# Dziennik Urzędowy L 58/4 ma

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 58 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 484 marca 2005 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 58

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 484 marca 2005

---

| Spis treści | | I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 361/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 362/2005 z dnia 3 marca 2005 r. przewidujące odrzucenie wniosków o wydanie pozwoleń na wywóz w sektorze zbóż dla produktów oznaczonych kodem CN 11010015 | 3 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 363/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 4 marca 2005 r. | 4 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 364/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym | 6 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 365/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 20. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1327/2004 | 8 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 366/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików | 9 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 367/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa | 11 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 368/2005 z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004 | 13 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 369/2005 z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004 | 14 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 370/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 115/2005 | 15 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 371/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na sorgo, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2275/2004 | 16 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 372/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2277/2004 | 17 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 373/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2276/2004 | 18 |
| | * | Dyrektywa Rady 2005/19/WE z dnia 17 lutego 2005 r. zmieniająca dyrektywę Rady 90/434/EWG w sprawie wspólnego systemu opodatkowaniamającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych Państw Członkowskich | 19 |

Spis treści

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 361/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 362/2005 z dnia 3 marca 2005 r. przewidujące odrzucenie wniosków o wydanie pozwoleń na wywóz w sektorze zbóż dla produktów oznaczonych kodem CN 11010015

3

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 363/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 4 marca 2005 r.

4

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 364/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym

6

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 365/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 20. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1327/2004

8

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 366/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików

9

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 367/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa

11

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 368/2005 z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004

13

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 369/2005 z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004

14

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 370/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 115/2005

15

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 371/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na sorgo, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2275/2004

16

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 372/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2277/2004

17

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 373/2005 z dnia 3 marca 2005 r. ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2276/2004

18

*

Dyrektywa Rady 2005/19/WE z dnia 17 lutego 2005 r. zmieniająca dyrektywę Rady 90/434/EWG w sprawie wspólnego systemu opodatkowaniamającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych Państw Członkowskich

19

| | | II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | Rada |
| | * | 2005/172/WE:Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2005 r. dotycząca mianowania członka Komitetu Regionów z Niderlandów | 28 |
| | | Komisja |
| | * | 2005/173/WE:Decyzja Komisji z dnia 12 maja 2004 r. w sprawie pomocy państwa stosowanej przez Hiszpanię przy udzielaniu nowej pomocy restrukturyzacyjnej dla hiszpańskich stoczni publicznych Sprawa pomocy państwa C 40/00 (poprzednio NN 61/00)
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 1620)

   (
  1
  ) | 29 |

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

*

2005/172/WE:Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2005 r. dotycząca mianowania członka Komitetu Regionów z Niderlandów

28

Komisja

*

2005/173/WE:Decyzja Komisji z dnia 12 maja 2004 r. w sprawie pomocy państwa stosowanej przez Hiszpanię przy udzielaniu nowej pomocy restrukturyzacyjnej dla hiszpańskich stoczni publicznych Sprawa pomocy państwa C 40/00 (poprzednio NN 61/00)
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 1620)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 1620)

1

29

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 361/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

| (2) | W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

---

(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1947/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 17).

1

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 3 marca 2005 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | 052 | 115,2 |
| 204 | 72,9 |
| 212 | 123,3 |
| 624 | 183,1 |
| 999 | 123,6 |
| 0707 00 05 | 052 | 170,8 |
| 068 | 164,9 |
| 204 | 165,5 |
| 220 | 230,6 |
| 999 | 183,0 |
| 0709 10 00 | 220 | 28,9 |
| 999 | 28,9 |
| 0709 90 70 | 052 | 190,1 |
| 204 | 151,0 |
| 999 | 170,6 |
| 0805 10 20 | 052 | 51,7 |
| 204 | 50,1 |
| 212 | 50,7 |
| 220 | 51,4 |
| 421 | 41,6 |
| 624 | 62,9 |
| 999 | 51,4 |
| 0805 50 10 | 052 | 60,8 |
| 220 | 76,3 |
| 624 | 67,1 |
| 999 | 68,1 |
| 0808 10 80 | 388 | 98,1 |
| 400 | 110,2 |
| 404 | 109,3 |
| 508 | 77,7 |
| 512 | 102,3 |
| 524 | 56,8 |
| 528 | 85,0 |
| 720 | 71,8 |
| 999 | 88,9 |
| 0808 20 50 | 052 | 208,3 |
| 388 | 70,3 |
| 400 | 92,1 |
| 512 | 85,3 |
| 528 | 59,7 |
| 720 | 45,1 |
| 999 | 93,5 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

115,2

204

72,9

212

123,3

624

183,1

999

123,6

0707 00 05

052

170,8

068

164,9

204

165,5

220

230,6

999

183,0

0709 10 00

220

28,9

999

28,9

0709 90 70

052

190,1

204

151,0

999

170,6

0805 10 20

052

51,7

204

50,1

212

50,7

220

51,4

421

41,6

624

62,9

999

51,4

0805 50 10

052

60,8

220

76,3

624

67,1

999

68,1

0808 10 80

388

98,1

400

110,2

404

109,3

508

77,7

512

102,3

524

56,8

528

85,0

720

71,8

999

88,9

0808 20 50

052

208,3

388

70,3

400

92,1

512

85,3

528

59,7

720

45,1

999

93,5

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 362/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

przewidujące odrzucenie wniosków o wydanie pozwoleń na wywóz w sektorze zbóż dla produktów oznaczonych kodem CN 1101 00 15

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1342/2003 z dnia 27 lipca 2003 r. ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu (2), w szczególności jego art. 8 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| | |
| --- | --- |

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003, odrzuca się wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz zawierających wcześniej ustalone refundacje dla produktów oznaczonych kodem CN 1101 00 15, złożone w dniu 1 marca 2005 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

1

(2)  Dz.U. L 189 z 29.7.2003, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1092/2004 (Dz.U. L 209 z 11.6.2004, str. 9).

2

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/4

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 363/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 4 marca 2005 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 24 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 (2), przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 (3), uważa się za „cenę reprezentatywną”. Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 (2), przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 (3), uważa się za „cenę reprezentatywną”. Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.

| (2) | Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68. |
| --- | --- |

(2)

Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.

| (3) | Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68. |
| --- | --- |

(3)

Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.

| (4) | Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95. W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności. |
| --- | --- |

(4)

Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95. W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.

| (5) | Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95. |
| --- | --- |

(5)

Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

---

(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

1

(2)  Dz.U. L 141 z 24.6.1995, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 79/2003 (Dz.U. L 13 z 18.1.2003, str. 4).

2

(3)  Dz.U. 145 z 27.6.1968, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1422/1995.

3

---

ZAŁĄCZNIK

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od 4 marca 2005 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu | Kwota stosowanej należności przywozowej w wyniku zawieszenia, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 za 100 kg netto rozpatrywanego produktu (1) |
| 1703 10 00 (2) | 10,30 | — | 0 |
| 1703 90 00 (2) | 11,00 | — | 0 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota stosowanej należności przywozowej w wyniku zawieszenia, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 za 100 kg netto rozpatrywanego produktu (1)

1703 10 00 (2)

10,30

—

0

1703 90 00 (2)

11,00

—

0

---

(1)  Ta kwota zastępuje, zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 stawkę celną w ramach wspólnej taryfy celnej ustaloną dla tych produktów.

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 785/68, zmienionego.

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/6 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/6

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 364/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.

| (2) | Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia. Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia. Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.

| (3) | W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru (2). Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości. |
| --- | --- |

(3)

W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru (2). Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.

| (4) | W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu. |
| --- | --- |

(4)

W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.

| (5) | Refundację należy ustalać co dwa tygodnie. Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym. |
| --- | --- |

(5)

Refundację należy ustalać co dwa tygodnie. Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.

| (6) | Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia. |
| --- | --- |

(6)

Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.

| (7) | Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny. |
| --- | --- |

(7)

Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.

| (8) | Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich. |
| --- | --- |

(8)

Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.

| (9) | Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości. |
| --- | --- |

(9)

Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

1

(2)  Dz.U. L 214 z 8.9.1995, str. 16.

2

---

ZAŁĄCZNIK

REFUNDACJE WYWOZOWE DO CUKRU BIAŁEGO I CUKRU SUROWEGO W STANIE NIEPRZETWORZONYM OD DNIA 4 MARCA 2005 R. (1)

| Kod produktów | Miejsce przeznaczenia | Jednostka miary | Kwota refundacji |
| --- | --- | --- | --- |
| 1701 11 90 9100 | S00 | EUR/100 kg | 33,80 (2) |
| 1701 11 90 9910 | S00 | EUR/100 kg | 33,81 (2) |
| 1701 12 90 9100 | S00 | EUR/100 kg | 33,80 (2) |
| 1701 12 90 9910 | S00 | EUR/100 kg | 33,81 (2) |
| 1701 91 00 9000 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,3675 |
| 1701 99 10 9100 | S00 | EUR/100 kg | 36,75 |
| 1701 99 10 9910 | S00 | EUR/100 kg | 36,76 |
| 1701 99 10 9950 | S00 | EUR/100 kg | 36,76 |
| 1701 99 90 9100 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,3675 |
| NB: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1).
  Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).
  Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:







  S00 | : | wszystkie miejsca przeznaczenia (państwa trzecie, inne terytoria, zaopatrywanie w żywność i inne miejsca przeznaczenia traktowane jako wywóz poza Wspólnotę) z wyjątkiem Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry (wraz z Kosowem, określonym rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 10 czerwca 1999 r.) i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, poza przypadkiem cukru włączonego do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady nr 2201/96 (Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 29). |

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

1701 11 90 9100

S00

EUR/100 kg

33,80 (2)

1701 11 90 9910

S00

EUR/100 kg

33,81 (2)

1701 12 90 9100

S00

EUR/100 kg

33,80 (2)

1701 12 90 9910

S00

EUR/100 kg

33,81 (2)

1701 91 00 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3675

1701 99 10 9100

S00

EUR/100 kg

36,75

1701 99 10 9910

S00

EUR/100 kg

36,76

1701 99 10 9950

S00

EUR/100 kg

36,76

1701 99 90 9100

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3675

NB: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1).

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:

S00

:

wszystkie miejsca przeznaczenia (państwa trzecie, inne terytoria, zaopatrywanie w żywność i inne miejsca przeznaczenia traktowane jako wywóz poza Wspólnotę) z wyjątkiem Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry (wraz z Kosowem, określonym rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 10 czerwca 1999 r.) i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, poza przypadkiem cukru włączonego do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady nr 2201/96 (Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 29).

---

(1)  Kwoty refundacji ustalone w niniejszym załączniku nie są stosowane od dcia 1 lutego 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/45/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie o przetworzonych produktów rolnych (Dz.U L 23 z 26.1.2005, str. 17).

(2)  Niniejszą kwotę stosuje się do cukru surowego o uzysku wynoszącym 92 %. Jeżeli uzysk z wywożonego cukru surowego nie wynosi 92 %, stosowaną kwotę refundacji wylicza się zgodnie z przepisami art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/8 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/8

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 365/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 20. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1327/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1327/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 (2) przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1327/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 (2) przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.

| (2) | Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1327/2004, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1327/2004, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W 20. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1327/2004, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 39,898 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

1

(2)  Dz.U. L 246 z 20.7.2004, str. 23. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1685/2004 (Dz.U. L 303 z 30.9.2004, str. 21).

2

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/9 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/9

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 366/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe. |
| --- | --- |

(1)

W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.

| (2) | Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż (2). |
| --- | --- |

(2)

Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż (2).

| (3) | W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów. Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95. |
| --- | --- |

(3)

W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów. Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.

| (4) | Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia. |
| --- | --- |

(4)

Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.

| (5) | Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym. |
| --- | --- |

(5)

Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.

| (6) | Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku. |
| --- | --- |

(6)

Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

1

(2)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1431/2003 (Dz.U. L 203 z 12.8.2003, str. 16).

2

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 3 marca 2005 r. ustalającego refundacje wywozowe stosowane przy wywozie zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików

| Kod produktu | Miejsce przeznaczenia | Jednostka miary | Wysokość refundacji |
| --- | --- | --- | --- |
| 1001 10 00 9200 | — | EUR/t | — |
| 1001 10 00 9400 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1001 90 91 9000 | — | EUR/t | — |
| 1001 90 99 9000 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1002 00 00 9000 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1003 00 10 9000 | — | EUR/t | — |
| 1003 00 90 9000 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1004 00 00 9200 | — | EUR/t | — |
| 1004 00 00 9400 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1005 10 90 9000 | — | EUR/t | — |
| 1005 90 00 9000 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1007 00 90 9000 | — | EUR/t | — |
| 1008 20 00 9000 | — | EUR/t | — |
| 1101 00 11 9000 | — | EUR/t | — |
| 1101 00 15 9100 | C01 | EUR/t | 13,70 |
| 1101 00 15 9130 | C01 | EUR/t | 12,80 |
| 1101 00 15 9150 | C01 | EUR/t | 11,80 |
| 1101 00 15 9170 | C01 | EUR/t | 10,90 |
| 1101 00 15 9180 | C01 | EUR/t | 10,20 |
| 1101 00 15 9190 | — | EUR/t | — |
| 1101 00 90 9000 | — | EUR/t | — |
| 1102 10 00 9500 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1102 10 00 9700 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1102 10 00 9900 | — | EUR/t | — |
| 1103 11 10 9200 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1103 11 10 9400 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1103 11 10 9900 | — | EUR/t | — |
| 1103 11 90 9200 | A00 | EUR/t | 0 |
| 1103 11 90 9800 | — | EUR/t | — |
| Uwaga: Kody produktów i kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.







  C01 | : | Wszystkie państwa trzecie z wyjątkiem Albanii, Bułgarii, Rumunii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Liechteinsteinu i Szwajcarii. |

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Wysokość refundacji

1001 10 00 9200

—

EUR/t

—

1001 10 00 9400

A00

EUR/t

0

1001 90 91 9000

—

EUR/t

—

1001 90 99 9000

A00

EUR/t

0

1002 00 00 9000

A00

EUR/t

0

1003 00 10 9000

—

EUR/t

—

1003 00 90 9000

A00

EUR/t

0

1004 00 00 9200

—

EUR/t

—

1004 00 00 9400

A00

EUR/t

0

1005 10 90 9000

—

EUR/t

—

1005 90 00 9000

A00

EUR/t

0

1007 00 90 9000

—

EUR/t

—

1008 20 00 9000

—

EUR/t

—

1101 00 11 9000

—

EUR/t

—

1101 00 15 9100

C01

EUR/t

13,70

1101 00 15 9130

C01

EUR/t

12,80

1101 00 15 9150

C01

EUR/t

11,80

1101 00 15 9170

C01

EUR/t

10,90

1101 00 15 9180

C01

EUR/t

10,20

1101 00 15 9190

—

EUR/t

—

1101 00 90 9000

—

EUR/t

—

1102 10 00 9500

A00

EUR/t

0

1102 10 00 9700

A00

EUR/t

0

1102 10 00 9900

—

EUR/t

—

1103 11 10 9200

A00

EUR/t

0

1103 11 10 9400

A00

EUR/t

0

1103 11 10 9900

—

EUR/t

—

1103 11 90 9200

A00

EUR/t

0

1103 11 90 9800

—

EUR/t

—

Uwaga: Kody produktów i kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

C01

:

Wszystkie państwa trzecie z wyjątkiem Albanii, Bułgarii, Rumunii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Liechteinsteinu i Szwajcarii.

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/11 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/11

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 367/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), a w szczególności jego art. 13 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (2), a w szczególności jego art. 13 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej (3) przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej (3) przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.

| (2) | W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje. |
| --- | --- |

(2)

W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje.

| (3) | Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań. |
| --- | --- |

(3)

Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań.

| (4) | Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95. |
| --- | --- |

(4)

Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do wspólnotowych i krajowych akcji pomocy żywnościowej przewidzianych w ramach międzynarodowych konwencji lub innych programów dodatkowych oraz innych wspólnotowych akcji bezpłatnego zaopatrzenia refundacje wywozowe do produktów z sektorów zbóż i ryżu ustala się zgodnie z Załącznikiem.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

1

(2)  Dz.U. L 329 z 30.12.1995, str. 18. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 411/2002 (Dz.U. L 62 z 5.3.2002, str. 27).

2

(3)  Dz.U. L 288 z 25.10.1974, str. 1.

3

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 3 marca 2005 r., ustalającego refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa

| (w EUR/t) |
| --- |
| Kod produktu | Wysokość refundacji |
| 1001 10 00 9400 | 0,00 |
| 1001 90 99 9000 | 0,00 |
| 1002 00 00 9000 | 0,00 |
| 1003 00 90 9000 | 0,00 |
| 1005 90 00 9000 | 0,00 |
| 1006 30 92 9100 | 0,00 |
| 1006 30 92 9900 | 0,00 |
| 1006 30 94 9100 | 0,00 |
| 1006 30 94 9900 | 0,00 |
| 1006 30 96 9100 | 0,00 |
| 1006 30 96 9900 | 0,00 |
| 1006 30 98 9100 | 0,00 |
| 1006 30 98 9900 | 0,00 |
| 1006 30 65 9900 | 0,00 |
| 1007 00 90 9000 | 0,00 |
| 1101 00 15 9100 | 13,70 |
| 1101 00 15 9130 | 12,80 |
| 1102 10 00 9500 | 0,00 |
| 1102 20 10 9200 | 56,00 |
| 1102 20 10 9400 | 48,00 |
| 1103 11 10 9200 | 0,00 |
| 1103 13 10 9100 | 72,00 |
| 1104 12 90 9100 | 0,00 |
| Uwaga: Kody produktów zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami. |

(w EUR/t)

Kod produktu

Wysokość refundacji

1001 10 00 9400

0,00

1001 90 99 9000

0,00

1002 00 00 9000

0,00

1003 00 90 9000

0,00

1005 90 00 9000

0,00

1006 30 92 9100

0,00

1006 30 92 9900

0,00

1006 30 94 9100

0,00

1006 30 94 9900

0,00

1006 30 96 9100

0,00

1006 30 96 9900

0,00

1006 30 98 9100

0,00

1006 30 98 9900

0,00

1006 30 65 9900

0,00

1007 00 90 9000

0,00

1101 00 15 9100

13,70

1101 00 15 9130

12,80

1102 10 00 9500

0,00

1102 20 10 9200

56,00

1102 20 10 9400

48,00

1103 11 10 9200

0,00

1103 13 10 9100

72,00

1104 12 90 9100

0,00

Uwaga: Kody produktów zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/13 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/13

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 368/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 (2). |
| --- | --- |

(1)

Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 (2).

| (2) | Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (3), Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (3), Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.

| (3) | Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji. |
| --- | --- |

(3)

Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 25 lutego 2005 r. do 3 marca 2005 r. w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

1

(2)  Dz.U. L 313 z 12.10.2004, str. 10.

2

(3)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).

3

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/14 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/14

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 369/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 7,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (2), w szczególności jego art. 7,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2004 z dnia 3 września 2004 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2004/2005 (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1565/2004. |
| --- | --- |

(1)

Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1565/2004.

| (2) | Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji. |
| --- | --- |

(2)

Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 25 lutego do 3 marca 2005 r. w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

1

(2)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1431/2003 (Dz.U. L 203 z 12.8.2003, str. 16).

2

(3)  Dz.U. L 285 z 4.9.2004, str. 3.

3

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/15 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/15

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 370/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 115/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 115/2005 (2). |
| --- | --- |

(1)

Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 115/2005 (2).

| (2) | Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (3), Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (3), Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.

| (3) | Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej. |
| --- | --- |

(3)

Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 25 lutego do 3 marca 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 115/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 10,00 EUR/t.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

1

(2)  Dz.U. L 24 z 27.1.2005, str. 3.

2

(3)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).

3

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/16 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/16

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 371/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na sorgo, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2275/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu sorgo pochodzącego z krajów trzecich do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2275/2004 (2), |
| --- | --- |

(1)

Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu sorgo pochodzącego z krajów trzecich do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2275/2004 (2),

| (2) | Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 (3), w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 (3), w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.

| (3) | Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1. |
| --- | --- |

(3)

Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 25 lutego do 3 marca 2005 r. w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2275/2004, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na sorgo w wysokości 22,47 EUR/t dla maksymalnej ilości całkowitej równej 32 500 t.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

1

(2)  Dz.U. L 396 z 31.12.2004, str. 32.

2

(3)  Dz.U. L 177 z 28.7.1995, str. 4. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).

3

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/17 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/17

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 372/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2277/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2277/2004 (2). |
| --- | --- |

(1)

Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2277/2004 (2).

| (2) | Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 (3), w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 (3), w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.

| (3) | Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1. |
| --- | --- |

(3)

Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 25 lutego do 3 marca 2005 r., w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2277/2004, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w wysokości 30,18 EUR/t dla ogólnej maksymalnej ilości całkowitej równej 153 000 t.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

1

(2)  Dz.U. L 396 z 31.12.2004, str. 35.

2

(3)  Dz.U. L 177 z 28.7.1995, str. 4. Roszporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).

3

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/18 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/18

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 373/2005

z dnia 3 marca 2005 r.

ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2276/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Portugalii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2276/2004 (2). |
| --- | --- |

(1)

Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Portugalii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2276/2004 (2).

| (2) | Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 (3), w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 (3), w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.

| (3) | Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż, prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1. |
| --- | --- |

(3)

Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż, prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 25 lutego do 3 marca 2005 r., w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2276/2004, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w wysokości 29,75 EUR/t dla maksymalnej ilości całkowitej równej 89 500 t.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

1

(2)  Dz.U. L 396 z 31.12.2004, str. 34.

2

(3)  Dz.U. L 177 z 28.7.1995, str. 4. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).

3

---

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/19 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/19

---

DYREKTYWA RADY 2005/19/WE

z dnia 17 lutego 2005 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 90/434/EWG w sprawie wspólnego systemu opodatkowaniamającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych Państw Członkowskich

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 94,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 90/434/EWG (3) wprowadziła wspólne zasady mające zastosowanie do przekształceń przedsiębiorstw, które są neutralne z punktu widzenia konkurencji. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 90/434/EWG (3) wprowadziła wspólne zasady mające zastosowanie do przekształceń przedsiębiorstw, które są neutralne z punktu widzenia konkurencji.

| (2) | Dyrektywa 90/434/EWG ma na celu odroczenie opodatkowywania dochodów, zysków i zysków kapitałowych wynikających z przekształceń przedsiębiorstw oraz ochronę praw podatkowych Państw Członkowskich. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywa 90/434/EWG ma na celu odroczenie opodatkowywania dochodów, zysków i zysków kapitałowych wynikających z przekształceń przedsiębiorstw oraz ochronę praw podatkowych Państw Członkowskich.

| (3) | Jednym z celów dyrektywy 90/434/EWG jest usuwanie przeszkód w działaniu rynku wewnętrznego, takich jak podwójne opodatkowanie. W zakresie, w jakim przepisy tej dyrektywy nie pozwalają na osiągnięcie w pełni tego celu, Państwa Członkowskie powinny podjąć środki konieczne do jego osiągnięcia. |
| --- | --- |

(3)

Jednym z celów dyrektywy 90/434/EWG jest usuwanie przeszkód w działaniu rynku wewnętrznego, takich jak podwójne opodatkowanie. W zakresie, w jakim przepisy tej dyrektywy nie pozwalają na osiągnięcie w pełni tego celu, Państwa Członkowskie powinny podjąć środki konieczne do jego osiągnięcia.

| (4) | Doświadczenie zdobyte w związku z wprowadzaniem w życie dyrektywy 90/434/EWG w styczniu 1992 r. pokazało różne sposoby, na jakie można poprawić dyrektywę oraz możliwości rozszerzenia korzystnych skutków wspólnych zasad przyjętych w 1990 r. |
| --- | --- |

(4)

Doświadczenie zdobyte w związku z wprowadzaniem w życie dyrektywy 90/434/EWG w styczniu 1992 r. pokazało różne sposoby, na jakie można poprawić dyrektywę oraz możliwości rozszerzenia korzystnych skutków wspólnych zasad przyjętych w 1990 r.

| (5) | Dnia 8 października 2001 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2157/2001 w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (4) oraz dyrektywę 2001/86/WE uzupełniającą statut spółki europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników (5). Analogicznie, dnia 22 lipca 2003 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1435/2003 w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE) (6) oraz dyrektywę 2003/72/WE uzupełniającą statut spółdzielni europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników (7). Jednym z najważniejszych elementów tych instrumentów jest możliwość przeniesienia statutowej siedziby, zarówno w przypadku SE, jak i SCE pomiędzy Państwami Członkowskimi, bez potrzeby rozwiązywania i przechodzenia w stan likwidacji. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 8 października 2001 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2157/2001 w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (4) oraz dyrektywę 2001/86/WE uzupełniającą statut spółki europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników (5). Analogicznie, dnia 22 lipca 2003 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1435/2003 w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE) (6) oraz dyrektywę 2003/72/WE uzupełniającą statut spółdzielni europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników (7). Jednym z najważniejszych elementów tych instrumentów jest możliwość przeniesienia statutowej siedziby, zarówno w przypadku SE, jak i SCE pomiędzy Państwami Członkowskimi, bez potrzeby rozwiązywania i przechodzenia w stan likwidacji.

| (6) | Przeniesienie statutowej siedziby jest jednym ze sposobów korzystania ze swobody przedsiębiorczości przewidzianej w art. 43 i 48 Traktatu. Nie przenosi się aktywów, a spółka i jej akcjonariusze nie czerpią z tej operacji dochodów, zysków ani zysków kapitałowych. Decyzja spółki dotycząca reorganizacji przedsiębiorstwa przez przeniesienie statutowej siedziby nie powinna być utrudniana przez restrykcyjne reguły podatkowe lub ograniczenia, niekorzystne warunki lub zniekształcenia wynikające z krajowych przepisów podatkowych Państw Członkowskich, sprzecznych z prawem wspólnotowym. Przeniesienie statutowej siedziby SE lub SCE z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego nie zawsze musi prowadzić do zaprzestania bycia rezydentem w pierwszym Państwie Członkowskim. Ustawodawstwo krajowe i traktaty dotyczące opodatkowania nadal określają rezydencję SE lub SCE do celów podatkowych. |
| --- | --- |

(6)

Przeniesienie statutowej siedziby jest jednym ze sposobów korzystania ze swobody przedsiębiorczości przewidzianej w art. 43 i 48 Traktatu. Nie przenosi się aktywów, a spółka i jej akcjonariusze nie czerpią z tej operacji dochodów, zysków ani zysków kapitałowych. Decyzja spółki dotycząca reorganizacji przedsiębiorstwa przez przeniesienie statutowej siedziby nie powinna być utrudniana przez restrykcyjne reguły podatkowe lub ograniczenia, niekorzystne warunki lub zniekształcenia wynikające z krajowych przepisów podatkowych Państw Członkowskich, sprzecznych z prawem wspólnotowym. Przeniesienie statutowej siedziby SE lub SCE z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego nie zawsze musi prowadzić do zaprzestania bycia rezydentem w pierwszym Państwie Członkowskim. Ustawodawstwo krajowe i traktaty dotyczące opodatkowania nadal określają rezydencję SE lub SCE do celów podatkowych.

| (7) | Przeniesienie statutowej siedziby spółki, lub sytuacja związana z tym przeniesieniem, które pociąga za sobą zmianę rezydencji do celów podatkowych, może skutkować nałożeniem pewnej formy opodatkowania w Państwie Członkowskim, z którego przenosi się siedzibę. Opodatkowanie może zostać nałożone także w przypadku, gdy przeniesienie statutowej siedziby lub sytuacja związana z tym przeniesieniem nie prowadzi do zmiany rezydencji do celów podatkowych. Do dyrektywy 90/434/EWG wprowadzono kilka nowych reguł, aby zaradzić takiej sytuacji w odniesieniu do SE i SCE. W przypadku gdy w następstwie przeniesienia statutowej siedziby, aktywa SE lub SCE pozostają faktycznie połączone ze stałym zakładem należącym do SE lub SCE oraz położonym w Państwie Członkowskim, z którego przeniesiono statutową siedzibę, taki stały zakład powinien korzystać z przywilejów podobnych do tych, które przewidziano w art. 4–6 dyrektywy 90/434/EWG. Artykuły te dotyczą przepisów i zastrzeżeń wyłączonych z podatku oraz przejęcia strat. Ponadto, zgodnie z zasadami zawartymi w Traktacie, w przypadku przeniesienia statutowej siedziby akcjonariuszy takiej spółki należy wyłączyć z opodatkowania. Uwzględniając nałożony na Państwa Członkowskie przez Traktat obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych środków w celu zniesienia podwójnego opodatkowania, na tym etapie nie ma potrzeby ustanawiania wspólnych zasad dotyczących określania rezydencji SE lub SCE do celów podatkowych. |
| --- | --- |

(7)

Przeniesienie statutowej siedziby spółki, lub sytuacja związana z tym przeniesieniem, które pociąga za sobą zmianę rezydencji do celów podatkowych, może skutkować nałożeniem pewnej formy opodatkowania w Państwie Członkowskim, z którego przenosi się siedzibę. Opodatkowanie może zostać nałożone także w przypadku, gdy przeniesienie statutowej siedziby lub sytuacja związana z tym przeniesieniem nie prowadzi do zmiany rezydencji do celów podatkowych. Do dyrektywy 90/434/EWG wprowadzono kilka nowych reguł, aby zaradzić takiej sytuacji w odniesieniu do SE i SCE. W przypadku gdy w następstwie przeniesienia statutowej siedziby, aktywa SE lub SCE pozostają faktycznie połączone ze stałym zakładem należącym do SE lub SCE oraz położonym w Państwie Członkowskim, z którego przeniesiono statutową siedzibę, taki stały zakład powinien korzystać z przywilejów podobnych do tych, które przewidziano w art. 4–6 dyrektywy 90/434/EWG. Artykuły te dotyczą przepisów i zastrzeżeń wyłączonych z podatku oraz przejęcia strat. Ponadto, zgodnie z zasadami zawartymi w Traktacie, w przypadku przeniesienia statutowej siedziby akcjonariuszy takiej spółki należy wyłączyć z opodatkowania. Uwzględniając nałożony na Państwa Członkowskie przez Traktat obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych środków w celu zniesienia podwójnego opodatkowania, na tym etapie nie ma potrzeby ustanawiania wspólnych zasad dotyczących określania rezydencji SE lub SCE do celów podatkowych.

| (8) | Dyrektywa 90/434/EWG nie dotyczy strat zakładu stałego w innym Państwie Członkowskim, które zostały uznane w Państwie Członkowskim rezydencji SE lub SCE. W szczególności, w przypadku gdy statutowa siedziba SE lub SCE zostaje przeniesiona do innego Państwa Członkowskiego, takie przeniesienie nie uniemożliwia ponownego doliczania, w odpowiednim czasie, strat zakładu stałego przez poprzednie Państwo Członkowskie rezydencji. |
| --- | --- |

(8)

Dyrektywa 90/434/EWG nie dotyczy strat zakładu stałego w innym Państwie Członkowskim, które zostały uznane w Państwie Członkowskim rezydencji SE lub SCE. W szczególności, w przypadku gdy statutowa siedziba SE lub SCE zostaje przeniesiona do innego Państwa Członkowskiego, takie przeniesienie nie uniemożliwia ponownego doliczania, w odpowiednim czasie, strat zakładu stałego przez poprzednie Państwo Członkowskie rezydencji.

| (9) | Dyrektywa 90/434/EWG nie obejmuje takiej formy podziału, w której spółka przenosząca oddziały nie ulega rozwiązaniu. W związku z tym należy rozszerzyć przepisy art. 4 tej dyrektywy celem uwzględnienia takich przypadków. |
| --- | --- |

(9)

Dyrektywa 90/434/EWG nie obejmuje takiej formy podziału, w której spółka przenosząca oddziały nie ulega rozwiązaniu. W związku z tym należy rozszerzyć przepisy art. 4 tej dyrektywy celem uwzględnienia takich przypadków.

| (10) | Artykuł 3 dyrektywy 90/434/EWG określa spółki objęte jej zakresem, a Załącznik do tej dyrektywy wyszczególnia formy spółek, do których dyrektywa ma zastosowanie. Jednakże niektóre formy spółek nie zostały zawarte w tym Załączniku, pomimo tego, że są one rezydentami do celów podatkowych w Państwie Członkowskim i są objęte podatkiem dochodowym od osób prawnych w tym państwie. W świetle tego doświadczenia sytuacja taka wydaje się stanowić nieuzasadnioną lukę prawną i dlatego należy rozszerzyć zakres dyrektywy, tak aby obejmowała podmioty, które mogą prowadzić działalność transgraniczną na obszarze Wspólnoty oraz które spełniają wszystkie odpowiednie wymogi. |
| --- | --- |

