# Dziennik Urzędowy C 101/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.101.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 101 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 554 kwietnia 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.101.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 101

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 554 kwietnia 2012

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 101/01 | Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (
  1
  ) | 1 |
| 2012/C 101/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6520 – Cinven/George Topco) (
  1
  ) | 4 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2012/C 101/01

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (
  1
  )

1

1

2012/C 101/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6520 – Cinven/George Topco) (
  1
  )

1

4

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 101/03 | Stopa procentowa stosowana przez Europejski Bank Centralny do podstawowych operacji refinansujących: 1,00 % na dzień 1 kwietnia 2012 r. – Kursy walutowe euro | 5 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2012/C 101/03

Stopa procentowa stosowana przez Europejski Bank Centralny do podstawowych operacji refinansujących: 1,00 % na dzień 1 kwietnia 2012 r. – Kursy walutowe euro

5

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 101/04 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 6 |
| 2012/C 101/05 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 13 |

V   Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

2012/C 101/04

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

6

2012/C 101/05

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

13

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 4.4.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 101/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.4.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 101/1

---

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE

Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2012/C 101/01

| Data przyjęcia decyzji | 28.12.2011 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.34122 (11/N) |
| Państwo członkowskie | Grecja |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Second recapitalisation of Piraeus Bank under the Greek recapitalisation scheme |
| Podstawa prawna | Law 3723/2008 regarding the ‘Support Measures for the Credit Institutions (Guarantee, Recapitalisation, Bond Loan Schemes)’ |
| Rodzaj środka pomocy | Indywidualna pomoc w ramach zatwierdzonego programu |
| Cel pomocy | Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki |
| Forma pomocy | Dokapitalizowanie |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 380 mln EUR |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | — |
| Sektory gospodarki | Pośrednictwo finansowe |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Ministry of Finance |
| Nikis 5-7 |
| 101 65 Athens |
| GREECE |

Data przyjęcia decyzji

28.12.2011

Numer środka pomocy państwa

SA.34122 (11/N)

Państwo członkowskie

Grecja

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Second recapitalisation of Piraeus Bank under the Greek recapitalisation scheme

Podstawa prawna

Law 3723/2008 regarding the ‘Support Measures for the Credit Institutions (Guarantee, Recapitalisation, Bond Loan Schemes)’

Rodzaj środka pomocy

Indywidualna pomoc w ramach zatwierdzonego programu

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Dokapitalizowanie

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 380 mln EUR

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

—

Sektory gospodarki

Pośrednictwo finansowe

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ministry of Finance

Nikis 5-7

101 65 Athens

GREECE

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

| Data przyjęcia decyzji | 6.2.2012 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.34148 (11/N) |
| Państwo członkowskie | Grecja |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Ίδρυση Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας
  Idrisi Tameiou Xrhmatopistotikis Statherotitas |
| Podstawa prawna | Σχέδιο νόμου περί ιδρύσεως Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας
  Sxedio Nomou Peri Idrisews Tameiou Xrhmatopistotikis Statherotitas |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki |
| Forma pomocy | Inne formy pozyskiwania kapitału |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 10 000 mln EUR |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | Do 30.6.2012 |
| Sektory gospodarki | Pośrednictwo finansowe |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Ypourgeio Oikonomikwn |
| Nikis 5-7 |
| 101 80 Athens |
| GREECE |

Data przyjęcia decyzji

6.2.2012

Numer środka pomocy państwa

SA.34148 (11/N)

Państwo członkowskie

Grecja

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Ίδρυση Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

Idrisi Tameiou Xrhmatopistotikis Statherotitas

Podstawa prawna

Σχέδιο νόμου περί ιδρύσεως Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

Sxedio Nomou Peri Idrisews Tameiou Xrhmatopistotikis Statherotitas

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Inne formy pozyskiwania kapitału

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 10 000 mln EUR

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

Do 30.6.2012

Sektory gospodarki

Pośrednictwo finansowe

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ypourgeio Oikonomikwn

Nikis 5-7

101 80 Athens

GREECE

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

| Data przyjęcia decyzji | 6.2.2012 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.34149 (11/N) |
| Państwo członkowskie | Grecja |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Μέτρα στήριξης για τα πιστωτικά ιδρύματα της Ελλάδας
  Metra stiriksis gia ta pistwtika idrumata ths Elladas |
| Podstawa prawna | N 3723/08 «Ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης και άλλες διατάξεις»
  N 3723/08 «Enisxisi ths refstotitas tis oikonomias gia tin antimetwpisi twn epiptwsewn tis diethnous xrhmatopistwtikis krisis kai alles diatakseis» |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki |
| Forma pomocy | Gwarancja, Inne formy pozyskiwania kapitału |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 98 000 mln EUR |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | Do 30.6.2012 |
| Sektory gospodarki | Pośrednictwo finansowe |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών
  Ypourgeio Oikonomias kai Oikonomikwn |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

6.2.2012

Numer środka pomocy państwa

SA.34149 (11/N)

Państwo członkowskie

Grecja

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Μέτρα στήριξης για τα πιστωτικά ιδρύματα της Ελλάδας

Metra stiriksis gia ta pistwtika idrumata ths Elladas

Podstawa prawna

N 3723/08 «Ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης και άλλες διατάξεις»

N 3723/08 «Enisxisi ths refstotitas tis oikonomias gia tin antimetwpisi twn epiptwsewn tis diethnous xrhmatopistwtikis krisis kai alles diatakseis»

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Gwarancja, Inne formy pozyskiwania kapitału

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 98 000 mln EUR

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

Do 30.6.2012

Sektory gospodarki

Pośrednictwo finansowe

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών

Ypourgeio Oikonomias kai Oikonomikwn

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

---

| 4.4.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 101/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.4.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 101/4

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.6520 – Cinven/George Topco)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2012/C 101/02

W dniu 15 marca 2012 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32012M6520 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32012M6520 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 4.4.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 101/5 |
| --- | --- | --- | --- |

4.4.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 101/5

---

Stopa procentowa stosowana przez Europejski Bank Centralny do podstawowych operacji refinansujących (1):

1,00 % na dzień 1 kwietnia 2012 r.

