# Dziennik Urzędowy L 111/2 ma

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 111 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 482 maja 2005 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 111

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 482 maja 2005

---

| Spis treści | | II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | Europejski Bank Centralny |
| | * | Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego z dnia 3 lutego 2005 r. zmieniające wytyczne EBC/2000/7 dotyczące instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2005/2) | 1 |

Spis treści

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Strona

Europejski Bank Centralny

*

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego z dnia 3 lutego 2005 r. zmieniające wytyczne EBC/2000/7 dotyczące instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2005/2)

(EBC/2005/2)

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Europejski Bank Centralny

| 2.5.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 111/1 |
| --- | --- | --- | --- |

2.5.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/1

---

WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 3 lutego 2005 r.

zmieniające wytyczne EBC/2000/7 dotyczące instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu

(EBC/2005/2)

(2005/331/WE)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 105 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 12 ust. 1 oraz art. 14 ust. 3 w powiązaniu z art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, art. 18 ust. 2 oraz art. 20 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Osiągnięcie jednolitej polityki pieniężnej wymaga zdefiniowania instrumentów i procedur, jakie mają być wykorzystywane przez Eurosystem, składający się z krajowych banków centralnych (KBC) Państw Członkowskich, które przyjęły walutę euro (zwanych dalej „uczestniczącymi Państwami Członkowskimi”), oraz Europejskiego Banku Centralnego (EBC), a to w celu prowadzenia takiej polityki w jednolity sposób we wszystkich uczestniczących Państwach Członkowskich. |
| --- | --- |

(1)

Osiągnięcie jednolitej polityki pieniężnej wymaga zdefiniowania instrumentów i procedur, jakie mają być wykorzystywane przez Eurosystem, składający się z krajowych banków centralnych (KBC) Państw Członkowskich, które przyjęły walutę euro (zwanych dalej „uczestniczącymi Państwami Członkowskimi”), oraz Europejskiego Banku Centralnego (EBC), a to w celu prowadzenia takiej polityki w jednolity sposób we wszystkich uczestniczących Państwach Członkowskich.

| (2) | EBC dysponuje odpowiednimi kompetencjami, aby wydawać niezbędne wytyczne wprowadzające jednolitą politykę pieniężną Eurosystemu, natomiast poszczególne KBC mają obowiązek działać w zgodzie z takimi wytycznymi. |
| --- | --- |

(2)

EBC dysponuje odpowiednimi kompetencjami, aby wydawać niezbędne wytyczne wprowadzające jednolitą politykę pieniężną Eurosystemu, natomiast poszczególne KBC mają obowiązek działać w zgodzie z takimi wytycznymi.

| (3) | Niedawne zmiany w zakresie definicji i wprowadzania jednolitej polityki pieniężnej Eurosystemu powinny zostać odpowiednio odzwierciedlone poprzez odpowiednią wymianę załącznika I do aktualnie obowiązujących wytycznych EBC dotyczących instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu. |
| --- | --- |

(3)

Niedawne zmiany w zakresie definicji i wprowadzania jednolitej polityki pieniężnej Eurosystemu powinny zostać odpowiednio odzwierciedlone poprzez odpowiednią wymianę załącznika I do aktualnie obowiązujących wytycznych EBC dotyczących instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu.

| (4) | Zgodnie z art. 12 ust. 1 i art. 14 ust. 3 Statutu wytyczne EBC stanowią integralną część prawa wspólnotowego, |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 12 ust. 1 i art. 14 ust. 3 Statutu wytyczne EBC stanowią integralną część prawa wspólnotowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WYTYCZNE:

Artykuł 1

Zasady, instrumenty, procedury oraz kryteria prowadzenia jednolitej polityki pieniężnej Eurosystemu

Załącznik I do wytycznych EBC/2000/7 z dnia 31 sierpnia 2000 r. dotyczących instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1) zastępuje się Załącznikiem do niniejszych wytycznych.

Artykuł 2

Weryfikacja

KBC przesyłają EBC szczegółowe dane w zakresie dokumentacji oraz środków, za pomocą których zamierzają stosować się do niniejszych wytycznych najpóźniej do dnia 15 marca 2005 r.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze wytyczne wchodzą w życie po upływie dwóch dni od ich przyjęcia. Artykuł 1 ma zastosowanie począwszy od dnia 30 marca 2005 r.

Artykuł 4

Adresaci

Niniejsze wytyczne skierowane są do KBC uczestniczących Państw Członkowskich.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 3 lutego 2005 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Prezes EBC

Jean-Claude TRICHET

---

(1)  Dz. U. L 310 z 11.12.2000, str. 1. Wytyczne ostatnio zmienione wytycznymi EBC/2003/16 (Dz. U. L 69 z 8.3.2004, str. 1).

1

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

PROWADZENIE POLITYKI PIENIĘŻNEJ W STREFIE EURO

Dokumentacja ogólna instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu

Luty 2005

SPIS TREŚCI

| Wstęp | 7 |
| --- | --- |

ROZDZIAŁ 1

| 1. | Ogólny zarys ram polityki pieniężnej | 8 |
| --- | --- | --- |

1.

| 1.1. | Europejski System Banków Centralnych | 8 |
| --- | --- | --- |

1.1.

| 1.2. | Cele Eurosystemu | 8 |
| --- | --- | --- |

1.2.

| 1.3. | Instrumenty polityki pieniężnej Eurosystemu | 8 |
| --- | --- | --- |

1.3.

| 1.3.1. | Operacje otwartego rynku | 8 |
| --- | --- | --- |

1.3.1.

| 1.3.2. | Operacje banku centralnego na koniec dnia | 9 |
| --- | --- | --- |

1.3.2.

| 1.3.3. | Rezerwa obowiązkowa | 9 |
| --- | --- | --- |

1.3.3.

| 1.4. | Kontrahenci | 9 |
| --- | --- | --- |

1.4.

| 1.5. | Aktywa zabezpieczające | 10 |
| --- | --- | --- |

1.5.

| 1.6. | Zmiany ram polityki pieniężnej | 10 |
| --- | --- | --- |

1.6.

ROZDZIAŁ 2

| 2. | Uprawnieni kontrahenci | 11 |
| --- | --- | --- |

2.

| 2.1. | Ogólne kryteria kwalifikujące | 11 |
| --- | --- | --- |

2.1.

| 2.2. | Wybór kontrahentów do przetargów szybkich i operacji bilateralnych | 11 |
| --- | --- | --- |

2.2.

| 2.3. | Sankcje w przypadku niewypełnienia zobowiązań przez kontrahenta | 12 |
| --- | --- | --- |

2.3.

| 2.4. | Zawieszenie lub wyłączenie ze względu na wymogi ostrożności | 12 |
| --- | --- | --- |

2.4.

ROZDZIAŁ 3

| 3. | Operacje otwartego rynku | 13 |
| --- | --- | --- |

3.

| 3.1. | Transakcje odwracalne | 13 |
| --- | --- | --- |

3.1.

| 3.1.1. | Charakterystyka ogólna | 13 |
| --- | --- | --- |

3.1.1.

| 3.1.2. | Podstawowe operacje refinansujące | 13 |
| --- | --- | --- |

3.1.2.

| 3.1.3. | Dłuższe operacje refinansujące | 14 |
| --- | --- | --- |

3.1.3.

| 3.1.4. | Odwracalne operacje dostrajające | 14 |
| --- | --- | --- |

3.1.4.

| 3.1.5. | Odwracalne operacje strukturalne | 15 |
| --- | --- | --- |

3.1.5.

| 3.2. | Transakcje bezwarunkowe (outright) | 15 |
| --- | --- | --- |

3.2.

| 3.3. | Emisja certyfikatów dłużnych EBC | 16 |
| --- | --- | --- |

3.3.

| 3.4. | Swapy walutowe | 17 |
| --- | --- | --- |

3.4.

| 3.5. | Przyjmowanie depozytów terminowych | 18 |
| --- | --- | --- |

3.5.

ROZDZIAŁ 4

| 4. | Operacje banku centralnego na koniec dnia | 19 |
| --- | --- | --- |

4.

| 4.1. | Kredyt banku centralnego na koniec dnia | 19 |
| --- | --- | --- |

4.1.

| 4.2. | Depozyt w banku centralnym na koniec dnia | 20 |
| --- | --- | --- |

4.2.

ROZDZIAŁ 5

| 5. | Procedury | 21 |
| --- | --- | --- |

5.

| 5.1. | Procedury przetargowe | 21 |
| --- | --- | --- |

5.1.

| 5.1.1. | Charakterystyka ogólna | 21 |
| --- | --- | --- |

5.1.1.

| 5.1.2. | Kalendarz operacji przetargowych | 23 |
| --- | --- | --- |

5.1.2.

| 5.1.3. | Ogłaszanie operacji przetargowych | 23 |
| --- | --- | --- |

5.1.3.

| 5.1.4. | Przygotowywanie i składanie ofert przez kontrahentów | 24 |
| --- | --- | --- |

5.1.4.

| 5.1.5. | Procedury rozstrzygania przetargów | 25 |
| --- | --- | --- |

5.1.5.

| 5.1.6. | Ogłaszanie wyników przetargu | 28 |
| --- | --- | --- |

5.1.6.

| 5.2. | Procedury dla operacji bilateralnych | 29 |
| --- | --- | --- |

5.2.

| 5.3. | Procedury rozliczeń | 30 |
| --- | --- | --- |

5.3.

| 5.3.1. | Charakterystyka ogólna | 30 |
| --- | --- | --- |

5.3.1.

| 5.3.2. | Rozliczanie operacji otwartego rynku | 30 |
| --- | --- | --- |

5.3.2.

| 5.3.3. | Procedury na koniec dnia | 31 |
| --- | --- | --- |

5.3.3.

ROZDZIAŁ 6

| 6. | Aktywa kwalifikowane | 32 |
| --- | --- | --- |

6.

| 6.1. | Charakterystyka ogólna | 32 |
| --- | --- | --- |

6.1.

| 6.2. | Aktywa z listy 1 | 33 |
| --- | --- | --- |

6.2.

| 6.3. | Aktywa z listy 2 | 36 |
| --- | --- | --- |

6.3.

| 6.4. | Środki kontroli ryzyka | 38 |
| --- | --- | --- |

6.4.

| 6.4.1. | Środki kontroli ryzyka dla aktywów z listy 1 | 39 |
| --- | --- | --- |

6.4.1.

| 6.4.2. | Środki kontroli ryzyka dla aktywów z listy 2 | 42 |
| --- | --- | --- |

6.4.2.

| 6.5. | Zasady wyceny aktywów zabezpieczających | 44 |
| --- | --- | --- |

6.5.

| 6.6. | Transgraniczne wykorzystanie aktywów kwalifikowanych | 44 |
| --- | --- | --- |

6.6.

| 6.6.1. | System banków centralnych korespondentów (CCBM) | 45 |
| --- | --- | --- |

6.6.1.

| 6.6.2. | Powiązania między systemami rozrachunku papierów wartościowych (SSS) | 46 |
| --- | --- | --- |

6.6.2.

ROZDZIAŁ 7

| 7. | Rezerwa obowiązkowa | 47 |
| --- | --- | --- |

7.

| 7.1. | Charakterystyka ogólna | 47 |
| --- | --- | --- |

7.1.

| 7.2. | Instytucje podlegające systemowi rezerwy obowiązkowej | 47 |
| --- | --- | --- |

7.2.

| 7.3. | Określanie rezerwy obowiązkowej | 48 |
| --- | --- | --- |

7.3.

| 7.4. | Utrzymywanie rezerwy | 49 |
| --- | --- | --- |

7.4.

| 7.5. | Sprawozdawczość, potwierdzenie i weryfikacja podstawy naliczania rezerwy | 51 |
| --- | --- | --- |

7.5.

| 7.6. | Niedopełnienie wymagań związanych z utrzymaniem rezerwy obowiązkowej | 51 |
| --- | --- | --- |

7.6.

Załączniki

| Załącznik 1 | Przykłady operacji i procedur polityki pieniężnej | 52 |
| --- | --- | --- |

Załącznik 1

| Załącznik 2 | Glosariusz | 63 |
| --- | --- | --- |

Załącznik 2

| Załącznik 3 | Wybór kontrahentów dla walutowych operacji interwencyjnych i swapów walutowych do celów polityki pieniężnej | 71 |
| --- | --- | --- |

Załącznik 3

| Załącznik 4 | Ramy sprawozdawczości w zakresie statystyki pieniężnej i bankowej Europejskiego Banku Centralnego | 72 |
| --- | --- | --- |

Załącznik 4

| Załącznik 5 | Strony internetowe Eurosystemu | 81 |
| --- | --- | --- |

Załącznik 5

| Załącznik 6 | Procedury i sankcje stosowane w przypadku niewypełnienia zobowiązań przez kontrahentów | 82 |
| --- | --- | --- |

Załącznik 6

Wykaz ramek, wykresów i tabel

Ramki

| 1 | Emisja certyfikatów dłużnych EBC | 16 |
| --- | --- | --- |

1

| 2 | Swapy walutowe | 17 |
| --- | --- | --- |

2

| 3 | Etapy operacyjne procedur przetargowych | 21 |
| --- | --- | --- |

3

| 4 | Rozstrzyganie przetargów o stałej stopie procentowej | 25 |
| --- | --- | --- |

4

| 5 | Rozstrzyganie przetargów o zmiennej stopie procentowej w euro | 26 |
| --- | --- | --- |

5

| 6 | Rozstrzyganie przetargów na swapy walutowe po zmiennym kursie | 27 |
| --- | --- | --- |

6

| 7 | Następne kroki w kierunku wspólnej listy zabezpieczeń | 33 |
| --- | --- | --- |

7

| 8 | Środki kontroli ryzyka | 38 |
| --- | --- | --- |

8

| 9 | Kategorie płynności dla aktywów z listy pierwszej | 39 |
| --- | --- | --- |

9

| 10 | Poziomy redukcji wartości w wycenie (%) stosowane do kwalifikowanych aktywów z listy pierwszej w porównaniu z instrumentami stałokuponowymi i zerokuponowymi | 40 |
| --- | --- | --- |

10

| 11 | Poziomy redukcji wartości w wycenie (%) stosowane do kwalifikowanych instrumentów o odwrotnej zmiennej stopie procentowej z listy pierwszej | 40 |
| --- | --- | --- |

11

| 12 | Kalkulacja wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego | 41 |
| --- | --- | --- |

12

| 13 | Poziomy redukcji wartości w wycenie (%) stosowane do kwalifikowanych aktywów z listy drugiej | 42 |
| --- | --- | --- |

13

| 14 | Podstawa naliczania stopy rezerwy obowiązkowej | 49 |
| --- | --- | --- |

14

| 15 | Obliczanie odsetek od rezerwy obowiązkowej | 50 |
| --- | --- | --- |

15

Wykresy

| 1 | Normalne ramy czasowe dla etapów operacyjnych w przetargach standardowych | 22 |
| --- | --- | --- |

1

| 2 | Normalne ramy czasowe dla etapów operacyjnych w przetargach szybkich | 22 |
| --- | --- | --- |

2

| 3 | System banków centralnych korespondentów (CCBM) | 45 |
| --- | --- | --- |

3

| 4 | Powiązania między systemami rozrachunku papierów wartościowych | 46 |
| --- | --- | --- |

4

Tabele

| 1 | Operacje polityki pieniężnej Eurosystemu | 10 |
| --- | --- | --- |

1

| 2 | Normalne dni handlowe dla podstawowych i dłuższych operacji refinansujących | 23 |
| --- | --- | --- |

2

| 3 | Normalne terminy rozliczania operacji otwartego rynku Eurosystemu | 31 |
| --- | --- | --- |

3

| 4 | Aktywa kwalifikowane wykorzystywane w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu | 36 |
| --- | --- | --- |

4

Skróty

| CCBM | model transgranicznego wykorzystania zabezpieczeń w operacjach kredytowych w ramach Eurosystemu (Correspondent Central Banking Model) |
| --- | --- |
| C.E.T. | czas środkowoeuropejski (Central-European Time) |
| CI | instytucje kredytowe (Credit Institutions) |
| CSD | Centralny Depozyt Papierów Wartościowych (Central Securities Depository) |
| DVP | dostawa za płatność (Delivery versus Payment) |
| WE | Wspólnota Europejska |
| EBC | Europejski Bank Centralny |
| EOG | Europejski Obszar Gospodarczy |
| EWG | Europejska Wspdnota Gospodarcza |
| EPM | mechanizm płatności EBC (ECB Payment Mechanism) |
| ESBC | Europejski System Banków Centralnych |
| UE | Unia Europejska |
| FOP | bez płatności (Free of Payment) |
| FRN | skrypt dłużny o zmiennym oprocentowaniu (Floating Rate Note) |
| IDC | kredyt w ciągu dnia (Intraday Credit) |
| ISIN | numer identyfikacyjny międzynarodowych papierów wartościowych (International Securities Identification Number) |
| MIF | monetarna instytucja finansowa (Monetary Financial Institution) |
| MMF | fundusz rynku pieniężnego (Money Market Fund) |
| MMP | papier wartościowy rynku pieniężnego (money market paper) |
| MU | Unia Walutowa (Monetary Union) |
| MUMS | Państwa Członkowskie Unii Walutowej (Monetary Union Member States) |
| KBC | krajowy bank centralny |
| RoW | reszta świata (Rest of the World) |
| RTGS | rozliczenie brutto w czasie rzeczywistym (Real-Time Gross Settlement) |
| SSS | system rozrachunku papierów wartościowych (Securities Settlement System) |
| Strip | oddzielny obrót odsetkami i kapitałem (separate trading of interest and principal) |
| TARGET | transeuropejski zautomatyzowany system rozliczeń brutto w czasie rzeczywistym (Trans-European Automated Real-time Gross settlement Express Transfer) |
| UCITS | instytucje zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (undertaking for collective investment in transferable securities) |

CCBM

model transgranicznego wykorzystania zabezpieczeń w operacjach kredytowych w ramach Eurosystemu (Correspondent Central Banking Model)

C.E.T.

czas środkowoeuropejski (Central-European Time)

CI

instytucje kredytowe (Credit Institutions)

CSD

Centralny Depozyt Papierów Wartościowych (Central Securities Depository)

DVP

dostawa za płatność (Delivery versus Payment)

WE

Wspólnota Europejska

EBC

Europejski Bank Centralny

EOG

Europejski Obszar Gospodarczy

EWG

Europejska Wspdnota Gospodarcza

EPM

mechanizm płatności EBC (ECB Payment Mechanism)

ESBC

Europejski System Banków Centralnych

UE

Unia Europejska

FOP

bez płatności (Free of Payment)

FRN

skrypt dłużny o zmiennym oprocentowaniu (Floating Rate Note)

IDC

kredyt w ciągu dnia (Intraday Credit)

ISIN

numer identyfikacyjny międzynarodowych papierów wartościowych (International Securities Identification Number)

MIF

monetarna instytucja finansowa (Monetary Financial Institution)

MMF

fundusz rynku pieniężnego (Money Market Fund)

MMP

papier wartościowy rynku pieniężnego (money market paper)

MU

Unia Walutowa (Monetary Union)

MUMS

Państwa Członkowskie Unii Walutowej (Monetary Union Member States)

KBC

krajowy bank centralny

RoW

reszta świata (Rest of the World)

RTGS

rozliczenie brutto w czasie rzeczywistym (Real-Time Gross Settlement)

SSS

system rozrachunku papierów wartościowych (Securities Settlement System)

Strip

oddzielny obrót odsetkami i kapitałem (separate trading of interest and principal)

TARGET

transeuropejski zautomatyzowany system rozliczeń brutto w czasie rzeczywistym (Trans-European Automated Real-time Gross settlement Express Transfer)

UCITS

instytucje zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (undertaking for collective investment in transferable securities)

Wstęp

Niniejszy dokument przedstawia zasady operacyjne określone w ramach Eurosystemu (1) dla wspdnej polityki pieniężnej w strefie euro. Stanowi element ram prawnych Eurosystemu dla instrumentów i procedur polityki pieniężnej i ma służyć jako »Dokumentacja ogólna« instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu, a w szczególności ma zapewnić kontrahentom potrzebne informacje na temat zasad polityki pieniężnej Eurosystemu.

Sama dokumentacja ogólna nie ustanawia wobec kontrahentów żadnych praw ani nie nakłada na nich żadnych zobowiązań. Stosunek prawny pomiędzy Eurosystemem a jego kontrahentami określają właściwe ustalenia umowne lub normatywne.

Niniejszy dokument jest podzielony na siedem rozdziałów. Rozdział l zawiera ogólny zarys ram operacyjnych polityki pieniężnej Eurosystemu. W rozdziale 2 określone zostały kryteria kwalifikujące kontrahentów do udziału w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu. Rozdział 3 zawiera opis operacji otwartego rynku, podczas gdy rozdział 4 przedstawia dostępne dla kontrahentów operacje banku centralnego na koniec dnia. Rozdział 5 określa procedury stosowane w realizacji operacji polityki pieniężnej. W rozdziale 6 przedstawiono kryteria kwalifikujące dla aktywów zabezpieczających w operacjach polityki pieniężnej. Rozdział 7 przedstawia system rezerwy obowiązkowej Eurosystemu.

W załącznikach znajdują się przykłady operacji polityki pieniężnej, glosariusz, kryteria wyboru kontrahentów dla walutowych operacji interwencyjnych w ramach Eurosystemu, prezentacja podstawowych założeń sprawozdawczości w zakresie statystyki pieniężnej i bankowej Europejskiego Banku Centralnego, wykaz stron internetowych Eurosystemu oraz opis procedur i sankcji stosowanych w przypadku niewypełnienia zobowiązań przez kontrahenta.

ROZDZIAŁ 1

| 1. | OGÓLNY ZARYS RAM POLITYKI PIENIĘŻNEJ |
| --- | --- |

1.

| 1.1. | Europejski System Banków Centralnych |
| --- | --- |

1.1.

Europejski System Banków Centralnych (ESBC) składa się z Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych Państw Członkowskich Unii Europejskiej (UE) (2). ESBC prowadzi działalność zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspónotę Europejską (Traktat) oraz Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (Statut ESBC). Na czele ESBC stoją organy decyzyjne EBC. W tym zakresie Rada Prezesów EBC jest odpowiedzialna za formułowanie polityki pieniężnej, podczas gdy Zarząd jest uprawniony do realizowania polityki pieniężnej zgodnie z decyzjami i wytycznymi Rady Prezesów. W zakresie uznanym za możliwy i właściwy oraz w celu zapewnienia skuteczności działania, EBC może żądać od krajowych banków centralnych (3) realizowania operacji wchodzących w zakres zadań Eurosystemu. Operacje polityki pieniężnej Eurosystemu wykonywane są na jednolitych zasadach i warunkach we wszystkich Państwach Członkowskich (4).

| 1.2. | Cele Eurosystemu |
| --- | --- |

1.2.

Głównym celem Eurosystemu jest utrzymywanie stabilności cen, zgodnie z definicją zawartą w art. 105 Traktatu. Bez uszczerbku dla głównego celu stabilizacji cen, Eurosystem musi wspierać ogólną politykę gospodarczą we Wspólnocie Europejskiej. Realizując te cele, Eurosystem działa zgodnie z zasadą otwartej gospodarki rynkowej z wolną konkurencją, sprzyjającą efektywnej alokacji zasobów.

| 1.3. | Instrumenty polityki pieniężnej Eurosystemu |
| --- | --- |

1.3.

Aby osiągnąć swoje cele, Eurosystem ma do dyspozycji zestaw instrumentów polityki pieniężnej. Eurosystem prowadzi operacje otwartego rynku, oferuje operacje banku centralnego na koniec dnia, oraz wymaga od instytucji kredytowych utrzymywania rezerw obowiązkowych na rachunkach w Eurosystemie.

| 1.3.1. | Operacje otwartego rynku |
| --- | --- |

1.3.1.

Operacje otwartego rynku odgrywają ważną rolę w polityce pieniężnej Eurosystemu w zakresie sterowania stopami procentowymi, zarządzania płynnością na rynku oraz sygnalizowania nastawienia w polityce pieniężnej. Eurosystem dysponuje pięcioma rodzajami instrumentów do prowadzenia operacji otwartego rynku. Najważniejszym instrumentem są transakcje odwracalne (stosowane na podstawie umów odkupu lub zabezpieczonych kredytów). Eurosystem może również wykorzystywać transakcje bezwarunkowe (outright), emisję certyfikatów dłużnych, swapy walutowe i przyjmowanie depozytów terminowych. Operacje otwartego rynku są przeprowadzane z inicjatywy EBC, który również decyduje o stosowanych instrumentach oraz zasadach i warunkach ich wykonania. Operacje te można realizować w drodze przetargów standardowych, przetargów szybkich lub procedur bilateralnych (5). Jeżeli chodzi o cele, regularność i procedury, przeprowadzane w ramach Eurosystemu operacje otwartego rynku można podzielić na następujące cztery kategorie (patrz również tabela 1):

| — | podstawowe operacje refinansujące to regularne transakcje odwracalne zasilające w płynność, przeprowadzane co tydzień, z zasady z jednotygodniowym terminem zapadalności. Operacje te przeprowadzane są przez krajowe banki centralne w drodze przetargów standardowych. Podstawowe operacje refinansujące odgrywają zasadniczą rolę w dążeniu do realizacji celów operacji Euro-systemu na otwartym rynku i zapewniają podstawową część środków refinansujących sektor finansowy, |
| --- | --- |

—

podstawowe operacje refinansujące to regularne transakcje odwracalne zasilające w płynność, przeprowadzane co tydzień, z zasady z jednotygodniowym terminem zapadalności. Operacje te przeprowadzane są przez krajowe banki centralne w drodze przetargów standardowych. Podstawowe operacje refinansujące odgrywają zasadniczą rolę w dążeniu do realizacji celów operacji Euro-systemu na otwartym rynku i zapewniają podstawową część środków refinansujących sektor finansowy,

| — | dłuższe operacje refinansujące to transakcje odwracalne zasilające w płynność, przeprowadzane co miesiąc, z zasady z trzymiesięcznym terminem zapadalności. Operacje te mają na celu dostarczenie kontrahentom dodatkowych środkcw refinansujących na dłuższy okres i są przeprowadzane przez krajowe banki centralne w drodze przetargów standardowych. W ramach tych operacji Eurosystem zasadniczo nie zamierza wysyłać sygnałów na rynek i dlatego zazwyczaj przyjmuje w nich bierną rolę podmiotu stosującego oferowaną stopę procentową (rate taker), |
| --- | --- |

—

dłuższe operacje refinansujące to transakcje odwracalne zasilające w płynność, przeprowadzane co miesiąc, z zasady z trzymiesięcznym terminem zapadalności. Operacje te mają na celu dostarczenie kontrahentom dodatkowych środkcw refinansujących na dłuższy okres i są przeprowadzane przez krajowe banki centralne w drodze przetargów standardowych. W ramach tych operacji Eurosystem zasadniczo nie zamierza wysyłać sygnałów na rynek i dlatego zazwyczaj przyjmuje w nich bierną rolę podmiotu stosującego oferowaną stopę procentową (rate taker),

| — | operacje dostrajające są przeprowadzane doraźnie w celu kontrolowania płynności na rynku oraz sterowania stopami procentowymi, w szczególności w celu złagodzenia wpływu niespodziewanych wahań płynności na rynku na stopy procentowe. Operacje dostrajające są przede wszystkim realizowane jako transakcje odwracalne, ale mogą też przyjąć formę transakcji bezwarunkowych, swapów walutowych i przyjmowania lokat terminowych. Instrumenty i procedury stosowane dla potrzeb operacji dostrajających są dostosowane do rodzajów transakcji i konkretnych celów realizowanych w ramach tych operacji. Operacje dostrajające są zazwyczaj realizowane przez krajowe banki centralne w drodze przetargów szybkich lub procedur bilateralnych. Rada Prezesów EBC może zadecydować, czy w wyjątkowych okolicznościach EBC może sam przeprowadzać bilateralne operacje dostrajające, |
| --- | --- |

—

operacje dostrajające są przeprowadzane doraźnie w celu kontrolowania płynności na rynku oraz sterowania stopami procentowymi, w szczególności w celu złagodzenia wpływu niespodziewanych wahań płynności na rynku na stopy procentowe. Operacje dostrajające są przede wszystkim realizowane jako transakcje odwracalne, ale mogą też przyjąć formę transakcji bezwarunkowych, swapów walutowych i przyjmowania lokat terminowych. Instrumenty i procedury stosowane dla potrzeb operacji dostrajających są dostosowane do rodzajów transakcji i konkretnych celów realizowanych w ramach tych operacji. Operacje dostrajające są zazwyczaj realizowane przez krajowe banki centralne w drodze przetargów szybkich lub procedur bilateralnych. Rada Prezesów EBC może zadecydować, czy w wyjątkowych okolicznościach EBC może sam przeprowadzać bilateralne operacje dostrajające,

| — | ponadto Eurosystem może przeprowadzać operacje strukturalne w drodze emisji certyfikatów dłużnych, transakcji odwracalnych i transakcji bezwarunkowych. Operacje te są przeprowadzane (regularnie lub nieregularnie) w każdym przypadku, gdy EBC zamierza skorygować strukturalną pozycję płynnościową Eurosystemu wobec sektora finansowego. Operacje strukturalne w formie transakcji odwracalnych i emisji instrumentów dłużnych są przeprowadzane przez krajowe banki centralne w drodze przetargów standardowych. Operacje strukturalne w formie transakcji bezwarunkowych są przeprowadzane w drodze procedur bilateralnych. |
| --- | --- |

—

ponadto Eurosystem może przeprowadzać operacje strukturalne w drodze emisji certyfikatów dłużnych, transakcji odwracalnych i transakcji bezwarunkowych. Operacje te są przeprowadzane (regularnie lub nieregularnie) w każdym przypadku, gdy EBC zamierza skorygować strukturalną pozycję płynnościową Eurosystemu wobec sektora finansowego. Operacje strukturalne w formie transakcji odwracalnych i emisji instrumentów dłużnych są przeprowadzane przez krajowe banki centralne w drodze przetargów standardowych. Operacje strukturalne w formie transakcji bezwarunkowych są przeprowadzane w drodze procedur bilateralnych.

| 1.3.2. | Operacje banku centralnego na koniec dnia |
| --- | --- |

1.3.2.

Operacje banku centralnego na koniec dnia mają na celu zasilać w płynność lub absorbować bieżącą płynność, zasygnalizować generalne nastawienie w polityce pieniężnej oraz stanowić ograniczenie dla wahań rynkowej stopy procentowej overnight. Uprawnieni kontrahenci mogą z własnej inicjatywy skorzystać z dwóch operacji banku centralnego na koniec dnia, pod warunkiem spełnienia pewnych operacyjnych warunków dostępu (patrz również tabela 1):

| — | kontrahenci mogą skorzystać z kredytu banku centralnego na koniec dnia w celu uzyskania płynności overnight z krajowego banku centralnego w zamian za aktywa kwalifikowane. W zwykłych okolicznościach nie stosuje się limitów kredytowych ani innych ograniczeń dostępu kontrahentów do kredytu, z wyjątkiem wymogu przedstawienia wystarczających aktywów zabezpieczających. Oprocentowanie kredytu banku centralnego na koniec dnia zazwyczaj określa górny pułap dla rynkowej stopy procentowej typu overnight, |
| --- | --- |

—

kontrahenci mogą skorzystać z kredytu banku centralnego na koniec dnia w celu uzyskania płynności overnight z krajowego banku centralnego w zamian za aktywa kwalifikowane. W zwykłych okolicznościach nie stosuje się limitów kredytowych ani innych ograniczeń dostępu kontrahentów do kredytu, z wyjątkiem wymogu przedstawienia wystarczających aktywów zabezpieczających. Oprocentowanie kredytu banku centralnego na koniec dnia zazwyczaj określa górny pułap dla rynkowej stopy procentowej typu overnight,

| — | kontrahenci mogą skorzystać z depozytu w banku centralnym na koniec dnia w celu złożenia depozytu overnight w krajowym banku centralnym. W zwykłych okolicznościach nie stosuje się limitów depozytowych ani innych ograniczeń dostępu kontrahentcw do depozytu w banku centralnym na koniec dnia. Oprocentowanie depozytu w banku centralnym na koniec dnia zazwyczaj określa minimalny poziom dla rynkowej stopy procentowej typu overnight. |
| --- | --- |

—

kontrahenci mogą skorzystać z depozytu w banku centralnym na koniec dnia w celu złożenia depozytu overnight w krajowym banku centralnym. W zwykłych okolicznościach nie stosuje się limitów depozytowych ani innych ograniczeń dostępu kontrahentcw do depozytu w banku centralnym na koniec dnia. Oprocentowanie depozytu w banku centralnym na koniec dnia zazwyczaj określa minimalny poziom dla rynkowej stopy procentowej typu overnight.

Operacje banku centralnego na koniec dnia są zarządzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne.

| 1.3.3. | Rezerwa obowiązkowa |
| --- | --- |

1.3.3.

System rezerwy obowiązkowej Eurosystemu dotyczy instytucji kredytowych w strefie euro i przede wszystkim ma na celu stabilizację stóp procentowych na rynku pieniężnym oraz stworzenie (lub pogłębienie) strukturalnego niedoboru płynności. Rezerwa obowiązkowa dla każdej instytucji jest ustalana w stosunku do elementów jej bilansu. W celu stabilizowania stóp procentowych system rezerwy obowiązkowej Eurosystemu umożliwia instytucjom wykorzystanie systemu uśrednionego. Spełnienie wymogów w zakresie utrzymywania rezerwy obowiązkowej ustala się na podstawie średniej dziennej wielkości rezerw danej instytucji w okresie utrzymywania rezerwy obowiązkowej. Rezerwy obowiązkowe instytucji kredytowych są oprocentowane na poziomie stopy procentowej podstawowych operacji refinansujących Eurosystemu.

| 1.4. | Kontrahenci |
| --- | --- |

1.4.

Ramy polityki pieniężnej Eurosystemu formułuje się tak, aby zapewnić w niej udział szerokiemu kręgowi kontrahentów. Instytucje podlegające wymaganiom w zakresie rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 19.1 Statutu ESBC mają dostęp do operacji banku centralnego na koniec dnia oraz mogą uczestniczyć w operacjach otwartego rynku w oparciu o przetargi standardowe. Do udziału w operacjach dostrajających Eurosystem może wybrać ograniczoną liczbę kontrahentów. Dla transakcji bezwarunkowych nie wprowadza się z góy żadnych ograniczeń co do kontrahentów. Dla swapóy walutowych stosowanych do celów polityki pieniężnej wykorzystuje się aktywnych graczy na rynku walutowym. Grupa kontrahentów uczestniczących w tych operacjach ogranicza się do tych instytucji, wybranych dla interwencji walutowych Eurosystemu które znajdują się w strefie euro.

| 1.5. | Aktywa zabezpieczające |
| --- | --- |

1.5.

Na mocy art. 18.1 Statutu ESBC, wszystkie operacje kredytowe Eurosystemu (tzn. operacje zasilające w płynność) muszą posiadać odpowiednie zabezpieczenie. Eurosystem akceptuje szeroki zakres aktywów, które mogą być wykorzystane jako zabezpieczenie. Rozróżnia się dwie kategorie aktywów kwalifikowanych: »aktywa z listy pierwszej« i »aktywa z listy drugiej«. Niemniej jednak przewiduje się stopniowe odchodzenie od tego podziału w najbliższych latach, tak aby zasady zabezpieczeń w ramach Eurosystemu ostatecznie sprowadziły się do jednej listy aktywów kwalifikowanych. Obecnie lista pierwsza obejmuje zbywalne instrumenty dłużne spełniające jednolite dla całej strefy euro kryteria kwalifikujące określone przez EBC. Lista druga obejmuje aktywa dodatkowe, rynkowe i nierynkowe, które mają szczególne znaczenie dla krajowych rynków finansowych i systemów bankowych, dla któych kryteria kwalifikujące ustalają krajowe banki centralne, po zatwierdzeniu przez EBC. Nie wprowadza się rozróżnienia między obiema listami w odniesieniu do jakości aktywów i ich przydatności dla różnego rodzaju operacji polityki pieniężnej Eurosystemu (z tym wyjątkiem, że aktywa z listy drugiej nie są zazwyczaj wykorzystywane przez Eurosystem w transakcjach bezwarunkowych). Aktywa kwalifikowane można wykorzystywać w operacjach transgranicznych, przy zastosowaniu modelu CCBM albo poprzez odpowiednie powiązania pomiędzy systemami rozliczeń papierów wartościowych (SSS) UE, w celu zabezpieczenia wszystkich rodzajów kredytów Eurosystemu (6). Wszystkie aktywa kwalifikujące się do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu można również wykorzystać jako aktywa zabezpieczające dla kredytu w ciągu dnia (intraday).

| 1.6. | Zmiany ram polityki pieniężnej |
| --- | --- |

1.6.

Rada Prezesów EBC może w dowolnym momencie zmienić instrumenty, warunki, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.

TABELA 1

Operacje polityki pieniężnej Eurosystemu

| Operacje polityki pieniężne | Rodzaje transakcji | Termin zapadalności | Częstotliwość | Procedura |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Zasilenie w płynność | Absorpcja płynności |
| Operacje otwartego rynku |
| Podstawowe operacje refinansujące | Transakcje odwracalne | — | Jeden tydzień | Co tydzień | Przetargi standardowe |
| Dłuższe operacje refinansujące | Transakcje odwracalne | — | Trzy miesiące | Co miesiąc | Przetargi standardowe |
| Operacje dostrajające | — | Transakcje odwracalne |

Operacje polityki pieniężne

Rodzaje transakcji

Termin zapadalności

Częstotliwość

Procedura

Zasilenie w płynność

Absorpcja płynności

Operacje otwartego rynku

Podstawowe operacje refinansujące

Transakcje odwracalne

—

Jeden tydzień

Co tydzień

Przetargi standardowe

Dłuższe operacje refinansujące

Transakcje odwracalne

—

Trzy miesiące

Co miesiąc

Przetargi standardowe

Operacje dostrajające

—

Transakcje odwracalne

| — | Swapy walutowe |
| --- | --- |

—

Swapy walutowe

| — | Transakcje odwracalne |
| --- | --- |

—

Transakcje odwracalne

| — | Przyjmowanie lokat terminowych |
| --- | --- |

—

Przyjmowanie lokat terminowych

| — | Swapy walutowe |
| --- | --- |

—

Swapy walutowe

Nieznormalizowany

Nieregularnie

| — | Przetargi szybkie |
| --- | --- |

—

Przetargi szybkie

| — | Procedury bilateralne |
| --- | --- |

—

Procedury bilateralne

Bezwarunkowy zakup (outright purchase)

Bezwarunkowa sprzedaż (outright sale)

—

Nieregularnie

Procedury bilateralne

Operacje strukturalne

Transakcje odwracalne

Emisja certyfikatów dłużnych

Znormalizowany/Nieznormalizowany

Regularnie i Nieregularnie

Przetargi standardowe

Bezwarunkowy zakup

Bezwarunkowa sprzedaż

—

Nieregularnie

Procedury bilateralne

Operacje banku centralnego na koniec dnia

Kredyt z banku centralnego na koniec dnia

Transakcje odwracalne

—

Overnight

Dostęp według uznania kontrahentów

Depozyt w banku centralnym na koniec dnia

—

Depozyty

Overnight

Dostęp według uznania kontrahentów

ROZDZIAŁ 2

| 2. | UPRAWNIENI KONTRAHENCI |
| --- | --- |

2.

| 2.1. | Ogólne kryteria kwalifikujące |
| --- | --- |

2.1.

Kontrahenci operacji polityki pieniężnej Eurosystemu muszą spełnić pewne kryteria kwalifikujące (7). Kryteria te określa się w celu zapewnienia dostępu do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu jak największej liczbie instytucji, wzmocnienia zasady równego traktowania instytucji w całej strefie euro oraz zapewnienia, że kontrahenci spełniają pewne wymogi operacyjne i ostrożnościowe:

| — | status kontrahentów mogą posiadać jedynie instytucje podlegające systemowi rezerwy obowiązkowej Eurosystemu zgodnie z art. 19.1 Statutu ESBC. Instytucje zwolnione z obowiązków w ramach systemu rezerwy obowiązkowej Eurosystemu (patrz punkt 7.2) nie mogą korzystać z operacji banku centralnego na koniec dnia oraz operacji otwartego rynku Eurosystemu, |
| --- | --- |

—

status kontrahentów mogą posiadać jedynie instytucje podlegające systemowi rezerwy obowiązkowej Eurosystemu zgodnie z art. 19.1 Statutu ESBC. Instytucje zwolnione z obowiązków w ramach systemu rezerwy obowiązkowej Eurosystemu (patrz punkt 7.2) nie mogą korzystać z operacji banku centralnego na koniec dnia oraz operacji otwartego rynku Eurosystemu,

| — | kontrahenci muszą być w dobrej kondycji finansowej. Powinni oni podlegać przynajmniej jednej formie zharmonizowanego nadzoru UE/EOG wykonywanego przez organa krajowe (8). Jednakże posiadające dobrą sytuację finansową instytucje podlegające niezharmonizowanemu nadzorowi krajowemu o porównywalnym standardzie również można zaakceptować jako kontrahentów, na przykład utworzone w strefie euro oddziały instytucji posiadających rzeczywistą siedzibę poza Europejskim Obszarem Gospodarczym (EOG), |
| --- | --- |

—

kontrahenci muszą być w dobrej kondycji finansowej. Powinni oni podlegać przynajmniej jednej formie zharmonizowanego nadzoru UE/EOG wykonywanego przez organa krajowe (8). Jednakże posiadające dobrą sytuację finansową instytucje podlegające niezharmonizowanemu nadzorowi krajowemu o porównywalnym standardzie również można zaakceptować jako kontrahentów, na przykład utworzone w strefie euro oddziały instytucji posiadających rzeczywistą siedzibę poza Europejskim Obszarem Gospodarczym (EOG),

| — | kontrahenci muszą spełniać wszelkie kryteria operacyjne określone w odpowiednich ustaleniach umownych lub normatywnych stosowanych przez dany krajowy bank centralny (lub EBC), aby zapewnić sprawne przeprowadzenie operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. |
| --- | --- |

—

kontrahenci muszą spełniać wszelkie kryteria operacyjne określone w odpowiednich ustaleniach umownych lub normatywnych stosowanych przez dany krajowy bank centralny (lub EBC), aby zapewnić sprawne przeprowadzenie operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.

Te ogólne kryteria kwalifikujące są jednolite dla całej strefy euro. Instytucje spełniające ogólne kryteria kwalifikujące mogą:

| — | korzystać z operacji banku centralnego na koniec dnia w ramach Eurosystemu, oraz |
| --- | --- |

—

korzystać z operacji banku centralnego na koniec dnia w ramach Eurosystemu, oraz

| — | uczestniczyć w operacjach otwartego rynku Eurosystemu w oparciu o przetargi standardowe. |
| --- | --- |

—

uczestniczyć w operacjach otwartego rynku Eurosystemu w oparciu o przetargi standardowe.

Instytucja może korzystać z operacji banku centralnego na koniec dnia i operacji otwartego rynku w ramach Eurosystemu w oparciu o przetargi standardowe wyłącznie za pośrednictwem krajowego banku centralnego Państwa Członkowskiego, w którym jest ustanowiona. Jeżeli instytucja posiada podmioty prowadzące działalność (centralę lub oddziały) w więcej niż jednym Państwie Członkowskim, każdy podmiot ma dostęp do tych operacji za pośrednictwem krajowego banku centralnego Państwa Członkowskiego, w którym się znajduje, niezależnie od tego, że oferty przetargowe danej instytucji mogą być składane tylko przez jeden podmiot (centralę albo wyznaczony oddział) w każdym Państwie Członkowskim.

| 2.2. | Wybór kontrahentów do przetargów szybkich i operacji bilateralnych |
| --- | --- |

2.2.

W przypadku transakcji bezwarunkowych (outright) nie wprowadza się z góry żadnych ograniczeń co do wyboru kontrahentów.

W przypadku swapów walutowych realizowanych dla potrzeb polityki pieniężnej, kontrahenci muszą być w stanie sprawnie przeprowadzać duże operacje walutowe we wszystkich uwarunkowaniach rynkowych. Grupa potencjalnych kontrahentów swapów walutowych odpowiada grupie kontrahentów zlokalizowanych w strefie euro, którzy zostali wybrani do interwencyjnych operacji walutowych Eurosystemu. Kryteria i procedury stosowane przy wyborze kontrahentów do interwencyjnych operacji walutowych są przedstawione w załączniku 3.

W przypadku innych operacji opartych na przetargach szybkich i procedurach bilateralnych (dostrajające transakcje odwracalne i przyjmowanie depozytów terminowych), każdy krajowy bank centralny wybiera grupę kontrahentów spośród instytucji ustanowionych w jego Państwie Członkowskim, które spełniają ogólne kryteria kwalifikujące. W tym przypadku podstawowym kryterium selekcji jest działalność na rynku pieniężnym. Inne kryteria, które można wziąć pod uwagę to, na przykład, efektywność desku handlowego i potencjał ofertowy.

W przetargach szybkich i operacjach bilateralnych krajowe banki centralne zawierają transakcje wyłącznie z kontrahentami, którzy wchodzą w skład odpowiednich grup kontrahentów operacji dostrajających. Jeżeli z powodów operacyjnych krajowy bank centralny nie może dla każdego rodzaju operacji zawierać transakcji ze wszystkimi kontrahentami z tej grupy, wybór kontrahentów w tym Państwie Członkowskim będzie opierać się na systemie rotacji w celu zapewnienia równoprawnego dostępu.

Rada Prezesów EBC może zadecydować, czy w wyjątkowych okolicznościach bilateralne operacje dostrajające mogą być realizowane przez sam EBC. Gdyby EBC miał realizować operacje bilateralne, wybór kontrahentów byłby w takim przypadku dokonany zgodnie z systemem rotacji spośród tych kontrahentów w strefie euro, którzy kwalifikują się do przetargów szybkich i operacji bilateralnych, tak aby zapewnić poszczególnym kontrahentom równy dostęp do operacji z EBC.

| 2.3. | Sankcje w przypadku niewypełnienia zobowiązań przez kontrahenta |
| --- | --- |

2.3.

