# Dziennik Urzędowy C 54/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.054.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 54 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5523 lutego 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.054.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 54

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5523 lutego 2012

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Komitet Regionów |
| | 93. sesja plenarna w dniach 14 i 15 grudnia 2011 r. |
| 2012/C 054/01 | Rezolucja Komitetu Regionów Priorytety Komitetu Regionów na rok 2012 na podstawie programu działalności legislacyjnej i prac Komisji Europejskiej | 1 |
| | OPINIE |
| | Komitet Regionów |
| | 93. sesja plenarna w dniach 14 i 15 grudnia 2011 r. |
| 2012/C 054/02 | Opinia Komitetu Regionów Promowanie produktów rolnych | 8 |
| 2012/C 054/03 | Opinia Komitetu Regionów Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r. | 13 |
| 2012/C 054/04 | Opinia Komitetu Regionów Przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa | 18 |
| 2012/C 054/05 | Opinia Komitetu Regionów Ograniczenie formalności administracyjnych w stosunku do obywateli – swobodny przepływ dokumentów urzędowych i uznawanie skutków powodowanych przez akty stanu cywilnego | 23 |
| 2012/C 054/06 | Opinia Komitetu Regionów Ku strategii Unii Europejskiej w zakresie przestrzeni kosmicznej w służbie obywateli | 28 |
| 2012/C 054/07 | Opinia Komitetu Regionów wkład władz lokalnych i regionalnych UE w konferencję ONZ w 2012 roku w sprawie zrównoważonego rozwoju (Rio+20) | 34 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

93. sesja plenarna w dniach 14 i 15 grudnia 2011 r.

2012/C 054/01

Rezolucja Komitetu Regionów Priorytety Komitetu Regionów na rok 2012 na podstawie programu działalności legislacyjnej i prac Komisji Europejskiej

1

OPINIE

Komitet Regionów

93. sesja plenarna w dniach 14 i 15 grudnia 2011 r.

2012/C 054/02

Opinia Komitetu Regionów Promowanie produktów rolnych

8

2012/C 054/03

Opinia Komitetu Regionów Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.

13

2012/C 054/04

Opinia Komitetu Regionów Przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa

18

2012/C 054/05

Opinia Komitetu Regionów Ograniczenie formalności administracyjnych w stosunku do obywateli – swobodny przepływ dokumentów urzędowych i uznawanie skutków powodowanych przez akty stanu cywilnego

23

2012/C 054/06

Opinia Komitetu Regionów Ku strategii Unii Europejskiej w zakresie przestrzeni kosmicznej w służbie obywateli

28

2012/C 054/07

Opinia Komitetu Regionów wkład władz lokalnych i regionalnych UE w konferencję ONZ w 2012 roku w sprawie zrównoważonego rozwoju (Rio+20)

34

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | KOMITET REGIONÓW |
| | 93. sesja plenarna w dniach 14 i 15 grudnia 2011 r. |
| 2012/C 054/08 | Opinia Komitetu Regionów Nowe wieloletnie ramy finansowe po roku 2013 | 40 |
| 2012/C 054/09 | Opinia Komitetu Regionów Efektywność energetyczna | 49 |
| 2012/C 054/10 | Opinia Komitetu Regionów Wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych (CCCTB) | 65 |

III   Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

93. sesja plenarna w dniach 14 i 15 grudnia 2011 r.

2012/C 054/08

Opinia Komitetu Regionów Nowe wieloletnie ramy finansowe po roku 2013

40

2012/C 054/09

Opinia Komitetu Regionów Efektywność energetyczna

49

2012/C 054/10

Opinia Komitetu Regionów Wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych (CCCTB)

65

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

93. sesja plenarna w dniach 14 i 15 grudnia 2011 r.

| 23.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/1

---

Rezolucja Komitetu Regionów „Priorytety Komitetu Regionów na rok 2012 na podstawie programu działalności legislacyjnej i prac Komisji Europejskiej”

2012/C 54/01

KOMITET REGIONÓW

I.   
  Przyszłość Unii

| 1. | Jest przekonany, że obecnie głównym wyzwaniem dla Unii Europejskiej jest odbudowanie wiary obywateli w jej zdolność zapewnienia stabilności finansowej i powrotu do wzrostu gospodarczego, a także narzucenia prymatu decyzji politycznych, mających demokratyczne umocowanie, nad negatywnym wpływem rynków finansowych. |
| --- | --- |

1.

Jest przekonany, że obecnie głównym wyzwaniem dla Unii Europejskiej jest odbudowanie wiary obywateli w jej zdolność zapewnienia stabilności finansowej i powrotu do wzrostu gospodarczego, a także narzucenia prymatu decyzji politycznych, mających demokratyczne umocowanie, nad negatywnym wpływem rynków finansowych.

| 2. | Opowiada się za pogłębieniem integracji europejskiej w zakresie zarządzania gospodarczego pod warunkiem, że będzie ono miało legitymizację demokratyczną i nastąpi w ramach instytucji Unii Europejskiej. Dostrzega jednak, że Rada Europejska na posiedzeniu w dniu 9 grudnia 2011 r. nie mogła zastosować metody wspólnotowej w odniesieniu do nowej umowy fiskalnej oraz wzmocnionej koordynacji polityki gospodarczej – pomimo gotowości 26 z 27 państw członkowskich do zachowania metody wspólnotowej – jako że wymagana była jednomyślność i jedyną możliwością okazało się podejście międzyrządowe ze wszystkimi jego konsekwencjami prawnymi i politycznymi. Ubolewa nad tym, że jak dotąd przyjęto nadmiernie ograniczone podejście polegające na zapisaniu jedynie dyscypliny budżetowej w umowie międzyrządowej. Zdaniem Komitetu Regionów ewentualnej reformy traktatu lizbońskiego nie można sobie wyobrazić w ramach konwentu utworzonego według tego samego modelu co konwent w sprawie przyszłości Europy (2002–2003), zapewniającego pełny udział instytucji europejskich, w tym Komitetu Regionów. |
| --- | --- |

2.

Opowiada się za pogłębieniem integracji europejskiej w zakresie zarządzania gospodarczego pod warunkiem, że będzie ono miało legitymizację demokratyczną i nastąpi w ramach instytucji Unii Europejskiej. Dostrzega jednak, że Rada Europejska na posiedzeniu w dniu 9 grudnia 2011 r. nie mogła zastosować metody wspólnotowej w odniesieniu do nowej umowy fiskalnej oraz wzmocnionej koordynacji polityki gospodarczej – pomimo gotowości 26 z 27 państw członkowskich do zachowania metody wspólnotowej – jako że wymagana była jednomyślność i jedyną możliwością okazało się podejście międzyrządowe ze wszystkimi jego konsekwencjami prawnymi i politycznymi. Ubolewa nad tym, że jak dotąd przyjęto nadmiernie ograniczone podejście polegające na zapisaniu jedynie dyscypliny budżetowej w umowie międzyrządowej. Zdaniem Komitetu Regionów ewentualnej reformy traktatu lizbońskiego nie można sobie wyobrazić w ramach konwentu utworzonego według tego samego modelu co konwent w sprawie przyszłości Europy (2002–2003), zapewniającego pełny udział instytucji europejskich, w tym Komitetu Regionów.

| 3. | Wyraża zadowolenie z faktu, że w trudnym kontekście gospodarczym, budżetowym i instytucjonalnym Komisja jest zdeterminowana bronić metody wspólnotowej. Z punktu widzenia Komitetu Regionów, który jest zgromadzeniem politycznym władz lokalnych i regionalnych UE, jest to jedyny możliwy sposób zagwarantowania legitymizacji demokratycznej UE, wprowadzenia w życie wartości solidarności i spójności, a także poszanowania zasad wielopoziomowego sprawowania rządów, pomocniczości i proporcjonalności. Potwierdza swój zamiar przełożenia tej synergii wartości na zmienioną umowę o współpracy z Komisją Europejską, która jest obecnie przedmiotem negocjacji. |
| --- | --- |

3.

Wyraża zadowolenie z faktu, że w trudnym kontekście gospodarczym, budżetowym i instytucjonalnym Komisja jest zdeterminowana bronić metody wspólnotowej. Z punktu widzenia Komitetu Regionów, który jest zgromadzeniem politycznym władz lokalnych i regionalnych UE, jest to jedyny możliwy sposób zagwarantowania legitymizacji demokratycznej UE, wprowadzenia w życie wartości solidarności i spójności, a także poszanowania zasad wielopoziomowego sprawowania rządów, pomocniczości i proporcjonalności. Potwierdza swój zamiar przełożenia tej synergii wartości na zmienioną umowę o współpracy z Komisją Europejską, która jest obecnie przedmiotem negocjacji.

| 4. | Wyraża zadowolenie z perspektywy rychłego przystąpienia Chorwacji do UE i potwierdza swoje dążenie do przyjęcia od stycznia 2012 r. obserwatorów chorwackich, którzy uczestniczyliby w jego pracach. |
| --- | --- |

4.

Wyraża zadowolenie z perspektywy rychłego przystąpienia Chorwacji do UE i potwierdza swoje dążenie do przyjęcia od stycznia 2012 r. obserwatorów chorwackich, którzy uczestniczyliby w jego pracach.

II.   
  Uwydatnienie specyfiki i wartości dodanej budżetu Unii

| 5. | Podkreśla, że chociaż budżet UE jest ograniczony, jeśli chodzi o swą względną wielkość, to ma kluczowe znaczenie dla sprostania wyzwaniom określonym i zatwierdzonym w traktacie lizbońskim i strategii „Europa 2020”. Zwraca uwagę na jego specyfikę i wartość dodaną w porównaniu z budżetami krajowymi, regionalnymi lub lokalnymi, gdyż zawsze zachowuje on równowagę, co oznacza, że ani jednego euro nie wydaje się na spłacenie długu i że jest on zasadniczo przeznaczony na inwestycje (w 94,5 %) na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. Podkreśla kluczowe znaczenie efektu stymulującego, jaki budżet europejski wywiera na strategię ożywienia gospodarki europejskiej oraz finansowanie inwestycji strukturalnych ukierunkowanych zwłaszcza na władze lokalne i regionalne w dobie obecnego kryzysu. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że chociaż budżet UE jest ograniczony, jeśli chodzi o swą względną wielkość, to ma kluczowe znaczenie dla sprostania wyzwaniom określonym i zatwierdzonym w traktacie lizbońskim i strategii „Europa 2020”. Zwraca uwagę na jego specyfikę i wartość dodaną w porównaniu z budżetami krajowymi, regionalnymi lub lokalnymi, gdyż zawsze zachowuje on równowagę, co oznacza, że ani jednego euro nie wydaje się na spłacenie długu i że jest on zasadniczo przeznaczony na inwestycje (w 94,5 %) na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. Podkreśla kluczowe znaczenie efektu stymulującego, jaki budżet europejski wywiera na strategię ożywienia gospodarki europejskiej oraz finansowanie inwestycji strukturalnych ukierunkowanych zwłaszcza na władze lokalne i regionalne w dobie obecnego kryzysu.

| 6. | Podkreśla, że jest niezbędne, by KR stale przedstawiał swe poglądy polityczne co do przyszłych działań UE zmierzających do głębszej integracji budżetowej i gospodarczej oraz synergii między budżetami na poziomie terytorialnym, krajowym i unijnym. KR musi bronić uprawnień władz regionalnych i lokalnych w zakresie autonomii finansowej oraz reagować na wszystkie środki, które mają wpływ na zdolność władz lokalnych i regionalnych do zaciągania pożyczek na przystępnych warunkach. |
| --- | --- |

6.

Podkreśla, że jest niezbędne, by KR stale przedstawiał swe poglądy polityczne co do przyszłych działań UE zmierzających do głębszej integracji budżetowej i gospodarczej oraz synergii między budżetami na poziomie terytorialnym, krajowym i unijnym. KR musi bronić uprawnień władz regionalnych i lokalnych w zakresie autonomii finansowej oraz reagować na wszystkie środki, które mają wpływ na zdolność władz lokalnych i regionalnych do zaciągania pożyczek na przystępnych warunkach.

| 7. | Apeluje do dwóch organów władzy budżetowej, by przed końcem 2012 r. osiągnęły porozumienie w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, a także – zgodnie ze zobowiązaniem przyjętym w art. 311 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – w sprawie reformy systemu zasobów własnych Unii Europejskiej w celu odejścia od rozumowania opartego na „odpowiednim zwrocie” i pozostawienia wystarczającej ilości czasu na finalizację umów partnerskich oraz programów operacyjnych, które zostaną wprowadzone po przyjęciu środków legislacyjnych związanych z wieloletnimi ramami finansowymi. |
| --- | --- |

7.

Apeluje do dwóch organów władzy budżetowej, by przed końcem 2012 r. osiągnęły porozumienie w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, a także – zgodnie ze zobowiązaniem przyjętym w art. 311 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – w sprawie reformy systemu zasobów własnych Unii Europejskiej w celu odejścia od rozumowania opartego na „odpowiednim zwrocie” i pozostawienia wystarczającej ilości czasu na finalizację umów partnerskich oraz programów operacyjnych, które zostaną wprowadzone po przyjęciu środków legislacyjnych związanych z wieloletnimi ramami finansowymi.

| 8. | Przyjmuje z zadowoleniem propozycję Komisji Europejskiej w sprawie etapu pilotażowego realizacji inicjatywy w zakresie obligacji projektowych. |
| --- | --- |

8.

Przyjmuje z zadowoleniem propozycję Komisji Europejskiej w sprawie etapu pilotażowego realizacji inicjatywy w zakresie obligacji projektowych.

III.   
  Przyszłość polityki spójności i transportu

| 9. | Uważa, że polityka spójności, jako główna polityka europejska służąca przydzielaniu funduszy UE, może przyczynić się do zrównoważonego i trwałego rozwoju gospodarczego wszystkich obszarów europejskich zarówno w zakresie ochrony środowiska, jak i na płaszczyźnie społecznej. Z tego względu ubolewa nad zmniejszeniem budżetu przeznaczonego na realizację tej polityki we wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, zwłaszcza w świetle obecnego kryzysu gospodarczego, finansowego i społecznego, a także ambitnych celów strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że polityka spójności, jako główna polityka europejska służąca przydzielaniu funduszy UE, może przyczynić się do zrównoważonego i trwałego rozwoju gospodarczego wszystkich obszarów europejskich zarówno w zakresie ochrony środowiska, jak i na płaszczyźnie społecznej. Z tego względu ubolewa nad zmniejszeniem budżetu przeznaczonego na realizację tej polityki we wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, zwłaszcza w świetle obecnego kryzysu gospodarczego, finansowego i społecznego, a także ambitnych celów strategii „Europa 2020”.

| 10. | Przyjmuje z zadowoleniem zachowanie polityki spójności obejmującej wszystkie obszary Unii, a także jej uproszczonej struktury opartej na dwóch celach i trzech kategoriach regionów, przedstawionych w pakiecie legislacyjnym z 6 października 2011 r. Niemniej powtarza swój postulat, by do PKB na mieszkańca dołączono inne, uzupełniające kryteria, zwłaszcza w zakresie wdrażania i oceny programów, gdyż jest to wskaźnik, który nie odzwierciedla w wystarczającym stopniu poziomu rozwoju gospodarczego, spójności społecznej, równowagi ekologicznej czy też różnic między poszczególnymi obszarami. |
| --- | --- |

10.

Przyjmuje z zadowoleniem zachowanie polityki spójności obejmującej wszystkie obszary Unii, a także jej uproszczonej struktury opartej na dwóch celach i trzech kategoriach regionów, przedstawionych w pakiecie legislacyjnym z 6 października 2011 r. Niemniej powtarza swój postulat, by do PKB na mieszkańca dołączono inne, uzupełniające kryteria, zwłaszcza w zakresie wdrażania i oceny programów, gdyż jest to wskaźnik, który nie odzwierciedla w wystarczającym stopniu poziomu rozwoju gospodarczego, spójności społecznej, równowagi ekologicznej czy też różnic między poszczególnymi obszarami.

| 11. | Przyjmuje z zadowoleniem propozycje Komisji Europejskiej dotyczące: 1) wprowadzenia wspólnych ram strategicznych w celu zwiększenia spójności i synergii między różnymi obszarami polityki UE; oraz 2) sporządzenia umowy partnerskiej między Komisją Europejską a każdym państwem członkowskim. Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że władze lokalne i regionalne zostały bezpośrednio włączone w przygotowanie tej polityki. |
| --- | --- |

11.

Przyjmuje z zadowoleniem propozycje Komisji Europejskiej dotyczące: 1) wprowadzenia wspólnych ram strategicznych w celu zwiększenia spójności i synergii między różnymi obszarami polityki UE; oraz 2) sporządzenia umowy partnerskiej między Komisją Europejską a każdym państwem członkowskim. Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że władze lokalne i regionalne zostały bezpośrednio włączone w przygotowanie tej polityki.

| 12. | Uznaje istotną rolę, jaką polityka spójności może odgrywać w realizacji strategii „Europa 2020”. Niemniej przypomina, że zgodnie z traktatem jej zasadność polega na zmniejszaniu różnic gospodarczych, społecznych i terytorialnych, w związku z czym domaga się większej elastyczności w wyborze celów tematycznych i koncentracji funduszy dzięki uznaniu rzeczywistego znaczenia zasad wielopoziomowego sprawowania rządów i dzięki partnerstwu z władzami lokalnymi oraz regionalnymi. |
| --- | --- |

12.

Uznaje istotną rolę, jaką polityka spójności może odgrywać w realizacji strategii „Europa 2020”. Niemniej przypomina, że zgodnie z traktatem jej zasadność polega na zmniejszaniu różnic gospodarczych, społecznych i terytorialnych, w związku z czym domaga się większej elastyczności w wyborze celów tematycznych i koncentracji funduszy dzięki uznaniu rzeczywistego znaczenia zasad wielopoziomowego sprawowania rządów i dzięki partnerstwu z władzami lokalnymi oraz regionalnymi.

| 13. | Popiera zawarte w pakiecie legislacyjnym propozycje dotyczące wzmocnienia wymiaru miejskiego, działań na rzecz rozwoju lokalnego i zintegrowanych inwestycji terytorialnych. Apeluje, by realizacja planów działania w zakresie mobilności miejskiej była finansowana ze środków UE. Jednocześnie zwraca uwagę, że konieczne jest, by w programowaniu polityki spójności odpowiednio odzwierciedlono aspekt rozwoju obszarów wiejskich i zapewniono odpowiednie powiązania z WPR. |
| --- | --- |

13.

Popiera zawarte w pakiecie legislacyjnym propozycje dotyczące wzmocnienia wymiaru miejskiego, działań na rzecz rozwoju lokalnego i zintegrowanych inwestycji terytorialnych. Apeluje, by realizacja planów działania w zakresie mobilności miejskiej była finansowana ze środków UE. Jednocześnie zwraca uwagę, że konieczne jest, by w programowaniu polityki spójności odpowiednio odzwierciedlono aspekt rozwoju obszarów wiejskich i zapewniono odpowiednie powiązania z WPR.

| 14. | Uznaje zasadę dążenia do większej efektywności wydatków publicznych związanych z polityką spójności w oparciu o system uwarunkowań, lecz przestrzega przed zbyt dużą złożonością jego wdrażania. Popiera pomysł uwarunkowania ex ante, o ile wykaz warunków wymagających przestrzegania zostanie skrócony. Uznaje zasadę uwarunkowania ex post, o ile władze lokalne i regionalne zostaną bezpośrednio włączone w określanie wskaźników rezultatu, lecz odrzuca propozycje dotyczące uwarunkowania makroekonomicznego, oparte na pakcie stabilności i wzrostu, a także wyraża poważne zastrzeżenia co do rezerwy na wykonanie. |
| --- | --- |

14.

Uznaje zasadę dążenia do większej efektywności wydatków publicznych związanych z polityką spójności w oparciu o system uwarunkowań, lecz przestrzega przed zbyt dużą złożonością jego wdrażania. Popiera pomysł uwarunkowania ex ante, o ile wykaz warunków wymagających przestrzegania zostanie skrócony. Uznaje zasadę uwarunkowania ex post, o ile władze lokalne i regionalne zostaną bezpośrednio włączone w określanie wskaźników rezultatu, lecz odrzuca propozycje dotyczące uwarunkowania makroekonomicznego, oparte na pakcie stabilności i wzrostu, a także wyraża poważne zastrzeżenia co do rezerwy na wykonanie.

| 15. | Popiera wzmocnienie celu współpracy terytorialnej wraz z zapewnieniem większych środków finansowych, by nie poprzestać na wymianie sprawdzonych rozwiązań między regionami europejskimi. |
| --- | --- |

15.

Popiera wzmocnienie celu współpracy terytorialnej wraz z zapewnieniem większych środków finansowych, by nie poprzestać na wymianie sprawdzonych rozwiązań między regionami europejskimi.

| 16. | Wyraża zadowolenie, że wniosek dotyczący przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1082/2006 w sprawie europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) zawiera wiele zgłoszonych przez niego propozycji, zwłaszcza w odniesieniu do udziału podmiotów gospodarczych i podmiotów społeczeństwa obywatelskiego w EUWT, a także ułatwienia dostępu samorządów państw trzecich do tego instrumentu. Podkreśla możliwości zastosowania go poza granicami UE, odnosząc go do wszystkich obszarów polityki wspólnotowej. Zobowiązuje się zatem do dalszych działań na rzecz rozpropagowania tego instrumentu, zwłaszcza poprzez swą odpowiednią platformę, i zamierza nadal prowadzić rejestr EUWT. |
| --- | --- |

16.

Wyraża zadowolenie, że wniosek dotyczący przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1082/2006 w sprawie europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) zawiera wiele zgłoszonych przez niego propozycji, zwłaszcza w odniesieniu do udziału podmiotów gospodarczych i podmiotów społeczeństwa obywatelskiego w EUWT, a także ułatwienia dostępu samorządów państw trzecich do tego instrumentu. Podkreśla możliwości zastosowania go poza granicami UE, odnosząc go do wszystkich obszarów polityki wspólnotowej. Zobowiązuje się zatem do dalszych działań na rzecz rozpropagowania tego instrumentu, zwłaszcza poprzez swą odpowiednią platformę, i zamierza nadal prowadzić rejestr EUWT.

| 17. | Uważa, że instrument „Łącząc Europę”, na który przeznaczono 50 mld euro, może mieć pozytywny wpływ i działać jako czynnik stymulujący spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną UE, a także przyciągać – zwłaszcza dzięki obligacjom projektowym – inne inwestycje. Jednakże instrument ten powinien być ujednolicony z zarządzaniem polityką spójności i budżetem na nią przeznaczonym, a w każdym razie uważa, że konieczne jest zapewnienie jego spójności i zgodności z projektami finansowanymi z funduszy strukturalnych, a także włączenie samorządów terytorialnych do wyboru projektów. |
| --- | --- |

17.

Uważa, że instrument „Łącząc Europę”, na który przeznaczono 50 mld euro, może mieć pozytywny wpływ i działać jako czynnik stymulujący spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną UE, a także przyciągać – zwłaszcza dzięki obligacjom projektowym – inne inwestycje. Jednakże instrument ten powinien być ujednolicony z zarządzaniem polityką spójności i budżetem na nią przeznaczonym, a w każdym razie uważa, że konieczne jest zapewnienie jego spójności i zgodności z projektami finansowanymi z funduszy strukturalnych, a także włączenie samorządów terytorialnych do wyboru projektów.

| 18. | Wypowie się szczegółowo na temat nowych ram prawnych dotyczących TEN-T, które mają odnosić się do wszystkich podmiotów polityki TEN-T, a nie tylko do państw członkowskich i które mogą znacznie zmniejszyć przeszkody prawne we wdrażaniu europejskiego systemu transportu. |
| --- | --- |

18.

Wypowie się szczegółowo na temat nowych ram prawnych dotyczących TEN-T, które mają odnosić się do wszystkich podmiotów polityki TEN-T, a nie tylko do państw członkowskich i które mogą znacznie zmniejszyć przeszkody prawne we wdrażaniu europejskiego systemu transportu.

| 19. | Popiera internalizację kosztów środowiskowych, kosztów ponoszonych przez społeczność oraz kosztów dostępu, którą osiągnąć można dzięki opodatkowaniu zharmonizowanemu na poziomie wszystkich środków transportu, z których dochody zostaną przeznaczone na wdrażanie zintegrowanego, skutecznego i trwałego systemu transportu; ponadto popiera promowanie nowych instrumentów finansowania, zwłaszcza europejskich obligacji projektowych. Sądzi, że większe wykorzystanie partnerstw publiczno-prywatnych także mogłoby pomóc w zdobywaniu środków finansowych na nowe projekty dotyczące infrastruktury transportowej. |
| --- | --- |

19.

Popiera internalizację kosztów środowiskowych, kosztów ponoszonych przez społeczność oraz kosztów dostępu, którą osiągnąć można dzięki opodatkowaniu zharmonizowanemu na poziomie wszystkich środków transportu, z których dochody zostaną przeznaczone na wdrażanie zintegrowanego, skutecznego i trwałego systemu transportu; ponadto popiera promowanie nowych instrumentów finansowania, zwłaszcza europejskich obligacji projektowych. Sądzi, że większe wykorzystanie partnerstw publiczno-prywatnych także mogłoby pomóc w zdobywaniu środków finansowych na nowe projekty dotyczące infrastruktury transportowej.

| 20. | Podkreśla potrzebę wszechstronnej strategii Komisji Europejskiej w zakresie informowania o wpływie i korzyściach polityki spójności w terenie i przypomina rolę, jaką mogą odgrywać władze lokalne i regionalne, a także oferuje swe wsparcie w tym względzie. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla potrzebę wszechstronnej strategii Komisji Europejskiej w zakresie informowania o wpływie i korzyściach polityki spójności w terenie i przypomina rolę, jaką mogą odgrywać władze lokalne i regionalne, a także oferuje swe wsparcie w tym względzie.

IV.   
  Realizacja strategii „Europa 2020” oparta na partnerstwie

| 21. | Nalega, by strategii „Europa 2020” nadano pełny wymiar terytorialny. |
| --- | --- |

21.

Nalega, by strategii „Europa 2020” nadano pełny wymiar terytorialny.

| 22. | Ubolewa, że w większości przypadków zmarnowano okazję do wdrożenia strategii „Europa 2020” w oparciu o partnerstwo między wszystkimi szczeblami władzy, gdy przygotowywano związane z nią krajowe pogramy reform. W rocznych analizach wzrostu gospodarczego Komisji Europejskiej (na lata 2012 i 2013) należy położyć nacisk na potrzebę omówienia przez państwa członkowskie wielopoziomowego sprawowania rządów i partnerstwa w ich sprawozdaniach z postępów. Trzeba w nich wyszczególnić, w jakim stopniu i w jaki sposób wszyscy partnerzy, w tym władze lokalne i regionalne, uczestniczyli we wdrażaniu strategii „Europa 2020”. W razie konieczności, by zwiększyć współodpowiedzialność za tę strategię, należy wydać konkretne zalecenia. Niezadowalający poziom partnerstwa między władzami szczebla europejskiego, krajowego, regionalnego i lokalnego podważa wiarygodność strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

22.

Ubolewa, że w większości przypadków zmarnowano okazję do wdrożenia strategii „Europa 2020” w oparciu o partnerstwo między wszystkimi szczeblami władzy, gdy przygotowywano związane z nią krajowe pogramy reform. W rocznych analizach wzrostu gospodarczego Komisji Europejskiej (na lata 2012 i 2013) należy położyć nacisk na potrzebę omówienia przez państwa członkowskie wielopoziomowego sprawowania rządów i partnerstwa w ich sprawozdaniach z postępów. Trzeba w nich wyszczególnić, w jakim stopniu i w jaki sposób wszyscy partnerzy, w tym władze lokalne i regionalne, uczestniczyli we wdrażaniu strategii „Europa 2020”. W razie konieczności, by zwiększyć współodpowiedzialność za tę strategię, należy wydać konkretne zalecenia. Niezadowalający poziom partnerstwa między władzami szczebla europejskiego, krajowego, regionalnego i lokalnego podważa wiarygodność strategii „Europa 2020”.

| 23. | Przypomina swą propozycję przyjęcia paktów terytorialnych w każdym państwie członkowskim, by zagwarantować wdrażanie krajowych programów reform oparte na partnerstwie i zapewnić wspólne przygotowanie umów partnerskich. Nalega, by zasada partnerstwa zaproponowana przez Komisję mogła wejść w życie dzięki uznaniu, że porozumienie wszystkich władz publicznych posiadających kompetencje prawne w zakresie wydatkowania funduszy UE jest warunkiem wstępnym zatwierdzania umów partnerskich, i dzięki promowaniu opcji paktów terytorialnych. |
| --- | --- |

23.

Przypomina swą propozycję przyjęcia paktów terytorialnych w każdym państwie członkowskim, by zagwarantować wdrażanie krajowych programów reform oparte na partnerstwie i zapewnić wspólne przygotowanie umów partnerskich. Nalega, by zasada partnerstwa zaproponowana przez Komisję mogła wejść w życie dzięki uznaniu, że porozumienie wszystkich władz publicznych posiadających kompetencje prawne w zakresie wydatkowania funduszy UE jest warunkiem wstępnym zatwierdzania umów partnerskich, i dzięki promowaniu opcji paktów terytorialnych.

| 24. | Uważa, że należy wzmocnić i monitorować pod kątem wyników działania podejmowane w następstwie inicjatyw przewodnich. Potrzebne są stałe wysiłki na rzecz informowania zainteresowanych stron w terenie o działaniach podejmowanych w ramach wszystkich inicjatyw przewodnich. Jak pokazują wyniki ostatniej ankiety KR-u na temat: „Strategia «Europa 2020»: postępy w terenie”, im większa jest wiedza władz lokalnych i regionalnych o inicjatywach przewodnich, tym większe mają one znaczenie dla działań lokalnych i regionalnych. Wiedza ta umożliwia również kształtowanie obecnych inicjatyw lokalnych i regionalnych w kontekście szerszych celów europejskich, budząc poczucie współodpowiedzialności i koordynacji działań. |
| --- | --- |

24.

Uważa, że należy wzmocnić i monitorować pod kątem wyników działania podejmowane w następstwie inicjatyw przewodnich. Potrzebne są stałe wysiłki na rzecz informowania zainteresowanych stron w terenie o działaniach podejmowanych w ramach wszystkich inicjatyw przewodnich. Jak pokazują wyniki ostatniej ankiety KR-u na temat: „Strategia «Europa 2020»: postępy w terenie”, im większa jest wiedza władz lokalnych i regionalnych o inicjatywach przewodnich, tym większe mają one znaczenie dla działań lokalnych i regionalnych. Wiedza ta umożliwia również kształtowanie obecnych inicjatyw lokalnych i regionalnych w kontekście szerszych celów europejskich, budząc poczucie współodpowiedzialności i koordynacji działań.

IV A.   Inteligentny wzrost

| 25. | Jest zdania, że bieżący budżet Wspólnoty na badania jest nieadekwatny do potrzeb i dlatego z zadowoleniem przyjmuje propozycję znaczącego zwiększenia go (z 53 do 80 mld euro), zawartą w wieloletnich ramach finansowych. Przybliża to Unię to realizacji jednego z założeń strategii „Europa 2020”, polegającego na inwestowaniu 3 % unijnego PKB w badania i innowacje, z myślą o powołaniu do życia „Unii innowacji”. Podkreśla potrzebę lepszego zintegrowania programów krajowych oraz europejskiego programu ramowego w zakresie badań. |
| --- | --- |

25.

