# Publicatieblad C 89/2012

| | ISSN 1977-0995
  doi:10.3000/19770995.C_2012.089.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 89 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 55e jaargang24 maart 2012 |

ISSN 1977-0995

doi:10.3000/19770995.C_2012.089.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 89

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

55e jaargang24 maart 2012

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2012/C 089/01 | Laatste publicatie van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 80 van 17.3.2012 | 1 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2012/C 089/01

Laatste publicatie van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 80 van 17.3.2012

Publicatieblad van de Europese Unie

1

| | V   Adviezen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2012/C 089/02 | Zaak C-1/11 SA: Verzoek om verlof tot het leggen van beslag ingediend op 19 december 2011 — Marcuccio/Europese Commissie | 2 |
| 2012/C 089/03 | Zaak C-595/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 25 november 2011 — Steinel Vertrieb GmbH/Hauptzollamt Bielefeld | 2 |
| 2012/C 089/04 | Zaak C-661/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 23 december 2011 — Martin y Paz Diffusion SA/David Depuydt, Fabriek van Maroquinerie Gauquie SA | 3 |
| 2012/C 089/05 | Zaak C-663/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Oradea (Roemenië) op 27 december 2011 — SC Scandic Distilleries SA/Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili | 3 |
| 2012/C 089/06 | Zaak C-667/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 27 december 2011 — Paltrade EOOD/Nachalnik na Mitnicheski punkt — Varna pri Mitnitsa Varna | 4 |
| 2012/C 089/07 | Zaak C-668/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2011 door Alliance One International, Inc, voorheen Agroexpansión, S.A., tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-38/05, Agroexpansión S.A./Europese Commissie | 5 |
| 2012/C 089/08 | Zaak C-669/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Société ED et F Man Alcohols/Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l'horticulture (VINIFLHOR) | 5 |
| 2012/C 089/09 | Zaak C-670/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)/Société Vinifrance SA | 6 |
| 2012/C 089/10 | Zaak C-671/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes | 7 |
| 2012/C 089/11 | Zaak C-672/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes | 8 |
| 2012/C 089/12 | Zaak C-673/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Organisation de producteurs Les Cimes | 8 |
| 2012/C 089/13 | Zaak C-674/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société Agroprovence | 9 |
| 2012/C 089/14 | Zaak C-675/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Regalp SA | 10 |
| 2012/C 089/15 | Zaak C-676/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Coopérative des producteurs d’asperges de Montcalm (COPAM) | 10 |
| 2012/C 089/16 | Zaak C-677/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Doux Élevage SNC en Coopérative agricole UKL-ARREE/Ministère de l'Agriculture, de l'alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l'aménagement du territoire en Comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF) | 11 |
| 2012/C 089/17 | Zaak C-681/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 27 december 2011 — Bundeswettbewerbsbehörde/Schenker und Co AG | 11 |
| 2012/C 089/18 | Zaak C-1/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Lisboa (Portugal) op 3 januari 2012 — Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas/Autoridade da Concorrência | 12 |
| 2012/C 089/19 | Zaak C-3/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 2 januari 2012 — Syndicat OP 84/Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR) rechtsopvolger van ONIFLHOR | 12 |
| 2012/C 089/20 | Zaak C-12/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 januari 2012 — Colloseum Holding AG/Levi Strauss & Co. | 13 |
| 2012/C 089/21 | Zaak C-15/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 januari 2012 door Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 december 2011 in zaak T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad | 13 |
| 2012/C 089/22 | Zaak C-19/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 16 januari 2012 — Efir OOD/Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto Plovdiv | 14 |
| 2012/C 089/23 | Zaak C-34/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2012 door Idromacchine Srl e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 november 2011 in zaak T-88/09, Idromacchine Srl e.a./Commissie | 15 |
| 2012/C 089/24 | Zaak C-35/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2012 door Plasticos Españoles, S.A. (ASPLA) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-76/06, ASPLA/Commissie | 15 |
| 2012/C 089/25 | Zaak C-36/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2012 door Armando Álvarez, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-78/06, Álvarez/Commissie | 16 |
| 2012/C 089/26 | Zaak C-37/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2012 door Saupiquet tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 24 november 2011 in zaak T-131/10, Saupiquet/Commissie | 17 |
| 2012/C 089/27 | Zaak C-40/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 januari 2012 door Gascogne Sack Deutschland GmbH, voorheen Sachsa Verpackung GmbH, tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-79/06, Sachsa Verpackung/Commissie | 17 |
| 2012/C 089/28 | Zaak C-55/12: Beroep ingesteld op 2 februari 2012 — Europese Commissie/Ierland | 18 |
| 2012/C 089/29 | Zaak C-58/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2012 door Groupe Gascogne SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-72/06, Groupe Gascogne/Commissie | 18 |
| | Gerecht |
| 2012/C 089/30 | Gevoegde zaken T-80/06 en T-182/09: Arrest van het Gerecht van 13 februari 2012 — Budapesti Erőmű/Commissie (Staatssteun — Groothandelsmarkt voor elektriciteit — Door Hongaars overheidsbedrijf aan bepaalde elektriciteitsproducenten toegekende voordelige voorwaarden in kader van stroomafnameovereenkomsten — Besluit om procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering daarvan wordt gelast — Nieuwe steun — Criterium van particuliere investeerder) | 20 |
| 2012/C 089/31 | Zaak T-267/06: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Italië/Commissie (EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Financiële correcties — Fruit en groenten — Openbare opslag van rundvlees) | 20 |
| 2012/C 089/32 | Zaak T-59/09: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Duitsland/Commissie (Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende afgesloten niet-nakomingsprocedure — Van lidstaat afkomstige documenten — Verlening van toegang — Voorafgaande toestemming van lidstaat) | 20 |
| 2012/C 089/33 | Gevoegde zaken T-115/09 en T-116/09: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Electrolux en Whirlpool Europe/Commissie (Staatssteun — Door Franse Republiek aangemelde herstructureringssteun voor fabrikant van grote elektrische huishoudelijke apparaten — Beschikking waarbij steun onder voorwaarden verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Kennelijke beoordelingsfouten — Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun voor ondernemingen in moeilijkheden) | 21 |
| 2012/C 089/34 | Zaak T-32/11: Arrest van het Gerecht van 10 februari 2012 — Verenigde Douaneagenten/Commissie (Douane-unie — Invoer van ruwe rietsuiker uit Nederlandse Antillen — Navordering van invoerrechten — Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Schending van wezenlijke vormvoorschriften) | 21 |
| 2012/C 089/35 | Zaak T-33/11: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Peeters Landbouwmachines/BHIM — Fors MW (BIGAB) (Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk BIGAB — Absolute weigeringsgrond — Geen kwade trouw — Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) | 22 |
| 2012/C 089/36 | Zaak T-90/09: Beschikking van het Gerecht van 26 januari 2012 — Mojo Concerts en Amsterdam Music Dome Exploitatie/Commissie (Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Investering van Gemeente Rotterdam in Ahoy’-complex — Beschikking houdende vaststelling dat betrokken maatregel geen staatssteun vormt — Niet individueel geraakt worden — Niet-ontvankelijkheid) | 22 |
| 2012/C 089/37 | Zaak T-527/09: Beschikking van het Gerecht van 31 januari 2012 — Ayadi/Commissie (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa'ida-netwerk en Taliban — Verordening (EG) nr. 881/2002 — Schrapping van betrokkene van lijst van betreffende personen en entiteiten — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing) | 23 |
| 2012/C 089/38 | Zaak T-359/10: Beschikking van het Gerecht van 3 februari 2012 — Ecologistas en Acción-CODA/Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot stukken — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten met betrekking tot ontwikkelingsplan voor wijk Cabanyal in Valencia (Spanje) — Documenten afkomstig van lidstaat — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van doel van inspecties, onderzoeken en audits — Uitzondering betreffende bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies — Milieu-informatie — Verordening (EG) nr. 1367/2006 — Beroep kennelijk rechtens ongegrond) | 23 |
| 2012/C 089/39 | Zaak T-98/11 P: Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2012 — AG/Parlement (Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Ontslag aan einde van proeftijd — Beroepstermijn — Tardiviteit — Hogere voorziening kennelijk ongegrond) | 24 |
| 2012/C 089/40 | Zaak T-330/11: Beschikking van het Gerecht van 25 januari 2012 — MasterCard e.a./Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende studie over kosten en baten die met aanvaarding van verschillende betaalmiddelen door handelaars gepaard gaan — Documenten afkomstig van derde — Stilzwijgende weigering van toegang — Procesbelang — Na instelling van beroep vastgesteld uitdrukkelijk besluit — Afdoening zonder beslissing) | 24 |
| 2012/C 089/41 | Zaak T-436/11: Beschikking van het Gerecht van 17 januari 2012 — Afriqiyah Airways/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — In het licht van de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen — Schrapping van lijst van betrokken personen en entiteiten — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing) | 24 |
| 2012/C 089/42 | Zaak T-4/12: Beroep ingesteld op 3 januari 2012 — Olive Line International/BHIM — Carapelli Firenze (Maestro de Oliva) | 24 |
| 2012/C 089/43 | Zaak T-13/12: Beroep ingesteld op 9 januari 2012 — Andechser Molkerei Scheitz/Commissie | 25 |
| 2012/C 089/44 | Zaak T-17/12: Beroep ingesteld op 16 januari 2012 — Hagenmeyer en Hahn/Commissie | 26 |
| 2012/C 089/45 | Zaak T-21/12: Beroep ingesteld op 17 januari 2012 — Alfacam e.a./Parlement | 27 |
| 2012/C 089/46 | Zaak T-30/12: Beroep ingesteld op 19 januari 2012 — IDT Biologika/Commissie | 28 |
| 2012/C 089/47 | Zaak T-38/12: Beroep ingesteld op 23 januari 2012 — Pips/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (ISABELLA OLIVER) | 28 |
| 2012/C 089/48 | Zaak T-53/12: Beroep ingesteld op 12 februari 2012 — CF Sharp Shipping Agencies Pte/Raad | 29 |
| 2012/C 089/49 | Zaak T-454/07: Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2012 — Prym e.a./Commissie | 29 |
| 2012/C 089/50 | Zaak T-500/11: Beschikking van het Gerecht van 9 februari 2012 — Duitsland/Commissie | 29 |

V   Adviezen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2012/C 089/02

Zaak C-1/11 SA: Verzoek om verlof tot het leggen van beslag ingediend op 19 december 2011 — Marcuccio/Europese Commissie

2

2012/C 089/03

Zaak C-595/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 25 november 2011 — Steinel Vertrieb GmbH/Hauptzollamt Bielefeld

2

2012/C 089/04

Zaak C-661/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 23 december 2011 — Martin y Paz Diffusion SA/David Depuydt, Fabriek van Maroquinerie Gauquie SA

3

2012/C 089/05

Zaak C-663/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Oradea (Roemenië) op 27 december 2011 — SC Scandic Distilleries SA/Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

3

2012/C 089/06

Zaak C-667/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 27 december 2011 — Paltrade EOOD/Nachalnik na Mitnicheski punkt — Varna pri Mitnitsa Varna

4

2012/C 089/07

Zaak C-668/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2011 door Alliance One International, Inc, voorheen Agroexpansión, S.A., tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-38/05, Agroexpansión S.A./Europese Commissie

5

2012/C 089/08

Zaak C-669/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Société ED et F Man Alcohols/Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l'horticulture (VINIFLHOR)

5

2012/C 089/09

Zaak C-670/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)/Société Vinifrance SA

6

2012/C 089/10

Zaak C-671/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes

7

2012/C 089/11

Zaak C-672/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes

8

2012/C 089/12

Zaak C-673/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Organisation de producteurs Les Cimes

8

2012/C 089/13

Zaak C-674/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société Agroprovence

9

2012/C 089/14

Zaak C-675/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Regalp SA

10

2012/C 089/15

Zaak C-676/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Coopérative des producteurs d’asperges de Montcalm (COPAM)

10

2012/C 089/16

Zaak C-677/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Doux Élevage SNC en Coopérative agricole UKL-ARREE/Ministère de l'Agriculture, de l'alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l'aménagement du territoire en Comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF)

11

2012/C 089/17

Zaak C-681/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 27 december 2011 — Bundeswettbewerbsbehörde/Schenker und Co AG

11

2012/C 089/18

Zaak C-1/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Lisboa (Portugal) op 3 januari 2012 — Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas/Autoridade da Concorrência

12

2012/C 089/19

Zaak C-3/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 2 januari 2012 — Syndicat OP 84/Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR) rechtsopvolger van ONIFLHOR

12

2012/C 089/20

Zaak C-12/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 januari 2012 — Colloseum Holding AG/Levi Strauss & Co.

13

2012/C 089/21

Zaak C-15/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 januari 2012 door Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 december 2011 in zaak T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad

13

2012/C 089/22

Zaak C-19/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 16 januari 2012 — Efir OOD/Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto Plovdiv

14

2012/C 089/23

Zaak C-34/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2012 door Idromacchine Srl e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 november 2011 in zaak T-88/09, Idromacchine Srl e.a./Commissie

15

2012/C 089/24

Zaak C-35/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2012 door Plasticos Españoles, S.A. (ASPLA) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-76/06, ASPLA/Commissie

15

2012/C 089/25

Zaak C-36/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2012 door Armando Álvarez, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-78/06, Álvarez/Commissie

16

2012/C 089/26

Zaak C-37/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2012 door Saupiquet tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 24 november 2011 in zaak T-131/10, Saupiquet/Commissie

17

2012/C 089/27

Zaak C-40/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 januari 2012 door Gascogne Sack Deutschland GmbH, voorheen Sachsa Verpackung GmbH, tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-79/06, Sachsa Verpackung/Commissie

17

2012/C 089/28

Zaak C-55/12: Beroep ingesteld op 2 februari 2012 — Europese Commissie/Ierland

18

2012/C 089/29

Zaak C-58/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2012 door Groupe Gascogne SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-72/06, Groupe Gascogne/Commissie

18

Gerecht

2012/C 089/30

Gevoegde zaken T-80/06 en T-182/09: Arrest van het Gerecht van 13 februari 2012 — Budapesti Erőmű/Commissie (Staatssteun — Groothandelsmarkt voor elektriciteit — Door Hongaars overheidsbedrijf aan bepaalde elektriciteitsproducenten toegekende voordelige voorwaarden in kader van stroomafnameovereenkomsten — Besluit om procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering daarvan wordt gelast — Nieuwe steun — Criterium van particuliere investeerder)

20

2012/C 089/31

Zaak T-267/06: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Italië/Commissie (EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Financiële correcties — Fruit en groenten — Openbare opslag van rundvlees)

20

2012/C 089/32

Zaak T-59/09: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Duitsland/Commissie (Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende afgesloten niet-nakomingsprocedure — Van lidstaat afkomstige documenten — Verlening van toegang — Voorafgaande toestemming van lidstaat)

20

2012/C 089/33

Gevoegde zaken T-115/09 en T-116/09: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Electrolux en Whirlpool Europe/Commissie (Staatssteun — Door Franse Republiek aangemelde herstructureringssteun voor fabrikant van grote elektrische huishoudelijke apparaten — Beschikking waarbij steun onder voorwaarden verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Kennelijke beoordelingsfouten — Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun voor ondernemingen in moeilijkheden)

21

2012/C 089/34

Zaak T-32/11: Arrest van het Gerecht van 10 februari 2012 — Verenigde Douaneagenten/Commissie (Douane-unie — Invoer van ruwe rietsuiker uit Nederlandse Antillen — Navordering van invoerrechten — Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Schending van wezenlijke vormvoorschriften)

21

2012/C 089/35

Zaak T-33/11: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Peeters Landbouwmachines/BHIM — Fors MW (BIGAB) (Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk BIGAB — Absolute weigeringsgrond — Geen kwade trouw — Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)

22

2012/C 089/36

Zaak T-90/09: Beschikking van het Gerecht van 26 januari 2012 — Mojo Concerts en Amsterdam Music Dome Exploitatie/Commissie (Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Investering van Gemeente Rotterdam in Ahoy’-complex — Beschikking houdende vaststelling dat betrokken maatregel geen staatssteun vormt — Niet individueel geraakt worden — Niet-ontvankelijkheid)

22

2012/C 089/37

Zaak T-527/09: Beschikking van het Gerecht van 31 januari 2012 — Ayadi/Commissie (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa'ida-netwerk en Taliban — Verordening (EG) nr. 881/2002 — Schrapping van betrokkene van lijst van betreffende personen en entiteiten — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing)

23

2012/C 089/38

Zaak T-359/10: Beschikking van het Gerecht van 3 februari 2012 — Ecologistas en Acción-CODA/Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot stukken — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten met betrekking tot ontwikkelingsplan voor wijk Cabanyal in Valencia (Spanje) — Documenten afkomstig van lidstaat — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van doel van inspecties, onderzoeken en audits — Uitzondering betreffende bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies — Milieu-informatie — Verordening (EG) nr. 1367/2006 — Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

23

2012/C 089/39

Zaak T-98/11 P: Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2012 — AG/Parlement (Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Ontslag aan einde van proeftijd — Beroepstermijn — Tardiviteit — Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

24

2012/C 089/40

Zaak T-330/11: Beschikking van het Gerecht van 25 januari 2012 — MasterCard e.a./Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende studie over kosten en baten die met aanvaarding van verschillende betaalmiddelen door handelaars gepaard gaan — Documenten afkomstig van derde — Stilzwijgende weigering van toegang — Procesbelang — Na instelling van beroep vastgesteld uitdrukkelijk besluit — Afdoening zonder beslissing)

24

2012/C 089/41

Zaak T-436/11: Beschikking van het Gerecht van 17 januari 2012 — Afriqiyah Airways/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — In het licht van de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen — Schrapping van lijst van betrokken personen en entiteiten — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing)

24

2012/C 089/42

Zaak T-4/12: Beroep ingesteld op 3 januari 2012 — Olive Line International/BHIM — Carapelli Firenze (Maestro de Oliva)

24

2012/C 089/43

Zaak T-13/12: Beroep ingesteld op 9 januari 2012 — Andechser Molkerei Scheitz/Commissie