EBC nakłada sankcje zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącym uprawnień EBC do nakładania sankcji (9), rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 2157/1999 z dnia 23 września 1999 r. w sprawie uprawnień EBC do nakładania sankcji (EBC/1999/4) (10), rozporządzeniem Rady (WE) nr 2531/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącym stosowania stóp rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny (11) z późniejszymi zmianami oraz rozporządzeniem (WE) Europejskiego Banku Centralnego nr 1745/2003 z dnia 12 września 2003 r. dotyczącym stosowania rezerw obowiązkowych (EBC/2003/9) (12), na instytucje, które nie wypełniają zobowiązań wynikających z rozporządzeń i decyzji EBC dotyczących stosowania rezerw obowiązkowych. Odpowiednie sankcje i tryb ich stosowania określone są w wyżej wspomnianych rozporządzeniach. Ponadto w przypadku poważnego naruszenia wymagań dotyczących rezerwy obowiązkowej, Eurosystem może zawiesić udział kontrahentów w operacjach otwartego rynku.

Zgodnie z postanowieniami zawartymi w ustaleniach umownych lub normatywnych stosowanych przez odpowiedni krajowy bank centralny (lub przez EBC), Eurosystem może nakładać i nakłada kary finansowe na kontrahentów lub zawiesza ich udział w operacjach otwartego rynku, jeżeli kontrahenci nie wypełniają swoich zobowiązań wynikających z ustaleń umownych lub normatywnych stosowanych przez krajowy bank centralny (lub przez EBC).

Dotyczy to przypadków naruszenia reguł przetargowych (jeżeli kontrahent nie jest w stanie przekazać wystarczającej ilości aktywów zabezpieczających w celu pokrycia środków, które mu przyznano w ramach operacji zasilającej w płynność lub jeżeli nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej kwoty środków pieniężnych do rozliczenia wielkości, jaką mu przyznano w ramach operacji absorbującej płynność) i zasad transakcji bilateralnych (jeżeli kontrahent nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości kwalifikowanych aktywów zabezpieczających lub jeżeli nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej kwoty środków pieniężnych do rozliczenia wielkości uzgodnionej w ramach transakcji bilateralnych).

Dotyczy to również przypadków niestosowania się kontrahenta do zasad wykorzystywania aktywów zabezpieczających (jeżeli kontrahent wykorzystuje aktywa, które nie kwalifikują się lub przestały się kwalifikować, albo któych kontrahent nie może użyć, na przykład z powodu bliskich powiązań lub tożsamości emitenta/poręczyciela i kontrahenta) oraz nieprzestrzegania procedur na koniec dnia i warunków dostępu do kredytu banku centralnego na koniec dnia (jeżeli kontrahent, któy posiada saldo ujemne na rachunku rozrachunkowym na koniec dnia nie spełnia warunków dostępu do kredytu banku centralnego na koniec dnia).

Ponadto zawieszenie zastosowane w stosunku do naruszającego zasady kontrahenta może być stosowane do oddziałów tej samej instytucji znajdujących się w innych Państwach Członkowskich. Jeżeli jest to konieczne, zważywszy powagę naruszenia, czego dowodem może być na przykład jego częstotliwość lub długotrwałość, jako środek wyjątkowy kontrahent może zostać zawieszony na pewien okres czasu w udziale we wszystkich przyszłych operacjach polityki pieniężnej.

Kary finansowe nakładane przez krajowe banki centralne w przypadku naruszenia zasad dotyczących operacji przetargowych, transakcji bilateralnych, aktywów zabezpieczających, procedur na koniec dnia lub warunków dostępu do kredytu banku centralnego na koniec dnia oblicza się według określonej z góry stopy karnych odsetek (przedstawionej w załączniku 6).

| 2.4. | Zawieszenie lub wyłączenie ze względu na wymogi ostrożności |
| --- | --- |

2.4.

Zgodnie z postanowieniami ustaleń umownych lub normatywnych stosowanych przez dany krajowy bank centralny (lub przez EBC), Eurosystem może zawiesić lub wyłączyć dostęp kontrahentów do instrumentów polityki pieniężnej ze względu na wymogi ostrożności.

Ponadto zawieszenie lub wyłączenie kontrahentów może być uzasadnione w pewnych przypadkach, które mogą mieścić się w ramach pojęcia »niedotrzymania warunków« przez kontrahenta, określonych w ustaleniach umownych lub normatywnych stosowanych przez krajowe banki centralne.

ROZDZIAŁ 3

| 3. | OPERACJE OTWARTEGO RYNKU |
| --- | --- |

3.

Operacje otwartego rynku odgrywają ważną rolę w polityce pieniężnej Eurosystemu, umożliwiając sterowanie stopami procentowymi, zarządzanie warunkami płynnościowymi na rynku i sygnalizowanie nastawienia w polityce pieniężnej. Ze względu na ich cel, regularność i procedury, operacje otwartego rynku Eurosystemu można podzielić na cztery kategorie: podstawowe operacje refinansujące, dłuższe operacje refinansujące, operacje dostrajające i operacje strukturalne. Jeżeli chodzi o stosowane instrumenty, główny instrument otwartego rynku Eurosystemu stanowią operacje odwracalne, które mogą być wykorzystywane we wszystkich czterech kategoriach operacji, podczas gdy certyfikaty dłużne można wykorzystywać w strukturalnych operacjach absorbujących płynność. Ponadto w Eurosystemie dostępne są trzy inne instrumenty do prowadzenia operacji dostrajających: transakcje bezwarunkowe (outright), swapy walutowe i przyjmowanie depozytów terminowych. W następnych punktach szczegółowo przedstawiono charakterystykę poszczególnych rodzajów instrumentów otwartego rynku wykorzystywanych przez Eurosystem.

| 3.1. | Transakcje odwracalne |
| --- | --- |

3.1.

| 3.1.1. | Charakterystyka ogólna |
| --- | --- |

3.1.1.

a)   Rodzaj instrumentu

Transakcje odwracalne dotyczą operacji, w ramach których Eurosystem kupuje lub sprzedaje aktywa kwalifikowane na podstawie umów odkupu lub prowadzi operacje kredytowe wykorzystując aktywa kwalifikowane jako zabezpieczenie. Transakcje odwracalne wykorzystuje się w podstawowych operacjach refinansujących i dłuższych operacjach refinansujących. Ponadto Eurosystem może wykorzystywać transakcje odwracalne w operacjach strukturalnych i dostrajających.

b)   Charakter prawny

Krajowy bank centralny może przeprowadzać transakcje odwracalne w formie umów z przyrzeczeniem odkupu (tzn. własność aktywów jest przenoszona na kredytodawcę, podczas gdy strony umawiają się na odwrócenie transakcji poprzez przeniesienie aktywów z powrotem na dłużnika w przyszłości) lub jako kredyty zabezpieczone (tzn. prawo do aktywów przekazywane jest tytułem zabezpieczenia kredytu, ale przy założeniu spełnienia zobowiązania z tytułu kredytu, prawo własności aktywów zachowuje dłużnik). Dalsze postanowienia dotyczące transakcji odwracalnych opartych na umowach z przyrzeczeniem odkupu są określone w ustaleniach umownych stosowanych przez dany krajowy bank centralny (lub EBC). Uzgodnienia dotyczące transakcji odwracalnych opartych na kredytach zabezpieczonych uwzględniają różne procedury i formalności wymagane do ustanowienia a następnie realizacji danego zabezpieczenia (np. zastawu), a obowiązujące w różnych systemach prawnych.

c)   Warunki oprocentowania

Różnica między ceną zakupu a ceną odkupu w przypadku umowy z przyrzeczeniem odkupu stanowi odsetki należne od pożyczonej kwoty do terminu zapadalności operacji, tzn. cena odkupu obejmuje odpowiednią kwotę odsetek do zapłacenia. Oprocentowanie transakcji odwracalnej w formie kredytu zabezpieczonego ustala się poprzez zastosowanie określonej stopy procentowej w stosunku do kwoty kredytu do terminu zapadalności operacji. Stopa procentowa stosowana w odwracalnych operacjach otwartego rynku Eurosystemu to prosta stopa procentowa obliczana w stosunku dziennym zgodnie z zasadą »dni faktyczne/360« (lub Actual/360).

| 3.1.2. | Podstawowe operacje refinansujące |
| --- | --- |

3.1.2.

Podstawowe operacje refinansujące to najważniejsze operacje otwartego rynku prowadzone przez Eurosystem, odgrywające zasadniczą rolę w sterowaniu stopami procentowymi, zarządzaniu płynnością na rynku i sygnalizowaniu nastawienia w polityce pieniężnej. Zapewniają one również znaczną ilość środków refinansujących sektor finansowy.

Cechy operacyjne podstawowych operacji refinansujących można podsumować następująco:

| — | są to operacje zasilające w płynność, |
| --- | --- |

—

są to operacje zasilające w płynność,

| — | przeprowadzane są regularnie co tydzień (13), |
| --- | --- |

—

przeprowadzane są regularnie co tydzień (13),

| — | zazwyczaj mają termin zapadalności jeden tydzień (14), |
| --- | --- |

—

zazwyczaj mają termin zapadalności jeden tydzień (14),

| — | są przeprowadzane w sposób) zdecentralizowany przez krajowe banki centralne, |
| --- | --- |

—

są przeprowadzane w sposób) zdecentralizowany przez krajowe banki centralne,

| — | są realizowane w drodze przetargów standardowych (określonych w punkcie 5.1), |
| --- | --- |

—

są realizowane w drodze przetargów standardowych (określonych w punkcie 5.1),

| — | wszyscy kontrahenci spełniający ogólne kryteria kwalifkujące (określone w punkcie 2.1) mogą składać oferty przetargowe na podstawowe operacje refinansujące, |
| --- | --- |

—

wszyscy kontrahenci spełniający ogólne kryteria kwalifkujące (określone w punkcie 2.1) mogą składać oferty przetargowe na podstawowe operacje refinansujące,

| — | aktywami kwalifikowanymi do zabezpieczenia podstawowych operacji refinansujących są aktywa z listy pierwszej i drugiej (określone w rozdziale 6). |
| --- | --- |

—

aktywami kwalifikowanymi do zabezpieczenia podstawowych operacji refinansujących są aktywa z listy pierwszej i drugiej (określone w rozdziale 6).

| 3.1.3. | Dłuższe operacje refinansujące |
| --- | --- |

3.1.3.

Eurosystem przeprowadza również regularne operacje refinansujące, zazwyczaj o terminie zapadalności trzy miesiące, których celem jest zapewnienie na dłuższy okres dodatkowych środków refinansujących sektor finansowy. Operacje te stanowią tylko niewielką część całkowitego poziomu refinansowania. W tych operacjach Eurosystem z zasady nie zamierza wysyłać sygnałów na rynek i dlatego zazwyczaj przyjmuje w nich bierną rolę podmiotu akceptującego oferowaną stopę procentową. Dłuższe operacje refinansujące wykonywane są zazwyczaj w drodze przetargów procentowych i od czasu do czasu EBC wskazuje wielkość operacji, jaka ma być przedmiotem przyszłych przetargów. W wyjątkowych okolicznościach Eurosystem może również przeprowadzać dłuższe operacje refinansujące w drodze przetargów o stałej stopie procentowej.

Cechy operacyjne dłuższych operacji refinansujących można podsumować następująco:

| — | są to operacje zasilające w płynność, |
| --- | --- |

—

są to operacje zasilające w płynność,

| — | są przeprowadzane regularnie co miesiąc (15), |
| --- | --- |

—

są przeprowadzane regularnie co miesiąc (15),

| — | zazwyczaj mają termin zapadalności trzy miesiące (16), |
| --- | --- |

—

zazwyczaj mają termin zapadalności trzy miesiące (16),

| — | są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne, |
| --- | --- |

—

są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne,

| — | są realizowane w drodze przetargów standardowych (określonych w punkcie 5.1), |
| --- | --- |

—

są realizowane w drodze przetargów standardowych (określonych w punkcie 5.1),

| — | wszyscy kontrahenci spełniający ogólne kryteria kwalifkujące (określone w punkcie 2.1) mogą składać oferty przetargowe na dłuższe operacje refinansujące, |
| --- | --- |

—

wszyscy kontrahenci spełniający ogólne kryteria kwalifkujące (określone w punkcie 2.1) mogą składać oferty przetargowe na dłuższe operacje refinansujące,

| — | aktywami kwalifikowanymi do zabezpieczenia dłuższych operacji refinansujących są aktywa z listy pierwszej i drugiej (określone w rozdziale 6). |
| --- | --- |

—

aktywami kwalifikowanymi do zabezpieczenia dłuższych operacji refinansujących są aktywa z listy pierwszej i drugiej (określone w rozdziale 6).

| 3.1.4. | Odwracalne operacje dostrajające |
| --- | --- |

3.1.4.

Eurosystem może przeprowadzać operacje dostrajające w formie odwracalnych transakcji otwartego rynku. Celem operacji dostrajających jest zarządzanie płynnością na rynku i sterowanie stopami procentowymi, w szczegdności w celu złagodzenia wpływu niespodziewanych wahań płynności na rynku na stopy procentowe. Potencjalna konieczność szybkiego reagowania w przypadku nieoczekiwanego rozwoju sytuacji rynkowej powoduje, iż pożądane jest zachowanie wysokiego stopnia elastyczności w wyborze procedur i cech operacyjnych w przeprowadzaniu tych operacji.

Cechy operacyjne odwracalnych operacji dostrajających można podsumować następująco:

| — | mogą występować w formie operacji zasilających w płynność lub absorbujących płynność, |
| --- | --- |

—

mogą występować w formie operacji zasilających w płynność lub absorbujących płynność,

| — | częstotliwość nie jest znormalizowana, |
| --- | --- |

—

częstotliwość nie jest znormalizowana,

| — | termin zapadalności nie jest znormalizowany, |
| --- | --- |

—

termin zapadalności nie jest znormalizowany,

| — | zasilające w płynność odwracalne transakcje dostrajające zazwyczaj przeprowadza się w drodze szybkich przetargów, chociaż nie wyklucza się możliwości wykorzystania procedur bilateralnych (patrz rozdział 5), |
| --- | --- |

—

zasilające w płynność odwracalne transakcje dostrajające zazwyczaj przeprowadza się w drodze szybkich przetargów, chociaż nie wyklucza się możliwości wykorzystania procedur bilateralnych (patrz rozdział 5),

| — | absorbujące płynność odwracalne transakcje dostrajające są z zasady przeprowadzane w drodze procedur bilateralnych (określonych w punkcie 5.2), |
| --- | --- |

—

absorbujące płynność odwracalne transakcje dostrajające są z zasady przeprowadzane w drodze procedur bilateralnych (określonych w punkcie 5.2),

| — | operacje te są zazwyczaj przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne (Rada Prezesów EBC może zdecydować, czy w wyjątkowych okolicznościach bilateralne odwracalne operacje dostrajające mogą być wykonywane przez EBC), |
| --- | --- |

—

operacje te są zazwyczaj przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne (Rada Prezesów EBC może zdecydować, czy w wyjątkowych okolicznościach bilateralne odwracalne operacje dostrajające mogą być wykonywane przez EBC),

| — | Eurosystem może wybrać, zgodnie z kryteriami określonymi w punkcie 2.2, ograniczoną liczbę kontrahentów do udziału w odwracalnych operacjach dostrajających, |
| --- | --- |

—

Eurosystem może wybrać, zgodnie z kryteriami określonymi w punkcie 2.2, ograniczoną liczbę kontrahentów do udziału w odwracalnych operacjach dostrajających,

| — | aktywami kwalifikowanymi do zabezpieczenia odwracalnych operacji dostrajających są aktywa z listy pierwszej i drugiej (określone w rozdziale 6). |
| --- | --- |

—

aktywami kwalifikowanymi do zabezpieczenia odwracalnych operacji dostrajających są aktywa z listy pierwszej i drugiej (określone w rozdziale 6).

| 3.1.5. | Odwracalne operacje strukturalne |
| --- | --- |

3.1.5.

Eurosystem może przeprowadzać operacje strukturalne w formie odwracalnych transakcji otwartego rynku w celu dostosowania pozycji strukturalnej Eurosystemu wobec sektora finansowego.

Cechy operacyjne tych operacji można podsumować następująco:

| — | są to operacje zasilające w płynność, |
| --- | --- |

—

są to operacje zasilające w płynność,

| — | częstotliwość może być regularna lub nieregularna, |
| --- | --- |

—

częstotliwość może być regularna lub nieregularna,

| — | termin zapadalności nie jest z góry określony, |
| --- | --- |

—

termin zapadalności nie jest z góry określony,

| — | są realizowane w drodze przetargów standardowych (określonych w punkcie 5.1), |
| --- | --- |

—

są realizowane w drodze przetargów standardowych (określonych w punkcie 5.1),

| — | są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne, |
| --- | --- |

—

są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne,

| — | wszyscy kontrahenci spełniający ogólne kryteria kwalifikujące (określone w punkcie 2.1) mogą składać oferty przetargowe na odwracalne operacje strukturalne, |
| --- | --- |

—

wszyscy kontrahenci spełniający ogólne kryteria kwalifikujące (określone w punkcie 2.1) mogą składać oferty przetargowe na odwracalne operacje strukturalne,

| — | aktywami kwalifikowanymi do zabezpieczenia odwracalnych operacji strukturalnych są aktywa z listy pierwszej i drugiej (określone w rozdziale 6). |
| --- | --- |

—

aktywami kwalifikowanymi do zabezpieczenia odwracalnych operacji strukturalnych są aktywa z listy pierwszej i drugiej (określone w rozdziale 6).

| 3.2. | Transakcje bezwarunkowe (outright) |
| --- | --- |

3.2.

a)   Rodzaj instrumentu

Bezwarunkowe transakcje otwartego rynku to operacje, w ramach któych Eurosystem kupuje lub sprzedaje kwalifikowane aktywa bezpośrednio na rynku. Takie operacje wykonywane są wyłącznie w celach strukturalnych i dostrajających.

b)   Charakter prawny

Transakcja bezwarunkowa oznacza pełne przeniesienie własności ze sprzedającego na nabywcę bez przyrzeczenia powrotnego przeniesienia własności. Transakcje są wykonywane zgodnie z zasadami rynkowymi (konwencją rynkową) dotyczącymi instrumentu dłużnego wykorzystanego w transakcji.

c)   Warunki cenowe

W kalkulacji cen Eurosystem działa zgodnie z najszerzej akceptowaną konwencją rynkową dla instrumentów dłużnych wykorzystanych w transakcji.

d)   Inne cechy operacyjne

Cechy operacyjne transakcji bezwarunkowych Eurosystemu można podsumować następująco:

| — | mogą przyjmować formę operacji zasilających w płynność (bezwarunkowy zakup — outright purchase) lub absorbujących płynność (bezwarunkowa sprzedaż — outright sale), |
| --- | --- |

—

mogą przyjmować formę operacji zasilających w płynność (bezwarunkowy zakup — outright purchase) lub absorbujących płynność (bezwarunkowa sprzedaż — outright sale),

| — | częstotliwość nie jest znormalizowana, |
| --- | --- |

—

częstotliwość nie jest znormalizowana,

| — | są realizowane w drodze procedur bilateralnych (określonych w punkcie 5.2), |
| --- | --- |

—

są realizowane w drodze procedur bilateralnych (określonych w punkcie 5.2),

| — | są zazwyczaj przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne (Rada Prezesów EBC może zdecydować o tym, czy w wyjątkowych okolicznościach bilateralne bezwarunkowe operacje dostrajające mogą być przeprowadzane przez EBC), |
| --- | --- |

—

są zazwyczaj przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne (Rada Prezesów EBC może zdecydować o tym, czy w wyjątkowych okolicznościach bilateralne bezwarunkowe operacje dostrajające mogą być przeprowadzane przez EBC),

| — | nie nakłada się z góry żadnych ograniczeń co do kontrahentów uczestniczących w transakcjach bezwarunkowych, |
| --- | --- |

—

nie nakłada się z góry żadnych ograniczeń co do kontrahentów uczestniczących w transakcjach bezwarunkowych,

| — | zazwyczaj jako aktywa zabezpieczające w transakcjach bezwarunkowych wykorzystywane są wyłącznie instrumenty z listy pierwszej (określone w punkcie 6.1). |
| --- | --- |

—

zazwyczaj jako aktywa zabezpieczające w transakcjach bezwarunkowych wykorzystywane są wyłącznie instrumenty z listy pierwszej (określone w punkcie 6.1).

| 3.3. | Emisja certyfikatów dłużnych EBC |
| --- | --- |

3.3.

a)   Rodzaj instrumentu

EBC może emitować certyfikaty dłużne w celu dostosowania strukturalnej pozycji Eurosystemu wobec sektora finansowego, aby stworzyć (lub pogłębić) niedobór: płynności na rynku.

b)   Charakter prawny

Certyfikaty stanowią zobowiązanie dłużne EBC wobec posiadacza certyfikatu. Certyfikaty są emitowane i przechowywane w formie zapisów księgowych w depozytach papierów wartościowych w strefie euro. EBC nie nakłada żadnych ograniczeń, jeżeli chodzi o zbywalność certyfikatów. Dalsze postanowienia dotyczące certyfikatów dłużnych EBC będą zawarte w zasadach i warunkach określonych dla konkretnych certyfikatów.

c)   Warunki oprocentowania

Certyfikaty emitowane są z dyskontem, tzn. są emitowane poniżej ceny nominalnej i wykupywane w terminie zapadalności po cenie nominalnej. Różnica między ceną emisyjną a ceną wykupu jest równa odsetkom narosłym od ceny emisyjnej, po uzgodnionej stopie procentowej, w okresie zapadalności certyfikatu. Stosowana stopa procentowa to prosta stopa procentowa obliczana w stosunku dziennym według wzoru »dni faktyczne/360« (Actual/360). Kalkulację ceny emisyjnej przedstawiono w ramce 1.

RAMKA 1

Emisja certyfikatów dłużnych EBC

Cena emisyjna wynosi: Formula

gdzie:

| N | = | cena nominalna certyfikatu dłużnego |
| --- | --- | --- |
| rI | = | stopa procentowa (w %) |
| D | = | termin zapadalności certyfikatu dłużnego (w dniach) |
| PT | = | cena emisyjna certyfikatu dłużnego |

N

=

cena nominalna certyfikatu dłużnego

rI

=

stopa procentowa (w %)

D

=

termin zapadalności certyfikatu dłużnego (w dniach)

PT

=

cena emisyjna certyfikatu dłużnego

d)   Inne cechy operacyjne

Cechy operacyjne emisji certyfikatów dłużnych EBC można podsumować następująco:

| — | certyfikaty emituje się w celu absorpcji płynności z rynku, |
| --- | --- |

—

certyfikaty emituje się w celu absorpcji płynności z rynku,

| — | certyfikaty mogą być emitowane regularnie lub nieregularnie, |
| --- | --- |

—

certyfikaty mogą być emitowane regularnie lub nieregularnie,

| — | certyfikaty mają termin zapadalności poniżej 12 miesięcy, |
| --- | --- |

—

certyfikaty mają termin zapadalności poniżej 12 miesięcy,

| — | certyfikaty emituje się w drodze przetargów standardowych (określonych w punkcie 5.1), |
| --- | --- |

—

certyfikaty emituje się w drodze przetargów standardowych (określonych w punkcie 5.1),

| — | przetargi i rozliczenia certyfikatów są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne, |
| --- | --- |

—

przetargi i rozliczenia certyfikatów są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne,

| — | wszyscy kontrahenci spełniający ogólne kryteria kwalifikujące (określone w punkcie 2.1) mogą składać oferty przetargowe na subskrypcję certyfikatów dłużnych EBC. |
| --- | --- |

—

wszyscy kontrahenci spełniający ogólne kryteria kwalifikujące (określone w punkcie 2.1) mogą składać oferty przetargowe na subskrypcję certyfikatów dłużnych EBC.

| 3.4. | Swapy walutowe |
| --- | --- |

3.4.

a)   Rodzaj instrumentu

Swapy walutowe przeprowadzane do celów polityki pieniężnej obejmują równoczesne transakcje kasowe i terminowe w euro wobec obcej waluty. Wykorzystuje sieje do celów dostrajających, głównie w celu zarządzania płynnością na rynku i sterowania stopami procentowymi.

b)   Charakter prawny

Swapy walutowe przeprowadzane do celów polityki pieniężnej dotyczą operacji, w ramach których Eurosystem kupuje (lub sprzedaje) euro za obcą walutę na rynku kasowym i jednocześnie odsprzedaje (lub odkupuje) je w ramach transakcji forward w określonym terminie. Dalsze postanowienia dotyczące swapów walutowych określone są w ustaleniach umownych stosowanych przez dany krajowy bank centralny (lub EBC).

c)   Waluta i kurs wymiany

Zasadniczo operacje Eurosystemu dotyczą wyłącznie walut znajdujących się w powszechnym obrocie i są zgodne z praktyką rynkową. W każdej operacji swapowej Eurosystem i kontrahenci uzgadniają punkty swapowe transakcji. Punkt swapowy to różnica między terminowym kursem transakcji i kasowym kursem transakcji. Punkty swapowe euro wobec obcej waluty są kwotowane zgodnie z ogólnymi zasadami rynkowymi. Warunki kursowe swapów walutowych przedstawiono w ramce 2.

RAMKA 2

Swapy walutowe

| S | = | kasowy kurs wymiany (w dniu transakcji swapu walutowego) między euro (EUR) i obcą walutą ABC |
| --- | --- | --- |
| FM | = | kurs terminowy między euro i obcą walutą ABC w dniu odkupu swapu (M) |
| ΔM | = | punkt terminowy między euro i ABC w dniu odkupu swapu (M) |
| N(.) | = | wartość kasowa waluty; N(.)M to wartość terminowa waluty:

  lub


  lub |

S

=

kasowy kurs wymiany (w dniu transakcji swapu walutowego) między euro (EUR) i obcą walutą ABC

Formula

FM

=

kurs terminowy między euro i obcą walutą ABC w dniu odkupu swapu (M)

Formula

ΔM

=

punkt terminowy między euro i ABC w dniu odkupu swapu (M)

Formula

N(.)

=

wartość kasowa waluty; N(.)M to wartość terminowa waluty:

Formula lub Formula

Formula lub Formula

d)   Inne cechy operacyjne

Cechy operacyjne swapów walutowych można podsumować następująco:

| — | mogą przyjmować formę operacji zasilających w płynność lub absorbujących płynność, |
| --- | --- |

—

mogą przyjmować formę operacji zasilających w płynność lub absorbujących płynność,

| — | częstotliwość nie jest znormalizowana, |
| --- | --- |

—

częstotliwość nie jest znormalizowana,

| — | termin zapadalności nie jest znormalizowany, |
| --- | --- |

—

termin zapadalności nie jest znormalizowany,

| — | są realizowane w drodze szybkich przetargów lub procedur bilateralnych (patrz rozdział 5), |
| --- | --- |

—

są realizowane w drodze szybkich przetargów lub procedur bilateralnych (patrz rozdział 5),

| — | są zazwyczaj przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne (Rada Prezesów EBC może zdecydować, czy w wyjątkowych okolicznościach bilateralne swapy walutowe mogą być wykonywane przez EBC), |
| --- | --- |

—

są zazwyczaj przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne (Rada Prezesów EBC może zdecydować, czy w wyjątkowych okolicznościach bilateralne swapy walutowe mogą być wykonywane przez EBC),

| — | Eurosystem może wybrać, zgodnie z kryteriami określonymi w punkcie 2.2 i załączniku 3, ograniczoną liczbę kontrahentów do udziału w swapach walutowych. |
| --- | --- |

—

Eurosystem może wybrać, zgodnie z kryteriami określonymi w punkcie 2.2 i załączniku 3, ograniczoną liczbę kontrahentów do udziału w swapach walutowych.

| 3.5. | Przyjmowanie depozytów terminowych |
| --- | --- |

3.5.

a)   Rodzaj instrumentu

Eurosystem może zaprosić kontrahentów do składania oprocentowanych lokat terminowych w krajowym banku centralnym Państwa Członkowskiego, w którym kontrahent jest ustanowiony. Przyjmowanie depozytów terminowych przewiduje się wyłącznie w celach dostrajających, w celu absorpcji płynności z rynku.

b)   Charakter prawny

Depozyty przyjmowane od kontrahentów są lokatami terminowymi o stałej stopie procentowej. W zamian za lokaty krajowe banki centralne nie udzielają żadnych zabezpieczeń.

c)   Oprocentowanie

Stopa procentowa stosowana dla lokat to prosta stopa procentowa obliczana w stosunku dziennym według wzoru »dni faktyczne/360«. Odsetki wypłacane są w terminie zapadalności lokaty.

d)   Inne cechy operacyjne

Cechy operacyjne przyjmowania depozytów terminowych można podsumować następująco:

| — | depozyty przyjmuje się w celu absorpcji płynności, |
| --- | --- |

—

depozyty przyjmuje się w celu absorpcji płynności,

| — | częstotliwość przyjmowania depozytów nie jest znormalizowana, |
| --- | --- |

—

częstotliwość przyjmowania depozytów nie jest znormalizowana,

| — | termin zapadalności lokat nie jest znormalizowany, |
| --- | --- |

—

termin zapadalności lokat nie jest znormalizowany,

| — | przyjmowanie depozytów zazwyczaj jest realizowane w drodze szybkich przetargów, chociaż nie wyklucza się możliwości zastosowania procedur bilateralnych (patrz rozdział 5), |
| --- | --- |

—

przyjmowanie depozytów zazwyczaj jest realizowane w drodze szybkich przetargów, chociaż nie wyklucza się możliwości zastosowania procedur bilateralnych (patrz rozdział 5),

| — | przyjmowanie depozytów zazwyczaj odbywa się w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne (Rada Prezesów EBC może zdecydować, czy w wyjątkowych okolicznościach bilateralne przyjmowanie depozytów terminowych może być wykonywane przez EBC) (17), |
| --- | --- |

—

przyjmowanie depozytów zazwyczaj odbywa się w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne (Rada Prezesów EBC może zdecydować, czy w wyjątkowych okolicznościach bilateralne przyjmowanie depozytów terminowych może być wykonywane przez EBC) (17),

17

| — | Eurosystem może wybrać, zgodnie z kryteriami określonymi w punkcie 2.2, ograniczoną liczbę kontrahentów do udziału w przyjmowaniu depozytów terminowych. |
| --- | --- |

—

Eurosystem może wybrać, zgodnie z kryteriami określonymi w punkcie 2.2, ograniczoną liczbę kontrahentów do udziału w przyjmowaniu depozytów terminowych.

ROZDZIAŁ 4

| 4. | OPERACJE BANKU CENTRALNEGO NA KONIEC DNIA |
| --- | --- |

4.

| 4.1. | Kredyt banku centralnego na koniec dnia |
| --- | --- |

4.1.

a)   Rodzaj instrumentu

Kontrahenci mogą skorzystać z kredytu banku centralnego na koniec dnia dla pozyskania płynności overnight z krajowych banków centralnych przy z góry określonej stopie procentowej w zamian za aktywa kwalifikowane (określone w rozdziale 6). Kredyt ma na celu zaspokojenie czasowego zapotrzebowania kontrahentów na płynność. W typowych okolicznościach oprocentowanie kredytu stanowi górny pułap dla rynkowej stopy procentowej typu overnight. Zasady i warunki kredytu są identyczne w całej strefie euro.

b)   Charakter prawny

Krajowe banki centralne mogą zapewnić płynność w postaci kredytu banku centralnego na koniec dnia udzielanego w formie umów z przyrzeczeniem odkupu z terminem overnight (tzn. własność aktywów stanowiących zabezpieczenie takiego kredytu przechodzi na kredytodawcę, z tym że strony zobowiązują się przekazać te aktywa dłużnikowi z powrotem następnego dnia roboczego) lub jako zabezpieczone kredyty typu overnight (tzn. prawo do aktywów przykazywane jest tytułem zabezpieczenia kredytu, ale — przy założeniu, że zobowiązanie z tytułu kredytu zostanie spełnione — dłużnik zachowuje własność aktywów). Dalsze postanowienia dotyczące umów z przyrzeczeniem odkupu są określane w ustaleniach umownych stosowanych przez dany krajowy bank centralny. Uzgodnienia dotyczące dostarczenia płynności w formie zabezpieczonych kredytów uwzględniają różne procedury i formalności wymagane do ustanowienia i następnie realizacji danego zabezpieczenia (zastawu), obowiązujące w obrębie różnych krajowych systemów prawnych.

c)   Warunki dostępu

Instytucje spełniające ogólne kryteria kwalifikujące określone w punkcie 2.1 mają dostęp do kredytu banku centralnego na koniec dnia. Dostęp do kredytu banku centralnego na koniec dnia udzielany jest przez krajowy bank centralny Państwa Członkowskiego, w któym instytucja jest ustanowiona. Dostęp do kredytu banku centralnego na koniec dnia udzielany jest wyłącznie w dniach, w których działa dany krajowy system rozliczeń brutto w czasie rzeczywistym (RTGS) i odpowiedni system SSS.

Na koniec dnia pozycje debetowe dnia bieżącego na rachunkach rozliczeniowych kontrahentów w krajowych bankach centralnych są automatycznie zamieniane na zlecenia udzielenia kredytu banku centralnego na koniec dnia. Procedury dla dostępu do kredytu banku centralnego na koniec dnia określone są w punkcie 5.3.3.

Kontrahent może również uzyskać dostęp do kredytu banku centralnego na koniec dnia poprzez przesłanie zlecenia do krajowego banku centralnego Państwa Członkowskiego, w którym kontrahent ten jest ustanowiony. Aby krajowy bank centralny zrealizował zlecenie tego samego dnia, musi je otrzymać najpóźniej 30 minut po faktycznym terminie zamknięcia systemu TARGET (18), (19). Z zasady, termin zamknięcia systemu TARGET to godz. 18.00 czasu EBC (C.E.T). Nieprzekraczalny termin żądania dostępu do kredytu banku centralnego na koniec dnia jest odroczony o dodatkowe 30 minut ostatniego dnia roboczego Eurosystemu okresu utrzymywania rezerwy. W zleceniu należy podać kwotę kredytu oraz, jeżeli aktywa zabezpieczające dla transakcji nie zostały jeszcze wstępnie złożone w krajowym banku centralnym, należy określić aktywa zabezpieczające, które zostaną dostarczone w ramach transakcji.

18

19

Oprócz wymogu dostarczenia wystarczających kwalifikowanych aktywów zabezpieczających, nie ma ograniczenia co do kwoty środków, które mogą zostać przekazane z tytułu kredytu banku centralnego na koniec dnia.

d)   Termin zapadalności i oprocentowanie

Terminem zapadalności kredytu banku centralnego na koniec dnia jest następny dzień roboczy (overnight). Kontrahenci bezpośrednio uczestniczący w systemie TARGET spłacają kredyt następnego dnia, w którym działa odpowiedni krajowy system RTGS i odpowiedni SSS, w godzinach otwarcia tych systemów.

overnight

Stopa procentowa jest ogłaszana z góry przez Eurosystem jako prosta stopa procentowa obliczana w stosunku dziennym według wzoru »dni faktyczne/360«. EBC może w każdym czasie zmienić stopę procentową, ze skutkiem najwcześniej od następnego dnia roboczego Eurosystemu (20). Odsetki od kredytu płatne są razem ze spłatą kredytu.

20

e)   Zawieszenie kredytu banku centralnego na koniec dnia

Dostępu do kredytu udziela się wyłącznie zgodnie z celami i ogólnymi przesłankami polityki pieniężnej EBC. EBC może w dowolnym momencie zmodyfikować warunki dostępu do kredytu albo dostęp ten zawiesić.

| 4.2. | Depozyt w banku centralnym na koniec dnia |
| --- | --- |

4.2.

a)   Rodzaj instrumentu

Kontrahenci mogą skorzystać z możliwości składania depozytów typu overnight w krajowym banku centralnym. Depozyty oprocentowane są według z góy określonej stopy procentowej. W typowych okolicznościach, oprocentowanie depozytu stanowi dolny poziom rynkowej stopy procentowej typu overnight. Zasady i warunki depozytu w banku centralnym na koniec dnia są identyczne w całej strefie euro (21).

21

b)   Charakter prawny

Depozyty typu overnight przyjmowane od kontrahentów są oprocentowane według stałej stopy procentowej. W zamian za depozyt kontrahent nie otrzymuje żadnego zabezpieczenia.

c)   Warunki dostępu (22)

22

Dostęp do depozytu w banku centralnym na koniec dnia mają instytucje spełniające ogólne kryteria kwalifikujące określone w punkcie 2.1 Dostęp do depozytu w banku centralnym na koniec dnia udzielany jest przez krajowy bank centralny Państwa Członkowskiego, w którym dana instytucja jest ustanowiona. Dostęp do depozytu w banku centralnym na koniec dnia udzielany jest wyłącznie w dniach, w których czynny jest odpowiedni krajowy system RTGS.

Aby uzyskać dostęp do depozytu w banku centralnym na koniec dnia, kontrahent musi przesłać zlecenie do krajowego banku centralnego Państwa Członkowskiego, w którym ten kontrahent jest ustanowiony. Aby krajowy bank centralny zrealizował zlecenie tego samego dnia, musi je otrzymać najpóźniej 30 minut po faktycznym terminie zamknięcia systemu TARGET, który co do zasady zamykany jest o godz. 18.00 czasu EBC (C.E.T) (23), (24). Nieprzekraczalny termin żądania dostępu do depozytu jest odroczony o dodatkowe 30 minut ostatniego dnia roboczego Eurosystemu okresu utrzymywania rezerwy. W zleceniu należy podać wielkość depozytu.

23

24

Nie ma ograniczeń co do wielkości depozytu, jaki może złożyć kontrahent.

d)   Termin zapadalności i oprocentowanie

Terminem zapadalności depozytów w banku centralnym na koniec dnia jest następny dzień roboczy (overnight). Dla kontrahentów bezpośrednio uczestniczących w systemie TARGET, depozyty w banku centralnym na koniec dnia zapadają następnego dnia, w którym działa odpowiedni krajowy system RTGS, w godzinach otwarcia tego systemu.

overnight

Stopa procentowa jest ogłaszana z góry przez Eurosystem jako prosta stopa procentowa obliczana w stosunku dziennym według wzoru »dni faktyczne/360« (Actual/360). EBC może w dowolnym momencie zmienić stopę procentową, ze skutkiem nie wcześniej niż następnego dnia roboczego Eurosystemu. Odsetki od depozytu płatne są w terminie zapadalności depozytu.

e)   Zawieszenie depozytów w banku centralnym na koniec dnia

Dostępu do depozytu udziela się wyłącznie zgodnie z celami i ogólnymi przesłankami polityki pieniężnej EBC. EBC może w dowolnym momencie zmodyfikować warunki dostępu do depozytu albo dostęp ten zawiesić.

ROZDZIAŁ 5

| 5. | PROCEDURY |
| --- | --- |

5.

| 5.1. | Procedury przetargowe |
| --- | --- |

5.1.

| 5.1.1. | Charakterystyka ogólna |
| --- | --- |

5.1.1.

Operacje otwartego rynku Eurosystemu są na ogół przeprowadzane w formie procedur przetargowych. Procedury przetargowe Eurosystemu realizowane są w sześciu etapach operacyjnych określonych w ramce 3.

Eurosystem wyróżnia dwa rodzaje procedur przetargowych: przetargi standardowe i przetargi szybkie. Procedury przetargów standardowych i szybkich są identyczne, z wyjątkiem ram czasowych i zakresu kontrahentów.

RAMKA 3

Etapy operacyjne procedur przetargowych

Etap 1

  Ogłoszenie przetargu

| a) | Ogłoszenie przez EBC za pośrednictwem serwisów agencyjnych |
| --- | --- |

a)

Ogłoszenie przez EBC za pośrednictwem serwisów agencyjnych

| b) | Ogłoszenie przez krajowe banki centralne za pośrednictwem serwisów agencyjnych i bezpośrednio do poszczególnych kontrahentów (jeżeli uważane jest to za niezbędne) |
| --- | --- |

b)

Ogłoszenie przez krajowe banki centralne za pośrednictwem serwisów agencyjnych i bezpośrednio do poszczególnych kontrahentów (jeżeli uważane jest to za niezbędne)

Etap 2

Etap 3

Etap 4

  Rozstrzygnięcie przetargu i ogłoszenie wyników przetargu

| a) | Decyzja EBC dot. rozstrzygnięcia przetargu |
| --- | --- |

a)

Decyzja EBC dot. rozstrzygnięcia przetargu

| b) | Ogłoszeniu wyniku |
| --- | --- |

b)

Ogłoszeniu wyniku

Etap 5

Etap 6

a)   Przetargi standardowe

W przetargach standardowych mijają maksymalnie 24 godziny od ogłoszenia przetargu do potwierdzenia wyniku (czas między ostatecznym terminem złożenia ofert i ogłoszeniem wyniku przetargu wynosi ok. dwóch godzin). Na wykresie 1 przedstawiono ogdny zarys normalnych ram czasowych poszczególnych etapów przetargów standardowych. EBC może podjąć decyzję o dostosowaniu ram czasowych w poszczególnych operacjach, jeżeli uzna to za stosowne.

Podstawowe operacje refinansujące, dłuższe operacje refinansujące i operacje strukturalne (z wyjątkiem transakcji bezpośrednich typu outright) zawsze przeprowadza się w drodze przetargów standardowych. Kontrahenci spełniający ogdne kryteria kwalifikujące określone w punkcie 2.1 mogą uczestniczyć w przetargach standardowych.

Uwaga: Czas podany jako czas EBC (C.E.T). Liczby dotyczą etapów operacyjnych określonych w ramce 3.

T-1

Dzień transakcji (T)

T+1

15.30

Ogłoszenie przetargu

9.30

Ostateczny termin złożenia ofert przez kontrahentów

11.15

Ogłoszenie wyników przetargu

b)   Przetargi szybkie

Przetargi szybkie są zazwyczaj przeprowadzane w ciągu 60 minut od ogłoszenia przetargu, przy czym potwierdzenie następuje niezwłocznie po ogłoszeniu rozstrzygnięcia przetargu. Normalne ramy czasowe dla poszczególnych etapów przetargów szybkich pokazane są na wykresie 2. EBC może podjąć decyzję o dostosowaniu ram czasowych w poszczególnych operacjach, jeżeli uzna to za stosowne. Przetargi szybkie są wykorzystywane wyłącznie do realizacji operacji dostrajających. Eurosystem może wybrać, zgodnie z kryteriami i procedurami określonymi w punkcie 2.2, ograniczoną liczbę kontrahentów do udziału w przetargach szybkich.

Uwaga: Liczby dotyczą etapów operacyjnych określonych w ramce 3.

Dzień transakcji (T)

Ogłoszenie przetargu

Ostateczny termin złożenia ofert przez kontrahentów

Ogłoszenie wyników przetargu

c)   Przetargi o stałej i o zmiennej stopie procentowej

Eurosystem może zadecydować o przeprowadzaniu przetargów o stałej stopie procentowej (przetarg kwotowy) lub o zmiennej stopie procentowej (przetarg procentowy). W przetargu o stałej stopie procentowej EBC określa stopę procentową z góry, a uczestniczący kontrahenci składają oferty kwot transakcji po ustalonej stopie procentowej (25). W przetargu o zmiennej stopie procentowej kontrahenci oferują kwoty i stopy procentowe, po których chcą zawrzeć transakcje z krajowymi bankami centralnymi (26).

25

26

| 5.1.2. | Kalendarz operacji przetargowych |
| --- | --- |

5.1.2.

a)   Podstawowe i dłuższe operacje refinansujące

Podstawowe i dłuższe operacje refinansujące są przeprowadzane zgodnie z kalendarzem informacyjnym publikowanym przez Eurosystem (27). Kalendarz publikowany jest co najmniej na trzy miesiące przed rozpoczęciem roku, którego dotyczy. Zwykłe dni handlowe dla podstawowych i dłuższych operacji refinansujących są określone w tabeli 2. EBC dąży do tego, aby kontrahenci we wszystkich Państwach Członkowskich mogli uczestniczyć w podstawowych i dłuższych operacjach refinansujących. Dlatego przygotowując kalendarz operacji, EBC dostosowuje kalendarz odpowiednio, tak aby uwzględnić dni wolne od pracy w poszczególnych Państwach Członkowskich.

27

TABELA 2

Normalne dni handlowe dla podstawowych i dłuższych operacji refinansujących

| Rodzaj operacji | Normalny dzień handlowy (T) |
| --- | --- |
| Podstawowe operacje refinansujące | Każdy wtorek |
| Dłuższe operacje refinansujące | Ostatnia środa każdego miesiąca kalendarzowego (28) |

Rodzaj operacji

Rodzaj operacji

Normalny dzień handlowy (T)

Normalny dzień handlowy (T)

Podstawowe operacje refinansujące

Każdy wtorek

Dłuższe operacje refinansujące

Ostatnia środa każdego miesiąca kalendarzowego (28)

28

b)   Operacje strukturalne

Operacje strukturalne w drodze przetargów standardowych nie są przeprowadzane według żadnego z góry określonego kalendarza. Jednakże są one zazwyczaj przeprowadzane i rozliczane wyłącznie w dniach, które są dniami roboczymi dla KBC (29) we wszystkich Państwach Członkowskich.

29

c)   Operacje dostrajające

Operacje dostrajające nie są przeprowadzane według z góy określonego kalendarza. EBC może podjąć decyzję o przeprowadzeniu operacji dostrajającej dowolnego dnia roboczego Eurosystemu. W takich operacjach uczestniczą wyłącznie krajowe banki centralne Państw Członkowskich, w których dzień handlowy, dzień rozliczenia i dzień płatności są dniami roboczymi KBC.

| 5.1.3. | Ogłaszanie operacji przetargowych |
| --- | --- |

5.1.3.