(10)

Artykuł 3 dyrektywy 90/434/EWG określa spółki objęte jej zakresem, a Załącznik do tej dyrektywy wyszczególnia formy spółek, do których dyrektywa ma zastosowanie. Jednakże niektóre formy spółek nie zostały zawarte w tym Załączniku, pomimo tego, że są one rezydentami do celów podatkowych w Państwie Członkowskim i są objęte podatkiem dochodowym od osób prawnych w tym państwie. W świetle tego doświadczenia sytuacja taka wydaje się stanowić nieuzasadnioną lukę prawną i dlatego należy rozszerzyć zakres dyrektywy, tak aby obejmowała podmioty, które mogą prowadzić działalność transgraniczną na obszarze Wspólnoty oraz które spełniają wszystkie odpowiednie wymogi.

| (11) | W związku z tym, że SE jest spółką akcyjną, a SCE spółdzielnią, przy czym mają one charakter podobny do innych form spółek, które zostały już objęte dyrektywą 90/434/EWG, należy dodać te podmioty do wykazu zawartego w Załączniku do dyrektywy 90/434/EWG. |
| --- | --- |

(11)

W związku z tym, że SE jest spółką akcyjną, a SCE spółdzielnią, przy czym mają one charakter podobny do innych form spółek, które zostały już objęte dyrektywą 90/434/EWG, należy dodać te podmioty do wykazu zawartego w Załączniku do dyrektywy 90/434/EWG.

| (12) | Pozostałe nowe spółki włączone do wykazu zawartego w Załączniku do niniejszej dyrektywy to płatnicy podatku dochodowego od osób prawnych w Państwach Członkowskich, w których są uznawani za rezydentów, przy czym niektórzy z nich są uznawani za spółki fiskalnie przejrzyste przez pozostałe Państwa Członkowskie. Aby korzyści przewidziane w dyrektywie 90/434/EWG stały się skuteczne, Państwa Członkowskie traktujące płatników podatku dochodowego od osób prawnych, którzy nie są uznawani za rezydentów w tym państwie, jako fiskalnie przejrzystych, powinny stosować do nich korzyści przewidziane w dyrektywie. Jednak, mając na uwadze różnice w traktowaniu podatkowym tych szczególnych płatników podatku od osób prawnych przez Państwa Członkowskie, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość odejścia od stosowania odpowiednich przepisów dyrektywy przy nakładaniu podatków na bezpośrednich lub pośrednich akcjonariuszy tych płatników. |
| --- | --- |

(12)

Pozostałe nowe spółki włączone do wykazu zawartego w Załączniku do niniejszej dyrektywy to płatnicy podatku dochodowego od osób prawnych w Państwach Członkowskich, w których są uznawani za rezydentów, przy czym niektórzy z nich są uznawani za spółki fiskalnie przejrzyste przez pozostałe Państwa Członkowskie. Aby korzyści przewidziane w dyrektywie 90/434/EWG stały się skuteczne, Państwa Członkowskie traktujące płatników podatku dochodowego od osób prawnych, którzy nie są uznawani za rezydentów w tym państwie, jako fiskalnie przejrzystych, powinny stosować do nich korzyści przewidziane w dyrektywie. Jednak, mając na uwadze różnice w traktowaniu podatkowym tych szczególnych płatników podatku od osób prawnych przez Państwa Członkowskie, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość odejścia od stosowania odpowiednich przepisów dyrektywy przy nakładaniu podatków na bezpośrednich lub pośrednich akcjonariuszy tych płatników.

| (13) | W przypadku gdy akcjonariusze spółek prowadzących transakcje regulowanych dyrektywą 90/434/EWG są traktowani jako fiskalnie przejrzyści, osoby, które uzyskują korzyści od akcjonariuszy nie powinni podlegać opodatkowaniu w związku z operacjami restrukturyzacyjnymi. |
| --- | --- |

(13)

W przypadku gdy akcjonariusze spółek prowadzących transakcje regulowanych dyrektywą 90/434/EWG są traktowani jako fiskalnie przejrzyści, osoby, które uzyskują korzyści od akcjonariuszy nie powinni podlegać opodatkowaniu w związku z operacjami restrukturyzacyjnymi.

| (14) | Istnieją pewne wątpliwości co do stosowania dyrektywy 90/434/EWG w przypadku przekształcania oddziałów w spółki zależne. Przy takich operacjach aktywa związane ze stałym zakładem stanowiącym „oddział”, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt i) dyrektywy 90/434/EWG, są przekazywane na rzecz nowo utworzonej spółki, która będzie stanowić spółkę zależną spółki przekazującej; należy też zdecydowanie podkreślić, że transakcja wnoszenia aktywów ze spółki w Państwie Członkowskim stałego zakładu znajdującego się w innym Państwie Członkowskim na rzecz spółki w tym ostatnim Państwie Członkowskim jest objęta dyrektywą. |
| --- | --- |

(14)

Istnieją pewne wątpliwości co do stosowania dyrektywy 90/434/EWG w przypadku przekształcania oddziałów w spółki zależne. Przy takich operacjach aktywa związane ze stałym zakładem stanowiącym „oddział”, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt i) dyrektywy 90/434/EWG, są przekazywane na rzecz nowo utworzonej spółki, która będzie stanowić spółkę zależną spółki przekazującej; należy też zdecydowanie podkreślić, że transakcja wnoszenia aktywów ze spółki w Państwie Członkowskim stałego zakładu znajdującego się w innym Państwie Członkowskim na rzecz spółki w tym ostatnim Państwie Członkowskim jest objęta dyrektywą.

| (15) | Obecna definicja „wymiany udziałów” zawarta w art. 2 lit. d) dyrektywy 90/434/EWG nie rozstrzyga, czy termin ten obejmuje dalsze nabywanie udziałów poza tymi przyznającymi zwykłą większość praw głosu. Nierzadko statuty spółek i zasady głosowania są opracowane w taki sposób, by istniała potrzeba dalszego nabywania udziałów zanim spółka nabywająca będzie mogła objąć pełną kontrolę nad spółką docelową. W związku z tym należy zmienić definicję „wymiany udziałów” w taki sposób, aby określała ona, że termin ten obejmuje wszystkie dalsze operacje nabycia udziałów. |
| --- | --- |

(15)

Obecna definicja „wymiany udziałów” zawarta w art. 2 lit. d) dyrektywy 90/434/EWG nie rozstrzyga, czy termin ten obejmuje dalsze nabywanie udziałów poza tymi przyznającymi zwykłą większość praw głosu. Nierzadko statuty spółek i zasady głosowania są opracowane w taki sposób, by istniała potrzeba dalszego nabywania udziałów zanim spółka nabywająca będzie mogła objąć pełną kontrolę nad spółką docelową. W związku z tym należy zmienić definicję „wymiany udziałów” w taki sposób, aby określała ona, że termin ten obejmuje wszystkie dalsze operacje nabycia udziałów.

| (16) | W przypadku łączenia i podziałów spółka przejmująca może czerpać zyski z różnicy wartości pomiędzy otrzymanymi aktywami i pasywami a akcjami, które mogła posiadać w spółce przekazującej, a które zostają unieważnione po przeprowadzeniu tych operacji. Artykuł 7 dyrektywy 90/434/EWG przewiduje zwolnienie z podatku tych zysków kapitałowych, ponieważ zyski można równie łatwo osiągnąć w formie zysków przekazanych ze spółki przekazującej, które, na mocy dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich (8), byłyby zwolnione z podatku. Cele zarówno dyrektywy 90/434/EWG, jak i dyrektywy 90/435/EWG są zbieżne w tej kwestii szczególnej, jednak wymagane warunki są różne. Należy zatem zmienić dyrektywę 90/434/EWG, tak aby połączyć wymogi w niej zawarte z wymogami przewidzianymi w dyrektywie 90/435/EWG oraz aby uwzględnić niższy próg posiadanych udziałów zawarty w tej dyrektywie. |
| --- | --- |

(16)

W przypadku łączenia i podziałów spółka przejmująca może czerpać zyski z różnicy wartości pomiędzy otrzymanymi aktywami i pasywami a akcjami, które mogła posiadać w spółce przekazującej, a które zostają unieważnione po przeprowadzeniu tych operacji. Artykuł 7 dyrektywy 90/434/EWG przewiduje zwolnienie z podatku tych zysków kapitałowych, ponieważ zyski można równie łatwo osiągnąć w formie zysków przekazanych ze spółki przekazującej, które, na mocy dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich (8), byłyby zwolnione z podatku. Cele zarówno dyrektywy 90/434/EWG, jak i dyrektywy 90/435/EWG są zbieżne w tej kwestii szczególnej, jednak wymagane warunki są różne. Należy zatem zmienić dyrektywę 90/434/EWG, tak aby połączyć wymogi w niej zawarte z wymogami przewidzianymi w dyrektywie 90/435/EWG oraz aby uwzględnić niższy próg posiadanych udziałów zawarty w tej dyrektywie.

| (17) | Mając na uwadze rozszerzenie zakresu dyrektywy 90/434/EWG, tak aby obejmowała ona wydzielenia oraz przeniesienie statutowej siedziby SE lub SCE, należy także odpowiednio zmienić zakres przepisu dotyczącego zwalczania unikania opodatkowania i oszustw podatkowych. |
| --- | --- |

(17)

Mając na uwadze rozszerzenie zakresu dyrektywy 90/434/EWG, tak aby obejmowała ona wydzielenia oraz przeniesienie statutowej siedziby SE lub SCE, należy także odpowiednio zmienić zakres przepisu dotyczącego zwalczania unikania opodatkowania i oszustw podatkowych.

| (18) | W związku z tym decyzja 90/434/EWG powinna zostać odpowiednio zmieniona, |
| --- | --- |

(18)

W związku z tym decyzja 90/434/EWG powinna zostać odpowiednio zmieniona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 90/434/EWG wprowadza się niniejszym następujące zmiany:

| 1) | tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

| 2) | artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 1
  Każde Państwo Członkowskie stosuje niniejszą dyrektywę w odniesieniu do:






  a) | łączenia, podziałów, wydzieleń, wnoszenia aktywów oraz wymiany udziałów, w które zaangażowane są spółki z dwóch lub więcej Państw Członkowskich; |
| --- | --- | --- |

2)

artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Każde Państwo Członkowskie stosuje niniejszą dyrektywę w odniesieniu do:

a)

łączenia, podziałów, wydzieleń, wnoszenia aktywów oraz wymiany udziałów, w które zaangażowane są spółki z dwóch lub więcej Państw Członkowskich;

| b) | przeniesienia statutowej siedziby spółek europejskich (Societas Europeas lub SE), zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (9), oraz spółdzielni europejskich (SCE), zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1435/2003 z 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE). (10)”; |
| --- | --- |

b)

przeniesienia statutowej siedziby spółek europejskich (Societas Europeas lub SE), zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (9), oraz spółdzielni europejskich (SCE), zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1435/2003 z 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE). (10)”;

| 3) | w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | Dodaje się podpunkt w brzmieniu:






  „b) a) | »wydzielenie« oznacza operację, przez którą spółka, bez jej rozwiązywania, przekazuje jeden lub kilka oddziałów na rzecz jednej lub kilku istniejących lub nowych spółek, pozostawiając co najmniej jeden oddział w spółce przekazującej w zamian za proporcjonalny przydział papierów wartościowych na rzecz jej akcjonariuszy, które to papiery wartościowe reprezentują kapitał spółek przejmujących aktywa i pasywa oraz, jeżeli ma to zastosowanie, wypłatę gotówkową nieprzekraczającą 10 % wartości nominalnej lub, w przypadku braku wartości nominalnej, księgowej wartości nominalnej tych papierów wartościowych;”; |
| --- | --- | --- | --- |

3)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

Dodaje się podpunkt w brzmieniu:

„b) a)

»wydzielenie« oznacza operację, przez którą spółka, bez jej rozwiązywania, przekazuje jeden lub kilka oddziałów na rzecz jednej lub kilku istniejących lub nowych spółek, pozostawiając co najmniej jeden oddział w spółce przekazującej w zamian za proporcjonalny przydział papierów wartościowych na rzecz jej akcjonariuszy, które to papiery wartościowe reprezentują kapitał spółek przejmujących aktywa i pasywa oraz, jeżeli ma to zastosowanie, wypłatę gotówkową nieprzekraczającą 10 % wartości nominalnej lub, w przypadku braku wartości nominalnej, księgowej wartości nominalnej tych papierów wartościowych;”;

| b) | litera d) otrzymuje brzmienie:






  „d) | »wymiana udziałów« oznacza operację, przez którą spółka nabywa udziały w kapitale innej spółki, uzyskując w ten sposób większość praw głosu w tej spółce lub posiadając taką większość praw głosu, nabywa dalsze udziały, w zamian za wyemitowanie na rzecz akcjonariuszy tej ostatniej spółki w zamian za ich papiery wartościowe, papierów wartościowych swojej spółki, jak również, jeżeli ma to zastosowanie, wypłatę gotówkową nieprzekraczającą 10 % wartości nominalnej lub, w przypadku braku wartości nominalnej, księgowej wartości nominalnej tych papierów wartościowych;”; |
| --- | --- | --- |

b)

litera d) otrzymuje brzmienie:

„d)

»wymiana udziałów« oznacza operację, przez którą spółka nabywa udziały w kapitale innej spółki, uzyskując w ten sposób większość praw głosu w tej spółce lub posiadając taką większość praw głosu, nabywa dalsze udziały, w zamian za wyemitowanie na rzecz akcjonariuszy tej ostatniej spółki w zamian za ich papiery wartościowe, papierów wartościowych swojej spółki, jak również, jeżeli ma to zastosowanie, wypłatę gotówkową nieprzekraczającą 10 % wartości nominalnej lub, w przypadku braku wartości nominalnej, księgowej wartości nominalnej tych papierów wartościowych;”;

| c) | dodaje się następującą literę:






  „j) | »przeniesienie statutowej siedziby« oznacza operację, przez którą SE lub SCE, bez jej likwidacji bądź tworzenia nowej osoby prawnej, przenosi swoją statutową siedzibę z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego.”; |
| --- | --- | --- |

c)

dodaje się następującą literę:

„j)

»przeniesienie statutowej siedziby« oznacza operację, przez którą SE lub SCE, bez jej likwidacji bądź tworzenia nowej osoby prawnej, przenosi swoją statutową siedzibę z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego.”;

| 4) | artykuł 3 lit. c) tiret ósme dotyczące Włoch otrzymuje brzmienie:






  „— | imposta sul reddito delle società we Włoszech,”; |
| --- | --- | --- |

4)

artykuł 3 lit. c) tiret ósme dotyczące Włoch otrzymuje brzmienie:

„—

imposta sul reddito delle società we Włoszech,”;

| 5) | nagłówek tytułu II otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

5)

nagłówek tytułu II otrzymuje brzmienie:

| 6) | artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  1.   Łączenie, podział lub wydzielenie nie stanowi podstawy opodatkowania zysków kapitałowych obliczonych poprzez odniesienie do różnicy między wartością rzeczywistą przekazanych aktywów i pasywów a ich wartością do celów podatkowych.
  Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:






  a) | »wartość do celów podatkowych«: wartość, na podstawie której wszelkie zyski lub straty zostałyby obliczone do celów podatku od dochodów, zysków lub zysków kapitałowych spółki przekazującej, jeżeli takie aktywa lub pasywa zostały sprzedane w chwili łączenia, podziału lub wydzielenia, ale niezależnie od niego; |
| --- | --- | --- |

6)

artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

1.   Łączenie, podział lub wydzielenie nie stanowi podstawy opodatkowania zysków kapitałowych obliczonych poprzez odniesienie do różnicy między wartością rzeczywistą przekazanych aktywów i pasywów a ich wartością do celów podatkowych.

Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

a)

»wartość do celów podatkowych«: wartość, na podstawie której wszelkie zyski lub straty zostałyby obliczone do celów podatku od dochodów, zysków lub zysków kapitałowych spółki przekazującej, jeżeli takie aktywa lub pasywa zostały sprzedane w chwili łączenia, podziału lub wydzielenia, ale niezależnie od niego;

| b) | »przekazane aktywa i pasywa«: te aktywa i pasywa spółki przekazującej, które w wyniku łączenia, podziału lub wydzielenia są faktycznie związane ze stałym zakładem spółki przejmującej w Państwie Członkowskim spółki przekazującej i odgrywają rolę w osiąganiu zysków lub strat uwzględnianych do celów podatkowych. |
| --- | --- |

b)

»przekazane aktywa i pasywa«: te aktywa i pasywa spółki przekazującej, które w wyniku łączenia, podziału lub wydzielenia są faktycznie związane ze stałym zakładem spółki przejmującej w Państwie Członkowskim spółki przekazującej i odgrywają rolę w osiąganiu zysków lub strat uwzględnianych do celów podatkowych.

2.   W przypadku gdy ust. 1 ma zastosowanie i gdy Państwo Członkowskie uznaje spółkę niebędącą rezydentem za fiskalnie przejrzystą – co stwierdza na podstawie swojej oceny dotyczącej charakteru prawnego takiej spółki zgodnie z przepisami, na podstawie których została utworzona i na podstawie których opodatkowuje wypłaty z zysków osiąganych przez akcjonariuszy spółki przekazującej, gdy osiągają oni takie zyski – państwo to nie opodatkowuje dochodów, zysków czy zysków kapitałowych obliczonych przez odniesienie do różnicy pomiędzy rzeczywistą wartością przekazanych aktywów i pasywów a ich wartością do celów podatkowych.

3.   Ustępy 1 i 2 mają zastosowanie jedynie w przypadku dokonania przez spółkę przejmującą obliczeń dotyczących nowych odpisów amortyzacyjnych lub zysków i strat w odniesieniu do aktywów i pasywów przekazanych zgodnie z regułami, które stosowane byłyby do spółki lub spółek przekazujących, jeżeli łączenie, podział lub wydzielenie nie zostałoby dokonane.

4.   W przypadku gdy zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego spółki przekazującej spółka przejmująca ma prawo do uwzględnienia nowych odpisów amortyzacyjnych lub zysków lub strat w odniesieniu do przekazanych aktywów i pasywów obliczonych na podstawie odmiennej niż ta określona w ust. 3, ust. 1 nie ma zastosowania do aktywów i pasywów, w odniesieniu do których korzysta się z tej możliwości.”;

| 7) | artykuł 6 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 6
  Jeżeli operacje określone w art. 1 lit a) zostały dokonane między spółkami z Państwa Członkowskiego spółki przekazującej, w zakresie, w jakim Państwo Członkowskie mogłoby stosować przepisy umożliwiające spółce przejmującej przejęcie strat spółki przekazującej, które nie zostały jeszcze wykorzystane do celów podatkowych, to Państwo Członkowskie rozszerza te przepisy, aby objąć przejmowanie takich strat przez stałe zakłady spółki przejmującej, znajdujące się na jego terytorium.”; |
| --- | --- |

7)

artykuł 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

Jeżeli operacje określone w art. 1 lit a) zostały dokonane między spółkami z Państwa Członkowskiego spółki przekazującej, w zakresie, w jakim Państwo Członkowskie mogłoby stosować przepisy umożliwiające spółce przejmującej przejęcie strat spółki przekazującej, które nie zostały jeszcze wykorzystane do celów podatkowych, to Państwo Członkowskie rozszerza te przepisy, aby objąć przejmowanie takich strat przez stałe zakłady spółki przejmującej, znajdujące się na jego terytorium.”;

| 8) | w art. 7 ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Państwa Członkowskie mogą wprowadzić odstępstwo od ust. 1 w przypadku, gdy udziały spółki przejmującej w kapitale spółki przekazującej nie przekraczają 20 %.
  Od dnia 1 stycznia 2007 r. minimalny udział wynosi 15 %. Od dnia 1 stycznia 2009 r. minimalny udział wynosi 10 %.”; |
| --- | --- |

8)

w art. 7 ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Państwa Członkowskie mogą wprowadzić odstępstwo od ust. 1 w przypadku, gdy udziały spółki przejmującej w kapitale spółki przekazującej nie przekraczają 20 %.

Od dnia 1 stycznia 2007 r. minimalny udział wynosi 15 %. Od dnia 1 stycznia 2009 r. minimalny udział wynosi 10 %.”;

| 9) | artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 8
  1.   W czasie łączenia, podziału lub wymiany udziałów przydział papierów wartościowych, reprezentujących kapitał spółki przejmującej lub nabywającej, akcjonariuszowi spółki przekazującej lub nabywanej w zamian za papiery wartościowe, reprezentujące kapitał tej ostatniej spółki, nie stanowi podstawy do opodatkowania dochodu, zysków lub zysków kapitałowych tego akcjonariusza.
  2.   W czasie wydzielenia, przydział papierów wartościowych reprezentujących kapitał spółki przejmującej dla akcjonariusza spółki przekazującej, nie stanowi podstawy do opodatkowania dochodu, zysków lub zysków kapitałowych tego akcjonariusza.
  3.   W przypadku gdy na podstawie oceny Państwa Członkowskiego dotyczącej charakteru prawnego akcjonariusza zgodnie z przepisami, na podstawie których została utworzona, państwo to uważa akcjonariusza za fiskalnie przejrzystą i opodatkowuje wspólników, którzy uzyskują korzyści od akcjonariuszy stosownie do ich udziału w zyskach akcjonariusza w sytuacji wystąpienia tych zysków, państwo to nie opodatkowuje dochodu, zysków lub zysków kapitałowych tych wspólników, wynikających z przydziału akcjonariuszowi papierów wartościowych reprezentujących kapitał przejmującej lub nabywającej spółki.
  4.   Ustępy 1 i 3 mają zastosowanie tylko w przypadku, gdy akcjonariusz nie przypisuje otrzymanym papierom wartościowym wartości do celów podatkowych wyższej niż wartość wymienionych papierów wartościowych bezpośrednio przed łączeniem, podziałem bądź wymianą udziałów.
  5.   Ustęp 2 ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy akcjonariusz, w stosunku do sumy otrzymanych papierów wartościowych oraz tych, które posiada on w przekazującej spółce, nie przypisuje wartości do celów podatkowych wyższej niż wartość papierów wartościowych posiadanych w przekazującej spółce bezpośrednio przed podziałem.
  6.   Zastosowanie ust. 1–3 nie stanowi przeszkody dla Państw Członkowskich w opodatkowaniu zysków powstających z kolejnego przekazania papierów wartościowych otrzymanych w taki sam sposób, jak zyski powstające z przekazania papierów wartościowych istniejących przed nabyciem.
  7.   W niniejszym artykule określenie »wartość do celów podatkowych« oznacza wartość, na podstawie której obliczano by każdy zysk lub stratę do celów opodatkowania dochodu, zysków lub zysków kapitałowych akcjonariusza spółki.
  8.   W przypadku gdy akcjonariusz, zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, którego jest rezydentem, może wybrać inny sposób podatkowania od sposobu określonego w ust. 4 i 5 oraz ust. 1, 2 i 3 nie mają zastosowania do papierów wartościowych, w odniesieniu do których korzysta się z tej możliwości.
  9.   Ustępy 1, 2 i 3 nie stanowią przeszkody dla Państw Członkowskich w uwzględnianiu przy opodatkowaniu akcjonariuszy wszelkich wypłat gotówkowych, które mogą być dokonane w ramach łączenia, podziału, wydzielenia lub wymiany udziałów.”; |
| --- | --- |

9)

artykuł 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

1.   W czasie łączenia, podziału lub wymiany udziałów przydział papierów wartościowych, reprezentujących kapitał spółki przejmującej lub nabywającej, akcjonariuszowi spółki przekazującej lub nabywanej w zamian za papiery wartościowe, reprezentujące kapitał tej ostatniej spółki, nie stanowi podstawy do opodatkowania dochodu, zysków lub zysków kapitałowych tego akcjonariusza.

2.   W czasie wydzielenia, przydział papierów wartościowych reprezentujących kapitał spółki przejmującej dla akcjonariusza spółki przekazującej, nie stanowi podstawy do opodatkowania dochodu, zysków lub zysków kapitałowych tego akcjonariusza.

3.   W przypadku gdy na podstawie oceny Państwa Członkowskiego dotyczącej charakteru prawnego akcjonariusza zgodnie z przepisami, na podstawie których została utworzona, państwo to uważa akcjonariusza za fiskalnie przejrzystą i opodatkowuje wspólników, którzy uzyskują korzyści od akcjonariuszy stosownie do ich udziału w zyskach akcjonariusza w sytuacji wystąpienia tych zysków, państwo to nie opodatkowuje dochodu, zysków lub zysków kapitałowych tych wspólników, wynikających z przydziału akcjonariuszowi papierów wartościowych reprezentujących kapitał przejmującej lub nabywającej spółki.

4.   Ustępy 1 i 3 mają zastosowanie tylko w przypadku, gdy akcjonariusz nie przypisuje otrzymanym papierom wartościowym wartości do celów podatkowych wyższej niż wartość wymienionych papierów wartościowych bezpośrednio przed łączeniem, podziałem bądź wymianą udziałów.

5.   Ustęp 2 ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy akcjonariusz, w stosunku do sumy otrzymanych papierów wartościowych oraz tych, które posiada on w przekazującej spółce, nie przypisuje wartości do celów podatkowych wyższej niż wartość papierów wartościowych posiadanych w przekazującej spółce bezpośrednio przed podziałem.

6.   Zastosowanie ust. 1–3 nie stanowi przeszkody dla Państw Członkowskich w opodatkowaniu zysków powstających z kolejnego przekazania papierów wartościowych otrzymanych w taki sam sposób, jak zyski powstające z przekazania papierów wartościowych istniejących przed nabyciem.

7.   W niniejszym artykule określenie »wartość do celów podatkowych« oznacza wartość, na podstawie której obliczano by każdy zysk lub stratę do celów opodatkowania dochodu, zysków lub zysków kapitałowych akcjonariusza spółki.

8.   W przypadku gdy akcjonariusz, zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, którego jest rezydentem, może wybrać inny sposób podatkowania od sposobu określonego w ust. 4 i 5 oraz ust. 1, 2 i 3 nie mają zastosowania do papierów wartościowych, w odniesieniu do których korzysta się z tej możliwości.

9.   Ustępy 1, 2 i 3 nie stanowią przeszkody dla Państw Członkowskich w uwzględnianiu przy opodatkowaniu akcjonariuszy wszelkich wypłat gotówkowych, które mogą być dokonane w ramach łączenia, podziału, wydzielenia lub wymiany udziałów.”;

| 10) | artykuł 10 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 10
  1.   W przypadku gdy aktywa przekazane w ramach łączenia, podziału, wydzielenia lub przekazania aktywów obejmują stały zakład spółki przekazującej, który znajduje się w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie spółki przekazującej, to ostatnie państwo zrzeka się wszelkich praw do opodatkowania tego stałego zakładu.
  Jednakże Państwo Członkowskie spółki przekazującej może ponownie doliczyć do zysków tej spółki podlegających opodatkowaniu takie straty stałego zakładu, które w tym państwie mogły być odpisane od zysków podlegających opodatkowaniu i nie zostały rozliczone.
  Państwo Członkowskie, w którym znajduje się stały zakład, oraz Państwo Członkowskie spółki przejmującej stosują przepisy niniejszej dyrektywy do takiego przekazania, jakby państwo, w którym znajduje się stały zakład, było państwem spółki przekazującej.
  Niniejsze przepisy mają także zastosowanie w przypadku, gdy stały zakład znajduje się w tym samym Państwie Członkowskim, w którym przejmująca spółka jest rezydentem.
  2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku gdy Państwo Członkowskie spółki przekazującej stosuje system opodatkowania zysków osiągniętych przez spółkę na całym świecie, to Państwo Członkowskie ma prawo do opodatkowania wszelkich zysków lub zysków kapitałowych stałego zakładu, wynikających z łączenia, podziału, wydzielenia lub przekazania aktywów, pod warunkiem że państwo to przyznaje zwolnienie w odniesieniu do tego podatku, który, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej dyrektywy, byłby naliczony od tych zysków lub zysków kapitałowych w Państwie Członkowskim, w którym znajduje się stały zakład, w ten sam sposób i w takiej samej wysokości, w jakiej zostałoby to dokonane, gdyby ten podatek rzeczywiście był naliczony i zapłacony.”; |
| --- | --- |

10)

artykuł 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

1.   W przypadku gdy aktywa przekazane w ramach łączenia, podziału, wydzielenia lub przekazania aktywów obejmują stały zakład spółki przekazującej, który znajduje się w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie spółki przekazującej, to ostatnie państwo zrzeka się wszelkich praw do opodatkowania tego stałego zakładu.

Jednakże Państwo Członkowskie spółki przekazującej może ponownie doliczyć do zysków tej spółki podlegających opodatkowaniu takie straty stałego zakładu, które w tym państwie mogły być odpisane od zysków podlegających opodatkowaniu i nie zostały rozliczone.

Państwo Członkowskie, w którym znajduje się stały zakład, oraz Państwo Członkowskie spółki przejmującej stosują przepisy niniejszej dyrektywy do takiego przekazania, jakby państwo, w którym znajduje się stały zakład, było państwem spółki przekazującej.

Niniejsze przepisy mają także zastosowanie w przypadku, gdy stały zakład znajduje się w tym samym Państwie Członkowskim, w którym przejmująca spółka jest rezydentem.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku gdy Państwo Członkowskie spółki przekazującej stosuje system opodatkowania zysków osiągniętych przez spółkę na całym świecie, to Państwo Członkowskie ma prawo do opodatkowania wszelkich zysków lub zysków kapitałowych stałego zakładu, wynikających z łączenia, podziału, wydzielenia lub przekazania aktywów, pod warunkiem że państwo to przyznaje zwolnienie w odniesieniu do tego podatku, który, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej dyrektywy, byłby naliczony od tych zysków lub zysków kapitałowych w Państwie Członkowskim, w którym znajduje się stały zakład, w ten sam sposób i w takiej samej wysokości, w jakiej zostałoby to dokonane, gdyby ten podatek rzeczywiście był naliczony i zapłacony.”;

| 11) | dodaje się następujący tytuł:
  „TYTUŁ IVa
  Szczególny przypadek spółek fiskalnie przejrzystych
  Artykuł 10a
  1.   W przypadku gdy Państwo Członkowskie uznaje spółkę przekazującą lub spółkę nabywaną niebędącą rezydentem za spółkę fiskalnie przejrzystą – co stwierdza na podstawie swojej oceny dotyczącej charakteru prawnego takiej spółki zgodnie z przepisami, na podstawie których została utworzona – państwo to ma prawo nie stosować przepisów niniejszej dyrektywy przy nakładaniu podatków na bezpośrednich lub pośrednich akcjonariuszy tej spółki w odniesieniu do dochodu, zysków lub zysków kapitałowych tej spółki.
  2.   Państwo Członkowskie korzystające z prawa określonego w ust. 1 przyznaje zwolnienie w odniesieniu do tego podatku, który, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej dyrektywy, byłby naliczony w odniesieniu do spółki fiskalnie przejrzystej od jej dochodu, zysków lub zysków kapitałowych w ten sam sposób i w takiej samej wysokości, w jakiej zostałoby to dokonane przez to Państwo, gdyby ten podatek rzeczywiście był naliczony i zapłacony.
  3.   W przypadku gdy Państwo Członkowskie uznaje spółkę przejmującą lub spółkę nabywającą niebędącą rezydentem za spółkę fiskalnie przejrzystą, na podstawie swojej oceny dotyczącej charakteru prawnego, zgodnie z przepisami, na podstawie których została utworzona, państwo to ma prawo nie stosować art. 8 ust. 1, 2 i 3.
  4.   W przypadku gdy Państwo Członkowskie uznaje spółkę przejmującą niebędącą rezydentem za spółkę fiskalnie przejrzystą, na podstawie swojej oceny dotyczącej charakteru prawnego spółki zgodnie z przepisami, na podstawie których została utworzona, państwo to może, w odniesieniu do bezpośrednich lub pośrednich akcjonariuszy, stosować ten sam sposób opodatkowania, jaki miałby zastosowanie, gdyby spółka przejmująca była rezydentem tego Państwa Członkowskiego.”; |
| --- | --- |

11)

dodaje się następujący tytuł:

„TYTUŁ IVa

Szczególny przypadek spółek fiskalnie przejrzystych

Artykuł 10a

1.   W przypadku gdy Państwo Członkowskie uznaje spółkę przekazującą lub spółkę nabywaną niebędącą rezydentem za spółkę fiskalnie przejrzystą – co stwierdza na podstawie swojej oceny dotyczącej charakteru prawnego takiej spółki zgodnie z przepisami, na podstawie których została utworzona – państwo to ma prawo nie stosować przepisów niniejszej dyrektywy przy nakładaniu podatków na bezpośrednich lub pośrednich akcjonariuszy tej spółki w odniesieniu do dochodu, zysków lub zysków kapitałowych tej spółki.

