# Dziennik Urzędowy L 56/2 ma

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 56 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 482 marca 2005 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 56

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 482 marca 2005

---

| Spis treści | | I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 354/2005 z dnia 1 marca 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 355/2005 z dnia 28 lutego 2005 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2676/90 określające wspólnotowe metody analizy wina | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 356/2005 z dnia 1 marca 2005 r. określające szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji biernego sprzętu połowowego i włoków ramowych | 8 |
| | * | Dyrektywa Rady 2005/15/WE z dnia 28 lutego 2005 r. zmieniająca załącznik IV do dyrektywy 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie | 12 |

Spis treści

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 354/2005 z dnia 1 marca 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 355/2005 z dnia 28 lutego 2005 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2676/90 określające wspólnotowe metody analizy wina

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 356/2005 z dnia 1 marca 2005 r. określające szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji biernego sprzętu połowowego i włoków ramowych

8

*

Dyrektywa Rady 2005/15/WE z dnia 28 lutego 2005 r. zmieniająca załącznik IV do dyrektywy 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie

12

| | | II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | Rada |
| | * | 2005/169/WE:Decyzja Rady z dnia 24 lutego 2005 r. zmieniająca decyzję z dnia 27 marca 2000 r. upoważniającą dyrektora Europolu do rozpoczęcia rokowań w sprawie umów z państwami trzecimi oraz instytucjami niepowiązanymi z UE | 14 |
| | | Komisja |
| | * | 2005/170/WE:Decyzja Komisji z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie pomocy udzielonej przy budowie rurociągu przesyłania propylenu pomiędzy Rotterdamem, Antwerpią i regionem Ruhry, notyfikowanej przez Belgię, Niemcy i Niderlandy – C 67/03 (ex N 355/03) – C 68/03 (ex N 400/03) – C 69/03 (ex N 473/03)
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 2031)

   (
  1
  ) | 15 |
| | * | 2005/171/WE:Decyzja Komisji z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie przydziału ilości substancji regulowanych dopuszczonych do niezbędnych zastosowań we Wspólnocie w 2004 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr K(2005) 293)

   (
  1
  ) | 25 |

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

*

2005/169/WE:Decyzja Rady z dnia 24 lutego 2005 r. zmieniająca decyzję z dnia 27 marca 2000 r. upoważniającą dyrektora Europolu do rozpoczęcia rokowań w sprawie umów z państwami trzecimi oraz instytucjami niepowiązanymi z UE

14

Komisja

*

2005/170/WE:Decyzja Komisji z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie pomocy udzielonej przy budowie rurociągu przesyłania propylenu pomiędzy Rotterdamem, Antwerpią i regionem Ruhry, notyfikowanej przez Belgię, Niemcy i Niderlandy – C 67/03 (ex N 355/03) – C 68/03 (ex N 400/03) – C 69/03 (ex N 473/03)
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 2031)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 2031)

1

15

*

2005/171/WE:Decyzja Komisji z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie przydziału ilości substancji regulowanych dopuszczonych do niezbędnych zastosowań we Wspólnocie w 2004 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr K(2005) 293)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 293)

1

25

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do dyrektywy Komisji 2004/104/WE z dnia 14 października 2004 r. dostosowującej do postępu technicznego dyrektywę Rady 72/245/EWG odnoszącą się do zakłóceń radioelektrycznych (kompatybilności elektromagnetycznej) pojazdów oraz zmieniającej dyrektywę 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz.U. L 337 z 13.11.2004) | 35 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do dyrektywy Komisji 2004/104/WE z dnia 14 października 2004 r. dostosowującej do postępu technicznego dyrektywę Rady 72/245/EWG odnoszącą się do zakłóceń radioelektrycznych (kompatybilności elektromagnetycznej) pojazdów oraz zmieniającej dyrektywę 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz.U. L 337 z 13.11.2004)

35

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

| 2.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/1 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 354/2005

z dnia 1 marca 2005 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

| (2) | W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 1 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

---

(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1947/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 17).

1

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 1 marca 2005 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | 052 | 115,1 |
| 204 | 63,9 |
| 212 | 135,3 |
| 624 | 184,6 |
| 999 | 124,7 |
| 0707 00 05 | 052 | 174,3 |
| 068 | 113,5 |
| 204 | 132,4 |
| 220 | 230,6 |
| 999 | 162,7 |
| 0709 10 00 | 220 | 28,9 |
| 999 | 28,9 |
| 0709 90 70 | 052 | 187,2 |
| 204 | 152,6 |
| 999 | 169,9 |
| 0805 10 20 | 052 | 50,7 |
| 204 | 49,6 |
| 212 | 51,6 |
| 220 | 39,8 |
| 421 | 41,6 |
| 624 | 56,6 |
| 999 | 48,3 |
| 0805 50 10 | 052 | 57,9 |
| 999 | 57,9 |
| 0808 10 80 | 388 | 98,1 |
| 400 | 111,3 |
| 404 | 96,9 |
| 512 | 102,3 |
| 524 | 56,8 |
| 528 | 78,1 |
| 720 | 61,4 |
| 999 | 86,4 |
| 0808 20 50 | 388 | 77,2 |
| 400 | 92,1 |
| 512 | 48,7 |
| 528 | 65,1 |
| 720 | 45,1 |
| 999 | 65,6 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

115,1

204

63,9

212

135,3

624

184,6

999

124,7

0707 00 05

052

174,3

068

113,5

204

132,4

220

230,6

999

162,7

0709 10 00

220

28,9

999

28,9

0709 90 70

052

187,2

204

152,6

999

169,9

0805 10 20

052

50,7

204

49,6

212

51,6

220

39,8

421

41,6

624

56,6

999

48,3

0805 50 10

052

57,9

999

57,9

0808 10 80

388

98,1

400

111,3

404

96,9

512

102,3

524

56,8

528

78,1

720

61,4

999

86,4

0808 20 50

388

77,2

400

92,1

512

48,7

528

65,1

720

45,1

999

65,6

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 2.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/3 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) nr 355/2005

z dnia 28 lutego 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2676/90 określające wspólnotowe metody analizy wina

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (1), w szczególności jego art. 46 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Metoda pomiaru objętościowej mocy alkoholu w winach przy użyciu gęstościomierza elektronicznego została zatwierdzona zgodnie z międzynarodowymi kryteriami. Nowy opis tej metody został przyjęty przez Międzynarodowy Urząd Winorośli i Wina podczas Walnego Zgromadzenia w 2000 r. |
| --- | --- |

(1)

Metoda pomiaru objętościowej mocy alkoholu w winach przy użyciu gęstościomierza elektronicznego została zatwierdzona zgodnie z międzynarodowymi kryteriami. Nowy opis tej metody został przyjęty przez Międzynarodowy Urząd Winorośli i Wina podczas Walnego Zgromadzenia w 2000 r.

| (2) | Stosowanie tej metody pomiaru może zapewnić łatwiejszą i dokładniejszą kontrolę objętościowej mocy alkoholu w winach oraz przyczynić się do uniknięcia sporów spowodowanych stosowaniem mniej dokładnych metod kontroli. |
| --- | --- |

(2)

Stosowanie tej metody pomiaru może zapewnić łatwiejszą i dokładniejszą kontrolę objętościowej mocy alkoholu w winach oraz przyczynić się do uniknięcia sporów spowodowanych stosowaniem mniej dokładnych metod kontroli.

| (3) | Uznanie równoważności tej metody z metodami opisanymi w rozdziale 3 Załącznika do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2676/90 (2) staje się bezprzedmiotowe, należy zatem skreślić art. 3 ust. 2. Ponadto, do rozdziału 3 Załącznika do wymienionego rozporządzenia należy dodać uaktualniony opis tej metody wraz z wartościami doświadczalnymi parametrów ją zatwierdzających. |
| --- | --- |

(3)

Uznanie równoważności tej metody z metodami opisanymi w rozdziale 3 Załącznika do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2676/90 (2) staje się bezprzedmiotowe, należy zatem skreślić art. 3 ust. 2. Ponadto, do rozdziału 3 Załącznika do wymienionego rozporządzenia należy dodać uaktualniony opis tej metody wraz z wartościami doświadczalnymi parametrów ją zatwierdzających.

| (4) | Należy zatem zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2676/90. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2676/90.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 2676/90 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | skreśla się art. 3 ust. 2; |
| --- | --- |

1)

skreśla się art. 3 ust. 2;

| 2) | w Załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

w Załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

1

(2)  Dz.U. L 272 z 3.10.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 128/2004 (Dz.U. L 19 z 27.1.2004, str. 3).

2

---

ZAŁĄCZNIK

W rozdziale 3 Załącznika do rozporządzenia (EWG) nr 2676/90 „Objętościowa moc alkoholu” wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w ust. 2 pkt 2.2 otrzymuje brzmienie:






  „2.2. | Metody referencyjne:






  — | Oznaczanie mocy alkoholu w destylacie za pomocą piknometrii |
| --- | --- | --- | --- |

1)

w ust. 2 pkt 2.2 otrzymuje brzmienie:

„2.2.

—

Oznaczanie mocy alkoholu w destylacie za pomocą piknometrii

| — | Oznaczanie mocy alkoholu w winach za pomocą wagi hydrostatycznej |
| --- | --- |

—

Oznaczanie mocy alkoholu w winach za pomocą wagi hydrostatycznej

| — | Oznaczanie mocy alkoholu w winach za pomocą oscylacyjnego gęstościomierza elektronicznego”; |
| --- | --- |

—

Oznaczanie mocy alkoholu w winach za pomocą oscylacyjnego gęstościomierza elektronicznego”;

| 2) | w ust. 4 tytuł zostaje zastąpiony tytułem i podtytułem w brzmieniu:
  „4.   METODY REFERENCYJNE






  4–A | Oznaczanie mocy alkoholu w destylacie za pomocą piknometrii.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w ust. 4 tytuł zostaje zastąpiony tytułem i podtytułem w brzmieniu:

„4.   METODY REFERENCYJNE

4–A

| 3) | w ust. 4a tytuł otrzymuje brzmienie:
  „4–B   Oznaczanie mocy alkoholu w winach za pomocą wagi hydrostatycznej”; |
| --- | --- |

3)

w ust. 4a tytuł otrzymuje brzmienie:

„4–B   Oznaczanie mocy alkoholu w winach za pomocą wagi hydrostatycznej”;

| 4) | po ust. 4-B zostaje dodany ust. 4-C w brzmieniu:
  „4–C   Oznaczanie objętościowej mocy alkoholu w winach za pomocą oscylacyjnego gęstościomierza elektronicznego
  1.   Metoda pomiaru
  1.1.   Tytuł i wprowadzenie
  Objętościowa moc alkoholu (OMA) w winach powinna być mierzona przed wprowadzeniem do obrotu w celu dostosowania się do zasad etykietowania.
  Objętościowa moc alkoholu określona jest w ust. 1 niniejszego rozdziału.
  1.2.   Przedmiot i zakres zastosowania
  Opisano metodę elektronicznego pomiaru gęstości przy użyciu gęstościomierza oscylacyjnego.
  Zgodnie z obowiązującymi przepisami, temperatura pomiaru wynosi 20 °C.
  1.3.   Zasada i definicje
  Zasada metody jest oparta na destylacji wina. Metoda destylacji opisana jest w ust. 3 niniejszego rozdziału. Podczas destylacji usuwane są substancje nielotne. Homologi alkoholu etylowego wraz z alkoholem etylowym oraz homologami alkoholu etylowego w estrach etylu są uwzględnione w mocy alkoholu, jako że występują w destylacie.
  Następnie dokonywany jest pomiar gęstości uzyskanego destylatu. Gęstość cieczy w danej temperaturze jest równa ilorazowi masy przez jej objętość:
  ρ = m/V, w odniesieniu do wina jest to wyrażone w g/ml.
  W przypadku wodnego roztworu alkoholu, jakim jest destylat, tabele pozwalają na przeliczenie gęstości na moc alkoholu w danej temperaturze. Ta moc alkoholu odpowiada mocy wina (destylacja wina).
  W niniejszej metodzie gęstość destylatu mierzona jest przy użyciu oscylacyjnego gęstościomierza elektronicznego. Zasada polega na mierzeniu okresu drgań w U-rurce zawierającej próbkę poddaną wzbudzeniu elektromagnetycznemu. Następnie wylicza się gęstość, która jest zależna od okresu drgań, za pomocą następującego wzoru:

  (1)







  ρ | = | gęstość próbki |
| --- | --- | --- | --- |
| T | = | okres oscylacji |
| M | = | masa pustej U-rurki |
| C | = | stała celi pomiarowej |
| V | = | objętość próbki poddanej drganiom |

4)

po ust. 4-B zostaje dodany ust. 4-C w brzmieniu:

„4–C   Oznaczanie objętościowej mocy alkoholu w winach za pomocą oscylacyjnego gęstościomierza elektronicznego

1.   Metoda pomiaru

1.1.   Tytuł i wprowadzenie

Objętościowa moc alkoholu (OMA) w winach powinna być mierzona przed wprowadzeniem do obrotu w celu dostosowania się do zasad etykietowania.

Objętościowa moc alkoholu określona jest w ust. 1 niniejszego rozdziału.

1.2.   Przedmiot i zakres zastosowania

Opisano metodę elektronicznego pomiaru gęstości przy użyciu gęstościomierza oscylacyjnego.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, temperatura pomiaru wynosi 20 °C.

1.3.   Zasada i definicje

Zasada metody jest oparta na destylacji wina. Metoda destylacji opisana jest w ust. 3 niniejszego rozdziału. Podczas destylacji usuwane są substancje nielotne. Homologi alkoholu etylowego wraz z alkoholem etylowym oraz homologami alkoholu etylowego w estrach etylu są uwzględnione w mocy alkoholu, jako że występują w destylacie.

Następnie dokonywany jest pomiar gęstości uzyskanego destylatu. Gęstość cieczy w danej temperaturze jest równa ilorazowi masy przez jej objętość:

ρ = m/V, w odniesieniu do wina jest to wyrażone w g/ml.

W przypadku wodnego roztworu alkoholu, jakim jest destylat, tabele pozwalają na przeliczenie gęstości na moc alkoholu w danej temperaturze. Ta moc alkoholu odpowiada mocy wina (destylacja wina).

W niniejszej metodzie gęstość destylatu mierzona jest przy użyciu oscylacyjnego gęstościomierza elektronicznego. Zasada polega na mierzeniu okresu drgań w U-rurce zawierającej próbkę poddaną wzbudzeniu elektromagnetycznemu. Następnie wylicza się gęstość, która jest zależna od okresu drgań, za pomocą następującego wzoru:

Formula (1)

ρ

=

gęstość próbki

T

=

okres oscylacji

M

=

masa pustej U-rurki

C

=

stała celi pomiarowej

V

=

objętość próbki poddanej drganiom

Zależność tę można wyrazić wzorem ρ = A T2 – B (2); jest to zależność liniowa pomiędzy gęstością i kwadratem okresu drgań. Stałe A i B są określone dla każdego oscylatora i są szacowane poprzez pomiar okresu drgań płynów o znanej gęstości.

1.4.   Odczynniki i produkty

1.4.1.   Płyny wzorcowe

Do nastawienia gęstościomierza służą dwa płyny wzorcowe. Gęstości płynów wzorcowych muszą obejmować gęstości destylatów, w odniesieniu do których ma być dokonany pomiar. Wskazane jest, aby różnica gęstości płynów wzorcowych była wyższa od 0,01000 g/ml Ich gęstość musi być znana z dokładnością +/- 0,00005 g/ml, w temperaturze 20,00 +/- 0,05 °C.

Przy pomiarze objętościowej mocy alkoholu w winach za pomocą gęstościomierza elektronicznego płynami wzorcowymi są:

| — | suche powietrze (niezanieczyszczone), |
| --- | --- |

—

suche powietrze (niezanieczyszczone),

| — | woda o stopniu czystości przynajmniej 3, jak określono w normie ISO 3696 :1987, |
| --- | --- |

—

woda o stopniu czystości przynajmniej 3, jak określono w normie ISO 3696 :1987,

| — | wodne roztwory alkoholu o gęstości wzorcowej, |
| --- | --- |

—

wodne roztwory alkoholu o gęstości wzorcowej,

| — | roztwory zgodne z krajowymi standardami lepkości poniżej 2 mm2/s. |
| --- | --- |

—

roztwory zgodne z krajowymi standardami lepkości poniżej 2 mm2/s.

1.4.2.   Produkty czyszczenia i suszenia

| — | detergenty, kwasy, |
| --- | --- |

—

detergenty, kwasy,

| — | rozpuszczalniki organiczne: alkohol etylowy 96 % obj., czysty aceton. |
| --- | --- |

—

rozpuszczalniki organiczne: alkohol etylowy 96 % obj., czysty aceton.

1.5.   Aparatura

1.5.1.   Oscylacyjny gęstościomierz elektroniczny

Gęstościomierz elektroniczny zawiera następujące elementy:

| — | termostatowaną celę pomiarową z U-rurką, |
| --- | --- |

—

termostatowaną celę pomiarową z U-rurką,

| — | system do wywoływania i pomiaru okresu drgań, |
| --- | --- |

—

system do wywoływania i pomiaru okresu drgań,

| — | zegar, |
| --- | --- |

—

zegar,

| — | wyświetlacz cyfrowy i ewentualnie kalkulator. |
| --- | --- |

—

wyświetlacz cyfrowy i ewentualnie kalkulator.

Gęstościomierz jest umieszczony na stole antywibracyjnym.

1.5.2.   Kontrola temperatury celi pomiarowej

U-rurka umieszczana jest w termostatowanej celi pomiarowej. Stabilność temperatury powinna wynosić minimum +/- 0,02 °C.

Jeśli gęstościomierz na to pozwala, należy kontrolować temperaturę celi pomiarowej, ponieważ ma ona duży wpływ na wyniki pomiarów. Gęstość wodnego roztworu alkoholu o mocy 10 % obj. wynosi 0,98471 g/ml w temperaturze 20 °C i 0,98447 g/ml w temperaturze 21 °C, co stanowi różnicę 0,00024 g/ml.

Temperatura pomiaru wynosi 20 °C. Pomiaru temperatury w komorze dokonuje się za pomocą termometru z dokładnością minimum 0,01 °C, zgodnie ze standardami krajowymi. Ma on gwarantować pomiar temperatury z dokładnością +/- 0,07 °C.

1.5.3.   Kalibracja urządzenia

Urządzenie musi być wykalibrowane przed pierwszym użyciem, a później co sześć miesięcy lub gdy sprawdzenie kalibracji daje wynik niezadowalający. Celowe jest posługiwanie się dwoma płynami wzorcowymi, ażeby obliczyć stałe A i B (patrz zależność (2)). W celu praktycznego przeprowadzenia kalibracji należy skorzystać z instrukcji producenta urządzenia. Zasadniczo kalibrację przeprowadza się z wykorzystaniem suchego powietrza (uwzględnić ciśnienie atmosferyczne) oraz bardzo czystej wody (podwójnie destylowanej i/lub mikrofiltrowanej o bardzo wysokiej przewodności większej niż 18 MΩ).

1.5.4.   Sprawdzenie kalibracji

W celu sprawdzenia kalibracji dokonuje się pomiaru gęstości płynów wzorcowych.

Codziennie dokonuje się sprawdzenia gęstości powietrza. Różnica między gęstością teoretyczną i gęstością obserwowaną większa niż 0,00008 g/ml może oznaczać, że U-rurka jest zanieczyszczona. Wówczas należy ją oczyścić. Po oczyszczeniu ponownie sprawdza się gęstość powietrza, a jeżeli wynik nie jest ostateczny, należy nastawić aparaturę.

Dokonuje się również sprawdzenia gęstości wody i jeżeli różnica między gęstością teoretyczną i gęstością obserwowaną jest większa niż 0,00008 g/ml, należy nastawić aparaturę.

Jeżeli sprawdzenie temperatury celi jest trudne, można bezpośrednio sprawdzić gęstość wodnego roztworu alkoholu o porównywalnej objętościowej mocy z mocą badanych destylatów.

1.5.5.   Kontrola

Jeżeli różnica między gęstością teoretyczną roztworu wzorcowego (znana z dokładnością minimum 0,00005 g/ml) a zmierzoną gęstością jest wyższa niż 0,00008 g/ml, należy sprawdzić temperaturę celi.

1.6.   Pobieranie i przygotowanie próbek

(patrz punkt 3 niniejszego rozdziału »Otrzymywanie destylatu«)

1.7.   Procedura

Po otrzymaniu destylatu dokonuje się pomiaru jego gęstości lub jego objętościowej mocy alkoholu za pomocą gęstościomierza.

Osoba dokonująca pomiaru upewnia się, że temperatura celi pomiarowej jest stabilna. Destylat w celi pomiarowej gęstościomierza nie powinien zawierać pęcherzyków powietrznych i powinien być jednorodny. Jeżeli dysponujemy systemem oświetleniowym, który pozwala sprawdzić brak pęcherzyków, należy wyłączyć go szybko po sprawdzeniu, ponieważ ciepło wytwarzane przez lampę ma wpływ na temperaturę pomiaru.

Jeśli urządzenie podaje jedynie okres, gęstość obliczamy dzięki stałym A i B (patrz pkt 1.3). Jeśli urządzenie nie podaje bezpośrednio objętościowej mocy alkoholu, znając gęstość, odczytujemy tę moc za pomocą tabel.

1.8.   Przedstawianie wyników

Objętościowa moc alkoholu w winach to moc otrzymana dla destylatu. Jest ona wyrażana w »% obj.«

Jeżeli warunki dotyczące temperatury nie są przestrzegane, należy dokonać korekty, ażeby określić ją w temperaturze 20 °C. Wynik jest podawany z dokładnością do dwóch miejsc dziesiętnych).

1.9.   Uwagi

Objętość wprowadzana do celi powinna być na tyle duża, ażeby uniknąć ewentualnego zanieczyszczenia poprzednią próbką. Konieczne jest więc dokonanie dwóch oznaczeń. Jeżeli nie dają one wyników zawartych w granicy powtarzalności, konieczne jest dokonanie trzeciego oznaczenia. Na ogół wyniki dwóch ostatnich oznaczeń są jednorodne i eliminuje się pierwszą wartość.

1.10.   Precyzja

Dla próbek o objętościowej mocy alkoholu pomiędzy 4 i 18 % obj.

| Powtarzalność (r) | = | 0,067 (% obj.), |
| --- | --- | --- |
| Odtwarzalność (R) | = | 0,0454 + 0,0105 × objętościowa moc alkoholu |

Powtarzalność (r)

=

0,067 (% obj.),

Odtwarzalność (R)

=

0,0454 + 0,0105 × objętościowa moc alkoholu

2.   Testy międzylaboratoryjne. Precyzja i dokładność

Parametry skuteczności metody, określone w pkt 1.10, pochodzą z testu międzylaboratoryjnego przeprowadzonego zgodnie z procedurami ustanowionymi na poziomie międzynarodowym, na sześciu próbkach i przez jedenaście laboratoriów.

Wszystkie szczegóły i obliczenia powtarzalności i odtwarzalności pochodzące z tego testu są opisane w rozdziale »OBJĘTOŚCIOWA MOC ALKOHOLU« (pkt 4.B.2) w Recueil International des Méthodes d’Analyses de l’Organisation Internationale de la Vigne et du Vin (Kompedium międzynarodowych metod analizy opublikowane przez Międzynarodowy Urząd Winorośli i Wina) – (wydanie 2004 r.).”.