Przetargi standardowe Eurosystemu są ogłaszane publicznie za pośrednictwem serwisów agencyjnych. Ponadto krajowe banki centralne mogą przekazywać ogłoszenia o operacjach przetargowych bezpośrednio kontrahentom, którzy nie mają dostępu do serwisów agencyjnych. Publiczne ogłoszenie o przetargu zazwyczaj zawiera następujące informacje:

| — | numer referencyjny operacji przetargowej, |
| --- | --- |

—

numer referencyjny operacji przetargowej,

| — | dzień przeprowadzenia operacji przetargowej, |
| --- | --- |

—

dzień przeprowadzenia operacji przetargowej,

| — | rodzaj operacji (zasilenie lub absorpcja płynności i rodzaj wykorzystanego instrumentu polityki pieniężnej), |
| --- | --- |

—

rodzaj operacji (zasilenie lub absorpcja płynności i rodzaj wykorzystanego instrumentu polityki pieniężnej),

| — | termin zapadalności operacji, |
| --- | --- |

—

termin zapadalności operacji,

| — | rodzaj przetargu (przetarg o stałej lub zmiennej stopie procentowej), |
| --- | --- |

—

rodzaj przetargu (przetarg o stałej lub zmiennej stopie procentowej),

| — | sposób rozstrzygnięcia przetargu (aukcja »holenderska« lub »amerykańska«, jak określono w punkcie 5.1.5 lit. d), |
| --- | --- |

—

sposób rozstrzygnięcia przetargu (aukcja »holenderska« lub »amerykańska«, jak określono w punkcie 5.1.5 lit. d),

| — | przewidywaną wielkość operacji (zazwyczaj wyłącznie w przypadku dłuższych operacji refinansujących), |
| --- | --- |

—

przewidywaną wielkość operacji (zazwyczaj wyłącznie w przypadku dłuższych operacji refinansujących),

| — | określoną przetargową stopę procentową/cenę/punkt swapowy (w przypadku przetargu o stałej stopie procentowej), |
| --- | --- |

—

określoną przetargową stopę procentową/cenę/punkt swapowy (w przypadku przetargu o stałej stopie procentowej),

| — | minimalną/maksymalną akceptowaną stopę procentową/cenę/punkt swapowy (jeżeli dotyczy), |
| --- | --- |

—

minimalną/maksymalną akceptowaną stopę procentową/cenę/punkt swapowy (jeżeli dotyczy),

| — | termin rozpoczęcia i termin zapadalności operacji (jeżeli dotyczy) lub termin wyceny i termin zapadalności instrumentu (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych), |
| --- | --- |

—

termin rozpoczęcia i termin zapadalności operacji (jeżeli dotyczy) lub termin wyceny i termin zapadalności instrumentu (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych),

| — | waluty objęte operacją i walutę, której kwota utrzymywana jest na stałym poziomie (w przypadku swapów walutowych), |
| --- | --- |

—

waluty objęte operacją i walutę, której kwota utrzymywana jest na stałym poziomie (w przypadku swapów walutowych),

| — | referencyjny kurs kasowy wykorzystany do kalkulacji ofert (w przypadku swapów walutowych), |
| --- | --- |

—

referencyjny kurs kasowy wykorzystany do kalkulacji ofert (w przypadku swapów walutowych),

| — | maksymalny limit oferty (jeżeli dotyczy), |
| --- | --- |

—

maksymalny limit oferty (jeżeli dotyczy),

| — | minimalną indywidualnie przydzieloną kwotę (jeżeli dotyczy), |
| --- | --- |

—

minimalną indywidualnie przydzieloną kwotę (jeżeli dotyczy),

| — | minimalny współczynnik przydziału (jeżeli dotyczy), |
| --- | --- |

—

minimalny współczynnik przydziału (jeżeli dotyczy),

| — | harmonogram składania ofert, |
| --- | --- |

—

harmonogram składania ofert,

| — | nominał certyfikatów (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych), |
| --- | --- |

—

nominał certyfikatów (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych),

| — | kod ISIN emisji (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych). |
| --- | --- |

—

kod ISIN emisji (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych).

W celu zwiększenia przejrzystości operacji dostrajających Eurosystem zazwyczaj publicznie ogłasza przetargi szybkie z wyprzedzeniem. Jednakże w wyjątkowych okolicznościach EBC może podjąć decyzję o tym, że nie ogłosi publicznie przetargów szybkich z wyprzedzeniem. Ogłoszenie przetargów szybkich dokonywane jest w tym samym trybie, co przetargów standardowych. W przetargu szybkim, niezależnie od tego, czy jest ogłoszony publicznie czy nie, krajowe banki centralne kontaktują się bezpośrednio z wybranymi kontrahentami.

| 5.1.4. | Przygotowywanie i składanie ofert przez kontrahentów |
| --- | --- |

5.1.4.

Oferty przetargowe kontrahentów muszą być sporządzone w formie zgodnej ze wzorem dostarczonym przez krajowe banki centralne dla danej operacji. Oferty przetargowe należy składać do krajowego banku centralnego Państwa Członkowskiego, w którym instytucja posiada podmioty prowadzące działalność (centralę lub oddział). Oferty przetargowe danej instytucji mogą być składane wyłącznie przez jeden podmiot (centralę lub wyznaczony oddział) w każdym Państwie Członkowskim.

W przetargach o stałej stopie procentowej, kontrahenci określają w swoich ofertach kwotę, jaką oferują do transakcji z krajowymi bankami centralnymi (30).

30

W przetargach o zmiennej stopie procentowej kontrahenci mogą składać oferty do 10 różnych poziomów stóp procentowych/cen/punktów swapowych. W każdej ofercie określają kwotę, jaką oferują do transakcji z krajowymi bankami centralnymi i odpowiednią stopę procentową (31), (32). Oferta procentowa musi być wyrażona jako wielokrotność 0,01 punktu procentowego. W przypadku przetargu swapów walutowych o zmiennej stopie procentowej, punkty swapowe należy kwotować zgodnie ze standardowymi konwencjami rynkowymi, a oferty muszą być wyrażone jako wielokrotności 0,01 punktu swapowego.

31

32

W przypadku podstawowych operacji refinansujących minimalna wielkość oferty wynosi 1 000 000 EUR. Oferty powyżej tej kwoty muszą być wyrażone jako wielokrotności 100 000 EUR. Te same minimalne wielkości oferty i wielokrotności stosowane są w operacjach dostrajających i strukturalnych. Minimalna wielkość oferty dotyczy każdego indywidualnego poziomu stopy procentowej/ceny/punktu swapowego.

Dla dłuższych operacji refinansujących każdy krajowy bank centralny określa minimalną wielkość oferty w zakresie od 10 000 do 1 000 000 EUR. Oferty przekraczające określoną minimalną wielkość muszą być wyrażone jako wielokrotności 10 000 EUR. Minimalna wielkość oferty dotyczy każdego indywidualnego poziomu stopy procentowej.

EBC może wprowadzić maksymalny limit oferty, aby zapobiec składaniu nieproporcjonalnie dużych ofert. Każdy taki maksymalny limit oferty jest zawsze określony w publicznym ogłoszeniu przetargowym.

Od kontrahentów oczekuje się, iż będą zawsze w stanie pokryć kwoty im przyznane odpowiednią ilością kwalifikowanych aktywów zabezpieczających (33). Ustalenia umowne lub normatywne stosowane przez odpowiedni krajowy bank centralny umożliwiają nałożenie kar, jeżeli kontrahent nie jest w stanie przekazać wystarczającej ilości aktywów zabezpieczających lub środków pieniężnych na pokrycie kwoty, któr mu przyznano w wyniku operacji przetargowej.

33

Oferty można wycofać przed upływem ostatecznego terminu składania ofert. Oferty złożone po terminie określonym w ogłoszeniu przetargowym są nieważne. Dotrzymanie terminu jest oceniane przez krajowe banki centralne. Krajowe banki centralne odrzucają wszystkie oferty kontrahenta, jeżeli łączna kwota oferty przekracza jakikolwiek maksymalny limit ofertowy ustanowiony przez EBC. Krajowe banki centralne odrzucają też każdą ofertę, która jest poniżej minimalnej kwoty oferty lub poniżej minimalnego lub powyżej maksymalnego przyjętego poziomu stopy procentowej/ceny/punktu swapowego. Oprócz tego krajowe banki centralne mogą odrzucić oferty, które są niekompletne lub które nie są zgodne z podanym wzorem. Jeżeli oferta zostanie odrzucona, dany krajowy bank centralny informuje kontrahenta o swojej decyzji przed rozstrzygnięciem przetargu.

| 5.1.5. | Procedury rozstrzygania przetargów |
| --- | --- |

5.1.5.

a)   Operacje przetargu o stałej stopie procentowej

W rozstrzygnięciu przetargu o stałej stopie procentowej sumuje się oferty otrzymane od kontrahentów. Jeżeli łączna wielkość ofert przekracza całkowitą wielkość płynności będącej przedmiotem przetargu, przedłożone oferty uznaje się proporcjonalnie, zgodnie ze współczynnikiem kwoty będącej przedmiotem przetargu do łącznej kwoty ofertowej (patrz ramka 4). Kwota przydzielona każdemu kontrahentowi zostaje zaokrąglona do najbliższego całkowitego euro. Jednakże w przetargach o stałej stopie procentowej EBC może zadecydować, o przyznaniu każdemu oferentowi minimalnej kwoty/współczynnika.

RAMKA 4

Rozstrzyganie przetargów o stałej stopie procentowej

Procent przydziału wynosi: Formula

Kwota przydzielona i-temu kontrahentowi wynosi: Formula

gdzie:

A= całkowita przydzielona kwota

n= całkowita liczba kontrahentów

a
  i

  = wielkość oferty i-tego kontrahenta.

all%= procent przydziału

all
  i

  = całkowita kwota przydzielona i-temu kontrahentowi

b)   Przetargi o zmiennej stopie procentowej w euro

W rozstrzygnięciu zasilających w płynność przetargów procentowych w euro oferty szereguje się według malejącej wielkości oferowanych stóp procentowych. Oferty o najwyższych stopach procentowych są zaspokajane w pierwszej kolejności, a następnie akceptowane są oferty o kolejno zmniejszających się stopach procentowych do wyczerpania całej kwoty płynności będącej przedmiotem przetargu. Jeżeli przy najniższym poziomie zaakceptowanej stopy procentowej (tzn. krańcowej stopie procentowej), łączna kwota ofertowa przekracza pozostającą do przydziału kwotę będącą przedmiotem przetargu, pozostała kwota rozdzielana jest proporcjonalnie między oferty zgodnie ze współczynnikiem pozostałej do przydziału kwoty do całkowitej kwoty ofertowej po krańcowej stopie procentowej (patrz ramka 5). Kwotę przydzieloną poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do najbliższego całkowitego euro.

RAMKA 5

Rozstrzyganie przetargów o zmiennej stopie procentowej w euro

(przykład dotyczy ofert kwotowanych w formie stóp procentowych)

Procent przydziału po krańcowej stopie procentowej wynosi:

Formula

Przydział dla i-tego kontrahenta po krańcowej stopie procentowej wynosi:

Formula

Całkowita kwota przydzielona i-temu kontrahentowi wynosi:

Formula

gdzie:

A= całkowita przydzielona kwota

r
  s

  = oferta na s-tą stopę procentową złożoną przez kontrahentów

n= całkowita liczba kontrahentów

a(r
  s
  )
  i

  = wielkość oferty przy s-tej (r
  s
  ) stopie procentowej złożona przez i-tego kontrahenta

a(r
  s
  )= całkowita wielkość ofert przy s-tej (r
  s
  ) stopie procentowej

Formula

r
  m

  = krańcowa stopa procentowa

Formula dla przetargu zasilającego w płynność,

Formula dla przetargu absorbującego płynność

r
  m-1
  = stopa procentowa przed krańcową stopą procentową (ostatnia stopa procentowa przy której oferty są przyjęte w całości),

Formula dla przetargu zasilającego w płynność,

Formula dla przetargu absorbującego płynność

all%(r
  m
  )= procent przydziału po krańcowej stopie procentowej

all%(r
  s
  )
  i

  = przydział dla i-tego kontrahenta po s-tej stopie procentowej

all
  i

  = całkowita kwota przydzielona i-temu kontrahentowi

W rozstrzygnięciu absorbujących płynność przetargach procentowych (które mogą być wykorzystane do emisji certyfikatów dłużnych i przyjmowania lokat terminowych) oferty szereguje się według rosnącej wielkości oferowanych stóp procentowych (lub według malejących oferowanych cen). Oferty o najniższych poziomach stopy procentowej (najwyższej cenie) zaspokajane są w pierwszej kolejności, a następnie akceptowane są oferty o kolejno zwiększających się stopach procentowych do wyczerpania całej będącej przedmiotem przetargu płynności. Jeżeli przy najwyższym poziomie zaakceptowanej stopy/ceny łączna kwota ofertowa przekracza pozostającą do przydziału kwotę będącą przedmiotem przetargu, pozostała kwota rozdzielana jest proporcjonalnie między oferty zgodnie ze współczynnikiem pozostałej do przydziału kwoty do całkowitej kwoty ofertowej po krańcowej stopie procentowej/cenie (patrz ramka 5). Dla emisji certyfikatów dłużnych kwotę przydzieloną poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do najbliższej wielokrotności nominału certyfikatów dłużnych. Dla innych absorbujących płynność operacji, kwotę przydzieloną poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do najbliższego całego euro.

W przetargach o zmiennej stopie procentowej EBC może zadecydować o przyznaniu minimalnej kwoty każdemu wybranemu oferentowi.

c)   Przetargi swapów walutowych o zmiennej stopie procentowej

W rozstrzygnięciu zasilających w płynność przetargów swapów walutowych o zmiennej stopie procentowej oferty szereguje się według rosnącej wielkości kwotowań punktu swapowego (34). Oferty o najniższych kwotowaniach punktu swapowego są zaspokajane w pierwszej kolejności, a następnie akceptowane są kolejno wyższe kwotowania punktu swapowego do wyczerpania całej kwoty waluty będącej przedmiotem przetargu. Jeżeli przy najwyższym zaakceptowanym kwotowaniu punktu swapowego (tzn. krańcowym kwotowaniu punktu swapowego) łączna kwota ofertowa przekracza pozostającą do przydziału kwotę będącą przedmiotem przetargu, pozostała kwota rozdzielana jest proporcjonalnie między oferty zgodnie ze współczynnikiem pozostałej do przydziału kwoty do całkowitej kwoty ofertowej przy krańcowym kwotowaniu punktu swapowego (patrz ramka 6). Kwotę przydzieloną poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do najbliższego całkowitego euro.

34

RAMKA 6

Rozstrzyganie przetargów na swapy walutowe po zmiennym kursie

Procent przydziału przy krańcowym kwotowaniu punktu swapowego wynosi:

Formula

Przydział dla i-tego kontrahenta przy krańcowym kwotowaniu punktu swapowego wynosi:

Formula

Całkowita wielkość przydziału dla i-tego kontrahenta wynosi:

Formula

gdzie:

A= całkowita przydzielona kwota

Δ
  s

  = kwotowanie s-tego punktu swapowego przez kontrahentów

n= całkowita liczba kontrahentów

a(Δ
  s
  )
  i

  = wielkość oferty przy kwotowaniu s-tego punktu swapowego (Δ
  s
  ) kontrahenta i-tego

a(Δ
  s
  )= całkowita wielkość oferty przy kwotowaniu s-tego punktu swapowego (Δ
  s
  ) Formula

Δ
  m

  = krańcowe kwotowanie punktu swapowego

Formula dla zasilających w płynność swapów walutowych,

Formula dla absorbujących płynność swapów walutowych

Δ
  m-1
  = kwotowanie punktu swapowego przed krańcowym kwotowaniem punktu swapowego (kwotowanie punktu swapowego, przy którym oferty są przyjęte w całości),

Formula dla zasilających w płynność swapów walutowych,

Formula dla absorbujących płynność swapów walutowych

all%(Δ
  m
  )= procent przydziału przy krańcowym kwotowaniu punktu swapowego

all(Δ
  s
  )
  i

  = przydział dla i-tego kontrahenta przy kwotowaniu s-tego punktu swapowego

all
  i

  = całkowita wielkość przydzielona i-temu kontrahentowi

W rozstrzygnięciu absorbujących płynność przetargów swapów walutowych o zmiennej stopie procentowej, oferty szereguje się według malejącej wielkości kwotowań punktu swapowego. Oferty o najwyższych kwotowaniach punktu swapowego są zaspokajane w pierwszej kolejności, a następnie akceptowane są kolejno niższe kwotowania punktu swapowego do wyczerpania całej kwoty waluty będącej przedmiotem przetargu. Jeżeli przy najniższym zaakceptowanym kwotowaniu punktu swapowego (tzn. krańcowym kwotowaniu punktu swapowego) łączna kwota ofertowa przekracza pozostającą do przydziału kwotę będącą przedmiotem przetargu, pozostała kwota rozdzielana jest proporcjonalnie między oferty zgodnie ze współczynnikiem pozostałej do przydziału kwoty do całkowitej kwoty ofertowej przy krańcowym kwotowaniu punktu swapowego (patrz ramka 6). Kwotę przydzieloną poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do najbliższego całkowitego euro.

d)   Rodzaj aukcji

W przypadku przetargów o zmiennej stopie procentowej Eurosystem może stosować procedury aukcji o stałej lub zmiennej stopie procentowej. W przypadku aukcji o stałej stopie (aukcja holenderska), stopa procentowa/cena/punkt swapowy dla przydzielonych kwot dla wszystkich przyjętych ofert jest równy krańcowej stopie procentowej/cenie/punktowi swapowemu (tzn. takiej wartości, przy której cały przydział zostaje wyczerpany). W przypadku aukcji o zmiennej stopie (aukcja amerykańska), stopa procentowa/cena/punkt swapowy dla przydzielonych kwot jest równy stopie procentowej/cenie/punktowi swapowemu oferowanym w każdej poszczególnej ofercie.

| 5.1.6. | Ogłaszanie wyników przetargu |
| --- | --- |

5.1.6.

Wyniki przetargów standardowych i szybkich są ogłaszane publicznie za pośrednictwem informacyjnych serwisów agencyjnych. Ponadto krajowe banki centralne mogą poinformować o wynikach przydziału kontrahentów, którzy nie mają dostępu do serwisów agencyjnych, w sposób bezpośredni. Publiczne ogłoszenie wyników przetargów zazwyczaj zawiera następujące informacje:

| — | numer referencyjny operacji przetargowej, |
| --- | --- |

—

numer referencyjny operacji przetargowej,

| — | dzień przeprowadzenia operacji przetargowej, |
| --- | --- |

—

dzień przeprowadzenia operacji przetargowej,

| — | rodzaj operacji, |
| --- | --- |

—

rodzaj operacji,

| — | termin zapadalności operacji, |
| --- | --- |

—

termin zapadalności operacji,

| — | całkowita wielkość ofert złożonych przez kontrahentów Eurosystemu, |
| --- | --- |

—

całkowita wielkość ofert złożonych przez kontrahentów Eurosystemu,

| — | liczbę oferentów, |
| --- | --- |

—

liczbę oferentów,

| — | waluty będące przedmiotem przetargu (w przypadku swapów walutowych), |
| --- | --- |

—

waluty będące przedmiotem przetargu (w przypadku swapów walutowych),

| — | całkowitą wielkość przydziału, |
| --- | --- |

—

całkowitą wielkość przydziału,

| — | procent przydziału (w przypadku przetargu o stałej stopie procentowej), |
| --- | --- |

—

procent przydziału (w przypadku przetargu o stałej stopie procentowej),

| — | kurs kasowy (w przypadku swapów walutowych), |
| --- | --- |

—

kurs kasowy (w przypadku swapów walutowych),

| — | krańcową stopę procentową/cenę/punkt swapowy i procent przydziału przy krańcowej stopie procentowej/cenie/punkcie swapowym (w przypadku przetargu o zmiennej stopie procentowej), |
| --- | --- |

—

krańcową stopę procentową/cenę/punkt swapowy i procent przydziału przy krańcowej stopie procentowej/cenie/punkcie swapowym (w przypadku przetargu o zmiennej stopie procentowej),

| — | minimalną stopę ofertową, maksymalną stopę ofertową i średnią ważoną stopę przydziału (w przypadku aukcji o zmiennej stopie), |
| --- | --- |

—

minimalną stopę ofertową, maksymalną stopę ofertową i średnią ważoną stopę przydziału (w przypadku aukcji o zmiennej stopie),

| — | termin rozpoczęcia i termin zapadalności operacji (jeżeli dotyczy) lub datę waluty i termin zapadalności instrumentu (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych), |
| --- | --- |

—

termin rozpoczęcia i termin zapadalności operacji (jeżeli dotyczy) lub datę waluty i termin zapadalności instrumentu (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych),

| — | minimalną indywidualną wielkość przydziału (jeżeli dotyczy), |
| --- | --- |

—

minimalną indywidualną wielkość przydziału (jeżeli dotyczy),

| — | minimalny współczynnik przydziału (jeżeli dotyczy), |
| --- | --- |

—

minimalny współczynnik przydziału (jeżeli dotyczy),

| — | nominał certyfikatów (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych), |
| --- | --- |

—

nominał certyfikatów (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych),

| — | kod ISIN emisji (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych). |
| --- | --- |

—

kod ISIN emisji (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych).

Krajowe banki centralne bezpośrednio potwierdzają indywidualny wynik przydziału kontrahentom, których oferty zostały zaakceptowane.

| 5.2. | Procedury dla operacji bilateralnych |
| --- | --- |

5.2.

a)   Charakterystyka ogólna

Krajowe banki centralne mogą przeprowadzać operacje w drodze procedur bilateralnych (35). Procedury te można wykorzystać w operacjach dostrajających otwartego rynku i bezwarunkowych operacjach strukturalnych. Definiuje się je w szerokim znaczeniu jako wszelkie procedury przeprowadzania transakcji przez Eurosystem z jednym lub kilkoma kontrahentami bez przetargu. Pod tym względem można wyróżnić dwa różne rodzaje procedur bilateralnych: operacje, w których Eurosystem bezpośrednio kontaktuje się z kontrahentami i operacje wykonywane poprzez giełdy papierów wartościowych i agentów rynkowych.

35

b)   Bezpośredni kontakt z kontrahentami

W ramach tej procedury krajowe banki centralne bezpośrednio kontaktują się z jednym lub kilkoma kontrahentami, których wybiera się zgodnie z kryteriami określonymi w punkcie 2.2. Zgodnie ze szczegółowymi instrukcjami wydanymi przez EBC, krajowe banki centralne decydują, czy przeprowadzać transakcję z kontrahentami. Transakcje rozliczane są przez krajowe banki centralne.

Jeżeli Rada Prezesów EBC zadecyduje, że w wyjątkowych okolicznościach operacje bilateralne mogą być również wykonywane przez EBC (lub przez jeden lub kilka krajowych banków centralnych działających w imieniu EBC), procedury dla takich operacji zostaną odpowiednio dostosowane. W tym przypadku EBC (lub krajowy bank centralny działający w imieniu EBC) bezpośrednio skontaktuje się z jednym lub kilkoma kontrahentami w strefie euro, wybranymi zgodnie z kryteriami określonymi w sekcji 2.2. EBC (lub krajowy bank centralny działający w imieniu EBC) zdecyduje, czy przeprowadzać transakcję z tymi kontrahentami. Transakcje będą jednakże rozliczane w sposób zdecentralizowany przez krajowe banki centralne.

Operacje bilateralne w drodze bezpośrednich kontaktów z kontrahentami można stosować w transakcjach odwracalnych, transakcjach bezwarunkowych, swapach walutowych i przyjmowaniu lokat terminowych.

c)   Operacje przeprowadzane poprzez giełdy papierów wartościowych i agentów rynkowych

Krajowe banki centralne mogą realizować transakcje bezwarunkowe poprzez giełdy papierów wartościowych i agentów rynkowych. Dla tych operacji grupa kontrahentów nie jest z góry ograniczona i procedury są dostosowywane do konwencji rynkowych dotyczących instrumentów dłużnych będących przedmiotem transakcji. Rada Prezesów EBC zdecyduje, czy w wyjątkowych okolicznościach sam EBC (lub jeden lub kilka krajowych banków centralnych działających w imieniu EBC) może przeprowadzać bezwarunkowe operacje dostrajające poprzez giełdy i agentów rynkowych.

d)   Ogłaszanie operacji bilateralnych

Operacji bilateralnych zazwyczaj nie ogłasza się publicznie z wyprzedzeniem. Ponadto EBC może zdecydować, że wyniki operacji bilateralnych nie będą publicznie ogłoszone.

e)   Dni operacyjne

EBC może zdecydować o przeprowadzeniu bilateralnych operacji dostrajających każdego dnia roboczego Eurosystemu. W takich operacjach uczestniczą wyłącznie krajowe banki centralne Państw Członkowskich, dla których dzień transakcji, dzień rozliczenia i dzień płatności są dniami roboczymi.

Bezwarunkowe operacje bilateralne dla celów strukturalnych są zazwyczaj przeprowadzane i rozliczane tylko w dniach będących dniami roboczymi KBC we wszystkich Państwach Członkowskich.

| 5.3. | Procedury rozliczeń |
| --- | --- |

5.3.

| 5.3.1. | Charakterystyka ogólna |
| --- | --- |

5.3.1.

Transakcje pieniężne związane z wykorzystaniem operacji banku centralnego na koniec dnia w Eurosystemie lub z udziałem w operacjach otwartego rynku są rozliczane na rachunkach kontrahentów w krajowych bankach centralnych (lub na rachunkach banków rozliczeniowych uczestniczących w systemie TARGET). Transakcje pieniężne są rozliczane wyłącznie po (lub w) terminie ostatecznego przekazania aktywów będących zabezpieczeniem operacji. Oznacza to, że aktywa zabezpieczające muszą być albo uprzednio zdeponowane na rachunku depozytowym w krajowych bankach centralnych lub rozliczane w ciągu dnia wg zasady dostawa za płatność (DVP) z danymi krajowymi bankami centralnymi. Transfer aktywów zabezpieczających dokonywany jest za pośrednictwem rachunków rozliczeniowych papierów wartościowych kontrahentów w systemach SSS spełniających minimalne standardy EBC (36). Kontrahenci, którzy nie mają rachunku depozytowego (opcjonalnie: rachunku powierniczego) w krajowym banku centralnym lub rachunku rozliczeniowego papierów wartościowych w systemie SSS spełniającego minimalne standardy EBC, mogą rozliczać transakcje z wykorzystaniem aktywów zabezpieczających poprzez rachunek rozliczeniowy papierów wartościowych lub rachunek depozytowy (opcjonalnie: rachunek powierniczy) instytucji kredytowej będącej ich korespondentem.

36

Dalsze postanowienia dotyczące procedur rozliczeniowych są określone w ustaleniach umownych stosowanych przez krajowe banki centralne (lub EBC) dla konkretnych instrumentów polityki pieniężnej. Procedury rozliczeń mogą nieco różnić się dla poszczegdnych krajowych banków centralnych z powodu różnic w prawie krajowym i praktyce operacyjnej.

| 5.3.2. | Rozliczanie operacji otwartego rynku |
| --- | --- |

5.3.2.

Operacje otwartego rynku oparte na przetargach standardowych (tzn. podstawowe operacje refinansujące, dłuższe operacje refinansujące i operacje strukturalne) rozlicza się zazwyczaj pierwszego dnia następującego po dniu transakcji, w którym czynne są wszystkie odpowiednie krajowe systemy RTGS i SSS. Z zasady Eurosystem dąży do rozliczenia transakcji związanych z operacjami otwartego rynku w tym samych czasie we wszystkich Państwach Członkowskich ze wszystkimi kontrahentami, którzy dostarczyli wystarczające aktywa zabezpieczające. Jednakże z powodu ograniczeń operacyjnych i właściwości technicznych SSS, czas rozliczenia w ciągu dnia operacji otwartego rynku może być różny w różnych krajach strefy euro. Czas rozliczenia podstawowych i dłuższych operacji refinansujących zazwyczaj zbiega się z czasem płatności w ramach poprzedniej operacji o zbieżnym terminie zapadalności.

Eurosystem dąży do rozliczania operacji otwartego rynku opartych na przetargach szybkich i procedurach bilateralnych w trakcie dnia transakcji. Jednakże z powodów operacyjnych Eurosystem może okazjonalnie stosować inne terminy rozliczenia tych operacji, w szczególności transakcji bezwarunkowych (dostrajających i strukturalnych) i swapów walutowych (patrz tabela 3).

TABELA 3

Normalne terminy rozliczania operacji otwartego rynku Eurosystemu (37)

37

| Instrument polityki pieniężnej | Termin rozliczenia transakcji dla operacji opartych o przetargi standardowe | Termin rozliczenia transakcji dla operacji opartych o szybkie przetargi lub procedury bilateralne |
| --- | --- | --- |
| Transakcje odwracalne | T+1 (38) | T |
| Transakcje bezwarunkowe | — | Zgodnie konwencją rynkową dla aktywów zabezpieczających |
| Emisja certyfikatów dłużnych | T+1 | — |
| Swapy walutowe | — | T, T+1 lub T+2 |
| Przyjmowanie lokat terminowych | — | T |

Instrument polityki pieniężnej

Instrument polityki pieniężnej

Termin rozliczenia transakcji dla operacji opartych o przetargi standardowe

Termin rozliczenia transakcji dla operacji opartych o przetargi standardowe

Termin rozliczenia transakcji dla operacji opartych o szybkie przetargi lub procedury bilateralne

Termin rozliczenia transakcji dla operacji opartych o szybkie przetargi lub procedury bilateralne

Transakcje odwracalne

T+1 (38)

38

T

Transakcje bezwarunkowe

—

Zgodnie konwencją rynkową dla aktywów zabezpieczających

Emisja certyfikatów dłużnych

T+1

—

Swapy walutowe

—

T, T+1 lub T+2

Przyjmowanie lokat terminowych

—

T

| 5.3.3. | Procedury na koniec dnia |
| --- | --- |

5.3.3.

Procedury na koniec dnia są określone w dokumentacji dotyczącej krajowych systemów RTGS i systemu TARGET. Co do zasady, czas zamknięcia systemu TARGET to godzina 18.00 czasu EBC (C.E.T.). Po tej godzinie nie są przyjmowane żadne dalsze zlecenia do realizacji w krajowych systemach RTGS, chociaż pozostałe zlecenia płatnicze, które zostały przyjęte przed zamknięciem, są realizowane. Zlecenia kontrahentów dotyczące dostępu do operacji banku centralnego na koniec dnia muszą zostać złożone w odpowiednim krajowym banku centralnym najpóźniej 30 minut po faktycznym zamknięciu systemu TARGET (39).

39

Wszelkie ujemne salda na rachunkach rozrachunkowych (w krajowych systemach RTGS) kwalifikowanych kontrahentów pozostałe po sfinalizowaniu procedur kontrolnych na koniec dnia automatycznie uważa się za zlecenie udzielenia kredytu banku centralnego na koniec dnia (patrz punkt 4.1).

ROZDZIAŁ 6

| 6. | AKTYWA KWALIFIKOWANE |
| --- | --- |

6.

| 6.1. | Charakterystyka ogólna |
| --- | --- |

6.1.

Art. 18.1 Statutu ESBC zezwala EBC i krajowym bankom centralnym na prowadzenie transakcji na rynkach finansowych w drodze transakcji bezwarunkowych (outright) kupna i sprzedaży aktywów zabezpieczających lub na podstawie umów z przyrzeczeniem odkupu i wymaga, aby wszystkie operacje kredytowe Eurosystemu posiadały odpowiednie zabezpieczenie. Co za tym idzie, wszystkie zasilające w płynność operacje Eurosystemu opierają się na aktywach zabezpieczających dostarczonych przez kontrahentów w formie przeniesienia własności aktywów (w przypadku transakcji bezwarunkowych lub umów z przyrzeczeniem odkupu) lub w formie zastawu udzielonego na danych aktywach (w przypadku zabezpieczonych kredytów) (40).

40

W celu zabezpieczenia Eurosystemu przed ponoszeniem strat w operacjach polityki pieniężnej, zapewnienia równości traktowania kontrahentów i zwiększenia efektywności operacyjnej, aktywa zabezpieczające muszą spełnić pewne kryteria w celu zakwalifikowania się do wykorzystania w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu.

Na początku istnienia Unii Gospodarczej i Walutowej należało zwrócić odpowiednią uwagę na istniejące różnice w strukturze finansowej w poszczególnych Państwach Członkowskich. Dlatego rozróżnia się — zasadniczo dla wewnętrznych celów Eurosystemu — dwie kategorie aktywów kwalifikowanych do wykorzystania w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu. Te dwie kategorie są określane odpowiednio jako »aktywa z listy pierwszej« i »aktywa z listy drugiej«:

| — | lista 1 obejmuje rynkowe instrumenty dłużne spełniające określone przez EBC jednolite dla całej strefy euro kryteria kwalifikujące, |
| --- | --- |

—

lista 1 obejmuje rynkowe instrumenty dłużne spełniające określone przez EBC jednolite dla całej strefy euro kryteria kwalifikujące,

| — | lista 2 obejmuje aktywa dodatkowe, rynkowe i nierynkowe, które mają szczególne znaczenie dla krajowych rynków finansowych i systemów bankowych, i dla których kryteria kwalifikujące są ustanawiane przez krajowe banki centralne, z zastrzeżeniem minimalnych kryteriów kwalifikujących ustanowionych przez EBC. Konkretne kryteria kwalifikujące dla listy 2 stosowane przed odpowiednie krajowe banki centralne podlegają zatwierdzeniu przez EBC. |
| --- | --- |

—

lista 2 obejmuje aktywa dodatkowe, rynkowe i nierynkowe, które mają szczególne znaczenie dla krajowych rynków finansowych i systemów bankowych, i dla których kryteria kwalifikujące są ustanawiane przez krajowe banki centralne, z zastrzeżeniem minimalnych kryteriów kwalifikujących ustanowionych przez EBC. Konkretne kryteria kwalifikujące dla listy 2 stosowane przed odpowiednie krajowe banki centralne podlegają zatwierdzeniu przez EBC.

Nie wprowadza się rozróżnienia między obydwiema listami, jeśli chodzi o jakość aktywów i możliwość ich wykorzystania w różnych rodzajach operacji polityki pieniężnej Eurosystemu (z wyjątkiem faktu, że aktywa z listy 2 nie są zazwyczaj wykorzystywane przez Eurosystem w transakcjach bezwarunkowych). Aktywa kwalifikujące się do wykorzystania w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu można również wykorzystać jako aktywa zabezpieczające kredyt w ciągu dnia.

Aktywa z listy pierwszej i drugiej podlegają środkom kontroli ryzyka opisanym w punkcie 6.4. Kontrahenci Eurosystemu mogą wykorzystywać aktywa kwalifikowane w operacjach transgranicznych, tzn. mogą uzyskać środki z krajowych banków centralnych Państw Członkowskich, w których są ustanowione poprzez wykorzystanie aktywów znajdujących się w innym Państwie Członkowskim (patrz punkt 6.6).

W ramach Eurosystemu toczą się pracę mające na celu wprowadzenie jednolitej listy zabezpieczeń kwalifikujących się do operacji kredytowych Eurosystemu (zwanej dalej »wspólną listą«). Wspólną lista będzie wprowadzana stopniowo i docelowo zastąpi obecny system zabezpieczeń kwalifikowanych złożony z dwóch list. Większość kategorii aktywów obecnie kwalifikowanych jako aktywa z listy drugiej pozostanie kwalifikowana na wspólnej liście. Nieliczne aktywa z listy drugiej, które nie spełniają kryteriów kwalifikujących ich do wpisania na wspólną listę, zostaną stopniowo wycofane.

Pierwszy krok w kierunku utworzenia wspólnej listy obejmuje:

| a) | wprowadzenie do listy pierwszej nowej kategorii zabezpieczenia, które dotychczas nie było kwalifikowane na liście pierwszej, a mianowicie instrumentów dłużnych emitowanych przez podmioty ustanowione w tych krajach grupy G10, które nie wchodzą w skład Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG); |
| --- | --- |

a)

wprowadzenie do listy pierwszej nowej kategorii zabezpieczenia, które dotychczas nie było kwalifikowane na liście pierwszej, a mianowicie instrumentów dłużnych emitowanych przez podmioty ustanowione w tych krajach grupy G10, które nie wchodzą w skład Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG);

| b) | doprecyzowanie standardów, którym muszą odpowiadać nieregulowane rynki, aby mogły być do zaakceptowania w ramach Eurosystemu. |
| --- | --- |

b)

doprecyzowanie standardów, którym muszą odpowiadać nieregulowane rynki, aby mogły być do zaakceptowania w ramach Eurosystemu.

| c) | wycofanie z drugiej listy papierów wartościowych z prawem do kapitału z krajów, które obecnie uznają je za kwalifikowane. |
| --- | --- |

c)

wycofanie z drugiej listy papierów wartościowych z prawem do kapitału z krajów, które obecnie uznają je za kwalifikowane.

Powyższe zmiany zaczynają obowiązywać niezwłocznie i zostały opisane w punktach 6.2 oraz 6.3. Z drugiej jednak strony, ponieważ mają one oznaczać pewne modyfikacje listy kwalifikowanych zabezpieczeń, sformułowano zasady stopniowego usuwania aktywów z tej listy. Instrumenty dłużne notowane na giełdzie, kwotowane lub znajdujące się w obrocie na rynkach nieregulowanych, które uznano za niedopuszczalne, będą nadal traktowane jako kwalifikowane do maja 2007 r.

Dalsze zmiany w celu wdrożenia wspólnej listy nastąpią w późniejszym terminie (patrz Ramka 7).

RAMKA 7

Następne kroki w kierunku wspólnej listy zabezpieczeń

W ramach drugiego kroku zmierzającego do utworzenia wspólnej listy, Rada Prezesów EBC w zasadzie zatwierdziła uzupełnienie wspólnej listy o kredyty ze wszystkich krajów strefy euro, jak również o nierynkowe detaliczne instrumenty dłużne zabezpieczone hipoteką, z których w chwili obecnej wyłącznie irlandzkie weksle własne zabezpieczone hipoteką kwalifikują się jako zabezpieczenie. Szczegótowe kwestie wariantów i terminów kwalifikowalności zostaną ogłoszone w zwykłym trybie, po rozwiązaniu wszystkich zagadnień związanych z ich wdrożeniem.

Zapewniona zostanie spójność dotychczasowych i przyszłych decyzji Rady Prezesów odnośnie ogólnych zasad zabezpieczeń.

| 6.2. | Aktywa z listy 1 |
| --- | --- |

6.2.

EBC sporządza i prowadzi wykaz aktywów z listy 1. Wykaz ten jest powszechnie dostępny (41).

41

Certyfikaty dłużne wyemitowane przez EBC znajdują się na liście pierwszej. Na tej liście znajdują się też certyfikaty dłużne wyemitowane przez krajowe banki centralne przed przyjęciem euro w ich odpowiednich Państwach Członkowskich.

Do innych aktywów z listy 1 stosuje się następujące kryteria kwalifikujące (patrz również tabela 4):

| — | muszą to być instrumenty dłużne posiadające: a) określony z góry nominał i b) kupon, który nie może doprowadzić do ujemnego przepływu środków pieniężnych. Ponadto kupon musi należeć do jednego z następujących rodzajów: i) kupon zerowy; ii) kupon stałoodsetkowy lub iii) kupon zmiennoodsetkowy powiązany z referencyjną stopą procentową. Kupon może być powiązany ze zmianą ratingu samego emitenta. Ponadto kryteria kwalifikujące spełniają obligacje indeksowane wskaźnikiem inflacji. Właściwości te muszą być zachowane do momentu wykupu obligacji (42), |
| --- | --- |

—

muszą to być instrumenty dłużne posiadające: a) określony z góry nominał i b) kupon, który nie może doprowadzić do ujemnego przepływu środków pieniężnych. Ponadto kupon musi należeć do jednego z następujących rodzajów: i) kupon zerowy; ii) kupon stałoodsetkowy lub iii) kupon zmiennoodsetkowy powiązany z referencyjną stopą procentową. Kupon może być powiązany ze zmianą ratingu samego emitenta. Ponadto kryteria kwalifikujące spełniają obligacje indeksowane wskaźnikiem inflacji. Właściwości te muszą być zachowane do momentu wykupu obligacji (42),

42

| — | muszą spełniać wysokie standardy kredytowe. Przy ocenie standardu kredytowego instrumentu dłużnego EBC bierze pod uwagę, między innymi, dostępne ratingi agencji rynkowych, gwarancje udzielone przez gwarantów posiadających dobrą sytuację finansową (43), jak również pewne kryteria instytucjonalne, które zapewniają szczególnie wysoki poziom bezpieczeństwa posiadaczom instrumentu (44), |
| --- | --- |

—

muszą spełniać wysokie standardy kredytowe. Przy ocenie standardu kredytowego instrumentu dłużnego EBC bierze pod uwagę, między innymi, dostępne ratingi agencji rynkowych, gwarancje udzielone przez gwarantów posiadających dobrą sytuację finansową (43), jak również pewne kryteria instytucjonalne, które zapewniają szczególnie wysoki poziom bezpieczeństwa posiadaczom instrumentu (44),

43

44

| — | muszą być przenaszalne w drodze zapisu księgowego, |
| --- | --- |

—

muszą być przenaszalne w drodze zapisu księgowego,

| — | muszą być zdeponowane/zarejestrowane (wyemitowane) w EOG w banku centralnym lub centralnym depozycie papierów wartościowych (CDPW), który spełnia minimalne normy ustanowione przez EBC. Muszą być utrzymywane (rozliczane) w strefie euro poprzez rachunek w Eurosystemie lub w SSS, spełniający normy ustanowione przez EBC (tak, aby ich rejestracja i realizacja podlegała prawu kraju strefy euro). Jeżeli CDPW, w któym aktywa są emitowane, i system SSS, w którym aktywa się znajdują, nie są tożsame, wówczas obie instytucje muszą posiadać powiązanie zatwierdzone przez EBC (45). |
| --- | --- |

—

muszą być zdeponowane/zarejestrowane (wyemitowane) w EOG w banku centralnym lub centralnym depozycie papierów wartościowych (CDPW), który spełnia minimalne normy ustanowione przez EBC. Muszą być utrzymywane (rozliczane) w strefie euro poprzez rachunek w Eurosystemie lub w SSS, spełniający normy ustanowione przez EBC (tak, aby ich rejestracja i realizacja podlegała prawu kraju strefy euro). Jeżeli CDPW, w któym aktywa są emitowane, i system SSS, w którym aktywa się znajdują, nie są tożsame, wówczas obie instytucje muszą posiadać powiązanie zatwierdzone przez EBC (45).

45

| — | muszą być denominowane w euro (46), |
| --- | --- |

—

muszą być denominowane w euro (46),

46

| — | muszą być wyemitowane (albo gwarantowane) przez podmioty ustanowione w EOG (47). Instrumenty mogą także zostać wyemitowane przez podmioty ustanowione w krajach grupy G-10, które nie należą do EOG (48). W tym ostatnim przypadku, instrumenty dłużne mogą zostać uznane za kwalifikowane wyłącznie, jeżeli Eurosystem upewni się, że jego prawa będą odpowiednio zabezpieczone w prawodawstwie danego kraju z grupy G-10, nienależącego do EOG. W tym celu, przed uznaniem aktywów za kwalifikowane, wymagana będzie ekspertyza prawna w formie i o treści zatwierdzonej przez Eurosystem |
| --- | --- |

—

muszą być wyemitowane (albo gwarantowane) przez podmioty ustanowione w EOG (47). Instrumenty mogą także zostać wyemitowane przez podmioty ustanowione w krajach grupy G-10, które nie należą do EOG (48). W tym ostatnim przypadku, instrumenty dłużne mogą zostać uznane za kwalifikowane wyłącznie, jeżeli Eurosystem upewni się, że jego prawa będą odpowiednio zabezpieczone w prawodawstwie danego kraju z grupy G-10, nienależącego do EOG. W tym celu, przed uznaniem aktywów za kwalifikowane, wymagana będzie ekspertyza prawna w formie i o treści zatwierdzonej przez Eurosystem

47

48

| — | muszą być notowane lub kwotowane na rynku regulowanym określonym w dyrektywie 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (49), albo muszą być notowane, kwotowane lub znajdować się w obrocie na niektórych rynkach nieregulowanych określonych przez EBC (50). Ocena rynków nieregulowanych przez Eurosystem opiera się na trzech zasadach — bezpieczeństwie, przejrzystości oraz dostępności (51). Ponadto przy ocenie kwalifikacji poszczególnych instrumentów dłużnych EBC może wziąć pod uwagę płynność rynku. |
| --- | --- |

—

muszą być notowane lub kwotowane na rynku regulowanym określonym w dyrektywie 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (49), albo muszą być notowane, kwotowane lub znajdować się w obrocie na niektórych rynkach nieregulowanych określonych przez EBC (50). Ocena rynków nieregulowanych przez Eurosystem opiera się na trzech zasadach — bezpieczeństwie, przejrzystości oraz dostępności (51). Ponadto przy ocenie kwalifikacji poszczególnych instrumentów dłużnych EBC może wziąć pod uwagę płynność rynku.

49

50

51

Pomimo włączenia tych aktywów na listę 1 kontrahent nie może przedstawić jako aktywów zabezpieczających instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez kontrahenta lub przez jakikolwiek inny podmiot blisko powiązany z kontrahentem (52), (53), (54).

52

53

54

Pomimo włączenia tych aktywów na listę 1, krajowe banki centralne mogą podjąć decyzję o nieakceptowaniu następujących instrumentów jako aktywów zabezpieczających:

| — | instrumentów dłużnych przypadających do wykupu przed terminem zapadalności operacji polityki pieniężnej, w której są wykorzystane jako aktywa zabezpieczające (55), i |
| --- | --- |

—

instrumentów dłużnych przypadających do wykupu przed terminem zapadalności operacji polityki pieniężnej, w której są wykorzystane jako aktywa zabezpieczające (55), i

55

| — | instrumentów dłużnych o strumieniach dochodu (np. płatność z tytułu kuponu) przypadających w okresie przed terminem zapadalności operacji polityki pieniężnej, w której są wykorzystane jako aktywa zabezpieczające. |
| --- | --- |

—

instrumentów dłużnych o strumieniach dochodu (np. płatność z tytułu kuponu) przypadających w okresie przed terminem zapadalności operacji polityki pieniężnej, w której są wykorzystane jako aktywa zabezpieczające.

Wszystkie aktywa z listy 1 można wykorzystać w operacjach transgranicznych w całej strefie euro. Oznacza to, że każdy kontrahent Eurosystemu musi być w stanie wykorzystać takie aktywa albo za pośrednictwem powiązań z krajowym systemem SSS, albo poprzez inne dopuszczalne umowy, aby otrzymać kredyt z krajowego banku centralnego Państwa Członkowskiego, w którym kontrahent ten jest ustanowiony (patrz punkt 6.6).

Aktywa z listy 1 kwalifikują się do wszystkich operacji polityki pieniężnej opartych na aktywach zabezpieczających, tzn. odwracalnych i bezwarunkowych transakcji otwartego rynku oraz kredytu banku centralnego na koniec dnia.

| 6.3. | Aktywa z listy 2 |
| --- | --- |

6.3.

Poza instrumentami dłużnymi spełniającymi kryteria kwalifikujące do listy 1, krajowe banki centralne mogą uznać za kwalifikowane inne aktywa, aktywa z listy 2, które mają szczególne znaczenie dla swoich krajowych rynków finansowych i systemów bankowych. Kryteria kwalifikujące dla aktywów z listy 2 ustanawiają krajowe banki centralne zgodnie z minimalnymi kryteriami kwalifikującymi przedstawionymi poniżej. Konkretne krajowe kryteria kwalifikujące dla aktywów z listy 2 podlegają zatwierdzeniu przez EBC. Krajowe banki centralne sporządzają i prowadzą krajowe wykazy kwalifikowanych aktywów z listy 2. Wykazy te są dostępne publicznie (56).