Jest zdania, że bieżący budżet Wspólnoty na badania jest nieadekwatny do potrzeb i dlatego z zadowoleniem przyjmuje propozycję znaczącego zwiększenia go (z 53 do 80 mld euro), zawartą w wieloletnich ramach finansowych. Przybliża to Unię to realizacji jednego z założeń strategii „Europa 2020”, polegającego na inwestowaniu 3 % unijnego PKB w badania i innowacje, z myślą o powołaniu do życia „Unii innowacji”. Podkreśla potrzebę lepszego zintegrowania programów krajowych oraz europejskiego programu ramowego w zakresie badań.

| 26. | Popiera utworzenie wspólnych ram strategicznych „Horyzont 2020”, skupionych na badaniach i innowacjach, ponieważ dzięki nim można doprowadzić do uproszczenia i konsolidacji różnorodnych programów finansowania w tej dziedzinie, takich jak siódmy program ramowy (7PR) czy Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji. KR przypomina jednak, że wspólne ramy strategiczne w dziedzinie badań i innowacji należy właściwie koordynować i realizować zgodnie ze wspólnymi ramami strategicznymi proponowanymi w zakresie funduszy strukturalnych. Przyjmuje z zadowoleniem tablicę wyników innowacyjności regionów wprowadzoną zgodnie z zaleceniem Komitetu (1), by również rozważyć opracowanie i opublikowanie tablicy wyników innowacyjności na szczeblu regionalnym, umożliwiając władzom lokalnym i regionalnym, kręgom akademickim (uniwersytetom, uczelniom wyższym i instytutom badawczym) oraz przedsiębiorstwom ocenę i monitorowanie osiągnięć w zakresie innowacji w regionach. |
| --- | --- |

26.

Popiera utworzenie wspólnych ram strategicznych „Horyzont 2020”, skupionych na badaniach i innowacjach, ponieważ dzięki nim można doprowadzić do uproszczenia i konsolidacji różnorodnych programów finansowania w tej dziedzinie, takich jak siódmy program ramowy (7PR) czy Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji. KR przypomina jednak, że wspólne ramy strategiczne w dziedzinie badań i innowacji należy właściwie koordynować i realizować zgodnie ze wspólnymi ramami strategicznymi proponowanymi w zakresie funduszy strukturalnych. Przyjmuje z zadowoleniem tablicę wyników innowacyjności regionów wprowadzoną zgodnie z zaleceniem Komitetu (1), by również rozważyć opracowanie i opublikowanie tablicy wyników innowacyjności na szczeblu regionalnym, umożliwiając władzom lokalnym i regionalnym, kręgom akademickim (uniwersytetom, uczelniom wyższym i instytutom badawczym) oraz przedsiębiorstwom ocenę i monitorowanie osiągnięć w zakresie innowacji w regionach.

| 27. | Popiera poszerzenie i powiększenie zakresu przydzielania funduszy w programie „Europa edukacji” po 2013 r. na projekty edukacyjne propagujące mobilność. Uważa, że edukacja, która zachęca do niezależnego myślenia, kreatywności i innowacyjności, jest kluczowa dla zapewnienia wzrostu gospodarczego i konkurencyjności w przyszłości. Uznaje również znaczenie szerszej roli takiej edukacji w całościowym rozwoju jednostki i jej wymiaru społecznego, a także wagę zapewnienia równości szans oraz dostępu do edukacji, szkoleń i mobilności. Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja Europejska zaakceptowała jego postulat włączenia sportu do zintegrowanego programu na rzecz edukacji, szkoleń, młodzieży i sportu. |
| --- | --- |

27.

Popiera poszerzenie i powiększenie zakresu przydzielania funduszy w programie „Europa edukacji” po 2013 r. na projekty edukacyjne propagujące mobilność. Uważa, że edukacja, która zachęca do niezależnego myślenia, kreatywności i innowacyjności, jest kluczowa dla zapewnienia wzrostu gospodarczego i konkurencyjności w przyszłości. Uznaje również znaczenie szerszej roli takiej edukacji w całościowym rozwoju jednostki i jej wymiaru społecznego, a także wagę zapewnienia równości szans oraz dostępu do edukacji, szkoleń i mobilności. Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja Europejska zaakceptowała jego postulat włączenia sportu do zintegrowanego programu na rzecz edukacji, szkoleń, młodzieży i sportu.

| 28. | Z dużym zadowoleniem przyjmuje plany Komisji przewidujące połączenie krajowych systemów badań naukowych oraz zapewnienie otwartej konkurencji w odniesieniu do badań i kluczowych stanowisk akademickich. |
| --- | --- |

28.

Z dużym zadowoleniem przyjmuje plany Komisji przewidujące połączenie krajowych systemów badań naukowych oraz zapewnienie otwartej konkurencji w odniesieniu do badań i kluczowych stanowisk akademickich.

| 29. | Popiera dalsze działania zmierzające do uwolnienia potencjału handlu elektronicznego, e-administracji i ogólnie postępu opartego na ICT, a jednocześnie ochrony praw obywateli do wiarygodnych informacji, bezpieczeństwa i prywatności. Uznaje duże znaczenie agendy cyfrowej dla efektywności energetycznej, interoperacyjnych usług publicznych i finansowania sieci szerokopasmowych w całej UE. Przyjmuje z zadowoleniem przeznaczenie z budżetu 9,2 mld euro na sieci cyfrowe w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, a także związane z tym „Wytyczne dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych”. |
| --- | --- |

29.

Popiera dalsze działania zmierzające do uwolnienia potencjału handlu elektronicznego, e-administracji i ogólnie postępu opartego na ICT, a jednocześnie ochrony praw obywateli do wiarygodnych informacji, bezpieczeństwa i prywatności. Uznaje duże znaczenie agendy cyfrowej dla efektywności energetycznej, interoperacyjnych usług publicznych i finansowania sieci szerokopasmowych w całej UE. Przyjmuje z zadowoleniem przeznaczenie z budżetu 9,2 mld euro na sieci cyfrowe w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, a także związane z tym „Wytyczne dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych”.

| 30. | Przypomina ustanowiony w Europejskiej agendzie cyfrowej cel dotyczący europejskiej inicjatywy przewodniej (2), który zakładał, że do 2013 r. wszyscy obywatele Europy powinni mieć podstawowy szerokopasmowy dostęp do internetu. Uważa, że należy uzupełnić to założenie, przyjmując podejście oparte na definicji praw obywateli w tej dziedzinie oraz określonych obowiązkach dotyczących świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

30.

Przypomina ustanowiony w Europejskiej agendzie cyfrowej cel dotyczący europejskiej inicjatywy przewodniej (2), który zakładał, że do 2013 r. wszyscy obywatele Europy powinni mieć podstawowy szerokopasmowy dostęp do internetu. Uważa, że należy uzupełnić to założenie, przyjmując podejście oparte na definicji praw obywateli w tej dziedzinie oraz określonych obowiązkach dotyczących świadczenia usług publicznych.

| 31. | Popiera położenie nacisku w ramach przyszłego programu „Europa kreatywna” po 2013 r. na osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”. Łącząc kulturę i środki przekazu, program ten powinien ułatwić rozpowszechnianie dóbr kulturalnych, stworzyć jednolity internetowy rynek utworów audiowizualnych oraz uwolnić potencjał tworzenia miejsc pracy w branżach kulturalnych i twórczych, a jednocześnie umożliwić zachowanie i wykorzystanie atutów kulturalnych Europy. |
| --- | --- |

31.

Popiera położenie nacisku w ramach przyszłego programu „Europa kreatywna” po 2013 r. na osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”. Łącząc kulturę i środki przekazu, program ten powinien ułatwić rozpowszechnianie dóbr kulturalnych, stworzyć jednolity internetowy rynek utworów audiowizualnych oraz uwolnić potencjał tworzenia miejsc pracy w branżach kulturalnych i twórczych, a jednocześnie umożliwić zachowanie i wykorzystanie atutów kulturalnych Europy.

IV B.   Wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu

| 32. | Z zadowoleniem przyjmuje zamiar skupienia się przez Komisję na stabilności i wzroście, przy jednoczesnym uwzględnieniu w programie prac szeregu znaczących inicjatyw dotyczących kwestii socjalnych. |
| --- | --- |

32.

Z zadowoleniem przyjmuje zamiar skupienia się przez Komisję na stabilności i wzroście, przy jednoczesnym uwzględnieniu w programie prac szeregu znaczących inicjatyw dotyczących kwestii socjalnych.

| 33. | Ponawia wezwanie wystosowane pod adresem Komisji Europejskiej w niedawnej opinii KR-u w sprawie mieszkalnictwa socjalnego (CdR 71/2011), by jak najszybciej utworzyć ramy UE umożliwiające zagwarantowanie wszystkim przystępnych i odpowiednich mieszkań. Zauważa, że ramy te w pełni odzwierciedlałyby cele strategii „Europa 2020” w zakresie walki z ubóstwem i poprawy stanu zdrowia obywateli UE. Zwraca się także o dostosowanie tych ram politycznych do polityki energetycznej UE oraz apeluje, by remonty budowlane zwiększające efektywność energetyczną w dalszym ciągu kwalifikowały się do finansowania w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego jako kluczowy element spójności społecznej. |
| --- | --- |

33.

Ponawia wezwanie wystosowane pod adresem Komisji Europejskiej w niedawnej opinii KR-u w sprawie mieszkalnictwa socjalnego (CdR 71/2011), by jak najszybciej utworzyć ramy UE umożliwiające zagwarantowanie wszystkim przystępnych i odpowiednich mieszkań. Zauważa, że ramy te w pełni odzwierciedlałyby cele strategii „Europa 2020” w zakresie walki z ubóstwem i poprawy stanu zdrowia obywateli UE. Zwraca się także o dostosowanie tych ram politycznych do polityki energetycznej UE oraz apeluje, by remonty budowlane zwiększające efektywność energetyczną w dalszym ciągu kwalifikowały się do finansowania w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego jako kluczowy element spójności społecznej.

| 34. | Zastanawia się nad działaniami podejmowanymi w następstwie inicjatywy na rzecz tworzenia możliwości dla ludzi młodych, zapowiedzianej w przemówieniu o stanie Unii przez przewodniczącego Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

34.

Zastanawia się nad działaniami podejmowanymi w następstwie inicjatywy na rzecz tworzenia możliwości dla ludzi młodych, zapowiedzianej w przemówieniu o stanie Unii przez przewodniczącego Komisji Europejskiej.

| 35. | Zobowiązuje się wesprzeć prace dotyczące pakietu Komisji Europejskiej w sprawie przedsiębiorczości społecznej, który ma duże znaczenie dla władz lokalnych i regionalnych z punktu widzenia pracodawców, usługodawców i klientów. |
| --- | --- |

35.

Zobowiązuje się wesprzeć prace dotyczące pakietu Komisji Europejskiej w sprawie przedsiębiorczości społecznej, który ma duże znaczenie dla władz lokalnych i regionalnych z punktu widzenia pracodawców, usługodawców i klientów.

| 36. | Wniesie wkład do zaleceń Komisji Europejskiej w sprawie ubóstwa dzieci, zgodnie z celami strategii „Europa 2020” dotyczącymi walki z bezrobociem, wykluczeniem społecznym i ubóstwem. |
| --- | --- |

36.

Wniesie wkład do zaleceń Komisji Europejskiej w sprawie ubóstwa dzieci, zgodnie z celami strategii „Europa 2020” dotyczącymi walki z bezrobociem, wykluczeniem społecznym i ubóstwem.

| 37. | Wyraża zadowolenie, że na posiedzeniu Rady ds. Rolnictwa i Rybołówstwa 14 listopada 2011 r. wypracowano rozwiązanie przejściowe polegające na utrzymaniu programu pomocy żywnościowej dla najuboższych do 2013 r., lecz ubolewa nad brakiem porozumienia w sprawie jego przedłużenia po 2013 r. Uważa, że gdyby kompetencje w zakresie tej pomocy zostały przesunięte ze wspólnej polityki rolnej do Europejskiego Funduszu Społecznego, fundusz ten powinien odpowiednio wpisać się we właściwą strukturę budżetową. |
| --- | --- |

37.

Wyraża zadowolenie, że na posiedzeniu Rady ds. Rolnictwa i Rybołówstwa 14 listopada 2011 r. wypracowano rozwiązanie przejściowe polegające na utrzymaniu programu pomocy żywnościowej dla najuboższych do 2013 r., lecz ubolewa nad brakiem porozumienia w sprawie jego przedłużenia po 2013 r. Uważa, że gdyby kompetencje w zakresie tej pomocy zostały przesunięte ze wspólnej polityki rolnej do Europejskiego Funduszu Społecznego, fundusz ten powinien odpowiednio wpisać się we właściwą strukturę budżetową.

| 38. | Wniesie aktywny wkład w opracowanie programów wieloletnich na lata 2014–2020 dotyczących zdrowia i polityki konsumenckiej, a także programu e-Zdrowie. |
| --- | --- |

38.

Wniesie aktywny wkład w opracowanie programów wieloletnich na lata 2014–2020 dotyczących zdrowia i polityki konsumenckiej, a także programu e-Zdrowie.

| 39. | Podkreśla istotną rolę władz lokalnych i regionalnych w wykorzystywaniu potencjału sportu jako elementu integracji społecznej i zdrowego trybu życia. |
| --- | --- |

39.

Podkreśla istotną rolę władz lokalnych i regionalnych w wykorzystywaniu potencjału sportu jako elementu integracji społecznej i zdrowego trybu życia.

IV C.   Zrównoważony wzrost

| 40. | Zobowiązuje się czynnie uczestniczyć w przygotowaniach UE do konferencji ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju w czerwcu 2012 r. (Szczyt Ziemi „Rio+20”), a także w samej konferencji oraz działaniach podejmowanych w jej następstwie. Wzywa w tym kontekście do opracowania podczas szczytu Rio+20 planu działań dla ekologicznej gospodarki lokalnej oraz do dokonania przeglądu struktur zarządzania ONZ, tak aby zapewnić pełne uznanie władz lokalnych i regionalnych jako kluczowych partnerów w działaniach na rzecz zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

40.

Zobowiązuje się czynnie uczestniczyć w przygotowaniach UE do konferencji ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju w czerwcu 2012 r. (Szczyt Ziemi „Rio+20”), a także w samej konferencji oraz działaniach podejmowanych w jej następstwie. Wzywa w tym kontekście do opracowania podczas szczytu Rio+20 planu działań dla ekologicznej gospodarki lokalnej oraz do dokonania przeglądu struktur zarządzania ONZ, tak aby zapewnić pełne uznanie władz lokalnych i regionalnych jako kluczowych partnerów w działaniach na rzecz zrównoważonego rozwoju.

| 41. | Ponownie apeluje do Komisji Europejskiej o jak najszybsze przedstawienie w 2012 r. wniosku dotyczącego 7. wspólnotowego programu działań w zakresie ochrony środowiska, w którym określono by jasne cele i terminy i podkreślono mechanizmy, które mogą wesprzeć władze lokalne i regionalne we wdrażaniu europejskiego dorobku prawnego w dziedzinie ochrony środowiska, w tym w ewentualnym poszerzeniu Porozumienia Burmistrzów o bardziej rozwinięty program oszczędnego gospodarowania zasobami, ze szczególnym uwzględnieniem zrównoważonej gospodarki wodnej i gospodarki odpadami. |
| --- | --- |

41.

Ponownie apeluje do Komisji Europejskiej o jak najszybsze przedstawienie w 2012 r. wniosku dotyczącego 7. wspólnotowego programu działań w zakresie ochrony środowiska, w którym określono by jasne cele i terminy i podkreślono mechanizmy, które mogą wesprzeć władze lokalne i regionalne we wdrażaniu europejskiego dorobku prawnego w dziedzinie ochrony środowiska, w tym w ewentualnym poszerzeniu Porozumienia Burmistrzów o bardziej rozwinięty program oszczędnego gospodarowania zasobami, ze szczególnym uwzględnieniem zrównoważonej gospodarki wodnej i gospodarki odpadami.

| 42. | Oczekuje oceny przyszłego planu działań w dziedzinie energii do 2050 r. i potwierdza swe zaangażowanie na rzecz promowania zrównoważonych rozwiązań energetycznych na szczeblu lokalnym w celu ułatwienia przestawienia się na gospodarkę niskoemisyjną. Zamierza przeanalizować potrzebę wprowadzenia bardziej zrównoważonej polityki energetycznej i programów wsparcia. |
| --- | --- |

42.

Oczekuje oceny przyszłego planu działań w dziedzinie energii do 2050 r. i potwierdza swe zaangażowanie na rzecz promowania zrównoważonych rozwiązań energetycznych na szczeblu lokalnym w celu ułatwienia przestawienia się na gospodarkę niskoemisyjną. Zamierza przeanalizować potrzebę wprowadzenia bardziej zrównoważonej polityki energetycznej i programów wsparcia.

| 43. | Zwraca się do Komisji Europejskiej, by wdrażając strategię różnorodności biologicznej UE 2020, uwzględniła decyzję 10. konferencji stron CBD: „Plan działania dla samorządów terytorialnych, miast i innych władz lokalnych w zakresie różnorodności biologicznej (2011–2020)”. |
| --- | --- |

43.

Zwraca się do Komisji Europejskiej, by wdrażając strategię różnorodności biologicznej UE 2020, uwzględniła decyzję 10. konferencji stron CBD: „Plan działania dla samorządów terytorialnych, miast i innych władz lokalnych w zakresie różnorodności biologicznej (2011–2020)”.

| 44. | Popiera wysiłki UE na rzecz osiągnięcia prawnie wiążącego międzynarodowego porozumienia pod egidą Narodów Zjednoczonych i z zadowoleniem przyjmuje postępy, jakich dokonano podczas konferencji w Durbanie, które można uznać za istotne kroki we właściwym kierunku. Wzywa, by za punkt wyjścia do międzynarodowej dyskusji o klimacie po konferencji w Durbanie przyjąć postępy osiągnięte podczas konferencji w Cancún, gdzie uznano kluczową rolę samorządu terytorialnego oraz uznano wagę podejmowania bardziej intensywnych działań adaptacyjych i łagodzących na szczeblu lokalnym i regionalnym, w tym długofalowych wysiłków na rzecz niskoemisyjnej, ekologicznej gospodarki, oraz zachęcono do podejmowania takich działań. |
| --- | --- |

44.

Popiera wysiłki UE na rzecz osiągnięcia prawnie wiążącego międzynarodowego porozumienia pod egidą Narodów Zjednoczonych i z zadowoleniem przyjmuje postępy, jakich dokonano podczas konferencji w Durbanie, które można uznać za istotne kroki we właściwym kierunku. Wzywa, by za punkt wyjścia do międzynarodowej dyskusji o klimacie po konferencji w Durbanie przyjąć postępy osiągnięte podczas konferencji w Cancún, gdzie uznano kluczową rolę samorządu terytorialnego oraz uznano wagę podejmowania bardziej intensywnych działań adaptacyjych i łagodzących na szczeblu lokalnym i regionalnym, w tym długofalowych wysiłków na rzecz niskoemisyjnej, ekologicznej gospodarki, oraz zachęcono do podejmowania takich działań.

| 45. | Apeluje o włączenie priorytetów związanych z polityką ochrony środowiska i przeciwdziałaniem zmianie klimatu do innych obszarów polityki w celu maksymalnego zwiększenia ich synergii. |
| --- | --- |

45.

Apeluje o włączenie priorytetów związanych z polityką ochrony środowiska i przeciwdziałaniem zmianie klimatu do innych obszarów polityki w celu maksymalnego zwiększenia ich synergii.

| 46. | Z zadowoleniem przyjmuje ambitny cel zwiększenia odsetka wydatków na przeciwdziałanie zmianie klimatu przynajmniej do 20 % w wieloletnich ramach finansowych UE na okres po 2013 r. Wzywa jednak władzę budżetową UE, by zadbała o lepsze ukierunkowanie budżetu UE i wieloletnich ram finansowych na wykorzystanie pełnego potencjału lokalnych i regionalnych działań w zakresie łagodzenia zmiany klimatu, jak również na zwiększenie wsparcia dla inwestycji średnio- i długoterminowych w lokalne i regionalne projekty w zakresie oszczędności energii oraz efektywności energetycznej, szczególnie w ramach Porozumienia Burmistrzów. |
| --- | --- |

46.

Z zadowoleniem przyjmuje ambitny cel zwiększenia odsetka wydatków na przeciwdziałanie zmianie klimatu przynajmniej do 20 % w wieloletnich ramach finansowych UE na okres po 2013 r. Wzywa jednak władzę budżetową UE, by zadbała o lepsze ukierunkowanie budżetu UE i wieloletnich ram finansowych na wykorzystanie pełnego potencjału lokalnych i regionalnych działań w zakresie łagodzenia zmiany klimatu, jak również na zwiększenie wsparcia dla inwestycji średnio- i długoterminowych w lokalne i regionalne projekty w zakresie oszczędności energii oraz efektywności energetycznej, szczególnie w ramach Porozumienia Burmistrzów.

| 47. | Ponawia również w tym względzie swój apel, by nowy instrument LIFE nadal wspierał władze lokalne i regionalne jako głównych beneficjentów i pomagał im w jak największym wykorzystaniu środków UE na ambitne projekty w zakresie ochrony środowiska. |
| --- | --- |

47.

Ponawia również w tym względzie swój apel, by nowy instrument LIFE nadal wspierał władze lokalne i regionalne jako głównych beneficjentów i pomagał im w jak największym wykorzystaniu środków UE na ambitne projekty w zakresie ochrony środowiska.

| 48. | Przyjmuje z zadowoleniem zapowiedziany przegląd rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa jądrowego. |
| --- | --- |

48.

Przyjmuje z zadowoleniem zapowiedziany przegląd rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa jądrowego.

V.   
  Rozwój wielopoziomowego sprawowania rządów w kształtowaniu polityki UE i poprawie inteligentnych regulacji

| 49. | Przyjmuje z zadowoleniem ogólne wsparcie ze strony instytucji europejskich dla polityki UE prowadzonej zgodnie z zasadami wielopoziomowego sprawowania rządów, zwracając szczególną uwagę na pakiet legislacyjny w zakresie polityki spójności, który potwierdza, że jest to jedna z głównych „zasad ogólnych”. Apeluje jednak, by instytucje europejskie wprowadziły w życie wielopoziomowe sprawowanie rządów, włączając jego prawdziwą kulturę do etapów przygotowania polityki i proponując konkretne i innowacyjne narzędzia oraz instrumenty oparte na tym narzędziu i na partnerstwie. |
| --- | --- |

49.

Przyjmuje z zadowoleniem ogólne wsparcie ze strony instytucji europejskich dla polityki UE prowadzonej zgodnie z zasadami wielopoziomowego sprawowania rządów, zwracając szczególną uwagę na pakiet legislacyjny w zakresie polityki spójności, który potwierdza, że jest to jedna z głównych „zasad ogólnych”. Apeluje jednak, by instytucje europejskie wprowadziły w życie wielopoziomowe sprawowanie rządów, włączając jego prawdziwą kulturę do etapów przygotowania polityki i proponując konkretne i innowacyjne narzędzia oraz instrumenty oparte na tym narzędziu i na partnerstwie.

| 50. | Podkreśla, że podejście UE związane z inteligentnymi regulacjami powinno zmierzać do ograniczenia obciążeń administracyjnych i finansowych spoczywających na władzach lokalnych i regionalnych oraz na podmiotach prywatnych w UE. Takie działania wymagają cyklu politycznego, w którym prawodawstwo jest poddawane stałemu przeglądowi i dostosowywane do nowych wyzwań i okoliczności, wnikliwej oceny wdrażania i uwzględniania związanych z nim praktycznych doświadczeń na wszystkich szczeblach rządów, a także wprowadzenia nowych rozwiązań w zakresie administracji elektronicznej. |
| --- | --- |

50.

Podkreśla, że podejście UE związane z inteligentnymi regulacjami powinno zmierzać do ograniczenia obciążeń administracyjnych i finansowych spoczywających na władzach lokalnych i regionalnych oraz na podmiotach prywatnych w UE. Takie działania wymagają cyklu politycznego, w którym prawodawstwo jest poddawane stałemu przeglądowi i dostosowywane do nowych wyzwań i okoliczności, wnikliwej oceny wdrażania i uwzględniania związanych z nim praktycznych doświadczeń na wszystkich szczeblach rządów, a także wprowadzenia nowych rozwiązań w zakresie administracji elektronicznej.

| 51. | Zobowiązuje się nadal monitorować stosowanie zasady pomocniczości, zwłaszcza poprzez współpracę z innymi instytucjami UE oraz parlamentami krajowymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

51.

Zobowiązuje się nadal monitorować stosowanie zasady pomocniczości, zwłaszcza poprzez współpracę z innymi instytucjami UE oraz parlamentami krajowymi i regionalnymi.

| 52. | W trosce o poprawę otoczenia regulacyjnego wzywa do częstszego przeprowadzania ocen skutków działań UE z uwzględnieniem wymiaru terytorialnego. Wyraża gotowość do bardziej zorganizowanego udziału w ocenach skutków przeprowadzanych przez Komisję Europejską, a także zamierza rozwinąć mechanizmy, by wnieść wkład w ocenę ex post istniejących przepisów prawnych, zwłaszcza poprzez zbadanie, w jaki sposób prawodawstwo UE wdrażane jest na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

52.

W trosce o poprawę otoczenia regulacyjnego wzywa do częstszego przeprowadzania ocen skutków działań UE z uwzględnieniem wymiaru terytorialnego. Wyraża gotowość do bardziej zorganizowanego udziału w ocenach skutków przeprowadzanych przez Komisję Europejską, a także zamierza rozwinąć mechanizmy, by wnieść wkład w ocenę ex post istniejących przepisów prawnych, zwłaszcza poprzez zbadanie, w jaki sposób prawodawstwo UE wdrażane jest na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 53. | Przyjmuje z zadowoleniem przedłużenie czasu konsultacji publicznych z 8 do 12 tygodni. |
| --- | --- |

53.

Przyjmuje z zadowoleniem przedłużenie czasu konsultacji publicznych z 8 do 12 tygodni.

VI.   
  Uwolnienie potencjału jednolitego rynku

| 54. | Z zadowoleniem przyjmuje poparcie Parlamentu Europejskiego dla szkolenia radnych samorządowych w ramach programu Erasmus i przeznaczenia na ten cel 2 mln euro. Zwraca się do Komisji Europejskiej o zapewnienie sprawnego i skutecznego wykorzystania tych środków oraz potwierdza swoją gotowość do odegrania znaczącej roli w rozwijaniu tego programu. |
| --- | --- |

54.

Z zadowoleniem przyjmuje poparcie Parlamentu Europejskiego dla szkolenia radnych samorządowych w ramach programu Erasmus i przeznaczenia na ten cel 2 mln euro. Zwraca się do Komisji Europejskiej o zapewnienie sprawnego i skutecznego wykorzystania tych środków oraz potwierdza swoją gotowość do odegrania znaczącej roli w rozwijaniu tego programu.

| 55. | Zwraca uwagę na potrzebę zadbania o to, by prawodawstwo dotyczące jednolitego rynku było zgodne z horyzontalną klauzulą społeczną przewidzianą w art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

55.

Zwraca uwagę na potrzebę zadbania o to, by prawodawstwo dotyczące jednolitego rynku było zgodne z horyzontalną klauzulą społeczną przewidzianą w art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| 56. | W odniesieniu do potrzeby aktualizacji rozporządzenia w sprawie rekompensaty za usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym (pakietu Almunii) ponawia postulat, by podnieść próg zwolnień de minimis do 800 tys. euro rocznie, poszerzyć zakres zwolnionych usług społecznych, znieść kryterium zwolnienia związane z liczbą ludności i porzucić zamiar uprawnienia Komisji Europejskiej do pomiaru skuteczności prowadzenia usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. |
| --- | --- |

56.

W odniesieniu do potrzeby aktualizacji rozporządzenia w sprawie rekompensaty za usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym (pakietu Almunii) ponawia postulat, by podnieść próg zwolnień de minimis do 800 tys. euro rocznie, poszerzyć zakres zwolnionych usług społecznych, znieść kryterium zwolnienia związane z liczbą ludności i porzucić zamiar uprawnienia Komisji Europejskiej do pomiaru skuteczności prowadzenia usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.

| 57. | Nadal oczekuje, że Komisja Europejska przedstawi zapowiedziane w komunikacie w sprawie Aktu o jednolitym rynku z kwietnia 2011 r. (3)„działania zmierzające do zagwarantowania, że usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym, w tym usługi socjalne świadczone w interesie ogólnym, zyskają ramy pozwalające im na wypełnianie ich misji” oraz „oceni również działania konieczne do zagwarantowania, w powiązaniu z art. 14 i protokołem 26, wszystkim obywatelom dostępu, po rozsądnej cenie, do usług o zasadniczym znaczeniu dla ich życia codziennego oraz ich włączenia się w życie gospodarcze i społeczne”. Oczekuje również, że Komisja przedstawi zapowiedziany komunikat w sprawie jakościowych ram usług świadczonych w interesie ogólnym. |
| --- | --- |

57.

Nadal oczekuje, że Komisja Europejska przedstawi zapowiedziane w komunikacie w sprawie Aktu o jednolitym rynku z kwietnia 2011 r. (3)„działania zmierzające do zagwarantowania, że usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym, w tym usługi socjalne świadczone w interesie ogólnym, zyskają ramy pozwalające im na wypełnianie ich misji” oraz „oceni również działania konieczne do zagwarantowania, w powiązaniu z art. 14 i protokołem 26, wszystkim obywatelom dostępu, po rozsądnej cenie, do usług o zasadniczym znaczeniu dla ich życia codziennego oraz ich włączenia się w życie gospodarcze i społeczne”. Oczekuje również, że Komisja przedstawi zapowiedziany komunikat w sprawie jakościowych ram usług świadczonych w interesie ogólnym.

| 58. | Przyjmuje z zadowoleniem unowocześnienie ram prawnych UE dotyczących zamówień publicznych zgodnie z celami strategii „Europa 2020” oraz dalsze możliwości włączenia do zamówień publicznych takich celów, jak przeciwdziałanie zmianie klimatu, ochrona środowiska naturalnego, zapobieganie wykluczeniu społecznemu oraz wsparcie innowacji i e-rządu. |
| --- | --- |

58.

Przyjmuje z zadowoleniem unowocześnienie ram prawnych UE dotyczących zamówień publicznych zgodnie z celami strategii „Europa 2020” oraz dalsze możliwości włączenia do zamówień publicznych takich celów, jak przeciwdziałanie zmianie klimatu, ochrona środowiska naturalnego, zapobieganie wykluczeniu społecznemu oraz wsparcie innowacji i e-rządu.

| 59. | Z zadowoleniem przyjmuje wnioski dotyczące dyrektywy i rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych przedstawione przez Komisję 15 listopada 2011 r., a w szczególności zawarty w nich cel ograniczenia zakresu, w jakim instytucje finansowe polegają na ratingach kredytowych, i zwiększenia odpowiedzialności agencji ratingowych za wystawiane oceny. Ubolewa jednak nad faktem, że Komisja nie uwzględniła apelu Parlamentu (4), który wzywał do rozpoczęcia badania wpływu i wykonalności utworzenia europejskiej, niezależnej i publicznej agencji ratingowej. |
| --- | --- |

59.