---

| 2.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/8 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/8

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 356/2005

z dnia 1 marca 2005 r.

określające szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji biernego sprzętu połowowego i włoków ramowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 5 lit. c) i art. 20a ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Niezbędne jest monitorowanie i kontrola działalności w zakresie rybołówstwa, w szczególności pewnych technicznych środków ochronnych, w tym między innymi określenie wielkości oczek sieci, ograniczeń czasu połowów i innych charakterystyk biernego sprzętu połowowego. W tym celu narzędzia połowowe używane na statkach rybackich powinny umożliwiać łatwą identyfikację i kontrolę. Aby zapewnić przestrzeganie powyższych wymagań, należy określić szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji wybranego sprzętu połowowego używanego korzystających z wód Wspólnoty. |
| --- | --- |

(1)

Niezbędne jest monitorowanie i kontrola działalności w zakresie rybołówstwa, w szczególności pewnych technicznych środków ochronnych, w tym między innymi określenie wielkości oczek sieci, ograniczeń czasu połowów i innych charakterystyk biernego sprzętu połowowego. W tym celu narzędzia połowowe używane na statkach rybackich powinny umożliwiać łatwą identyfikację i kontrolę. Aby zapewnić przestrzeganie powyższych wymagań, należy określić szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji wybranego sprzętu połowowego używanego korzystających z wód Wspólnoty.

| (2) | Dla prawidłowego wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia właściwe będzie zakazanie użytkowania sprzętu rybackiego, który nie spełnia określonych w nim wymagań, oraz posiadania na pokładzie sprzętu niezgodnego z niektórymi postanowieniami niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(2)

Dla prawidłowego wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia właściwe będzie zakazanie użytkowania sprzętu rybackiego, który nie spełnia określonych w nim wymagań, oraz posiadania na pokładzie sprzętu niezgodnego z niektórymi postanowieniami niniejszego rozporządzenia.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie określa szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji biernego sprzętu połowowego i włoków ramowych.

Artykuł 2

Zakres

1.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do statków poławiających na wodach wspólnotowych.

2.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do 12 mil morskich mierzonych od linii podstawowej nadbrzeżnego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 3

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia obowiązują następujące definicje:

| a) | „bierny sprzęt” oznacza:






  i) | sznury haczykowe; |
| --- | --- | --- |

a)

„bierny sprzęt” oznacza:

i)

sznury haczykowe;

| ii) | sieci skrzelowe, sieci oplątujące, sieci trójścienne, dryfujące sieci skrzelowe składające się z jednej lub więcej odrębnych sieci osadzonych na górnych, dolnych i łączących linach, które mogą być wyposażone w sprzęt kotwiczny, uspławniający i nawigacyjny; |
| --- | --- |

ii)

sieci skrzelowe, sieci oplątujące, sieci trójścienne, dryfujące sieci skrzelowe składające się z jednej lub więcej odrębnych sieci osadzonych na górnych, dolnych i łączących linach, które mogą być wyposażone w sprzęt kotwiczny, uspławniający i nawigacyjny;

| b) | „włoki ramowe” oznaczają włoki, które są holowane z salingu. |
| --- | --- |

b)

„włoki ramowe” oznaczają włoki, które są holowane z salingu.

Artykuł 4

Zakazy

1.   Zakazane jest wykorzystywanie do połowów biernego sprzętu połowowego, boi i włoków ramowych, które są nieoznaczone i nie mogą być zidentyfikowane zgodnie z postanowieniami niniejszego rozporządzenia.

2.   Zakazane jest posiadanie na pokładzie:

| a) | rozpornic włoków ramowych bez widocznych zewnętrznych alfanumerycznych oznaczeń rejestracyjnych zgodnych z art. 5; |
| --- | --- |

a)

rozpornic włoków ramowych bez widocznych zewnętrznych alfanumerycznych oznaczeń rejestracyjnych zgodnych z art. 5;

| b) | sprzętu biernego bez tabliczek zgodnych z art. 7; |
| --- | --- |

b)

sprzętu biernego bez tabliczek zgodnych z art. 7;

| c) | boi nieoznaczonych zgodnie z art. 10. |
| --- | --- |

c)

boi nieoznaczonych zgodnie z art. 10.

ROZDZIAŁ II

WŁOKI RAMOWE

Artykuł 5

Wymagania dotyczące włoków ramowych

Kapitan statku rybackiego lub jego przedstawiciel zobowiązany jest zapewnić, aby każda złożona rozpornica włoka ramowego znajdująca się na pokładzie lub wykorzystywana do połowów była wyraźnie oznaczona zewnętrznym alfanumerycznym znakiem rejestracyjnym statku, do którego należy, umieszczonym na rozpornicy lub jej okuciu.

ROZDZIAŁ III

SPRZĘT BIERNY

Artykuł 6

Obowiązki dotyczące sprzętu biernego

Kapitan statku rybackiego lub jego przedstawiciel zobowiązany jest zapewnić, aby każda sztuka sprzętu biernego znajdująca się na pokładzie lub wykorzystywana do połowów była wyraźnie oznaczona i możliwa do identyfikacji zgodnie z postanowieniami niniejszego rozdziału.

Artykuł 7

Sposoby oznaczania identyfikacyjnego

Każda sztuka biernego sprzętu wykorzystywanego do połowów musi być trwale oznaczona zewnętrznym alfanumerycznym znakiem rejestracyjnym umieszczonym na kadłubie statku, do którego należy, w następujący sposób:

| a) | na tabliczce przymocowanej do najwyższego rzędu na obu końcach każdego zestawu sprzętu biernego; |
| --- | --- |

a)

na tabliczce przymocowanej do najwyższego rzędu na obu końcach każdego zestawu sprzętu biernego;

| b) | dla sprzętu biernego o długości przekraczającej jedną milę morską, na tabliczkach przymocowanych do najwyższego rzędu sprzętu biernego w regularnych odstępach nie dłuższych niż jedna mila morska, tak aby żadna część sprzętu biernego o długości przekraczającej jedną milę morską nie pozostała bez oznaczenia. |
| --- | --- |

b)

dla sprzętu biernego o długości przekraczającej jedną milę morską, na tabliczkach przymocowanych do najwyższego rzędu sprzętu biernego w regularnych odstępach nie dłuższych niż jedna mila morska, tak aby żadna część sprzętu biernego o długości przekraczającej jedną milę morską nie pozostała bez oznaczenia.

Artykuł 8

Tabliczki

1.   Każda tabliczka winna:

| a) | być wykonana z materiału o dużej trwałości; |
| --- | --- |

a)

być wykonana z materiału o dużej trwałości;

| b) | być bezpiecznie przymocowana do sprzętu; |
| --- | --- |

b)

być bezpiecznie przymocowana do sprzętu;

| c) | mieć co najmniej 65 milimetrów szerokości; |
| --- | --- |

c)

mieć co najmniej 65 milimetrów szerokości;

| d) | mieć co najmniej 75 milimetrów długości. |
| --- | --- |

d)

mieć co najmniej 75 milimetrów długości.

2.   Oznaczenia alfanumeryczne na żadnej tabliczce nie mogą być zamazane, zmieniane lub nieczytelne.

ROZDZIAŁ IV

BOJE

Artykuł 9

Obowiązki dotyczące boi

Kapitan statku rybackiego lub jego przedstawiciel zobowiązany jest zapewnić, aby dwie końcowe boje znakowe oraz pośrednie boje znakowe, wyposażone zgodnie z załącznikiem, zostały przymocowane do każdej sztuki biernego sprzętu wykorzystywanego do połowów i rozmieszczone zgodnie z postanowieniami niniejszego rozdziału.

Artykuł 10

Sposoby oznaczania identyfikacyjnego

1.   Każda końcowa boja znakowa i pośrednia boja znakowa musi być trwale oznaczona zewnętrznym alfanumerycznym znakiem rejestracyjnym umieszczonym na kadłubie statku, do którego należy, w następujący sposób:

| a) | oznaczenia alfanumeryczne muszą być umieszczone jak najwyżej nad lustrem wody, tak aby były wyraźnie widoczne; |
| --- | --- |

a)

oznaczenia alfanumeryczne muszą być umieszczone jak najwyżej nad lustrem wody, tak aby były wyraźnie widoczne;

| b) | kolorem oznaczenie musi kontrastować z tłem, na którym jest umieszczone. |
| --- | --- |

b)

kolorem oznaczenie musi kontrastować z tłem, na którym jest umieszczone.

2.   Oznaczenia alfanumeryczne na bojach znakowych nie mogą być zamazane, zmieniane lub nieczytelne.

Artykuł 11

Liny

1.   Liny łączące boje ze sprzętem biernym muszą być wykonane z materiału samotonącego lub dociążone.

2.   Liny łączące końcowe boje znakowe ze sprzętem biernym muszą być przymocowane do końców tego sprzętu.

Artykuł 12

Końcowe boje znakowe

1.   Końcowe boje znakowe muszą być rozmieszczane w taki sposób, aby w każdej chwili możliwe było ustalenie położenia każdego końca sprzętu biernego.

2.   Maszt każdej końcowej boi znakowej musi mieć wysokość co najmniej 1,5 metra nad lustro wody, mierzoną od górnej krawędzi pływaka.

3.   Końcowe boje znakowe muszą być kolorowe, przy czym nie mogą być czerwone ani zielone.

4.   Każda końcowa boja znakowa musi być wyposażona w:

| a) | jedną lub dwie prostokątne flagi o wymiarach boków co najmniej 40 centymetrów; jeżeli na tej samej boi wymagane są dwie flagi, to odległość pomiędzy nimi musi wynosić co najmniej 20 centymetrów; odległość pomiędzy lustrem wody i pierwszą flagą musi wynosić co najmniej 80 centymetrów; flagi wskazujące krańce tego samego zestawu sieci muszą być tego samego koloru, przy czym nie może to być kolor biały, i mieć takie same rozmiary; |
| --- | --- |

a)

jedną lub dwie prostokątne flagi o wymiarach boków co najmniej 40 centymetrów; jeżeli na tej samej boi wymagane są dwie flagi, to odległość pomiędzy nimi musi wynosić co najmniej 20 centymetrów; odległość pomiędzy lustrem wody i pierwszą flagą musi wynosić co najmniej 80 centymetrów; flagi wskazujące krańce tego samego zestawu sieci muszą być tego samego koloru, przy czym nie może to być kolor biały, i mieć takie same rozmiary;

| b) | jedną lub dwie lampy koloru żółtego, emitujące jeden błysk światła co pięć sekund (F1 Y5s) i widoczne z odległości co najmniej dwóch mil morskich; |
| --- | --- |

b)

jedną lub dwie lampy koloru żółtego, emitujące jeden błysk światła co pięć sekund (F1 Y5s) i widoczne z odległości co najmniej dwóch mil morskich;

| c) | oznaczenie górne umieszczone na czubku boi, będące kulą o średnicy co najmniej 25 centymetrów oraz jedną lub dwie opaski fosforyzujące o kolorze innym niż czerwony i zielony oraz o szerokości nie mniejszej niż 6 centymetrów. Oznaczeniem górnym na czubku boi może być kulisty reflektor radarowy; |
| --- | --- |

c)

oznaczenie górne umieszczone na czubku boi, będące kulą o średnicy co najmniej 25 centymetrów oraz jedną lub dwie opaski fosforyzujące o kolorze innym niż czerwony i zielony oraz o szerokości nie mniejszej niż 6 centymetrów. Oznaczeniem górnym na czubku boi może być kulisty reflektor radarowy;

| d) | reflektory radarowe dające echo o zasięgu co najmniej dwóch mil morskich; |
| --- | --- |

d)

reflektory radarowe dające echo o zasięgu co najmniej dwóch mil morskich;

Artykuł 13

Mocowanie końcowych boi znakowych

Końcowe boje znakowe muszą być przymocowane do sprzętu biernego w następujący sposób:

| a) | boja w sektorze zachodnim (rozumianym jako połowa okręgu kompasowego od południa przez zachód do północy włącznie) musi być wyposażona w dwie flagi, dwie opaski z taśmy odblaskowej, dwie lampy oraz tabliczkę zgodnie z art. 8; |
| --- | --- |

a)

boja w sektorze zachodnim (rozumianym jako połowa okręgu kompasowego od południa przez zachód do północy włącznie) musi być wyposażona w dwie flagi, dwie opaski z taśmy odblaskowej, dwie lampy oraz tabliczkę zgodnie z art. 8;

| b) | boja w sektorze wschodnim (rozumianym jako połowa okręgu kompasowego od północy przez wschód do południa włącznie) musi być wyposażona w jedną flagę, jedną opaskę z taśmy odblaskowej, jedną lampę oraz tabliczkę zgodnie z art. 8. |
| --- | --- |

b)

boja w sektorze wschodnim (rozumianym jako połowa okręgu kompasowego od północy przez wschód do południa włącznie) musi być wyposażona w jedną flagę, jedną opaskę z taśmy odblaskowej, jedną lampę oraz tabliczkę zgodnie z art. 8.

Tabliczki muszą zawierać informacje wskazane w art. 10.

Artykuł 14

Pośrednie boje znakowe

1.   Do sprzętu biernego o długości przekraczającej 1 milę morską muszą być przymocowane pośrednie boje znakowe.

2.   Pośrednie boje znakowe muszą być rozmieszczane w odstępach nie dłuższych niż 1 mila morska, tak aby żadna część sprzętu biernego o długości przekraczającej 1 milę morską nie pozostała bez oznaczenia.

3.   Pośrednie boje znakowe muszą mieć takie same cechy jak końcowe boje znakowe w sektorze wschodnim, z następującymi wyjątkami:

| a) | flagi muszą być białe; |
| --- | --- |

a)

flagi muszą być białe;

| b) | co piąta pośrednia boja znakowa musi być wyposażona w reflektor radarowy dający echo o zasięgu co najmniej dwóch mil morskich. |
| --- | --- |

b)

co piąta pośrednia boja znakowa musi być wyposażona w reflektor radarowy dający echo o zasięgu co najmniej dwóch mil morskich.

ROZDZIAŁ V

POSTANOWIENIE KOŃCOWE

Artykuł 15

Niniejsze rozporządzenie w wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 1 marca 2005 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 261 z 20.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1954/2003 (Dz.U. L 289 z 7.11.2003, str. 1).

1

---

ZAŁĄCZNIK

CECHY KOŃCOWYCH I POŚREDNICH BOI ZNAKOWYCH

Image

---

| 2.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/12 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/12

---

DYREKTYWA RADY 2005/15/WE

z dnia 28 lutego 2005 r.

zmieniająca załącznik IV do dyrektywy 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzeniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 14 akapit drugi lit. d), uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2004/102/WE (2) zmienia załączniki II, III, IV i V do dyrektywy Rady 2000/29/WE i ma zostać wdrożona przez Państwa Członkowskie do dnia 1 marca 2005 r. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2004/102/WE (2) zmienia załączniki II, III, IV i V do dyrektywy Rady 2000/29/WE i ma zostać wdrożona przez Państwa Członkowskie do dnia 1 marca 2005 r.

| (2) | Dyrektywa 2004/102/WE zawiera przepisy dotyczące drewna i produktów z drewna. Środki odnoszące się do palet, pudeł i drewna do sztauerowania dostosowują środki wspólnotowe do Międzynarodowego Standardu FAO dla Środków Fitosanitarnych (ISPM) nr 15 w sprawie „Wytycznych regulujących drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym”, przyjętego w marcu 2002 r. przez Czwartą Tymczasową Komisję ds. Środków Fitosanitarnych (ICPM). |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywa 2004/102/WE zawiera przepisy dotyczące drewna i produktów z drewna. Środki odnoszące się do palet, pudeł i drewna do sztauerowania dostosowują środki wspólnotowe do Międzynarodowego Standardu FAO dla Środków Fitosanitarnych (ISPM) nr 15 w sprawie „Wytycznych regulujących drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym”, przyjętego w marcu 2002 r. przez Czwartą Tymczasową Komisję ds. Środków Fitosanitarnych (ICPM).

| (3) | Standard nr 15 stanowi, że drewniane opakowania (łącznie z drewnem do sztauerowania) wyprodukowane z drewna surowego z drzew iglastych lub innych drzew powinny być poddawane zatwierdzonym środkom, takim jak obróbka termiczna (56 °C przez minimum 30 minut) lub fumigacji bromkiem metylu. Ponadto drewno powinno być opatrzone określonym oznaczeniem zaświadczającym, że zostało ono poddane zatwierdzonemu środkowi. |
| --- | --- |

(3)

Standard nr 15 stanowi, że drewniane opakowania (łącznie z drewnem do sztauerowania) wyprodukowane z drewna surowego z drzew iglastych lub innych drzew powinny być poddawane zatwierdzonym środkom, takim jak obróbka termiczna (56 °C przez minimum 30 minut) lub fumigacji bromkiem metylu. Ponadto drewno powinno być opatrzone określonym oznaczeniem zaświadczającym, że zostało ono poddane zatwierdzonemu środkowi.

| (4) | Standard ten przewiduje również, że kraje mogą domagać się, aby, w zależności od „uzasadnienia technicznego”, przywożony drewniany materiał opakowaniowy podlegający zatwierdzonemu środkowi wytwarzany był z okorowanego drewna i był opatrzony oznaczeniem. |
| --- | --- |

(4)

Standard ten przewiduje również, że kraje mogą domagać się, aby, w zależności od „uzasadnienia technicznego”, przywożony drewniany materiał opakowaniowy podlegający zatwierdzonemu środkowi wytwarzany był z okorowanego drewna i był opatrzony oznaczeniem.

| (5) | Kraje trzecie wnioskowały o to, by Wspólnota rozważyła alternatywne metody osiągnięcia tego samego celu. W tym celu prowadzone są badania dotyczące technicznych aspektów okorowania drewna, w szczególności skuteczności „ograniczenia ryzyka szkodników” przez okorowanie w uzupełnieniu innych środków. |
| --- | --- |

(5)

Kraje trzecie wnioskowały o to, by Wspólnota rozważyła alternatywne metody osiągnięcia tego samego celu. W tym celu prowadzone są badania dotyczące technicznych aspektów okorowania drewna, w szczególności skuteczności „ograniczenia ryzyka szkodników” przez okorowanie w uzupełnieniu innych środków.

| (6) | W oczekiwaniu na wyniki tych badań należy odroczyć stosowanie wymogu, który będzie obowiązywać w odniesieniu do okorowanego drewna. |
| --- | --- |

(6)

W oczekiwaniu na wyniki tych badań należy odroczyć stosowanie wymogu, który będzie obowiązywać w odniesieniu do okorowanego drewna.

| (7) | Dyrektywa 2000/29/WE powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona. |
| --- | --- |

(7)

Dyrektywa 2000/29/WE powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona.

| (8) | Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(8)

Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 2000/29/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku IV część A sekcja I punkt 2 dodaje się następujący ustęp na końcu prawej kolumny:
  „Tiret pierwsze, zgodnie z którym drewniany materiał opakowaniowy powinien być wytwarzany z okorowanego drewna okrągłego, stosuje się od dnia 1 marca 2006 r.”; |
| --- | --- |

1)

w załączniku IV część A sekcja I punkt 2 dodaje się następujący ustęp na końcu prawej kolumny:

„Tiret pierwsze, zgodnie z którym drewniany materiał opakowaniowy powinien być wytwarzany z okorowanego drewna okrągłego, stosuje się od dnia 1 marca 2006 r.”;

| 2) | w załączniku IV część A sekcja I punkt 8 dodaje się następujący ustęp na końcu prawej kolumny:
  „Pierwszy wiersz lit. a), zgodnie z którym drewniany materiał opakowaniowy powinien być wytwarzany z okorowanego drewna okrągłego, stosuje się od dnia 1 marca 2006 r.”. |
| --- | --- |

2)

w załączniku IV część A sekcja I punkt 8 dodaje się następujący ustęp na końcu prawej kolumny:

„Pierwszy wiersz lit. a), zgodnie z którym drewniany materiał opakowaniowy powinien być wytwarzany z okorowanego drewna okrągłego, stosuje się od dnia 1 marca 2006 r.”.

Artykuł 2

1.   Państwa Członkowskie przyjmują i publikują, do dnia 28 lutego 2005 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 marca 2005 r.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2.   Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2005 r.

W imieniu Rady

F. BODEN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2004/102/WE (Dz.U. L 309 z 6.10.2004, str. 9).

1

(2)  Dz.U. L 309 z 6.10.2004, str. 9.

2

---

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

| 2.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/14 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/14

---

DECYZJA RADY

z dnia 24 lutego 2005 r.

zmieniająca decyzję z dnia 27 marca 2000 r. upoważniającą dyrektora Europolu do rozpoczęcia rokowań w sprawie umów z państwami trzecimi oraz instytucjami niepowiązanymi z UE

(2005/169/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając art. 42 ust. 2, art. 10 ust. 4 i art. 18 Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencja o Europolu) (1),

uwzględniając akt Rady z dnia 3 listopada 1998 r. ustanawiający zasady regulujące stosunki zewnętrzne Europolu z państwami trzecimi i instytucjami niepowiązanymi z Unią Europejską (2), w szczególności jego art. 2,

uwzględniając akt Rady z dnia 3 listopada 1998 r. ustanawiający zasady regulujące przyjmowanie przez Europol informacji od stron trzecich (3), w szczególności jego art. 2,

uwzględniając akt Rady z dnia 12 marca 1999 r. przyjmujący zasady regulujące przekazywanie przez Europol danych osobowych państwom trzecim i instytucjom trzecim (4), w szczególności jego art. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Uwzględniając wymogi operacyjne i potrzebę skutecznej walki ze zorganizowanymi formami przestępczości za pośrednictwem Europolu, należy dodać Izrael do wykazu państw trzecich, z którymi to państwami dyrektor Europolu jest upoważniony do rozpoczęcia rokowań. |
| --- | --- |

(1)

Uwzględniając wymogi operacyjne i potrzebę skutecznej walki ze zorganizowanymi formami przestępczości za pośrednictwem Europolu, należy dodać Izrael do wykazu państw trzecich, z którymi to państwami dyrektor Europolu jest upoważniony do rozpoczęcia rokowań.

| (2) | Należy zatem zmienić decyzję Rady z dnia 27 marca 2000 r. (5), |
| --- | --- |

(2)

Należy zatem zmienić decyzję Rady z dnia 27 marca 2000 r. (5),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji Rady z dnia 27 marca 2000 r. wprowadza się następujące zmiany:

| | W art. 2 ust. 1 pod nagłówkiem „Państwa trzecie” do wykazu alfabetycznego dodaje się następujące państwo:






  „— | Izrael”. |
| --- | --- | --- |

W art. 2 ust. 1 pod nagłówkiem „Państwa trzecie” do wykazu alfabetycznego dodaje się następujące państwo:

„—

Izrael”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lutego 2005 r.

W imieniu Rady

N. SCHMIT

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 2.

1

(2)  Dz.U. C 26 z 30.1.1999, str. 19.

2

(3)  Dz.U. C 26 z 30.1.1999, str. 17.

3

(4)  Dz.U. C 88 z 30.3.1999, str. 1.

4

(5)  Dz.U. C 106 z 13.4.2000, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją z dnia 2 grudnia 2004 r. (Dz.U. C 317 z 22.12.2004, str. 1).