Kursy walutowe euro (2)

3 kwietnia 2012 r.

2012/C 101/03

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3315 |
| JPY | Jen | 109,30 |
| DKK | Korona duńska | 7,4404 |
| GBP | Funt szterling | 0,83255 |
| SEK | Korona szwedzka | 8,7938 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2035 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 7,5600 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 24,621 |
| HUF | Forint węgierski | 293,80 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7007 |
| PLN | Złoty polski | 4,1357 |
| RON | Lej rumuński | 4,3775 |
| TRY | Lir turecki | 2,3677 |
| AUD | Dolar australijski | 1,2848 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3206 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,3386 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6203 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6674 |
| KRW | Won | 1 496,77 |
| ZAR | Rand | 10,2324 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,3781 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4933 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 12 167,71 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,0607 |
| PHP | Peso filipińskie | 56,791 |
| RUB | Rubel rosyjski | 39,0237 |
| THB | Bat tajlandzki | 41,037 |
| BRL | Real brazylijski | 2,4342 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,9593 |
| INR | Rupia indyjska | 67,5140 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3315

JPY

Jen

109,30

DKK

Korona duńska

7,4404

GBP

Funt szterling

0,83255

SEK

Korona szwedzka

8,7938

CHF

Frank szwajcarski

1,2035

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

7,5600

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

24,621

HUF

Forint węgierski

293,80

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7007

PLN

Złoty polski

4,1357

RON

Lej rumuński

4,3775

TRY

Lir turecki

2,3677

AUD

Dolar australijski

1,2848

CAD

Dolar kanadyjski

1,3206

HKD

Dolar Hongkongu

10,3386

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6203

SGD

Dolar singapurski

1,6674

KRW

Won

1 496,77

ZAR

Rand

10,2324

CNY

Yuan renminbi

8,3781

HRK

Kuna chorwacka

7,4933

IDR

Rupia indonezyjska

12 167,71

MYR

Ringgit malezyjski

4,0607

PHP

Peso filipińskie

56,791

RUB

Rubel rosyjski

39,0237

THB

Bat tajlandzki

41,037

BRL

Real brazylijski

2,4342

MXN

Peso meksykańskie

16,9593

INR

Rupia indyjska

67,5140

---

(1)  Stopa obowiązująca w ostatnich operacjach, których dokonywano przed wskazaną datą. W przypadku przetargu procentowego, stopa procentowa odpowiada marginalnej stopie procentowej.

(2)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

V Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 4.4.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 101/6 |
| --- | --- | --- | --- |

4.4.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 101/6

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 101/04

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„QUESO CAMERANO”

NR WE: ES-PDO-0005-0767-19.03.2009

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa:

„Queso Camerano”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

| Klasa 1.3: | Sery |
| --- | --- |

Klasa 1.3:

Sery

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

Ser „Queso Camerano” ma zwartą oraz jędrną konsystencję i nie zawiera prawie żadnych szczelin ani oczek. Miąższ po przecięciu jest albo biały, albo charakteryzujący się nieznaczną marmurkowatością; powierzchnia sera jest gładka, z niewielką ilością rozwarstwień, plastyczna i twarda. Ser o wadze od 200 do 1 200 gramów produkowany jest z mleka koziego z zastosowaniem enzymatycznej koagulacji naturalnej podpuszczki koziej. Jest on stosunkowo małej wielkości i zawiera 35 % tłuszczu w suchej masie. Ser ukształtowany jest w formie ciasta, z gładką powierzchnią, spodem i wypukłymi bokami. Na jego najbardziej zewnętrznej części znajdują się bruzdy pozostawione przez „cilla” czyli pojemnik z wyplatanej trzciny. Ser ten charakteryzuje się świeżym i delikatnym smakiem będąc wytworem raczej biednej i peryferyjnej gospodarki. W smaku wyczuć można aromat dzikich roślin i kwiatów oraz świeżego powietrza.

Ser „Queso Camerano” należy do serów miękkich, odsączanych naturalnie za pomocą grawitacji oraz czasami poddawanych procesowi dojrzewania. Zanim rozpocznie się proces dojrzewania, ser można podzielić na następujące kategorie:

| — | świeży twaróg „Queso Camerano”: nadaje się do spożycia tuż po zakończeniu produkcji, |
| --- | --- |

—

świeży twaróg „Queso Camerano”: nadaje się do spożycia tuż po zakończeniu produkcji,

| — | miękki ser „Queso Camerano”: po zakończeniu etapu produkcji proces dojrzewania trwa przynajmniej 15 dni, |
| --- | --- |

—

miękki ser „Queso Camerano”: po zakończeniu etapu produkcji proces dojrzewania trwa przynajmniej 15 dni,

| — | dojrzewający ser „Queso Camerano”: po zakończeniu produkcji proces dojrzewania trwa przynajmniej 30 dni, |
| --- | --- |

—

dojrzewający ser „Queso Camerano”: po zakończeniu produkcji proces dojrzewania trwa przynajmniej 30 dni,

| — | dojrzały ser „Queso Camerano”: po zakończeniu produkcji proces dojrzewania trwa przynajmniej 75 dni. |
| --- | --- |

—

dojrzały ser „Queso Camerano”: po zakończeniu produkcji proces dojrzewania trwa przynajmniej 75 dni.

W zależności od długości okresu dojrzewania, konsystencja sera waha się od miękkiej do półtwardej; w przypadku serów świeżych (twarogów) i miękkich na serze nie ma skórki. W przypadku serów dojrzewających oraz dojrzałych konsystencja waha się od półtwardej do twardej, na powierzchni występuje wyraźna skórka oraz pewna ilość pleśni.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

Mleko używane do produkcji sera „Queso Camerano” pochodzi z określonego obszaru geograficznego i jest produktem udoju zdrowych kóz z ras alpejskich, serrano, Murciano-Granadino, Malagueño jak również z krzyżówek tych ras. Mleko spełnia wszystkie stosowne normy higieniczno-sanitarne, jak również:

| — | jest czyste i pozbawione wszelkich zanieczyszczeń, oraz |
| --- | --- |

—

jest czyste i pozbawione wszelkich zanieczyszczeń, oraz

| — | nie zawiera siary, konserwantów ani substancji pochodzących z pasz o zawartości substancji leczniczych. |
| --- | --- |

—

nie zawiera siary, konserwantów ani substancji pochodzących z pasz o zawartości substancji leczniczych.