Z zadowoleniem przyjmuje wnioski dotyczące dyrektywy i rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych przedstawione przez Komisję 15 listopada 2011 r., a w szczególności zawarty w nich cel ograniczenia zakresu, w jakim instytucje finansowe polegają na ratingach kredytowych, i zwiększenia odpowiedzialności agencji ratingowych za wystawiane oceny. Ubolewa jednak nad faktem, że Komisja nie uwzględniła apelu Parlamentu (4), który wzywał do rozpoczęcia badania wpływu i wykonalności utworzenia europejskiej, niezależnej i publicznej agencji ratingowej.

| 60. | Oczekuje białej księgi Komisji Europejskiej w sprawie emerytur, której powinna towarzyszyć odpowiednia ocena skutków dla władz lokalnych i regionalnych, jako że władze te są głównym pracodawcą w sektorze publicznym w Europie i zarządzają uzupełniającymi programami emerytalnymi swoich pracowników. |
| --- | --- |

60.

Oczekuje białej księgi Komisji Europejskiej w sprawie emerytur, której powinna towarzyszyć odpowiednia ocena skutków dla władz lokalnych i regionalnych, jako że władze te są głównym pracodawcą w sektorze publicznym w Europie i zarządzają uzupełniającymi programami emerytalnymi swoich pracowników.

| 61. | Podkreśla znaczenie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) (EFG) i potrzebę, by w jego ramach zajęto się wpływem globalizacji na bezrobocie. Niemniej, jako narzędzie reagowania, EFG nie może zastąpić prewencyjnej strategii na rzecz zatrudnienia, mającej na celu przewidywanie długofalowych przemian gospodarczych i restrukturyzacji. Ponadto EFG nie można przekształcić w system rekompensat łagodzący wpływ umów o wolnym handlu. Odrzuca propozycję finansowania EFG poza wieloletnimi ramami finansowymi. |
| --- | --- |

61.

Podkreśla znaczenie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) (EFG) i potrzebę, by w jego ramach zajęto się wpływem globalizacji na bezrobocie. Niemniej, jako narzędzie reagowania, EFG nie może zastąpić prewencyjnej strategii na rzecz zatrudnienia, mającej na celu przewidywanie długofalowych przemian gospodarczych i restrukturyzacji. Ponadto EFG nie można przekształcić w system rekompensat łagodzący wpływ umów o wolnym handlu. Odrzuca propozycję finansowania EFG poza wieloletnimi ramami finansowymi.

| 62. | Podkreśla znaczenie ustanowionej przez siebie w 2010 r. nagrody „Europejski Region Przedsiębiorczości” jako transgranicznej sieci wymiany regionów, które opracowują dostosowane do potrzeb strategie regionalne w celu rozwinięcia przedsiębiorczości i wykorzystania potencjału innowacji tkwiącego w przedsiębiorstwach. |
| --- | --- |

62.

Podkreśla znaczenie ustanowionej przez siebie w 2010 r. nagrody „Europejski Region Przedsiębiorczości” jako transgranicznej sieci wymiany regionów, które opracowują dostosowane do potrzeb strategie regionalne w celu rozwinięcia przedsiębiorczości i wykorzystania potencjału innowacji tkwiącego w przedsiębiorstwach.

| 63. | Apeluje o stworzenie partnerstw w ramach programu Small Business Act w celu dalszego wdrażania tego programu na szczeblu regionalnym i pragnie należeć do grupy doradczej ds. tego programu, która zostanie utworzona. |
| --- | --- |

63.

Apeluje o stworzenie partnerstw w ramach programu Small Business Act w celu dalszego wdrażania tego programu na szczeblu regionalnym i pragnie należeć do grupy doradczej ds. tego programu, która zostanie utworzona.

VII.   
  Realizacja programu działań na rzecz obywateli: wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość

| 64. | Oczekuje na wejście w życie rozporządzenia w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej, które podniesie jakość demokracji w UE, zwiększając zaangażowanie obywateli i zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego w opracowanie polityki UE, a ostatecznie wzbudzając również silne poczucie współodpowiedzialności i identyfikacji obywateli z UE. Zobowiązuje się odgrywać czynną rolę w realizacji europejskich inicjatyw obywatelskich. |
| --- | --- |

64.

Oczekuje na wejście w życie rozporządzenia w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej, które podniesie jakość demokracji w UE, zwiększając zaangażowanie obywateli i zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego w opracowanie polityki UE, a ostatecznie wzbudzając również silne poczucie współodpowiedzialności i identyfikacji obywateli z UE. Zobowiązuje się odgrywać czynną rolę w realizacji europejskich inicjatyw obywatelskich.

| 65. | Podkreśla znaczenie kształtowania europejskiej przestrzeni publicznej, w której koncepcja wielopoziomowej tożsamości europejskiej i obywatelstwa, uzupełniająca obywatelstwo państwa członkowskiego oraz tożsamość narodową, regionalną i lokalną, przyczynia się do wzmocnienia demokracji europejskiej. W związku z tym przyjmuje z zadowoleniem ogłoszenie roku 2013 Europejskim Rokiem Obywateli i podkreśla znaczenie zapewnienia odpowiednich środków i programów w celu krzewienia praw podstawowych, demokracji i uczestnictwa obywateli w projekcie integracji europejskiej. Oprócz proponowanych programów w zakresie sprawiedliwości, praw i obywatelstwa oczekuje zatem możliwości wniesienia swego wkładu w prace nad dostosowaniem zapowiedzianego programu „Europa dla obywateli”, by zapewnić dalsze wsparcie dla partnerstw miast i mechanizmów promujących zdecentralizowaną komunikację. |
| --- | --- |

65.

Podkreśla znaczenie kształtowania europejskiej przestrzeni publicznej, w której koncepcja wielopoziomowej tożsamości europejskiej i obywatelstwa, uzupełniająca obywatelstwo państwa członkowskiego oraz tożsamość narodową, regionalną i lokalną, przyczynia się do wzmocnienia demokracji europejskiej. W związku z tym przyjmuje z zadowoleniem ogłoszenie roku 2013 Europejskim Rokiem Obywateli i podkreśla znaczenie zapewnienia odpowiednich środków i programów w celu krzewienia praw podstawowych, demokracji i uczestnictwa obywateli w projekcie integracji europejskiej. Oprócz proponowanych programów w zakresie sprawiedliwości, praw i obywatelstwa oczekuje zatem możliwości wniesienia swego wkładu w prace nad dostosowaniem zapowiedzianego programu „Europa dla obywateli”, by zapewnić dalsze wsparcie dla partnerstw miast i mechanizmów promujących zdecentralizowaną komunikację.

| 66. | Głęboko wierzy w otwartą Europę opartą na wysokim poziomie ochrony praw podstawowych dla wszystkich i ich pełnym poszanowaniu; powinna to być nadrzędna zasada wszystkich działań i przepisów w obszarach działania UE. Apeluje o pełne wdrożenie Karty Praw Podstawowych poprzez konkretne działania i inicjatywy. |
| --- | --- |

66.

Głęboko wierzy w otwartą Europę opartą na wysokim poziomie ochrony praw podstawowych dla wszystkich i ich pełnym poszanowaniu; powinna to być nadrzędna zasada wszystkich działań i przepisów w obszarach działania UE. Apeluje o pełne wdrożenie Karty Praw Podstawowych poprzez konkretne działania i inicjatywy.

| 67. | Podtrzymuje swe zobowiązanie do udziału w pełnej realizacji celów sztokholmskiego programu i planu działania, zwłaszcza w opracowaniu kompleksowych i skoordynowanych strategii politycznych w zakresie migracji, azylu, granic i bezpieczeństwa. Dostrzega potrzebę stworzenia inteligentnych granic zewnętrznych i podkreśla wagę utrzymania i umocnienia obszaru bez granic wewnętrznych, w związku z czym z zadowoleniem przyjmuje zamiar wzmocnienia zarządzania systemem Schengen przy jednoczesnym zachowaniu jego charakteru wspólnotowego i zadbaniu o to, by niezbędne reakcje na wydarzenia zewnętrzne opierały się na przejrzystych i wspólnych przepisach europejskich, które nie ograniczałyby nadmiernie obecnej współpracy transgranicznej. |
| --- | --- |

67.

Podtrzymuje swe zobowiązanie do udziału w pełnej realizacji celów sztokholmskiego programu i planu działania, zwłaszcza w opracowaniu kompleksowych i skoordynowanych strategii politycznych w zakresie migracji, azylu, granic i bezpieczeństwa. Dostrzega potrzebę stworzenia inteligentnych granic zewnętrznych i podkreśla wagę utrzymania i umocnienia obszaru bez granic wewnętrznych, w związku z czym z zadowoleniem przyjmuje zamiar wzmocnienia zarządzania systemem Schengen przy jednoczesnym zachowaniu jego charakteru wspólnotowego i zadbaniu o to, by niezbędne reakcje na wydarzenia zewnętrzne opierały się na przejrzystych i wspólnych przepisach europejskich, które nie ograniczałyby nadmiernie obecnej współpracy transgranicznej.

| 68. | Z uwagi na coraz większe wyzwania w tym obszarze, przyjmuje z zadowoleniem propozycję znacznego zwiększenia budżetu na sprawy wewnętrzne w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, a także uproszczenie struktury programów spraw wewnętrznych z sześciu do dwóch: funduszu na rzecz azylu i migracji oraz funduszu na rzecz bezpieczeństwa wewnętrznego. Niemniej apeluje o zapewnienie równowagi między wydatkami na kwestie dotyczące bezpieczeństwa i granic a wydatkami w obszarach, w których działania władz lokalnych i regionalnych wnoszą wyraźniejszą wartość dodaną, takich jak integracja migrantów oraz warunki przyjmowania osób ubiegających się o azyl. |
| --- | --- |

68.

Z uwagi na coraz większe wyzwania w tym obszarze, przyjmuje z zadowoleniem propozycję znacznego zwiększenia budżetu na sprawy wewnętrzne w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, a także uproszczenie struktury programów spraw wewnętrznych z sześciu do dwóch: funduszu na rzecz azylu i migracji oraz funduszu na rzecz bezpieczeństwa wewnętrznego. Niemniej apeluje o zapewnienie równowagi między wydatkami na kwestie dotyczące bezpieczeństwa i granic a wydatkami w obszarach, w których działania władz lokalnych i regionalnych wnoszą wyraźniejszą wartość dodaną, takich jak integracja migrantów oraz warunki przyjmowania osób ubiegających się o azyl.

| 69. | Wzywa do prawdziwych postępów na drodze do ułatwienia obywatelom swobodnego przemieszczania się po całej UE. Chodzi m.in. o uproszczenie procedur dla obywateli, którzy postanowili przemieszczać się po całej UE, w takich obszarach jak uznawanie skutków powodowanych przez akty stanu cywilnego, prawa do dziedziczenia i ugody rozwodowe. |
| --- | --- |

69.

Wzywa do prawdziwych postępów na drodze do ułatwienia obywatelom swobodnego przemieszczania się po całej UE. Chodzi m.in. o uproszczenie procedur dla obywateli, którzy postanowili przemieszczać się po całej UE, w takich obszarach jak uznawanie skutków powodowanych przez akty stanu cywilnego, prawa do dziedziczenia i ugody rozwodowe.

| 70. | Uważa, że władze lokalne i regionalne mogą wnieść wiarygodny wkład do opracowania solidnych ram prawa cywilnego i karnego, zarówno na poziomie merytorycznym, jak i proceduralnym; popiera zatem zamiar udoskonalenia praw procesowych, by zagwarantować bezpieczeństwo w całej Europie i nadal rozwijać współpracę sądową i policyjną. |
| --- | --- |

70.

Uważa, że władze lokalne i regionalne mogą wnieść wiarygodny wkład do opracowania solidnych ram prawa cywilnego i karnego, zarówno na poziomie merytorycznym, jak i proceduralnym; popiera zatem zamiar udoskonalenia praw procesowych, by zagwarantować bezpieczeństwo w całej Europie i nadal rozwijać współpracę sądową i policyjną.

VIII.   
  Rolnictwo i rybołówstwo

| 71. | Wniesie aktywny wkład w opracowanie przyszłego prawodawstwa dotyczącego WPR, nalegając na większe skoncentrowanie się na zatrudnieniu, ekologizację WPR, wzmocnienie wymiaru terytorialnego i potrzebę uregulowania sektora rolnictwa. Uważa ponadto, że ze względu na coraz bardziej naglącą konieczność, by WPR odnosiła się nie tylko do potrzeb żywieniowych, ale także pomagała w osiąganiu głównych celów Europy, polityka ta powinna zostać lepiej dopasowana do założeń strategii „Europa 2020”, by skoncentrować się na kwestiach zatrudnienia w dziedzinach związanych z rolnictwem, zwłaszcza na obszarach w niepewnej sytuacji, oraz by umożliwić rolnikom otrzymywanie dopłat za dostarczanie dóbr publicznych, takich jak lepsze podejście do bezpieczeństwa żywnościowego, zrównoważona gospodarka zasobami naturalnymi, ochrona różnorodności biologicznej, przeciwdziałanie zmianie klimatu czy ogólna rewitalizacja obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

71.

Wniesie aktywny wkład w opracowanie przyszłego prawodawstwa dotyczącego WPR, nalegając na większe skoncentrowanie się na zatrudnieniu, ekologizację WPR, wzmocnienie wymiaru terytorialnego i potrzebę uregulowania sektora rolnictwa. Uważa ponadto, że ze względu na coraz bardziej naglącą konieczność, by WPR odnosiła się nie tylko do potrzeb żywieniowych, ale także pomagała w osiąganiu głównych celów Europy, polityka ta powinna zostać lepiej dopasowana do założeń strategii „Europa 2020”, by skoncentrować się na kwestiach zatrudnienia w dziedzinach związanych z rolnictwem, zwłaszcza na obszarach w niepewnej sytuacji, oraz by umożliwić rolnikom otrzymywanie dopłat za dostarczanie dóbr publicznych, takich jak lepsze podejście do bezpieczeństwa żywnościowego, zrównoważona gospodarka zasobami naturalnymi, ochrona różnorodności biologicznej, przeciwdziałanie zmianie klimatu czy ogólna rewitalizacja obszarów wiejskich.

| 72. | Popiera sprawiedliwszy podział środków na WPR poprzez zastosowanie obiektywnych kryteriów odzwierciedlających różne realia gospodarcze państw członkowskich i wnosi o uproszczenie procedury płatności bezpośrednich. |
| --- | --- |

72.

Popiera sprawiedliwszy podział środków na WPR poprzez zastosowanie obiektywnych kryteriów odzwierciedlających różne realia gospodarcze państw członkowskich i wnosi o uproszczenie procedury płatności bezpośrednich.

| 73. | Ubolewa, że budżet przeznaczony na rozwój obszarów wiejskich (101 mld euro) będzie nadal nieproporcjonalnie skromny w porównaniu ze środkami przeznaczonymi na płatności bezpośrednie. Apeluje o większe wsparcie rozwoju i dywersyfikacji gospodarek obszarów wiejskich, a zwłaszcza o lepszą synergię z unijną polityką spójności, dla której wspólne ramy strategiczne stanowią odpowiednie ramy prawne i polityczne. |
| --- | --- |

73.

Ubolewa, że budżet przeznaczony na rozwój obszarów wiejskich (101 mld euro) będzie nadal nieproporcjonalnie skromny w porównaniu ze środkami przeznaczonymi na płatności bezpośrednie. Apeluje o większe wsparcie rozwoju i dywersyfikacji gospodarek obszarów wiejskich, a zwłaszcza o lepszą synergię z unijną polityką spójności, dla której wspólne ramy strategiczne stanowią odpowiednie ramy prawne i polityczne.

| 74. | Weźmie udział w dyskusji na temat reformy wspólnej polityki rybołówstwa UE i Europejskiego Funduszu Rybackiego, podkreślając znaczenie rozwoju zrównoważonego rybołówstwa, z uwzględnieniem rozwoju społecznego i gospodarczego regionów nadmorskich, gdyż konieczne jest zachowanie odpowiedniej równowagi między tymi dwoma dziedzinami. Tym samym postuluje zwłaszcza, by w większym stopniu zachęcano do promowania stałych miejsc pracy na obszarach nadmorskich oraz atrakcyjności zatrudnienia w sektorze morskim dla młodych ludzi i by zapewniono harmonijne wykorzystanie zasobów morza. |
| --- | --- |

74.

Weźmie udział w dyskusji na temat reformy wspólnej polityki rybołówstwa UE i Europejskiego Funduszu Rybackiego, podkreślając znaczenie rozwoju zrównoważonego rybołówstwa, z uwzględnieniem rozwoju społecznego i gospodarczego regionów nadmorskich, gdyż konieczne jest zachowanie odpowiedniej równowagi między tymi dwoma dziedzinami. Tym samym postuluje zwłaszcza, by w większym stopniu zachęcano do promowania stałych miejsc pracy na obszarach nadmorskich oraz atrakcyjności zatrudnienia w sektorze morskim dla młodych ludzi i by zapewniono harmonijne wykorzystanie zasobów morza.

IX.   
  Zapewnienie UE możliwości skutecznego zabierania głosu na arenie światowej

| 75. | Przyjmuje z zadowoleniem wysiłki UE na rzecz wsparcia przemian demokratycznych na całym świecie. Przypomina o konieczności zaangażowania w ten proces wszystkich podmiotów w celu umożliwienia skutecznego budowania zdolności również na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

75.

Przyjmuje z zadowoleniem wysiłki UE na rzecz wsparcia przemian demokratycznych na całym świecie. Przypomina o konieczności zaangażowania w ten proces wszystkich podmiotów w celu umożliwienia skutecznego budowania zdolności również na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 76. | Będzie nadal współpracować z pozostałymi instytucjami w celu umocnienia wymiaru terytorialnego w procesie rozszerzenia oraz zachęcenia podmiotów lokalnych i regionalnych z krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących do udziału w związanych z tym przedsięwzięciach za pośrednictwem swej komisji (CIVEX), a konkretnie grup roboczych ds. Turcji i Bałkanów Zachodnich, a także WKK KR – FYROM. Zapowiada utworzenie Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego UE – Czarnogóra w 2012 r. i przypomina swój zamiar ustanowienia wspólnych komitetów konsultacyjnych ze wszystkimi pozostałymi krajami kandydującymi oraz zapewnienia odpowiednich ram wsparcia negocjacji akcesyjnych z perspektywy lokalnej i regionalnej. |
| --- | --- |

76.

Będzie nadal współpracować z pozostałymi instytucjami w celu umocnienia wymiaru terytorialnego w procesie rozszerzenia oraz zachęcenia podmiotów lokalnych i regionalnych z krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących do udziału w związanych z tym przedsięwzięciach za pośrednictwem swej komisji (CIVEX), a konkretnie grup roboczych ds. Turcji i Bałkanów Zachodnich, a także WKK KR – FYROM. Zapowiada utworzenie Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego UE – Czarnogóra w 2012 r. i przypomina swój zamiar ustanowienia wspólnych komitetów konsultacyjnych ze wszystkimi pozostałymi krajami kandydującymi oraz zapewnienia odpowiednich ram wsparcia negocjacji akcesyjnych z perspektywy lokalnej i regionalnej.

| 77. | Będzie nadal korzystać ze wsparcia Komisji Europejskiej dla instrumentu na rzecz administracji lokalnej (LAF), a także współorganizować w Brukseli wizyty studyjne demokratycznie wybranych polityków lokalnych i kadry kierowniczej wyższego szczebla z krajów przystępujących i ubiegających się o członkowstwo w celu wprowadzenia ich w prace UE i zaznajomienia ich z pewnymi aspektami wspólnotowego dorobku prawnego. Planuje dalej pracować nad współorganizowaniem wydarzeń LAF w odpowiednich krajach, by poszerzyć grono odbiorców i wpływ tego narzędzia finansowanego z TAIEX na władze lokalne i regionalne; ponadto ponawia swą sugestię dotyczącą konieczności opracowania równoważnych inicjatyw dla krajów sąsiadujących, by wesprzeć w nich budowanie zdolności na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

77.

Będzie nadal korzystać ze wsparcia Komisji Europejskiej dla instrumentu na rzecz administracji lokalnej (LAF), a także współorganizować w Brukseli wizyty studyjne demokratycznie wybranych polityków lokalnych i kadry kierowniczej wyższego szczebla z krajów przystępujących i ubiegających się o członkowstwo w celu wprowadzenia ich w prace UE i zaznajomienia ich z pewnymi aspektami wspólnotowego dorobku prawnego. Planuje dalej pracować nad współorganizowaniem wydarzeń LAF w odpowiednich krajach, by poszerzyć grono odbiorców i wpływ tego narzędzia finansowanego z TAIEX na władze lokalne i regionalne; ponadto ponawia swą sugestię dotyczącą konieczności opracowania równoważnych inicjatyw dla krajów sąsiadujących, by wesprzeć w nich budowanie zdolności na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 78. | Przypomina, że celów europejskiej polityki sąsiedztwa, w tym wzmocnienia demokratycznych reform i postępu na drodze do ugruntowanej demokracji, nie można osiągnąć bez czynnego wsparcia ze strony władz lokalnych i regionalnych i będzie nadal czynić starania i przeznaczać środki na rozwój lokalnego i regionalnego wymiaru EPS. |
| --- | --- |

78.

Przypomina, że celów europejskiej polityki sąsiedztwa, w tym wzmocnienia demokratycznych reform i postępu na drodze do ugruntowanej demokracji, nie można osiągnąć bez czynnego wsparcia ze strony władz lokalnych i regionalnych i będzie nadal czynić starania i przeznaczać środki na rozwój lokalnego i regionalnego wymiaru EPS.

| 79. | Wysoko ocenia pracę i możliwości wykorzystania Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Samorządów Lokalnych i Regionalnych (ARLEM) i Konferencji Władz Lokalnych i Regionalnych Partnerstwa Wschodniego (CORLEAP) do realizacji celów EPS. W odpowiedzi na postulat warszawskiego szczytu Partnerstwa Wschodniego z udziałem szefów państw i rządów KR będzie podejmować starania, by przekształcić CORLEAP w stałe ramy instytucjonalne na rzecz współpracy, i wzmoże wysiłki na rzecz zbliżenia do UE władz lokalnych i regionalnych z krajów partnerskich. |
| --- | --- |

79.

Wysoko ocenia pracę i możliwości wykorzystania Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Samorządów Lokalnych i Regionalnych (ARLEM) i Konferencji Władz Lokalnych i Regionalnych Partnerstwa Wschodniego (CORLEAP) do realizacji celów EPS. W odpowiedzi na postulat warszawskiego szczytu Partnerstwa Wschodniego z udziałem szefów państw i rządów KR będzie podejmować starania, by przekształcić CORLEAP w stałe ramy instytucjonalne na rzecz współpracy, i wzmoże wysiłki na rzecz zbliżenia do UE władz lokalnych i regionalnych z krajów partnerskich.

| 80. | Dołoży starań na rzecz większego udziału władz lokalnych i regionalnych w opracowywaniu, wdrażaniu i ocenie strategii współpracy na rzecz rozwoju. W tym celu KR wesprze ściślejszą koordynację działań między wszystkimi podmiotami oraz podejście oparte na wielopoziomowym sprawowaniu rządów i partnerstwie, by zapewnić skuteczną pomoc na rzecz rozwoju. Na płaszczyźnie praktycznej będzie również kontynuować ścisłą współpracę z Komisją Europejską, zwłaszcza w zakresie organizacji konferencji na temat współpracy zdecentralizowanej oraz promowania zarówno atlasu współpracy zdecentralizowanej, przedstawiającego obecne projekty współpracy, jak i portalu internetowego ułatwiającego tworzenie sieci kontaktów oraz partnerstw w celu opracowania projektów i zapewnienia większej skuteczności pomocy. |
| --- | --- |

80.

Dołoży starań na rzecz większego udziału władz lokalnych i regionalnych w opracowywaniu, wdrażaniu i ocenie strategii współpracy na rzecz rozwoju. W tym celu KR wesprze ściślejszą koordynację działań między wszystkimi podmiotami oraz podejście oparte na wielopoziomowym sprawowaniu rządów i partnerstwie, by zapewnić skuteczną pomoc na rzecz rozwoju. Na płaszczyźnie praktycznej będzie również kontynuować ścisłą współpracę z Komisją Europejską, zwłaszcza w zakresie organizacji konferencji na temat współpracy zdecentralizowanej oraz promowania zarówno atlasu współpracy zdecentralizowanej, przedstawiającego obecne projekty współpracy, jak i portalu internetowego ułatwiającego tworzenie sieci kontaktów oraz partnerstw w celu opracowania projektów i zapewnienia większej skuteczności pomocy.

| 81. | Zobowiązuje swoją przewodniczącą do przedłożenia niniejszej rezolucji przewodniczącemu Rady Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, polskiej prezydencji w Radzie UE oraz przyszłym prezydencjom: duńskiej i cypryjskiej. |
| --- | --- |

81.

Zobowiązuje swoją przewodniczącą do przedłożenia niniejszej rezolucji przewodniczącemu Rady Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, polskiej prezydencji w Radzie UE oraz przyszłym prezydencjom: duńskiej i cypryjskiej.

Bruksela, 15 grudnia 2011 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  CdR 486/2000

1

(2)  COM(2010) 245

2

(3)  COM(2011) 206 wersja ostateczna

3

(4)  Zob. punkt 60 rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 20 października 2010 r. w sprawie kryzysu finansowego, gospodarczego i społecznego: zalecenia dotyczące działań i inicjatyw do podjęcia (sprawozdanie śródokresowe).

4

---

OPINIE

Komitet Regionów

93. sesja plenarna w dniach 14 i 15 grudnia 2011 r.

| 23.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/8

---

Opinia Komitetu Regionów „Promowanie produktów rolnych”

2012/C 54/02

KOMITET REGIONÓW

| — | Stwierdza ograniczony zakres dotychczasowych działań promocyjnych poza UE i w związku z tym wzywa Komisję do przeanalizowania i korekty obecnych koncepcji, gdyż powinniśmy dążyć do utrzymania czołowej roli UE w eksporcie produktów rolno-spożywczych. |
| --- | --- |

—

Stwierdza ograniczony zakres dotychczasowych działań promocyjnych poza UE i w związku z tym wzywa Komisję do przeanalizowania i korekty obecnych koncepcji, gdyż powinniśmy dążyć do utrzymania czołowej roli UE w eksporcie produktów rolno-spożywczych.

| — | Podziela zdanie Komisji co do konieczności wspierania rynków lokalnych. |
| --- | --- |

—

Podziela zdanie Komisji co do konieczności wspierania rynków lokalnych.

| — | Uważa, że promowania europejskiego modelu żywienia nie można pogodzić ze stosowaniem organizmów zmodyfikowanych genetycznie, dlatego należy wykluczyć z wszelkich działań promocyjnych produkty wytwarzane z wykorzystaniem OGM. |
| --- | --- |

—

Uważa, że promowania europejskiego modelu żywienia nie można pogodzić ze stosowaniem organizmów zmodyfikowanych genetycznie, dlatego należy wykluczyć z wszelkich działań promocyjnych produkty wytwarzane z wykorzystaniem OGM.

| — | Opowiada się za lepszym informowaniem o zaletach zdrowego i zrównoważonego odżywiania się. |
| --- | --- |

—

Opowiada się za lepszym informowaniem o zaletach zdrowego i zrównoważonego odżywiania się.

| — | Poparłby inicjatywy mające na celu rozszerzenie obowiązkowego umieszczania na produktach oznakowania wskazującego miejsce produkcji. |
| --- | --- |

—

Poparłby inicjatywy mające na celu rozszerzenie obowiązkowego umieszczania na produktach oznakowania wskazującego miejsce produkcji.

| — | Uważa za istotne dysponowanie konkretnymi i skuteczniejszymi niż obecnie narzędziami informowania i promocji, aby sprostać sytuacjom kryzysowym i szybko reagować celem odzyskania zaufania zarówno konsumentów, jak i producentów. |
| --- | --- |

—

Uważa za istotne dysponowanie konkretnymi i skuteczniejszymi niż obecnie narzędziami informowania i promocji, aby sprostać sytuacjom kryzysowym i szybko reagować celem odzyskania zaufania zarówno konsumentów, jak i producentów.

| — | Opowiada się za tym, by wybór programów nie odbywał się wyłącznie na poziomie europejskim i apeluje o zaangażowanie regionów w proces wyboru oraz o to, by mogły one przedstawiać propozycje ze względu na ich znajomość lokalnych rynków i podmiotów, a zwłaszcza drobnej produkcji. |
| --- | --- |

—

Opowiada się za tym, by wybór programów nie odbywał się wyłącznie na poziomie europejskim i apeluje o zaangażowanie regionów w proces wyboru oraz o to, by mogły one przedstawiać propozycje ze względu na ich znajomość lokalnych rynków i podmiotów, a zwłaszcza drobnej produkcji.

| — | Uważa, że w negocjowaniu umów międzynarodowych Komisja powinna pamiętać o interesach europejskich producentów sektora rolno-spożywczego. |
| --- | --- |

—

Uważa, że w negocjowaniu umów międzynarodowych Komisja powinna pamiętać o interesach europejskich producentów sektora rolno-spożywczego.

| — | Jest zdania, że należy lepiej łączyć działania promocyjne podejmowane bezpośrednio przez Komisję z działaniami prowadzonymi w ramach wieloletnich programów przez producentów, aby osiągnąć większą skuteczność. |
| --- | --- |

—

Jest zdania, że należy lepiej łączyć działania promocyjne podejmowane bezpośrednio przez Komisję z działaniami prowadzonymi w ramach wieloletnich programów przez producentów, aby osiągnąć większą skuteczność.

| — | Uważa, że każdy produkt wytworzony w UE – poza wyrobami tytoniowymi i napojami spirytusowymi – powinien się kwalifikować do objęcia działaniami promocyjnymi, choć priorytet należy przyznać działaniom dotyczącym produktów przyczyniających się do zdrowego i zrównoważonego odżywiania, a także produktów objętych systemem jakości związanym z obszarem europejskim. |
| --- | --- |

—

Uważa, że każdy produkt wytworzony w UE – poza wyrobami tytoniowymi i napojami spirytusowymi – powinien się kwalifikować do objęcia działaniami promocyjnymi, choć priorytet należy przyznać działaniom dotyczącym produktów przyczyniających się do zdrowego i zrównoważonego odżywiania, a także produktów objętych systemem jakości związanym z obszarem europejskim.

| Sprawozdawca | Pedro Sanz ALONSO (ES/PPE), przewodniczący rządu wspólnoty autonomicznej La Rioja |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Zielona księga w sprawie działań promocyjnych i informacyjnych dotyczących produktów rolnych: strategia o dużej europejskiej wartości dodanej w celu promowania smaków Europy
  COM(2011) 436 wersja ostateczna |

Sprawozdawca

Pedro Sanz ALONSO (ES/PPE), przewodniczący rządu wspólnoty autonomicznej La Rioja

Dokument źródłowy

Zielona księga w sprawie działań promocyjnych i informacyjnych dotyczących produktów rolnych: strategia o dużej europejskiej wartości dodanej w celu promowania smaków Europy

COM(2011) 436 wersja ostateczna

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Przeanalizował wnikliwie „Zieloną księgę w sprawie działań promocyjnych i informacyjnych dotyczących produktów rolnych: strategia o dużej europejskiej wartości dodanej w celu promowania smaków Europy” i przyjmuje tę inicjatywę z zadowoleniem i z dużym uznaniem. |
| --- | --- |

1.

