# Επίσημη Εφημερίδα C 47/2012

| | ISSN 1977-0901
  doi:10.3000/19770901.C_2012.047.ell |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 47 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 55ό έτος17 Φεβρουαρίου 2012 |

ISSN 1977-0901

doi:10.3000/19770901.C_2012.047.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 47

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

55ό έτος17 Φεβρουαρίου 2012

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | III   Προπαρασκευαστικές πράξεις |
| | ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ |
| 2012/C 047/01 | Γνώμη αριθ. 7/2011 (υποβαλλόμενη δυνάμει του άρθρου 287 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) σχετικά με πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας, τα οποία καλύπτονται από το κοινό στρατηγικό πλαίσιο, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 | 1 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

III   Προπαρασκευαστικές πράξεις

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

2012/C 047/01

Γνώμη αριθ. 7/2011 (υποβαλλόμενη δυνάμει του άρθρου 287 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) σχετικά με πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας, τα οποία καλύπτονται από το κοινό στρατηγικό πλαίσιο, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006

(υποβαλλόμενη δυνάμει του άρθρου 287 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης)

1

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

III Προπαρασκευαστικές πράξεις

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

| 17.2.2012 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 47/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.2.2012

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 47/1

---

ΓΝΏΜΗ αριθ. 7/2011

(υποβαλλόμενη δυνάμει του άρθρου 287 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης)

σχετικά με πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας, τα οποία καλύπτονται από το κοινό στρατηγικό πλαίσιο, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006

2012/C 47/01

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

| | Σημεία | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| ΕΙΣΑΓΩΓΗ ... | 1-2 | 2 |
| ΜΕΡΟΣ I ... | 3-50 | 2 |
| Γενικές παρατηρήσεις ... | 3-8 | 2 |
| Θέματα στρατηγικής ... | 9-21 | 3 |
| Προστιθέμενη αξία της ΕΕ ... | 9-10 | 3 |
| Θεματική συγκέντρωση ... | 11-13 | 4 |
| Κοινό στρατηγικό πλαίσιο ... | 14 | 4 |
| Συμβάσεις εταιρικής σχέσης ... | 15 | 4 |
| Εκ των προτέρων όροι ... | 16 | 4 |
| Εκ των υστέρων όροι (ενδιάμεση επανεξέταση της επίδοσης, αποθεματικό επίδοσης) ... | 17-18 | 5 |
| Μακροοικονομικοί όροι ... | 19-20 | 5 |
| Κοινά σχέδια δράσης ... | 21 | 5 |
| Κοινές ρυθμίσεις σχετικά με τη διαχείριση και τον έλεγχο ... | 22-50 | 5 |
| Θεσμική ικανότητα ... | 22-23 | 5 |
| Εθνική διαπίστευση ... | 24-26 | 5 |
| Διαχειριστική δήλωση αξιοπιστίας ... | 27-29 | 6 |
| Εκκαθάριση λογαριασμών, «κυλιόμενο» κλείσιμο και δημοσιονομικές διορθώσεις ... | 30-37 | 6 |
| Παρακολούθηση και αξιολόγηση ... | 38-39 | 7 |
| Απλουστευμένοι και ορθολογικοί κανόνες επιλεξιμότητας ... | 40-43 | 8 |
| Τοπική ανάπτυξη με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων ... | 44-45 | 8 |
| Χρηματοδοτικά μέσα ... | 46-50 | 8 |
| ΜΕΡΟΣ II — Λεπτομερείς παρατηρήσεις σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής ... | 9 |

Σημεία

Σελίδα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ...

1-2

2

ΜΕΡΟΣ I ...

3-50

2

Γενικές παρατηρήσεις ...

3-8

2

Θέματα στρατηγικής ...

9-21

3

Προστιθέμενη αξία της ΕΕ ...

9-10

3

Θεματική συγκέντρωση ...

11-13

4

Κοινό στρατηγικό πλαίσιο ...

14

4

Συμβάσεις εταιρικής σχέσης ...

15

4

Εκ των προτέρων όροι ...

16

4

Εκ των υστέρων όροι (ενδιάμεση επανεξέταση της επίδοσης, αποθεματικό επίδοσης) ...

17-18

5

Μακροοικονομικοί όροι ...

19-20

5

Κοινά σχέδια δράσης ...

21

5

Κοινές ρυθμίσεις σχετικά με τη διαχείριση και τον έλεγχο ...

22-50

5

Θεσμική ικανότητα ...

22-23

5

Εθνική διαπίστευση ...

24-26

5

Διαχειριστική δήλωση αξιοπιστίας ...

27-29

6

Εκκαθάριση λογαριασμών, «κυλιόμενο» κλείσιμο και δημοσιονομικές διορθώσεις ...

30-37

6

Παρακολούθηση και αξιολόγηση ...

38-39

7

Απλουστευμένοι και ορθολογικοί κανόνες επιλεξιμότητας ...

40-43

8

Τοπική ανάπτυξη με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων ...

44-45

8

Χρηματοδοτικά μέσα ...

46-50

8

ΜΕΡΟΣ II — Λεπτομερείς παρατηρήσεις σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής ...

9

ΤΟ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως τα άρθρα 4 και 5, και τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως τα άρθρα 174 έως 178, το άρθρο 287 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο, τα άρθρα 317, 318 και 322,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) του Συμβουλίου αριθ. 1605/2002, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1), και των κανόνων εφαρμογής του (2),

Έχοντας υπόψη το αίτημα του Συμβουλίου για γνωμοδότηση σχετικά με την προαναφερθείσα πρόταση κανονισμού, το οποίο περιήλθε στο Συνέδριο στις 11 Νοεμβρίου 2011,

Έχοντας υπόψη την πρόταση για γενικό κανονισμό που υπέβαλε η Επιτροπή (3), καθώς και τις ειδικές προτάσεις της για τα Ταμεία (4),

Έχοντας υπόψη την εκτίμηση αντικτύπου σχετικά με την προτεινόμενη δέσμη κανονιστικών ρυθμίσεων για την αναθεώρηση των κανονισμών που εφαρμόζονται σχετικά με τη διαχείριση των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής (5),

Έχοντας υπόψη τις ανακοινώσεις της Επιτροπής με τίτλο «Συμπεράσματα της πέμπτης έκθεσης για την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή: το μέλλον της πολιτικής συνοχής» (6), «H επανεξέταση του προϋπολογισμού της ΕΕ» (7) και «Προϋπολογισμός για την Ευρώπη 2020» (8),

Έχοντας υπόψη τις ετήσιες και ειδικές εκθέσεις του, καθώς και τη γνώμη του Συνεδρίου αριθ. 2/2004 σχετικά με το πρότυπο του «ενιαίου ελέγχου» (single audit) (9), την απάντηση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου στην ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Μεταρρύθμιση του προϋπολογισμού σε μια Ευρώπη που αλλάζει» (10), τη γνώμη του Συνεδρίου αριθ. 1/2010 με τίτλο «Βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης: κίνδυνοι και προκλήσεις» (11) και τη γνώμη του Συνεδρίου αριθ. 6/2010 σχετικά με πρόταση για την τροποποίηση του δημοσιονομικού κανονισμού (12),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα: δυνάμει του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ένωση παρεμβαίνει σε τομείς οι οποίοι δεν υπάγονται στην αποκλειστική της αρμοδιότητα μόνον εφόσον και κατά τον βαθμό που οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης, λόγω των διαστάσεων ή των αποτελεσμάτων της, μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης,

σύμφωνα με το άρθρο 174 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ένωση, προκειμένου να προάγεται η αρμονική ανάπτυξη του συνόλου της, αναπτύσσει και συνεχίζει τη δράση της με σκοπό την ενίσχυση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής της συνοχής,

το άρθρο 317 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθιστά την Επιτροπή υπεύθυνη για την εκτέλεση του προϋπολογισμού, σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, και ορίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να συνεργάζονται με την Επιτροπή προκειμένου να διασφαλίζουν ότι οι πιστώσεις χρησιμοποιούνται σύμφωνα με την παραπάνω αρχή,

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕ ΩΣ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

| 1. | Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), το Ταμείο Συνοχής (ΤΣ), το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ) [στο εξής «Ταμεία του ΚΣΠ (13)»], επιδιώκουν συμπληρωματικούς στόχους πολιτικής και η διαχείρισή τους επιμερίζεται μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής. Στα «Ταμεία του ΚΣΠ» θα μπορούσε να αντιστοιχεί έως και το 45 % των συνολικών δαπανών για την περίοδο 2014-2020, κεντρικό θέμα της οποίας είναι η στρατηγική «Ευρώπη 2020» (14). Κατά συνέπεια, η συμβολή του προϋπολογισμού της ΕΕ στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από την οικονομική, αποδοτική και αποτελεσματική χρήση των Ταμείων του ΚΣΠ. Τα παραπάνω θα έχουν επίσης αντίκτυπο στην αξιοπιστία και τη νομιμότητα της δράσης της ΕΕ. |
| --- | --- |

1.

Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), το Ταμείο Συνοχής (ΤΣ), το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ) [στο εξής «Ταμεία του ΚΣΠ (13)»], επιδιώκουν συμπληρωματικούς στόχους πολιτικής και η διαχείρισή τους επιμερίζεται μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής. Στα «Ταμεία του ΚΣΠ» θα μπορούσε να αντιστοιχεί έως και το 45 % των συνολικών δαπανών για την περίοδο 2014-2020, κεντρικό θέμα της οποίας είναι η στρατηγική «Ευρώπη 2020» (14). Κατά συνέπεια, η συμβολή του προϋπολογισμού της ΕΕ στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από την οικονομική, αποδοτική και αποτελεσματική χρήση των Ταμείων του ΚΣΠ. Τα παραπάνω θα έχουν επίσης αντίκτυπο στην αξιοπιστία και τη νομιμότητα της δράσης της ΕΕ.

| 2. | Η γνώμη του Συνεδρίου ακολουθεί, στο μέτρο του δυνατού, τη δομή της αιτιολογικής έκθεσης της Επιτροπής σχετικά με το περιεχόμενο του γενικού κανονισμού. Αποτελείται από δύο μέρη, το πρώτο από τα οποία πραγματεύεται γενικές παρατηρήσεις, δε το δεύτερο περιλαμβάνει λεπτομερή ανάλυση σχετικά με το σχέδιο γενικού κανονισμού. |
| --- | --- |

2.

Η γνώμη του Συνεδρίου ακολουθεί, στο μέτρο του δυνατού, τη δομή της αιτιολογικής έκθεσης της Επιτροπής σχετικά με το περιεχόμενο του γενικού κανονισμού. Αποτελείται από δύο μέρη, το πρώτο από τα οποία πραγματεύεται γενικές παρατηρήσεις, δε το δεύτερο περιλαμβάνει λεπτομερή ανάλυση σχετικά με το σχέδιο γενικού κανονισμού.

ΜΕΡΟΣ I

Γενικές παρατηρήσεις

| 3. | Η Επιτροπή, με την πρότασή της για τη θέσπιση ενός γενικού κανονισμού, αποσκοπεί στην έκδοση κοινής δέσμης βασικών κανόνων, επίκεντρο των οποίων αποτελεί η εστίαση στα αποτελέσματα μέσω απλούστευσης της υλοποίησης της πολιτικής και αυστηρότερης τήρησης των όρων. Η πρόταση πραγματεύεται, επίσης, το θέμα της ικανότητας των κρατών μελών να απορροφούν μεγάλα ποσά από τα κονδύλια της ΕΕ και την ανάγκη ενίσχυσης των διοικητικών και θεσμικών ικανοτήτων τους. Η προτεινόμενη μείωση των συντελεστών προσαρμογής όσον αφορά τα εθνικά χρηματοδοτικά κονδύλια συνιστά σημαντική μεταβολή πολιτικής, ο αντίκτυπος της οποίας πρέπει να αξιολογηθεί από την Επιτροπή. |
| --- | --- |

3.

Η Επιτροπή, με την πρότασή της για τη θέσπιση ενός γενικού κανονισμού, αποσκοπεί στην έκδοση κοινής δέσμης βασικών κανόνων, επίκεντρο των οποίων αποτελεί η εστίαση στα αποτελέσματα μέσω απλούστευσης της υλοποίησης της πολιτικής και αυστηρότερης τήρησης των όρων. Η πρόταση πραγματεύεται, επίσης, το θέμα της ικανότητας των κρατών μελών να απορροφούν μεγάλα ποσά από τα κονδύλια της ΕΕ και την ανάγκη ενίσχυσης των διοικητικών και θεσμικών ικανοτήτων τους. Η προτεινόμενη μείωση των συντελεστών προσαρμογής όσον αφορά τα εθνικά χρηματοδοτικά κονδύλια συνιστά σημαντική μεταβολή πολιτικής, ο αντίκτυπος της οποίας πρέπει να αξιολογηθεί από την Επιτροπή.

| 4. | Συνολικά, η πρόταση διατηρεί ουσιαστικά το πλαίσιο που καθορίστηκε κατά τις προηγούμενες περιόδους προγραμματισμού, μολονότι δίδεται περαιτέρω έμφαση στις ευθύνες των κρατών μελών, ιδίως όσον αφορά τη δημιουργία συστημάτων και τη δημοσιονομική διαχείριση. Οι αντίστοιχοι ρόλοι και αρμοδιότητες της Επιτροπής και των κρατών μελών εξακολουθούν να αποτελούν βασικό θέμα κατά τον σχεδιασμό των μέσων που αφορούν τις δαπάνες στον τομέα της συνοχής. Διαρκή πρόκληση για την Ένωση αποτελεί η επίτευξη καλών αποτελεσμάτων ως προς την ποιότητα, στο πλαίσιο ενός καθεστώτος όπου τα κονδύλια κατανέμονται εκ των προτέρων μεταξύ των κρατών μελών και η απορρόφηση συνιστά σιωπηρό στόχο. Η αποτελεσματική εποπτεία και η υποχρέωση λογοδοσίας εκ μέρους της Επιτροπής σχετικά με τη χρήση των κονδυλίων θα ενισχύσει την ικανότητα των κρατών μελών να χρησιμοποιούν επιτυχώς τα κονδύλια αυτά. |
| --- | --- |

4.

Συνολικά, η πρόταση διατηρεί ουσιαστικά το πλαίσιο που καθορίστηκε κατά τις προηγούμενες περιόδους προγραμματισμού, μολονότι δίδεται περαιτέρω έμφαση στις ευθύνες των κρατών μελών, ιδίως όσον αφορά τη δημιουργία συστημάτων και τη δημοσιονομική διαχείριση. Οι αντίστοιχοι ρόλοι και αρμοδιότητες της Επιτροπής και των κρατών μελών εξακολουθούν να αποτελούν βασικό θέμα κατά τον σχεδιασμό των μέσων που αφορούν τις δαπάνες στον τομέα της συνοχής. Διαρκή πρόκληση για την Ένωση αποτελεί η επίτευξη καλών αποτελεσμάτων ως προς την ποιότητα, στο πλαίσιο ενός καθεστώτος όπου τα κονδύλια κατανέμονται εκ των προτέρων μεταξύ των κρατών μελών και η απορρόφηση συνιστά σιωπηρό στόχο. Η αποτελεσματική εποπτεία και η υποχρέωση λογοδοσίας εκ μέρους της Επιτροπής σχετικά με τη χρήση των κονδυλίων θα ενισχύσει την ικανότητα των κρατών μελών να χρησιμοποιούν επιτυχώς τα κονδύλια αυτά.

| 5. | Οι ρυθμίσεις που αφορούν τις δαπάνες στον τομέα της συνοχής είναι πολύπλοκες. Υπάρχουν έξι επίπεδα κανόνων (κοινές διατάξεις, γενικές διατάξεις, ειδικές διατάξεις του εκάστοτε ταμείου, πράξεις κατ' εξουσιοδότηση, εκτελεστικές πράξεις, κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής). Η εθνική νομοθεσία συνιστά, σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα πρόσθετο επίπεδο. Το Συνέδριο επισημαίνει τις θετικές προσπάθειες που έχουν καταβληθεί ώστε να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος των δικαιούχων (για παράδειγμα, μέσω της αυξημένης χρήσης κατ' αποκοπήν ποσών και πάγιων δαπανών). Ωστόσο, η επιβάρυνση για την ΕΕ και τις εθνικές διοικητικές αρχές παραμένει υψηλή και, ενδεχομένως, να καταστεί ακόμη μεγαλύτερη στο μέλλον. |
| --- | --- |

5.

Οι ρυθμίσεις που αφορούν τις δαπάνες στον τομέα της συνοχής είναι πολύπλοκες. Υπάρχουν έξι επίπεδα κανόνων (κοινές διατάξεις, γενικές διατάξεις, ειδικές διατάξεις του εκάστοτε ταμείου, πράξεις κατ' εξουσιοδότηση, εκτελεστικές πράξεις, κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής). Η εθνική νομοθεσία συνιστά, σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα πρόσθετο επίπεδο. Το Συνέδριο επισημαίνει τις θετικές προσπάθειες που έχουν καταβληθεί ώστε να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος των δικαιούχων (για παράδειγμα, μέσω της αυξημένης χρήσης κατ' αποκοπήν ποσών και πάγιων δαπανών). Ωστόσο, η επιβάρυνση για την ΕΕ και τις εθνικές διοικητικές αρχές παραμένει υψηλή και, ενδεχομένως, να καταστεί ακόμη μεγαλύτερη στο μέλλον.

| 6. | Παρά την ισχυριζόμενη επικέντρωση στα αποτελέσματα, το σύστημα εξακολουθεί να είναι ουσιαστικά ένα σύστημα βάσει εισροών, και ως εκ τούτου προσανατολίζεται προς τη συμμόρφωση παρά τις επιδόσεις. Ο εν λόγω στόχος ουσιαστικά επαφίεται στη δημιουργία ενός αποθεματικού επίδοσης (του οποίου η επιτυχία θα εξαρτηθεί από την ικανότητα ανάπτυξης κατάλληλων δεικτών) και των κοινών σχεδίων δράσης με συγκεκριμένους στόχους, δείκτες αποτελεσμάτων και υλοποιήσεις ως βάση για τις πληρωμές (με την προσδοκία ότι η τρέχουσα δομή διαχείρισης βάσει εισροών, δεν θα είναι πλέον αναγκαία). Η διάταξη που αφορά τους εκ των προτέρων όρους πρέπει να διευθετήσει την έλλειψη συντονισμού μεταξύ των διαφόρων πολιτικών της ΕΕ που διαπιστώθηκε στο παρελθόν. |
| --- | --- |

6.

Παρά την ισχυριζόμενη επικέντρωση στα αποτελέσματα, το σύστημα εξακολουθεί να είναι ουσιαστικά ένα σύστημα βάσει εισροών, και ως εκ τούτου προσανατολίζεται προς τη συμμόρφωση παρά τις επιδόσεις. Ο εν λόγω στόχος ουσιαστικά επαφίεται στη δημιουργία ενός αποθεματικού επίδοσης (του οποίου η επιτυχία θα εξαρτηθεί από την ικανότητα ανάπτυξης κατάλληλων δεικτών) και των κοινών σχεδίων δράσης με συγκεκριμένους στόχους, δείκτες αποτελεσμάτων και υλοποιήσεις ως βάση για τις πληρωμές (με την προσδοκία ότι η τρέχουσα δομή διαχείρισης βάσει εισροών, δεν θα είναι πλέον αναγκαία). Η διάταξη που αφορά τους εκ των προτέρων όρους πρέπει να διευθετήσει την έλλειψη συντονισμού μεταξύ των διαφόρων πολιτικών της ΕΕ που διαπιστώθηκε στο παρελθόν.

| 7. | Το Συνέδριο σημειώνει, επίσης, τη διάκριση μεταξύ των «κοινών» διατάξεων (που εφαρμόζονται σε όλα τα Ταμεία του ΚΠΣ) και των «γενικών» διατάξεων (που είναι εφαρμοστέες μόνο σε ορισμένα εξ αυτών: στο ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής). Με τον τρόπο αυτό όμως δημιουργείται ένα νομοθετικό πλαίσιο χωρίς συνοχή και τίθεται το ερώτημα μήπως είναι προτιμότερο να περιοριστεί ο γενικός κανονισμός στις διατάξεις εκείνες που είναι εφαρμοστέες και στα πέντε Ταμεία (τις «κοινές διατάξεις») και οι υπόλοιπες διατάξεις (οι «γενικές διατάξεις») να συμπεριληφθούν στους ειδικούς κανονισμούς των Ταμείων. |
| --- | --- |

7.