2.   Państwo Członkowskie korzystające z prawa określonego w ust. 1 przyznaje zwolnienie w odniesieniu do tego podatku, który, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej dyrektywy, byłby naliczony w odniesieniu do spółki fiskalnie przejrzystej od jej dochodu, zysków lub zysków kapitałowych w ten sam sposób i w takiej samej wysokości, w jakiej zostałoby to dokonane przez to Państwo, gdyby ten podatek rzeczywiście był naliczony i zapłacony.

3.   W przypadku gdy Państwo Członkowskie uznaje spółkę przejmującą lub spółkę nabywającą niebędącą rezydentem za spółkę fiskalnie przejrzystą, na podstawie swojej oceny dotyczącej charakteru prawnego, zgodnie z przepisami, na podstawie których została utworzona, państwo to ma prawo nie stosować art. 8 ust. 1, 2 i 3.

4.   W przypadku gdy Państwo Członkowskie uznaje spółkę przejmującą niebędącą rezydentem za spółkę fiskalnie przejrzystą, na podstawie swojej oceny dotyczącej charakteru prawnego spółki zgodnie z przepisami, na podstawie których została utworzona, państwo to może, w odniesieniu do bezpośrednich lub pośrednich akcjonariuszy, stosować ten sam sposób opodatkowania, jaki miałby zastosowanie, gdyby spółka przejmująca była rezydentem tego Państwa Członkowskiego.”;

| 12) | dodaje się następujący tytuł:
  „TYTUŁ IVb
  Reguły mające zastosowanie w przypadku przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE
  Artykuł 10b
  1.   Jeżeli:






  a) | SE lub SCE przenosi statutową siedzibę z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego; lub |
| --- | --- | --- |

12)

dodaje się następujący tytuł:

„TYTUŁ IVb

Reguły mające zastosowanie w przypadku przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE

Artykuł 10b

1.   Jeżeli:

a)

SE lub SCE przenosi statutową siedzibę z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego; lub

| b) | w związku z przeniesieniem statutowej siedziby z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego, SE lub SCE będąca rezydentem w pierwszym Państwie Członkowskim przestaje być rezydentem w tym Państwie Członkowskim i staje się rezydentem w innym Państwie Członkowskim, |
| --- | --- |

b)

w związku z przeniesieniem statutowej siedziby z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego, SE lub SCE będąca rezydentem w pierwszym Państwie Członkowskim przestaje być rezydentem w tym Państwie Członkowskim i staje się rezydentem w innym Państwie Członkowskim,

przeniesienie statutowej siedziby lub zmiana rezydencji nie stanowią podstawy do opodatkowania zysków kapitałowych, obliczonych zgodnie z art. 4 ust. 1 w Państwie Członkowskim, z którego statutowa siedziba została przeniesiona, osiąganych w związku z aktywami i pasywami SE i SCE, które, wskutek przeniesienia statutowej siedziby albo zmiany rezydencji, pozostają efektywnie powiązane ze stałym zakładem SE lub SCE w Państwie Członkowskim, z którego statutowa siedziba została przeniesiona i w którym mają udział w generowaniu zysków bądź strat uwzględnianych dla celów podatkowych.

2.   Ustęp 1 ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy SE lub SCE dokonuje obliczenia nowych odpisów amortyzacyjnych i jakichkolwiek zysków lub strat w odniesieniu do aktywów i pasywów, które pozostają efektywnie związane ze stałym zakładem, jak gdyby nie dokonano przeniesienia statutowej siedziby bądź nie zmieniono rezydencji do celów podatkowych.

3.   W przypadku gdy, zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, SE lub SCE jest uprawnione do dokonania obliczeń nowych odpisów amortyzacyjnych lub jakichkolwiek zysków lub strat w odniesieniu do aktywów i pasywów pozostających w tym Państwie Członkowskim obliczonych na innej podstawie niż określono w ust. 2, przepisy ust. 1 nie mają zastosowania w odniesieniu do aktywów i pasywów, w odniesieniu do których korzysta się z tej możliwości.

Artykuł 10c

1.   Jeżeli:

| a) | SE lub SCE przenosi statutową siedzibę z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego; lub |
| --- | --- |

a)

SE lub SCE przenosi statutową siedzibę z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego; lub

| b) | w związku z przeniesieniem statutowej siedziby z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego, SE lub SCE będące rezydentem w pierwszym Państwie Członkowskim przestaje być rezydentem w tym Państwie Członkowskim i staje się rezydentem w innym Państwie Członkowskim, |
| --- | --- |

b)

w związku z przeniesieniem statutowej siedziby z jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego, SE lub SCE będące rezydentem w pierwszym Państwie Członkowskim przestaje być rezydentem w tym Państwie Członkowskim i staje się rezydentem w innym Państwie Członkowskim,

Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne działania, aby zapewnić, żeby, jeśli zapasy albo rezerwy należycie ustanowione przez SE lub SCE przed przeniesieniem statutowej siedziby są częściowo bądź całkowicie zwolnione z opodatkowania i nie są uzyskane w związku z utrzymywanymi za granicą stałymi zakładami, takie zapasy lub rezerwy mogą być przeniesione z takim samym zwolnieniem, przez stały zakład SE lub SCE, który znajduje się na terytorium Państwa Członkowskiego, z którego statutowa siedziba została przeniesiona.

2.   W zakresie, w jakim spółka przenosząca statutową siedzibę na terytorium Państwa Członkowskiego byłaby uprawniona do przenoszenia na okresy przyszłe lub okresy przeszłe strat, które nie zostały wykorzystane dla celów podatkowych, to Państwo Członkowskie zezwala stałemu zakładowi SE lub SCE znajdującemu się na jego terytorium na przejmowanie strat SE lub SCE, które nie zostały wykorzystane dla celów podatkowych, pod warunkiem że przeniesienie na okresy przyszłe lub okresy przeszłe nie byłoby możliwe w podobnych warunkach w przypadku spółki, która nadal posiadałaby statutową siedzibę lub która pozostałaby rezydentem do celów podatkowych tego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 10d

1.   Przeniesienie statutowej siedziby SE lub SCE nie stanowi podstawy opodatkowania dochodu, zysków lub zysków kapitałowych akcjonariuszy.

2.   Zastosowanie przepisów ust. 1 nie stanowi przeszkody dla Państw Członkowskich w opodatkowaniu zysków powstałych z kolejnego przekazania papierów wartościowych reprezentujących kapitał SE lub SCE, która przenosi statutową siedzibę.”;

| 13) | w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Państwo Członkowskie może odmówić stosowania lub cofnąć przywileje wynikające ze wszystkich lub z części przepisów tytułów II, III, IV i IVb, w przypadku gdy łączenie, podział, wydzielenie, przekazanie aktywów, wymiana udziałów lub przeniesienie statutowej siedziby SE lub SCE:






  a) | ma za zasadniczy cel lub za jeden z zasadniczych celów dokonanie oszustwa podatkowego lub unikanie opodatkowania; fakt, iż jedna z operacji określonych w art. 1 nie jest dokonywana w uzasadnionych celach gospodarczych, takich jak restrukturyzacja lub racjonalizacja działalności spółek uczestniczących w operacji, może stanowić domniemanie, że zasadniczym celem lub jednym z zasadniczych celów tej operacji jest oszustwo podatkowe lub unikanie opodatkowania; |
| --- | --- | --- |

13)

w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwo Członkowskie może odmówić stosowania lub cofnąć przywileje wynikające ze wszystkich lub z części przepisów tytułów II, III, IV i IVb, w przypadku gdy łączenie, podział, wydzielenie, przekazanie aktywów, wymiana udziałów lub przeniesienie statutowej siedziby SE lub SCE:

a)

ma za zasadniczy cel lub za jeden z zasadniczych celów dokonanie oszustwa podatkowego lub unikanie opodatkowania; fakt, iż jedna z operacji określonych w art. 1 nie jest dokonywana w uzasadnionych celach gospodarczych, takich jak restrukturyzacja lub racjonalizacja działalności spółek uczestniczących w operacji, może stanowić domniemanie, że zasadniczym celem lub jednym z zasadniczych celów tej operacji jest oszustwo podatkowe lub unikanie opodatkowania;

| b) | prowadzi do tego, że spółka uczestnicząca lub nieuczestnicząca w operacji przestaje spełniać konieczne warunki w zakresie reprezentowania pracowników w organach spółki, zgodnie z uzgodnieniami obowiązującymi przed tą operacją.”; |
| --- | --- |

b)

prowadzi do tego, że spółka uczestnicząca lub nieuczestnicząca w operacji przestaje spełniać konieczne warunki w zakresie reprezentowania pracowników w organach spółki, zgodnie z uzgodnieniami obowiązującymi przed tą operacją.”;

| 14) | załącznik zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

14)

załącznik zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania zarówno przepisów tej dyrektywy dotyczących przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE, jak i przepisów pozycji a) Załącznika do niniejszej dyrektywy do dnia 1 stycznia 2006 r. Państwa Członkowskie niezwłocznie komunikują Komisji treść tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami i niniejszą dyrektywą.

Środki te przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2.   Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy, w odniesieniu do przepisów innych niż te wymienione w ust. 1, do dnia 1 stycznia 2007 r. Przekazują one niezwłocznie Komisji treść tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami i niniejszą dyrektywą.

Środki te przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

3.   Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 lutego 2005 r.

W imieniu Rady

J.-C. JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Opinia wydana dnia 10 marca 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Dz.U. C 110 z 30.4.2004, str. 30.

2

(3)  Dz.U. L 225 z 20.8.1990, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

3

(4)  Dz.U. L 294 z 10.11.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 885/2004 (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 1).

4

(5)  Dz.U. L 294 z 10.11.2001, str. 22.

5

(6)  Dz.U. L 207 z 18.8.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 15/2004 (Dz.U. L 116 z 22.4.2004, str. 68).

6

(7)  Dz.U. L 207 z 18.8.2003, str. 25.

7

(8)  Dz.U. L 225 z 20.8.1990, str. 6. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/123/WE (Dz.U. L 7 z 13.1.2004, str. 41).

8

(9)  Dz.U. L 294 z 10.11.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 885/2004 (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 1).

9

(10)  Dz.U. L 207 z 18.8.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione decyzją Wspólnego Komitetu EFTA nr 15/2004 (Dz.U. L 116 z 22.4.2004, str. 68).

10

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

WYKAZ SPÓŁEK OKREŚLONYCH W ART. 3 LIT. a)

| a) | Spółki utworzone na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) i dyrektywy Rady 2001/86/EWG z dnia 8 października 2001 r. uzupełniającej statut spółki europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników, oraz spółdzielnie utworzone na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE) i dyrektywy Rady 2003/72/WE uzupełniającej statut spółdzielni europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników. |
| --- | --- |

a)

Spółki utworzone na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) i dyrektywy Rady 2001/86/EWG z dnia 8 października 2001 r. uzupełniającej statut spółki europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników, oraz spółdzielnie utworzone na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE) i dyrektywy Rady 2003/72/WE uzupełniającej statut spółdzielni europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników.

| b) | spółki utworzone według prawa belgijskiego, określane jako »société anonyme«/»naamloze vennootschap«, »société en commandite par actions«/»commanditaire vennootschap op aandelen«, »société privée à responsabilité limitée«/»besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid«, »société coopérative à responsabilité limitée«/»coöperatieve vennootschap met beperkte aansprakelijkheid«, »société coopérative à responsabilité illimitée«/»coöperatieve vennootschap met onbeperkte aansprakelijkheid«, »société en nom collectif«/»vennootschap onder firma«, »société en commandite simple«/»gewone commanditaire vennootschap«, przedsiębiorstwa publiczne, które przybrały jedną z wymienionych wyżej form prawnych i inne spółki utworzone zgodnie z przepisami prawa belgijskiego podlegające opodatkowaniu belgijskim podatkiem dochodowym od osób prawnych; |
| --- | --- |

b)

spółki utworzone według prawa belgijskiego, określane jako »société anonyme«/»naamloze vennootschap«, »société en commandite par actions«/»commanditaire vennootschap op aandelen«, »société privée à responsabilité limitée«/»besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid«, »société coopérative à responsabilité limitée«/»coöperatieve vennootschap met beperkte aansprakelijkheid«, »société coopérative à responsabilité illimitée«/»coöperatieve vennootschap met onbeperkte aansprakelijkheid«, »société en nom collectif«/»vennootschap onder firma«, »société en commandite simple«/»gewone commanditaire vennootschap«, przedsiębiorstwa publiczne, które przybrały jedną z wymienionych wyżej form prawnych i inne spółki utworzone zgodnie z przepisami prawa belgijskiego podlegające opodatkowaniu belgijskim podatkiem dochodowym od osób prawnych;

| c) | spółki utworzone według prawa czeskiego, określane jako: »akciová společnost«, »společnost s ručením omezeným«; |
| --- | --- |

c)

spółki utworzone według prawa czeskiego, określane jako: »akciová společnost«, »společnost s ručením omezeným«;

| d) | spółki utworzone według prawa duńskiego, określane jako »aktieselskab« i »anpartsselskab«. Inne spółki podlegające opodatkowaniu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, w takim zakresie, w jakim ich dochód podlegający opodatkowaniu jest obliczany i opodatkowany zgodnie z ustawodawstwem podatkowym mającym zastosowanie do »aktieselskaber«; |
| --- | --- |

d)

spółki utworzone według prawa duńskiego, określane jako »aktieselskab« i »anpartsselskab«. Inne spółki podlegające opodatkowaniu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, w takim zakresie, w jakim ich dochód podlegający opodatkowaniu jest obliczany i opodatkowany zgodnie z ustawodawstwem podatkowym mającym zastosowanie do »aktieselskaber«;

| e) | spółki utworzone według prawa niemieckiego, określane jako »Aktiengesellschaft«, »Kommanditgesellschaft auf Aktien«, »Gesellschaft mit beschränkter Haftung«, »Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit«, »Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaft«, »Betriebe gewerblicher Art von juristischen Personen des öffentlichen Rechts«, i inne spółki utworzone zgodnie z przepisami prawa niemieckiego podlegające opodatkowaniu niemieckim podatkiem dochodowym od osób prawnych; |
| --- | --- |

e)

spółki utworzone według prawa niemieckiego, określane jako »Aktiengesellschaft«, »Kommanditgesellschaft auf Aktien«, »Gesellschaft mit beschränkter Haftung«, »Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit«, »Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaft«, »Betriebe gewerblicher Art von juristischen Personen des öffentlichen Rechts«, i inne spółki utworzone zgodnie z przepisami prawa niemieckiego podlegające opodatkowaniu niemieckim podatkiem dochodowym od osób prawnych;

| f) | spółki utworzone według prawa estońskiego, określane jako: »täisühing«, »usaldusühing«, »osaühing«, »aktsiaselts«, »tulundusühistu«; |
| --- | --- |

f)

spółki utworzone według prawa estońskiego, określane jako: »täisühing«, »usaldusühing«, »osaühing«, »aktsiaselts«, »tulundusühistu«;

| g) | spółki utworzone według prawa greckiego, określane jako »αvώvυμη εταιρεία«, »εταιρεία περιoρισμέvης ευθύvης (Ε.Π.Ε.)«; |
| --- | --- |

g)

spółki utworzone według prawa greckiego, określane jako »αvώvυμη εταιρεία«, »εταιρεία περιoρισμέvης ευθύvης (Ε.Π.Ε.)«;

| h) | spółki utworzone według prawa hiszpańskiego, określane jako: »sociedad anónima«, »sociedad comanditaria por acciones«, »sociedad de responsabilidad limitada«, jak również podmioty prawa publicznego, które działają na podstawie prawa prywatnego; |
| --- | --- |

h)

spółki utworzone według prawa hiszpańskiego, określane jako: »sociedad anónima«, »sociedad comanditaria por acciones«, »sociedad de responsabilidad limitada«, jak również podmioty prawa publicznego, które działają na podstawie prawa prywatnego;

| i) | spółki utworzone według prawa francuskiego, określane jako »société anonyme«, »société en commandite par actions«, »société à responsabilité limitée«, »sociétés par actions simplifiées«, »sociétés d’assurances mutuelles«, »caisses d’épargne et de prévoyance«, »sociétés civiles«, które automatycznie podlegają podatkowi dochodowemu od osób prawnych, »coopératives«, »unions de coopératives«, przemysłowe i handlowe instytucje publiczne oraz przedsiębiorstwa, i inne spółki utworzone zgodnie z przepisami prawa francuskiego podlegające opodatkowaniu francuskim podatkiem dochodowym od osób prawnych; |
| --- | --- |

i)

spółki utworzone według prawa francuskiego, określane jako »société anonyme«, »société en commandite par actions«, »société à responsabilité limitée«, »sociétés par actions simplifiées«, »sociétés d’assurances mutuelles«, »caisses d’épargne et de prévoyance«, »sociétés civiles«, które automatycznie podlegają podatkowi dochodowemu od osób prawnych, »coopératives«, »unions de coopératives«, przemysłowe i handlowe instytucje publiczne oraz przedsiębiorstwa, i inne spółki utworzone zgodnie z przepisami prawa francuskiego podlegające opodatkowaniu francuskim podatkiem dochodowym od osób prawnych;

| j) | spółki utworzone lub istniejące według prawa irlandzkiego, podmioty zarejestrowane zgodnie z »Industrial and Provident Societies Act«, »building societies«, utworzone zgodnie z »Building Societies Acts« i »trustee savings banks« w rozumieniu »Trustee Savings Banks Act, 1989«; |
| --- | --- |

j)

spółki utworzone lub istniejące według prawa irlandzkiego, podmioty zarejestrowane zgodnie z »Industrial and Provident Societies Act«, »building societies«, utworzone zgodnie z »Building Societies Acts« i »trustee savings banks« w rozumieniu »Trustee Savings Banks Act, 1989«;

| k) | spółki utworzone według prawa włoskiego, określane jako »società per azioni«, »società in accomandita per azioni«, »società a responsabilità limitata«, »società cooperative«, »società di mutua assicurazione«, oraz jednostki publiczne i prywatne, których działalność jest w całości lub w przeważającej części handlowa; |
| --- | --- |

k)

spółki utworzone według prawa włoskiego, określane jako »società per azioni«, »società in accomandita per azioni«, »società a responsabilità limitata«, »società cooperative«, »società di mutua assicurazione«, oraz jednostki publiczne i prywatne, których działalność jest w całości lub w przeważającej części handlowa;

| l) | według prawa cypryjskiego: »εταιρείες«, jak określono w przepisach dotyczących podatku dochodowego; |
| --- | --- |

l)

według prawa cypryjskiego: »εταιρείες«, jak określono w przepisach dotyczących podatku dochodowego;

| m) | spółki utworzone według prawa łotewskiego, określane jako: »akciju sabiedrība«, »sabiedrība ar ierobežotu atbildību«; |
| --- | --- |

m)

spółki utworzone według prawa łotewskiego, określane jako: »akciju sabiedrība«, »sabiedrība ar ierobežotu atbildību«;

| n) | spółki utworzone według prawa litewskiego; |
| --- | --- |

n)

spółki utworzone według prawa litewskiego;

| o) | spółki utworzone według prawa luksemburskiego, określane jako »société anonyme«, »société en commandite par actions«, »société à responsabilité limitée«, »société coopérative«, »société coopérative organisée comme une société anonyme«, »association d’assurances mutuelles«, »association d’épargne-pension«, »entreprise de nature commerciale, industrielle ou minière de l’État, des communes, des syndicats de communes, des établissements publics et des autres personnes morales de droit public« i inne spółki utworzone zgodnie z przepisami prawa luksemburskiego podlegające opodatkowaniu luksemburskim podatkiem dochodowym od osób prawnych; |
| --- | --- |

o)

spółki utworzone według prawa luksemburskiego, określane jako »société anonyme«, »société en commandite par actions«, »société à responsabilité limitée«, »société coopérative«, »société coopérative organisée comme une société anonyme«, »association d’assurances mutuelles«, »association d’épargne-pension«, »entreprise de nature commerciale, industrielle ou minière de l’État, des communes, des syndicats de communes, des établissements publics et des autres personnes morales de droit public« i inne spółki utworzone zgodnie z przepisami prawa luksemburskiego podlegające opodatkowaniu luksemburskim podatkiem dochodowym od osób prawnych;

| p) | spółki utworzone według prawa węgierskiego, określane jako: »közkereseti társaság«, »betéti társaság«, »közös vállalat«, »korlátolt felelősségű társaság«, »részvénytársaság«, »egyesülés«, »közhasznú társaság«, »szövetkezet«; |
| --- | --- |

p)

spółki utworzone według prawa węgierskiego, określane jako: »közkereseti társaság«, »betéti társaság«, »közös vállalat«, »korlátolt felelősségű társaság«, »részvénytársaság«, »egyesülés«, »közhasznú társaság«, »szövetkezet«;

| q) | spółki utworzone według prawa maltańskiego, określane jako: »Kumpaniji ta’ Responsabilita Limitata«, »Soċjetajiet en commandite li l-kapital tagħhom maqsum f’azzjonijiet«; |
| --- | --- |

q)

spółki utworzone według prawa maltańskiego, określane jako: »Kumpaniji ta’ Responsabilita Limitata«, »Soċjetajiet en commandite li l-kapital tagħhom maqsum f’azzjonijiet«;

| r) | spółki utworzone według prawa holenderskiego, określane jako »naamloze vennootschap«, »besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid«, »Open commanditaire vennootschap«, »Coöperatie«, »onderlinge waarborgmaatschappij«, »Fonds voor gemene rekening«, »vereniging op coöperatieve grondslag« i »vereniging welke op onderlinge grondslag als verzekeraar of kredietinstelling optreedt« oraz inne spółki utworzone zgodnie z prawem holenderskim podlegające opodatkowaniu holenderskim podatkiem dochodowym od osób prawnych; |
| --- | --- |

r)

spółki utworzone według prawa holenderskiego, określane jako »naamloze vennootschap«, »besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid«, »Open commanditaire vennootschap«, »Coöperatie«, »onderlinge waarborgmaatschappij«, »Fonds voor gemene rekening«, »vereniging op coöperatieve grondslag« i »vereniging welke op onderlinge grondslag als verzekeraar of kredietinstelling optreedt« oraz inne spółki utworzone zgodnie z prawem holenderskim podlegające opodatkowaniu holenderskim podatkiem dochodowym od osób prawnych;

| s) | spółki utworzone według prawa austriackiego, określane jako »Aktiengesellschaft«, »Gesellschaft mit beschränkter Haftung«, »Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaften«; |
| --- | --- |

s)

spółki utworzone według prawa austriackiego, określane jako »Aktiengesellschaft«, »Gesellschaft mit beschränkter Haftung«, »Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaften«;

| t) | spółki utworzone według prawa polskiego, określane jako: »spółka akcyjna«, »spółka z ograniczoną odpowiedzialnością«; |
| --- | --- |

t)

spółki utworzone według prawa polskiego, określane jako: »spółka akcyjna«, »spółka z ograniczoną odpowiedzialnością«;

| u) | spółki handlowe lub spółki prawa cywilnego mające formę handlową, jak również inne osoby prawne prowadzące działalność przemysłową lub handlową, które są utworzone zgodnie z prawem portugalskim; |
| --- | --- |

u)

spółki handlowe lub spółki prawa cywilnego mające formę handlową, jak również inne osoby prawne prowadzące działalność przemysłową lub handlową, które są utworzone zgodnie z prawem portugalskim;

| v) | spółki utworzone według prawa słoweńskiego, określane jako: »delniška družba«, »komanditna družba«, »družba z omejeno odgovornostjo«; |
| --- | --- |

v)

spółki utworzone według prawa słoweńskiego, określane jako: »delniška družba«, »komanditna družba«, »družba z omejeno odgovornostjo«;

| w) | spółki utworzone według prawa słowackiego, określone jako: »akciová spoločnosť «, »spoločnosť s ručením obmedzeným«, »komanditná spoločnosť «. |
| --- | --- |

w)

spółki utworzone według prawa słowackiego, określone jako: »akciová spoločnosť «, »spoločnosť s ručením obmedzeným«, »komanditná spoločnosť «.

| x) | spółki utworzone według prawa fińskiego, określane jako »osakeyhtiö«/»aktiebolag«, »osuuskunta«/»andelslag«, »säästöpankki«/»sparbank« i »vakuutusyhtiö«/»försäkringsbolag«; |
| --- | --- |

x)

spółki utworzone według prawa fińskiego, określane jako »osakeyhtiö«/»aktiebolag«, »osuuskunta«/»andelslag«, »säästöpankki«/»sparbank« i »vakuutusyhtiö«/»försäkringsbolag«;

| y) | spółki utworzone według prawa szwedzkiego określane jako »aktiebolag«, »försäkringsaktiebolag«, »ekonomiska föreningar«, »sparbanker«, »ömsesidiga försäkringsbolag«; |
| --- | --- |

y)

spółki utworzone według prawa szwedzkiego określane jako »aktiebolag«, »försäkringsaktiebolag«, »ekonomiska föreningar«, »sparbanker«, »ömsesidiga försäkringsbolag«;

| z) | spółki utworzone według prawa Zjednoczonego Królestwa.” |
| --- | --- |

z)

spółki utworzone według prawa Zjednoczonego Królestwa.”

---

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/28 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/28

---

DECYZJA RADY

z dnia 28 lutego 2005 r.

dotycząca mianowania członka Komitetu Regionów z Niderlandów

(2005/172/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,

uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów (1). |
| --- | --- |

(1)

Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów (1).

| (2) | Stanowisko członka Komitetu Regionów zostało zwolnione w wyniku złożenia rezygnacji ze stanowiska przez G.A.A. VERKERKA, o czym Rada została powiadomiona w dniu 6 października 2004 r., |
| --- | --- |

(2)

Stanowisko członka Komitetu Regionów zostało zwolnione w wyniku złożenia rezygnacji ze stanowiska przez G.A.A. VERKERKA, o czym Rada została powiadomiona w dniu 6 października 2004 r.,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Niniejszym Pieter Theodor VAN WOENSEL, Wethouder van Den Haag, zostaje mianowany członkiem Komitetu Regionów na miejsce G.A.A. VERKERKA na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2005 r.

W imieniu Rady

F. BODEN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.

1

---

Komisja

| 4.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 58/29 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 58/29

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 12 maja 2004 r.

w sprawie pomocy państwa stosowanej przez Hiszpanię przy udzielaniu nowej pomocy restrukturyzacyjnej dla hiszpańskich stoczni publicznych

Sprawa pomocy państwa C 40/00 (poprzednio NN 61/00)

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 1620)

(Jedynie tekst w języku hiszpańskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/173/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1540/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. ustanawiające nowe reguły dotyczące pomocy dla przemysłu stoczniowego (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1013/97 z dnia 2 czerwca 1997 r. w sprawie pomocy dla określonych stoczni będących w toku restrukturyzacji (2),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia swoich uwag zgodnie z wyżej wymienionymi artykułami (3) oraz uwzględniając te uwagi,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   POSTĘPOWANIE

| (1) | Na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1013/97 Komisja w decyzji z dnia 6 sierpnia 1997 r. (4) wyraziła zgodę na udzielenie pomocy restrukturyzacyjnej dla hiszpańskich stoczni publicznych sięgającej kwoty około 1 900 mln EUR. Na mocy tego rozporządzenia warunkiem zgody na udzielenie takiej pomocy było nieudzielanie dalszej pomocy w celu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(1)

Na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1013/97 Komisja w decyzji z dnia 6 sierpnia 1997 r. (4) wyraziła zgodę na udzielenie pomocy restrukturyzacyjnej dla hiszpańskich stoczni publicznych sięgającej kwoty około 1 900 mln EUR. Na mocy tego rozporządzenia warunkiem zgody na udzielenie takiej pomocy było nieudzielanie dalszej pomocy w celu restrukturyzacji.

| (2) | Za pośrednictwem prasy Komisja dowiedziała się, że w latach 1999 i 2000 miały miejsce różne transakcje dotyczące państwowych stoczni hiszpańskich o charakterze cywilnym. W pismach z dnia 27 stycznia i 29 marca 2000 r. Komisja zażądała informacji w tej sprawie. Hiszpania nie udzieliła odpowiedzi na żadne z tych dwóch pism. |
| --- | --- |

(2)

Za pośrednictwem prasy Komisja dowiedziała się, że w latach 1999 i 2000 miały miejsce różne transakcje dotyczące państwowych stoczni hiszpańskich o charakterze cywilnym. W pismach z dnia 27 stycznia i 29 marca 2000 r. Komisja zażądała informacji w tej sprawie. Hiszpania nie udzieliła odpowiedzi na żadne z tych dwóch pism.

| (3) | Decyzją z dnia 12 lipca 2000 r. Komisja wszczęła postępowanie przewidziane w art. 88 ust. 2 Traktatu (w dalszej części niniejszej decyzji zwane „wszczęciem postępowania”) odnośnie do do transakcji, za pośrednictwem której państwowe towarzystwo holdingowe „Sociedad Estatal de Participaciones Industriales” (SEPI) kupiło dwie stocznie Juliana i Cádiz oraz fabrykę silników Manises jako oddzielne przedsiębiorstwa od firmy Astilleros Españoles SA. O decyzji władze hiszpańskie zostały poinformowane pismem Komisji z dnia 1 sierpnia 2000 r. |
| --- | --- |

(3)

Decyzją z dnia 12 lipca 2000 r. Komisja wszczęła postępowanie przewidziane w art. 88 ust. 2 Traktatu (w dalszej części niniejszej decyzji zwane „wszczęciem postępowania”) odnośnie do do transakcji, za pośrednictwem której państwowe towarzystwo holdingowe „Sociedad Estatal de Participaciones Industriales” (SEPI) kupiło dwie stocznie Juliana i Cádiz oraz fabrykę silników Manises jako oddzielne przedsiębiorstwa od firmy Astilleros Españoles SA. O decyzji władze hiszpańskie zostały poinformowane pismem Komisji z dnia 1 sierpnia 2000 r.

| (4) | Hiszpania przedstawiła swój komentarz odnośnie do do wszczęcia postępowania w pismach z dnia 18 maja i 24 września 2001 r. Hiszpania poinformowała również Komisję o decyzji podjętej przez firmę SEPI w lipcu 2000 r. dotyczącej połączenia w jedną grupę wszystkich państwowych stoczni hiszpańskich. |
| --- | --- |

(4)

Hiszpania przedstawiła swój komentarz odnośnie do do wszczęcia postępowania w pismach z dnia 18 maja i 24 września 2001 r. Hiszpania poinformowała również Komisję o decyzji podjętej przez firmę SEPI w lipcu 2000 r. dotyczącej połączenia w jedną grupę wszystkich państwowych stoczni hiszpańskich.