Przeanalizował wnikliwie „Zieloną księgę w sprawie działań promocyjnych i informacyjnych dotyczących produktów rolnych: strategia o dużej europejskiej wartości dodanej w celu promowania smaków Europy” i przyjmuje tę inicjatywę z zadowoleniem i z dużym uznaniem.

| 2. | Uważa, że europejski sektor rolniczy ma podstawowe znaczenie dla rozwoju gospodarki lokalnej i regionalnej, gdyż przyczynia się on w znacznym stopniu do tworzenia miejsc pracy i do utrzymania zaludnienia danego obszaru, a tego rodzaju działania są fundamentalne dla skonsolidowania sektora rolnictwa. |
| --- | --- |

2.

Uważa, że europejski sektor rolniczy ma podstawowe znaczenie dla rozwoju gospodarki lokalnej i regionalnej, gdyż przyczynia się on w znacznym stopniu do tworzenia miejsc pracy i do utrzymania zaludnienia danego obszaru, a tego rodzaju działania są fundamentalne dla skonsolidowania sektora rolnictwa.

| 3. | Zgadza się ze stwierdzeniem, że wysiłki producentów unijnych w zakresie zdrowia, ochrony środowiska, dobrostanu zwierząt, a także produktów wchodzących w zakres europejskich systemów jakości (CHOG, CHNP, gwarantowana tradycyjna specjalność, produkty rolnictwa ekologicznego) nie zawsze są znane i uznawane na rynku, co może prowadzić do pewnej frustracji. |
| --- | --- |

3.

Zgadza się ze stwierdzeniem, że wysiłki producentów unijnych w zakresie zdrowia, ochrony środowiska, dobrostanu zwierząt, a także produktów wchodzących w zakres europejskich systemów jakości (CHOG, CHNP, gwarantowana tradycyjna specjalność, produkty rolnictwa ekologicznego) nie zawsze są znane i uznawane na rynku, co może prowadzić do pewnej frustracji.

| 4. | Uważa, że europejski model produkcji wymaga istotnego czynnika różnicującego wobec krajów stanowiących konkurencję i że z tego względu model ten należy promować celem szerszego spopularyzowania. |
| --- | --- |

4.

Uważa, że europejski model produkcji wymaga istotnego czynnika różnicującego wobec krajów stanowiących konkurencję i że z tego względu model ten należy promować celem szerszego spopularyzowania.

| 5. | Ma świadomość, iż UE posiada jedno z najbogatszych dziedzictw na świecie, jeśli chodzi o różnorodność produktów rolno-spożywczych i że dziedzictwo to należy wykorzystywać i promować zarówno w Unii Europejskiej, jak i poza nią. |
| --- | --- |

5.

Ma świadomość, iż UE posiada jedno z najbogatszych dziedzictw na świecie, jeśli chodzi o różnorodność produktów rolno-spożywczych i że dziedzictwo to należy wykorzystywać i promować zarówno w Unii Europejskiej, jak i poza nią.

| 6. | Przypomina, że regiony i władze regionalne są kluczowym partnerem w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich i rynków lokalnych oraz że służą one nieodzownym wsparciem w organizacji wspólnych działań na rzecz promowania drobnej produkcji i rynków lokalnych. |
| --- | --- |

6.

Przypomina, że regiony i władze regionalne są kluczowym partnerem w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich i rynków lokalnych oraz że służą one nieodzownym wsparciem w organizacji wspólnych działań na rzecz promowania drobnej produkcji i rynków lokalnych.

| 7. | Wyraża zadowolenie z faktu, iż dotychczasowe działania promocyjne przyczyniły się do odzyskania zaufania konsumentów po kryzysach takich jak sprawa dioksyny czy choroba wściekłych krów, choć uważa, że polityka ta powinna być prowadzona za pomocą dużo sprawniejszych i skuteczniejszych narzędzi informacyjnych, by sprawniej reagować w sytuacjach nagłych, tak jak w wypadku kryzysu bakterii E. Coli, i odbudować możliwie jak najszybciej zaufanie konsumentów. |
| --- | --- |

7.

Wyraża zadowolenie z faktu, iż dotychczasowe działania promocyjne przyczyniły się do odzyskania zaufania konsumentów po kryzysach takich jak sprawa dioksyny czy choroba wściekłych krów, choć uważa, że polityka ta powinna być prowadzona za pomocą dużo sprawniejszych i skuteczniejszych narzędzi informacyjnych, by sprawniej reagować w sytuacjach nagłych, tak jak w wypadku kryzysu bakterii E. Coli, i odbudować możliwie jak najszybciej zaufanie konsumentów.

| 8. | Stwierdza ograniczony zakres dotychczasowych działań promocyjnych poza UE i w związku z tym wzywa Komisję do przeanalizowania i korekty obecnych koncepcji, gdyż powinniśmy dążyć do utrzymania czołowej roli UE w eksporcie produktów rolno-spożywczych. |
| --- | --- |

8.

Stwierdza ograniczony zakres dotychczasowych działań promocyjnych poza UE i w związku z tym wzywa Komisję do przeanalizowania i korekty obecnych koncepcji, gdyż powinniśmy dążyć do utrzymania czołowej roli UE w eksporcie produktów rolno-spożywczych.

| 9. | Jest przy tym zdania, że konieczne jest, by rozwijanie strategicznych koncepcji dotyczących tej kwestii odbywało się zgodnie z celami unijnej polityki jakości oraz z celami polityki jakości przyjętej przez poszczególne państwa członkowskie w oparciu o zróżnicowane warunki produkcji i wprowadzania na rynek. W szczególności trzeba zwiększyć efektywność i skuteczność korzystania z odpowiednich unijnych programów wsparcia dzięki znacznemu uelastycznieniu obowiązujących uregulowań i uproszczeniu procedur ubiegania się o wsparcie i jego przyznawania. |
| --- | --- |

9.

Jest przy tym zdania, że konieczne jest, by rozwijanie strategicznych koncepcji dotyczących tej kwestii odbywało się zgodnie z celami unijnej polityki jakości oraz z celami polityki jakości przyjętej przez poszczególne państwa członkowskie w oparciu o zróżnicowane warunki produkcji i wprowadzania na rynek. W szczególności trzeba zwiększyć efektywność i skuteczność korzystania z odpowiednich unijnych programów wsparcia dzięki znacznemu uelastycznieniu obowiązujących uregulowań i uproszczeniu procedur ubiegania się o wsparcie i jego przyznawania.

| 10. | Zwraca uwagę na to, że w świetle rozwoju unijnych działań promocyjnych, unijnej polityki jakości i reformy WPR trzeba także – zgodnie ze wspomnianymi celami i założeniami – zmienić obowiązujące wymogi prawa UE dotyczące działań promocyjnych państw członkowskich, wytyczne w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych. |
| --- | --- |

10.

Zwraca uwagę na to, że w świetle rozwoju unijnych działań promocyjnych, unijnej polityki jakości i reformy WPR trzeba także – zgodnie ze wspomnianymi celami i założeniami – zmienić obowiązujące wymogi prawa UE dotyczące działań promocyjnych państw członkowskich, wytyczne w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych.

| 11. | Przypomina o małej atrakcyjności inicjatyw dotyczących wielu krajów lub wielu produktów i wzywa Komisję do określenia przyczyn tego stanu rzeczy, a także do dalszego wspierania tego rodzaju programów, zwłaszcza dotyczących wielu produktów. |
| --- | --- |

11.

Przypomina o małej atrakcyjności inicjatyw dotyczących wielu krajów lub wielu produktów i wzywa Komisję do określenia przyczyn tego stanu rzeczy, a także do dalszego wspierania tego rodzaju programów, zwłaszcza dotyczących wielu produktów.

Cele i rezultaty polityki informacyjnej i promocyjnej produktów rolnych

| 12. | Uważa, że promocja europejskiej produkcji rolnej i rolno-spożywczej, zarówno na rynku wewnętrznym, jak i w krajach trzecich, powinna służyć wspieraniu zatrudnienia na obszarach wiejskich, gdyż tak produkcja, jak i przetwarzanie wiążą się nierozerwalnie z tymi obszarami, oraz że wymiar terytorialny powinien pozostać zasadniczym elementem w dążeniu do zapewnienia zrównoważonego zagospodarowania przestrzennego w Europie. |
| --- | --- |

12.

Uważa, że promocja europejskiej produkcji rolnej i rolno-spożywczej, zarówno na rynku wewnętrznym, jak i w krajach trzecich, powinna służyć wspieraniu zatrudnienia na obszarach wiejskich, gdyż tak produkcja, jak i przetwarzanie wiążą się nierozerwalnie z tymi obszarami, oraz że wymiar terytorialny powinien pozostać zasadniczym elementem w dążeniu do zapewnienia zrównoważonego zagospodarowania przestrzennego w Europie.

| 13. | Zgadza się co do tego, że polityka informacyjna i promocyjna dotycząca produktów rolno-spożywczych powinna być ambitna, uwzględniać zróżnicowane podejście strategiczne w zależności od produktu i docelowego rynku oraz uzupełniać wszystkie aktualnie dostępne narzędzia, aby osiągnąć większą synergię i skuteczność. |
| --- | --- |

13.

Zgadza się co do tego, że polityka informacyjna i promocyjna dotycząca produktów rolno-spożywczych powinna być ambitna, uwzględniać zróżnicowane podejście strategiczne w zależności od produktu i docelowego rynku oraz uzupełniać wszystkie aktualnie dostępne narzędzia, aby osiągnąć większą synergię i skuteczność.

| 14. | Jest zdania, że możliwości promocji powinny w przyszłości wykroczyć poza przedstawianie ogólnego wizerunku europejskości i że trzeba będzie znacznie ułatwić: wskazywanie wspólnych marek, w tym znaków terytorialnych, a zwłaszcza marek wspieranych przez regiony i odpowiadających określonym specyfikacjom; wskazywanie geograficznego miejsca pochodzenia i sposobu produkcji; dostęp małych i średnich przedsiębiorstw do wsparcia. Jeśli Europa chce promować swe produkty wśród konsumentów zarówno na rynku wewnętrznym, jak i w krajach trzecich, musi wspierać także budowanie przywiązania do konkretnej marki. |
| --- | --- |

14.

Jest zdania, że możliwości promocji powinny w przyszłości wykroczyć poza przedstawianie ogólnego wizerunku europejskości i że trzeba będzie znacznie ułatwić: wskazywanie wspólnych marek, w tym znaków terytorialnych, a zwłaszcza marek wspieranych przez regiony i odpowiadających określonym specyfikacjom; wskazywanie geograficznego miejsca pochodzenia i sposobu produkcji; dostęp małych i średnich przedsiębiorstw do wsparcia. Jeśli Europa chce promować swe produkty wśród konsumentów zarówno na rynku wewnętrznym, jak i w krajach trzecich, musi wspierać także budowanie przywiązania do konkretnej marki.

| 15. | Zwraca uwagę na konieczność umieszczenia wśród celów polityki informacyjnej i promocyjnej odzyskania zaufania konsumentów, zarówno w Unii, jak i poza nią, w perspektywie ewentualnych przyszłych kryzysów żywnościowych. |
| --- | --- |

15.

Zwraca uwagę na konieczność umieszczenia wśród celów polityki informacyjnej i promocyjnej odzyskania zaufania konsumentów, zarówno w Unii, jak i poza nią, w perspektywie ewentualnych przyszłych kryzysów żywnościowych.

| 16. | Przyjąłby z zadowoleniem starania o lepsze informowanie konsumentów o znaczeniu certyfikatów jakości. |
| --- | --- |

16.

Przyjąłby z zadowoleniem starania o lepsze informowanie konsumentów o znaczeniu certyfikatów jakości.

Działania informacyjne i promocyjne, które należy podjąć na rzecz rozwoju silniejszych rynków lokalnych i regionalnych

| 17. | Podziela zdanie Komisji co do konieczności wspierania rynków lokalnych poprzez działania pozwalające poznać zarówno różnorodność produktów lokalnych, jak i ich związek z punktu widzenia społecznego, kulturowego i historycznego z konsumentami na danym obszarze lub w regionie, a także kwestię wkładu w osiąganie lepszych wyników ekologicznych dzięki ograniczeniu emisji CO2, zarówno w fazie transportu, jak i przechowywania czy pakowania. |
| --- | --- |

17.

Podziela zdanie Komisji co do konieczności wspierania rynków lokalnych poprzez działania pozwalające poznać zarówno różnorodność produktów lokalnych, jak i ich związek z punktu widzenia społecznego, kulturowego i historycznego z konsumentami na danym obszarze lub w regionie, a także kwestię wkładu w osiąganie lepszych wyników ekologicznych dzięki ograniczeniu emisji CO2, zarówno w fazie transportu, jak i przechowywania czy pakowania.

| 18. | Opowiada się za wykorzystywaniem synergii między narzędziami wspierającymi rynki regionalne i lokalne a pozostałymi funduszami europejskimi, co można osiągnąć poprzez włączanie środków na rzecz tych rynków do poszczególnych programów rozwoju wsi w ramach programu LEADER. W związku z tym Komisja powinna dążyć do tego, by wszystkie programy rozwoju wsi w regionach europejskich obejmowały środki sprzyjające strategiom rozwoju rynków lokalnych, upowszechnianiu podejścia typu slow food, konsumpcji lokalnych produktów żywnościowych, „kuchni 0 km” (przygotowywaniu posiłków w miejscu ich spożywania) itp., a także promowaniu ściślejszych związków między producentami a konsumentami. |
| --- | --- |

18.

Opowiada się za wykorzystywaniem synergii między narzędziami wspierającymi rynki regionalne i lokalne a pozostałymi funduszami europejskimi, co można osiągnąć poprzez włączanie środków na rzecz tych rynków do poszczególnych programów rozwoju wsi w ramach programu LEADER. W związku z tym Komisja powinna dążyć do tego, by wszystkie programy rozwoju wsi w regionach europejskich obejmowały środki sprzyjające strategiom rozwoju rynków lokalnych, upowszechnianiu podejścia typu slow food, konsumpcji lokalnych produktów żywnościowych, „kuchni 0 km” (przygotowywaniu posiłków w miejscu ich spożywania) itp., a także promowaniu ściślejszych związków między producentami a konsumentami.

| 19. | Podkreśla znaczenie wspierania i promowania produktów rolnych z obszarów o niekorzystnych warunkach w Unii Europejskiej, takich jak góry, regiony najbardziej oddalone i regiony peryferyjne, wyspy itp., by trwale przyczyniać się do wytwarzania produktów wysokiej jakości i uwzględnić kwestię pomocy publicznej związanej z niekiedy bardzo niekorzystnymi warunkami produkcji i promowania, z których wynika potrzeba większego wsparcia ekonomicznego. |
| --- | --- |

19.

Podkreśla znaczenie wspierania i promowania produktów rolnych z obszarów o niekorzystnych warunkach w Unii Europejskiej, takich jak góry, regiony najbardziej oddalone i regiony peryferyjne, wyspy itp., by trwale przyczyniać się do wytwarzania produktów wysokiej jakości i uwzględnić kwestię pomocy publicznej związanej z niekiedy bardzo niekorzystnymi warunkami produkcji i promowania, z których wynika potrzeba większego wsparcia ekonomicznego.

| 20. | Uważa, że promowania europejskiego modelu żywienia nie można pogodzić ze stosowaniem organizmów zmodyfikowanych genetycznie, dlatego należy wykluczyć z wszelkich działań promocyjnych produkty wytwarzane z wykorzystaniem GMO. |
| --- | --- |

20.

Uważa, że promowania europejskiego modelu żywienia nie można pogodzić ze stosowaniem organizmów zmodyfikowanych genetycznie, dlatego należy wykluczyć z wszelkich działań promocyjnych produkty wytwarzane z wykorzystaniem GMO.

Specyficzne potrzeby w dziedzinie informowania o produktach europejskich i ich promowania oraz celach takich działań na rynku wewnętrznym

| 21. | Zgadza się, że konieczny jest szczególny wysiłek w zakresie propagowania europejskich systemów jakości (chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne, tradycyjne specjalności gwarantowane i produkcja ekologiczna) nie tylko wśród konsumentów, ale także wśród producentów poprzez podkreślanie cech różnicujących w stosunku do pozostałych produktów oraz zalet związanych z ich produkcją, kupnem i konsumpcją. |
| --- | --- |

21.

Zgadza się, że konieczny jest szczególny wysiłek w zakresie propagowania europejskich systemów jakości (chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne, tradycyjne specjalności gwarantowane i produkcja ekologiczna) nie tylko wśród konsumentów, ale także wśród producentów poprzez podkreślanie cech różnicujących w stosunku do pozostałych produktów oraz zalet związanych z ich produkcją, kupnem i konsumpcją.

| 22. | Ubolewa, iż przedstawione przez Komisję Europejską projekty rozporządzeń dotyczących WPR po 2013 r., a zwłaszcza rozporządzenie EFRROW, nie przewidują już żadnych instrumentów służących promowaniu produktów wysokiej jakości (nie ma już odpowiednika działania 33 w ramach osi 1), podczas gdy nie zakończono jeszcze analizowania wyników konsultacji związanych z zieloną księga w sprawie promowania produktów rolnych. Apeluje o opracowanie konkretnych propozycji, które zastąpiłyby obowiązujące obecnie rozwiązania, o to by projekty rozporządzeń dotyczących WPR po 2013 r. nadal obejmowały odpowiednio ulepszone środki na rzecz promocji produktów wysokiej jakości, oraz o zapewnienie spójności harmonogramów obydwu reform. |
| --- | --- |

22.

Ubolewa, iż przedstawione przez Komisję Europejską projekty rozporządzeń dotyczących WPR po 2013 r., a zwłaszcza rozporządzenie EFRROW, nie przewidują już żadnych instrumentów służących promowaniu produktów wysokiej jakości (nie ma już odpowiednika działania 33 w ramach osi 1), podczas gdy nie zakończono jeszcze analizowania wyników konsultacji związanych z zieloną księga w sprawie promowania produktów rolnych. Apeluje o opracowanie konkretnych propozycji, które zastąpiłyby obowiązujące obecnie rozwiązania, o to by projekty rozporządzeń dotyczących WPR po 2013 r. nadal obejmowały odpowiednio ulepszone środki na rzecz promocji produktów wysokiej jakości, oraz o zapewnienie spójności harmonogramów obydwu reform.

| 23. | Opowiada się za lepszym informowaniem o zaletach zdrowego i zrównoważonego odżywiania się i uważa, że należy podjąć szczególne wysiłki w odniesieniu do młodzieży poprzez nasilenie i wsparcie kampanii poświęconych temu zagadnieniu w szkołach. W ramach tych kampanii szczególnie ważne jest, by udostępniać uczniom zdrowe, wytwarzane lokalnie produkty żywnościowe. |
| --- | --- |

23.

Opowiada się za lepszym informowaniem o zaletach zdrowego i zrównoważonego odżywiania się i uważa, że należy podjąć szczególne wysiłki w odniesieniu do młodzieży poprzez nasilenie i wsparcie kampanii poświęconych temu zagadnieniu w szkołach. W ramach tych kampanii szczególnie ważne jest, by udostępniać uczniom zdrowe, wytwarzane lokalnie produkty żywnościowe.

| 24. | Poparłby inicjatywy mające na celu rozszerzenie obowiązkowego umieszczania na produktach oznakowania wskazującego miejsce produkcji oraz odniósłby się przychylnie do podjęcia podobnych inicjatyw na rzecz oznakowania w zakresie usług cateringowych. |
| --- | --- |

24.

Poparłby inicjatywy mające na celu rozszerzenie obowiązkowego umieszczania na produktach oznakowania wskazującego miejsce produkcji oraz odniósłby się przychylnie do podjęcia podobnych inicjatyw na rzecz oznakowania w zakresie usług cateringowych.

| 25. | Uważa za istotne dysponowanie konkretnymi i skuteczniejszymi niż obecnie narzędziami informowania i promocji, aby sprostać sytuacjom kryzysowym i szybko reagować celem odzyskania zaufania zarówno konsumentów, jak i producentów. |
| --- | --- |

25.

Uważa za istotne dysponowanie konkretnymi i skuteczniejszymi niż obecnie narzędziami informowania i promocji, aby sprostać sytuacjom kryzysowym i szybko reagować celem odzyskania zaufania zarówno konsumentów, jak i producentów.

Działania, jakie należy podjąć, aby osiągnąć cele i zoptymalizować wysiłki Unii Europejskiej na rynku wewnętrznym

| 26. | Uważa, że przyszłe działania wewnątrz UE należy prowadzić z użyciem wszelkich narzędzi marketingu i dostępnych środków komunikacji, wybierając zawsze narzędzia najlepiej dostosowane do przesłania i odbiorców, przy czym istotne jest zapewnienie indywidualnego lub zbiorowego dostępu do tych narzędzi wszystkim producentom rolnym. |
| --- | --- |

26.

Uważa, że przyszłe działania wewnątrz UE należy prowadzić z użyciem wszelkich narzędzi marketingu i dostępnych środków komunikacji, wybierając zawsze narzędzia najlepiej dostosowane do przesłania i odbiorców, przy czym istotne jest zapewnienie indywidualnego lub zbiorowego dostępu do tych narzędzi wszystkim producentom rolnym.

| 27. | Opowiada się za tym, by wybór programów nie odbywał się wyłącznie na poziomie europejskim. Dotychczasowe doświadczenia pokazują, że bezpośredni współudział państw członkowskich w wyborze programów prowadzi do większej akceptacji i motywacji wśród wnioskodawców i uczestników programów. Jednocześnie jest to zgodne z zasadą pomocniczości i umożliwia lepsze uwzględnienie lokalnej sytuacji. |
| --- | --- |

27.

Opowiada się za tym, by wybór programów nie odbywał się wyłącznie na poziomie europejskim. Dotychczasowe doświadczenia pokazują, że bezpośredni współudział państw członkowskich w wyborze programów prowadzi do większej akceptacji i motywacji wśród wnioskodawców i uczestników programów. Jednocześnie jest to zgodne z zasadą pomocniczości i umożliwia lepsze uwzględnienie lokalnej sytuacji.

| 28. | W związku z tym apeluje o zaangażowanie regionów w proces wyboru oraz o to, by mogły one przedstawiać propozycje ze względu na ich znajomość lokalnych rynków i podmiotów, a zwłaszcza drobnej produkcji. Regiony zapewniają decydujące wsparcie, a niekiedy inicjują zbiorowe działania promocyjne małych producentów lub drobnej produkcji. |
| --- | --- |

28.

W związku z tym apeluje o zaangażowanie regionów w proces wyboru oraz o to, by mogły one przedstawiać propozycje ze względu na ich znajomość lokalnych rynków i podmiotów, a zwłaszcza drobnej produkcji. Regiony zapewniają decydujące wsparcie, a niekiedy inicjują zbiorowe działania promocyjne małych producentów lub drobnej produkcji.

| 29. | Uważa za niezbędne kampanie ogólne na temat takich zalet produktów Unii Europejskiej jak wysoka jakość, bezpieczeństwo i przestrzeganie zasad ochrony środowiska naturalnego oraz dobrostanu zwierząt, co jest rezultatem obowiązujących wysokich standardów produkcji, a nawet jeszcze bardziej restrykcyjnych standardów określonych przez państwa członkowskie w zakresie dobrowolnych specyfikacji produktów. W przypadku oznaczeń geograficznych bardzo pozytywnie ocenia pomysł włączenia odniesień do związku danego produktu z państwem członkowskim lub regionem pochodzenia. |
| --- | --- |

29.

Uważa za niezbędne kampanie ogólne na temat takich zalet produktów Unii Europejskiej jak wysoka jakość, bezpieczeństwo i przestrzeganie zasad ochrony środowiska naturalnego oraz dobrostanu zwierząt, co jest rezultatem obowiązujących wysokich standardów produkcji, a nawet jeszcze bardziej restrykcyjnych standardów określonych przez państwa członkowskie w zakresie dobrowolnych specyfikacji produktów. W przypadku oznaczeń geograficznych bardzo pozytywnie ocenia pomysł włączenia odniesień do związku danego produktu z państwem członkowskim lub regionem pochodzenia.

| 30. | Jest zdania, że osiągnięcie wymiaru europejskiego wymaga, by wszelkie działania promocyjne finansowane bezpośrednio przez Komisję Europejską, zarówno ogólne, jak i dotyczące jednego produktu lub grupy produktów, powinny obejmować wspólne, określone przez Komisję hasła, treści lub wartości. |
| --- | --- |

30.

Jest zdania, że osiągnięcie wymiaru europejskiego wymaga, by wszelkie działania promocyjne finansowane bezpośrednio przez Komisję Europejską, zarówno ogólne, jak i dotyczące jednego produktu lub grupy produktów, powinny obejmować wspólne, określone przez Komisję hasła, treści lub wartości.

| 31. | Pozytywnie ocenia propozycję Komisji Europejskiej, by stworzyć platformę wymiany wzorcowych rozwiązań, która przyczyniałaby się do lepszego przygotowania i określenia celów programów obejmujących wiele krajów. |
| --- | --- |

31.

Pozytywnie ocenia propozycję Komisji Europejskiej, by stworzyć platformę wymiany wzorcowych rozwiązań, która przyczyniałaby się do lepszego przygotowania i określenia celów programów obejmujących wiele krajów.

Specyficzne potrzeby w dziedzinie informowania o produktach europejskich i ich promowania oraz celach takich działań na rynku zewnętrznym

| 32. | Zwraca uwagę Komisji na fakt, iż europejski sektor rolno-spożywczy podejmuje obecnie znaczne wysiłki promocyjne na zewnątrz Unii. Uważa, że bardzo istotna jest instytucjonalna rola UE, by ułatwić wdrożenie i konsolidację tych działań poprzez oficjalne kampanie promocyjne i informacyjne; sugeruje, by w ich przygotowaniu zawsze uwzględniano zróżnicowane realia państw członkowskich i sytuację podmiotów europejskiego sektora rolno-spożywczego. |
| --- | --- |

32.

Zwraca uwagę Komisji na fakt, iż europejski sektor rolno-spożywczy podejmuje obecnie znaczne wysiłki promocyjne na zewnątrz Unii. Uważa, że bardzo istotna jest instytucjonalna rola UE, by ułatwić wdrożenie i konsolidację tych działań poprzez oficjalne kampanie promocyjne i informacyjne; sugeruje, by w ich przygotowaniu zawsze uwzględniano zróżnicowane realia państw członkowskich i sytuację podmiotów europejskiego sektora rolno-spożywczego.

| 33. | Uważa, że w negocjowaniu umów międzynarodowych Komisja powinna pamiętać o interesach europejskich producentów sektora rolno-spożywczego i przewidywać działania promocyjne w krajach, z którymi zawierane są umowy celem zapewnienia odpowiedniej obecności i uznania na ich rynkach. |
| --- | --- |

33.

Uważa, że w negocjowaniu umów międzynarodowych Komisja powinna pamiętać o interesach europejskich producentów sektora rolno-spożywczego i przewidywać działania promocyjne w krajach, z którymi zawierane są umowy celem zapewnienia odpowiedniej obecności i uznania na ich rynkach.

| 34. | Sądzi, iż przyszłość WPR wiąże się z przyszłą polityką handlową UE, dlatego też w celu skutecznej promocji na rynkach zewnętrznych Komisja Europejska powinna zwiększyć wysiłki zmierzające do zapewnienia w ramach WTO jednakowych warunków konkurowania oraz położyć nacisk – w kontekście umów handlowych dotyczących zwalczania obrotu towarami podrobionymi (ACTA) – na konieczność wzmocnienia statusu chronionej nazwy pochodzenia (CHNP) i chronionego oznaczenia geograficznego (CHOG). |
| --- | --- |

34.

Sądzi, iż przyszłość WPR wiąże się z przyszłą polityką handlową UE, dlatego też w celu skutecznej promocji na rynkach zewnętrznych Komisja Europejska powinna zwiększyć wysiłki zmierzające do zapewnienia w ramach WTO jednakowych warunków konkurowania oraz położyć nacisk – w kontekście umów handlowych dotyczących zwalczania obrotu towarami podrobionymi (ACTA) – na konieczność wzmocnienia statusu chronionej nazwy pochodzenia (CHNP) i chronionego oznaczenia geograficznego (CHOG).

| 35. | Jednym z lepszych sposobów ochrony unijnych produktów rolno-spożywczych jest zadbanie o to, by wszystkie produkty spożywcze sprzedawane w UE (także te pochodzące z importu) podlegały tym samym lub równoważnym wymogom w zakresie higieny i bezpieczeństwa żywności. |
| --- | --- |

35.

Jednym z lepszych sposobów ochrony unijnych produktów rolno-spożywczych jest zadbanie o to, by wszystkie produkty spożywcze sprzedawane w UE (także te pochodzące z importu) podlegały tym samym lub równoważnym wymogom w zakresie higieny i bezpieczeństwa żywności.

Działania, jakie należy podjąć, aby osiągnąć cele i zoptymalizować wysiłki Unii Europejskiej na rynku zewnętrznym

| 36. | Jest zdania, że należy lepiej łączyć działania promocyjne podejmowane bezpośrednio przez Komisję z działaniami prowadzonymi w ramach wieloletnich programów przez producentów, aby osiągnąć większą skuteczność. |
| --- | --- |

36.

Jest zdania, że należy lepiej łączyć działania promocyjne podejmowane bezpośrednio przez Komisję z działaniami prowadzonymi w ramach wieloletnich programów przez producentów, aby osiągnąć większą skuteczność.

| 37. | Wzywa Komisję, by podjęła ona szersze i intensywniejsze działania wspierające producentów z UE na rynkach zewnętrznych w zróżnicowanej i elastycznej formie dostosowanej do danego rynku i do rodzaju promowanych produktów. |
| --- | --- |

37.

Wzywa Komisję, by podjęła ona szersze i intensywniejsze działania wspierające producentów z UE na rynkach zewnętrznych w zróżnicowanej i elastycznej formie dostosowanej do danego rynku i do rodzaju promowanych produktów.

| 38. | Uważa, że istotne jest ustanowienie środków umożliwiających i ułatwiających MŚP wprowadzanie produktów na rynki zewnętrzne, zwłaszcza za pomocą internetu. Tworzenie sieci może być tu pomocnym instrumentem. Można by również rozważyć nadanie priorytetowego lub intensywniejszego charakteru pomocy dla działań promocyjnych prowadzonych przez grupy MŚP. |
| --- | --- |

38.

Uważa, że istotne jest ustanowienie środków umożliwiających i ułatwiających MŚP wprowadzanie produktów na rynki zewnętrzne, zwłaszcza za pomocą internetu. Tworzenie sieci może być tu pomocnym instrumentem. Można by również rozważyć nadanie priorytetowego lub intensywniejszego charakteru pomocy dla działań promocyjnych prowadzonych przez grupy MŚP.

Kto powinien być beneficjentem? Czy niektórych beneficjentów należy uznać za priorytetowych?

| 39. | Jest świadom trudności w zachęcaniu podmiotów prywatnych do materialnego wsparcia ogólnych kampanii promocyjnych i informacyjnych celem upowszechniania europejskiego modelu produkcji oraz informowania o systemach jakości; z tego względu kampanie takie powinny być prowadzone i finansowane przez Komisję. |
| --- | --- |

39.