Το Συνέδριο σημειώνει, επίσης, τη διάκριση μεταξύ των «κοινών» διατάξεων (που εφαρμόζονται σε όλα τα Ταμεία του ΚΠΣ) και των «γενικών» διατάξεων (που είναι εφαρμοστέες μόνο σε ορισμένα εξ αυτών: στο ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής). Με τον τρόπο αυτό όμως δημιουργείται ένα νομοθετικό πλαίσιο χωρίς συνοχή και τίθεται το ερώτημα μήπως είναι προτιμότερο να περιοριστεί ο γενικός κανονισμός στις διατάξεις εκείνες που είναι εφαρμοστέες και στα πέντε Ταμεία (τις «κοινές διατάξεις») και οι υπόλοιπες διατάξεις (οι «γενικές διατάξεις») να συμπεριληφθούν στους ειδικούς κανονισμούς των Ταμείων.

| 8. | Τέλος, το Συνέδριο επισημαίνει ότι, όσον αφορά αρκετές πτυχές, η θέσπιση κανονιστικών απαιτήσεων μετατίθεται σε μεταγενέστερο στάδιο, με πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, η εκ των προτέρων κατάλληλη διαβούλευση με όλους τους ενδιαφερομένους θα είναι καθοριστική, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι πράξεις αυτές συμμορφώνονται πλήρως με τους στόχους που ορίζει ο γενικός κανονισμός. Το Συνέδριο επισημαίνει, ιδίως, ότι τα ζητήματα που θα καλυφθούν από πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση, οι οποίες προορίζονται να καλύπτουν μη ουσιώδη στοιχεία της νομοθεσίας της ΕΕ, αφορούν στην πραγματικότητα βασικά στοιχεία του μελλοντικού συστήματος συνοχής (15). Όσον αφορά την ανάθεση εκτελεστικών εξουσιών στην Επιτροπή (16), το Συνέδριο παρατηρεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις δεν προσδιορίζεται η διαδικασία (συμβουλευτική ή κατόπιν εξέτασης) για την έγκριση αυτών των πράξεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Ως αποτέλεσμα, παραμένουν αόριστοι οι αντίστοιχοι ρόλοι της Επιτροπής και των κρατών μελών (για παράδειγμα, στην περίπτωση αναστολής των πληρωμών και δημοσιονομικών διορθώσεων, βλέπε το άρθρο 134 παράγραφος 2 και το άρθρο 137 παράγραφος 5 του γενικού κανονισμού). |
| --- | --- |

8.

Τέλος, το Συνέδριο επισημαίνει ότι, όσον αφορά αρκετές πτυχές, η θέσπιση κανονιστικών απαιτήσεων μετατίθεται σε μεταγενέστερο στάδιο, με πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, η εκ των προτέρων κατάλληλη διαβούλευση με όλους τους ενδιαφερομένους θα είναι καθοριστική, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι πράξεις αυτές συμμορφώνονται πλήρως με τους στόχους που ορίζει ο γενικός κανονισμός. Το Συνέδριο επισημαίνει, ιδίως, ότι τα ζητήματα που θα καλυφθούν από πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση, οι οποίες προορίζονται να καλύπτουν μη ουσιώδη στοιχεία της νομοθεσίας της ΕΕ, αφορούν στην πραγματικότητα βασικά στοιχεία του μελλοντικού συστήματος συνοχής (15). Όσον αφορά την ανάθεση εκτελεστικών εξουσιών στην Επιτροπή (16), το Συνέδριο παρατηρεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις δεν προσδιορίζεται η διαδικασία (συμβουλευτική ή κατόπιν εξέτασης) για την έγκριση αυτών των πράξεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Ως αποτέλεσμα, παραμένουν αόριστοι οι αντίστοιχοι ρόλοι της Επιτροπής και των κρατών μελών (για παράδειγμα, στην περίπτωση αναστολής των πληρωμών και δημοσιονομικών διορθώσεων, βλέπε το άρθρο 134 παράγραφος 2 και το άρθρο 137 παράγραφος 5 του γενικού κανονισμού).

Θέματα στρατηγικής

Προστιθέμενη αξία της ΕΕ

| 9. | Το Συνέδριο έχει τονίσει ότι τα προγράμματα δαπανών που δεν προσθέτουν αξία σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι εξ ορισμού απίθανο να συνιστούν αποτελεσματική και αποδοτική χρήση των χρημάτων των φορολογουμένων της ΕΕ (17). Ως εκ τούτου, συνέστησε η έννοια της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας να διατυπωθεί σε μια κατάλληλη πολιτική δήλωση ή στη νομοθεσία της ΕΕ, προκειμένου να παρέχει καθοδήγηση στις πολιτικές αρχές της ΕΕ, προς χρήση κατά την επιλογή προτεραιοτήτων δαπανών (18). Οι νομοθετικές αρχές έχουν μια ευνοϊκή ευκαιρία να πράξουν κάτι τέτοιο κατά τη θέσπιση του νομικού πλαισίου για την περίοδο 2014-2020. |
| --- | --- |

9.

Το Συνέδριο έχει τονίσει ότι τα προγράμματα δαπανών που δεν προσθέτουν αξία σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι εξ ορισμού απίθανο να συνιστούν αποτελεσματική και αποδοτική χρήση των χρημάτων των φορολογουμένων της ΕΕ (17). Ως εκ τούτου, συνέστησε η έννοια της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας να διατυπωθεί σε μια κατάλληλη πολιτική δήλωση ή στη νομοθεσία της ΕΕ, προκειμένου να παρέχει καθοδήγηση στις πολιτικές αρχές της ΕΕ, προς χρήση κατά την επιλογή προτεραιοτήτων δαπανών (18). Οι νομοθετικές αρχές έχουν μια ευνοϊκή ευκαιρία να πράξουν κάτι τέτοιο κατά τη θέσπιση του νομικού πλαισίου για την περίοδο 2014-2020.

| 10. | Μια θεμελιώδης προϋπόθεση της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας στον τομέα των δαπανών είναι να παρέχονται σαφή και ορατά οφέλη για την ΕΕ και για τους πολίτες της, τα οποία δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν πραγματοποιώντας δαπάνες μόνο σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο (19). Υπό αυτό το πρίσμα, το Συνέδριο έχει προτείνει την αναμόρφωση των προγραμμάτων δαπανών όσον αφορά αποδεκτές υλοποιήσεις, με τα προγράμματα να βασίζονται σε ένα σύνολο συγκεκριμένων στόχων και οι εκταμιεύσεις να συνδέονται με την επίτευξη αποτελεσμάτων (20). Η Επιτροπή επιδοκίμασε τη στάση αυτή στην πρότασή της για την τροποποίηση του δημοσιονομικού κανονισμού (21) και αναφέρει στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου γενικού κανονισμού ότι η επικέντρωση στα αποτελέσματα είναι από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της επόμενης γενιάς προγραμμάτων (22). Στην πράξη, όπως και η πρόταση τροποποίησης του δημοσιονομικού κανονισμού (23), το προτεινόμενο μελλοντικό σύστημα συνοχής δεν επιβεβαιώνει αυτή την επιδίωξη και παραμένει ουσιαστικά ένα σύστημα βάσει εισροών. Η ισχυριζόμενη μεταβολή προς ένα σύστημα προσανατολισμένο στις επιδόσεις περιορίζεται στη δημιουργία ενός αποθεματικού επίδοσης και στα κοινά σχέδια δράσης. |
| --- | --- |

10.

Μια θεμελιώδης προϋπόθεση της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας στον τομέα των δαπανών είναι να παρέχονται σαφή και ορατά οφέλη για την ΕΕ και για τους πολίτες της, τα οποία δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν πραγματοποιώντας δαπάνες μόνο σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο (19). Υπό αυτό το πρίσμα, το Συνέδριο έχει προτείνει την αναμόρφωση των προγραμμάτων δαπανών όσον αφορά αποδεκτές υλοποιήσεις, με τα προγράμματα να βασίζονται σε ένα σύνολο συγκεκριμένων στόχων και οι εκταμιεύσεις να συνδέονται με την επίτευξη αποτελεσμάτων (20). Η Επιτροπή επιδοκίμασε τη στάση αυτή στην πρότασή της για την τροποποίηση του δημοσιονομικού κανονισμού (21) και αναφέρει στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου γενικού κανονισμού ότι η επικέντρωση στα αποτελέσματα είναι από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της επόμενης γενιάς προγραμμάτων (22). Στην πράξη, όπως και η πρόταση τροποποίησης του δημοσιονομικού κανονισμού (23), το προτεινόμενο μελλοντικό σύστημα συνοχής δεν επιβεβαιώνει αυτή την επιδίωξη και παραμένει ουσιαστικά ένα σύστημα βάσει εισροών. Η ισχυριζόμενη μεταβολή προς ένα σύστημα προσανατολισμένο στις επιδόσεις περιορίζεται στη δημιουργία ενός αποθεματικού επίδοσης και στα κοινά σχέδια δράσης.

Θεματική συγκέντρωση

| 11. | Το Συνέδριο ανέφερε ότι η εύλογη συγκέντρωση των δαπανών φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι υποστηρίζει τον στόχο της προστιθέμενης αξίας (24), κατά τρόπον ώστε να δημιουργηθεί μια κρίσιμη μάζα και να αυξηθούν οι πιθανότητες οι παρεμβάσεις της ΕΕ να έχουν απτό αντίκτυπο. |
| --- | --- |

11.

Το Συνέδριο ανέφερε ότι η εύλογη συγκέντρωση των δαπανών φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι υποστηρίζει τον στόχο της προστιθέμενης αξίας (24), κατά τρόπον ώστε να δημιουργηθεί μια κρίσιμη μάζα και να αυξηθούν οι πιθανότητες οι παρεμβάσεις της ΕΕ να έχουν απτό αντίκτυπο.

| 12. | Στην πρόταση (άρθρο 9 του σχεδίου γενικού κανονισμού) προβλέπονται 11 θεματικοί στόχοι που απορρέουν από τη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Αντιπροσωπεύουν στο σύνολό τους ένα πολύ ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, για την υποστήριξη των οποίων μπορούν να δαπανηθούν χρήματα από τα κονδύλια του ΚΣΠ. Οι παρεμβάσεις του ΕΤΠΑ επικεντρώνονται σε τρεις από αυτούς τους θεματικούς στόχους (25), ιδίως στις περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες και τις περιφέρειες μετάβασης. Για το ΕΚΤ, προτείνονται τέσσερις θεματικοί στόχοι (26). Στο πλαίσιο αυτών των θεματικών στόχων, ο αριθμός προτεραιοτήτων για επενδύσεις του ΕΚΤ περιορίζεται σε τέσσερις (άρθρο 4 παράγραφος 3 του σχεδίου κανονισμού για το ΕΚΤ). Ωστόσο, το ΕΤΠΑ μπορεί να παρεμβαίνει και στις 32 προβλεπόμενες προτεραιότητες επενδύσεων (άρθρο 5 του σχεδίου κανονισμού για το ΕΤΠΑ). Κατ’ αυτό τον τρόπο, είναι δυνατή η χρηματοδότηση όλων σχεδόν των ειδών έργων (27). Τέλος, δεν θεωρείται αναγκαία η συγκέντρωση σχετικά με ορισμένους θεματικούς στόχους (28) και, κατά συνέπεια, δυσχεραίνεται ακόμη περισσότερο η επίτευξη της αναγκαίας κρίσιμης μάζας για τις προτεραιότητες αυτές. |
| --- | --- |

12.

Στην πρόταση (άρθρο 9 του σχεδίου γενικού κανονισμού) προβλέπονται 11 θεματικοί στόχοι που απορρέουν από τη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Αντιπροσωπεύουν στο σύνολό τους ένα πολύ ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, για την υποστήριξη των οποίων μπορούν να δαπανηθούν χρήματα από τα κονδύλια του ΚΣΠ. Οι παρεμβάσεις του ΕΤΠΑ επικεντρώνονται σε τρεις από αυτούς τους θεματικούς στόχους (25), ιδίως στις περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες και τις περιφέρειες μετάβασης. Για το ΕΚΤ, προτείνονται τέσσερις θεματικοί στόχοι (26). Στο πλαίσιο αυτών των θεματικών στόχων, ο αριθμός προτεραιοτήτων για επενδύσεις του ΕΚΤ περιορίζεται σε τέσσερις (άρθρο 4 παράγραφος 3 του σχεδίου κανονισμού για το ΕΚΤ). Ωστόσο, το ΕΤΠΑ μπορεί να παρεμβαίνει και στις 32 προβλεπόμενες προτεραιότητες επενδύσεων (άρθρο 5 του σχεδίου κανονισμού για το ΕΤΠΑ). Κατ’ αυτό τον τρόπο, είναι δυνατή η χρηματοδότηση όλων σχεδόν των ειδών έργων (27). Τέλος, δεν θεωρείται αναγκαία η συγκέντρωση σχετικά με ορισμένους θεματικούς στόχους (28) και, κατά συνέπεια, δυσχεραίνεται ακόμη περισσότερο η επίτευξη της αναγκαίας κρίσιμης μάζας για τις προτεραιότητες αυτές.

| 13. | Εν κατακλείδι, ενώ για το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής πρέπει να προσδιορίζεται το μέγιστο ποσό στήριξης για κάθε άξονα προτεραιότητας, για το ΕΓΤΑΑ και το ΕΤΘΑ αυτό το μέγιστο ποσό στήριξης καθορίζεται στο επίπεδο του εκάστοτε μέτρου. Η διάκριση αυτή δεν αιτιολογείται. Επί του παρόντος, τα ποσά των προγραμμάτων του ΕΓΤΑΑ κατανέμονται σε άξονες προτεραιότητας, έτσι καθίσταται δυνατός ο προσδιορισμός (και η συγκέντρωση) προϋπολογισμών ανά στόχο παρά ανά μέτρο. |
| --- | --- |

13.

Εν κατακλείδι, ενώ για το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής πρέπει να προσδιορίζεται το μέγιστο ποσό στήριξης για κάθε άξονα προτεραιότητας, για το ΕΓΤΑΑ και το ΕΤΘΑ αυτό το μέγιστο ποσό στήριξης καθορίζεται στο επίπεδο του εκάστοτε μέτρου. Η διάκριση αυτή δεν αιτιολογείται. Επί του παρόντος, τα ποσά των προγραμμάτων του ΕΓΤΑΑ κατανέμονται σε άξονες προτεραιότητας, έτσι καθίσταται δυνατός ο προσδιορισμός (και η συγκέντρωση) προϋπολογισμών ανά στόχο παρά ανά μέτρο.

Κοινό στρατηγικό πλαίσιο

| 14. | Η διάταξη για ένα κοινό στρατηγικό πλαίσιο (άρθρο 11 του σχεδίου γενικού κανονισμού) έχει ως σκοπό να εξειδικεύσει τους γενικούς και ειδικούς στόχους των προτεραιοτήτων της Ένωσης σε βασικές δράσεις για τα Ταμεία του ΚΠΣ. Το κοινό στρατηγικό πλαίσιο θα πρέπει να προσδιορίζει, επίσης, μηχανισμούς συντονισμού μεταξύ των Ταμείων Συνοχής και άλλων πολιτικών και μέσων της ΕΕ (για παράδειγμα, χρηματοδοτικά μέσα της ΕΤΕπ, προγράμματα-πλαίσια έρευνας, τη διευκόλυνση «Συνδέοντας την Ευρώπη» και διευρωπαϊκά δίκτυα, καθώς και το πρόγραμμα-πλαίσιο για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία). Δεδομένου ότι οι πόροι του ΚΠΣ που προτείνονται για την έρευνα και την καινοτομία είναι σημαντικοί, ο εν λόγω συντονισμός παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι’ αυτό τον τομέα. Ο προβλεπόμενος συντονισμός θα καθιστούσε δυνατό τον καθορισμό του ποσοστού που θα συγχρηματοδοτούν τα Ταμεία στα επιχειρησιακά προγράμματα λαμβάνοντας υπόψη τις διάφορες πηγές χρηματοδότησης της ΕΕ, αυξάνοντας δυνητικά, κατ’ αυτό τον τρόπο, το πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα των πόρων της Ένωσης. |
| --- | --- |

14.

Η διάταξη για ένα κοινό στρατηγικό πλαίσιο (άρθρο 11 του σχεδίου γενικού κανονισμού) έχει ως σκοπό να εξειδικεύσει τους γενικούς και ειδικούς στόχους των προτεραιοτήτων της Ένωσης σε βασικές δράσεις για τα Ταμεία του ΚΠΣ. Το κοινό στρατηγικό πλαίσιο θα πρέπει να προσδιορίζει, επίσης, μηχανισμούς συντονισμού μεταξύ των Ταμείων Συνοχής και άλλων πολιτικών και μέσων της ΕΕ (για παράδειγμα, χρηματοδοτικά μέσα της ΕΤΕπ, προγράμματα-πλαίσια έρευνας, τη διευκόλυνση «Συνδέοντας την Ευρώπη» και διευρωπαϊκά δίκτυα, καθώς και το πρόγραμμα-πλαίσιο για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία). Δεδομένου ότι οι πόροι του ΚΠΣ που προτείνονται για την έρευνα και την καινοτομία είναι σημαντικοί, ο εν λόγω συντονισμός παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι’ αυτό τον τομέα. Ο προβλεπόμενος συντονισμός θα καθιστούσε δυνατό τον καθορισμό του ποσοστού που θα συγχρηματοδοτούν τα Ταμεία στα επιχειρησιακά προγράμματα λαμβάνοντας υπόψη τις διάφορες πηγές χρηματοδότησης της ΕΕ, αυξάνοντας δυνητικά, κατ’ αυτό τον τρόπο, το πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα των πόρων της Ένωσης.

Συμβάσεις εταιρικής σχέσης

| 15. | Το άρθρο 14 του σχεδίου γενικού κανονισμού, αποσκοπώντας στην ενθάρρυνση δαπανών προσανατολισμένων στα αποτελέσματα, ορίζει τον προσδιορισμό συμφωνημένων όρων και συγκεκριμένων στόχων. Για τον σκοπό αυτό, η πρόταση προβλέπει την εισαγωγή μιας σύμβασης εταιρικής σχέσης, ένα επιπρόσθετο επίπεδο σε σχέση με την τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού. Ωστόσο, πρέπει να εξεταστεί εάν είναι αναγκαία αυτή η επιπλέον διάταξη ή, αντιθέτως, οι όροι και οι συγκεκριμένοι στόχοι πρέπει να προσδιορίζονται στο πλαίσιο των ίδιων των προγραμμάτων, αναπτύσσοντας περαιτέρω τη σιωπηρή «σύμβαση» μεταξύ των αρχών της ΕΕ και των εθνικών αρχών στα επιχειρησιακά προγράμματα, η οποία εφαρμόζεται κατά την τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού. |
| --- | --- |

15.