| (5) | Dnia 28 listopada 2001 r. Komisja podjęła decyzję o rozszerzeniu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu (w dalszej części niniejszej decyzji zwanym „pierwszym rozszerzeniem”) o dodatkowe transakcje zawierane z jednej strony pomiędzy firmami SEPI i Bazán, a z drugiej strony zawierane pomiędzy firmami ASEA i Bazán w celu utworzenia nowej grupy IZAR. Pismem z dnia 28 listopada 2001 r. Komisja poinformowała Hiszpanię o rozszerzeniu postępowania i zażądała wszelkich stosownych informacji, które mogłyby pomóc w ocenie elementu pomocy występującego w tych transakcjach. W piśmie z dnia 29 listopada 2002 r. Komisja wyjaśniła, iż aby móc dokonać właściwej oceny, potrzebne jej są roczne sprawozdania finansowe stoczni, których dotyczy ta sprawa, oraz firmy ASEA, jak również wszelka inna dokumentacja, która wyjaśni, jak zostały wycenione te przedsiębiorstwa w momencie zmiany właściciela. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 28 listopada 2001 r. Komisja podjęła decyzję o rozszerzeniu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu (w dalszej części niniejszej decyzji zwanym „pierwszym rozszerzeniem”) o dodatkowe transakcje zawierane z jednej strony pomiędzy firmami SEPI i Bazán, a z drugiej strony zawierane pomiędzy firmami ASEA i Bazán w celu utworzenia nowej grupy IZAR. Pismem z dnia 28 listopada 2001 r. Komisja poinformowała Hiszpanię o rozszerzeniu postępowania i zażądała wszelkich stosownych informacji, które mogłyby pomóc w ocenie elementu pomocy występującego w tych transakcjach. W piśmie z dnia 29 listopada 2002 r. Komisja wyjaśniła, iż aby móc dokonać właściwej oceny, potrzebne jej są roczne sprawozdania finansowe stoczni, których dotyczy ta sprawa, oraz firmy ASEA, jak również wszelka inna dokumentacja, która wyjaśni, jak zostały wycenione te przedsiębiorstwa w momencie zmiany właściciela.

| (6) | Hiszpania w piśmie z dnia 31 stycznia 2002 r. przedstawiła swoje uwagi dotyczące pierwszego rozszerzenia postępowania. Komisja w piśmie z datą 28 lutego 2002 r. przypomniała Hiszpanii, że nadal ciąży na niej obowiązek przekazania sprawozdań rocznych rzeczonych przedsiębiorstw. Hiszpania w piśmie z dnia 29 lipca 2002 r. dostarczyła więcej informacji, jednakże nie zawierało ono żądanych sprawozdań rocznych. |
| --- | --- |

(6)

Hiszpania w piśmie z dnia 31 stycznia 2002 r. przedstawiła swoje uwagi dotyczące pierwszego rozszerzenia postępowania. Komisja w piśmie z datą 28 lutego 2002 r. przypomniała Hiszpanii, że nadal ciąży na niej obowiązek przekazania sprawozdań rocznych rzeczonych przedsiębiorstw. Hiszpania w piśmie z dnia 29 lipca 2002 r. dostarczyła więcej informacji, jednakże nie zawierało ono żądanych sprawozdań rocznych.

| (7) | Ponieważ Hiszpania nie dostarczyła żądanych rocznych sprawozdań finansowych, w dniu 12 sierpnia 2002 r. Komisja podjęła decyzję o wysłaniu wniosku o przedstawienie informacji zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (5), wzywając Hiszpanię do przesłania rzeczonych informacji. Hiszpanię poinformowano o tym pismem z dnia 12 sierpnia 2002 r. Komisja podkreśliła, że jeśli nie otrzyma żądanych danych, podejmie ostateczną decyzję w oparciu o informacje znajdujące się w jej dyspozycji. Hiszpania odpowiedziała na żądanie pismem z dnia 16 października 2002 r., jednak nie dostarczyła wymaganych sprawozdań rocznych. |
| --- | --- |

(7)

Ponieważ Hiszpania nie dostarczyła żądanych rocznych sprawozdań finansowych, w dniu 12 sierpnia 2002 r. Komisja podjęła decyzję o wysłaniu wniosku o przedstawienie informacji zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (5), wzywając Hiszpanię do przesłania rzeczonych informacji. Hiszpanię poinformowano o tym pismem z dnia 12 sierpnia 2002 r. Komisja podkreśliła, że jeśli nie otrzyma żądanych danych, podejmie ostateczną decyzję w oparciu o informacje znajdujące się w jej dyspozycji. Hiszpania odpowiedziała na żądanie pismem z dnia 16 października 2002 r., jednak nie dostarczyła wymaganych sprawozdań rocznych.

| (8) | W dniu 27 maja 2003 r. Komisja podjęła decyzję o kolejnym rozszerzeniu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu (w dalszej części niniejszej decyzji zwanym „drugim rozszerzeniem”), aby objąć nim wykrytą pomoc publiczną, która wydawała się być pomocą bezprawną, związaną z transakcjami pomiędzy firmami SEPI i ASEA oraz ich stoczniami. W piśmie z dnia 27 maja 2003 r. Komisja poinformowała Hiszpanię o rozszerzeniu postępowania i zażądała dostarczenia wszelkich informacji związanych ze sprawą w celu oceny pomocy objętej podejrzeniem. W piśmie z dnia 10 lipca 2003 r. Hiszpania odpowiedziała na drugie rozszerzenie. W osobnych pismach z dnia 16 października i 11 listopada 2003 r. Komisja poprosiła o dalsze wyjaśnienia. Hiszpania odpowiedziała pismem z dnia 25 listopada 2003 r. i przesłała dalsze wyjaśnienia w piśmie z dnia 14 kwietnia 2004 r. |
| --- | --- |

(8)

W dniu 27 maja 2003 r. Komisja podjęła decyzję o kolejnym rozszerzeniu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu (w dalszej części niniejszej decyzji zwanym „drugim rozszerzeniem”), aby objąć nim wykrytą pomoc publiczną, która wydawała się być pomocą bezprawną, związaną z transakcjami pomiędzy firmami SEPI i ASEA oraz ich stoczniami. W piśmie z dnia 27 maja 2003 r. Komisja poinformowała Hiszpanię o rozszerzeniu postępowania i zażądała dostarczenia wszelkich informacji związanych ze sprawą w celu oceny pomocy objętej podejrzeniem. W piśmie z dnia 10 lipca 2003 r. Hiszpania odpowiedziała na drugie rozszerzenie. W osobnych pismach z dnia 16 października i 11 listopada 2003 r. Komisja poprosiła o dalsze wyjaśnienia. Hiszpania odpowiedziała pismem z dnia 25 listopada 2003 r. i przesłała dalsze wyjaśnienia w piśmie z dnia 14 kwietnia 2004 r.

| (9) | Po wszczęciu postępowania Komisja otrzymała komentarze od Danii w piśmie z dnia 18 grudnia 2000 r., natomiast po pierwszym rozszerzeniu postępowania komentarze od Zjednoczonego Królestwa w piśmie z dnia 22 lutego 2002 r. Po drugim rozszerzeniu postępowania otrzymano komentarze od Royal Van Lent Shipyard w piśmie z dnia 24 września 2003 r., komentarze od strony, która prosiła o zachowanie jej anonimowości, przesłane w piśmie z tego samego dnia oraz komentarze od firmy IZAR w piśmie z dnia 6 października 2003 r. Komentarze te zostały przesłane do Hiszpanii w pismach z dnia 14 lutego 2001 r., 6 marca 2002 r. i 13 października 2003 r. Hiszpania przekazała swoje komentarze w pismach z datą 14 marca 2001 r., 4 kwietnia 2002 r. i 10 listopada 2003 r. Dnia 14 listopada 2003 r. firma IZAR złożyła przeciwko Komisji skargę (6) do Trybunału Pierwszej Instancji, wnosząc o anulowanie drugiego rozszerzenia postępowania. |
| --- | --- |

(9)

Po wszczęciu postępowania Komisja otrzymała komentarze od Danii w piśmie z dnia 18 grudnia 2000 r., natomiast po pierwszym rozszerzeniu postępowania komentarze od Zjednoczonego Królestwa w piśmie z dnia 22 lutego 2002 r. Po drugim rozszerzeniu postępowania otrzymano komentarze od Royal Van Lent Shipyard w piśmie z dnia 24 września 2003 r., komentarze od strony, która prosiła o zachowanie jej anonimowości, przesłane w piśmie z tego samego dnia oraz komentarze od firmy IZAR w piśmie z dnia 6 października 2003 r. Komentarze te zostały przesłane do Hiszpanii w pismach z dnia 14 lutego 2001 r., 6 marca 2002 r. i 13 października 2003 r. Hiszpania przekazała swoje komentarze w pismach z datą 14 marca 2001 r., 4 kwietnia 2002 r. i 10 listopada 2003 r. Dnia 14 listopada 2003 r. firma IZAR złożyła przeciwko Komisji skargę (6) do Trybunału Pierwszej Instancji, wnosząc o anulowanie drugiego rozszerzenia postępowania.

II.   SZCZEGÓŁOWY OPIS POMOCY

| (10) | Przedsiębiorstwa, których dotyczy niniejsza sprawa to: Astilleros Españoles S.A. („AESA”), E.N. Bazán de Construcciones Navales Militares S.A. („Bazán”), IZAR Construcciones Navales („IZAR”), Astilleros de Cádiz S.R.L. („Cádiz”), Astilleros de Puerto Real S.R.L. („Puerto Real”), Astilleros de Sestao S.R.L. („Sestao”), Astilleros de Sevilla S.R.L. („Sevilla”), Juliana Constructora Gijonesa S.A. („Juliana”), fabryka silników diesla Manises S.A. („Manises”) oraz przedsiębiorstwo Astilleros y Talleres del Noroeste („Astano”, które później zmieniło swoją nazwę na „Fene”). |
| --- | --- |

(10)

Przedsiębiorstwa, których dotyczy niniejsza sprawa to: Astilleros Españoles S.A. („AESA”), E.N. Bazán de Construcciones Navales Militares S.A. („Bazán”), IZAR Construcciones Navales („IZAR”), Astilleros de Cádiz S.R.L. („Cádiz”), Astilleros de Puerto Real S.R.L. („Puerto Real”), Astilleros de Sestao S.R.L. („Sestao”), Astilleros de Sevilla S.R.L. („Sevilla”), Juliana Constructora Gijonesa S.A. („Juliana”), fabryka silników diesla Manises S.A. („Manises”) oraz przedsiębiorstwo Astilleros y Talleres del Noroeste („Astano”, które później zmieniło swoją nazwę na „Fene”).

| (11) | Od roku 1998 wszystkie publiczne stocznie hiszpańskie należą do państwowego towarzystwa holdingowego SEPI. Przed rokiem 1998 wszystkie stocznie cywilne oprócz Astano, która już wtedy była bezpośrednią własnością AESA, były niezależnymi przedsiębiorstwami stanowiącymi własność towarzystwa holdingowego AESA, spółki zależnej od firmy SEPI. AESA bezpośrednio nie prowadziła działalności związanej z budową statków, lecz była towarzystwem holdingowym aktywnie zarządzającym posiadanymi stoczniami. Firma SEPI była również właścicielem przedsiębiorstwa Bazán, które zasadniczo obejmowało trzy stocznie wojskowe (niebędące oddzielnymi przedsiębiorstwami). Na początku roku 1998 struktura własności stoczni publicznych była następująca: |
| --- | --- |

(11)

Od roku 1998 wszystkie publiczne stocznie hiszpańskie należą do państwowego towarzystwa holdingowego SEPI. Przed rokiem 1998 wszystkie stocznie cywilne oprócz Astano, która już wtedy była bezpośrednią własnością AESA, były niezależnymi przedsiębiorstwami stanowiącymi własność towarzystwa holdingowego AESA, spółki zależnej od firmy SEPI. AESA bezpośrednio nie prowadziła działalności związanej z budową statków, lecz była towarzystwem holdingowym aktywnie zarządzającym posiadanymi stoczniami. Firma SEPI była również właścicielem przedsiębiorstwa Bazán, które zasadniczo obejmowało trzy stocznie wojskowe (niebędące oddzielnymi przedsiębiorstwami). Na początku roku 1998 struktura własności stoczni publicznych była następująca:

Image

| (12) | W pierwszej serii transakcji (zwanej w dalszej części niniejszego dokumentu „transferem 1”) dnia 28 grudnia 1999 r. firma SEPI zakupiła od firmy AESA stocznie Cádiz i Juliana oraz fabrykę silników Manises za cenę 15 300 000 EUR (7). Stocznie Barreras i Astander zostały sprywatyzowane i nie są już przedmiotem niniejszego dochodzenia. W rezultacie powstała następująca struktura: |
| --- | --- |

(12)

W pierwszej serii transakcji (zwanej w dalszej części niniejszego dokumentu „transferem 1”) dnia 28 grudnia 1999 r. firma SEPI zakupiła od firmy AESA stocznie Cádiz i Juliana oraz fabrykę silników Manises za cenę 15 300 000 EUR (7). Stocznie Barreras i Astander zostały sprywatyzowane i nie są już przedmiotem niniejszego dochodzenia. W rezultacie powstała następująca struktura:

Image

| (13) | W lipcu 2000 r. firma SEPI podjęła decyzję o połączeniu wszystkich państwowych stoczni w jedną grupę. Połączenie zostało zrealizowane za pomocą dwóch głównych operacji. W pierwszej operacji („transfer 2”) grupa stoczni wojskowych Bazán stanowiąca własność firmy SEPI zakupiła od firmy AESA trzy stocznie pozostające jej własnością (Puerto Real, Sestao i Sevilla), płacąc jedną pesetę za każdą z nich. |
| --- | --- |

(13)

W lipcu 2000 r. firma SEPI podjęła decyzję o połączeniu wszystkich państwowych stoczni w jedną grupę. Połączenie zostało zrealizowane za pomocą dwóch głównych operacji. W pierwszej operacji („transfer 2”) grupa stoczni wojskowych Bazán stanowiąca własność firmy SEPI zakupiła od firmy AESA trzy stocznie pozostające jej własnością (Puerto Real, Sestao i Sevilla), płacąc jedną pesetę za każdą z nich.

| (14) | Podczas drugiej operacji („transfer 3”) firma Bazán zakupiła bezpośrednio od firmy SEPI trzy stocznie (Juliana, Cádiz i Astano) oraz fabrykę silników Manises, również płacąc jedną pesetę za każdą z nich. Wszystkie przedsiębiorstwa zostały rozwiązane i przegrupowane w ramach przedsiębiorstwa Bazán, które zmieniło swą nazwę na IZAR. W związku z powyższym aktualna struktura stoczni jest następująca: |
| --- | --- |

(14)

Podczas drugiej operacji („transfer 3”) firma Bazán zakupiła bezpośrednio od firmy SEPI trzy stocznie (Juliana, Cádiz i Astano) oraz fabrykę silników Manises, również płacąc jedną pesetę za każdą z nich. Wszystkie przedsiębiorstwa zostały rozwiązane i przegrupowane w ramach przedsiębiorstwa Bazán, które zmieniło swą nazwę na IZAR. W związku z powyższym aktualna struktura stoczni jest następująca:

Image

| (15) | W momencie wszczęcia postępowania Komisja oświadczyła, że ma wątpliwości, czy transfer 1 – w ramach którego firma SEPI zapłaciła firmie AESA cenę, która, jak się później dowiedziano, wynosiła 60 mln EUR – nie stanowił pomocy publicznej. |
| --- | --- |

(15)

W momencie wszczęcia postępowania Komisja oświadczyła, że ma wątpliwości, czy transfer 1 – w ramach którego firma SEPI zapłaciła firmie AESA cenę, która, jak się później dowiedziano, wynosiła 60 mln EUR – nie stanowił pomocy publicznej.

| (16) | Komisja miała również wątpliwości, czy taka pomoc była zgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ wydawało się, że tak nie jest, ze względu na decyzję Komisji z 1997 r., która zatwierdziła ostatni pakiet pomocy na restrukturyzację stoczni publicznych i z tego względu stanowiła pomoc na restrukturyzację niezgodną z art. 5 ust. 1 akapit drugi tiret pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 1540/98. Takie stanowisko oparte było w szczególności na następujących argumentach: |
| --- | --- |

(16)

Komisja miała również wątpliwości, czy taka pomoc była zgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ wydawało się, że tak nie jest, ze względu na decyzję Komisji z 1997 r., która zatwierdziła ostatni pakiet pomocy na restrukturyzację stoczni publicznych i z tego względu stanowiła pomoc na restrukturyzację niezgodną z art. 5 ust. 1 akapit drugi tiret pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 1540/98. Takie stanowisko oparte było w szczególności na następujących argumentach:

| (17) | Po pierwsze, „sprzedaż” nie wydawała się być prawdziwą operacją, lecz raczej był to wkład pieniężny, który pozwolił firmie AESA wraz z pozostającymi w jej posiadaniu stoczniami (Puerto Real, Sevilla i Sestao) kontynuować bieżącą działalność. |
| --- | --- |

(17)

Po pierwsze, „sprzedaż” nie wydawała się być prawdziwą operacją, lecz raczej był to wkład pieniężny, który pozwolił firmie AESA wraz z pozostającymi w jej posiadaniu stoczniami (Puerto Real, Sevilla i Sestao) kontynuować bieżącą działalność.

| (18) | Po drugie, zważywszy na zachowanie firmy poprzedzające transakcję oraz, jak się wydaje, jej słabe wyniki finansowe, wydawało się prawdopodobne, że żaden inwestor finansowy nie byłby chętny na zakup stoczni na takich warunkach. |
| --- | --- |

(18)

Po drugie, zważywszy na zachowanie firmy poprzedzające transakcję oraz, jak się wydaje, jej słabe wyniki finansowe, wydawało się prawdopodobne, że żaden inwestor finansowy nie byłby chętny na zakup stoczni na takich warunkach.

| (19) | Dnia 25 listopada 2001 r. Komisja podjęła decyzję o rozszerzeniu postępowania, tak aby objęło ono transfery 2 i 3 przeprowadzone w celu połączenia wszystkich hiszpańskich stoczni państwowych w jedną grupę. Podczas rozszerzenia postępowania Komisja zauważyła pewne podobieństwo pomiędzy transakcjami, które miały miejsce pomiędzy 1999 r. a 2000 r., a które ostatecznie doprowadziły do stworzenia jednej grupy dla wszystkich stoczni państwowych. Z tego względu postępowanie musiało zostać rozszerzone na wszystkie transakcje, które doprowadziły do fuzji, po to, aby w pełni i poprawnie ocenić ewentualną pomoc publiczną dla stoczni cywilnych zawartą w różnych transakcjach grupy SEPI. |
| --- | --- |

(19)

Dnia 25 listopada 2001 r. Komisja podjęła decyzję o rozszerzeniu postępowania, tak aby objęło ono transfery 2 i 3 przeprowadzone w celu połączenia wszystkich hiszpańskich stoczni państwowych w jedną grupę. Podczas rozszerzenia postępowania Komisja zauważyła pewne podobieństwo pomiędzy transakcjami, które miały miejsce pomiędzy 1999 r. a 2000 r., a które ostatecznie doprowadziły do stworzenia jednej grupy dla wszystkich stoczni państwowych. Z tego względu postępowanie musiało zostać rozszerzone na wszystkie transakcje, które doprowadziły do fuzji, po to, aby w pełni i poprawnie ocenić ewentualną pomoc publiczną dla stoczni cywilnych zawartą w różnych transakcjach grupy SEPI.

| (20) | W tym kontekście Komisja podkreśliła, że wniesienie kapitału do przedsiębiorstw publicznych musi być dokonywane w warunkach rynkowych, aby wykluczyć istnienie pomocy publicznej w tych operacjach. Dlatego więc Komisja miała wątpliwości, czy cenę sprzedaży wynoszącą po 1 pesecie za stocznię i za fabrykę silników można było uznać za cenę rynkową i czy z tego względu za pośrednictwem rzeczonych transakcji nie przysporzono firmie IZAR korzyści ekonomicznych pochodzących z pomocy publicznej. |
| --- | --- |

(20)

W tym kontekście Komisja podkreśliła, że wniesienie kapitału do przedsiębiorstw publicznych musi być dokonywane w warunkach rynkowych, aby wykluczyć istnienie pomocy publicznej w tych operacjach. Dlatego więc Komisja miała wątpliwości, czy cenę sprzedaży wynoszącą po 1 pesecie za stocznię i za fabrykę silników można było uznać za cenę rynkową i czy z tego względu za pośrednictwem rzeczonych transakcji nie przysporzono firmie IZAR korzyści ekonomicznych pochodzących z pomocy publicznej.

| (21) | Ponieważ obowiązujące przepisy wspólnotowe nie zezwalały na dalszą pomoc w zakresie ratowania i restrukturyzacji cywilnych stoczni publicznych, Komisja miała wątpliwości, czy transakcje te były zgodne z zasadami wspólnego rynku. |
| --- | --- |

(21)

Ponieważ obowiązujące przepisy wspólnotowe nie zezwalały na dalszą pomoc w zakresie ratowania i restrukturyzacji cywilnych stoczni publicznych, Komisja miała wątpliwości, czy transakcje te były zgodne z zasadami wspólnego rynku.

| (22) | Podczas swoich dalszych dochodzeń Komisja odkryła, że w 1999 r. firma SEPI pożyczyła kwotę 194 400 000 EUR trzem niedawno zakupionym przez siebie przedsiębiorstwom Cádiz, Juliana i Manises. Ponieważ wydaje się, że pożyczki te zostały udzielone przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej, Komisja powzięła domniemanie, że mogły one stanowić pomoc publiczną. |
| --- | --- |

(22)

Podczas swoich dalszych dochodzeń Komisja odkryła, że w 1999 r. firma SEPI pożyczyła kwotę 194 400 000 EUR trzem niedawno zakupionym przez siebie przedsiębiorstwom Cádiz, Juliana i Manises. Ponieważ wydaje się, że pożyczki te zostały udzielone przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej, Komisja powzięła domniemanie, że mogły one stanowić pomoc publiczną.

| (23) | Ponadto Komisja zauważyła, że dnia 18 lipca 2000 r. firma AESA otrzymała wkład pieniężny od firmy SEPI wynoszący 252 400 000 EUR, który mógł stanowić pomoc publiczną. Stwierdzono, że stocznie Puerto Real, Sestao i Sevilla prawie jednocześnie otrzymały wkłady pieniężne w podobnej wysokości. Wniesienie kapitału przez firmę AESA do jej trzech stoczni miało miejsce tylko na dwa dni przed ich przekazaniem do firmy Bazán. |
| --- | --- |

(23)

Ponadto Komisja zauważyła, że dnia 18 lipca 2000 r. firma AESA otrzymała wkład pieniężny od firmy SEPI wynoszący 252 400 000 EUR, który mógł stanowić pomoc publiczną. Stwierdzono, że stocznie Puerto Real, Sestao i Sevilla prawie jednocześnie otrzymały wkłady pieniężne w podobnej wysokości. Wniesienie kapitału przez firmę AESA do jej trzech stoczni miało miejsce tylko na dwa dni przed ich przekazaniem do firmy Bazán.

| (24) | Ostatecznie wydaje się, że firma Bazán otrzymała rekompensatę za utratę kwoty 68 200 000 EUR związaną z zakupem przez to przedsiębiorstwo stoczni Astano, Cádiz, Juliana oraz Manises. Dlatego też Komisja zadała sobie pytanie, czy firma SEPI mogła wnieść taką kwotę do powyższych czterech przedsiębiorstw w związku z ich przekazaniem do firmy Bazán. |
| --- | --- |

(24)

Ostatecznie wydaje się, że firma Bazán otrzymała rekompensatę za utratę kwoty 68 200 000 EUR związaną z zakupem przez to przedsiębiorstwo stoczni Astano, Cádiz, Juliana oraz Manises. Dlatego też Komisja zadała sobie pytanie, czy firma SEPI mogła wnieść taką kwotę do powyższych czterech przedsiębiorstw w związku z ich przekazaniem do firmy Bazán.

| (25) | W oparciu o tę nową informację bezpośrednio związaną z transferami, które doprowadziły do utworzenia firmy IZAR, w dniu 27 maja 2003 r. Komisja podjęła decyzję o rozszerzeniu postępowania, ponieważ miała wątpliwości, czy przedmiotowe pożyczki i wkłady pieniężne były zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(25)

W oparciu o tę nową informację bezpośrednio związaną z transferami, które doprowadziły do utworzenia firmy IZAR, w dniu 27 maja 2003 r. Komisja podjęła decyzję o rozszerzeniu postępowania, ponieważ miała wątpliwości, czy przedmiotowe pożyczki i wkłady pieniężne były zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (26) | Na koniec można zauważyć, że w drugim rozszerzeniu postępowania Komisja podkreśliła, że w przypadku potwierdzenia wątpliwości dotyczących udzielenia dodatkowej pomocy, według zapisów decyzji, która uruchomiła aktualne postępowanie, można by było uznać, że pomoc przyznana w 1997 r. na nową restrukturyzację hiszpańskich stoczni państwowych była niezgodna z zasadami i musi być odzyskana. |
| --- | --- |

(26)

Na koniec można zauważyć, że w drugim rozszerzeniu postępowania Komisja podkreśliła, że w przypadku potwierdzenia wątpliwości dotyczących udzielenia dodatkowej pomocy, według zapisów decyzji, która uruchomiła aktualne postępowanie, można by było uznać, że pomoc przyznana w 1997 r. na nową restrukturyzację hiszpańskich stoczni państwowych była niezgodna z zasadami i musi być odzyskana.

III.   KOMENTARZE ZAINTERESOWANYCH STRON

| (27) | Po wszczęciu postępowania Komisja otrzymała komentarze od Danii, w których wyrażono opinię, że transakcja pomiędzy firmami ASEA i SEPI powinna zostać uznana za bezprawne wniesienie kapitału, które pogwałciło pakiet pomocy dla firmy AESA uzgodniony w 1997 r. Dlatego więc Dania poparła decyzję Komisji o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(27)

Po wszczęciu postępowania Komisja otrzymała komentarze od Danii, w których wyrażono opinię, że transakcja pomiędzy firmami ASEA i SEPI powinna zostać uznana za bezprawne wniesienie kapitału, które pogwałciło pakiet pomocy dla firmy AESA uzgodniony w 1997 r. Dlatego więc Dania poparła decyzję Komisji o wszczęciu postępowania.

| (28) | Oprócz tego Dania wskazała, że ponieważ firma Bazán otrzymała pomoc w 1998 r. pod warunkiem zaprzestania produkcji statków handlowych, zakupienie przez firmę Bazán różnych stoczni cywilnych jest przejawem nieprzestrzegania tego warunku. Na koniec Dania dodała, że stocznie duńskie ucierpiały z powodu konkurencji ze strony stoczni hiszpańskich, które otrzymały pomoc publiczną. |
| --- | --- |

(28)

Oprócz tego Dania wskazała, że ponieważ firma Bazán otrzymała pomoc w 1998 r. pod warunkiem zaprzestania produkcji statków handlowych, zakupienie przez firmę Bazán różnych stoczni cywilnych jest przejawem nieprzestrzegania tego warunku. Na koniec Dania dodała, że stocznie duńskie ucierpiały z powodu konkurencji ze strony stoczni hiszpańskich, które otrzymały pomoc publiczną.

| (29) | Komisja otrzymała komentarze od Zjednoczonego Królestwa dotyczące rozszerzenia postępowania. Zjednoczone Królestwo podziela wątpliwości Komisji, czy restrukturyzacja stoczni publicznych w Hiszpanii jest zgodna z zasadami rynkowymi. Zjednoczone Królestwo podkreśla, że główną troskę budzi potraktowanie zadłużenia przedsiębiorstwa państwowego AESA, które jak stwierdza, było znaczne w momencie dokonywania transakcji. Zjednoczone Królestwo uważa, że połączenie w jednym przedsiębiorstwie IZAR grup handlowych oraz grup zajmujących się budową statków stwarza duże możliwości potencjalnego omijania zasad pomocy publicznej. |
| --- | --- |

(29)

Komisja otrzymała komentarze od Zjednoczonego Królestwa dotyczące rozszerzenia postępowania. Zjednoczone Królestwo podziela wątpliwości Komisji, czy restrukturyzacja stoczni publicznych w Hiszpanii jest zgodna z zasadami rynkowymi. Zjednoczone Królestwo podkreśla, że główną troskę budzi potraktowanie zadłużenia przedsiębiorstwa państwowego AESA, które jak stwierdza, było znaczne w momencie dokonywania transakcji. Zjednoczone Królestwo uważa, że połączenie w jednym przedsiębiorstwie IZAR grup handlowych oraz grup zajmujących się budową statków stwarza duże możliwości potencjalnego omijania zasad pomocy publicznej.

| (30) | Według Zjednoczonego Królestwa w brytyjskim przemyśle panuje szeroko podzielana opinia, że stocznie hiszpańskie pozyskują ważne kontrakty dotyczące budowy i przebudowy statków nie z powodu własnej konkurencyjności, lecz z powodu środków pomocowych, którymi dysponują. Zjednoczone Królestwo argumentuje, że istnieją konkretne przykłady przyznania stoczniom hiszpańskim kontraktów, na które stocznie brytyjskie również składały swoje oferty, w okolicznościach trudnych do wyjaśnienia przy zastosowaniu normalnych warunków handlowych. Zjednoczone Królestwo również sądzi, że ciągłe zmiany właścicieli deficytowych stoczni są wykorzystywane jako mechanizm pozwalający na przyznawanie stałych subwencji sektorowi, który unika niezbędnej restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(30)

Według Zjednoczonego Królestwa w brytyjskim przemyśle panuje szeroko podzielana opinia, że stocznie hiszpańskie pozyskują ważne kontrakty dotyczące budowy i przebudowy statków nie z powodu własnej konkurencyjności, lecz z powodu środków pomocowych, którymi dysponują. Zjednoczone Królestwo argumentuje, że istnieją konkretne przykłady przyznania stoczniom hiszpańskim kontraktów, na które stocznie brytyjskie również składały swoje oferty, w okolicznościach trudnych do wyjaśnienia przy zastosowaniu normalnych warunków handlowych. Zjednoczone Królestwo również sądzi, że ciągłe zmiany właścicieli deficytowych stoczni są wykorzystywane jako mechanizm pozwalający na przyznawanie stałych subwencji sektorowi, który unika niezbędnej restrukturyzacji.

| (31) | Komisja otrzymała komentarze od trzech stron. Jedna ze stron, która prosiła o zachowanie anonimowości, poczyniła komentarz do niniejszej sprawy i do sprawy pomocy publicznej C 38/03 (poprzednio NN 10/03) (8). Strona zaobserwowała, że firma IZAR zajmuje się budową, remontami, konserwacją i przebudową statków rekreacyjnych, w szczególności luksusowych jachtów, i strona podkreśla, że rozpatrywana pomoc spowodowała poważne zakłócenia na rynku statków rekreacyjnych oraz że instalacje stoczni wojskowych IZAR w Cartagena i San Fernando są wykorzystywane w tym celu. Otrzymano również komentarz wspólny dla niniejszej sprawy oraz sprawy C 38/03 od Royal van Lent Shipyard Royal B.V., która to stocznia zajmuje się budową wielkich jachtów. Przedsiębiorstwo potwierdza, że pomoc przyznana przez rząd hiszpański w ciągu ostatnich lat była w najwyższym stopniu niekorzystna dla wielu firm konkurujących na tym rynku. |
| --- | --- |

(31)

Komisja otrzymała komentarze od trzech stron. Jedna ze stron, która prosiła o zachowanie anonimowości, poczyniła komentarz do niniejszej sprawy i do sprawy pomocy publicznej C 38/03 (poprzednio NN 10/03) (8). Strona zaobserwowała, że firma IZAR zajmuje się budową, remontami, konserwacją i przebudową statków rekreacyjnych, w szczególności luksusowych jachtów, i strona podkreśla, że rozpatrywana pomoc spowodowała poważne zakłócenia na rynku statków rekreacyjnych oraz że instalacje stoczni wojskowych IZAR w Cartagena i San Fernando są wykorzystywane w tym celu. Otrzymano również komentarz wspólny dla niniejszej sprawy oraz sprawy C 38/03 od Royal van Lent Shipyard Royal B.V., która to stocznia zajmuje się budową wielkich jachtów. Przedsiębiorstwo potwierdza, że pomoc przyznana przez rząd hiszpański w ciągu ostatnich lat była w najwyższym stopniu niekorzystna dla wielu firm konkurujących na tym rynku.

| (32) | Komisja otrzymała również komentarze od firmy IZAR, która przede wszystkim utrzymuje, że fundusze przekazane przez firmę SEPI nie powinny być uważane za środki publiczne. Odnośnie do pożyczki w kwocie 194 400 000 EUR udzielonej przez firmę SEPI firmie AESA, firma IZAR twierdzi, że nie chodziło o nową pożyczkę, lecz było to przejęcie przez firmę SEPI obciążenia pożyczką udzieloną przez firmę AESA posiadanym przez nią stoczniom. Odnośnie do wniesienia przez firmę SEPI kapitału w kwocie 252 400 000 EUR do firmy AESA, firma IZAR twierdzi, że wkład ten miał miejsce we wrześniu 2000 r., w chwili gdy firma AESA nie posiadała żadnej stoczni i dlatego też nie może być uważany za pomoc dla stoczni. Odnośnie do pokrycia strat wynoszących 68 200 000 EUR przez firmę SEPI na rzecz firmy IZAR, IZAR twierdzi, że nie miało to nigdy miejsca, o czym można się przekonać w rocznych sprawozdaniach finansowych przedsiębiorstwa i na koniec dodaje, że użyto niewłaściwej podstawy prawnej i nie może być mowy o zwrocie jakiejkolwiek pomocy przyznanej hiszpańskim stoczniom publicznym w 1997 r. |
| --- | --- |

(32)

Komisja otrzymała również komentarze od firmy IZAR, która przede wszystkim utrzymuje, że fundusze przekazane przez firmę SEPI nie powinny być uważane za środki publiczne. Odnośnie do pożyczki w kwocie 194 400 000 EUR udzielonej przez firmę SEPI firmie AESA, firma IZAR twierdzi, że nie chodziło o nową pożyczkę, lecz było to przejęcie przez firmę SEPI obciążenia pożyczką udzieloną przez firmę AESA posiadanym przez nią stoczniom. Odnośnie do wniesienia przez firmę SEPI kapitału w kwocie 252 400 000 EUR do firmy AESA, firma IZAR twierdzi, że wkład ten miał miejsce we wrześniu 2000 r., w chwili gdy firma AESA nie posiadała żadnej stoczni i dlatego też nie może być uważany za pomoc dla stoczni. Odnośnie do pokrycia strat wynoszących 68 200 000 EUR przez firmę SEPI na rzecz firmy IZAR, IZAR twierdzi, że nie miało to nigdy miejsca, o czym można się przekonać w rocznych sprawozdaniach finansowych przedsiębiorstwa i na koniec dodaje, że użyto niewłaściwej podstawy prawnej i nie może być mowy o zwrocie jakiejkolwiek pomocy przyznanej hiszpańskim stoczniom publicznym w 1997 r.