Jest świadom trudności w zachęcaniu podmiotów prywatnych do materialnego wsparcia ogólnych kampanii promocyjnych i informacyjnych celem upowszechniania europejskiego modelu produkcji oraz informowania o systemach jakości; z tego względu kampanie takie powinny być prowadzone i finansowane przez Komisję.

| 40. | Podkreśla, że skuteczne działania promocyjne nie mogą być prowadzone tylko za pośrednictwem organizacji branżowych i wielobranżowych, jak ma to miejsce zgodnie z dotychczasowymi uregulowaniami, ale że narzędzia te muszą zostać udostępnione na takich samych zasadach także instytucjom państw członkowskich, a zwłaszcza zbiorowym podmiotom regionalnym zajmującym się promocją produktów rolno-spożywczych wysokiej jakości. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla, że skuteczne działania promocyjne nie mogą być prowadzone tylko za pośrednictwem organizacji branżowych i wielobranżowych, jak ma to miejsce zgodnie z dotychczasowymi uregulowaniami, ale że narzędzia te muszą zostać udostępnione na takich samych zasadach także instytucjom państw członkowskich, a zwłaszcza zbiorowym podmiotom regionalnym zajmującym się promocją produktów rolno-spożywczych wysokiej jakości.

| 41. | Pozytywnie ocenia doświadczenia w zakresie promocji wina w krajach trzecich i w związku z tym uważa, że ten model promocji mógłby być stosowany w odniesieniu do innych produktów. Należy umożliwić udział w promocji zewnętrznej podmiotom prywatnym, co wydaje się konieczne w sektorach nieposiadających obecnie solidnej struktury ani organizacji przedstawicielskich. |
| --- | --- |

41.

Pozytywnie ocenia doświadczenia w zakresie promocji wina w krajach trzecich i w związku z tym uważa, że ten model promocji mógłby być stosowany w odniesieniu do innych produktów. Należy umożliwić udział w promocji zewnętrznej podmiotom prywatnym, co wydaje się konieczne w sektorach nieposiadających obecnie solidnej struktury ani organizacji przedstawicielskich.

Potrzeba poszukiwania synergii między narzędziami promowania i informowania, którymi dysponuje UE

| 42. | Uważa, że należy zachować istniejące już różnorodne narzędzia promocji, gdyż każde z nich dotyczy określonego produktu lub grupy produktów i uwzględnia specyficzne realia, takie jak wielkość danego sektora, jego strukturę, rynek docelowy itd.; dlatego sądzi, że niezbędne jest utrzymanie tych szczegółowych narzędzi informowania i promocji równolegle do działań horyzontalnych. |
| --- | --- |

42.

Uważa, że należy zachować istniejące już różnorodne narzędzia promocji, gdyż każde z nich dotyczy określonego produktu lub grupy produktów i uwzględnia specyficzne realia, takie jak wielkość danego sektora, jego strukturę, rynek docelowy itd.; dlatego sądzi, że niezbędne jest utrzymanie tych szczegółowych narzędzi informowania i promocji równolegle do działań horyzontalnych.

| 43. | Wzywa ponadto Komisję do zadbania o spójność między pakietem środków z zakresu polityki jakości a działaniami promocyjnymi. |
| --- | --- |

43.

Wzywa ponadto Komisję do zadbania o spójność między pakietem środków z zakresu polityki jakości a działaniami promocyjnymi.

Jakie produkty rolne i spożywcze należy promować i zgodnie z jakimi kryteriami?

| 44. | Uważa, że każdy produkt wytworzony w UE – poza wyrobami tytoniowymi i napojami spirytusowymi – powinien się kwalifikować do objęcia działaniami promocyjnymi, choć priorytet należy przyznać działaniom dotyczącym produktów przyczyniających się do zdrowego i zrównoważonego odżywiania, jak owoce, warzywa, mleko, oliwa itd., a także produktów objętych systemem jakości związanym z obszarem europejskim. |
| --- | --- |

44.

Uważa, że każdy produkt wytworzony w UE – poza wyrobami tytoniowymi i napojami spirytusowymi – powinien się kwalifikować do objęcia działaniami promocyjnymi, choć priorytet należy przyznać działaniom dotyczącym produktów przyczyniających się do zdrowego i zrównoważonego odżywiania, jak owoce, warzywa, mleko, oliwa itd., a także produktów objętych systemem jakości związanym z obszarem europejskim.

Jakie powinny być środki promocji, by uzyskać większe oddziaływanie?

| 45. | Podziela zdanie Komisji co do stosowności łączenia kluczowego przesłania – określonego przez samą Komisję i stanowiącego element wszelkich działań promocyjnych – podkreślającego zarówno zalety europejskiego systemu produkcji, jak i korzyści ze zdrowego i zrównoważonego odżywiania się ze szczegółowymi treściami odnoszącymi się do danego rodzaju produktów, tak aby upowszechniać europejskie dziedzictwo rolno-spożywcze, jego różnorodność, tradycję i jakość. |
| --- | --- |

45.

Podziela zdanie Komisji co do stosowności łączenia kluczowego przesłania – określonego przez samą Komisję i stanowiącego element wszelkich działań promocyjnych – podkreślającego zarówno zalety europejskiego systemu produkcji, jak i korzyści ze zdrowego i zrównoważonego odżywiania się ze szczegółowymi treściami odnoszącymi się do danego rodzaju produktów, tak aby upowszechniać europejskie dziedzictwo rolno-spożywcze, jego różnorodność, tradycję i jakość.

| 46. | Stwierdza, że wiele elementów procedury należałoby uelastycznić, zwłaszcza aby móc reagować także na bieżące trendy na poszczególnych rynkach. Powinno to się odbyć np. poprzez dostosowanie wytycznych w najbliższym czasie, szersze możliwości realokacji środków bez konieczności zawierania dodatkowej umowy w celu lepszego dostosowania aktualnych programów do zmieniającej się sytuacji na rynku, zmniejszenie wymogów co do szczegółowości wniosków składanych w ramach programów oraz szybsze podejmowanie decyzji przez Komisję. |
| --- | --- |

46.

Stwierdza, że wiele elementów procedury należałoby uelastycznić, zwłaszcza aby móc reagować także na bieżące trendy na poszczególnych rynkach. Powinno to się odbyć np. poprzez dostosowanie wytycznych w najbliższym czasie, szersze możliwości realokacji środków bez konieczności zawierania dodatkowej umowy w celu lepszego dostosowania aktualnych programów do zmieniającej się sytuacji na rynku, zmniejszenie wymogów co do szczegółowości wniosków składanych w ramach programów oraz szybsze podejmowanie decyzji przez Komisję.

| 47. | Uważa, że wszędzie, gdzie to możliwe, należy podkreślać pochodzenie produktu, pamiętając jednocześnie o zaznaczeniu, że jest to produkt z UE. |
| --- | --- |

47.

Uważa, że wszędzie, gdzie to możliwe, należy podkreślać pochodzenie produktu, pamiętając jednocześnie o zaznaczeniu, że jest to produkt z UE.

| 48. | Uważa zwłaszcza, że należy używać wspólnej marki, w tym znaków terytorialnych, a zwłaszcza marek wspieranych przez regiony i odpowiadających określonym specyfikacjom. Możliwości promocji powinny w przyszłości wykroczyć poza przedstawianie ogólnego wizerunku europejskości i należałoby, mając na uwadze zwłaszcza małe i średnie przedsiębiorstwa, ułatwić wskazywanie marki i producenta, w stopniu szerszym niż pozwalają na to obecnie przyjęte wyjątki, pod warunkiem że:






  — | taka wzmianka zostanie włączona do promocji wspólnej marki lub będzie związana z tą promocją, |
| --- | --- | --- |

48.

Uważa zwłaszcza, że należy używać wspólnej marki, w tym znaków terytorialnych, a zwłaszcza marek wspieranych przez regiony i odpowiadających określonym specyfikacjom. Możliwości promocji powinny w przyszłości wykroczyć poza przedstawianie ogólnego wizerunku europejskości i należałoby, mając na uwadze zwłaszcza małe i średnie przedsiębiorstwa, ułatwić wskazywanie marki i producenta, w stopniu szerszym niż pozwalają na to obecnie przyjęte wyjątki, pod warunkiem że:

—

taka wzmianka zostanie włączona do promocji wspólnej marki lub będzie związana z tą promocją,

| — | marki prywatne, które są związane z takim działaniem, nie będą mogły bezpośrednio korzystać z finansowania europejskiego. |
| --- | --- |

—

marki prywatne, które są związane z takim działaniem, nie będą mogły bezpośrednio korzystać z finansowania europejskiego.

| 49. | Uważa, że organizacje zawodowe na poziomie europejskim mogą i powinny odgrywać istotną rolę w realizacji programów dotyczących wielu krajów, ale należy w tym celu uelastycznić procedury i struktury zarządzania. |
| --- | --- |

49.

Uważa, że organizacje zawodowe na poziomie europejskim mogą i powinny odgrywać istotną rolę w realizacji programów dotyczących wielu krajów, ale należy w tym celu uelastycznić procedury i struktury zarządzania.

Jaki budżet europejski jest niezbędny do osiągnięcia celów?

| 50. | Zgadza się z koncepcją dalszego współfinansowania programów oraz podniesienia w niektórych przypadkach obecnego pułapu 50 %, zwłaszcza jeśli chodzi o zewnętrzne działania promocyjne. Co do koniecznego budżetu, sugeruje, by Komisja przeanalizowała środki przeznaczane na ten cel przez kraje konkurujące z UE, jak np. USA, i na tej podstawie zaproponowała niezbędny szacunkowy budżet. |
| --- | --- |

50.

Zgadza się z koncepcją dalszego współfinansowania programów oraz podniesienia w niektórych przypadkach obecnego pułapu 50 %, zwłaszcza jeśli chodzi o zewnętrzne działania promocyjne. Co do koniecznego budżetu, sugeruje, by Komisja przeanalizowała środki przeznaczane na ten cel przez kraje konkurujące z UE, jak np. USA, i na tej podstawie zaproponowała niezbędny szacunkowy budżet.

Bruksela, 14 grudnia 2011 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

| 23.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/13 |
| --- | --- | --- | --- |

23.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/13

---

Opinia Komitetu Regionów „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.”

2012/C 54/03

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa za niezbędne, aby rządy poszczególnych państw członkowskich angażowały w pełni lokalne i regionalne władze samorządowe do realizacji krajowych strategii dotyczących integracji Romów, biorąc pod uwagę fakt, że integracja społeczno-gospodarcza winna następować przede wszystkim na szczeblu lokalnym. Oznacza to również, że rządy krajowe muszą udostępnić władzom lokalnym i regionalnym środki konieczne do realizacji strategii na rzecz integracji Romów. |
| --- | --- |

—

Uważa za niezbędne, aby rządy poszczególnych państw członkowskich angażowały w pełni lokalne i regionalne władze samorządowe do realizacji krajowych strategii dotyczących integracji Romów, biorąc pod uwagę fakt, że integracja społeczno-gospodarcza winna następować przede wszystkim na szczeblu lokalnym. Oznacza to również, że rządy krajowe muszą udostępnić władzom lokalnym i regionalnym środki konieczne do realizacji strategii na rzecz integracji Romów.

| — | Wzywa rządy krajowe do wspierania wysiłków podejmowanych przez władze regionalne i lokalne na rzecz integracji ludności romskiej oraz do tworzenia we współpracy z organami administracji na poziomie lokalnym i regionalnym spójnych przepisów i strategii krajowych, zgodnych z jasnymi wytycznymi unijnymi, w których cele i środki strategii politycznych na różnych szczeblach są ze sobą skoordynowane. |
| --- | --- |

—

Wzywa rządy krajowe do wspierania wysiłków podejmowanych przez władze regionalne i lokalne na rzecz integracji ludności romskiej oraz do tworzenia we współpracy z organami administracji na poziomie lokalnym i regionalnym spójnych przepisów i strategii krajowych, zgodnych z jasnymi wytycznymi unijnymi, w których cele i środki strategii politycznych na różnych szczeblach są ze sobą skoordynowane.

| — | Zgadza się z koniecznością podjęcia działań – na wszystkich szczeblach i w całej Europie – mających na celu poprawę niekorzystnych warunków życia ludności romskiej, która jest obecnie dyskryminowana, uboga, pozbawiona właściwego poziomu edukacji, usług medycznych i społecznych, a ponadto narażona na szereg trudności związanych z segregacją w mieszkalnictwie i ze znalezieniem pracy. Zauważa jednak, że określenie „Romowie” ma charakter zbiorowy i obejmuje również inne grupy ludności, które mają podobne cechy kulturowe i podobną historię marginalizacji i wykluczenia społecznego w europejskich społeczeństwach (Sinti, Gipsy, Podróżnicy Irlandzcy, Kale, Camminanti, Aszkali itp.), które nie pasują do jednolitej rzeczywistości społeczno-kulturowej. |
| --- | --- |

—

Zgadza się z koniecznością podjęcia działań – na wszystkich szczeblach i w całej Europie – mających na celu poprawę niekorzystnych warunków życia ludności romskiej, która jest obecnie dyskryminowana, uboga, pozbawiona właściwego poziomu edukacji, usług medycznych i społecznych, a ponadto narażona na szereg trudności związanych z segregacją w mieszkalnictwie i ze znalezieniem pracy. Zauważa jednak, że określenie „Romowie” ma charakter zbiorowy i obejmuje również inne grupy ludności, które mają podobne cechy kulturowe i podobną historię marginalizacji i wykluczenia społecznego w europejskich społeczeństwach (Sinti, Gipsy, Podróżnicy Irlandzcy, Kale, Camminanti, Aszkali itp.), które nie pasują do jednolitej rzeczywistości społeczno-kulturowej.

| — | Jest przekonany, że aby zrealizować wyżej wymienione cele, należy bezwzględnie wziąć pod uwagę kwestię płci i przeciwdziałać wyrażającej się w różnych formach dyskryminacji, której ofiarą padają romskie kobiety, zarówno w społeczności, w której żyją, jak i poza nią. Należy promować uczestnictwo kobiet w życiu społeczeństwa oraz ich poczucie odpowiedzialności społecznej, a także zapewnić im dostęp do nauki, szkoleń i pracy zawodowej, czyli do działań, których rezultaty powinny okazać się pozytywne dla całej rodziny i korzystne z punktu widzenia kształcenia i edukacji dzieci. |
| --- | --- |

—

Jest przekonany, że aby zrealizować wyżej wymienione cele, należy bezwzględnie wziąć pod uwagę kwestię płci i przeciwdziałać wyrażającej się w różnych formach dyskryminacji, której ofiarą padają romskie kobiety, zarówno w społeczności, w której żyją, jak i poza nią. Należy promować uczestnictwo kobiet w życiu społeczeństwa oraz ich poczucie odpowiedzialności społecznej, a także zapewnić im dostęp do nauki, szkoleń i pracy zawodowej, czyli do działań, których rezultaty powinny okazać się pozytywne dla całej rodziny i korzystne z punktu widzenia kształcenia i edukacji dzieci.

| Sprawozdawca | Alvaro ANCISI (IT/PPE), członek rady miasta Rawenny |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.”
  COM(2011) 173 wersja ostateczna |

Sprawozdawca

Alvaro ANCISI (IT/PPE), członek rady miasta Rawenny

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.”

COM(2011) 173 wersja ostateczna

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji pt. „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.”, gdyż stanowi on ważny krok w kierunku sprawniejszej koordynacji na szczeblu europejskim polityk integracji Romów. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji pt. „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.”, gdyż stanowi on ważny krok w kierunku sprawniejszej koordynacji na szczeblu europejskim polityk integracji Romów.

| 2. | Zgadza się z konkluzjami Rady UE w sprawie komunikatu Komisji z 19 maja 2011 r., w których wzywa się Komisję do kontynuowania prac grupy zadaniowej ds. Romów tak, aby umożliwić włączenie spraw integracji tej mniejszości do polityk UE oraz ocenić rolę funduszy unijnych w promocji włączenia społecznego Romów w Unii, szczególnie w kontekście polityki rozszerzenia. |
| --- | --- |

2.

Zgadza się z konkluzjami Rady UE w sprawie komunikatu Komisji z 19 maja 2011 r., w których wzywa się Komisję do kontynuowania prac grupy zadaniowej ds. Romów tak, aby umożliwić włączenie spraw integracji tej mniejszości do polityk UE oraz ocenić rolę funduszy unijnych w promocji włączenia społecznego Romów w Unii, szczególnie w kontekście polityki rozszerzenia.

| 3. | Przyjmuje do wiadomości i popiera treść sprawozdania Parlamentu Europejskiego w sprawie strategii UE w dziedzinie integracji Romów, przyjętego 9 marca 2011 r. (1) i wzywającego Komisję do zdefiniowania dziedzin priorytetowych strategii oraz przedstawienia planu działań dotyczących wprowadzenia wiążących minimalnych standardów na szczeblu UE dla obszarów priorytetowych, którymi są edukacja, zatrudnienie, mieszkalnictwo i opieka zdrowotna. |
| --- | --- |

3.

Przyjmuje do wiadomości i popiera treść sprawozdania Parlamentu Europejskiego w sprawie strategii UE w dziedzinie integracji Romów, przyjętego 9 marca 2011 r. (1) i wzywającego Komisję do zdefiniowania dziedzin priorytetowych strategii oraz przedstawienia planu działań dotyczących wprowadzenia wiążących minimalnych standardów na szczeblu UE dla obszarów priorytetowych, którymi są edukacja, zatrudnienie, mieszkalnictwo i opieka zdrowotna.

| 4. | Zobowiązuje się po raz kolejny do współpracy z Komisją, organizacjami europejskimi i państwami członkowskimi na rzecz propagowania spójnej i konsekwentnej polityki oraz opracowania wspólnych norm pomiarowych, wdrażanych w celu przeciwdziałania segregacji i dyskryminacji Romów oraz wspierania działań integracyjnych (2). |
| --- | --- |

4.

Zobowiązuje się po raz kolejny do współpracy z Komisją, organizacjami europejskimi i państwami członkowskimi na rzecz propagowania spójnej i konsekwentnej polityki oraz opracowania wspólnych norm pomiarowych, wdrażanych w celu przeciwdziałania segregacji i dyskryminacji Romów oraz wspierania działań integracyjnych (2).

| 5. | Zgadza się z koniecznością podjęcia działań – na wszystkich szczeblach i w całej Europie – mających na celu poprawę niekorzystnych warunków życia ludności romskiej, która jest obecnie dyskryminowana, uboga, pozbawiona właściwego poziomu edukacji, usług medycznych i społecznych, a ponadto narażona na szereg trudności związanych z segregacją w mieszkalnictwie i ze znalezieniem pracy. Zauważa jednak, że określenie „Romowie” ma charakter zbiorowy i obejmuje również inne grupy ludności, które mają podobne cechy kulturowe i podobną historię marginalizacji i wykluczenia społecznego w europejskich społeczeństwach (Sinti, Gipsy, Podróżnicy Irlandzcy, Kale, Camminanti, Aszkali itp.), które nie pasują do jednolitej rzeczywistości społeczno-kulturowej. |
| --- | --- |

5.

Zgadza się z koniecznością podjęcia działań – na wszystkich szczeblach i w całej Europie – mających na celu poprawę niekorzystnych warunków życia ludności romskiej, która jest obecnie dyskryminowana, uboga, pozbawiona właściwego poziomu edukacji, usług medycznych i społecznych, a ponadto narażona na szereg trudności związanych z segregacją w mieszkalnictwie i ze znalezieniem pracy. Zauważa jednak, że określenie „Romowie” ma charakter zbiorowy i obejmuje również inne grupy ludności, które mają podobne cechy kulturowe i podobną historię marginalizacji i wykluczenia społecznego w europejskich społeczeństwach (Sinti, Gipsy, Podróżnicy Irlandzcy, Kale, Camminanti, Aszkali itp.), które nie pasują do jednolitej rzeczywistości społeczno-kulturowej.

| 6. | Uważa za niezbędne, aby rządy poszczególnych państw członkowskich angażowały w pełni lokalne i regionalne władze samorządowe do realizacji krajowych strategii dotyczących integracji Romów, biorąc pod uwagę fakt, że integracja społeczno-gospodarcza winna następować przede wszystkim na szczeblu lokalnym. Oznacza to również, że rządy krajowe muszą udostępnić władzom lokalnym i regionalnym środki konieczne do realizacji strategii na rzecz integracji Romów. |
| --- | --- |

6.

Uważa za niezbędne, aby rządy poszczególnych państw członkowskich angażowały w pełni lokalne i regionalne władze samorządowe do realizacji krajowych strategii dotyczących integracji Romów, biorąc pod uwagę fakt, że integracja społeczno-gospodarcza winna następować przede wszystkim na szczeblu lokalnym. Oznacza to również, że rządy krajowe muszą udostępnić władzom lokalnym i regionalnym środki konieczne do realizacji strategii na rzecz integracji Romów.

| 7. | Wzywa rządy krajowe do wspierania wysiłków podejmowanych przez władze regionalne i lokalne na rzecz integracji ludności romskiej oraz do tworzenia we współpracy z organami administracji na poziomie lokalnym i regionalnym spójnych przepisów i strategii krajowych, zgodnych z jasnymi wytycznymi unijnymi, w których cele i środki strategii politycznych na różnych szczeblach są ze sobą skoordynowane. |
| --- | --- |

7.

Wzywa rządy krajowe do wspierania wysiłków podejmowanych przez władze regionalne i lokalne na rzecz integracji ludności romskiej oraz do tworzenia we współpracy z organami administracji na poziomie lokalnym i regionalnym spójnych przepisów i strategii krajowych, zgodnych z jasnymi wytycznymi unijnymi, w których cele i środki strategii politycznych na różnych szczeblach są ze sobą skoordynowane.

| 8. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zdaje sobie sprawę z tego, iż podejście wyraźnie ukierunkowane na Romów i ich bardzo konkretne potrzeby, a jednocześnie będące częścią szeroko zdefiniowanej strategii walki z ubóstwem i wykluczeniem, nie tylko jest zgodne z zasadą niedyskryminacji na szczeblu krajowym i unijnym, ale stanowi faktycznie jedyny sposób odniesienia się do tego konkretnego problemu. |
| --- | --- |

8.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zdaje sobie sprawę z tego, iż podejście wyraźnie ukierunkowane na Romów i ich bardzo konkretne potrzeby, a jednocześnie będące częścią szeroko zdefiniowanej strategii walki z ubóstwem i wykluczeniem, nie tylko jest zgodne z zasadą niedyskryminacji na szczeblu krajowym i unijnym, ale stanowi faktycznie jedyny sposób odniesienia się do tego konkretnego problemu.

| 9. | Popiera stwierdzenie Komisji, iż niezbędne jest opracowanie polityk uwzględniających specyfikę terytorialną i indywidualny charakter mikroregionów znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji, wymagających podjęcia skutecznych działań. |
| --- | --- |

9.

Popiera stwierdzenie Komisji, iż niezbędne jest opracowanie polityk uwzględniających specyfikę terytorialną i indywidualny charakter mikroregionów znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji, wymagających podjęcia skutecznych działań.

| 10. | Zgadza się z Komisją, że aby zwalczać wykluczenie społeczne ludności romskiej i poprawić jej sytuację, nie wystarczy sam zakaz dyskryminacji ze względu na rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne czy ze względu na przynależność do określonej mniejszości (o czym mówi artykuł 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz artykuł 21 Karty praw podstawowych UE), tak samo jak nie wystarczą same środki społeczno-gospodarcze. |
| --- | --- |

10.

Zgadza się z Komisją, że aby zwalczać wykluczenie społeczne ludności romskiej i poprawić jej sytuację, nie wystarczy sam zakaz dyskryminacji ze względu na rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne czy ze względu na przynależność do określonej mniejszości (o czym mówi artykuł 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz artykuł 21 Karty praw podstawowych UE), tak samo jak nie wystarczą same środki społeczno-gospodarcze.

| 11. | Uważa, że trzeba podkreślać konieczność dalszej walki z uprzedzeniami, rasizmem, dyskryminacją (zarówno bezpośrednią, jak i pośrednią, ze szczególnym uwzględnieniem dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie) i segregacją, a także zmiany nastawienia społeczeństw europejskich. |
| --- | --- |

11.

Uważa, że trzeba podkreślać konieczność dalszej walki z uprzedzeniami, rasizmem, dyskryminacją (zarówno bezpośrednią, jak i pośrednią, ze szczególnym uwzględnieniem dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie) i segregacją, a także zmiany nastawienia społeczeństw europejskich.

| 12. | Docenia wolę promowania przez Komisję krajowych strategii integracji Romów oraz określenia osiągalnych, wymiernych i porównywalnych celów, zdefiniowania narzędzi i horyzontu czasowego, zapewnienia pomocy technicznej w zakresie zarządzania, prowadzenia monitoringu i ewaluacji państw członkowskich oraz planowania alokacji środków unijnych i krajowych przeznaczonych na integrację. |
| --- | --- |

12.

Docenia wolę promowania przez Komisję krajowych strategii integracji Romów oraz określenia osiągalnych, wymiernych i porównywalnych celów, zdefiniowania narzędzi i horyzontu czasowego, zapewnienia pomocy technicznej w zakresie zarządzania, prowadzenia monitoringu i ewaluacji państw członkowskich oraz planowania alokacji środków unijnych i krajowych przeznaczonych na integrację.

| 13. | Wspiera Komisję w wysiłkach podejmowanych na rzecz zgromadzenia konkretnych narzędzi służących realizacji celów zdefiniowanych w unijnych ramach, takich jak wspólne działanie z Radą Europy w kampanii, w ramach której w ciągu dwóch lat ma powstać grupa złożona z tysiąca mediatorów romskich, wyspecjalizowana w promocji integracji edukacyjnej romskich dzieci i wzmacnianiu więzi ze społecznością romską. |
| --- | --- |

13.

Wspiera Komisję w wysiłkach podejmowanych na rzecz zgromadzenia konkretnych narzędzi służących realizacji celów zdefiniowanych w unijnych ramach, takich jak wspólne działanie z Radą Europy w kampanii, w ramach której w ciągu dwóch lat ma powstać grupa złożona z tysiąca mediatorów romskich, wyspecjalizowana w promocji integracji edukacyjnej romskich dzieci i wzmacnianiu więzi ze społecznością romską.

Cztery najważniejsze cele integracji Romów: dostęp do szkolnictwa, rynku pracy, opieki zdrowotnej i mieszkań

| 14. | Uważa, że lokalne i regionalne władze samorządowe wielu państw członkowskich mają odpowiednie kompetencje do realizacji wymienionych wyżej celów, uznanych przez Komisję za strategiczne w walce z segregacją i wykluczeniem społeczno-gospodarczym Romów. Nie wolno zapominać, że spójność społeczna powstaje na poziome lokalnym. |
| --- | --- |

14.

Uważa, że lokalne i regionalne władze samorządowe wielu państw członkowskich mają odpowiednie kompetencje do realizacji wymienionych wyżej celów, uznanych przez Komisję za strategiczne w walce z segregacją i wykluczeniem społeczno-gospodarczym Romów. Nie wolno zapominać, że spójność społeczna powstaje na poziome lokalnym.

| 15. | Odnośnie do czterech celów nadrzędnych, stoi na stanowisku, że Komisja powinna wezwać państwa członkowskie do określenia konkretnych wskaźników (porównywalnych i wymiernych), które pomogą opracować rzetelny system monitoringu, pozwalający analizować postępy w obszarze integracji ludności romskiej i przezwyciężania niekorzystnych warunków. |
| --- | --- |

15.

Odnośnie do czterech celów nadrzędnych, stoi na stanowisku, że Komisja powinna wezwać państwa członkowskie do określenia konkretnych wskaźników (porównywalnych i wymiernych), które pomogą opracować rzetelny system monitoringu, pozwalający analizować postępy w obszarze integracji ludności romskiej i przezwyciężania niekorzystnych warunków.

| 16. | Zgadza się z priorytetami w zakresie:
  —   dostępu do szkolnictwa: należy doprowadzić do sytuacji, w której wszystkie romskie dzieci – zarówno te prowadzące osiadły tryb życia, jak i pozostałe – kończą szkołę podstawową, korzystając z edukacji wolnej od przejawów dyskryminacji lub segregacji; konieczna jest poprawa dostępu najmłodszych do usług edukacyjnych i medycznych zapewniających równe traktowanie i poszanowanie zasady równości szans; sprawą najwyższej wagi jest również ograniczenie liczby dzieci przedwcześnie porzucających szkolnictwo na poziomie średnim oraz działania na rzecz likwidacji analfabetyzmu wśród ludności romskiej;
  —   dostępu do rynku pracy: należy zmniejszyć różnice w zatrudnieniu między Romami a resztą populacji – niezbędne jest zagwarantowanie pełnego, pozbawionego cech dyskryminacji dostępu do szkoleń zawodowych, ofert zatrudnienia i samozatrudnienia; należy rozpowszechniać rozwiązania oparte na mikrokredytach i strategiach mediacyjnych stosowanych przez publiczne urzędy pracy;
  —   dostępu do opieki zdrowotnej: kwestią podstawową jest zapewnienie Romom – szczególnie kobietom i dzieciom – uregulowanych możliwości korzystania z usług służb medycznych odpowiedniej jakości, w tym profilaktycznych, a także zagwarantowanie dostępu do usług socjalnych, na tym samym poziomie co te, z których korzysta reszta obywateli; warto postarać się też, by Romowie brali czynny udział w specjalnie przeznaczonych dla nich programach zdrowotnych; oprócz tego należy dążyć do zmniejszenia różnic w konkretnych wskaźnikach zdrowotnych między społecznością Romów a średnią europejską;
  —   dostępu do mieszkań i podstawowych usług: promowanie pełnego dostępu do mieszkań (w tym komunalnych) i podstawowych usług publicznych, takich jak woda, gaz, elektryczność; specyficzne wymagania Romów wędrownych powinny również zostać wzięte pod uwagę. |
| --- | --- |

16.

Zgadza się z priorytetami w zakresie:

—   dostępu do szkolnictwa: należy doprowadzić do sytuacji, w której wszystkie romskie dzieci – zarówno te prowadzące osiadły tryb życia, jak i pozostałe – kończą szkołę podstawową, korzystając z edukacji wolnej od przejawów dyskryminacji lub segregacji; konieczna jest poprawa dostępu najmłodszych do usług edukacyjnych i medycznych zapewniających równe traktowanie i poszanowanie zasady równości szans; sprawą najwyższej wagi jest również ograniczenie liczby dzieci przedwcześnie porzucających szkolnictwo na poziomie średnim oraz działania na rzecz likwidacji analfabetyzmu wśród ludności romskiej;

—   dostępu do rynku pracy: należy zmniejszyć różnice w zatrudnieniu między Romami a resztą populacji – niezbędne jest zagwarantowanie pełnego, pozbawionego cech dyskryminacji dostępu do szkoleń zawodowych, ofert zatrudnienia i samozatrudnienia; należy rozpowszechniać rozwiązania oparte na mikrokredytach i strategiach mediacyjnych stosowanych przez publiczne urzędy pracy;

—   dostępu do opieki zdrowotnej: kwestią podstawową jest zapewnienie Romom – szczególnie kobietom i dzieciom – uregulowanych możliwości korzystania z usług służb medycznych odpowiedniej jakości, w tym profilaktycznych, a także zagwarantowanie dostępu do usług socjalnych, na tym samym poziomie co te, z których korzysta reszta obywateli; warto postarać się też, by Romowie brali czynny udział w specjalnie przeznaczonych dla nich programach zdrowotnych; oprócz tego należy dążyć do zmniejszenia różnic w konkretnych wskaźnikach zdrowotnych między społecznością Romów a średnią europejską;

—   dostępu do mieszkań i podstawowych usług: promowanie pełnego dostępu do mieszkań (w tym komunalnych) i podstawowych usług publicznych, takich jak woda, gaz, elektryczność; specyficzne wymagania Romów wędrownych powinny również zostać wzięte pod uwagę.

| 17. | Jest przekonany, że aby zrealizować wyżej wymienione cele, należy bezwzględnie wziąć pod uwagę kwestię płci i przeciwdziałać wyrażającej się w różnych formach dyskryminacji, której ofiarą padają romskie kobiety, zarówno w społeczności, w której żyją, jak i poza nią. Należy promować uczestnictwo kobiet w życiu społeczeństwa oraz ich poczucie odpowiedzialności społecznej, a także zapewnić im dostęp do nauki, szkoleń i pracy zawodowej, czyli do działań, których rezultaty powinny okazać się pozytywne dla całej rodziny i korzystne z punktu widzenia kształcenia i edukacji dzieci. |
| --- | --- |

17.