25

2012/C 089/44

Zaak T-17/12: Beroep ingesteld op 16 januari 2012 — Hagenmeyer en Hahn/Commissie

26

2012/C 089/45

Zaak T-21/12: Beroep ingesteld op 17 januari 2012 — Alfacam e.a./Parlement

27

2012/C 089/46

Zaak T-30/12: Beroep ingesteld op 19 januari 2012 — IDT Biologika/Commissie

28

2012/C 089/47

Zaak T-38/12: Beroep ingesteld op 23 januari 2012 — Pips/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (ISABELLA OLIVER)

28

2012/C 089/48

Zaak T-53/12: Beroep ingesteld op 12 februari 2012 — CF Sharp Shipping Agencies Pte/Raad

29

2012/C 089/49

Zaak T-454/07: Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2012 — Prym e.a./Commissie

29

2012/C 089/50

Zaak T-500/11: Beschikking van het Gerecht van 9 februari 2012 — Duitsland/Commissie

29

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/1

---

2012/C 89/01

Laatste publicatie van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

PB C 80 van 17.3.2012

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 73 van 10.3.2012

PB C 65 van 3.3.2012

PB C 58 van 25.2.2012

PB C 49 van 18.2.2012

PB C 39 van 11.2.2012

PB C 32 van 4.2.2012

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Adviezen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/2

---

Verzoek om verlof tot het leggen van beslag ingediend op 19 december 2011 — Marcuccio/Europese Commissie

(Zaak C-1/11 SA)

2012/C 89/02

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | de immuniteit van de Commissie opheffen en verzoeker verlof verlenen tot het leggen van beslag, indien nodig ook in de vorm van een derdenbeslag en binnen de wettelijke grenzen, op goederen die nodig zijn ter dekking van de schuldvordering die hij op de Europese Commissie heeft, overeenkomstig het betalingsbevel dat op 1 februari 2010 is uitgevaardigd door de vredesrechter te Tricase; |
| --- | --- |

—

de immuniteit van de Commissie opheffen en verzoeker verlof verlenen tot het leggen van beslag, indien nodig ook in de vorm van een derdenbeslag en binnen de wettelijke grenzen, op goederen die nodig zijn ter dekking van de schuldvordering die hij op de Europese Commissie heeft, overeenkomstig het betalingsbevel dat op 1 februari 2010 is uitgevaardigd door de vredesrechter te Tricase;

| — | verzoeker toestaan om de Europese Commissie mededeling te doen van elke handeling en, meer in het algemeen, alles te doen wat op grond van de wet nodig is voor de uitvoering van het betalingsbevel en, meer in het algemeen, voor de betaling van de betrokken schuldvordering; |
| --- | --- |

—

verzoeker toestaan om de Europese Commissie mededeling te doen van elke handeling en, meer in het algemeen, alles te doen wat op grond van de wet nodig is voor de uitvoering van het betalingsbevel en, meer in het algemeen, voor de betaling van de betrokken schuldvordering;

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker heeft een schuldvordering op de Europese Commissie uit hoofde van de verwijzing in de proceskosten, waaraan de Commissie tot op heden niet heeft voldaan

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/2

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 25 november 2011 — Steinel Vertrieb GmbH/Hauptzollamt Bielefeld

(Zaak C-595/11)

2012/C 89/03

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Steinel Vertrieb GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt Bielefeld

Prejudiciële vraag

Moeten

| a) | verordening (EG) nr. 1470/2001 (1) van de Raad van 16 juli 2001 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i) uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van de ingestelde voorlopige rechten
  en |
| --- | --- |

a)

verordening (EG) nr. 1470/2001 (1) van de Raad van 16 juli 2001 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i) uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van de ingestelde voorlopige rechten

en

| b) | verordening (EG) nr. 1205/2007 (2) van de Raad van 15 oktober 2007 tot instelling van een antidumpingrecht op geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i’s) van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96, en tot uitbreiding van dat recht tot hetzelfde product dat vanuit de Socialistische Republiek Vietnam, de Islamitische Republiek Pakistan en de Republiek der Filippijnen wordt verzonden, in die zin worden uitgelegd dat daaronder ook de door verzoekster ingevoerde en in de beschikking nader beschreven compacte fluorescentielampen met dimschakelaar vallen? |
| --- | --- |

b)

verordening (EG) nr. 1205/2007 (2) van de Raad van 15 oktober 2007 tot instelling van een antidumpingrecht op geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i’s) van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96, en tot uitbreiding van dat recht tot hetzelfde product dat vanuit de Socialistische Republiek Vietnam, de Islamitische Republiek Pakistan en de Republiek der Filippijnen wordt verzonden, in die zin worden uitgelegd dat daaronder ook de door verzoekster ingevoerde en in de beschikking nader beschreven compacte fluorescentielampen met dimschakelaar vallen?

---

(1)  PB L 195, blz. 8, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1322/2006 van de Raad van 1 september 2006, PB L 244, blz. 1.

(2)  PB L 272, blz. 1.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/3

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 23 december 2011 — Martin y Paz Diffusion SA/David Depuydt, Fabriek van Maroquinerie Gauquie SA

(Zaak C-661/11)

2012/C 89/04

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van Cassatie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Martin y Paz Diffusion SA

Verwerende partijen: David Depuydt, Fabriek van Maroquinerie Gauquie SA

Prejudiciële vragen

| 1.1) | Moeten de artikelen 5, lid 1, en 8, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (1), aldus worden uitgelegd dat het door het ingeschreven merk verleende exclusieve recht door zijn houder definitief niet meer aan een derde kan worden tegengeworpen voor alle bij de inschrijving bedoelde waren:






  — | wanneer de houder gedurende een lange periode de exploitatie van dit merk heeft gedeeld met deze derde in het kader van een vorm van mede-eigendom voor een gedeelte van de bedoelde waren? |
| --- | --- | --- |

1.1)

Moeten de artikelen 5, lid 1, en 8, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (1), aldus worden uitgelegd dat het door het ingeschreven merk verleende exclusieve recht door zijn houder definitief niet meer aan een derde kan worden tegengeworpen voor alle bij de inschrijving bedoelde waren:

—

wanneer de houder gedurende een lange periode de exploitatie van dit merk heeft gedeeld met deze derde in het kader van een vorm van mede-eigendom voor een gedeelte van de bedoelde waren?

| — | wanneer hij, bij deze verdeling, deze derde zijn onherroepelijke toestemming heeft gegeven om van dit merk gebruik te maken voor die waren? |
| --- | --- |

—

wanneer hij, bij deze verdeling, deze derde zijn onherroepelijke toestemming heeft gegeven om van dit merk gebruik te maken voor die waren?

| 1.2) | Moeten deze artikelen aldus worden uitgelegd dat de toepassing van een nationale regel, zoals die volgens welke de houder van een recht dit niet op een onrechtmatige manier mag uitoefenen en er geen misbruik van mag maken, ertoe kan leiden dat de uitoefening van dit exclusief recht definitief wordt verhinderd voor een gedeelte van de bedoelde waren, dan wel aldus dat deze toepassing ertoe moet worden beperkt dat deze onrechtmatige uitoefening van het recht of het misbruik van recht op een andere manier worden gesanctioneerd? |
| --- | --- |

1.2)

Moeten deze artikelen aldus worden uitgelegd dat de toepassing van een nationale regel, zoals die volgens welke de houder van een recht dit niet op een onrechtmatige manier mag uitoefenen en er geen misbruik van mag maken, ertoe kan leiden dat de uitoefening van dit exclusief recht definitief wordt verhinderd voor een gedeelte van de bedoelde waren, dan wel aldus dat deze toepassing ertoe moet worden beperkt dat deze onrechtmatige uitoefening van het recht of het misbruik van recht op een andere manier worden gesanctioneerd?

| 2.1) | Moeten de artikelen 5, lid 1, en 8, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, aldus worden uitgelegd dat, wanneer de houder van een ingeschreven merk een einde maakt aan zijn verbintenis ten aanzien van een derde om dit merk voor bepaalde waren niet te gebruiken, en dus voornemens is dit merk opnieuw te gebruiken, de nationale rechter hem toch definitief kan verbieden dit merk opnieuw te gebruiken op grond dat dit oneerlijke mededinging is, omdat de houder aldus profiteert van de voorheen door deze derde gevoerde publiciteit met betrekking tot dit merk en bij het cliënteel verwarring kan ontstaan, of moeten die bepalingen aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter een andere sanctie moet opleggen die de houder niet definitief belet dit recht opnieuw te gebruiken? |
| --- | --- |

2.1)

Moeten de artikelen 5, lid 1, en 8, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, aldus worden uitgelegd dat, wanneer de houder van een ingeschreven merk een einde maakt aan zijn verbintenis ten aanzien van een derde om dit merk voor bepaalde waren niet te gebruiken, en dus voornemens is dit merk opnieuw te gebruiken, de nationale rechter hem toch definitief kan verbieden dit merk opnieuw te gebruiken op grond dat dit oneerlijke mededinging is, omdat de houder aldus profiteert van de voorheen door deze derde gevoerde publiciteit met betrekking tot dit merk en bij het cliënteel verwarring kan ontstaan, of moeten die bepalingen aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter een andere sanctie moet opleggen die de houder niet definitief belet dit recht opnieuw te gebruiken?

| 2.2) | Moeten deze artikelen aldus worden uitgelegd dat het definitieve verbod op gebruik door de houder gerechtvaardigd is doordat de derde sinds vele jaren heeft geïnvesteerd om de waren waarvoor hij door de houder was gemachtigd het merk te gebruiken, bij het publiek bekend te maken? |
| --- | --- |

2.2)

Moeten deze artikelen aldus worden uitgelegd dat het definitieve verbod op gebruik door de houder gerechtvaardigd is doordat de derde sinds vele jaren heeft geïnvesteerd om de waren waarvoor hij door de houder was gemachtigd het merk te gebruiken, bij het publiek bekend te maken?

---

(1)  PB L 40, blz. 1.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/3

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Oradea (Roemenië) op 27 december 2011 — SC Scandic Distilleries SA/Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

(Zaak C-663/11)

2012/C 89/05

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Oradea

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SC Scandic Distilleries SA

Verwerende partij: Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

Prejudiciële vragen

| 1) | Is de weigering van de Roemeense belastingautoriteiten om een gunstig gevolg te geven aan een verzoek om teruggaaf van accijns in strijd met het Europees recht (de artikelen 7 en 22 van richtlijn 92/12/EEG alsook de overwegingen van de considerans ervan), wanneer:






  a) | het bedrijf dat om teruggaaf van de accijns verzoekt, heeft bewezen dat het voldoet aan alle in de nationale wettelijke regeling gestelde technische voorwaarden voor de aanvaarding van het verzoek om teruggaaf, en met name aan de voorwaarden betreffende: (i) het bewijs dat de accijns in Roemenië is voldaan en (ii) het bewijs dat de accijnsproducten naar een andere lidstaat zijn verzonden; |
| --- | --- | --- |

1)

Is de weigering van de Roemeense belastingautoriteiten om een gunstig gevolg te geven aan een verzoek om teruggaaf van accijns in strijd met het Europees recht (de artikelen 7 en 22 van richtlijn 92/12/EEG alsook de overwegingen van de considerans ervan), wanneer:

a)

het bedrijf dat om teruggaaf van de accijns verzoekt, heeft bewezen dat het voldoet aan alle in de nationale wettelijke regeling gestelde technische voorwaarden voor de aanvaarding van het verzoek om teruggaaf, en met name aan de voorwaarden betreffende: (i) het bewijs dat de accijns in Roemenië is voldaan en (ii) het bewijs dat de accijnsproducten naar een andere lidstaat zijn verzonden;

| b) | uit de voorschriften van de Roemeense belastingwetgeving (artikel 1926 van het belastingwetboek en punt 184 van de uitvoeringsbepalingen waarin is voorzien bij besluit nr. 44/2004 van de Roemeense regering en bijlage nr. 11 bij titel VII van het belastingwetboek) volgt dat bepaalde documenten die bij het verzoek om teruggaaf moesten worden gevoegd pas konden worden overgelegd na de levering van de accijnsproducten in een andere lidstaat; |
| --- | --- |

b)

uit de voorschriften van de Roemeense belastingwetgeving (artikel 1926 van het belastingwetboek en punt 184 van de uitvoeringsbepalingen waarin is voorzien bij besluit nr. 44/2004 van de Roemeense regering en bijlage nr. 11 bij titel VII van het belastingwetboek) volgt dat bepaalde documenten die bij het verzoek om teruggaaf moesten worden gevoegd pas konden worden overgelegd na de levering van de accijnsproducten in een andere lidstaat;

| c) | de Roemeense belastingwetgeving (artikel 184, lid 4, van de uitvoeringsbepalingen, waarin wordt verwezen naar artikel 135 van het wetboek fiscaal procesrecht) voorziet in een algemene termijn van vijf jaar voor elk verzoek om teruggaaf of terugbetaling? |
| --- | --- |

c)

de Roemeense belastingwetgeving (artikel 184, lid 4, van de uitvoeringsbepalingen, waarin wordt verwezen naar artikel 135 van het wetboek fiscaal procesrecht) voorziet in een algemene termijn van vijf jaar voor elk verzoek om teruggaaf of terugbetaling?

| 2) | Moet artikel 22, lid [2], sub a, van richtlijn 92/12/EEG aldus worden uitgelegd dat een bedrijf dat in de lidstaat waarin de accijns is voldaan geen verzoek om teruggaaf van de accijns indient vóór de levering van de accijnsproducten in een andere lidstaat waar zij bestemd zijn om te worden verbruikt, geen aanspraak meer kan maken op teruggaaf van de voldane accijns? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 22, lid [2], sub a, van richtlijn 92/12/EEG aldus worden uitgelegd dat een bedrijf dat in de lidstaat waarin de accijns is voldaan geen verzoek om teruggaaf van de accijns indient vóór de levering van de accijnsproducten in een andere lidstaat waar zij bestemd zijn om te worden verbruikt, geen aanspraak meer kan maken op teruggaaf van de voldane accijns?

| 3) | Is, bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, de oplossing waarbij het bedrijf geen aanspraak meer kan maken op teruggaaf van de accijns, waardoor dezelfde accijnsproducten dubbel worden belast (in de lidstaat waarin de accijnsproducten aanvankelijk tot verbruik zijn uitgeslagen en in de lidstaat waar zij bestemd zijn om te worden verbruikt), in overeenstemming met het beginsel van fiscale neutraliteit? |
| --- | --- |

3)

Is, bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, de oplossing waarbij het bedrijf geen aanspraak meer kan maken op teruggaaf van de accijns, waardoor dezelfde accijnsproducten dubbel worden belast (in de lidstaat waarin de accijnsproducten aanvankelijk tot verbruik zijn uitgeslagen en in de lidstaat waar zij bestemd zijn om te worden verbruikt), in overeenstemming met het beginsel van fiscale neutraliteit?

| 4) | Kan, bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, de uiterst korte termijn tussen de datum waarop de accijns is voldaan voor de in een lidstaat tot verbruik uitgeslagen producten en de datum van verzending van de accijnsproducten naar een andere lidstaat waar zij bestemd zijn om te worden verbruikt, worden geacht in overeenstemming te zijn met de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid? Is het in dit verband relevant dat de algemene termijn om te verzoeken om teruggaaf of terugbetaling van een belasting, een taks of een heffing in de betrokken lidstaat beduidend langer is? |
| --- | --- |

4)

Kan, bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, de uiterst korte termijn tussen de datum waarop de accijns is voldaan voor de in een lidstaat tot verbruik uitgeslagen producten en de datum van verzending van de accijnsproducten naar een andere lidstaat waar zij bestemd zijn om te worden verbruikt, worden geacht in overeenstemming te zijn met de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid? Is het in dit verband relevant dat de algemene termijn om te verzoeken om teruggaaf of terugbetaling van een belasting, een taks of een heffing in de betrokken lidstaat beduidend langer is?

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/4 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 27 december 2011 — Paltrade EOOD/Nachalnik na Mitnicheski punkt — Varna pri Mitnitsa Varna

(Zaak C-667/11)

2012/C 89/06

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad — Varna

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Paltrade EOOD

Verwerende partij: Nachalnik na Mitnicheski punkt — Varna pri Mitnitsa Varna

Prejudiciële vragen

| 1) | Mag op grond van artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 (1) van de Raad van 18 juli 2011 met terugwerkende kracht een antidumpingrecht worden geheven, zonder dat een registratie heeft plaatsgevonden — behalve de registratie van het enig document in het BIMIS-systeem — waarbij de in artikel 1 van verordening (EG) nr. 91/2009 (2) van de Raad van 26 januari 2009 bedoelde aanvullende Taric-code is ingeschreven? |
| --- | --- |

1)

Mag op grond van artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 (1) van de Raad van 18 juli 2011 met terugwerkende kracht een antidumpingrecht worden geheven, zonder dat een registratie heeft plaatsgevonden — behalve de registratie van het enig document in het BIMIS-systeem — waarbij de in artikel 1 van verordening (EG) nr. 91/2009 (2) van de Raad van 26 januari 2009 bedoelde aanvullende Taric-code is ingeschreven?

| 2) | Wat is overeenkomstig punt 18 van de considerans van verordening nr. 966/2010 (3) het passende tarief voor een antidumpingrecht dat op grond van verordening nr. 723/2011 met terugwerkende kracht wordt geheven? |
| --- | --- |

2)

Wat is overeenkomstig punt 18 van de considerans van verordening nr. 966/2010 (3) het passende tarief voor een antidumpingrecht dat op grond van verordening nr. 723/2011 met terugwerkende kracht wordt geheven?

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 van de Raad van 18 juli 2011 tot uitbreiding van het bij verordening (EG) nr. 91/2009 ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië (PB L 194, blz. 6).

(2)  Verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 29, blz. 1).