Το άρθρο 14 του σχεδίου γενικού κανονισμού, αποσκοπώντας στην ενθάρρυνση δαπανών προσανατολισμένων στα αποτελέσματα, ορίζει τον προσδιορισμό συμφωνημένων όρων και συγκεκριμένων στόχων. Για τον σκοπό αυτό, η πρόταση προβλέπει την εισαγωγή μιας σύμβασης εταιρικής σχέσης, ένα επιπρόσθετο επίπεδο σε σχέση με την τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού. Ωστόσο, πρέπει να εξεταστεί εάν είναι αναγκαία αυτή η επιπλέον διάταξη ή, αντιθέτως, οι όροι και οι συγκεκριμένοι στόχοι πρέπει να προσδιορίζονται στο πλαίσιο των ίδιων των προγραμμάτων, αναπτύσσοντας περαιτέρω τη σιωπηρή «σύμβαση» μεταξύ των αρχών της ΕΕ και των εθνικών αρχών στα επιχειρησιακά προγράμματα, η οποία εφαρμόζεται κατά την τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού.

Εκ των προτέρων όροι

| 16. | Η Επιτροπή προτείνει (άρθρο 17 και παράρτημα IV του σχεδίου γενικού κανονισμού) να ορίζονται ορισμένοι εκ των προτέρων όροι για κάθε Ταμείο. Πρόκειται για σημαντική εξέλιξη, η οποία μπορεί να ενισχύσει τη «λογική παρέμβασης» των δράσεων της ΕΕ, διευκολύνοντας την αναγκαία ολοκλήρωση της χρηματοδότησης του ΚΣΠ με άλλες πολιτικές της ΕΕ, και, τελικά, να έχει θετικό αντίκτυπο στην αποτελεσματικότητα των επενδύσεων. Οι έλεγχοι του Συνεδρίου καταδεικνύουν (29), όντως, ότι η χρηματοδότηση έργων χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ευρύτερες απαιτήσεις πολιτικής της ΕΕ (για παράδειγμα, η προστασία του περιβάλλοντος και των υδάτινων πόρων) και χωρίς ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης, το οποίο να καθορίζει μακροπρόθεσμες ανάγκες και προτεραιότητες που συνάδουν με το ευρύτερο πλαίσιο, δεν αποτελεί τον αποτελεσματικότερο τρόπο χρήσης των πόρων της ΕΕ. |
| --- | --- |

16.

Η Επιτροπή προτείνει (άρθρο 17 και παράρτημα IV του σχεδίου γενικού κανονισμού) να ορίζονται ορισμένοι εκ των προτέρων όροι για κάθε Ταμείο. Πρόκειται για σημαντική εξέλιξη, η οποία μπορεί να ενισχύσει τη «λογική παρέμβασης» των δράσεων της ΕΕ, διευκολύνοντας την αναγκαία ολοκλήρωση της χρηματοδότησης του ΚΣΠ με άλλες πολιτικές της ΕΕ, και, τελικά, να έχει θετικό αντίκτυπο στην αποτελεσματικότητα των επενδύσεων. Οι έλεγχοι του Συνεδρίου καταδεικνύουν (29), όντως, ότι η χρηματοδότηση έργων χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ευρύτερες απαιτήσεις πολιτικής της ΕΕ (για παράδειγμα, η προστασία του περιβάλλοντος και των υδάτινων πόρων) και χωρίς ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης, το οποίο να καθορίζει μακροπρόθεσμες ανάγκες και προτεραιότητες που συνάδουν με το ευρύτερο πλαίσιο, δεν αποτελεί τον αποτελεσματικότερο τρόπο χρήσης των πόρων της ΕΕ.

Εκ των υστέρων όροι (ενδιάμεση επανεξέταση της επίδοσης, αποθεματικό επίδοσης)

| 17. | Όσον αφορά τη νέα περίοδο, η Επιτροπή σχεδιάζει, επίσης, την αποδέσμευση του 5 % των πόρων, ανάλογα με τα επιτευχθέντα αποτελέσματα (άρθρα 18, 19 και 20 του σχεδίου γενικού κανονισμού). Παρόμοιο αποθεματικό επίδοσης υπήρχε και για την περίοδο 2000-2006, το οποίο όμως είχε περιορισμένη επιτυχία, επειδή το ποσό δαπανών που είχαν ολοκληρωθεί εγκαίρως για την ενδιάμεση επανεξέταση της επίδοσης ήταν πολύ μικρό και απουσίαζε η ενδεδειγμένη μεθοδολογία για την αξιολόγηση της προόδου των προγραμμάτων. Κατά την περίοδο 2007-2013, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να θεσπίσουν ένα τέτοιου είδους αποθεματικό, αλλά ελάχιστα εξ αυτών χρησιμοποίησαν αυτή τη δυνατότητα. |
| --- | --- |

17.

Όσον αφορά τη νέα περίοδο, η Επιτροπή σχεδιάζει, επίσης, την αποδέσμευση του 5 % των πόρων, ανάλογα με τα επιτευχθέντα αποτελέσματα (άρθρα 18, 19 και 20 του σχεδίου γενικού κανονισμού). Παρόμοιο αποθεματικό επίδοσης υπήρχε και για την περίοδο 2000-2006, το οποίο όμως είχε περιορισμένη επιτυχία, επειδή το ποσό δαπανών που είχαν ολοκληρωθεί εγκαίρως για την ενδιάμεση επανεξέταση της επίδοσης ήταν πολύ μικρό και απουσίαζε η ενδεδειγμένη μεθοδολογία για την αξιολόγηση της προόδου των προγραμμάτων. Κατά την περίοδο 2007-2013, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να θεσπίσουν ένα τέτοιου είδους αποθεματικό, αλλά ελάχιστα εξ αυτών χρησιμοποίησαν αυτή τη δυνατότητα.

| 18. | Η μέθοδος για την επανεξέταση της επίδοσης (η οποία παρουσιάζεται λεπτομερώς στο παράρτημα I του σχεδίου γενικού κανονισμού) καταδεικνύει ότι η εν λόγω επανεξέταση εξακολουθεί να επικεντρώνεται κυρίως στη δημοσιονομική εκτέλεση (δημοσιονομικοί δείκτες), στις υλοποιήσεις και μόνο σε περιορισμένο βαθμό στα αποτελέσματα (επακόλουθα, αντίκτυπος). Σύμφωνα με την εκτίμηση αντικτύπου, πρέπει να εξετάζεται, επίσης, εάν είναι εφικτός ο καθορισμός αξιόπιστων δεικτών, με ποιον τρόπο μπορούν να προσδιορίζονται παράγοντες που δεν συνδέονται με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα και με ποιον τρόπο μπορούν να λαμβάνονται υπόψη αποτελέσματα τα οποία ενδεχομένως να καταστούν εμφανή μακροπρόθεσμα (30). Η προστιθέμενη αξία ενός αποθεματικού επίδοσης θα μειωθεί σημαντικά εάν καθοριστούν πολύ χαμηλοί και εύκολοι στην επίτευξή τους ειδικοί στόχοι ή εάν οι εκταμιεύσεις που αφορούν την επίδοση θα βασίζονται, τελικά, στο ποσοστό απορρόφησης, όπως επισήμανε το Συνέδριο για την περίοδο 2000-2006. Πέραν αυτών, η κατανομή ενός αποθεματικού επίδοσης υπόκειται στην επαρκή υλοποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων (31). Κατά συνέπεια, σε περίπτωση καθυστερημένης έναρξης των προγραμμάτων, πρέπει να προβλέπεται η αναθεώρηση των ετών αναφοράς για την επανεξέταση της επίδοσης, τα οποία είναι επί του παρόντος τα έτη 2016 και 2018. |
| --- | --- |

18.

Η μέθοδος για την επανεξέταση της επίδοσης (η οποία παρουσιάζεται λεπτομερώς στο παράρτημα I του σχεδίου γενικού κανονισμού) καταδεικνύει ότι η εν λόγω επανεξέταση εξακολουθεί να επικεντρώνεται κυρίως στη δημοσιονομική εκτέλεση (δημοσιονομικοί δείκτες), στις υλοποιήσεις και μόνο σε περιορισμένο βαθμό στα αποτελέσματα (επακόλουθα, αντίκτυπος). Σύμφωνα με την εκτίμηση αντικτύπου, πρέπει να εξετάζεται, επίσης, εάν είναι εφικτός ο καθορισμός αξιόπιστων δεικτών, με ποιον τρόπο μπορούν να προσδιορίζονται παράγοντες που δεν συνδέονται με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα και με ποιον τρόπο μπορούν να λαμβάνονται υπόψη αποτελέσματα τα οποία ενδεχομένως να καταστούν εμφανή μακροπρόθεσμα (30). Η προστιθέμενη αξία ενός αποθεματικού επίδοσης θα μειωθεί σημαντικά εάν καθοριστούν πολύ χαμηλοί και εύκολοι στην επίτευξή τους ειδικοί στόχοι ή εάν οι εκταμιεύσεις που αφορούν την επίδοση θα βασίζονται, τελικά, στο ποσοστό απορρόφησης, όπως επισήμανε το Συνέδριο για την περίοδο 2000-2006. Πέραν αυτών, η κατανομή ενός αποθεματικού επίδοσης υπόκειται στην επαρκή υλοποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων (31). Κατά συνέπεια, σε περίπτωση καθυστερημένης έναρξης των προγραμμάτων, πρέπει να προβλέπεται η αναθεώρηση των ετών αναφοράς για την επανεξέταση της επίδοσης, τα οποία είναι επί του παρόντος τα έτη 2016 και 2018.

Μακροοικονομικοί όροι

| 19. | Μεταξύ των προτεινόμενων όρων, η Επιτροπή προτείνει επίσης (άρθρα 11 και 21 του σχεδίου γενικού κανονισμού) τη δημιουργία σύνδεσης μεταξύ της πολιτικής συνοχής και της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης, όπως η διαδικασία για το υπερβολικό έλλειμμα, η διαδικασία για τις υπερβολικές ανισορροπίες και το ευρωπαϊκό εξάμηνο για τον συντονισμό της οικονομικής πολιτικής. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει την επανεξέταση προγραμμάτων ή να αναστείλει τη χρηματοδότηση εάν δεν ληφθούν διορθωτικά μέτρα. |
| --- | --- |

19.

Μεταξύ των προτεινόμενων όρων, η Επιτροπή προτείνει επίσης (άρθρα 11 και 21 του σχεδίου γενικού κανονισμού) τη δημιουργία σύνδεσης μεταξύ της πολιτικής συνοχής και της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης, όπως η διαδικασία για το υπερβολικό έλλειμμα, η διαδικασία για τις υπερβολικές ανισορροπίες και το ευρωπαϊκό εξάμηνο για τον συντονισμό της οικονομικής πολιτικής. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει την επανεξέταση προγραμμάτων ή να αναστείλει τη χρηματοδότηση εάν δεν ληφθούν διορθωτικά μέτρα.

| 20. | Η εφαρμογή των προβλεπόμενων μακροοικονομικών όρων απαιτεί προσεκτική εξέταση, καθώς μπορεί να συνεπάγεται δυσκολίες για την εφαρμογή των προγραμμάτων του ΚΣΠ, νομικές αβεβαιότητες και ενδεχόμενο κίνδυνο για την εκπλήρωση των μακροπρόθεσμων υποχρεώσεων τις οποίες αναλαμβάνουν στο πλαίσιο των συμβάσεων εταιρικής σχέσης οι αντίστοιχοι εταίροι σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. |
| --- | --- |

20.

Η εφαρμογή των προβλεπόμενων μακροοικονομικών όρων απαιτεί προσεκτική εξέταση, καθώς μπορεί να συνεπάγεται δυσκολίες για την εφαρμογή των προγραμμάτων του ΚΣΠ, νομικές αβεβαιότητες και ενδεχόμενο κίνδυνο για την εκπλήρωση των μακροπρόθεσμων υποχρεώσεων τις οποίες αναλαμβάνουν στο πλαίσιο των συμβάσεων εταιρικής σχέσης οι αντίστοιχοι εταίροι σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο.

Κοινά σχέδια δράσης

| 21. | Ενόψει της απλοποίησης και ενίσχυσης του προσανατολισμού στα αποτελέσματα όσον αφορά τα κονδύλια της ΕΕ, η Επιτροπή προτείνει τη δημιουργία κοινών σχεδίων δράσης (άρθρο 93 του σχεδίου γενικού κανονισμού) για το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής. Τα σχέδια αυτά αποτελούνται από ένα σύνολο έργων που συνιστούν τμήμα ενός επιχειρησιακού προγράμματος, όπου τα κονδύλια της ΕΕ συνδέονται άμεσα με την τήρηση συγκεκριμένων γενικών στόχων και υλοποιήσεων, συμφωνημένα ορόσημα και δείκτες αποτελεσμάτων. Ένα τέτοιο μέσο αντιπροσωπεύει έναν εναλλακτικό μηχανισμό παρέμβασης προσανατολισμένο στις επιδόσεις, στο μέτρο που αντικαθιστά αντί να συμπληρώνει την τρέχουσα δομή διαχείρισης βάσει εισροών. |
| --- | --- |

21.

Ενόψει της απλοποίησης και ενίσχυσης του προσανατολισμού στα αποτελέσματα όσον αφορά τα κονδύλια της ΕΕ, η Επιτροπή προτείνει τη δημιουργία κοινών σχεδίων δράσης (άρθρο 93 του σχεδίου γενικού κανονισμού) για το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής. Τα σχέδια αυτά αποτελούνται από ένα σύνολο έργων που συνιστούν τμήμα ενός επιχειρησιακού προγράμματος, όπου τα κονδύλια της ΕΕ συνδέονται άμεσα με την τήρηση συγκεκριμένων γενικών στόχων και υλοποιήσεων, συμφωνημένα ορόσημα και δείκτες αποτελεσμάτων. Ένα τέτοιο μέσο αντιπροσωπεύει έναν εναλλακτικό μηχανισμό παρέμβασης προσανατολισμένο στις επιδόσεις, στο μέτρο που αντικαθιστά αντί να συμπληρώνει την τρέχουσα δομή διαχείρισης βάσει εισροών.

Κοινές ρυθμίσεις σχετικά με τη διαχείριση και τον έλεγχο

Θεσμική ικανότητα

| 22. | Η επαρκής θεσμική ικανότητα είναι αναγκαία προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα κονδύλια της ΕΕ δαπανώνται ορθώς για την ενίσχυση της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης. Κατά συνέπεια, η αποτελεσματικότητα των συστημάτων εθνικής διαχείρισης και ελέγχου πρέπει να διασφαλίζεται εξαρχής. Ωστόσο, η κανονιστική ρύθμιση και μόνο δεν αρκεί (32). Για τον σκοπό αυτό, είναι πολύ σημαντικές οι καθημερινές δράσεις των υπευθύνων διαχείρισης στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη, στα συστήματα των οποίων στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό η αξιοπιστία σε επίπεδο ΕΕ. Για παράδειγμα, η ανάλυση των σφαλμάτων στην πολιτική συνοχής, την οποία πραγματοποίησε η Επιτροπή για τα έτη 2006-2009, υποδεικνύει τις αδυναμίες στη διοικητική ικανότητα και τα εθνικά συστήματα διαχείρισης και ελέγχου ως τον κύριο παράγοντα που προκαλεί τα σφάλματα αυτά (33). |
| --- | --- |

22.

Η επαρκής θεσμική ικανότητα είναι αναγκαία προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα κονδύλια της ΕΕ δαπανώνται ορθώς για την ενίσχυση της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης. Κατά συνέπεια, η αποτελεσματικότητα των συστημάτων εθνικής διαχείρισης και ελέγχου πρέπει να διασφαλίζεται εξαρχής. Ωστόσο, η κανονιστική ρύθμιση και μόνο δεν αρκεί (32). Για τον σκοπό αυτό, είναι πολύ σημαντικές οι καθημερινές δράσεις των υπευθύνων διαχείρισης στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη, στα συστήματα των οποίων στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό η αξιοπιστία σε επίπεδο ΕΕ. Για παράδειγμα, η ανάλυση των σφαλμάτων στην πολιτική συνοχής, την οποία πραγματοποίησε η Επιτροπή για τα έτη 2006-2009, υποδεικνύει τις αδυναμίες στη διοικητική ικανότητα και τα εθνικά συστήματα διαχείρισης και ελέγχου ως τον κύριο παράγοντα που προκαλεί τα σφάλματα αυτά (33).

| 23. | Το Συνέδριο επισημαίνει ότι ένας από τους θεματικούς στόχους που παρουσιάζονται στο σχέδιο γενικού κανονισμού είναι η «Ενίσχυση της θεσμικής ικανότητας και αποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης». Αυτό όμως αποτελεί προαπαιτούμενο για την επίτευξη των άλλων 10 θεματικών στόχων και όχι καθαυτό στόχο. Επισημαίνεται, επίσης, ότι η υποστήριξη για τη διοικητική ικανότητα περιορίζεται όσον αφορά το ΕΚΤ στα κράτη μέλη με λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες ή που είναι επιλέξιμα για το Ταμείο Συνοχής. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για το ΕΤΠΑ, μολονότι υπάρχουν παρόμοιες απαιτήσεις για τα εθνικά συστήματα όσον αφορά και τα δύο Ταμεία. |
| --- | --- |

23.

Το Συνέδριο επισημαίνει ότι ένας από τους θεματικούς στόχους που παρουσιάζονται στο σχέδιο γενικού κανονισμού είναι η «Ενίσχυση της θεσμικής ικανότητας και αποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης». Αυτό όμως αποτελεί προαπαιτούμενο για την επίτευξη των άλλων 10 θεματικών στόχων και όχι καθαυτό στόχο. Επισημαίνεται, επίσης, ότι η υποστήριξη για τη διοικητική ικανότητα περιορίζεται όσον αφορά το ΕΚΤ στα κράτη μέλη με λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες ή που είναι επιλέξιμα για το Ταμείο Συνοχής. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για το ΕΤΠΑ, μολονότι υπάρχουν παρόμοιες απαιτήσεις για τα εθνικά συστήματα όσον αφορά και τα δύο Ταμεία.

Εθνική διαπίστευση

| 24. | Με τη θέσπιση της διαδικασίας διαπίστευσης, το σχέδιο κανονισμού ενισχύει τις ευθύνες των κρατών μελών όσον αφορά τη διοικητική ικανότητα των εθνικών φορέων διαχείρισης και ελέγχου (αιτιολογικές σκέψεις 42 έως 44 και άρθρο 64 του σχεδίου γενικού κανονισμού). Η πρόθεση είναι να υποβληθούν σε διαδικασία διαπίστευσης όλοι οι φορείς που είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση και τον έλεγχο των κονδυλίων του ΚΣΠ (άρθρο 64 παράγραφος 1 του σχεδίου γενικού κανονισμού). Κατ’ αυτό τον τρόπο, οι εθνικές αρχές προβαίνουν σε διαπίστευση των διαχειριστικών αρχών και, κατά περίπτωση, των αρχών πιστοποίησης για την εφαρμογή του ΕΤΠΑ, του ΕΚΤ και του Ταμείου Συνοχής. |
| --- | --- |

24.