5

---

Komisja

| 2.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/15 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/15

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 16 czerwca 2004 r.

w sprawie pomocy udzielonej przy budowie rurociągu przesyłania propylenu pomiędzy Rotterdamem, Antwerpią i regionem Ruhry, notyfikowanej przez Belgię, Niemcy i Niderlandy

C 67/03 (ex N 355/03) – C 68/03 (ex N 400/03) – C 69/03 (ex N 473/03)

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 2031)

(Jedynie teksty w językach francuskim, niderlandzkim i niemieckim są autentyczne)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/170/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po zaproszeniu zainteresowanych stron do zgłaszania swych uwag zgodnie z powołanymi artykułami (1) i po uwzględnieniu tych uwag,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | Począwszy od jesieni 2002 r., Komisja zawarła nieformalne kontakty z władzami niemieckimi i niderlandzkimi w sprawie pomocy państwa przy projekcie budowy odcinka niemieckiej i niderlandzkiej części rurociągu propylenu. Komisja wystosowała do władz niemieckich pismo w dniu 13 lutego 2002 r. i uzyskała na nie odpowiedź w piśmie z dnia 27 marca 2003 r. Następnie Komisja nawiązała również nieformalny kontakt z władzami belgijskimi. W piśmie z dnia 15 maja 2003 r. Europejskie Stowarzyszenie Wytwórców Produktów Naftowych (APPE) przekazało swój raport dotyczący omawianego projektu. Pismami z 24 lipca 2003 r., 4 września 2003 r. oraz 16 października 2003 r. władze niemieckie, niderlandzkie i belgijskie notyfikowały pomoc udzieloną w przypadających na nie częściach projektu. Wymienione dokumenty zostały zarejestrowane, odpowiednio, pod numerami N 355/03, N 400/03 i N 473/03. |
| --- | --- |

(1)

Począwszy od jesieni 2002 r., Komisja zawarła nieformalne kontakty z władzami niemieckimi i niderlandzkimi w sprawie pomocy państwa przy projekcie budowy odcinka niemieckiej i niderlandzkiej części rurociągu propylenu. Komisja wystosowała do władz niemieckich pismo w dniu 13 lutego 2002 r. i uzyskała na nie odpowiedź w piśmie z dnia 27 marca 2003 r. Następnie Komisja nawiązała również nieformalny kontakt z władzami belgijskimi. W piśmie z dnia 15 maja 2003 r. Europejskie Stowarzyszenie Wytwórców Produktów Naftowych (APPE) przekazało swój raport dotyczący omawianego projektu. Pismami z 24 lipca 2003 r., 4 września 2003 r. oraz 16 października 2003 r. władze niemieckie, niderlandzkie i belgijskie notyfikowały pomoc udzieloną w przypadających na nie częściach projektu. Wymienione dokumenty zostały zarejestrowane, odpowiednio, pod numerami N 355/03, N 400/03 i N 473/03.

| (2) | W piśmie z dnia 27 sierpnia 2003 r. Komisja zwróciła się do władz niemieckich o udzielenie uzupełniających informacji; władze niemieckie udzieliły odpowiedzi w pismach z 6, 15 i 28 października 2003 r. |
| --- | --- |

(2)

W piśmie z dnia 27 sierpnia 2003 r. Komisja zwróciła się do władz niemieckich o udzielenie uzupełniających informacji; władze niemieckie udzieliły odpowiedzi w pismach z 6, 15 i 28 października 2003 r.

| (3) | Na mocy decyzji K(2003) 4080 z dnia 11 listopada 2003 r. Komisja wszczęła procedurę przewidzianą w art. 88 ust. 2 Traktatu dotyczącą notyfikowanych działań. Jeszcze w dniu jej podjęcia decyzja została przekazana władzom niemieckim, niderlandzkim i belgijskim: procedury zostały zarejestrowane, odpowiednio, pod numerami C 67/03, C 68/03 i C 69/03. W pismach z 12, 18 i 22 grudnia 2003 r. władze niemieckie, niderlandzkie i belgijskie przedstawiły swe uwagi dotyczące wymienionej decyzji. Komisja zwróciła się o uzupełnienie informacji w piśmie z dnia 23 stycznia 2004 r., na które odpowiednie Państwa Członkowskie udzieliły odpowiedzi w pismach z 20 lutego, 27 lutego i 2 marca 2004 r. |
| --- | --- |

(3)

Na mocy decyzji K(2003) 4080 z dnia 11 listopada 2003 r. Komisja wszczęła procedurę przewidzianą w art. 88 ust. 2 Traktatu dotyczącą notyfikowanych działań. Jeszcze w dniu jej podjęcia decyzja została przekazana władzom niemieckim, niderlandzkim i belgijskim: procedury zostały zarejestrowane, odpowiednio, pod numerami C 67/03, C 68/03 i C 69/03. W pismach z 12, 18 i 22 grudnia 2003 r. władze niemieckie, niderlandzkie i belgijskie przedstawiły swe uwagi dotyczące wymienionej decyzji. Komisja zwróciła się o uzupełnienie informacji w piśmie z dnia 23 stycznia 2004 r., na które odpowiednie Państwa Członkowskie udzieliły odpowiedzi w pismach z 20 lutego, 27 lutego i 2 marca 2004 r.

| (4) | Decyzja Komisji została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 24 grudnia 2003 r. (2). Wszystkie zainteresowane strony przedstawiły Komisji swoje uwagi, które z kolei zostały przez nią przekazane władzom niemieckim, niderlandzkim i belgijskim. W pismach z 5, 29 i 11 marca 2004 r. kraje skomentowały te uwagi. Następnie strony przesłały informacje uzupełniające w pismach z 25 maja i 4 czerwca 2004 r. |
| --- | --- |

(4)

Decyzja Komisji została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 24 grudnia 2003 r. (2). Wszystkie zainteresowane strony przedstawiły Komisji swoje uwagi, które z kolei zostały przez nią przekazane władzom niemieckim, niderlandzkim i belgijskim. W pismach z 5, 29 i 11 marca 2004 r. kraje skomentowały te uwagi. Następnie strony przesłały informacje uzupełniające w pismach z 25 maja i 4 czerwca 2004 r.

2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKÓW

2.1.   Informacje ogólne oraz beneficjent udzielonych pomocy

2.1.1.   Propylen i przesyłanie propylenu

| (5) | Propylen jako produkt pochodny ropy naftowej jest używany do wyrobu polimerów, które z kolei służą do produkcji tworzyw sztucznych. W Europie Zachodniej około 70 % całej produkcji propylenu to produkty uboczne wytwarzania etylenu. W tej sytuacji lokalizacja jednostek produkcyjnych często uwarunkowana jest rynkiem zbytu na etylen. Wielkość globalną zachodnioeuropejskiego rynku szacuje się na około 14,7 milionów ton w 2001 r., z czego połowa jest wykorzystywana w regionie, który byłby obsługiwany przez rurociąg. Szacunki co do wzrostu rynku propylenu w nadchodzących latach mieszczą się w granicach od 3,7 do 4,0 %. Natomiast etylen charakteryzuje się wyraźnie niższym wzrostem, bo około 2 %. |
| --- | --- |

(5)

Propylen jako produkt pochodny ropy naftowej jest używany do wyrobu polimerów, które z kolei służą do produkcji tworzyw sztucznych. W Europie Zachodniej około 70 % całej produkcji propylenu to produkty uboczne wytwarzania etylenu. W tej sytuacji lokalizacja jednostek produkcyjnych często uwarunkowana jest rynkiem zbytu na etylen. Wielkość globalną zachodnioeuropejskiego rynku szacuje się na około 14,7 milionów ton w 2001 r., z czego połowa jest wykorzystywana w regionie, który byłby obsługiwany przez rurociąg. Szacunki co do wzrostu rynku propylenu w nadchodzących latach mieszczą się w granicach od 3,7 do 4,0 %. Natomiast etylen charakteryzuje się wyraźnie niższym wzrostem, bo około 2 %.

| (6) | Obecnie każdego roku około 550 barek (o pojemności 1 500 ton każda) oraz 4 800 wagonów cystern (o pojemności 50 ton każdy) z propylenem przybywa do trójkąta Rotterdam-Antwerpia-Kolonia. Wobec tego spodziewany jest w tym regionie w 2010 r. niedobór w wysokości około 1,7 milionów ton propylenu. Pod wpływem zmian strukturalnych w sektorze chemicznym rurociąg powinien dostarczać w rzeczywistości 2,5 miliona ton propylenu. |
| --- | --- |

(6)

Obecnie każdego roku około 550 barek (o pojemności 1 500 ton każda) oraz 4 800 wagonów cystern (o pojemności 50 ton każdy) z propylenem przybywa do trójkąta Rotterdam-Antwerpia-Kolonia. Wobec tego spodziewany jest w tym regionie w 2010 r. niedobór w wysokości około 1,7 milionów ton propylenu. Pod wpływem zmian strukturalnych w sektorze chemicznym rurociąg powinien dostarczać w rzeczywistości 2,5 miliona ton propylenu.

| (7) | Odnośnie do samego transportu z Rotterdamu na południe Limburgii i do zagłębia Ruhry dane są nieco zróżnicowane. W 1997 r. ilość propylenu przesyłanego wynosiła 93,4 miliona ton/kilometr, z czego około 4 miliony koleją oraz około 89,4 miliona barkami. Natomiast do 2010 r. całkowita wielkość około 1,5 miliona ton w ciągu roku musiałaby być przewieziona do zagłębia Ruhry, co stanowiłoby 750 barek rocznie. Całkowita ilość przewożona z Rotterdamu na południe Limburgii wynosiłaby około 180 000 ton rocznie, co stanowi 900 wagonów cystern oraz 70 barek w ciągu roku. |
| --- | --- |

(7)

Odnośnie do samego transportu z Rotterdamu na południe Limburgii i do zagłębia Ruhry dane są nieco zróżnicowane. W 1997 r. ilość propylenu przesyłanego wynosiła 93,4 miliona ton/kilometr, z czego około 4 miliony koleją oraz około 89,4 miliona barkami. Natomiast do 2010 r. całkowita wielkość około 1,5 miliona ton w ciągu roku musiałaby być przewieziona do zagłębia Ruhry, co stanowiłoby 750 barek rocznie. Całkowita ilość przewożona z Rotterdamu na południe Limburgii wynosiłaby około 180 000 ton rocznie, co stanowi 900 wagonów cystern oraz 70 barek w ciągu roku.

2.1.2.   Beneficjent

| (8) | Beneficjentem przedsięwzięcia będzie European Pipeline Company BV (EPC), konsorcjum przedsiębiorstw chemicznych. Jego poprzednikiem jest European Pipeline Development Company (EPDC). Akcjonariuszami są BASF AG, Celanese Chemical Europe GmbH, Shell Nederland Chemie BV, DSM NV, Rütgers Chemicals AG, Sasol Germany GmbH, Veba Oil Refining & Petrochemicals GmbH, Westgas GmbH it SABIC Europe. Konsorcjum to rozporządza majątkiem niderlandzkim, 100 % majątku belgijskiej spółki zarządzającej EPDC Flanders NV oraz 49,9 % majątku niemieckiej spółki zarządzającej Propylenpipeline Ruhr GmbH (PRG) (3). Spółka Landesentwicklungsgesellschaft Nordrhein-Westfalen (LEG) (4) posiada pozostałe 50,1 %, nie ma jednak żadnych zobowiązań finansowych wykraczających poza jej udział w kapitale spółki. EPC oraz spółki belgijska i niemiecka, zarządzające majątkiem, utworzyły wspólne przedsiębiorstwo „European Pipeline Administration Company” (EPAC), któremu zostanie powierzone zarządzanie całością rurociągu. |
| --- | --- |

(8)

Beneficjentem przedsięwzięcia będzie European Pipeline Company BV (EPC), konsorcjum przedsiębiorstw chemicznych. Jego poprzednikiem jest European Pipeline Development Company (EPDC). Akcjonariuszami są BASF AG, Celanese Chemical Europe GmbH, Shell Nederland Chemie BV, DSM NV, Rütgers Chemicals AG, Sasol Germany GmbH, Veba Oil Refining & Petrochemicals GmbH, Westgas GmbH it SABIC Europe. Konsorcjum to rozporządza majątkiem niderlandzkim, 100 % majątku belgijskiej spółki zarządzającej EPDC Flanders NV oraz 49,9 % majątku niemieckiej spółki zarządzającej Propylenpipeline Ruhr GmbH (PRG) (3). Spółka Landesentwicklungsgesellschaft Nordrhein-Westfalen (LEG) (4) posiada pozostałe 50,1 %, nie ma jednak żadnych zobowiązań finansowych wykraczających poza jej udział w kapitale spółki. EPC oraz spółki belgijska i niemiecka, zarządzające majątkiem, utworzyły wspólne przedsiębiorstwo „European Pipeline Administration Company” (EPAC), któremu zostanie powierzone zarządzanie całością rurociągu.

2.1.3.   Projekt rurociągu

| (9) | Notyfikacje dotyczą rurociągu, który ma zapewnić przesyłanie propylenu z Rotterdamu do Oberhausen, do zagłębia Ruhry, przechodzącego przez Antwerpię, Tessenderloo, Geleen i Kolonię. Sieć taka będzie miała długość około 520 km. Trasa jego przebiegu, składająca się z dziewięciu odcinków, przebiega, na ile to możliwe, istniejącymi przewodami etylenu. Notyfikacja niemiecka dotyczy wyłącznie gałęzi łączącej Oberhausen, via Kolonia oraz granicę niderlandzką („Pilot 2”), gdzie łączy się z drugą gałęzią w północnej części zagłębia Ruhry („Pilot 1”). Oprócz inwestycji w budowę rurociągu jako takiego powstaną nowe powierzchnie magazynowe w portach niderlandzkim i belgijskim, a także w Duisburgu w Niemczech. Zgodnie z dyrektywą Rady 85/337/EWG z 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (5) beneficjent będzie przeprowadzał ocenę skutków oddziaływania całego rurociągu na środowisko. |
| --- | --- |

(9)

Notyfikacje dotyczą rurociągu, który ma zapewnić przesyłanie propylenu z Rotterdamu do Oberhausen, do zagłębia Ruhry, przechodzącego przez Antwerpię, Tessenderloo, Geleen i Kolonię. Sieć taka będzie miała długość około 520 km. Trasa jego przebiegu, składająca się z dziewięciu odcinków, przebiega, na ile to możliwe, istniejącymi przewodami etylenu. Notyfikacja niemiecka dotyczy wyłącznie gałęzi łączącej Oberhausen, via Kolonia oraz granicę niderlandzką („Pilot 2”), gdzie łączy się z drugą gałęzią w północnej części zagłębia Ruhry („Pilot 1”). Oprócz inwestycji w budowę rurociągu jako takiego powstaną nowe powierzchnie magazynowe w portach niderlandzkim i belgijskim, a także w Duisburgu w Niemczech. Zgodnie z dyrektywą Rady 85/337/EWG z 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (5) beneficjent będzie przeprowadzał ocenę skutków oddziaływania całego rurociągu na środowisko.

| (10) | Całkowity koszt inwestycji wyniesie 148,5 miliona EUR (patrz: tabela 1) (6).
  Tabela 1
  Całkowity koszt inwestycji






  (w milionach EUR) |
| --- | --- |
| Odcinek | Koszt inwestycji |
| Niemcy, „Pilot 2” | 67,134 |
| Niderlandy | 26,0 |
| Belgia | 55,4 |
| Razem | 148,5 |

(10)

Całkowity koszt inwestycji wyniesie 148,5 miliona EUR (patrz: tabela 1) (6).

Tabela 1

Całkowity koszt inwestycji

(w milionach EUR)

Odcinek

Koszt inwestycji

Niemcy, „Pilot 2”

67,134

Niderlandy

26,0

Belgia

55,4

Razem

148,5

| (11) | Rurociąg jest zarządzany zgodnie z zasadami „dostępu osób trzecich do sieci” („open access/common carrier”) i „niskiego zysku”. Każdy zainteresowany producent lub użytkownik może korzystać z rurociągu bez jakiejkolwiek dyskryminacji. Wydajność tego rurociągu powinna być wystarczająca, aby zaspokoić spodziewany wzrost przez najbliższe 20 lat. Opłaty transportowe będą jednakowe dla wszystkich użytkowników, niezależnie od tego, czy są udziałowcami czy też nie. Będą one ustalane w zależności od liczby eksploatowanych odcinków. |
| --- | --- |

(11)

Rurociąg jest zarządzany zgodnie z zasadami „dostępu osób trzecich do sieci” („open access/common carrier”) i „niskiego zysku”. Każdy zainteresowany producent lub użytkownik może korzystać z rurociągu bez jakiejkolwiek dyskryminacji. Wydajność tego rurociągu powinna być wystarczająca, aby zaspokoić spodziewany wzrost przez najbliższe 20 lat. Opłaty transportowe będą jednakowe dla wszystkich użytkowników, niezależnie od tego, czy są udziałowcami czy też nie. Będą one ustalane w zależności od liczby eksploatowanych odcinków.

| (12) | Opłaty będą ustalane w sposób przejrzysty na poziomie porównywalnym z opłatami praktykowanymi w transporcie kolejowym i na drogach śródlądowych. W latach 2006–2008 [...] (7). Nie będzie rabatów od ilości. Aby utrzymać aktualne opłaty, co dwa lata przeprowadzane będzie badanie tych sposobów dostarczania propylenu. |
| --- | --- |

(12)

Opłaty będą ustalane w sposób przejrzysty na poziomie porównywalnym z opłatami praktykowanymi w transporcie kolejowym i na drogach śródlądowych. W latach 2006–2008 [...] (7). Nie będzie rabatów od ilości. Aby utrzymać aktualne opłaty, co dwa lata przeprowadzane będzie badanie tych sposobów dostarczania propylenu.

| (13) | Co do nabywania prac i usług, firmy EPAC i PRG muszą przestrzegać procedur nabywania ustalonych przez ustawodawstwo dotyczące zamówień publicznych na poziomie wspólnotowym i państwowym. |
| --- | --- |

(13)

Co do nabywania prac i usług, firmy EPAC i PRG muszą przestrzegać procedur nabywania ustalonych przez ustawodawstwo dotyczące zamówień publicznych na poziomie wspólnotowym i państwowym.

2.1.4.   Pomoc

| (14) | Władze niemieckie zamierzają udzielić subwencji bezpośredniej pokrywającej 80 % deficytu obliczonego w stosunku do normalnej rentowności („unrentierlichen investiven Kosten”) dla niemieckiej części rurociągu („Pilot 2”) przy górnym pułapie 50 % całkowitych kosztów inwestycyjnych. Dopuszczalny koszt to koszt inwestycyjny obejmujący planowanie, budowę oraz pierwsze napełnienie, po odliczeniu nadwyżek w okresie pierwszych piętnastu lat na podstawie analizy uaktualnionych przepływów środków pieniężnych. Pomoc ta wyniosłaby 18 682 000 EUR. Zgodnie z wyliczeniami przekazanymi przez władze niemieckie pomoc ta pozwoli osiągnąć wewnętrzną stopę zwrotu (IRR) w wysokości 5,6 % w ciągu 25 lat. |
| --- | --- |

(14)

Władze niemieckie zamierzają udzielić subwencji bezpośredniej pokrywającej 80 % deficytu obliczonego w stosunku do normalnej rentowności („unrentierlichen investiven Kosten”) dla niemieckiej części rurociągu („Pilot 2”) przy górnym pułapie 50 % całkowitych kosztów inwestycyjnych. Dopuszczalny koszt to koszt inwestycyjny obejmujący planowanie, budowę oraz pierwsze napełnienie, po odliczeniu nadwyżek w okresie pierwszych piętnastu lat na podstawie analizy uaktualnionych przepływów środków pieniężnych. Pomoc ta wyniosłaby 18 682 000 EUR. Zgodnie z wyliczeniami przekazanymi przez władze niemieckie pomoc ta pozwoli osiągnąć wewnętrzną stopę zwrotu (IRR) w wysokości 5,6 % w ciągu 25 lat.

| (15) | Niderlandy zamierzają przyznać subwencję w wysokości 4 000 000 EUR. Kwota ta byłaby niezbędna, aby doprowadzić rentowność niderlandzkiej części projektu do poziomu możliwego do zaakceptowania przez partnerów przemysłowych. Pomoc udzielana przez władze niemieckie i niderlandzkie ma charakter ad hoc i nie podlega określonemu programowi. |
| --- | --- |

(15)

Niderlandy zamierzają przyznać subwencję w wysokości 4 000 000 EUR. Kwota ta byłaby niezbędna, aby doprowadzić rentowność niderlandzkiej części projektu do poziomu możliwego do zaakceptowania przez partnerów przemysłowych. Pomoc udzielana przez władze niemieckie i niderlandzkie ma charakter ad hoc i nie podlega określonemu programowi.

| (16) | Zamierzeniem Belgii jest udzielić subwencji bezpośredniej w wysokości 2 919 480 EUR oraz zwolnienia od opłat za nieruchomości na okres pięciu lat, którą to korzyść szacuje się na 766 000 EUR. Całkowity koszt inwestycyjny w Belgii wyniósłby 55,4 miliona EUR, z czego władze belgijskie uznały 40 885 000 EUR za koszt dopuszczalny. Kwota 16 556 000 EUR została odliczona jako zysk z eksploatacji (8), co ostatecznie daje dopuszczalną kwotę 24 329 000 EUR. Władze belgijskie uznają, że pomoc wchodzi w zakres systemu pomocy udzielanej przez państwo, zatwierdzonego przez Komisję (9). System ten przewiduje pomoc rzędu 12 % na tego typu inwestycje, co odpowiada pomocy w wysokości 2 919 480 EUR. Koszty, które nie mogą podlegać pomocy w rozumieniu tego systemu, to koszty badań ogólnych, nabycia terenów oraz prowizje. |
| --- | --- |

(16)

Zamierzeniem Belgii jest udzielić subwencji bezpośredniej w wysokości 2 919 480 EUR oraz zwolnienia od opłat za nieruchomości na okres pięciu lat, którą to korzyść szacuje się na 766 000 EUR. Całkowity koszt inwestycyjny w Belgii wyniósłby 55,4 miliona EUR, z czego władze belgijskie uznały 40 885 000 EUR za koszt dopuszczalny. Kwota 16 556 000 EUR została odliczona jako zysk z eksploatacji (8), co ostatecznie daje dopuszczalną kwotę 24 329 000 EUR. Władze belgijskie uznają, że pomoc wchodzi w zakres systemu pomocy udzielanej przez państwo, zatwierdzonego przez Komisję (9). System ten przewiduje pomoc rzędu 12 % na tego typu inwestycje, co odpowiada pomocy w wysokości 2 919 480 EUR. Koszty, które nie mogą podlegać pomocy w rozumieniu tego systemu, to koszty badań ogólnych, nabycia terenów oraz prowizje.

| (17) | Pomoc belgijska była notyfikowana w celu uzyskania zabezpieczenia prawnego oraz dostarczenia Komisji zestawieniowego obrazu projektu inwestycyjnego, wraz z ogólną kwotą pomocową, jaka została udzielona. |
| --- | --- |

(17)

Pomoc belgijska była notyfikowana w celu uzyskania zabezpieczenia prawnego oraz dostarczenia Komisji zestawieniowego obrazu projektu inwestycyjnego, wraz z ogólną kwotą pomocową, jaka została udzielona.

| (18) | Trzy Państwa Członkowskie uzależniły udzielaną pomoc od przestrzegania zasad „swobodnego dostępu” oraz „niedyskryminacji” przez okres 25 lat, czyli na okres gospodarczego funkcjonowania rurociągu. Przestrzeganie tych zasad zostało ustanowione w statucie EPMC; po upływie okresu 25 lat statut będzie mógł być w tym punkcie zmieniony wyłącznie przy jednomyślnej zgodzie wszystkich udziałowców. |
| --- | --- |

(18)

Trzy Państwa Członkowskie uzależniły udzielaną pomoc od przestrzegania zasad „swobodnego dostępu” oraz „niedyskryminacji” przez okres 25 lat, czyli na okres gospodarczego funkcjonowania rurociągu. Przestrzeganie tych zasad zostało ustanowione w statucie EPMC; po upływie okresu 25 lat statut będzie mógł być w tym punkcie zmieniony wyłącznie przy jednomyślnej zgodzie wszystkich udziałowców.

| (19) | Rozpatrywana jest możliwość udzielenia pożyczki przez EBI do kwoty 30 % całkowitych kosztów projektu. Udziałowcy wnieśliby 8 milionów EUR kapitałów własnych, pozostałe środki byłyby zapewnione przez banki. Jednocześnie udziałowcy muszą ponieść straty w pierwszych latach, tj. około 38 milionów EUR do 2008 r., co faktycznie oznaczałoby około 18 milionów EUR po uwzględnieniu odsetek i podatków. |
| --- | --- |

(19)

Rozpatrywana jest możliwość udzielenia pożyczki przez EBI do kwoty 30 % całkowitych kosztów projektu. Udziałowcy wnieśliby 8 milionów EUR kapitałów własnych, pozostałe środki byłyby zapewnione przez banki. Jednocześnie udziałowcy muszą ponieść straty w pierwszych latach, tj. około 38 milionów EUR do 2008 r., co faktycznie oznaczałoby około 18 milionów EUR po uwzględnieniu odsetek i podatków.