(3)  Verordening (EU) nr. 966/2010 van de Commissie van 27 oktober 2010 tot opening van een onderzoek naar de mogelijke ontwijking van de bij verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad ingestelde antidumpingmaatregelen op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China door de invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, verzonden uit Maleisië en al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, en tot registratie van deze invoer (PB L 282, blz. 29).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/5 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/5

---

Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2011 door Alliance One International, Inc, voorheen Agroexpansión, S.A., tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-38/05, Agroexpansión S.A./Europese Commissie

(Zaak C-668/11 P)

2012/C 89/07

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Aliance One International, Inc, voorheen Agroexpansión, S.A. (vertegenwoordigers: M. Odriozola en A. Vide, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht in zaak T-38/05, Agroexpansión/Commissie, vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht in zaak T-38/05, Agroexpansión/Commissie, vernietigen;

| — | de aan verzoekster opgelegde geldboete verlagen; |
| --- | --- |

—

de aan verzoekster opgelegde geldboete verlagen;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1) | Verzoekster is van mening dat de Commissie en het Gerecht artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) onjuist hebben toegepast door ervan uit te gaan dat Dimon hoofdelijk aansprakelijk is voor de door Agroexpansión gepleegde inbreuk. Het Gerecht heeft verzoeksters rechten van verdediging en artikel 296 VWEU geschonden door in het arrest (en dus ex post facto) de door de Commissie in de beschikking (2) toegepaste bewijsnorm vast te stellen. Bijgevolg heeft het Gerecht het in artikel 20 van het Handvest van de grondrechten neergelegde gelijkheidsbeginsel geschonden, doordat het andere ondernemingen gunstiger heeft behandeld. Het Gerecht kon evenmin voorbijgaan aan het feit dat de Commissie haar in de beschikking aangevoerde argumenten inzake de weerlegging van het vermoeden niet correct heeft onderbouwd. |
| --- | --- |

1)

Verzoekster is van mening dat de Commissie en het Gerecht artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) onjuist hebben toegepast door ervan uit te gaan dat Dimon hoofdelijk aansprakelijk is voor de door Agroexpansión gepleegde inbreuk. Het Gerecht heeft verzoeksters rechten van verdediging en artikel 296 VWEU geschonden door in het arrest (en dus ex post facto) de door de Commissie in de beschikking (2) toegepaste bewijsnorm vast te stellen. Bijgevolg heeft het Gerecht het in artikel 20 van het Handvest van de grondrechten neergelegde gelijkheidsbeginsel geschonden, doordat het andere ondernemingen gunstiger heeft behandeld. Het Gerecht kon evenmin voorbijgaan aan het feit dat de Commissie haar in de beschikking aangevoerde argumenten inzake de weerlegging van het vermoeden niet correct heeft onderbouwd.

| 2) | Volgens verzoekster zijn de mededeling inzake geldboeten, het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en het evenredigheidsbeginsel onjuist toegepast, voor zover het gaat om de periode waarin Agroexpansión niet tot de Dimon-groep behoorde. Ter bepaling van de geldboete die aan Agroexpansión dient te worden opgelegd voor de periode vóór haar opname in de Dimon-groep, mag geen correctiecoëfficiënt op het basisbedrag van haar geldboete te worden toegepast, aangezien zij in die periode geen dochteronderneming van enige multinationale groep was. Subsidiair, voor het geval dat het Hof van oordeel zou zijn dat één enkele geldboete dient te worden opgelegd, stelt verzoekster dat deze geldboete dient te worden verlaagd om de onevenredige toepassing van de vermenigvuldigingsfactor te vermijden. |
| --- | --- |

2)

Volgens verzoekster zijn de mededeling inzake geldboeten, het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en het evenredigheidsbeginsel onjuist toegepast, voor zover het gaat om de periode waarin Agroexpansión niet tot de Dimon-groep behoorde. Ter bepaling van de geldboete die aan Agroexpansión dient te worden opgelegd voor de periode vóór haar opname in de Dimon-groep, mag geen correctiecoëfficiënt op het basisbedrag van haar geldboete te worden toegepast, aangezien zij in die periode geen dochteronderneming van enige multinationale groep was. Subsidiair, voor het geval dat het Hof van oordeel zou zijn dat één enkele geldboete dient te worden opgelegd, stelt verzoekster dat deze geldboete dient te worden verlaagd om de onevenredige toepassing van de vermenigvuldigingsfactor te vermijden.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

(2)  Beschikking C(2004) 4030 def. van de Commissie van 20 oktober 2004 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, [EG] (zaak COMP/C.38.238/B.2 — Ruwe tabak — Spanje).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/5 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Société ED et F Man Alcohols/Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l'horticulture (VINIFLHOR)

(Zaak C-669/11)

2012/C 89/08

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Société ED et F Man Alcohols

Verwerende partij: Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l'horticulture (VINIFLHOR)

Prejudiciële vragen

| 1) | Zijn de door artikel 5, lid 5, van verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 (1) voor het geval van overschrijding van de uitvoertermijn door de koper voorgeschreven verbeurte van de door de koper bij de interventiebureaus waar de gekochte alcohol is opgeslagen gestelde honoreringszekerheid, ten bedrage van 12,08 ECU per hectoliter niet binnen de vastgestelde termijn uitgevoerde alcohol, en de door artikel 91, lid 12 van verordening (EG) nr. 1623/2000 van de Commissie van 25 juli 2000 (2) voor het geval van overschrijding van de termijn voor uitvoer van de toegewezen alcohol voorgeschreven verbeurte van de ter waarborging van de uitvoer gestelde zekerheid, ten bedrage van 15 % in ieder geval en 0,33 % van het overblijvende bedrag per dag dat de uitvoertermijn wordt overschreden, administratieve sancties of maatregelen van een andere aard? |
| --- | --- |

1)

Zijn de door artikel 5, lid 5, van verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 (1) voor het geval van overschrijding van de uitvoertermijn door de koper voorgeschreven verbeurte van de door de koper bij de interventiebureaus waar de gekochte alcohol is opgeslagen gestelde honoreringszekerheid, ten bedrage van 12,08 ECU per hectoliter niet binnen de vastgestelde termijn uitgevoerde alcohol, en de door artikel 91, lid 12 van verordening (EG) nr. 1623/2000 van de Commissie van 25 juli 2000 (2) voor het geval van overschrijding van de termijn voor uitvoer van de toegewezen alcohol voorgeschreven verbeurte van de ter waarborging van de uitvoer gestelde zekerheid, ten bedrage van 15 % in ieder geval en 0,33 % van het overblijvende bedrag per dag dat de uitvoertermijn wordt overschreden, administratieve sancties of maatregelen van een andere aard?

| 2) | Kan de loutere niet-naleving door een marktdeelnemer van de termijn voor de uitvoer van alcohol uit wijnbouwproducten, die in het bezit is van de interventiebureaus en die de Commissie haar heeft toegewezen via een openbare inschrijving, worden aangemerkt als een tekortkoming waardoor de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen of de door de Europese Gemeenschappen beheerde begrotingen worden of zouden kunnen worden benadeeld in de zin van artikel 1 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 (3)? |
| --- | --- |

2)

Kan de loutere niet-naleving door een marktdeelnemer van de termijn voor de uitvoer van alcohol uit wijnbouwproducten, die in het bezit is van de interventiebureaus en die de Commissie haar heeft toegewezen via een openbare inschrijving, worden aangemerkt als een tekortkoming waardoor de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen of de door de Europese Gemeenschappen beheerde begrotingen worden of zouden kunnen worden benadeeld in de zin van artikel 1 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 (3)?

| 3) | Aangaande de eventuele samenloop van de bepalingen van de algemene verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 met de sectoriële verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995:






  — | Indien de in 2) gestelde vraag bevestigend wordt beantwoord: geldt het stelsel van verbeurte van de zekerheid bij overschrijding van de uitvoertermijn van sectoriële verordening van 22 februari 1995 van de Commissie, met uitsluiting van elk ander Unierechtelijk stelsel van maatregelen of administratieve sancties? Zo niet, is het stelsel van maatregelen of administratieve sancties van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 van uitsluitende toepassing? Of moeten de bepalingen van de verordening van 22 februari 1995 en die van de verordening van 18 december 1995 tezamen worden toegepast om te bepalen welke maatregelen en sancties ten uitvoer moeten worden gelegd, en zo ja, hoe dient dit te gebeuren? |
| --- | --- | --- |

3)

Aangaande de eventuele samenloop van de bepalingen van de algemene verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 met de sectoriële verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995:

—

Indien de in 2) gestelde vraag bevestigend wordt beantwoord: geldt het stelsel van verbeurte van de zekerheid bij overschrijding van de uitvoertermijn van sectoriële verordening van 22 februari 1995 van de Commissie, met uitsluiting van elk ander Unierechtelijk stelsel van maatregelen of administratieve sancties? Zo niet, is het stelsel van maatregelen of administratieve sancties van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 van uitsluitende toepassing? Of moeten de bepalingen van de verordening van 22 februari 1995 en die van de verordening van 18 december 1995 tezamen worden toegepast om te bepalen welke maatregelen en sancties ten uitvoer moeten worden gelegd, en zo ja, hoe dient dit te gebeuren?

| — | Indien de in 2) gestelde vraag ontkennend wordt beantwoord: verbieden de bepalingen van de algemene verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 de toepassing van de in artikel 5, lid 5 van sectoriële verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 voorgeschreven verbeurte van de zekerheid, op grond dat de algemene verordening van 18 december 1995, door de invoering van een voorwaarde die is gebaseerd op het bestaan van door de Gemeenschappen geleden financiële schade, zich ertegen verzet dat een door een eerdere of latere sectoriële landbouwverordening voorgeschreven maatregel of sanctie bij ontbreken van dergelijke schade wordt toegepast? |
| --- | --- |

—

Indien de in 2) gestelde vraag ontkennend wordt beantwoord: verbieden de bepalingen van de algemene verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 de toepassing van de in artikel 5, lid 5 van sectoriële verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 voorgeschreven verbeurte van de zekerheid, op grond dat de algemene verordening van 18 december 1995, door de invoering van een voorwaarde die is gebaseerd op het bestaan van door de Gemeenschappen geleden financiële schade, zich ertegen verzet dat een door een eerdere of latere sectoriële landbouwverordening voorgeschreven maatregel of sanctie bij ontbreken van dergelijke schade wordt toegepast?

| 4) | Gesteld dat, gelet op de antwoorden op de vorige vragen, de verbeurte van de zekerheid een sanctie is die moet worden toegepast bij overschrijding van de uitvoertermijn door de koper, moet dan met terugwerkende kracht, en zo ja, volgens welke regels, bij de berekening van de omvang van de inhouding van de zekerheid wegens niet-naleving van de voor de toewijzingen nrs. 170/94 EG en 171/94 EG bij de gewijzigde verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 vastgestelde uitvoertermijn, toepassing worden gegeven aan artikel 91, lid 12, van verordening (EG) nr. 1623/2000 van de Commissie van 25 juli 2000, gelet op de omstandigheid dat enerzijds laatstbedoelde verordening niet uitdrukkelijk de wijziging of de intrekking met zich heeft gebracht van artikel 5 van verordening (EG) nr. 360/95, die de toewijzingen nrs. 170/94 EG en 171/94 EG specifiek regelt, maar enkel die van verordening (EG) nr. 377/93 van de Commissie van 12 februari 1993 (4) tot vaststelling van het gemeenrechtelijk regime voor de afzet van bij distillatie verkregen alcohol die in het bezit is van interventiebureaus en waarbij voor de nadere vrijgaveregels voor de door de kopers gestelde honoreringszekerheden werd verwezen naar verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli 1985 (5), waarvan artikel 5 van verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 uitdrukkelijk afwijkt, en dat anderzijds verordening (EG) nr. 1623/2000 is vastgesteld na de in 1999 goedgekeurde hervorming van de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, dat zij het stelsel van de toekenning en het regime van de in dit kader gestelde zekerheden aanzienlijk wijzigde, zowel wat het voorwerp en het bedrag ervan als de nadere regels inzake de verbeurte en de vrijgave ervan betreft, en dat zij Brazilië schrapt van de lijst van derde landen waarnaar de uitvoer van toegewezen alcohol met het oog op een uitsluitend gebruik in de brandstofsector is toegestaan? |
| --- | --- |

4)

Gesteld dat, gelet op de antwoorden op de vorige vragen, de verbeurte van de zekerheid een sanctie is die moet worden toegepast bij overschrijding van de uitvoertermijn door de koper, moet dan met terugwerkende kracht, en zo ja, volgens welke regels, bij de berekening van de omvang van de inhouding van de zekerheid wegens niet-naleving van de voor de toewijzingen nrs. 170/94 EG en 171/94 EG bij de gewijzigde verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 vastgestelde uitvoertermijn, toepassing worden gegeven aan artikel 91, lid 12, van verordening (EG) nr. 1623/2000 van de Commissie van 25 juli 2000, gelet op de omstandigheid dat enerzijds laatstbedoelde verordening niet uitdrukkelijk de wijziging of de intrekking met zich heeft gebracht van artikel 5 van verordening (EG) nr. 360/95, die de toewijzingen nrs. 170/94 EG en 171/94 EG specifiek regelt, maar enkel die van verordening (EG) nr. 377/93 van de Commissie van 12 februari 1993 (4) tot vaststelling van het gemeenrechtelijk regime voor de afzet van bij distillatie verkregen alcohol die in het bezit is van interventiebureaus en waarbij voor de nadere vrijgaveregels voor de door de kopers gestelde honoreringszekerheden werd verwezen naar verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli 1985 (5), waarvan artikel 5 van verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 uitdrukkelijk afwijkt, en dat anderzijds verordening (EG) nr. 1623/2000 is vastgesteld na de in 1999 goedgekeurde hervorming van de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, dat zij het stelsel van de toekenning en het regime van de in dit kader gestelde zekerheden aanzienlijk wijzigde, zowel wat het voorwerp en het bedrag ervan als de nadere regels inzake de verbeurte en de vrijgave ervan betreft, en dat zij Brazilië schrapt van de lijst van derde landen waarnaar de uitvoer van toegewezen alcohol met het oog op een uitsluitend gebruik in de brandstofsector is toegestaan?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 tot opening van gewone openbare inschrijvingen voor de verkoop, met het oog op uitvoer, van alcohol uit wijnbouwproducten die in het bezit is van de interventiebureaus (PB L 41, blz. 14).

(2)  Verordening (EG) nr. 1623/2000 van de Commissie van 25 juli 2000 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de marktmechanismen als bedoeld in verordening (EG) nr. 1493/1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 194, blz. 45).

(3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).

(4)  Verordening (EEG) nr. 377/93 van de Commissie van 12 februari 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de afzet van alcohol die is verkregen bij distillatie als bedoeld in de artikelen 35, 36 en 39 van verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad en die in het bezit is van de interventiebureaus (PB L 43, blz. 6).

(5)  Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli 1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake de regeling voor het stellen van zekerheden voor landbouwproducten (PB L 205, blz. 5).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)/Société Vinifrance SA

(Zaak C-670/11)

2012/C 89/09

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

Verwerende partij: Société Vinifrance SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan een producent die communautaire steun heeft ontvangen voor de opslag van geconcentreerde druivenmost in ruil voor het sluiten met het nationaal interventiebureau van een opslagcontract, en de druivenmost heeft aangekocht bij een fictieve of niet-bestaande vennootschap en die vervolgens onder zijn verantwoordelijkheid heeft doen concentreren vóór opslag ervan, worden beschouwd als de „eigenaar” van de geconcentreerde druivenmost in de zin van artikel 2, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1059/83 van de Commissie van 29 april 1983 (1)? Is artikel 17 van deze verordening van toepassing wanneer aan het met het nationaal interventiebureau gesloten opslagcontract een bijzonder ernstig gebrek kleeft, met name omdat de vennootschap die het contract heeft gesloten met het nationaal interventiebureau, niet kan worden beschouwd als de eigenaar van de opgeslagen producten? |
| --- | --- |

1)

Kan een producent die communautaire steun heeft ontvangen voor de opslag van geconcentreerde druivenmost in ruil voor het sluiten met het nationaal interventiebureau van een opslagcontract, en de druivenmost heeft aangekocht bij een fictieve of niet-bestaande vennootschap en die vervolgens onder zijn verantwoordelijkheid heeft doen concentreren vóór opslag ervan, worden beschouwd als de „eigenaar” van de geconcentreerde druivenmost in de zin van artikel 2, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1059/83 van de Commissie van 29 april 1983 (1)? Is artikel 17 van deze verordening van toepassing wanneer aan het met het nationaal interventiebureau gesloten opslagcontract een bijzonder ernstig gebrek kleeft, met name omdat de vennootschap die het contract heeft gesloten met het nationaal interventiebureau, niet kan worden beschouwd als de eigenaar van de opgeslagen producten?

| 2) | Wanneer een sectorale verordening, zoals verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987 (2), een communautaire steunregeling instelt zonder te voorzien in een sanctieregeling voor het geval de daarin vervatte bepalingen worden geschonden, geldt verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 (3) dan in geval van een dergelijke schending? |
| --- | --- |

2)

Wanneer een sectorale verordening, zoals verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987 (2), een communautaire steunregeling instelt zonder te voorzien in een sanctieregeling voor het geval de daarin vervatte bepalingen worden geschonden, geldt verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 (3) dan in geval van een dergelijke schending?

| 3) | Wanneer een marktdeelnemer niet heeft voldaan aan de verplichtingen die zijn opgelegd in een sectorale gemeenschapsverordening, zoals verordening nr. 1059/83, noch aan de daarin gestelde voorwaarden om in aanmerking te komen voor communautaire steun, en deze sectorale verordening, zoals het geval is met artikel 17 van verordening nr. 1059/83, voorziet in een regeling van maatregelen of sancties, is deze regeling dan van toepassing met uitsluiting van iedere andere Unierechtelijke regeling, ook al brengt de betrokken niet-nakoming nadeel toe aan de financiële belangen van de Europese Unie? Of is in geval van een dergelijke niet-nakoming alleen de bij verordening nr. 2988/95 ingestelde regeling van administratieve maatregelen en sancties van toepassing? Of zijn beide verordeningen dan van toepassing? |
| --- | --- |

3)

Wanneer een marktdeelnemer niet heeft voldaan aan de verplichtingen die zijn opgelegd in een sectorale gemeenschapsverordening, zoals verordening nr. 1059/83, noch aan de daarin gestelde voorwaarden om in aanmerking te komen voor communautaire steun, en deze sectorale verordening, zoals het geval is met artikel 17 van verordening nr. 1059/83, voorziet in een regeling van maatregelen of sancties, is deze regeling dan van toepassing met uitsluiting van iedere andere Unierechtelijke regeling, ook al brengt de betrokken niet-nakoming nadeel toe aan de financiële belangen van de Europese Unie? Of is in geval van een dergelijke niet-nakoming alleen de bij verordening nr. 2988/95 ingestelde regeling van administratieve maatregelen en sancties van toepassing? Of zijn beide verordeningen dan van toepassing?

| 4) | Indien zowel de sectorale verordening als verordening nr. 2988/95 van toepassing is, hoe moeten de bepalingen ervan dan worden gecombineerd teneinde vast te stellen welke maatregelen en sancties moeten worden toegepast? |
| --- | --- |

4)

Indien zowel de sectorale verordening als verordening nr. 2988/95 van toepassing is, hoe moeten de bepalingen ervan dan worden gecombineerd teneinde vast te stellen welke maatregelen en sancties moeten worden toegepast?

| 5) | Wanneer een marktdeelnemer meerdere inbreuken op het Unierecht heeft begaan en bepaalde van deze inbreuken binnen de werkingssfeer van de regeling van maatregelen en sancties van een sectorale verordening vallen, terwijl andere inbreuken onregelmatigheden in de zin van verordening nr. 2988/95 vormen, is dan alleen laatstgenoemde verordening van toepassing? |
| --- | --- |

5)

Wanneer een marktdeelnemer meerdere inbreuken op het Unierecht heeft begaan en bepaalde van deze inbreuken binnen de werkingssfeer van de regeling van maatregelen en sancties van een sectorale verordening vallen, terwijl andere inbreuken onregelmatigheden in de zin van verordening nr. 2988/95 vormen, is dan alleen laatstgenoemde verordening van toepassing?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 1059/83 van de Commissie van 29 april 1983 betreffende de opslagcontracten voor tafelwijn, druivenmost, geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost (PB L 116, blz. 77).