Mleko produkowane w gospodarstwach posiada następujący skład:

| — | białko: przynajmniej 3,3 procent, |
| --- | --- |

—

białko: przynajmniej 3,3 procent,

| — | tłuszcz: przynajmniej 4 procent, |
| --- | --- |

—

tłuszcz: przynajmniej 4 procent,

| — | całkowita masa sucha: przynajmniej 13 procent, |
| --- | --- |

—

całkowita masa sucha: przynajmniej 13 procent,

| — | maksymalna kwasowość (w momencie przyjęcia w fabryce sera): 15° w skali Dornic, |
| --- | --- |

—

maksymalna kwasowość (w momencie przyjęcia w fabryce sera): 15° w skali Dornic,

| — | pH: przynajmniej 6,5. |
| --- | --- |

—

pH: przynajmniej 6,5.

Podpuszczka wykorzystywana w procesie enzymatycznej koagulacji to naturalna podpuszczka pochodzenia koziego.

Świeży, miękki i dojrzewający ser „Queso Camerano” produkowany jest z mleka pasteryzowanego; dojrzały ser „Camerano” może być produkowany z mleka pasteryzowanego lub surowego.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

Kozy żywią się występującymi lokalnie roślinami, przede wszystkim krzewami; skutkuje to szczególnymi właściwościami smakowymi sera. Kozy wychodzą na pastwisko każdego dnia w ciągu roku i korzystają z rozległych pastwisk, jeżeli warunki pogodowe na to zezwalają; jednakże w okresie karmienia samice pozostają przy młodych.

W ciągu całego roku do karmienia kóz wykorzystuje się również pewną liczbę ubocznych produktów rolnych, przede wszystkim słomę zbożową, winogrona, gałęzie drzew oliwkowych, łupiny migdałowe, odpady z sadów, wysłodki buraczane, odpady przemysłu przetwórstwa żywności z określonego obszaru geograficznego, fasolę i groch, jak również suplement o wysokiej wartości odżywczej, który składa się głównie ze słomy zmieszanej z grochem, jęczmieniem, kukurydzą, fasolą wielokwiatową, suszoną lucerną oraz wyką. W miarę możliwości zboża te uprawiane są przez samych rolników, a suplement żywieniowy pochodzi z określonego obszaru geograficznego. W przypadku normalnych warunków klimatycznych, rośliny spożywane przez kozy na rozległych pastwiskach oraz karma z ubocznych produktów rolnych składają się na 80 % pokarmu spożywanego dziennie przez te zwierzęta.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Udój mleka, jego schładzanie, przechowywanie, gromadzenie i transport oraz produkcja, proces dojrzewania oraz przechowywanie sera przeprowadzane są w ściśle kontrolowany sposób w zarejestrowanych przedsiębiorstwach mających siedzibę w określonym obszarze geograficznym.

Szczególna, istniejąca od dawna metoda wytwarzania sera „Queso Camerano” polega zasadniczo na produkcji świeżego sera koziego, który następnie może zostać poddany procesowi dojrzewania.

Kozie mleko jest głównym surowcem wykorzystywanym w produkcji sera „Queso Camerano”, jako że pierwotnie, ze względu na konieczność produkcji żywności na własne potrzeby, rodziny mieszkające w górach hodowały jedną lub dwie kozy, które dostarczały im mleka. Z nadwyżki mleka wytwarzano ser.

Produkcja sera „Queso Camerano” nie zmieniła się w istotny sposób od tego czasu. Wprowadzono jedynie takie systemowe innowacje technologiczne, które miały na celu podniesienie wydajności produkcji sera wysokiej jakości przy zapewnieniu optymalnych gwarancji bezpieczeństwa.

Ser „Queso Camerano” należy do serów miękkich; jego masa serowa jest wielokrotnie rozdrabniana, jednak utrzymuje wysoki poziom wilgotności. Masa serowa otrzymywana jest za pomocą enzymatycznej koagulacji naturalnej podpuszczki zwierzęcej, w tym przypadku koziej.

Podczas procesu odsączania sera nie wykorzystuje się metod mechanicznych, jak ma to miejsce w przypadku produkcji większości serów, ponieważ po rozdrobnieniu ser wkładany jest do formy zwanej „cilla”, która nadaje mu jego ostateczny kształt i rozmiar, pozostawiając charakterystyczny znak siatki na jego powierzchni i zapobiegając potrzebie stosowania jakiegokolwiek zewnętrznego nacisku.

Wspomniana „cilla” powoduje, że sam ciężar sera w formie działa jak prasa, gwarantując długotrwały i powolny proces naturalnego odsączania za pomocą siły grawitacji; skutkuje to stopniowym przyjmowaniem coraz bardziej zwartego kształtu przez początkowo miękki ser.

Ser „Queso Camerano” jada się zazwyczaj jako twaróg, jednak proces dojrzewania zaleca się w celu wydłużenia cyklu życia produktu. Proces dojrzewania sera „Queso Camerano” rozpoczyna się, gdy poziom jego wilgotności jest nadal wysoki. Ma to bezpośredni wpływ na polepszenie właściwości mlecznych sera, oraz pomaga w procesie rozbicia białek, co odróżnia omawiany ser od innych serów produkowanych w Hiszpanii i Portugalii.

Jeżeli ser „Queso Camerano” poddaje się procesowi dojrzewania, minimalny okres jego dojrzewania trwa 15 dni w przypadku sera miękkiego, 30 dni w przypadku sera dojrzewającego oraz 75 dni w przypadku sera dojrzałego. W trakcie procesu dojrzewania na powierzchni sera tworzy się skórka.