56

Aktywa z listy 2 muszą spełniać następujące minimalne kryteria kwalifikujące (patrz też tabela 4):

| — | mogą to być instrumenty dłużne (rynkowe bądź nierynkowe) posiadające: a) określony z góry nominał i b) kupon, który nie może doprowadzić do ujemnego przepływu środków pieniężnych. Ponadto kupon musi należeć do jednego z następujących rodzajów: i) kupon zerowy; ii) kupon stałoodsetkowy lub iii) kupon zmiennoodsetkowy powiązany z referencyjną stopą procentową. Kupon może być powiązany ze zmianą ratingu samego emitenta. Ponadto kwalifikowane są również obligacje indeksowane wskaźnikiem inflacji. Właściwości te muszą być zachowane do momentu wykupu obligacji.
  TABELA 4
  Aktywa kwalifikowane wykorzystywane w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu








  Kryteria | Lista 1 | Lista 2 |
| --- | --- | --- | --- |
| Rodzaj aktywów | — | Certyfikaty dłużne EBC |

—

mogą to być instrumenty dłużne (rynkowe bądź nierynkowe) posiadające: a) określony z góry nominał i b) kupon, który nie może doprowadzić do ujemnego przepływu środków pieniężnych. Ponadto kupon musi należeć do jednego z następujących rodzajów: i) kupon zerowy; ii) kupon stałoodsetkowy lub iii) kupon zmiennoodsetkowy powiązany z referencyjną stopą procentową. Kupon może być powiązany ze zmianą ratingu samego emitenta. Ponadto kwalifikowane są również obligacje indeksowane wskaźnikiem inflacji. Właściwości te muszą być zachowane do momentu wykupu obligacji.

TABELA 4

Aktywa kwalifikowane wykorzystywane w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu

Kryteria

Kryteria

Lista 1

Lista 1

Lista 2

Lista 2

Rodzaj aktywów

Rodzaj aktywów

—

Certyfikaty dłużne EBC

| — | Inne rynkowe instrumenty dłużne (57), (58) |
| --- | --- |

—

Inne rynkowe instrumenty dłużne (57), (58)

57

58

| — | Rynkowe instrumenty dłużne (57) |
| --- | --- |

—

Rynkowe instrumenty dłużne (57)

57

| — | Nierynkowe instrumenty dłużne (57) |
| --- | --- |

—

Nierynkowe instrumenty dłużne (57)

57

Procedury rozliczeń

Procedury rozliczeń

Instrumenty muszą być zdeponowane centralnie w postaci zapisu księgowego w krajowych bankach centralnych lub systemie SSS spełniającym minimalne standardy EBC

Aktywa muszą być łatwo dostępne dla krajowego banku centralnego, który włączył je do swojego wykazu aktywów z listy drugiej

Rodzaj emitenta

Rodzaj emitenta

| — | Banki centralne |
| --- | --- |

—

Banki centralne

| — | Sektor publiczny |
| --- | --- |

—

Sektor publiczny

| — | Sektor prywatny (59) |
| --- | --- |

—

Sektor prywatny (59)

59

| — | Instytucje międzynarodowe i ponadnarodowe |
| --- | --- |

—

Instytucje międzynarodowe i ponadnarodowe

| — | Sektor publiczny |
| --- | --- |

—

Sektor publiczny

| — | Sektor prywatny (60) |
| --- | --- |

—

Sektor prywatny (60)

60

Standard kredytowy

Standard kredytowy

EBC musi uznać, że aktywa posiadają wysoki standard kredytowy (co może obejmować gwarancję gwaranta z EOG, który uznawany jest przez EBC za posiadającego dobrą sytuację finansową)

Krajowy bank centralny, który włączył aktywa na listę drugą, musi uznać, że posiadają one wysoki standard kredytowy (co może obejmować gwarancję gwaranta ze strefy euro uznawanego przez krajowy bank centralny, który włączył je na listę drugą, za posiadającego dobrą sytuację finansową)

Miejsce ustanowienia emitenta

Miejsce ustanowienia emitenta

kraje EOG i kraje spoza EOG należące do grupy G10 (61)

61

Strefa euro

Miejsce ustanowienia gwaranta

Miejsce ustanowienia gwaranta

EOG

Strefa euro

Umiejscowienie aktywów

Umiejscowienie aktywów

| — | Miejsce emisji: EOG |
| --- | --- |

—

Miejsce emisji: EOG

| — | Miejsce rozliczenia: strefa euro (62) |
| --- | --- |

—

Miejsce rozliczenia: strefa euro (62)

62

Strefa euro (62)

62

Waluta

Waluta

euro (63)

63

euro (63)

63

Wykorzystanie w transakcjach transgranicznych

Wykorzystanie w transakcjach transgranicznych

Tak

Tak

| — | muszą to być zobowiązania dłużne wobec podmiotów (lub gwarantowane przez podmioty) (64) uznawanych przez krajowy bank centralny, który wpisał je na listę 2, za posiadające dobrą sytuację finansową. Muszą być łatwo dostępne dla krajowego banku centralnego, który wpisał je na listę 2. |
| --- | --- |

—

muszą to być zobowiązania dłużne wobec podmiotów (lub gwarantowane przez podmioty) (64) uznawanych przez krajowy bank centralny, który wpisał je na listę 2, za posiadające dobrą sytuację finansową. Muszą być łatwo dostępne dla krajowego banku centralnego, który wpisał je na listę 2.

64

| — | muszą być umiejscowione w strefie euro (tak aby ich rejestracja i realizacja podlegała prawu kraju strefy euro), |
| --- | --- |

—

muszą być umiejscowione w strefie euro (tak aby ich rejestracja i realizacja podlegała prawu kraju strefy euro),

| — | muszą być denominowane w euro (65). |
| --- | --- |

—

muszą być denominowane w euro (65).

65

| — | muszą być wyemitowane (lub gwarantowane) przez podmioty ustanowione w strefie euro. |
| --- | --- |

—

muszą być wyemitowane (lub gwarantowane) przez podmioty ustanowione w strefie euro.

Pomimo włączenia tych aktywów na listę 2, kontrahent nie może przedstawić jako aktywów zabezpieczających żadnych instrumentów dłużnych gwarantowanych przez kontrahenta lub przez jakikolwiek inny podmiot blisko powiązany z tym kontrahentem (66), (67), (68).

66

67

68

Pomimo włączenia tych aktywów na listę 2, krajowe banki centralne mogą podjąć decyzję o nieakceptowaniu następujących instrumentów jako aktywów zabezpieczających:

| — | instrumentów dłużnych przypadających do wykupu przed terminem zapadalności operacji polityki pieniężnej, w której wykorzystane są jako aktywa zabezpieczające (69), |
| --- | --- |

—

instrumentów dłużnych przypadających do wykupu przed terminem zapadalności operacji polityki pieniężnej, w której wykorzystane są jako aktywa zabezpieczające (69),

69

| — | instrumentów dłużnych o strumieniu dochodu (np. płatność z tytułu kuponu) przypadającym w okresie przed terminem zapadalności operacji polityki pieniężnej, w której wykorzystane są jako aktywa zabezpieczające. |
| --- | --- |

—

instrumentów dłużnych o strumieniu dochodu (np. płatność z tytułu kuponu) przypadającym w okresie przed terminem zapadalności operacji polityki pieniężnej, w której wykorzystane są jako aktywa zabezpieczające.

Wszystkie aktywa z listy 2 muszą nadawać się do wykorzystania w operacjach transgranicznych w całej strefie euro. Oznacza to, że kontrahent Eurosystemu musi być w stanie wykorzystać takie aktywa albo za pośrednictwem powiązań z krajowym systemem SSS, albo poprzez inne dopuszczalne umowy, aby otrzymać środki z krajowego banku centralnego Państwa Członkowskiego, w któym kontrahent jest ustanowiony, (patrz punkt 6.6).

Aktywa z listy 2 kwalifikują się do wykorzystania w odwracalnych transakcjach otwartego rynku i kredytach banku centralnego na koniec dnia. Zazwyczaj nie są wykorzystywane w transakcjach bezwarunkowych Eurosystemu.

| 6.4. | Środki kontroli ryzyka |
| --- | --- |

6.4.

Środki kontroli ryzyka stosuje się do aktywów zabezpieczających wykorzystywanych w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu w celu zabezpieczenia Eurosystemu przed ryzykiem strat finansowych, na wypadek, gdyby aktywa zabezpieczające musiały zostać zrealizowane w z powodu niewywiązania się kontrahenta ze zobowiązań. Środki kontroli ryzyka będące w dyspozycji Eurosystemu przedstawione są w ramce 8.

RAMKA 8

Środki kontroli ryzyka

Eurosystem stosuje obecnie następujące środki kontroli ryzyka:

| — | Redukcje wartości w wycenie


  Eurosystem stosuje redukcje wartości w wycenie aktywów zabezpieczających. Oznacza to, że wartość aktywów zabezpieczających oblicza się jako wartość rynkową aktywów pomniejszoną o pewien procent (redukcję wartości). |
| --- | --- |

—

Redukcje wartości w wycenie

Eurosystem stosuje redukcje wartości w wycenie aktywów zabezpieczających. Oznacza to, że wartość aktywów zabezpieczających oblicza się jako wartość rynkową aktywów pomniejszoną o pewien procent (redukcję wartości).

| — | Zmienne depozyty zabezpieczające (według wyceny rynkowej)

  Eurosystem wymaga utrzymywania skorygowanej wartości rynkowej aktywów zabezpieczających wykorzystanych w zasilających w płynność transakcjach odwracalnych. Oznacza to, że jeżeli mierzona regularnie wartość aktywów zabezpieczających spada poniżej pewnego poziomu, krajowy bank centralny zażąda od kontrahenta dostarczenia dodatkowych aktywów lub środków pieniężnych (jest to wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego). Podobnie, jeżeli wartość aktywów zabezpieczających po aktualizacji wyceny przekracza pewien poziom, bank centralny zwraca kontrahentowi nadwyżkę aktywów lub środków pieniężnych. (Obliczenia dotyczące wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego są przedstawione w ramce 12.) |
| --- | --- |

—

Zmienne depozyty zabezpieczające (według wyceny rynkowej)

Eurosystem wymaga utrzymywania skorygowanej wartości rynkowej aktywów zabezpieczających wykorzystanych w zasilających w płynność transakcjach odwracalnych. Oznacza to, że jeżeli mierzona regularnie wartość aktywów zabezpieczających spada poniżej pewnego poziomu, krajowy bank centralny zażąda od kontrahenta dostarczenia dodatkowych aktywów lub środków pieniężnych (jest to wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego). Podobnie, jeżeli wartość aktywów zabezpieczających po aktualizacji wyceny przekracza pewien poziom, bank centralny zwraca kontrahentowi nadwyżkę aktywów lub środków pieniężnych. (Obliczenia dotyczące wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego są przedstawione w ramce 12.)

Poniższe środki kontroli ryzyka nie są obecnie stosowane w Eurosystemie:

| — | Narzuty wstępne

  Eurosystem może stosować narzuty wstępne w swoich zasilających w płynność transakcjach odwracalnych. Oznaczałoby to, że kontrahenci musieliby przedstawić aktywa zabezpieczające o wartości co najmniej równej płynności zapewnianej przez Eurosystem plus wartość narzutu wstępnego. |
| --- | --- |

—

Narzuty wstępne

Eurosystem może stosować narzuty wstępne w swoich zasilających w płynność transakcjach odwracalnych. Oznaczałoby to, że kontrahenci musieliby przedstawić aktywa zabezpieczające o wartości co najmniej równej płynności zapewnianej przez Eurosystem plus wartość narzutu wstępnego.

| — | Limity w stosunku do emitentów/dłużników lub gwarantów

  Eurosystem może stosować limity ryzyka w stosunku do emitentów/dłużników lub gwarantów. |
| --- | --- |

—

Limity w stosunku do emitentów/dłużników lub gwarantów

Eurosystem może stosować limity ryzyka w stosunku do emitentów/dłużników lub gwarantów.

| — | Dodatkowe gwarancje

  W celu zaakceptowania niektórych aktywów Eurosystem może żądać dodatkowych gwarancji od podmiotów posiadających dobrą sytuację finansową. |
| --- | --- |

—

Dodatkowe gwarancje

W celu zaakceptowania niektórych aktywów Eurosystem może żądać dodatkowych gwarancji od podmiotów posiadających dobrą sytuację finansową.

| — | Wyłączenie

  Eurosystem może wyłączyć niektóre aktywa z wykorzystania w operacjach polityki pieniężnej. |
| --- | --- |

—

Wyłączenie

Eurosystem może wyłączyć niektóre aktywa z wykorzystania w operacjach polityki pieniężnej.

| 6.4.1. | Środki kontroli ryzyka dla aktywów z listy 1 |
| --- | --- |

6.4.1.

Eurosystem stosuje określone środki kontroli ryzyka zależnie od rodzaju aktywów zabezpieczających oferowanych przez kontrahenta. Właściwe środki kontroli ryzyka dla aktywów z listy 1 ustala EBC. Środki kontroli ryzyka dla aktywów z listy 1 są zharmonizowane w całej strefie euro (70). Zasady kontroli ryzyka dla aktywów z listy 1 obejmują następujące główne elementy:

70

| — | Kwalifikowane aktywa z listy pierwszej są przypisane do jednej z czterech kategorii o malejącym stopniu płynności, w oparciu o klasyfikację emitenta oraz rodzaj aktywów. Podział kwalifikowanych aktywów na cztery kategorie płynności opisuje Ramka 9.

  RAMKA 9
  Kategorie płynności dla aktywów z listy pierwszej (71)










  Kategoria I | Kategoria II | Kategoria III | Kategoria IV |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Instrumenty dłużne skarbu państwa | Instrumenty dłużne instytucji samorządowych szczebla lokalnego i regionalnego | Tradycyjne instrumenty dłużne typu Pfandbrief | Zabezpieczenia na aktywach (72) |
| Instrumenty dłużne emitowane przez banki centralne (73) | Instrumenty dłużne typu Jumbo Pfandbrief (74) | Instrumenty dłużne instytucji kredytowych | |
| | Agencyjne instrumenty dłużne (75) | Instrumenty dłużne emitowane przez emitentów korporacyjnych i pozostałych (75) | |
| | Ponadnarodowe instrumenty dłużne | | |

—

Kwalifikowane aktywa z listy pierwszej są przypisane do jednej z czterech kategorii o malejącym stopniu płynności, w oparciu o klasyfikację emitenta oraz rodzaj aktywów. Podział kwalifikowanych aktywów na cztery kategorie płynności opisuje Ramka 9.

RAMKA 9

Kategorie płynności dla aktywów z listy pierwszej (71)

Kategoria I

Kategoria II

Kategoria III

Kategoria IV

Instrumenty dłużne skarbu państwa

Instrumenty dłużne instytucji samorządowych szczebla lokalnego i regionalnego

Tradycyjne instrumenty dłużne typu Pfandbrief

Zabezpieczenia na aktywach (72)

Instrumenty dłużne emitowane przez banki centralne (73)

Instrumenty dłużne typu Jumbo Pfandbrief (74)

Instrumenty dłużne instytucji kredytowych

Agencyjne instrumenty dłużne (75)

Instrumenty dłużne emitowane przez emitentów korporacyjnych i pozostałych (75)

Ponadnarodowe instrumenty dłużne

| — | Poszczególne instrumenty dłużne podlegają określonym redukcjom wartości w wycenie. Redukcje wartości w wycenie stosuje się poprzez odjęcie pewnego procentu od wartości rynkowej aktywów podstawowych. Redukcje wartości w wycenie różnią się w zależności od pozostałego terminu zapadalności i struktury kuponowej instrumentów dłużnych, jak pokazano w ramkach 10 oraz 11.

  RAMKA 10
  Poziomy redukcji wartości w wycenie (%) stosowane do kwalifikowanych aktywów z listy pierwszej w porównaniu z instrumentami stałokuponowymi i zerokuponowymi
  Kategorie płynności | Kategoria I | Kategoria II | Kategoria III | Kategoria IV |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Pozostały okres zapadalności (lata) | kupon stały | kupon zerowy | kupon stały | kupon zerowy | kupon stały | kupon zerowy | kupon stały | kupon zerowy |
| 0–1 | 0,5 | 0,5 | 1 | 1 | 1,5 | 1,5 | 2 | 2 |
| 1–3 | 1,5 | 1,5 | 2,5 | 2,5 | 3 | 3 | 3,5 | 3,5 |
| 3–5 | 2,5 | 3 | 3,5 | 4 | 4,5 | 5 | 5,5 | 6 |
| 5–7 | 3 | 3,5 | 4,5 | 5 | 5,5 | 6 | 6,5 | 7 |
| 7–10 | 4 | 4,5 | 5,5 | 6,5 | 6,5 | 8 | 8 | 10 |
| > 10 | 5,5 | 8,5 | 7,5 | 12 | 9 | 15 | 12 | 18 |

—

Poszczególne instrumenty dłużne podlegają określonym redukcjom wartości w wycenie. Redukcje wartości w wycenie stosuje się poprzez odjęcie pewnego procentu od wartości rynkowej aktywów podstawowych. Redukcje wartości w wycenie różnią się w zależności od pozostałego terminu zapadalności i struktury kuponowej instrumentów dłużnych, jak pokazano w ramkach 10 oraz 11.

RAMKA 10

Poziomy redukcji wartości w wycenie (%) stosowane do kwalifikowanych aktywów z listy pierwszej w porównaniu z instrumentami stałokuponowymi i zerokuponowymi

Kategorie płynności

Kategoria I

Kategoria II

Kategoria III

Kategoria IV

Pozostały okres zapadalności (lata)

kupon stały

kupon zerowy

kupon stały

kupon zerowy

kupon stały

kupon zerowy

kupon stały

kupon zerowy

0–1

0,5

0,5

1

1

1,5

1,5

2

2

1–3

1,5

1,5

2,5

2,5

3

3

3,5

3,5

3–5

2,5

3

3,5

4

4,5

5

5,5

6

5–7

3

3,5

4,5

5

5,5

6

6,5

7

7–10

4

4,5

5,5

6,5

6,5

8

8

10

> 10

5,5

8,5

7,5

12

9

15

12

18

| — | Redukcje wartości w wycenie stosowane do wszystkich stało- i zerokuponowych instrumentów z listy pierwszej opisano w Ramce 10 (76). |
| --- | --- |

—

Redukcje wartości w wycenie stosowane do wszystkich stało- i zerokuponowych instrumentów z listy pierwszej opisano w Ramce 10 (76).

76

| — | Poziomy redukcji wartości w wycenie stosowane do wszystkich kwalifikowanych instrumentów o odwrotnej zmiennej stopie procentowej z listy pierwszej są takie same dla wszystkich klas płynności i zostały opisane w Ramce 11.

  RAMKA 11
  Poziomy redukcji wartości w wycenie (%) stosowane do kwalifikowanych instrumentów o odwrotnej zmiennej stopie procentowej z listy pierwszej







  Pozostały okres do zapadalności (lata) | Kupon o odwrotnej zmiennej stopie |
| --- | --- | --- |
| 0–1 | 2 |
| 1–3 | 7 |
| 3–5 | 10 |
| 5–7 | 12 |
| 7–10 | 17 |
| > 10 | 25 |

—

Poziomy redukcji wartości w wycenie stosowane do wszystkich kwalifikowanych instrumentów o odwrotnej zmiennej stopie procentowej z listy pierwszej są takie same dla wszystkich klas płynności i zostały opisane w Ramce 11.

RAMKA 11

Poziomy redukcji wartości w wycenie (%) stosowane do kwalifikowanych instrumentów o odwrotnej zmiennej stopie procentowej z listy pierwszej

Pozostały okres do zapadalności (lata)

Kupon o odwrotnej zmiennej stopie

0–1

2

1–3

7

3–5

10

5–7

12

7–10

17

> 10

25

| — | Redukcja zastosowana do instrumentów dłużnych zmiennokuponowych (77) jest taka sama, jak redukcja stosowana do klasy zapadalności instrumentów stałokuponowych od zera do jednego roku w kategorii płynności, do której należy dany instrument. |
| --- | --- |

—

Redukcja zastosowana do instrumentów dłużnych zmiennokuponowych (77) jest taka sama, jak redukcja stosowana do klasy zapadalności instrumentów stałokuponowych od zera do jednego roku w kategorii płynności, do której należy dany instrument.

77

| — | Środki kontroli ryzyka stosowane do instrumentów dłużnych z więcej niż jednym typem płatności kuponowej zależą wyłącznie od płatności kuponowych w pozostałym do wykupu czasu trwania instrumentu. Redukcja wartości w wycenie zastosowana do takiego instrumentu jest wyznaczona na poziomie najwyższej redukcji, jaka może być zastosowana do instrumentów dłużnych z takim samym pozostałym okresem zapadalności, przy czym uwzględnia się płatności kuponowe dowolnego typu, które występują w pozostałym do wykupu okresie trwania instrumentu. |
| --- | --- |

—

Środki kontroli ryzyka stosowane do instrumentów dłużnych z więcej niż jednym typem płatności kuponowej zależą wyłącznie od płatności kuponowych w pozostałym do wykupu czasu trwania instrumentu. Redukcja wartości w wycenie zastosowana do takiego instrumentu jest wyznaczona na poziomie najwyższej redukcji, jaka może być zastosowana do instrumentów dłużnych z takim samym pozostałym okresem zapadalności, przy czym uwzględnia się płatności kuponowe dowolnego typu, które występują w pozostałym do wykupu okresie trwania instrumentu.

| — | W absorbujących płynność operacjach nie stosuje się redukcji wartości w wycenie. |
| --- | --- |

—

W absorbujących płynność operacjach nie stosuje się redukcji wartości w wycenie.

| — | W zależności od jurysdykcji i krajowych systemów operacyjnych, krajowe banki centralne zezwalają na tzw. pooling aktywów zabezpieczających i/lub wymagają deponowania aktywów wykorzystywanych w poszczególnych transakcjach (tzw. system earmarking). W systemach pooling, kontrahent udostępnia pulę wystarczających aktywów zabezpieczających bankowi centralnemu na pokrycie kredytów uzyskanych z banku centralnego, co oznacza, że poszczególne aktywa nie są przypisane konkretnym operacjom kredytowym. W przypadku stosowania systemu earmarking, do każdej operacji kredytowej są przypisane konkretne, łatwe do zidentyfikowania aktywa. |
| --- | --- |

—

W zależności od jurysdykcji i krajowych systemów operacyjnych, krajowe banki centralne zezwalają na tzw. pooling aktywów zabezpieczających i/lub wymagają deponowania aktywów wykorzystywanych w poszczególnych transakcjach (tzw. system earmarking). W systemach pooling, kontrahent udostępnia pulę wystarczających aktywów zabezpieczających bankowi centralnemu na pokrycie kredytów uzyskanych z banku centralnego, co oznacza, że poszczególne aktywa nie są przypisane konkretnym operacjom kredytowym. W przypadku stosowania systemu earmarking, do każdej operacji kredytowej są przypisane konkretne, łatwe do zidentyfikowania aktywa.

| — | Aktywa podlegają codziennej wycenie. Codziennie krajowe banki centralne obliczają wymaganą wartość aktywów zabezpieczających, uwzględniając zmiany w wielkości kwoty pozostających do spłaty kredytów, zasady wyceny przedstawione w punkcie 6.5 oraz wymagane redukcje wartości w wycenie. |
| --- | --- |

—

Aktywa podlegają codziennej wycenie. Codziennie krajowe banki centralne obliczają wymaganą wartość aktywów zabezpieczających, uwzględniając zmiany w wielkości kwoty pozostających do spłaty kredytów, zasady wyceny przedstawione w punkcie 6.5 oraz wymagane redukcje wartości w wycenie.

| — | Jeżeli po wycenie aktywa zabezpieczające nie spełniają wymagań skalkulowanych na ten dzień, wykonywane są wezwania do odpowiedniego uzupełnienia depozytu. W celu zmniejszenia częstotliwości takich wezwań, krajowe banki centralne mogą stosować tzw. punkt aktywacji. W takim przypadku punkt aktywacji wynosi 0,5 % dostarczonej kwoty płynności. W zależności od jurysdykcji, krajowe banki centralne mogą wymagać, aby wezwania do uzupełnienia depozytów początkowych były wykonywane poprzez dostarczenie dodatkowych aktywów lub wpłatę środków pieniężnych. Oznacza to, że jeżeli wartość rynkowa aktywów zabezpieczających spada poniżej punktu aktywacji, kontrahenci muszą dostarczyć dodatkowe aktywa (lub środki pieniężne). Podobnie, gdyby wartość rynkowa aktywów zabezpieczających po aktualizacji wyceny przekroczyła górny punkt aktywacji, krajowy bank centralny zwrociłby kontrahentowi nadwyżkę aktywów (lub środków pieniężnych) (patrz ramka 12),

  RAMKA 12
  Kalkulacja wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego
  Całkowitą wielkość kwalifikowanych aktywów J (dla j = 1 do J; wartość Cj,t
  w czasie t), jaką kontrahent musi dostarczyć na zabezpieczenie zestawu operacji zasilających w płynność I (dla i = 1 do I; wielkość Li,t
  w czasie t), ustala się według następującego wzoru:



  gdzie:

  hj
  : redukcja wartości w wycenie w stosunku do aktywów kwalifikowanych j.
  Jeśli τ jest okresem między aktualizacjami wyceny, podstawa wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego w czasie t + τ wynosi:



  W zależności od cech operacyjnych systemów zarządzania, zabezpieczeniami krajowych banków centralnych, w kalkulacji podstawy wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego krajowe banki centralne mogą również uwzględnić odsetki narosłe od dostarczonej płynności w nierozliczonych operacjach.
  Wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego realizuje się wyłącznie wówczas, gdy podstawa wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego przekracza pewien poziom punktu aktywacji.
  Niech k = 0,5 % oznacza punkt aktywacji. W systemie earmarking (I=1), wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego realizuje się, kiedy:

  (kontrahent wpłaca uzupełnienie depozytu zabezpieczającego do krajowego banku) lub

  (krajowy bank centralny wypłaca kontrahentowi nadwyżkę depozytu zabezpieczającego).
  W systemie pooling kontrahent musi wnieść do puli dodatkowe aktywa, gdy:



  W przeciwnym przypadku, wielkość kredytu w ciągu dnia (IDC) dostępna dla kontrahenta systemie pooling można wyrazić następująco:

  (jeśli jest to wartość dodatnia)
  Zarówno w systemie earmarking, jak i systemie pooling wezwania do uzupełnienia depozytów zapewniają, że stosunek przedstawiony w punkcie (1) powyżej zostaje przywrócony. |
| --- | --- |

—

Jeżeli po wycenie aktywa zabezpieczające nie spełniają wymagań skalkulowanych na ten dzień, wykonywane są wezwania do odpowiedniego uzupełnienia depozytu. W celu zmniejszenia częstotliwości takich wezwań, krajowe banki centralne mogą stosować tzw. punkt aktywacji. W takim przypadku punkt aktywacji wynosi 0,5 % dostarczonej kwoty płynności. W zależności od jurysdykcji, krajowe banki centralne mogą wymagać, aby wezwania do uzupełnienia depozytów początkowych były wykonywane poprzez dostarczenie dodatkowych aktywów lub wpłatę środków pieniężnych. Oznacza to, że jeżeli wartość rynkowa aktywów zabezpieczających spada poniżej punktu aktywacji, kontrahenci muszą dostarczyć dodatkowe aktywa (lub środki pieniężne). Podobnie, gdyby wartość rynkowa aktywów zabezpieczających po aktualizacji wyceny przekroczyła górny punkt aktywacji, krajowy bank centralny zwrociłby kontrahentowi nadwyżkę aktywów (lub środków pieniężnych) (patrz ramka 12),

RAMKA 12

Kalkulacja wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego

Całkowitą wielkość kwalifikowanych aktywów J (dla j = 1 do J; wartość Cj,t
  w czasie t), jaką kontrahent musi dostarczyć na zabezpieczenie zestawu operacji zasilających w płynność I (dla i = 1 do I; wielkość Li,t
  w czasie t), ustala się według następującego wzoru:

Formula

gdzie:

hj
  : redukcja wartości w wycenie w stosunku do aktywów kwalifikowanych j.

Jeśli τ jest okresem między aktualizacjami wyceny, podstawa wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego w czasie t + τ wynosi:

Formula

W zależności od cech operacyjnych systemów zarządzania, zabezpieczeniami krajowych banków centralnych, w kalkulacji podstawy wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego krajowe banki centralne mogą również uwzględnić odsetki narosłe od dostarczonej płynności w nierozliczonych operacjach.

Wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego realizuje się wyłącznie wówczas, gdy podstawa wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego przekracza pewien poziom punktu aktywacji.

Niech k = 0,5 % oznacza punkt aktywacji. W systemie earmarking (I=1), wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego realizuje się, kiedy:

Formula (kontrahent wpłaca uzupełnienie depozytu zabezpieczającego do krajowego banku) lub

Formula (krajowy bank centralny wypłaca kontrahentowi nadwyżkę depozytu zabezpieczającego).

W systemie pooling kontrahent musi wnieść do puli dodatkowe aktywa, gdy:

Formula

W przeciwnym przypadku, wielkość kredytu w ciągu dnia (IDC) dostępna dla kontrahenta systemie pooling można wyrazić następująco:

Formula (jeśli jest to wartość dodatnia)

Zarówno w systemie earmarking, jak i systemie pooling wezwania do uzupełnienia depozytów zapewniają, że stosunek przedstawiony w punkcie (1) powyżej zostaje przywrócony.

| — | W systemach typu pooling kontrahenci mogą codziennie zamieniać aktywa zabezpieczające. |
| --- | --- |

—

W systemach typu pooling kontrahenci mogą codziennie zamieniać aktywa zabezpieczające.

| — | W systemach typu earmarking krajowe banki centralne mogą zezwolić na zamianę aktywów zabezpieczających. |
| --- | --- |

—

W systemach typu earmarking krajowe banki centralne mogą zezwolić na zamianę aktywów zabezpieczających.

| — | EBC może w dowolnym momencie podjąć decyzję o usunięciu określonych instrumentów dłużnych z wykazu kwalifikowanych instrumentów z listy pierwszej (78). |
| --- | --- |

—

EBC może w dowolnym momencie podjąć decyzję o usunięciu określonych instrumentów dłużnych z wykazu kwalifikowanych instrumentów z listy pierwszej (78).

78

| 6.4.2. | Środki kontroli ryzyka dla aktywów z listy 2 |
| --- | --- |

6.4.2.

Właściwe środki kontroli ryzyka dla aktywów poziomu 2 są określane przez krajowy bank centralny, który wpisał dane aktywa na listę 2. Stosowanie środków kontroli ryzyka przez krajowy bank centralny podlega zatwierdzeniu przez EBC. Ustanawiając właściwe środki kontroli ryzyka, Eurosystem zmierza do zapewnienia warunków braku dyskryminacji w traktowaniu aktywów z listy 2 w całej strefie euro. W tych ramach, redukcje wartości w wycenie stosowane do aktywów z listy 2 odzwierciedlają szczególne ryzyko związane z tymi aktywami i są co najmniej tak rygorystyczne, jak redukcje wartości w wycenie stosowane wobec aktywów z listy 1. Aktywa z listy 2 są podzielone na trzy grupy redukcji wartości w wycenie, odzwierciedlające różnice w wewnętrznych charakterystykach i ich płynności. Grupy płynności i redukcje wartości w wycenie dla aktywów z listy drugiej opisano w ramce 13.

RAMKA 13

Poziomy redukcji wartości w wycenie (%) stosowane do kwalifikowanych aktywów z listy drugiej

Redukcje wartości (%) w wycenie stosowane do zbywalnych instrumentów dłużnych z ograniczoną płynnością (79):

| Pozostały okres do zapadalności | Kupon stały | Kupon zerowy |
| --- | --- | --- |
| 0–1 | 2 | 2 |
| 1–3 | 3,5 | 3,5 |
| 3–5 | 5,5 | 6 |
| 5–7 | 6,5 | 7 |
| 7–10 | 8 | 10 |
| >10 | 12 | 18 |

Pozostały okres do zapadalności

Kupon stały

Kupon zerowy

0–1

2

2

1–3

3,5

3,5

3–5

5,5

6

5–7

6,5

7

7–10

8

10

>10

12

18

Redukcje wartości w wycenie stosowane do instrumentów odwrotnej stopy procentowej z listy drugiej:

Redukcje wartości w wycenie stosowane do wszystkich instrumentów odwrotnej stopy procentowej z listy drugiej są identyczne z redukcjami stosowanymi dla instrumentów odwrotnej stopy procentowej z listy pierwszej.

2.   Redukcje wartości (%) stosowane dla instrumentów dłużnych z ograniczoną płynnością i szczególnymi właściwościami:

| Pozostały okres do zapadalności (lata) | Kupon stały | Kupon zerowy |
| --- | --- | --- |
| 0–1 | 4 | 4 |
| 1–3 | 8 | 8 |
| 3–5 | 15 | 16 |
| 5–7 | 17 | 18 |
| 7–10 | 22 | 23 |
| >10 | 24 | 25 |

Pozostały okres do zapadalności (lata)

Kupon stały

Kupon zerowy

0–1

4

4

1–3

8

8

3–5

15

16

5–7

17

18

7–10

22

23

>10

24

25

3.   Redukcje wartości stosowane dla nierynkowych instrumentów dłużnych:

| Obligacje kupieckie: | 4 % dla instrumentów z pozostałym okresem zapadalności do sześciu miesięcy. |
| --- | --- |
| Kredyty: | 12 % dla kredytów z pozostałym okresem zapadalności do sześciu miesięcy
  22 % dla kredytów z pozostałym okresem zapadalności od sześciu miesięcy do dwóch lat. |

Obligacje kupieckie:

4 % dla instrumentów z pozostałym okresem zapadalności do sześciu miesięcy.

Kredyty:

12 % dla kredytów z pozostałym okresem zapadalności do sześciu miesięcy

22 % dla kredytów z pozostałym okresem zapadalności od sześciu miesięcy do dwóch lat.

Weksle własne zabezpieczone hipoteką: 22 %.

Włączenie aktywów z listy 2 do jednej z następujących klas płynności proponują krajowe banki centralne i podlega ono zatwierdzeniu przez EBC:

1.   Rynkowe instrumenty dłużne o ograniczonej płynności:

większość aktywów z listy 2 należy do tej kategorii. Chociaż mogą występować pewne różnice w stopniu płynności, aktywa te są generalnie podobne w tym, że rynek wtórny dla tych aktywów jest mało płynny, ceny nie muszą być notowane codziennie i obrót na normalnym poziomie może generować skutki cenowe.

2.   Instrumenty dłużne o ograniczonej płynności i specjalnych cechach:

są to aktywa, które — chociaż posiadają pewne aspekty rynkowe — wymagają dodatkowego czasu w celu ich upłynnienia na rynku. Dotyczy to aktywów, które generalnie nie mają charakteru rynkowego, ale które posiadają specjalne cechy zapewniające pewną zbywalność, w tym procedury aukcji rynkowych (jeżeli występuje konieczność upłynnienia aktywów) i codzienne ustalanie ceny.

3.   Nierynkowe instrumenty dłużne:

są to instrumenty w praktyce niezbywalne i dlatego mają niewielką lub żadną płynność.

W przypadku aktywów z listy drugiej o kuponach ze stopą zmienną i instrumentów dłużnych z więcej niż jednym typem płatności kuponowej, stosuje się takie same zasady, jak dla aktywów z listy pierwszej, o ile EBC nie ustali inaczej (80).

80

Krajowe banki centralne stosują ten sam punkt aktywacji (jeżeli dotyczy) do realizacji wezwań do uzupełnienia depozytów zabezpieczających dla aktywów poziomu 2, jak i dla aktywów poziomu 1. Ponadto krajowe banki centralne mogą stosować ograniczenia akceptacji aktywów poziomu 2, mogą żądać dodatkowych gwarancji i w każdym momencie mogą podjąć decyzję o usunięciu poszczególnych aktywów z listy 2.

ograniczenia

dodatkowych gwarancji

| 6.5. | Zasady wyceny aktywów zabezpieczających |
| --- | --- |

6.5.

Określając wartość aktywów zabezpieczających wykorzystanych w transakcjach z przyrzeczeniem odkupu, Eurosystem stosuje następujące zasady:

| — | dla każdej pozycji rynkowych aktywów kwalifikowanych z listy 1 lub listy 2 Eurosystem określa jedno źródło ceny referencyjnej. Oznacza to także, że dla aktywów notowanych, kwotowanych lub będących przedmiotem obrotu na więcej niż jednym rynku, wyłącznie jeden z tych rynków wykorzystywany jest jako źródło ceny danych aktywów, |
| --- | --- |

—

dla każdej pozycji rynkowych aktywów kwalifikowanych z listy 1 lub listy 2 Eurosystem określa jedno źródło ceny referencyjnej. Oznacza to także, że dla aktywów notowanych, kwotowanych lub będących przedmiotem obrotu na więcej niż jednym rynku, wyłącznie jeden z tych rynków wykorzystywany jest jako źródło ceny danych aktywów,

| — | dla każdego rynku referencyjnego Eurosystem określa najbardziej reprezentatywną cenę stosowaną przy obliczaniu wartości rynkowych. Jeżeli podawana jest więcej niż jedna cena, stosuje się najniższą z tych cen (zazwyczaj cenę bid), |
| --- | --- |

—

dla każdego rynku referencyjnego Eurosystem określa najbardziej reprezentatywną cenę stosowaną przy obliczaniu wartości rynkowych. Jeżeli podawana jest więcej niż jedna cena, stosuje się najniższą z tych cen (zazwyczaj cenę bid),

bid

| — | wartość aktywów rynkowych oblicza się na podstawie najbardziej reprezentatywnej ceny w dniu roboczym poprzedzającym termin wyceny, |
| --- | --- |

—

wartość aktywów rynkowych oblicza się na podstawie najbardziej reprezentatywnej ceny w dniu roboczym poprzedzającym termin wyceny,

| — | przy braku ceny reprezentatywnej dla konkretnych aktywów w dniu roboczym poprzedzającym termin wyceny, stosuje się ostatnią cenę giełdową. Jeżeli niedostępna jest cena giełdowa, krajowy bank centralny określi cenę, z uwzględnieniem ostatniej ceny określonej dla tych aktywów na rynku referencyjnym, |
| --- | --- |

—

przy braku ceny reprezentatywnej dla konkretnych aktywów w dniu roboczym poprzedzającym termin wyceny, stosuje się ostatnią cenę giełdową. Jeżeli niedostępna jest cena giełdowa, krajowy bank centralny określi cenę, z uwzględnieniem ostatniej ceny określonej dla tych aktywów na rynku referencyjnym,

| — | wartość rynkową instrumentu dłużnego oblicza się razem z narosłymi odsetkami, |
| --- | --- |

—

wartość rynkową instrumentu dłużnego oblicza się razem z narosłymi odsetkami,

| — | w zależności od różnic w krajowych systemach prawnych i praktyce operacyjnej, w podejściu do strumieni dochodu (np. płatności kuponów) związanych z aktywami, jakie otrzymuje się w okresie realizacji transakcji odwracalnej, mogą wystąpić różnice między krajowymi bankami centralnymi. Jeżeli strumień dochodu jest przekazywany kontrahentowi, zanim nastąpi transfer dochodu, krajowy bank centralny zapewnia, że odpowiednie operacje będą w dalszym ciągu pokryte wystarczająca ilością aktywów zabezpieczających. Krajowe banki centralne dążą do tego, aby skutek ekonomiczny takiego potraktowania strumieni dochodu był taki sam, jak w sytuacji, w której dochód byłby przekazywany kontrahentowi w terminie płatności (81). |
| --- | --- |

—

w zależności od różnic w krajowych systemach prawnych i praktyce operacyjnej, w podejściu do strumieni dochodu (np. płatności kuponów) związanych z aktywami, jakie otrzymuje się w okresie realizacji transakcji odwracalnej, mogą wystąpić różnice między krajowymi bankami centralnymi. Jeżeli strumień dochodu jest przekazywany kontrahentowi, zanim nastąpi transfer dochodu, krajowy bank centralny zapewnia, że odpowiednie operacje będą w dalszym ciągu pokryte wystarczająca ilością aktywów zabezpieczających. Krajowe banki centralne dążą do tego, aby skutek ekonomiczny takiego potraktowania strumieni dochodu był taki sam, jak w sytuacji, w której dochód byłby przekazywany kontrahentowi w terminie płatności (81).

81

| — | w przypadku nierynkowych aktywów z listy 2 krajowy bank centralny, który włączył te aktywa na listę 2, określa odrębne zasady wyceny, |
| --- | --- |

—

w przypadku nierynkowych aktywów z listy 2 krajowy bank centralny, który włączył te aktywa na listę 2, określa odrębne zasady wyceny,

| 6.6. | Transgraniczne wykorzystanie aktywów kwalifikowanych |
| --- | --- |

6.6.

Kontrahenci Eurosystemu mogą wykorzystywać aktywa kwalifikowane w operacjach transgranicznych, tzn. mogą uzyskiwać środki finansowe z krajowego banku centralnego Państwa Członkowskiego, w którym są ustanowieni poprzez wykorzystanie aktywów znajdujących się w innym Państwie Członkowskim. Musi istnieć możliwość wykorzystania aktywów zabezpieczających w operacjach transgranicznych w całej strefie euro do rozliczania wszystkich rodzajów operacji, w ramach których Eurosystem zasila w płynność w zamian za aktywa kwalifikowane.

Krajowe banki centralne (i EBC) wypracowały mechanizm zapewniający, że wszystkie aktywa kwalifikowane emitowane/deponowane w strefie euro można wykorzystać na zasadach transgranicznych. Jest to system banków centralnych korespondentów (CCBM), w ramach którego krajowe banki centralne działają wzajemnie dla siebie (i dla EBC) jako powiernicy (»korespondenci«) w odniesieniu do aktywów akceptowanych przez ich lokalny system depozytowy lub rozrachunkowy. Szczególne rozwiązania można zastosować w przypadku aktywów nierynkowych lub aktywów z listy 2 o ograniczonej płynności i szczególnych cechach, których nie można transferować poprzez system SSS (82). System CCBM można wykorzystać do zabezpieczania wszystkich rodzajów operacji kredytowych Eurosystemu. Oprócz systemu CCBM, do celów transgranicznego transferu papierów wartościowych można wykorzystać kwalifikowane powiązania między systemami SSS (83).

82

83

| 6.6.1. | System banków centralnych korespondentów (CCBM) |
| --- | --- |

6.6.1.

System banków centralnych korespondentów przedstawiono na wykresie 3.

Wykorzystanie kwalifikowanych aktywów zdeponowanych w kraju B przez kontrahenta ustanowionego w kraju A w celu uzyskania kredytu z krajowego banku centralnego kraju A

Kraj A

Kraj B

KBC A

Informacja o zabezpieczeniu

KBC B

Zabezpieczenie

Informacja o zabezpieczeniu

Kredyt

SSS

Kontrahent A

Powiernik

Zlecenie transferu

Wszystkie krajowe banki centralne prowadzą wzajemne rachunki papierów wartościowych do celów transgranicznego wykorzystania kwalifikowanych aktywów. Dokładna procedura CCBM zależy od tego, czy kwalifikowane aktywa przeznaczone są do zabezpieczania poszczególnych transakcji, czy stanowią pulę aktywów zabezpieczających (84).

84

| — | w systemie earmarking, bezpośrednio po zaakceptowaniu oferty przez krajowy bank centralny Państwa Członkowskiego, w którym kontrahent jest ustanowiony (tzn. »rodzimy bank centralny«), kontrahent przesyła zlecenie (w razie potrzeby za pośrednictwem własnego powiernika) do systemu SSS w kraju, w którym znajdują się jego papiery wartościowe, w celu przekazania ich do banku centralnego tego kraju na rachunek rodzimego banku centralnego. W momencie poinformowania rodzimego banku centralnego przez bank centralny-korespondenta o otrzymaniu zabezpieczenia, przekazuje on środki kontrahentowi. Banki centralne nie przekazują środków finansowych dopóki nie upewnią się, że bank centralny-korespondent otrzymał papiery wartościowe kontrahentów. Jeżeli występuje konieczność dotrzymania ostatecznych terminów rozliczeń, kontrahenci mogą wstępnie zdeponować aktywa w bankach centralnych-korespondentach na rachunku ich rodzimego banku centralnego z wykorzystaniem procedur CCBM, |
| --- | --- |

—

w systemie earmarking, bezpośrednio po zaakceptowaniu oferty przez krajowy bank centralny Państwa Członkowskiego, w którym kontrahent jest ustanowiony (tzn. »rodzimy bank centralny«), kontrahent przesyła zlecenie (w razie potrzeby za pośrednictwem własnego powiernika) do systemu SSS w kraju, w którym znajdują się jego papiery wartościowe, w celu przekazania ich do banku centralnego tego kraju na rachunek rodzimego banku centralnego. W momencie poinformowania rodzimego banku centralnego przez bank centralny-korespondenta o otrzymaniu zabezpieczenia, przekazuje on środki kontrahentowi. Banki centralne nie przekazują środków finansowych dopóki nie upewnią się, że bank centralny-korespondent otrzymał papiery wartościowe kontrahentów. Jeżeli występuje konieczność dotrzymania ostatecznych terminów rozliczeń, kontrahenci mogą wstępnie zdeponować aktywa w bankach centralnych-korespondentach na rachunku ich rodzimego banku centralnego z wykorzystaniem procedur CCBM,

| — | w systemie pooling, kontrahent w każdym czasie może przekazać papiery wartościowe do banku centralnego-korespondenta na rachunek rodzimego banku centralnego. W momencie otrzymania informacji przez rodzimy bank centralny od banku centralnego-korespondenta o otrzymaniu papierów wartościowych, rodzimy bank centralny dodaje te papiery wartościowe do puli kontrahenta. |
| --- | --- |

—

w systemie pooling, kontrahent w każdym czasie może przekazać papiery wartościowe do banku centralnego-korespondenta na rachunek rodzimego banku centralnego. W momencie otrzymania informacji przez rodzimy bank centralny od banku centralnego-korespondenta o otrzymaniu papierów wartościowych, rodzimy bank centralny dodaje te papiery wartościowe do puli kontrahenta.