(2)  Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 84, blz. 1).

(3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/7 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes

(Zaak C-671/11)

2012/C 89/10

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

Verwerende partij: Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes

Prejudiciële vragen

| 1) | Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten? |
| --- | --- |

1)

Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

| 2) | In het bijzonder:






  — | moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden? |
| --- | --- | --- |

2)

In het bijzonder:

—

moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

| — | indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen? |
| --- | --- |

—

indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

| — | indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode? |
| --- | --- |

—

indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes

(Zaak C-672/11)

2012/C 89/11

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

Verwerende partij: Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes

Prejudiciële vragen

| 1) | Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten? |
| --- | --- |

1)

Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

| 2) | In het bijzonder:






  — | moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden? |
| --- | --- | --- |

2)

In het bijzonder:

—

moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

| — | indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen? |
| --- | --- |

—

indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

| — | indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode? |
| --- | --- |

—

indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Organisation de producteurs Les Cimes

(Zaak C-673/11)

2012/C 89/12

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

Verwerende partij: Organisation de producteurs Les Cimes

Prejudiciële vragen

| 1) | Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten? |
| --- | --- |

1)

Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

| 2) | In het bijzonder:






  — | moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden? |
| --- | --- | --- |

2)

In het bijzonder:

—

moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

| — | indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen? |
| --- | --- |

—

indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

| — | indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode? |
| --- | --- |

—

indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/9 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société Agroprovence

(Zaak C-674/11)

2012/C 89/13

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

Verwerende partij: Société Agroprovence

Prejudiciële vragen

| 1) | Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten? |
| --- | --- |

1)

Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

| 2) | In het bijzonder:






  — | moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden? |
| --- | --- | --- |

2)

In het bijzonder:

—

moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

| — | indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen? |
| --- | --- |

—

indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

| — | indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode? |
| --- | --- |

—

indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Regalp SA

(Zaak C-675/11)

2012/C 89/14

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

Verwerende partij: Regalp SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten? |
| --- | --- |

1)

Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

| 2) | In het bijzonder:






  — | moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden? |
| --- | --- | --- |

2)

In het bijzonder:

—

moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

| — | indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen? |
| --- | --- |

—

indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

| — | indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode? |
| --- | --- |

—

indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Coopérative des producteurs d’asperges de Montcalm (COPAM)

(Zaak C-676/11)

2012/C 89/15

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

Verwerende partij: Coopérative des producteurs d’asperges de Montcalm (COPAM)

Prejudiciële vragen

| 1) | Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten? |
| --- | --- |

1)

Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden [...] aan begin of einde [te verlengen] met [...] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

| 2) | In het bijzonder:






  — | moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden? |
| --- | --- | --- |

2)

In het bijzonder:

—

moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

| — | indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen? |
| --- | --- |

—

indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden [...] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

| — | indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode? |
| --- | --- |

—

indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Doux Élevage SNC en Coopérative agricole UKL-ARREE/Ministère de l'Agriculture, de l'alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l'aménagement du territoire en Comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF)

(Zaak C-677/11)

2012/C 89/16

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Doux Élevage SNC en Coopérative agricole UKL-ARREE

Verwerende partijen: Ministère de l'Agriculture, de l'alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l'aménagement du territoire en Comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF)

Prejudiciële vraag

Moet artikel 107 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelezen tegen de achtergrond van het arrest van 15 juli 2004, Pearle BV e.a. (C-345/02), aldus worden uitgelegd dat het besluit van een nationale overheid dat voor alle leden van een sector een overeenkomst algemeen verbindend verklaart, die, zoals de binnen het comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF) gesloten overeenkomst, een bijdrage oplegt in het kader van een door de nationale overheid erkende sectorale organisatie, waardoor die bijdrage verbindend wordt, met het oog op de verwezenlijking van acties met betrekking tot communicatie, promotie, externe relaties, kwaliteitsgarantie, onderzoek en verdediging van de belangen van de sector en met het oog op de bekostiging van studies en consumentenpanels, gelet op de aard van de betreffende acties, hun financieringswijze en de uitvoeringsvoorwaarden ervan, moet worden beschouwd als staatssteun?

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 27 december 2011 — Bundeswettbewerbsbehörde/Schenker und Co AG

(Zaak C-681/11)

2012/C 89/17

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberste Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bundeswettbewerbsbehörde, Bundeskartellanwalt

Verwerende partijen: Schenker und Co AG, ABX Logistics (Oostenrijk) GmbH, Logwin Invest Austria GmbH, Logwin Road + Rail Austria GmbH, Alpentrans Spedition und Transport GmbH, Kapeller Internationale Spedition GmbH, Johann Strauss GmbH, Wildenhofer Spedition und Transport GmbH, DHL Express (Oostenrijk) GmbH, G. Englmayer Spedition GmbH, Internationale Spedition Schneckenreither Gesellschaft mbH, Leopold Schöffl GmbH & Co KG, Express-Interfracht Internationale Spedition GmbH, Rail Cargo, A. Ferstl Speditionsgesellschaft mbH, Spedition, Lagerei und Beförderung von Gütern mit Kraftfahrzeugen Alois Herbst GmbH & Co KG, Johann Huber Spedition und Transportgesellschaft mbH, Keimelmayr Speditions- u. Transport GmbH, „Spedpack”-Speditions- und Verpackungsgessellschaft mbH, Thomas Spedition GmbH, Koch Spedition GmbH, Maximilian Schludermann als Insolvenzverwalter über das Vermögen der Kubicargo Spedition GmbH, Kühne + Nagel GmbH, Lagermax Internationale Spedition Gesellschaft mbH, Morawa Transport GmbH, Johann Ogris Internationale Transport- und Speditions GmbH, Traussnig Spedition GmbH, Treu SpeditionsgesmbH, Spedition Anton Wagner GmbH, Gebrüder Weiss GmbH, Marehard u. Wuger Internat. Speditions- u. Logistik GmbH

Prejudiciële vragen

| 1) | Mag aan een onderneming een geldboete worden opgelegd wegens schending van artikel 101 VWEU, indien zij heeft gedwaald ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag en deze dwaling haar niet valt te verwijten?
  Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:






  1a) | Is dwaling ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag een onderneming niet te verwijten, indien deze onderneming zich conform het advies van een juridisch adviseur met ervaring op het gebied van het mededingingsrecht heeft gedragen en de onjuistheid van dat advies noch evident was, noch door de onderneming had kunnen worden vastgesteld als zij de oplettendheid had betracht die in redelijkheid van haar kon worden verwacht? |
| --- | --- | --- |

1)

Mag aan een onderneming een geldboete worden opgelegd wegens schending van artikel 101 VWEU, indien zij heeft gedwaald ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag en deze dwaling haar niet valt te verwijten?

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

1a)

Is dwaling ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag een onderneming niet te verwijten, indien deze onderneming zich conform het advies van een juridisch adviseur met ervaring op het gebied van het mededingingsrecht heeft gedragen en de onjuistheid van dat advies noch evident was, noch door de onderneming had kunnen worden vastgesteld als zij de oplettendheid had betracht die in redelijkheid van haar kon worden verwacht?

| 1b) | Is dwaling ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag een onderneming niet te verwijten, indien deze onderneming heeft vertrouwd op de juistheid van de beslissing van een nationale mededingingsautoriteit die het betrokken gedrag uitsluitend naar nationaal mededingingsrecht heeft beoordeeld en toelaatbaar heeft geacht? |
| --- | --- |

1b)

Is dwaling ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag een onderneming niet te verwijten, indien deze onderneming heeft vertrouwd op de juistheid van de beslissing van een nationale mededingingsautoriteit die het betrokken gedrag uitsluitend naar nationaal mededingingsrecht heeft beoordeeld en toelaatbaar heeft geacht?

| 2) | Zijn de nationale mededingingsautoriteiten bevoegd vast te stellen dat een onderneming heeft deelgenomen aan een met het mededingingsrecht van de Unie strijdig kartel, indien aan deze onderneming geen geldboete kan worden opgelegd omdat zij om toepassing van de clementieregeling heeft verzocht? |
| --- | --- |

2)

Zijn de nationale mededingingsautoriteiten bevoegd vast te stellen dat een onderneming heeft deelgenomen aan een met het mededingingsrecht van de Unie strijdig kartel, indien aan deze onderneming geen geldboete kan worden opgelegd omdat zij om toepassing van de clementieregeling heeft verzocht?

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Lisboa (Portugal) op 3 januari 2012 — Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas/Autoridade da Concorrência

(Zaak C-1/12)

2012/C 89/18

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal da Relação de Lisboa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas

Verwerende partij: Autoridade da Concorrência

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient een instelling als de orde van beëdigde boekhouders (OTOC) voor de toepassing van de communautaire mededingingsregels (opleidingsmarkt) in haar geheel als een ondernemersvereniging te worden aangemerkt? Dient het huidige artikel 101, lid 2, VWEU dan aldus te worden uitgelegd dat daaronder ook valt een instelling als de OTOC die, teneinde de gemeenschap een geloofwaardige en kwaliteitsvolle dienstverlening te verzekeren, algemeen verbindende regels vaststelt voor de ontwikkeling van een wettelijke regeling inzake de verplichte vorming van beëdigde boekhouders? |
| --- | --- |

1)

Dient een instelling als de orde van beëdigde boekhouders (OTOC) voor de toepassing van de communautaire mededingingsregels (opleidingsmarkt) in haar geheel als een ondernemersvereniging te worden aangemerkt? Dient het huidige artikel 101, lid 2, VWEU dan aldus te worden uitgelegd dat daaronder ook valt een instelling als de OTOC die, teneinde de gemeenschap een geloofwaardige en kwaliteitsvolle dienstverlening te verzekeren, algemeen verbindende regels vaststelt voor de ontwikkeling van een wettelijke regeling inzake de verplichte vorming van beëdigde boekhouders?

| 2) | Indien een instelling als de OTOC wettelijk verplicht is in de behoefte aan een stelsel van verplichte vorming voor haar leden te voorzien, mag het huidige artikel 101 VWEU dan aldus worden uitgelegd dat de invoering van het opleidingsstelsel, zoals wettelijk voorgeschreven door de OTOC en door de uitvoeringsbepalingen, ter discussie kan worden gesteld voor zover die maatregel zich ertoe beperkt het wettelijke voorschrift op strikte wijze ten uitvoer te leggen? Of valt een dergelijke aangelegenheid integendeel niet binnen de werkingssfeer van artikel 101 VWEU en dient zij aan de huidige artikelen 56 e.v. VWEU te worden getoetst? |
| --- | --- |

2)

Indien een instelling als de OTOC wettelijk verplicht is in de behoefte aan een stelsel van verplichte vorming voor haar leden te voorzien, mag het huidige artikel 101 VWEU dan aldus worden uitgelegd dat de invoering van het opleidingsstelsel, zoals wettelijk voorgeschreven door de OTOC en door de uitvoeringsbepalingen, ter discussie kan worden gesteld voor zover die maatregel zich ertoe beperkt het wettelijke voorschrift op strikte wijze ten uitvoer te leggen? Of valt een dergelijke aangelegenheid integendeel niet binnen de werkingssfeer van artikel 101 VWEU en dient zij aan de huidige artikelen 56 e.v. VWEU te worden getoetst?

| 3) | Gelet op de omstandigheid dat in het arrest Wouters (1), zoals in soortgelijke arresten, een regelgeving aan de orde was die op de economische activiteit van de leden van de betrokken beroepsorde een zekere invloed had, verzetten de huidige artikelen 101 en 102 VWEU zich tegen een regelgeving betreffende de vorming van beëdigde boekhouders die niet rechtstreeks op hun economische activiteit van invloed is? |
| --- | --- |

3)

Gelet op de omstandigheid dat in het arrest Wouters (1), zoals in soortgelijke arresten, een regelgeving aan de orde was die op de economische activiteit van de leden van de betrokken beroepsorde een zekere invloed had, verzetten de huidige artikelen 101 en 102 VWEU zich tegen een regelgeving betreffende de vorming van beëdigde boekhouders die niet rechtstreeks op hun economische activiteit van invloed is?

| 4) | Kan een beroepsorde uit het oogpunt van het Unierechtelijke mededingingsrecht (inzake de opleidingsmarkt) voor de uitoefening van dit beroep eisen dat een uitsluitend door haar verstrekte opleiding wordt gevolgd? |
| --- | --- |

4)

Kan een beroepsorde uit het oogpunt van het Unierechtelijke mededingingsrecht (inzake de opleidingsmarkt) voor de uitoefening van dit beroep eisen dat een uitsluitend door haar verstrekte opleiding wordt gevolgd?

---

(1)  C-309/99, arrest van 19 februari 2002 — Jurispr. 2002, blz. I-1577.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 2 januari 2012 — Syndicat OP 84/Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR) rechtsopvolger van ONIFLHOR

(Zaak C-3/12)

2012/C 89/19

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Syndicat OP 84

Verwerende partij: Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et l’horticulture (VINIFLHOR) rechtsopvolger van ONIFLHOR

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet de „controleperiode” tussen 1 juni van het ene jaar en 30 juni van het daaropvolgende jaar, zoals vermeld in artikel 2, vierde alinea, van verordening nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie (1) van het EOGFL, worden begrepen als de periode gedurende welke de met de controle belaste administratie de telersvereniging in kennis moet stellen van de voorgenomen controle, alle controlehandelingen ter plaatse en op basis van stukken moet aanvatten en voltooien en de resultaten van de controle moet meedelen, dan wel als de periode gedurende welke enkel bepaalde van die procedurehandelingen moeten worden gesteld? |
| --- | --- |

1)

Moet de „controleperiode” tussen 1 juni van het ene jaar en 30 juni van het daaropvolgende jaar, zoals vermeld in artikel 2, vierde alinea, van verordening nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie (1) van het EOGFL, worden begrepen als de periode gedurende welke de met de controle belaste administratie de telersvereniging in kennis moet stellen van de voorgenomen controle, alle controlehandelingen ter plaatse en op basis van stukken moet aanvatten en voltooien en de resultaten van de controle moet meedelen, dan wel als de periode gedurende welke enkel bepaalde van die procedurehandelingen moeten worden gesteld?

| 2) | Kan de administratie, ingeval het gedrag of de tekortkomingen van de telersvereniging de daadwerkelijke verwezenlijking van een controle die werd aangevat in een controleperiode onmogelijk maken, ondanks het ontbreken van uitdrukkelijke bepalingen in die zin in de genoemde verordening, haar controlehandelingen voortzetten tijdens de volgende controleperiode zonder daarmee een procedurefout te maken, die de gecontroleerde zou kunnen inroepen tegen de beslissing waarbij gevolgen worden verbonden aan de resultaten van de controle? |
| --- | --- |

2)

Kan de administratie, ingeval het gedrag of de tekortkomingen van de telersvereniging de daadwerkelijke verwezenlijking van een controle die werd aangevat in een controleperiode onmogelijk maken, ondanks het ontbreken van uitdrukkelijke bepalingen in die zin in de genoemde verordening, haar controlehandelingen voortzetten tijdens de volgende controleperiode zonder daarmee een procedurefout te maken, die de gecontroleerde zou kunnen inroepen tegen de beslissing waarbij gevolgen worden verbonden aan de resultaten van de controle?

| 3) | Indien de vorige vraag ontkennend moet worden beantwoord, kan de administratie, wanneer het gedrag of de tekortkomingen van de telersvereniging een daadwerkelijke controle onmogelijk maken, de terugbetaling eisen van de ontvangen steun en vormt een dergelijke maatregel, met name, één van de sancties die kunnen worden voorzien krachtens artikel 6 van de verordening? |
| --- | --- |

3)

Indien de vorige vraag ontkennend moet worden beantwoord, kan de administratie, wanneer het gedrag of de tekortkomingen van de telersvereniging een daadwerkelijke controle onmogelijk maken, de terugbetaling eisen van de ontvangen steun en vormt een dergelijke maatregel, met name, één van de sancties die kunnen worden voorzien krachtens artikel 6 van de verordening?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18)

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/13 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 januari 2012 — Colloseum Holding AG/Levi Strauss & Co.

(Zaak C-12/12)

2012/C 89/20

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Colloseum Holding AG

Verwerende partij: Levi Strauss & Co.