Με τη θέσπιση της διαδικασίας διαπίστευσης, το σχέδιο κανονισμού ενισχύει τις ευθύνες των κρατών μελών όσον αφορά τη διοικητική ικανότητα των εθνικών φορέων διαχείρισης και ελέγχου (αιτιολογικές σκέψεις 42 έως 44 και άρθρο 64 του σχεδίου γενικού κανονισμού). Η πρόθεση είναι να υποβληθούν σε διαδικασία διαπίστευσης όλοι οι φορείς που είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση και τον έλεγχο των κονδυλίων του ΚΣΠ (άρθρο 64 παράγραφος 1 του σχεδίου γενικού κανονισμού). Κατ’ αυτό τον τρόπο, οι εθνικές αρχές προβαίνουν σε διαπίστευση των διαχειριστικών αρχών και, κατά περίπτωση, των αρχών πιστοποίησης για την εφαρμογή του ΕΤΠΑ, του ΕΚΤ και του Ταμείου Συνοχής.

| 25. | Το Συνέδριο είναι της άποψης ότι η Επιτροπή, εφόσον φέρει την τελική ευθύνη για την εκτέλεση του προϋπολογισμού, πρέπει να έχει εποπτικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία προκειμένου να μετριάζεται ο κίνδυνος εντοπισμού ενδεχόμενων ανεπαρκειών σε μεταγενέστερους ελέγχους, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε συχνότερους ελέγχους, απαιτήσεις στα σχέδια δράσης και δημοσιονομικές διορθώσεις (34). Ένας τέτοιος ρόλος συνεπάγεται ότι η Επιτροπή επιβεβαιώνει, για παράδειγμα στις ετήσιες εκθέσεις δραστηριοτήτων των γενικών διευθυντών, ότι οι φορείς διαχείρισης και ελέγχου ικανοποιούν τους όρους σχετικά με την εθνική διαπίστευση όπως προβλέπονται στη σχετική κατ’ εξουσιοδότηση πράξη. Κάτι τέτοιο απαιτεί να αξιολογούνται, κατά την έναρξη των προγραμμάτων, τα δικαιολογητικά που παρέχουν τα κράτη μέλη και, κατά συνέπεια, να εξετάζεται η λειτουργία των συστημάτων, για παράδειγμα βάσει των κινδύνων, σύμφωνα με την πρόταση που πραγματοποιείται στην αιτιολογική έκθεση (35). |
| --- | --- |

25.

Το Συνέδριο είναι της άποψης ότι η Επιτροπή, εφόσον φέρει την τελική ευθύνη για την εκτέλεση του προϋπολογισμού, πρέπει να έχει εποπτικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία προκειμένου να μετριάζεται ο κίνδυνος εντοπισμού ενδεχόμενων ανεπαρκειών σε μεταγενέστερους ελέγχους, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε συχνότερους ελέγχους, απαιτήσεις στα σχέδια δράσης και δημοσιονομικές διορθώσεις (34). Ένας τέτοιος ρόλος συνεπάγεται ότι η Επιτροπή επιβεβαιώνει, για παράδειγμα στις ετήσιες εκθέσεις δραστηριοτήτων των γενικών διευθυντών, ότι οι φορείς διαχείρισης και ελέγχου ικανοποιούν τους όρους σχετικά με την εθνική διαπίστευση όπως προβλέπονται στη σχετική κατ’ εξουσιοδότηση πράξη. Κάτι τέτοιο απαιτεί να αξιολογούνται, κατά την έναρξη των προγραμμάτων, τα δικαιολογητικά που παρέχουν τα κράτη μέλη και, κατά συνέπεια, να εξετάζεται η λειτουργία των συστημάτων, για παράδειγμα βάσει των κινδύνων, σύμφωνα με την πρόταση που πραγματοποιείται στην αιτιολογική έκθεση (35).

| 26. | Επίσης, το σχέδιο κανονισμού προβλέπει ότι τα κράτη μέλη ορίζουν τις ελεγκτικές αρχές που διατυπώνουν γνώμη για τους ετήσιους λογαριασμούς του ΚΣΠ που υποβάλλονται στην Επιτροπή. Το Συνέδριο θεωρεί ότι, εφόσον το έργο αυτών των φορέων αποτελεί πηγή αξιοπιστίας για την Επιτροπή, η τελευταία πρέπει να επιθεωρεί (με συστηματικές επιτόπιες επισκέψεις) τα συστήματα και τις επιδόσεις τους ώστε να διασφαλίζει την αξιοπιστία του έργου τους (36). Το Συνέδριο επισημαίνει, επίσης, ότι ο ρόλος των ετήσιων λογαριασμών και του ελέγχου τους δεν παρουσιάζεται με σαφήνεια στην πρόταση της Επιτροπής. Απαιτείται η παροχή εκτενών λογιστικών πληροφοριών στα μέσα του οικονομικού έτους (επί του παρόντος, δεν απαιτείται κάτι τέτοιο για τους λογαριασμούς της Επιτροπής), αλλά δεν υφίσταται σαφής απαίτηση για την παροχή αξιόπιστων πληροφοριών στο τέλος του έτους (πληροφορίες που απαιτούνται για τους λογαριασμούς της Επιτροπής). Επομένως, η πρόταση της Επιτροπής χρήζει σημαντικής αποσαφήνισης. |
| --- | --- |

26.

Επίσης, το σχέδιο κανονισμού προβλέπει ότι τα κράτη μέλη ορίζουν τις ελεγκτικές αρχές που διατυπώνουν γνώμη για τους ετήσιους λογαριασμούς του ΚΣΠ που υποβάλλονται στην Επιτροπή. Το Συνέδριο θεωρεί ότι, εφόσον το έργο αυτών των φορέων αποτελεί πηγή αξιοπιστίας για την Επιτροπή, η τελευταία πρέπει να επιθεωρεί (με συστηματικές επιτόπιες επισκέψεις) τα συστήματα και τις επιδόσεις τους ώστε να διασφαλίζει την αξιοπιστία του έργου τους (36). Το Συνέδριο επισημαίνει, επίσης, ότι ο ρόλος των ετήσιων λογαριασμών και του ελέγχου τους δεν παρουσιάζεται με σαφήνεια στην πρόταση της Επιτροπής. Απαιτείται η παροχή εκτενών λογιστικών πληροφοριών στα μέσα του οικονομικού έτους (επί του παρόντος, δεν απαιτείται κάτι τέτοιο για τους λογαριασμούς της Επιτροπής), αλλά δεν υφίσταται σαφής απαίτηση για την παροχή αξιόπιστων πληροφοριών στο τέλος του έτους (πληροφορίες που απαιτούνται για τους λογαριασμούς της Επιτροπής). Επομένως, η πρόταση της Επιτροπής χρήζει σημαντικής αποσαφήνισης.

Διαχειριστική δήλωση αξιοπιστίας

| 27. | Προκειμένου να ενισχυθούν οι ρυθμίσεις στον τομέα της αξιοπιστίας και της δημοσιονομικής διαχείρισης, η Επιτροπή προτείνει την καθιέρωση της διαχειριστικής δήλωσης αξιοπιστίας, η οποία θα καταρτίζεται από τις διαχειριστικές αρχές των επιχειρησιακών προγραμμάτων [άρθρο 114 παράγραφος 4 στοιχείο ε) του σχεδίου γενικού κανονισμού]. Η δήλωση αυτή καλύπτει τη λειτουργία των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, τη νομιμότητα και κανονικότητα των σχετικών πράξεων και την τήρηση της αρχής της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης (37). |
| --- | --- |

27.

Προκειμένου να ενισχυθούν οι ρυθμίσεις στον τομέα της αξιοπιστίας και της δημοσιονομικής διαχείρισης, η Επιτροπή προτείνει την καθιέρωση της διαχειριστικής δήλωσης αξιοπιστίας, η οποία θα καταρτίζεται από τις διαχειριστικές αρχές των επιχειρησιακών προγραμμάτων [άρθρο 114 παράγραφος 4 στοιχείο ε) του σχεδίου γενικού κανονισμού]. Η δήλωση αυτή καλύπτει τη λειτουργία των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, τη νομιμότητα και κανονικότητα των σχετικών πράξεων και την τήρηση της αρχής της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης (37).

| 28. | Όπως έχει αναφέρει το Συνέδριο, κατά πόσον οι δηλώσεις αυτές παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες στην Επιτροπή σχετικά με την αξιοπιστία εξαρτάται από την εμβέλεια και την ποιότητα των εργασιών στις οποίες στηρίχθηκαν (38). Το σημείο αυτό πρέπει να αποσαφηνιστεί στην εκτελεστική πράξη με την οποία θα εγκριθεί το μοντέλο για τη διαχειριστική δήλωση. Στο εν λόγω σημείο, το Συνέδριο επισύρει την προσοχή στις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν στον τομέα της γεωργίας (39) (ανεπαρκής βάση της δήλωσης αξιοπιστίας των οργανισμών πληρωμών, περιορισμένη προστιθέμενη αξία της γνώμης των αρχών πιστοποίησης), οι οποίες, εάν δεν αντιμετωπιστούν, περιορίζουν την αξιοπιστία που μπορεί να αποκομίσει η Επιτροπή από τις δηλώσεις αυτές. |
| --- | --- |

28.

Όπως έχει αναφέρει το Συνέδριο, κατά πόσον οι δηλώσεις αυτές παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες στην Επιτροπή σχετικά με την αξιοπιστία εξαρτάται από την εμβέλεια και την ποιότητα των εργασιών στις οποίες στηρίχθηκαν (38). Το σημείο αυτό πρέπει να αποσαφηνιστεί στην εκτελεστική πράξη με την οποία θα εγκριθεί το μοντέλο για τη διαχειριστική δήλωση. Στο εν λόγω σημείο, το Συνέδριο επισύρει την προσοχή στις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν στον τομέα της γεωργίας (39) (ανεπαρκής βάση της δήλωσης αξιοπιστίας των οργανισμών πληρωμών, περιορισμένη προστιθέμενη αξία της γνώμης των αρχών πιστοποίησης), οι οποίες, εάν δεν αντιμετωπιστούν, περιορίζουν την αξιοπιστία που μπορεί να αποκομίσει η Επιτροπή από τις δηλώσεις αυτές.

| 29. | Το Συνέδριο επισημαίνει, επίσης, ότι ο βαθμός στον οποίο η δήλωση αυτή μπορεί ουσιαστικά να καλύπτει τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση των δαπανών για τη συνοχή θα εξαρτηθεί από την αλλαγή προσανατολισμού, ήτοι από την παρούσα επικέντρωση στις διαδικασίες και τη δημοσιονομική εκτέλεση σε ένα σύστημα βάσει επιδόσεων με κριτήρια μέτρησης των επιδόσεων αυτών. Ως προς αυτό, όπως διαπιστώθηκε και ανωτέρω (βλέπε σημείο 6), το σύστημα της συνοχής εξακολουθεί να είναι ουσιαστικά ένα σύστημα βάσει εισροών, και μολονότι η διαχειριστική αρχή διαθέτει, καταρχήν, την καθημερινή ευθύνη για τη διασφάλιση της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, η περιγραφή των καθηκόντων της αφορά, κατά βάση, απαιτήσεις που αφορούν τη συμμόρφωση και μόνο (40). |
| --- | --- |

29.

Το Συνέδριο επισημαίνει, επίσης, ότι ο βαθμός στον οποίο η δήλωση αυτή μπορεί ουσιαστικά να καλύπτει τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση των δαπανών για τη συνοχή θα εξαρτηθεί από την αλλαγή προσανατολισμού, ήτοι από την παρούσα επικέντρωση στις διαδικασίες και τη δημοσιονομική εκτέλεση σε ένα σύστημα βάσει επιδόσεων με κριτήρια μέτρησης των επιδόσεων αυτών. Ως προς αυτό, όπως διαπιστώθηκε και ανωτέρω (βλέπε σημείο 6), το σύστημα της συνοχής εξακολουθεί να είναι ουσιαστικά ένα σύστημα βάσει εισροών, και μολονότι η διαχειριστική αρχή διαθέτει, καταρχήν, την καθημερινή ευθύνη για τη διασφάλιση της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, η περιγραφή των καθηκόντων της αφορά, κατά βάση, απαιτήσεις που αφορούν τη συμμόρφωση και μόνο (40).

Εκκαθάριση λογαριασμών, «κυλιόμενο» κλείσιμο και δημοσιονομικές διορθώσεις

| 30. | Η Επιτροπή προτείνει την καθιέρωση διαδικασίας για την ετήσια εκκαθάριση λογαριασμών και ετήσιο «κυλιόμενο» κλείσιμο των πράξεων ή δαπανών που ολοκληρώθηκαν (άρθρα 130 και 131 του σχεδίου γενικού κανονισμού). |
| --- | --- |

30.

Η Επιτροπή προτείνει την καθιέρωση διαδικασίας για την ετήσια εκκαθάριση λογαριασμών και ετήσιο «κυλιόμενο» κλείσιμο των πράξεων ή δαπανών που ολοκληρώθηκαν (άρθρα 130 και 131 του σχεδίου γενικού κανονισμού).

| 31. | Το Συνέδριο σημειώνει ότι η «απόφαση εκκαθάρισης» (άρθρο 76 της πρότασης) καλύπτει «την πληρότητα, την ακρίβεια και την ειλικρίνεια των ετήσιων λογαριασμών που έχουν υποβληθεί και πραγματοποιείται με την επιφύλαξη ενδεχόμενων μεταγενέστερων δημοσιονομικών διορθώσεων». Εφόσον η απόφαση ετήσιας εκκαθάρισης δεν καλύπτει τη νομιμότητα και κανονικότητα των υποκείμενων πράξεων, τα ίδια προβλήματα που διαπίστωσε το Συνέδριο για τις δαπάνες του γεωργικού τομέα (41) θα επεκταθούν στο σύνολο των πόρων του ΚΣΠ. Το Συνέδριο συνιστά την εναρμόνιση του άρθρου 76 με τις διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού. Επίσης, όπως έχει ήδη δηλώσει στην ειδική έκθεσή του αριθ. 7/2010, το Συνέδριο συνιστά την καθιέρωση προθεσμιών για όλα τα στάδια της διαδικασίας και, ιδίως, προθεσμία για την τελική απόφαση της Επιτροπής σε ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος. |
| --- | --- |

31.

Το Συνέδριο σημειώνει ότι η «απόφαση εκκαθάρισης» (άρθρο 76 της πρότασης) καλύπτει «την πληρότητα, την ακρίβεια και την ειλικρίνεια των ετήσιων λογαριασμών που έχουν υποβληθεί και πραγματοποιείται με την επιφύλαξη ενδεχόμενων μεταγενέστερων δημοσιονομικών διορθώσεων». Εφόσον η απόφαση ετήσιας εκκαθάρισης δεν καλύπτει τη νομιμότητα και κανονικότητα των υποκείμενων πράξεων, τα ίδια προβλήματα που διαπίστωσε το Συνέδριο για τις δαπάνες του γεωργικού τομέα (41) θα επεκταθούν στο σύνολο των πόρων του ΚΣΠ. Το Συνέδριο συνιστά την εναρμόνιση του άρθρου 76 με τις διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού. Επίσης, όπως έχει ήδη δηλώσει στην ειδική έκθεσή του αριθ. 7/2010, το Συνέδριο συνιστά την καθιέρωση προθεσμιών για όλα τα στάδια της διαδικασίας και, ιδίως, προθεσμία για την τελική απόφαση της Επιτροπής σε ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος.

| 32. | Σύμφωνα με τον δημοσιονομικό κανονισμό (άρθρο 53β παράγραφος 4) και τις εκτελεστικές διατάξεις του (άρθρο 42), σκοπός της εκκαθάρισης των λογαριασμών είναι να προσδιορισθεί το ποσό των δαπανών που αναγνωρίζεται ότι βαρύνει τον προϋπολογισμό μετά τη διενέργεια των κατάλληλων ελέγχων από την Επιτροπή. Στην πρόταση για τον γενικό κανονισμό, οι εξακριβώσεις της Επιτροπής πραγματοποιούνται μόνο μετά την εκκαθάριση και, κατά συνέπεια, στη διαδικασία αυτή δεν λαμβάνονται υπόψη μεταγενέστερες δημοσιονομικές διορθώσεις. |
| --- | --- |

32.

Σύμφωνα με τον δημοσιονομικό κανονισμό (άρθρο 53β παράγραφος 4) και τις εκτελεστικές διατάξεις του (άρθρο 42), σκοπός της εκκαθάρισης των λογαριασμών είναι να προσδιορισθεί το ποσό των δαπανών που αναγνωρίζεται ότι βαρύνει τον προϋπολογισμό μετά τη διενέργεια των κατάλληλων ελέγχων από την Επιτροπή. Στην πρόταση για τον γενικό κανονισμό, οι εξακριβώσεις της Επιτροπής πραγματοποιούνται μόνο μετά την εκκαθάριση και, κατά συνέπεια, στη διαδικασία αυτή δεν λαμβάνονται υπόψη μεταγενέστερες δημοσιονομικές διορθώσεις.

| 33. | Με το κυλιόμενο κλείσιμο, η Επιτροπή επιζητά την παροχή ασφάλειας δικαίου στους μεμονωμένους δικαιούχους σχετικά με τις επιλέξιμες δαπάνες σε ένα δεδομένο έτος, καθώς και τη μείωση του φόρτου που σχετίζεται με τη μακρά περίοδο διατήρησης των εγγράφων. Όπως και για την εκκαθάριση των λογαριασμών, το κυλιόμενο κλείσιμο υπόκειται σε περαιτέρω εξακριβώσεις και, επομένως, δεν μπορεί να αποτελεί το τελικό κλείσιμο των πράξεων. Ωστόσο, το κυλιόμενο κλείσιμο επιφέρει ενδεχομένως ορισμένα οφέλη για τον τομέα της συνοχής, εφόσον πρέπει να διενεργούνται εξακριβώσεις και έλεγχοι σε εθνικό επίπεδο σε προγενέστερο στάδιο, επιτρέποντας, κατ’ αυτό τον τρόπο, την ύπαρξη καλύτερων προληπτικών ρυθμίσεων ελέγχου. Το γεγονός ότι κάθε παρατυπία που εντοπίζεται μετά την παρουσίαση των ετήσιων λογαριασμών οδηγεί αυτομάτως σε καθαρή δημοσιονομική διόρθωση (άρθρο 137 παράγραφος 6 του σχεδίου γενικού κανονισμού) αποτελεί συνέπεια των αυξημένων ευθυνών των κρατών μελών και της εξάρτησής τους από τις αιτήσεις επιστροφής δαπανών. |
| --- | --- |

33.

Με το κυλιόμενο κλείσιμο, η Επιτροπή επιζητά την παροχή ασφάλειας δικαίου στους μεμονωμένους δικαιούχους σχετικά με τις επιλέξιμες δαπάνες σε ένα δεδομένο έτος, καθώς και τη μείωση του φόρτου που σχετίζεται με τη μακρά περίοδο διατήρησης των εγγράφων. Όπως και για την εκκαθάριση των λογαριασμών, το κυλιόμενο κλείσιμο υπόκειται σε περαιτέρω εξακριβώσεις και, επομένως, δεν μπορεί να αποτελεί το τελικό κλείσιμο των πράξεων. Ωστόσο, το κυλιόμενο κλείσιμο επιφέρει ενδεχομένως ορισμένα οφέλη για τον τομέα της συνοχής, εφόσον πρέπει να διενεργούνται εξακριβώσεις και έλεγχοι σε εθνικό επίπεδο σε προγενέστερο στάδιο, επιτρέποντας, κατ’ αυτό τον τρόπο, την ύπαρξη καλύτερων προληπτικών ρυθμίσεων ελέγχου. Το γεγονός ότι κάθε παρατυπία που εντοπίζεται μετά την παρουσίαση των ετήσιων λογαριασμών οδηγεί αυτομάτως σε καθαρή δημοσιονομική διόρθωση (άρθρο 137 παράγραφος 6 του σχεδίου γενικού κανονισμού) αποτελεί συνέπεια των αυξημένων ευθυνών των κρατών μελών και της εξάρτησής τους από τις αιτήσεις επιστροφής δαπανών.

| 34. | Όπως προαναφέρθηκε, το σύστημα συνοχής αποτελεί μια πολυετή διαδικασία. Η Επιτροπή επιδιώκει την πλήρη συμμόρφωση των δαπανών όχι σε ετήσια βάση, αλλά μετά το πέρας αρκετών ετών και, τελικώς, στο στάδιο κλεισίματος των επιχειρησιακών προγραμμάτων. Οι μηχανισμοί δημοσιονομικών διορθώσεων αποτελούν το βασικό μέσο για τον σκοπό αυτό. Πρέπει να εφαρμόζονται πρώτα απ’ όλα από τα ίδια τα κράτη μέλη. Όταν αυτά αποτυγχάνουν να διορθώσουν τις παρατυπίες, τότε η Επιτροπή μπορεί με τη σειρά της να επιβάλλει δημοσιονομικές κυρώσεις στα κράτη μέλη. |
| --- | --- |

34.