2.1.5.   Większa europejska sieć rurociągów węglowodorów olefinowych

| (20) | Raport w sprawie szerszej sieci rurociągów węglowodorów olefinowych, której częścią jest projekt omawianego rurociągu (10), został dostarczony Komisji przez APPE. Aktualnie w Europie istnieje pięć odrębnych systemów etylenu, które nie są ze sobą połączone i nie mogą wobec tego tworzyć kompletnej sieci, a które łączą zaledwie około 50 % całkowitej zdolności. Jeśli chodzi o propylen, to istnieje szereg systemów indywidualnych wokół krajów Beneluksu. Globalna sieć węglowodorów olefinowych musiałaby połączyć te różne systemy i rozwinąć je. Raport przedstawia liczne mapy, na których pokazane są różne projekty budowy rurociągów, będących już w budowie lub projektowanych, które powinny umożliwić zbudowanie sieci globalnej. |
| --- | --- |

(20)

Raport w sprawie szerszej sieci rurociągów węglowodorów olefinowych, której częścią jest projekt omawianego rurociągu (10), został dostarczony Komisji przez APPE. Aktualnie w Europie istnieje pięć odrębnych systemów etylenu, które nie są ze sobą połączone i nie mogą wobec tego tworzyć kompletnej sieci, a które łączą zaledwie około 50 % całkowitej zdolności. Jeśli chodzi o propylen, to istnieje szereg systemów indywidualnych wokół krajów Beneluksu. Globalna sieć węglowodorów olefinowych musiałaby połączyć te różne systemy i rozwinąć je. Raport przedstawia liczne mapy, na których pokazane są różne projekty budowy rurociągów, będących już w budowie lub projektowanych, które powinny umożliwić zbudowanie sieci globalnej.

2.2.   Uzasadnienie udzielanej pomocy przedstawione przez władze niemieckie, niderlandzkie i belgijskie

| (21) | Projekt może być uzasadniony względami ochrony środowiska, bezpieczeństwem transportu i polityką przemysłową. |
| --- | --- |

(21)

Projekt może być uzasadniony względami ochrony środowiska, bezpieczeństwem transportu i polityką przemysłową.

2.2.1.   Korzyści dla środowiska

| (22) | Transport propylenu powinien rozwijać się bardzo mocno i zjawisko to akcentowałoby presję, jaką sytuacja ta wywiera na zwiększanie wydajności transportu drogą wodną i samochodową. Rurociąg ma właśnie na celu zmniejszenie tej presji oraz zapobieżenie powstawaniu wąskich gardeł. Zmniejszyłby on wydatnie korki na drogach. |
| --- | --- |

(22)

Transport propylenu powinien rozwijać się bardzo mocno i zjawisko to akcentowałoby presję, jaką sytuacja ta wywiera na zwiększanie wydajności transportu drogą wodną i samochodową. Rurociąg ma właśnie na celu zmniejszenie tej presji oraz zapobieżenie powstawaniu wąskich gardeł. Zmniejszyłby on wydatnie korki na drogach.

| (23) | Różnica w emisjach pochodzących z tradycyjnych środków transportu i przesyłania propylenu rurociągami kształtowałaby się według tabeli 2.
  Tabela 2
  Emisje | Jednostka | Kolej | Barka | Razem | Rurociąg | Delta |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ładowność | t/km | 7 100 000 | 158 200 000 | 165 300 000 | 165 300 000 | |
| CO2 | kg na t/km | 312 | 6 960 | 7 237 | 4 496 | 2 741 |
| NOx | kg na t/km | 1,99 | 124 | 126 | 5,12 | 121 |
| CO | kg na t/km | 0,14 | 6,33 | 6,47 | 0,5 | 5,97 |
| VOC | kg na t/km | 0,07 | 6,33 | 6,4 | 0,17 | 6,23 |
| SO2 | kg na t/km | 0,14 | 9,49 | 9,63 | 2,15 | 7,48 |

(23)

Różnica w emisjach pochodzących z tradycyjnych środków transportu i przesyłania propylenu rurociągami kształtowałaby się według tabeli 2.

Tabela 2

Emisje

Jednostka

Kolej

Barka

Razem

Rurociąg

Delta

Ładowność

t/km

7 100 000

158 200 000

165 300 000

165 300 000

CO2

kg na t/km

312

6 960

7 237

4 496

2 741

NOx

kg na t/km

1,99

124

126

5,12

121

CO

kg na t/km

0,14

6,33

6,47

0,5

5,97

VOC

kg na t/km

0,07

6,33

6,4

0,17

6,23

SO2

kg na t/km

0,14

9,49

9,63

2,15

7,48

| (24) | Inne redukcje emisji wynikałyby z faktu, że rurociąg pozwoliłby zrealizować nowe inwestycje w miejscach wymagających mniejszych przewozów węglowodorów olefinowych. |
| --- | --- |

(24)

Inne redukcje emisji wynikałyby z faktu, że rurociąg pozwoliłby zrealizować nowe inwestycje w miejscach wymagających mniejszych przewozów węglowodorów olefinowych.

2.2.2.   Bezpieczeństwo transportu i korki

| (25) | Rurociąg pozwoliłby w sposób wyraźny poprawić bezpieczeństwo transportu. Propylen należy do najwyższej klasy ryzyka. Bez takiego rurociągu wzrost obrotów na rynku propylenu pociągnąłby za sobą znaczny wzrost innych form transportu propylenu oraz stworzyłby problemy w zakresie bezpieczeństwa i związanego z tym zatłoczenia dróg. |
| --- | --- |

(25)

Rurociąg pozwoliłby w sposób wyraźny poprawić bezpieczeństwo transportu. Propylen należy do najwyższej klasy ryzyka. Bez takiego rurociągu wzrost obrotów na rynku propylenu pociągnąłby za sobą znaczny wzrost innych form transportu propylenu oraz stworzyłby problemy w zakresie bezpieczeństwa i związanego z tym zatłoczenia dróg.

| (26) | W Niderlandach niepokój budzi przede wszystkim transport barkami oraz koleją. Rozwój transportu kolejowego stwarza problemy bezpieczeństwa na całej drodze kolejowej oraz przy przeładunku propylenu. Rurociąg natomiast pozwoliłby zmniejszyć to ryzyko, głównie dzięki zmniejszeniu ilości niezbędnych manewrów na stacjach kolejowych oraz przy przeładunku propylenu. Stacja Venlo jest jednym z miejsc najbardziej zagrożonych na trasie kolejowej pomiędzy Rotterdamem i Geleen. Rozwiązanie tego problemu wymagałoby przemieszczenia stacji, co wiąże się z przybliżonym kosztem w wysokości 134 milionów EUR. Natomiast budowa rurociągu czyni taką przeprowadzkę mniej konieczną. |
| --- | --- |

(26)

W Niderlandach niepokój budzi przede wszystkim transport barkami oraz koleją. Rozwój transportu kolejowego stwarza problemy bezpieczeństwa na całej drodze kolejowej oraz przy przeładunku propylenu. Rurociąg natomiast pozwoliłby zmniejszyć to ryzyko, głównie dzięki zmniejszeniu ilości niezbędnych manewrów na stacjach kolejowych oraz przy przeładunku propylenu. Stacja Venlo jest jednym z miejsc najbardziej zagrożonych na trasie kolejowej pomiędzy Rotterdamem i Geleen. Rozwiązanie tego problemu wymagałoby przemieszczenia stacji, co wiąże się z przybliżonym kosztem w wysokości 134 milionów EUR. Natomiast budowa rurociągu czyni taką przeprowadzkę mniej konieczną.

| (27) | Niderlandy szacują uzyskaną bezpośrednią efektywność społeczną (bezpieczeństwo transportu, zmniejszenie emisji oraz zmniejszenie hałasu) udzielonej pomocy na 12 %. |
| --- | --- |

(27)

Niderlandy szacują uzyskaną bezpośrednią efektywność społeczną (bezpieczeństwo transportu, zmniejszenie emisji oraz zmniejszenie hałasu) udzielonej pomocy na 12 %.

2.2.3.   Polityka przemysłowa oraz uwagi dotyczące zatrudnienia

| (28) | Rurociąg nabiera znaczenia strategicznego dla sprawności funkcjonowania przemysłu chemicznego w omawianym regionie. Badanie przeprowadzone w 1998 r. wskazało brak odpowiedniej infrastruktury jako główny czynnik utrudniający konkurencyjność. Inna sytuacja jest w Stanach Zjednoczonych, gdzie istnieje mocno rozbudowana sieć. Rurociąg poważnie pozwoliłby na większą elastyczność transportu, ponieważ służy on jako miejsce magazynowania, a jednocześnie jest bezpośrednio dostępny i znajduje się w pobliżu wszystkich użytkowników. Zmniejszyłby on również niepewność zaopatrzenia klientów w propylen, która jest związana z zakłóceniami produkcji w piecach do krakowania w fazie gazowej. |
| --- | --- |

(28)

Rurociąg nabiera znaczenia strategicznego dla sprawności funkcjonowania przemysłu chemicznego w omawianym regionie. Badanie przeprowadzone w 1998 r. wskazało brak odpowiedniej infrastruktury jako główny czynnik utrudniający konkurencyjność. Inna sytuacja jest w Stanach Zjednoczonych, gdzie istnieje mocno rozbudowana sieć. Rurociąg poważnie pozwoliłby na większą elastyczność transportu, ponieważ służy on jako miejsce magazynowania, a jednocześnie jest bezpośrednio dostępny i znajduje się w pobliżu wszystkich użytkowników. Zmniejszyłby on również niepewność zaopatrzenia klientów w propylen, która jest związana z zakłóceniami produkcji w piecach do krakowania w fazie gazowej.

| (29) | W 1999 r. chemiczny przemysł surowcowy zatrudniał 5 233 pracowników w regionie Emscher-Lippe w Niemczech. Około 1 906 pracowników zależałoby ściśle od produkcji na bazie propylenu: 1 506 w przemyśle surowcowym oraz 400 w przemyśle przetwórczym tworzyw sztucznych. Bez rurociągu przesyłania propylenu potencjał tego regionu byłby wykorzystany najwyżej w 50 %. Ekspertyza pozwoliła oszacować liczbę miejsc pracy w regionie Emscher-Lippe zarówno w razie wybudowania rurociągu, jak i bez. Jeśli chodzi o przemysł surowcowy, realizacja projektu pozwoliłaby stworzyć 658 stanowisk pracy do 2010 r., bez efektów mnożnikowych. W całości przemysłu chemicznego byłoby to 2 697 miejsc pracy. W liczbach bezwzględnych zatrudnienie zmniejszałoby się mimo wszystko, lecz w tempie wolniejszym, dzięki istnieniu rurociągu. |
| --- | --- |

(29)

W 1999 r. chemiczny przemysł surowcowy zatrudniał 5 233 pracowników w regionie Emscher-Lippe w Niemczech. Około 1 906 pracowników zależałoby ściśle od produkcji na bazie propylenu: 1 506 w przemyśle surowcowym oraz 400 w przemyśle przetwórczym tworzyw sztucznych. Bez rurociągu przesyłania propylenu potencjał tego regionu byłby wykorzystany najwyżej w 50 %. Ekspertyza pozwoliła oszacować liczbę miejsc pracy w regionie Emscher-Lippe zarówno w razie wybudowania rurociągu, jak i bez. Jeśli chodzi o przemysł surowcowy, realizacja projektu pozwoliłaby stworzyć 658 stanowisk pracy do 2010 r., bez efektów mnożnikowych. W całości przemysłu chemicznego byłoby to 2 697 miejsc pracy. W liczbach bezwzględnych zatrudnienie zmniejszałoby się mimo wszystko, lecz w tempie wolniejszym, dzięki istnieniu rurociągu.

| (30) | W 2002 r. w przemyśle chemicznym na południu Limburgii było zatrudnionych około 9 740 osób. Od 500 do 550 spośród nich pracowało tam w produkcji propylenu oraz w produkcji i przetwórstwie produktów pochodnych polipropylenu. |
| --- | --- |

(30)

W 2002 r. w przemyśle chemicznym na południu Limburgii było zatrudnionych około 9 740 osób. Od 500 do 550 spośród nich pracowało tam w produkcji propylenu oraz w produkcji i przetwórstwie produktów pochodnych polipropylenu.

3.   UZASADNIENIE WSZCZĘCIA PROCEDURY PRZEWIDZIANEJ W ART. 88 UST. 2 TRAKTATU

| (31) | W swej decyzji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu Komisja przedstawiła powody, dla których omawiane środki powinny zostać uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu oraz wyjaśniła niektóre wątpliwości co do ich zgodności z tym Traktatem. W rzeczywistości pomoc nie zostałaby objęta wspólnotowymi ramami zarządzania pomocą świadczoną przez państwo w dziedzinie ochrony środowiska (11) (niżej nazywanych „ramami pomocy w dziedzinie ochrony środowiska”) ani wytycznymi w sprawie pomocy państwa o przeznaczeniu regionalnym (12), ani innymi wytycznymi lub ramami ustalonymi przez Komisję. Omawiana sprawa różni się także od innych pomocy przyznanych na rzecz projektów w dziedzinie infrastruktury transportu, które uzyskały zgodę Komisji. Jeśli idzie o kryteria ogólne obowiązujące w dziedzinie oceny pomocy państwa, Komisja stwierdziła, że konieczność pełnej kwoty oraz proporcjonalność pomocy nie były jasne. Niektóre spośród istniejących rurociągów zostały sfinansowane całkowicie z zasobów prywatnych. Co więcej, wysokość pomocy udzielanej w poszczególnych częściach projektu jest różna; i tak, jest ona względnie duża zwłaszcza w części niemieckiej. Niektóre stawiane zasadnicze pytania dotyczyły przyjętych założeń co do podstawy obliczeń rentowności. Komisja postawiła pytanie, czy nie ma przypadkiem zniekształceń niesłusznie przypisywanych konkurencji, a w szczególności pomiędzy przedsiębiorstwami chemicznymi uczestniczącymi bezpośrednio w projekcie i innymi przedsiębiorstwami sektora chemicznego oraz przemysłem z nimi związanym, a także pomiędzy przemysłem chemicznym omawianego regionu i przemysłem innych regionów Wspólnoty. |
| --- | --- |

(31)

W swej decyzji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu Komisja przedstawiła powody, dla których omawiane środki powinny zostać uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu oraz wyjaśniła niektóre wątpliwości co do ich zgodności z tym Traktatem. W rzeczywistości pomoc nie zostałaby objęta wspólnotowymi ramami zarządzania pomocą świadczoną przez państwo w dziedzinie ochrony środowiska (11) (niżej nazywanych „ramami pomocy w dziedzinie ochrony środowiska”) ani wytycznymi w sprawie pomocy państwa o przeznaczeniu regionalnym (12), ani innymi wytycznymi lub ramami ustalonymi przez Komisję. Omawiana sprawa różni się także od innych pomocy przyznanych na rzecz projektów w dziedzinie infrastruktury transportu, które uzyskały zgodę Komisji. Jeśli idzie o kryteria ogólne obowiązujące w dziedzinie oceny pomocy państwa, Komisja stwierdziła, że konieczność pełnej kwoty oraz proporcjonalność pomocy nie były jasne. Niektóre spośród istniejących rurociągów zostały sfinansowane całkowicie z zasobów prywatnych. Co więcej, wysokość pomocy udzielanej w poszczególnych częściach projektu jest różna; i tak, jest ona względnie duża zwłaszcza w części niemieckiej. Niektóre stawiane zasadnicze pytania dotyczyły przyjętych założeń co do podstawy obliczeń rentowności. Komisja postawiła pytanie, czy nie ma przypadkiem zniekształceń niesłusznie przypisywanych konkurencji, a w szczególności pomiędzy przedsiębiorstwami chemicznymi uczestniczącymi bezpośrednio w projekcie i innymi przedsiębiorstwami sektora chemicznego oraz przemysłem z nimi związanym, a także pomiędzy przemysłem chemicznym omawianego regionu i przemysłem innych regionów Wspólnoty.

4.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (32) | Komisja otrzymała uwagi ze strony Deutsche Bahn oraz dwóch konkurentów przemysłu chemicznego. |
| --- | --- |

(32)

Komisja otrzymała uwagi ze strony Deutsche Bahn oraz dwóch konkurentów przemysłu chemicznego.

| (33) | Firma Deutsche Bahn potwierdziła analizę Komisji i stwierdziła, że pomoc godzi w jej interesy, ponieważ dostarczanie propylenu rurociągiem zastąpi transport kolejowy, co spowoduje stratę obrotów o około 13 milionów EUR rocznie. Następna strata obrotów zostanie poniesiona w zakresie, w jakim producentom propylenu działającym na południu Niemiec rozwiązane zostałyby umowy dostawy z użytkownikami zagłębia Ruhry. Firma Deutsche Bahn podała liczne przykłady strat w obrotach spowodowanych budową rurociągów. |
| --- | --- |

(33)

Firma Deutsche Bahn potwierdziła analizę Komisji i stwierdziła, że pomoc godzi w jej interesy, ponieważ dostarczanie propylenu rurociągiem zastąpi transport kolejowy, co spowoduje stratę obrotów o około 13 milionów EUR rocznie. Następna strata obrotów zostanie poniesiona w zakresie, w jakim producentom propylenu działającym na południu Niemiec rozwiązane zostałyby umowy dostawy z użytkownikami zagłębia Ruhry. Firma Deutsche Bahn podała liczne przykłady strat w obrotach spowodowanych budową rurociągów.

| (34) | Pierwszy konkurent wypowiedział się pozytywnie co do rozwoju infrastruktury rurociągów przesyłania węglowodorów olefinowych w Europie, ale nie jest przekonany, że omawiany projekt uzasadnia pomoc, jaka została mu udzielona. Po pierwsze, rurociąg będzie dostarczać tylko jakość „polimerową”, a nie chemiczną lub „rafineryjną”, gdzie zawartość propylenu jest mniejsza. Jakość polimerowa stanowi tylko 60 % rynku. Ażeby uzyskać dostęp do nowego rurociągu, producenci jakości chemicznej będą musieli przystać na wysokie inwestycje, by móc dorównać poziomem swych wyrobów jakości polimerowej. Po drugie, brak sieci rurociągów doprowadzania propylenu w Europie nie może uzasadniać słabej konkurencyjności przemysłu chemicznego, gdyż opłaty będą porównywalne z opłatami za inne środki transportu. Rurociąg stanie się konkurencją dla tych środków, pomoc zatem zniekształci konkurencję z przedsiębiorstwami, które już realizują poważne inwestycje w wyselekcjonowanych miejscach, nabrzeżach itp. Po trzecie, transport barkami i koleją wykazał swe zalety ze względu na ochronę środowiska. I po czwarte, rurociąg może skutkować przesunięciem inwestycji z okolic nadbrzeżnych krajów Beneluksu w stronę – na przykład – Niemiec. |
| --- | --- |

(34)

Pierwszy konkurent wypowiedział się pozytywnie co do rozwoju infrastruktury rurociągów przesyłania węglowodorów olefinowych w Europie, ale nie jest przekonany, że omawiany projekt uzasadnia pomoc, jaka została mu udzielona. Po pierwsze, rurociąg będzie dostarczać tylko jakość „polimerową”, a nie chemiczną lub „rafineryjną”, gdzie zawartość propylenu jest mniejsza. Jakość polimerowa stanowi tylko 60 % rynku. Ażeby uzyskać dostęp do nowego rurociągu, producenci jakości chemicznej będą musieli przystać na wysokie inwestycje, by móc dorównać poziomem swych wyrobów jakości polimerowej. Po drugie, brak sieci rurociągów doprowadzania propylenu w Europie nie może uzasadniać słabej konkurencyjności przemysłu chemicznego, gdyż opłaty będą porównywalne z opłatami za inne środki transportu. Rurociąg stanie się konkurencją dla tych środków, pomoc zatem zniekształci konkurencję z przedsiębiorstwami, które już realizują poważne inwestycje w wyselekcjonowanych miejscach, nabrzeżach itp. Po trzecie, transport barkami i koleją wykazał swe zalety ze względu na ochronę środowiska. I po czwarte, rurociąg może skutkować przesunięciem inwestycji z okolic nadbrzeżnych krajów Beneluksu w stronę – na przykład – Niemiec.

| (35) | Drugi z konkurentów przyjmuje zasadę, zgodnie z którą transport węglowodorów lekkich za pomocą rurociągów jest interesujący z punktu widzenia efektywności i bezpieczeństwa, a dobra infrastruktura zachęca do inwestowania i tworzenia miejsc pracy w rejonach, przez które takie rurociągi biegną. Zwraca on jednak uwagę na fakt, że aktualnie ilość propylenu przewożonego z zachodu na wschód nie stanowi warunku wystarczającego do inwestowania w ten projekt budowy rurociągu. Aby udzielenie pomocy mogło być uzasadnione, należałoby dodać dodatkowe wielkości na każdym końcu rurociągu: zużycie propylenu w Limburgii niderlandzkiej oraz od strony niemieckiej rurociągu, a także produkcję propylenu w rejonie nadbrzeżnym. Na zasadzie kontrastu, firma SABIC zapowiedziała rozwój urządzenia krakingowego w Limburgii niderlandzkiej, co zmniejszyłoby ilość propylenu przewożonego z rejonu Antwerpia-Rotterdam-Amsterdam (ARA) na wschodnią stronę rurociągu. Bez podjęcia inwestycji w produkcję propylenu w rejonie ARA rurociąg pozostałby nie w pełni wykorzystany. |
| --- | --- |

(35)

Drugi z konkurentów przyjmuje zasadę, zgodnie z którą transport węglowodorów lekkich za pomocą rurociągów jest interesujący z punktu widzenia efektywności i bezpieczeństwa, a dobra infrastruktura zachęca do inwestowania i tworzenia miejsc pracy w rejonach, przez które takie rurociągi biegną. Zwraca on jednak uwagę na fakt, że aktualnie ilość propylenu przewożonego z zachodu na wschód nie stanowi warunku wystarczającego do inwestowania w ten projekt budowy rurociągu. Aby udzielenie pomocy mogło być uzasadnione, należałoby dodać dodatkowe wielkości na każdym końcu rurociągu: zużycie propylenu w Limburgii niderlandzkiej oraz od strony niemieckiej rurociągu, a także produkcję propylenu w rejonie nadbrzeżnym. Na zasadzie kontrastu, firma SABIC zapowiedziała rozwój urządzenia krakingowego w Limburgii niderlandzkiej, co zmniejszyłoby ilość propylenu przewożonego z rejonu Antwerpia-Rotterdam-Amsterdam (ARA) na wschodnią stronę rurociągu. Bez podjęcia inwestycji w produkcję propylenu w rejonie ARA rurociąg pozostałby nie w pełni wykorzystany.