Prejudiciële vragen

Dient artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) aldus te worden uitgelegd,

| 1) | dat een merk dat een deel vormt van een samengesteld merk en alleen door het gebruik van het samengestelde merk onderscheidend vermogen heeft verkregen, rechtsinstandhoudend kan zijn gebruikt wanneer enkel het samengestelde merk wordt gebruikt; |
| --- | --- |

1)

dat een merk dat een deel vormt van een samengesteld merk en alleen door het gebruik van het samengestelde merk onderscheidend vermogen heeft verkregen, rechtsinstandhoudend kan zijn gebruikt wanneer enkel het samengestelde merk wordt gebruikt;

| 2) | dat een merk rechtsinstandhoudend wordt gebruikt wanneer het alleen samen met een ander merk wordt gebruikt, het publiek in de twee merken zelfstandige tekens ziet, en beide merken bovendien samen als merk zijn ingeschreven? |
| --- | --- |

2)

dat een merk rechtsinstandhoudend wordt gebruikt wanneer het alleen samen met een ander merk wordt gebruikt, het publiek in de twee merken zelfstandige tekens ziet, en beide merken bovendien samen als merk zijn ingeschreven?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/13 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/13

---

Hogere voorziening ingesteld op 13 januari 2012 door Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 december 2011 in zaak T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad

(Zaak C-15/12 P)

2012/C 89/21

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en R. Luff, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

Conclusies

| — | de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 december 2011 in zaak T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad, vernietigen en uitspraak doen over het betrokken geschil; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 december 2011 in zaak T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad, vernietigen en uitspraak doen over het betrokken geschil;

| — | het in eerste aanleg gevorderde toewijzen en het bij verordening (EG) nr. 826/2009 van de Raad van 7 september 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1659/2005 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van magnesiabriketten uit de Volksrepubliek China (1) aan verzoekster opgelegde antidumpingrecht nietig verklaren, voor zover het daarbij vastgestelde antidumpingrecht het recht overschrijdt dat van toepassing was geweest indien het was vastgesteld op basis van de in het oorspronkelijke onderzoek toegepaste methode om rekening te houden met de niet-terugbetaling van de Chinese btw bij uitvoer overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening (2); |
| --- | --- |

—

het in eerste aanleg gevorderde toewijzen en het bij verordening (EG) nr. 826/2009 van de Raad van 7 september 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1659/2005 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van magnesiabriketten uit de Volksrepubliek China (1) aan verzoekster opgelegde antidumpingrecht nietig verklaren, voor zover het daarbij vastgestelde antidumpingrecht het recht overschrijdt dat van toepassing was geweest indien het was vastgesteld op basis van de in het oorspronkelijke onderzoek toegepaste methode om rekening te houden met de niet-terugbetaling van de Chinese btw bij uitvoer overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening (2);

| — | de Raad verwijzen in de kosten van de twee instanties. |
| --- | --- |

—

de Raad verwijzen in de kosten van de twee instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster baseert haar hogere voorziening op drie middelen, die zijn gericht tegen de afwijzing door het Gerecht van haar tweede middel tot nietigverklaring betreffende schending door de Raad en de Commissie van artikel 11, lid 9, van de basisantidumpingverordening.

Het eerste middel van rekwirante stelt een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht doordat het Gerecht weigerde zich uit te spreken over de vraag welke methode van vergelijking van de uitvoerprijs en de normale waarde in het oorspronkelijke onderzoek was toegepast, en dus niet geldig tot de conclusie kon komen dat er in de procedure van nieuw onderzoek geen „wijziging van methode” in de zin van artikel 11, lid 9, van de basisverordening was geweest. In feite werd de vergelijkingsmethode tussen het oorspronkelijke onderzoek, waarin is vergeleken „exclusief btw” en de procedure van nieuw onderzoek, waarin is vergeleken „inclusief btw”, radicaal gewijzigd. De toepassing van deze laatste methode leidde tot een hogere dumpingmarge dan die welke had gevolgd uit de toepassing van de in het oorspronkelijke onderzoek gebruikte methode.

Het tweede middel van rekwirante stelt een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht doordat het Gerecht van oordeel is dat de instellingen gehouden zijn de in het oorspronkelijke onderzoek toegepaste methode van vergelijking van de uitvoerprijs en de normale waarde niet meer toe te passen wanneer zij leidt tot een door artikel 2, lid 10, sub b, van de basisverordening niet toegestane aanpassing, waarbij het Gerecht de begrippen „aanpassing” en „vergelijkingsmethode” door elkaar haalt.

Het derde middel van rekwirante stelt een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht doordat het Gerecht van oordeel is dat het verschil in het percentage van btw-terugaaf bij uitvoer tussen de periode waarover het oorspronkelijke onderzoek en die waarover het nieuwe onderzoek is uitgevoerd, een wijziging van omstandigheden vormt die een wijziging van methode rechtvaardigt, terwijl niet is aangetoond dat dit verschil de in het oorspronkelijke onderzoek gebruikte vergelijkingsmethode ontoepasselijk had gemaakt. Aangezien de uitzondering voor „gewijzigde omstandigheden” strikt moet worden uitgelegd, voldoet de motivering in de punten 62 tot en met 64 van het bestreden arrest duidelijk niet aan dit strenge vereiste.

---

(1)  PB L 240, blz. 7.

(2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz.1).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/14 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 16 januari 2012 — Efir OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” Plovdiv

(Zaak C-19/12)

2012/C 89/22

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Varhoven administrativen sad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Efir OOD

Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” Plovdiv

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 62, sub 1 en 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aldus worden uitgelegd dat het begrip belastbaar feit op zowel belastbare als van belasting vrijgestelde handelingen betrekking heeft? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 62, sub 1 en 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aldus worden uitgelegd dat het begrip belastbaar feit op zowel belastbare als van belasting vrijgestelde handelingen betrekking heeft?

| 2) | Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: is een nationale regeling als die in het hoofdgeding toelaatbaar, volgens welke ook op het tijdstip van de verrichting van een van belasting vrijgestelde handeling een belastbaar feit plaatsvindt? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: is een nationale regeling als die in het hoofdgeding toelaatbaar, volgens welke ook op het tijdstip van de verrichting van een van belasting vrijgestelde handeling een belastbaar feit plaatsvindt?

| 3) | Hebben de artikelen 62 en 63 van richtlijn 2006/112 rechtstreekse werking? |
| --- | --- |

3)

Hebben de artikelen 62 en 63 van richtlijn 2006/112 rechtstreekse werking?

---

(1)  PB L 347, blz. 1.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/15 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/15

---

Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2012 door Idromacchine Srl e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 november 2011 in zaak T-88/09, Idromacchine Srl e.a./Commissie

(Zaak C-34/12 P)

2012/C 89/23

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwiranten: Idromacchine Srl, Alessandro Capuzzo, Roberto Capuzzo (vertegenwoordigers: W. Viscardini en G. Donà, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | Het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 november 2011 in zaak T-88/09 gedeeltelijk nietig verklaren voor zover
  geen vermogensschade van Idromacchine is erkend;
  bespottelijk lage immateriële schade van Idromacchine is erkend;
  geen immateriële schade van de heren Capuzzo is erkend;
  bijgevolg verzoekers vorderingen in eerste aanleg toe te wijzen. |
| --- | --- |

—

Het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 november 2011 in zaak T-88/09 gedeeltelijk nietig verklaren voor zover

geen vermogensschade van Idromacchine is erkend;

bespottelijk lage immateriële schade van Idromacchine is erkend;

geen immateriële schade van de heren Capuzzo is erkend;

bijgevolg verzoekers vorderingen in eerste aanleg toe te wijzen.

| — | De Commissie in de kosten van beide instanties te verwijzen. |
| --- | --- |

—

De Commissie in de kosten van beide instanties te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens verzoekers berust het arrest van het Gerecht op de volgende onjuistheden:

| I. | Kennelijke onjuistheid, blijkend uit de stukken, daar is geoordeeld dat de beoordeling van de onjuistheid van de aan Idromacchine toegeschreven schadelijke feiten niet tot het voorwerp van het beroep behoorde; |
| --- | --- |

I.

Kennelijke onjuistheid, blijkend uit de stukken, daar is geoordeeld dat de beoordeling van de onjuistheid van de aan Idromacchine toegeschreven schadelijke feiten niet tot het voorwerp van het beroep behoorde;

| II. | Ontoereikende en onjuiste motivering met betrekking tot de verwerping van de argumenten betreffende schending van de zorgvuldigheidsplicht en van het recht van verweer; |
| --- | --- |

II.

Ontoereikende en onjuiste motivering met betrekking tot de verwerping van de argumenten betreffende schending van de zorgvuldigheidsplicht en van het recht van verweer;

| III. | Kennelijk onjuiste voorstelling, blijkend uit de stukken, van de feiten en van de bewijzen met betrekking tot de vermogensschade — Schending van de basisregels inzake de bewijslast — Gebrekkige motivering; |
| --- | --- |

III.

Kennelijk onjuiste voorstelling, blijkend uit de stukken, van de feiten en van de bewijzen met betrekking tot de vermogensschade — Schending van de basisregels inzake de bewijslast — Gebrekkige motivering;

| IV. | Schending van de motiveringsplicht, van het evenredigheidsbeginsel en van het beginsel van non-discriminatie en rechtsweigering voor wat betreft de criteria voor de waardering van de immateriële schade van Idromacchine; |
| --- | --- |

IV.

Schending van de motiveringsplicht, van het evenredigheidsbeginsel en van het beginsel van non-discriminatie en rechtsweigering voor wat betreft de criteria voor de waardering van de immateriële schade van Idromacchine;

| V. | Schending van het beginsel van non-discriminatie, gebrek aan motivering, kennelijk onjuiste opvatting van de feiten, blijkend uit de stukken, door de weigering vergoeding toe te kennen voor de door de heren Capuzzo geleden immateriële schade. |
| --- | --- |

V.

Schending van het beginsel van non-discriminatie, gebrek aan motivering, kennelijk onjuiste opvatting van de feiten, blijkend uit de stukken, door de weigering vergoeding toe te kennen voor de door de heren Capuzzo geleden immateriële schade.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/15 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/15

---

Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2012 door Plasticos Españoles, S.A. (ASPLA) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-76/06, ASPLA/Commissie

(Zaak C-35/12 P)

2012/C 89/24

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Plasticos Españoles, S.A. (ASPLA) (vertegenwoordigers: E. Garayar Gutiérrez en M. Troncoso Ferrer, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 november 2011 in zaak T-76/06, ASPLA/Commissie, vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 november 2011 in zaak T-76/06, ASPLA/Commissie, vernietigen;

| — | subsidiair, het bedrag van de geldboete die door de Commissie is opgelegd en door het Gerecht van de Europese Unie is bevestigd aanzienlijk verlagen, rekening houdend met de vereisten van het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie; |
| --- | --- |

—

subsidiair, het bedrag van de geldboete die door de Commissie is opgelegd en door het Gerecht van de Europese Unie is bevestigd aanzienlijk verlagen, rekening houdend met de vereisten van het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten in beide instanties. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten in beide instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1) | Eerste middel in hogere voorziening
  , ontleend aan een schending van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en de rechtspraak van het Hof van Justitie over deze bepaling en het begrip „één enkele voortgezette inbreuk”, alsook een schending van de procedurevoorschriften op het gebied van de bewijslast en de bewijswaardering.
  Het bestreden arrest bevat onjuiste beoordelingen ten aanzien van het door de Commissie aangedragen bewijs teneinde op ASPLA het concept van één enkele voortgezette inbreuk toe te passen, zowel wat haar vermeende deelname aan de inbreuken in de sectoren (openmondzakken) en de (block bags) betreft, als de wetenschap die ASPLA zou hebben gehad van de inbreukmakende gedragingen van de subgroepen waaraan zij niet heeft deelgenomen en de opname van die gedragingen in een „algemeen plan om de mededinging te vervalsen”. |
| --- | --- |

1)

Eerste middel in hogere voorziening
  , ontleend aan een schending van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en de rechtspraak van het Hof van Justitie over deze bepaling en het begrip „één enkele voortgezette inbreuk”, alsook een schending van de procedurevoorschriften op het gebied van de bewijslast en de bewijswaardering.

Het bestreden arrest bevat onjuiste beoordelingen ten aanzien van het door de Commissie aangedragen bewijs teneinde op ASPLA het concept van één enkele voortgezette inbreuk toe te passen, zowel wat haar vermeende deelname aan de inbreuken in de sectoren (openmondzakken) en de (block bags) betreft, als de wetenschap die ASPLA zou hebben gehad van de inbreukmakende gedragingen van de subgroepen waaraan zij niet heeft deelgenomen en de opname van die gedragingen in een „algemeen plan om de mededinging te vervalsen”.

| 2) | Tweede middel in hogere voorziening
  , ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting nu het argument inzake de onjuistheid van de afzetcijfers die voor de bepaling van de aan ASPLA opgelegde economische sanctie in aanmerking zijn genomen, als te laat aangevoerd is beschouwd. Subsidiair houdt dit argument direct verband met een vraag van openbare orde, zodat het verzuim van het Gerecht om deze te onderzoeken eveneens blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting
  Wat de primaire grief betreft, heeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven omdat het desbetreffende argument geen nieuw middel is, maar een uitwerking van een reeds aangevoerd middel, en ook omdat de afzetcijfers van de Grupo Armando Álvares in plaats van die van ASPLA zijn gebruikt voor de berekening van het bedrag van de geldboete.
  Wat de subsidiair aangevoerde grief betreft, heeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door een onjuiste beoordeling te maken van de omvang van de op de Commissie rustende motiveringsplicht ten aanzien van methode voor de berekening van het basisbedrag van de aan ASPLA opgelegde geldboete. |
| --- | --- |

2)

Tweede middel in hogere voorziening
  , ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting nu het argument inzake de onjuistheid van de afzetcijfers die voor de bepaling van de aan ASPLA opgelegde economische sanctie in aanmerking zijn genomen, als te laat aangevoerd is beschouwd. Subsidiair houdt dit argument direct verband met een vraag van openbare orde, zodat het verzuim van het Gerecht om deze te onderzoeken eveneens blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting

Wat de primaire grief betreft, heeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven omdat het desbetreffende argument geen nieuw middel is, maar een uitwerking van een reeds aangevoerd middel, en ook omdat de afzetcijfers van de Grupo Armando Álvares in plaats van die van ASPLA zijn gebruikt voor de berekening van het bedrag van de geldboete.

Wat de subsidiair aangevoerde grief betreft, heeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door een onjuiste beoordeling te maken van de omvang van de op de Commissie rustende motiveringsplicht ten aanzien van methode voor de berekening van het basisbedrag van de aan ASPLA opgelegde geldboete.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/16

---

Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2012 door Armando Álvarez, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-78/06, Álvarez/Commissie

(Zaak C-36/12 P)

2012/C 89/25

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Armando Álvarez, S.A. (vertegenwoordigers: E. Garayar Gutiérrez en M. Troncoso Ferrer, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 november 2011 in zaak T-78/06, Álvarez/Commissie, vernietigen en bijgevolg beschikking C(2005) 4634 definitief van 30 november 2005 in zaak COMP/F/38.354 nietig verklaren voor zover daarbij Armando Álvarez, S.A. aansprakelijk wordt gehouden; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 november 2011 in zaak T-78/06, Álvarez/Commissie, vernietigen en bijgevolg beschikking C(2005) 4634 definitief van 30 november 2005 in zaak COMP/F/38.354 nietig verklaren voor zover daarbij Armando Álvarez, S.A. aansprakelijk wordt gehouden;

| — | de Commissie in de kosten in beide instanties verwijzen. |
| --- | --- |

—

de Commissie in de kosten in beide instanties verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1) | Primair middel
  , ontleend aan een schending van het recht en een schending van de rechten van de verdediging bij de analyse van de toerekenbaarheid van de inbreuk aan rekwirante.
  Het Gerecht houdt Armando Álvares voor de inbreuk aansprakelijk als directe deelnemer aan het kartel, waarbij het niet alleen nieuwe gronden aanvoert, maar ook uitgaat van andere aansprakelijkheidsgronden dan die in de litigieuze beschikking. Daarnaast verwerpt het Gerecht de argumenten die in het verzoekschrift zijn aangevoerd om het vermoeden van de uitoefening van daadwerkelijke zeggenschap van Armando Álvares over haar dochteronderneming te weerleggen. In de beschikking van de Commissie is echter geen sprake van een vermoeden van de uitoefening van daadwerkelijke zeggenschap over haar dochteronderneming door rekwirante, zodat het niet aan haar staat om dit vermoeden te ontkrachten, nu de bewijslast geheel op de Commissie berust.
  Door aldus te handelen heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de deelname aan de inbreuk en de toerekening daarvan, en ook rekwirantes rechten van verdediging geschonden. |
| --- | --- |

1)

Primair middel
  , ontleend aan een schending van het recht en een schending van de rechten van de verdediging bij de analyse van de toerekenbaarheid van de inbreuk aan rekwirante.

Het Gerecht houdt Armando Álvares voor de inbreuk aansprakelijk als directe deelnemer aan het kartel, waarbij het niet alleen nieuwe gronden aanvoert, maar ook uitgaat van andere aansprakelijkheidsgronden dan die in de litigieuze beschikking. Daarnaast verwerpt het Gerecht de argumenten die in het verzoekschrift zijn aangevoerd om het vermoeden van de uitoefening van daadwerkelijke zeggenschap van Armando Álvares over haar dochteronderneming te weerleggen. In de beschikking van de Commissie is echter geen sprake van een vermoeden van de uitoefening van daadwerkelijke zeggenschap over haar dochteronderneming door rekwirante, zodat het niet aan haar staat om dit vermoeden te ontkrachten, nu de bewijslast geheel op de Commissie berust.

Door aldus te handelen heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de deelname aan de inbreuk en de toerekening daarvan, en ook rekwirantes rechten van verdediging geschonden.

| 2) | Subsidiair middel
  , ontleend aan een ontoereikende motivering ten aanzien van de argumenten dat Armando Álvares geen daadwerkelijke zeggenschap over ASPLA uitoefent.
  Subsidiair, mocht het betoog dat het gedrag in strijd met artikel 101 VWEU direct aan Armando Álvares kan worden toegerekend slagen en het vermoeden van de aansprakelijkheid in de verhouding tussen moeder en dochter toepassing vinden, quod non, heeft het Gerecht zich beperkt tot het oordeel dat de door Armando Álvares aangevoerde argumenten niet kunnen afdoen aan haar aansprakelijkheid, zonder de in het verzoekschrift aangevoerde stellingen daadwerkelijk te onderzoeken. Het arrest van het Gerecht is dan ook kennelijk ontoereikend gemotiveerd. |
| --- | --- |

2)

Subsidiair middel
  , ontleend aan een ontoereikende motivering ten aanzien van de argumenten dat Armando Álvares geen daadwerkelijke zeggenschap over ASPLA uitoefent.