IV.   KOMENTARZE HISZPANII

| (33) | W swoich komentarzach dotyczących wszczęcia postępowania Hiszpania wyjaśniła, że suma, którą firma SEPI zapłaciła firmie AESA zarówno za stocznie, jak też za fabrykę silników była znacznie niższa niż suma wspomniana we wszczęciu postępowania. W rzeczywistości cena za trzy przedsiębiorstwa wyniosła 15 300 000 EUR (a nie 60 mln przytaczanych we wszczęciu postępowania) i była ona podzielona w następujący sposób: 8 054 000 za Cádiz; 5 235 000 za Juliana i 2 013 000 za Manises. |
| --- | --- |

(33)

W swoich komentarzach dotyczących wszczęcia postępowania Hiszpania wyjaśniła, że suma, którą firma SEPI zapłaciła firmie AESA zarówno za stocznie, jak też za fabrykę silników była znacznie niższa niż suma wspomniana we wszczęciu postępowania. W rzeczywistości cena za trzy przedsiębiorstwa wyniosła 15 300 000 EUR (a nie 60 mln przytaczanych we wszczęciu postępowania) i była ona podzielona w następujący sposób: 8 054 000 za Cádiz; 5 235 000 za Juliana i 2 013 000 za Manises.

| (34) | Oprócz tego Hiszpania przytoczyła Komisji powody, dla których, jej zdaniem, transfer 1 nie stanowił pomocy publicznej. Głównym argumentem było to, że transakcje zostały przeprowadzone celem przygotowania prywatyzacji tych trzech przedsiębiorstw. Ponieważ SEPI jest firmą wyspecjalizowaną w prywatyzacji, konieczne było przekazanie SEPI tych trzech przedsiębiorstw. Jednakże bardzo szybko okazało się, że nie można było znaleźć żadnego zainteresowanego nabywcy. To było przyczyną późniejszego przekazania tych przedsiębiorstw firmie Bazán. |
| --- | --- |

(34)

Oprócz tego Hiszpania przytoczyła Komisji powody, dla których, jej zdaniem, transfer 1 nie stanowił pomocy publicznej. Głównym argumentem było to, że transakcje zostały przeprowadzone celem przygotowania prywatyzacji tych trzech przedsiębiorstw. Ponieważ SEPI jest firmą wyspecjalizowaną w prywatyzacji, konieczne było przekazanie SEPI tych trzech przedsiębiorstw. Jednakże bardzo szybko okazało się, że nie można było znaleźć żadnego zainteresowanego nabywcy. To było przyczyną późniejszego przekazania tych przedsiębiorstw firmie Bazán.

| (35) | Ponieważ domniemanym celem transakcji było przygotowanie tych trzech przedsiębiorstw do prywatyzacji, Hiszpania uważa, że firma SEPI nie musiała działać jak gracz rynkowy, kupując te przedsiębiorstwa, lecz jedynie zapłacić umiarkowaną cenę, a w owych warunkach wartość księgowa wydawała się być optymalnym rozwiązaniem. |
| --- | --- |

(35)

Ponieważ domniemanym celem transakcji było przygotowanie tych trzech przedsiębiorstw do prywatyzacji, Hiszpania uważa, że firma SEPI nie musiała działać jak gracz rynkowy, kupując te przedsiębiorstwa, lecz jedynie zapłacić umiarkowaną cenę, a w owych warunkach wartość księgowa wydawała się być optymalnym rozwiązaniem.

| (36) | Po pierwszym rozszerzeniu postępowania Hiszpania przekazała Komisji następujące argumenty dotyczące uzasadnienia braku występowania pomocy publicznej w transferach 2 i 3, czyli uzasadniające, dlaczego cena 1 pesety za przedsiębiorstwo była ceną poprawną. |
| --- | --- |

(36)

Po pierwszym rozszerzeniu postępowania Hiszpania przekazała Komisji następujące argumenty dotyczące uzasadnienia braku występowania pomocy publicznej w transferach 2 i 3, czyli uzasadniające, dlaczego cena 1 pesety za przedsiębiorstwo była ceną poprawną.

| (37) | Według Hiszpanii firma SEPI jako akcjonariusz posiadający 100 % akcji wszystkich przedsiębiorstw, których dotyczy ta sprawa, zachowała się jak gracz rynkowy, kiedy podjęła decyzję o reorganizacji całości działań związanych z budową statków, tworząc w celu uzyskania synergii jedną grupę. Konieczne było również zwiększenie wojskowej zdolności produkcyjnej w związku z dużym portfelem zamówień i oczekiwanym w przyszłości wzrostem tego sektora. |
| --- | --- |

(37)

Według Hiszpanii firma SEPI jako akcjonariusz posiadający 100 % akcji wszystkich przedsiębiorstw, których dotyczy ta sprawa, zachowała się jak gracz rynkowy, kiedy podjęła decyzję o reorganizacji całości działań związanych z budową statków, tworząc w celu uzyskania synergii jedną grupę. Konieczne było również zwiększenie wojskowej zdolności produkcyjnej w związku z dużym portfelem zamówień i oczekiwanym w przyszłości wzrostem tego sektora.

| (38) | Hiszpania podkreśliła także, że nie było żadnego związku pomiędzy pierwszą grupą transakcji, w których uczestniczyły firmy AESA i SEPI a drugą grupą transakcji, która doprowadziła do powstania firmy IZAR. Transakcje z grupy pierwszej były ukierunkowane na prywatyzację trzech przedsiębiorstw, podczas gdy transakcje z grupy drugiej miały na celu stworzenie dużej hiszpańskiej grupy przemysłu stoczniowego. |
| --- | --- |

(38)

Hiszpania podkreśliła także, że nie było żadnego związku pomiędzy pierwszą grupą transakcji, w których uczestniczyły firmy AESA i SEPI a drugą grupą transakcji, która doprowadziła do powstania firmy IZAR. Transakcje z grupy pierwszej były ukierunkowane na prywatyzację trzech przedsiębiorstw, podczas gdy transakcje z grupy drugiej miały na celu stworzenie dużej hiszpańskiej grupy przemysłu stoczniowego.

| (39) | Hiszpania twierdzi, że fakt zmiany wyceny tych samych trzech przedsiębiorstw (Cádiz, Juliana i Manises) w krótkim czasie z 15 300 000 EUR na 3 pesety wskazuje jedynie na to, że te dwie transakcje miały różne cele. |
| --- | --- |

(39)

Hiszpania twierdzi, że fakt zmiany wyceny tych samych trzech przedsiębiorstw (Cádiz, Juliana i Manises) w krótkim czasie z 15 300 000 EUR na 3 pesety wskazuje jedynie na to, że te dwie transakcje miały różne cele.

| (40) | Przekazanie stoczni firmie Bazán ze wszystkimi ich aktywami i pasywami nie daje żadnej ze stoczni jakiejkolwiek przewagi. Ponadto Hiszpania wskazuje, że w transakcjach nie były wykorzystane żadne środki publiczne. |
| --- | --- |

(40)

Przekazanie stoczni firmie Bazán ze wszystkimi ich aktywami i pasywami nie daje żadnej ze stoczni jakiejkolwiek przewagi. Ponadto Hiszpania wskazuje, że w transakcjach nie były wykorzystane żadne środki publiczne.

| (41) | Hiszpania argumentuje także, że nawet gdyby okazało się, że firma Bazán odniosła korzyści w wyniku transferu 2, wojskowy charakter tej firmy budzi wątpliwości, czy wobec niej można zastosować art. 88 ust. 2 Traktatu, biorąc pod uwagę wyjątek przewidziany w art. 296 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(41)

Hiszpania argumentuje także, że nawet gdyby okazało się, że firma Bazán odniosła korzyści w wyniku transferu 2, wojskowy charakter tej firmy budzi wątpliwości, czy wobec niej można zastosować art. 88 ust. 2 Traktatu, biorąc pod uwagę wyjątek przewidziany w art. 296 Traktatu WE.

| (42) | Hiszpania również utrzymuje, że cena stosowana w transakcjach wewnątrz grupy niekoniecznie musi być oparta na cenach rynkowych. Dodatkowo Hiszpania twierdzi, że w rozpatrywanych transakcjach zastosowane ceny (1 peseta) były w pełni uzasadnione i odzwierciedlały wartość sprzedawanych stoczni. Inwestor rynkowy nie zapłaciłby więcej i zastosowanie ceny równej wartości księgowej nie byłoby stosowne w tej sytuacji. |
| --- | --- |

(42)

Hiszpania również utrzymuje, że cena stosowana w transakcjach wewnątrz grupy niekoniecznie musi być oparta na cenach rynkowych. Dodatkowo Hiszpania twierdzi, że w rozpatrywanych transakcjach zastosowane ceny (1 peseta) były w pełni uzasadnione i odzwierciedlały wartość sprzedawanych stoczni. Inwestor rynkowy nie zapłaciłby więcej i zastosowanie ceny równej wartości księgowej nie byłoby stosowne w tej sytuacji.

| (43) | Hiszpania utrzymuje, że ogólna zasada jest taka, że reorganizacja działalności w ramach tej samej grupy nie ma wpływu na sytuację konkurencyjną nowo utworzonego przedsiębiorstwa ani też przedsiębiorstw wchodzących w jego skład. W tym punkcie Hiszpania powołuje się na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wyrażone w orzeczeniach z dnia 27 marca 1980 r. w sprawie 61/79 Denkavit Italiana (9), z dnia 15 marca 1994 r. w sprawie C-387/92 Banco Exterior de España (10) oraz z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie C-200/97 Ecotrade przeciwko Altiformi (11). |
| --- | --- |

(43)

Hiszpania utrzymuje, że ogólna zasada jest taka, że reorganizacja działalności w ramach tej samej grupy nie ma wpływu na sytuację konkurencyjną nowo utworzonego przedsiębiorstwa ani też przedsiębiorstw wchodzących w jego skład. W tym punkcie Hiszpania powołuje się na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wyrażone w orzeczeniach z dnia 27 marca 1980 r. w sprawie 61/79 Denkavit Italiana (9), z dnia 15 marca 1994 r. w sprawie C-387/92 Banco Exterior de España (10) oraz z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie C-200/97 Ecotrade przeciwko Altiformi (11).

| (44) | Dodatkowo, w przypadku gdyby Komisja uznała cenę sprzedaży za zbyt niską i dlatego stanowiącą pomoc dla firm Bazán/IZAR, Hiszpania powołuje się na decyzję Komisji z dnia 27 lipca 1994 r. (12), która stwierdza, że jakkolwiek cena zapłacona za przekazanie fabryki samochodów pomiędzy dwoma jednostkami przedsiębiorstwa Treuhand była najprawdopodobniej za niska, Komisja uważa to za nieistotne, ponieważ dotyczyło to transakcji wewnętrznej przedsiębiorstwa Treuhand. |
| --- | --- |

(44)

Dodatkowo, w przypadku gdyby Komisja uznała cenę sprzedaży za zbyt niską i dlatego stanowiącą pomoc dla firm Bazán/IZAR, Hiszpania powołuje się na decyzję Komisji z dnia 27 lipca 1994 r. (12), która stwierdza, że jakkolwiek cena zapłacona za przekazanie fabryki samochodów pomiędzy dwoma jednostkami przedsiębiorstwa Treuhand była najprawdopodobniej za niska, Komisja uważa to za nieistotne, ponieważ dotyczyło to transakcji wewnętrznej przedsiębiorstwa Treuhand.

| (45) | Ponadto Hiszpania stwierdziła, że nie istniała żadna odpowiednia cena rynkowa i z tego powodu Komisja nie mogła ustalić wysokości spornej pomocy publicznej, tak jak wymaga tego rozporządzenie (WE) nr 659/1999, orzecznictwo i praktyka samej Komisji. |
| --- | --- |

(45)

Ponadto Hiszpania stwierdziła, że nie istniała żadna odpowiednia cena rynkowa i z tego powodu Komisja nie mogła ustalić wysokości spornej pomocy publicznej, tak jak wymaga tego rozporządzenie (WE) nr 659/1999, orzecznictwo i praktyka samej Komisji.

| (46) | Oprócz tego Hiszpania przekazała informacje dotyczące wartości księgowej stoczni, objętych niniejszym dochodzeniem i ryzyka ekonomicznego obliczonego dla każdej z nich. Ryzyko podzielono na trzy elementy: ryzyko ekonomiczne wynikające z istniejących kontraktów, ryzyko ekonomiczne wynikające z niewykorzystywania mocy produkcyjnych oraz inne rodzaje ryzyka ekonomicznego (ryzyko handlowe, ryzyko wynikające ze stosunków pracy oraz fiskalne). Hiszpania wskazała, że przy wykorzystaniu wartości księgowej jako punktu odniesienia i po odjęciu od niej skalkulowanego ryzyka, cena 1 pesety za przedsiębiorstwo odzwierciedla jego rzeczywistą wartość i dlatego nabywca Bazán/IZAR nie uzyskuje żadnej przewagi (patrz tabela 1).
  Tabela 1:
  Wartości księgowe i ryzyka związane z poszczególnymi transakcjami z lipca 2000 r.








  (mln EURO) |
| --- | --- |
| Przedsiębiorstwo | Wartość księgowa | Obliczone ryzyko | Obliczona wartość netto |
| Przedsiębiorstwa sprzedane przez AESA firmie Bazán |
| Puerto Real | 68,8 | [...] (13) | [...] |
| Sestao | 91,1 | [...] | [...] |
| Sevilla | 37,8 | [...] | [...] |
| Przedsiębiorstwa sprzedane przez SEPI firmie Bazán |
| Cádiz | – 20,9 | [...] (13) | [...] |
| Juliana | – 31,6 | [...] | [...] |
| Manises | – 14,7 | [...] | [...] |
| Astano | 1,0 | [...] | [...] |

(46)

Oprócz tego Hiszpania przekazała informacje dotyczące wartości księgowej stoczni, objętych niniejszym dochodzeniem i ryzyka ekonomicznego obliczonego dla każdej z nich. Ryzyko podzielono na trzy elementy: ryzyko ekonomiczne wynikające z istniejących kontraktów, ryzyko ekonomiczne wynikające z niewykorzystywania mocy produkcyjnych oraz inne rodzaje ryzyka ekonomicznego (ryzyko handlowe, ryzyko wynikające ze stosunków pracy oraz fiskalne). Hiszpania wskazała, że przy wykorzystaniu wartości księgowej jako punktu odniesienia i po odjęciu od niej skalkulowanego ryzyka, cena 1 pesety za przedsiębiorstwo odzwierciedla jego rzeczywistą wartość i dlatego nabywca Bazán/IZAR nie uzyskuje żadnej przewagi (patrz tabela 1).

Tabela 1:

Wartości księgowe i ryzyka związane z poszczególnymi transakcjami z lipca 2000 r.

(mln EURO)

Przedsiębiorstwo

Wartość księgowa

Obliczone ryzyko

Obliczona wartość netto

Przedsiębiorstwa sprzedane przez AESA firmie Bazán

Puerto Real

68,8

[...] (13)

[...]

Sestao

91,1

[...]

[...]

Sevilla

37,8

[...]

[...]

Przedsiębiorstwa sprzedane przez SEPI firmie Bazán

Cádiz

– 20,9

[...] (13)

[...]

Juliana

– 31,6

[...]

[...]

Manises

– 14,7

[...]

[...]

Astano

1,0

[...]

[...]

| (47) | W odpowiedzi na komentarze Danii Hiszpania uważa, że to, co dotyczyło pomocy dla firmy Bazán, nie miało wpływu na niniejsze postępowanie i z tego względu nie jest istotne dla tego postępowania. Oprócz tego Hiszpania zaprzeczyła twierdzeniom, jakoby transakcje pomiędzy firmami AESA i SEPI stanowiły pomoc, ponieważ nie pociągnęły one za sobą żadnego nieuzasadnionego przepływu środków. Na koniec Hiszpania oświadcza, że problemy, z którymi mają do czynienia stocznie duńskie, nie są powodowane przez konkurencję ze strony stoczni hiszpańskich, lecz przez nieuczciwą konkurencję ze strony Korei. |
| --- | --- |

(47)

W odpowiedzi na komentarze Danii Hiszpania uważa, że to, co dotyczyło pomocy dla firmy Bazán, nie miało wpływu na niniejsze postępowanie i z tego względu nie jest istotne dla tego postępowania. Oprócz tego Hiszpania zaprzeczyła twierdzeniom, jakoby transakcje pomiędzy firmami AESA i SEPI stanowiły pomoc, ponieważ nie pociągnęły one za sobą żadnego nieuzasadnionego przepływu środków. Na koniec Hiszpania oświadcza, że problemy, z którymi mają do czynienia stocznie duńskie, nie są powodowane przez konkurencję ze strony stoczni hiszpańskich, lecz przez nieuczciwą konkurencję ze strony Korei.

| (48) | Odnośnie do komentarzy otrzymanych od Zjednoczonego Królestwa Hiszpania zaznacza swoje zaskoczenie z powodu twierdzeń o stosowaniu przez nią subwencji mieszanych dla produkcji wojskowej i cywilnej, ponieważ twierdzi, że Zjednoczone Królestwo posiada wiele stoczni o mieszanej, cywilno-wojskowej produkcji. Zaprzecza również, jakoby stocznie hiszpańskie otrzymywały korzyści w postaci jakichkolwiek środków niezatwierdzonych przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

(48)

Odnośnie do komentarzy otrzymanych od Zjednoczonego Królestwa Hiszpania zaznacza swoje zaskoczenie z powodu twierdzeń o stosowaniu przez nią subwencji mieszanych dla produkcji wojskowej i cywilnej, ponieważ twierdzi, że Zjednoczone Królestwo posiada wiele stoczni o mieszanej, cywilno-wojskowej produkcji. Zaprzecza również, jakoby stocznie hiszpańskie otrzymywały korzyści w postaci jakichkolwiek środków niezatwierdzonych przez Komisję Europejską.

| (49) | Po drugim rozszerzeniu postępowania Hiszpania przedstawiła Komisji następujące argumenty odnośnie do powodów, dla których, jej zdaniem, pożyczki i wkłady kapitałowe analizowane przez Komisję nie zawierały pomocy publicznej. |
| --- | --- |

(49)

Po drugim rozszerzeniu postępowania Hiszpania przedstawiła Komisji następujące argumenty odnośnie do powodów, dla których, jej zdaniem, pożyczki i wkłady kapitałowe analizowane przez Komisję nie zawierały pomocy publicznej.

| (50) | Hiszpania przede wszystkim utrzymuje, że firma SEPI działała jako inwestor prywatny w gospodarce rynkowej, który dążył do osiągnięcia największych korzyści oraz że Komisja nie udowodniła, że środki firmy SEPI pochodziły od państwa lub mogły być mu przypisane. |
| --- | --- |

(50)

Hiszpania przede wszystkim utrzymuje, że firma SEPI działała jako inwestor prywatny w gospodarce rynkowej, który dążył do osiągnięcia największych korzyści oraz że Komisja nie udowodniła, że środki firmy SEPI pochodziły od państwa lub mogły być mu przypisane.

| (51) | Odnośnie do pożyczek udzielonych przez firmę SEPI podmiotom Cádiz, Juliana i Manises, Hiszpania oświadcza, że w dniu 22 grudnia 1999 r., w którym firma SEPI przejęła przedmiotowe trzy przedsiębiorstwa, ich zadłużenie w stosunku do firmy AESA wynosiło odpowiednio 120 800 000 EUR (Cádiz), 47 200 000 EUR (Juliana) i 24 100 000 EUR (Manises). Firma SEPI jedynie przejęła te pożyczki od AESA. Nie można tego traktować jako nowej pomocy dla stoczni. Poza tym zastosowane oprocentowanie było analogiczne do oprocentowania rynkowego (MIBOR plus 8 punktów). |
| --- | --- |

(51)

Odnośnie do pożyczek udzielonych przez firmę SEPI podmiotom Cádiz, Juliana i Manises, Hiszpania oświadcza, że w dniu 22 grudnia 1999 r., w którym firma SEPI przejęła przedmiotowe trzy przedsiębiorstwa, ich zadłużenie w stosunku do firmy AESA wynosiło odpowiednio 120 800 000 EUR (Cádiz), 47 200 000 EUR (Juliana) i 24 100 000 EUR (Manises). Firma SEPI jedynie przejęła te pożyczki od AESA. Nie można tego traktować jako nowej pomocy dla stoczni. Poza tym zastosowane oprocentowanie było analogiczne do oprocentowania rynkowego (MIBOR plus 8 punktów).

| (52) | W sprawie wniesienia kapitału w kwocie 252 400 000 EUR przez firmę SEPI do firmy AESA Hiszpania oświadcza, że po pierwsze kapitał nie został wniesiony dnia 18 lipca 2000 r., tak jak to przyjęto we wszczęciu postępowania, lecz we wrześniu tego roku. W owym momencie firma AESA nie prowadziła żadnej działalności, ponieważ sprzedała już swoje ostatnie stocznie firmie Bazán. A zatem wniesienie kapitału nie mogło spowodować żadnego zakłócenia konkurencji, a jego celem było zorganizowanie uporządkowanej likwidacji firmy AESA. W tym względzie Hiszpania odwołuje się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 marca 1991 r. w sprawie C-303/88 ENI-Lanerossi (14). |
| --- | --- |

(52)

W sprawie wniesienia kapitału w kwocie 252 400 000 EUR przez firmę SEPI do firmy AESA Hiszpania oświadcza, że po pierwsze kapitał nie został wniesiony dnia 18 lipca 2000 r., tak jak to przyjęto we wszczęciu postępowania, lecz we wrześniu tego roku. W owym momencie firma AESA nie prowadziła żadnej działalności, ponieważ sprzedała już swoje ostatnie stocznie firmie Bazán. A zatem wniesienie kapitału nie mogło spowodować żadnego zakłócenia konkurencji, a jego celem było zorganizowanie uporządkowanej likwidacji firmy AESA. W tym względzie Hiszpania odwołuje się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 marca 1991 r. w sprawie C-303/88 ENI-Lanerossi (14).

| (53) | Odnośnie do objętych podejrzeniem wkładów pieniężnych do Astano, Cádiz, Juliana i Manises Hiszpania informuje, że sprawozdanie roczne za rok 2000 firmy IZAR wykazuje stratę w wysokości 68 200 000 EUR związaną z nabyciem czterech stoczni, których ta sprawa dotyczy. Według Hiszpanii żadna pomoc nie była udzielona stoczniom przez firmę SEPI przed ich przekazaniem do firmy Bazán. |
| --- | --- |

(53)

Odnośnie do objętych podejrzeniem wkładów pieniężnych do Astano, Cádiz, Juliana i Manises Hiszpania informuje, że sprawozdanie roczne za rok 2000 firmy IZAR wykazuje stratę w wysokości 68 200 000 EUR związaną z nabyciem czterech stoczni, których ta sprawa dotyczy. Według Hiszpanii żadna pomoc nie była udzielona stoczniom przez firmę SEPI przed ich przekazaniem do firmy Bazán.

| (54) | Oprócz tego Hiszpania dostarcza liczne argumenty przemawiające przeciwko możliwości uznania pomocy zatwierdzonej w 1997 r. za pomoc niezgodną z prawem w przypadku stwierdzenia przez Komisję, że publicznym stoczniom hiszpańskim udzielono dalszej bezprawnej pomocy. |
| --- | --- |

(54)

Oprócz tego Hiszpania dostarcza liczne argumenty przemawiające przeciwko możliwości uznania pomocy zatwierdzonej w 1997 r. za pomoc niezgodną z prawem w przypadku stwierdzenia przez Komisję, że publicznym stoczniom hiszpańskim udzielono dalszej bezprawnej pomocy.

| (55) | W reakcji na komentarze stron trzecich Hiszpania całkowicie zgadza się ze wszystkim, co oświadczyła firma IZAR. Odnośnie do problemu produkcji luksusowych jachtów przytoczonego przez dwie inne strony Hiszpania przede wszystkim dowodzi, że statki te nie są objęte rozporządzeniem (WE) nr 1540/98 i dlatego te komentarze nie powinny być uwzględniane. Ponadto przedmiotowe luksusowe jachty są budowane przez firmę IZAR bez żadnej pomocy publicznej, a udział firmy IZAR w światowym rynku tego typu statków jest minimalny (poniżej [...] %). Hiszpania zaprzecza również, jakoby miały miejsce domniemane inwestycje w stoczniach San Fernando i Cartagena. |
| --- | --- |

(55)

W reakcji na komentarze stron trzecich Hiszpania całkowicie zgadza się ze wszystkim, co oświadczyła firma IZAR. Odnośnie do problemu produkcji luksusowych jachtów przytoczonego przez dwie inne strony Hiszpania przede wszystkim dowodzi, że statki te nie są objęte rozporządzeniem (WE) nr 1540/98 i dlatego te komentarze nie powinny być uwzględniane. Ponadto przedmiotowe luksusowe jachty są budowane przez firmę IZAR bez żadnej pomocy publicznej, a udział firmy IZAR w światowym rynku tego typu statków jest minimalny (poniżej [...] %). Hiszpania zaprzecza również, jakoby miały miejsce domniemane inwestycje w stoczniach San Fernando i Cartagena.

V.   OCENA

| (56) | Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów publicznych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową pomiędzy Państwami Członkowskimi. Zgodnie z licznymi orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości kryterium wpływu na wymianę handlową zostaje spełnione, w przypadku gdy przedsiębiorstwo, korzystające z pomocy, prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie, w której istnieje wymiana handlowa pomiędzy Państwami Członkowskimi. |
| --- | --- |

(56)

Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów publicznych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową pomiędzy Państwami Członkowskimi. Zgodnie z licznymi orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości kryterium wpływu na wymianę handlową zostaje spełnione, w przypadku gdy przedsiębiorstwo, korzystające z pomocy, prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie, w której istnieje wymiana handlowa pomiędzy Państwami Członkowskimi.

| (57) | Zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. e) Traktatu WE za zgodne ze wspólnym rynkiem mogą zostać uznane te kategorie pomocy, które Rada określi decyzją, stanowiąc większość kwalifikowaną na wniosek Komisji. Na tej podstawie w dniu 29 czerwca 1998 r. Komisja przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1540/98, które obowiązywało od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. i które ma zastosowanie do wszelkiej bezprawnej pomocy przyznanej w tym okresie zgodnie z komunikatem Komisji o ustaleniu norm oceny bezprawnej pomocy publicznej (15). |
| --- | --- |

(57)

Zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. e) Traktatu WE za zgodne ze wspólnym rynkiem mogą zostać uznane te kategorie pomocy, które Rada określi decyzją, stanowiąc większość kwalifikowaną na wniosek Komisji. Na tej podstawie w dniu 29 czerwca 1998 r. Komisja przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1540/98, które obowiązywało od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. i które ma zastosowanie do wszelkiej bezprawnej pomocy przyznanej w tym okresie zgodnie z komunikatem Komisji o ustaleniu norm oceny bezprawnej pomocy publicznej (15).

| (58) | Budowa statków jest działalnością gospodarczą, w której istnieje wymiana handlowa pomiędzy Państwami Członkowskimi. Z tego względu pomoc w zakresie budowy statków wchodzi w zakres stosowania art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(58)

Budowa statków jest działalnością gospodarczą, w której istnieje wymiana handlowa pomiędzy Państwami Członkowskimi. Z tego względu pomoc w zakresie budowy statków wchodzi w zakres stosowania art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

| (59) | Komisja zauważa, że zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1540/98 „budowa statków” oznacza budowę pełnomorskich statków handlowych z własnym napędem. Ponadto Komisja zauważa, że art. 2 powyższego rozporządzenia postanawia, że pomoc udzielona przy budowie, remontach i przebudowie statków tylko wtedy może być zgodna ze wspólnym rynkiem, jeśli spełnia postanowienia tegoż rozporządzenia. Stosuje się to nie tylko do pomocy przyznanej przedsiębiorstwom, które prowadzą taką działalność, lecz również do podmiotów z nimi związanych. |
| --- | --- |

(59)

Komisja zauważa, że zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1540/98 „budowa statków” oznacza budowę pełnomorskich statków handlowych z własnym napędem. Ponadto Komisja zauważa, że art. 2 powyższego rozporządzenia postanawia, że pomoc udzielona przy budowie, remontach i przebudowie statków tylko wtedy może być zgodna ze wspólnym rynkiem, jeśli spełnia postanowienia tegoż rozporządzenia. Stosuje się to nie tylko do pomocy przyznanej przedsiębiorstwom, które prowadzą taką działalność, lecz również do podmiotów z nimi związanych.

| (60) | W sierpniu 1997 r., zgodnie z rozporządzeniem nr 1013/97, Komisja wyjątkowo zatwierdziła pakiet pomocy restrukturyzacyjnej dla hiszpańskich stoczni publicznych w celu umożliwienia im odzyskania rentowności pod koniec 1998 r. Łącznie z uprzednio udzieloną pomocą pakiet osiągnął kwotę 318 000 mln peset (1 900 mln EUR). |
| --- | --- |

(60)

W sierpniu 1997 r., zgodnie z rozporządzeniem nr 1013/97, Komisja wyjątkowo zatwierdziła pakiet pomocy restrukturyzacyjnej dla hiszpańskich stoczni publicznych w celu umożliwienia im odzyskania rentowności pod koniec 1998 r. Łącznie z uprzednio udzieloną pomocą pakiet osiągnął kwotę 318 000 mln peset (1 900 mln EUR).

| (61) | Wydając swoją zgodę, Rada podkreśliła jednorazowy i ostateczny charakter tego pakietu pomocy. Rząd hiszpański zobowiązał się, że stocznie nie otrzymają żadnej innej pomocy w zakresie restrukturyzacji, ratowania, rekompensaty za poniesione straty czy w zakresie prywatyzacji. Znalazło to swoje odbicie w warunkach ustalonych w decyzji Komisji, która zatwierdziła pomoc, a także podkreślono to w art. 5 ust. 1 akapit 2 pierwsze tiret rozporządzenia nr 1540/98, który zaznacza, że nie można przyznawać żadnej pomocy w zakresie ratowania ani restrukturyzacji przedsiębiorstwu, któremu takiej pomocy udzielono zgodnie z rozporządzeniem nr 1013/97. |
| --- | --- |

(61)

Wydając swoją zgodę, Rada podkreśliła jednorazowy i ostateczny charakter tego pakietu pomocy. Rząd hiszpański zobowiązał się, że stocznie nie otrzymają żadnej innej pomocy w zakresie restrukturyzacji, ratowania, rekompensaty za poniesione straty czy w zakresie prywatyzacji. Znalazło to swoje odbicie w warunkach ustalonych w decyzji Komisji, która zatwierdziła pomoc, a także podkreślono to w art. 5 ust. 1 akapit 2 pierwsze tiret rozporządzenia nr 1540/98, który zaznacza, że nie można przyznawać żadnej pomocy w zakresie ratowania ani restrukturyzacji przedsiębiorstwu, któremu takiej pomocy udzielono zgodnie z rozporządzeniem nr 1013/97.

| (62) | Zatem każda pomoc wykraczająca poza pomoc zatwierdzoną początkową decyzją Komisji z sierpnia 1997 r. byłaby niezgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli nie została zatwierdzona w oparciu o inną podstawę prawną. |
| --- | --- |

(62)

Zatem każda pomoc wykraczająca poza pomoc zatwierdzoną początkową decyzją Komisji z sierpnia 1997 r. byłaby niezgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli nie została zatwierdzona w oparciu o inną podstawę prawną.

| (63) | Komisja zauważa, że stocznie Sestao, Puerto Real, Sevilla, Cádiz i Juliana w owym czasie budowały i remontowały statki i dlatego działalność tych przedsiębiorstw wchodziła w zakres zastosowania tegoż rozporządzenia. Przedsiębiorstwa Manises i Fene (dawniejsze Astano) mogą być uważane za podmioty powiązane. Ponadto Komisja zauważa, że firmy AESA oraz IZAR jako spółki macierzyste lub będące właścicielami różnych stoczni są włączone w zakres art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1540/98. Odpowiada to linii przyjętej przez Komisję w jej poprzednich decyzjach dotyczących hiszpańskich stoczni publicznych, w szczególności decyzji o zatwierdzeniu pomocy w 1997 r. oraz decyzji z 1999 r. (16) stwierdzającej niezgodność pomocy udzielonej przez firmę SEPI firmie AESA. |
| --- | --- |

(63)

Komisja zauważa, że stocznie Sestao, Puerto Real, Sevilla, Cádiz i Juliana w owym czasie budowały i remontowały statki i dlatego działalność tych przedsiębiorstw wchodziła w zakres zastosowania tegoż rozporządzenia. Przedsiębiorstwa Manises i Fene (dawniejsze Astano) mogą być uważane za podmioty powiązane. Ponadto Komisja zauważa, że firmy AESA oraz IZAR jako spółki macierzyste lub będące właścicielami różnych stoczni są włączone w zakres art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1540/98. Odpowiada to linii przyjętej przez Komisję w jej poprzednich decyzjach dotyczących hiszpańskich stoczni publicznych, w szczególności decyzji o zatwierdzeniu pomocy w 1997 r. oraz decyzji z 1999 r. (16) stwierdzającej niezgodność pomocy udzielonej przez firmę SEPI firmie AESA.

| (64) | Jak uprzednio wskazano, niniejsza sprawa obejmuje trzy różne transfery przedsiębiorstw dokonane pomiędzy towarzystwami holdingowymi i potencjalną pomoc związaną z tymi transferami. Ocena zostanie doprowadzona do końca ze zbadaniem aspektów przynależnych do każdego z transferów. Dlatego też pytania postawione we wszczęciu postępowania i w jego dwóch rozszerzeniach nie mogą być traktowane osobno. |
| --- | --- |

(64)

Jak uprzednio wskazano, niniejsza sprawa obejmuje trzy różne transfery przedsiębiorstw dokonane pomiędzy towarzystwami holdingowymi i potencjalną pomoc związaną z tymi transferami. Ocena zostanie doprowadzona do końca ze zbadaniem aspektów przynależnych do każdego z transferów. Dlatego też pytania postawione we wszczęciu postępowania i w jego dwóch rozszerzeniach nie mogą być traktowane osobno.