Όπως προαναφέρθηκε, το σύστημα συνοχής αποτελεί μια πολυετή διαδικασία. Η Επιτροπή επιδιώκει την πλήρη συμμόρφωση των δαπανών όχι σε ετήσια βάση, αλλά μετά το πέρας αρκετών ετών και, τελικώς, στο στάδιο κλεισίματος των επιχειρησιακών προγραμμάτων. Οι μηχανισμοί δημοσιονομικών διορθώσεων αποτελούν το βασικό μέσο για τον σκοπό αυτό. Πρέπει να εφαρμόζονται πρώτα απ’ όλα από τα ίδια τα κράτη μέλη. Όταν αυτά αποτυγχάνουν να διορθώσουν τις παρατυπίες, τότε η Επιτροπή μπορεί με τη σειρά της να επιβάλλει δημοσιονομικές κυρώσεις στα κράτη μέλη.

| 35. | Πρόσφατοι έλεγχοι του Συνεδρίου επιβεβαιώνουν όσα επισημάνθηκαν ανωτέρω (42). Παρά την ύπαρξη χρονοβόρας διοικητικής διαδικασίας, δεν διασφαλίζεται ότι οι μηχανισμοί δημοσιονομικών διορθώσεων αντισταθμίζουν με επαρκή τρόπο τα εντοπισθέντα σφάλματα και ότι όλα τα σημαντικά θέματα έχουν πλέον επιλυθεί κατά το κλείσιμο των επιχειρησιακών προγραμμάτων. Δεν υπάρχουν, επίσης, στοιχεία ότι οι μηχανισμοί δημοσιονομικών διορθώσεων οδηγούν σε μόνιμες βελτιώσεις των συστημάτων ώστε να αποφεύγεται η επανάληψη των εντοπισθέντων σφαλμάτων. Ένας από τους λόγους είναι οι περιορισμένες δημοσιονομικές επιπτώσεις τους (επομένως, τα κράτη μέλη δεν έχουν ισχυρό κίνητρο για τη βελτίωση των επιδόσεων των συστημάτων), εφόσον η πλειονότητα των «παράτυπων» δαπανών αντικαθίσταται από άλλες εθνικές δαπάνες που αμβλύνουν την εν λόγω κατάσταση. Ωστόσο, αυτό δεν καθιστά τις υποκείμενες πράξεις λιγότερο παράνομες/παράτυπες και το αποτέλεσμα είναι η μετατόπιση του κόστους των (μη αποδεκτών) παράνομων/παράτυπων πράξεων από τον προϋπολογισμό της ΕΕ στους εθνικούς προϋπολογισμούς. Στο τέλος, μπορεί να μην υπάρχει καμία συνέπεια για τους τελικούς δικαιούχους. |
| --- | --- |

35.

Πρόσφατοι έλεγχοι του Συνεδρίου επιβεβαιώνουν όσα επισημάνθηκαν ανωτέρω (42). Παρά την ύπαρξη χρονοβόρας διοικητικής διαδικασίας, δεν διασφαλίζεται ότι οι μηχανισμοί δημοσιονομικών διορθώσεων αντισταθμίζουν με επαρκή τρόπο τα εντοπισθέντα σφάλματα και ότι όλα τα σημαντικά θέματα έχουν πλέον επιλυθεί κατά το κλείσιμο των επιχειρησιακών προγραμμάτων. Δεν υπάρχουν, επίσης, στοιχεία ότι οι μηχανισμοί δημοσιονομικών διορθώσεων οδηγούν σε μόνιμες βελτιώσεις των συστημάτων ώστε να αποφεύγεται η επανάληψη των εντοπισθέντων σφαλμάτων. Ένας από τους λόγους είναι οι περιορισμένες δημοσιονομικές επιπτώσεις τους (επομένως, τα κράτη μέλη δεν έχουν ισχυρό κίνητρο για τη βελτίωση των επιδόσεων των συστημάτων), εφόσον η πλειονότητα των «παράτυπων» δαπανών αντικαθίσταται από άλλες εθνικές δαπάνες που αμβλύνουν την εν λόγω κατάσταση. Ωστόσο, αυτό δεν καθιστά τις υποκείμενες πράξεις λιγότερο παράνομες/παράτυπες και το αποτέλεσμα είναι η μετατόπιση του κόστους των (μη αποδεκτών) παράνομων/παράτυπων πράξεων από τον προϋπολογισμό της ΕΕ στους εθνικούς προϋπολογισμούς. Στο τέλος, μπορεί να μην υπάρχει καμία συνέπεια για τους τελικούς δικαιούχους.

| 36. | Η αποτελεσματικότητα των μηχανισμών αυτών εξαρτάται από τα κίνητρα που παρέχονται για την ανάκτηση των παράτυπων πληρωμών από τους τελικούς δικαιούχους, καθώς και για την πραγματοποίηση βελτιώσεων στα συστήματα εποπτείας και ελέγχου. Όσον αφορά σφάλματα που εντοπίστηκαν σε μεμονωμένες πράξεις για τα οποία ευθύνεται ο τελικός δικαιούχος, αναμένεται η έναρξη των διαδικασιών ανάκτησης (43). Επομένως, η Επιτροπή πρέπει να εκκαθαρίζει τις παράτυπες δαπάνες μόνον όταν το κράτος μέλος έχει τουλάχιστον εκκινήσει αυτή τη διαδικασία. |
| --- | --- |

36.

Η αποτελεσματικότητα των μηχανισμών αυτών εξαρτάται από τα κίνητρα που παρέχονται για την ανάκτηση των παράτυπων πληρωμών από τους τελικούς δικαιούχους, καθώς και για την πραγματοποίηση βελτιώσεων στα συστήματα εποπτείας και ελέγχου. Όσον αφορά σφάλματα που εντοπίστηκαν σε μεμονωμένες πράξεις για τα οποία ευθύνεται ο τελικός δικαιούχος, αναμένεται η έναρξη των διαδικασιών ανάκτησης (43). Επομένως, η Επιτροπή πρέπει να εκκαθαρίζει τις παράτυπες δαπάνες μόνον όταν το κράτος μέλος έχει τουλάχιστον εκκινήσει αυτή τη διαδικασία.

| 37. | Τέλος, είναι αναγκαίο να αξιολογηθεί κατά πόσο είναι ρεαλιστική η πρόθεση της εφαρμογής δημοσιονομικών διορθώσεων όταν υπάρχει σημαντική απόκλιση ως προς την επίτευξη των ορόσημων ή των ποσοτικών στόχων (αιτιολογική σκέψη 18, άρθρο 20 παράγραφος 4). Η Επιτροπή μπορεί να μην είναι σε θέση να αξιολογήσει την αξιοπιστία των στοιχείων που παρέχουν τα κράτη μέλη ούτε να διαθέτει ανεξάρτητες πηγές πληροφοριών (βλέπε σημείο 39). Επίσης, απομένει να αποσαφηνιστεί τι συνιστά «σημαντική» απόκλιση ως προς την επίτευξη των ορόσημων ή των ποσοτικών στόχων. |
| --- | --- |

37.

Τέλος, είναι αναγκαίο να αξιολογηθεί κατά πόσο είναι ρεαλιστική η πρόθεση της εφαρμογής δημοσιονομικών διορθώσεων όταν υπάρχει σημαντική απόκλιση ως προς την επίτευξη των ορόσημων ή των ποσοτικών στόχων (αιτιολογική σκέψη 18, άρθρο 20 παράγραφος 4). Η Επιτροπή μπορεί να μην είναι σε θέση να αξιολογήσει την αξιοπιστία των στοιχείων που παρέχουν τα κράτη μέλη ούτε να διαθέτει ανεξάρτητες πηγές πληροφοριών (βλέπε σημείο 39). Επίσης, απομένει να αποσαφηνιστεί τι συνιστά «σημαντική» απόκλιση ως προς την επίτευξη των ορόσημων ή των ποσοτικών στόχων.

Παρακολούθηση και αξιολόγηση

| 38. | Σύμφωνα με το σχέδιο γενικού κανονισμού (άρθρο 24), κάθε πρόγραμμα καθορίζει προτεραιότητες παραθέτοντας ειδικούς στόχους. Κάθε προτεραιότητα ορίζει δείκτες για την εκτίμηση της προόδου της εφαρμογής του προγράμματος ως προς την επίτευξη των στόχων, ως βάση για την παρακολούθηση, αξιολόγηση και επανεξέταση των επιδόσεων (δημοσιονομικοί δείκτες σε σχέση με τις διατεθείσες δαπάνες, δείκτες εκροών που συνδέονται με τις χρηματοδοτούμενες πράξεις, δείκτες αποτελεσμάτων που συνδέονται με την προτεραιότητα). Οι δείκτες αυτοί περιλαμβάνουν κυρίως εκροές, αλλά και κάποια ενδιάμεσα αποτελέσματα. Για κάθε άξονα προτεραιότητας, οι διαχειριστικές αρχές πραγματοποιούν τουλάχιστον μία αξιολόγηση σχετικά με τις συνέπειες και την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων κατά τη διάρκεια της περιόδου προγραμματισμού. |
| --- | --- |

38.

Σύμφωνα με το σχέδιο γενικού κανονισμού (άρθρο 24), κάθε πρόγραμμα καθορίζει προτεραιότητες παραθέτοντας ειδικούς στόχους. Κάθε προτεραιότητα ορίζει δείκτες για την εκτίμηση της προόδου της εφαρμογής του προγράμματος ως προς την επίτευξη των στόχων, ως βάση για την παρακολούθηση, αξιολόγηση και επανεξέταση των επιδόσεων (δημοσιονομικοί δείκτες σε σχέση με τις διατεθείσες δαπάνες, δείκτες εκροών που συνδέονται με τις χρηματοδοτούμενες πράξεις, δείκτες αποτελεσμάτων που συνδέονται με την προτεραιότητα). Οι δείκτες αυτοί περιλαμβάνουν κυρίως εκροές, αλλά και κάποια ενδιάμεσα αποτελέσματα. Για κάθε άξονα προτεραιότητας, οι διαχειριστικές αρχές πραγματοποιούν τουλάχιστον μία αξιολόγηση σχετικά με τις συνέπειες και την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων κατά τη διάρκεια της περιόδου προγραμματισμού.

| 39. | Ως αποτέλεσμα, το σχέδιο γενικού κανονισμού απαιτεί από τα κράτη μέλη να παράγουν έναν σημαντικό όγκο στοιχείων που αφορούν την παρακολούθηση και αξιολόγηση των προγραμμάτων (άρθρα 41 έως 50 του σχεδίου γενικού κανονισμού). Οι έλεγχοι του Συνεδρίου (44) έχουν καταδείξει σοβαρές ανεπάρκειες όσον αφορά τη συνάφεια και την αξιοπιστία των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή. Επομένως, ο στόχος της σύνδεσης των πόρων της ΕΕ με τα αποτελέσματα απαιτεί σημαντικές βελτιώσεις, καθώς τα στοιχεία αυτά μπορούν να ενεργοποιήσουν εκταμιεύσεις της ΕΕ και, κατά συνέπεια, πρέπει να υπόκεινται σε διαδικασίες εξακρίβωσης και ελέγχου. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο, διότι σύμφωνα με τη Συνθήκη (άρθρο 318 της ΣΛΕΕ) η Επιτροπή υποχρεούται να υποβάλλει κατ’ έτος έκθεση αξιολόγησης των οικονομικών της Ένωσης βασιζόμενη στα αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει τον βαθμό στον οποίο μπορεί να διασφαλίζεται ότι τα στοιχεία που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σχετικά με την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και τις επιδόσεις των προγραμμάτων έχουν αποδεκτό επίπεδο ποιότητας όσον αφορά τη συνάφεια, τη συγκρισιμότητα και την αξιοπιστία. |
| --- | --- |

39.

Ως αποτέλεσμα, το σχέδιο γενικού κανονισμού απαιτεί από τα κράτη μέλη να παράγουν έναν σημαντικό όγκο στοιχείων που αφορούν την παρακολούθηση και αξιολόγηση των προγραμμάτων (άρθρα 41 έως 50 του σχεδίου γενικού κανονισμού). Οι έλεγχοι του Συνεδρίου (44) έχουν καταδείξει σοβαρές ανεπάρκειες όσον αφορά τη συνάφεια και την αξιοπιστία των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή. Επομένως, ο στόχος της σύνδεσης των πόρων της ΕΕ με τα αποτελέσματα απαιτεί σημαντικές βελτιώσεις, καθώς τα στοιχεία αυτά μπορούν να ενεργοποιήσουν εκταμιεύσεις της ΕΕ και, κατά συνέπεια, πρέπει να υπόκεινται σε διαδικασίες εξακρίβωσης και ελέγχου. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο, διότι σύμφωνα με τη Συνθήκη (άρθρο 318 της ΣΛΕΕ) η Επιτροπή υποχρεούται να υποβάλλει κατ’ έτος έκθεση αξιολόγησης των οικονομικών της Ένωσης βασιζόμενη στα αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει τον βαθμό στον οποίο μπορεί να διασφαλίζεται ότι τα στοιχεία που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σχετικά με την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και τις επιδόσεις των προγραμμάτων έχουν αποδεκτό επίπεδο ποιότητας όσον αφορά τη συνάφεια, τη συγκρισιμότητα και την αξιοπιστία.

Απλουστευμένοι και ορθολογικοί κανόνες επιλεξιμότητας

| 40. | Το σχέδιο γενικού κανονισμού προβλέπει την εναρμόνιση των κανόνων επιλεξιμότητας με άλλα μέσα χρηματοδοτικής στήριξης της ΕΕ. Παράλληλα, διατηρείται η γενική αρχή που καθιερώθηκε για την τρέχουσα περίοδο 2007-2013, σύμφωνα με την οποία οι κανόνες επιλεξιμότητας καθορίζονται σε εθνικό επίπεδο, και πιθανώς για κάθε επιχειρησιακό πρόγραμμα (βλέπε αιτιολογική σκέψη 39). Από την πείρα προκύπτει ότι αυτές οι δύο αρχές μπορεί ορισμένες φορές να έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους. |
| --- | --- |

40.

Το σχέδιο γενικού κανονισμού προβλέπει την εναρμόνιση των κανόνων επιλεξιμότητας με άλλα μέσα χρηματοδοτικής στήριξης της ΕΕ. Παράλληλα, διατηρείται η γενική αρχή που καθιερώθηκε για την τρέχουσα περίοδο 2007-2013, σύμφωνα με την οποία οι κανόνες επιλεξιμότητας καθορίζονται σε εθνικό επίπεδο, και πιθανώς για κάθε επιχειρησιακό πρόγραμμα (βλέπε αιτιολογική σκέψη 39). Από την πείρα προκύπτει ότι αυτές οι δύο αρχές μπορεί ορισμένες φορές να έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους.

| 41. | Το Συνέδριο διαπιστώνει, επίσης, ότι η χρήση της επιλογής απλουστευμένου κόστους πρέπει να συνεχιστεί. Η χρήση αυτή είναι η ενδεδειγμένη, διότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να συμβάλει στη μείωση του διοικητικού φόρτου για τους δικαιούχους, καθώς και των πιθανοτήτων εμφάνισης σφαλμάτων. |
| --- | --- |

41.

Το Συνέδριο διαπιστώνει, επίσης, ότι η χρήση της επιλογής απλουστευμένου κόστους πρέπει να συνεχιστεί. Η χρήση αυτή είναι η ενδεδειγμένη, διότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να συμβάλει στη μείωση του διοικητικού φόρτου για τους δικαιούχους, καθώς και των πιθανοτήτων εμφάνισης σφαλμάτων.

| 42. | Το σχέδιο γενικού κανονισμού προβλέπει τη χρήση συστήματος ηλεκτρονικής διαχείρισης δεδομένων και απαιτεί από τα κράτη μέλη να καθιερώσουν συστήματα έως το τέλος του 2014 ούτως ώστε να μπορούν οι δικαιούχοι και οι τελικοί αποδέκτες να υποβάλλουν όλες τις πληροφορίες μέσω της ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων. Προκειμένου η πρόταση αυτή να καταστεί λειτουργική πρέπει να συμφωνηθούν ορισμένες τεχνικές πτυχές και προδιαγραφές εντός των κρατών μελών και των περιφερειών, αλλά και μεταξύ των διαφόρων γενικών διευθύνσεων της Επιτροπής και των εθνικών αρχών. Επίσης, απομένει ακόμη να καθοριστεί το είδος των μη δημοσιονομικών στοιχείων παρακολούθησης που πρέπει να αναφέρονται. |
| --- | --- |

42.

Το σχέδιο γενικού κανονισμού προβλέπει τη χρήση συστήματος ηλεκτρονικής διαχείρισης δεδομένων και απαιτεί από τα κράτη μέλη να καθιερώσουν συστήματα έως το τέλος του 2014 ούτως ώστε να μπορούν οι δικαιούχοι και οι τελικοί αποδέκτες να υποβάλλουν όλες τις πληροφορίες μέσω της ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων. Προκειμένου η πρόταση αυτή να καταστεί λειτουργική πρέπει να συμφωνηθούν ορισμένες τεχνικές πτυχές και προδιαγραφές εντός των κρατών μελών και των περιφερειών, αλλά και μεταξύ των διαφόρων γενικών διευθύνσεων της Επιτροπής και των εθνικών αρχών. Επίσης, απομένει ακόμη να καθοριστεί το είδος των μη δημοσιονομικών στοιχείων παρακολούθησης που πρέπει να αναφέρονται.

| 43. | Το Συνέδριο θεωρεί, επίσης, χρήσιμη τη διάταξη του σχεδίου γενικού κανονισμού με την οποία μπορούν να συγχωνευθούν τα καθήκοντα των διαχειριστικών αρχών και των αρχών πιστοποίησης (άρθρο 113 παράγραφος 3). Η διάταξη αυτή μπορεί να ενισχύσει την υποχρέωση λογοδοσίας αναθέτοντας την ευθύνη για τη δημοσιονομική διαχείριση και έλεγχο σε μία αρχή και μειώνοντας τον εθνικό διοικητικό φόρτο και τον φόρτο ελέγχου των δικαιούχων. Η διατήρηση της ελεγκτικής αρχής και των βασικών καθηκόντων της ως ανεξάρτητου οργάνου ελέγχου εγγυάται, καταρχήν, τον απαιτούμενο διαχωρισμό αρμοδιοτήτων. |
| --- | --- |

43.

Το Συνέδριο θεωρεί, επίσης, χρήσιμη τη διάταξη του σχεδίου γενικού κανονισμού με την οποία μπορούν να συγχωνευθούν τα καθήκοντα των διαχειριστικών αρχών και των αρχών πιστοποίησης (άρθρο 113 παράγραφος 3). Η διάταξη αυτή μπορεί να ενισχύσει την υποχρέωση λογοδοσίας αναθέτοντας την ευθύνη για τη δημοσιονομική διαχείριση και έλεγχο σε μία αρχή και μειώνοντας τον εθνικό διοικητικό φόρτο και τον φόρτο ελέγχου των δικαιούχων. Η διατήρηση της ελεγκτικής αρχής και των βασικών καθηκόντων της ως ανεξάρτητου οργάνου ελέγχου εγγυάται, καταρχήν, τον απαιτούμενο διαχωρισμό αρμοδιοτήτων.