Subsidiair, mocht het betoog dat het gedrag in strijd met artikel 101 VWEU direct aan Armando Álvares kan worden toegerekend slagen en het vermoeden van de aansprakelijkheid in de verhouding tussen moeder en dochter toepassing vinden, quod non, heeft het Gerecht zich beperkt tot het oordeel dat de door Armando Álvares aangevoerde argumenten niet kunnen afdoen aan haar aansprakelijkheid, zonder de in het verzoekschrift aangevoerde stellingen daadwerkelijk te onderzoeken. Het arrest van het Gerecht is dan ook kennelijk ontoereikend gemotiveerd.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/17

---

Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2012 door Saupiquet tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 24 november 2011 in zaak T-131/10, Saupiquet/Commissie

(Zaak C-37/12 P)

2012/C 89/26

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Saupiquet SAS (vertegenwoordiger: R. Ledru, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vijfde kamer) van 24 november 2011 in zaak T-131/10, Saupiquet/Commissie, in zijn geheel vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vijfde kamer) van 24 november 2011 in zaak T-131/10, Saupiquet/Commissie, in zijn geheel vernietigen;

| — | de in het kader van deze hogere voorziening en in eerste aanleg door rekwirante ingestelde vorderingen in hun geheel toewijzen; |
| --- | --- |

—

de in het kader van deze hogere voorziening en in eerste aanleg door rekwirante ingestelde vorderingen in hun geheel toewijzen;

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep stelt rekwirante in de eerste plaats dat het Gerecht de fundamentele beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie en bijgevolg de artikelen 2 en 9 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, artikel 8 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden.

In de tweede plaats verwijt rekwirante het Gerecht schending van artikel 3 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, waarbij aan de Europese Unie bevoegdheden worden verleend, met name een exclusieve verantwoordelijkheid inzake douane.

In de derde plaats stelt rekwirante dat de artikelen 247 en 247 bis van het communautair douanewetboek (1) zijn geschonden.

In de vierde en laatste plaats voert rekwirante aan dat artikel 7 van verordening nr. 975/2003 van de Raad (2) is geschonden.

Anders dan het Gerecht stelt, blijkt uit voormelde bepalingen, in hun geheel beschouwd, namelijk dat de Commissie aansprakelijk moet worden gesteld voor de nadelige gevolgen van het feit dat de douanekantoren in bepaalde lidstaten op zondag gesloten zijn, en dat zij de noodzakelijke maatregelen moet treffen om deze gevolgen op te vangen.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 975/2003 van de Raad van 5 juni 2003 betreffende de opening en het beheer van een tariefcontingent voor de invoer van tonijnconserven, ingedeeld onder de GN-codes 1604 14 11, 1604 14 18 en 1604 20 70 (PB L 141, blz. 1).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/17

---

Hogere voorziening ingesteld op 27 januari 2012 door Gascogne Sack Deutschland GmbH, voorheen Sachsa Verpackung GmbH, tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-79/06, Sachsa Verpackung/Commissie

(Zaak C-40/12 P)

2012/C 89/27

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Gascogne Sack Deutschland GmbH, voorheen Sachsa Verpackung GmbH (vertegenwoordigers: F. Puel en L. François-Martin, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-79/06 [...] vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht teneinde overeenkomstig de aanwijzingen van het Hof uitspraak te doen, waaronder over de financiële gevolgen voor rekwirante ten gevolge van het verstrijken van de tijd na afloop van de redelijke termijn; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-79/06 [...] vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht teneinde overeenkomstig de aanwijzingen van het Hof uitspraak te doen, waaronder over de financiële gevolgen voor rekwirante ten gevolge van het verstrijken van de tijd na afloop van de redelijke termijn;

| — | het bedrag van de geldboete verlagen om rekening te houden met de financiële gevolgen voor rekwirante ten gevolge van het verstrijken van de tijd na afloop van de redelijke termijn; |
| --- | --- |

—

het bedrag van de geldboete verlagen om rekening te houden met de financiële gevolgen voor rekwirante ten gevolge van het verstrijken van de tijd na afloop van de redelijke termijn;

| — | de verwerende partij in de kosten in beide instanties verwijzen. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij in de kosten in beide instanties verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert vier middelen ter ondersteuning van haar hogere voorziening aan.

Met haar eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven door geen consequenties te trekken uit de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de Europese Unie op 1 december 2009, en meer bepaald artikel 6 daarvan, dat aan het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dezelfde juridische waarde toekent als aan de Verdragen.

Met haar tweede middel voert rekwirante aan dat het Gerecht zijn beslissing ontoereikend heeft gemotiveerd wat de toepassing van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) en van artikel 15 van verordening nr. 17 (2) betreft.

Met haar derde middel stelt rekwirante dat het Gerecht zijn rechterlijk toezicht niet heeft uitgeoefend en onvoldoende de motivering en de redenering van de Commissie op het punt van de weerslag van de gedragingen op de markt heeft getoetst.

Met haar vierde middel beroept rekwirante zich subsidiair op de niet-naleving van de procedurevoorschriften door het Gerecht, aangezien dit het beginsel van de redelijke termijn zoals neergelegd in artikel 6 van het EVRM en het beginsel van de effectieve rechterlijke bescherming heeft geschonden. Dit middel brengt rekwirante ertoe om primair de vernietiging van het bestreden arrest te vorderen en subsidiair de verlaging van het bedrag van de geldboete, teneinde rekening te houden met de financiële gevolgen voor rekwirante ten gevolge van het verstrijken van de tijd na afloop van de redelijke termijn.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB 2003, L 1, blz. 1).

(2)  Verordening nr. 17 van de Raad, van 6 februari 1962, Eerste verordening over de toepassing van de artikelen [81 EG] en [82 EG] (PB 1962, 13, blz. 204).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/18

---

Beroep ingesteld op 2 februari 2012 — Europese Commissie/Ierland

(Zaak C-55/12)

2012/C 89/28

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Mölls, gemachtigden)

Verwerende partij: Ierland

Conclusies

| — | vaststellen dat Ierland, door vrijstelling van accijnsrechten te verlenen voor door gehandicapte personen gebruikte brandstof voor motorvoertuigen zonder de bij richtlijn 2003/96/EG (1) vastgelegde minimumbelastingniveaus in acht te nemen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat Ierland, door vrijstelling van accijnsrechten te verlenen voor door gehandicapte personen gebruikte brandstof voor motorvoertuigen zonder de bij richtlijn 2003/96/EG (1) vastgelegde minimumbelastingniveaus in acht te nemen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | Ierland verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Ierland verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie stelt dat Ierland, door de vrijstelling van accijnsrechten op door gehandicapte personen gebruikte motorbrandstoffen te handhaven, de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nakomt.

---

(1)  Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/18

---

Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2012 door Groupe Gascogne SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-72/06, Groupe Gascogne/Commissie

(Zaak C-58/12 P)

2012/C 89/29

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Groupe Gascogne SA (vertegenwoordigers: P. Hubert en E. Durand, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest vernietigen voor zover daarbij het beroep van Groupe Gascogne tegen beschikking C(2005) 4634 definitief van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/F/38.354 – Industriële zakken) is verworpen en Groupe Gascogne in de kosten is verwezen; |
| --- | --- |

—

het arrest vernietigen voor zover daarbij het beroep van Groupe Gascogne tegen beschikking C(2005) 4634 definitief van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/F/38.354 – Industriële zakken) is verworpen en Groupe Gascogne in de kosten is verwezen;

| — | het arrest vernietigen voor zover daarbij de bij de beschikking aan rekwirante opgelegde geldboete is bevestigd; |
| --- | --- |

—

het arrest vernietigen voor zover daarbij de bij de beschikking aan rekwirante opgelegde geldboete is bevestigd;

| — | de zaak terugverwijzen naar het Gerecht teneinde overeenkomstig de aanwijzingen van het Hof uitspraak te doen of de geldboete zelf vaststellen op een bedrag:






  — | dat niet meer bedraagt dan 10 % van de gezamenlijke omzet van de vennootschappen Sachsa en Groupe Gascogne S.A., de enige ondernemingen die in de onderhavige zaak in geding zijn; |
| --- | --- | --- |

—

de zaak terugverwijzen naar het Gerecht teneinde overeenkomstig de aanwijzingen van het Hof uitspraak te doen of de geldboete zelf vaststellen op een bedrag:

—

dat niet meer bedraagt dan 10 % van de gezamenlijke omzet van de vennootschappen Sachsa en Groupe Gascogne S.A., de enige ondernemingen die in de onderhavige zaak in geding zijn;

| — | en/of dat rekening houdt met de kennelijk buitensporige lange duur van de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

en/of dat rekening houdt met de kennelijk buitensporige lange duur van de procedure voor het Gerecht.

| — | de Europese Commissie, de verwerende partij, verwijzen in alle kosten in de beide instanties. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie, de verwerende partij, verwijzen in alle kosten in de beide instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

Met haar eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te weigeren te onderzoeken welke gevolgen de wijzigingen in de rechtsorde van de Unie als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 teweeg hebben gebracht, meer bepaald welke gevolgen de toepassing van artikel 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waaraan Groupe Gascogne bescherming ontleent op grond van de onschuldpresumptie, voor de onderhavige zaak heeft.

Met haar tweede middel betoogt rekwirante dat het Gerecht de bepalingen van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden door haar ten onrechte hoofdelijk aansprakelijk te houden voor de gedragingen van Sachsa vanaf 1 januari 1994, op de enkele grondslag dat is vastgesteld dat Groupe Gascogne 100 % van de aandelen in het kapitaal van Sachsa houdt, en door de beschikking te bevestigen voor zover zij daarin hoofdelijk aansprakelijk is gehouden ten belope van een bedrag van 9,90 miljoen EUR voor de betaling van de aan Sachsa opgelegde geldboete.

Met haar derde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd, stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het begrip „onderneming” in de zin van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie onjuist uit te leggen en door dus de eerbiediging van het plafond van 10 % van de omzet in artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) dna te gaan aan de hand van de geconsolideerde omzet van de Groupe Gadcogne, terwijl het zich, voor zover Groupe Gascogne hoofdelijk aansprakelijk kan worden gehouden voor de aan Sachsa verweten inbreuk, had moeten baseren op de gecumuleerde omzet van uitsluitend de vennootschappen Groupe Gascogne en Sachsa, aangezien het niet heeft uiteengezet waarom de andere dochterondernemingen van Groupe Gascogne bij de „onderneming” die voor de beweerde mededingingsbeperkende gedragingen van Sachsa aansprakelijk is, moeten worden opgeteld.

Ten slotte stelt rekwirante met haar vierde en laatste middel, dat eveneens subsidiair wordt aangevoerd, dat het Gerecht de bepalingen van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden aangezien haar zaak niet binnen een redelijke termijn is behandeld.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB 2003, L 1, blz. 1).

---

Gerecht

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/20

---

Arrest van het Gerecht van 13 februari 2012 — Budapesti Erőmű/Commissie

(Gevoegde zaken T-80/06 en T-182/09) (1)

(Staatssteun - Groothandelsmarkt voor elektriciteit - Door Hongaars overheidsbedrijf aan bepaalde elektriciteitsproducenten toegekende voordelige voorwaarden in kader van stroomafnameovereenkomsten - Besluit om procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering daarvan wordt gelast - Nieuwe steun - Criterium van particuliere investeerder)

2012/C 89/30

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Budapesti Erőmű Zrt (Budapest, Hongarije) (vertegenwoordigers: in zaken T-80/06 en T-182/09, M. Powell, solicitor, C. Arhold en K. Struckmann, advocaten, alsook, in zaak T-182/09, A. Hegyi, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: in zaken T-80/06 et T-182/09, N. Khan, L. Flynn et K. Talabér Ritz, alsook, in zaak T-80/06, V. Di Bucci, gemachtigden)

Voorwerp

In zaak T-80/06: nietigverklaring van het besluit van de Commissie, waarvan op 9 november 2005 kennis is gegeven aan Hongarije, tot inleiding van de procedure krachtens artikel 88, lid 2, EG betreffende steunregeling C 41/2005 (ex NN 49/2005) — Hongaarse „gestrande kosten”, en in zaak T-182/09: nietigverklaring van beschikking 2009/609/EG van de Commissie van 4 juni 2008 betreffende de door Hongarije toegekende steunmaatregel C 41/05 in het kader van de stroomafnameovereenkomsten (PB 2009, L 225, blz. 53)

Dictum

| 1) | De beroepen worden verworpen. |
| --- | --- |

1)

De beroepen worden verworpen.

| 2) | Budapesti Erőmű Zrt wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Budapesti Erőmű Zrt wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 108 van 6.5.2006.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/20

---

Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Italië/Commissie

(Zaak T-267/06) (1)

(EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Financiële correcties - Fruit en groenten - Openbare opslag van rundvlees)

2012/C 89/31

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato dello Stato)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en F. Jimeno Fernández, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

Voorwerp

Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/554/EG van de Commissie van 27 juli 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 218, blz. 12), voor zover daarbij bepaalde uitgaven van de Italiaanse Republiek in de fruit- en groentesector en in de sector van de openbare opslag van rundvlees worden uitgesloten.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 281 van 18.11.2006.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/20

---

Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Duitsland/Commissie

(Zaak T-59/09) (1)

(Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende afgesloten niet-nakomingsprocedure - Van lidstaat afkomstige documenten - Verlening van toegang - Voorafgaande toestemming van lidstaat)

2012/C 89/32

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma, B. Klein en A. Wiedmann, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, P. Costa de Oliveira en F. Hoffmeister, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Muñoz Pérez, vervolgens S. Centeno Huerta, gemachtigden) en Republiek Polen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Dowgielewicz, vervolgens M. Szpunar en B. Majczyna, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Bering Liisberg en B. Weis Fogh, vervolgens S. Juul Jørgensen en C. Vang, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde) en Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: K. Petkovska, A. Falk en S. Johannesson, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van besluit SG.E.3/RG/mbp D (2008) 10067 van de Commissie van 5 december 2008, waarbij aan burgers toegang wordt verleend tot bepaalde door de Bondsrepubliek Duitsland in het kader van niet-nakomingsprocedure nr. 2005/4569 overgelegde documenten

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van de Europese Commissie.

| 3) | Het Koninkrijk Denemarken, het Koninkrijk Spanje, de Republiek Finland, de Republiek Polen en het Koninkrijk Zweden dragen elk hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Denemarken, het Koninkrijk Spanje, de Republiek Finland, de Republiek Polen en het Koninkrijk Zweden dragen elk hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 113 van 16.5.2009.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/21 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/21

---

Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Electrolux en Whirlpool Europe/Commissie

(Gevoegde zaken T-115/09 en T-116/09) (1)

(Staatssteun - Door Franse Republiek aangemelde herstructureringssteun voor fabrikant van grote elektrische huishoudelijke apparaten - Beschikking waarbij steun onder voorwaarden verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Kennelijke beoordelingsfouten - Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun voor ondernemingen in moeilijkheden)

2012/C 89/33

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Electrolux AB (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordigers: F. Wijckmans en H. Burez, advocaten) (zaak T-115/09); en Whirlpool Europe BV (Breda, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Tuytschaever en B. Bellen, vervolgens H. Burez en F. Wijckmans, advocaten) (zaak T-116/09)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en C. Giolito, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues en A.-L. Vendrolini, vervolgens G. de Bergues en J. Gstalter, gemachtigden); Fagor France SA (Rueil-Malmaison Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Derenne en A. Müller-Rappard, advocaten)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2009/485/EG van de Commissie van 21 oktober 2008 betreffende de steunmaatregel C 44/07 (ex N 460/07) die Frankrijk voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de onderneming FagorBrandt (PB 2009, L 160, blz. 11)

Dictum

| 1) | Beschikking 2009/485/EG van de Commissie van 21 oktober 2008 betreffende de steunmaatregel C 44/07 (ex N 460/07) die Frankrijk voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de onderneming FagorBrandt, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Beschikking 2009/485/EG van de Commissie van 21 oktober 2008 betreffende de steunmaatregel C 44/07 (ex N 460/07) die Frankrijk voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de onderneming FagorBrandt, wordt nietig verklaard.

| 2) | De Europese Commissie wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van Electrolux AB en Whirlpool Europe BV. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van Electrolux AB en Whirlpool Europe BV.

| 3) | De Franse Republiek en FagorBrandt SA zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

De Franse Republiek en FagorBrandt SA zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 113 van 16.5.2009.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/21 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/21

---

Arrest van het Gerecht van 10 februari 2012 — Verenigde Douaneagenten/Commissie

(Zaak T-32/11) (1)

(Douane-unie - Invoer van ruwe rietsuiker uit Nederlandse Antillen - Navordering van invoerrechten - Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten - Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Schending van wezenlijke vormvoorschriften)

2012/C 89/34

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Verenigde Douaneagenten BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: J. van der Meché en S. Moolenaar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Bouyon en B. Burggraaf, gemachtigden)

Voorwerp

Nietigverklaring van besluit C(2010) 6754 definitief van de Commissie van 1 oktober 2010 waarbij ter zake van een specifiek geval betreffende de invoer van ruwe rietsuiker boeking achteraf van de rechten bij invoer gerechtvaardigd wordt geacht en kwijtschelding van die rechten niet gerechtvaardigd wordt geacht (dossier REC 02/09)

Dictum

| 1) | Besluit C(2010) 6754 definitief van de Commissie van 1 oktober 2010, voor zover hierbij is vastgesteld dat de kwijtschelding van een bedrag aan invoerrechten van 531 985,59 EUR op grond van artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, niet gerechtvaardigd is, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Besluit C(2010) 6754 definitief van de Commissie van 1 oktober 2010, voor zover hierbij is vastgesteld dat de kwijtschelding van een bedrag aan invoerrechten van 531 985,59 EUR op grond van artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, niet gerechtvaardigd is, wordt nietig verklaard.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Elke partij zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 103 van 2.4.2011.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/22 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/22

---

Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Peeters Landbouwmachines/BHIM — Fors MW (BIGAB)

(Zaak T-33/11) (1)

(Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk BIGAB - Absolute weigeringsgrond - Geen kwade trouw - Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)

