materiały wymagające ochrony przed nieupoważnionym ujawnieniem i zaklasyfikowane jako niejawne w klasyfikacji bezpieczeństwa (zwane dalej „informacjami niejawnymi”).

Artykuł 3

Do celów niniejszej Umowy „UE” oznacza Radę Unii Europejskiej (zwaną dalej „Radą”), Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela i Sekretariat Generalny Rady oraz Komisję Wspólnot Europejskich (zwaną dalej „Komisją Europejską”).

Artykuł 4

Każda Strona:

Artykuł 5

1.   Informacje niejawne mogą zostać ujawnione lub wydane, zgodnie z zasadą kontroli organu zastrzegającego, przez jedną Stronę, „Stronę przekazującą” drugiej Stronie, „Stronie otrzymującej”.

2.   W celu wydania informacji odbiorcom innym niż Strony niniejszej Umowy, decyzja o ujawnieniu lub wydaniu informacji niejawnych zostanie podjęta przez Stronę otrzymującą po uzyskaniu zgody Strony przekazującej, zgodnie z zasadą kontroli przez organ zastrzegający, określoną w jej przepisach o bezpieczeństwie.

3.   Podczas wykonywania powyższych ustępów 1 i 2, żadne ogólne udostępnianie nie jest możliwe, chyba że Strony ustanowiły i uzgodniły między sobą procedury odnośnie do niektórych kategorii informacji, istotnych z punktu widzenia ich wymagań operacyjnych.

Artykuł 6

Każda ze Stron oraz jej podmioty określone w artykule 3, posiadają organizację bezpieczeństwa i programy bezpieczeństwa, oparte na podstawowych zasadach i minimalnych standardach bezpieczeństwa wdrażanych do systemów bezpieczeństwa Stron, które mają być ustanowione zgodnie z artykułami 11 i 12, w celu zagwarantowania, że do informacji niejawnych, będących przedmiotem niniejszej Umowy, stosowany jest równoważny poziom ochrony.

Artykuł 7

1.   Strony zapewniają, że wszystkie osoby, które wykonując swoje obowiązki urzędowe winny mieć dostęp do informacji niejawnych dostarczonych lub wymienionych na mocy niniejszej Umowy albo osoby, które z uwagi na pełnione obowiązki lub funkcje mogą mieć dostęp do tych informacji niejawnych, zostaną odpowiednio sprawdzone pod względem bezpieczeństwa przed uzyskaniem dostępu do takich informacji.

2.   Procedury dopuszczenia do informacji niejawnych mają na celu stwierdzenie, czy osoba, uwzględniając jej lojalność, wiarygodność i solidność, może mieć dostęp do informacji niejawnych.

Artykuł 8

Strony zapewniają wzajemną pomoc w odniesieniu do bezpieczeństwa informacji niejawnych, będących przedmiotem niniejszej Umowy oraz kwestii dotyczących bezpieczeństwa, będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Organy określone w artykule 11 przeprowadzają wzajemne konsultacje i inspekcje dotyczące bezpieczeństwa w celu oceny skuteczności uzgodnień w tym zakresie w ramach ich odpowiedniego zakresu obowiązków, który ma być ustalony zgodnie z artykułami 11 i 12.

Artykuł 9

1.   Do celów niniejszej Umowy:

Wszelka korespondencja przekazywana jest przez dyrektora Kancelarii Głównej Rady Państwom Członkowskim i Komisji Europejskiej, z zastrzeżeniem ustępu 2.

2.   Wyjątkowo, korespondencja jednej Strony, do której dostęp został przyznany wyłącznie poszczególnym właściwym urzędnikom, organom lub służbom tej Strony, może ze względów operacyjnych być kierowana do poszczególnych właściwych urzędników, organów lub służb drugiej Strony, konkretnie wyznaczonych jako odbiorcy oraz wyłącznie dla nich dostępna, z uwzględnieniem ich uprawnień oraz zgodnie z zasadą wiedzy koniecznej. W przypadku Unii Europejskiej taka korespondencja przekazywana jest przez dyrektora Kancelarii Głównej Rady.

Artykuł 10

Państwowa Komisja ds. Bezpieczeństwa Informacji Republiki Bułgarii oraz Sekretarze Generalni Rady i Komisji Europejskiej sprawują nadzór nad wykonaniem niniejszej Umowy.

Artykuł 11

W celu wykonania niniejszej Umowy:

Artykuł 12

Uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa, które mają być dokonane na mocy artykułu 11 w porozumieniu z trzema zainteresowanymi urzędami, określą normy wzajemnej ochrony bezpieczeństwa informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy. W odniesieniu do Unii Europejskiej, normy te podlegają zatwierdzeniu przez Komitet Bezpieczeństwa Rady.

Artykuł 13

Organy, określone w artykule 11 ustanawiają procedury, które mają być stosowane w przypadku udowodnionego lub podejrzewanego naruszenia wymogów bezpieczeństwa informacji niejawnych, będących przedmiotem niniejszej Umowy.

Artykuł 14

Przed dostarczeniem informacji niejawnych stanowiących przedmiot niniejszej Umowy między Stronami, organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo, określone w artykule 11 muszą być zgodne co do tego, że Strona otrzymująca jest w stanie chronić i zabezpieczyć informacje będące przedmiotem niniejszej Umowy w sposób zgodny z uzgodnieniami, które mają być dokonane na mocy artykułów 11 i 12.

Artykuł 15

Niniejsza Umowa w żaden sposób nie uniemożliwia Stronom zawierania innych umów odnoszących się do dostarczania lub wymiany informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy, pod warunkiem że nie są one w sprzeczności z postanowieniami niniejszej Umowy.

Artykuł 16

Wszelkie różnice stanowisk miedzy UE a Republiką Bułgarii, powstałe w wyniku interpretacji lub zastosowania niniejszej Umowy, będą rozwiązywane w drodze negocjacji między Stronami.

Artykuł 17

1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca po dokonaniu wzajemnych notyfikacji przez Strony o zakończeniu niezbędnych procedur wewnętrznych.

2.   Niniejsza Umowa może zostać poddana przeglądowi w celu rozważenia możliwych zmian na wniosek którejkolwiek ze Stron.

3.   Wszelkie zmiany niniejszej Umowy dokonywane są na piśmie oraz za obopólną zgodą Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu wzajemnej notyfikacji przewidzianej w ustępie 1.

Artykuł 18

Niniejsza Umowa może zostać wypowiedziana przez każdą ze Stron w formie pisemnego zawiadomienia o wypowiedzeniu przekazanego drugiej Stronie. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne sześć miesięcy po otrzymaniu zawiadomienia przez drugą Stronę, ale pozostaje bez wpływu na wcześniej podjęte zobowiązania na mocy postanowień niniejszej Umowy. W szczególności wszelkie informacje niejawne dostarczone lub wymienione stosownie do niniejszej Umowy będą nadal chronione zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

W DOWÓD CZEGO niżej wymienieni, odpowiednio, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 kwietnia 2005 r. roku w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

W imieniu Republiki Bułgarii

W imieniu Unii Europejskiej

----