1.   Rola firmy SEPI

| (65) | We wszczęciu postępowania i w jego rozszerzeniach Komisja wyraziła przypuszczenie, że firma SEPI działała w imieniu Państwa, to znaczy, że jej działania w różnych transakcjach mogą być przypisane Państwu. Hiszpania zaprzeczyła temu twierdzeniu dowodząc, że firma SEPI funkcjonuje niezależnie i dlatego jej działania nie można przypisywać Państwu. W każdym przypadku Hiszpania twierdzi, że firma SEPI działała jak inwestor rynkowy i dlatego środków dostarczonych przez SEPI w tym przypadku nie można uważać za pomoc publiczną. |
| --- | --- |

(65)

We wszczęciu postępowania i w jego rozszerzeniach Komisja wyraziła przypuszczenie, że firma SEPI działała w imieniu Państwa, to znaczy, że jej działania w różnych transakcjach mogą być przypisane Państwu. Hiszpania zaprzeczyła temu twierdzeniu dowodząc, że firma SEPI funkcjonuje niezależnie i dlatego jej działania nie można przypisywać Państwu. W każdym przypadku Hiszpania twierdzi, że firma SEPI działała jak inwestor rynkowy i dlatego środków dostarczonych przez SEPI w tym przypadku nie można uważać za pomoc publiczną.

| (66) | Komisja zauważa, że firma SEPI jest publicznym towarzystwem holdingowym bezpośrednio zależnym od Ministerstwa Skarbu i z tego względu uważana jest za przedsiębiorstwo publiczne na mocy dyrektywy Komisji 2000/52/WE z dnia 26 lipca 2000 r. (17) zmieniającej dyrektywę Komisji 80/723/EWG z dnia 25 czerwca 1980 r. (18), ponieważ dzięki stosunkom własnościowym lub udziałom finansowym władza publiczna może bezpośrednio lub pośrednio wywierać na firmę SEPI dominujący wpływ. |
| --- | --- |

(66)

Komisja zauważa, że firma SEPI jest publicznym towarzystwem holdingowym bezpośrednio zależnym od Ministerstwa Skarbu i z tego względu uważana jest za przedsiębiorstwo publiczne na mocy dyrektywy Komisji 2000/52/WE z dnia 26 lipca 2000 r. (17) zmieniającej dyrektywę Komisji 80/723/EWG z dnia 25 czerwca 1980 r. (18), ponieważ dzięki stosunkom własnościowym lub udziałom finansowym władza publiczna może bezpośrednio lub pośrednio wywierać na firmę SEPI dominujący wpływ.

| (67) | Trybunał Sprawiedliwości określił, w jakich przypadkach należy uważać środki finansowe za środki publiczne, postanawiając, że nawet wtedy, gdy kwoty odpowiadające środkom, o których mowa, nie obciążają na stałe Skarbu Państwa, fakt ich ciągłego pozostawania pod kontrolą publiczną, zatem w dyspozycji właściwych władz krajowych, jest wystarczający, aby uznać je za środki publiczne (orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości z dnia 23 listopada 1999 r. w sprawie C-83/98 P. France i Ladbroke Racing przeciwko Komisji (19)). Ma to niewątpliwie zastosowanie do środków firmy SEPI. |
| --- | --- |

(67)

Trybunał Sprawiedliwości określił, w jakich przypadkach należy uważać środki finansowe za środki publiczne, postanawiając, że nawet wtedy, gdy kwoty odpowiadające środkom, o których mowa, nie obciążają na stałe Skarbu Państwa, fakt ich ciągłego pozostawania pod kontrolą publiczną, zatem w dyspozycji właściwych władz krajowych, jest wystarczający, aby uznać je za środki publiczne (orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości z dnia 23 listopada 1999 r. w sprawie C-83/98 P. France i Ladbroke Racing przeciwko Komisji (19)). Ma to niewątpliwie zastosowanie do środków firmy SEPI.

| (68) | Trybunał Sprawiedliwości w swoim orzeczeniu z dnia 16 maja 2002 r. w sprawie C-482/99 Stardust Marine (20) streścił kryteria, według których można przypisać Państwu środek pomocy przedsięwzięty przez przedsiębiorstwo publiczne. Według Trybunału Sprawiedliwości można to wywnioskować na podstawie całokształtu poszlak pochodzących z okoliczności sprawy i z kontekstu, w jakim przedsięwzięto dany środek. |
| --- | --- |

(68)

Trybunał Sprawiedliwości w swoim orzeczeniu z dnia 16 maja 2002 r. w sprawie C-482/99 Stardust Marine (20) streścił kryteria, według których można przypisać Państwu środek pomocy przedsięwzięty przez przedsiębiorstwo publiczne. Według Trybunału Sprawiedliwości można to wywnioskować na podstawie całokształtu poszlak pochodzących z okoliczności sprawy i z kontekstu, w jakim przedsięwzięto dany środek.

| (69) | Przykładami poszlak przytaczanych przez Trybunał Sprawiedliwości są: stopień integracji przedsiębiorstwa publicznego w strukturach administracji publicznej, charakter jego działalności oraz prowadzenie działalności na rynku w warunkach normalnej konkurencji z przedsiębiorstwami prywatnymi, osobowość prawna przedsiębiorstwa (podległość przepisom o przedsiębiorstwach publicznych lub prawu spółek prawa handlowego), intensywność nadzoru w zakresie zarządzania sprawowanego przez władze publiczne lub jakakolwiek inna poszlaka, która by w konkretnym przypadku wskazywała na udział władz publicznych w zastosowaniu środka pomocy lub niemożność wykluczenia takiego udziału, z uwzględnieniem również zakresu pomocy, jej treści oraz warunków jej udzielenia. |
| --- | --- |

(69)

Przykładami poszlak przytaczanych przez Trybunał Sprawiedliwości są: stopień integracji przedsiębiorstwa publicznego w strukturach administracji publicznej, charakter jego działalności oraz prowadzenie działalności na rynku w warunkach normalnej konkurencji z przedsiębiorstwami prywatnymi, osobowość prawna przedsiębiorstwa (podległość przepisom o przedsiębiorstwach publicznych lub prawu spółek prawa handlowego), intensywność nadzoru w zakresie zarządzania sprawowanego przez władze publiczne lub jakakolwiek inna poszlaka, która by w konkretnym przypadku wskazywała na udział władz publicznych w zastosowaniu środka pomocy lub niemożność wykluczenia takiego udziału, z uwzględnieniem również zakresu pomocy, jej treści oraz warunków jej udzielenia.

| (70) | SEPI jest przedsiębiorstwem o szczególnym statusie prawnym, ponieważ na przykład jego sprawozdania roczne nie są dostępne w hiszpańskim rejestrze publicznym. Przedsiębiorstwo jest kierowane przez Radę Administracyjną złożoną w znacznej części z sekretarzy stanu oraz innych osób bezpośrednio związanych z rządem. Charakter działalności tego przedsiębiorstwa obejmuje prywatyzację przedsiębiorstw państwowych, co jest działalnością w wysokim stopniu związaną ze sprawami publicznymi. Ponadto przedsiębiorstwo SEPI w przeszłości wykonywało działania związane ze stoczniami w sposób, który może być przypisany Państwu, udzielając części pomocy restrukturyzacyjnej zatwierdzonej w 1997 r. i bezprawnej pomocy w 1998 r. (21). Można również zaobserwować, że SEPI dostarcza pomoc publiczną w innych dziedzinach, takich jak przemysł wydobywczy węgla kamiennego (22). |
| --- | --- |

(70)

SEPI jest przedsiębiorstwem o szczególnym statusie prawnym, ponieważ na przykład jego sprawozdania roczne nie są dostępne w hiszpańskim rejestrze publicznym. Przedsiębiorstwo jest kierowane przez Radę Administracyjną złożoną w znacznej części z sekretarzy stanu oraz innych osób bezpośrednio związanych z rządem. Charakter działalności tego przedsiębiorstwa obejmuje prywatyzację przedsiębiorstw państwowych, co jest działalnością w wysokim stopniu związaną ze sprawami publicznymi. Ponadto przedsiębiorstwo SEPI w przeszłości wykonywało działania związane ze stoczniami w sposób, który może być przypisany Państwu, udzielając części pomocy restrukturyzacyjnej zatwierdzonej w 1997 r. i bezprawnej pomocy w 1998 r. (21). Można również zaobserwować, że SEPI dostarcza pomoc publiczną w innych dziedzinach, takich jak przemysł wydobywczy węgla kamiennego (22).

| (71) | Na podstawie uzasadnień zawartych w punktach 66 i 67 wnioskuje się, że fundusze przedsiębiorstwa SEPI są środkami publicznymi. Ponadto uzasadnienie zawarte w pkt. 68–70 wyjaśnia, że przyznanie funduszy przedsiębiorstwom budującym statki należy uważać za dające się przypisać Państwu, ponieważ zostały one przekazane w warunkach niezgodnych z zasadami gospodarki rynkowej. |
| --- | --- |

(71)

Na podstawie uzasadnień zawartych w punktach 66 i 67 wnioskuje się, że fundusze przedsiębiorstwa SEPI są środkami publicznymi. Ponadto uzasadnienie zawarte w pkt. 68–70 wyjaśnia, że przyznanie funduszy przedsiębiorstwom budującym statki należy uważać za dające się przypisać Państwu, ponieważ zostały one przekazane w warunkach niezgodnych z zasadami gospodarki rynkowej.

| (72) | Główną zasadą stosowaną w transakcjach finansowych pomiędzy Państwem a przedsiębiorstwami publicznymi jest tak zwana zasada inwestora w gospodarce rynkowej. Zakładając, że fundusze firmy SEPI są środkami publicznymi, jest kwestią zasadniczą, aby firma SEPI w transakcjach gospodarczych ze swymi podmiotami zależnymi w dziedzinie budowy statków (chodzi o przedsiębiorstwa prowadzące działalność gospodarczą lub spółki holdingowe, które obejmują takie przedsiębiorstwa) działała w pełnej zgodności z zasadą inwestora w gospodarce rynkowej. |
| --- | --- |

(72)

Główną zasadą stosowaną w transakcjach finansowych pomiędzy Państwem a przedsiębiorstwami publicznymi jest tak zwana zasada inwestora w gospodarce rynkowej. Zakładając, że fundusze firmy SEPI są środkami publicznymi, jest kwestią zasadniczą, aby firma SEPI w transakcjach gospodarczych ze swymi podmiotami zależnymi w dziedzinie budowy statków (chodzi o przedsiębiorstwa prowadzące działalność gospodarczą lub spółki holdingowe, które obejmują takie przedsiębiorstwa) działała w pełnej zgodności z zasadą inwestora w gospodarce rynkowej.

| (73) | Zasada inwestora w gospodarce rynkowej jest szczegółowo wyjaśniona w komunikacie Komisji skierowanym do Państw Członkowskich dotyczącym stosowania art. 92 i 93 Traktatu i art. 5 dyrektywy Komisji 80/723/EWG wobec przedsiębiorstw publicznych sektora produkcyjnego (23). Trybunał Sprawiedliwości postanowił również, na przykład w swoim orzeczeniu z dnia 10 lipca 1986 r. – sprawa C40/85 Belgia przeciwko Komisji (Boch) (24), że odpowiednią formą stwierdzenia, czy dany środek stanowi pomoc publiczną, jest zastosowanie kryterium ustalającego, w jakiej mierze przedsiębiorstwo mogłoby pozyskać środki, o które chodzi na prywatnych rynkach kapitałowych na takich samych warunkach oraz w szczególności ustalenie, czy w podobnych okolicznościach akcjonariusz prywatny – uwzględniając możliwość osiągnięcia korzyści i nie biorąc pod uwagę żadnych elementów polityki społecznej, regionalnej czy sektorowej – zainwestowałby kapitał, o którym mowa. |
| --- | --- |

(73)

Zasada inwestora w gospodarce rynkowej jest szczegółowo wyjaśniona w komunikacie Komisji skierowanym do Państw Członkowskich dotyczącym stosowania art. 92 i 93 Traktatu i art. 5 dyrektywy Komisji 80/723/EWG wobec przedsiębiorstw publicznych sektora produkcyjnego (23). Trybunał Sprawiedliwości postanowił również, na przykład w swoim orzeczeniu z dnia 10 lipca 1986 r. – sprawa C40/85 Belgia przeciwko Komisji (Boch) (24), że odpowiednią formą stwierdzenia, czy dany środek stanowi pomoc publiczną, jest zastosowanie kryterium ustalającego, w jakiej mierze przedsiębiorstwo mogłoby pozyskać środki, o które chodzi na prywatnych rynkach kapitałowych na takich samych warunkach oraz w szczególności ustalenie, czy w podobnych okolicznościach akcjonariusz prywatny – uwzględniając możliwość osiągnięcia korzyści i nie biorąc pod uwagę żadnych elementów polityki społecznej, regionalnej czy sektorowej – zainwestowałby kapitał, o którym mowa.

| (74) | Komisja nie wyklucza, że fundusze dostarczane przez firmę SEPI mogą nie zawierać elementów pomocy, pod warunkiem że firma SEPI przestrzega zasady inwestora rynkowego. Dlatego też w przypadku każdej badanej transakcji Komisja oceni, czy firma SEPI działała zgodnie z zasadą inwestora rynkowego. |
| --- | --- |

(74)

Komisja nie wyklucza, że fundusze dostarczane przez firmę SEPI mogą nie zawierać elementów pomocy, pod warunkiem że firma SEPI przestrzega zasady inwestora rynkowego. Dlatego też w przypadku każdej badanej transakcji Komisja oceni, czy firma SEPI działała zgodnie z zasadą inwestora rynkowego.

| (75) | Hiszpania ponadto utrzymuje, że transakcje w grupie SEPI nie muszą odpowiadać warunkom rynkowym i powołuje się na przypadki, w których Komisja nie wymagała, aby transakcje wewnątrz grupy były dokonywane w warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(75)

Hiszpania ponadto utrzymuje, że transakcje w grupie SEPI nie muszą odpowiadać warunkom rynkowym i powołuje się na przypadki, w których Komisja nie wymagała, aby transakcje wewnątrz grupy były dokonywane w warunkach rynkowych.

| (76) | Komisja uważa, że chociaż w niektórych bardzo szczególnych przypadkach może uznać, że wewnątrz państwowej grupy przedsiębiorstwa mogą być przekazywane nie na warunkach komercyjnych, jest to nie do przyjęcia w przypadku gdy środki publiczne są przekazywane przedsiębiorstwom, które konkurują z innymi przedsiębiorstwami na wspólnym rynku. |
| --- | --- |

(76)

Komisja uważa, że chociaż w niektórych bardzo szczególnych przypadkach może uznać, że wewnątrz państwowej grupy przedsiębiorstwa mogą być przekazywane nie na warunkach komercyjnych, jest to nie do przyjęcia w przypadku gdy środki publiczne są przekazywane przedsiębiorstwom, które konkurują z innymi przedsiębiorstwami na wspólnym rynku.

2.   Pomoc w ramach transakcji związanych z transferem 1 pomiędzy firmami AESA i SEPI

| (77) | Dnia 28 grudnia 1999 r. firma SEPI kupiła od firmy AESA trzy przedsiębiorstwa Juliana, Cádiz i Manises. Istnieją dwa elementy, które muszą być poddane ocenie w celu ustalenia istnienia pomocy publicznej w tym transferze. Pierwszy z nich polega na ustaleniu, czy cena zakupu zapłacona przez SEPI firmie AESA jest ceną rynkową, natomiast drugi polega na ustaleniu, czy pożyczki udzielone przez SEPI kupionym przez tę firmę przedsiębiorstwom były zgodne z zasadą inwestora rynkowego. |
| --- | --- |

(77)

Dnia 28 grudnia 1999 r. firma SEPI kupiła od firmy AESA trzy przedsiębiorstwa Juliana, Cádiz i Manises. Istnieją dwa elementy, które muszą być poddane ocenie w celu ustalenia istnienia pomocy publicznej w tym transferze. Pierwszy z nich polega na ustaleniu, czy cena zakupu zapłacona przez SEPI firmie AESA jest ceną rynkową, natomiast drugi polega na ustaleniu, czy pożyczki udzielone przez SEPI kupionym przez tę firmę przedsiębiorstwom były zgodne z zasadą inwestora rynkowego.

a)   Cena zakupu

| (78) | Przede wszystkim można zauważyć, że Hiszpania poinformowała Komisję, że cena zapłacona za trzy przedsiębiorstwa wyniosła 15 302 000 EUR, a nie 60 mln, jak to zostało przyjęte we wszczęciu postępowania. Hiszpania potwierdziła uprzednio, że kwota 15 302 000 EUR zapłacona przez firmę SEPI za trzy przedsiębiorstwa odpowiadała ich wartości księgowej w momencie dokonywania transakcji, lecz w ostatniej fazie dochodzenia poinformowała, że była to wartość księgowa z daty wcześniejszej, chociaż nie wyszczególnionej, z 1999 r. |
| --- | --- |

(78)

Przede wszystkim można zauważyć, że Hiszpania poinformowała Komisję, że cena zapłacona za trzy przedsiębiorstwa wyniosła 15 302 000 EUR, a nie 60 mln, jak to zostało przyjęte we wszczęciu postępowania. Hiszpania potwierdziła uprzednio, że kwota 15 302 000 EUR zapłacona przez firmę SEPI za trzy przedsiębiorstwa odpowiadała ich wartości księgowej w momencie dokonywania transakcji, lecz w ostatniej fazie dochodzenia poinformowała, że była to wartość księgowa z daty wcześniejszej, chociaż nie wyszczególnionej, z 1999 r.

| (79) | Oprócz tego Hiszpania dowodzi, że firma SEPI nie musiała płacić ceny rynkowej, ponieważ zakupiła trzy stocznie w celu ich sprywatyzowania. Jednakże klasyfikacja środka jako pomocy publicznej nie zależy od jego celu, lecz rezultatu. Fakt, że stocznie zostały zakupione w domniemanym celu (prywatyzacja), nie jest powodem usprawiedliwiającym charakter pomocy publicznej w tej transakcji. Ponadto mając na uwadze, że SEPI jest państwową spółką holdingową, należy powtórzyć, że transakcje finansowe pomiędzy SEPI a przedsiębiorstwami, które konkurują na rynku, muszą się zawsze opierać na zasadach rynkowych. Tak więc, jeśli SEPI zapłaciła za jakąś firmę cenę wyższą od jej ceny rynkowej, jest to przypadek pomocy publicznej dla sprzedawcy, w tym przypadku firmy AESA. |
| --- | --- |

(79)

Oprócz tego Hiszpania dowodzi, że firma SEPI nie musiała płacić ceny rynkowej, ponieważ zakupiła trzy stocznie w celu ich sprywatyzowania. Jednakże klasyfikacja środka jako pomocy publicznej nie zależy od jego celu, lecz rezultatu. Fakt, że stocznie zostały zakupione w domniemanym celu (prywatyzacja), nie jest powodem usprawiedliwiającym charakter pomocy publicznej w tej transakcji. Ponadto mając na uwadze, że SEPI jest państwową spółką holdingową, należy powtórzyć, że transakcje finansowe pomiędzy SEPI a przedsiębiorstwami, które konkurują na rynku, muszą się zawsze opierać na zasadach rynkowych. Tak więc, jeśli SEPI zapłaciła za jakąś firmę cenę wyższą od jej ceny rynkowej, jest to przypadek pomocy publicznej dla sprzedawcy, w tym przypadku firmy AESA.

| (80) | Komisja zauważa, że firmie SEPI nie udało się sprywatyzować przedmiotowych trzech przedsiębiorstw. Zamiast tego sprzedano je w lipcu 2000 r., czyli siedem miesięcy po dokonaniu transakcji sprzedaży zależnej od SEPI firmie Bazán – każde przedsiębiorstwo za cenę 1 pesety. |
| --- | --- |

(80)

Komisja zauważa, że firmie SEPI nie udało się sprywatyzować przedmiotowych trzech przedsiębiorstw. Zamiast tego sprzedano je w lipcu 2000 r., czyli siedem miesięcy po dokonaniu transakcji sprzedaży zależnej od SEPI firmie Bazán – każde przedsiębiorstwo za cenę 1 pesety.

| (81) | Sprawozdania roczne omawianych przedsiębiorstw wykazują, że wartość księgowa na koniec 1999 r. trzy dni po dokonaniu transakcji sprzedaży wszystkich przedsiębiorstw razem i każdego z osobna była ujemna, stanowiąc razem kwotę ujemną wynoszącą – 40 646 000 EUR, która to kwota rozkłada się w następujący sposób: Cádiz – 13 745 000 EUR, Juliana – 18 679 000 EUR i Manises – 8 222 000 EUR. |
| --- | --- |

(81)

Sprawozdania roczne omawianych przedsiębiorstw wykazują, że wartość księgowa na koniec 1999 r. trzy dni po dokonaniu transakcji sprzedaży wszystkich przedsiębiorstw razem i każdego z osobna była ujemna, stanowiąc razem kwotę ujemną wynoszącą – 40 646 000 EUR, która to kwota rozkłada się w następujący sposób: Cádiz – 13 745 000 EUR, Juliana – 18 679 000 EUR i Manises – 8 222 000 EUR.

| (82) | Ponadto według uprzednio podanego wyjaśnienia Hiszpania dokonała wyceny wartości rynkowej tych trzech przedsiębiorstw w lipcu 2000 r., kiedy zostały one przekazane firmie Bazán. Hiszpania utrzymuje, że w owym momencie wartość rynkową stanowiła wartość księgowa pomniejszona o obliczoną wartość ryzyka nie ujętą w bilansie tych przedsiębiorstw. Na ryzyko składały się np. straty poniesione na statkach w budowie oraz koszty powstałe z powodu niższego niż normalny poziomu aktywności. Chociaż te czynniki mogą podlegać zmianom wraz z upływem czasu, jednak uzasadnione jest założenie, że nie uległy one znacznym zmianom w okresie siedmiu miesięcy. Hiszpania obliczyła, że łączna wartość ryzyka dla trzech przedsiębiorstw, o których mowa, osiągnęła wysokość 25 300 000 EUR w lipcu 2000 r. |
| --- | --- |

(82)

Ponadto według uprzednio podanego wyjaśnienia Hiszpania dokonała wyceny wartości rynkowej tych trzech przedsiębiorstw w lipcu 2000 r., kiedy zostały one przekazane firmie Bazán. Hiszpania utrzymuje, że w owym momencie wartość rynkową stanowiła wartość księgowa pomniejszona o obliczoną wartość ryzyka nie ujętą w bilansie tych przedsiębiorstw. Na ryzyko składały się np. straty poniesione na statkach w budowie oraz koszty powstałe z powodu niższego niż normalny poziomu aktywności. Chociaż te czynniki mogą podlegać zmianom wraz z upływem czasu, jednak uzasadnione jest założenie, że nie uległy one znacznym zmianom w okresie siedmiu miesięcy. Hiszpania obliczyła, że łączna wartość ryzyka dla trzech przedsiębiorstw, o których mowa, osiągnęła wysokość 25 300 000 EUR w lipcu 2000 r.

| (83) | Dlatego Komisja wyciągnęła wniosek, że dnia 28 grudnia 1999 r. firma SEPI zapłaciła 15 302 000 EUR za trzy przedsiębiorstwa, które trzy dni później miały ujemną wartość księgową wynoszącą – 40 646 000 EUR, powiększoną o wartość ryzyka, która siedem miesięcy później została obliczona na kwotę 25 300 000 EUR. Można zatem wyciągnąć wniosek, że firma SEPI zapłaciła za przedsiębiorstwa więcej niż wynosiła ich cena rynkowa. Jakakolwiek kwota przekraczająca cenę rynkową musi być uważana za pomoc państwa dla firmy sprzedającej AESA. |
| --- | --- |

(83)

Dlatego Komisja wyciągnęła wniosek, że dnia 28 grudnia 1999 r. firma SEPI zapłaciła 15 302 000 EUR za trzy przedsiębiorstwa, które trzy dni później miały ujemną wartość księgową wynoszącą – 40 646 000 EUR, powiększoną o wartość ryzyka, która siedem miesięcy później została obliczona na kwotę 25 300 000 EUR. Można zatem wyciągnąć wniosek, że firma SEPI zapłaciła za przedsiębiorstwa więcej niż wynosiła ich cena rynkowa. Jakakolwiek kwota przekraczająca cenę rynkową musi być uważana za pomoc państwa dla firmy sprzedającej AESA.

| (84) | We wniosku o przedstawienie informacji z lipca 2002 r. Komisja prosiła o kopie wszystkich dokumentów, które mogłyby wyjaśnić wycenę przedsiębiorstw w momencie przekazywania ich własności. Hiszpania nie dostarczyła informacji o tej transakcji i z tego powodu Komisja może jedynie obliczyć wartość rynkową w oparciu o dostępne informacje. |
| --- | --- |

(84)

We wniosku o przedstawienie informacji z lipca 2002 r. Komisja prosiła o kopie wszystkich dokumentów, które mogłyby wyjaśnić wycenę przedsiębiorstw w momencie przekazywania ich własności. Hiszpania nie dostarczyła informacji o tej transakcji i z tego powodu Komisja może jedynie obliczyć wartość rynkową w oparciu o dostępne informacje.

| (85) | Wartość rynkowa w tym przypadku odpowiadałaby wartości księgowej pomniejszonej o ryzyko finansowe. Ze względu na brak informacji Komisja nie jest w stanie wyliczyć dokładnej wartości ryzyka finansowego. W celu wykluczenia przeszacowania tego ryzyka Komisja przyjęła ostrożne założenie, że ryzyko finansowe nie posiada wartości. Dlatego więc w takich okolicznościach, aby ostrożnie oszacować przybliżoną wartość rynkową, należałoby przyjąć wartość najbardziej zbliżoną do wartości księgowej. |
| --- | --- |

(85)

Wartość rynkowa w tym przypadku odpowiadałaby wartości księgowej pomniejszonej o ryzyko finansowe. Ze względu na brak informacji Komisja nie jest w stanie wyliczyć dokładnej wartości ryzyka finansowego. W celu wykluczenia przeszacowania tego ryzyka Komisja przyjęła ostrożne założenie, że ryzyko finansowe nie posiada wartości. Dlatego więc w takich okolicznościach, aby ostrożnie oszacować przybliżoną wartość rynkową, należałoby przyjąć wartość najbardziej zbliżoną do wartości księgowej.

| (86) | Najlepszą wyceną wartości księgowej w dniu dokonania transakcji pozostającą do dyspozycji, czyli w dniu 28 grudnia 1999 r., jest wartość księgowa na dzień 31 grudnia 1999 r., która jest wartością ujemną, – 40 646 000 EUR. Przyjmując tę cyfrę za wartość bazową, wartość rynkowa tych trzech przedsiębiorstw nie przekroczyłaby tej wielkości. |
| --- | --- |

(86)

Najlepszą wyceną wartości księgowej w dniu dokonania transakcji pozostającą do dyspozycji, czyli w dniu 28 grudnia 1999 r., jest wartość księgowa na dzień 31 grudnia 1999 r., która jest wartością ujemną, – 40 646 000 EUR. Przyjmując tę cyfrę za wartość bazową, wartość rynkowa tych trzech przedsiębiorstw nie przekroczyłaby tej wielkości.

| (87) | W oparciu o posiadane informacje można zatem wysnuć wniosek, że firma AESA sprzedała firmie SEPI trzy przedsiębiorstwa za 15 302 000 EUR, których wartość wynosiła najwyżej – 40 646 000 EUR, co zakłada uzyskanie przez firmę AESA korzyści w kwocie nie mniejszej niż 55 948 000 EUR. |
| --- | --- |

(87)

W oparciu o posiadane informacje można zatem wysnuć wniosek, że firma AESA sprzedała firmie SEPI trzy przedsiębiorstwa za 15 302 000 EUR, których wartość wynosiła najwyżej – 40 646 000 EUR, co zakłada uzyskanie przez firmę AESA korzyści w kwocie nie mniejszej niż 55 948 000 EUR.

| (88) | Konkludując, zapłacenie przez firmę SEPI kwoty 15 302 000 EUR za trzy przedsiębiorstwa Cádiz, Juliana i Manises nie może być uważane za zgodne z zasadą inwestora rynkowego. Wskutek tego należy uznać, że dochód wynoszący 55 948 000 uzyskany przez firmę AESA stanowi pomoc publiczną. Po dokonaniu tej sprzedaży firma AESA posiadała jeszcze trzy stocznie zajmujące się budową statków cywilnych. Owa pomoc publiczna była bezprawna, ponieważ nie poinformowano o niej Komisji i nie jest ona zgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ nie mogła ona być zaakceptowana jako pomoc restrukturyzacyjną, lub pomoc jakiegokolwiek innego typu. |
| --- | --- |