Podczas procesu dojrzewania ser zostaje przewrócony i oczyszczony. Jeżeli proces dojrzewania trwa ponad 30 dni, powierzchnia sera może być przecierana oliwą z oliwek. Oliwa z oliwek nie wchodzi w skład sera, jednak pozwala na ograniczenie wzrostu pleśni na skórce.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

Miękki, dojrzewający oraz dojrzały ser z naturalną skórką może być pakowany w folię termokurczliwą, próżniowo lub w papier albo torebkę celofanową. Świeży ser pakowany jest w tubki lub termicznie ukształtowane pojemniki; można również pakować w ten sposób sery miękkie.

Ser ten zawsze sprzedawany jest w pojedynczym, kompletnym kawałku.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

Ser „Queso Camerano” nosi etykietę zatwierdzoną przez Radę Regulacyjną dla chronionej nazwy podchodzenia „Queso Camerano”, która jest etykietą używaną wyłącznie przez producentów wprowadzających do obrotu sery w ramach ChNP. Brzmienie tekstu opisanego dużą czcionką stanowi znak towarowy produktu. Następnie występuje adnotacja czcionką o 20 % mniejszą: „D.O.P. QUESO CAMERANO” (ChNP SER CAMERANO). Wielkość czcionki wykorzystywanej do wskazania wioski, adresu producenta, gminy oraz prowincji, z której pochodzi ser nie przekracza 2 mm.

Wszyscy przedsiębiorcy, którzy spełniają wymogi opisane w specyfikacji produktu, mogą korzystać z etykiety zatwierdzonej przez Radę Regulacyjną.

Image

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Obszar, na którym produkowane jest mleko nadające się do produkcji sera objętego oznaczeniem ChNP jest tożsamy z obszarem, na którym ma miejsce produkcja i dojrzewanie sera. Na obszar ten składają się gminy zlokalizowane w okręgach: Rioja Alta, Sierra Rioja Alta, Sierra Rioja Media oraz Sierra de Rioja Baja oraz następujących gminach okręgu Rioja Media: Daroca, Lagunilla de Jubera, Logroño, Ocón, Santa Engracia i Villamediana de Iregua; a z okręgu Rioja Baja: Aguilar del Río Alhama, Arnedo, Autol, Bergasa, Bergasillas, Cervera del Río Alhama, Grávalos, Herce, Igea, Pradejón, Quel, Santa Eulalia Bajera, Tudelilla oraz Villarroya.

Obszar ten obejmuje powierzchnię 407 149 ha z 503 388 ha wspólnoty autonomicznej La Rioja.

Granice chronionego obszaru geograficznego wytyczają: umiejscowienie stad kóz; pochodzenie metody produkcji sera „Queso Camerano”; różnorodność i bogactwo zalesionego obszaru pastwiskowego, ubocznych produktów rolnych oraz ściernisk.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Chociaż La Rioja znajduje się w północnej Hiszpanii, jej klimat jest wyraźnie śródziemnomorski. Znajduje się ona pomiędzy Górami Kantabryjskimi, które chronią ją przed wilgotnymi wiatrami wiejącymi z północy oraz Górami Iberyjskimi.

Góry Sierra de Cameros znajdują się na południu La Rioja. Właśnie tam powstała metoda produkcji sera „Queso Camerano”; jest to jeden z najbiedniejszych obszarów wiejskich należących do La Rioja. Klimat gór Sierra de Cameros charakteryzuje się rzadkimi i nieregularnymi opadami deszczu; niskimi temperaturami w zimie oraz wysokimi w lecie; krótkimi wiosnami i latami oraz częstymi późnymi przymrozkami.

Był to wcześniej obszar, na którym występowały ogromne stada kóz pasących się w dolinach oraz na wzgórzach, co dokładnie opisał Enric Canut w swoim dziele „Manual de Quesos, Queseros y Quesómanos” (1988) („Przewodnik po serach i producentach serów dla miłośników sera”) Według osiemnastowiecznej ewidencji gruntów – Catastro de Ensenada, stada kóz znajdowały się w dolinie Ebro, w Logroño oraz w Haro.

Właściwości glebowe określonego obszaru geograficznego umożliwiają również rozwój ogromnego bogactwa roślin oraz naturalnych pastwisk; w większości występują tu czarnoziemy porośnięte lasami lub orne czarnoziemy, spoczywające na łupkach paleozoicznych w górach Demanda lub piaskowcu triasowym. Większość tych gleb nadaje się doskonale do sadzenia drzew lub gęstego buszu ze względu na różnorodność materii organicznej w warstwie uprawnej, natomiast inne są bardziej przystosowane do wymogów roślin z gatunków Calluna vulgaris oraz Erica.

Dzika roślinność składa się z zagonów zwyczajnego i górskiego kolcolistu, tymianku, rozmarynu, tekszli, rokitnika, żarnowca, wrzosu, dzikiej róży, jałowca oraz wielu innych roślin, razem z pozostałościami po zbiorach oraz ubocznymi produktami rolnymi wytworzonymi na określonym obszarze geograficznym, które stanowią naturalny dodatek do karmy kóz. Wszystkie wymienione czynniki sprawiają, że ser ten posiada bogaty smak.

Warunki klimatyczne i glebowe powodują, że omawiany obszar obfituje w naturalne pastwiska porośnięte lasami i ziołami posiadającymi ogromną wartość odżywczą. Skutkiem tej obfitości pokarmu roślinnego jest szczególna zawartość tłuszczu, białka, cukru oraz soli mineralnych w mleku kóz, co ma z kolei bezpośredni wpływ na jego smak, który – dzięki wiedzy dotyczącej wytwarzania sera, doskonalonej od pokoleń – jest tak charakterystyczny dla tego sera.

Pierwszymi producentami sera „Queso Camerano” byli rolnicy i inni mieszkańcy omawianego obszaru, którzy musieli przystosować się do ograniczeń spowodowanych przez warunki środowiskowe oraz utrudnioną komunikację. Stworzyli oni system produkcji sera, którego celem było wykorzystanie nadwyżki mleka koziego stanowiącego ważną część tradycyjnego życia, zwyczajów oraz festiwali w górach, poprzez wydłużenie cyklu życia tego produktu.