System CCBM jest dostępny dla kontrahentów od godziny 9.00 do 16.00 czasu EBC (C.E.T) każdego dnia roboczego Eurosystemu. Kontrahent pragnący skorzystać z systemu CCBM musi powiadomić o tym krajowy bank centralny, z którego ma zamiar otrzymać kredyt, tzn. swej rodzimy bank centralny, przed godziną 16.00 czasu EBC (C.E.T). Oprócz tego, kontrahent musi zapewnić, że zabezpieczenie dla operacji polityki pieniężnej zostanie przekazane na rachunek banku centralnego-korespondenta najpóźniej do godziny 16.45 czasu EBC (C.E.T). Zlecenia lub transfery dokonane z przekroczeniem tego ostatecznego terminu będą uznawane wyłącznie w stosunku do kredytu udzielonego następnego dnia roboczego. Kiedy kontrahenci przewidują potrzebę skorzystania z systemu CCBM w późniejszych godzinach, powinni, o ile to możliwe, dostarczyć aktywa z góry (tzn. wstępnie zdeponować aktywa). W wyjątkowych okolicznościach lub kiedy jest to uzasadnione względami polityki pieniężnej, EBC może podjąć decyzję o przedłużeniu czasu zamknięcia systemu CCBM do czasu zamknięcia systemu TARGET.

| 6.6.2. | Powiązania między systemami rozrachunku papierów wartościowych (SSS) |
| --- | --- |

6.6.2.

Opraz systemu CCBM, do celów transgranicznego transferu papierów wartościowych można wykorzystać kwalifikowane powiązania między systemami SSS UE.

Wykorzystanie kwalifikowanych aktywów emitowanych w systemie SSS kraju B będących w posiadaniu kontrahenta ustanowionego w kraju A poprzez powiązanie między systemami SSS w krajach A i B w celu uzyskania kredytu z krajowego banku centralnego kraju A.

Kraj A

Kraj B

KBC A

Informacja o zabezpieczeniu

SSS A posiada aktywa na rachunku wspólnym w SSS B

Kredyt

SSS A

SSS B

Zlecenie transferu

Kontrahent A

Powiązanie między dwoma systemami SSS umożliwia uczestnikowi jednego systemu SSS posiadanie papierów wartościowych wyemitowanych w innym systemie SSS bez konieczności bycia uczestnikiem tego innego systemu SSS. Przed skorzystaniem z tych powiązań dla transferu zabezpieczenia z tytułu operacji kredytowych Eurosystemu, aktywa muszą być wycenione i zatwierdzone zgodnie ze standardami stosowania systemów SSS UE (85), (86).

85

86

Z punktu widzenia Eurosystemu, system CCBM i powiązania między systemami SSS UE pełnią tę samą rolę, mianowicie umożliwiają kontrahentom wykorzystanie zabezpieczenia na zasadach transgranicznych, tzn. oba systemy umożliwiają kontrahentom wykorzystanie zabezpieczenia do uzyskania kredytu z ich rodzimego banku centralnego, nawet jeżeli to zabezpieczenie zostało wyemitowane w systemie SSS innego kraju. System CCBM i powiązania między systemami SSS spełniają tę funkcję w różny sposób. W systemie CCBM relacja transgraniczna zachodzi między krajowymi bankami centralnymi, które pełnią wobec siebie funkcję powierników. Przy wykorzystaniu powiązań, współpraca transgraniczna zachodzi między systemami SSS. Otwierają one wzajemnie rachunki zbiorcze.

Aktywa zdeponowane w banku centralnym-korespondencie można wykorzystać wyłącznie do celów zabezpieczenia operacji kredytowych Eurosystemu. Aktywa posiadane poprzez powiązania można wykorzystać dla operacji kredytowych Eurosystemu, jak również dla innych celów określonych przez kontrahenta. Wykorzystując powiązania między systemami SSS, kontrahenci posiadają aktywa na własnych rachunkach w swoich rodzimych systemach SSS i nie potrzebują powiernika.

ROZDZIAŁ 7

| 7. | REZERWA OBOWIĄZKOWA (87) |
| --- | --- |

7.

87

| 7.1. | Charakterystyka ogólna |
| --- | --- |

7.1.

EBC wymaga od instytucji kredytowych utrzymywania rezerw obowiązkowych na rachunkach w krajowych bankach centralnych w ramach systemu rezerwy obowiązkowej Eurosystemu. Ramy prawne tego systemu są ustanowione w art. 19 Statutu ESBC, rozporządzeniu Rady (WE) 2531/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącym stosowania stóp rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny (88) i rozporządzeniu (WE) Europejskiego Banku Centralnego nr 1745/2003 z dnia 12 września 2003 r. dotyczącym stosowania rezerw obowiązkowych (EBC/2003/9) (89). Stosowanie rozporządzenia EBC/2003/9 zapewnia jednorodność zasad i warunków systemu rezerwy obowiązkowej Eurosystemu w całej strefie euro.

88

89

Wielkość rezerwy obowiązkowej, jaka ma być utrzymywana przez poszczególne instytucje ustala się w stosunku do podstawy naliczania rezerwy. System rezerwy obowiązkowej Eurosystemu umożliwia kontrahentom korzystanie z możliwości ich uśredniania, co oznacza, że zgodność rezerwy wymaganej z utrzymywaną ustala się na podstawie średniej arytmetycznej sald na koniec dnia na rachunkach w krajowym banku centralnym w okresie rezerwowym. Utrzymywane przez instytucje rezerwy obowiązkowe są oprocentowane według stopy procentowej podstawowych operacji refinansujących Eurosystemu.

System rezerw obowiązkowych Eurosystemu spełnia przede wszystkim następujące funkcje monetarne:

| — | Stabilizacja stóp procentowych rynku pieniężnego

  Przepisy uśredniające systemu rezerwy obowiązkowej Eurosystemu mają na celu stabilizację stóp procentowych na rynku pieniężnym, stanowiąc bodziec dla instytucji do łagodzenia skutków przejściowych wahań płynności. |
| --- | --- |

—

Stabilizacja stóp procentowych rynku pieniężnego

Stabilizacja stóp procentowych rynku pieniężnego

Przepisy uśredniające systemu rezerwy obowiązkowej Eurosystemu mają na celu stabilizację stóp procentowych na rynku pieniężnym, stanowiąc bodziec dla instytucji do łagodzenia skutków przejściowych wahań płynności.

| — | Kreacja lub pogłębianie strukturalnego niedoboru płynności

  System rezerwy obowiązkowej Eurosystemu kreuje lub pogłębia strukturalny niedobór płynności. Może to być pomocne w celu poprawy skuteczności działania Eurosystemu w zakresie zasilania w płynność. |
| --- | --- |

—

Kreacja lub pogłębianie strukturalnego niedoboru płynności

Kreacja lub pogłębianie strukturalnego niedoboru płynności

System rezerwy obowiązkowej Eurosystemu kreuje lub pogłębia strukturalny niedobór płynności. Może to być pomocne w celu poprawy skuteczności działania Eurosystemu w zakresie zasilania w płynność.

Jeśli chodzi o stosowanie przez EBC wymogu utrzymywania rezerwy obowiązkowej, EBC jest obowiązany działać zgodnie z celami Eurosystemu określonymi w art. 105 ust. 1 Traktatu i art. 2 Statutu ESBC, co oznacza, między innymi, zasadę niewymuszania znaczącego, niepożądanego przemieszczania lub odpływu zasobów pieniężnych.

| 7.2. | Instytucje podlegające systemowi rezerwy obowiązkowej |
| --- | --- |

7.2.

Zgodnie z art. 19.1 Statutu ESBC, EBC wymaga od instytucji kredytowych ustanowionych w Państwach Członkowskich utrzymywania odpowiedniego poziomu rezerwy obowiązkowej. Oznacza to, że działające w strefie euro oddziały podmiotów, które nie mają siedziby w strefie euro, również podlegają systemowi rezerwy obowiązkowej Eurosystemu. Jednakże zlokalizowane poza strefą euro oddziały instytucji kredytowych mających siedzibę w strefie euro nie podlegają temu systemowi.

Instytucje będą automatycznie zwolnione z wymogów dotyczących rezerwy obowiązkowej od rozpoczęcia okresu utrzymywania rezerwy, w którym ich pozwolenia na działalność zostaną cofnięte lub oddane, lub w którym organ sądowy lub inny właściwy organ uczestniczącego Państwa Członkowskiego podejmuje decyzję o wszczęciu postępowania likwidacyjnego wobec instytucji. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) 2532/98 i rozporządzeniem EBC/2003/9 EBC może również zwolnić pewne kategorie innych instytucji z zobowiązań w ramach systemu rezerwy obowiązkowej Eurosystemu przy zachowaniu zasady braku dyskryminacji, jeżeli cele systemu nie byłyby spełnione poprzez nałożenie wspomnianych zobowiązań na te konkretne instytucje. W decyzjach dotyczących zwolnień EBC każdorazowo bierze pod uwagę następujące kryteria:

| — | instytucja spełnia funkcje specjalne, |
| --- | --- |

—

instytucja spełnia funkcje specjalne,

| — | instytucja nie prowadzi aktywnie czynności bankowych w konkurencji z innymi instytucjami kredytowymi, i/lub |
| --- | --- |

—

instytucja nie prowadzi aktywnie czynności bankowych w konkurencji z innymi instytucjami kredytowymi, i/lub

| — | wszystkie depozyty instytucji są przeznaczone na cele związane z regionalną i/lub międzynarodową pomocą w zakresie rozwoju. |
| --- | --- |

—

wszystkie depozyty instytucji są przeznaczone na cele związane z regionalną i/lub międzynarodową pomocą w zakresie rozwoju.

EBC sporządza i prowadzi wykaz instytucji podlegających systemowi rezerwy obowiązkowej Eurosystemu. EBC również udostępnia publicznie wykazy wszystkich instytucji zwolnionych ze zobowiązań w ramach systemu z powodów innych niż reorganizacja (90). Kontrahenci mogą korzystać z tych wykazów przy ustalaniu, czy posiadają zobowiązania wobec innej instytucji, która sama podlega systemowi rezerwy obowiązkowej. Wykazy udostępniane publicznie ostatniego dnia roboczego Eurosystemu każdego miesiąca kalendarzowego wykorzystuje się do obliczania podstawy naliczania rezerwy na okres utrzymywania tej rezerwy zaczynający się w miesiącu kalendarzowym przypadającym dwa miesiące później. Na przykład wykaz opublikowany pod koniec lutego będzie obowiązywać w odniesieniu do obliczania podstawy naliczania rezerwy za okres utrzymywania rezerwy zaczynający się w kwietniu.

90

| 7.3. | Określanie rezerwy obowiązkowej |
| --- | --- |

7.3.

a)   Podstawa naliczania i stopy rezerwy

Podstawę naliczania rezerwy obowiązkowej danej instytucji określa się w odniesieniu do pozycji jej bilansu. Dane bilansowe przekazywane są krajowym bankom centralnym w ramach ogólnej statystyki pieniężnej i bankowej EBC (patrz punkt 7.5.) (91). W przypadku instytucji podlegających wymogom pełnej sprawozdawczości, do ustalenia podstawy naliczania rezerwy na okres utrzymywania rozpoczynający się w miesiącu kalendarzowym przypadającym dwa miesiące później wykorzystuje się dane bilansowe na koniec bieżącego miesiąca kalendarzowego. Na przykład podstawa naliczania rezerwy obliczona na podstawie bilansu na koniec lutego będzie stosowana do obliczania poziomu rezerwy obowiązkowej danego kontrahenta w okresie utrzymywania rezerwy zaczynającym się w kwietniu.

91

Zasady sprawozdawczości w zakresie statystyki pieniężnej i bankowej EBC obejmują możliwość zwolnienia małych instytucji z pewnych obowiązków sprawozdawczych. Instytucje, do których stosuje się ten przepis muszą przekazywać jedynie ograniczony zestaw danych bilansowych co kwartał (dane w układzie kwartalnym) w terminie, któy jest dłuższy niż termin przewidziany dla większych instytucji. W przypadku tych instytucji dane bilansowe za konkretny kwartał wykorzystuje się do ustalenia, z przesunięciem dwóch miesięcy, podstawy naliczania rezerwy na kolejne trzy okresy utrzymywania rezerwy.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2531/98 EBC może włączyć do podstawy naliczania rezerwy pasywa wynikające z zaakceptowania środków razem z pasywami wynikającymi z pozycji pozabilansowych. W systemie rezerwy obowiązkowej Eurosystemu, w podstawę rezerwy włączone są obecnie takie kategorie pasywów jak »depozyty« i »wyemitowane dłużne papiery wartościowe« (patrz ramka 14).

Zobowiązania wobec innych instytucji znajdujących się w wykazie instytucji podlegających systemowi rezerwy obowiązkowej Eurosystemu oraz zobowiązania wobec EBC i krajowych banków centralnych nie są wliczane do podstawy naliczania rezerwy. W tym zakresie, dla kategorii pasywów »wyemitowane dłużne papiery wartościowe« emitent musi być w stanie udowodnić faktyczną ilość tych instrumentów znajdujących się w posiadaniu innych instytucji podlegających systemowi rezerwy obowiązkowej Eurosystemu, aby mieć możliwość odliczenia ich od podstawy rezerwy. Jeżeli nie można przedstawić takiego dowodu, emitenci mogą stosować do każdej z tych pozycji bilansowych standardowe wyłączenie w ustalonej wielkości procentowej (92).

92

Stopy rezerw ustala EBC przy uwzględnieniu maksymalnego limitu określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2531/98. EBC stosuje jednolitą niezerową stopę rezerwy do większości pozycji zaliczonych do podstawy naliczania rezerwy. Stopa rezerw jest określona w rozporządzeniu EBC w sprawie rezerw obowiązkowych. EBC ustala zerową stopę rezerw w stosunku do następujących kategorii pasywów: »depozyty o ustalonym terminie zapadalności powyżej dwóch lat«, »depozyty zwrotne za wypowiedzeniem powyżej dwóch lat«, »umowy z przyrzeczeniem odkupu typu repo« i »dłużne papiery wartościowe o ustalonym terminie zapadalności powyżej dwóch lat« (patrz ramka 14). EBC może w dowolnym momencie zmienić stopę rezerw. Zmiany stóp rezerw są ogłaszane przez EBC z wyprzedzeniem, przed pierwszym okresem utrzymywania rezerwy, w którym zmiana będzie obowiązywać.

RAMKA 14

Podstawa naliczania stopy rezerwy obowiązkowej

A.   Pasywa objęte podstawą naliczania rezerwy, do których stosuje się dodatnią stopę rezerw

Depozyty

| — | Depozyty bieżące |
| --- | --- |

—

Depozyty bieżące

| — | Depozyty o ustalonym terminie zapadalności do dwóch lat |
| --- | --- |

—

Depozyty o ustalonym terminie zapadalności do dwóch lat

| — | Depozyty za wypowiedzeniem do dwóch lat |
| --- | --- |

—

Depozyty za wypowiedzeniem do dwóch lat

Wyemitowane dłużne papiery wartościowe

| — | Dłużne papiery wartościowe o ustalonym terminie zapadalności do dwóch lat |
| --- | --- |

—

Dłużne papiery wartościowe o ustalonym terminie zapadalności do dwóch lat

B.   Pasywa objęte podstawą naliczania rezerwy, do których stosuje się zerową stopę rezerw

Depozyty

| — | Depozyty o ustalonym terminie zapadalności powyżej dwóch lat |
| --- | --- |

—

Depozyty o ustalonym terminie zapadalności powyżej dwóch lat

| — | Depozyty zwrotne za wypowiedzeniem powyżej dwóch lat |
| --- | --- |

—

Depozyty zwrotne za wypowiedzeniem powyżej dwóch lat

| — | Umowy z przyrzeczeniem odkupu (typu repo) |
| --- | --- |

—

Umowy z przyrzeczeniem odkupu (typu repo)

Wyemitowane dłużne papiery wartościowe

| — | Dłużne papiery wartościowe o ustalonym terminie zapadalności powyżej dwóch lat |
| --- | --- |

—

Dłużne papiery wartościowe o ustalonym terminie zapadalności powyżej dwóch lat

C.   Pasywa wyłączone z podstawy rezerwy

| — | Zobowiązania wobec innych instytucji podlegających systemowi rezerwy obowiązkowej Eurosystemu |
| --- | --- |

—

Zobowiązania wobec innych instytucji podlegających systemowi rezerwy obowiązkowej Eurosystemu

| — | Zobowiązania wobec EBC i krajowych banków centralnych |
| --- | --- |

—

Zobowiązania wobec EBC i krajowych banków centralnych

b)   Obliczanie poziomu rezerwy obowiązkowej

Wymagany poziom rezerwy obowiązkowej dla poszczególnych instytucji oblicza się stosując odpowiednie stopy rezerw do kwalifikowanych pasywów.

Każda instytucja odlicza zryczałtowaną kwotę 100 000 EUR od wymaganego poziomu rezerwy obowiązkowej w każdym Państwie Członkowskim, w którym posiada placówkę. Przyznanie takiego odpisu pozostaje bez uszczerbku dla prawnych zobowiązań instytucji podlegających systemowi rezerwy obowiązkowej Eurosystemu (93).

93

Poziom rezerwy obowiązkowej dla każdego okresu utrzymywania rezerwy zaokrągla się do najbliższego całkowitego euro.

| 7.4. | Utrzymywanie rezerwy |
| --- | --- |

7.4.

a)   Okres utrzymywania rezerwy

EBC publikuje kalendarz okresów utrzymywania rezerwy co najmniej trzy miesiące przed początkiem danego roku (94). Okres utrzymywania rezerwy zaczyna się w dniu rozliczenia pierwszej podstawowej operacji refinansującej po posiedzeniu Rady Prezesów, podczas którego formułowana jest miesięczna ocena nastawienia w polityce pieniężnej na następny okres. W szczególnych okolicznościach opublikowany kalendarz może ulec zmianom, m.in. ze względu na zmiany w harmonogramie posiedzeń Rady Prezesów.

94

b)   Środki rezerwy obowiązkowej

Każda instytucja musi utrzymywać środki rezerwy obowiązkowej na jednym lub kilku rachunkach rezerw w krajowym banku centralnym Państwa Członkowskiego, w którym jest ustanowiona. Dla instytucji posiadających więcej niż jedną placówkę w Państwie Członkowskim, rzeczywista centrala odpowiada za spełnienie łącznych wymogów w zakresie rezerwy obowiązkowej dla wszystkich krajowych placówek danej instytucji (95). Instytucja posiadająca placówki w więcej niż jednym Państwie Członkowskim musi utrzymywać rezerwy obowiązkowe w krajowym banku centralnym każdego Państwa Członkowskiego, w którym posiada placówkę, w stosunku do podstawy naliczania rezerwy określonej w danym Państwie Członkowskim.

95

Rachunki rozrachunkowe instytucji w krajowych bankach centralnych można wykorzystać jako rachunki rezerw. Rezerwy utrzymywane na rachunkach rozrachunkowych można wykorzystać do rozliczeń w ciągu dnia. Dzienna wielkość utrzymywanej rezerwy danej instytucji jest obliczana jako saldo na koniec dnia na jej rachunku rezerw.

Instytucja może ubiegać się w krajowym banku centralnym Państwa Członkowskiego, w którym ta instytucja jest rezydentem, o pozwolenie na utrzymywanie całości swojej rezerwy obowiązkowej przez pośrednika. Możliwość utrzymywania rezerwy przez pośrednika zasadniczo ogranicza się do instytucji, które posiadają taką strukturę, że część działalności administracyjnej (np. zarządzanie skarbcem) wykonywana jest zazwyczaj przez pośrednika (np. sieci kas oszczędnościowych i banków spółdzielczych mogą centralizować swoje rezerwy). Utrzymywanie rezerw obowiązkowych przez pośrednika podlega przepisom określonym w rozporządzeniu EBC/2003/9.

c)   Oprocentowanie rezerwy

Rezerwa obowiązkowa jest oprocentowana w okresie utrzymywania według średniej stopy procentowej EBC (ważonej zgodnie z liczbą dni kalendarzowych) stosowanej w podstawowych operacjach refinansujących, obliczanej według wzoru określonego w ramce 15. Środki rezerwy ponad wymaganą wielkość nie są oprocentowane. Odsetki wypłacane są w drugim dniu roboczym KBC po zakończeniu okresu utrzymywania rezerwy, za który naliczono odsetki.

RAMKA 15

Obliczanie odsetek od rezerwy obowiązkowej

Rezerwa obowiązkowa jest oprocentowana zgodnie z następującym wzorem:

Formula

Formula

gdzie:

| Rt | = | odsetki do wypłacenia od rezerwy obowiązkowej za okres utrzymywania rezerwy t. |
| --- | --- | --- |
| Ht | = | średnia dzienna wielkość rezerwy w okresie utrzymywania t. |
| nt | = | liczba dni kalendarzowych w okresie utrzymywania t. |
| rt | = | stopa oprocentowania rezerwy obowiązkowej w okresie utrzymywania t. Stopę oprocentowania zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku. |
| i | = | i-ty dzień kalendarzowy w okresie utrzymywania t. |
| MR
  i | = | krańcowa stopa procentowa dla ostatniej podstawowej operacji refinansującej rozliczonej w dniu lub przed dniem kalendarzowym i. |

Rt

=

odsetki do wypłacenia od rezerwy obowiązkowej za okres utrzymywania rezerwy t.

Ht

=

średnia dzienna wielkość rezerwy w okresie utrzymywania t.

nt

=

liczba dni kalendarzowych w okresie utrzymywania t.

rt

=

stopa oprocentowania rezerwy obowiązkowej w okresie utrzymywania t. Stopę oprocentowania zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku.

i

=

i-ty dzień kalendarzowy w okresie utrzymywania t.

MR
  i

=

krańcowa stopa procentowa dla ostatniej podstawowej operacji refinansującej rozliczonej w dniu lub przed dniem kalendarzowym i.

| 7.5. | Sprawozdawczość, potwierdzenie i weryfikacja podstawy naliczania rezerwy |
| --- | --- |

7.5.

W celu ustalenia wymaganej wysokości rezerw poszczególne pozycje podstawy naliczania rezerwy są obliczane przez same instytucje zobowiązane do utrzymywania rezerwy obowiązkowej i przekazywane krajowym bankom centralnym w ramach ogólnej sprawozdawczości w zakresie statystyki pieniężnej i bankowej EBC (patrz załącznik 4). Art. 5 rozporządzenia EBC/2003/9 określa procedury przekazywania informacji i potwierdzania podstawy naliczania rezerwy i wymaganego poziomu rezerwy obowiązkowej danej instytucji.

Tryb przekazywania i potwierdzania informacji dotyczących wymaganego poziomu rezerwy obowiązkowej instytucji jest następujący. Właściwy krajowy bank centralny albo dana instytucja oblicza z własnej inicjatywy wymagany poziom rezerwy obowiązkowej tej instytucji na dany okres utrzymywania rezerwy. Powiadomienie o obliczonym poziomie rezerwy jest przekazywane przez podmiot, który dokonał obliczenia najpóźniej na trzy dni robocze KBC przed początkiem okresu utrzymywania rezerwy. Właściwy krajowy bank centralny może określić wcześniejszy termin przekazywania informacji o wymaganym poziomie rezerwy obowiązkowej. Strona otrzymująca powiadomienie potwierdza obliczenie poziomu rezerwy obowiązkowej najpóźniej w dniu roboczym KBC poprzedzającym początek okresu utrzymywania rezerwy. Jeśli strona otrzymująca powiadomienie nie odpowie do końca dnia roboczego KBC poprzedzającego początek okresu utrzymywania rezerwy, przyjmuje się, że potwierdza wysokość rezerwy obowiązkowej tej instytucji na dany okres utrzymywania rezerwy. Po uzyskaniu potwierdzenia wymagany poziom rezerwy obowiązkowej tej instytucji na dany okres utrzymywania rezerwy nie może ulec zmianie.

W przypadku instytucji, które mogą działać w charakterze pośredników w zakresie utrzymywania rezerw obowiązkowych innych instytucji, specjalne wymagania w zakresie sprawozdawczości określa rozporządzenie EBC/2003/9. Utrzymywanie rezerwy przez pośrednika nie zmienia obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej instytucji utrzymującej rezerwy przez pośrednika.

EBC i krajowe banki centralne mają prawo, w zakresie rozporządzenia Rady (WE) nr 2531/98, weryfikować dokładność i jakość zgromadzonych danych.

| 7.6. | Niedopełnienie wymagań związanych z utrzymaniem rezerwy obowiązkowej |
| --- | --- |

7.6.

Niedopełnienie wymagań związanych z utrzymaniem rezerwy obowiązkowej powstaje, jeżeli średnia arytmetyczna sald na koniec dnia kalendarzowego na rachunku rezerwy obowiązkowej instytucji w okresie utrzymywania rezerwy jest niższa od wymaganego poziomu rezerwy obowiązkowej na dany okres utrzymywania rezerwy.

Jeżeli instytucja nie spełnia wszystkich lub części wymogów w zakresie rezerwy obowiązkowej, EBC może, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2531/98, nałożyć jedną z następujących sankcji:

| — | odestki karne w wysokości do 5 punktów procentowych powyżej stopy kredytu banku centralnego na koniec dnia, naliczone od wymaganej wielkości rezerwy obowiązkowej, której dana instytucja nie utrzymała, lub |
| --- | --- |

—

odestki karne w wysokości do 5 punktów procentowych powyżej stopy kredytu banku centralnego na koniec dnia, naliczone od wymaganej wielkości rezerwy obowiązkowej, której dana instytucja nie utrzymała, lub

| — | odsetki karne w wysokości do dwukrotnej stopy kredytu banku centralnego na koniec dnia naliczone od wymaganej wielkości rezerwy obowiązkowej, której dana instytucja nie utrzymała, lub |
| --- | --- |

—

odsetki karne w wysokości do dwukrotnej stopy kredytu banku centralnego na koniec dnia naliczone od wymaganej wielkości rezerwy obowiązkowej, której dana instytucja nie utrzymała, lub

| — | zobowiązanie danej instytucji do złożenia nieoprocentowanych lokat w EBC lub krajowych bankach centralnych do wysokości trzykrotności kwoty wymaganej rezerwy obowiązkowej, której dana instytucja nie utrzymała. Termin zapadalności depozytu nie może przekraczać okresu, w którym instytucja nie utrzymywała rezerwy obowiązkowej. |
| --- | --- |

—

zobowiązanie danej instytucji do złożenia nieoprocentowanych lokat w EBC lub krajowych bankach centralnych do wysokości trzykrotności kwoty wymaganej rezerwy obowiązkowej, której dana instytucja nie utrzymała. Termin zapadalności depozytu nie może przekraczać okresu, w którym instytucja nie utrzymywała rezerwy obowiązkowej.

Jeżeli instytucja nie spełnia innych obowiązków przewidzianych w rozporządzeniach i decyzjach EBC dotyczących systemu rezerwy obowiązkowej Eurosystemu (np. jeżeli nie przekazuje terminowo odpowiednich danych lub dane te nie są prawidłowe), EBC ma prawo nałożyć sankcje zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącym uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji i rozporządzeniem (WE) EBC z dnia 23 września 1999 r. w sprawie uprawnień EBC do nakładania sankcji (EBC/1999/4) (96). Zarząd EBC może określić i opublikować kryteria, zgodnie z którymi będzie stosować sankcje przewidziane w art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2531/98 (97).

96

97

Ponadto w przypadku poważnego naruszenia wymagań dotyczących rezerwy obowiązkowej, Eurosystem może zawiesić udział kontrahentów w operacjach otwartego rynku.

„ZAŁĄCZNIK 1

Przykłady operacji i procedur polityki pieniężnej

Wykaz przykładów

| Przykład 1 | Zasilająca w płynność transakcja odwracalna w drodze przetargu o stałej stopie procentowej |
| --- | --- |

Przykład 1

| Przykład 2 | Zasilająca w płynność transakcja odwracalna w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej |
| --- | --- |

Przykład 2

| Przykład 3 | Emisja certyfikatów dłużnych EBC w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej |
| --- | --- |

Przykład 3

| Przykład 4 | Absorbujący płynność swap walutowy w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej |
| --- | --- |

Przykład 4

| Przykład 5 | Zasilający w płynność swap walutowy w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej |
| --- | --- |

Przykład 5

| Przykład 6 | Środki kontroli ryzyka |
| --- | --- |

Przykład 6

PRZYKŁAD 1

Zasilająca w płynność transakcja odwracalna w drodze przetargu o stałej stopie procentowej

EBC podejmuje decyzję o zasileniu w płynność rynku za pomocą transakcji odwracalnej przeprowadzonej w drodze procedury przetargu o stałej stopie procentowej.

Trzech kontrahentów składa następujące oferty:

| Kontrahent | Oferta (mln EUR) |
| --- | --- |
| Bank 1 | 30 |
| Bank 2 | 40 |
| Bank 3 | 70 |
| Ogółem | 140 |

Kontrahent

Oferta (mln EUR)

Bank 1

30

Bank 2

40

Bank 3

70

Ogółem

140

EBC podejmuje decyzję o przydzieleniu ogółem 105 mln EUR.

Procentowy przydział wynosi:

Formula

Przydział dla kontrahentów wynosi:

| Kontrahent | Oferta (mln EUR) | Przydział (mln EUR) |
| --- | --- | --- |
| Bank 1 | 30 | 22,5 |
| Bank 2 | 40 | 30,0 |
| Bank 3 | 70 | 52,5 |
| Ogółem | 140 | 105,0 |

Kontrahent

Oferta (mln EUR)

Przydział (mln EUR)

Bank 1

30

22,5

Bank 2

40

30,0

Bank 3

70

52,5

Ogółem

140

105,0

PRZYKŁAD 2

Zasilająca w płynność transakcja odwracalna w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej

EBC podejmuje decyzję o zasileniu w płynność rynku za pomocą transakcji odwracalnej przeprowadzonej w drodze procedury przetargu o zmiennej stopie procentowej.

Trzech kontrahentów składa następujące oferty:

| Stopa procentowa (%) | Kwota (mln EUR) |
| --- | --- |
| Bank 1 | Bank 2 | Bank 3 | Oferty ogółem | Łączne oferty |
| 3,15 | | | | 0 | 0 |
| 3,10 | | 5 | 5 | 10 | 10 |
| 3,09 | | 5 | 5 | 10 | 20 |
| 3,08 | | 5 | 5 | 10 | 30 |
| 3,07 | 5 | 5 | 10 | 20 | 50 |
| 3,06 | 5 | 10 | 15 | 30 | 80 |
| 3,05 | 10 | 10 | 15 | 35 | 115 |
| 3,04 | 5 | 5 | 5 | 15 | 130 |
| 3,03 | 5 | | 10 | 15 | 145 |
| Ogółem | 30 | 45 | 70 | 145 | |

Stopa procentowa (%)

Kwota (mln EUR)

Bank 1

Bank 2

Bank 3

Oferty ogółem

Łączne oferty

3,15

0

0

3,10

5

5

10

10

3,09

5

5

10

20

3,08

5

5

10

30

3,07

5

5

10

20

50

3,06

5

10

15

30

80

3,05

10

10

15

35

115

3,04

5

5

5

15

130

3,03

5

10

15

145

Ogółem

30

45

70

145

EBC podejmuje decyzję o przydzieleniu 94 mln EUR, ustalając krańcową stopę procentową w wysokości 3,05 %.

Wszystkie oferty powyżej 3,05 % (dla łącznej kwoty 80 mln EUR) są przyjęte w całości. Przy 3,05 % procentowy przydział wynosi:

Formula

Przydział dla banku 1 przy krańcowej stopie procentowej wynosi na przykład:

Formula

Całkowity przydział dla banku 1 wynosi:

Formula

Wyniki przydziału mogą być zestawione następująco:

| Kontrahenci | Kwota (mln EUR) |
| --- | --- |
| Bank 1 | Bank 2 | Bank 3 | Ogółem |
| Oferty ogółem | 30,0 | 45,0 | 70,0 | 145 |
| Całkowity przydział | 14,0 | 34,0 | 46,0 | 94 |

Kontrahenci

Kwota (mln EUR)

Bank 1

Bank 2

Bank 3

Ogółem

Oferty ogółem

30,0

45,0

70,0

145

Całkowity przydział

14,0

34,0

46,0

94

Jeżeli procedura przydziału opiera się na przetargu o stałej stopie procentowej (aukcji holenderskiej), stopa procentowa zastosowana do kwot przydzielonych kontrahentom wynosi 3,05 %.

Jeżeli procedura przydziału opiera się na przetargu o zmiennej stopie procentowej (aukcji amerykańskiej), do kwot przydzielonych kontrahentom nie stosuje się żadnej stałej stopy procentowej; na przykład, bank 1 otrzymuje 5 mln EUR wg stopy 3,07 %, 5 mln EUR wg stopy 3,06 % oraz 4 mln EUR wg stopy 3,05 %.

PRZYKŁAD 3

Emisja certyfikatów dłużnych EBC w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej

EBC podejmuje decyzję o zaabsorbowaniu płynności z rynku w drodze emisji certyfikatów dłużnych w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej.

Trzech kontrahentów składa następujące oferty:

| Stopa procentowa (%) | Kwota (mln EUR) |
| --- | --- |
| Bank 1 | Bank 2 | Bank 3 | Ogółem | Łączne oferty |
| 3,00 | | | | 0 | 0 |
| 3,01 | 5 | | 5 | 10 | 10 |
| 3,02 | 5 | 5 | 5 | 15 | 25 |
| 3,03 | 5 | 5 | 5 | 15 | 40 |
| 3,04 | 10 | 5 | 10 | 25 | 65 |
| 3,05 | 20 | 40 | 10 | 70 | 135 |
| 3,06 | 5 | 10 | 10 | 25 | 160 |
| 3,08 | 5 | | 10 | 15 | 175 |
| 3,10 | | 5 | | 5 | 180 |
| Ogółem | 55 | 70 | 55 | 180 | |

Stopa procentowa (%)

Kwota (mln EUR)

Bank 1

Bank 2

Bank 3

Ogółem

Łączne oferty

3,00

0

0

3,01

5

5

10

10

3,02

5

5

5

15

25

3,03

5

5

5

15

40

3,04

10

5

10

25

65

3,05

20

40

10

70

135

3,06

5

10

10

25

160

3,08

5

10

15

175

3,10

5

5

180

Ogółem

55

70

55

180

EBC podejmuje decyzję o przydzieleniu nominalnej kwoty 124,5 mln EUR, ustalając krańcową stopę procentową w wysokości 3,05 %.

Wszystkie oferty poniżej 3,05 % (dla łącznej kwoty 65 mln EUR) są przyjęte w całości. Przy 3,05 % procentowy przydział wynosi:

Formula

Przydział dla banku 1 przy krańcowej stopie procentowej wynosi na przykład:

Formula

Całkowity przydział dla banku 1 wynosi:

Formula

Wyniki przydziału mogą być zestawione następująco:

| Kontrahenci | Kwota (mln EUR) |
| --- | --- |
| Bank 1 | Bank 2 | Bank 3 | Ogółem |
| Oferty ogółem | 55,0 | 70,0 | 55,0 | 180,0 |
| Całkowity przydział | 42,0 | 49,0 | 33,5 | 124,5 |

Kontrahenci

Kwota (mln EUR)

Bank 1

Bank 2

Bank 3

Ogółem

Oferty ogółem

55,0

70,0

55,0

180,0

Całkowity przydział

42,0

49,0

33,5

124,5

PRZYKŁAD 4

Absorbujący płynność swap walutowy w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej

EBC podejmuje decyzję o zaabsorbowaniu płynności z rynku, wykonując swap walutowy dla kursu EUR/USD w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej. (Uwaga: w tym przypadku w obrocie walutą euro stosuje się premię.)

Trzech kontrahentów składa następujące oferty:

| Punkty swapowe (× 10 000 ) | Kwota (mln EUR) |
| --- | --- |
| Bank 1 | Bank 2 | Bank 3 | Ogółem | Łączne oferty |
| 6,84 | | | | 0 | 0 |
| 6,80 | 5 | | 5 | 10 | 10 |
| 6,76 | 5 | 5 | 5 | 15 | 25 |
| 6,71 | 5 | 5 | 5 | 15 | 40 |
| 6,67 | 10 | 10 | 5 | 25 | 65 |
| 6,63 | 25 | 35 | 40 | 100 | 165 |
| 6,58 | 10 | 20 | 10 | 40 | 205 |
| 6,54 | 5 | 10 | 10 | 25 | 230 |
| 6,49 | | 5 | | 5 | 235 |
| Ogółem | 65 | 90 | 80 | 235 | |

Punkty swapowe (× 10 000 )

Kwota (mln EUR)

Bank 1

Bank 2

Bank 3

Ogółem

Łączne oferty

6,84

0

0

6,80

5

5

10

10

6,76

5

5

5

15

25

6,71

5

5

5

15

40

6,67

10

10

5

25

65

6,63

25

35

40

100

165

6,58

10

20

10

40

205

6,54

5

10

10

25

230

6,49

5

5

235

Ogółem

65

90

80

235

EBC podejmuje decyzję o przydzieleniu 158 mln EUR, ustalając krańcowe punkty swapowe w wysokości 6,63. Wszystkie oferty powyżej 6,63 (dla łącznej kwoty 65 mln EUR) są przyjęte w całości. Przy 6,63 procentowy przydział wynosi:

Formula

Przydział dla banku 1 przy krańcowych punktach swapowych wynosi na przykład:

Formula

Całkowity przydział dla banku 1 wynosi:

Formula

Wyniki przydziału mogą być zestawione następująco:

| Kontrahenci | Kwota (mln EUR) |
| --- | --- |
| Bank 1 | Bank 2 | Bank 3 | Ogółem |
| Oferty ogółem | 65,0 | 90,0 | 80,0 | 235,0 |
| Całkowity przydział | 48,25 | 52,55 | 57,20 | 158,0 |

Kontrahenci

Kwota (mln EUR)

Bank 1

Bank 2

Bank 3

Ogółem

Oferty ogółem

65,0

90,0

80,0

235,0

Całkowity przydział

48,25

52,55

57,20

158,0

EBC ustala kasowy (spot) kurs wymiany EUR/USD dla tej operacji w wysokości 1,1300.

Jeżeli procedura przydziału opiera się na przetargu o stałej stopie procentowej (aukcji holenderskiej), w dniu rozpoczęcia operacji Eurosystem kupuje 158 000 000 EUR oraz sprzedaje 178 540 000 USD. W dniu zapadalności operacji Eurosystem sprzedaje 158 000 000 EUR oraz kupuje 178 644 754 USD (terminowy kurs (forward) wynosi 1,130663 = 1,1300 + 0,000663).

Jeżeli procedura przydziału opiera się na przetargu o zmiennej stopie procentowej (aukcji amerykańskiej), Eurosystem dokonuje wymiany kwot EUR oraz USD, jak wskazano w następującej tabeli:

| Transakcja kasowa | Transakcja terminowa |
| --- | --- |
| Kurs wymiany | Skup EUR | Sprzedaż USD | Kurs wymiany | Sprzedaż EUR | Skup USD |
| 1,1300 | | | 1,130684 | | |
| 1,1300 | 10 000 000 | 11 300 000 | 1,130680 | 10 000 000 | 11 306 800 |
| 1,1300 | 15 000 000 | 16 950 000 | 1,130676 | 15 000 000 | 16 960 140 |
| 1,1300 | 15 000 000 | 16 950 000 | 1,130671 | 15 000 000 | 16 960 065 |
| 1,1300 | 25 000 000 | 28 250 000 | 1,130667 | 25 000 000 | 28 266 675 |
| 1,1300 | 93 000 000 | 105 090 000 | 1,130663 | 93 000 000 | 105 151 659 |
| 1,1300 | | | 1,130658 | | |
| 1,1300 | | | 1,130654 | | |
| 1,1300 | | | 1,130649 | | |
| Ogółem | 158 000 000 | 178 540 000 | | 158 000 000 | 178 645 339 |

Transakcja kasowa

Transakcja terminowa

Kurs wymiany

Skup EUR

Sprzedaż USD

Kurs wymiany

Sprzedaż EUR

Skup USD

1,1300

1,130684

1,1300

10 000 000

11 300 000

1,130680

10 000 000

11 306 800

1,1300

15 000 000

16 950 000

1,130676

15 000 000

16 960 140

1,1300

15 000 000

16 950 000

1,130671

15 000 000

16 960 065

1,1300

25 000 000

28 250 000

1,130667

25 000 000

28 266 675

1,1300

93 000 000

105 090 000

1,130663

93 000 000

105 151 659

1,1300

1,130658

1,1300

1,130654

1,1300

1,130649

Ogółem

158 000 000

178 540 000

158 000 000

178 645 339

PRZYKŁAD 5

Zasilający w płynność swap walutowy w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej

EBC podejmuje decyzję o zasileniu w płynność rynku wykonując swap walutowy w stopie EUR/USD w drodze przetargu o zmiennej stopie procentowej. (Uwaga: w tym przypadku w obrocie walutą euro stosuje się premię)

Trzech kontrahentów składa następujące oferty:

| Punkty swapowe (× 10 000 ) | Kwota (mln EUR) |
| --- | --- |
| Bank 1 | Bank 2 | Bank 3 | Ogółem | Łączne oferty |
| 6,23 | | | | | |
| 6,27 | 5 | | 5 | 10 | 10 |
| 6,32 | 5 | | 5 | 10 | 20 |
| 6,36 | 10 | 5 | 5 | 20 | 40 |
| 6,41 | 10 | 10 | 20 | 40 | 80 |
| 6,45 | 20 | 40 | 20 | 80 | 160 |
| 6,49 | 5 | 20 | 10 | 35 | 195 |
| 6,54 | 5 | 5 | 10 | 20 | 215 |
| 6,58 | | 5 | | 5 | 220 |
| Ogółem | 60 | 85 | 75 | 220 | |

Punkty swapowe (× 10 000 )

Kwota (mln EUR)

Bank 1

Bank 2

Bank 3

Ogółem

Łączne oferty

6,23

6,27

5

5

10

10

6,32

5

5

10

20

6,36

10

5

5

20

40

6,41

10

10

20

40

80

6,45

20

40

20

80

160

6,49

5

20

10

35

195

6,54

5

5

10

20

215

6,58

5

5

220

Ogółem

60

85

75

220

EBC podejmuje decyzję o przydzieleniu 197 mln EUR, ustalając krańcowe punkty swapowe na poziomie 6,54. Wszystkie oferty poniżej 6,54 (dla łącznej kwoty 195 mln EUR) są przyjęte w całości. Przy 6,54 procentowy przydział wynosi:

Formula

Przydział dla banku 1 przy krańcowych punktach swapowych wynosi na przykład:

Formula

Całkowity przydział dla banku 1 wynosi:

Formula

Wyniki przydziału mogą być zestawione następująco:

| Kontrahenci | Kwota (mln EUR) |
| --- | --- |
| Bank 1 | Bank 2 | Bank 3 | Ogółem |
| Oferty ogółem | 60,0 | 85,0 | 75,0 | 220 |
| Całkowity przydział | 55,5 | 75,5 | 66,0 | 197 |

Kontrahenci

Kwota (mln EUR)

Bank 1

Bank 2

Bank 3

Ogółem

Oferty ogółem

60,0

85,0

75,0

220

Całkowity przydział

55,5

75,5

66,0

197

EBC ustala kasowy (spot) kurs wymiany EUR/USD dla tej operacji w wysokości 1,1300.

Jeżeli procedura przydziału opiera się na przetargu o stałej stopie procentowej (aukcji holenderskiej), w dniu rozpoczęcia operacji Eurosystem sprzedaje 197 000 000 EUR i kupuje 222 610 000 USD. W dniu zapadalności operacji Eurosystem kupuje 197 000 000 EUR i sprzedaje USD 222 738 838 (terminowy kurs wymiany wynosi 1,130654 = 1,1300 + 0,000654).

Jeżeli procedura przydziału opiera się na przetargu o zmiennej stopie procentowej (aukcji amerykańskiej), Eurosystem dokonuje wymiany kwot EUR oraz USD jak wskazano w następującej tabeli:

| Transakcja kasowa | Transakcja terminowa |
| --- | --- |
| Kurs wymiany | Sprzedaż EUR | Skup USD | Kurs wymiany | Skup EUR | Sprzedaż USD |
| 1,1300 | | | 1,130623 | | |
| 1,1300 | 10 000 000 | 11 300 000 | 1,130627 | 10 000 000 | 11 306 270 |
| 1,1300 | 10 000 000 | 11 300 000 | 1,130632 | 10 000 000 | 11 306 320 |
| 1,1300 | 20 000 000 | 22 600 000 | 1,130636 | 20 000 000 | 22 612 720 |
| 1,1300 | 40 000 000 | 45 200 000 | 1,130641 | 40 000 000 | 45 225 640 |
| 1,1300 | 80 000 000 | 90 400 000 | 1,130645 | 80 000 000 | 90 451 600 |
| 1,1300 | 35 000 000 | 39 550 000 | 1,130649 | 35 000 000 | 39 572 715 |
| 1,1300 | 2 000 000 | 2 260 000 | 1,130654 | 2 000 000 | 2 261 308 |
| 1,1300 | | | 1,130658 | | |
| Ogółem | 197 000 000 | 222 610 000 | | 197 000 000 | 222 736 573 |

Transakcja kasowa

Transakcja terminowa

Kurs wymiany

Sprzedaż EUR

Skup USD

Kurs wymiany

Skup EUR

Sprzedaż USD

1,1300

1,130623

1,1300

10 000 000

11 300 000

1,130627

10 000 000

11 306 270

1,1300

10 000 000

11 300 000

1,130632

10 000 000

11 306 320

1,1300

20 000 000

22 600 000

1,130636

20 000 000

22 612 720

1,1300

40 000 000

45 200 000

1,130641

40 000 000

45 225 640

1,1300

80 000 000

90 400 000

1,130645

80 000 000

90 451 600

1,1300

35 000 000

39 550 000

1,130649

35 000 000

39 572 715

1,1300

2 000 000

2 260 000

1,130654

2 000 000

2 261 308

1,1300

1,130658

Ogółem

197 000 000

222 610 000

197 000 000

222 736 573

PRZYKŁAD 6

Środki kontroli ryzyka

Niniejszy przykład ilustruje ogólne zasady kontroli ryzyka stosowane do aktywów zabezpieczających wykorzystywanych w zasilających w płynność operacjach Eurosystemu (98). Przykład jest oparty na założeniu, że kontrahent uczestniczy w następujących operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu:

| — | podstawowa operacja refinansująca rozpoczynająca się dnia 28 lipca 2004 r. i kończąca się dnia 4 sierpnia 2004 r. w przypadku, gdy kontrahentowi przydzielono 50 milionów EUR wg stopy odsetkowej 4,24 %; |
| --- | --- |

—

podstawowa operacja refinansująca rozpoczynająca się dnia 28 lipca 2004 r. i kończąca się dnia 4 sierpnia 2004 r. w przypadku, gdy kontrahentowi przydzielono 50 milionów EUR wg stopy odsetkowej 4,24 %;

| — | dłuższa operacja refinansująca rozpoczynająca się dnia 29 lipca 2004 r. i kończąca się dnia 21 października 2004 r. w przypadku, gdy kontrahentowi przydzielono 45 mln EUR wg stopy odsetkowej 4,56 %; oraz |
| --- | --- |

—

dłuższa operacja refinansująca rozpoczynająca się dnia 29 lipca 2004 r. i kończąca się dnia 21 października 2004 r. w przypadku, gdy kontrahentowi przydzielono 45 mln EUR wg stopy odsetkowej 4,56 %; oraz

| — | podstawowa operacja refinansująca rozpoczynająca się dnia 4 sierpnia 2004 r. i kończąca się dnia 11 sierpnia 2004 r. w przypadku, gdy kontrahentowi przydzielono 35 mln EUR wg stopy odsetkowej 4,26 %. |
| --- | --- |

—

podstawowa operacja refinansująca rozpoczynająca się dnia 4 sierpnia 2004 r. i kończąca się dnia 11 sierpnia 2004 r. w przypadku, gdy kontrahentowi przydzielono 35 mln EUR wg stopy odsetkowej 4,26 %.