Τοπική ανάπτυξη με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων

| 44. | Υποβάλλεται η πρόταση να επεκταθεί για όλα τα Ταμεία η προσέγγιση της τοπικής ανάπτυξης με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων (Leader), ως μεθόδου επίτευξης των στόχων της ΕΕ με την προσέγγιση εκ των κάτω προς τα άνω αντί για την παραδοσιακή προσέγγιση εκ των άνω προς τα κάτω. Η προσέγγιση αυτή υπόσχεται τη δημιουργία προστιθέμενης αξίας με μια συνεργατική και στρατηγική προσέγγιση, με τη λήψη αποφάσεων σε τοπικό επίπεδο και με καινοτόμα μέτρα. Το Συνέδριο διαπιστώνει ότι μια τέτοια προσέγγιση συνεπάγεται επιπλέον δαπάνες και κινδύνους (για τη συμμόρφωση, καθώς και για τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση), εφόσον οι ομάδες τοπικής δράσης (ΟΤΔ) λαμβάνουν τον έλεγχο του προϋπολογισμού της ΕΕ. |
| --- | --- |

44.

Υποβάλλεται η πρόταση να επεκταθεί για όλα τα Ταμεία η προσέγγιση της τοπικής ανάπτυξης με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων (Leader), ως μεθόδου επίτευξης των στόχων της ΕΕ με την προσέγγιση εκ των κάτω προς τα άνω αντί για την παραδοσιακή προσέγγιση εκ των άνω προς τα κάτω. Η προσέγγιση αυτή υπόσχεται τη δημιουργία προστιθέμενης αξίας με μια συνεργατική και στρατηγική προσέγγιση, με τη λήψη αποφάσεων σε τοπικό επίπεδο και με καινοτόμα μέτρα. Το Συνέδριο διαπιστώνει ότι μια τέτοια προσέγγιση συνεπάγεται επιπλέον δαπάνες και κινδύνους (για τη συμμόρφωση, καθώς και για τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση), εφόσον οι ομάδες τοπικής δράσης (ΟΤΔ) λαμβάνουν τον έλεγχο του προϋπολογισμού της ΕΕ.

| 45. | Στην ειδική έκθεσή του για την προσέγγιση Leader (45), το Συνέδριο παρατήρησε ότι η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητα διασφαλίζονται όταν τα μέτρα ή οι λύσεις που αναπτύσσουν οι ΟΤΔ είναι ειδικά για την προσέγγιση αυτή. Το Συνέδριο διαπίστωσε ότι, συνολικά, οι επιπλέον δαπάνες και κίνδυνοι δεν ελέγχονταν ικανοποιητικά και η δυνητική προστιθέμενη αξία δεν επιτυγχανόταν στην πράξη. |
| --- | --- |

45.

Στην ειδική έκθεσή του για την προσέγγιση Leader (45), το Συνέδριο παρατήρησε ότι η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητα διασφαλίζονται όταν τα μέτρα ή οι λύσεις που αναπτύσσουν οι ΟΤΔ είναι ειδικά για την προσέγγιση αυτή. Το Συνέδριο διαπίστωσε ότι, συνολικά, οι επιπλέον δαπάνες και κίνδυνοι δεν ελέγχονταν ικανοποιητικά και η δυνητική προστιθέμενη αξία δεν επιτυγχανόταν στην πράξη.

Χρηματοδοτικά μέσα

| 46. | Τα χρηματοδοτικά μέσα αποτελούν μια μορφή παρέμβασης, η οποία δύναται, καταρχήν, να δημιουργήσει μόχλευση στην ιδιωτική χρηματοδότηση και να διασφαλίσει την επαναχρησιμοποίηση των πόρων για τους μελλοντικούς δικαιούχους. Η Επιτροπή προτείνει την ενθάρρυνση και την επέκταση της χρήσης τους κατά την επόμενη περίοδο προγραμματισμού ως εναλλακτική επιλογή των μη επιστρεπτέων επιχορηγήσεων. |
| --- | --- |

46.

Τα χρηματοδοτικά μέσα αποτελούν μια μορφή παρέμβασης, η οποία δύναται, καταρχήν, να δημιουργήσει μόχλευση στην ιδιωτική χρηματοδότηση και να διασφαλίσει την επαναχρησιμοποίηση των πόρων για τους μελλοντικούς δικαιούχους. Η Επιτροπή προτείνει την ενθάρρυνση και την επέκταση της χρήσης τους κατά την επόμενη περίοδο προγραμματισμού ως εναλλακτική επιλογή των μη επιστρεπτέων επιχορηγήσεων.

| 47. | Το σχέδιο γενικού κανονισμού προβλέπει την εκ των προτέρων εκτίμηση των χρηματοδοτικών μέσων, τη δυνατότητα ίδρυσης χρηματοδοτικών μέσων σε επίπεδο Ένωσης, καθώς και την αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης της ΕΕ έως και στο 100 % στο επίπεδο του «άξονα προτεραιότητας» (άρθρα 32, 33 και 110). |
| --- | --- |

47.

Το σχέδιο γενικού κανονισμού προβλέπει την εκ των προτέρων εκτίμηση των χρηματοδοτικών μέσων, τη δυνατότητα ίδρυσης χρηματοδοτικών μέσων σε επίπεδο Ένωσης, καθώς και την αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης της ΕΕ έως και στο 100 % στο επίπεδο του «άξονα προτεραιότητας» (άρθρα 32, 33 και 110).

| 48. | Το Συνέδριο επισημαίνει ότι τα χρηματοδοτικά μέσα συνεπάγονται κινδύνους και προβλήματα (46), για παράδειγμα, στη λογιστική της χρήσης των κονδυλίων της ΕΕ, στην εποπτεία τους, στην κυριότητα των χρηματοδοτικών μέσεων και στην ικανότητα των υπηρεσιών της Επιτροπής να διαχειρίζονται σχετικώς πολύπλοκα χρηματοδοτικά μέσα. |
| --- | --- |

48.

Το Συνέδριο επισημαίνει ότι τα χρηματοδοτικά μέσα συνεπάγονται κινδύνους και προβλήματα (46), για παράδειγμα, στη λογιστική της χρήσης των κονδυλίων της ΕΕ, στην εποπτεία τους, στην κυριότητα των χρηματοδοτικών μέσεων και στην ικανότητα των υπηρεσιών της Επιτροπής να διαχειρίζονται σχετικώς πολύπλοκα χρηματοδοτικά μέσα.

| 49. | Από πρόσφατες ελεγκτικές εργασίες του Συνεδρίου προκύπτουν σημαντικές αμφιβολίες για την καταλληλότητα του κανονιστικού πλαισίου του ΕΤΠΑ για τις περιόδους 2000-2006 και 2007-2013, στο πλαίσιο των οποίων εφαρμόστηκαν ή εφαρμόζονται τα χρηματοδοτικά μέσα. Συγκεκριμένα, το Συνέδριο προσδιόρισε τις ακόλουθες βασικές αδυναμίες: την ανεπάρκεια των διατάξεων που αφορούν τη μόχλευση και την ανανέωση των κεφαλαίων, τη δυνατότητα δέσμευσης υπερβολικών πιστώσεων σε χρηματοδοτικά μέσα, τη δυνατότητα αδικαιολόγητης προσφυγής σε προτιμησιακή μεταχείριση του ιδιωτικού τομέα και ασαφείς όρους επιλεξιμότητας για τα κεφάλαια κίνησης. Πέραν αυτών, η διασπορά της χρήσης πολλαπλών επιχειρησιακών προγραμμάτων εντός ενός κράτους μέλους μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία κεφαλαίων χωρίς επαρκή κρίσιμη μάζα και να συμβάλλει σε καθυστερήσεις. Το εν λόγω σχέδιο γενικού κανονισμού δεν αποκαθιστά αυτές τις αδυναμίες με ικανοποιητικό τρόπο. |
| --- | --- |

49.

Από πρόσφατες ελεγκτικές εργασίες του Συνεδρίου προκύπτουν σημαντικές αμφιβολίες για την καταλληλότητα του κανονιστικού πλαισίου του ΕΤΠΑ για τις περιόδους 2000-2006 και 2007-2013, στο πλαίσιο των οποίων εφαρμόστηκαν ή εφαρμόζονται τα χρηματοδοτικά μέσα. Συγκεκριμένα, το Συνέδριο προσδιόρισε τις ακόλουθες βασικές αδυναμίες: την ανεπάρκεια των διατάξεων που αφορούν τη μόχλευση και την ανανέωση των κεφαλαίων, τη δυνατότητα δέσμευσης υπερβολικών πιστώσεων σε χρηματοδοτικά μέσα, τη δυνατότητα αδικαιολόγητης προσφυγής σε προτιμησιακή μεταχείριση του ιδιωτικού τομέα και ασαφείς όρους επιλεξιμότητας για τα κεφάλαια κίνησης. Πέραν αυτών, η διασπορά της χρήσης πολλαπλών επιχειρησιακών προγραμμάτων εντός ενός κράτους μέλους μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία κεφαλαίων χωρίς επαρκή κρίσιμη μάζα και να συμβάλλει σε καθυστερήσεις. Το εν λόγω σχέδιο γενικού κανονισμού δεν αποκαθιστά αυτές τις αδυναμίες με ικανοποιητικό τρόπο.

| 50. | Το Συνέδριο επισύρει, επίσης, την προσοχή στον κίνδυνο διεύρυνσης των τομέων στους οποίους μπορούν να εφαρμοστούν τα χρηματοδοτικά μέσα, χωρίς να διασφαλίζεται η ύπαρξη κατάλληλων συστημάτων παρακολούθησης και εποπτικού ελέγχου. Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενδεχομένως να επιθυμούν να επιβεβαιώσουν κατά πόσο το σχέδιο κανονισμού περιορίζει τη στήριξη μόνο σε σχετικά συμβατικές μορφές χρηματοδοτικών μέσων (κεφαλαιακές συμμετοχές, δάνεια, εγγυήσεις) και δεν επιτρέπει τη στήριξη λιγότερο διαφανών χρηματοδοτικών μέσων, όπως τα παράγωγα ή τα δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα. |
| --- | --- |

50.

Το Συνέδριο επισύρει, επίσης, την προσοχή στον κίνδυνο διεύρυνσης των τομέων στους οποίους μπορούν να εφαρμοστούν τα χρηματοδοτικά μέσα, χωρίς να διασφαλίζεται η ύπαρξη κατάλληλων συστημάτων παρακολούθησης και εποπτικού ελέγχου. Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενδεχομένως να επιθυμούν να επιβεβαιώσουν κατά πόσο το σχέδιο κανονισμού περιορίζει τη στήριξη μόνο σε σχετικά συμβατικές μορφές χρηματοδοτικών μέσων (κεφαλαιακές συμμετοχές, δάνεια, εγγυήσεις) και δεν επιτρέπει τη στήριξη λιγότερο διαφανών χρηματοδοτικών μέσων, όπως τα παράγωγα ή τα δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα.

ΜΕΡΟΣ II

Λεπτομερείς παρατηρήσεις σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής

| Άρθρο | Παρατήρηση |
| --- | --- |
| Αιτιολογική σκέψη 41 | Θα προστίθετο ασφάλεια δικαίου εάν το σχέδιο γενικού κανονισμού απαριθμούσε τις ειδικές διατάξεις για τις κρατικές ενισχύσεις που αφορούν χρηματοδοτικά μέσα. |
| Αιτιολογική σκέψη 87 | Το Συνέδριο συνιστά το κείμενο να τροποποιηθεί ως εξής: «[...] Για να είναι το επίπεδο των δημοσιονομικών ελέγχων της Επιτροπής ανάλογο με τον κίνδυνο, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να μειώνει το ελεγκτικό της έργο σε σχέση με τα επιχειρησιακά προγράμματα όταν δεν υπάρχουν σημαντικές ανεπάρκειες και όταν είναι αξιόπιστη η ελεγκτική αρχή.». |
| Άρθρο 4 παράγραφος 5 | Δεν είναι σαφής από τον κανονισμό ο τρόπος, αφενός, της εφαρμογής της αρχής της αναλογικότητας και, αφετέρου, της αξιολόγησης της εν λόγω αρχής. |
| Άρθρο 4 παράγραφος 9 | Η εν λόγω διάταξη, η οποία περιορίζεται στην αποτελεσματικότητα, είναι περιττή και αντιφατική σε σχέση με το άρθρο 4 παράγραφος 8, το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 73 του δημοσιονομικού κανονισμού και, επομένως, και στις αρχές της οικονομίας και της αποδοτικότητας. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να προστεθούν τα στάδια του «σχεδιασμού» και της «υλοποίησης» σε αυτά της παρακολούθησης, της υποβολής εκθέσεων και της αξιολόγησης. |
| Άρθρο 8 | Το εν λόγω άρθρο καθιερώνει την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» στο παράγωγο δίκαιο. Ωστόσο, για παράδειγμα στον τομέα της γεωργίας, η εφαρμογή αυτής της αρχής δυσχεραίνεται από αδυναμίες των συστημάτων εποπτείας και ελέγχου (έλλειψη σχετικών ελέγχων, οι μειώσεις των επιδοτήσεων υπολογίζονται ως ποσοστό της ενίσχυσης και όχι ως ποσοστό του αντικτύπου στο περιβάλλον), καθώς και από αδυναμίες στην επιβολή στην πράξη των μειώσεων των πληρωμών. Το Συνέδριο συνιστά την ενίσχυση της αρχής αυτής, με τη διασφάλιση της εφαρμογής της στα σχετικά τμήματα των κανονισμών των Ταμείων, καθώς και στα προγράμματα των κρατών μελών. |
| Άρθρο 24 παράγραφος 3, άρθρο 40 παράγραφος 2 στοιχείο η) | Οι απαιτούμενοι δείκτες θα υπερέχουν σε σχέση με τους δείκτες SMART που αφορούν συγκεκριμένα χρηματοδοτικά μέσα. Λαμβάνοντας υπόψη τον συνδυασμό των δεικτών αυτών με πολυάριθμους, αλλά γενικούς δείκτες ΕΠ για τις επιχορηγήσεις, ενισχύεται το επιχείρημα ότι τα χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να συγχρηματοδοτούνται κατά προτίμηση από ένα ενιαίο ΕΠ. |
| Άρθρα 28 έως 31 | Η «τοπική ανάπτυξη με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων» μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μηχανισμό για τη δημιουργία και την αναβάθμιση της θεσμικής ικανότητας σε τοπικό επίπεδο όσον αφορά την προσανατολισμένη στα αποτελέσματα εφαρμογή. Μολονότι στην αιτιολογική σκέψη 21 του σχεδίου κανονισμού ορίζεται ότι «για την κινητοποίηση του δυναμικού σε τοπικό επίπεδο, είναι ανάγκη [...] να διευκολυνθεί η τοπική ανάπτυξη με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων [...]. Η αρμοδιότητα [...] θα πρέπει να δοθεί σε ομάδες τοπικής δράσης που εκπροσωπούν τα συμφέροντα της κοινότητας [...]», η πλειονότητα των αγροτικών (και αστικών) περιοχών διαθέτει ήδη δομές που εκπροσωπούν τα συμφέροντα των τοπικών κοινοτήτων, ήτοι κοινότητες, συμβούλια ή άλλες δομές τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι εν λόγω δομές παρουσιάζουν πλεονεκτήματα σε σχέση με τις ομάδες τοπικής δράσης δεδομένου ότι είναι αντιπροσωπευτικές του τοπικού πληθυσμού, είναι δημοκρατικά υπεύθυνες και έχουν ήδη θεσπίσει διοικητικές αρχές με δυνατότητα διαχείρισης προϋπολογισμών. Πρέπει να δοθεί προσοχή ώστε να διασφαλιστεί ότι η προσέγγιση Leader προσφέρει πραγματική προστιθέμενη αξία σε σχέση με την εναλλακτική επιλογή της διοχέτευσης της χρηματοδότησης για στρατηγικές τοπικής ανάπτυξης μέσω των ανωτέρω υφιστάμενων φορέων. |
| Άρθρα 32 έως 40 | Ο όρος «χρηματοδοτικό μέσο» πρέπει να προσδιοριστεί. Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως στον χρηματοπιστωτικό κλάδο για να ορίσει τίτλους ή συμβάσεις που παρέχουν απαίτηση στον κάτοχό τους (ή ιδιοκτήτη). Τέτοια μέσα είναι κατά κανόνα δάνεια, εγγυήσεις, επενδύσεις ιδίων κεφαλαίων ή οιονεί ιδίων κεφαλαίων ή συμμετοχές ή άλλα φέροντα κινδύνους χρηματοδοτικά μέσα. Παρόμοιος ορισμός χρησιμοποιείται στην πρόταση τροποποίησης του δημοσιονομικού κανονισμού (άρθρο 130). Ωστόσο, το άρθρο 33 του σχεδίου γενικού κανονισμού δεν αναφέρεται στα προαναφερόμενα μέσα, αλλά σε μηχανισμούς που παρέχουν χρηματοδοτικά μέσα, ήτοι αμοιβαία κεφάλαια και κεφάλαια.
  Ο κανονισμός πρέπει να διευκρινίσει περαιτέρω κατά πόσο και υπό ποιες προϋποθέσεις η παροχή του κεφαλαίου κίνησης είναι επιλέξιμη για στήριξη και κατά πόσο θα πρέπει να υπάρχει ανώτατο όριο στις δαπάνες διαχείρισης της ΕΕ. |
| Άρθρο 32 | Το άρθρο 32 ορίζει ότι η παρέμβαση αιτιολογείται όχι μόνο από αδυναμίες της αγοράς, αλλά και σε «καταστάσεις ανεπάρκειας επενδύσεων». Χωρίς περαιτέρω αποσαφήνιση των ανωτέρω, μπορεί να προκύψουν περιπτώσεις στήριξης χρηματοδοτικών μέσων που δεν αιτιολογούνται επαρκώς. Οι συνθήκες υπό τις οποίες μπορεί να διατεθεί στήριξη της ΕΕ για χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να προσδιοριστεί στενότερα στο σχέδιο γενικού κανονισμού.
  Όσον αφορά τα χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να επιβληθούν αυστηροί κανόνες:






  — | σχετικά με τη χρήση των τραπεζικών λογαριασμών στους οποίους κατατίθενται οι πόροι του ΚΣΠ και |

Άρθρο

Παρατήρηση

Αιτιολογική σκέψη 41

Θα προστίθετο ασφάλεια δικαίου εάν το σχέδιο γενικού κανονισμού απαριθμούσε τις ειδικές διατάξεις για τις κρατικές ενισχύσεις που αφορούν χρηματοδοτικά μέσα.

Αιτιολογική σκέψη 87

Το Συνέδριο συνιστά το κείμενο να τροποποιηθεί ως εξής: «[...] Για να είναι το επίπεδο των δημοσιονομικών ελέγχων της Επιτροπής ανάλογο με τον κίνδυνο, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να μειώνει το ελεγκτικό της έργο σε σχέση με τα επιχειρησιακά προγράμματα όταν δεν υπάρχουν σημαντικές ανεπάρκειες και όταν είναι αξιόπιστη η ελεγκτική αρχή.».

Άρθρο 4 παράγραφος 5

Δεν είναι σαφής από τον κανονισμό ο τρόπος, αφενός, της εφαρμογής της αρχής της αναλογικότητας και, αφετέρου, της αξιολόγησης της εν λόγω αρχής.