Jest przekonany, że aby zrealizować wyżej wymienione cele, należy bezwzględnie wziąć pod uwagę kwestię płci i przeciwdziałać wyrażającej się w różnych formach dyskryminacji, której ofiarą padają romskie kobiety, zarówno w społeczności, w której żyją, jak i poza nią. Należy promować uczestnictwo kobiet w życiu społeczeństwa oraz ich poczucie odpowiedzialności społecznej, a także zapewnić im dostęp do nauki, szkoleń i pracy zawodowej, czyli do działań, których rezultaty powinny okazać się pozytywne dla całej rodziny i korzystne z punktu widzenia kształcenia i edukacji dzieci.

| 18. | Jest przekonany, iż Romowie jeżdżą po całej Europie nie tylko ze względu na brak możliwości ekonomicznych i zawodowych, ale także z powodu wykluczenia społecznego i dyskryminacji w dostępie do usług. Konieczne są zatem odpowiednie środki i strategie europejskie ukierunkowane na zajęcie się zjawiskiem mobilności Romów w Europie oraz na wspieranie jak najściślejszej współpracy między rejonem pochodzenia a regionem przyjmującym. |
| --- | --- |

18.

Jest przekonany, iż Romowie jeżdżą po całej Europie nie tylko ze względu na brak możliwości ekonomicznych i zawodowych, ale także z powodu wykluczenia społecznego i dyskryminacji w dostępie do usług. Konieczne są zatem odpowiednie środki i strategie europejskie ukierunkowane na zajęcie się zjawiskiem mobilności Romów w Europie oraz na wspieranie jak najściślejszej współpracy między rejonem pochodzenia a regionem przyjmującym.

Analiza stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności

| 19. | Następująco ocenia stosowanie zasad pomocniczości i proporcjonalności określonych w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej:






  — | komunikat Komisji jest zgodny z zasadą pomocniczości, gdyż transnarodowa specyfika europejskiej społeczności romskiej i wspólne aspekty wykluczenia społecznego, którego społeczność ta doświadcza w poszczególnych regionach Europy, sprawiają, że działania naprawcze będą mogły być lepiej realizowane na poziomie Unii Europejskiej; |
| --- | --- | --- |

19.

Następująco ocenia stosowanie zasad pomocniczości i proporcjonalności określonych w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej:

—

komunikat Komisji jest zgodny z zasadą pomocniczości, gdyż transnarodowa specyfika europejskiej społeczności romskiej i wspólne aspekty wykluczenia społecznego, którego społeczność ta doświadcza w poszczególnych regionach Europy, sprawiają, że działania naprawcze będą mogły być lepiej realizowane na poziomie Unii Europejskiej;

| — | wprowadzone rozwiązania nie opierają się na nowych narzędziach prawnych, gdyż z jednej strony wpisują się w ramy otwartej metody koordynacji, a z drugiej strony znaczna ich część opiera się na już obowiązujących ramach prawnych, co jest zgodne z zasadą proporcjonalności. |
| --- | --- |

—

wprowadzone rozwiązania nie opierają się na nowych narzędziach prawnych, gdyż z jednej strony wpisują się w ramy otwartej metody koordynacji, a z drugiej strony znaczna ich część opiera się na już obowiązujących ramach prawnych, co jest zgodne z zasadą proporcjonalności.

| 20. | Przyjmuje do wiadomości sprawozdanie w sprawie konsultacji przygotowanej przez Sieć Monitorującą Stosowanie Zasady Pomocniczości i pozytywnie ocenia jego treść:






  — | uznawszy, że treść komunikatu Komisji należy do tematów istotnych z punktu widzenia zasady pomocniczości, Sieć Monitorująca Stosowanie Zasady Pomocniczości KR-u przeprowadziła wśród swoich partnerów konsultację, którą zakończyła w dniu 5 sierpnia 2011 r.; we wnioskach z niej uznano, że komunikat Komisji jest konieczny, gdyż wnosi wartość dodaną, co jest zgodne z zasadą pomocniczości; |
| --- | --- | --- |

20.

Przyjmuje do wiadomości sprawozdanie w sprawie konsultacji przygotowanej przez Sieć Monitorującą Stosowanie Zasady Pomocniczości i pozytywnie ocenia jego treść:

—

uznawszy, że treść komunikatu Komisji należy do tematów istotnych z punktu widzenia zasady pomocniczości, Sieć Monitorująca Stosowanie Zasady Pomocniczości KR-u przeprowadziła wśród swoich partnerów konsultację, którą zakończyła w dniu 5 sierpnia 2011 r.; we wnioskach z niej uznano, że komunikat Komisji jest konieczny, gdyż wnosi wartość dodaną, co jest zgodne z zasadą pomocniczości;

| — | stwierdzono, że wspólnota romska powinna zachować swą tożsamość; |
| --- | --- |

—

stwierdzono, że wspólnota romska powinna zachować swą tożsamość;

| — | podkreślono ponadto, że polityka krajowa i regionalna jest raczej nieskuteczna, jeśli chodzi o zwalczanie marginalizacji i ubóstwa; inicjatywy podejmowane wyłącznie na poziomie krajowym są niespójne, a wynikające z nich ramy działań są postrzegane jako fragmentaryczne; |
| --- | --- |

—

podkreślono ponadto, że polityka krajowa i regionalna jest raczej nieskuteczna, jeśli chodzi o zwalczanie marginalizacji i ubóstwa; inicjatywy podejmowane wyłącznie na poziomie krajowym są niespójne, a wynikające z nich ramy działań są postrzegane jako fragmentaryczne;

| — | odpowiedzi uczestników konsultacji pokazują w szczególności, że kwestia integracji Romów postrzegana jest jako problem o charakterze transnarodowym, do którego należy podchodzić w sposób skoordynowany, a działania mogą być realizowane jednocześnie przez różne państwa członkowskie; |
| --- | --- |

—

odpowiedzi uczestników konsultacji pokazują w szczególności, że kwestia integracji Romów postrzegana jest jako problem o charakterze transnarodowym, do którego należy podchodzić w sposób skoordynowany, a działania mogą być realizowane jednocześnie przez różne państwa członkowskie;

| — | właściwe działania UE w tym zakresie mogą przynieść pozytywne efekty, takie jak poprawa spójności i skuteczności strategii krajowych w państwach członkowskich lub zastosowanie podejścia globalnego i zintegrowanego; akcja prowadzona na szczeblu unijnym mogłaby ułatwić wymianę informacji, nawiązanie kontaktów i realizację projektów współfinansowania w obszarze integracji; działania UE mogłyby również skutecznie przyczynić się do informowania społeczeństw europejskich o potrzebie poprawy sytuacji Romów; |
| --- | --- |

—

właściwe działania UE w tym zakresie mogą przynieść pozytywne efekty, takie jak poprawa spójności i skuteczności strategii krajowych w państwach członkowskich lub zastosowanie podejścia globalnego i zintegrowanego; akcja prowadzona na szczeblu unijnym mogłaby ułatwić wymianę informacji, nawiązanie kontaktów i realizację projektów współfinansowania w obszarze integracji; działania UE mogłyby również skutecznie przyczynić się do informowania społeczeństw europejskich o potrzebie poprawy sytuacji Romów;

| — | w konsultacji zwraca się także uwagę na to, że państwa członkowskie oraz lokalne i regionalne władze samorządowe powinny być w stanie rozwijać prawidłowe strategie, uwzględniające warunki miejscowe oraz wielkość i charakter romskiej populacji; na uwagę zasługuje dodatkowo fakt, iż zaangażowanie jednostek lokalnych i regionalnych w określanie i planowanie środków naprawczych wskazywanych przez władze krajowe jest kluczowym czynnikiem sukcesu. |
| --- | --- |

—

w konsultacji zwraca się także uwagę na to, że państwa członkowskie oraz lokalne i regionalne władze samorządowe powinny być w stanie rozwijać prawidłowe strategie, uwzględniające warunki miejscowe oraz wielkość i charakter romskiej populacji; na uwagę zasługuje dodatkowo fakt, iż zaangażowanie jednostek lokalnych i regionalnych w określanie i planowanie środków naprawczych wskazywanych przez władze krajowe jest kluczowym czynnikiem sukcesu.

| 21. | W zakresie istniejących mechanizmów koordynacyjnych (m.in. otwartej metody koordynacji) zwraca uwagę na konieczność określenia najskuteczniejszych sposobów dostarczenia państwom członkowskim narzędzi pozwalających na prowadzenie bardziej usystematyzowanej współpracy skoncentrowanej w głównej mierze na systematycznym uwzględnianiu problemów ludności romskiej na szczeblu europejskim i krajowym oraz wprowadzenie minimalnych standardów sprzyjających integracji społecznej, gospodarczej i kulturowej Romów. |
| --- | --- |

21.

W zakresie istniejących mechanizmów koordynacyjnych (m.in. otwartej metody koordynacji) zwraca uwagę na konieczność określenia najskuteczniejszych sposobów dostarczenia państwom członkowskim narzędzi pozwalających na prowadzenie bardziej usystematyzowanej współpracy skoncentrowanej w głównej mierze na systematycznym uwzględnianiu problemów ludności romskiej na szczeblu europejskim i krajowym oraz wprowadzenie minimalnych standardów sprzyjających integracji społecznej, gospodarczej i kulturowej Romów.

| 22. | Wskazuje ponadto na potrzebę umocnienia systemu wielopoziomowego sprawowania rządów, w którym aktywny udział wezmą władze lokalne i regionalne. Nie powinny występować one wyłącznie w roli biernych wykonawców zaleceń, ale dysponować narzędziami i środkami finansowymi umożliwiającymi podjęcie wyzwania, jakim jest integracja ludności romskiej. |
| --- | --- |

22.

Wskazuje ponadto na potrzebę umocnienia systemu wielopoziomowego sprawowania rządów, w którym aktywny udział wezmą władze lokalne i regionalne. Nie powinny występować one wyłącznie w roli biernych wykonawców zaleceń, ale dysponować narzędziami i środkami finansowymi umożliwiającymi podjęcie wyzwania, jakim jest integracja ludności romskiej.

Zalecenia końcowe

| 23. | Zaleca państwom członkowskim opracowanie lub przegląd krajowych strategii integracji Romów – zgodnie z harmonogramem przewidzianym przez Komisję – tak by włączyć władze lokalne i regionalne w procesy decyzyjno-wykonawcze i wykorzystać ich najlepsze praktyki. Trzeba przy tym pamiętać o tym, że bez aktywnego uczestnictwa tych władz priorytety nakreślone w unijnych ramach dotyczących integracji Romów do 2020 r. nie zostaną zrealizowane. |
| --- | --- |

23.

Zaleca państwom członkowskim opracowanie lub przegląd krajowych strategii integracji Romów – zgodnie z harmonogramem przewidzianym przez Komisję – tak by włączyć władze lokalne i regionalne w procesy decyzyjno-wykonawcze i wykorzystać ich najlepsze praktyki. Trzeba przy tym pamiętać o tym, że bez aktywnego uczestnictwa tych władz priorytety nakreślone w unijnych ramach dotyczących integracji Romów do 2020 r. nie zostaną zrealizowane.

| 24. | Zaleca, by państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne zdefiniowały, wdrożyły i monitorowały własne strategie integracji Romów, ściśle współpracując z romskim społeczeństwem obywatelskim i promując różne formy reprezentacji, konsultacji i uczestnictwa w procesach projektowania, wyboru, wdrażania monitoringu i oceny stosownych polityk oraz projektów. |
| --- | --- |

24.

Zaleca, by państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne zdefiniowały, wdrożyły i monitorowały własne strategie integracji Romów, ściśle współpracując z romskim społeczeństwem obywatelskim i promując różne formy reprezentacji, konsultacji i uczestnictwa w procesach projektowania, wyboru, wdrażania monitoringu i oceny stosownych polityk oraz projektów.

| 25. | Zaleca, by państwa członkowskie, w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi, wprowadziły efektywne systemy monitoringu umożliwiającego ocenę skuteczności środków na rzecz integracji Romów, tak by można było rozpowszechniać je wśród wszystkich zainteresowanych władz i grup interesu. |
| --- | --- |

25.

Zaleca, by państwa członkowskie, w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi, wprowadziły efektywne systemy monitoringu umożliwiającego ocenę skuteczności środków na rzecz integracji Romów, tak by można było rozpowszechniać je wśród wszystkich zainteresowanych władz i grup interesu.

| 26. | Zaleca natychmiastowe wdrożenie decyzji podjętych na Konwencie Burmistrzów poświęconym Romom, który odbył się w Strasburgu 22 września 2011 r. |
| --- | --- |

26.

Zaleca natychmiastowe wdrożenie decyzji podjętych na Konwencie Burmistrzów poświęconym Romom, który odbył się w Strasburgu 22 września 2011 r.

| 27. | Zaleca państwom członkowskim przygotowanie strategii uwzględniających integrację Romów nie tylko jako grupy znajdującej się w niekorzystnej sytuacji społeczno-gospodarczej, ale także jako mniejszości narodowej, która powinna w pełni korzystać z praw określonych w Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych (CETS nr 157), zgodnie z zaleceniami Rady Europy. |
| --- | --- |

27.

Zaleca państwom członkowskim przygotowanie strategii uwzględniających integrację Romów nie tylko jako grupy znajdującej się w niekorzystnej sytuacji społeczno-gospodarczej, ale także jako mniejszości narodowej, która powinna w pełni korzystać z praw określonych w Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych (CETS nr 157), zgodnie z zaleceniami Rady Europy.

| 28. | Zwraca się do Komisji Europejskiej o zapewnienie środków (finansowych i innych) niezbędnych do wdrożenia różnych planów działań oraz inicjatyw. |
| --- | --- |

28.

Zwraca się do Komisji Europejskiej o zapewnienie środków (finansowych i innych) niezbędnych do wdrożenia różnych planów działań oraz inicjatyw.

| 29. | Zaleca, by państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne popularyzowały działania na rzecz podkreślenia wartości kultury i tożsamości romskiej. Podejście tego typu jest niezbędne do zwalczania stereotypów, ksenofobii i rasizmu. Sprzyja jednocześnie integracji społeczno-gospodarczej Romów i ochronie ich dziedzictwa kulturowego. |
| --- | --- |

29.

Zaleca, by państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne popularyzowały działania na rzecz podkreślenia wartości kultury i tożsamości romskiej. Podejście tego typu jest niezbędne do zwalczania stereotypów, ksenofobii i rasizmu. Sprzyja jednocześnie integracji społeczno-gospodarczej Romów i ochronie ich dziedzictwa kulturowego.

| 30. | Wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do uruchomienia strategii opracowanych w celu zwalczania uprzedzeń oraz przejawów rasizmu i dyskryminacji w stosunku do Romów. Warto podkreślić, że samo zastosowanie środków społeczno-gospodarczych nie wystarczy do realizacji priorytetów w zakresie integracji ludności romskiej bez koniecznych daleko idących zmian w postawie ogółu społeczeństwa wobec tej mniejszości. |
| --- | --- |

30.

Wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do uruchomienia strategii opracowanych w celu zwalczania uprzedzeń oraz przejawów rasizmu i dyskryminacji w stosunku do Romów. Warto podkreślić, że samo zastosowanie środków społeczno-gospodarczych nie wystarczy do realizacji priorytetów w zakresie integracji ludności romskiej bez koniecznych daleko idących zmian w postawie ogółu społeczeństwa wobec tej mniejszości.

| 31. | Zaleca, by państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne wdrożyły konkretne i odrębne środki pozwalające pokonywać trudności stojące przed mniejszością romską i gwarantujące jej równoprawny dostęp do edukacji, zatrudnienia, usług zdrowotnych i społecznych, mieszkań i usług podstawowych. Nie mniej ważne wydaje się tworzenie rozmaitych powiązań z ludnością romską za pośrednictwem romskich mediatorów kulturowych. |
| --- | --- |

31.

Zaleca, by państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne wdrożyły konkretne i odrębne środki pozwalające pokonywać trudności stojące przed mniejszością romską i gwarantujące jej równoprawny dostęp do edukacji, zatrudnienia, usług zdrowotnych i społecznych, mieszkań i usług podstawowych. Nie mniej ważne wydaje się tworzenie rozmaitych powiązań z ludnością romską za pośrednictwem romskich mediatorów kulturowych.

| 32. | Zaleca państwom członkowskim oraz władzom regionalnym i lokalnym promowanie spójnych działań w ramach strategii integracji Romów i strategii UE na rzecz ograniczenia ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz zapobieganie marginalizacji i wykluczeniu dzieci romskich już we wczesnym dzieciństwie – począwszy od zapewnienia usług edukacyjnych, pomocy i opieki dzieciom w wieku poniżej 3 lat po zagwarantowanie ich pełnej integracji i ochrony ich praw. Ze względu na międzypokoleniowe aspekty wykluczenia społecznego i ekonomicznego ograniczenie ubóstwa i segregacji wśród dzieci znacznie zmniejsza ryzyko przyszłego wykluczenia i dyskryminacji społecznej, ekonomicznej i zawodowej. |
| --- | --- |

32.

Zaleca państwom członkowskim oraz władzom regionalnym i lokalnym promowanie spójnych działań w ramach strategii integracji Romów i strategii UE na rzecz ograniczenia ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz zapobieganie marginalizacji i wykluczeniu dzieci romskich już we wczesnym dzieciństwie – począwszy od zapewnienia usług edukacyjnych, pomocy i opieki dzieciom w wieku poniżej 3 lat po zagwarantowanie ich pełnej integracji i ochrony ich praw. Ze względu na międzypokoleniowe aspekty wykluczenia społecznego i ekonomicznego ograniczenie ubóstwa i segregacji wśród dzieci znacznie zmniejsza ryzyko przyszłego wykluczenia i dyskryminacji społecznej, ekonomicznej i zawodowej.

| 33. | Zaleca lokalnym i regionalnym władzom samorządowym, by wymieniały się między sobą najlepszymi praktykami w obszarze integracji Romów, pamiętając o tym, iż sieci typu Eurocities, organizacje międzynarodowe i inne podmioty – rządowe lub pozarządowe – działające w czterech wskazanych wcześniej priorytetowych dziedzinach są w stanie znacząco przyczyniać się do wdrożenia unijnych ram dotyczących integracji Romów – na poziomie lokalnym i z udziałem miast z każdego kraju Europy. |
| --- | --- |

33.

Zaleca lokalnym i regionalnym władzom samorządowym, by wymieniały się między sobą najlepszymi praktykami w obszarze integracji Romów, pamiętając o tym, iż sieci typu Eurocities, organizacje międzynarodowe i inne podmioty – rządowe lub pozarządowe – działające w czterech wskazanych wcześniej priorytetowych dziedzinach są w stanie znacząco przyczyniać się do wdrożenia unijnych ram dotyczących integracji Romów – na poziomie lokalnym i z udziałem miast z każdego kraju Europy.

| 34. | Zaleca państwom członkowskim, by pozytywnie odniosły się do zachęt ze strony Komisji do wykorzystywania unijnych środków finansowych przeznaczonych na wspieranie działań na rzecz integracji Romów, np. funduszy strukturalnych, Europejskiego Funduszu Rolnego czy europejskiego instrumentu mikrofinansowego Progress, zapewniając udział władz lokalnych i regionalnych, romskiego społeczeństwa obywatelskiego oraz – w charakterze doradczym – organizacji międzynarodowych, stowarzyszeń religijnych i organizacji pozarządowych w wykorzystaniu pomocy technicznej UE w celu skuteczniejszego prowadzenia i monitoringu projektów oraz ich wydajniejszej ewaluacji. |
| --- | --- |

34.

Zaleca państwom członkowskim, by pozytywnie odniosły się do zachęt ze strony Komisji do wykorzystywania unijnych środków finansowych przeznaczonych na wspieranie działań na rzecz integracji Romów, np. funduszy strukturalnych, Europejskiego Funduszu Rolnego czy europejskiego instrumentu mikrofinansowego Progress, zapewniając udział władz lokalnych i regionalnych, romskiego społeczeństwa obywatelskiego oraz – w charakterze doradczym – organizacji międzynarodowych, stowarzyszeń religijnych i organizacji pozarządowych w wykorzystaniu pomocy technicznej UE w celu skuteczniejszego prowadzenia i monitoringu projektów oraz ich wydajniejszej ewaluacji.

Bruksela, 14 grudnia 2011 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  INI/2010/2276.

1

(2)  Opinia KR-u „Integracja społeczna i gospodarcza Romów w Europie”.

2

---

| 23.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/18 |
| --- | --- | --- | --- |

23.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/18

---

Opinia Komitetu Regionów „Przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa”

2012/C 54/04

KOMITET REGIONÓW

| — | Zauważa, że większy udział władz lokalnych i regionalnych w polityce sąsiedztwa uwrażliwia obywateli w tym zakresie, zwiększa ich uczestnictwo w tej polityce i wsparcie dla jej celów oraz przeciwdziała wyobrażeniu, że za sprawy naszego kontynentu odpowiedzialne są wyłącznie rządy państw narodowych oraz instytucje w Brukseli. W tym kontekście władze lokalne i regionalne mogą także przyczynić się do przezwyciężenia niebezpiecznych tendencji, takich jak izolacjonizm czy renacjonalizacja, które w przeciwnym razie mogą być zagrożeniem dla stabilności krajów i regionów zarówno wewnątrz UE, jak i poza jej granicami. |
| --- | --- |

—

Zauważa, że większy udział władz lokalnych i regionalnych w polityce sąsiedztwa uwrażliwia obywateli w tym zakresie, zwiększa ich uczestnictwo w tej polityce i wsparcie dla jej celów oraz przeciwdziała wyobrażeniu, że za sprawy naszego kontynentu odpowiedzialne są wyłącznie rządy państw narodowych oraz instytucje w Brukseli. W tym kontekście władze lokalne i regionalne mogą także przyczynić się do przezwyciężenia niebezpiecznych tendencji, takich jak izolacjonizm czy renacjonalizacja, które w przeciwnym razie mogą być zagrożeniem dla stabilności krajów i regionów zarówno wewnątrz UE, jak i poza jej granicami.

| — | Wysoko ocenia pracę i możliwości wykorzystania Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Samorządów Lokalnych i Regionalnych (ARLEM), które pozwala na udział władz lokalnych i regionalnych w eurośródziemnomorskiej debacie politycznej oraz nadaje wymiar terytorialny projektom wybranym przez sekretariat generalny Unii dla Śródziemnomorza. ARLEM zapewnia również wymianę najlepszych praktyk i przyczynia się do realizacji celów ENP. |
| --- | --- |

—

Wysoko ocenia pracę i możliwości wykorzystania Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Samorządów Lokalnych i Regionalnych (ARLEM), które pozwala na udział władz lokalnych i regionalnych w eurośródziemnomorskiej debacie politycznej oraz nadaje wymiar terytorialny projektom wybranym przez sekretariat generalny Unii dla Śródziemnomorza. ARLEM zapewnia również wymianę najlepszych praktyk i przyczynia się do realizacji celów ENP.

| — | Popiera także Konferencję Władz Lokalnych i Regionalnych Partnerstwa Wschodniego (CORLEAP) jako sieć wielostronnej współpracy między władzami regionalnymi i lokalnymi z UE i z państw Partnerstwa Wschodniego, której celem jest większe włączenie tych władz w realizację ENP. Komitet zamierza także współpracować z władzami lokalnymi i regionalnymi z państw będących wschodnimi partnerami UE w celu ustanowienia stałych instytucjonalnych ram współpracy. |
| --- | --- |

—

Popiera także Konferencję Władz Lokalnych i Regionalnych Partnerstwa Wschodniego (CORLEAP) jako sieć wielostronnej współpracy między władzami regionalnymi i lokalnymi z UE i z państw Partnerstwa Wschodniego, której celem jest większe włączenie tych władz w realizację ENP. Komitet zamierza także współpracować z władzami lokalnymi i regionalnymi z państw będących wschodnimi partnerami UE w celu ustanowienia stałych instytucjonalnych ram współpracy.

| — | Zaleca zintensyfikowanie polityki sąsiedztwa w całym obszarze Morza Czarnego. Należy podkreślić trwałe znaczenie geopolityczne tego regionu dla UE, a więc również znaczenie Synergii Czarnomorskiej. Kraje graniczące z tym obszarem, będące członkami Unii, winny otrzymać wyraziste wsparcie ze strony UE dla swoich działań związanych z polityką sąsiedztwa. |
| --- | --- |

—

Zaleca zintensyfikowanie polityki sąsiedztwa w całym obszarze Morza Czarnego. Należy podkreślić trwałe znaczenie geopolityczne tego regionu dla UE, a więc również znaczenie Synergii Czarnomorskiej. Kraje graniczące z tym obszarem, będące członkami Unii, winny otrzymać wyraziste wsparcie ze strony UE dla swoich działań związanych z polityką sąsiedztwa.

| Sprawozdawca | Jacek PROTAS (PL/PPE), marszałek województwa warmińsko-mazurskiego |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wspólny komunikat do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Nowa koncepcja działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie”
  COM(2011) 303 wersja ostateczna |

Sprawozdawca

Jacek PROTAS (PL/PPE), marszałek województwa warmińsko-mazurskiego

Dokument źródłowy

Wspólny komunikat do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Nowa koncepcja działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie”

COM(2011) 303 wersja ostateczna

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi wstępne

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem wniosek Komisji oraz jego całościowe cele, które silnie podkreślają znaczenie wspierania dążeń do pogłębiania demokracji i reform politycznych w krajach partnerskich. Władze lokalne i regionalne w UE odgrywają bezsporną rolę jako instytucje demokratyczne i polityczne oraz mają kluczowe znaczenie dla budowy demokracji. Dlatego chętnie przyczynią się do tych starań w ramach polityki sąsiedztwa. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem wniosek Komisji oraz jego całościowe cele, które silnie podkreślają znaczenie wspierania dążeń do pogłębiania demokracji i reform politycznych w krajach partnerskich. Władze lokalne i regionalne w UE odgrywają bezsporną rolę jako instytucje demokratyczne i polityczne oraz mają kluczowe znaczenie dla budowy demokracji. Dlatego chętnie przyczynią się do tych starań w ramach polityki sąsiedztwa.

| 2. | Z dużym zadowoleniem przyjmuje dotychczasową ewolucję europejskiej polityki sąsiedztwa (ENP), polegającą na jej postępującym różnicowaniu i dostosowywaniu jej do konkretnych potrzeb i sytuacji. Komitet Regionów pozytywnie ocenia fakt, iż pierwotny projekt (one suit for all) z roku 2004 jest rozbudowywany poprzez kształtowanie coraz bardziej wyspecjalizowanych narzędzi (tailor made). |
| --- | --- |

2.

Z dużym zadowoleniem przyjmuje dotychczasową ewolucję europejskiej polityki sąsiedztwa (ENP), polegającą na jej postępującym różnicowaniu i dostosowywaniu jej do konkretnych potrzeb i sytuacji. Komitet Regionów pozytywnie ocenia fakt, iż pierwotny projekt (one suit for all) z roku 2004 jest rozbudowywany poprzez kształtowanie coraz bardziej wyspecjalizowanych narzędzi (tailor made).

| 3. | Z zadowoleniem przyjmuje pogłębiającą się specjalizację europejskiej polityki sąsiedztwa na Partnerstwo Wschodnie (EaP), Unię dla Śródziemnomorza (UfM) oraz wyodrębniającą się Synergię Czarnomorską. |
| --- | --- |

3.

Z zadowoleniem przyjmuje pogłębiającą się specjalizację europejskiej polityki sąsiedztwa na Partnerstwo Wschodnie (EaP), Unię dla Śródziemnomorza (UfM) oraz wyodrębniającą się Synergię Czarnomorską.

| 4. | Uważa, że proces różnicowania się ENP winien postępować dalej, a polityka sąsiedztwa powinna stać się istotną częścią ambitnej i spójnej europejskiej polityki zagranicznej i jej coraz bardziej wyspecjalizowanym narzędziem. |
| --- | --- |

4.

Uważa, że proces różnicowania się ENP winien postępować dalej, a polityka sąsiedztwa powinna stać się istotną częścią ambitnej i spójnej europejskiej polityki zagranicznej i jej coraz bardziej wyspecjalizowanym narzędziem.

| 5. | Podkreśla, że polityka sąsiedztwa prowadzona w regionach i poprzez regiony może być skutecznym narzędziem promowania wartości, jakie leżą u podstaw Unii Europejskiej, tj. poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, rządów prawa, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że polityka sąsiedztwa prowadzona w regionach i poprzez regiony może być skutecznym narzędziem promowania wartości, jakie leżą u podstaw Unii Europejskiej, tj. poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, rządów prawa, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości.

| 6. | Zaleca, by zachęcać wszystkie regiony UE do angażowania się w politykę sąsiedztwa oraz by wykorzystywać wiedzę i doświadczenie władz lokalnych i regionalnych w zakresie stosunków zewnętrznych. |
| --- | --- |

6.

Zaleca, by zachęcać wszystkie regiony UE do angażowania się w politykę sąsiedztwa oraz by wykorzystywać wiedzę i doświadczenie władz lokalnych i regionalnych w zakresie stosunków zewnętrznych.

| 7. | Przyjmuje za szczególnie istotne kształtowanie zrozumienia dla polityki sąsiedztwa wśród regionalnych opinii publicznych. |
| --- | --- |

7.

Przyjmuje za szczególnie istotne kształtowanie zrozumienia dla polityki sąsiedztwa wśród regionalnych opinii publicznych.

| 8. | Podkreśla znaczenie rozwijania zarówno rządowej, jak i społecznej (people-to-people) płaszczyzny w europejskiej polityce sąsiedztwa. Władze lokalne i regionalne mogą odgrywać szczególnie istotną rolę w pielęgnowaniu ukierunkowanej i odpowiedzialnej współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, ale jako władze publiczne powinny także przyczyniać się do nawiązywania kontaktów na szczeblu administracyjnym i urzędowym. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla znaczenie rozwijania zarówno rządowej, jak i społecznej (people-to-people) płaszczyzny w europejskiej polityce sąsiedztwa. Władze lokalne i regionalne mogą odgrywać szczególnie istotną rolę w pielęgnowaniu ukierunkowanej i odpowiedzialnej współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, ale jako władze publiczne powinny także przyczyniać się do nawiązywania kontaktów na szczeblu administracyjnym i urzędowym.

| 9. | Zauważa, że większy udział władz lokalnych i regionalnych w polityce sąsiedztwa uwrażliwia obywateli w tym zakresie, zwiększa ich uczestnictwo w tej polityce i wsparcie dla jej celów oraz przeciwdziała wyobrażeniu, że za sprawy naszego kontynentu odpowiedzialne są wyłącznie rządy państw narodowych oraz instytucje w Brukseli. W tym kontekście władze lokalne i regionalne mogą także przyczynić się do przezwyciężenia niebezpiecznych tendencji, takich jak izolacjonizm czy renacjonalizacja, które w przeciwnym razie mogą być zagrożeniem dla stabilności krajów i regionów zarówno wewnątrz UE, jak i poza jej granicami. |
| --- | --- |

9.