Cechy aktywów zabezpieczających z listy pierwszej wykorzystywanych przez kontrahenta w celu zabezpieczenia tych operacji określono w tabeli 1.

Tabela 1 — Aktywa zabezpieczające z listy pierwszej wykorzystywane w transakcjach

Cechy

| Nazwa aktywów | Kategoria aktywów | Data zapadalności | Określenie kuponu | Częstotliwość kuponu | Okres zapadalności | Redukcja wartości |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A | Instrumentzabezpieczony aktywami | 29.8.2006 | Stały | 6 miesięcy | 2 lata | 3,50  % |
| B | Obligacja skarbowa | 19.11.2008 | Zmienny | 12 miesięcy | 4 lata | 0,50  % |
| C | Obligacja przedsiębiorstwa | 12.5.2015 | Zerowy | | >10 lat | 15,00  % |

Nazwa aktywów

Kategoria aktywów

Data zapadalności

Określenie kuponu

Częstotliwość kuponu

Okres zapadalności

Redukcja wartości

A

Instrumentzabezpieczony aktywami

29.8.2006

Stały

6 miesięcy

2 lata

3,50  %

B

Obligacja skarbowa

19.11.2008

Zmienny

12 miesięcy

4 lata

0,50  %

C

Obligacja przedsiębiorstwa

12.5.2015

Zerowy

>10 lat

15,00  %

Ceny w procentach (w tym narosłe odsetki) (99)

| 28.7.2004 | 29.7.2004 | 30.7.2004 | 2.8.2004 | 3.8.2004 | 4.8.2004 | 5.8.2004 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 102,63 | 101,98 | 100,55 | 101,03 | 100,76 | 101,02 | 101,24 |
| | 98,35 | 97,95 | 98,15 | 98,56 | 98,73 | 98,57 |
| | | | | | 55,01 | 54,87 |

28.7.2004

29.7.2004

30.7.2004

2.8.2004

3.8.2004

4.8.2004

5.8.2004

102,63

101,98

100,55

101,03

100,76

101,02

101,24

98,35

97,95

98,15

98,56

98,73

98,57

55,01

54,87

System earmarking

Po pierwsze zakłada się, że transakcje są realizowane z krajowym bankiem centralnym przy wykorzystaniu systemu, w którym aktywa zabezpieczające są jednoznacznie przypisane do konkretnej transakcji. W systemach typu earmarking wycena aktywów zabezpieczających jest prowadzona codziennie. Podstawowe zasady kontroli ryzyka można zatem opisać następująco (patrz również tabela 2):

| 1. | W dniu 28 lipca 2004 r. kontrahenci zawierają transakcję z przyrzeczeniem odkupu z krajowym bankiem centralnym, który nabywa Aktywa A za 50,6 mln EUR. Aktywa A są instrumentem stałokuponowym zabezpieczonym aktywami, który zapada w dniu 29 sierpnia 2006 r. Pozostały okres zapadalności wynosi więc dwa lata, co spowoduje konieczność zastosowania 3,5 % redukcji wartości w wycenie. Cena rynkowa Aktywów A na ich rynku referencyjnym w tym dniu wynosi 102,63 %, łącznie z narosłymi odsetkami od tego kuponu. Kontrahent ma zapewnić Aktywa A w takiej wielkości, aby po odliczeniu 3,5 % redukcji wartości w wycenie przewyższała ona przyznaną kwotę 50 mln EUR. Dostarcza więc Aktywa A o nominalnej cenie 50,6 mln EUR, których skorygowana wartość rynkowa w danym dniu wynosi 50 113 203 EUR. |
| --- | --- |

1.

W dniu 28 lipca 2004 r. kontrahenci zawierają transakcję z przyrzeczeniem odkupu z krajowym bankiem centralnym, który nabywa Aktywa A za 50,6 mln EUR. Aktywa A są instrumentem stałokuponowym zabezpieczonym aktywami, który zapada w dniu 29 sierpnia 2006 r. Pozostały okres zapadalności wynosi więc dwa lata, co spowoduje konieczność zastosowania 3,5 % redukcji wartości w wycenie. Cena rynkowa Aktywów A na ich rynku referencyjnym w tym dniu wynosi 102,63 %, łącznie z narosłymi odsetkami od tego kuponu. Kontrahent ma zapewnić Aktywa A w takiej wielkości, aby po odliczeniu 3,5 % redukcji wartości w wycenie przewyższała ona przyznaną kwotę 50 mln EUR. Dostarcza więc Aktywa A o nominalnej cenie 50,6 mln EUR, których skorygowana wartość rynkowa w danym dniu wynosi 50 113 203 EUR.

| 2. | W dniu 29 lipca 2004 r. kontrahent zawiera transakcję z przyrzeczeniem odkupu z krajowym bankiem centralnym, który nabywa Aktywa A za 21 mln EUR (cena rynkowa 101,98 %, redukcja wartości w wycenie 3,5 %) i Aktywa B za 25 mln EUR (cena rynkowa 98,35 %). Aktywa B to obligacje rządowe z płatnościami kuponowymi o zmiennej stopie, do których stosuje się 0,5 % redukcji wartości w wycenie. Skorygowana wartość rynkowa Aktywów A i Aktywów B na ten dzień wynosi 45 130 810 EUR, przekraczając w ten sposób wymaganą kwotę 45 000 000 EUR.
  W dniu 29 lipca 2004 r. następuje aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających podstawową operację refinansującą zapoczątkowaną w dniu 28 lipca 2004 r. Przy cenie rynkowej sięgającej 101,98 %, skorygowana wartość rynkowa Aktywów A z uwzględnieniem redukcji wartości pozostaje w granicach dolnych i górnych kwot aktywacji. Wstępnie dostarczone zabezpieczenie w formie zastawu zostaje uznane za wystarczające, zarówno dla początkowej kwoty zasilenia płynnością, jak też dla narosłych odsetek wynoszących 5 889 EUR. |
| --- | --- |

2.

W dniu 29 lipca 2004 r. kontrahent zawiera transakcję z przyrzeczeniem odkupu z krajowym bankiem centralnym, który nabywa Aktywa A za 21 mln EUR (cena rynkowa 101,98 %, redukcja wartości w wycenie 3,5 %) i Aktywa B za 25 mln EUR (cena rynkowa 98,35 %). Aktywa B to obligacje rządowe z płatnościami kuponowymi o zmiennej stopie, do których stosuje się 0,5 % redukcji wartości w wycenie. Skorygowana wartość rynkowa Aktywów A i Aktywów B na ten dzień wynosi 45 130 810 EUR, przekraczając w ten sposób wymaganą kwotę 45 000 000 EUR.

W dniu 29 lipca 2004 r. następuje aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających podstawową operację refinansującą zapoczątkowaną w dniu 28 lipca 2004 r. Przy cenie rynkowej sięgającej 101,98 %, skorygowana wartość rynkowa Aktywów A z uwzględnieniem redukcji wartości pozostaje w granicach dolnych i górnych kwot aktywacji. Wstępnie dostarczone zabezpieczenie w formie zastawu zostaje uznane za wystarczające, zarówno dla początkowej kwoty zasilenia płynnością, jak też dla narosłych odsetek wynoszących 5 889 EUR.

| 3. | W dniu 30 lipca 2004 r. następuje aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających: cena rynkowa Aktywów A wynosi 100,55 %, natomiast cena rynkowa Aktywów B — 97,95 %. Narosłe odsetki wynoszą 11 778 EUR od podstawowej operacji refinansującej przeprowadzonej w dniu 28 lipca 2004 r. oraz 5 700 EUR od dłuższej operacji refinansującej przeprowadzonej w dniu 29 lipca 2004 r. W rezultacie skorygowana wartość rynkowa Aktywów A w pierwszej transakcji spada poniżej kwoty transakcji do pokrycia (tzn. kwoty zasilenia w płynność i narosłych odsetek) o 914 218 EUR, a także poniżej dolnego poziomu aktywacji 49 761 719 EUR. Kontrahent dostarcza Aktywa A na kwotę nominalną 950 000 EUR, które po odliczeniu 3,5 % redukcji od wartości rynkowej opartej na cenie 100,55 %, przywracają wystarczające pokrycie zabezpieczeniem (100).
  Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego wymagane jest również przy drugiej transakcji, jako że skorygowana wartość rynkowa aktywów zabezpieczających użytych w tej transakcji (44 741 520 EUR) utrzymuje się poniżej dolnego poziomu aktywacji (44 780 672 EUR). Kontrahent dostarcza zatem aktywa zabezpieczające na kwotę nominalną 270 000 EUR w postaci Aktywów B o skorygowanej wartości rynkowej 263 143 EUR. |
| --- | --- |

3.

W dniu 30 lipca 2004 r. następuje aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających: cena rynkowa Aktywów A wynosi 100,55 %, natomiast cena rynkowa Aktywów B — 97,95 %. Narosłe odsetki wynoszą 11 778 EUR od podstawowej operacji refinansującej przeprowadzonej w dniu 28 lipca 2004 r. oraz 5 700 EUR od dłuższej operacji refinansującej przeprowadzonej w dniu 29 lipca 2004 r. W rezultacie skorygowana wartość rynkowa Aktywów A w pierwszej transakcji spada poniżej kwoty transakcji do pokrycia (tzn. kwoty zasilenia w płynność i narosłych odsetek) o 914 218 EUR, a także poniżej dolnego poziomu aktywacji 49 761 719 EUR. Kontrahent dostarcza Aktywa A na kwotę nominalną 950 000 EUR, które po odliczeniu 3,5 % redukcji od wartości rynkowej opartej na cenie 100,55 %, przywracają wystarczające pokrycie zabezpieczeniem (100).

Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego wymagane jest również przy drugiej transakcji, jako że skorygowana wartość rynkowa aktywów zabezpieczających użytych w tej transakcji (44 741 520 EUR) utrzymuje się poniżej dolnego poziomu aktywacji (44 780 672 EUR). Kontrahent dostarcza zatem aktywa zabezpieczające na kwotę nominalną 270 000 EUR w postaci Aktywów B o skorygowanej wartości rynkowej 263 143 EUR.

| 4. | W dniach 2 i 3 sierpnia 2004 r. następuje aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających, co nie prowadzi jednak do żadnego wezwania do uzupełnienia depozytów zabezpieczających transakcje przeprowadzone w dniach 28 i 29 lipca 2004 r. |
| --- | --- |

4.

W dniach 2 i 3 sierpnia 2004 r. następuje aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających, co nie prowadzi jednak do żadnego wezwania do uzupełnienia depozytów zabezpieczających transakcje przeprowadzone w dniach 28 i 29 lipca 2004 r.

| 5. | W dniu 4 sierpnia 2004 r., kontrahent spłaca płynność dostarczoną w ramach podstawowej operacji refinansującej zapoczątkowanej w dniu 28 lipca 2004 r. wraz z naliczonymi odsetkami w wysokości 41 222 EUR. Krajowy bank centralny zwraca Aktywa A o nominalnej wartości 51 550 000 EUR.
  Tego samego dnia kontrahent zawiera nową transakcję z przyrzeczeniem odkupu z krajowym bankiem centralnym, który nabywa Aktywa C za 75 mln EUR w ujęciu nominalnym. Ponieważ Aktywa C to zerokuponowe obligacje przedsiębiorstw o pozostałym okresie zapadalności powyżej 10 lat, co wymaga redukcji w wycenie w wysokości 15 %, odnośny depozyt zabezpieczający na ten dzień wynosi 35 068 875 EUR.
  Aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających dłuższą operację refinansującą przeprowadzoną w dniu 29 lipca 2004 r. pokazuje, że skorygowana wartość rynkowa dostarczonych aktywów przekracza górny poziom aktywacji o około 262 000 EUR i w efekcie krajowy bank centralny zwraca kontrahentowi Aktywa B o wartości nominalnej 262 000 EUR (101). |
| --- | --- |

5.

W dniu 4 sierpnia 2004 r., kontrahent spłaca płynność dostarczoną w ramach podstawowej operacji refinansującej zapoczątkowanej w dniu 28 lipca 2004 r. wraz z naliczonymi odsetkami w wysokości 41 222 EUR. Krajowy bank centralny zwraca Aktywa A o nominalnej wartości 51 550 000 EUR.

Tego samego dnia kontrahent zawiera nową transakcję z przyrzeczeniem odkupu z krajowym bankiem centralnym, który nabywa Aktywa C za 75 mln EUR w ujęciu nominalnym. Ponieważ Aktywa C to zerokuponowe obligacje przedsiębiorstw o pozostałym okresie zapadalności powyżej 10 lat, co wymaga redukcji w wycenie w wysokości 15 %, odnośny depozyt zabezpieczający na ten dzień wynosi 35 068 875 EUR.

Aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających dłuższą operację refinansującą przeprowadzoną w dniu 29 lipca 2004 r. pokazuje, że skorygowana wartość rynkowa dostarczonych aktywów przekracza górny poziom aktywacji o około 262 000 EUR i w efekcie krajowy bank centralny zwraca kontrahentowi Aktywa B o wartości nominalnej 262 000 EUR (101).

System pooling

Po drugie zakłada się, że transakcje są realizowane z krajowym bankiem centralnym przy wykorzystaniu systemu pooling. Aktywa włączone do puli aktywów wykorzystywanych przez kontrahenta nie są przypisane do konkretnych transakcji.

W niniejszym przykładzie sekewencja transakcji jest taka sama, jak w poprzednim przykładzie ilustrującym system earmarking. Główna różnica polega na tym, że w terminach ponownej wyceny skorygowana wartość rynkowa wszystkich aktywów w puli musi pokryć zagregowane kwoty wszystkich nieuregulowanych operacji z krajowym bankiem centralnym. Skutkiem tego wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego na kwotę 1 178 398 EUR dokonane w dniu 30 lipca 2004 r. jest identyczne w tym przykładzie z wezwaniem w systemie earmarking. Kontrahent przekazuje aktywa A o wartości nominalnej 1 300 000 EUR, która, po potrąceniu redukcji wartości w wycenie 3,5 % z wartości rynkowej opartej na cenie 100,55 %, zapewnia dostateczne zabezpieczenie.

Ponadto, w dniu 4 sierpnia 2004 r., gdy podstawowe operacje refinansujące zawarte dnia 28 lipca 2004 r. stają się wymagalne, kontrahent może przechowywać aktywa na swoich rachunkach zabezpieczeń. Aktywa mogą być też zamieniane na inne aktywa, jak pokazano na przykładzie, w którym aktywa A o wartości nominalnej 51,9 mln EUR zostają zastąpione aktywami C o wartości nominalnej 75,5 mln EUR, aby pokryć dostarczone środki i odsetki naliczone w ramach wszystkich operacji refinansujących.

Ogólne zasady kontroli ryzyka w systemie pooling są przedstawione w tabeli 3.

Tabela 2 — System earmarking

| Data | Nieuregulowane transakcje | Data rozpoczęcia | Data zakończenia | Stopa procentowa | Zasilenie w płynność |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28.7.2004 | Podstawowe refinansowanie | 28.7.2004 | 4.8.2004 | 4,24 | 50 000 000 |
| 29.7.2004 | Dłuższe refinansowanie | 28.7.2004 | 4.8.2004 | 4,24 | 50 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |
| 30.7.2004 | Dłuższe refinansowanie | 28.7.2004 | 4.8.2004 | 4,24 | 50 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |
| 2.8.2004 | Dłuższe refinansowanie | 28.7.2004 | 4.8.2004 | 4,24 | 50 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |
| 3.8.2004 | Dłuższe refinansowanie | 28.7.2004 | 4.8.2004 | 4,24 | 50 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |
| 4.8.2004 | Dłuższe refinansowanie | 4.8.2004 | 11.8.2004 | 4,26 | 35 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |
| 5.8.2004 | Dłuższe refinansowanie | 4.8.2004 | 11.8.2004 | 4,26 | 35 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |

Data

Nieuregulowane transakcje

Data rozpoczęcia

Data zakończenia

Stopa procentowa

Zasilenie w płynność

28.7.2004

Podstawowe refinansowanie

28.7.2004

4.8.2004

4,24

50 000 000

29.7.2004

Dłuższe refinansowanie

28.7.2004

4.8.2004

4,24

50 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

30.7.2004

Dłuższe refinansowanie

28.7.2004

4.8.2004

4,24

50 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

2.8.2004

Dłuższe refinansowanie

28.7.2004

4.8.2004

4,24

50 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

3.8.2004

Dłuższe refinansowanie

28.7.2004

4.8.2004

4,24

50 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

4.8.2004

Dłuższe refinansowanie

4.8.2004

11.8.2004

4,26

35 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

5.8.2004

Dłuższe refinansowanie

4.8.2004

11.8.2004

4,26

35 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

| Narosłe odsetki | Kwota do pokrycia zabezpieczeniem | Dolny punkt aktywacji | Górny punkt aktywacji | Skorygowana wartość rynkowa | Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| — | 50 000 000 | 49 750 000 | 50 250 000 | 50 113 203 | — |
| 5 889 | 50 005 889 | 49 755 859 | 50 255 918 | 49 795 814 | — |
| — | 45 000 000 | 44 775 000 | 45 225 000 | 45 130 810 | — |
| 11 778 | 50 011 778 | 49 761 719 | 50 261 837 | 49 097 560 | – 914 218 |
| 5 700 | 45 005 700 | 44 780 672 | 45 230 729 | 44 741 520 | – 264 180 |
| 29 444 | 50 029 444 | 49 779 297 | 50 279 592 | 50 258 131 | — |
| 22 800 | 45 022 800 | 44 797 686 | 45 247 914 | 45 152 222 | — |
| 35 333 | 50 035 333 | 49 785 157 | 50 285 510 | 50 123 818 | — |
| 28 500 | 45 028 500 | 44 803 358 | 45 253 643 | 45 200 595 | — |
| — | 35 000 000 | 34 825 000 | 35 175 000 | 35 068 875 | — |
| 34 200 | 45 034 200 | 44 809 029 | 45 259 371 | 45 296 029 | 261 829 |
| 4 142 | 35 004 142 | 34 829 121 | 35 179 162 | 34 979 625 | — |
| 39 900 | 45 039 900 | 44 814 701 | 45 265 100 | 45 043 420 | — |

Narosłe odsetki

Kwota do pokrycia zabezpieczeniem

Dolny punkt aktywacji

Górny punkt aktywacji

Skorygowana wartość rynkowa

Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego

—

50 000 000

49 750 000

50 250 000

50 113 203

—

5 889

50 005 889

49 755 859

50 255 918

49 795 814

—

—

45 000 000

44 775 000

45 225 000

45 130 810

—

11 778

50 011 778

49 761 719

50 261 837

49 097 560

– 914 218

5 700

45 005 700

44 780 672

45 230 729

44 741 520

– 264 180

29 444

50 029 444

49 779 297

50 279 592

50 258 131

—

22 800

45 022 800

44 797 686

45 247 914

45 152 222

—

35 333

50 035 333

49 785 157

50 285 510

50 123 818

—

28 500

45 028 500

44 803 358

45 253 643

45 200 595

—

—

35 000 000

34 825 000

35 175 000

35 068 875

—

34 200

45 034 200

44 809 029

45 259 371

45 296 029

261 829

4 142

35 004 142

34 829 121

35 179 162

34 979 625

—

39 900

45 039 900

44 814 701

45 265 100

45 043 420

—

Tabela 3 — System pooling

| Data | Nieuregulowane transakcje | Data rozpoczęcia | Data zakończenia | Stopa procentowa | Zasilenie w płynność |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28.7.2004 | Podstawowe refinansowanie | 28.7.2004 | 4.8.2004 | 4,24 | 50 000 000 |
| 29.7.2004 | Dłuższe refinansowanie | 28.7.2004 | 4.8.2004 | 4,24 | 50 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |
| 30.7.2004 | Dłuższe refinansowanie | 28.7.2004 | 4.8.2004 | 4,24 | 50 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |
| 2.8.2004 | Dłuższe refinansowanie | 28.7.2004 | 4.8.2004 | 4,24 | 50 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |
| 3.8.2004 | Dłuższe refinansowanie | 28.7.2004 | 4.8.2004 | 4,24 | 50 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |
| 4.8.2004 | Dłuższe refinansowanie | 4.8.2004 | 11.8.2004 | 4,26 | 35 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |
| 5.8.2004 | Dłuższe refinansowanie | 4.8.2004 | 11.8.2004 | 4,26 | 35 000 000 |
| | Podstawowe refinansowanie | 29.7.2004 | 27.10.2004 | 4,56 | 45 000 000 |

Data

Nieuregulowane transakcje

Data rozpoczęcia

Data zakończenia

Stopa procentowa

Zasilenie w płynność

28.7.2004

Podstawowe refinansowanie

28.7.2004

4.8.2004

4,24

50 000 000

29.7.2004

Dłuższe refinansowanie

28.7.2004

4.8.2004

4,24

50 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

30.7.2004

Dłuższe refinansowanie

28.7.2004

4.8.2004

4,24

50 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

2.8.2004

Dłuższe refinansowanie

28.7.2004

4.8.2004

4,24

50 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

3.8.2004

Dłuższe refinansowanie

28.7.2004

4.8.2004

4,24

50 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

4.8.2004

Dłuższe refinansowanie

4.8.2004

11.8.2004

4,26

35 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

5.8.2004

Dłuższe refinansowanie

4.8.2004

11.8.2004

4,26

35 000 000

Podstawowe refinansowanie

29.7.2004

27.10.2004

4,56

45 000 000

| Narosłe odsetki | Kwota do pokrycia zabezpieczeniem | Dolny punkt aktywacji
   (102) | Górny punkt aktywacji
   (103) | Skorygowana wartość rynkowa | Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| — | 50 000 000 | 49 750 000 | Nie dotyczy | 50 113 203 | — |
| 5 889 | 95 005 889 | 94 530 859 | Nie dotyczy | 94 926 624 | — |
| — | | | | | |
| 11 778 | 95 017 478 | 94 542 390 | Nie dotyczy | 93 839 080 | – 1 178 398 |
| 5 700 | | | | | |
| 29 444 | 95 052 244 | 94 576 983 | Nie dotyczy | 95 487 902 | — |
| 22 800 | | | | | |
| 35 333 | 95 063 833 | 94 588 514 | Nie dotyczy | 95 399 949 | — |
| 28 500 | | | | | |
| — | 80 034 200 | 79 634 029 | Nie dotyczy | 80 333 458 | — |
| 34 200 | | | | | |
| 4 142 | 80 044 042 | 79 643 821 | Nie dotyczy | 80 248 396 | — |
| 39 900 | | | | | |

Narosłe odsetki

Kwota do pokrycia zabezpieczeniem

Dolny punkt aktywacji
   (102)

Górny punkt aktywacji
   (103)

Skorygowana wartość rynkowa

Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego

—

50 000 000

49 750 000

Nie dotyczy

50 113 203

—

5 889

95 005 889

94 530 859

Nie dotyczy

94 926 624

—

—

11 778

95 017 478

94 542 390

Nie dotyczy

93 839 080

– 1 178 398

5 700

29 444

95 052 244

94 576 983

Nie dotyczy

95 487 902

—

22 800

35 333

95 063 833

94 588 514

Nie dotyczy

95 399 949

—

28 500

—

80 034 200

79 634 029

Nie dotyczy

80 333 458

—

34 200

4 142

80 044 042

79 643 821

Nie dotyczy

80 248 396

—

39 900

„ZAŁĄCZNIK 2

Glosariusz

Agent rozrachunkowy (settlement agent)

  : instytucja, która zarządza, procesem rozliczeń (np. ustalaniem pozycji rozliczeniowej, monitorowaniem wymiany płatności itp.) dla systemów transferów lub innych uzgodnień wymagających rozliczenia.

Aktywa z listy drugiej (tier two assets)

  : aktywa rynkowe lub nierynkowe, dla których kryteria kwalifikujące są ustalone przez krajowe banki centralne, za zgodą EBC.

Aktywa z listy pierwszej (tier one assets)

  : aktywa rynkowe spełniające określone jednolite kryteria kwalifikowalności obszaru euro określone przez EBC.

Aukcja amerykańska (American auction)

  : patrz przetarg o zmiennej stopie procentowej.

Aukcja holenderska (Dutch auction)

  : patrz przetarg o stałej stopie procentowej.

Aukcja o stałej (jednej) stopie procentowej (single rate auction) (aukcja holenderska)
  : przetarg, w którym stopa procentowa przydziału (lub cena/punkt swapowy) stosowana dla wszystkich przyjętych ofert jest równa krańcowej stopie procentowej.

Aukcja o zmiennej stopie procentowej (multiple rate auction)

  (aukcja amerykańska)
  : przetarg, w którym stopa procentowa przydziału (lub cena/punkt swapowy) równa jest stopie procentowej oferowanej w każdej indywidualnej ofercie.

Powiernik (custodian)
  : podmiot, który podejmuje się przechowywania papierów wartościowych oraz innych aktywów finansowych i administrowania nimi na rzecz innych podmiotów.

Bankowość korespondencka (correspondent banking)

  : umowa, w ramach której jedna instytucja kredytowa zapewnia płatności i inne usługi drugiej instytucji kredytowej. Płatności przez korespondentów są często dokonywane za pomocą rachunków wzajemnych (rachunki nostro i loro), do których mogą być dołączone stałe linie kredytowe. Usługi bankowości korespondenckiej są przede wszystkim świadczone w skali międzynarodowej, ale są również znane jako powiązania agencyjne w niektórych przypadkach transakcji krajowych. Rachunek loro jest terminem stosowanym przez korespondenta dla określenia rachunku prowadzonego na rzecz zagranicznej instytucji kredytowej; z kolei zagraniczna instytucja kredytowa uważa ten rachunek za swój rachunek nostro.

Bliskie powiązania (close links)

  : Bliskie powiązania oznaczają sytuację, w której kontrahent jest związany z emitentem instrumentu dłużnego przez fakt, że: (i) kontrahent posiada 20 % lub więcej kapitału emitenta lub dowolna liczba przedsiębiorstw, w których kontrahent ma większościowy udział kapitałowy posiadają wspólnie 20 % lub więcej kapitału emitenta, bądź też kontrahent oraz dowolna liczba przedsiębiorstw, w których ma on większościowy udział kapitałowy, posiadają wspólnie 20 % lub więcej kapitału emitenta; lub (ii) emitent posiada 20 % lub więcej kapitału kontrahenta lub dowolna liczba przedsiębiorstw, w których emitent ma większościowy udział kapitałowy posiadają wspólnie 20 % lub więcej kapitału kontrahenta, bądź też emitent oraz dowolna liczba przedsiębiorstw, w których ma on większościowy udział kapitałowy, posiadają wspólnie 20 % lub więcej kapitału kontrahenta; lub (iii) osoba trzecia ma większościowy udział w kapitale kontrahenta i jednocześnie ma większościowy udział w kapitale emitenta, zarówno bezpośrednio lub pośrednio poprzez jedno lub kilka przedsiębiorstw, w których ta osoba trzecia ma większościowy udział kapitałowy.

Cena nabycia (purchase price)

  : cena, po której nabyte aktywa są sprzedawane lub mają być sprzedane nabywcy.

Cena odkupu (repurchase price)

  : cena, po której nabywca jest zobowiązany do odsprzedania aktywów będących przedmiotem transakcji na podstawie umowy z przyrzeczeniem odkupu. Cena odkupu równa się sumie ceny nabycia i różnicy cenowej wynikającej z odsetek narosłych w okresie zapadalności danej transakcji.

Centralny Depozyt Papierów Wartościowych (CDPW) (Central securities depository — CSD)

  : instytucja, która przechowuje papiery wartościowe oraz inne aktywa finansowe i administruje nimi, prowadzi rachunki emisyjne i umożliwia przetwarzanie transakcji w formie zapisów księgowych. Aktywa mogą występować albo w formie zmaterializowanej (blokowane przez CDPW) lub w formie zdematerializowanej (np. tylko jako zapisy elektroniczne).

Czas EBC (ECB time)

  : czas obowiązujący w miejscu, w któym jest zlokalizowany EBC.

Dematerializacja (dematerialisation)

  : wyeliminowanie fizycznych certyfikatów i dokumentów potwierdzających tytuł własności aktywów finansowych w taki sposób, aby aktywa finansowe występowały jedynie jako zapisy księgowe.

Depozyt w banku centralnym na koniec dnia (deposit facility)

  : w Eurosystemie, operacja banku centralnego na koniec dnia, w ramach której kontrahenci mogą składać w krajowym banku centralnym depozyty na termin overnight oprocentowane według wcześniej ustalonej stopy procentowej.

Depozytariusz (depository)

  : agent, którego główne zadanie polega na rejestrowaniu papierów wartościowych w sposób bezpośredni lub elektroniczny i prowadzeniu rejestru własności tych papierów wartościowych.

Depozyty zwrotne za wypowiedzeniem (deposits redeemable at notice)

  : rodzaj instrumentu składającego się z depozytów, których posiadacz musi zachować stały termin wypowiedzenia, zanim będzie mieć możliwość wycofania środków. W niektórych przypadkach istnieje możliwość wycofania pewnej stałej kwoty w określonym okresie lub wcześniejszego jej wycofania pod warunkiem zapłacenia kary.

Dłuższe operacje refinansujące (longer refinancing operations)

  : regularne operacje otwartego rynku prowadzone przez Eurosystem w formie transakcji odwracalnych. Dłuższe operacje refinansujące są przeprowadzane w ramach przetargów standardowych organizowanych raz w miesiącu i zazwyczaj mają trzymiesięczny termin zapadalności.

Dni faktyczne/360 (actual/360)

  : konwencja stosowana do obliczania dni stosowana przy obliczaniu odsetek od kredytu, polegająca na tym, że stopa procentowa jest obliczana dla faktycznej liczby dni kalendarzowych, na które został udzielony kredyt, przy założeniu, że rok liczy 360 dni. Konwencja ta jest stosowana w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu.

Dostawa za płatność (DVP — delivery versus payment) lub system dostawy przy zapłacie

  : mechanizm wymiany w systemie rozrachunków, który zapewnia, że ostateczny transfer aktywów (papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych) następuje wyłącznie wtedy, gdy ma miejsce transfer innych aktywów.

Dzień roboczy Eurosystemu (Eurosystem business day)

  : każdy dzień, w którym EBC i co najmniej jeden krajowy bank centralny jest czynny ze względu na prowadzenie operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.

Dzień roboczy KBC (NCB business day)

  : każdy dzień, w którym krajowy bank centralny danego Państwa Członkowskiego jest czynny ze względu na prowadzenie operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. W niektórych Państwach Członkowskich oddziały krajowego banku centralnego mogą być nieczynne w dniu roboczym KBC ze względu na lokalne lub regionalne święta. W takich przypadkach odpowiedni krajowy bank centralny jest zobowiązany informować z wyprzedzeniem kontrahentów o ustaleniach poczynionych w związku z transakcjami dotyczącymi tych oddziałów.

Dzień transakcji (T) (trade date)

  : dzień, w którym dochodzi do skutku transakcja (tj. umowa finansowa między dwoma kontrahentami). Dzień transakcji może zbiec się z terminem rozliczenia transakcji (rozliczenie tego samego dnia) lub poprzedzać termin rozliczenia o określoną liczbę dni roboczych (termin rozliczenia jest określony jako T + przesunięcie rozliczenia w czasie).

Emitent (issuer)

  : podmiot, który jest zobowiązany z tytułu papieru wartościowego lub innego instrumentu finansowego.

Europejski System Banków Centralnych (ESBC) (European System of Central Banks — ESCB)

  : system składający się z Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i krajowych banków centralnych Państw Członkowskich UE. Należy zauważyć, że krajowe banki centralne Państw Członkowskich, które nie przyjęły wspólnej waluty zgodnie z Traktatem, zachowują swoje uprawnienia w zakresie polityki pieniężnej zgodnie z ustawodawstwem krajowym i w związku z tym nie uczestniczą we wspólnej polityce pieniężnej Eurosystemu.

Eurosystem
  : obejmuje Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne Państw Członkowskich strefy euro. Organami decyzyjnymi Eurosystemu są Rada Prezesów i Zarząd EBC.

Instrument o oprocentowaniu stałym (fixed rate instrument)

  : instrument finansowy z kuponem ustalonym na cały okres trwania instrumentu.

Instrument o oprocentowaniu zmiennym (floating rate instrument)

  : instrument finansowy z kuponem okresowo regulowanym w stosunku do wskaźnika odniesienia w celu uwzględnienia zmian średnio- i krótkoterminowych rynkowych stóp procentowych. Instrumenty o oprocentowaniu zmiennym mają kupony ustalane wcześniej (pre-fixed coupons) lub kupony ustalane później (post-fixed coupons).

Instrument odwrotnej zmiennej stopy procentowej (inverse floating rate instrument)

  : pochodny instrument finansowy, w przypadku którego stopa procentowa płacona posiadaczowi zmienia się odwrotnie do kierunku zmian określonej stopy referencyjnej.

Instytucja kredytowa (credit institution)

  : w tym dokumencie odnosi się do instytucji określonej w definicji zawartej w art. 1. ust. 1 dyrektywy 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe, zmienionej przez dyrektywę 2000/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. Tak więc instytucją kredytową jest: (i) przedsiębiorstwo, którego działalność polega na przyjmowaniu depozytów lub innych środkóy podlegających zwrotowi od ludności oraz na udzielaniu kredytów na swój własny rachunek; lub (ii) przedsiębiorstwo lub osoba prawna inna niż wymienione w (i), która emituje środki płatnicze w formie pieniądza elektronicznego. »Pieniądz elektroniczny« oznacza wartość pieniężną, jaką zawiera wierzytelność wobec emitenta, która jest: a) przechowywana w formie elektronicznej; b) emitowana po otrzymaniu środków pieniężnych w kwocie nie niższej niż emitowana wartość pieniądza; i c) przyjęta jako środek płatniczy przez podmioty gospodarcze inne niż emitent.

Klasa zapadalności (maturity bucket)

  : instrumenty dłużne w ramach kategorii płynności z listy pierwszej lub drugiej, dla których pozostały okres zapadalności mieści się w pewnym przedziale, np. aktywa klasy zapadalności od trzech do pięciu lat.

Koniec dnia (end-of-day)

  : czas w ciągu dnia roboczego (po zamknięciu systemu TARGET), w którym płatności przyjęte do realizacji w systemie TARGET są finalizowane w danym dniu.

Kontrahent (counterparty)

  : druga strona transakcji finansowej (np. każdej transakcji z bankiem centralnym).

Kraje EOG (Europejski Obszar Gospodarczy) (European Economic Area — EEA)

  : Państwa Członkowskie UE oraz Islandia, Lichtenstein i Norwegia.

Krajowy bank centralny (KBC) (national central bank)

  : w niniejszym dokumencie odnosi się do banku centralnego Państwa Członkowskiego UE, który przyjął wspólną walutę zgodnie z Traktatem.

Krańcowa stopa procentowa (marginal interest rate)

  : stopa procentowa, przy której całkowita pula środków przydzielana w ramach przetargu zostaje wyczerpana.

Krańcowy punkt swapowy (marginal swap point quotation)

  : kwotowanie punktu swapowego, przy którym całkowita pula środków przydzielana w ramach przetargu zostaje wyczerpana.

Kredyt w ciągu dnia (intraday credit)

  : kredyt udzielany na okres krótszy niż jeden dzień roboczy. Może być udzielany przez banki centralne celem wyrównania niedopasowań w rozliczeniach płatności i może przyjmować formę: (i) zabezpieczonego przekroczenia salda (overdraftu); lub (ii) operacji kredytowej zabezpieczonej zastawem lub operacji odwracalnej.

Kredyt banku centralnego na koniec dnia (marginal lending facility)

  : operacja banku centralnego na koniec dnia w ramach Eurosystemu, w której kontrahenci mogą zaciągnąć kredyt na termin overnight z krajowego banku centralnego według z góry ustalonej stopy procentowej.

Kupon ustalany później (post-fixed coupon)

  : kupon instrumentu o zmiennym oprocentowaniu określony na podstawie wskaźnika odniesienia w określonym terminie (lub terminach) w okresie naliczania kuponu.

Kupon ustalany wcześniej (pre-fixed coupon)

  : kupon instrumentu o zmiennym oprocentowaniu określony na podstawie wskaźnika odniesienia w określonym terminie (lub terminach) przed rozpoczęciem okresu naliczania kuponu.

Kwota pomniejszenia rezerwy (lump-sum allowance)

  : stała kwota, którą instytucja odlicza przy obliczaniu poziomu wymaganych rezerw w ramach systemu rezerwy obowiązkowej Eurosystemu.

Lokaty o ustalonym terminie zapadalności (deposits with agreed maturity)

  : rodzaj instrumentu składającego się głównie z lokat terminowych o danym terminie zapadalności, które w zależności od praktyki krajowej, mogą być albo niezamienne przed terminem zapadalności lub zamienne pod warunkiem zapłacenia kary. Kategoria ta obejmuje również niektóre nierynkowe instrumenty dłużne takie jak nierynkowe kwity depozytowe (w obrocie detalicznym).

Maksymalna stopa przetargowa (maximum bid rate)

  : górny limit stopy procentowej, do którego kontrahenci mogą składać oferty na przetargach o zmiennej stopie procentowej. Odrzucane są oferty o cenie powyżej maksymalnej ceny przetargowej ogłaszanej przez EBC.

Maksymalny limit oferty (maximum bid limit)

  : limit dla najwyższej możliwej do przyjęcia oferty składanej przez indywidualnego kontrahenta w operacji przetargowej. Eurosystem może narzucić maksymalne limity przetargowe w celu uniknięcia nieproporcjonalnie dużych ofert składanych przez kontrahentów indywidualnych.

Mechanizm płatniczy EBC (ECB payment mechanizm — EPM)

  : ustalenia płatnicze w ramach EBC związane z systemem TARGET w celu zapewnienia: (i) płatności między rachunkami prowadzonymi w EBC; i (ii) płatności poprzez system TARGET między rachunkami prowadzonymi w EBC i rachunkami w krajowych bankach centralnych.

Mechanizm wzajemnego powiązania (interlinking mechanizm)

  : w ramach systemu TARGET mechanizm wzajemnego powiązania zapewnia jednolite procedury i infrastrukturę, która pozwala na przekazywanie zleceń płatniczych z jednego krajowego systemu RTGS do drugiego.

Międzynarodowy Numer Identyfikacyjny Papierów Wartościowych (ISIN — International Securities Identification Number)

  : międzynarodowy kod identyfikacyjny przypisany do papierów wartościowych emitowanych na rynkach finansowych.

Minimalna kwota przydziału (minimum allotment amount)

  : dolny limit kwoty, która jest przydzielana indywidualnym kontrahentom biorącym udział w przetargu. Eurosystem może zdecydować o przyznaniu minimalnej kwoty dla każdego kontrahenta w operacjach przetargowych.

Minimalna stopa ofertowa (minimum bid rate)

  : dolny limit dla stóp procentowych, przy którym kontrahenci mogą składać oferty w przetargach o zmiennej stopie procentowej.

Minimalny współczynnik przydziału (minimum allotment ratio)

  : wyrażony w procentach dolny limit współczynnika przydziału środków dla ofert złożonych przy krańcowej stopie procentowej w danym przetargu, Eurosystem może zdecydować o zastosowaniu minimalnego współczynnika przydziału w operacjach przetargowych.

Monetarne instytucje finansowe (MIF) (Monetary Financial Institutions — MFI)

  : instytucje finansowe, które razem tworzą sektor kreacji pieniądza strefy euro. Obejmują one banki centralne, instytucje kredytowe posiadające status rezydenta określony w prawie wspólnotowym i wszelkie inne instytucje finansowe posiadające status rezydenta, których działalność polega na przyjmowaniu lokat i/lub bliskich substytutów lokat od podmiotów innych niż MIF i udzielanie, na własny rachunek, kredytów (przynajmniej w znaczeniu ekonomicznym) i/lub inwestowanie w papiery wartościowe.

Narzut wstępny (initial margin)

  : środek kontroli ryzyka, który może być stosowany w Eurosystemie w transakcjach odwracalnych, polegający na tym, że wymagane zabezpieczenie dla transakcji jest równe kredytowi udzielonemu kontrahentowi plus wartość depozytu początkowego.

Obligacja zerokuponowa (zero coupon bond)

  : papier wartościowy przynoszący tylko jeden przepływ środków pieniężnych w okresie jego trwania. Do celów niniejszego dokumentu obligacje zerokuponowe obejmują papiery wartościowe emitowane z dyskontem i papiery wartościowe, które zapewniają pojedynczy kupon w terminie zapadalności. Oddzielny obrót odsetkami i kapitałem (strip) stanowi specjalny rodzaj obligacji zerokuponowej.

Oddzielny obrót odsetkami i kapitałem (strip — separate trading of interest and principal)

  : obligacja zerokuponowa stworzona dla oddzielnego obrotu wierzytelnościami w odniesieniu do poszczególnych strumieni środków pieniężnych z tytułu papieru wartościowego i kapitału tego samego instrumentu.

Okres utrzymywania rezerwy obowiązkowej (reserve maintenance period)

  : okres, dla którego oblicza się poziom wymaganej rezerwy obowiązkowej. EBC publikuje kalendarz okresów utrzymywania rezerwy co najmniej na trzy miesiące przed początkiem każdego roku. Okresy utrzymywania rezerwy zaczynają się w dniu rozliczenia pierwszej podstawowej operacji refinansującej po posiedzeniu Rady Prezesów, podczas którego formułowana jest miesięczna ocena nastawienia w polityce pieniężnej na następny okres. Okresy te zazwyczaj kończą się w dniu poprzedzającym analogiczny termin rozliczenia w następnym miesiącu. W szczególnych okolicznościach opublikowany kalendarz może ulec zmianom, m.in. ze względu na zmiany w harmonogramie posiedzeń Rady Prezesów.

Operacja dostrajająca (fine-tuning operation)

  : nieregularna operacja otwartego rynku realizowana przez Eurosystem głównie w celu przeciwdziałania nieoczekiwanym wahaniom płynności na rynku.

Operacja strukturalna (structural operation)

  : operacja otwartego rynku prowadzona przez Eurosystem głównie w celu dopasowania strukturalnej pozycji płynnościowej sektora finansowego w odniesieniu do Eurosystemu.

Operacja z przyrzeczeniem odkupu (typu repo) (repo operation)

  : zasilająca w płynność transakcja odwracalna oparta na umowie z przyrzeczeniem odkupu.

Operacje banku centralnego na koniec dnia (standing facilities)

  : kredyty i depozyty oferowane przez bank centralny, z któych kontrahenci mogą skorzystać z własnej inicjatywy. Eurosystem oferuje dwa instrumenty na termin overnight: kredyt banku centralnego na koniec dnia oraz depozyt w banku centralnym na koniec dnia.

Operacje otwartego rynku (open market operations)

  : operacje przeprowadzane z sektorem bankowym z inicjatywy banku centralnego. Z punktu widzenia ich celów, regularności i procedur, operacje otwartego rynku Eurosystemu można podzielić na cztery kategorie: podstawowe operacje refinansujące, dłuższe operacje refinansujące, operacje dostrajające i operacje strukturalne. Jeśli chodzi o stosowane instrumenty, głównym instrumentem są transakcje odwracalne Eurosystemu, które można stosować we wszystkich czterech kategoriach operacji. Ponadto w ramach operacji strukturalnych może być wykorzystywana emisja certyfikatów dłużnych i transakcje bezwarunkowe (typu outright), natomiast dla potrzeb operacji dostrajających stosuje się transakcje bezwarunkowe, swapy walutowe i przyjmowanie lokat terminowych.

Ostateczny transfer (final transfer)

  : nieodwołalny i bezwarunkowy transfer stanowiący realizację zobowiązania do dokonania transferu.

Państwo Członkowskie (Member State)

  : w niniejszym dokumencie termin ten odnosi się do Państwa Członkowskiego UE, które przyjęło wspdną walutę zgodnie w Traktatem.

Podstawa naliczania rezerwy (reserve base)

  : suma kwalifikowanych pozycji bilansu, które stanowią podstawę obliczania wymogów w zakresie rezerwy obowiązkowej dla danej instytucji kredytowej.

Podstawowa operacja refinansująca (main refinancing operation)

  : regularna operacja otwartego rynku przeprowadzana przez Eurosystem w formie transakcji odwracalnej. Podstawowe operacje refinansujące, zazwyczaj z jednotygodniowym terminem zapadalności, są realizowane w ramach cotygodniowych przetargów standardowych.

Powiązanie między systemami rozliczeń papierów wartościowych (link between securities settlement systems)

  : powiązanie obejmuje wszystkie procedury i ustalenia istniejące między dwoma systemami rozliczeń papierów wartościowych (SSS) dla transferu papierów wartościowych między dwoma systemami SSS w procesie zapisów księgowych.

Pozostały okres zapadalności (residual maturity)

  : okres pozostały do terminu zapadalności danego instrumentu dłużnego.

Procedura bilateralna (bilateral procedure)

  : procedura, w ramach której bank centralny prowadzi transakcje bezpośrednio z jednym bądź kilkoma kontrahentami z pominięciem procedury przetargowej. Procedury bilateralne obejmują operacje realizowane poprzez giełdy papierów wartościowych lub agentów rynkowych.

Procedura przetargowa (tender procedure)

  : procedura, w której bank centralny zasila rynek lub absorbuje płynność z rynku na podstawie ofert przetargowych składanych przez konkurujących ze sobą kontrahentów. Najbardziej konkurencyjne oferty są zaspokajane najpierw do momentu wyczerpania przydzielanych w ramach przetargów środków płynnych, w które bank centralny zasila rynek bądź które absorbuje z rynku.