Άρθρο 4 παράγραφος 9

Η εν λόγω διάταξη, η οποία περιορίζεται στην αποτελεσματικότητα, είναι περιττή και αντιφατική σε σχέση με το άρθρο 4 παράγραφος 8, το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 73 του δημοσιονομικού κανονισμού και, επομένως, και στις αρχές της οικονομίας και της αποδοτικότητας. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να προστεθούν τα στάδια του «σχεδιασμού» και της «υλοποίησης» σε αυτά της παρακολούθησης, της υποβολής εκθέσεων και της αξιολόγησης.

Άρθρο 8

Το εν λόγω άρθρο καθιερώνει την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» στο παράγωγο δίκαιο. Ωστόσο, για παράδειγμα στον τομέα της γεωργίας, η εφαρμογή αυτής της αρχής δυσχεραίνεται από αδυναμίες των συστημάτων εποπτείας και ελέγχου (έλλειψη σχετικών ελέγχων, οι μειώσεις των επιδοτήσεων υπολογίζονται ως ποσοστό της ενίσχυσης και όχι ως ποσοστό του αντικτύπου στο περιβάλλον), καθώς και από αδυναμίες στην επιβολή στην πράξη των μειώσεων των πληρωμών. Το Συνέδριο συνιστά την ενίσχυση της αρχής αυτής, με τη διασφάλιση της εφαρμογής της στα σχετικά τμήματα των κανονισμών των Ταμείων, καθώς και στα προγράμματα των κρατών μελών.

Άρθρο 24 παράγραφος 3, άρθρο 40 παράγραφος 2 στοιχείο η)

Οι απαιτούμενοι δείκτες θα υπερέχουν σε σχέση με τους δείκτες SMART που αφορούν συγκεκριμένα χρηματοδοτικά μέσα. Λαμβάνοντας υπόψη τον συνδυασμό των δεικτών αυτών με πολυάριθμους, αλλά γενικούς δείκτες ΕΠ για τις επιχορηγήσεις, ενισχύεται το επιχείρημα ότι τα χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να συγχρηματοδοτούνται κατά προτίμηση από ένα ενιαίο ΕΠ.

Άρθρα 28 έως 31

Η «τοπική ανάπτυξη με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων» μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μηχανισμό για τη δημιουργία και την αναβάθμιση της θεσμικής ικανότητας σε τοπικό επίπεδο όσον αφορά την προσανατολισμένη στα αποτελέσματα εφαρμογή. Μολονότι στην αιτιολογική σκέψη 21 του σχεδίου κανονισμού ορίζεται ότι «για την κινητοποίηση του δυναμικού σε τοπικό επίπεδο, είναι ανάγκη [...] να διευκολυνθεί η τοπική ανάπτυξη με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων [...]. Η αρμοδιότητα [...] θα πρέπει να δοθεί σε ομάδες τοπικής δράσης που εκπροσωπούν τα συμφέροντα της κοινότητας [...]», η πλειονότητα των αγροτικών (και αστικών) περιοχών διαθέτει ήδη δομές που εκπροσωπούν τα συμφέροντα των τοπικών κοινοτήτων, ήτοι κοινότητες, συμβούλια ή άλλες δομές τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι εν λόγω δομές παρουσιάζουν πλεονεκτήματα σε σχέση με τις ομάδες τοπικής δράσης δεδομένου ότι είναι αντιπροσωπευτικές του τοπικού πληθυσμού, είναι δημοκρατικά υπεύθυνες και έχουν ήδη θεσπίσει διοικητικές αρχές με δυνατότητα διαχείρισης προϋπολογισμών. Πρέπει να δοθεί προσοχή ώστε να διασφαλιστεί ότι η προσέγγιση Leader προσφέρει πραγματική προστιθέμενη αξία σε σχέση με την εναλλακτική επιλογή της διοχέτευσης της χρηματοδότησης για στρατηγικές τοπικής ανάπτυξης μέσω των ανωτέρω υφιστάμενων φορέων.

Άρθρα 32 έως 40

Ο όρος «χρηματοδοτικό μέσο» πρέπει να προσδιοριστεί. Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως στον χρηματοπιστωτικό κλάδο για να ορίσει τίτλους ή συμβάσεις που παρέχουν απαίτηση στον κάτοχό τους (ή ιδιοκτήτη). Τέτοια μέσα είναι κατά κανόνα δάνεια, εγγυήσεις, επενδύσεις ιδίων κεφαλαίων ή οιονεί ιδίων κεφαλαίων ή συμμετοχές ή άλλα φέροντα κινδύνους χρηματοδοτικά μέσα. Παρόμοιος ορισμός χρησιμοποιείται στην πρόταση τροποποίησης του δημοσιονομικού κανονισμού (άρθρο 130). Ωστόσο, το άρθρο 33 του σχεδίου γενικού κανονισμού δεν αναφέρεται στα προαναφερόμενα μέσα, αλλά σε μηχανισμούς που παρέχουν χρηματοδοτικά μέσα, ήτοι αμοιβαία κεφάλαια και κεφάλαια.

Ο κανονισμός πρέπει να διευκρινίσει περαιτέρω κατά πόσο και υπό ποιες προϋποθέσεις η παροχή του κεφαλαίου κίνησης είναι επιλέξιμη για στήριξη και κατά πόσο θα πρέπει να υπάρχει ανώτατο όριο στις δαπάνες διαχείρισης της ΕΕ.

Άρθρο 32

Το άρθρο 32 ορίζει ότι η παρέμβαση αιτιολογείται όχι μόνο από αδυναμίες της αγοράς, αλλά και σε «καταστάσεις ανεπάρκειας επενδύσεων». Χωρίς περαιτέρω αποσαφήνιση των ανωτέρω, μπορεί να προκύψουν περιπτώσεις στήριξης χρηματοδοτικών μέσων που δεν αιτιολογούνται επαρκώς. Οι συνθήκες υπό τις οποίες μπορεί να διατεθεί στήριξη της ΕΕ για χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να προσδιοριστεί στενότερα στο σχέδιο γενικού κανονισμού.

Όσον αφορά τα χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να επιβληθούν αυστηροί κανόνες:

—

σχετικά με τη χρήση των τραπεζικών λογαριασμών στους οποίους κατατίθενται οι πόροι του ΚΣΠ και

| — | σχετικά με τις συναφείς απαιτήσεις λογιστικής και υποβολής εκθέσεων. |
| --- | --- |

—

σχετικά με τις συναφείς απαιτήσεις λογιστικής και υποβολής εκθέσεων.

Πιο συγκεκριμένα πρέπει να ανοιχτεί ένας τραπεζικός λογαριασμός για κάθε χρηματοδοτικό μέσο, στον οποίο να πραγματοποιούνται οι καταθέσεις ή οι αναλήψεις αντιστοίχως όλων των εισροών και εκροών (αρχικές εισφορές, χορηγηθέντα δάνεια, πληρωμές που συνδέονται με οφειλέτες σε αδυναμία εξόφλησης χρέους που διαθέτουν εγγύηση, πριμ, τόκοι, επιστραφέντες πόροι, δαπάνες διαχείρισης).

Για τα χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να τηρείται ξεχωριστή λογιστική, η οποία να συμφωνεί με τον τραπεζικό λογαριασμό. Πρέπει να καταρτίζονται ετήσιες οικονομικές καταστάσεις για τα χρηματοδοτικά μέσα, οι οποίες και να ελέγχονται.

Εάν δεν τεθούν τέτοιοι περιορισμοί, στο πλαίσιο του προτεινόμενου νομικού πλαισίου ελλοχεύει ο κίνδυνος: α) τα χρηματοδοτικά μέσα να χρησιμοποιηθούν ώστε να παρακαμφθεί η υποχρέωση της εθνικής συγχρηματοδότησης και β) οι ελεγκτές να μην είναι σε θέση να εντοπίσουν αυτή την παράβαση στις κανονιστικές ρυθμίσεις της ΕΕ.

Άρθρο 32 παράγραφος 2

Όταν οι τελικοί αποδέκτες είναι επίσης δικαιούχοι επιχορηγήσεων από διάφορες δημόσιες πηγές (κονδύλια του ΚΣΠ, άλλες επιχορηγήσεις της ΕΕ, εθνικές/περιφερειακές επιχορηγήσεις), η απαίτηση τήρησης χωριστών βιβλίων περιπλέκει περαιτέρω την κατάσταση, καθώς οι πληροφορίες που αναφέρονται δεν θα περιλάμβαναν το πραγματικό επίπεδο της ληφθείσας δημόσιας στήριξης.

Προκειμένου να διασφαλίζεται η πληρότητα, οι ετήσιες εκθέσεις υλοποίησης πρέπει να αναφέρουν σε ολοκληρωμένη βάση τις διαφορετικές πηγές χρηματοδότησης που χρησιμοποιούνται για τα χρηματοδοτικά μέσα στον τομέα του προγράμματος.

Άρθρο 33 παράγραφος 3

Το άρθρο 33 παράγραφος 3 στοιχείο β) επιτρέπει εμμέσως τη χρηματοδότηση μηχανισμών οι οποίοι δεν ρυθμίζονται από μελλοντικές εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 143.

Άρθρο 33 παράγραφος 4 στοιχεία α) και γ)

Υφίσταται ο κίνδυνος στήριξης διαχειριστικών αρχών χωρίς σημαντική πείρα στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Πέραν αυτού, σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 4 στοιχείο α), μια διαχειριστική αρχή μπορεί να αναδιαρθρώσει το κεφάλαιο δημόσιων τραπεζών ή κεφάλαια με μεγάλο παθητικό, στο μέτρο που δημιουργούνται νέοι μηχανισμοί επενδύσεων χωρίς τη χρηματοδότηση νέων ΜΜΕ ή ΜΜΕ που διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο.

στοιχείο β) σημείο i)

«ΕΤΕπ» και όχι «Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων», καθώς μόνον η πρώτη ονομασία αποτελεί όρο και περιλαμβάνει το ΕΤαΕ.

Άρθρο 35

Το εν λόγω άρθρο επιτρέπει τη δήλωση δαπανών που πραγματοποιήθηκαν ή πρόκειται να πραγματοποιηθούν στα χρηματοδοτικά μέσα σε προκαθορισμένη μέγιστη περίοδο δύο ετών. Δεν είναι σαφές εάν στην αίτηση πληρωμής μπορούν να συμπεριληφθούν πληρωμές που δεν έχουν ακόμη πραγματοποιηθεί.

Επιπλέον, το άρθρο 35 παράγραφος 3 απαιτεί την προσαρμογή των επιλέξιμων δαπανών που υποβάλλονται, ώστε να λαμβάνεται υπόψη η διαφορά μεταξύ των ποσών που καταβλήθηκαν στα χρηματοδοτικά μέσα και από τα μέσα αυτά στους τελικούς αποδέκτες. Δεν είναι σαφές εάν η απαίτηση αυτή αναφέρεται μόνο στην κοινοποίηση της προσαρμογής ή και στην προσαρμογή των συνολικών επιλέξιμων δαπανών που καταχωρίστηκαν.

Άρθρο 36 παράγραφος 1, άρθρο 55 παράγραφος 2 και άρθρο 114 παράγραφος 4

Το ανώτατο όριο για τις δαπάνες διαχείρισης ανά είδος μηχανισμού (αμοιβαία κεφάλαια ή άλλα κεφάλαια ανά είδος χρηματοδοτικού μέσου) πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ρύθμισης.

Όπως και στον γενικό κανονισμό για την περίοδο 2007-2013, η πρόταση είναι ασαφής όσον αφορά τις εγγυήσεις. Εφόσον έχει πραγματοποιηθεί αξιόπιστη εκτίμηση του χρηματοδοτικού χάσματος, τα εγγυημένα ποσά των εγγυήσεων χαρτοφυλακίου πρέπει να αποτελούν επιλέξιμη δαπάνη. Το άρθρο 36 παράγραφος 1 είναι ασαφές ως προς το εάν οι εγγυήσεις χαρτοφυλακίου που δεσμεύτηκαν κατά την περίοδο επιλεξιμότητας θα είναι επιλέξιμες ακόμη και εάν τα υποκείμενα μέσα (π.χ. δάνεια) εκδοθούν μετά το κλείσιμο της περιόδου προγραμματισμού.

Άρθρο 36 παράγραφος 2

Δεδομένων των καθυστερήσεων που παρατηρήθηκαν κατά τον προγραμματισμό των επιχειρησιακών προγραμμάτων, στην περίπτωση ταμείων επιχειρηματικών κεφαλαίων, η παράταση της περιόδου για τις επιλέξιμες δαπάνες πρέπει να είναι μεγαλύτερη (π.χ. 10 έτη), το οποίο, σε συνδυασμό με την τήρηση των απαιτήσεων pari passu και της μόχλευσης θα συνέβαλε ώστε να επιτευχθεί για τα κεφάλαια της ΕΕ αυξημένη χρηματοδότηση των αδιάθετων πόρων.

Άρθρα 37 και 39

Όπως και στον κανονισμό για την περίοδο 2007-2013, δεν είναι σαφές εάν ο τόκος και τα λοιπά κέρδη που προκύπτουν από τη στήριξη της ΕΕ προς τα χρηματοδοτικά μέσα θα χρησιμοποιείται για το ίδιο είδος χρηματοδοτικών μέσων και για πόσο καιρό μετά το κλείσιμο (ανανεούμενη φύση του τόκου και των κερδών κεφαλαίου). Όπως προβλέπεται στο άρθρο 39, οι αδιάθετοι πόροι (συμπεριλαμβανομένων κερδών και άλλων εσόδων) μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση συστημάτων επιχορηγήσεων, περιορίζοντας κατ’ αυτό τον τρόπο το ανανεούμενο αποτέλεσμα.

Άρθρο 38 παράγραφοι 1 και 2

Στην ανακοίνωσή της σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον προϋπολογισμό της ΕΕ, η Επιτροπή αναφέρει ότι η ανάγκη αύξησης της μόχλευσης των κεφαλαίων της ΕΕ αποτελεί το σκεπτικό για τη χρήση των χρηματοδοτικών μέσων. Ωστόσο, από το εν λόγω άρθρο απουσιάζουν ζητήματα χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης:

| — | Προσθέτει διάκριση μεταξύ των κεφαλαίων που επιστρέφονται και άλλων πόρων, το οποίο συνεπάγεται τεχνικές δυσκολίες στον καθορισμό του ποσού που θα πρέπει να διατεθεί για τις δαπάνες διαχείρισης. |
| --- | --- |

—

Προσθέτει διάκριση μεταξύ των κεφαλαίων που επιστρέφονται και άλλων πόρων, το οποίο συνεπάγεται τεχνικές δυσκολίες στον καθορισμό του ποσού που θα πρέπει να διατεθεί για τις δαπάνες διαχείρισης.

| — | Η επαναχρησιμοποίηση «σύμφωνα με τους σκοπούς του προγράμματος ή των προγραμμάτων» δεν παρέχει ασφάλεια δικαίου ότι ο δημόσιος τομέας διαθέτει τμήμα των κεφαλαίων για τον σκοπό αυτό. |
| --- | --- |

—

Η επαναχρησιμοποίηση «σύμφωνα με τους σκοπούς του προγράμματος ή των προγραμμάτων» δεν παρέχει ασφάλεια δικαίου ότι ο δημόσιος τομέας διαθέτει τμήμα των κεφαλαίων για τον σκοπό αυτό.

| — | Η προνομιακή αμοιβή επενδυτών προβλέπεται ως ο γενικός κανόνας, χωρίς να εξισορροπείται από τη μόχλευση ή άλλες απαιτήσεις. Το ζήτημα της προνομιακής μεταχείρισης επενδυτών σε περίπτωση εκκαθάρισης κεφαλαίων δεν αντιμετωπίζεται. |
| --- | --- |

—

Η προνομιακή αμοιβή επενδυτών προβλέπεται ως ο γενικός κανόνας, χωρίς να εξισορροπείται από τη μόχλευση ή άλλες απαιτήσεις. Το ζήτημα της προνομιακής μεταχείρισης επενδυτών σε περίπτωση εκκαθάρισης κεφαλαίων δεν αντιμετωπίζεται.

| — | Η αρχή pari passu, η οποία εφαρμόζεται στο πλαίσιο του Πολυετούς Προγράμματος για τις Επιχειρήσεις και την Επιχειρηματικότητα (MAP) και του Προγράμματος-πλαισίου για την Ανταγωνιστικότητα και την Καινοτομία (CIP) (για συμμετοχικούς τίτλους) δεν αναφέρεται. Αφήνει τα κεφάλαια της ΕΕ στο έλεος κάθε είδους προνομιακής μεταχείρισης. Εναλλακτικά, η Επιτροπή μπορούσε να αναφερθεί στην αρχή της ευθυγράμμισης συμφερόντων. Χωρίς περαιτέρω αποσαφήνιση, κινδυνεύει η χρηματοδότηση των αδιάθετων πόρων της ΕΕ που προβλέπεται για μελλοντικές ΜΜΕ. |
| --- | --- |

—

Η αρχή pari passu, η οποία εφαρμόζεται στο πλαίσιο του Πολυετούς Προγράμματος για τις Επιχειρήσεις και την Επιχειρηματικότητα (MAP) και του Προγράμματος-πλαισίου για την Ανταγωνιστικότητα και την Καινοτομία (CIP) (για συμμετοχικούς τίτλους) δεν αναφέρεται. Αφήνει τα κεφάλαια της ΕΕ στο έλεος κάθε είδους προνομιακής μεταχείρισης. Εναλλακτικά, η Επιτροπή μπορούσε να αναφερθεί στην αρχή της ευθυγράμμισης συμφερόντων. Χωρίς περαιτέρω αποσαφήνιση, κινδυνεύει η χρηματοδότηση των αδιάθετων πόρων της ΕΕ που προβλέπεται για μελλοντικές ΜΜΕ.

Επιπλέον, οι πόροι που επιστράφηκαν και έσοδα που απέφεραν τα χρηματοδοτικά μέσα δεν πρέπει να επαναδιοχετευθούν αλλού πριν από το κλείσιμο του επιχειρησιακού προγράμματος, όπως προτείνει το άρθρο 38 παράγραφος 1 και το άρθρο 38 παράγραφος 2: οι πόροι αυτοί πρέπει να επιστρέφονται στα σχετικά χρηματοδοτικά μέσα.

Άρθρο 38 παράγραφος 3

Δεν προσδιορίζεται το χρονικό διάστημα κατά το οποίο πρέπει να τηρούνται και ενδεχομένως να ελέγχονται τα στοιχεία που αφορούν την επαναχρησιμοποίηση των πόρων.

Άρθρο 39

Το άρθρο 39 ορίζει την επαναχρησιμοποίηση των πόρων των χρηματοδοτικών μέσων που αποδίδονται στα Ταμεία του ΚΣΠ (10 έτη μετά το κλείσιμο του προγράμματος). Ωστόσο, δεν είναι σαφές με ποιον τρόπο θα παρακολουθηθεί η επαναχρησιμοποίηση αυτή.

Μολονότι ο καθορισμός της ελάχιστης ανανεούμενης περιόδου των 10 ετών είναι ευπρόσδεκτος, δεν λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες των διαφορετικών ειδών χρηματοδοτικών μέσων και δεν είναι λεπτομερής όσον αφορά ποσοστά και δείκτες μόχλευσης.

Η δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης με τη μορφή επιχορηγήσεων μετά το κλείσιμο του προγράμματος δεν διευκρινίζεται.

Μετά το κλείσιμο του προγράμματος (2022), και στην περίπτωση που μετοχικά αμοιβαία κεφάλαια επωφελούνται από τη χρηματοδότηση αδιάθετων πόρων, οι επενδύσεις συνέχειας καθίστανται αδύνατες.