Pod koniec lat 60. oraz na początku lat 70. XX wieku zmniejszyła się liczba kóz oraz ilość wytwarzanego sera. Powodem była migracja ludności z gór w doliny oraz polityka leśna, która spowodowała zwiększenie ilości sadzonych drzew, ale miała również inny skutek – utrudnienie dostępu stad kóz do terenów zalesionych. Niemniej jednak ze względu na lokalną konsumpcję oraz sprzedaż sera na zamówienie, zwyczaj domowej produkcji „Queso Camerano” z mleka koziego pochodzącego od kóz z własnego stada zachował się w rodzinach rolników aż do dnia dzisiejszego.

Czynnik ludzki jest zatem decydujący dla wiedzy na temat sposobu wytwarzania sera „Queso Camerano”, która została przekazana jego obecnym producentom. Dzisiejsi producenci potrafią doskonale połączyć dawne metody produkcji z dzisiejszymi osiągnięciami technicznymi, co oznacza, że ser „Queso Camerano” spełnia wszystkie wymogi higieniczno-sanitarne.

5.2.   Specyfika produktu:

Ser „Queso Camerano” jest produktem wytwarzanym wyłącznie z mleka koziego, który powstał na południowych wyżynach La Rioja, znanych jako Sierra de Cameros, od których pochodzi nazwa tego sera.

Renoma sera „Queso Camerano” sięga kilkaset lat wstecz. W wierszu z XI w. „Diva de San Milan” napisanym przez Gonzago de Bereo, autor zwraca uwagę na znaczenie sera:

| | Unas tierras dan vino, en otras dan dineros, |
| --- | --- |

Unas tierras dan vino, en otras dan dineros,

| | En aguna Çevera, en alguantas carneros, |
| --- | --- |

En aguna Çevera, en alguantas carneros,

| | Fierro traen en Alava e cunnos de azeros, |
| --- | --- |

Fierro traen en Alava e cunnos de azeros,

| | Quesos dan en ofrendas por todos los camberos. |
| --- | --- |

Quesos dan en ofrendas por todos los camberos.

W ramach projektu Euroterroirs, finansowanego przez Unię Europejską, który zmierza do zwiększenia dziedzictwa gastronomicznego Europy, Ministerstwo Rolnictwa, Rybołówstwa i Żywności (MAPA) opublikowało „Inventario Español de Productos Tradicionales de la Tierra” („Hiszpański spis tradycyjnych produktów rolnych”) w którym ser „Queso Camerano” umieszczono na stronie 203.

O serze „Queso Camerano” wspomniano również w „Katalogach serów hiszpańskich” opublikowanych przez przedmiotowe ministerstwo w latach 1973 i 1990; wielokrotne odniesienia do sera znalazły się również w piśmiennictwie dotyczącym etnografii regionu.

Ser „Queso Camerano” figuruje również w publikacji pod tytułem „Mapa 100 najlepszych serów hiszpańskich”.

Ser „Queso Camerano” można rozpoznać między innymi po jego zwartej strukturze oraz okrągłym kształcie w formie ciasta, gładkiej powierzchni i wypukłych brzegach jak również po jego małym rozmiarze. Skórka sera wygląda jak gdyby była otoczona siatką; jest to wynikiem przebywania w „cilla” – rodzaju pojemnika z plecionej trzciny używanego dawniej podczas produkcji tego sera; ze względów higienicznych oraz sanitarnych pojemniki typu „cilla” produkowane są z plastiku, chociaż zachowały ten sam kształt.

Im dłużej trwa proces dojrzewania, tym mocniejszy aromat oraz smak sera. Smak sera waha się od słodkiego i lekko kwaśnego w przypadku twarogu; lekko słonego i kwaśnego w przypadku serów poddanych krótkiemu okresowi dojrzewania; do raczej kwaśnego, raczej słonego oraz delikatnie gorzkiego w przypadku serów, które dojrzewały przez długi czas.

Podczas smakowania sera wyczuwalne są następujące aromaty i smaki:

| — | zwierzęcy, podrodzina: kozi, |
| --- | --- |

—

zwierzęcy, podrodzina: kozi,

| — | roślinny, podrodzina: dzikie trawy z obszaru, gdzie wypasane są kozy oraz produkty uboczne z obszaru, wykorzystywane jako karma, oraz |
| --- | --- |

—

roślinny, podrodzina: dzikie trawy z obszaru, gdzie wypasane są kozy oraz produkty uboczne z obszaru, wykorzystywane jako karma, oraz

| — | inne, obejmujące delikatny posmak serwatki oraz aromat naturalnych miejsc przechowywania w przypadku świeżych serów; aromat stęchlizny w przypadku serów dojrzewających oraz dojrzałych. |
| --- | --- |

—

inne, obejmujące delikatny posmak serwatki oraz aromat naturalnych miejsc przechowywania w przypadku świeżych serów; aromat stęchlizny w przypadku serów dojrzewających oraz dojrzałych.

Podczas wąchania sera wyczuwalne są aromaty należące do następujących rodzin:

| — | mleczny, podrodzina: intensywnie kwaśno-mleczny, |
| --- | --- |

—

mleczny, podrodzina: intensywnie kwaśno-mleczny,

| — | roślinny, podrodzina: skoszone trawy z mieszanką traw dzikich z obszaru, na którym wypasane są kozy, |
| --- | --- |

—

roślinny, podrodzina: skoszone trawy z mieszanką traw dzikich z obszaru, na którym wypasane są kozy,

| — | zwierzęcy, podrodzina: kozi, oraz |
| --- | --- |

—

zwierzęcy, podrodzina: kozi, oraz

| — | zwierzęcy, podrodzina: podpuszczka, |
| --- | --- |

—

zwierzęcy, podrodzina: podpuszczka,

| — | inne zapachy i smaki obejmują delikatny aromat serwatki oraz naturalnych miejsc przechowywania w przypadku serów świeżych i miękkich; aromat stęchlizny w przypadku serów dojrzewających oraz dojrzałych. |
| --- | --- |

—

inne zapachy i smaki obejmują delikatny aromat serwatki oraz naturalnych miejsc przechowywania w przypadku serów świeżych i miękkich; aromat stęchlizny w przypadku serów dojrzewających oraz dojrzałych.