5.   UWAGI WŁADZ NIEMIECKICH, NIDERLANDZKICH I BELGIJSKICH

5.1.   Uwagi wspólne dla trzech Państw Członkowskich

| (36) | Trzy Państwa Członkowskie potwierdzają znaczenie projektu odnośnie do ochrony środowiska, bezpieczeństwa na drogach oraz na płaszczyźnie przemysłowej. Podkreślają one, iż rurociąg będzie eksploatowany zgodnie z zasadami „swobodnego dostępu”, niedyskryminacji oraz „wspólnego przewoźnika”. |
| --- | --- |

(36)

Trzy Państwa Członkowskie potwierdzają znaczenie projektu odnośnie do ochrony środowiska, bezpieczeństwa na drogach oraz na płaszczyźnie przemysłowej. Podkreślają one, iż rurociąg będzie eksploatowany zgodnie z zasadami „swobodnego dostępu”, niedyskryminacji oraz „wspólnego przewoźnika”.

| (37) | Selekcja beneficjentów w drodze przetargu nie była możliwa, ponieważ niektóre firmy petrochemiczne uczestniczyły bezpośrednio w projekcie jako właściciele niektórych już istniejących odcinków rurociągów. Procedura taka zresztą nie byłaby ekonomicznie uzasadniona. Naruszenie zasad konkurencji w danym wypadku jest wykluczone, ponieważ każda firma może przyłączyć się do konsorcjum. |
| --- | --- |

(37)

Selekcja beneficjentów w drodze przetargu nie była możliwa, ponieważ niektóre firmy petrochemiczne uczestniczyły bezpośrednio w projekcie jako właściciele niektórych już istniejących odcinków rurociągów. Procedura taka zresztą nie byłaby ekonomicznie uzasadniona. Naruszenie zasad konkurencji w danym wypadku jest wykluczone, ponieważ każda firma może przyłączyć się do konsorcjum.

5.2.   Uwagi Niemiec

| (38) | Niemcy kładą nacisk na fakt, że pomoc publiczna nie stanowi pomocy państwa, ponieważ nie powoduje korzyści selektywnych. Rurociąg musi być traktowany jak infrastruktura transportowa, na wzór innych projektów tego rodzaju, co byłoby zgodne z poprzednimi decyzjami Komisji (13). Projekt został wdrożony ze względów związanych z polityką ekologiczną oraz przemysłową, a pomoc nie jest zwykłą reakcją na inicjatywę prywatną. Nadto fakt, że inne sposoby transportu, czyli transport śródlądowy i kolejowy, są finansowane przez władze publiczne, został wzięty pod uwagę w decyzji udzielenia pomocy projektowi. |
| --- | --- |

(38)

Niemcy kładą nacisk na fakt, że pomoc publiczna nie stanowi pomocy państwa, ponieważ nie powoduje korzyści selektywnych. Rurociąg musi być traktowany jak infrastruktura transportowa, na wzór innych projektów tego rodzaju, co byłoby zgodne z poprzednimi decyzjami Komisji (13). Projekt został wdrożony ze względów związanych z polityką ekologiczną oraz przemysłową, a pomoc nie jest zwykłą reakcją na inicjatywę prywatną. Nadto fakt, że inne sposoby transportu, czyli transport śródlądowy i kolejowy, są finansowane przez władze publiczne, został wzięty pod uwagę w decyzji udzielenia pomocy projektowi.

| (39) | Ponadto Niemcy oceniają, że celem projektu jest organizacja transportu propylenu na różne sposoby. Z tego powodu omawiane przedsięwzięcie mieści się w zakresie stosowania art. 73 Traktatu. |
| --- | --- |

(39)

Ponadto Niemcy oceniają, że celem projektu jest organizacja transportu propylenu na różne sposoby. Z tego powodu omawiane przedsięwzięcie mieści się w zakresie stosowania art. 73 Traktatu.

| (40) | Pomoc przyniosłaby wewnętrzną stopę zwrotu projektu w Niemczech w wysokości 5,6 %. Większa stopa zwrotu byłaby nieosiągalna: jeśli bowiem przychody przekraczałyby prognozy w ciągu pierwszych 15 lat, odpowiednia kwota zostałaby odebrana beneficjentowi. Niemcy podkreślają, że przedsiębiorstwa mające bezpośredni udział w projekcie nie korzystają z dysproporcjonalnego przywileju, gdyż każdy potencjalny użytkownik będzie miał dostęp do urządzeń w warunkach niedyskryminacji. Co więcej, nawet przedsiębiorstwa działające w innych gałęziach gospodarczych mogą przystąpić do konsorcjum. Rurociąg pozostaje własnością przedsiębiorstwa po upływie 15 lat, ale nie czerpie ono z tego żadnej korzyści. |
| --- | --- |

(40)

Pomoc przyniosłaby wewnętrzną stopę zwrotu projektu w Niemczech w wysokości 5,6 %. Większa stopa zwrotu byłaby nieosiągalna: jeśli bowiem przychody przekraczałyby prognozy w ciągu pierwszych 15 lat, odpowiednia kwota zostałaby odebrana beneficjentowi. Niemcy podkreślają, że przedsiębiorstwa mające bezpośredni udział w projekcie nie korzystają z dysproporcjonalnego przywileju, gdyż każdy potencjalny użytkownik będzie miał dostęp do urządzeń w warunkach niedyskryminacji. Co więcej, nawet przedsiębiorstwa działające w innych gałęziach gospodarczych mogą przystąpić do konsorcjum. Rurociąg pozostaje własnością przedsiębiorstwa po upływie 15 lat, ale nie czerpie ono z tego żadnej korzyści.

| (41) | Ponieważ rurociąg stanowi część sieci na skalę europejską, zakłócenia konkurencji w przemyśle chemicznym w innych regionach Wspólnoty w tym wypadku nie wystąpią. |
| --- | --- |

(41)

Ponieważ rurociąg stanowi część sieci na skalę europejską, zakłócenia konkurencji w przemyśle chemicznym w innych regionach Wspólnoty w tym wypadku nie wystąpią.

5.3.   Uwagi Niderlandów

| (42) | Niderlandy zwracają uwagę, iż w latach 1990 przemysł produkujący etylen i propylen w Europie północno-zachodniej, który był eksporterem netto, stał się importerem netto na skutek silnej konkurencji, w szczególności ze strony krajów azjatyckich. Rynek etylenu i propylenu północno-zachodniej Europy jest obecnie rynkiem zamkniętym ze względu na brak niezależnych urządzeń transportowych, magazynów i służących do przeładunku. Projekt będący beneficjentem pomocy mógłby zmusić sektor do otwarcia rynku. Niderlandy dostarczyły mapę, na której są oznaczone przykładowe miejsca nadbrzeżne usytuowane w całej Europie, które mają możliwości dostarczania, strukturalnie lub tymczasowo, propylenu przez rurociąg. |
| --- | --- |

(42)

Niderlandy zwracają uwagę, iż w latach 1990 przemysł produkujący etylen i propylen w Europie północno-zachodniej, który był eksporterem netto, stał się importerem netto na skutek silnej konkurencji, w szczególności ze strony krajów azjatyckich. Rynek etylenu i propylenu północno-zachodniej Europy jest obecnie rynkiem zamkniętym ze względu na brak niezależnych urządzeń transportowych, magazynów i służących do przeładunku. Projekt będący beneficjentem pomocy mógłby zmusić sektor do otwarcia rynku. Niderlandy dostarczyły mapę, na której są oznaczone przykładowe miejsca nadbrzeżne usytuowane w całej Europie, które mają możliwości dostarczania, strukturalnie lub tymczasowo, propylenu przez rurociąg.

| (43) | Niderlandy przywołują swoje wyliczenie stopy zwrotu subwencji dla społeczeństwa w wysokości 12 %. Oprócz wyliczenia wewnętrznej stopy zwrotu projektu (6,19 %), strona niderlandzka zwraca uwagę, że stopy zwrotu konkurencyjnych środków transportu są również słabe, ponieważ zawierają się w granicach 1–8 %, zależnie od rodzaju środka transportu. Niderlandy stwierdzają również, że pomoc mogłaby być uznana za zgodną z art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu, ponieważ chodzi tu o ważny projekt leżący we wspólnym interesie europejskim. |
| --- | --- |

(43)

Niderlandy przywołują swoje wyliczenie stopy zwrotu subwencji dla społeczeństwa w wysokości 12 %. Oprócz wyliczenia wewnętrznej stopy zwrotu projektu (6,19 %), strona niderlandzka zwraca uwagę, że stopy zwrotu konkurencyjnych środków transportu są również słabe, ponieważ zawierają się w granicach 1–8 %, zależnie od rodzaju środka transportu. Niderlandy stwierdzają również, że pomoc mogłaby być uznana za zgodną z art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu, ponieważ chodzi tu o ważny projekt leżący we wspólnym interesie europejskim.

5.4.   Uwagi Belgii

| (44) | Belgia dodaje do uwag ogólnych, że pomoc przez nią notyfikowana mieści się w systemie zatwierdzonym przez Komisję oraz że stanowisko Komisji, zgodnie z którym pomoc ta nie wchodzi w zakres ram pomocy w dziedzinie ochrony środowiska, nie jest zgodne z poprzednią opinią wydaną w sprawie stosowania belgijskiego systemu pomocowego. |
| --- | --- |

(44)

Belgia dodaje do uwag ogólnych, że pomoc przez nią notyfikowana mieści się w systemie zatwierdzonym przez Komisję oraz że stanowisko Komisji, zgodnie z którym pomoc ta nie wchodzi w zakres ram pomocy w dziedzinie ochrony środowiska, nie jest zgodne z poprzednią opinią wydaną w sprawie stosowania belgijskiego systemu pomocowego.

5.5.   Komentarze do uwag przedstawionych przez zainteresowane strony

| (45) | W odniesieniu do uwag przedstawionych przez Deutsche Bahn, trzy Państwa Członkowskie podkreślają, iż subwencja będzie wykorzystana wyłącznie na infrastrukturę rurociągów, nie zaś na transport we właściwym tego słowa znaczeniu oraz że opłaty będą ustalane w oparciu o opłaty stosowane w przypadku konkurencyjnych środków transportu. Opłaty te będą przejrzyste i zachowają charakter niedyskryminujący. Użytkownicy propylenu, którzy już zainwestowali w infrastrukturę transportu wodnego lub kolejowego, nie znajdą się w niekorzystnej sytuacji, ponieważ użytkownicy rurociągu sami ponoszą odpowiedzialność za podłączenie. Co więcej, większość inwestycji niezbędnych do transportu drogą wodną lub koleją nie jest przystosowana wyłącznie do przewozu propylenu, ale może służyć także do transportu innych gazów płynnych. I wreszcie, Deutsche Bahn ma możliwość uczestnictwa w EPDC. Powodzenie projektu budowy rurociągu może mieć znaczenie dla Deutsche Bahn, ponieważ otwiera to możliwości realizacji wewnętrznych dostaw propylenu w kraju. |
| --- | --- |

(45)

W odniesieniu do uwag przedstawionych przez Deutsche Bahn, trzy Państwa Członkowskie podkreślają, iż subwencja będzie wykorzystana wyłącznie na infrastrukturę rurociągów, nie zaś na transport we właściwym tego słowa znaczeniu oraz że opłaty będą ustalane w oparciu o opłaty stosowane w przypadku konkurencyjnych środków transportu. Opłaty te będą przejrzyste i zachowają charakter niedyskryminujący. Użytkownicy propylenu, którzy już zainwestowali w infrastrukturę transportu wodnego lub kolejowego, nie znajdą się w niekorzystnej sytuacji, ponieważ użytkownicy rurociągu sami ponoszą odpowiedzialność za podłączenie. Co więcej, większość inwestycji niezbędnych do transportu drogą wodną lub koleją nie jest przystosowana wyłącznie do przewozu propylenu, ale może służyć także do transportu innych gazów płynnych. I wreszcie, Deutsche Bahn ma możliwość uczestnictwa w EPDC. Powodzenie projektu budowy rurociągu może mieć znaczenie dla Deutsche Bahn, ponieważ otwiera to możliwości realizacji wewnętrznych dostaw propylenu w kraju.

| (46) | Z kolei odnosząc się do uwag pierwszego z konkurentów, trzy Państwa Członkowskie zwracają uwagę, iż propylen polimerowy jest jedyną substancją nadającą się do każdego zastosowania. Jakość „rafineryjna” jest bardzo rzadko stosowana w chemii ze względu na wysoką zawartość propanu, który wydziela się podczas trwania tego procesu i który musi zostać przetworzony; zresztą jest bardzo mało producentów propylenu jakości chemicznej i „rafineryjnej”. Obserwuje się tendencję wzrostową, jeśli idzie o użytkowanie propylenu polimerowego w nowych chemicznych technologiach produkcyjnych. Kwestia jakości była przedmiotem pogłębionej dyskusji, dzięki grupie roboczej powołanej przez ministerstwo gospodarki Landu Nadrenii Płn. – Westfalii. I tak, rurociąg otwiera europejski unikalny rynek propylenu. |
| --- | --- |

(46)

Z kolei odnosząc się do uwag pierwszego z konkurentów, trzy Państwa Członkowskie zwracają uwagę, iż propylen polimerowy jest jedyną substancją nadającą się do każdego zastosowania. Jakość „rafineryjna” jest bardzo rzadko stosowana w chemii ze względu na wysoką zawartość propanu, który wydziela się podczas trwania tego procesu i który musi zostać przetworzony; zresztą jest bardzo mało producentów propylenu jakości chemicznej i „rafineryjnej”. Obserwuje się tendencję wzrostową, jeśli idzie o użytkowanie propylenu polimerowego w nowych chemicznych technologiach produkcyjnych. Kwestia jakości była przedmiotem pogłębionej dyskusji, dzięki grupie roboczej powołanej przez ministerstwo gospodarki Landu Nadrenii Płn. – Westfalii. I tak, rurociąg otwiera europejski unikalny rynek propylenu.

| (47) | Odnośnie do uwag drugiego spośród konkurentów, trzy Państwa Członkowskie podkreślają, iż wszystkie wartości zamierzone, tak udziałowców, jak i niezależnych rzeczoznawców, wykazują nierównomierny wzrost popytu na propylen w najbliższym dziesięcioleciu. W konsekwencji problem polega raczej na uniknięciu wąskiego gardła w wydolności obecnie użytkowanych środków transportu. Propylen wytwarzany przez urządzenia krakingowe, w które SABIC zamierza zainwestować, został włączony do wyliczeń rentowności rurociągu. Aktualnie inwestycja ta jest rozważana, lecz nie powinno mieć to wpływu na ogólne koszty projektu rurociągu. W rzeczywistości, jeżeli SABIC zrealizuje swój projekt, przedsiębiorstwo Geleen będzie jeszcze bardziej potrzebowało rurociągu, aby zapewnić elastyczność operacyjną w razie zaistnienia nieprzewidzianego zaburzenia procesu produkcyjnego lub spożycia. Co więcej, urządzenia krakingowe są aktualnie rozbudowywane w Terneuzen; zostały one wprowadzone w 2002 r. i dostarczają użytkownikom 300 kte od Antwerpii do Rotterdamu. Rurociąg stwarza całkowicie nowe perspektywy inwestycyjne dla użytkowników propylenu, niezależnie od usytuowania dostawców. Ponadto, aktualnie działające rurociągi należą zaledwie do niewielkiej liczby przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(47)

Odnośnie do uwag drugiego spośród konkurentów, trzy Państwa Członkowskie podkreślają, iż wszystkie wartości zamierzone, tak udziałowców, jak i niezależnych rzeczoznawców, wykazują nierównomierny wzrost popytu na propylen w najbliższym dziesięcioleciu. W konsekwencji problem polega raczej na uniknięciu wąskiego gardła w wydolności obecnie użytkowanych środków transportu. Propylen wytwarzany przez urządzenia krakingowe, w które SABIC zamierza zainwestować, został włączony do wyliczeń rentowności rurociągu. Aktualnie inwestycja ta jest rozważana, lecz nie powinno mieć to wpływu na ogólne koszty projektu rurociągu. W rzeczywistości, jeżeli SABIC zrealizuje swój projekt, przedsiębiorstwo Geleen będzie jeszcze bardziej potrzebowało rurociągu, aby zapewnić elastyczność operacyjną w razie zaistnienia nieprzewidzianego zaburzenia procesu produkcyjnego lub spożycia. Co więcej, urządzenia krakingowe są aktualnie rozbudowywane w Terneuzen; zostały one wprowadzone w 2002 r. i dostarczają użytkownikom 300 kte od Antwerpii do Rotterdamu. Rurociąg stwarza całkowicie nowe perspektywy inwestycyjne dla użytkowników propylenu, niezależnie od usytuowania dostawców. Ponadto, aktualnie działające rurociągi należą zaledwie do niewielkiej liczby przedsiębiorstw.

6.   OCENA

6.1.   Istnienie pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu

| (48) | Publiczne finansowanie budowy lub zarządzania infrastrukturą transportu nie zawsze musi być traktowane jako pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Jednakże jeżeli organ zarządzający infrastrukturą prowadzi działalność gospodarczą, pomoc może przynieść konkurencyjną korzyść beneficjentowi. I tak, zarówno EPC, jak i jego akcjonariusze prowadzą działalność gospodarczą. Pod tym względem sprawa okazuje się bardzo zbliżona do sprawy dotyczącej rurociągu paliwowego dla samolotów w Atenach (14). Subwencja państwowa pozwala konsorcjum na wybudowanie i eksploatację urządzenia przez okres 25 lat bez konieczności ponoszenia całości kosztów tego przedsięwzięcia. Należy zauważyć, co następuje:






  a) | wymienione państwa nie zastosowały otwartego przetargu na budowę i eksploatację rurociągu. Odnośne władze państwowe ograniczyły się do odpowiedzi na inicjatywę prywatną; |
| --- | --- | --- |

(48)

Publiczne finansowanie budowy lub zarządzania infrastrukturą transportu nie zawsze musi być traktowane jako pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Jednakże jeżeli organ zarządzający infrastrukturą prowadzi działalność gospodarczą, pomoc może przynieść konkurencyjną korzyść beneficjentowi. I tak, zarówno EPC, jak i jego akcjonariusze prowadzą działalność gospodarczą. Pod tym względem sprawa okazuje się bardzo zbliżona do sprawy dotyczącej rurociągu paliwowego dla samolotów w Atenach (14). Subwencja państwowa pozwala konsorcjum na wybudowanie i eksploatację urządzenia przez okres 25 lat bez konieczności ponoszenia całości kosztów tego przedsięwzięcia. Należy zauważyć, co następuje:

a)

wymienione państwa nie zastosowały otwartego przetargu na budowę i eksploatację rurociągu. Odnośne władze państwowe ograniczyły się do odpowiedzi na inicjatywę prywatną;

| b) | rurociąg jest amortyzowany przez okres 25 lat, a ustalone warunki dotyczące udzielenia pomocy stosują się na okres 15 lub 25 lat, lecz ostatecznie rurociąg stanie się własnością firm zarządzających majątkiem; |
| --- | --- |

b)

rurociąg jest amortyzowany przez okres 25 lat, a ustalone warunki dotyczące udzielenia pomocy stosują się na okres 15 lub 25 lat, lecz ostatecznie rurociąg stanie się własnością firm zarządzających majątkiem;

| c) | udział w spółce rurociągowej jest w zasadzie otwarty dla wszystkich firm, ale w praktyce tylko wytwórcy propylenu i etylenu uczestniczą w niej bezpośrednio; |
| --- | --- |

c)

udział w spółce rurociągowej jest w zasadzie otwarty dla wszystkich firm, ale w praktyce tylko wytwórcy propylenu i etylenu uczestniczą w niej bezpośrednio;

| d) | firma powinna funkcjonować według „zasady niskiego zysku”. Pomoc umożliwia faktycznie uzyskanie wewnętrznej stopy zwrotu w wysokości 5,6 % dla części niemieckiej. Struktura taryfowa powinna być dostosowywana do zmian w opłatach stosowanych przez konkurencyjne środki transportu. W konsekwencji wyższa stopa zwrotu nie może zostać wykluczona. |
| --- | --- |

d)

firma powinna funkcjonować według „zasady niskiego zysku”. Pomoc umożliwia faktycznie uzyskanie wewnętrznej stopy zwrotu w wysokości 5,6 % dla części niemieckiej. Struktura taryfowa powinna być dostosowywana do zmian w opłatach stosowanych przez konkurencyjne środki transportu. W konsekwencji wyższa stopa zwrotu nie może zostać wykluczona.

| (49) | Z tych względów istnieje selektywne uprzywilejowanie EPC w stosunku do innych przedsiębiorstw, które mogłyby wziąć udział w projekcie, oraz w stosunku do konkurentów oferujących usługi transportu zastępczego. W konsekwencji w danym przypadku chodzi o inicjatywę prywatną, subwencjonowaną przez państwo. Jest rzeczą niewątpliwą, że pomoc zakłóca wymianę pomiędzy Państwami Członkowskimi. Beneficjentami są tu wielkie firmy, z których wszystkie są aktywne na rynku światowym. Co więcej, projekt dotyczy działalności transportowej realizowanej pomiędzy trzema zainteresowanymi Państwami Członkowskimi. |
| --- | --- |

(49)

Z tych względów istnieje selektywne uprzywilejowanie EPC w stosunku do innych przedsiębiorstw, które mogłyby wziąć udział w projekcie, oraz w stosunku do konkurentów oferujących usługi transportu zastępczego. W konsekwencji w danym przypadku chodzi o inicjatywę prywatną, subwencjonowaną przez państwo. Jest rzeczą niewątpliwą, że pomoc zakłóca wymianę pomiędzy Państwami Członkowskimi. Beneficjentami są tu wielkie firmy, z których wszystkie są aktywne na rynku światowym. Co więcej, projekt dotyczy działalności transportowej realizowanej pomiędzy trzema zainteresowanymi Państwami Członkowskimi.

| (50) | Niemcy, Niderlandy oraz Belgia podporządkowały się obowiązkowi notyfikacji pomocy, jaki na nich spoczywa na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu. Komisja stwierdza, że całkowity koszt inwestycji jest wyższy niż 25 milionów EUR oraz że cała pomoc przekracza ekwiwalent subwencji brutto o 5 milionów EUR. W konsekwencji, nawet jeśli udzielona przez Belgię pomoc była objęta zatwierdzonym systemem pomocy, obowiązek notyfikacji pomocy przewidziany w pkt 76 ram pomocy w dziedzinie ochrony środowiska ma zastosowanie. |
| --- | --- |

(50)

Niemcy, Niderlandy oraz Belgia podporządkowały się obowiązkowi notyfikacji pomocy, jaki na nich spoczywa na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu. Komisja stwierdza, że całkowity koszt inwestycji jest wyższy niż 25 milionów EUR oraz że cała pomoc przekracza ekwiwalent subwencji brutto o 5 milionów EUR. W konsekwencji, nawet jeśli udzielona przez Belgię pomoc była objęta zatwierdzonym systemem pomocy, obowiązek notyfikacji pomocy przewidziany w pkt 76 ram pomocy w dziedzinie ochrony środowiska ma zastosowanie.