2012/C 89/35

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Peeters Landbouwmachines BV (Etten-Leur, Nederland) (vertegenwoordiger: P. Claassen, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: AS Fors MW (Saue, Estland) (vertegenwoordigers: M. Nielsen en J. Hansen, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 november 2010 (zaak R 210/2010-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Peeters Landbouwmachines BV en AS Fors MW

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Peeters Landbouwmachines BV wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Peeters Landbouwmachines BV wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 80 van 12.3.2011.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/22 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/22

---

Beschikking van het Gerecht van 26 januari 2012 — Mojo Concerts en Amsterdam Music Dome Exploitatie/Commissie

(Zaak T-90/09) (1)

(Staatssteun - Beroep tot nietigverklaring - Investering van Gemeente Rotterdam in Ahoy’-complex - Beschikking houdende vaststelling dat betrokken maatregel geen staatssteun vormt - Niet individueel geraakt worden - Niet-ontvankelijkheid)

2012/C 89/36

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partijen: Mojo Concerts BV (Delft, Nederland) en Amsterdam Music Dome Exploitatie BV (Delft, Nederland) (vertegenwoordiger: S. Beeston, solicitor)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en K. Gross, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Noort, C. Wissels, M. de Grave, Y. de Vries en J. Langer, gemachtigden), Gemeente Rotterdam (Nederland) (vertegenwoordigers: J. Feenstra en J. Fanoy, advocaten) en Ahoy’ Rotterdam NV (Rotterdam) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. van der Woude en E. Offers, vervolgens M. Maas-Cooymans, advocaten)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 6018 def. van de Commissie van 21 oktober 2008 betreffende de investering van de Gemeente Rotterdam in het Ahoy’-complex [steunmaatregel C 4/2008 (ex N 97/2007, ex CP 91/2007)]

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Mojo Concerts BV en Amsterdam Music Dome Exploitatie BV dragen hun eigen kosten alsmede de kosten die de Europese Commissie, de Gemeente Rotterdam en Ahoy’ Rotterdam NV zijn opgekomen. |
| --- | --- |

2)

Mojo Concerts BV en Amsterdam Music Dome Exploitatie BV dragen hun eigen kosten alsmede de kosten die de Europese Commissie, de Gemeente Rotterdam en Ahoy’ Rotterdam NV zijn opgekomen.

| 3) | Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 102 van 1.5.2009.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/23 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/23

---

Beschikking van het Gerecht van 31 januari 2012 — Ayadi/Commissie

(Zaak T-527/09) (1)

(Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa'ida-netwerk en Taliban - Verordening (EG) nr. 881/2002 - Schrapping van betrokkene van lijst van betreffende personen en entiteiten - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)

2012/C 89/37

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Chafiq Ayadi (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Emmerson, QC, S. Cox, barrister, en H. Miller, solicitor, daarna E. Grieves, barrister, en E. Miller)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Paasivirta, T. Scharf en M. Konstantinidis, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Finnegan en R. Szostak, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 954/2009 van de Commissie van 13 oktober 2009 tot 114e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qaida-netwerk en de Taliban (PB L 269, blz. 20), voor zover deze handeling verzoeker betreft

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van C. Ayadi, en zij moet de bedragen die ter zake van de rechtsbijstand zijn voorgeschoten, terugbetalen aan de kas van het Gerecht. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van C. Ayadi, en zij moet de bedragen die ter zake van de rechtsbijstand zijn voorgeschoten, terugbetalen aan de kas van het Gerecht.

| 3) | De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 148 van 5.6.2010.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/23 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/23

---

Beschikking van het Gerecht van 3 februari 2012 — Ecologistas en Acción-CODA/Commissie

(Zaak T-359/10) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot stukken - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten met betrekking tot ontwikkelingsplan voor wijk Cabanyal in Valencia (Spanje) - Documenten afkomstig van lidstaat - Weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van doel van inspecties, onderzoeken en audits - Uitzondering betreffende bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies - Milieu-informatie - Verordening (EG) nr. 1367/2006 - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

2012/C 89/38

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Ecologistas en Acción-CODA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Ramos Segarra, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Martínez del Peral en P. Costa de Oliveira, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Muñoz Pérez, vervolgens S. Centeno Huerta, abogados del Estado)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 juni 2010 waarbij verzoekster toegang is geweigerd tot bepaalde documenten over het onderzoek van de Spaanse autoriteiten betreffende dossier EU-PILOT 724/09/02 ENVI met betrekking tot het bijzonder plan voor de bescherming en de vernieuwing van de wijk Cabanyal in Valencia (Spanje).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Ecologistas en Acción-CODA draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Ecologistas en Acción-CODA draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 288 van 23.10.2010.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/24

---

Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2012 — AG/Parlement

(Zaak T-98/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Ontslag aan einde van proeftijd - Beroepstermijn - Tardiviteit - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

2012/C 89/39

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirerende partij: AG (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en V. Montebello-Demogeot, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 16 december 2010, AG/Parlement (F-25/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt kennelijk ongegrond verklaard. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt kennelijk ongegrond verklaard.

| 2) | De rekwirerende partij zal naast haar eigen kosten de kosten van het Europees Parlement dragen. |
| --- | --- |

2)

De rekwirerende partij zal naast haar eigen kosten de kosten van het Europees Parlement dragen.

---

(1)  PB C 120 van 16.4.2011.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/24

---

Beschikking van het Gerecht van 25 januari 2012 — MasterCard e.a./Commissie

(Zaak T-330/11) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende studie over kosten en baten die met aanvaarding van verschillende betaalmiddelen door handelaars gepaard gaan - Documenten afkomstig van derde - Stilzwijgende weigering van toegang - Procesbelang - Na instelling van beroep vastgesteld uitdrukkelijk besluit - Afdoening zonder beslissing)

2012/C 89/40

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: MasterCard, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten); MasterCard International, Inc. (Wilmington); MasterCard Europe (Waterloo, België) (vertegenwoordigers: B. Amory, V. Brophy en S. McInnes, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en V. Bottka, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van de stilzwijgende weigering van de Commissie om verzoeksters toegang te verlenen tot bepaalde documenten die door een derde zijn opgesteld in het kader van een studie over de „kosten en baten die met de aanvaarding van verschillende betaalmiddelen door handelaars gepaard gaan”

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 238 van 13.8.2011.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/24

---

Beschikking van het Gerecht van 17 januari 2012 — Afriqiyah Airways/Raad

(Zaak T-436/11) (1)

(Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - In het licht van de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen - Schrapping van lijst van betrokken personen en entiteiten - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)

2012/C 89/41

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Afriqiyah Airways (Tripoli, Libië) (vertegenwoordiger: B. Sarfati, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M.-M. Joséphidès en B. Driessen, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2011/300/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 tot uitvoering van besluit 2011/137/GBVB betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (PB L 136, blz. 85), voor zover het verzoekster betreft

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Elke partij draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

2)

Elke partij draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 290 van 1.10.2011.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/24

---

Beroep ingesteld op 3 januari 2012 — Olive Line International/BHIM — Carapelli Firenze (Maestro de Oliva)

(Zaak T-4/12)

2012/C 89/42

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Olive Line International, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Aznar Alonso, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Carapelli Firenze SpA [Tavarnelle Val di Pesa (Firenze), Italië]

Conclusies

Verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | onderhavig beroep gegrond te verklaren en te verklaren dat de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 september 2011 (zaak R 1612/2010-2), waarbij de in oppositieprocedure nr. B 1344995 gewezen beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM van 20 juli 2010 is vernietigd en het verzoek om inschrijving van internationaal merk nr. 938 133 als gemeenschapsmerk is afgewezen voor een deel van de waren van de klassen 29 en 30 waarvoor om inschrijving was verzocht, niet in overeenstemming is met verordening nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (thans verordening nr. 297/2009); |
| --- | --- |

—

onderhavig beroep gegrond te verklaren en te verklaren dat de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 september 2011 (zaak R 1612/2010-2), waarbij de in oppositieprocedure nr. B 1344995 gewezen beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM van 20 juli 2010 is vernietigd en het verzoek om inschrijving van internationaal merk nr. 938 133 als gemeenschapsmerk is afgewezen voor een deel van de waren van de klassen 29 en 30 waarvoor om inschrijving was verzocht, niet in overeenstemming is met verordening nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (thans verordening nr. 297/2009);

| — | de verwerende partij, en in voorkomend geval interveniënte, te verwijzen in alle kosten van de procedure en in de kosten van de administratieve fases van oppositie en beroep. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij, en in voorkomend geval interveniënte, te verwijzen in alle kosten van de procedure en in de kosten van de administratieve fases van oppositie en beroep.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met woordelement „Maestro de Oliva” voor waren van de klassen 29 en 30

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Carapelli Firenze SPA.

Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „MAESTRO” voor waren van de klassen 29 en 30

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van het verzoek voor een deel van de waren waarvoor om inschrijving is verzocht

Aangevoerde middelen: schending van artikel 15, lid 1, sub a, en de daarmee samenhangende bepalingen van verordening nr. 207/2009, aangezien het gebruik dat de verwerende partij van het oppositiemerk maakt een bewuste wijziging inhoudt van dit oppositiemerk zoals dit oorspronkelijk is ingeschreven, en het onderscheidend vermogen van het merk „MAESTRO” zodoende wezenlijk wordt gewijzigd, en schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien er geen gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken bestaat

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/25 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/25

---

Beroep ingesteld op 9 januari 2012 — Andechser Molkerei Scheitz/Commissie

(Zaak T-13/12)

2012/C 89/43

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Andechser Molkerei Scheitz GmbH (Andechs, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Schmidt, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

Verzoekster vordert:

| — | verordening (EU) nr. 1131/2011 van de Commissie tot wijziging van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft steviolglycosiden, nietig te verklaren voor zover daarbij de uit de bladeren van de Stevia rebaudiana Bertoni-plant geëxtraheerde steviolglycosiden slechts voor gebruik als levensmiddelenadditief en niet als plantaardig voedselingrediënt van agrarische oorsprong of als aromatiserend preparaat wordt toegelaten; |
| --- | --- |

—

verordening (EU) nr. 1131/2011 van de Commissie tot wijziging van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft steviolglycosiden, nietig te verklaren voor zover daarbij de uit de bladeren van de Stevia rebaudiana Bertoni-plant geëxtraheerde steviolglycosiden slechts voor gebruik als levensmiddelenadditief en niet als plantaardig voedselingrediënt van agrarische oorsprong of als aromatiserend preparaat wordt toegelaten;

| — | ten gronde vast te stellen dat de Europese Unie verplicht is, verzoekster de schade te vergoeden die deze lijdt doordat verordening (EU) nr. 1131/2011 van de Commissie tot wijziging van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad de uit de bladeren van de Stevia rebaudiana Bertoni-plant geëxtraheerde steviolglycosiden slechts voor gebruik als levensmiddelenadditief en niet als plantaardig voedselingrediënt van agrarische oorsprong of als aromatiserend preparaat toelaat, en andere ondernemingen steviolglycosiden voor de bereiding van hun traditionele melkproducten mogen gebruiken en verzoekster daardoor wegconcurrenten, terwijl het verzoekster zelf als biozuivelfabriek en producente van bioproducten volgens de bepalingen van de verordeningen (EG) nrs. 834/2007 en 889/2008 verboden is steviolglycosiden als levensmiddelenadditief te gebruiken, ook wanneer zij deze steviolglycosiden uit biologische geteelde steviabladeren extraheert volgens het naar het recht van de Unie voor bioproducten toegestane procédé. |
| --- | --- |

—

ten gronde vast te stellen dat de Europese Unie verplicht is, verzoekster de schade te vergoeden die deze lijdt doordat verordening (EU) nr. 1131/2011 van de Commissie tot wijziging van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad de uit de bladeren van de Stevia rebaudiana Bertoni-plant geëxtraheerde steviolglycosiden slechts voor gebruik als levensmiddelenadditief en niet als plantaardig voedselingrediënt van agrarische oorsprong of als aromatiserend preparaat toelaat, en andere ondernemingen steviolglycosiden voor de bereiding van hun traditionele melkproducten mogen gebruiken en verzoekster daardoor wegconcurrenten, terwijl het verzoekster zelf als biozuivelfabriek en producente van bioproducten volgens de bepalingen van de verordeningen (EG) nrs. 834/2007 en 889/2008 verboden is steviolglycosiden als levensmiddelenadditief te gebruiken, ook wanneer zij deze steviolglycosiden uit biologische geteelde steviabladeren extraheert volgens het naar het recht van de Unie voor bioproducten toegestane procédé.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen verordening (EU) nr. 1131/2011 van de Commissie tot wijziging van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft steviolglycosiden (1), voor zover daarbij de uit de bladeren van de Stevia rebaudiana Bertoni-plant geëxtraheerde steviolglycosiden slechts voor gebruik als levensmiddelenadditief en niet als plantaardig voedselingrediënt van agrarische oorsprong of als aromatiserend preparaat wordt toegelaten.

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekster, zakelijk weergegeven, vier middelen aan.

| 1) | Eerste middel: schending van het „non ultra vires”-beginsel
  Verzoekster stelt in de eerste plaats dat de Commissie de uit de bladeren van de Stevia rebaudiana Bertoni-plant geëxtraheerde steviolglycosiden ten onrechte als levensmiddelenadditief heeft behandeld en daardoor bij de vaststelling van de litigieuze verordening haar bevoegdheden heeft overschreden. Steviolglycosiden zouden wegens de smaak ervan gedifferentieerd worden uitgekozen. Zij zouden dus niet voor technologische doeleinden als levensmiddelenadditief worden gebruikt in de zin van artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 1333/2008 (2), maar uitsluitend om aroma en/of smaak te geven in de zin van punt 5 van de considerans van de verordening. Steviolglycosiden zouden dan ook plantaardig voedselingrediënt of aromatiserend preparaat moeten worden aangemerkt. De Commissie zou bijgevolg ultra vires hebben gehandeld. |
| --- | --- |

1)

Eerste middel: schending van het „non ultra vires”-beginsel

Verzoekster stelt in de eerste plaats dat de Commissie de uit de bladeren van de Stevia rebaudiana Bertoni-plant geëxtraheerde steviolglycosiden ten onrechte als levensmiddelenadditief heeft behandeld en daardoor bij de vaststelling van de litigieuze verordening haar bevoegdheden heeft overschreden. Steviolglycosiden zouden wegens de smaak ervan gedifferentieerd worden uitgekozen. Zij zouden dus niet voor technologische doeleinden als levensmiddelenadditief worden gebruikt in de zin van artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 1333/2008 (2), maar uitsluitend om aroma en/of smaak te geven in de zin van punt 5 van de considerans van de verordening. Steviolglycosiden zouden dan ook plantaardig voedselingrediënt of aromatiserend preparaat moeten worden aangemerkt. De Commissie zou bijgevolg ultra vires hebben gehandeld.

| 2) | Tweede middel: schending van het grondrecht van gelijke behandeling
  Verzoekster voert in de tweede plaats aan dat haar grondrecht van gelijke behandeling in de zin van een verbod van willekeur is geschonden doordat zij als biozuivelfabriek wordt belet bioyoghurt met biosteviolglycosiden te produceren en te verkopen, terwijl haar concurrenten die yoghurt uit de traditionele landbouw aanbieden, steviolglycosiden mogen gebruiken. Artikel 19, lid 2, sub b, van verordening nr. 834/2007 (3) zou het gebruik van biosteviolglycosiden als levensmiddelenadditief verbieden, aangezien volgens die bepaling alleen voor gebruik in de biologische productie toegelaten levensmiddelenadditieven mogen worden gebruikt. Deze toelating zou noch in artikel 27, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 889/2008 (4) noch door opname in de positieve lijst van deel A van bijlage VIII bij deze verordening zijn verleend. Door steviolglycosiden alleen als levensmiddelenadditief toe te laten zou de Commissie de mededinging op de markt onrechtmatig hebben belemmerd ten gunste van de aanbieders van traditionele producten. |
| --- | --- |

2)

Tweede middel: schending van het grondrecht van gelijke behandeling

Verzoekster voert in de tweede plaats aan dat haar grondrecht van gelijke behandeling in de zin van een verbod van willekeur is geschonden doordat zij als biozuivelfabriek wordt belet bioyoghurt met biosteviolglycosiden te produceren en te verkopen, terwijl haar concurrenten die yoghurt uit de traditionele landbouw aanbieden, steviolglycosiden mogen gebruiken. Artikel 19, lid 2, sub b, van verordening nr. 834/2007 (3) zou het gebruik van biosteviolglycosiden als levensmiddelenadditief verbieden, aangezien volgens die bepaling alleen voor gebruik in de biologische productie toegelaten levensmiddelenadditieven mogen worden gebruikt. Deze toelating zou noch in artikel 27, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 889/2008 (4) noch door opname in de positieve lijst van deel A van bijlage VIII bij deze verordening zijn verleend. Door steviolglycosiden alleen als levensmiddelenadditief toe te laten zou de Commissie de mededinging op de markt onrechtmatig hebben belemmerd ten gunste van de aanbieders van traditionele producten.

| 3) | Derde middel: inbreuk op het grondrecht van bescherming van de eigendom en op de vrijheid van ondernemerschap
  In de derde plaats stelt verzoekster dat inbreuk is gemaakt op haar grondrecht op bescherming van de eigendom en op haar vrijheid van ondernemerschap |
| --- | --- |

3)

Derde middel: inbreuk op het grondrecht van bescherming van de eigendom en op de vrijheid van ondernemerschap

In de derde plaats stelt verzoekster dat inbreuk is gemaakt op haar grondrecht op bescherming van de eigendom en op haar vrijheid van ondernemerschap

| 4) | Vierde middel: ontoereikende motivering
  Bovendien zou verordening nr. 1131/2011 ontoereikend zijn gemotiveerd omdat in de considerans ervan niet wordt uiteengezet waarom steviolglycosiden, die uitsluitend dienen om smaak te geven, als zoetstof en voor het verlenen de wrange smaaktint, als levensmiddelenadditief worden behandeld. |
| --- | --- |

4)

Vierde middel: ontoereikende motivering

Bovendien zou verordening nr. 1131/2011 ontoereikend zijn gemotiveerd omdat in de considerans ervan niet wordt uiteengezet waarom steviolglycosiden, die uitsluitend dienen om smaak te geven, als zoetstof en voor het verlenen de wrange smaaktint, als levensmiddelenadditief worden behandeld.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 1131/2011 van de Commissie van 11 november 2011 tot wijziging van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft steviolglycosiden (PB L 295, blz. 205).