Przetarg kwotowy (volume tender)

  : procedura przetargowa, w której stopa procentowa jest określona z góry przez bank centralny, natomiast uczestniczący kontrahenci określają w ofercie kwotę środków pieniężnych, której ma dotyczyć transakcja przy danej stałej stopie procentowej.

Przetarg o zmiennej stopie procentowej (variable rate tender)

  : procedura przetargowa w drodze której kontrahenci składają oferty określające kwotę środków pieniężnych, które mają być przedmiotem transakcji z bankiem centralnym i oprocentowanie dla tej transakcji.

Przetarg standardowy (standard tender)

  : procedura przetargowa stosowana przez Eurosystem w regularnych operacjach otwartego rynku. Przetargi standardowe są przeprowadzane w czasie 24 godzin. W przetargu standardowym oferty przetargowe mogą składać wszyscy kontrahenci spełniający ogólne kryteria kwalifkowalności.

Przetarg szybki (quick tender)

  : procedura przetargowa stosowana przez Eurosystem dla operacji dostrajających, gdy wskazane jest szybkie oddziaływanie na sytuację płynnościową na rynku. Przetargi szybkie są przeprowadzane w czasie jednej godziny i są zastrzeżone dla ograniczonej grupy kontrahentów.

Przyjmowanie depozytów terminowych (collection of fixed-term deposits)

  : instrument polityki pieniężnej, który może być stosowany w Eurosystemie w ramach operacji dostrajających w przypadku, w którym Eurosystem oferuje odsetki od lokat terminowych utrzymywanych przez kontrahentów na rachunkach w krajowych bankach centralnych w celu absorpcji płynności z rynku.

Punkt aktywacji (trigger point)

  : z góry określony poziom zasilenia w płynność, przy którym stosuje się wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego.

Punkt swapowy (swap point)

  : różnica między kursem walutowym transakcji terminowej (forward) a kursem transakcji kasowej (spot) w przypadku swapu walutowego.

Rachunek powierniczy (safe custody account)

  : rachunek papierów wartościowych prowadzony przez bank centralny, na którym instytucje kredytowe mogą lokować papiery wartościowe uważane za odpowiednie dla zabezpieczenia operacji banku centralnego.

Rachunek rezerwy (reserve account)

  : rachunek w krajowym banku centralnym, na którym utrzymywana jest rezerwa obowiązkowa kontrahenta. Rachunki rozrachunkowe kontrahentów w krajowych bankach centralnych mogą być wykorzystane jako rachunki rezerw.

Rachunek rozliczeniowy (settlement account)

  : rachunek bezpośredniego uczestnika krajowego systemu RTGS w banku centralnym służący do realizacji płatności.

Redukcja wartości (haircut)

  : patrz redukcja wartości w wycenie.

Redukcja wartości w wycenie (valuation haircut)

  : środek kontroli ryzyka stosowany do aktywów zabezpieczających w transakcji odwracalnej polegający na tym, że bank centralny oblicza wartość aktywów zabezpieczających jako wartość rynkową aktywów pomniejszoną o pewien odsetek (redukcję wartości). Eurosystem stosuje redukcje wartości w wycenie celem odzwierciedlenia cech konkretnych aktywów, takich jak pozostały okres zapadalności.

Rezerwa obowiązkowa (reserve requirement)

  : wymóg utrzymywania przez instytucje kredytowe rezerw obowiązkowych w banku centralnym. W ramach systemu rezerwy obowiązkowej Eurosystemu, wymagany od instytucji kredytowej poziom rezerwy obowiązkowej jest obliczany przez pomnożenie stopy rezerwy ustalonej dla każdej kategorii zobowiązań stanowiących podstawę naliczania rezerwy przez wartość tych pozycji w bilansie instytucji. Ponadto instytucje kredytowe pomniejszają obliczoną rezerwę obowiązkową o zryczałtowaną kwotę pomniejszenia.

Rezerwa uśredniona (averaging provision)

  : system rezerwy umożliwiający kontrahentom spełnienie ich wymogów w zakresie rezerwy obowiązkowej na podstawie średnich stanów środków rezerwy obowiązkowej w okresie jej utrzymywania. Rezerwa uśredniona przyczynia się do stabilizacji stóp procentowych rynku pieniężnego, łagodząc skutki przejściowych wahań płynności. System rezerwy obowiązkowej Eurosystemu pozwala na stosowanie rezerwy uśrednionej.

Rozliczenie transgraniczne (cross-border settlement)

  : rozliczenie, które ma miejsce w kraju innym niż kraj lub kraje, w których znajduje się jedna lub obie strony prowadzące transakcje handlowe.

Ryzyko cen papierów wartościowych z prawem do udziału w kapitale (equity price risk)

  : ryzyko straty wynikającej z zmiany cen papierów wartościowych z prawem do udziału w kapitale. Eurosystem jest narażony na ryzyko ceny papierów wartościowych z prawem do udziału w kapitale w operacjach polityki pieniężnej w stopniu, w jakim papiery te są uważane za kwalifikowane aktywa z listy drugiej.

Ryzyko niewypłacalności (insolvency risk)

  : ryzyko straty na skutek niepowodzenia (upadłości) emitenta aktywów finansowych lub niewypłacalności kontrahenta.

Standardowe wyłączenie (standardised deduction)

  : stały odsetek pozostałej do spłaty kwoty dłużnych papierów wartościowych z uzgodnionym terminem zapadalności do dwóch lat (w tym papierów wartościowych rynku pieniężnego), który może być wyłączony z podstawy naliczania rezerwy przez remitentów nie mogących przedstawić dowodu, że ta pozostała do spłaty kwota jest utrzymywana przez inne instytucje podlegające systemowi rezerwy obowiązkowej Eurosystemu, EBC lub krajowego banku centralnego.

Stopa rezerwy (reserve rate)

  : stopa określana przez bank centralny dla każdej kategorii pozycji bilansowych włączonych do podstawy naliczania rezerwy. Stopy są stosowane do obliczania poziomu rezerwy obowiązkowej.

Strefa euro (Euro area)

  : obszar obejmujący Państwa Członkowskie UE, które przyjęły euro jako wspólną walutę zgodnie z Traktatem i w których prowadzona jest jednolita polityka pieniężna w ramach obowiązków Rady Prezesóy EBC.

Swap walutowy (foreign exchange swap)

  : jednoczesna kasowa transakcja zakupu/sprzedaży i terminowa transakcja sprzedaży/zakupu jednej waluty w zamian za inną. Eurosystem prowadzi operacje polityki otwartego rynku w formie swapów walutowych, w których krajowe banki centralne (lub EBC) kupują (lub sprzedają) euro w transakcji kasowej za walutę i jednocześnie odsprzedają (lub odkupują) je w transakcji terminowej.

System banków centralnych korespondentów (CCBM — correspondent central banking model)

  : mechanizm stworzony przez Europejski System Bankóv Centralnych w celu umożliwienia kontrahentom wykorzystania aktywów zabezpieczających przy realizacji rozliczeń transgranicznych. W ramach CCBM krajowe banki centralne pełnią wobec siebie funkcję powierników. Oznacza to, że każdy krajowy bank centralny prowadzi rachunek depozytowy przez wydział ds. papierów wartościowych dla każdego krajowego banku centralnego (i dla EBC).

System pooling (pooling system)

  : patrz system zabezpieczeń typu pooling.

System rozliczeń brutto (gross settlement system)

  : system transferów, w którym rozliczenie środków pieniężnych lub transfer papierów wartościowych jest dokonywany na podstawie poszczególnych zleceń.

System rozliczeń brutto w czasie rzeczywistym (RTGS — real-time gross settlement system)

  : system rozliczeń, w którym realizacja zleceń i rozliczenia odbywają się indywidualnie dla poszczególnych zleceń (bez kompensowania pozycji) w czasie rzeczywistym (w sposób ciągły). Patrz również system TARGET.

System rozrachunku papierów wartościowych (SSS — securities settlement system)

  : system, który pozwala na utrzymywanie i przekazywanie papierów wartościowych lub innych aktywów finansowych zarówno nieodpłatnie (FOP) lub za zapłatą (DVP — dostawa za płatność).

System zabezpieczeń typu earmarking (collateral earmarking system)

  : system zarządzania zabezpieczeniami banków centralnych w przypadku, w którym dostarczana płynność jest zabezpieczana aktywami przeznaczonymi na zabezpieczenie poszczególnych transakcji.

System zabezpieczeń typu pooling (collateral pooling system)

  : system banku centralnego do zarządzania, zabezpieczeniami, w ramach którego kontrahenci otwierają łączny rachunek do deponowania aktywów zabezpieczających transakcje z bankiem centralnym. W systemie pooling, w odróżnieniu od systemu earmarking, aktywa zabezpieczające nie są przyporządkowane poszczególnym transakcjom.

System zapisów księgowych (book-entry system)

  : system rachunkowości pozwalający na transfer papierów wartościowych i innych aktywów finansowych bez fizycznego przekazywania dokumentów papierowych lub certyfikatów (np. elektroniczny transfer papierów wartościowych). Patrz również dematerializacja.

Środki rezerwy obowiązkowej (reserve holding)

  : środki kontrahenta na jego rachunku w banku centralnym, które służą realizacji wymogów w zakresie utrzymywania rezerwy obowiązkowej.

TARGET (Transeuropejski zautomatyzowany system rozliczeń przelewów ekspresowych brutto w czasie rzeczywistym) (Trans-European Automated Real-time Gross settlement Express Transfer system)

  : system rozliczenia brutto w czasie rzeczywistym dla euro. Jest to system zdecentralizowany składający się z 15 systemów RTGS, mechanizmu płatniczego EBC i mechanizmu wzajemnego powiązania.

Termin nabycia (purchase date)

  : termin, w którym sprzedaż nabytych aktywów przez sprzedającego nabywcy staje się skuteczna.

Termin odkupu (repurchase date)

  : termin, w którym nabywca jest zobowiązany do odsprzedania aktywów sprzedającemu w ramach transakcji na podstawie umowy z przyrzeczeniem odkupu.

Termin rozliczenia (settlement date)

  : termin, w którym transakcja jest rozliczana. Rozliczenie może mieć miejsce w tym samym dniu co dzień handlowy (rozliczenie tego samego dnia) lub w ciągu jednego lub kilku dni po przeprowadzeniu transakcji (termin rozliczenia jest określony jako dzień transakcji (T) + przesunięcie rozliczenia w czasie).

Termin rozpoczęcia (start date)

  : termin, w którym rozliczany jest pierwszy etap operacji polityki pieniężnej. Termin rozpoczęcia odpowiada terminowi nabycia w przypadku operacji opartej na umowie z przyrzeczeniem odkupu i swapu walutowego.

Termin wyceny (valuation date)

  : termin, w którym następuje wycena aktywów zabezpieczających dla operacji kredytowych.

Termin zapadalności (maturity date)

  : termin, w którym zapada operacja polityki pieniężnej. W przypadku umowy z przyrzeczeniem odkupu lub swapu walutowego, termin zapadalności odpowiada terminowi odkupu.

Traktat (Treaty)

  : Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (lub Traktat WE). Jest on często określany jako »Traktat Rzymski« z późniejszymi zmianami.

Transakcja bezwarunkowa (typu outright) (outright transaction)

  : transakcja, w ramach której aktywa są nabywane i sprzedawane do ich terminu zapadalności (transakcje kasowe i terminowe).

Transakcja odwracalna (reverse transaction)

  : operacja, za pomocą której krajowy bank centralny kupuje lub sprzedaje aktywa w ramach umowy z przyrzeczeniem odkupu lub prowadzi zabezpieczone operacje kredytowe.

Umowa z przyrzeczeniem odkupu (repurchase agreement)

  : umowa, na podstawie któej sprzedawane są aktywa, przy czym sprzedający uzyskuje jednocześnie prawo i zobowiązanie do odkupu po określonej cenie w przyszłym terminie lub na żądanie. Takie porozumienie jest podobne do zabezpieczonego kredytu z taką różnicą, że prawo własności papierów wartościowych nie jest zachowane przez sprzedającego. Eurosystem stosuje umowy z przyrzeczeniem odkupu o określonym z górnym terminie zapadalności w transakcjach odwracalnych.

Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego
  : procedura odnosząca się do stosowania zmiennego depozytu zabezpieczającego polegająca na tym, że jeżeli systematycznie mierzona wartość aktywóy zabezpieczających spada poniżej określonego poziomu, bank centralny żąda od kontrahentów przekazania dodatkowych aktywów (lub środków pieniężnych). Podobnie, jeżeli wartość aktywów zabezpieczających w wyniku aktualizacji ich wyceny przekroczy wartość wykazywaną przez kontrahentów plus zmienny depozyt zabezpieczający, kontrahent może wystąpić do banku centralnego o zwrot nadwyżki aktywów (lub środków pieniężnych).

Wspólna Lista — lista aktywów, które wypełniają kryteria kwalifikowalności, i które od Maja 2005, stopniowo zaczną być jedynymi aktywami używanymi do zabezpieczeń operacji zasilających w płynność Eurosystemu
  :

Wycena rynkowa (marking to market)

  : patrz zmienny depozyt zabezpieczający.

Wzór obliczania dni (day-count convention)

  : wzór regulujący liczbę dni uwzględnianych w obliczaniu stopy procentowej od kredytu. Eurosystem stosuje w operacjach polityki pieniężnej wzór obliczania dni faktycznych/360.

Zmienny depozyt zabezpieczający (variation margin) (lub wycena rynkowa)
  : Eurosystem wymaga utrzymywania określonego poziomu wartości rynkowej aktywów zabezpieczających wykorzystanych w zasilających w płynność transakcjach odwracalnych. Oznacza to, że jeżeli mierzona regularnie wartość aktywów zabezpieczających spadnie poniżej pewnego poziomu, krajowy bank centralny zażąda, aby kontrahenci dostarczyli dodatkowe aktywa (lub środki pieniężne) (tzn. wystosuje wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego). Podobnie, jeżeli wartość zabezpieczających aktywów w wyniku aktualizacji ich wyceny, przekroczy określony poziom, kontrahent może odzyskać nadwyżkę aktywów lub środków pieniężnych. Patrz też punkt 6.4.

„ZAŁĄCZNIK 3

Wybór kontrahentów dla walutowych operacji interwencyjnych i swapów walutowych do celów polityki pieniężnej

Wybór kontrahentów dla interwencyjnych operacji walutowych i swapów walutowych do celów polityki pieniężnej dokonywany jest w jednolity sposób niezależnie od wybranej struktury organizacyjnej zewnętrznych operacji Eurosystemu. Zasady wyboru nie pociągają za sobą znaczącego odejścia od istniejących standardów rynkowych, jako że zostały sformułowane w wyniku harmonizacji najlepszych praktyk krajowych bankóy centralnych. Wybór kontrahentów do interwencyjnych operacji walutowych Eurosystemu opiera się głównie na dwóch grupach kryteriów.

Pierwsza grupa kryteriów jest związana z zasadą ostrożności. Pierwsze kryterium ostrożnościowe to zdolność kredytowa, którą ocenia się, wykorzystując połączenie różnych metod (np. ratingi kredytowe udostępniane przez komercyjne agencje oraz wewnętrzną analizę współczynników wypłacalności i innych); drugim kryterium jest wymóg stawiany przez Eurosystem, aby wszyscy potencjalni kontrahenci uczestniczący w interwencjach walutowych podlegali nadzorowi sprawowanemu przez uznaną instytucję nadzorczą; w ramach trzeciego kryterium, wszyscy kontrahenci uczestniczący w interwencjach walutowych Eurosystemu muszą charakteryzować się wysokimi normami etycznymi i posiadać dobrą reputację.

Po spełnieniu minimalnego wymogu ostrożności stosuje się drugą grupę kryteriów związanych z efektywnością. Pierwsze kryterium związane z efektywnością dotyczy konkurencyjnych zasad kwotowania i zdolności kontrahenta do obsługi dużych wolumenów transakcji, nawet w trudnych warunkach rynkowych. Jakość i zakres informacji dostarczanych przez kontrahentów należą do pozostałych kryteriów związanych z efektywnością.

Grupa potencjalnych kontrahentów uczestniczących w interwencjach walutowych jest wystarczająco duża i zróżnicowana, aby gwarantować niezbędną elastyczność w realizowaniu operacji interwencyjnych. Umożliwia to Eurosystemowi wybór między różnymi kanałami interwencji. W celu skutecznej interwencji w różnych miejscach geograficznych i strefach czasowych, Eurosystem może korzystać z kontrahentów w dowolnym międzynarodowym centrum finansowym. Jednakże w praktyce znaczna część kontrahentów znajduje się w strefie euro. W przypadku swapów walutowych realizowanych do celów polityki pieniężnej, grupa kontrahentów obejmuje kontrahentów znajdujących się w strefie euro, wybieranych do interwencyjnych operacji walutowych Eurosystemu.

Krajowe banki centralne mogą stosować systemy oparte na limitach w celu kontrolowania wielkości ryzyka kredytowego wobec poszczególnych kontrahentów swapów walutowych realizowanych dla potrzeb polityki pieniężnej.

„ZAŁĄCZNIK 4

Ramy sprawozdawczości w zakresie statystyki pieniężnej i bankowej Europejskiego Banku Centralnego (104)

1.   Wstęp

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez EBC (105) określa osoby fizyczne i prawne, które podlegają wymogom sprawozdawczości, poufności i odpowiednim przepisom wykonawczym zgodnie z art. 5.4 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (Statut ESBC). Ponadto uprawnia ono EBC do wykorzystania swoich uprawnień regulacyjnych w celu określenia:

| — | podmiotów podlegających obowiązkowi składania sprawozdań, |
| --- | --- |

—

podmiotów podlegających obowiązkowi składania sprawozdań,

| — | wymogów EBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej i ich zastosowania wobec podmiotów podlegających obowiązkowi składania sprawozdań w uczestniczących Państwach Członkowskich, oraz |
| --- | --- |

—

wymogów EBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej i ich zastosowania wobec podmiotów podlegających obowiązkowi składania sprawozdań w uczestniczących Państwach Członkowskich, oraz

| — | warunków, na których EBC i krajowe banki centralne (KBC) mogą wykonywać uprawnienie do weryfikowania lub stosowania obowiązkowego gromadzenia informacji statystycznych. |
| --- | --- |

—

warunków, na których EBC i krajowe banki centralne (KBC) mogą wykonywać uprawnienie do weryfikowania lub stosowania obowiązkowego gromadzenia informacji statystycznych.

2.   Charakterystyka ogólna

Celem rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 22 listopada 2001 r. dotyczącego bilansu skonsolidowanego sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2002/13) (106) jest umożliwienie EBC i (zgodnie z art. 5.2 Statutu, KBC) krajowym bankom centralnym, które w największym możliwym zakresie wykonują tę pracę, zbierania materiałów statystycznych niezbędnych do wypełnienia zadań Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC), a w szczególności, zadania polegającego na definiowaniu i realizacji polityki pieniężnej Wspólnoty zgodnie z art. 105 ust. 2 tiret pierwsze Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Traktat). Informacje statystyczne zebrane zgodnie z rozporządzeniem EBC/2001/13 wykorzystuje się do ustalenia skonsolidowanych bilansów w sektorze monetarnych instytucji finansowych (MIF), których podstawowym celem jest dostarczenie EBC kompleksowego statystycznego obrazu rozwoju sytuacji monetarnej obejmującego zagregowane aktywa i pasywa finansowe MIF w uczestniczących Państwach Członkowskich, które są traktowane jako jedno terytorium gospodarcze.

Wymogi EBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej dotyczącej bilansu skonsolidowanego MIF opierają się na trzech głównych przesłankach.

Po pierwsze, EBC musi otrzymywać porównywalne, wiarygodne i aktualne informacje statystyczne gromadzone na porównywalnych zasadach i warunkach w całej strefie euro. Chociaż dane te są zbierane przez krajowe banki centralne w sposób zdecentralizowany zgodnie z art. 5.1 i 5.2 Statutu i, w razie konieczności, w powiązaniu z innymi wymaganiami w zakresie statystyki do celów wspólnotowych lub krajowych, w świetle konieczności zapewnienia wiarygodnych podstaw statystycznych dla formułowania i prowadzenia jednolitej polityki pieniężnej, niezbędny jest odpowiedni stopień harmonizacji i spełnienie minimalnych standardów sprawozdawczości.

Po drugie, obowiązki w zakresie sprawozdawczości wymienione w rozporządzeniu EBC/2001/13 muszą być zgodne z zasadami przejrzystości i pewności prawnej. Jest tak dlatego, że rozporządzenie to jest w całości wiążące i jest bezpośrednio stosowane w całej strefie euro. Nakłada ono zobowiązania bezpośrednio na osoby fizyczne i prawne, w stosunku do których EBC może zastosować sankcje w każdym przypadku, gdy wymogi EBC w zakresie sprawozdawczości nie są spełnione (patrz art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98). Zobowiązania w zakresie sprawozdawczości są więc wyraźnie określone i wszelkie postępowanie EBC przy weryfikowaniu lub obowiązkowym gromadzeniu informacji statystycznych jest zgodne z jasno określonymi zasadami.

Po trzecie, EBC musi minimalizować obciążenia sprawozdawczością (patrz art. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98). Dlatego też materiał statystyczny zgromadzony przez krajowy bank centralny na mocy rozporządzenia EBC/2001/13 jest również wykorzystywany do obliczania podstawy rezerw zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1745/2003 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 12 września 2003 r. dotyczącym stosowania rezerw obowiązkowych (EBC/2003/9) (107).

Artykuły rozporządzenia EBC/2001/13 ograniczają się do ogólnego określenia grupy podmiotów zobowiązanych do składania sprawozdań, ich zobowiązań w zakresie sprawozdawczości i zasad, zgodnie z którymi EBC i krajowe banki centralne zazwyczaj wykonują swoje uprawnienia do weryfikowania lub obowiązkowego gromadzenia informacji statystycznych. Szczegółowe informacje na temat danych statystycznych, które mają być zawarte w sprawozdaniach w celu spełnienia wymogów EBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej i minimalne standardy są określone w załącznikach I do IV do rozporządzenia EBC/2001/13.

3.   Grupa podmiotów zobowiązanych do składania sprawozdań; wykaz MIF do celów statystycznych

MIF obejmują posiadające status rezydenta instytucje kredytowe określone w prawie wspólnotowym oraz wszystkie inne posiadające status rezydenta instytucje finansowe, które prowadzą działalność w zakresie przyjmowania lokat i/lub bliskich substytutów lokat od podmiotów innych niż MIF, jak również udzielanie kredytów i/lub inwestowanie w papiery wartościowe na własny rachunek (przynajmniej w znaczeniu ekonomicznym). EBC sporządza i prowadzi wykaz instytucji zgodnie z tą definicją, kierując się zasadami klasyfikacji określonymi w załączniku I do rozporządzenia EBC/2001/13. Organem właściwym do sporządzania i prowadzenia wykazu MIF do celów statystycznych jest Zarząd EBC. Grupa MIF posiadających status rezydenta w strefie euro stanowi faktyczną grupę instytucji zobowiązanych do składania sprawozdań.

Krajowe banki centralne są uprawnione do przyznawania odstępstw w stosunku do małych MIF, jeżeli MIF uwzględniane w miesięcznych bilansach skonsolidowanych stanowią co najmniej 95 % całości bilansu MIF w każdym uczestniczącym Państwie Członkowskim. Odstępstwa te umożliwiają krajowym bankom centralnym łagodzenie obciążeń sprawozdawczych w stosunku do najmniejszych instytucji finansowych (cutting-of-the-tail).

4.   Obowiązki w zakresie sprawozdawczości statystycznej

W celu sporządzenia bilansu skonsolidowanego, grupa instytucji zobowiązanych do składania sprawozdań posiadających status rezydenta musi co miesiąc przekazywać informacje statystyczne związane z ich bilansem. Pozostałe informacje wymagane są co kwartał. Informacje statystyczne zawarte w sprawozdaniach są bardziej szczegółowo określone w załączniku I do rozporządzenia EBC/2001/13.

Odpowiednie dane statystyczne są gromadzone przez KBC, które muszą określić stosowane procedury sprawozdawcze. Rozporządzenie EBC/2001/13 nie zabrania krajowym bankom centralnym gromadzenia od grupy instytucji zobowiązanych do składania sprawozdań, informacji statystycznych niezbędnych do spełnienia wymogów statystycznych EBC w szerszych ramach sprawozdawczości statystycznej, które zostały ustanowione przez krajowe banki centralne w ramach własnej odpowiedzialności zgodnie z prawem wspólnotowym lub krajowym albo ustaloną praktyką, i które służą innym celom statystycznym. Jednakże nie powinno to ujemnie wpływać na spełnianie wymogów statystycznych określonych w rozporządzeniu EBC/2001/13. W szczególnych przypadkach, do spełnienia tych wymogów EBC może wykorzystywać informacje statystyczne zgromadzone dla wspomnianych celów.

W efekcie określonych powyżej odstępstw przyznanych przez krajowe banki centralne małe MIF podlegają złagodzonym obowiązkom w zakresie sprawozdawczości (co oznacza, między innymi, wyłącznie sprawozdawczość kwartalną), które są obowiązkowe w kontekście rezerw obowiązkowych i są określone w załączniku II do rozporządzenia EBC/2001/13. Wymogi dla tych małych MIF, które nie są instytucjami kredytowymi, zostały określone w załączniku III do tego rozporządzenia. Jednakże MIF, którym przyznano odstępstwa, mają możliwość spełniania pełnych wymogów w zakresie sprawozdawczości.

5.   Wykorzystanie informacji statystycznych na mocy rozporządzenia EBC w sprawie rezerw obowiązkowych

Aby zminimalizować obciążenia sprawozdawcze i unikać jakiegokolwiek powielania pracy przy gromadzeniu informacji statystycznych, informacje statystyczne dotyczące bilansu przekazane przez MIF na mocy rozporządzenia EBC/2001/13 są również wykorzystywane do obliczania podstawy naliczania rezerwy na mocy rozporządzenia EBC/2003/9.

Dane do celów statystycznych muszą być przekazywane odpowiednim krajowym bankom centralnym zgodnie z formatem przedstawionej poniżej tabeli 1, która znajduje się w załączniku I do rozporządzenia EBC/2001/13. W tabeli 1, ramki oznaczone »*« są wykorzystywane przez instytucje do obliczania podstawy naliczania rezerwy (patrz ramka 13 w rozdziale 7 niniejszej publikacji).

W celu prawidłowego obliczenia podstawy naliczania rezerwy, do której stosowana jest dodatnia stopa rezerw, wymagana jest szczegółowa miesięczna struktura depozytów z ustalonym terminem zapadalności powyżej dwóch lat, depozytów zwrotnych za wypowiedzeniem powyżej dwóch lat, zobowiązań instytucji kredytowych z tytułu umów z przyrzeczeniem odkupu wobec sektorów (»krajowych« i »pochodzących z pozostałych uczestniczących Państw Członkowskich«) »MIF«, »instytucji kredytowych podlegających wymogom dotyczącym rezerw, EBC i KBC« oraz »administracji centralnej«, a także wobec »reszty świata« (»RoW«).

TABELA 1

Dane wykazywane w układzie miesięcznym

| POZYCJE BILANSU | A. Krajowe | B. Pozostałe uczestniczące Państwa Członkowskie | C. Reszta świata | D. Nieprzydzielone |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| MIF (3) | | Niemonetarne instytucje finansowe | MIF (3) | | Niemonetarne instytucje finansowe |
| w tym instytucje kredytowe podlegające wymogom dot. rezerw, EBC i KBC | Sektor publiczny | Sektory pozostałych rezydentów | w tym instytucje kredytowe podlegające wymogom dot. rezerw, EBC i KBC | Sektor publiczny | Sektory pozostałych rezydentów |
| Administracja centralna | Pozostały sektor publiczny | Ogółem | Inni pośrednicy finansowi + pomocnicze instytucje finansowe (S.123+S.124) | Towarzystwa ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (S.125) | Przedsiębiorstwa (S. 11) | Gospodarstwa domowe + instytucje o celach niezarobkowych obsługujące gospodarstwa domowe (S.14+S.15) | Administracja centralna | Pozostały sektor publiczny | Ogółem | Pozostali pośrednicy i pomocnicze instytucje finansowe (S.123+S.124) | Towarzystwa ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (S.125) | Przedsiębiorstwa (S.11) | Gospodarstwa domowe + instytucje o celach niezarobkowych obsługujące gospodarstwa domowe (S.14+S.15) |
| (a) | (b) | (c) | (d) | (e) | (f) | (g) | (h) | (i) | (j) | (k) | (l) | (m) | (n) | (o) | (p) | (q) | (r) | (s) | (t) |
| PASYWA |
| 8 Pieniądz w obiegu | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 9 Depozyty | * | * | * | | | | | | | * | * | * | | | | | | | * | |
| do 1 roku | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| powyżej 1 roku | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 9e Euro | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | | | | |
| 9.1e Overnight | | | | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | |
| 9.2e Z uzgodnionym okresem zapadalności | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| do 1 roku | | | | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | |
| powyżej 1 roku i do 2 lat | | | | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | |
| powyżej 2 lat (1) | * | * | * | * | * | | | | | * | * | * | * | * | | | | | * | |
| 9.3e Zwrotne za wypowiedzeniem | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| do 3 miesięcy (2) | | | | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | |
| powyżej 3 miesięcy | | | | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | |
| w tym powyżej 2 lat (4) | * | * | * | * | * | | * | * | * | * | * | | | | | * | |
| 9.4e Umowy odkupu | * | * | * | * | * | | | | | * | * | * | * | * | | | | | * | |
| 9x Waluty obce | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 9.1x Overnight | | | | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | |
| 9.2x Z uzgodnionym okresem zapadalności | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| do 1 roku | | | | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | |
| powyżej 1 roku i do 2 lat | | | | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | |
| powyżej 2 lat (1) | * | * | * | * | * | | | | | * | * | * | * | * | | | | | * | |
| 9.3x Zwrotne za wypowiedzeniem | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| do 3 miesięcy (2) | | | | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | |
| powyżej 3 miesięcy | | | | * | * | | | | | | | | * | * | | | | | | |
| w tym powyżej 2 lat (4) | * | * | * | * | * | | * | * | * | * | * | | | | | * | |
| 9.4x Umowy odkupu | * | * | * | * | * | | | | | * | * | * | * | * | | | | | * | |
| 10 Akcje/jednostki FRP | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 11 Wyemitowane dłużne papiery wartościowe | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 11e Euro | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| do 1 roku | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | * |
| powyżej 1 roku i do 2 lat | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | * |
| powyżej 2 lat | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | * |
| 11x Waluty obce | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| do 1 roku | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | * |
| powyżej 1 roku i do 2 lat | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | * |
| powyżej 2 lat | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | * |
| 12 Kapitał i rezerwy | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 13 Pozostałe pasywa | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |

POZYCJE BILANSU

A. Krajowe

B. Pozostałe uczestniczące Państwa Członkowskie

C. Reszta świata

D. Nieprzydzielone

MIF (3)

Niemonetarne instytucje finansowe

MIF (3)

Niemonetarne instytucje finansowe

w tym instytucje kredytowe podlegające wymogom dot. rezerw, EBC i KBC

Sektor publiczny

Sektory pozostałych rezydentów

w tym instytucje kredytowe podlegające wymogom dot. rezerw, EBC i KBC

Sektor publiczny

Sektory pozostałych rezydentów

Administracja centralna

Pozostały sektor publiczny

Ogółem

Inni pośrednicy finansowi + pomocnicze instytucje finansowe (S.123+S.124)

Towarzystwa ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (S.125)

Przedsiębiorstwa (S. 11)

Gospodarstwa domowe + instytucje o celach niezarobkowych obsługujące gospodarstwa domowe (S.14+S.15)

Administracja centralna

Pozostały sektor publiczny

Ogółem

Pozostali pośrednicy i pomocnicze instytucje finansowe (S.123+S.124)

Towarzystwa ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (S.125)

Przedsiębiorstwa (S.11)

Gospodarstwa domowe + instytucje o celach niezarobkowych obsługujące gospodarstwa domowe (S.14+S.15)

(a)

(b)

(c)

(d)

(e)

(f)

(g)

(h)

(i)

(j)

(k)

(l)

(m)

(n)

(o)

(p)

(q)

(r)

(s)

(t)

PASYWA

8 Pieniądz w obiegu

9 Depozyty

*

*

*

*

*

*

*

do 1 roku

powyżej 1 roku

9e Euro

*

*

*

*

9.1e Overnight

*

*

*

*

9.2e Z uzgodnionym okresem zapadalności

do 1 roku

*

*

*

*

powyżej 1 roku i do 2 lat

*

*

*

*

powyżej 2 lat (1)

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

9.3e Zwrotne za wypowiedzeniem

do 3 miesięcy (2)

*

*

*

*

powyżej 3 miesięcy

*

*

*

*

w tym powyżej 2 lat (4)

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

9.4e Umowy odkupu

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

9x Waluty obce

9.1x Overnight

*

*

*

*

9.2x Z uzgodnionym okresem zapadalności

do 1 roku

*

*

*

*

powyżej 1 roku i do 2 lat

*

*

*

*

powyżej 2 lat (1)

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

9.3x Zwrotne za wypowiedzeniem

do 3 miesięcy (2)

*

*

*

*

powyżej 3 miesięcy

*

*

*

*

w tym powyżej 2 lat (4)

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

9.4x Umowy odkupu

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

10 Akcje/jednostki FRP

11 Wyemitowane dłużne papiery wartościowe

11e Euro

do 1 roku

*

powyżej 1 roku i do 2 lat

*

powyżej 2 lat

*

11x Waluty obce

do 1 roku

*

powyżej 1 roku i do 2 lat

*

powyżej 2 lat

*

12 Kapitał i rezerwy

13 Pozostałe pasywa

| BILANS | A. Krajowe | B. Pozostałe uczestniczące Państwa Członkowskie | C. Reszta świata | D. Nieprzydzielone |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| MIF | Niemonetarne instytucje finansowe | MIF | Niemonetarne instytucje finansowe |
| Sektor publiczny | Sektory pozostałych rezydentów | Sektor publiczny | Sektory pozostałych rezydentów |
| Ogółem | Pozostali pośrednicy + pomocnicze instytucje finansowe (S.123+S.124) | Towarzystwa ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (S.125) | Przedsiębiorstwa (S.11) | Gospodarstwa domowe + instytucje o celach niezarobkowych obsługujące gospodarstwa domowe (S.14 + S.15) | Ogółem | Pozostali pośrednicy + pomocnicze instytucje finansowe (S.123 + S.124) | Towarzystwa ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (S.125) | Przedsiębiorstwa (S.11) | Gospodarstwa domowe + instytucje o celach niezarobkowych obsługujące gospodarstwa domowe (S.14 + S.15) |
| Kredyt konsumpcyjny | Kredytowanie kupna domu | Pozostałe (reszta) | Kredyt konsumpcyjny | Kredytowanie kupna domu | Pozostałe (reszta) |
| (a) | (b) | (c) | (d) | (e) | (f) | (g) | (h) | (i) | (j) | (k) | (l) | (m) | (n) | (o) | (p) | (q) | (r) | (s) | (t) |
| AKTYWA |
| 1 Środki pieniężne | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 1e w tym euro | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 2 Pożyczki | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| do 1 roku | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| powyżej 1 roku i do 5 lat | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| powyżej 5 lat | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 2e w tym euro | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 3 Papiery wartościowe inne niż akcje | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 3e Euro | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| do 1 roku | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| powyżej 1 roku i do 2 lat | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| powyżej 2 lat | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 3x Waluty obce | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| do 1 roku | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| powyżej 1 roku i do 2 lat | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| powyżej 2 lat | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 4 Akcje/jednostki FRP | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 5 Akcje i inne udziały kapitałowe | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 6 Środki trwałe | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 7 Pozostałe aktywa | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |

BILANS

A. Krajowe

B. Pozostałe uczestniczące Państwa Członkowskie

C. Reszta świata

D. Nieprzydzielone

MIF

Niemonetarne instytucje finansowe

MIF

Niemonetarne instytucje finansowe

Sektor publiczny

Sektory pozostałych rezydentów

Sektor publiczny

Sektory pozostałych rezydentów

Ogółem

Pozostali pośrednicy + pomocnicze instytucje finansowe (S.123+S.124)

Towarzystwa ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (S.125)

Przedsiębiorstwa (S.11)

Gospodarstwa domowe + instytucje o celach niezarobkowych obsługujące gospodarstwa domowe (S.14 + S.15)

Ogółem

Pozostali pośrednicy + pomocnicze instytucje finansowe (S.123 + S.124)

Towarzystwa ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (S.125)

Przedsiębiorstwa (S.11)

Gospodarstwa domowe + instytucje o celach niezarobkowych obsługujące gospodarstwa domowe (S.14 + S.15)

Kredyt konsumpcyjny

Kredytowanie kupna domu

Pozostałe (reszta)

Kredyt konsumpcyjny

Kredytowanie kupna domu

Pozostałe (reszta)

(a)

(b)

(c)

(d)

(e)

(f)

(g)

(h)

(i)

(j)

(k)

(l)

(m)

(n)

(o)

(p)

(q)

(r)

(s)

(t)

AKTYWA

1 Środki pieniężne

1e w tym euro

2 Pożyczki

do 1 roku

powyżej 1 roku i do 5 lat

powyżej 5 lat

2e w tym euro

3 Papiery wartościowe inne niż akcje

3e Euro

do 1 roku

powyżej 1 roku i do 2 lat

powyżej 2 lat

3x Waluty obce

do 1 roku

powyżej 1 roku i do 2 lat

powyżej 2 lat

4 Akcje/jednostki FRP

5 Akcje i inne udziały kapitałowe

6 Środki trwałe

7 Pozostałe aktywa

| | Podstawa naliczania rezerwy (wyłączając instrumenty zbywalne) obliczona jako suma następujących kolumn w tabeli 1 (Pasywa): (a)-(b)+(c)+(d)+(e)+(j)-(k)+(l)+(m)+(n)+(s) |
| --- | --- |
| ZOBOWIĄZANIA DEPOZYTOWE (Łącznie euro i waluty obce) |
| DEPOZYTY OGÓŁEM


  9.1e + 9.1x


  9.2e + 9.2x


  9.3e + 9.3x


  9.4e + 9.4x | |
| w tym:


  9.2e + 9.2x uzgodnionym okresem zapadalności

  powyżej dwóch lat | |
| w tym:


  9.3e + 9.3x zwrotne za wypowiedzeniem

  powyżej dwóch lat | Sprawozdawczość fakultatywna |
| w tym:


  9.4e + 9.4x transakcje typu repo | |

Podstawa naliczania rezerwy (wyłączając instrumenty zbywalne) obliczona jako suma następujących kolumn w tabeli 1 (Pasywa): (a)-(b)+(c)+(d)+(e)+(j)-(k)+(l)+(m)+(n)+(s)

ZOBOWIĄZANIA DEPOZYTOWE (Łącznie euro i waluty obce)

DEPOZYTY OGÓŁEM

9.1e + 9.1x

9.2e + 9.2x

9.3e + 9.3x

9.4e + 9.4x

w tym:

9.2e + 9.2x uzgodnionym okresem zapadalności

powyżej dwóch lat

w tym:

9.3e + 9.3x zwrotne za wypowiedzeniem

powyżej dwóch lat

Sprawozdawczość fakultatywna

w tym:

9.4e + 9.4x transakcje typu repo

Ponadto, w zależności od krajowych systemów gromadzenia danych oraz bez uszczerbku dla pełnej zgodności z definicjami i zasadami klasyfikacji bilansu MIF określonymi w rozporządzeniu EBC/2001/13, instytucje kredytowe podlegające wymogom dotyczącym rezerwy obowiązkowej mogą też przekazywać dane konieczne do obliczenia podstawy naliczania rezerwy (z wyjątkiem danych dotyczących instrumentów zbywalnych) zgodnie z poniższą tabelą pod warunkiem, że nie wpływa to na pozycje oznaczone w poprzedniej tabeli pogrubieniem.

Załącznik II do rozporządzenia EBC/2001/13 zawiera przepisy szczególne i przejściowe oraz przepisy dotyczące łączenia instytucji kredytowych w odniesieniu do stosowania systemu rezerwy obowiązkowej.

Załącznik II do rozporządzenia EBC/2001/13 obejmuje, w szczególności, schemat sprawozdawczości dla najmniejszych instytucji kredytowych. Małe instytucje kredytowe muszą jako minimum przedstawiać dane kwartalne niezbędne do obliczenia podstawy naliczania rezerwy zgodnie z tabelą la. Instytucje te zapewniają, że dane przekazywane zgodnie z tabelą la są w pełni zgodne z definicjami i zasadami klasyfikacji stosowanymi w tabeli 1. Dane dotyczące podstawy naliczania rezerwy dotyczące małych instytucji za trzy okresy utrzymywania rezerwy są oparte na danych na koniec kwartału gromadzonych przez krajowe banki centralne.

Załącznik ten zawiera również przepisy dotyczące sprawozdawczości skonsolidowanej. Z chwilą uzyskania stosownego zezwolenia EBC, instytucje kredytowe zobowiązane do utrzymywania rezerwy obowiązkowej mogą składać ujednolicone sprawozdania statystyczne dla grupy instytucji kredytowych zobowiązanych do utrzymywania rezerwy obowiązkowej w granicach terytorium jednego państwa, pod warunkiem, że wszystkie zainteresowane instytucje zrezygnowały z korzystania z wszelkich kwot pomniejszeń rezerwy obowiązkowej. Z kwoty pomniejszenia rezerwy obowiązkowej korzystać może jednak grupa jako całość. Wszystkie zainteresowane instytucje są wyszczególnione odrębnie w wykazie monetarnych instytucji finansowych (MIF) prowadzonym przez EBC.

TABELA 1A

Dane wymagane od małych instytucji kredytowych, które mają być przekazywane w układzie kwartalnym w odniesieniu do rezerwy obowiązkowej

| | Podstawa naliczania rezerwy obliczona jako suma następujących kolumn w tabeli 1 (Pasywa): (a)-(b)+(c)+(d)+(e)+(j)-(k)+(l)+(m)+(n)+(s) |
| --- | --- |
| ZOBOWIĄZANIA DEPOZYTOWE (Łącznie euro i waluty obce) |
| 9 DEPOZYTY OGÓŁEM


  9.1e + 9.1x


  9.2e + 9.2x


  9.3e + 9.3x


  9.4e + 9.4x | |
| w tym:


  9.2e + 9.2x uzgodnionym okresem zapadalności

  powyżej dwóch lat | |
| w tym:


  9.3e + 9.3x zwrotne za wypowiedzeniem

  powyżej dwóch lat | Sprawozdawczość fakultatywna |
| w tym:


  9.4e + 9.4x transakcje typu repo | |
| | Pozycje nieuregulowane, kolumna (t) w tabeli 1 (Pasywa) |
| INSTRUMENTY ZBYWALNE (Łącznie euro i waluty obce) |
| 11 WYEMITOWANE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE


  11e + 11x z uzgodnionym okresem zapadalności

  do dwóch lat | |
| 11 WYEMITOWANE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE


  11e + 11x z uzgodnionym okresem zapadalności

  powyżej dwóch lat | |

Podstawa naliczania rezerwy obliczona jako suma następujących kolumn w tabeli 1 (Pasywa): (a)-(b)+(c)+(d)+(e)+(j)-(k)+(l)+(m)+(n)+(s)

ZOBOWIĄZANIA DEPOZYTOWE (Łącznie euro i waluty obce)

9 DEPOZYTY OGÓŁEM

9.1e + 9.1x

9.2e + 9.2x

9.3e + 9.3x

9.4e + 9.4x

w tym:

9.2e + 9.2x uzgodnionym okresem zapadalności

powyżej dwóch lat

w tym:

9.3e + 9.3x zwrotne za wypowiedzeniem

powyżej dwóch lat

Sprawozdawczość fakultatywna

w tym:

9.4e + 9.4x transakcje typu repo

Pozycje nieuregulowane, kolumna (t) w tabeli 1 (Pasywa)

INSTRUMENTY ZBYWALNE (Łącznie euro i waluty obce)

11 WYEMITOWANE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE

11e + 11x z uzgodnionym okresem zapadalności

do dwóch lat

11 WYEMITOWANE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE

11e + 11x z uzgodnionym okresem zapadalności

powyżej dwóch lat

Ponadto załącznik ten zawiera przepisy mające zastosowanie w przypadku łączenia instytucji kredytowych. W załączniku terminy »łączenie się«, »łączące się instytucje« i »instytucja przejmująca« posiadają znaczenie określone w rozporządzeniu EBC/2003/9. Dla okresu utrzymywania rezerwy, w którym następuje połączenie instytucji, oblicza się i utrzymuje poziom rezerwy obowiązkowej instytucji przejmującej zgodnie z art. 13 tego rozporządzenia. Dla kolejnych okresów utrzymywania rezerwy, poziom rezerwy obowiązkowej instytucji przejmującej oblicza się według podstawy naliczania rezerwy i, w razie potrzeby, według informacji statystycznych, zgodnie ze specjalnymi zasadami (patrz tabela w dodatku do załącznika II do rozporządzenia EBC/2001/13). W przeciwnym razie obowiązują standardowe zasady dotyczące składania informacji statystycznych oraz obliczania rezerwy obowiązkowej, określone w art. 3 rozporządzenia EBC/2003/9. Ponadto odpowiedni krajowy bank centralny może zezwolić instytucji przejmującej na wykonanie jej zobowiązania do przesłania informacji statystycznych w drodze procedur tymczasowych. Tego rodzaju odstępstwo od normalnych procedur sprawozdawczych musi być ograniczone do możliwie najkrótszego okresu i w żadnym przypadku nie powinno trwać dłużej niż sześć miesięcy od połączenia. Odstępstwo to nie narusza zobowiązania instytucji przejmującej do wykonania jej zobowiązań w zakresie sprawozdawczości zgodnie z rozporządzeniem EBC/2001/13 i, w razie potrzeby, jego obowiązku do przejęcia zobowiązań łączących się instytucji w zakresie sprawozdawczości. Instytucja przejmująca ma obowiązek poinformować odpowiednie krajowe banki centralne, po publicznym ogłoszeniu zamiaru połączenia się i w odpowiednim czasie przed wejściem połączenia w życie, o procedurach, które zamierza realizować w celu wykonania swoich zobowiązań w zakresie sprawozdawczości statystycznej dotyczących określenia poziomu rezerwy obowiązkowej.

6.   Weryfikacja i obowiązkowe gromadzenie informacji statystycznych

Sam EBC i krajowe banki centralne zazwyczaj wykonują uprawnienia do weryfikowania i obowiązkowego gromadzenia informacji statystycznych w każdym przypadku, gdy nie są spełniane minimalne normy w zakresie przekazywania, dokładności, zasadniczej zgodności i rewizji. Te minimalne normy są określone w załączniku IV do rozporządzenia EBC/2001/13.