6.2.   Zgodność omawianej pomocy

| (51) | Pomoc została przyznana w celu wspierania działalności transportowej. Doprowadzanie propylenu rurociągiem nie może być uznane za dostosowanie procesu produkcyjnego tego produktu; jest to usługa odrębna. Stwierdza się więc, iż rurociąg będzie wybudowany przez nowe podmioty prawne, powołane w jedynym celu, jakim jest świadczenie usług dostarczania propylenu. Pomimo że udziałowcy EPC produkują i przetwarzają propylen, nowa działalność przede wszystkim stwarza konkurencję na rynku transportowym. |
| --- | --- |

(51)

Pomoc została przyznana w celu wspierania działalności transportowej. Doprowadzanie propylenu rurociągiem nie może być uznane za dostosowanie procesu produkcyjnego tego produktu; jest to usługa odrębna. Stwierdza się więc, iż rurociąg będzie wybudowany przez nowe podmioty prawne, powołane w jedynym celu, jakim jest świadczenie usług dostarczania propylenu. Pomimo że udziałowcy EPC produkują i przetwarzają propylen, nowa działalność przede wszystkim stwarza konkurencję na rynku transportowym.

| (52) | Zasady regulujące zgodność pomocy państwa na mocy ustępu Traktatu poświęconego transportowi nie mają zastosowania. W rozumieniu art. 73 Traktatu zgodna z Traktatem jest pomoc, która odpowiada potrzebom koordynacji transportu. Jednakże art. 80 Traktatu stawia ograniczenie postanowieniom tego ustępu stwierdzając, że „postanowienia niniejszego tytułu stosują się do transportu kolejowego, drogowego i śródlądowego”. W konsekwencji art. 73 nie ma zastosowania w przypadku omawianej inwestycji. |
| --- | --- |

(52)

Zasady regulujące zgodność pomocy państwa na mocy ustępu Traktatu poświęconego transportowi nie mają zastosowania. W rozumieniu art. 73 Traktatu zgodna z Traktatem jest pomoc, która odpowiada potrzebom koordynacji transportu. Jednakże art. 80 Traktatu stawia ograniczenie postanowieniom tego ustępu stwierdzając, że „postanowienia niniejszego tytułu stosują się do transportu kolejowego, drogowego i śródlądowego”. W konsekwencji art. 73 nie ma zastosowania w przypadku omawianej inwestycji.

| (53) | Pomimo różnorakich korzystnych skutków pomocy, żadna z zasad normujących zgodność pomocy państwa, które zostały ustalone przez Komisję na podstawie art. 87 ust. 2 i 3, nie ma zastosowania. Jedynie niewielka część inwestycji mieści się w rejonach objętych pomocą, a odpowiednie władze nie wystąpiły o zezwolenie z tytułu wytycznych dotyczących pomocy państwa na cele regionalne. Ramy pomocy w dziedzinie ochrony środowiska również nie mają zastosowania w danym wypadku. Dostarczanie propylenu rurociągiem powoduje mniej zanieczyszczeń niż inne środki transportu, eksploatowane przez konkurencję, nawet w wypadku kolei czy żeglugi śródlądowej. W konsekwencji następuje tu wyraźne zmniejszenie zanieczyszczeń. W zasadzie Komisja nie zezwala jednak na udzielanie pomocy inwestycjom, które pociągają za sobą zmniejszenie zanieczyszczeń konkurencji beneficjentów pomocy. Uważa ona raczej, że słuszna jest pomoc państwa w pewnych okolicznościach, gdy korzystający z pomocy zmniejsza zanieczyszczenia generowane przez niego samego. |
| --- | --- |

(53)

Pomimo różnorakich korzystnych skutków pomocy, żadna z zasad normujących zgodność pomocy państwa, które zostały ustalone przez Komisję na podstawie art. 87 ust. 2 i 3, nie ma zastosowania. Jedynie niewielka część inwestycji mieści się w rejonach objętych pomocą, a odpowiednie władze nie wystąpiły o zezwolenie z tytułu wytycznych dotyczących pomocy państwa na cele regionalne. Ramy pomocy w dziedzinie ochrony środowiska również nie mają zastosowania w danym wypadku. Dostarczanie propylenu rurociągiem powoduje mniej zanieczyszczeń niż inne środki transportu, eksploatowane przez konkurencję, nawet w wypadku kolei czy żeglugi śródlądowej. W konsekwencji następuje tu wyraźne zmniejszenie zanieczyszczeń. W zasadzie Komisja nie zezwala jednak na udzielanie pomocy inwestycjom, które pociągają za sobą zmniejszenie zanieczyszczeń konkurencji beneficjentów pomocy. Uważa ona raczej, że słuszna jest pomoc państwa w pewnych okolicznościach, gdy korzystający z pomocy zmniejsza zanieczyszczenia generowane przez niego samego.

| (54) | Z powyższych powodów Komisja dokonała oceny środka bezpośrednio na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. W rozumieniu tych postanowień, za zgodną ze wspólnym rynkiem można uznać pomoc przeznaczoną na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia ona warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Zastosowanie rurociągu, który przejmuje część transportu dokonywanego drogą kolejową, drogi lądową lub śródlądową, jest działalnością gospodarczą. |
| --- | --- |

(54)

Z powyższych powodów Komisja dokonała oceny środka bezpośrednio na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. W rozumieniu tych postanowień, za zgodną ze wspólnym rynkiem można uznać pomoc przeznaczoną na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia ona warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Zastosowanie rurociągu, który przejmuje część transportu dokonywanego drogą kolejową, drogi lądową lub śródlądową, jest działalnością gospodarczą.

| (55) | W dziedzinie infrastruktury transportu Komisja przyjęła już, iż pomoc może zostać przyznana, jeżeli rynek nie zapewnia społeczeństwu infrastruktury transportu publicznego niezbędnej dla zapewnienia stałej mobilności (15). Jeśli chodzi o urządzenia dostępne na warunkach niedyskryminujących dla wszystkich użytkowników już działających i potencjalnych, Komisja przyjęła możliwość pomocy sięgającej 50 % całkowitych kosztów projektu. Przesyłanie propylenu rurociągiem, na wzór projektów infrastruktury transportu omówionych w motywie 38, zmniejsza emisję i jest bezpieczniejsze od innych środków transportu. Przyczyni się ponadto do zmniejszenia zatłoczenia dróg. Co więcej, Komisja zgadza się z władzami niderlandzkimi, belgijskimi i niemieckimi, uznając, iż poza korzyściami projektu na płaszczyźnie ochrony środowiska oraz w dziedzinie przemysłu projekt ten wykazuje również znaczenie strategiczne dla przemysłu chemicznego w omawianym regionie. Projekt byłby także korzystny dla producentów propylenu w innych regionach Wspólnoty, gdzie podaż propylenu wykazuje nadwyżki, ponieważ ułatwia on sprzedaż wytwarzanych przez nich produktów. Żaden konkurent z innych regionów wspólnego rynku nie zaprzeczył, w ramach procedury, istnieniu tych korzystnych skutków. |
| --- | --- |

(55)

W dziedzinie infrastruktury transportu Komisja przyjęła już, iż pomoc może zostać przyznana, jeżeli rynek nie zapewnia społeczeństwu infrastruktury transportu publicznego niezbędnej dla zapewnienia stałej mobilności (15). Jeśli chodzi o urządzenia dostępne na warunkach niedyskryminujących dla wszystkich użytkowników już działających i potencjalnych, Komisja przyjęła możliwość pomocy sięgającej 50 % całkowitych kosztów projektu. Przesyłanie propylenu rurociągiem, na wzór projektów infrastruktury transportu omówionych w motywie 38, zmniejsza emisję i jest bezpieczniejsze od innych środków transportu. Przyczyni się ponadto do zmniejszenia zatłoczenia dróg. Co więcej, Komisja zgadza się z władzami niderlandzkimi, belgijskimi i niemieckimi, uznając, iż poza korzyściami projektu na płaszczyźnie ochrony środowiska oraz w dziedzinie przemysłu projekt ten wykazuje również znaczenie strategiczne dla przemysłu chemicznego w omawianym regionie. Projekt byłby także korzystny dla producentów propylenu w innych regionach Wspólnoty, gdzie podaż propylenu wykazuje nadwyżki, ponieważ ułatwia on sprzedaż wytwarzanych przez nich produktów. Żaden konkurent z innych regionów wspólnego rynku nie zaprzeczył, w ramach procedury, istnieniu tych korzystnych skutków.

| (56) | Zakłócenia konkurencji na rynku propylenu są ograniczone z uwagi na swobodny dostęp wszystkich konkurencyjnych podmiotów do rurociągu. Przestrzeganie tej zasady jest zagwarantowane na 25 lat, czyli na okres amortyzacji rurociągu, którego wydajność powinna normalnie wystarczyć na uniknięcie wąskich gardeł przez najbliższe 20 lat. |
| --- | --- |

(56)

Zakłócenia konkurencji na rynku propylenu są ograniczone z uwagi na swobodny dostęp wszystkich konkurencyjnych podmiotów do rurociągu. Przestrzeganie tej zasady jest zagwarantowane na 25 lat, czyli na okres amortyzacji rurociągu, którego wydajność powinna normalnie wystarczyć na uniknięcie wąskich gardeł przez najbliższe 20 lat.

| (57) | Pomoce notyfikowane mogą być uznane za niezbędne i dostosowane do założonych celów. W przypadku ich braku stopa zwrotu z inwestycji byłaby zbyt niska, a projekt nie zostałby zrealizowany. Trzeba zresztą również wykazać, iż subwencja jest ograniczona do poziomu, który pozwoliłby tylko uzyskać normalną wewnętrzną stopę zwrotu (IRR) inwestycji dla omawianych przedsiębiorstw. W tego rodzaju wypadkach IRR powinien być obliczany dla całości projektu (zawierającego „Pilota 1”), a nie dla poszczególnych jego części, ponieważ są one mocno powiązane ze sobą i byłoby nielogiczne inwestować w jedną część, pomijając pozostałe. Jeżeli rurociąg byłby realizowany tylko częściowo, przewidywany przepływ propylenu byłby mniejszy, a to dałoby w efekcie niższy IRR i spowodowało mniejsze korzyści na płaszczyźnie ochrony środowiska, bezpieczeństwa oraz na płaszczyźnie przemysłowej. Szacunki dla całości projektu pozwalają uzyskać IRR w wysokości 6,19 % w przeciągu 25 lat, ale stopa ta wyniosłaby zaledwie 2,75 %, jeżeli obliczenia dotyczyłyby 15 lat. Przy braku subwencji stopa ta wyniosłaby 3,80 % i – 0,24 %. Założenia poczynione na podstawie obliczeń są realistyczne i racjonalne, nawet jeśli uwzględnić uwagi zainteresowanych stron w tej kwestii. Nawet stopa 6,19 % może być uznana za równą lub mniejszą od normalnej stopy zwrotu dla tego rodzaju projektu. Dla innych systemów rurociągów chemicznych i naftowych w Europie IRR po uiszczeniu podatku mieści się w granicach 9–13 % w okresie 25 lat. Podobne systemy w Stanach Zjednoczonych wykazują nieco wyższy IRR, tj. 11–15 %. Stopy zwrotu dla elektrowni i innych urządzeń tego typu zawierają się w przedziale 10–13 % dla krótszych okresów, na przykład 15 lat. Oczekiwania przemysłu chemicznego co do nowych urządzeń chemicznych wynoszą ponad 15 %, podczas gdy stopy zwrotu tych urządzeń przejawiają niższą tendencję (9–15 %), zależnie od rodzaju urządzenia i systemu podatkowego. Co więcej, obliczony IRR przekracza średnią stopę zwrotu transportu kolejowego (1–3 %) i transportu drogowego luzem (3–4 %), lecz jest porównywalny ze stopą dla transportu produktów chemicznych w żegludze śródlądowej (7–8 %). |
| --- | --- |

(57)

Pomoce notyfikowane mogą być uznane za niezbędne i dostosowane do założonych celów. W przypadku ich braku stopa zwrotu z inwestycji byłaby zbyt niska, a projekt nie zostałby zrealizowany. Trzeba zresztą również wykazać, iż subwencja jest ograniczona do poziomu, który pozwoliłby tylko uzyskać normalną wewnętrzną stopę zwrotu (IRR) inwestycji dla omawianych przedsiębiorstw. W tego rodzaju wypadkach IRR powinien być obliczany dla całości projektu (zawierającego „Pilota 1”), a nie dla poszczególnych jego części, ponieważ są one mocno powiązane ze sobą i byłoby nielogiczne inwestować w jedną część, pomijając pozostałe. Jeżeli rurociąg byłby realizowany tylko częściowo, przewidywany przepływ propylenu byłby mniejszy, a to dałoby w efekcie niższy IRR i spowodowało mniejsze korzyści na płaszczyźnie ochrony środowiska, bezpieczeństwa oraz na płaszczyźnie przemysłowej. Szacunki dla całości projektu pozwalają uzyskać IRR w wysokości 6,19 % w przeciągu 25 lat, ale stopa ta wyniosłaby zaledwie 2,75 %, jeżeli obliczenia dotyczyłyby 15 lat. Przy braku subwencji stopa ta wyniosłaby 3,80 % i – 0,24 %. Założenia poczynione na podstawie obliczeń są realistyczne i racjonalne, nawet jeśli uwzględnić uwagi zainteresowanych stron w tej kwestii. Nawet stopa 6,19 % może być uznana za równą lub mniejszą od normalnej stopy zwrotu dla tego rodzaju projektu. Dla innych systemów rurociągów chemicznych i naftowych w Europie IRR po uiszczeniu podatku mieści się w granicach 9–13 % w okresie 25 lat. Podobne systemy w Stanach Zjednoczonych wykazują nieco wyższy IRR, tj. 11–15 %. Stopy zwrotu dla elektrowni i innych urządzeń tego typu zawierają się w przedziale 10–13 % dla krótszych okresów, na przykład 15 lat. Oczekiwania przemysłu chemicznego co do nowych urządzeń chemicznych wynoszą ponad 15 %, podczas gdy stopy zwrotu tych urządzeń przejawiają niższą tendencję (9–15 %), zależnie od rodzaju urządzenia i systemu podatkowego. Co więcej, obliczony IRR przekracza średnią stopę zwrotu transportu kolejowego (1–3 %) i transportu drogowego luzem (3–4 %), lecz jest porównywalny ze stopą dla transportu produktów chemicznych w żegludze śródlądowej (7–8 %).

| (58) | Zakłócenia w konkurencji pomiędzy przedsiębiorstwami uczestniczącymi bezpośrednio w projekcie i innymi przedsiębiorstwami chemicznymi, a także z pozostałymi sektorami związanymi, mają charakter ograniczony. Przede wszystkim rurociąg będzie użytkowany przez większą liczbę przedsiębiorstw, a nie tylko przez te, które są udziałowcami konsorcjum. Duża ilość propylenu będzie użytkowana przez zintegrowane jednostki przemysłu chemicznego, gdzie produkty pochodne są od razu wprowadzane do pozostałych procesów produkcyjnych wykorzystywanych przez inne przedsiębiorstwa, w tym również przez MŚP. Po drugie, każda firma może przystąpić do konsorcjum na warunkach niedyskryminujących. Fakt, że przedsiębiorstwa uczestniczące podlegają takim samym warunkom, wskazuje również, że nie występują tu żadne istotne przywileje dla jednego lub kilku przedsiębiorstw tego sektora. Biorąc pod uwagę zasadę niskiego zysku oraz zasadę, zgodnie z którą opłaty są ustalane na poziomie umożliwiającym jedynie podtrzymanie konkurencji innych środków transportu, korzyść dla tego przemysłu polega raczej na wzroście elastyczności i natychmiastowej dostępności propylenu, aniżeli na korzyściach finansowych. |
| --- | --- |

(58)

Zakłócenia w konkurencji pomiędzy przedsiębiorstwami uczestniczącymi bezpośrednio w projekcie i innymi przedsiębiorstwami chemicznymi, a także z pozostałymi sektorami związanymi, mają charakter ograniczony. Przede wszystkim rurociąg będzie użytkowany przez większą liczbę przedsiębiorstw, a nie tylko przez te, które są udziałowcami konsorcjum. Duża ilość propylenu będzie użytkowana przez zintegrowane jednostki przemysłu chemicznego, gdzie produkty pochodne są od razu wprowadzane do pozostałych procesów produkcyjnych wykorzystywanych przez inne przedsiębiorstwa, w tym również przez MŚP. Po drugie, każda firma może przystąpić do konsorcjum na warunkach niedyskryminujących. Fakt, że przedsiębiorstwa uczestniczące podlegają takim samym warunkom, wskazuje również, że nie występują tu żadne istotne przywileje dla jednego lub kilku przedsiębiorstw tego sektora. Biorąc pod uwagę zasadę niskiego zysku oraz zasadę, zgodnie z którą opłaty są ustalane na poziomie umożliwiającym jedynie podtrzymanie konkurencji innych środków transportu, korzyść dla tego przemysłu polega raczej na wzroście elastyczności i natychmiastowej dostępności propylenu, aniżeli na korzyściach finansowych.

| (59) | Prawdą jest, że producenci propylenu, osiągający czystość produktu niższą od przewidzianej dla jakości polimerowej, mogą nie osiągać wysokich zysków z rurociągu. Jednakże każda norma ogranicza w pewnej mierze użytkowanie rurociągu, a wybrana norma zapewnia jego najszersze zastosowanie. W pewnym stopniu rurociąg może zmniejszyć konkurencję pomiędzy producentami w zakresie jakości propylenu, lecz efekt taki powinien być ograniczony, ponieważ ze względów technicznych większość przedsiębiorstw chemicznych będzie wykazywać zapotrzebowanie na propylen o jakości polimerowej, a nie niższej. W żadnym wypadku rurociąg nie utrudnia transportu propylenu innych jakości koleją i żeglugą śródlądową. Pozytywny skutek dla konkurencji, który wydaje się istotniejszy, wypływa z większej elastyczności w zaopatrzeniu i normalizacji jakości polimerowej, co ułatwi zadanie użytkownikom chcącym zmienić dostawcę. |
| --- | --- |

(59)

Prawdą jest, że producenci propylenu, osiągający czystość produktu niższą od przewidzianej dla jakości polimerowej, mogą nie osiągać wysokich zysków z rurociągu. Jednakże każda norma ogranicza w pewnej mierze użytkowanie rurociągu, a wybrana norma zapewnia jego najszersze zastosowanie. W pewnym stopniu rurociąg może zmniejszyć konkurencję pomiędzy producentami w zakresie jakości propylenu, lecz efekt taki powinien być ograniczony, ponieważ ze względów technicznych większość przedsiębiorstw chemicznych będzie wykazywać zapotrzebowanie na propylen o jakości polimerowej, a nie niższej. W żadnym wypadku rurociąg nie utrudnia transportu propylenu innych jakości koleją i żeglugą śródlądową. Pozytywny skutek dla konkurencji, który wydaje się istotniejszy, wypływa z większej elastyczności w zaopatrzeniu i normalizacji jakości polimerowej, co ułatwi zadanie użytkownikom chcącym zmienić dostawcę.

| (60) | W rozumieniu pkt 29 ram pomocy w dziedzinie ochrony środowiska, Komisja może dopuścić pomoc na rzecz inwestycji, które umożliwiają przedsiębiorstwom przekroczenie norm wspólnotowych stosowanych do odniesieniu do konkurentów maksymalnie do wysokości 30 % brutto dopuszczalnych kosztów inwestycyjnych. Mimo że omawiane inwestycje nie podlegają wymienionym zasadom ramowym, Komisja zauważa, iż nie istnieją wspólnotowe normy, które nakazywałyby przedsiębiorstwom uczestniczącym realizację tej inwestycji. Poziom całkowitej pomocy, także przy uwzględnieniu tego, co zostało przekazane na rzecz „Pilota 1”, znajduje się poniżej 30 %. I przeciwnie, pewna liczba elementów odróżnia omawiany projekt od infrastruktury transportu, o której mowa w motywie 38, i wyjaśnia, dlaczego większa pomoc jest nie do przyjęcia w tym przypadku. Takie decyzje podjęte uprzednio dotyczyły – na przykład – realizacji projektów w zakresie infrastruktury transportu kolejowego i śródlądowego, które miałyby zastąpić transport ciężarowy, a nie projektów dostarczania propylenu rurociągami, które miałoby zastąpić transport kolejowy i śródlądowy. Ponadto rurociąg stanowi infrastrukturę transportu dalekobieżnego i nie chodzi tu o zwykłą instalację w danym miejscu ani na ograniczonym odcinku trasy. Należy jeszcze zauważyć, że infrastruktura może być eksploatowana tylko w celu transportu propylenu, a nie w celu transportu innych produktów. Co więcej, przedsiębiorstwa eksploatujące będą jednocześnie znaczącymi użytkownikami samego rurociągu. Nadto, jeżeli korzyść z przedsięwzięcia nie wynika bezpośrednio z obniżki kosztów transportu, lecz z bardziej elastycznego zaopatrzenia, będą to również znaczące korzyści. Biorąc pod uwagę wszystkie te racje, poziom całkowitej pomocy wydaje się być właściwy. |
| --- | --- |

(60)

W rozumieniu pkt 29 ram pomocy w dziedzinie ochrony środowiska, Komisja może dopuścić pomoc na rzecz inwestycji, które umożliwiają przedsiębiorstwom przekroczenie norm wspólnotowych stosowanych do odniesieniu do konkurentów maksymalnie do wysokości 30 % brutto dopuszczalnych kosztów inwestycyjnych. Mimo że omawiane inwestycje nie podlegają wymienionym zasadom ramowym, Komisja zauważa, iż nie istnieją wspólnotowe normy, które nakazywałyby przedsiębiorstwom uczestniczącym realizację tej inwestycji. Poziom całkowitej pomocy, także przy uwzględnieniu tego, co zostało przekazane na rzecz „Pilota 1”, znajduje się poniżej 30 %. I przeciwnie, pewna liczba elementów odróżnia omawiany projekt od infrastruktury transportu, o której mowa w motywie 38, i wyjaśnia, dlaczego większa pomoc jest nie do przyjęcia w tym przypadku. Takie decyzje podjęte uprzednio dotyczyły – na przykład – realizacji projektów w zakresie infrastruktury transportu kolejowego i śródlądowego, które miałyby zastąpić transport ciężarowy, a nie projektów dostarczania propylenu rurociągami, które miałoby zastąpić transport kolejowy i śródlądowy. Ponadto rurociąg stanowi infrastrukturę transportu dalekobieżnego i nie chodzi tu o zwykłą instalację w danym miejscu ani na ograniczonym odcinku trasy. Należy jeszcze zauważyć, że infrastruktura może być eksploatowana tylko w celu transportu propylenu, a nie w celu transportu innych produktów. Co więcej, przedsiębiorstwa eksploatujące będą jednocześnie znaczącymi użytkownikami samego rurociągu. Nadto, jeżeli korzyść z przedsięwzięcia nie wynika bezpośrednio z obniżki kosztów transportu, lecz z bardziej elastycznego zaopatrzenia, będą to również znaczące korzyści. Biorąc pod uwagę wszystkie te racje, poziom całkowitej pomocy wydaje się być właściwy.

| (61) | Zgodnie z twierdzeniem Deutsche Bahn rurociąg zniekształca konkurencję w odniesieniu do transportu śródlądowego i kolejowego. Komisja wykazuje, że takie zakłócenie wydaje się być nieodłączną częścią natury samego rozpatrywanego projektu, jednakże dopuściła zakłócenia tego rodzaju w innych sprawach dotyczących infrastruktury transportu, uznając, że korzyści płynące z takich projektów były większe aniżeli te zakłócenia. Uwzględniając wszystkie szeroko tu przedstawione argumenty, ocenia ona, iż poziom zakłócenia konkurencji jest dopuszczalny z uwagi na korzyści projektu, i w konsekwencji stwierdza, że zakłócenie powstałe na skutek notyfikowanej pomocy nie stanowiłaby nadużycia. |
| --- | --- |

(61)

Zgodnie z twierdzeniem Deutsche Bahn rurociąg zniekształca konkurencję w odniesieniu do transportu śródlądowego i kolejowego. Komisja wykazuje, że takie zakłócenie wydaje się być nieodłączną częścią natury samego rozpatrywanego projektu, jednakże dopuściła zakłócenia tego rodzaju w innych sprawach dotyczących infrastruktury transportu, uznając, że korzyści płynące z takich projektów były większe aniżeli te zakłócenia. Uwzględniając wszystkie szeroko tu przedstawione argumenty, ocenia ona, iż poziom zakłócenia konkurencji jest dopuszczalny z uwagi na korzyści projektu, i w konsekwencji stwierdza, że zakłócenie powstałe na skutek notyfikowanej pomocy nie stanowiłaby nadużycia.