(2)  Verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 inzake levensmiddelenadditieven (PB L 354, blz. 16).

(3)  Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad van 28 juni 2007 inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 2092/91 (PB L 189, blz. 1).

(4)  Verordening (EG) nr. 889/2008 van de Commissie van 5 september 2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten, wat de biologische productie, de etikettering en de controle betreft (PB L 250, blz. 1).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/26 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/26

---

Beroep ingesteld op 16 januari 2012 — Hagenmeyer en Hahn/Commissie

(Zaak T-17/12)

2012/C 89/44

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: Moritz Hagenmeyer (Hamburg, Duitsland) en Andreas Hahn (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Teufer, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

Verzoekers vorderen:

| — | verordening (EU) nr. 1170/2011 van de Commissie van 16 november 2011 tot weigering van een vergunning voor bepaalde gezondheidsclaims voor levensmiddelen die over de ziekterisicobeperking gaan (PB L 299, blz. 1) nietig te verklaren voor zover deze betrekking heeft op de door verzoekers geformuleerde claim „De regelmatige consumptie van aanzienlijke hoeveelheden water kan het risico van de ontwikkeling van dehydratatie en de daarmee gepaard gaande prestatievermindering beperken”; |
| --- | --- |

—

verordening (EU) nr. 1170/2011 van de Commissie van 16 november 2011 tot weigering van een vergunning voor bepaalde gezondheidsclaims voor levensmiddelen die over de ziekterisicobeperking gaan (PB L 299, blz. 1) nietig te verklaren voor zover deze betrekking heeft op de door verzoekers geformuleerde claim „De regelmatige consumptie van aanzienlijke hoeveelheden water kan het risico van de ontwikkeling van dehydratatie en de daarmee gepaard gaande prestatievermindering beperken”;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (1) zijn gezondheidsclaims voor levensmiddelen verboden, tenzij de Commissie daarvoor overeenkomstig die verordening een vergunning heeft verleend, en zij zijn opgenomen in een lijst van toegestane claims.

Het onderhavige beroep is gericht tegen verordening (EU) nr. 1170/2011 van de Commissie van 16 november 2011 tot weigering van een vergunning voor bepaalde gezondheidsclaims voor levensmiddelen die over de ziekterisicobeperking gaan (2), voor zover daarbij afwijzend is beslist op het verzoek om in de lijst van toegestane claims de navolgende claim over de ziekterisicobeperking op te nemen: „De regelmatige consumptie van aanzienlijke hoeveelheden water kan het risico van de ontwikkeling van dehydratatie en de daarmee gepaard gaande prestatievermindering beperken.”

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers negen middelen aan.

| 1) | Eerste middel: het aangeven van een „risicofactor” is overbodig
  Verzoekers laken allereerst dat verweerster heeft geëist dat voor de vergunningsaanvraag een „risicofactor” wordt aangegeven, ofschoon verordening nr. 1924/2006 geen dergelijke verplichting bevat. |
| --- | --- |

1)

Eerste middel: het aangeven van een „risicofactor” is overbodig

Verzoekers laken allereerst dat verweerster heeft geëist dat voor de vergunningsaanvraag een „risicofactor” wordt aangegeven, ofschoon verordening nr. 1924/2006 geen dergelijke verplichting bevat.

| 2) | Tweede middel: niet-inaanmerkingneming van het feit dat in de vergunningsaanvraag daadwerkelijk een „risicofactor” is aangegeven
  Verder laken verzoekers dat verweerster over het hoofd heeft gezien dat verzoekers in hun voorstellen voor de tekst van de gezondheidsclaim daadwerkelijk een „risicofactor” hebben aangegeven. |
| --- | --- |

2)

Tweede middel: niet-inaanmerkingneming van het feit dat in de vergunningsaanvraag daadwerkelijk een „risicofactor” is aangegeven

Verder laken verzoekers dat verweerster over het hoofd heeft gezien dat verzoekers in hun voorstellen voor de tekst van de gezondheidsclaim daadwerkelijk een „risicofactor” hebben aangegeven.

| 3) | Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
  Verzoekers voeren verder aan dat verordening nr. 1170/2011 in haar geheel in strijd is met het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- |

3)

Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel

Verzoekers voeren verder aan dat verordening nr. 1170/2011 in haar geheel in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.

| 4) | Vierde middel: ontbreken van een afdoende rechtsgrondslag
  Volgens verzoekers mist de bestreden verordening bovendien een afdoende rechtsgrondslag, omdat zij is gebaseerd op artikel 17 junctis de artikelen 14, lid 1, sub a, en 10, lid 1, van verordening nr. 1924/2006, die zelf in strijd zijn met het recht van de Unie en in het bijzonder met het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- |

4)

Vierde middel: ontbreken van een afdoende rechtsgrondslag

Volgens verzoekers mist de bestreden verordening bovendien een afdoende rechtsgrondslag, omdat zij is gebaseerd op artikel 17 junctis de artikelen 14, lid 1, sub a, en 10, lid 1, van verordening nr. 1924/2006, die zelf in strijd zijn met het recht van de Unie en in het bijzonder met het evenredigheidsbeginsel.

| 5) | Vijfde middel: ongeoorloofd regelgevingsinstrument
  Ten vijfde stellen verzoekers dat verweerster wezenlijke voorvoorschriften heeft geschonden door een verordening vast te stellen in de plaats van een besluit, zoals in verordening nr. 1924/2006 wordt voorgeschreven. |
| --- | --- |

5)

Vijfde middel: ongeoorloofd regelgevingsinstrument

Ten vijfde stellen verzoekers dat verweerster wezenlijke voorvoorschriften heeft geschonden door een verordening vast te stellen in de plaats van een besluit, zoals in verordening nr. 1924/2006 wordt voorgeschreven.

| 6) | Zesde middel: inbreuk op de bevoegdheidsverdeling
  Verzoekers stellen in dit verband dat verweerster de in verordening nr. 1924/2006 bepaalde bevoegdheidsverdeling tussen verweerster, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en het Bundesamt für Verbraucherschutz und Lebensmittelsicherheit (Federale dienst voor bescherming van de consument en voor voedselveiligheid) in de procedure niet in acht heeft genomen. |
| --- | --- |

6)

Zesde middel: inbreuk op de bevoegdheidsverdeling

Verzoekers stellen in dit verband dat verweerster de in verordening nr. 1924/2006 bepaalde bevoegdheidsverdeling tussen verweerster, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en het Bundesamt für Verbraucherschutz und Lebensmittelsicherheit (Federale dienst voor bescherming van de consument en voor voedselveiligheid) in de procedure niet in acht heeft genomen.

| 7) | Zevende middel: de beslissing is niet binnen de gestelde termijn genomen
  Verder laken verzoekers dat de in verordening nr. 1924/2006 bepaalde dwingende termijnen voor het doorsturen van de vergunningsaanvraag, de opstelling van het wetenschappelijke advies en het geven van een vergunningsbesluit niet in acht zijn genomen. |
| --- | --- |

7)

Zevende middel: de beslissing is niet binnen de gestelde termijn genomen

Verder laken verzoekers dat de in verordening nr. 1924/2006 bepaalde dwingende termijnen voor het doorsturen van de vergunningsaanvraag, de opstelling van het wetenschappelijke advies en het geven van een vergunningsbesluit niet in acht zijn genomen.

| 8) | Achtste middel: onvolledige inaanmerkingneming van de toelichtingen
  Verder laken verzoekers dat verweerster wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden door bij haar beslissing over de vergunning een wezenlijk deel van de toelichtingen van verzoekers en van bij de procedure betrokken belanghebbende derden buiten beschouwing te laten. |
| --- | --- |

8)

Achtste middel: onvolledige inaanmerkingneming van de toelichtingen

Verder laken verzoekers dat verweerster wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden door bij haar beslissing over de vergunning een wezenlijk deel van de toelichtingen van verzoekers en van bij de procedure betrokken belanghebbende derden buiten beschouwing te laten.

| 9) | Negende middel: ontoereikende motivering
  Ten slotte laken verzoekers dat verweerster de krachtens artikel 296, tweede alinea, VWEU op haar rustende motiveringsplicht niet naar behoren is nagekomen |
| --- | --- |

9)

Negende middel: ontoereikende motivering

Ten slotte laken verzoekers dat verweerster de krachtens artikel 296, tweede alinea, VWEU op haar rustende motiveringsplicht niet naar behoren is nagekomen

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9).

(2)  Verordening (EU) nr. 1170/2011 van de Commissie van 16 november 2011 tot weigering van een vergunning voor bepaalde gezondheidsclaims voor levensmiddelen die over de ziekterisicobeperking gaan (PB L 299, blz. 1).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/27 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/27

---

Beroep ingesteld op 17 januari 2012 — Alfacam e.a./Parlement

(Zaak T-21/12)

2012/C 89/45

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Alfacam (Lint, België); Via Storia (Schiltigheim, Frankrijk); DB Video Productions (Aartselaar, België); IEC (Rennes, Frankrijk); en European Broadcast Partners (EUBROPA) (Aartselaar) (vertegenwoordiger: B. Pierart, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | de beslissing van het Europees Parlement van 18 november 2011 waarbij opdracht EP/DGCOMM/AV/11/11 perceel 1 Verlening van video-, radio- en multimediadiensten — Diensten die moeten worden verleend op het Europees Parlement in Brussel, aan de naamloze vennootschap naar Belgisch recht WATCH TV S.A. is gegund, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de beslissing van het Europees Parlement van 18 november 2011 waarbij opdracht EP/DGCOMM/AV/11/11 perceel 1 Verlening van video-, radio- en multimediadiensten — Diensten die moeten worden verleend op het Europees Parlement in Brussel, aan de naamloze vennootschap naar Belgisch recht WATCH TV S.A. is gegund, nietig verklaren;

| — | dientengevolge de beslissing van het Europees Parlement om de voor de opdracht EP/DGCOMM/AV/11/11 perceel 1 Verlening van video-, radio- en multimediadiensten — Diensten die moeten worden verleend op het Europees Parlement in Brussel, als tweede geplaatste offerte van de eerste vier verzoeksters, handelend in het kader van de joint venture EUROPEAN BROADCAST PARTNERS, niet in aanmerking te nemen, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

dientengevolge de beslissing van het Europees Parlement om de voor de opdracht EP/DGCOMM/AV/11/11 perceel 1 Verlening van video-, radio- en multimediadiensten — Diensten die moeten worden verleend op het Europees Parlement in Brussel, als tweede geplaatste offerte van de eerste vier verzoeksters, handelend in het kader van de joint venture EUROPEAN BROADCAST PARTNERS, niet in aanmerking te nemen, nietig verklaren;

| — | Het Europees Parlement verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Het Europees Parlement verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters één enkel middel aan, ontleend aan schending van artikel 94 van het Financieel Reglement (1), aangezien de offerte van de gekozen inschrijver valse verklaringen bevat, zodat die inschrijver had moeten worden uitgesloten van de gunning van de opdracht.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/28 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/28

---

Beroep ingesteld op 19 januari 2012 — IDT Biologika/Commissie

(Zaak T-30/12)

2012/C 89/46

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: IDT Biologika GmbH (Dessau-Roßlau, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Gross en T. Kroupa, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | de beslissing van 5 oktober 2011 van de delegatie van de Europese Unie in de Republiek Servië, houdende afwijzing van de offerte van IDT Biologika GmbH, die zij had ingediend in het kader van aanbestedingsprocedure EuropeAid/130686/C/SUP/RS Re-Launch LOT 1, voor de levering van rabiësvaccins aan het begunstigde ministerie van Landbouw, Bosbouw en Waterbeheer van de Republiek Servië, en houdende gunning van de desbetreffende opdracht aan een consortium onder leiding van „Biovet a.s.”, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de beslissing van 5 oktober 2011 van de delegatie van de Europese Unie in de Republiek Servië, houdende afwijzing van de offerte van IDT Biologika GmbH, die zij had ingediend in het kader van aanbestedingsprocedure EuropeAid/130686/C/SUP/RS Re-Launch LOT 1, voor de levering van rabiësvaccins aan het begunstigde ministerie van Landbouw, Bosbouw en Waterbeheer van de Republiek Servië, en houdende gunning van de desbetreffende opdracht aan een consortium onder leiding van „Biovet a.s.”, nietig verklaren;

| — | verweerster verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekster schending van artikel 252, lid 3, van verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 (1) aan, daar de winnende offerte volgens verzoekster, gelet op de non-virulentie van de aangeboden vaccins voor de mens en gelet op de vereiste vergunningen, niet aan de in het bestek gestelde technische eisen voldoet en derhalve niet in aanmerking had mogen worden genomen.

Voorts vormt de inaanmerkingneming van de winnende offerte van het consortium onder leiding van „Biovet a.s.” op het punt van de prijsvergelijking ongelijke behandeling, daar alleen verzoeksters offerte voldoet aan alle feitelijk gestelde eisen ten aanzien van de technische specificaties van de litigieuze aanbestedingsprocedure en dus de enige regelmatige offerte van de procedure is.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/28 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/28

---

Beroep ingesteld op 23 januari 2012 — Pips/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (ISABELLA OLIVER)

(Zaak T-38/12)

2012/C 89/47

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Pips BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: J.A.K. van den Berg, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij voor de kamer van beroep: s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG (Rottendorf, Duitsland)

Conclusies

| — | de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 oktober 2011 in zaak R 2420/2010-1 vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 oktober 2011 in zaak R 2420/2010-1 vernietigen;

| — | gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7024961 van het woordmerk „ISABELLA OLIVER” toewijzen voor alle waren en diensten waarop de procedure voor de eerste kamer van beroep betrekking had, en |
| --- | --- |

—

gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7024961 van het woordmerk „ISABELLA OLIVER” toewijzen voor alle waren en diensten waarop de procedure voor de eerste kamer van beroep betrekking had, en

| — | het Bureau verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Bureau verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ISABELLA OLIVER” voor waren en diensten van de klassen 3, 4, 12, 14, 16, 18, 20, 21, 24 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7024961

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6819908 van het woordmerk „S.Oliver” voor waren van de klassen 4, 16, 20, 21 en 24; gemeenschapsmerkinschrijving nr. 4504569 van het beeldmerk „s.Oliver” voor waren en diensten van de klassen 3, 6, 9, 14, 18, 20, 25, 28 en 35; Duitse merkinschrijving nr. 30734710.9 van het woordmerk „S.Oliver” voor waren van de klassen 10, 12 en 21; gemeenschapsmerkinschrijving nr. 181875 van het woordmerk „S.Oliver” voor waren van de klassen 3, 6, 9, 14, 18, 20, 25 en 26; internationale merkinschrijving nr. 959255 van het woordmerk „S.Oliver” voor waren van de klassen 10, 12 en 21

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 76 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep (i) de overeenstemming van de merken heeft beoordeeld op basis van feiten/omstandigheden die niet door de partijen waren aangevoerd, zodat de conclusie met betrekking tot de overeenstemming van de tekens onjuist is, en (ii) de door het Hof geformuleerde beginselen in verband met de globale beoordeling van het verwarringsgevaar onjuist heeft toegepast.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/29 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/29

---

Beroep ingesteld op 12 februari 2012 — CF Sharp Shipping Agencies Pte/Raad

(Zaak T-53/12)

2012/C 89/48

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: CF Sharp Shipping Agencies Pte Ltd (Singapore, Singapore) (vertegenwoordigers: S. Drury, Solicitor, K. Adamantopoulos en J. Cornelis, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad (1) en verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad (2) ab initio en met onmiddellijke ingang nietig verklaren voor zover het verzoeksters opneming in bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 betreft; en |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad (1) en verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad (2) ab initio en met onmiddellijke ingang nietig verklaren voor zover het verzoeksters opneming in bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 betreft; en

| — | verweerder verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

| 1) | Door de vaststelling dat verzoekster een dekmantelbedrijf is van Islamic Republic of Iran Shipping Lines, dat in eigendom van of onder zeggenschap van laatstgenoemde valt, heeft verweerder de feiten kennelijk onjuist weergegeven en door verzoekster op te nemen in bijlage VIII bij de genoemde verordening heeft verweerder een kennelijke fout gemaakt bij de toepassing van artikel 16, lid 2, sub d, van verordening (EU) nr. 961/2010. |
| --- | --- |

1)

Door de vaststelling dat verzoekster een dekmantelbedrijf is van Islamic Republic of Iran Shipping Lines, dat in eigendom van of onder zeggenschap van laatstgenoemde valt, heeft verweerder de feiten kennelijk onjuist weergegeven en door verzoekster op te nemen in bijlage VIII bij de genoemde verordening heeft verweerder een kennelijke fout gemaakt bij de toepassing van artikel 16, lid 2, sub d, van verordening (EU) nr. 961/2010.

| 2) | Verweerder heeft inbreuk gemaakt op zijn motiveringsplicht vervat in artikel 296 VWEU en artikel 36, lid 3, van verordening (EU) nr. 961/2010. |
| --- | --- |

2)

Verweerder heeft inbreuk gemaakt op zijn motiveringsplicht vervat in artikel 296 VWEU en artikel 36, lid 3, van verordening (EU) nr. 961/2010.

| 3) | Het ontbreken van een motivering door verweerder heeft geleid tot een schending van verzoeksters rechten van verdediging, in het bijzonder het recht om te worden gehoord en het recht op effectieve rechterlijke controle. |
| --- | --- |

3)

Het ontbreken van een motivering door verweerder heeft geleid tot een schending van verzoeksters rechten van verdediging, in het bijzonder het recht om te worden gehoord en het recht op effectieve rechterlijke controle.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11).

(2)  Verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1).

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/29 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/29

---

Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2012 — Prym e.a./Commissie

(Zaak T-454/07) (1)

2012/C 89/49

Procestaal: Duits

De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 51 van 23.2.2008.

---

| 24.3.2012 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 89/29 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2012

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 89/29

---

Beschikking van het Gerecht van 9 februari 2012 — Duitsland/Commissie

(Zaak T-500/11) (1)

2012/C 89/50

Procestaal: Duits

De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 355 van 3.12.2011.

---