Άρθρο 40 παράγραφος 2 στοιχεία β) και ζ)

Η διατύπωση που χρησιμοποιείται στο: στοιχείο β), «περιγραφή του χρηματοδοτικού μέσου και των ρυθμίσεων εφαρμογής» δεν είναι ακριβής [το άρθρο 44 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1828/2006 της Επιτροπής περιέχει επαρκέστερη διατύπωση] και στο

στοιχείο ζ) προκαλεί σύγχυση στον αναγνώστη με το «πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα» (multiplier effect) το οποίο δεν ορίζεται. Η αιτιολογική σκέψη 22 αναφέρεται ορθώς σε «leverage effect» και όχι σε «multiplier effect». Επιπλέον, το πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα διαφέρει αισθητά μεταξύ των μέσων του μετοχικού κεφαλαίου, των δανείων και των εγγυήσεων, γεγονός που δεν αναγνωρίζεται στο εν λόγω σχέδιο γενικού κανονισμού.

Άρθρο 44

Τα κράτη μέλη θα υποβάλουν τελική έκθεση για την υλοποίηση του προγράμματος έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2023 για το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής και ετήσια έκθεση υλοποίησης για το ΕΓΤΑΑ και το ΕΤΘΑ. Δεν είναι σαφές για ποιον λόγο πραγματοποιείται αυτή η διάκριση μεταξύ, αφενός, των διαρθρωτικών ταμείων και, αφετέρου, του ΕΓΤΑΑ και του ΕΤΘΑ.

Άρθρα 51 και 52

Το Συνέδριο είναι της άποψης ότι η τεχνική βοήθεια πρέπει να υποστηρίζει τη δημιουργία και αναβάθμιση μιας «μόνιμης τοπικής θεσμικής ικανότητας», η οποία υπερβαίνει τη δημιουργία και εφαρμογή ενός μοναδικού έργου ή τη διεξαγωγή των σχετικών δραστηριοτήτων με τη βοήθεια εξωτερικής εμπειρογνωμοσύνης.

Άρθρο 56

Το άρθρο αυτό εισάγει νέες μορφές υποστήριξης, όπως το βραβείο και η επιστρεπτέα συνδρομή. Ωστόσο, δεν παρέχεται ορισμός, ιδίως για το βραβείο.

Οι όροι της επιστρεπτέας συνδρομής πρέπει να είναι λεπτομερέστεροι, για παράδειγμα όσον αφορά τα καθεστώτα κρατικών ενισχύσεων.

Άρθρο 57

Δεν είναι σαφές σε ποιο επίπεδο πρέπει να οριστούν και να παρακολουθούνται οι πιθανές μέθοδοι. Ο προσδιορισμός της μεθόδου υπολογισμού από τους δικαιούχους δεν είναι αποδεκτός.

Δεν είναι σαφές εάν η μέθοδος απλουστευμένου κόστους μπορεί να χρησιμοποιείται για κατηγορίες κόστους που υπόκεινται επίσης σε διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων.

Άρθρο 58

Πρέπει να αποσαφηνιστούν οι αποδεκτές άμεσες και έμμεσες δαπάνες.

Άρθρο 59

Η «περίοδος υποστήριξης της πράξης» στο άρθρο 59 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και το «υψηλό ποσοστό μπορεί να επιτραπεί» στο άρθρο 59 παράγραφος 3 στοιχείο β) πρέπει να οριστούν.

Άρθρο 60 παράγραφος 2 στοιχείο β)

Δεν είναι σαφές γιατί ακολουθείται διαφορετική προσέγγιση μεταξύ των δύο ομάδων Ταμείων.

Άρθρο 60 παράγραφος 2 στοιχείο δ)

Το είδος των προβλεπόμενων συμφωνιών χρήζει αποσαφήνισης.

Άρθρο 61 παράγραφος 1

Το άρθρο 61 παράγραφος 1 πρέπει να αποσαφηνίζει ότι είναι, σε κάθε περίπτωση, το κράτος μέλος που πρέπει να επιστρέφει τα κονδύλια της ΕΕ, ανεξαρτήτως εάν τα έχει ανακτήσει από τους τελικούς αποδέκτες ή όχι.

Άρθρο 63 παράγραφος 2

Θα ήταν χρήσιμη επίσης η αναφορά στις αρχές που ορίζει το άρθρο 62.

Άρθρο 64

Πρέπει να πραγματοποιηθεί αναφορά στα κριτήρια που έχει θέσει η Επιτροπή (άρθρο 117 παράγραφος 1).

Άρθρο 76

Είναι ασαφές τι σημαίνει «ειλικρίνεια των ετήσιων λογαριασμών».

Άρθρο 77

Το άρθρο 77 παράγραφος 2 φαίνεται να υποδεικνύει ότι δημοσιονομικές διορθώσεις θα εφαρμόζονται μόνο σε ζητήματα συμμόρφωσης. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 20 παράγραφος 4.

Το άρθρο 77 παράγραφος 4 του σχεδίου γενικού κανονισμού ορίζει ότι τα κριτήρια και οι διαδικασίες για την εφαρμογή δημοσιονομικών διορθώσεων καθορίζονται στους ειδικούς κανόνες των Ταμείων, αλλά οι κανόνες των Ταμείων δεν αναφέρουν τίποτε ως προς αυτό.

Άρθρο 84 παράγραφοι 4 και 5

Είναι ασαφής ο τρόπος με τον οποίο θα διαμοιραστούν τα ποσά αυτά μεταξύ των κρατών μελών.

Άρθρο 90

Δεν υφίσταται θεωρητικό ή νομικό επιχείρημα που να υποστηρίζει ότι τα χρηματοδοτικά μέσα δεν θα μπορούσαν να θεωρούνται μεγάλα έργα, εφόσον το συνδυασμένο μέγεθός τους υπερβαίνει τα 50 εκατομμύρια ευρώ.

Αντιθέτως, στο σημείο αυτό χάνεται η ευκαιρία, επειδή η αναγνώριση ως «μεγάλο έργο» θα ήταν ένας τρόπος προώθησης της δημιουργίας αμοιβαίων κεφαλαίων με ικανοποιητική κρίσιμη μάζα, εάν ληφθεί υπόψη η ασφάλεια δικαίου που αποκτά ένα κράτος μέλος κατόπιν υποβολής αίτησης για «μεγάλο έργο».

Άρθρα 91 και 92

Το ζήτημα του ελλείμματος χρηματοδότησης δεν επιλύεται· δεν είναι σαφές εάν το έλλειμμα χρηματοδότησης πρέπει να εφαρμοστεί για τις ενδιάμεσες πληρωμές.

Άρθρο 97 παράγραφος 1

Πρέπει να προβλέπεται ότι η Επιτροπή συμμετέχει οριστικά στις διευθύνουσες επιτροπές.

Άρθρο 100

Το άρθρο αυτό αλληλεπικαλύπτεται με το άρθρο 43.

Άρθρο 110 παράγραφος 7

Το Συνέδριο συμβουλεύει την Επιτροπή να καθορίσει ακριβέστερα το πλαίσιο για την επιλογή της συγχρηματοδότησης κατά 100 % όσον αφορά τα χρηματοδοτικά μέσα και να αντιμετωπίσει τους εξής κινδύνους:

| — | ότι τα κονδύλια του ΚΣΠ παρεμποδίζουν τη χρησιμοποίηση κονδυλίων της ΕΕ τα οποία διαχειρίζεται σε κεντρικό επίπεδο η Επιτροπή και |
| --- | --- |

—

ότι τα κονδύλια του ΚΣΠ παρεμποδίζουν τη χρησιμοποίηση κονδυλίων της ΕΕ τα οποία διαχειρίζεται σε κεντρικό επίπεδο η Επιτροπή και

| — | ότι η συνδυασμένη χρηματοδότηση των αδιάθετων πόρων του ΚΣΠ και άλλων κονδυλίων της ΕΕ υπόκεινται σε αποδεσμεύσεις. |
| --- | --- |

—

ότι η συνδυασμένη χρηματοδότηση των αδιάθετων πόρων του ΚΣΠ και άλλων κονδυλίων της ΕΕ υπόκεινται σε αποδεσμεύσεις.

Άρθρο 117 παράγραφος 4

Η Επιτροπή πρέπει να είναι σε θέση να ζητήσει την έκθεση και τη γνωμοδότηση του ανεξάρτητου ελεγκτικού φορέα και την περιγραφή του συστήματος διαχείρισης και ελέγχου για όλα τα επιχειρησιακά προγράμματα, ανεξαρτήτως του ποσού της στήριξης της ΕΕ.

Άρθρο 130

Το Συνέδριο συνιστά να καθοριστεί μια επιπρόσθετη ημερομηνία εντός της οποίας πρέπει να πραγματοποιείται η ετήσια δήλωση διαχείρισης, ώστε να καταστεί λειτουργικό το προτεινόμενο χρονοδιάγραμμα.

Άρθρο 131

Υφίστανται αρκετές αβεβαιότητες σχετικά με την προτεινόμενη διαδικασία, για παράδειγμα σε ό,τι αφορά τη μείωση των εσόδων για τα έργα που έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Πρέπει να εναρμονιστούν οι ρυθμίσεις για το ΕΤΠΑ/Ταμείο Συνοχής και το ΕΚΤ, δηλαδή, όσον αφορά το ΕΚΤ, το κυλιόμενο κλείσιμο πρέπει να εφαρμόζεται και για τις «πράξεις» και τις σχετικές δαπάνες αντί για τις «δαπάνες» μόνο.

Άρθρο 132

Η διάταξη αυτή περιορίζει τις εξουσίες του Συνεδρίου και επιτρέπει αποκλειστικά στην Επιτροπή να ζητήσει παράταση της περιόδου διαθεσιμότητας.

Με τα νέα ηλεκτρονικά συστήματα που θα χρησιμοποιηθούν, είναι σημαντικό να αποσαφηνιστεί ποια μορφή των εγγράφων θα γίνεται δεκτή ως αποδεικτικά στοιχεία ελέγχου [ήτοι χρήση της πιστοποίησης της αντιστοιχίας των εγγράφων σε εθνικό επίπεδο (παράγραφος 5) και πρότυπα ασφαλείας των ηλεκτρονικών εγγράφων (παράγραφος 6)].

Άρθρο 137 παράγραφος 2

Το Συνέδριο συνιστά να προσδιοριστεί ότι η εξέταση δεν πρέπει να υπόκειται μόνο στη συμφωνία της Επιτροπής, αλλά επίσης η Επιτροπή να είναι υπεύθυνη για την επαλήθευση και το εύρος της αναληφθείσας εξέτασης και της καταλληλότητας των συμπερασμάτων που εξάγονται.

Άρθρο 140

Το Συνέδριο επισημαίνει ότι δεν υφίστανται αποδεικτικά στοιχεία ότι οι πράξεις με επιλέξιμες δαπάνες μικρότερες των 100 000 ευρώ έχουν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάζουν σφάλματα σε σύγκριση με άλλες πράξεις. Ο κανονισμός πρέπει να αποσαφηνίζει με ποιον τρόπο οι αναλογικοί έλεγχοι θα επηρεάζουν τη δειγματοληψία που θα πραγματοποιούν οι ελεγκτικές αρχές.

Η παρούσα γνώμη εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στο Λουξεμβούργο, κατά τη συνεδρίασή του της 15ης Δεκεμβρίου 2011.

Για το Ελεγκτικό Συνέδριο

Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA

Πρόεδρος

---

(1)  ΕΕ L 248 της 16.9.2002, σ. 1.

1

(2)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής (ΕΕ L 357 της 31.12.2002, σ. 1).

2

(3)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, COM(2011) 615.

3

(4)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, COM(2011) 612 (Ταμείο Συνοχής), COM(2011) 614 (ΕΤΠΑ), COM(2011) 607 (ΕΚΤ), COM(2011) 610 (ΕΟΕΣ), COM(2011) 611 (ΕΕΣ), COM(2011) 627 (ΕΓΤΑΑ), COM(2011) 804 (ΕΤΘΑ).

4

(5)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, SEC(2011) 1141.

5

(6)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, COM(2010) 642.

6

(7)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, COM(2010) 700.

7

(8)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, COM(2011) 500.

8

(9)  ΕΕ C 107 της 30.4.2004, σ. 1.

9

(10)  Δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 2008.

10

(11)  http://eca.europa.eu

11

(12)  ΕΕ C 334 της 10.12.2010, σ. 1.

12

(13)  Κοινό στρατηγικό πλαίσιο: τα Ταμεία του ΚΣΠ είναι τα Ταμεία που καλύπτονται από το κοινό στρατηγικό πλαίσιο.

13

(14)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, COM(2011) 500.

14

(15)  Όπως η υιοθέτηση ενός κοινού στρατηγικού πλαισίου, η θέσπιση λεπτομερών κανόνων σχετικά με τα χρηματοδοτικά μέσα, οι αρμοδιότητες των κρατών μελών όσον αφορά τη διαδικασία για την αναφορά παρατυπιών και την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, οι όροι των εθνικών ελέγχων, τα κριτήρια διαπίστευσης για τις διαχειριστικές αρχές και τις αρχές πιστοποίησης, το επίπεδο δημοσιονομικής διόρθωσης που πρέπει να εφαρμοστεί, η τροποποίηση της μεθόδου για τον καθορισμό του πλαισίου επιδόσεων και το σύνολο των εκ των προτέρων όρων.

15

(16)  Όπως είναι οι αποφάσεις για την έγκριση των συμβάσεων εταιρικής σχέσης, οι αποφάσεις για την κατανομή του αποθεματικού επίδοσης και οι αποφάσεις αναστολής των πληρωμών που συνδέονται με τις οικονομικές πολιτικές των κρατών μελών. Όσον αφορά τα Ταμεία, οι αποφάσεις για την έγκριση των επιχειρησιακών προγραμμάτων, οι αποφάσεις για την έγκριση μεγάλων έργων, οι αποφάσεις αναστολής των πληρωμών και οι αποφάσεις για τις δημοσιονομικές διορθώσεις.

16

(17)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, Έγγραφο επανεξέτασης του προϋπολογισμού, σημείο 7.

17

(18)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, Γνώμη αριθ. 1/2010, σημείο 18.

18

(19)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, Έγγραφο επανεξέτασης του προϋπολογισμού, σημείο 8.

19

(20)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, Έγγραφο επανεξέτασης του προϋπολογισμού, σημείο 24.

20

(21)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, COM(2010) 260, σημείο 4.

21

(22)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, COM(2011) 615, σημεία 1 και 5.2.2.

22

(23)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, Γνώμη αριθ. 6/2010, σημεία II και 42.

23

(24)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, Έγγραφο επανεξέτασης του προϋπολογισμού, σημείο 8.

24

(25)  Ενίσχυση της έρευνας, της τεχνολογικής ανάπτυξης και της καινοτομίας· βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων· υποστήριξη της μετάβασης προς μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε όλους τους τομείς.

25

(26)  Προώθηση της απασχόλησης και υποστήριξη της κινητικότητας της εργασίας· επένδυση στην εκπαίδευση, την απόκτηση δεξιοτήτων και τη διά βίου μάθηση· προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμηση της φτώχειας· ενίσχυση της θεσμικής ικανότητας και αποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης.

26

(27)  Στην πραγματικότητα, περιορισμένες μόνο κατηγορίες έργων αποκλείονται επισήμως από το ΕΤΠΑ (άρθρο 3 του σχεδίου κανονισμού για το ΕΤΠΑ), όπως τα έργα που αφορούν την παρασκευή, επεξεργασία και εμπορία καπνού και προϊόντων καπνού ή τον παροπλισμό πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής· μόνο στις περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες δεν υποστηρίζονται επενδύσεις σε υποδομές που παρέχουν βασικές υπηρεσίες σε πολίτες στους τομείς του περιβάλλοντος, των μεταφορών και των ΤΠΕ.

27

(28)  Βελτίωση της πρόσβασης, της χρήσης και της ποιότητας των τεχνολογιών των πληροφοριών και των επικοινωνιών· προώθηση της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, της πρόληψης και της διαχείρισης κινδύνων· προστασία του περιβάλλοντος και προώθηση της αποδοτικότητας των πόρων· προώθηση των βιώσιμων μεταφορών και άρση των προβλημάτων σε βασικές υποδομές δικτύων.

28

(29)  Βλέπε ειδικές εκθέσεις αριθ. 3/2009 και αριθ. 9/2010 (http://eca.europa.eu).

29

(30)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, SEC(2011) 1141-I, σ. 62.

30

(31)  Βλέπε ειδική έκθεση αριθ. 1/2007 (ΕΕ C 124 της 5.6.2007, σ. 1).

31

(32)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, γνώμη αριθ. 6/2010, σημείο I.

32

(33)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, SEC(2011) 1179.

33

(34)  Αυτό συμβαίνει, ιδίως, για τις διαδικασίες συμβάσεων, οι οποίες αποτελούν βασική προϋπόθεση για την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς. Όπως αναφέρει η Επιτροπή [COM(2011) 615, σ. 184], οι παραβάσεις μόνο σε αυτό τον τομέα οδηγούν σε ποσοστό σφαλμάτων στις πληρωμές, το οποίο εκτιμάται ότι ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 2 % - 4 % κάθε χρόνο για την τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού. Εάν οι δημόσιες διοικητικές αρχές και οι δικαιούχοι στα κράτη μέλη δεν μπορέσουν να βελτιώσουν την εφαρμογή των κανόνων που αφορούν τις συμβάσεις, η πολιτική συνοχής θα εξακολουθήσει να πλήττεται συστηματικά.

34

(35)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, COM(2011) 615, σημείο 5.2.3.

35

(36)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, ετήσια έκθεση για το έτος 2006, σημεία 5.45 και 5.77· ειδική έκθεση αριθ. 7/2010 (http://eca.europa.eu), σημείο 104 στοιχείο α).

36

(37)  Η χρήση της έκφρασης «δήλωση αξιοπιστίας» μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση. Οι ρόλοι των υπευθύνων διαχείρισης και των ελεγκτών πρέπει να περιγράφονται κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι τα καθήκοντά τους είναι σαφή και σύμφωνα με τη βέλτιστη πρακτική.

37

(38)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, γνώμη αριθ. 6/2007 (ΕΕ C 216 της 14.9.2007, σ. 3), σημείο V.

38

(39)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, ειδική έκθεση αριθ. 7/2010 «Έλεγχος της διαδικασίας εκκαθάρισης λογαριασμών», σημεία 39 έως 52.

39

(40)  Επιπλέον, η αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης δεν αναφέρεται στα καθήκοντα των αρχών πιστοποίησης και των ελεγκτικών αρχών (άρθρα 115 και 116 του γενικού κανονισμού).

40

(41)  Βλέπε ειδική έκθεση αριθ. 7/2010.

41

(42)  Βλέπε ετήσια έκθεση για το έτος 2005, σημεία 1.65 και 6.33 έως 6.37· ετήσια έκθεση για το έτος 2010, σημείο 1.25.

42

(43)  Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ανακτούν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά [βλέπε άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312 της 23.12.1995, σ. 1), και άρθρο 53β παράγραφος 2 στοιχείο γ) του δημοσιονομικού κανονισμού].

43

(44)  Ειδικές εκθέσεις αριθ. 5/2010 και αριθ. 7/2011 (http://eca.europa.eu), ετήσια έκθεση για το έτος 2010, σημεία 8.15 έως 8.29.

44

(45)  Ειδική έκθεση αριθ. 5/2010.

45

(46)  Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, ετήσια έκθεση για το έτος 2010, σημεία 1.30 έως 1.32, 4.30 έως 4.36· γνώμη αριθ. 6/2010, σημεία 43 έως 47.

46

---