W zależności od dojrzałości sera, skórka zawiera pleśń charakterystyczną dla obszaru geograficznego. Pleśń ta jest już widoczna na serach miękkich; na serach dojrzewających i dojrzałych ma ona brązową lub zielono-brązową barwę. Ma ona również wpływ na organoleptyczne właściwości produktu ze względu na zastąpienie delikatnego aromatu serwatki przez równie delikatny zapach przechowalni lub innego naturalnego miejsca przechowywania.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Pasterze kóz w górach Cameros doili swoje kozy, kiedy była po temu okazja i wykorzystywali kozie mleko do produkcji sera w pojemnikach zwanych „cilla”. Z upływem czasu, ser „Queso Camerano” zaczął być również produkowany w innych częściach La Rioja. Było to wynikiem przepędzania stad kóz z gór w doliny i z powrotem w poszukiwaniu nowych pastwisk.

Kozy, których mleko wykorzystywane jest do produkcji sera „Queso Camerano” są wypasane w chronionym obszarze geograficznym; jest to ten sam obszar, na którym serowarzy produkują swój ser z wykorzystaniem metod swoich przodków.

Aromat sera „Queso Camerano”, opisany w ust. 5.2 „Specyfika produktu” jako „roślinny, podrodzina: dzikie trawy z obszaru, gdzie wypasane są kozy oraz zwierzęcy, podrodzina: kozi” oraz jego właściwości roślinne i zwierzęce są skutkiem wyłącznego korzystania w trakcie jego produkcji z mleka kóz, żywiących się roślinami występującymi na omawianym obszarze i karmionych szczególnymi ubocznymi produktami rolnymi, pochodzącymi z określonego obszaru geograficznego. W związku z powyższym występuje ścisły związek między florą i fauną charakterystyczną dla obszaru geograficznego a smakiem i aromatem sera „Queso Camerano”.

Dzieje się tak, ponieważ tłuszcz zawarty w mleku zostaje nasycony aromatem roślin, które kozy zjadają jako część swojego pożywienia. Zapach mleka znajduje potem bezpośrednie odzwierciedlenie w aromacie sera, który staje się intensywniejszy w miarę procesu dojrzewania.

Tradycyjna metoda wytwarzania sera „Queso Camerano” nie uległa istotnym zmianom, co oznacza, że czynnik ludzki odgrywa kluczową rolę we właściwościach produktu końcowego. Ser „Queso Camerano” produkowany jest jako ser miękki o wysokim poziomie wilgotności; zostaje on czasem poddany procesowi dojrzewania w mniejszym lub większym stopniu. Skutkuje to aromatem i delikatnym smakiem serwatki w przypadku serów świeżych i miękkich, które wraz z procesem dojrzewania nabierają aromatu przechowalni; w przypadku serów dojrzewających i dojrzałych jest to aromat stęchlizny ze względu na kontrolowaną obecność pleśni na skórce sera.

Metoda enzymatycznej koagulacji za pomocą naturalnej podpuszczki pochodzenia koziego jest również istotna: ma ona bowiem bezpośredni wpływ nie tylko na konsystencję i teksturę masy serowej, ale również na występowanie aromatu zwierzęcego z podrodziny podpuszczka.

Pojemnik typu „cilla” stanowi kluczowy czynnik w procesie produkcji, jako że nadaje on serowi jego wygląd oraz ostateczny kształt i właściwości, jak również uniemożliwia mechaniczne odsączanie, gwarantując, że ten istotny etap produkcji sera następuje w sposób naturalny, powolny i długotrwały. Ma to bardzo ścisły związek z konsystencją produktu końcowego, który jest bardzo elastyczny i twardy w dotyku.

Jako że ser odsączany jest w naturalny sposób za pomocą siły grawitacji, nie jest zbytnio lepki. Z tego powodu nie jest możliwa produkcja dużych serów „Queso Camerano”, co stanowi kolejną szczególną cechę tego produktu.

Jakość i szczególne cechy sera „Queso Camerano” są konsekwencją zarówno jego pochodzenia geograficznego, klimatu i gleb omawianego obszaru, które określają umiejscowienie, różnorodność i zróżnicowanie pastwisk, na których wypasane są stada kóz, jak i ludzkich umiejętności związanych z tradycyjną metodą produkcji tego sera, przekazywaną przez pokolenia.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

http://www.larioja.org/upload/documents/695777_PLIEGO_DE_CONDICIONES_MODIFICADO_QUESO_CAMERANO.pdf?idtab=438497

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---

| 4.4.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 101/13 |
| --- | --- | --- | --- |

4.4.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 101/13

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 101/05

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„SCOTTISH WILD SALMON”

NR WE: UK-PGI-0005-0863-07.03.2011

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa:

„Scottish Wild Salmon”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Zjednoczone Królestwo

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

| Klasa 1.7 – | Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich |
| --- | --- |

Klasa 1.7 –

Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

„Scottish Wild Salmon” (łosoś szkocki dziki) to nazwa nadana rybom pelagicznym z gatunku Salmo Salar, poławianym na łowiskach rzecznych i przybrzeżnych na terenie Szkocji, i maksymalnie 1 500 metrów od wybrzeży tego kraju.

Świeży łosoś „Scottish Wild Salmon” charakteryzuje się jasno-srebrnym zabarwieniem, ciemnoniebieskim grzbietem i twardą nienaruszoną łuską. Mięso jest jędrne o ciemnoróżowym zabarwieniu. Łosoś charakteryzuje się zapachem świeżej ryby i przez cały okres połowowy zachowuje doskonałe właściwości, takie jak soczystość i wyraźny smak. Łosoś „Scottish Wild Salmon” różni się od innych typów łososia tym, że zachowuje on wyraźnie widoczne wzory, jego ogon, płetwy i głowa pozostają nienaruszone, a dzięki sporemu dystansowi, jaki przebywają ryby, mięśnie są zwarte a skóra jędrna. Ryba ta wolna jest od sztucznych barwników lub substancji chemicznych.