7.   Państwa nieuczestniczące w unii monetarnej

Ponieważ rozporządzenie na mocy art. 34, ust. 1 Statutu nie przyznaje żadnych praw ani nie nakłada żadnych zobowiązań w stosunku do Państw Członkowskich objętych derogacją (art. 43, ust. 1 Statutu) i Danii (art. 2 Protokołu w sprawie pewnych przepisów odnoszących się do Danii) i nie jest stosowane w Zjednoczonym Królestwie (art. 8 protokołu w sprawie pewnych przepisów odnoszących się do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej), rozporządzenie EBC/2001/13 stosuje się wyłącznie wobec uczestniczących Państw Członkowskich.

Jednakże art. 5 Statutu dotyczący kompetencji EBC i krajowych banków centralnych w dziedzinie statystyki i rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 są stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Oznacza to również, razem z art. 10 (dawnym art. 5) Traktatu, obowiązek dla nieuczestniczących Państw Członkowskich opracowania i wdrożenia na szczeblu krajowym wszystkich środków, które uznają za właściwe w celu zbierania informacji statystycznych niezbędnych do spełnienia wymogów EBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej i terminowego przygotowania się w dziedzinie statystyki w celu uzyskania statusu uczestniczących Państw Członkowskich. Ten obowiązek jest wyraźnie sformułowany w art. 4 i pkt. 17 preambuły do rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98. Ze względu na przejrzystość ten specjalny obowiązek przypomniany jest w preambule do rozporządzenia EBC/2001/13.

„ZAŁĄCZNIK 5

Strony internetowe Eurosystemu

| Bank centralny | Strona internetowa |
| --- | --- |
| European Central Bank | www.ecb.int |
| Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique | www.nbb.be lub www.bnb.be |
| Deutsche Bundesbank | www.bundesbank.de |
| Bank of Greece | www.bankofgreece.gr |
| Banco de España | www.bde.es |
| Banque de France | www.banque-france.fr |
| Central Bank of Ireland | www.centralbank.ie |
| Banca d'Italia | www.bancaditalia.it |
| Banque centrale du Luxembourg | www.bcl.lu |
| De Nederlandsche Bank | www.dnb.nl |
| Oesterreichische Nationalbank | www.oenb.at |
| Banco de Portugal | www.bportugal.pt |
| Suomen Pankki — Bank Finlandii | www.bof.fi |

Bank centralny

Strona internetowa

European Central Bank

www.ecb.int

Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique

www.nbb.be lub www.bnb.be

Deutsche Bundesbank

www.bundesbank.de

Bank of Greece

www.bankofgreece.gr

Banco de España

www.bde.es

Banque de France

www.banque-france.fr

Central Bank of Ireland

www.centralbank.ie

Banca d'Italia

www.bancaditalia.it

Banque centrale du Luxembourg

www.bcl.lu

De Nederlandsche Bank

www.dnb.nl

Oesterreichische Nationalbank

www.oenb.at

Banco de Portugal

www.bportugal.pt

Suomen Pankki — Bank Finlandii

www.bof.fi

„ZAŁĄCZNIK 6

Procedury i sankcje stosowane w przypadku niewypełnienia zobowiązań przez kontrahentów

1.   Kary finansowe

W przypadku naruszenia przez kontrahenta zasad przetargu (108), zasad transakcji bilateralnej (109), zasad wykorzystania aktywów zabezpieczających (110) lub procedur na koniec dnia i warunków dostępu do kredytu banku centralnego na koniec dnia (111), Eurosystem stosuje następujące kary finansowe:

| a) | W przypadku naruszenia zasad dotyczących operacji przetargowych, transakcji bilateralnych i wykorzystania aktywów zabezpieczających, za pierwsze i drugie naruszenie, które mają miejsce w okresie 12 miesięcy, kara finansowa jest stosowana do każdego naruszenia. Dopuszczalne kary finansowe oblicza się według stopy procentowej kredytu banku centralnego na koniec dnia plus 2,5 punktu procentowego.
  W przypadku naruszenia zasad dotyczących operacji przetargowych i transakcji bilateralnych, kary finansowe oblicza się na podstawie wielkości zabezpieczenia lub środków pieniężnych, których kontrahent nie mógł rozliczyć, pomnożonych przez współczynnik 7/360.
  W przypadku naruszenia zasad dotyczących wykorzystania aktywów zabezpieczających, kary finansowe oblicza się na podstawie wielkości niekwalifikowanych aktywów (lub aktywów, któych kontrahent nie może wykorzystać), które są: (i) dostarczone przez kontrahenta do krajowego banku centralnego lub EBC; lub (ii) niewycofane przez kontrahenta po upływie 20 dni roboczych od wydarzenia, po którym kwalifikowane aktywa stały się aktywami niekwalifikowanymi lub nie mogą być już wykorzystywane przez kontrahenta, pomnożone przez współczynnik 1/360. |
| --- | --- |

a)

W przypadku naruszenia zasad dotyczących operacji przetargowych, transakcji bilateralnych i wykorzystania aktywów zabezpieczających, za pierwsze i drugie naruszenie, które mają miejsce w okresie 12 miesięcy, kara finansowa jest stosowana do każdego naruszenia. Dopuszczalne kary finansowe oblicza się według stopy procentowej kredytu banku centralnego na koniec dnia plus 2,5 punktu procentowego.

W przypadku naruszenia zasad dotyczących operacji przetargowych i transakcji bilateralnych, kary finansowe oblicza się na podstawie wielkości zabezpieczenia lub środków pieniężnych, których kontrahent nie mógł rozliczyć, pomnożonych przez współczynnik 7/360.

W przypadku naruszenia zasad dotyczących wykorzystania aktywów zabezpieczających, kary finansowe oblicza się na podstawie wielkości niekwalifikowanych aktywów (lub aktywów, któych kontrahent nie może wykorzystać), które są: (i) dostarczone przez kontrahenta do krajowego banku centralnego lub EBC; lub (ii) niewycofane przez kontrahenta po upływie 20 dni roboczych od wydarzenia, po którym kwalifikowane aktywa stały się aktywami niekwalifikowanymi lub nie mogą być już wykorzystywane przez kontrahenta, pomnożone przez współczynnik 1/360.

| b) | Przy pierwszym naruszeniu zasad procedur na koniec dnia lub dostępu do kredytu banku centralnego na koniec dnia, dopuszczalne kary finansowe oblicza się z zastosowaniem 5 punktów procentowych. W przypadku powtórnych naruszeń, karna stopa procentowa zostaje zwiększona o dalsze 2,5 punktu procentowego za każde naruszenie, które ma miejsce w okresie 12 miesięcy, i jest stosowana do wielkości nieautoryzowanego dostępu do kredytu banku centralnego na koniec dnia. |
| --- | --- |

b)

Przy pierwszym naruszeniu zasad procedur na koniec dnia lub dostępu do kredytu banku centralnego na koniec dnia, dopuszczalne kary finansowe oblicza się z zastosowaniem 5 punktów procentowych. W przypadku powtórnych naruszeń, karna stopa procentowa zostaje zwiększona o dalsze 2,5 punktu procentowego za każde naruszenie, które ma miejsce w okresie 12 miesięcy, i jest stosowana do wielkości nieautoryzowanego dostępu do kredytu banku centralnego na koniec dnia.

2.   Kary niefinansowe

Eurosystem zawiesza kontrahenta za naruszenia zasad dotyczących operacji przetargowych transakcji bilateralnych oraz zasad dla aktywów zabezpieczających w następujących przypadkach:

2.1.   Zawieszenie za naruszenie zasad dotyczących operacji przetargowych i transakcji bilateralnych

Jeżeli w okresie 12 miesięcy ma miejsce trzecie naruszenie zasad tego samego rodzaju, opraz kary finansowej obliczonej zgodnie z zasadami przedstawionymi w pkt. 1, Eurosystem zawiesza udział kontrahentów w kolejnych, inicjowanych w danym okresie, operacjach otwartego rynku tego samego rodzaju i wykonywanych w drodze tych samych procedur. Zawieszenie będzie stosowane zgodnie z następującą skalą:

| a) | jeżeli wielkość niedostarczonego zabezpieczenia lub środków pieniężnych wynosi do 40 % całkowitej wielkości zabezpieczenia lub środków pieniężnych, które należy dostarczyć przy okazji trzeciego naruszenia, stosuje się zawieszenie na jeden miesiąc; |
| --- | --- |

a)

jeżeli wielkość niedostarczonego zabezpieczenia lub środków pieniężnych wynosi do 40 % całkowitej wielkości zabezpieczenia lub środków pieniężnych, które należy dostarczyć przy okazji trzeciego naruszenia, stosuje się zawieszenie na jeden miesiąc;

| b) | jeżeli wielkość niedostarczonego zabezpieczenia lub środków pieniężnych wynosi między 40 % a 80 % całkowitej wielkości zabezpieczenia lub środków pieniężnych, które należy dostarczyć przy okazji trzeciego naruszenia, stosuje się zawieszenie na dwa miesiące; oraz |
| --- | --- |

b)

jeżeli wielkość niedostarczonego zabezpieczenia lub środków pieniężnych wynosi między 40 % a 80 % całkowitej wielkości zabezpieczenia lub środków pieniężnych, które należy dostarczyć przy okazji trzeciego naruszenia, stosuje się zawieszenie na dwa miesiące; oraz

| c) | jeżeli wielkość niedostarczonego zabezpieczenia lub środków pieniężnych wynosi między 80 % a 100 % całkowitej wielkości zabezpieczenia lub środków pieniężnych, które należy dostarczyć przy okazji trzeciego naruszenia, stosuje się zawieszenie na trzy miesiące. |
| --- | --- |

c)

jeżeli wielkość niedostarczonego zabezpieczenia lub środków pieniężnych wynosi między 80 % a 100 % całkowitej wielkości zabezpieczenia lub środków pieniężnych, które należy dostarczyć przy okazji trzeciego naruszenia, stosuje się zawieszenie na trzy miesiące.

Te kary finansowe i zawieszenia stosuje się też, bez uszczerbku dla 2.3 poniżej, w przypadku każdego kolejnego naruszenia w każdym okresie 12 miesięcy.

2.2.   Zawieszenie za naruszenie zasad dotyczących aktywów zabezpieczających

Jeżeli w okresie 12 miesięcy ma miejsce trzecie naruszenie zasad, oprócz kary finansowej obliczonej zgodnie z zasadami przedstawionymi w pkt. 1, Eurosystem zawiesza kontrahenta w kolejnych operacjach otwartego rynku.

Powyższe kary finansowe i zawieszenie stosuje się też, bez uszczerbku dla 2.3 poniżej, w przypadku każdego kolejnego naruszenia w każdym okresie 12 miesięcy.

2.3.   Zawieszenie dostępu do wszystkich przyszłych operacji otwartego rynku na pewien okres w wyjątkowych przypadkach

W wyjątkowych przypadkach, jeżeli uzasadnione jest to powagą naruszenia i biorąc pod uwagę wysokość zaangażowanych kwot, częstotliwość lub długotrwałość naruszenia zasad, oprócz kary finansowej obliczonej zgodnie z pkt. 1, można rozważyć zawieszenie dostępu kontrahenta do wszystkich przyszłych operacji polityki pieniężnej na okres trzech miesięcy.

2.4.   Instytucje zlokalizowane w innych państwach członkowskich

Eurosystem może również podjąć decyzję, czy zawieszenie proponowane w wobec kontrahenta naruszającego zasady powinno również odnosić się do oddziałów tej samej instytucji znajdujących się w innych Państwach Członkowskich.

---

(1)  Rada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego uzgodniła stosowanie terminu »Eurosystem« na określenie tych elementów Europejskiego Systemu Banków Centralnych, które realizują jego podstawowe zadania, tzn. Europejskiego Banku Centralnego oraz krajowych banków centralnych tych Państw Członkowskich, które przyjęły wspólną walutę zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.

1

(2)  Należy zauważyć, że krajowe banki centralne Państw Członkowskich, które nie przyjęły wspdnej waluty zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską (Traktat) zachowują swoje uprawnienia w zakresie polityki pieniężnej zgodnie z ustawodawstwem kraj owym i w związku z tym nie uczestniczą we wspólnej polityce pieniężnej.

2

(3)  W całości niniejszego dokumentu termin »krajowe banki centralne« odnosi się do krajowych banków centralnych Państw Członkowskich, które przyjęły wspdną walutę zgodnie z Traktatem.

3

(4)  W całości niniejszego dokumentu termin »Państwa Członkowskie« odnosi się do Państwa Członkowskiego, które przyjęło wspólną walutę zgodnie z Traktatem.

4

(5)  Rożne procedury realizacji operacji otwartego rynku Eurosystemu, tzn. przetargów standardowych, przetargów szybkich i procedur bilateralnych zostały opisane w rozdziale 5. W przypadku przetargów standardowych, między ogłoszeniem przetargu a potwierdzeniem wyniku przydziału upływająnie więcej niż 24 godziny. W przetargach standardowych mogą uczestniczyć wszyscy kontrahenci spełniający ogólne kryteria kwalifikowalności określone w punkcie 2.1. Przetargi szybkie są realizowane w ciągu 40 minut. Do udziału w przetargach szybkich Eurosystem może wybrać ograniczoną liczbę kontrahentów. Termin »procedury bilateralne« dotyczy każdego przypadku przeprowadzania przez Eurosystem transakcji z jednym lub kilkoma kontrahentami bez stosowania procedur przetargowych. Procedury bilateralne obejmują operacje realizowane poprzez giełdy lub agentóv rynkowych.

5

(6)  Patrz punkty 6.6.1 i 6.6.2.

6

(7)  Dla transakcji bezwarunkowych nie zakłada się z góry żadnych ograniczeń co do wyboru kontrahentów.

7

(8)  Zharmonizowany nadzór instytucji kredytowych opiera się na dyrektywie 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (ze zmianami).

8

(9)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, str. 4.

9

(10)  Dz.U. L 264 z 12.10.1999, str. 21.

10

(11)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, str. 1.

11

(12)  Dz.U. L 250 z 2.10.2003, str. 10.

12

(13)  Podstawowe i dłuższe operacje refinansujące są przeprowadzane zgodnie z ogłaszanym z góry kalendarzem operacji przetargowych Eurosystemu (patrz również punkt 5.1.2), ktoy można znaleźć w witrynie internetowej EBC (www.ecb.int) i na stronach internetowych Eurosystemu (patrz załącznik 5).

13

(14)  Termin zapadalności podstawowych i dłuższych operacji refinansujących może czasami być różny m.in. w zależności od dni wolnych od pracy w Państwach Członkowskich.

14

(15)  Patrz przypis 13.

15

(16)  Patrz przypis 14.

16

(17)  Lokaty terminowe są utrzymywane na rachunkach w krajowych bankach centralnych nawet wówczas, gdy operacje te są przeprowadzane w sposób scentralizowany przez EBC.

17

(18)  W niektórych Państwach Członkowskich, krajowy bank centralny (lub niektóre z jego oddziałów) mogą nie być czynne dla potrzeb prowadzenia operacji polityki pieniężnej w pewne dni robocze Eurosystemu z powodu świąt narodowych lub regionalnych. W takich przypadkach odpowiedni krajowy bank centralny odpowiada za poinformowanie kontrahentów z wyprzedzeniem, jakie kroki należy przedsięwziąć w celu uzyskania dostępu do kredytu z banku centralnego na koniec dnia w dni wolne od pracy.

18

(19)  Dni, w których system TARGET jest nieczynny, są ogłaszane w witrynie internetowej EBC (www.ecb.int) i na stronach internetowych Eurosystemu (załącznik 5).

19

(20)  W całości niniejszego dokumentu termin »dzień roboczy Eurosystemu« dotyczy każdego dnia, w którym czynny jest EBC i co najmniej jeden krajowy bank centralny dla potrzeb prowadzenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.

20

(21)  We poszczególnych krajach strefy euro mogą występować różnice operacyjne wynikające z istnienia różnic w strukturze rachunków pomiędzy krajowymi bankami centralnymi.

21

(22)  Z powodu istnienia różnic w strukturze rachunków w krajowych bankach centralnych, EBC może zezwolić krajowym bankom centralnym na stosowanie warunków dostępu, które różnią się nieco od określonych w tym dokumencie. Krajowe banki centralne będą przekazywać informacje na temat wszystkich różnic w stosunku do warunków dostępu określonych w niniejszym dokumencie.

22

(23)  W niektórych Państwach Członkowskich krajowy bank centralny (lub niektóre z jego oddziałów) mogą nie być czynne dla potrzeb prowadzenia operacji polityki pieniężnej w pewne dni robocze Eurosystemu z powodu świąt narodowych lub regionalnych. W takich przypadkach, odpowiedni krajowy bank centralny odpowiada za poinformowanie kontrahentów z góry, jakie kroki należy przedsięwziąć w celu uzyskania dostępu do depozytu w banku centralnym na koniec dnia w dni wolne od pracy.

23

(24)  Dni zamknięcia systemu TARGET są ogłaszane w witrynie internetowej EBC (www.ecb.int) i na stronach internetowych Eurosystemu (załącznik 5).

24

(25)  W przetargach o stałej stopie procentowej dotyczących swapów walutowych EBC ustala punkty swapowe operacji i kontrahenci oferują ilość waluty, jaką pragną sprzedać (i odkupić) lub kupić (i odsprzedać) po tym kursie.

25

(26)  W przetargach swapów walutowych o zmiennej stopie procentowej, kontrahenci oferują ilość waluty i kwotowanie punktu swapowego, przy jakim są gotowi wejść do operacji.

26

(27)  Kalendarz operacji przetargowych Eurosystemu można znaleźć w witrynie internetowej EBC (www.ecb.int) i na stronach internetowych Eurosystemu (załącznik 5).

27

(28)  Z powodu świąt Bożego Narodzenia operacja grudniowa jest przyspieszona o jeden tydzień i przeprowadzana w poprzednią środę miesiąca.

28

(29)  W całości niniejszego dokumentu, termin »dzień roboczy KBC« odnosi się do dnia, w którym krajowy bank centralny danego Państwa Członkowskiego jest czynny dla potrzeb prowadzenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. W niektoych Państwach Członkowskich oddziały krajowego banku centralnego mogą być nieczynne w dni robocze KBC z powodu świąt lokalnych lub regionalnych. W takich przypadkach odpowiedni krajowy bank centralny odpowiada za poinformowanie kontrahentów z wyprzedzeniem, jakie należy podjąć kroki w sprawie transakcji, w których zaangażowane są te oddziały.

29

(30)  W swapach walutowych o stałej stopie procentowej należy określić ilość waluty, na jaką kontrahent zamierza przeprowadzić transakcję z Eurosystemem.

30

(31)  W odniesieniu do emisji certyfikatów dłużnych EBC, EBC może podjąć decyzję, że oferty mają być wyrażone w formie ceny, a nie stopy procentowej. W takich przypadkach, ceny kwotuje się jako procent nominału.

31

(32)  W swapach walutowych o zmiennej stopie procentowej należy określić ilość waluty, na jaką kontrahent zamierza przeprowadzić transakcję z Eurosystemem i odpowiedni punkt swapowy.

32

(33)  Lub rozliczyć w gotówce w przypadku operacji absorbujących płynność.

33

(34)  Kwotowania punktów swapowych szereguje się od najmniejszego do największego, biorąc pod uwagę znak kwotowania, który zależy od znaku różnicy stóp procentowych pomiędzy walutą obcą i euro. Jeżeli w terminie zapadalności swapu stopa procentowa dla waluty obcej jest wyższa niż odpowiadająca jej stopa procentowa dla euro, kwotowanie punktu swapowego jest dodatnie (tzn. euro jest kwotowane z premią w stosunku do waluty obcej). Odwrotnie, jeżeli stopa procentowa dla waluty obcej jest niższa niż odpowiadająca jej stopa procentowa dla euro, kwotowanie punktu swapowego jest ujemne (tzn. euro jest kwotowane z dyskontem w stosunku do waluty obcej).

34

(35)  Rada Prezesów EBC może zadecydować, czy w wyjątkowych okolicznościach bilateralne operacje dostrajające mogą być również wykonywane przez sam EBC.

35

(36)  Opis standardów wykorzystania kwalifikowanych systemów SSS w strefie euro i uaktualniony wykaz kwalifikowanych powiązań między tymi systemami można znaleźć na stronie internetowej EBC (www.ecb.int).

36

(37)  T odnosi się do dnia transakcji. Termin rozliczenia transakcji odnosi się do dni roboczych Eurosystemu.

37

(38)  Jeżeli normalny termin rozliczenia transakcji dla podstawowych lub dłuższych operacji refinansujących przypada w dniu wolnym od pracy, EBC może podjąć decyzję o zastosowaniu innego terminu rozliczenia transakcji, z opcją rozliczenia w tym samym dniu. Terminy rozliczenia dla podstawowych lub dłuższych operacji refinansujących są z góry określone w kalendarzu operacji przetargowyc h Eurosystemu (patrz punkt 5.1.2).

38

(39)  Ostateczny termin składania zleceń na dostęp do operacj i banku centralnego na koniec dnia na obszarze Eurosystemu jest odroczony o dodatkowe 30 minut ostatniego dnia roboczego okresu utrzymywania rezerwy obowiązkowej Eurosystemu.

39

(40)  Absorbujące płynność operacje bezwarunkowe i odwracalne operacje otwartego rynku są również oparte na aktywach zabezpieczających. W przypadku aktywów zabezpieczających wykorzystywanych w absorbujących płynność odwracalnych operacjach otwartego rynku, kryteria kwalifikujące są identyczne z kryteriami stosowanymi do aktywów zabezpieczających wykorzystywanych w zasilających w płynność odwracalnych operacjach otwartego rynku. Jednakże w operacjach absorbujących płynność nie stosuje się redukcji wartości w wycenie.

40

(41)  Wykaz jest publikowany i uaktualniany codziennie na stronie internetowej EBC (www.ebc.int).

41

(42)  Instrumenty dłużne dające prawa do kwoty nominału i/lub odsetek, które są podporządkowane prawom posiadaczy innych instrumentów dłużnych tego samego emitenta (lub, w ramach emisji strukturalnej, podporządkowane innym transzom tej samej emisji) są wyłączone z listy 1.

42

(43)  Gwarant musi być ustanowiony w EOG. Gwarancja zostaje uznana za możliwą do zaakceptowania, jeśli gwarant bezwarunkowo i nieodwołalnie zagwarantował zobowiązania emitenta w stosunku do kwoty głównej, odsetek i wszelkich innych należności w ramach danego instrumenu dłużnego w stosunku do posiadaczy tego instrumentu, aż do całkowitego ich wykonania. Gwarancja musi być płatna na pierwsze wezwanie (niezależnie od zobowiązania z tytułu długu). Gwarancje udzielone przez podmioty publiczne uprawnione do nakładania podatków powinny być płatne na pierwsze wezwanie lub też w inny sposób zapewniać szybką i terminową płatność w razie zwłoki. Zobowiązania gwaranta z tytułu gwarancji muszą być klasyfikowane i ocenialne przynajmniej na równi (pari passu) z pozostałymi niezabezpieczonymi zobowiązaniami gwaranta. Gwarancja musi podlegać prawom Państwa Członkowskiego UE oraz być prawomocna, wiążąca i wykonalna w stosunku do gwaranta. Aby instrument objęty gwarancją został uznany za aktywa kwalifikowane, należy złożyć prawne potwierdzenie dotyczące ważności, mocy wiążącej i wykonalności gwarancji w formie i o treści uznanej przez Eurosystem. Jeśli gwarant został ustanowiony na mocy innej jurysdykcji niż prawo obowiązujące dla gwarancji, potwierdzenie prawne musi też stwierdzać, że gwarancja jest ważna i wykonalna na mocy praw, którym podlega ustanowienie gwaranta. Potwierdzenie prawne powinno być złożone do wglądu do krajowego banku centralnego zgłaszającego dane aktywa oparte na gwarancji do wpisania na listę aktywów kwalifikowanych. Krajowym bankiem centralnym zgłaszającym dane aktywa jest zazwyczaj krajowy bank centralny państwa, w którym aktywa zostaną notowane, staną się przedmiotem obrotu giełdowego lub będą kwotowane. W sytuacji notowania wielokrotnego wszelkie pytania przyjmuje ECB, Centrum Informacji o Aktywach Kwalifikowanych, (Eligible-Assets.hotline@ecb.int. Potrzeba potwierdzenia prawnego nie dotyczy gwarancji udzielonych odnośnie instrumentów dłużnych z oddzielnym ratingiem kredytowym lub też do gwarancji udzielonych przez podmioty publiczne uprawnione do nakładania podatków. Wymóg wykonalności podlega przepisom dotyczącym upadłości i niewypłacalności, ogólnym zasadom sprawiedliwości, jak też innym tego rodzaju prawom i zasadom dotyczącym gwaranta i mającym wpływ na prawa wierzyciela w stosunku do gwaranta.

43

pari passu

(44)  Instrumenty dłużne wyemitowane przez instytucje kredytowe, które spełniają ściśle kryteria określone w art. 22 ust. 4 dyrektywy Rady 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS), Dz.U. L 375 z 31 grudnia 1985 r., str. 3, z późniejszymi zmianami na mocy dyrektywy 88/220/EWG z dnia 22 marca 1988 r., Dz.U. L 100 z dnia 19 kwietnia 1988 r., str. 31, dyrektywy 2001/107/WE z dnia 21 stycznia 2002 r., Dz.U. L 41 z dnia 13 lutego 2002 r., str. 20 oraz dyrektywy 2001/108/WE z dnia 21 stycznia 2002 r., Dz.U. L 41 z dnia 13 lutego 2002 r., str. 35, kwalifikują się do listy pierwszej.

44

(45)  Opis standardów wykorzystania kwalifikowanych systemów SSS w strefie euro i uaktualniony wykaz kwalifikowanych powiązań pomiędzy tymi systemami można znaleźć na stronie internetowej EBC (www.ebc.int).

45

(46)  Wyrażone jako takie albo w krajowych denominacjach euro.

46

(47)  Wymóg, że emitent musi być ustanowiony w EOG lub w państwie z grupy G-10, które nie należy do EOG, nie dotyczy instytucji międzynarodowych i ponadnarodowych.

47

(48)  Kraje w grupie G10, które nie wchodzą w skład EOG to Stany Zjednoczone, Kanada, Japonia i Szwajcaria.

48

(49)  Dz.U. L 145 z 30 kwietnia 2004 r., str. 1.

49

(50)  Instrumenty dłużne wyemitowane przez instytucje kredytowe, które nie spełniają ściśle kryteriów określonych w art. 22 ust. 4 dyrektywy 85/611/EWG z późniejszymi zmianami są akceptowane jako aktywa listy 1 wyłącznie jeżeli są notowane lub kwotowane na rynku regulowanym, określonym w dyrektywie 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającej dyrektywy Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG oraz dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylającej dyrektywę Rady 93/22/EWG, Dz.U. L 145 z 30 kwietnia 2004 r., str. 1.

50

(51)  »Bezpieczeństwo«, »przejrzystość« oraz »dostępność« są definiowane przez Eurosystem wyłącznie w odniesieniu do pełnienia przez Eurosystem funkcji zarządzania zabezpieczeniami. Proces selekcji nie zmierza do oceny wewnętrznej jakości poszczególnych rynków. Zasady te należy rozumieć w następujący sposób: »bezpieczeństwo« ma oznaczać pewność w odniesieniu do transakcji, w szczególności pewność co do prawomocności i wykonalności transakcji. »Przejrzystość« z kolei ma oznaczać niezakłócony dostęp do informacji o rynkowych zasadach procedur i operacji, właściwościach finansowych, mechanizmie wyceny, odnośnych cenach i wielkościach (kwotowania, odsetki, wielkość obrotów, kwoty do spłaty, itp.). »Dostępność« odnosi się natomiast do możliwości Eurosystemu uczestniczenia w rynku i dostępu do niego. Rynek jest dostępny dla zarządzania zabezpieczeniami, jeśli zasady jego uregulowań i operacji umożliwiają Eurosystemowi uzyskanie informacj i prowadzenie transakcji wtedy, kiedy jest to potrzebne dla opisanych wyżej celów. Eurosystem zamierza zweryfikować listę nieregulowanych rynków i co najmniej raz w roku publikować listę zatwierdzonych rynków na stronie internetowej EBC (www.ecb.int).

51

(52)  W przypadku wykorzystania przez kontrahenta aktywów, których ze względu na tożsamość z emitentem/gwarantem lub istnienie bliskich powiązań nie może wykorzystywać na zabezpieczenie niespłaconego kredytu, jest on zobowiązany do niezwłocznego powiadomienia o tym odpowiedniego krajowego banku centralnego. Aktywa są wyceniane jako zero w następnym terminie wyceny i może to spowodować wystosowanie wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego (patrz załącznik 6). Ponadto kontrahent musi usunąć aktywa w najbliższym możliwym terminie.

52

(53)  Bliskie powiązania oznaczają sytuację, w której kontrahent jest związany z emitentem instrumentu dłużnego przez fakt, że:

53

| i) | kontrahent lub dowolna liczba przedsiębiorstw, w których ma on większościowy udział kapitałowy, bądź też kontrahent oraz dowolna liczba przedsiębiorstw, w których ma on większościowy udział kapitałowy, posiadają wspdnie 20 % lub więcej kapitału emitenta. |
| --- | --- |

i)

kontrahent lub dowolna liczba przedsiębiorstw, w których ma on większościowy udział kapitałowy, bądź też kontrahent oraz dowolna liczba przedsiębiorstw, w których ma on większościowy udział kapitałowy, posiadają wspdnie 20 % lub więcej kapitału emitenta.

| ii) | emitent lub dowolna liczba przedsiębiorstw, w których ma on większościowy udział kapitałowy, bądź też emitent oraz dowolna liczba przedsiębiorstw, w których ma on większościowy udział kapitałowy, posiadają wspólnie 20 % lub więcej kapitału kontrahenta. |
| --- | --- |

ii)

emitent lub dowolna liczba przedsiębiorstw, w których ma on większościowy udział kapitałowy, bądź też emitent oraz dowolna liczba przedsiębiorstw, w których ma on większościowy udział kapitałowy, posiadają wspólnie 20 % lub więcej kapitału kontrahenta.

| iii) | osoba trzecia ma większościowy udział w kapitale kontrahenta i jednocześnie ma większościowy udział w kapitale emitenta, zarówno bezpośrednio lub pośrednio poprzez jedno lub kilka przedsiębiorstw, w których ta osoba trzecia ma większościowy udział kapitałowy. |
| --- | --- |

iii)

osoba trzecia ma większościowy udział w kapitale kontrahenta i jednocześnie ma większościowy udział w kapitale emitenta, zarówno bezpośrednio lub pośrednio poprzez jedno lub kilka przedsiębiorstw, w których ta osoba trzecia ma większościowy udział kapitałowy.

(54)  Przepisu tego nie stosuje się do: i) bliskich powiązań pomiędzy kontrahentem i organami administracji publicznej krajów EOG (w tym do sytuacji, w której organ administracji publicznej jest gwarantem dla emitenta); ii) weksli handlowych, w ramach których poza kontrahentem zobowiązany jest jeszcze jeden podmiot (inny niż instytucja kredytowa); iii) instrumentów dłużnych spełniających ściśle kryteria określone w art. 22 ust. 4 dyrektywy Rady 85/611/EWG z późniejszymi zmianami lub iv) przypadków, w których instrumenty dłużne są chronione szczególnymi prawnymi środkami zabezpieczającymi porównywalnymi z punktem iii).

54

(55)  Jeżeli krajowe banki centralne miałyby zezwolić na wykorzystanie instrumentów o terminie zapadalności krótszym niż termin zapadalności operacji polityki pieniężnej, dla których służą jako aktywa zabezpieczające, od kontrahentów żądać się będzie zastąpienia takich aktywów w terminie zapadalności lub z wyprzedzeniem.

55

(56)  Wykazy te są publikowane i uaktualniane codziennie na stronie internetowej EBC (www.ecb.int). W stosunku do nierynkowych aktywów z listy 2 i instrumentów dłużnych o ograniczonej płynności i szczególnych cechach, krajowe banki centralne mogą podjąć decyzję o nieujawnianiu informacji na temat poszczególnych emisji, emitentów/dłużników lub gwarantów, publikując krajowe wykazy aktywów z listy 2, ale muszą podać inne informacje mające zapewnić, że kontrahenci w całej strefie euro mogą z łatwością upewnić się, czy dane aktywa są kwalifikowane.

56

(57)  Muszą posiadać zarówno: a) określony z góry nominał, jak i b) kupon, który nie może doprowadzić do ujemnego przepływu środków pieniężnych. Ponadto kupon musi należeć do jednego z następujących rodzajów: i) kupon zerowy; ii) kupon stałoodsetkowy lub iii) kupon zmiennoodsetkowy powiązany z referencyjną stopą procentową. Kupon może być powiązany ze zmianą ratingu samego emitenta. Ponadto, kwalifikowane są też obligacje indeksowane wskaźnikiem inflacji. Właściwości te muszą być utrzymywane do wykupu obligacji.

57

(58)  Instrumenty dłużne dające prawa do sumy nominału i/lub odsetek, które są podporządkowane prawom posiadaczy innych instrumentów dłużnych tego samego emitenta (lub, w ramach emisji strukturalnej, podporządkowane innym transzom tej samej emisji) są wyłączone z wykazu aktywów listy pierwszej.

58

(59)  Instrumenty dłużne wyemitowane przez instytucje kredytowe spełniające ściśle kryteria określone w art. 24 ust. 4 dyrektywy 85/611/EWG z późniejszymi zmianami, kwalifikują się do listy pierwszej. Instrumenty dłużne wyemitowane przez instytucje kredytowe, które nie spełniają ściśle tych kryteriów, można zakwalifikować do listy pierwszej wyłącznie jeśli są one notowane lub kwotowane na rynku regulowanym, tak jak określa to dyrektywa 2004/39/WE.

59

(60)  Instrumenty dłużne emitowane przez instytucje kredytowe, które nie spełniają ściśle kryteriów określonych w art. 22 ust. 4 dyrektywy 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. z późniejszymi zmianami, zazwyczaj nie kwalifikują się do włączenia do listy drugiej. Jednakże EBC może zezwolić krajowym bankom centralnym na włączenie takich aktywów do listy drugiej z zastrzeżeniem pewnych warunków i ograniczeń.

60

(61)  Wymóg, aby emitent był ustanowiony w EOG lub w państwie z grupy G-10, które nie należy do EOG, nie dotyczy instytucji międzynarodowych i ponadnarodowych.

61

(62)  Tak, że rejestracja i realizacja podlega prawu Państwa Członkowskiego strefy euro.

62

(63)  Wyrażona jaka takie lub w narodowych denominacjach euro.

63

(64)  Patrz przypis 40 do tego rozdziału.

64

(65)  Wyrażone jako takie albo w krajowych denominacjach euro.

65

(66)  Patrz przypis 49 do tego rozdziału.

66

(67)  Patrz przypis 50 do tego rozdziału.

67

(68)  Patrz przypis 51 do tego rozdziału.

68

(69)  Patrz przypis 52 do tego rozdziału.

69

(70)  Z powodu różnic operacyjnych w Państwach Członkowskich w odniesieniu do procedur dostarczania aktywów zabezpieczających przez kontrahentów do krajowych banków centralnych (w formie puli zabezpieczeń złożonej jako zastaw w krajowym banku centralnym lub jako umowy z przyrzeczeniem odkupu opartej na konkretnych aktywach określonych dla każdej transakcji), mogą wystąpić niewielkie różnice w odniesieniu do terminu wyceny i innych cech operacyjnych depozytów zabezpieczających.

70

(71)  Klasyfikacja emitentów determinuje w zasadzie kategorię płynności. Wszystkie zabezpieczenia na aktywach są jednak włączone do kategorii IV, niezależnie od klasyfikacji emitenta, natomiast instrumenty dłużne typu Jumbo Pfandbrief są włączone do kategorii II, w odróżnieniu od pozostałych instrumentów dłużnych emitowanych przez instytucje kredytowe, które znajdują się w kategorii III.

71

(72)  Zabezpieczenia na aktywach wchodzą do IV kategorii płynności niezależnie od klasyfikacji emitenta.

72

(73)  Certyfikaty dłużne emitowane przez ECB i instrumenty emitowane przez krajowe banki centralne przed przyjęciem euro w poszczególnych Państwach Członkowskich wchodzą do I kategorii płynności.

73

(74)  Tylko instrumenty o wartości emisji co najmniej 500 mln EUR, dla których co najmniej dwóch znaczących operatorów rynkowych systematycznie zgłasza oferty i wnosi o kwotowanie, wchodzą do klasy aktywów zawierającej instrumenty typu Jumbo Pfandbrief.

74

(75)  Tylko papiery wartościowe emitowane przez emitentów zaklasyfikowanych jako agencje przez EBC wchodzą do II kategorii płynności. Papiery wartościowe emitowane przez pozostałych emitentów wchodzą do III kategorii płynności.

75

(76)  Poziom wartości w redukcji wyceny zastosowany do stałokuponowych papierów wartościowych stosuje się także do instrumentów dłużnych, których kupon jest powiązany z zmianą ratingu samego emitenta lub do obligacji indeksowanych wskaźnikiem inflacji.

76

(77)  Płatność kuponowa jest uznawana za instrument o zmiennej stopie, jeśli kupon jest powiązany z referencyjną stopą odsetek, i jeśli okresy rozrachunków odnoszące się do kuponu nie przekraczaj ą jednego roku. Płatności kuponowe, dla ktoych okresy rozrachunków odnoszące się do kuponu przekraczają jeden rok, traktowane są jako płatności o stopie stałej, dla których odnośny okres zapadalności dla redukcji wartości jest pozostałym okresem zapadalności instrumentu dłużnego.

77

(78)  Jeżeli w momencie wykreślenia z wykazu aktywów poziomu 1, instrument dłużny wykorzystywany jest w operacjach kredytowych Eurosystemu, będzie musiał zostać niezwłocznie wycofany.

78

(79)  Należy przypomnieć, że wprawdzie instrumenty dłużne wyemitowane przez instytucje, które nie stosują się ściśle do kryteriów określonych w artykule 22 ust. 4 dyrektywy Rady 85/611/EWG z późniejszymi zmianami, nie kwalifikują się zazwyczaj do wpisania na listę drugą, EBC może upoważnić krajowe banki centralne do ujęcia takich aktywów w swoich zestawach z listy drugiej pod pewnymi warunkami i z zastrzeżeniami. Dla tego typu instrumentów stosuje się 10 % dodatek do redukcji stosowanej dla listy drugiej.

79

(80)  Dla niektórych aktywów z listy drugiej charakteryzujących się ponownym ustalaniem stopy procentowej, w której ponowne ustalenie jest dokonywane w sposób jednomyślny i jednoznaczny zgodnie ze standardami rynkowymi i zgodnie z zatwierdzeniem przez EBC, odnośny termin zapadalności jest wyznaczany przez ponowne ustalenie okresu zmiany stopy.

80

(81)  Krajowe banki centralne mogą podjąć decyzję o nieakceptowaniu jako aktywów zabezpieczających w transakcjach odwracalnych instrumentów dłużnych o strumieniu dochodu (np. płatność kuponu) przypadającym w okresie do terminu zapadalności operacji polityki pieniężnej (patrz punkty 6.2 i 6.3).

81

(82)  Szczegóły można znaleźć w »broszurze CCBM«, która jest dostępna na stronie internetowej EBC (www.ecb.int).

82

(83)  Kwalifikowane aktywa można wykorzystać poprzez rachunek banku centralnego w systemie SSS zlokalizowany w innym kraju niż dany bank centralny, jeżeli Eurosystem zatwierdził korzystanie z takiego rachunku. Od sierpnia 2000 r., bank centralny Irlandii uzyskał zezwolenie na otwarcie takiego rachunku w systemie Euroclear. Z rachunku tego można korzystać dla wszystkich kwalifikowanych aktywów utrzymywanych w Euroclear, tzn. łącznie z kwalifikowanymi aktywami przekazanymi do Euroclear poprzez kwalifikowane powiązania.

83

(84)  Dalsze wyjaśnienia można znaleźć w »broszurze CCBM«.

84

(85)  Uaktualniony wykaz kwalifikowanych powiązań można znaleźć na stronie internetowej EBC (www.ecb.int).

85

(86)  Patrz publikacja pt. »Standardy wykorzystania systemów rozrachunku papierów wartościowych UE w operacjach kredytowych ESBC«, Europejski Instytut Walutowy, styczeń 1998 r., dostępna w witrynie internetowej EBC (www.ecb.int).

86

(87)  Treść niniejszego rozdziału podana jest wyłącznie w celach informacyjnych.

87

(88)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, str. 1.

88

(89)  Dz.U. L 250 z 2.10.2003, str. 10.

89

(90)  Wykazy są dostępne publicznie na stronie internetowej EBC (www.ecb.int).

90

(91)  Ramy sprawozdawcze dla statystyki pieniężnej i bankowej EBC przedstawiono w załączniku 4.

91

(92)  Patrz rozporządzenie EBC/2003/9. Dalsze informacje na temat współczynnika standardowego wyłączenia można znaleźć w witrynie internetowej EBC (www.ecb.int) i na stronach internetowych Eurosystemu (załącznik 5).

92

(93)  W przypadku instytucji posiadających zezwolenie na przekazywanie danych statystycznych jako grupa na skonsolidowanych zasadach zgodnie postanowieniami dotyczącymi zasad sprawozdawczych pieniężnej i bankowej EBC (patrz załącznik 4), możliwe będzie tylko jedno takie odliczenie dla grupy jako całości, chyba że instytucje przekazują dane na temat podstawy naliczania rezerwy i stanu rezerw w dostatecznie szczegółowy sposób, który umożliwia Eurosystemowi zweryfikowanie i poprawności i jakości oraz ustalenie odpowiedniego poziomu rezerwy obowiązkowej dla poszczególnych instytucji w grupie.

93

(94)  Kalendarz jest zazwyczaj ogłaszany w publikacjach prasowych EBC i znajduje się w witrynie internetowej EBC (www.ecb.int). Ponadto kalendarz ten jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i na stronach internetowych Eurosystemu (patrz załącznik 5).

94

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(95)  Jeżeli instytucja nie posiada centrali w Państwie Członkowskim, w którym jest ustanowiona, musi wyznaczyć oddział główny, który będzie wówczas odpowiedzialny za spełnienie łącznych wymagań dotyczących rezerwy obowiązkowej dla wszystkich placówek tej instytucji działających w danym Państwie Członkowskim.

95

(96)  Dz.U. L 264 z 12.10.1999, str. 21.

96

(97)  Kryteria te zostały przedstawione w informacji zatytułowanej »Informacja Europejskiego Banku Centralnego w sprawie nakładania sankcji za naruszenie zobowiązania do utrzymywania rezerw obowiązkowych«, Dz.U. 39 z 11.2.2000 r., str. 3.

97

(98)  Przykład opiera się na założeniu, że w kalkulacji konieczności wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego uwzględnione są narosłe odsetki w odniesieniu do zapewnionej płynności i zastosowany jest punkt aktywacji 0,5 % zasilenia w płynność.

98

(99)  Cena podana dla określonego terminu wyceny odpowiada najbardziej reprezentatywnej cenie w dniu roboczym poprzedzającym wycenę.

99

(100)  Krajowe banki centralne mogą wykonywać wezwanie do uzupełnienia depozytów zabezpieczających w gotówce, a nie w papierach wartościowych.

100

(101)  Gdyby krajowy bank centralny miał wypłacić kontrahentowi różnicę zabezpieczenia w związku z drugą transakcją, kwota ta zostałaby w niektórych sytuacjach zbilansowana z różnicą zabezpieczenia wpłaconą na rzecz krajowego banku centralnego przez kontrahenta w związku z pierwszą transakcją. Przeprowadzano by więc tylko jedno rozliczenie takiej różnicy.

101

(102)  W systemie typu pooling dolny punkt aktywacji jest najniższym progiem dla wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego. W praktyce większość krajowych banków centralnych wymaga dodatkowego zabezpieczenia w każdej sytuacji, w której skorygowana wartość rynkowa puli zabezpieczeń spada poniżej kwoty całkowitej, dla której ma stanowić pokrycie.

102

(103)  W systemie typu pooling pojęcie górnego punktu aktywacji nie ma znaczenia, ponieważ kontrahent będzie stale dążyć do utrzymywania nadwyżki przedłożonego zabezpieczenia, aby zmniejszyć do minimum liczbę transakcji operacyjnych.

103

(104)  Niniejszy załącznik ma cele wyłącznie informacyjne.

104

(105)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, str. 8.

105

(106)  Dz.U. L 333 z 17.12.2001, str. 1. Rozporządzenie to zastąpiło rozporządzenie (WE) nr 2819/98 Europejskiego Banku Centralnego z 1 grudnia 1998 r. (ECB/1998/16).

106

(107)  Dz.U. 250 z 2.10.2003, str. 10.

107

(1)  Włączając administracyjne regulowane lokaty.

1

(2)  Włączając niezbywalne lokaty oszczędnościowe a vista.

2

(3)  Instytucje kredytowe mogą zgłaszać pozycje w stosunku do »MFI inne CIs podlegające rezerwom obowiązkowym, EBC i KBC« raczej niż w stosunku do »MFI« i »CIs podlegające rezerwom obowiązkowym, EBC oraz KBC« pod warunkiem, że nie powoduje to żadnej straty danych oraz nie wpływa to na pozycje oznaczone tłustym drukiem.

3

(4)  Sprawozdawczość dotycząca niniejszej pozycji jest nieobowiązkowa do chwili zgłoszenia w przyszłości.

4

(108)  Stosuje się, gdy kontrahent nie jest w stanie przekazać wystarczającej ilości aktywów zabezpieczających do rozliczenia kwoty płynności przyznanej w ramach operacji zasilających w płynność lub nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości środków pieniężnych do rozliczenia wielkości płynności, jaka została mu przyznana w ramach operacji absorbujących płynność.

108

(109)  Stosuje się, jeżeli kontrahent nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości kwalifikowanych aktywów zabezpieczających lub nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości środków pieniężnych do rozliczenia kwoty uzgodnionej w ramach transakcji bilateralnych.

109

(110)  Stosuje się, gdy kontrahent wykorzystuje do zabezpieczenia kwoty niespłaconego kredytu aktywa które nie są lub przestały być kwalifikowane (lub których nie może wykorzystać).

110

(111)  Stosuje się, gdy kontrahent posiada na koniec dnia ujemne saldo na rachunku rozliczeniowym i nie spełnia warunków dostępu do kredytu z banku centralnego na koniec dnia.

111

---