7.   WNIOSEK

| (62) | Pomoc w wysokości 18 682 000 EUR, 4 000 000 EUR i 3 685 480 EUR notyfikowana przez Niemcy, Niderlandy i Belgię przeznaczona na budowę rurociągu doprowadzającego propylen z Rotterdamu do regionu Ruhry via Antwerpia, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(62)

Pomoc w wysokości 18 682 000 EUR, 4 000 000 EUR i 3 685 480 EUR notyfikowana przez Niemcy, Niderlandy i Belgię przeznaczona na budowę rurociągu doprowadzającego propylen z Rotterdamu do regionu Ruhry via Antwerpia, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

| (63) | Pomoc ta jest zgodna ze wspólnym rynkiem ze względu na następujące czynniki: zmniejszenie emisji i zatłoczenia na drogach, jak też zwiększenie bezpieczeństwa na skutek realizacji projektu; znaczenie projektu dla przemysłu chemicznego w zainteresowanych regionach; ograniczony charakter zakłócenia konkurencji ze względu na przestrzeganie zasad niskiego zysku, dostępu osób trzecich do sieci („open access/common carrier”) oraz niedyskryminacji, a także z uwagi na fakt, że pomoc ograniczona została do poziomu, który uniemożliwia uzyskanie stopy zwrotu powyżej stopy normalnej, |
| --- | --- |

(63)

Pomoc ta jest zgodna ze wspólnym rynkiem ze względu na następujące czynniki: zmniejszenie emisji i zatłoczenia na drogach, jak też zwiększenie bezpieczeństwa na skutek realizacji projektu; znaczenie projektu dla przemysłu chemicznego w zainteresowanych regionach; ograniczony charakter zakłócenia konkurencji ze względu na przestrzeganie zasad niskiego zysku, dostępu osób trzecich do sieci („open access/common carrier”) oraz niedyskryminacji, a także z uwagi na fakt, że pomoc ograniczona została do poziomu, który uniemożliwia uzyskanie stopy zwrotu powyżej stopy normalnej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc notyfikowana przez Belgię, Niemcy i Niderlandy – odpowiednio – w kwotach 3 685 480 EUR, 18 682 000 EUR i 4 000 000 EUR, udzielona na budowę rurociągu doprowadzającego propylen między Rotterdamem, Antwerpią i zagłębiem Ruhry jest zgodna z zasadami wspólnego rynku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Federalnej Republiki Niemiec oraz Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 2004 r.

W imieniu Komisji

Mario MONTI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 315 z 24.12.2003, str. 7.

1

(2)  Patrz przypis 1.

2

(3)  Aktywa należą do spółek z ograniczoną odpowiedzialnością EPDC NL CV, EPDC BE CV i PRG GmbH & CoKG, gdzie udziałowcami są odpowiednio EPDC NL BV, EPDC BE BV i PRG GmbH.

3

(4)  Kraj Nadrenia Płn – Westfalia posiada 68,15 % udziałów LEG, WestLB posiada ich 22,25 %, a reszta udziałów należy do udziałowców prywatnych.

4

(5)  Dz.U. L 175 z 5.7.1985, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 156 z 25.6.2003, str. 17).

5

(6)  Koszt inwestycyjny projektu „Pilot 1” będzie wynosił 50,5 miliona EUR, zaś udzielona pomoc wyniesie około 25 milionów EUR.

6

(7)  Informacje poufne.

7

(8)  Należy zauważyć, że takie zyski z eksploatacji stanowią produkcję netto pomniejszoną o amortyzację i odsetki od inwestycji.

8

(9)  Rozporządzenie w sprawie ekspansji gospodarczej w regionie flamandzkim, N 40/99 (Dz.U. C 284 z 7.10.2000, str. 8) oraz N 223/93 (Dz.U. C 282 z 20.10.1993, str. 4).

9

(10)  The Development of a European Olefins Pipelines Network and Its Benefits (Rozwój europejskiej sieci rurociągów węglowodorów olefinowych oraz korzyści stąd płynące), maj 2003 r. http://www.petrochemistry.net/templates/shwPressroom.asp?TID=4&SNID=16

10

(11)  Dz.U. C 37 z 3.2.2001, str. 3.

11

(12)  Dz.U. C 74 z 10.3.1998, str. 9.

12

(13)  W szczególności N 517/98 UK, subwencje na terminal europejski przewozu kolejowego Galles du Sud, Wielka Brytania (Dz.U. C 81 z 24.3.1999, str. 8), N 121/99 AT, pomoc na rzecz transportu łączonego (Dz.U. C 245 z 28.8.1999, str. 2), N 208/00 NL, system udzielania pomocy na rzecz publicznych terminali lądowych (Dz.U. C 315 z 4.11.2000, str. 22) oraz N 649/01 UK, subwencja na rzecz urządzeń przewozowych, projekt portu Rosyth (Dz.U. C 45 z 19.2.2002, str. 2).

13

(14)  Sprawa N 527/2002. Chodzi o pomoc inwestycyjną w wysokości 35 % na rurociąg doprowadzający naftę od morza do międzynarodowego lotniska w Atenach. Rurociąg ten należy do sektora państwowego, jest jednak eksploatowany przez konsorcjum, w którym lotnisko, Olympic Airways oraz trzy spółki naftowe są udziałowcami. Komisja uznała tę pomoc za dopuszczalną zgodnie z ramami pomocy w dziedzinie ochrony środowiska (Dz.U. C 148 z 25.6.2003, str. 11).

14

(15)  N 649/01 UK, Freight Facilities Grant scheme, patrz: przypis 12.

15

---

| 2.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/25 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/25

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 23 lutego 2005 r.

w sprawie przydziału ilości substancji regulowanych dopuszczonych do niezbędnych zastosowań we Wspólnocie w 2004 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 293)

(jedynie teksty w językach: czeskim, duńskim, niderlandzkim, angielskim, estońskim, fińskim, francuskim, niemieckim, włoskim, portugalskim, słoweńskim i hiszpańskim są autentyczne)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/171/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (1), w szczególności jego art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Wspólnota wstrzymała już produkcję i zużycie chlorofluorowęglowodorów, innych całkowicie fluorowcowanych chlorofluorowęglowodorów, halonów, tetrachlorku węgla, 1,1,1-trichloroetanu, wodorobromofluorowęglowodorów i bromochlorometanu. |
| --- | --- |

(1)

Wspólnota wstrzymała już produkcję i zużycie chlorofluorowęglowodorów, innych całkowicie fluorowcowanych chlorofluorowęglowodorów, halonów, tetrachlorku węgla, 1,1,1-trichloroetanu, wodorobromofluorowęglowodorów i bromochlorometanu.

| (2) | Komisja musi corocznie określać niezbędne zastosowania tych substancji regulowanych, ilości dozwolone do użycia oraz przedsiębiorstwa, które mogą ich używać. |
| --- | --- |

(2)

Komisja musi corocznie określać niezbędne zastosowania tych substancji regulowanych, ilości dozwolone do użycia oraz przedsiębiorstwa, które mogą ich używać.

| (3) | Decyzja IV/25 stron Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, zwanego dalej „Protokołem montrealskim”, ustanawia kryteria stosowane przez Komisję dla określania niezbędnych zastosowań i zezwala na produkcję i zużycie konieczne dla zaspokojenia niezbędnych zastosowań substancji regulowanych w każdej ze stron. |
| --- | --- |

(3)

Decyzja IV/25 stron Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, zwanego dalej „Protokołem montrealskim”, ustanawia kryteria stosowane przez Komisję dla określania niezbędnych zastosowań i zezwala na produkcję i zużycie konieczne dla zaspokojenia niezbędnych zastosowań substancji regulowanych w każdej ze stron.

| (4) | Decyzja XV/8 stron Protokołu montrealskiego zezwala na produkcję i zużycie konieczne dla zaspokojenia niezbędnych zastosowań substancji regulowanych wymienionych w załącznikach A, B i C (substancje z grup II i III) do Protokołu montrealskiego do zastosowań laboratoryjnych i analitycznych wymienionych w załączniku IV do sprawozdania z siódmego spotkania stron, z zastrzeżeniem warunków określonych w załączniku II do sprawozdania z szóstego spotkania stron, decyzji VII/11 i decyzji XI/15 stron Protokołu montrealskiego. |
| --- | --- |

(4)

Decyzja XV/8 stron Protokołu montrealskiego zezwala na produkcję i zużycie konieczne dla zaspokojenia niezbędnych zastosowań substancji regulowanych wymienionych w załącznikach A, B i C (substancje z grup II i III) do Protokołu montrealskiego do zastosowań laboratoryjnych i analitycznych wymienionych w załączniku IV do sprawozdania z siódmego spotkania stron, z zastrzeżeniem warunków określonych w załączniku II do sprawozdania z szóstego spotkania stron, decyzji VII/11 i decyzji XI/15 stron Protokołu montrealskiego.

| (5) | Zgodnie z ust. 3 decyzji XII/2 podjętej na dwunastym spotkaniu stron Protokołu montrealskiego w sprawie środków ułatwiających przejście na indywidualne inhalatory ciśnieniowe (MDI) niezawierające chlorofluorowęglowodorów Austria, Belgia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Irlandia, Luksemburg, Norwegia, Portugalia, Niderlandy, Szwecja i Wielka Brytania powiadomiły Program Środowiska Narodów Zjednoczonych (2), że chlorofluorowęglowodory (CFC) nie są już niezbędne do produkcji inhalatorów ciśnieniowych zawierających chlorofluorowęglowodory (CFC-MDI) służących do podawania krótko działających selektywnych beta-mimetyków. Artykuł 4 ust. 4 pkt i) lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 zabrania stosowania CFC i wprowadzania ich do obrotu, chyba że są one uznane za niezbędne w warunkach opisanych w art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia. Wspomniane ustalenia dotyczące braku niezbędności zmniejszyły popyt na CFC we Wspólnocie. Ponadto art. 4 ust. 6 zabrania przywozu i wprowadzania do obrotu produktów CFC-MDI, chyba, że CFC w tych produktach są uznane za niezbędne na warunkach opisanych w art. 3 ust. 1. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z ust. 3 decyzji XII/2 podjętej na dwunastym spotkaniu stron Protokołu montrealskiego w sprawie środków ułatwiających przejście na indywidualne inhalatory ciśnieniowe (MDI) niezawierające chlorofluorowęglowodorów Austria, Belgia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Irlandia, Luksemburg, Norwegia, Portugalia, Niderlandy, Szwecja i Wielka Brytania powiadomiły Program Środowiska Narodów Zjednoczonych (2), że chlorofluorowęglowodory (CFC) nie są już niezbędne do produkcji inhalatorów ciśnieniowych zawierających chlorofluorowęglowodory (CFC-MDI) służących do podawania krótko działających selektywnych beta-mimetyków. Artykuł 4 ust. 4 pkt i) lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 zabrania stosowania CFC i wprowadzania ich do obrotu, chyba że są one uznane za niezbędne w warunkach opisanych w art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia. Wspomniane ustalenia dotyczące braku niezbędności zmniejszyły popyt na CFC we Wspólnocie. Ponadto art. 4 ust. 6 zabrania przywozu i wprowadzania do obrotu produktów CFC-MDI, chyba, że CFC w tych produktach są uznane za niezbędne na warunkach opisanych w art. 3 ust. 1.

| (6) | Dnia 11 lipca 2003 r. Komisja opublikowała zawiadomienie (3) dla przedsiębiorstw we Wspólnocie (15) wnoszących o uwzględnienie przez Komisję stosowania substancji regulowanych do niezbędnych zastosowań we Wspólnocie w 2004 r., a dnia 11 maja 2004 kolejne zawiadomienie dla przedsiębiorstw z dziesięciu nowych Państw Członkowskich (4) i otrzymała oświadczenia w sprawie przewidywanych niezbędnych zastosowań substancji regulowanych w 2004 r. |
| --- | --- |

(6)

Dnia 11 lipca 2003 r. Komisja opublikowała zawiadomienie (3) dla przedsiębiorstw we Wspólnocie (15) wnoszących o uwzględnienie przez Komisję stosowania substancji regulowanych do niezbędnych zastosowań we Wspólnocie w 2004 r., a dnia 11 maja 2004 kolejne zawiadomienie dla przedsiębiorstw z dziesięciu nowych Państw Członkowskich (4) i otrzymała oświadczenia w sprawie przewidywanych niezbędnych zastosowań substancji regulowanych w 2004 r.

| (7) | Należy zmienić decyzję Komisji 2004/209/WE z dnia 28 stycznia 2004 r. w sprawie przydziału ilości substancji regulowanych dozwolonych do niezbędnych zastosowań we Wspólnocie w 2004 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) w celu uwzględnienia włączenia szczególnych ilości substancji zubożających warstwę ozonową wymaganych do niezbędnych zastosowań w dziesięciu nowych Państwach Członkowskich od dnia 1 maja 2004 r. |
| --- | --- |

(7)

Należy zmienić decyzję Komisji 2004/209/WE z dnia 28 stycznia 2004 r. w sprawie przydziału ilości substancji regulowanych dozwolonych do niezbędnych zastosowań we Wspólnocie w 2004 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) w celu uwzględnienia włączenia szczególnych ilości substancji zubożających warstwę ozonową wymaganych do niezbędnych zastosowań w dziesięciu nowych Państwach Członkowskich od dnia 1 maja 2004 r.

| (8) | Dla zapewnienia jasności i przejrzystości prawa należy zastąpić decyzję 2004/209/WE. |
| --- | --- |

(8)

Dla zapewnienia jasności i przejrzystości prawa należy zastąpić decyzję 2004/209/WE.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu zarządzającego utworzonego na podstawie art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu zarządzającego utworzonego na podstawie art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Ilość substancji regulowanych z grupy I (chlorofluorowęglowodory 11, 12, 113, 114 i 115), z zastrzeżeniem rozporządzenia (WE) nr 2037/2000, którą można zużyć do niezbędnych zastosowań medycznych we Wspólnocie w 2004 r., wynosi 1 428 533,000 kilogramów ODP (potencjał zubażania ozonu).

2.   Ilość substancji regulowanych z grupy I (chlorofluorowęglowodory 11, 12, 113, 114 i 115) oraz grupy II (inne całkowicie fluorowcowane chlorofluorowęglowodory), z zastrzeżeniem rozporządzenia (WE) nr 2037/2000, którą można zużyć do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych we Wspólnocie w 2004 r., wynosi 73 336,765 kilogramów ODP.

3.   Ilość substancji regulowanych z grupy III (halony), z zastrzeżeniem rozporządzenia (WE) nr 2037/2000, którą można zużyć do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych we Wspólnocie w 2004 r., wynosi 19 268,700 kilogramów ODP.

4.   Ilość substancji regulowanych z grupy IV (tetrachlorek węgla), z zastrzeżeniem rozporządzenia (WE) nr 2037/2000, którą można zużyć do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych we Wspólnocie w 2004 r., wynosi 141 834,000 kilogramów ODP.

5.   Ilość substancji regulowanych z grupy V (1,1,1-trójchloroetan), z zastrzeżeniem rozporządzenia (WE) nr 2037/2000, którą można zużyć do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych we Wspólnocie w 2004 r., wynosi 529,300 kilogramów ODP.

6.   Ilość substancji regulowanych z grupy VII (wodorobromofluorowęglowodory), z zastrzeżeniem rozporządzenia (WE) nr 2037/2000, którą można zużyć do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych we Wspólnocie w 2004 r., wynosi 3,070 kilogramów ODP.

7.   Ilość substancji regulowanych z grupy IX (bromochlorometan), z zastrzeżeniem rozporządzenia (WE) nr 2037/2000, którą można zużyć do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych we Wspólnocie w 2004 r., wynosi 13,248 kilogramów ODP.

Artykuł 2

Inhalatory ciśnieniowe z zawierające chlorofluorowęglowodory (CFC-MDI), wymienione w załączniku I, nie mogą być wprowadzane do obrotu na rynkach, które określiły chlorofluorowęglowodory jako niebędące niezbędnymi dla tych produktów.

Artykuł 3

W okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2004 r. stosuje się następujące zasady:

| 1) | kontyngent na chlorofluorowęglowodory 11, 12, 113, 114 i 115 dla niezbędnych zastosowań medycznych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku II; |
| --- | --- |

1)

kontyngent na chlorofluorowęglowodory 11, 12, 113, 114 i 115 dla niezbędnych zastosowań medycznych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku II;

| 2) | kontyngent na chlorofluorowęglowodory 11, 12, 113, 114 i 115 oraz inne całkowicie fluorowcowane chlorofluorowęglowodory do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku III; |
| --- | --- |

2)

kontyngent na chlorofluorowęglowodory 11, 12, 113, 114 i 115 oraz inne całkowicie fluorowcowane chlorofluorowęglowodory do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku III;

| 3) | kontyngent na halony do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku IV; |
| --- | --- |

3)

kontyngent na halony do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku IV;

| 4) | kontyngent na tetrachlorek węgla do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku V; |
| --- | --- |

4)

kontyngent na tetrachlorek węgla do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku V;

| 5) | kontyngent na 1,1,1-trichloroetan do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku VI; |
| --- | --- |

5)

kontyngent na 1,1,1-trichloroetan do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku VI;

| 6) | kontyngent na wodorobromofluorowęglowodory do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku VII; |
| --- | --- |

6)

kontyngent na wodorobromofluorowęglowodory do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku VII;

| 7) | kontyngent na bromochlorometan do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku VIII; |
| --- | --- |

7)

kontyngent na bromochlorometan do niezbędnych zastosowań laboratoryjnych przydziela się przedsiębiorstwom wymienionym w załączniku VIII;

| 8) | kontyngent na chlorofluorowęglowodory 11, 12, 113, 114 i 115, inne całkowicie fluorowcowane chlorofluorowęglowodory, tetrachlorek węgla, 1,1,1-trichloroetan, wodorobromofluorowęglowodory oraz bromochlorometan do niezbędnych zastosowań są określone w załączniku IX. |
| --- | --- |

8)

kontyngent na chlorofluorowęglowodory 11, 12, 113, 114 i 115, inne całkowicie fluorowcowane chlorofluorowęglowodory, tetrachlorek węgla, 1,1,1-trichloroetan, wodorobromofluorowęglowodory oraz bromochlorometan do niezbędnych zastosowań są określone w załączniku IX.

Artykuł 4

Uchyla się decyzję 2004/209/WE.

Odwołania do uchylonej decyzji są rozumiane jako odwołania do niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja jest skierowana do następujących przedsiębiorstw:

| | 3M Health Care Ltd |
| --- | --- |
| 3M House Morley Street |
| Loughborough |
| Leicestershire LE11 1EP |
| Zjednoczone Królestwo |

3M Health Care Ltd

3M House Morley Street

Loughborough

Leicestershire LE11 1EP

Zjednoczone Królestwo

| | Aventis |
| --- | --- |
| London Road, Holmes Chapel |
| Cheshire CW4 8BE |
| Zjednoczone Królestwo |

Aventis

London Road, Holmes Chapel

Cheshire CW4 8BE

Zjednoczone Królestwo

| | Bespak PLC |
| --- | --- |
| North Lynn Industrial Estate |
| King's Lynn |
| PE30 2JJ - Norfolk |
| Zjednoczone Królestwo |

Bespak PLC

North Lynn Industrial Estate

King's Lynn

PE30 2JJ - Norfolk

Zjednoczone Królestwo

| | Boehringer Ingelheim GmbH |
| --- | --- |
| Binger Strasse 173 |
| D-55216 Ingelheim am Rhein |

Boehringer Ingelheim GmbH

Binger Strasse 173

D-55216 Ingelheim am Rhein

| | Chiesi Farmaceutici SpA. |
| --- | --- |
| Via Palermo 26/A |
| I-43100 Parma |

Chiesi Farmaceutici SpA.