(88)

Konkludując, zapłacenie przez firmę SEPI kwoty 15 302 000 EUR za trzy przedsiębiorstwa Cádiz, Juliana i Manises nie może być uważane za zgodne z zasadą inwestora rynkowego. Wskutek tego należy uznać, że dochód wynoszący 55 948 000 uzyskany przez firmę AESA stanowi pomoc publiczną. Po dokonaniu tej sprzedaży firma AESA posiadała jeszcze trzy stocznie zajmujące się budową statków cywilnych. Owa pomoc publiczna była bezprawna, ponieważ nie poinformowano o niej Komisji i nie jest ona zgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ nie mogła ona być zaakceptowana jako pomoc restrukturyzacyjną, lub pomoc jakiegokolwiek innego typu.

| (89) | Sprawozdania roczne firmy AESA oraz posiadanych przez nią przedsiębiorstw z lat 1998 i 1999 potwierdzają, że kontynuacja całej ich działalności uzależniona była od pomocy finansowej udzielonej przez odnośnego akcjonariusza, czyli przez firmę SEPI firmie AESA i przez AESA należącym do niej stoczniom. Na podstawie tej informacji Komisja konkluduje, że pomoc udzielona przez firmę SEPI firmie AESA w tej transakcji została przekazana do trzech przedsiębiorstw stanowiących jeszcze własność firmy AESA (Sestao, Sevilla i Puerto Real). W decyzji Komisji (25) dotyczącej bezprawnej pomocy publicznej udzielonej przez firmę SEPI firmie AESA w 1998 r., utrzymanej później przez Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu z dnia 21 marca 2002 r. sprawa C-36/00 Hiszpania przeciwko Komisji (26), Komisja doszła już do wniosku, że pomoc publiczna dla firmy AESA oznaczała pomoc publiczną dla jej działalności w dziedzinie budowy statków. |
| --- | --- |

(89)

Sprawozdania roczne firmy AESA oraz posiadanych przez nią przedsiębiorstw z lat 1998 i 1999 potwierdzają, że kontynuacja całej ich działalności uzależniona była od pomocy finansowej udzielonej przez odnośnego akcjonariusza, czyli przez firmę SEPI firmie AESA i przez AESA należącym do niej stoczniom. Na podstawie tej informacji Komisja konkluduje, że pomoc udzielona przez firmę SEPI firmie AESA w tej transakcji została przekazana do trzech przedsiębiorstw stanowiących jeszcze własność firmy AESA (Sestao, Sevilla i Puerto Real). W decyzji Komisji (25) dotyczącej bezprawnej pomocy publicznej udzielonej przez firmę SEPI firmie AESA w 1998 r., utrzymanej później przez Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu z dnia 21 marca 2002 r. sprawa C-36/00 Hiszpania przeciwko Komisji (26), Komisja doszła już do wniosku, że pomoc publiczna dla firmy AESA oznaczała pomoc publiczną dla jej działalności w dziedzinie budowy statków.

b)   Pożyczki firmy SEPI dla trzech stoczni z grudnia 1999 r.

| (90) | W drugim rozszerzeniu postępowania Komisja zauważyła, że firma SEPI udzieliła w 1999 r. pożyczek trzem przedsiębiorstwom Juliana, Cádiz i Manises na kwotę 194 400 000 EUR. Komisja podejrzewała, że mogło chodzić o pomoc publiczną dla tych trzech przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(90)

W drugim rozszerzeniu postępowania Komisja zauważyła, że firma SEPI udzieliła w 1999 r. pożyczek trzem przedsiębiorstwom Juliana, Cádiz i Manises na kwotę 194 400 000 EUR. Komisja podejrzewała, że mogło chodzić o pomoc publiczną dla tych trzech przedsiębiorstw.

| (91) | Stan faktyczny był następujący: zadłużenie trzech przedmiotowych stoczni (Juliana, Cádiz i Manises) wobec firmy AESA narosło do kwoty 192 100 000 EUR. Kiedy firma SEPI przejęła te trzy przedsiębiorstwa, przekazała im również zaliczki w kwocie 192 100 000 EUR (Cádiz: 120,8 mln, Juliana: 47,2 mln EUR, Manises 24,1 mln EUR), które to kwoty zostały wykorzystane na spłatę zadłużenia wobec AESA. Pożyczek tych udzielono z oprocentowaniem równym oprocentowaniu MIBOR plus 8 punktów. Z kolei firma SEPI przejęła kredyt firmy AESA w kwocie 192 100 000 EUR. Różnica pomiędzy kwotą 192 100 000 EUR a kwotą 194 400 000 EUR zadeklarowaną w drugim rozszerzeniu postępowania (2 100 000 EUR) wynika z niewielkich pożyczek udzielanych już poprzednio stoczniom przez firmę SEPI. |
| --- | --- |

(91)

Stan faktyczny był następujący: zadłużenie trzech przedmiotowych stoczni (Juliana, Cádiz i Manises) wobec firmy AESA narosło do kwoty 192 100 000 EUR. Kiedy firma SEPI przejęła te trzy przedsiębiorstwa, przekazała im również zaliczki w kwocie 192 100 000 EUR (Cádiz: 120,8 mln, Juliana: 47,2 mln EUR, Manises 24,1 mln EUR), które to kwoty zostały wykorzystane na spłatę zadłużenia wobec AESA. Pożyczek tych udzielono z oprocentowaniem równym oprocentowaniu MIBOR plus 8 punktów. Z kolei firma SEPI przejęła kredyt firmy AESA w kwocie 192 100 000 EUR. Różnica pomiędzy kwotą 192 100 000 EUR a kwotą 194 400 000 EUR zadeklarowaną w drugim rozszerzeniu postępowania (2 100 000 EUR) wynika z niewielkich pożyczek udzielanych już poprzednio stoczniom przez firmę SEPI.

| (92) | Z punktu widzenia pomocy publicznej ocenę należy skupić na tej transakcji, za pomocą której środki publiczne były przekazane od Państwa do beneficjentów, czyli na pożyczce w kwocie 192 100 000 EUR udzielonej przez firmę SEPI trzem przedsiębiorstwom: Julian, Cádiz i Manises. Przypuszcza się, że różnica w kwocie 2 100 000 EUR pomiędzy tą kwotą a kwotą 194 400 000 EUR zadeklarowaną w drugim rozszerzeniu postępowania nie jest pomocą publiczną, ponieważ nie ustalono, kiedy i jak przekazano tę kwotę. |
| --- | --- |

(92)

Z punktu widzenia pomocy publicznej ocenę należy skupić na tej transakcji, za pomocą której środki publiczne były przekazane od Państwa do beneficjentów, czyli na pożyczce w kwocie 192 100 000 EUR udzielonej przez firmę SEPI trzem przedsiębiorstwom: Julian, Cádiz i Manises. Przypuszcza się, że różnica w kwocie 2 100 000 EUR pomiędzy tą kwotą a kwotą 194 400 000 EUR zadeklarowaną w drugim rozszerzeniu postępowania nie jest pomocą publiczną, ponieważ nie ustalono, kiedy i jak przekazano tę kwotę.

| (93) | Elementem, który powinien zostać oceniony, jest ustalenie – zgodnie z treścią wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie 40/85 (Boch) – czy w podobnych okolicznościach prywatny akcjonariusz udzieliłby takich pożyczek, uwzględniając możliwość osiągnięcia korzyści i nie biorąc pod uwagę żadnych elementów polityki społecznej, regionalnej czy sektorowej. Zatem pytanie brzmi, czy inwestor prywatny, także w przypadku gdyby podejmował decyzję na poziomie całej grupy, w normalnej gospodarce rynkowej oczekiwałby akceptowalnego zwrotu z zainwestowanego kapitału. Trybunał Sprawiedliwości w swych orzeczeniach w podobny sposób stwierdził, że właściwą metodą do ustalenia, czy pożyczka stanowi pomoc publiczną, jest zastosowanie kryterium pozwalającego na ustalenie, w jakiej mierze przedsiębiorstwo mogłoby uzyskać niezbędne kwoty pieniężne na prywatnych rynkach kapitałowych, czyli zastosowanie tak zwanej próby inwestora prywatnego (27). |
| --- | --- |

(93)

Elementem, który powinien zostać oceniony, jest ustalenie – zgodnie z treścią wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie 40/85 (Boch) – czy w podobnych okolicznościach prywatny akcjonariusz udzieliłby takich pożyczek, uwzględniając możliwość osiągnięcia korzyści i nie biorąc pod uwagę żadnych elementów polityki społecznej, regionalnej czy sektorowej. Zatem pytanie brzmi, czy inwestor prywatny, także w przypadku gdyby podejmował decyzję na poziomie całej grupy, w normalnej gospodarce rynkowej oczekiwałby akceptowalnego zwrotu z zainwestowanego kapitału. Trybunał Sprawiedliwości w swych orzeczeniach w podobny sposób stwierdził, że właściwą metodą do ustalenia, czy pożyczka stanowi pomoc publiczną, jest zastosowanie kryterium pozwalającego na ustalenie, w jakiej mierze przedsiębiorstwo mogłoby uzyskać niezbędne kwoty pieniężne na prywatnych rynkach kapitałowych, czyli zastosowanie tak zwanej próby inwestora prywatnego (27).

| (94) | Sprawozdania roczne przedsiębiorstw Juliana, Cádiz i Menises wyraźnie wskazują, że przedsiębiorstwa te znajdowały się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Pod koniec 1998 r. każde z nich miało ujemną wartość księgową i w 1999 r. odnotowało straty. W sprawozdaniach rocznych zarówno z lat 1998, jak też 1999 audytor oświadczył, że przedsiębiorstwa te, aby móc kontynuować działalność, wymagają wsparcia ze strony akcjonariuszy. Oprócz tego nie było żadnych oznak świadczących o tym, że trudna sytuacja finansowa przedsiębiorstw miałaby ulec poprawie. |
| --- | --- |

(94)

Sprawozdania roczne przedsiębiorstw Juliana, Cádiz i Menises wyraźnie wskazują, że przedsiębiorstwa te znajdowały się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Pod koniec 1998 r. każde z nich miało ujemną wartość księgową i w 1999 r. odnotowało straty. W sprawozdaniach rocznych zarówno z lat 1998, jak też 1999 audytor oświadczył, że przedsiębiorstwa te, aby móc kontynuować działalność, wymagają wsparcia ze strony akcjonariuszy. Oprócz tego nie było żadnych oznak świadczących o tym, że trudna sytuacja finansowa przedsiębiorstw miałaby ulec poprawie.

| (95) | Z tych powodów można założyć, że przedsiębiorstwa nie byłyby w stanie uzyskać pożyczek na prywatnych rynkach kapitałowych, czyli pożyczki, o których mowa, nie przeszłyby próby inwestora prywatnego. Z tych samych powodów firma SEPI nie mogła oczekiwać zwrotu pożyczek wraz z odsetkami. W konsekwencji postawienie przez firmę SEPI takich środków do dyspozycji stoczni nie spełniło zasady inwestora prywatnego i pożyczki te stanowią pomoc publiczną dla tych trzech przedsiębiorstw. Owa pomoc publiczna była bezprawna, ponieważ nie poinformowano o niej Komisji i nie jest ona zgodna ze wspólnym rynkiem, dlatego że nie można jej zaakceptować jako pomocy restrukturyzacyjnej czy też jakiejkolwiek innej. |
| --- | --- |

(95)

Z tych powodów można założyć, że przedsiębiorstwa nie byłyby w stanie uzyskać pożyczek na prywatnych rynkach kapitałowych, czyli pożyczki, o których mowa, nie przeszłyby próby inwestora prywatnego. Z tych samych powodów firma SEPI nie mogła oczekiwać zwrotu pożyczek wraz z odsetkami. W konsekwencji postawienie przez firmę SEPI takich środków do dyspozycji stoczni nie spełniło zasady inwestora prywatnego i pożyczki te stanowią pomoc publiczną dla tych trzech przedsiębiorstw. Owa pomoc publiczna była bezprawna, ponieważ nie poinformowano o niej Komisji i nie jest ona zgodna ze wspólnym rynkiem, dlatego że nie można jej zaakceptować jako pomocy restrukturyzacyjnej czy też jakiejkolwiek innej.

| (96) | Według Hiszpanii pożyczki w kwocie 192 100 000 EUR zostały zwrócone firmie SEPI wraz z odsetkami dnia 12 września 2000 r. przez firmę IZAR, która w owym czasie przejęła przedsiębiorstwa Juliana, Cádiz i Manises oraz je zlikwidowała. Dlatego więc ta bezprawna pomoc została odzyskana. Pomimo to Komisja ma zamiar wykorzystać tę informację w innym dochodzeniu dotyczącym pomocy publicznej C 38/03, które dotyczy ustalenia, w jakim stopniu sektor budowy statków cywilnych uzyskał korzyści z wniesienia kapitału przez firmę SEPI do firmy IZAR. |
| --- | --- |

(96)

Według Hiszpanii pożyczki w kwocie 192 100 000 EUR zostały zwrócone firmie SEPI wraz z odsetkami dnia 12 września 2000 r. przez firmę IZAR, która w owym czasie przejęła przedsiębiorstwa Juliana, Cádiz i Manises oraz je zlikwidowała. Dlatego więc ta bezprawna pomoc została odzyskana. Pomimo to Komisja ma zamiar wykorzystać tę informację w innym dochodzeniu dotyczącym pomocy publicznej C 38/03, które dotyczy ustalenia, w jakim stopniu sektor budowy statków cywilnych uzyskał korzyści z wniesienia kapitału przez firmę SEPI do firmy IZAR.

3.   Pomoc w ramach transakcji związanych z transferem 2 pomiędzy firmami AESA i SEPI

| (97) | Dnia 20 lipca 2000 r. firma AESA sprzedała firmie Bazán trzy stocznie, które jej pozostały: Puerto Real, Sestao i Sevilla (28). |
| --- | --- |

(97)

Dnia 20 lipca 2000 r. firma AESA sprzedała firmie Bazán trzy stocznie, które jej pozostały: Puerto Real, Sestao i Sevilla (28).

| (98) | Istnieją dwa elementy, które należy poddać ocenie i które postawiono w decyzjach o rozszerzeniu postępowania w sprawie określenia istnienia pomocy publicznej. Pierwszy z nich dotyczy ustalenia, czy cena zakupu zapłacona przez firmę IZAR firmie AESA była ceną rynkową, natomiast drugi dotyczy kwestii, czy wniesienie wkładu w kwocie 252 425 000 EUR przez firmę SEPI do firmy AESA było zgodne z zasadą inwestora rynkowego. |
| --- | --- |

(98)

Istnieją dwa elementy, które należy poddać ocenie i które postawiono w decyzjach o rozszerzeniu postępowania w sprawie określenia istnienia pomocy publicznej. Pierwszy z nich dotyczy ustalenia, czy cena zakupu zapłacona przez firmę IZAR firmie AESA była ceną rynkową, natomiast drugi dotyczy kwestii, czy wniesienie wkładu w kwocie 252 425 000 EUR przez firmę SEPI do firmy AESA było zgodne z zasadą inwestora rynkowego.

a)   Wniesienie kapitału

| (99) | Dnia 18 lipca 2000 r., dwa dni przed sprzedażą przez firmę AESA swoich stoczni (Sestao, Sevilla i Puerto Real) firmie Bazán, firma SEPI podjęła decyzję o przekazaniu firmie AESA wkładu kapitałowego w wysokości 252 425 000 EUR. Kapitał ten przekazano we wrześniu 2000 r. Hiszpania twierdzi, że ponieważ kapitał został przekazany wyłącznie we wrześniu 2000 r., kiedy firma AESA już sprzedała swoje stocznie, fakt ten nie mógł zakłócić konkurencji w sektorze budowy statków. |
| --- | --- |

(99)

Dnia 18 lipca 2000 r., dwa dni przed sprzedażą przez firmę AESA swoich stoczni (Sestao, Sevilla i Puerto Real) firmie Bazán, firma SEPI podjęła decyzję o przekazaniu firmie AESA wkładu kapitałowego w wysokości 252 425 000 EUR. Kapitał ten przekazano we wrześniu 2000 r. Hiszpania twierdzi, że ponieważ kapitał został przekazany wyłącznie we wrześniu 2000 r., kiedy firma AESA już sprzedała swoje stocznie, fakt ten nie mógł zakłócić konkurencji w sektorze budowy statków.

| (100) | Według sprawozdania rocznego firmy AESA za rok 2000 wniosła ona wkłady pieniężne do swoich trzech stoczni w wysokości 309 mln EUR przed ich sprzedażą firmie Bazán/IZAR. Sprawozdania roczne tych stoczni ujawniają, że kapitał został wniesiony poprzez anulowanie długu. Hiszpania potwierdziła, że AESA „uregulowała” długi stoczni, aby je sprzedać firmie Bazán, „żeby lepiej odzwierciedlić wartość tych stoczni”, ale nie podała żadnych cyfr. |
| --- | --- |

(100)

Według sprawozdania rocznego firmy AESA za rok 2000 wniosła ona wkłady pieniężne do swoich trzech stoczni w wysokości 309 mln EUR przed ich sprzedażą firmie Bazán/IZAR. Sprawozdania roczne tych stoczni ujawniają, że kapitał został wniesiony poprzez anulowanie długu. Hiszpania potwierdziła, że AESA „uregulowała” długi stoczni, aby je sprzedać firmie Bazán, „żeby lepiej odzwierciedlić wartość tych stoczni”, ale nie podała żadnych cyfr.

| (101) | Po anulowaniu długów firma AESA sprzedała przedsiębiorstwa firmie Bazán za cenę 1 pesety za każdą stocznię. Transakcja sprzedaży wygenerowała dla firmy AESA stratę księgową w wysokości 198 mln EUR. Łącznie z innymi stratami poniesionymi na działalności w dziedzinie budowy statków łączne straty firmy AESA w 2000 r. osiągnęły kwotę 271 mln EUR. Bez wniesienia kapitału przez firmę SEPI, firma AESA miałaby pod koniec 2000 r. ujemny kapitał własny w kwocie 259 mln EUR i musiałaby ulec likwidacji zgodnie z prawem spółek. |
| --- | --- |

(101)

Po anulowaniu długów firma AESA sprzedała przedsiębiorstwa firmie Bazán za cenę 1 pesety za każdą stocznię. Transakcja sprzedaży wygenerowała dla firmy AESA stratę księgową w wysokości 198 mln EUR. Łącznie z innymi stratami poniesionymi na działalności w dziedzinie budowy statków łączne straty firmy AESA w 2000 r. osiągnęły kwotę 271 mln EUR. Bez wniesienia kapitału przez firmę SEPI, firma AESA miałaby pod koniec 2000 r. ujemny kapitał własny w kwocie 259 mln EUR i musiałaby ulec likwidacji zgodnie z prawem spółek.

| (102) | Kwestią, którą należy ocenić, jest pytanie, które już wcześniej się pojawiło, czy prywatny akcjonariusz wniósłby kapitał w podobnych okolicznościach oraz czy mógłby oczekiwać uzyskania akceptowalnego zwrotu z zainwestowanego kapitału. |
| --- | --- |

(102)

Kwestią, którą należy ocenić, jest pytanie, które już wcześniej się pojawiło, czy prywatny akcjonariusz wniósłby kapitał w podobnych okolicznościach oraz czy mógłby oczekiwać uzyskania akceptowalnego zwrotu z zainwestowanego kapitału.

| (103) | Po pierwsze, oczywiste jest, że firma AESA nie mogła wygenerować żadnego akceptowalnego zwrotu z zaangażowanego kapitału, ponieważ wykorzysała te środki na pokrycie kosztów związanych ze spłatą zadłużenia posiadanych przez nią stoczni, a następnie straty poniesionej w wyniku sprzedaży tychże stoczni firmie Bazán. Ponadto firma AESA jest grupą przedsiębiorstw, która sama nie prowadzi żadnej działalności i z tego powodu nie jest w stanie generować własnych zysków. Można również wykluczyć, że beneficjenci końcowi środków, czyli stocznie, będąc w posiadaniu firmy Bazán/IZAR, będą w stanie generować możliwy do przyjęcia dochód ze względu na osiągane przez nie ostatnio wyniki i brak środków restrukturyzacyjnych. Potwierdza się to również w sprawozdaniach rocznych firmy IZAR, które stwierdzają, że należące do niej stocznie cywilne odnosiły straty w latach 2000, 2001 i 2002. |
| --- | --- |

(103)

Po pierwsze, oczywiste jest, że firma AESA nie mogła wygenerować żadnego akceptowalnego zwrotu z zaangażowanego kapitału, ponieważ wykorzysała te środki na pokrycie kosztów związanych ze spłatą zadłużenia posiadanych przez nią stoczni, a następnie straty poniesionej w wyniku sprzedaży tychże stoczni firmie Bazán. Ponadto firma AESA jest grupą przedsiębiorstw, która sama nie prowadzi żadnej działalności i z tego powodu nie jest w stanie generować własnych zysków. Można również wykluczyć, że beneficjenci końcowi środków, czyli stocznie, będąc w posiadaniu firmy Bazán/IZAR, będą w stanie generować możliwy do przyjęcia dochód ze względu na osiągane przez nie ostatnio wyniki i brak środków restrukturyzacyjnych. Potwierdza się to również w sprawozdaniach rocznych firmy IZAR, które stwierdzają, że należące do niej stocznie cywilne odnosiły straty w latach 2000, 2001 i 2002.

| (104) | Można zatem wyciągnąć wniosek, że wniesienie kapitału przez firmę SEPI do firmy AESA nie było zgodne z zasadą inwestora rynkowego i stanowi pomoc publiczną. |
| --- | --- |

(104)

Można zatem wyciągnąć wniosek, że wniesienie kapitału przez firmę SEPI do firmy AESA nie było zgodne z zasadą inwestora rynkowego i stanowi pomoc publiczną.

| (105) | Musi być dostrzeżona oczywistość faktu, że firma AESA poprzez anulowanie zadłużenia swoich stoczni w kwocie 309 mln EUR, o tę samą kwotę poprawiła ich sytuację finansową. Można również ustalić, że podobnie jak spłata zadłużenia firmy AESA nie oznaczała żadnej wpłaty gotówkowej, tak decyzja firmy SEPI z dnia 18 lipca 2000 r. o wniesieniu kwoty 252 425 000 EUR do firmy AESA, chociaż żadne środki nie zostały przekazane do września 2000 r., pozwoliła firmie AESA na natychmiastową spłatę zadłużenia, unikając konieczności ogłoszenia upadłości. |
| --- | --- |

(105)

Musi być dostrzeżona oczywistość faktu, że firma AESA poprzez anulowanie zadłużenia swoich stoczni w kwocie 309 mln EUR, o tę samą kwotę poprawiła ich sytuację finansową. Można również ustalić, że podobnie jak spłata zadłużenia firmy AESA nie oznaczała żadnej wpłaty gotówkowej, tak decyzja firmy SEPI z dnia 18 lipca 2000 r. o wniesieniu kwoty 252 425 000 EUR do firmy AESA, chociaż żadne środki nie zostały przekazane do września 2000 r., pozwoliła firmie AESA na natychmiastową spłatę zadłużenia, unikając konieczności ogłoszenia upadłości.

| (106) | Z perspektywy pomocy publicznej pomoc ta została przyznana decyzją firmy SEPI z dnia 18 lipca 2000 r. o wniesieniu kapitału, ponieważ decyzja ta stanowiła warunek wstępny, umożliwiający firmie AESA uwolnienie posiadanych przez nią stoczni od zadłużenia. Beneficjentem końcowym tej pomocy były stocznie, ponieważ skutkiem tej operacji było anulowanie zadłużenia stoczni wobec firmy AESA. |
| --- | --- |

(106)

Z perspektywy pomocy publicznej pomoc ta została przyznana decyzją firmy SEPI z dnia 18 lipca 2000 r. o wniesieniu kapitału, ponieważ decyzja ta stanowiła warunek wstępny, umożliwiający firmie AESA uwolnienie posiadanych przez nią stoczni od zadłużenia. Beneficjentem końcowym tej pomocy były stocznie, ponieważ skutkiem tej operacji było anulowanie zadłużenia stoczni wobec firmy AESA.

| (107) | Anulowanie zadłużenia przez firmę AESA poprawiło sytuację finansową przedmiotowych stoczni o kwotę 309 mln EUR. Mimo to Komisja ocenia wyłącznie wkład kapitałowy firmy SEPI, który w tej transakcji osiągnął kwotę 252 425 000 EUR. Owa pomoc publiczna była bezprawna, ponieważ nie poinformowano o niej Komisji i nie jest ona zgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ nie mogła ona być zaakceptowana jako pomoc restrukturyzacyjna czy też pomoc jakiegokolwiek innego typu. |
| --- | --- |

(107)

Anulowanie zadłużenia przez firmę AESA poprawiło sytuację finansową przedmiotowych stoczni o kwotę 309 mln EUR. Mimo to Komisja ocenia wyłącznie wkład kapitałowy firmy SEPI, który w tej transakcji osiągnął kwotę 252 425 000 EUR. Owa pomoc publiczna była bezprawna, ponieważ nie poinformowano o niej Komisji i nie jest ona zgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ nie mogła ona być zaakceptowana jako pomoc restrukturyzacyjna czy też pomoc jakiegokolwiek innego typu.

| (108) | Chociaż można wyciągnąć wniosek, że operacja ta nie była zgodna z zasadą inwestora rynkowego, Hiszpania powołuje się również na prawo do wkładu kapitałowego w celu zagwarantowania uporżądkowanej likwidacji, zgodnie z treścią orzeczenia w sprawie Lanerossi (29). Komisja uważa, że argumentacji Hiszpanii nie można przyjąć z następujących powodów: |
| --- | --- |

(108)

Chociaż można wyciągnąć wniosek, że operacja ta nie była zgodna z zasadą inwestora rynkowego, Hiszpania powołuje się również na prawo do wkładu kapitałowego w celu zagwarantowania uporżądkowanej likwidacji, zgodnie z treścią orzeczenia w sprawie Lanerossi (29). Komisja uważa, że argumentacji Hiszpanii nie można przyjąć z następujących powodów:

| (109) | Po pierwsze, orzeczenie w sprawie Lanerossi nie może mieć zastosowania do tej sprawy, ponieważ trzy stocznie, które odniosły korzyść z wniesienia kapitału dzięki darowaniu długów wciąż jeszcze funkcjonują, a ich zamknięcie nie było ostatecznie przesądzone wtedy, gdy udzielano im pomocy. |
| --- | --- |

(109)

Po pierwsze, orzeczenie w sprawie Lanerossi nie może mieć zastosowania do tej sprawy, ponieważ trzy stocznie, które odniosły korzyść z wniesienia kapitału dzięki darowaniu długów wciąż jeszcze funkcjonują, a ich zamknięcie nie było ostatecznie przesądzone wtedy, gdy udzielano im pomocy.

| (110) | Ponadto, nawet jeśli argumentacja Hiszpanii byłaby rozpatrywana z punktu widzenia zamknięcia firmy AESA zamiast zamknięcia jej ostatnich trzech stoczni, można zauważyć, że postępowanie likwidacyjne firmy AESA wszczęto dopiero w połowie 2002 r. Oprócz tego Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu w sprawie Lanerossi potwierdził, że w przypadku gdy dokapitalizowanie nie wiąże się z żadną perspektywą osiągnięcia zwrotu z kapitału nawet w długim okresie czasu, takie środki muszą być uważane za pomoc. Taka jest sytuacja w tym przypadku, ponieważ nie można oczekiwać, że firma SEPI kiedykolwiek uzyska wynagrodzenie za kapitał wniesiony przez nią za pośrednictwem firmy AESA do cywilnych przedsiębiorstw zajmujących się budową statków. Na koniec należy zaznaczyć, że koszty likwidacji firmy AESA, według twierdzeń Hiszpanii, składają się z kosztów społecznych związanych z restrukturyzacją stoczni cywilnych, która miała miejsce pomiędzy 1994 r. a 1998 r. Jakakolwiek inna pomoc w celu pokrycia tych kosztów oznaczałaby naruszenie decyzji Komisji z 1997 r., którą została zatwierdzona pomoc restrukturyzacyjna. |
| --- | --- |

(110)

Ponadto, nawet jeśli argumentacja Hiszpanii byłaby rozpatrywana z punktu widzenia zamknięcia firmy AESA zamiast zamknięcia jej ostatnich trzech stoczni, można zauważyć, że postępowanie likwidacyjne firmy AESA wszczęto dopiero w połowie 2002 r. Oprócz tego Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu w sprawie Lanerossi potwierdził, że w przypadku gdy dokapitalizowanie nie wiąże się z żadną perspektywą osiągnięcia zwrotu z kapitału nawet w długim okresie czasu, takie środki muszą być uważane za pomoc. Taka jest sytuacja w tym przypadku, ponieważ nie można oczekiwać, że firma SEPI kiedykolwiek uzyska wynagrodzenie za kapitał wniesiony przez nią za pośrednictwem firmy AESA do cywilnych przedsiębiorstw zajmujących się budową statków. Na koniec należy zaznaczyć, że koszty likwidacji firmy AESA, według twierdzeń Hiszpanii, składają się z kosztów społecznych związanych z restrukturyzacją stoczni cywilnych, która miała miejsce pomiędzy 1994 r. a 1998 r. Jakakolwiek inna pomoc w celu pokrycia tych kosztów oznaczałaby naruszenie decyzji Komisji z 1997 r., którą została zatwierdzona pomoc restrukturyzacyjna.

b)   Cena zakupu

| (111) | Pytanie, czy cena zakupu stanowiła pomoc publiczną dla firmy IZAR, zostało postawione w ramach pierwszego rozszerzenia postępowania z dnia 28 listopada 2001 r. Powód, dla którego pomoc publiczna mogła być udzielona w powyżej opisany sposób, jest taki, iż po sprzedaży przez firmę AESA posiadanych przez nią stoczni firmie Bazán stała się ona pustym podmiotem praktycznie nie prowadzącym żadnej działalności. Z tego powodu dla władz hiszpańskich bardzo kuszące mogło być zapewnienie transferu możliwie jak największej części aktywów z firmy ASEA do jej stoczni. Również wydaje się być oczywistym, że prawdopodobieństwo, że wartość rynkowa każdego z tych przedsiębiorstw była dokładnie taka sama i wynosiła jedną pesetę, jest bardzo małe. |
| --- | --- |

(111)

Pytanie, czy cena zakupu stanowiła pomoc publiczną dla firmy IZAR, zostało postawione w ramach pierwszego rozszerzenia postępowania z dnia 28 listopada 2001 r. Powód, dla którego pomoc publiczna mogła być udzielona w powyżej opisany sposób, jest taki, iż po sprzedaży przez firmę AESA posiadanych przez nią stoczni firmie Bazán stała się ona pustym podmiotem praktycznie nie prowadzącym żadnej działalności. Z tego powodu dla władz hiszpańskich bardzo kuszące mogło być zapewnienie transferu możliwie jak największej części aktywów z firmy ASEA do jej stoczni. Również wydaje się być oczywistym, że prawdopodobieństwo, że wartość rynkowa każdego z tych przedsiębiorstw była dokładnie taka sama i wynosiła jedną pesetę, jest bardzo małe.

| (112) | W trakcie postępowania Hiszpania dostarczyła informacje świadczące o tym, że wartość księgowa rzeczonych przedsiębiorstw wynosiła odpowiednio: 91 100 000 EUR (Sestao), 37 800 000 EUR (Sevilla) i 68 800 000 EUR (Puerto Real), co w sumie daje kwotę 197 700 000 EUR. Ponadto Hiszpania sugeruje, że wartość rynkowa tych trzech stoczni wynosiła odpowiednio: [...], [...] i [...], co w sumie daje kwotę [...] EUR. |
| --- | --- |

(112)

W trakcie postępowania Hiszpania dostarczyła informacje świadczące o tym, że wartość księgowa rzeczonych przedsiębiorstw wynosiła odpowiednio: 91 100 000 EUR (Sestao), 37 800 000 EUR (Sevilla) i 68 800 000 EUR (Puerto Real), co w sumie daje kwotę 197 700 000 EUR. Ponadto Hiszpania sugeruje, że wartość rynkowa tych trzech stoczni wynosiła odpowiednio: [...], [...] i [...], co w sumie daje kwotę [...] EUR.

| (113) | Według przytoczonych uprzednio wyjaśnień cena 1 pesety za stocznię nie była ceną rynkową i teoretycznie oznaczała zysk netto dla firmy Bazán/IZAR w wysokości [...] EUR, jeśli hiszpańskie oszacowanie wartości rynkowej jest prawidłowe. |
| --- | --- |

(113)

Według przytoczonych uprzednio wyjaśnień cena 1 pesety za stocznię nie była ceną rynkową i teoretycznie oznaczała zysk netto dla firmy Bazán/IZAR w wysokości [...] EUR, jeśli hiszpańskie oszacowanie wartości rynkowej jest prawidłowe.

| (114) | Jednakże ponieważ nie ustalono, że ta korzyść dla firmy Bazán/IZAR bezpośrednio zawierała środki należące do firmy SEPI lub państwa, Komisja nie uważa, aby można było użyć ceny jednej pesety za stocznię do ustalenia istnienia pomocy państwa dla firmy kupującej Bazán/IZAR. |
| --- | --- |

(114)

Jednakże ponieważ nie ustalono, że ta korzyść dla firmy Bazán/IZAR bezpośrednio zawierała środki należące do firmy SEPI lub państwa, Komisja nie uważa, aby można było użyć ceny jednej pesety za stocznię do ustalenia istnienia pomocy państwa dla firmy kupującej Bazán/IZAR.