Nie określono dokładnego zakresu rozmiarowego, ponieważ jest to produkt pochodzący z natury, a na jego wzrost wypływ mają zmienne warunki otoczenia. Zazwyczaj jednakże łosoś szkocki dziki waży przynajmniej 1,5 kg i osiąga nawet 20 kg. Ryby mają srebrne zabarwienie zewnętrzne a jędrne mięso ma kolor ciemnoróżowy. Ryby te sprzedawane są świeże, w całości, zapakowane w skrzynki z lodem.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

Nie dotyczy.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

Nie dotyczy.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Ryby obowiązkowo poławiane są w łowiskach rzecznych lub przybrzeżnych w Szkocji i na obszarze do 1 500 metrów od wybrzeża przy użyciu jednej z następujących metod:

Sieć i kuter rybacki (ang. „coble”)

| — | stosowanie trałów wydawanych z łodzi i ciągniętych z brzegu lub nabrzeża lub z wód przylegających do brzegu lub nabrzeża, w taki sposób, aby łosoś został otoczony siecią i wyciągnięty na brzeg lub nabrzeże, pod warunkiem spełnienia określonych warunków. |
| --- | --- |

—

stosowanie trałów wydawanych z łodzi i ciągniętych z brzegu lub nabrzeża lub z wód przylegających do brzegu lub nabrzeża, w taki sposób, aby łosoś został otoczony siecią i wyciągnięty na brzeg lub nabrzeże, pod warunkiem spełnienia określonych warunków.

Pułapki (ang. „cruives”)

| — | tradycyjny rodzaj pułapek na ryby, stosowanych w rzekach oraz, w swoim czasie, w ujściach rzek, składających się z kosza z palików lub z plecionki wiklinowej i czasami zastawianych na usypywanych groblach. Jako pułapki opracowane do poławiania łososi składają się one z mniej-więcej prostokątnego kosza pułapki z wewnętrznymi przegrodami, zastawionego w kamiennej grobli usypanej na rzece. |
| --- | --- |

—

tradycyjny rodzaj pułapek na ryby, stosowanych w rzekach oraz, w swoim czasie, w ujściach rzek, składających się z kosza z palików lub z plecionki wiklinowej i czasami zastawianych na usypywanych groblach. Jako pułapki opracowane do poławiania łososi składają się one z mniej-więcej prostokątnego kosza pułapki z wewnętrznymi przegrodami, zastawionego w kamiennej grobli usypanej na rzece.

Połowy sieciami stawnymi (ang. „Fixed Engine”)

| — | niewód pułapkowy, niewód stawny lub inna sieć stawna – stosowanie pułapki na ryby, która jest mocowana lub kotwiczona na brzegu lub do dna, pod warunkiem spełnienia określonych warunków, |
| --- | --- |

—

niewód pułapkowy, niewód stawny lub inna sieć stawna – stosowanie pułapki na ryby, która jest mocowana lub kotwiczona na brzegu lub do dna, pod warunkiem spełnienia określonych warunków,

| — | sieci ręczne typu „Haaf” i sieci palowe (ang. „Haaf and poke nets”) – Sieć typu „Haaf” montowana jest na prostokątnej ramie i trzymana w wodzie przez obsługującego ją rybaka, który stoi w wodach ujścia rzeki. Sieć podrywa się w momencie, kiedy wpłynie do niej łosoś. Połów może prowadzić jednocześnie kilku rybaków ustawionych ramię w ramię. Sieci palowe składają się z szeregu komór sieciowych zamontowanych w szeregu na palach i ustawionych w poprzek pływu. W momencie obniżenia poziomu wody ryby przebywające w komorach zostają tam uwięzione. |
| --- | --- |

—

sieci ręczne typu „Haaf” i sieci palowe (ang. „Haaf and poke nets”) – Sieć typu „Haaf” montowana jest na prostokątnej ramie i trzymana w wodzie przez obsługującego ją rybaka, który stoi w wodach ujścia rzeki. Sieć podrywa się w momencie, kiedy wpłynie do niej łosoś. Połów może prowadzić jednocześnie kilku rybaków ustawionych ramię w ramię. Sieci palowe składają się z szeregu komór sieciowych zamontowanych w szeregu na palach i ustawionych w poprzek pływu. W momencie obniżenia poziomu wody ryby przebywające w komorach zostają tam uwięzione.

Ponadto następujące etapy produkcji muszą mieć miejsce w wyznaczonym obszarze:

| — | wyładunek, |
| --- | --- |

—

wyładunek,

| — | klasyfikacja według wielkości, |
| --- | --- |

—

klasyfikacja według wielkości,

| — | pakowanie w pojemniki z lodem na terenie Szkocji. Pakowanie w pojemniki z lodem zazwyczaj odbywa się w bazach rybackich przed wprowadzeniem ryb do obrotu i może nastąpić w dowolnej bazie rybackiej w Szkocji. |
| --- | --- |

—

pakowanie w pojemniki z lodem na terenie Szkocji. Pakowanie w pojemniki z lodem zazwyczaj odbywa się w bazach rybackich przed wprowadzeniem ryb do obrotu i może nastąpić w dowolnej bazie rybackiej w Szkocji.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

Nie dotyczy.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

Nie dotyczy.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Cała Szkocja, w tym obszar do 1 500 metrów na wodach przybrzeżnych.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Łosoś „Scottish Wild Salmon” związany jest z przedmiotowym obszarem geograficznym ze względu na panujące w nim warunki środowiskowe. Uwarunkowania geologiczne i geograficzne Szkocji wraz z jej umiarkowanym klimatem, wysokiej jakości wodami i wezbranymi rzekami mają kluczowe znaczenie dla dzikiego łososia szkockiego, który wpływa jedynie do czystych wód wokół linii brzegowej Szkocji.

Łosoś jest gatunkiem autochtonicznym; jego cykl życia rozpoczyna się w wodach słodkowodnych, następnie wypływa on do oceanu i wreszcie, jego w pełni dorosłe osobniki wracają do tej samej rzeki na tarło. Ryby poławiane są w okresie ich powrotu do rzek.