Zauważa, że większy udział władz lokalnych i regionalnych w polityce sąsiedztwa uwrażliwia obywateli w tym zakresie, zwiększa ich uczestnictwo w tej polityce i wsparcie dla jej celów oraz przeciwdziała wyobrażeniu, że za sprawy naszego kontynentu odpowiedzialne są wyłącznie rządy państw narodowych oraz instytucje w Brukseli. W tym kontekście władze lokalne i regionalne mogą także przyczynić się do przezwyciężenia niebezpiecznych tendencji, takich jak izolacjonizm czy renacjonalizacja, które w przeciwnym razie mogą być zagrożeniem dla stabilności krajów i regionów zarówno wewnątrz UE, jak i poza jej granicami.

| 10. | Podkreśla wagę współpracy regionów unijnych i nieunijnych, które ze sobą nie sąsiadują. |
| --- | --- |

10.

Podkreśla wagę współpracy regionów unijnych i nieunijnych, które ze sobą nie sąsiadują.

| 11. | Zaleca wspieranie nie tylko samego wzrostu gospodarczego, lecz również rozwoju zrównoważonego w krajach sąsiadujących, ze szczególnym uwzględnieniem zmniejszenia różnic regionalnych i społecznych. |
| --- | --- |

11.

Zaleca wspieranie nie tylko samego wzrostu gospodarczego, lecz również rozwoju zrównoważonego w krajach sąsiadujących, ze szczególnym uwzględnieniem zmniejszenia różnic regionalnych i społecznych.

| 12. | Popiera propozycję Komisji, by zachęcać do partnerstw i je wspierać. Długookresowa współpraca między wszystkimi podmiotami w społeczeństwie sprzyja pluralizmowi i zaangażowaniu na wielu poziomach, co z kolei przyczynia się do poprawy warunków dla zrównoważonego rozwoju gospodarczego, społecznego i demokratycznego. |
| --- | --- |

12.

Popiera propozycję Komisji, by zachęcać do partnerstw i je wspierać. Długookresowa współpraca między wszystkimi podmiotami w społeczeństwie sprzyja pluralizmowi i zaangażowaniu na wielu poziomach, co z kolei przyczynia się do poprawy warunków dla zrównoważonego rozwoju gospodarczego, społecznego i demokratycznego.

| 13. | Uważa, że formy pracy i działania, jakie proponują regiony, mogą być szczególnie użyteczne w europejskiej polityce sąsiedztwa, wspierając instrumenty ENP, takie jak TAIEX, SIGMA, partnerstwa miast i regionów czy ENP Action Plans (plany działania w ramach ENP). |
| --- | --- |

13.

Uważa, że formy pracy i działania, jakie proponują regiony, mogą być szczególnie użyteczne w europejskiej polityce sąsiedztwa, wspierając instrumenty ENP, takie jak TAIEX, SIGMA, partnerstwa miast i regionów czy ENP Action Plans (plany działania w ramach ENP).

| 14. | Potwierdza i popiera stwierdzenie Komisji, że skuteczne partnerstwa regionalne mogą powstawać w takich dziedzinach współpracy, jak rozwój MŚP, zarządzanie środowiskowe, edukacja, młodzież, kultura, transport, badania naukowe, rozwój obszarów wiejskich, zatrudnienie itp. Władze lokalne i regionalne w UE posiadają długoletnie doświadczenie i konkretną wiedzę w tych dziedzinach współpracy i chętnie wezmą udział w partnerstwach. |
| --- | --- |

14.

Potwierdza i popiera stwierdzenie Komisji, że skuteczne partnerstwa regionalne mogą powstawać w takich dziedzinach współpracy, jak rozwój MŚP, zarządzanie środowiskowe, edukacja, młodzież, kultura, transport, badania naukowe, rozwój obszarów wiejskich, zatrudnienie itp. Władze lokalne i regionalne w UE posiadają długoletnie doświadczenie i konkretną wiedzę w tych dziedzinach współpracy i chętnie wezmą udział w partnerstwach.

| 15. | Podtrzymuje zasadnicze intencje swojej opinii pt. „Silna europejska polityka sąsiedztwa” i przypomina o jej znaczeniu i aktualności. |
| --- | --- |

15.

Podtrzymuje zasadnicze intencje swojej opinii pt. „Silna europejska polityka sąsiedztwa” i przypomina o jej znaczeniu i aktualności.

| 16. | Zwraca uwagę na rolę instytucji UE w procesie efektywnego wykorzystywania przez kraje partnerskie dostępnych środków i postuluje skupienie się na praktycznej współpracy przynoszącej konkretne rezultaty. |
| --- | --- |

16.

Zwraca uwagę na rolę instytucji UE w procesie efektywnego wykorzystywania przez kraje partnerskie dostępnych środków i postuluje skupienie się na praktycznej współpracy przynoszącej konkretne rezultaty.

| 17. | Zdecydowanie podkreśla, że w budżecie UE na lata 2014–2020 na realizację ENP muszą być zagwarantowane stosowne środki. |
| --- | --- |

17.

Zdecydowanie podkreśla, że w budżecie UE na lata 2014–2020 na realizację ENP muszą być zagwarantowane stosowne środki.

| 18. | Pochwala zamiar Komisji, by uprościć i lepiej skoordynować różne instrumenty finansowe, oraz podkreśla potencjalne oddziaływanie i korzyści, jakie mogą z tego wyniknąć. |
| --- | --- |

18.

Pochwala zamiar Komisji, by uprościć i lepiej skoordynować różne instrumenty finansowe, oraz podkreśla potencjalne oddziaływanie i korzyści, jakie mogą z tego wyniknąć.

Zróżnicowanie polityki sąsiedztwa, metody działania, rola regionów

| 19. | Wyraża przekonanie, że potrzebne zróżnicowanie polityki sąsiedztwa winno mieć nie tylko formalny charakter, ujawniający się w geograficznym podziale na jej południowy i wschodni wymiar. |
| --- | --- |

19.

Wyraża przekonanie, że potrzebne zróżnicowanie polityki sąsiedztwa winno mieć nie tylko formalny charakter, ujawniający się w geograficznym podziale na jej południowy i wschodni wymiar.

| 20. | Zaleca zróżnicowanie polityki sąsiedztwa w zależności od stopnia funkcjonowania demokracji (odpowiednio: procesów demokratyzacji), respektowania praw człowieka i obywatela, stanu rządów prawa, a także przebiegu procesów transformacji ustrojowo-gospodarczej (ze szczególnym naciskiem na wdrażanie zasad wolnego rynku) w poszczególnych krajach. Polityka sąsiedztwa będzie tym skuteczniejsza, im lepiej będzie zaadresowana. |
| --- | --- |

20.

Zaleca zróżnicowanie polityki sąsiedztwa w zależności od stopnia funkcjonowania demokracji (odpowiednio: procesów demokratyzacji), respektowania praw człowieka i obywatela, stanu rządów prawa, a także przebiegu procesów transformacji ustrojowo-gospodarczej (ze szczególnym naciskiem na wdrażanie zasad wolnego rynku) w poszczególnych krajach. Polityka sąsiedztwa będzie tym skuteczniejsza, im lepiej będzie zaadresowana.

| 21. | Uważa za wskazane tworzenie narzędzi politycznych pozwalających traktować działania społeczne, samorządowe oraz rządowe w odpowiednio odmienny sposób, zgodnie z ich specyfiką i możliwościami. Działania w tych różnych sferach powinny współgrać, ale nie muszą, a często nawet nie powinny przebiegać równolegle. |
| --- | --- |

21.

Uważa za wskazane tworzenie narzędzi politycznych pozwalających traktować działania społeczne, samorządowe oraz rządowe w odpowiednio odmienny sposób, zgodnie z ich specyfiką i możliwościami. Działania w tych różnych sferach powinny współgrać, ale nie muszą, a często nawet nie powinny przebiegać równolegle.

| 22. | Uważa, że w polityce sąsiedztwa związanej z płaszczyzną rządową zasada „więcej za więcej” (the more for more) jest czytelna i uzasadniona. |
| --- | --- |

22.

Uważa, że w polityce sąsiedztwa związanej z płaszczyzną rządową zasada „więcej za więcej” (the more for more) jest czytelna i uzasadniona.

| 23. | Zauważa, że na płaszczyźnie społecznej zasada „więcej za więcej” jest mało czytelna, a jej zbyt formalne stosowanie może być nawet kontrproduktywne, utrudniając nawiązane już oddolne kontakty. Skuteczność kontaktów społecznych wiąże się bowiem z ich ciągłością i jak największym odformalizowaniem. |
| --- | --- |

23.

Zauważa, że na płaszczyźnie społecznej zasada „więcej za więcej” jest mało czytelna, a jej zbyt formalne stosowanie może być nawet kontrproduktywne, utrudniając nawiązane już oddolne kontakty. Skuteczność kontaktów społecznych wiąże się bowiem z ich ciągłością i jak największym odformalizowaniem.

| 24. | Uważa, że zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych nie może zastąpić zaangażowania kręgów obywatelskich i trzeciego sektora. |
| --- | --- |

24.

Uważa, że zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych nie może zastąpić zaangażowania kręgów obywatelskich i trzeciego sektora.

| 25. | Podkreśla, że udział trzeciego sektora należy uznać za istotny czynnik polityki sąsiedztwa i że wymaga on specjalnych narzędzi. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla, że udział trzeciego sektora należy uznać za istotny czynnik polityki sąsiedztwa i że wymaga on specjalnych narzędzi.

| 26. | Akcentuje rolę władz lokalnych i regionalnych w zacieśnianiu kontaktów handlowych i uważa, że ściślejsza integracja gospodarcza może być katalizatorem zmian społecznych i politycznych. Zachęca ponadto kraje objęte ENP do tworzenia stref wolnego handlu. |
| --- | --- |

26.

Akcentuje rolę władz lokalnych i regionalnych w zacieśnianiu kontaktów handlowych i uważa, że ściślejsza integracja gospodarcza może być katalizatorem zmian społecznych i politycznych. Zachęca ponadto kraje objęte ENP do tworzenia stref wolnego handlu.

| 27. | Wysoko ocenia pracę i możliwości wykorzystania Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Samorządów Lokalnych i Regionalnych (ARLEM), które pozwala na udział władz lokalnych i regionalnych w eurośródziemnomorskiej debacie politycznej oraz nadaje wymiar terytorialny projektom wybranym przez sekretariat generalny Unii dla Śródziemnomorza. ARLEM zapewnia również wymianę najlepszych praktyk i przyczynia się do realizacji celów ENP. |
| --- | --- |

27.

Wysoko ocenia pracę i możliwości wykorzystania Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Samorządów Lokalnych i Regionalnych (ARLEM), które pozwala na udział władz lokalnych i regionalnych w eurośródziemnomorskiej debacie politycznej oraz nadaje wymiar terytorialny projektom wybranym przez sekretariat generalny Unii dla Śródziemnomorza. ARLEM zapewnia również wymianę najlepszych praktyk i przyczynia się do realizacji celów ENP.

| 28. | Popiera także Konferencję Władz Lokalnych i Regionalnych Partnerstwa Wschodniego (CORLEAP) jako sieć wielostronnej współpracy między władzami regionalnymi i lokalnymi z UE i z państw Partnerstwa Wschodniego, której celem jest większe włączenie tych władz w realizację ENP. Komitet zamierza także współpracować z władzami lokalnymi i regionalnymi z państw będących wschodnimi partnerami UE w celu ustanowienia stałych instytucjonalnych ram współpracy. |
| --- | --- |

28.

Popiera także Konferencję Władz Lokalnych i Regionalnych Partnerstwa Wschodniego (CORLEAP) jako sieć wielostronnej współpracy między władzami regionalnymi i lokalnymi z UE i z państw Partnerstwa Wschodniego, której celem jest większe włączenie tych władz w realizację ENP. Komitet zamierza także współpracować z władzami lokalnymi i regionalnymi z państw będących wschodnimi partnerami UE w celu ustanowienia stałych instytucjonalnych ram współpracy.

| 29. | Zwraca się do Unii Europejskiej, Unii dla Śródziemnomorza, rządów krajowych i podmiotów międzynarodowych, by kontynuowały współpracę z ARLEM-em, zrzeszającym Komitet Regionów oraz stowarzyszenia władz lokalnych i regionalnych, tak aby zapewnić bardziej skoordynowane i skuteczne działania w basenie Morza Śródziemnego. |
| --- | --- |

29.

Zwraca się do Unii Europejskiej, Unii dla Śródziemnomorza, rządów krajowych i podmiotów międzynarodowych, by kontynuowały współpracę z ARLEM-em, zrzeszającym Komitet Regionów oraz stowarzyszenia władz lokalnych i regionalnych, tak aby zapewnić bardziej skoordynowane i skuteczne działania w basenie Morza Śródziemnego.

| 30. | Zaleca, by w kontaktach społecznych dążyć do tego, by spotkania miały przede wszystkim międzyludzki i bezpośredni charakter. Chodzi o osobiste zaangażowanie uczestników, a nie tylko udział w ich instytucjonalnych rolach i akcjach. |
| --- | --- |

30.

Zaleca, by w kontaktach społecznych dążyć do tego, by spotkania miały przede wszystkim międzyludzki i bezpośredni charakter. Chodzi o osobiste zaangażowanie uczestników, a nie tylko udział w ich instytucjonalnych rolach i akcjach.

| 31. | Uważa, że należy dążyć do zainteresowania miast i regionów wymianą kulturalną. Jest to dziedzina, w której szczególnie skutecznie działać może trzeci sektor. Potrzebuje on jednak wyraźnego wsparcia ze strony władz lokalnych i regionalnych oraz rządów. |
| --- | --- |

31.

Uważa, że należy dążyć do zainteresowania miast i regionów wymianą kulturalną. Jest to dziedzina, w której szczególnie skutecznie działać może trzeci sektor. Potrzebuje on jednak wyraźnego wsparcia ze strony władz lokalnych i regionalnych oraz rządów.

| 32. | Uważa, że należy zrównoważyć różnice interesów między poszczególnymi zespołami regionów związanych z różnymi obszarami geograficznymi. Ogólna koordynacja polityki zagranicznej UE musi gwarantować, że zróżnicowanie nie doprowadzi do konkurencji między kierunkiem południowym i wschodnim, zaś specjalizacja regionów w poszczególnych sferach polityki sąsiedztwa nie może wywoływać czy pogłębiać ewentualnych różnic interesów i źle pojętej rywalizacji. |
| --- | --- |

32.

Uważa, że należy zrównoważyć różnice interesów między poszczególnymi zespołami regionów związanych z różnymi obszarami geograficznymi. Ogólna koordynacja polityki zagranicznej UE musi gwarantować, że zróżnicowanie nie doprowadzi do konkurencji między kierunkiem południowym i wschodnim, zaś specjalizacja regionów w poszczególnych sferach polityki sąsiedztwa nie może wywoływać czy pogłębiać ewentualnych różnic interesów i źle pojętej rywalizacji.

| 33. | Uważa, że instytucjonalizacja polityki sąsiedztwa powinna umożliwiać i wspierać zainteresowanie i działanie regionów „na dystans” (np. współpraca regionów z Europy Środkowej w obszarze Śródziemnomorza lub regionów Europy Zachodniej w obszarze wschodnim). Wzmacniałoby to poczucie współodpowiedzialności regionów za całość ENP. |
| --- | --- |

33.

Uważa, że instytucjonalizacja polityki sąsiedztwa powinna umożliwiać i wspierać zainteresowanie i działanie regionów „na dystans” (np. współpraca regionów z Europy Środkowej w obszarze Śródziemnomorza lub regionów Europy Zachodniej w obszarze wschodnim). Wzmacniałoby to poczucie współodpowiedzialności regionów za całość ENP.

| 34. | Uważa, że wzmocnienia wymaga specjalna rola regionów leżących na wrażliwych granicach UE na Wschodzie i na Południu. To właśnie one są bezpośrednio uwikłane w problemy związane z europejskim sąsiedztwem. Europejska polityka sąsiedztwa w żadnym wypadku nie powinna być prowadzona niezależnie od tych regionów, lecz powinna uwzględniać ich specyficzne interesy. |
| --- | --- |

34.

Uważa, że wzmocnienia wymaga specjalna rola regionów leżących na wrażliwych granicach UE na Wschodzie i na Południu. To właśnie one są bezpośrednio uwikłane w problemy związane z europejskim sąsiedztwem. Europejska polityka sąsiedztwa w żadnym wypadku nie powinna być prowadzona niezależnie od tych regionów, lecz powinna uwzględniać ich specyficzne interesy.

| 35. | Zaleca, by regiony przygraniczne Unii Europejskiej otrzymywały specjalne wsparcie w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa. |
| --- | --- |

35.

Zaleca, by regiony przygraniczne Unii Europejskiej otrzymywały specjalne wsparcie w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa.

| 36. | Zauważa, że europejska polityka sąsiedztwa powinna uwzględniać istniejące stosunki z krajami trzecimi, a zwłaszcza z Rosją, w szczególności w obszarze wschodnim. Regiony należy uwrażliwić na ten aspekt ENP, należy też popierać odpowiednie formy współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi krajami trzecimi. |
| --- | --- |

36.

Zauważa, że europejska polityka sąsiedztwa powinna uwzględniać istniejące stosunki z krajami trzecimi, a zwłaszcza z Rosją, w szczególności w obszarze wschodnim. Regiony należy uwrażliwić na ten aspekt ENP, należy też popierać odpowiednie formy współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi krajami trzecimi.

| 37. | Deklaruje, że zamierza wspierać procesy demokratyzacji w poszczególnych krajach sąsiedzkich UE poprzez dalsze współorganizowanie wraz z Kongresem Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy misji monitorujących przebieg wyborów. |
| --- | --- |

37.

Deklaruje, że zamierza wspierać procesy demokratyzacji w poszczególnych krajach sąsiedzkich UE poprzez dalsze współorganizowanie wraz z Kongresem Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy misji monitorujących przebieg wyborów.

Uwarunkowania polityki sąsiedztwa w poszczególnych krajach

| 38. | Uważa, że należy uwzględnić szczególne warunki działania Partnerstwa Wschodniego i polityki sąsiedztwa w obszarze Kaukazu. |
| --- | --- |

38.

Uważa, że należy uwzględnić szczególne warunki działania Partnerstwa Wschodniego i polityki sąsiedztwa w obszarze Kaukazu.

| 39. | Obserwuje, że Gruzja w ramach Partnerstwa Wschodniego wymaga stałego i systematycznego wsparcia z uwagi na szczególne skutki konfliktu z roku 2008. |
| --- | --- |

39.

Obserwuje, że Gruzja w ramach Partnerstwa Wschodniego wymaga stałego i systematycznego wsparcia z uwagi na szczególne skutki konfliktu z roku 2008.

| 40. | Zaleca zintensyfikowanie polityki sąsiedztwa w całym obszarze Morza Czarnego. Należy podkreślić trwałe znaczenie geopolityczne tego regionu dla UE, a więc również znaczenie Synergii Czarnomorskiej. Kraje graniczące z tym obszarem, będące członkami Unii, winny otrzymać wyraziste wsparcie ze strony UE dla swoich działań związanych z polityką sąsiedztwa. |
| --- | --- |

40.

Zaleca zintensyfikowanie polityki sąsiedztwa w całym obszarze Morza Czarnego. Należy podkreślić trwałe znaczenie geopolityczne tego regionu dla UE, a więc również znaczenie Synergii Czarnomorskiej. Kraje graniczące z tym obszarem, będące członkami Unii, winny otrzymać wyraziste wsparcie ze strony UE dla swoich działań związanych z polityką sąsiedztwa.

| 41. | Uważa przypadek Mołdowy za szczególny. Jako że polityka sąsiedztwa i Partnerstwa Wschodniego osiągnęły w tym kraju znaczące postępy, należy pobudzać jak najszersze zainteresowanie rozwojem tego kraju. Osiągnięcie choćby częściowego sukcesu może mieć duże znaczenie dla promowania polityki sąsiedztwa, jak i europejskiej polityki zagranicznej. |
| --- | --- |

41.

Uważa przypadek Mołdowy za szczególny. Jako że polityka sąsiedztwa i Partnerstwa Wschodniego osiągnęły w tym kraju znaczące postępy, należy pobudzać jak najszersze zainteresowanie rozwojem tego kraju. Osiągnięcie choćby częściowego sukcesu może mieć duże znaczenie dla promowania polityki sąsiedztwa, jak i europejskiej polityki zagranicznej.

| 42. | Zaleca zwrócenie uwagi na specyfikę obwodu kaliningradzkiego, który nie jest objęty polityką sąsiedztwa mimo swego szczególnego położenia. Stanowi on jednak niezwykle istotne i wrażliwe terytorium nie tylko na granicy UE, bo otoczony jest z wszystkich stron jej granicami. Nie należy abstrahować od specyfiki tego regionu, prowadząc politykę sąsiedztwa w pobliskim obszarze. |
| --- | --- |

42.

Zaleca zwrócenie uwagi na specyfikę obwodu kaliningradzkiego, który nie jest objęty polityką sąsiedztwa mimo swego szczególnego położenia. Stanowi on jednak niezwykle istotne i wrażliwe terytorium nie tylko na granicy UE, bo otoczony jest z wszystkich stron jej granicami. Nie należy abstrahować od specyfiki tego regionu, prowadząc politykę sąsiedztwa w pobliskim obszarze.

| 43. | Uważa, że mimo rozczarowań związanych z nieustannie trudną sytuacją na Białorusi istnieje potrzeba podtrzymywania zaangażowania polityki sąsiedztwa w tym kraju. |
| --- | --- |

43.

Uważa, że mimo rozczarowań związanych z nieustannie trudną sytuacją na Białorusi istnieje potrzeba podtrzymywania zaangażowania polityki sąsiedztwa w tym kraju.

| 44. | Uznaje za niezbędne konsekwentne wspieranie demokratycznych, politycznych gospodarczych i społecznych procesów transformacji na Ukrainie. |
| --- | --- |

44.

Uznaje za niezbędne konsekwentne wspieranie demokratycznych, politycznych gospodarczych i społecznych procesów transformacji na Ukrainie.

| 45. | Zaleca, by w obecnej sytuacji związanej z „arabską wiosną” polityka sąsiedztwa odgrywała znaczącą rolę poprzez poszerzanie kontaktów między społeczeństwami. W najbliższym okresie należy zwrócić na ten obszar szczególną i bardzo intensywną uwagę. Zaangażowanie w tym regionie należy traktować jako sprawdzian odpowiedzialności wszystkich członków UE jako państw, jako regionów i jako społeczeństw. |
| --- | --- |

45.

Zaleca, by w obecnej sytuacji związanej z „arabską wiosną” polityka sąsiedztwa odgrywała znaczącą rolę poprzez poszerzanie kontaktów między społeczeństwami. W najbliższym okresie należy zwrócić na ten obszar szczególną i bardzo intensywną uwagę. Zaangażowanie w tym regionie należy traktować jako sprawdzian odpowiedzialności wszystkich członków UE jako państw, jako regionów i jako społeczeństw.

| 46. | Przypomina, że każde z państw położonych na południowym wybrzeżu Morza Śródziemnego jest inne i że podejście UE musi być dostosowane do indywidualnych potrzeb i sytuacji każdego państwa. Niemniej jednak budowanie demokracji i demokratyczne przemiany są czymś uniwersalnym, zaczynają się przede wszystkim na najniższym poziomie i nie da się ich narzucić z góry, jeśli mają być trwałe i silnie zakorzenione w społeczeństwie. |
| --- | --- |

46.

Przypomina, że każde z państw położonych na południowym wybrzeżu Morza Śródziemnego jest inne i że podejście UE musi być dostosowane do indywidualnych potrzeb i sytuacji każdego państwa. Niemniej jednak budowanie demokracji i demokratyczne przemiany są czymś uniwersalnym, zaczynają się przede wszystkim na najniższym poziomie i nie da się ich narzucić z góry, jeśli mają być trwałe i silnie zakorzenione w społeczeństwie.

Znaczenie współpracy terytorialnej jako narzędzia polityki sąsiedztwa

| 47. | Uważa, że istotnego dla polityki sąsiedztwa doświadczenia dostarczają euroregiony. Stały się one w wypadku krajów Europy Środkowej pomocnym narzędziem w procesie akcesyjnym, a po ich akcesji do Unii Europejskiej – pomocnym narzędziem regulowania stosunków z sąsiadami niebędącymi członkami Unii. |
| --- | --- |

47.

Uważa, że istotnego dla polityki sąsiedztwa doświadczenia dostarczają euroregiony. Stały się one w wypadku krajów Europy Środkowej pomocnym narzędziem w procesie akcesyjnym, a po ich akcesji do Unii Europejskiej – pomocnym narzędziem regulowania stosunków z sąsiadami niebędącymi członkami Unii.

| 48. | Dlatego też oferuje swe wsparcie dla tworzenia trwałych zdecentralizowanych struktur politycznych i administracyjnych, jako że administracyjny i instytucjonalny potencjał władz lokalnych i regionalnych ułatwia współpracę na poziomie niższym niż krajowy, poprawia efektywność i dobre rządzenie oraz ma podstawowe znaczenie dla procesu demokratyzacji. |
| --- | --- |

48.

Dlatego też oferuje swe wsparcie dla tworzenia trwałych zdecentralizowanych struktur politycznych i administracyjnych, jako że administracyjny i instytucjonalny potencjał władz lokalnych i regionalnych ułatwia współpracę na poziomie niższym niż krajowy, poprawia efektywność i dobre rządzenie oraz ma podstawowe znaczenie dla procesu demokratyzacji.

| 49. | Zaleca zbadanie możliwości wzmocnienia istniejących euroregionów dzięki wykorzystaniu instrumentu europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT), ponieważ przyczyni się to do poprawy pewności prawa wśród zainteresowanych stron oraz przejrzystości tworzonych struktur. Ponawia swoje wezwanie do umożliwienia tworzenia EUWT z krajami trzecimi na podstawie dwustronnej oraz wzywa państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do podjęcia niezbędnych kroków w celu ułatwienia tworzenia i wdrażania EUWT. |
| --- | --- |

49.

Zaleca zbadanie możliwości wzmocnienia istniejących euroregionów dzięki wykorzystaniu instrumentu europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT), ponieważ przyczyni się to do poprawy pewności prawa wśród zainteresowanych stron oraz przejrzystości tworzonych struktur. Ponawia swoje wezwanie do umożliwienia tworzenia EUWT z krajami trzecimi na podstawie dwustronnej oraz wzywa państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do podjęcia niezbędnych kroków w celu ułatwienia tworzenia i wdrażania EUWT.

| 50. | Podkreśla, że programy tworzenia zdolności są użyteczne w praktyce w kontekście rozszerzenia i europejskiej polityki sąsiedztwa, oraz – podając jako konkretny przykład program pilotażowy dotyczący instrumentu na rzecz administracji lokalnej (Local Administration Facility) (1) – przypomina swą sugestię, by opracować podobne inicjatywy dla państw południowego wybrzeża Morza Śródziemnego z myślą o wsparciu tworzenia w nich zdolności na poziomie lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

50.

Podkreśla, że programy tworzenia zdolności są użyteczne w praktyce w kontekście rozszerzenia i europejskiej polityki sąsiedztwa, oraz – podając jako konkretny przykład program pilotażowy dotyczący instrumentu na rzecz administracji lokalnej (Local Administration Facility) (1) – przypomina swą sugestię, by opracować podobne inicjatywy dla państw południowego wybrzeża Morza Śródziemnego z myślą o wsparciu tworzenia w nich zdolności na poziomie lokalnym i regionalnym.

| 51. | Zauważa, że instytucja euroregionu pozwala na szerokie spektrum działań: od gospodarki po kulturę. Pozwala na uruchamianie spontanicznych procesów współpracy z udziałem trzeciego sektora. Euroregion okazał się elastycznym i niezwykle efektywnym narzędziem działania na granicy Europy Środkowej i Europy Wschodniej, stanowiącej pogranicze Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

51.

Zauważa, że instytucja euroregionu pozwala na szerokie spektrum działań: od gospodarki po kulturę. Pozwala na uruchamianie spontanicznych procesów współpracy z udziałem trzeciego sektora. Euroregion okazał się elastycznym i niezwykle efektywnym narzędziem działania na granicy Europy Środkowej i Europy Wschodniej, stanowiącej pogranicze Unii Europejskiej.

| 52. | Zaleca wspieranie projektów i inicjowanie tworzenia dalszych euroregionów (korzystających z doświadczeń euroregionów działających już od dłuższego czasu), szczególnie łączących terytoria w Algierii, Tunezji, Libii i Egipcie z odpowiednimi terytoriami południowej Europy. |
| --- | --- |

52.

Zaleca wspieranie projektów i inicjowanie tworzenia dalszych euroregionów (korzystających z doświadczeń euroregionów działających już od dłuższego czasu), szczególnie łączących terytoria w Algierii, Tunezji, Libii i Egipcie z odpowiednimi terytoriami południowej Europy.

| 53. | Uważa, że specyfika południowej granicy Unii Europejskiej, będącej granicą morską, nie powinna być traktowana jako przeszkoda w tworzeniu euroregionów. Należy podkreślić znaczenie inicjatywy tworzenia euroregionów takich jak: Andalusia-Gibraltar-Morocco, Notio Egeo – Turkey, Vorio Egeo – Turkey i Polis-Trakiakent, mimo początkowej fazy ich formowania. |
| --- | --- |

53.

Uważa, że specyfika południowej granicy Unii Europejskiej, będącej granicą morską, nie powinna być traktowana jako przeszkoda w tworzeniu euroregionów. Należy podkreślić znaczenie inicjatywy tworzenia euroregionów takich jak: Andalusia-Gibraltar-Morocco, Notio Egeo – Turkey, Vorio Egeo – Turkey i Polis-Trakiakent, mimo początkowej fazy ich formowania.

| 54. | Uważa, że pilną potrzebą jest odpowiednie funkcjonowanie organizowanego euroregionu „Black Sea”. |
| --- | --- |

54.

Uważa, że pilną potrzebą jest odpowiednie funkcjonowanie organizowanego euroregionu „Black Sea”.

| 55. | Uważa, że instytucja euroregionów może skutecznie wspierać narzędzia ENP (ENPI), takie jak TAIEX, SIGMA, Twinning czy ENP Action Plans. |
| --- | --- |

55.