4.   Pomoc w ramach transakcji związanych z transferem 3 dokonanym pomiędzy firmami SEPI a Bazán

| (115) | Cztery przedsiębiorstwa, o których mowa (Astano, Cádiz, Juliana i Manises) zostały sprzedane dnia 20 lipca 2000 r. przez firmę SEPI firmie Bazán za cenę jednej pesety za każde. W pierwszym rozszerzeniu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości, czy cena ta była ceną rynkową i czy w związku z tym nie udzielono pomocy publicznej firmom Bazán/IZAR. W drugim rozszerzeniu postępowania Komisja zauważyła, że firmy te miały łączną wartość księgową ujemną wynoszącą – 68 200 000 EUR. Ponieważ Komisja nie była w stanie określić, czy suma ta została ujęta w sprawozdaniu rocznym firm Bazán/IZAR jako strata, Komisja miała wątpliwości, czy firma SEPI wniosła tę kwotę w formie wkładu kapitałowego do rzeczonych czterech przedsiębiorstw, aby je przekazać do firmy Bazán. |
| --- | --- |

(115)

Cztery przedsiębiorstwa, o których mowa (Astano, Cádiz, Juliana i Manises) zostały sprzedane dnia 20 lipca 2000 r. przez firmę SEPI firmie Bazán za cenę jednej pesety za każde. W pierwszym rozszerzeniu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości, czy cena ta była ceną rynkową i czy w związku z tym nie udzielono pomocy publicznej firmom Bazán/IZAR. W drugim rozszerzeniu postępowania Komisja zauważyła, że firmy te miały łączną wartość księgową ujemną wynoszącą – 68 200 000 EUR. Ponieważ Komisja nie była w stanie określić, czy suma ta została ujęta w sprawozdaniu rocznym firm Bazán/IZAR jako strata, Komisja miała wątpliwości, czy firma SEPI wniosła tę kwotę w formie wkładu kapitałowego do rzeczonych czterech przedsiębiorstw, aby je przekazać do firmy Bazán.

| (116) | Odnośnie do wartości księgowej, Hiszpania poinformowała Komisję, że przekazywane przedsiębiorstwa miały ujemną łączną wartość księgową, której wielkość w chwili dokonania transakcji wynosiła – 68 200 000 EUR. Jednakże wydaje się, że kwota ta została zarejestrowana jako strata w sprawozdaniu rocznym z 2000 r. firmy Bazán/IZAR wbrew temu, co przyjęto w drugim rozszerzeniu postępowania (30). |
| --- | --- |

(116)

Odnośnie do wartości księgowej, Hiszpania poinformowała Komisję, że przekazywane przedsiębiorstwa miały ujemną łączną wartość księgową, której wielkość w chwili dokonania transakcji wynosiła – 68 200 000 EUR. Jednakże wydaje się, że kwota ta została zarejestrowana jako strata w sprawozdaniu rocznym z 2000 r. firmy Bazán/IZAR wbrew temu, co przyjęto w drugim rozszerzeniu postępowania (30).

| (117) | W odniesieniu do ceny, Hiszpania dostarczyła wiarygodnych informacji, które wskazują, że wartość rynkowa każdego z czterech przedsiębiorstw była ujemna. Dlatego więc można wyciągnąć wniosek, że cena nie była zaniżona i z tego powodu nie zawierała w sobie pomocy publicznej dla firmy Bazán/IZAR. |
| --- | --- |

(117)

W odniesieniu do ceny, Hiszpania dostarczyła wiarygodnych informacji, które wskazują, że wartość rynkowa każdego z czterech przedsiębiorstw była ujemna. Dlatego więc można wyciągnąć wniosek, że cena nie była zaniżona i z tego powodu nie zawierała w sobie pomocy publicznej dla firmy Bazán/IZAR.

| (118) | Ponieważ potwierdziły się wątpliwości dotyczące udzielania stoczniom publicznym nowej bezprawnej pomocy publicznej, Komisja musi ocenić według tego, co stwierdzono w drugim rozszerzeniu postępowania, czy część pomocy restrukturyzacyjnej przyznana w 1997 r. będzie uznana za niezgodną z prawem i będzie podlegać zwrotowi. |
| --- | --- |

(118)

Ponieważ potwierdziły się wątpliwości dotyczące udzielania stoczniom publicznym nowej bezprawnej pomocy publicznej, Komisja musi ocenić według tego, co stwierdzono w drugim rozszerzeniu postępowania, czy część pomocy restrukturyzacyjnej przyznana w 1997 r. będzie uznana za niezgodną z prawem i będzie podlegać zwrotowi.

| (119) | W tym względzie Komisja uważa, że biorąc pod uwagę komentarze dostarczone przez Hiszpanię i firmę IZAR, w kontekście obecnego postępowania brakuje argumentów, aby uznać część pomocy restrukturyzacyjnej zatwierdzonej w 1997 r. za niezgodną z prawem. Powód jest taki, że zgodnie z decyzją (31), którą zatwierdzono tę pomoc, prawo Komisji do żądania zwrotu pomocy zatwierdzonej w 1997 r. wygasło wraz z ostatnim sprawozdaniem kontrolnym (32) z dnia 13 października 1999 r. Dlatego też pomoc zatwierdzona w 1997 r. po zakończeniu okresu kontrolnego zamieniła się w pomoc istniejącą. |
| --- | --- |

(119)

W tym względzie Komisja uważa, że biorąc pod uwagę komentarze dostarczone przez Hiszpanię i firmę IZAR, w kontekście obecnego postępowania brakuje argumentów, aby uznać część pomocy restrukturyzacyjnej zatwierdzonej w 1997 r. za niezgodną z prawem. Powód jest taki, że zgodnie z decyzją (31), którą zatwierdzono tę pomoc, prawo Komisji do żądania zwrotu pomocy zatwierdzonej w 1997 r. wygasło wraz z ostatnim sprawozdaniem kontrolnym (32) z dnia 13 października 1999 r. Dlatego też pomoc zatwierdzona w 1997 r. po zakończeniu okresu kontrolnego zamieniła się w pomoc istniejącą.

| (120) | Stocznie, które korzystają z określonej wcześniej pomocy niezgodnej z prawem, są obecnie własnością firmy IZAR i dlatego owa niezgodna z prawem pomoc powinna zostać zwrócona przez firmę IZAR. Zmiana właściciela stoczni, o których mowa z firmy AESA lub SEPI na firmę IZAR nie oznacza, że zwrot pomocy obciąża poprzedniego właściciela rzeczonych przedsiębiorstw. Powodem tego jest fakt, że przedsiębiorstwa zostały przekazane firmie IZAR nie w warunkach rynkowych i za pośrednictwem jawnych i otwartych przetargów, lecz w formie reorganizacji przedsiębiorstw wewnątrz tej samej grupy, SEPI, przy użyciu symbolicznej ceny. Trybunał Sprawiedliwości w dwóch niedawnych orzeczeniach (33) wyraził pogląd, że skoro przedsiębiorstwa zostały zakupione w warunkach niedyskryminującej konkurencji i w cenie, rynkowej (czyli po najlepszej cenie, jaką inwestor rynkowy byłby gotów zapłacić za te przedsiębiorstwa w sytuacji, w jakiej się znajdują), w szczególności gdy przedsiębiorstwa te korzystały z pomocy publicznej, elementy pomocy powinny być wycenione w cenach rynkowych i zawarte w cenie zakupu. Tylko w takich okolicznościach przedsiębiorstwa, które wygrały przetargi; nie mogą być uważane za korzystające z preferencji w stosunku do innych podmiotów rynkowych. Dlatego też nie można od nich żądać, aby ponownie płaciły za element pomocy, o którym mowa. Z opisu faktów w niniejszej sprawie wyraźnie wynika, że warunki te nie są spełnione. Ponadto, w połączonych sprawach C-328/99 i C-399/00 Włochy i SIM2 Multimedia SpA przeciwko Komisji (34), ust. 38 Trybunał Sprawiedliwości podkreślił, że sprzedaż udziałów w przedsiębiorstwie korzystającym z bezprawnej pomocy publicznej przez akcjonariusza stronie trzeciej nie ma wpływu na zasadę, która wymaga zwrotu takiej pomocy. W niniejszym przypadku firma Bazán/IZAR będąca własnością państwowej grupy SEPI zakupiła udziały w przedsiębiorstwach, które również stanowiły część grupy SEPI i je zlikwidowała jako podmioty prawne. Firma IZAR będąc następcą stoczni, które przedtem były niezależnymi podmiotami z prawnego punktu widzenia (jako spółki akcyjne) jest teraz beneficjentem pomocy udzielonej tym stoczniom i musi ją zwrócić. |
| --- | --- |

(120)

Stocznie, które korzystają z określonej wcześniej pomocy niezgodnej z prawem, są obecnie własnością firmy IZAR i dlatego owa niezgodna z prawem pomoc powinna zostać zwrócona przez firmę IZAR. Zmiana właściciela stoczni, o których mowa z firmy AESA lub SEPI na firmę IZAR nie oznacza, że zwrot pomocy obciąża poprzedniego właściciela rzeczonych przedsiębiorstw. Powodem tego jest fakt, że przedsiębiorstwa zostały przekazane firmie IZAR nie w warunkach rynkowych i za pośrednictwem jawnych i otwartych przetargów, lecz w formie reorganizacji przedsiębiorstw wewnątrz tej samej grupy, SEPI, przy użyciu symbolicznej ceny. Trybunał Sprawiedliwości w dwóch niedawnych orzeczeniach (33) wyraził pogląd, że skoro przedsiębiorstwa zostały zakupione w warunkach niedyskryminującej konkurencji i w cenie, rynkowej (czyli po najlepszej cenie, jaką inwestor rynkowy byłby gotów zapłacić za te przedsiębiorstwa w sytuacji, w jakiej się znajdują), w szczególności gdy przedsiębiorstwa te korzystały z pomocy publicznej, elementy pomocy powinny być wycenione w cenach rynkowych i zawarte w cenie zakupu. Tylko w takich okolicznościach przedsiębiorstwa, które wygrały przetargi; nie mogą być uważane za korzystające z preferencji w stosunku do innych podmiotów rynkowych. Dlatego też nie można od nich żądać, aby ponownie płaciły za element pomocy, o którym mowa. Z opisu faktów w niniejszej sprawie wyraźnie wynika, że warunki te nie są spełnione. Ponadto, w połączonych sprawach C-328/99 i C-399/00 Włochy i SIM2 Multimedia SpA przeciwko Komisji (34), ust. 38 Trybunał Sprawiedliwości podkreślił, że sprzedaż udziałów w przedsiębiorstwie korzystającym z bezprawnej pomocy publicznej przez akcjonariusza stronie trzeciej nie ma wpływu na zasadę, która wymaga zwrotu takiej pomocy. W niniejszym przypadku firma Bazán/IZAR będąca własnością państwowej grupy SEPI zakupiła udziały w przedsiębiorstwach, które również stanowiły część grupy SEPI i je zlikwidowała jako podmioty prawne. Firma IZAR będąc następcą stoczni, które przedtem były niezależnymi podmiotami z prawnego punktu widzenia (jako spółki akcyjne) jest teraz beneficjentem pomocy udzielonej tym stoczniom i musi ją zwrócić.

| (121) | W przypadku gdyby wniesienie kapitału do stoczni zostało uznane za pomoc dla firmy Bazán, Hiszpania dowodzi, że pomoc ta byłaby zgodna z art. 296 i dlatego pozostawałaby poza zasięgiem przepisów dotyczących pomocy publicznej, ponieważ Bazán było przedsiębiorstwem wojskowym w momencie zakupu stoczni. |
| --- | --- |

(121)

W przypadku gdyby wniesienie kapitału do stoczni zostało uznane za pomoc dla firmy Bazán, Hiszpania dowodzi, że pomoc ta byłaby zgodna z art. 296 i dlatego pozostawałaby poza zasięgiem przepisów dotyczących pomocy publicznej, ponieważ Bazán było przedsiębiorstwem wojskowym w momencie zakupu stoczni.

| (122) | Artykuł 296 ust. 1 lit. b) stanowi że: „każde Państwo Członkowskie może podejmować środki, jakie uważa za konieczne w celu ochrony podstawowych interesów swojego bezpieczeństwa, a które odnoszą się do produkcji lub handlu bronią, amunicją lub materiałami wojennymi; środki takie nie mogą negatywnie wpływać na warunki konkurencji na wspólnym rynku w odniesieniu do produktów, które nie są przeznaczone wyłącznie do celów wojskowych.”. Komisja już w swojej decyzji (35) dotyczącej pomocy restrukturyzacyjnej dla KSG postanowiła, że: „W odwrotnym przypadku, jeśli środek objęty definicją pomocy publicznej w rozumieniu art. 87 ust. 1 ma zarówno wpływ na produkcję wojskową, jak też cywilną lub na produkcję o podwójnym wykorzystaniu, nie może on być uzasadniany wyłącznie na podstawie art. 296. Komisja nie podziela punktu widzenia władz holenderskich i hiszpańskich w tym znaczeniu, że ze względu na aspekty wojskowe, zastosowany środek podlega w całości pod art. 296, chociaż powoduje powstanie wyraźnego skutku w dziedzinie konkurencji w sektorach niewojskowych. Taka interpretacja wyraźnie koliduje z brzmieniem tego artykułu.”. |
| --- | --- |

(122)

Artykuł 296 ust. 1 lit. b) stanowi że: „każde Państwo Członkowskie może podejmować środki, jakie uważa za konieczne w celu ochrony podstawowych interesów swojego bezpieczeństwa, a które odnoszą się do produkcji lub handlu bronią, amunicją lub materiałami wojennymi; środki takie nie mogą negatywnie wpływać na warunki konkurencji na wspólnym rynku w odniesieniu do produktów, które nie są przeznaczone wyłącznie do celów wojskowych.”. Komisja już w swojej decyzji (35) dotyczącej pomocy restrukturyzacyjnej dla KSG postanowiła, że: „W odwrotnym przypadku, jeśli środek objęty definicją pomocy publicznej w rozumieniu art. 87 ust. 1 ma zarówno wpływ na produkcję wojskową, jak też cywilną lub na produkcję o podwójnym wykorzystaniu, nie może on być uzasadniany wyłącznie na podstawie art. 296. Komisja nie podziela punktu widzenia władz holenderskich i hiszpańskich w tym znaczeniu, że ze względu na aspekty wojskowe, zastosowany środek podlega w całości pod art. 296, chociaż powoduje powstanie wyraźnego skutku w dziedzinie konkurencji w sektorach niewojskowych. Taka interpretacja wyraźnie koliduje z brzmieniem tego artykułu.”.

| (123) | Poza tym decyzja ta stwierdza, że „jasne jest więc, że zastosowane środki miały rzeczywisty wpływ na warunki wprowadzenia do obrotu produktów handlowych. Dlatego więc, zgodnie ze swoją normalną praktyką Komisja musi ocenić te środki uwzględniając przepisy dotyczące pomocy publicznej w zakresie, w którym zakłócają one lub grożą zakłóceniem konkurencji na rynkach produktów nie wymienionych w art. 296.”. |
| --- | --- |

(123)

Poza tym decyzja ta stwierdza, że „jasne jest więc, że zastosowane środki miały rzeczywisty wpływ na warunki wprowadzenia do obrotu produktów handlowych. Dlatego więc, zgodnie ze swoją normalną praktyką Komisja musi ocenić te środki uwzględniając przepisy dotyczące pomocy publicznej w zakresie, w którym zakłócają one lub grożą zakłóceniem konkurencji na rynkach produktów nie wymienionych w art. 296.”.

| (124) | Komisja zauważa, że firma Bazán, która działa obecnie pod nazwą IZAR, prowadzi aktualnie działalność w zakresie budowy statków cywilnych i wojskowych. Pomoc przekazana stoczniom zakupionym przez firmę Bazán była bezpośrednio i wyłącznie związana z produkcją statków cywilnych. Biorąc pod uwagę ustalenia w ramach niniejszej sprawy oraz decyzję w sprawie KSG Komisja stwierdza ponadto, że produkcja statków cywilnych jest objęta zakresem art. 87 Traktatu i nie może być zwolniona z wymogów na podstawie art. 296 tylko dlatego, że przedsiębiorstwo Bazán, które zakupiło stocznie, w chwili zakupu zajmowało się wyłącznie produkcją wojskową. |
| --- | --- |

(124)

Komisja zauważa, że firma Bazán, która działa obecnie pod nazwą IZAR, prowadzi aktualnie działalność w zakresie budowy statków cywilnych i wojskowych. Pomoc przekazana stoczniom zakupionym przez firmę Bazán była bezpośrednio i wyłącznie związana z produkcją statków cywilnych. Biorąc pod uwagę ustalenia w ramach niniejszej sprawy oraz decyzję w sprawie KSG Komisja stwierdza ponadto, że produkcja statków cywilnych jest objęta zakresem art. 87 Traktatu i nie może być zwolniona z wymogów na podstawie art. 296 tylko dlatego, że przedsiębiorstwo Bazán, które zakupiło stocznie, w chwili zakupu zajmowało się wyłącznie produkcją wojskową.

| (125) | Decyzja o wszczęciu postępowania w sprawie C 38/03 w ust. 44 i następnych ujmuje różne kryteria, które muszą być spełnione, aby można było zastosować art. 296 Traktatu WE. Pomimo że władze hiszpańskie dobrze znają te wymogi, nie przedstawiły one Komisji żadnego dowodu na to, że uprzednio opisane środki były przeznaczone na wsparcie produkcji sprzętu wojskowego. |
| --- | --- |

(125)

Decyzja o wszczęciu postępowania w sprawie C 38/03 w ust. 44 i następnych ujmuje różne kryteria, które muszą być spełnione, aby można było zastosować art. 296 Traktatu WE. Pomimo że władze hiszpańskie dobrze znają te wymogi, nie przedstawiły one Komisji żadnego dowodu na to, że uprzednio opisane środki były przeznaczone na wsparcie produkcji sprzętu wojskowego.

| (126) | Nie można za pomocą poważnych argumentów poddać w wątpliwość faktu, że aby przetrwać, stocznie cywilne potrzebowały bardzo znacznych wkładów kapitałowych. Sam fakt sprzedaży stoczni przedsiębiorstwu zajmującemu się budową okrętów wojennych nie zmienia charakteru stoczni, a fakt posiadania stoczni przez przedsiębiorstwo, które również zajmuje się działalnością związaną z wojenną flotą morską nie nadaje im charakteru wojskowego. Ponadto udzielanie informacji na temat tych stoczni nie może być sprzeczne z istotnymi interesami Hiszpanii. W niniejszym przypadku Hiszpania po prostu nie złożyła żadnych wiarygodnych wyjaśnień co do tego, w jaki sposób mogłyby zostać naruszone jej żywotne interesy bezpieczeństwa, jak również nie dostarczyła żadnych istotnych informacji na ten temat. |
| --- | --- |

(126)

Nie można za pomocą poważnych argumentów poddać w wątpliwość faktu, że aby przetrwać, stocznie cywilne potrzebowały bardzo znacznych wkładów kapitałowych. Sam fakt sprzedaży stoczni przedsiębiorstwu zajmującemu się budową okrętów wojennych nie zmienia charakteru stoczni, a fakt posiadania stoczni przez przedsiębiorstwo, które również zajmuje się działalnością związaną z wojenną flotą morską nie nadaje im charakteru wojskowego. Ponadto udzielanie informacji na temat tych stoczni nie może być sprzeczne z istotnymi interesami Hiszpanii. W niniejszym przypadku Hiszpania po prostu nie złożyła żadnych wiarygodnych wyjaśnień co do tego, w jaki sposób mogłyby zostać naruszone jej żywotne interesy bezpieczeństwa, jak również nie dostarczyła żadnych istotnych informacji na ten temat.

VI.   WNIOSKI

Komisja uznaje, że Hiszpania bezprawnie przyznała pomoc w kwocie 500 473 000 EUR z naruszeniem treści art. 88 ust. 3 Traktatu, udzielając jej w formie:

| 1) | Zakupu w dniu 28 grudnia 1999 r. przez grupę SEPI od firmy AESA trzech przedsiębiorstw Cádiz, Juliana i Manises za kwotę o 55 948 000 EUR wyższą od ceny rynkowej, co ostatecznie przysporzyło korzyści pozostałym stoczniom należącym do firmy AESA: Sestao, Sevilla i Puerto Real. |
| --- | --- |

1)

Zakupu w dniu 28 grudnia 1999 r. przez grupę SEPI od firmy AESA trzech przedsiębiorstw Cádiz, Juliana i Manises za kwotę o 55 948 000 EUR wyższą od ceny rynkowej, co ostatecznie przysporzyło korzyści pozostałym stoczniom należącym do firmy AESA: Sestao, Sevilla i Puerto Real.

| 2) | Pożyczek w wysokości 192 100 000 EUR udzielonych przez grupę SEPI trzem przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej: Cádiz, Juliana i Manises, w dniu 28 grudnia 1999 r. |
| --- | --- |

2)

Pożyczek w wysokości 192 100 000 EUR udzielonych przez grupę SEPI trzem przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej: Cádiz, Juliana i Manises, w dniu 28 grudnia 1999 r.

| 3) | Wkładu kapitałowego w wysokości 252 425 000 EUR dokonanego przez grupę SEPI do firmy AESA we wrześniu 2000 r., co w ostateczności przyniosło korzyści trzem przedsiębiorstwom: Sestao, Sevilla i Puerto Real. |
| --- | --- |

3)

Wkładu kapitałowego w wysokości 252 425 000 EUR dokonanego przez grupę SEPI do firmy AESA we wrześniu 2000 r., co w ostateczności przyniosło korzyści trzem przedsiębiorstwom: Sestao, Sevilla i Puerto Real.

Pomoc ta nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ nie może być zatwierdzona jako pomoc restrukturyzacyjna ani jako pomoc żadnego innego rodzaju.

Pomoc ta musi zostać zwrócona w całości przez obecnego właściciela tychże stoczni firmę IZAR, która przejęła przedsiębiorstwa grupy AESA-SEPI.

Pożyczki, o których mowa w punkcie 2 na kwotę 192 100 000 EUR, zostały spłacone przez firmę IZAR grupie SEPI we wrześniu 2000 r. wraz z odsetkami. Można zatem uznać, że ta kwota bezprawnej i niezgodnej pomocy została zwrócona.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

Artykuł 1

Pomoc publiczna przyznana przez Hiszpanię hiszpańskim stoczniom publicznym, będącym obecnie własnością firmy IZAR, w kwocie 500 473 000 EUR jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 2

1.   Hiszpania zastosuje wszelkie niezbędne środki w celu uzyskania od beneficjentów zwrotu bezprawnie przyznanej przez nią pomocy, o której mowa w art. 1, za wyjątkiem kwoty 192 100 000 EUR, która została już zwrócona.

2.   Zwrot zostanie dokonany bezzwłocznie i zgodnie z przepisami prawa krajowego, pod warunkiem że przepisy te pozwolą na natychmiastowe i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji. Pomoc podlegająca zwrotowi obciążona będzie odsetkami naliczonymi za okres biegnący od daty przekazania jej beneficjentom do dnia jej zwrotu. Odsetki zostaną naliczone według stopy referencyjnej oprocentowania stosowanej do obliczania równowartości subwencji w ramach pomocy regionalnej.

3.   Odsetki, o których mowa w ust. 2, będą zastosowane jako odsetki składane przez cały okres określony w tym ustępie.

Artykuł 3

Hiszpania poinformuje Komisję w ciągu dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji o przewidywanych i już podjętych środkach w ramach jej realizacji. W tym celu użyje formularza zamieszczonego w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 maja 2004 r.

W imieniu Komisji

Mario MONTI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 202 z 18.7.1998, str. 1.

1

(2)  Dz.U. L 148 z 6.6.1997, str. 1.

2

(3)  Dz.U. C 328 z 18.11.2000, str. 16 i Dz.U. C 21 z 24.1.2002, str. 17 i Dz.U. C 199 z 23.8.2003, str. 9.

3

(4)  Dz.U. C 354 z 21.11.1997, str. 2.

4

(5)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str. 1.

5

(6)  Dz.U. C 21 z 24.1.2004, str. 41. Sprawa T-381/03.

6

(7)  Kwoty pieniężne podane w niniejszej decyzji są na ogół podane w zaokrągleniu w euro i są obliczone na podstawie wartości w pesetach.

7

(8)  Dz.U. C 201 z 26.8.2003, str. 3.

8

(9)  Zb.Orz. z 1980, str. 1205.

9

(10)  Zb.Orz. z 1994, str. I-877.

10

(11)  Zb.Orz. z 1998, str. I-7907.

11

(12)  Dz.U. L 385 z 31.12.1994, str. 1.

12

(13)  Informacje poufne.

13

(14)  Zb.Orz. z 1991, str. I-1433.

14

(15)  Dz.U. C 119 z 22.5.2002, str. 22.

15

(16)  Dz.U. L 37 z 12.2.2000, str. 22.

16

(17)  Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 75.

17

(18)  Dz.U. L 195 z 29.7.1980.

18

(19)  Zb.Orz. z 2000, str. I-3271, ust. 50.

19

(20)  Zb.Orz. str. I-4397, ust. 55–56.

20

(21)  Dz.U. L 37 z 12.2.2000, str. 22.

21

(22)  Dz.U. L 296 z 30.10.2002, str. 73.

22

(23)  Dz.U. C 307 z 13.11.1993, str. 3.

23

(24)  Zb.Orz. z 1986, str. 2321.

24

(25)  Dz.U. L 37 z 12.2.2000, str. 22.

25

(26)  Zb.Orz. z 2002, str. I-3243.

26

(27)  Sprawa C-342/96 Hiszpania przeciwko Komisji, Zb.Orz. z 1999, str. I-2459, ust. 41 i 42, oraz sprawa C-256/97 DMT, Zb.Orz. z 1999, str. I-3913, ust. 23 i 24, jak również punkty 334–336 wniosków Rzecznika Generalnego Jacobsa w przedmiotowej sprawie.

27

(28)  Firma była również właścicielem różnych mniejszych przedsiębiorstw, lecz jej kapitał nominalny wynosił jedynie 161 milionów peset (nieco poniżej 1 mln EUR) w porównaniu do 9 500 mln peset (57 100 000 EUR) trzech stoczni (Puerto Real: 4 000 mln, Sestao: 4 000 mln, Sevilla 1 500 mln).

28

(29)  W ustępach 21 i 22 orzeczenia mówi się, że należy przyjąć, że spółka matka może również, przez ograniczony okres czasu, przejąć straty jednej z zależnych spółek, aby umożliwić jej zamknięcie operacji w warunkach najlepszych z możliwych. Takie decyzje mogą być motywowane nie tylko prawdopodobieństwem uzyskania pośrednich korzyści materialnych, lecz również innymi względami, takimi jak chęć ochrony wizerunku grupy czy zmiany kierunków jej działalności. Jednakże jeśli dokapitalizowaniu ze strony inwestora publicznego nie towarzyszy żadna perspektywa uzyskania zwrotu z kapitału również w długim okresie czasu, takie udostepnienie kapitału należy uważać za pomoc w rozumieniu art. 92 Traktatu, a jego zgodność ze wspólnym rynkiem musi być oceniana wyłącznie na podstawie kryteriów ustalonych w tym artykule.

29

(30)  Jednakże ta informacja zostanie wykorzystana w drugim postępowaniu wszczętym przeciwko firmie IZAR w celu określenia, czy część wkładów kapitałowych wniesionych do firmy IZAR w 2000 r. została wykorzystana w celach cywilnych.

30

(31)  Dz.U. C 354 z 24.11.1997, str. 2, oraz w szczególności zgodnie z uzasadnieniem nr [...] cytowanym w przypisie nr 4.

31

(32)  COM (1999) 480 wersja ostateczna.

32

(33)  Sprawa C-390/98 H.J. Banks, Zb.Orz. z 2001, str. I-6117, ust. 77, oraz C-277/00 Niemcy przeciwko Komisji, dotychczas niepublikowana w Zb.Orz., ust. 80.

33

(34)  Zb.Orz. z 2003, str. I-4035.

34

(35)  Dz.U. L 14 z 21.1.2003, str. 56.

35

---

ZAŁĄCZNIK

Informacja dotycząca wykonania decyzji Komisji 2005/173/WE

1.   Obliczenie kwoty podlegającej zwrotowi

| 1.1. | Proszę podać szczegóły dotyczące wysokości bezprawnie przyznanej pomocy państwa postawionej do dyspozycji beneficjenta:







  Data (1) | Wysokość pomocy (2) | Waluta |
| --- | --- | --- | --- |
| | | |
| | | |
| | | |

1.1.

Proszę podać szczegóły dotyczące wysokości bezprawnie przyznanej pomocy państwa postawionej do dyspozycji beneficjenta:

Data (1)

Wysokość pomocy (2)

Waluta

Uwagi:

| 1.2. | Proszę szczegółowo wyjaśnić, w jaki sposób zostaną naliczone odsetki od kwoty pomocy podlegającej zwrotowi. |
| --- | --- |

1.2.

Proszę szczegółowo wyjaśnić, w jaki sposób zostaną naliczone odsetki od kwoty pomocy podlegającej zwrotowi.

2.   Przewidywane i zastosowane środki do uzyskania zwrotu pomocy

| 2.1. | Proszę szczegółowo opisać przewidywane i przyjęte środki w celu uzyskania natychmiastowego i skutecznego zwrotu pomocy. Proszę również wskazać w swoim przypadku podstawę prawną przyjętych lub przewidywanych środków. |
| --- | --- |

2.1.

Proszę szczegółowo opisać przewidywane i przyjęte środki w celu uzyskania natychmiastowego i skutecznego zwrotu pomocy. Proszę również wskazać w swoim przypadku podstawę prawną przyjętych lub przewidywanych środków.

| 2.2. | Jaki jest harmonogram procesu odzyskania pomocy? Kiedy zwrot pomocy zostanie zakończony? |
| --- | --- |

2.2.

Jaki jest harmonogram procesu odzyskania pomocy? Kiedy zwrot pomocy zostanie zakończony?

3.   Zwroty zrealizowane

| 3.1. | Proszę wyszczególnić kwoty pomocy zwrócone przez beneficjenta:







  Data (1) | Wysokość zwróconej pomocy | Waluta |
| --- | --- | --- | --- |
| | | |
| | | |
| | | |

3.1.

Proszę wyszczególnić kwoty pomocy zwrócone przez beneficjenta:

Data (1)

Wysokość zwróconej pomocy

Waluta

| 3.2. | Proszę dołączyć dowody zwrotu kwot pomocy wyszczególnionych w tabeli zamieszczonej w pkt. 3.1 tabeli. |
| --- | --- |

3.2.

Proszę dołączyć dowody zwrotu kwot pomocy wyszczególnionych w tabeli zamieszczonej w pkt. 3.1 tabeli.

---

(1)  Data postawienia do dyspozycji beneficjentów transzy pomocy

(2)  Wysokość pomocy postawionej do dyspozycji beneficjenta (równowartość pomocy brutto).

(3)  Data zwrotu pomocy.

---