W tym okresie ryby mają za sobą 1–3 letni pobyt w arktycznych wodach morskich u wybrzeży Kanady i Grenlandii. Dzięki uwarunkowaniom geologicznym i geograficznym Szkocji wraz z jej umiarkowanym klimatem, wysokiej jakości wodami i wezbranymi rzekami występujące tu ryby są silne i zdrowe; przy czym występują one w wielu populacjach, które różnią się między sobą okresami aktywności, rozkładającymi się na przestrzeni niemal całego roku. Ma to kluczowe znaczenie dla dzikiego łososia szkockiego, ponieważ ryby te wpływają jedynie do czystych wód wzdłuż linii brzegowej Szkocji.

Systemy rzeczne w Szkocji są miejscem występowania jednych z największych i najbardziej zróżnicowanych zasobów łososia atlantyckiego w Europie: w ponad 400 rzekach łososiowych występują setki populacji, z których każda jest odrębna genetycznie.

5.2.   Specyfika produktu:

Łosoś atlantycki należy do ryb anadromicznych, które rozpoczynają cykl życia w wodach słodkowodnych, migrują do morza a następnie wracają do wód słodkowodnych – tej samej rzeki, w której się wylęgły – na tarło. Związek z obszarem geograficznym polega na tym, że połów łososia odbywa się w trakcie powrotu ryb do ich miejsca pochodzenia, w którym się wylęgły.

Obok uwarunkowań środowiskowych, właściwości dzikiego łososia szkockiego są związane z obszarem geograficznym poprzez tradycję połowu i przetwarzania. Metody te to dobrze udokumentowane tradycyjne praktyki połowowe. Poławianie szkockiego łososia dzikiego jest istotnym elementem szkockiego dziedzictwa kulturowego; umiejętność lokalizowania i poławiania ryb ma w Szkocji swoją długa historię i jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. W rezultacie liczba prowadzonych w Szkocji połowów sieciowych nie maleje.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Połowy sieciowe

Tradycja połowów sieciowych łososia w Szkocji sięga setki lat wstecz. Łosoś był i nadal jest kultowym gatunkiem. Odniesienia do połowów trałami na rzece Tweed datowane są na okolice roku 1160. Najstarszy zapis o przepisach dotyczących łososia pochodzi z 1424 r. Połowy sieciami stawnymi (ang. „fixed engine”) były legalne w ujściach rzek aż do początku XIX wieku. W szczytowym okresie, zatrudnienie przy połowach sieciowych łososia znajdowało prawdopodobnie około 3 000 osób. Niestety jednak większość sieciowych stanowisk połowowych łososia w Szkocji została zamknięta w okresie ostatnich 25 lat, choć pewna ich liczba wciąż istnieje.

Zasadniczo metody połowu nie zmieniły się od stuleci. Tradycja ta jest podtrzymywana; techniki połowowe i wiedza specjalistyczna są przekazywane z pokolenia na pokolenie, choć stosuje się także nowoczesną technologię w postaci sprawniejszych silników do łodzi oraz myjek ciśnieniowych do czyszczenia sieci.

Zanim pojawiło się nowoczesne chłodnictwo, w niektórych wioskach rybackich istniały „chłodnie lodowe”, w których przetwarzano ryby. Zapakowanego w pojemniki z lodem łososia wysyłano kiedyś żaglowcami ze Szkocji na rynek Billingsgate Market w Londynie. Przykład zachowanej „chłodni lodowej” stoi obecnie w pobliżu miejscowości Montrose. Jest to duża sklepiona budowla z XIX wieku, której dach po dziś dzień pokrywa trawa. W ten sposób – poprzez odparowanie wody deszczowej – osiąga się efekt schłodzenia.

Rozpoznawalność

Historycznie ryby te, znane także jako „sztabki srebra” lub „królowe ryb”, stanowiły cenny produkt; pozostają nim do dziś. Przeznaczony do spożycia łosoś był niekiedy konserwowany (wędzony) i wywożonych na duże odległości. Tradycyjnie, głównym rynkiem dla szkockiego łososia dzikiego był rynek Billingsgate w Londynie.

Dziś dziki łosoś szkocki, po uwędzeniu, sprzedawany jest na targowiskach wiejskich na terenie całej Szkocji, a pewna ilość świeżych ryb jest także wywożona za granicę. W przeszłości ryby te dostarczano także na dwór królewski, a także na szczyt G8, który w 2005 r. odbył się w Gleneagles, oraz na zamówienie znanych szefów kuchni i restauracji; wśród nich wymienić można np. Harrods, Fortnum and Mason oraz znanego szefa kuchni Richarda Corrigana, właściciela restauracji Bentleys Oyster Bar na Piccadilly w Londynie.

Powszechnie uznaje się, że dziki łosoś szkocki charakteryzuje się wyjątkowym smakiem i jędrnością. Firma Forman & Field Salmon Smokers, szukając najwyższej jakości łososia, zauważa, że „jedynie dziki łosoś szkocki cieszy się historycznym uznaniem”, które gwarantuje uzyskanie pożądanej jakości. Dziki łosoś szkocki należy do najwyższej klasy produktów szkockich, o czym powszechnie wiedzą zarówno odbiorcy krajowi jak i czołowe restauracje oraz szefowie kuchni. Nabywcy i odbiorcy dzikiego łososia szkockiego często zachwalają wysoką jakość tego produktu.

Na przestrzeni wieków rybołówstwo odgrywało istotną rolę w Szkocji. Populacje i środowisko ryb słodkowodnych w Szkocji stanowią cenny element światowego dziedzictwa naturalnego. Pomimo spadku poziomu połowów w ostatnich latach, szkocki sektor połowów łososia utrzymuje swoje istotne znaczenie na szczeblu międzynarodowym. Na połowach tych opiera się światowa renoma sektora rybołówstwa. Systemy rzeczne w Szkocji są miejscem występowania jednych z największych i najbardziej zróżnicowanych zasobów łososia atlantyckiego w Europie. Szkoci należą do czołowych nacji uprawiających rybołówstwo morskie w Europie, odpowiadając za 66 procent wyładunków w Zjednoczonym Królestwie. Długość szkockich rzek to ponad 50 000 km, przy czym w wielu z nich występuje dziki łosoś atlantycki i troć, a liczba jezior i stawów przekracza 30 000.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

http://archive.defra.gov.uk/foodfarm/food/industry/regional/foodname/products/documents/scottish-wild-salmon-pgi.pdf

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---