Via Palermo 26/A

I-43100 Parma

| | GlaxoSmithKline |
| --- | --- |
| Speke Boulevard |
| Speke |
| Liverpool L24 9JD |
| Zjednoczone Królestwo |

GlaxoSmithKline

Speke Boulevard

Speke

Liverpool L24 9JD

Zjednoczone Królestwo

| | IG Sprühtechnik GmbH |
| --- | --- |
| Im Hemmet 1 |
| D-79664 Wehr |

IG Sprühtechnik GmbH

Im Hemmet 1

D-79664 Wehr

| | Inyx Pharmaceuticals Ltd |
| --- | --- |
| Astmoor Industrial Estate |
| 9 Arkwright Road Runcorn |
| Cheshire WA7 1NU |
| Zjednoczone Królestwo |

Inyx Pharmaceuticals Ltd

Astmoor Industrial Estate

9 Arkwright Road Runcorn

Cheshire WA7 1NU

Zjednoczone Królestwo

| | IVAX Ltd |
| --- | --- |
| Unit 301 Industrial Park |
| Waterford |
| Irlandia |

IVAX Ltd

Unit 301 Industrial Park

Waterford

Irlandia

| | Jaba Farmaceutica SA |
| --- | --- |
| Rua da Tapada Grande no. 2 |
| P-Abrunheira, 2710-089, Sintra |

Jaba Farmaceutica SA

Rua da Tapada Grande no. 2

P-Abrunheira, 2710-089, Sintra

| | Laboratorio Aldo Union SA |
| --- | --- |
| Baronesa de Maldá 73 |
| Espluges de Llobregat |
| E-08950 Barcelona |

Laboratorio Aldo Union SA

Baronesa de Maldá 73

Espluges de Llobregat

E-08950 Barcelona

| | Otsuka Pharmaceuticals(E) |
| --- | --- |
| Provenca, 388 |
| E-08025 Barcelona |

Otsuka Pharmaceuticals(E)

Provenca, 388

E-08025 Barcelona

| | SICOR SpA |
| --- | --- |
| Via Terrazzano 77 |
| I-20017 RHO Mediolan |

SICOR SpA

Via Terrazzano 77

I-20017 RHO Mediolan

| | Schering-Plough Labo NV |
| --- | --- |
| Industriepark 30 |
| B-2220 Heist Op Den Berg |

Schering-Plough Labo NV

Industriepark 30

B-2220 Heist Op Den Berg

| | Valvole Aerosol Research Italiana |
| --- | --- |
| (VARI) Spa - LINDAL Group Italia |
| Via del Pino, 10 |
| Olginate (LC) |
| I-23854 Włochy |

Valvole Aerosol Research Italiana

(VARI) Spa - LINDAL Group Italia

Via del Pino, 10

Olginate (LC)

I-23854 Włochy

| | Valeas S.p.A. Pharmaceuticals |
| --- | --- |
| Via Vallisneri, 10 |
| I-20133 Mediolan |

Valeas S.p.A. Pharmaceuticals

Via Vallisneri, 10

I-20133 Mediolan

| | Valois SA |
| --- | --- |
| 50 avenue de l’Europe |
| F-78160 Marly Le Roi |

Valois SA

50 avenue de l’Europe

F-78160 Marly Le Roi

| | Acros Organics bvba |
| --- | --- |
| Janssen Pharmaceuticalaan 3a |
| B-2440 Geel |

Acros Organics bvba

Janssen Pharmaceuticalaan 3a

B-2440 Geel

| | Airbus France |
| --- | --- |
| route de Bayonne 316 |
| F-31300 Toulouse |

Airbus France

route de Bayonne 316

F-31300 Toulouse

| | Agfa- Gevaert NV |
| --- | --- |
| Septestraat 27 |
| B-2640 Mortsel |

Agfa- Gevaert NV

Septestraat 27

B-2640 Mortsel

| | Bie & Berntsen |
| --- | --- |
| Sandbaekvej 7 |
| DK-2610 Roedovre |

Bie & Berntsen

Sandbaekvej 7

DK-2610 Roedovre

| | Biosolove BV |
| --- | --- |
| Waalreseweg 17 |
| 5554 HA Valkenswaard |
| Niderlandy |

Biosolove BV

Waalreseweg 17

5554 HA Valkenswaard

Niderlandy

| | Butterworth Laboratories Ltd |
| --- | --- |
| 54 Waldegrave Road, Teddington |
| Middlesex TW11 8NY |
| Zjednoczone Królestwo |

Butterworth Laboratories Ltd

54 Waldegrave Road, Teddington

Middlesex TW11 8NY

Zjednoczone Królestwo

| | Carl Roth GmbH |
| --- | --- |
| Schoemperlenstr. 1-5 |
| D-76185 Karlsruhe |

Carl Roth GmbH

Schoemperlenstr. 1-5

D-76185 Karlsruhe

| | Elcom Group |
| --- | --- |
| Okružní 988 |
| CZ-735 14 Orlová – Lutyně |

Elcom Group

Okružní 988

CZ-735 14 Orlová – Lutyně

| | Environnement SA |
| --- | --- |
| 111 Bd Robespierre, BP 4513 |
| F-78304 Poissy |

Environnement SA

111 Bd Robespierre, BP 4513

F-78304 Poissy

| | Fisher Scientific |
| --- | --- |
| Bishop Meadow Road |
| LE11 5RG Loughborough |
| Zjednoczone Królestwo |

Fisher Scientific

Bishop Meadow Road

LE11 5RG Loughborough

Zjednoczone Królestwo

| | Health Protection Inspectorate-Laboratories |
| --- | --- |
| Paldiski mnt 81 |
| EE-10617 Tallinn |

Health Protection Inspectorate-Laboratories

Paldiski mnt 81

EE-10617 Tallinn

| | Honeywell Specialty Chemicals |
| --- | --- |
| Wunstorfer Strasse 40 |
| Postfach 100262 |
| D-30918 Seelze |

Honeywell Specialty Chemicals

Wunstorfer Strasse 40

Postfach 100262

D-30918 Seelze

| | Institut Scientifique de Service Public (ISSeP) |
| --- | --- |
| Rue du Chéra 200 |
| B-4000 Liège |

Institut Scientifique de Service Public (ISSeP)

Rue du Chéra 200

B-4000 Liège

| | Institut E. Malvoz (B) |
| --- | --- |
| Quai du Barbou, 4 |
| B-4000 Liège |

Institut E. Malvoz (B)

Quai du Barbou, 4

B-4000 Liège

| | Ineos Fluor Ltd |
| --- | --- |
| PO Box 13, The Heath |
| Runcorn Cheshire WA7 4QF |
| Zjednoczone Królestwo |

Ineos Fluor Ltd

PO Box 13, The Heath

Runcorn Cheshire WA7 4QF

Zjednoczone Królestwo

| | Katholieke Universiteit Leuven |
| --- | --- |
| Krakenstraat 3 |
| B-3000 Leuven |

Katholieke Universiteit Leuven

Krakenstraat 3

B-3000 Leuven

| | Laboratoires Sérobiologiques |
| --- | --- |
| 3 rue de Seichamps |
| F-54425 Pulnoy |

Laboratoires Sérobiologiques

3 rue de Seichamps

F-54425 Pulnoy

| | LGC Promochem GmbH |
| --- | --- |
| Mercatorstr. 51 |
| D-46485 Wesel |

LGC Promochem GmbH

Mercatorstr. 51

D-46485 Wesel

| | Mallinckrodt Baker BV |
| --- | --- |
| Teugseweg 20 |
| 7418 AM Deventer |
| Holandia |

Mallinckrodt Baker BV

Teugseweg 20

7418 AM Deventer

Holandia

| | Merck KgaA |
| --- | --- |
| Frankfurter Strasse 250 |
| D-64271 Darmstadt |

Merck KgaA

Frankfurter Strasse 250

D-64271 Darmstadt

| | Mikro+Polo d.o.o. |
| --- | --- |
| Lackova 78 |
| SLO-2000 Maribor |

Mikro+Polo d.o.o.

Lackova 78

SLO-2000 Maribor

| | Panreac Quimica SA |
| --- | --- |
| Riera de Sant Cugat 1 |
| E-08110 Montcada I Reixac (Barcelona) |

Panreac Quimica SA

Riera de Sant Cugat 1

E-08110 Montcada I Reixac (Barcelona)

| | Rohs Chemie GmbH |
| --- | --- |
| Berliner Str. 54 |
| D-53819 Neunkirchen-Seelsheid |

Rohs Chemie GmbH

Berliner Str. 54

D-53819 Neunkirchen-Seelsheid

| | Sanolabor d.d. |
| --- | --- |
| Leskoškova 4 |
| SLO-Ljubljana |

Sanolabor d.d.

Leskoškova 4

SLO-Ljubljana

| | SDS Solvants, Documentation Synthèses SA |
| --- | --- |
| Z.I. de Valdonne, BP 4 |
| F-13124 Peypin |

SDS Solvants, Documentation Synthèses SA

Z.I. de Valdonne, BP 4

F-13124 Peypin

| | Sigma Aldrich Chemie GmbH |
| --- | --- |
| Riedstrasse 2 |
| D-89555 Steinheim |

Sigma Aldrich Chemie GmbH

Riedstrasse 2

D-89555 Steinheim

| | Sigma Aldrich Chimie SARL |
| --- | --- |
| 80 rue de Luzais |
| L'Isle-d'Abeau Chesnes |
| F-38297 St-Quentin-Fallavier |

Sigma Aldrich Chimie SARL

80 rue de Luzais

L'Isle-d'Abeau Chesnes

F-38297 St-Quentin-Fallavier

| | Sigma Aldrich Company Ltd |
| --- | --- |
| The Old Brickyard |
| New Road Gillingham SP8 4XT |
| Zjednoczone Królestwo |

Sigma Aldrich Company Ltd

The Old Brickyard

New Road Gillingham SP8 4XT

Zjednoczone Królestwo

| | Sigma Aldrich Laborchemikalien |
| --- | --- |
| Wunstorfer Strasse 40, Postfach 100262 |
| D-30918 Seelze |

Sigma Aldrich Laborchemikalien

Wunstorfer Strasse 40, Postfach 100262

D-30918 Seelze

| | VWR I.S.A.S. |
| --- | --- |
| 201 rue Carnot |
| F-94126 Fontenay-sous-bois |

VWR I.S.A.S.

201 rue Carnot

F-94126 Fontenay-sous-bois

| | University Of Technology Vienna |
| --- | --- |
| Institut of Industrial Electronics and Material Science |
| Gusshausstrasse 27-29 |
| A-1040 Wien |

University Of Technology Vienna

Institut of Industrial Electronics and Material Science

Gusshausstrasse 27-29

A-1040 Wien

| | YA-Kemia Oy – Sigma-Aldrich Finland |
| --- | --- |
| Teerisuonkuja 4 |
| FI-00700 Helsinki |

YA-Kemia Oy – Sigma-Aldrich Finland

Teerisuonkuja 4

FI-00700 Helsinki

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lutego 2005 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2077/2004 (Dz.U. L 359 z 4.12.2004, str. 28).

1

(2)  www.unep.org/ozone/dec12-2-3.shtml

2

(3)  Dz.U. C 162 z 11.7.2003, str. 19.

3

(4)  Dz.U. C 133 z 11.5.2004, str. 12.

4

(5)  Dz.U. L 66 z 4.3.2004, str. 36.

5

---

ZAŁĄCZNIK I

Zgodnie z ust. 3 decyzji XII/2 podjętej na dwunastym spotkaniu stron Protokołu montrealskiego w sprawie środków ułatwiających przejście na inhalatory ciśnieniowe niezawierające chlorofluorowęglowodorów (MDI) następujące strony ustaliły, że z uwagi na istnienie odpowiednich MDI niezwierających chlorofluorowęglowodorów chlorofluorowęglowodory nie są już klasyfikowane jako „niezbędne” zgodnie z Protokołem w połączeniu z następującymi produktami:

| Produkt
  Państwo | Salbutamol | Terbutalin | Fenoterol | Orciprenalin | Reproterol | Carbuterol | Hexoprenalin | Pirbuterol | Clenbuterol | Bitolterol | Procaterol | Beklometazon | Dexametazon | Flunisolid | Fluticason | Budezonid | Triamcinolon | Bromek ipratropium | Bromek oxitropium |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Austria | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | | | | | | | | |
| Belgia | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | | | | | | | | |
| Czechy | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | | | | | | | | |
| Dania | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | | | | | | | | |
| Finlandia | X | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| Francja | X | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| Niemcy | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X |
| Grecja | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | | | | | | | | |
| Irlandia | X | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| Luksemburg | X | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| Portugalia | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | | | | | | | | |
| Niderlandy | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | | | | | | | | |
| Norwegia | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | | | | | | | | |
| Szwecja | X | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| Zjednoczone Królestwo | X | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| Źródło: www.unep.org/ozone/dec12-2-3.pdf |

Produkt

Państwo

Salbutamol

Terbutalin

Fenoterol

Orciprenalin

Reproterol

Carbuterol

Hexoprenalin

Pirbuterol

Clenbuterol

Bitolterol

Procaterol

Beklometazon

Dexametazon

Flunisolid

Fluticason

Budezonid

Triamcinolon

Bromek ipratropium

Bromek oxitropium

Austria

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Belgia

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Czechy

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Dania

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Finlandia

X

Francja

X

Niemcy

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Grecja

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Irlandia

X

Luksemburg

X

Portugalia

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Niderlandy

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Norwegia

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Szwecja

X

Zjednoczone Królestwo

X

Źródło: www.unep.org/ozone/dec12-2-3.pdf

---

ZAŁĄCZNIK II

NIEZBĘDNE ZASTOSOWANIA MEDYCZNE

Kontyngenty na substancje regulowane z grupy I, które można stosować do produkcji inhalatorów ciśnieniowych (MDI) służących do leczenia astmy i innych przewlekłych obturacyjnych chorób płuc, przydziela się następującym podmiotom:

| | 3M (UK) |
| --- | --- |

3M (UK)

| | Aventis (UK) |
| --- | --- |

Aventis (UK)

| | Bespak (UK) |
| --- | --- |

Bespak (UK)

| | Boehringer Ingelheim (DE) |
| --- | --- |

Boehringer Ingelheim (DE)

| | Chiesi (IT) |
| --- | --- |

Chiesi (IT)

| | Glaxo Smith Kline (UK) |
| --- | --- |

Glaxo Smith Kline (UK)

| | IG Sprühtechnik (DE) |
| --- | --- |

IG Sprühtechnik (DE)

| | Inyx Pharmaceuticals (UK) |
| --- | --- |

Inyx Pharmaceuticals (UK)

| | IVAX (IE) |
| --- | --- |

IVAX (IE)

| | Jaba Farmaceutica (PT) |
| --- | --- |

Jaba Farmaceutica (PT)

| | Lab. Aldo-Union (ES) |
| --- | --- |

Lab. Aldo-Union (ES)

| | Otsuka Pharmaceuticals (ES) |
| --- | --- |

Otsuka Pharmaceuticals (ES)

| | Sicor (IT) |
| --- | --- |

Sicor (IT)

| | Schering-Plough (BE) |
| --- | --- |

Schering-Plough (BE)

| | V.A.R.I. (IT) |
| --- | --- |

V.A.R.I. (IT)

| | Valeas (IT) |
| --- | --- |

Valeas (IT)

| | Valois (FR) |
| --- | --- |

Valois (FR)

---

ZAŁĄCZNIK III

NIEZBĘDNE ZASTOSOWANIA LABORATORYJNE

Kontyngenty na substancje regulowane z grup I i II, które można używać do zastosowań laboratoryjnych i analitycznych, przydziela się następującym podmiotom:

| | Agfa-Gevaert (BE) |
| --- | --- |

Agfa-Gevaert (BE)

| | Bie & Berntsen (DK) |
| --- | --- |

Bie & Berntsen (DK)

| | Butterworth Laboratories (UK) |
| --- | --- |

Butterworth Laboratories (UK)

| | Biosolve (NL) |
| --- | --- |

Biosolve (NL)

| | Carl Roth (DE) |
| --- | --- |

Carl Roth (DE)

| | Elcom Group (CZ) |
| --- | --- |

Elcom Group (CZ)

| | Environnement SA (FR) |
| --- | --- |

Environnement SA (FR)

| | Honeywell Specialty Chemicals (DE) |
| --- | --- |

Honeywell Specialty Chemicals (DE)

| | Ineos Fluor (UK) |
| --- | --- |

Ineos Fluor (UK)

| | Katholieke Universiteit Leuven (BE) |
| --- | --- |

Katholieke Universiteit Leuven (BE)

| | LGC Promochem (DE) |
| --- | --- |

LGC Promochem (DE)

| | Mallinckrodt Baker (NL) |
| --- | --- |

Mallinckrodt Baker (NL)

| | Merck KGaA (DE) |
| --- | --- |

Merck KGaA (DE)

| | Mikro + Polo (SI) |
| --- | --- |

Mikro + Polo (SI)

| | Panreac Química (ES) |
| --- | --- |

Panreac Química (ES)

| | SDS Solvants (FR) |
| --- | --- |

SDS Solvants (FR)

| | Sanolabor (SI) |
| --- | --- |

Sanolabor (SI)

| | Sigma Aldrich Chemie (DE) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Chemie (DE)

| | Sigma Aldrich Chimie (FR) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Chimie (FR)

| | Sigma Aldrich Company (UK) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Company (UK)

| | University Of Technology Vienna (AT) |
| --- | --- |

University Of Technology Vienna (AT)

| | Ya Kemia Oy – Sigma Aldrich (FI) |
| --- | --- |

Ya Kemia Oy – Sigma Aldrich (FI)

---

ZAŁĄCZNIK IV

NIEZBĘDNE ZASTOSOWANIA LABORATORYJNE

Kontyngenty na substancje regulowane z grupy III, które można używać do zastosowań laboratoryjnych i analitycznych, przydziela się następującym podmiotom:

| | Airbus France (FR) |
| --- | --- |

Airbus France (FR)

| | Butterworth Laboratories (UK) |
| --- | --- |

Butterworth Laboratories (UK)

| | Ineos Fluor (UK) |
| --- | --- |

Ineos Fluor (UK)

| | Sigma Aldrich Chimie (FR) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Chimie (FR)

| | Sigma Aldrich Company (UK) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Company (UK)

---

ZAŁĄCZNIK V

NIEZBĘDNE ZASTOSOWANIA LABORATORYJNE

Kontyngenty na substancje regulowane z grupy IV, które można używać do zastosowań laboratoryjnych i analitycznych, przydziela się następującym podmiotom:

| | Acros Organics (BE) |
| --- | --- |

Acros Organics (BE)

| | Agfa-Gevaert (BE) |
| --- | --- |

Agfa-Gevaert (BE)

| | Bie & Berntsen (DK) |
| --- | --- |

Bie & Berntsen (DK)

| | Biosolve (NL) |
| --- | --- |

Biosolve (NL)

| | Butterworth Laboratories (UK) |
| --- | --- |

Butterworth Laboratories (UK)

| | Fisher Scientific (UK) |
| --- | --- |

Fisher Scientific (UK)

| | Health Protection Inspectorate-Laboratories (EE) |
| --- | --- |

Health Protection Inspectorate-Laboratories (EE)

| | Institut E. Malvoz (BE) |
| --- | --- |

Institut E. Malvoz (BE)

| | Institut Scientifique de Service Public (ISSeP) (BE) |
| --- | --- |

Institut Scientifique de Service Public (ISSeP) (BE)

| | Katholieke Universiteit Leuven (BE) |
| --- | --- |

Katholieke Universiteit Leuven (BE)

| | Laboratoires Sérologiques (FR) |
| --- | --- |

Laboratoires Sérologiques (FR)

| | Mallinckrodt Baker (NL) |
| --- | --- |

Mallinckrodt Baker (NL)

| | Merck KGaA (DE) |
| --- | --- |

Merck KGaA (DE)

| | Mikro + Polo (SI) |
| --- | --- |

Mikro + Polo (SI)

| | Panreac Química (ES) |
| --- | --- |

Panreac Química (ES)

| | Rohs Chemie (DE) |
| --- | --- |

Rohs Chemie (DE)

| | SDS Solvants (FR) |
| --- | --- |

SDS Solvants (FR)

| | Sanolabor d.d. (SI) |
| --- | --- |

Sanolabor d.d. (SI)

| | Sigma Aldrich Chemie (DE) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Chemie (DE)

| | Sigma Aldrich Chimie (FR) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Chimie (FR)

| | Sigma Aldrich Company (UK) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Company (UK)

| | Sigma Aldrich Laborchemikalien (DE) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Laborchemikalien (DE)

| | VWR I.S.A.S. (FR) |
| --- | --- |

VWR I.S.A.S. (FR)

| | YA-Kemia Oy (FI) |
| --- | --- |

YA-Kemia Oy (FI)

---

ZAŁĄCZNIK VI

NIEZBĘDNE ZASTOSOWANIA LABORATORYJNE

Kontyngenty na substancje regulowane z grupy V, które można używać do zastosowań laboratoryjnych i analitycznych, przydziela się następującym podmiotom:

| | Acros Organics (BE) |
| --- | --- |

Acros Organics (BE)

| | Agfa-Gevaert (BE) |
| --- | --- |

Agfa-Gevaert (BE)

| | Bie & Berntsen (DK) |
| --- | --- |

Bie & Berntsen (DK)

| | Katholieke Universiteit Leuven (BE) |
| --- | --- |

Katholieke Universiteit Leuven (BE)

| | Mallinckrodt Baker (NL) |
| --- | --- |

Mallinckrodt Baker (NL)

| | Mikro + Polo (SI) |
| --- | --- |

Mikro + Polo (SI)

| | Panreac Química (ES) |
| --- | --- |

Panreac Química (ES)

| | Sanolabor d.d. (SI) |
| --- | --- |

Sanolabor d.d. (SI)

| | Sigma Aldrich Chemie (DE) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Chemie (DE)

| | Sigma Aldrich Chimie (FR) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Chimie (FR)

| | Sigma Aldrich Company (UK) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Company (UK)

---

ZAŁĄCZNIK VII

NIEZBĘDNE ZASTOSOWANIA LABORATORYJNE

Kontyngenty na substancje regulowane z grupy VII, które można używać do zastosowań laboratoryjnych i analitycznych, przydziela się następującym podmiotom:

| | Acros Organics (BE) |
| --- | --- |

Acros Organics (BE)

| | Ineos Fluor (UK) |
| --- | --- |

Ineos Fluor (UK)

| | Sigma Aldrich Chimie (FR) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Chimie (FR)

| | Sigma Aldrich Company (UK) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Company (UK)

---

ZAŁĄCZNIK VIII

NIEZBĘDNE ZASTOSOWANIA LABORATORYJNE

Kontyngenty na substancje regulowane z grupy IX, które można używać do zastosowań laboratoryjnych i analitycznych, przydziela się następującym podmiotom:

| | Ineos Fluor (UK) |
| --- | --- |

Ineos Fluor (UK)

| | Sigma Aldrich Chemie (DE) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Chemie (DE)

| | Sigma Aldrich Chimie (FR) |
| --- | --- |

Sigma Aldrich Chimie (FR)

---

ZAŁĄCZNIK IX

(Ten załącznik nie jest publikowany, ponieważ zawiera poufne informacje handlowe.)

---

Sprostowania

| 2.3.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/35 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/35

---

Sprostowanie do dyrektywy Komisji 2004/104/WE z dnia 14 października 2004 r. dostosowującej do postępu technicznego dyrektywę Rady 72/245/EWG odnoszącą się do zakłóceń radioelektrycznych (kompatybilności elektromagnetycznej) pojazdów oraz zmieniającej dyrektywę 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 337 z dnia 13 listopada 2004 r.
  )

| 1. | Skreślić numer dyrektywy i następujący po nim myślnik w tytułach grafów w załączniku I:






  — | dodatek 2 (strona 28), |
| --- | --- | --- |

1.

Skreślić numer dyrektywy i następujący po nim myślnik w tytułach grafów w załączniku I:

—

dodatek 2 (strona 28),

| — | dodatek 3 (strona 29), |
| --- | --- |

—

dodatek 3 (strona 29),

| — | dodatek 4 (strona 30), |
| --- | --- |

—

dodatek 4 (strona 30),

| — | dodatek 5 (strona 31), |
| --- | --- |

—

dodatek 5 (strona 31),

| — | dodatek 6 (strona 32), |
| --- | --- |

—

dodatek 6 (strona 32),

| — | dodatek 7 (strona 33). |
| --- | --- |

—

dodatek 7 (strona 33).

| 2. | Na stronie 35, w załączniku IIA, w tytule: |
| --- | --- |

2.

Na stronie 35, w załączniku IIA, w tytule:

zamiast:

„dyrektywą Komisji 2004/78/WE”,

powinno być:

„dyrektywą 2004/104/WE”.

| 3. | Na stronie 38, w załączniku IIB, w tytule: |
| --- | --- |

3.

Na stronie 38, w załączniku IIB, w tytule:

zamiast:

„dyrektywą Komisji 95/54/WE”,

powinno być:

„dyrektywą 2004/104/WE”.

| 4. | Na stronie 40, w załączniku IIIA, w tytule: |
| --- | --- |

4.

Na stronie 40, w załączniku IIIA, w tytule:

zamiast:

„dyrektywą Komisji 95/54/WE”,

powinno być:

„dyrektywą 2004/104/WE”.

| 5. | Na stronie 42, w załączniku IIIB, w tytule: |
| --- | --- |

5.

Na stronie 42, w załączniku IIIB, w tytule:

zamiast:

„dyrektywą Komisji 95/54/WE”,

powinno być:

„dyrektywą 2004/104/WE”.

| 6. | Na stronie 43, w załączniku IIIC, w szóstym wersie: |
| --- | --- |

6.

Na stronie 43, w załączniku IIIC, w szóstym wersie:

zamiast:

„dyrektywą 2004/XX/WE”,

powinno być:

„dyrektywą 2004/104/WE”.

| 7. | Na stronie 45 dodać ustęp w brzmieniu: |
| --- | --- |

7.

Na stronie 45 dodać ustęp w brzmieniu:

| „1.3 | Na etapie wstępnym należy zmierzyć poziomy emisji pasma częstotliwości FM (76–108 MHz) przy radiowej antenie nadawczej pojazdu przy wykorzystaniu detektora wartości średnich. Jeżeli poziom określony w pkt 6.3.2.4 załącznika I nie został przekroczony, pojazd zostaje uznany za spełniający wymogi niniejszego załącznika w stosunku do tego pasma częstotliwości i nie przeprowadza się pełnego badania.”. |
| --- | --- |

„1.3

Na etapie wstępnym należy zmierzyć poziomy emisji pasma częstotliwości FM (76–108 MHz) przy radiowej antenie nadawczej pojazdu przy wykorzystaniu detektora wartości średnich. Jeżeli poziom określony w pkt 6.3.2.4 załącznika I nie został przekroczony, pojazd zostaje uznany za spełniający wymogi niniejszego załącznika w stosunku do tego pasma częstotliwości i nie przeprowadza się pełnego badania.”.

---