Uważa, że instytucja euroregionów może skutecznie wspierać narzędzia ENP (ENPI), takie jak TAIEX, SIGMA, Twinning czy ENP Action Plans.

| 56. | Podkreśla wartość dodaną, jaką wnoszą europejskie ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) i strategia makroregionalna jako innowacyjne instrumenty współpracy terytorialnej na szczeblu międzyregionalnym i ponadnarodowym, zważywszy że mogą one, w szerszym kontekście Morza Śródziemnego i Morza Czarnego, wzmocnić spójność i koordynację działań politycznych w różnych obszarach dzięki bardziej racjonalnemu przydziałowi środków finansowych oraz podkreśleniu roli władz lokalnych i regionalnych. Należy przy tym kierować się zasadą wielopoziomowego sprawowania rządów i szerszego udziału organizacji społeczeństwa obywatelskiego. |
| --- | --- |

56.

Podkreśla wartość dodaną, jaką wnoszą europejskie ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) i strategia makroregionalna jako innowacyjne instrumenty współpracy terytorialnej na szczeblu międzyregionalnym i ponadnarodowym, zważywszy że mogą one, w szerszym kontekście Morza Śródziemnego i Morza Czarnego, wzmocnić spójność i koordynację działań politycznych w różnych obszarach dzięki bardziej racjonalnemu przydziałowi środków finansowych oraz podkreśleniu roli władz lokalnych i regionalnych. Należy przy tym kierować się zasadą wielopoziomowego sprawowania rządów i szerszego udziału organizacji społeczeństwa obywatelskiego.

Obywatelski wymiar polityki sąsiedztwa wspomaganej działalnością regionów

| 57. | Zaleca, aby kontakty rządowe czy nawet kontakty między władzami regionalnymi nie stawały się substytutem szerszych i pogłębionych kontaktów między społeczeństwami. Wszystkie kraje Śródziemnomorza winny łączyć euroregiony, umożliwiające kontakty trzeciego sektora i środowisk obywatelskich. |
| --- | --- |

57.

Zaleca, aby kontakty rządowe czy nawet kontakty między władzami regionalnymi nie stawały się substytutem szerszych i pogłębionych kontaktów między społeczeństwami. Wszystkie kraje Śródziemnomorza winny łączyć euroregiony, umożliwiające kontakty trzeciego sektora i środowisk obywatelskich.

| 58. | Zaleca narzędzia, jakimi są działania typowe dla euroregionów, jako skuteczne w przeciwdziałaniu wielu stereotypom i obawom związanym z migracją na granicach UE. Uważa, że bezpośrednie doświadczenia w zakresie współpracy i wymiany mogą także dopomóc w przełamaniu stereotypowych wyobrażeń o Europie i Zachodzie, które pokutują w wielu krajach graniczących z Unią. |
| --- | --- |

58.

Zaleca narzędzia, jakimi są działania typowe dla euroregionów, jako skuteczne w przeciwdziałaniu wielu stereotypom i obawom związanym z migracją na granicach UE. Uważa, że bezpośrednie doświadczenia w zakresie współpracy i wymiany mogą także dopomóc w przełamaniu stereotypowych wyobrażeń o Europie i Zachodzie, które pokutują w wielu krajach graniczących z Unią.

| 59. | Uważa, że aktywna polityka sąsiedztwa może być sposobem powstrzymywania niekontrolowanej migracji. |
| --- | --- |

59.

Uważa, że aktywna polityka sąsiedztwa może być sposobem powstrzymywania niekontrolowanej migracji.

| 60. | Uważa, że polityka sąsiedztwa polegająca na pomaganiu najbardziej aktywnym jednostkom i środowiskom w regionach i krajach graniczących z Unią Europejską wspomaga procesy transformacji politycznej i gospodarczej. |
| --- | --- |

60.

Uważa, że polityka sąsiedztwa polegająca na pomaganiu najbardziej aktywnym jednostkom i środowiskom w regionach i krajach graniczących z Unią Europejską wspomaga procesy transformacji politycznej i gospodarczej.

| 61. | Stwierdza, że pomaganie jednostkom i środowiskom aktywnym na rzecz demokratycznych przemian oraz reform gospodarczych wzmaga skuteczność wszelkich działań. |
| --- | --- |

61.

Stwierdza, że pomaganie jednostkom i środowiskom aktywnym na rzecz demokratycznych przemian oraz reform gospodarczych wzmaga skuteczność wszelkich działań.

| 62. | Podkreśla wagę organizowania w obszarze polityki sąsiedztwa różnych form wymiany młodzieżowej i studenckiej, a także współpracy naukowej. |
| --- | --- |

62.

Podkreśla wagę organizowania w obszarze polityki sąsiedztwa różnych form wymiany młodzieżowej i studenckiej, a także współpracy naukowej.

| 63. | Podkreśla znaczenie wzmocnienia potencjału administracyjnego w krajach partnerskich i w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wzmocnienie programów krajowych, takich jak Estońskie Centrum Partnerstwa Wschodniego skupione na zdolnościach administracyjnych i Akademia Administracji Publicznej Partnerstwa Wschodniego w Warszawie, oraz wzywa je do wsparcia reformy administracyjnej i budowania potencjału także na poziomie lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

63.

Podkreśla znaczenie wzmocnienia potencjału administracyjnego w krajach partnerskich i w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wzmocnienie programów krajowych, takich jak Estońskie Centrum Partnerstwa Wschodniego skupione na zdolnościach administracyjnych i Akademia Administracji Publicznej Partnerstwa Wschodniego w Warszawie, oraz wzywa je do wsparcia reformy administracyjnej i budowania potencjału także na poziomie lokalnym i regionalnym.

Współdziałanie międzyregionalne w polityce sąsiedztwa

| 64. | Zaleca, by organizowane na Południu euroregiony miały swoich partnerów w innych częściach kontynentu (podobnie jak regiony). W szczególności takie związki winny być tworzone między euroregionami na południowej granicy UE i euroregionami w Europie Środkowej i Północnej, graniczącej z Europą Wschodnią. ENP nie powinna dzielić się na izolowane kierunki, a polityka regionalna Unii Europejskiej winna temu przeciwdziałać. Właściwym instrumentem do tworzenia takich związków wydaje się europejskie ugrupowanie współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

64.

Zaleca, by organizowane na Południu euroregiony miały swoich partnerów w innych częściach kontynentu (podobnie jak regiony). W szczególności takie związki winny być tworzone między euroregionami na południowej granicy UE i euroregionami w Europie Środkowej i Północnej, graniczącej z Europą Wschodnią. ENP nie powinna dzielić się na izolowane kierunki, a polityka regionalna Unii Europejskiej winna temu przeciwdziałać. Właściwym instrumentem do tworzenia takich związków wydaje się europejskie ugrupowanie współpracy terytorialnej.

| 65. | Uważa, że polityka wizowa UE winna być poddawana systematycznej analizie w celu wspierania ułatwień wizowych dla obywateli krajów z obszaru ENP, ponieważ ułatwi to dialog między społeczeństwami. |
| --- | --- |

65.

Uważa, że polityka wizowa UE winna być poddawana systematycznej analizie w celu wspierania ułatwień wizowych dla obywateli krajów z obszaru ENP, ponieważ ułatwi to dialog między społeczeństwami.

| 66. | Podkreśla potencjalne korzyści związane z wprowadzeniem na niektórych granicach Unii Europejskiej małego ruchu granicznego. |
| --- | --- |

66.

Podkreśla potencjalne korzyści związane z wprowadzeniem na niektórych granicach Unii Europejskiej małego ruchu granicznego.

Bruksela, 14 grudnia 2011 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  KR współpracuje już ściśle z Komisją Europejską, aby wesprzeć ten program pilotażowy, ograniczony obecnie do państw kandydujących i potencjalnych państw kandydujących.

1

---

| 23.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/23

---

Opinia Komitetu Regionów „Ograniczenie formalności administracyjnych w stosunku do obywateli – swobodny przepływ dokumentów urzędowych i uznawanie skutków powodowanych przez akty stanu cywilnego”

2012/C 54/05

KOMITET REGIONÓW

| — | Zauważa, iż akty stanu cywilnego takie jak akt małżeństwa, zgonu, rozwodu czy urodzenia bądź na przykład poświadczenie zmiany nazwiska są niezmiernie istotne z perspektywy tożsamości danej osoby i możliwości jej pełnego uczestnictwa w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym. |
| --- | --- |

—

Zauważa, iż akty stanu cywilnego takie jak akt małżeństwa, zgonu, rozwodu czy urodzenia bądź na przykład poświadczenie zmiany nazwiska są niezmiernie istotne z perspektywy tożsamości danej osoby i możliwości jej pełnego uczestnictwa w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym.

| — | Podkreśla fakt, iż dokumenty urzędowe wypełniają niezbędną funkcję, gwarantując osobom, których dotyczą, skuteczne korzystanie z praw przysługujących im zgodnie z przepisami UE. |
| --- | --- |

—

Podkreśla fakt, iż dokumenty urzędowe wypełniają niezbędną funkcję, gwarantując osobom, których dotyczą, skuteczne korzystanie z praw przysługujących im zgodnie z przepisami UE.

| — | Zwraca uwagę na to, iż prawodawstwo w zakresie stanu cywilnego pozostaje w wyłącznej gestii państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych. Podkreśla, iż w tym kontekście wymagane jest przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na to, iż prawodawstwo w zakresie stanu cywilnego pozostaje w wyłącznej gestii państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych. Podkreśla, iż w tym kontekście wymagane jest przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności.

| — | Zgadza się z ogólnym celem Komisji, polegającym na określaniu i usuwaniu przeszkód na drodze do korzystania z praw przewidzianych przez UE – szczególnie w sytuacjach transgranicznych – oraz umożliwieniu obywatelom doświadczania dalszych praktycznych i widocznych korzyści płynących z integracji europejskiej. Wzywa do tego, by rozwój polityki w omawianym obszarze koncentrował się na spełnianiu potrzeb obywateli Unii. |
| --- | --- |

—

Zgadza się z ogólnym celem Komisji, polegającym na określaniu i usuwaniu przeszkód na drodze do korzystania z praw przewidzianych przez UE – szczególnie w sytuacjach transgranicznych – oraz umożliwieniu obywatelom doświadczania dalszych praktycznych i widocznych korzyści płynących z integracji europejskiej. Wzywa do tego, by rozwój polityki w omawianym obszarze koncentrował się na spełnianiu potrzeb obywateli Unii.

| — | Zgadza się ze stanowiskiem, według którego legalizacja dokumentów urzędowych między państwami członkowskimi nie powinna być konieczna, jednak ponieważ wymiana informacji między urzędami rejestrującymi stan cywilny w poszczególnych państwach członkowskich jest niesolidna i niepełna, sugeruje, by przed wprowadzeniem rozwiązań ustawowych zastanowić się nad implementacją środków umożliwiających współpracę administracyjną urzędów stanu cywilnego, tak by urzędnicy mogli w razie potrzeby wnosić o uwierzytelnianie zagranicznych dokumentów. Tymczasem, mając również na względzie ułatwianie kontaktów z krajami spoza UE, Komitet jest zdania, że państwa członkowskie powinny rozważyć możliwość powszechnego stosowania programu e-APP, służącego do wydawania i korzystania z apostili elektronicznych. |
| --- | --- |

—

Zgadza się ze stanowiskiem, według którego legalizacja dokumentów urzędowych między państwami członkowskimi nie powinna być konieczna, jednak ponieważ wymiana informacji między urzędami rejestrującymi stan cywilny w poszczególnych państwach członkowskich jest niesolidna i niepełna, sugeruje, by przed wprowadzeniem rozwiązań ustawowych zastanowić się nad implementacją środków umożliwiających współpracę administracyjną urzędów stanu cywilnego, tak by urzędnicy mogli w razie potrzeby wnosić o uwierzytelnianie zagranicznych dokumentów. Tymczasem, mając również na względzie ułatwianie kontaktów z krajami spoza UE, Komitet jest zdania, że państwa członkowskie powinny rozważyć możliwość powszechnego stosowania programu e-APP, służącego do wydawania i korzystania z apostili elektronicznych.

| — | Stoi na stanowisku, że nie należy ignorować możliwości utworzenia Europejskiego Urzędu Stanu Cywilnego – pod warunkiem wykazania, iż organ ten pracuje efektywniej i wydajniej od całego szeregu nowych biur albo jego utworzenie przynosi więcej korzyści niż utrzymanie podobnych urzędów w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

—

Stoi na stanowisku, że nie należy ignorować możliwości utworzenia Europejskiego Urzędu Stanu Cywilnego – pod warunkiem wykazania, iż organ ten pracuje efektywniej i wydajniej od całego szeregu nowych biur albo jego utworzenie przynosi więcej korzyści niż utrzymanie podobnych urzędów w poszczególnych państwach członkowskich.

| — | Sugeruje rozważenie wydania z myślą o państwach członkowskich wskazówek dotyczących najlepszych praktyk, tak by ułatwiać udostępnianie aktów stanu cywilnego w sytuacjach transgranicznych. |
| --- | --- |

—

Sugeruje rozważenie wydania z myślą o państwach członkowskich wskazówek dotyczących najlepszych praktyk, tak by ułatwiać udostępnianie aktów stanu cywilnego w sytuacjach transgranicznych.

| Sprawozdawca | Patrick McGOWAN (IE/ALDE), członek Rady Hrabstwa Donegal oraz Władz Regionu Border |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Zielona księga „Ograniczenie formalności administracyjnych w stosunku do obywateli – swobodny przepływ dokumentów urzędowych i uznawanie skutków powodowanych przez akty stanu cywilnego”
  COM(2010) 747 |

Sprawozdawca

Patrick McGOWAN (IE/ALDE), członek Rady Hrabstwa Donegal oraz Władz Regionu Border

Dokument źródłowy

Zielona księga „Ograniczenie formalności administracyjnych w stosunku do obywateli – swobodny przepływ dokumentów urzędowych i uznawanie skutków powodowanych przez akty stanu cywilnego”

COM(2010) 747

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji Europejskiej, dotyczącą utworzenia Unii obywateli, przedstawioną w zielonej księdze i poddaną ogólnoeuropejskiej debacie na temat szans wdrożenia prawodawstwa w dwóch różnych, aczkolwiek powiązanych ze sobą, obszarach:






  a) | swobodny przepływ dokumentów urzędowych dzięki zniesieniu legalizacji dokumentów między państwami członkowskimi oraz |
| --- | --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji Europejskiej, dotyczącą utworzenia Unii obywateli, przedstawioną w zielonej księdze i poddaną ogólnoeuropejskiej debacie na temat szans wdrożenia prawodawstwa w dwóch różnych, aczkolwiek powiązanych ze sobą, obszarach:

a)

swobodny przepływ dokumentów urzędowych dzięki zniesieniu legalizacji dokumentów między państwami członkowskimi oraz

| b) | uznawanie skutków niektórych aktów stanu cywilnego, aby status prawny przyznany w jednym państwie członkowskim mógł zostać uznany z tym samym skutkiem prawnym w innym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

b)

uznawanie skutków niektórych aktów stanu cywilnego, aby status prawny przyznany w jednym państwie członkowskim mógł zostać uznany z tym samym skutkiem prawnym w innym państwie członkowskim.

| 2. | Zauważa, że dokumentami urzędowymi mogą być różne akty i dokumenty administracyjne, notarialne i sądowe oraz akty stany cywilnego, które definiują i stanowią przełomowe momenty w życiu człowieka. Zauważa ponadto, iż akty stanu cywilnego takie jak akt małżeństwa, zgonu, rozwodu czy urodzenia bądź na przykład poświadczenie zmiany nazwiska są niezmiernie istotne z perspektywy tożsamości danej osoby i możliwości jej pełnego uczestnictwa w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym. |
| --- | --- |

2.

Zauważa, że dokumentami urzędowymi mogą być różne akty i dokumenty administracyjne, notarialne i sądowe oraz akty stany cywilnego, które definiują i stanowią przełomowe momenty w życiu człowieka. Zauważa ponadto, iż akty stanu cywilnego takie jak akt małżeństwa, zgonu, rozwodu czy urodzenia bądź na przykład poświadczenie zmiany nazwiska są niezmiernie istotne z perspektywy tożsamości danej osoby i możliwości jej pełnego uczestnictwa w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym.

| 3. | Podkreśla fakt, iż dokumenty urzędowe wypełniają niezbędną funkcję, gwarantując osobom, których dotyczą, skuteczne korzystanie z praw przysługujących im zgodnie z przepisami UE. Prawa te obejmują: swobodny przepływ obywateli i ich rodzin, swobodny przepływ pracowników, swobodę przedsiębiorczości, ubezpieczenia społeczne, swobodny przepływ towarów i usług, dostęp obywateli do skutecznego wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych i handlowych; faktycznie przy respektowaniu unijnych praw brana jest pod uwagę bardzo duża liczba różnych dokumentów urzędowych. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla fakt, iż dokumenty urzędowe wypełniają niezbędną funkcję, gwarantując osobom, których dotyczą, skuteczne korzystanie z praw przysługujących im zgodnie z przepisami UE. Prawa te obejmują: swobodny przepływ obywateli i ich rodzin, swobodny przepływ pracowników, swobodę przedsiębiorczości, ubezpieczenia społeczne, swobodny przepływ towarów i usług, dostęp obywateli do skutecznego wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych i handlowych; faktycznie przy respektowaniu unijnych praw brana jest pod uwagę bardzo duża liczba różnych dokumentów urzędowych.

| 4. | Zgadza się z ogólnym celem Komisji, polegającym na określaniu i usuwaniu przeszkód na drodze do korzystania z praw przewidzianych przez UE – szczególnie w sytuacjach transgranicznych – oraz ogólnie na ograniczeniu procedur biurokratycznych, aby ułatwić współpracę transgraniczną i umożliwić obywatelom doświadczanie dalszych praktycznych i widocznych korzyści płynących z integracji europejskiej. Wzywa do tego, by rozwój polityki w omawianym obszarze koncentrował się na spełnianiu potrzeb obywateli Unii. |
| --- | --- |

4.

Zgadza się z ogólnym celem Komisji, polegającym na określaniu i usuwaniu przeszkód na drodze do korzystania z praw przewidzianych przez UE – szczególnie w sytuacjach transgranicznych – oraz ogólnie na ograniczeniu procedur biurokratycznych, aby ułatwić współpracę transgraniczną i umożliwić obywatelom doświadczanie dalszych praktycznych i widocznych korzyści płynących z integracji europejskiej. Wzywa do tego, by rozwój polityki w omawianym obszarze koncentrował się na spełnianiu potrzeb obywateli Unii.

| 5. | Podkreśla fakt, iż fundamentalne różnice między poszczególnymi systemami regulującymi stan cywilny (opartymi na wydarzeniach, osobach lub rejestrze meldunkowym) oraz wielorakie procedury funkcjonujące w ich obrębie w całej UE odzwierciedlają prawne i konstytucyjne struktury władzy publicznej, reprezentując tym samym odmienne wartości społeczne. Dobrym przykładem zróżnicowania jest to, że analogiczne akty stanu cywilnego nie mają tej samej wagi prawnej w różnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla fakt, iż fundamentalne różnice między poszczególnymi systemami regulującymi stan cywilny (opartymi na wydarzeniach, osobach lub rejestrze meldunkowym) oraz wielorakie procedury funkcjonujące w ich obrębie w całej UE odzwierciedlają prawne i konstytucyjne struktury władzy publicznej, reprezentując tym samym odmienne wartości społeczne. Dobrym przykładem zróżnicowania jest to, że analogiczne akty stanu cywilnego nie mają tej samej wagi prawnej w różnych państwach członkowskich.

| 6. | Jest zdania, że systemy rejestracji stanu cywilnego funkcjonują raczej efektywnie w poszczególnych państwach członkowskich, zaś kłopoty pojawiają się najczęściej w sytuacjach transgranicznych. Zauważa przy okazji, iż około jedna trzecia dokumentów świadczących o stanie cywilnym w UE dotyczy tego typu sytuacji, a wraz ze wzrastającą mobilnością piętrzą się problemy natury administracyjnej. Kolejnym czynnikiem utrudniającym obywatelom rozwiązywanie kwestii transgranicznych jest różnorodność obowiązującego prawa, gdyż każdy kraj stosuje własne normy kolizyjne. |
| --- | --- |

6.

Jest zdania, że systemy rejestracji stanu cywilnego funkcjonują raczej efektywnie w poszczególnych państwach członkowskich, zaś kłopoty pojawiają się najczęściej w sytuacjach transgranicznych. Zauważa przy okazji, iż około jedna trzecia dokumentów świadczących o stanie cywilnym w UE dotyczy tego typu sytuacji, a wraz ze wzrastającą mobilnością piętrzą się problemy natury administracyjnej. Kolejnym czynnikiem utrudniającym obywatelom rozwiązywanie kwestii transgranicznych jest różnorodność obowiązującego prawa, gdyż każdy kraj stosuje własne normy kolizyjne.

| 7. | Zwraca uwagę na to, iż niektóre dokumenty urzędowe (np. zaświadczenia dotyczące kwalifikacji zawodowych) podlegają co prawda prawu UE, ale prawodawstwo w zakresie stanu cywilnego pozostaje w wyłącznej gestii państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych. Zauważa jednocześnie, iż przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności wymagane jest w kontekście rozwoju polityki UE oraz prawodawstwa w omawianym obszarze. |
| --- | --- |

7.

Zwraca uwagę na to, iż niektóre dokumenty urzędowe (np. zaświadczenia dotyczące kwalifikacji zawodowych) podlegają co prawda prawu UE, ale prawodawstwo w zakresie stanu cywilnego pozostaje w wyłącznej gestii państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych. Zauważa jednocześnie, iż przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności wymagane jest w kontekście rozwoju polityki UE oraz prawodawstwa w omawianym obszarze.

| 8. | Podkreśla, że wśród organów zajmujących się legalizacją dokumentów występują znaczące różnice zarówno w samych państwach członkowskich, jak i między nimi. Jeszcze większa liczba urzędów państwowych odpowiada za akty stanu cywilnego – odpowiedzialne za to są organy sądowe, kościelne bądź administracyjne na różnych szczeblach sprawowania władzy. Niemniej jednak Komitet wskazuje na to, że obywatele mają najczęściej kontakt z władzami lokalnymi i regionalnymi, a na terenie całej UE znajduje się około 80 tysięcy lokalnych urzędów rejestrujących. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla, że wśród organów zajmujących się legalizacją dokumentów występują znaczące różnice zarówno w samych państwach członkowskich, jak i między nimi. Jeszcze większa liczba urzędów państwowych odpowiada za akty stanu cywilnego – odpowiedzialne za to są organy sądowe, kościelne bądź administracyjne na różnych szczeblach sprawowania władzy. Niemniej jednak Komitet wskazuje na to, że obywatele mają najczęściej kontakt z władzami lokalnymi i regionalnymi, a na terenie całej UE znajduje się około 80 tysięcy lokalnych urzędów rejestrujących.

| 9. | Stoi na stanowisku, że omawianych kwestii nie powinno się rozpatrywać odrębnie, ale w szerszym kontekście strategii politycznych UE takich jak: polityka gospodarcza, agenda cyfrowa, polityka społeczna i polityka zewnętrza, tak by poprawić spójność, efektywność i ciągłość działań Unii. |
| --- | --- |

9.

Stoi na stanowisku, że omawianych kwestii nie powinno się rozpatrywać odrębnie, ale w szerszym kontekście strategii politycznych UE takich jak: polityka gospodarcza, agenda cyfrowa, polityka społeczna i polityka zewnętrza, tak by poprawić spójność, efektywność i ciągłość działań Unii.

Swobodny przepływ dokumentów urzędowych

| 10. | Zauważa, że w normalnych warunkach do ustalenia domniemania autentyczności stosuje się legalizację zagranicznego dokumentu urzędowego, jako że władze jednego państwa mogą nie być zaznajomione ze stemplami, pieczęciami czy podpisami organu wydającego dokument urzędowy w innym kraju. Przyznaje jednak, że niektóre dokumenty urzędowe – np. paszporty, prawa jazdy i wyroki sądowe – są uznawane bez podejmowania dalszych środków legalizacyjnych. |
| --- | --- |

10.

Zauważa, że w normalnych warunkach do ustalenia domniemania autentyczności stosuje się legalizację zagranicznego dokumentu urzędowego, jako że władze jednego państwa mogą nie być zaznajomione ze stemplami, pieczęciami czy podpisami organu wydającego dokument urzędowy w innym kraju. Przyznaje jednak, że niektóre dokumenty urzędowe – np. paszporty, prawa jazdy i wyroki sądowe – są uznawane bez podejmowania dalszych środków legalizacyjnych.

| 11. | Uważa, iż legalizacja jest procesem kosztownym, czasochłonnym i wymagającym wysiłku, a ponadto sama w sobie nie wystarczy do zapobieżenia oszustwom w zakresie posługiwania się dokumentami urzędowymi w sytuacjach transgranicznych. Zgadza się z wytycznymi programu sztokholmskiego, według których UE winna aktywnie wykorzystywać swe członkowstwo w Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego w celu propagowania stosownych konwencji (także tych odnoszących się do Międzynarodowej Komisji Stanu Cywilnego). Jeśli chodzi o konwencje dotyczące legalizacji dokumentów, państwa członkowskie jak dotąd ze sobą nie współpracowały. |
| --- | --- |

11.

Uważa, iż legalizacja jest procesem kosztownym, czasochłonnym i wymagającym wysiłku, a ponadto sama w sobie nie wystarczy do zapobieżenia oszustwom w zakresie posługiwania się dokumentami urzędowymi w sytuacjach transgranicznych. Zgadza się z wytycznymi programu sztokholmskiego, według których UE winna aktywnie wykorzystywać swe członkowstwo w Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego w celu propagowania stosownych konwencji (także tych odnoszących się do Międzynarodowej Komisji Stanu Cywilnego). Jeśli chodzi o konwencje dotyczące legalizacji dokumentów, państwa członkowskie jak dotąd ze sobą nie współpracowały.

| 12. | Uznaje, że stosowanie istniejących konwencji dotyczących legalizacji dokumentów oraz licznych traktatów dwustronnych ma charakter fragmentaryczny. Na przykład konwencja brukselska z roku 1987 znosząca obowiązek legalizacji dokumentów urzędowych między państwami członkowskimi podpisana została przez niecałą połowę krajów należących do Unii, natomiast jej ratyfikacji i wstępnej implementacji podjęła się jeszcze mniejsza liczba państw członkowskich. |
| --- | --- |

12.

Uznaje, że stosowanie istniejących konwencji dotyczących legalizacji dokumentów oraz licznych traktatów dwustronnych ma charakter fragmentaryczny. Na przykład konwencja brukselska z roku 1987 znosząca obowiązek legalizacji dokumentów urzędowych między państwami członkowskimi podpisana została przez niecałą połowę krajów należących do Unii, natomiast jej ratyfikacji i wstępnej implementacji podjęła się jeszcze mniejsza liczba państw członkowskich.

| 13. | Zgadza się ze stanowiskiem, według którego legalizacja dokumentów urzędowych między państwami członkowskimi nie powinna być konieczna w Unii zbudowanej na wzajemnym zaufaniu. Podobnie uważa, że inne formalności administracyjne, stanowiące barierę dla obywatelstwa Unii Europejskiej i swobodnego przepływu – np. zaświadczenie o zdolności do zawarcia małżeństwa albo wyciąg z kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – także mogą stać się zbędne między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

13.

Zgadza się ze stanowiskiem, według którego legalizacja dokumentów urzędowych między państwami członkowskimi nie powinna być konieczna w Unii zbudowanej na wzajemnym zaufaniu. Podobnie uważa, że inne formalności administracyjne, stanowiące barierę dla obywatelstwa Unii Europejskiej i swobodnego przepływu – np. zaświadczenie o zdolności do zawarcia małżeństwa albo wyciąg z kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – także mogą stać się zbędne między państwami członkowskimi.

| 14. | Ponieważ jednak wymiana informacji między urzędami rejestrującymi stan cywilny w poszczególnych państwach członkowskich jest niesolidna i niepełna (de facto niektóre kraje ani nie przesyłają, ani nie otrzymują danych dotyczących „obcych” zdarzeń z zakresu stanu cywilnego), Komitet sugeruje, by przed wprowadzeniem rozwiązań ustawowych zastanowić się nad implementacją środków umożliwiających współpracę administracyjną urzędów stanu cywilnego z różnych państw członkowskich, tak by urzędnicy mogli w razie potrzeby wnosić o uwierzytelnianie zagranicznych dokumentów. Podobne formy kooperacji trzeba by być może zastosować w celu ułatwienia poświadczania autentyczności innych dokumentów urzędowych takich jak zaświadczenia o wykształceniu czy akty notarialne. Dodatkowo taka współpraca mogłyby umożliwić urzędnikom skuteczną weryfikację treści i autentyczności dokumentów. |
| --- | --- |

14.

Ponieważ jednak wymiana informacji między urzędami rejestrującymi stan cywilny w poszczególnych państwach członkowskich jest niesolidna i niepełna (de facto niektóre kraje ani nie przesyłają, ani nie otrzymują danych dotyczących „obcych” zdarzeń z zakresu stanu cywilnego), Komitet sugeruje, by przed wprowadzeniem rozwiązań ustawowych zastanowić się nad implementacją środków umożliwiających współpracę administracyjną urzędów stanu cywilnego z różnych państw członkowskich, tak by urzędnicy mogli w razie potrzeby wnosić o uwierzytelnianie zagranicznych dokumentów. Podobne formy kooperacji trzeba by być może zastosować w celu ułatwienia poświadczania autentyczności innych dokumentów urzędowych takich jak zaświadczenia o wykształceniu czy akty notarialne. Dodatkowo taka współpraca mogłyby umożliwić urzędnikom skuteczną weryfikację treści i autentyczności dokumentów.

| 15. | Uważa ponadto, że należy przeanalizować, dlaczego państwa członkowskie są niechętne ratyfikacji odpowiednich konwencji (takich jak konwencja brukselska z roku 1987), oraz przyjrzeć się doświadczeniom państw członkowskich, które zdecydowały się na wstępne wprowadzenie zapisów konwencji brukselskiej. |
| --- | --- |

15.

Uważa ponadto, że należy przeanalizować, dlaczego państwa członkowskie są niechętne ratyfikacji odpowiednich konwencji (takich jak konwencja brukselska z roku 1987), oraz przyjrzeć się doświadczeniom państw członkowskich, które zdecydowały się na wstępne wprowadzenie zapisów konwencji brukselskiej.

| 16. | Tymczasem, mając na względzie ułatwianie kontaktów z krajami spoza UE, Komitet jest zdania, że państwa członkowskie powinny rozważyć możliwość powszechnego stosowania programu e-APP (1), służącego do wydawania apostili elektronicznych i korzystania z nich oraz wyposażonego w rejestr elektroniczny (e-Register) z dostępem internetowym. Rozwiązanie to wprowadziła niedawno Hiszpania w ramach projektu e-APP for Europe, wspieranego przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

16.

Tymczasem, mając na względzie ułatwianie kontaktów z krajami spoza UE, Komitet jest zdania, że państwa członkowskie powinny rozważyć możliwość powszechnego stosowania programu e-APP (1), służącego do wydawania apostili elektronicznych i korzystania z nich oraz wyposażonego w rejestr elektroniczny (e-Register) z dostępem internetowym. Rozwiązanie to wprowadziła niedawno Hiszpania w ramach projektu e-APP for Europe, wspieranego przez Komisję Europejską.

Kwestie transgraniczne i uznawanie skutków powodowanych przez akty stanu cywilnego

| 17. | Kładzie nacisk na fakt, iż dużym problemem dla wielu obywateli jest przekazywanie dokumentacji dotyczącej stanu cywilnego za granicę. W niektórych państwach członkowskich wymagane jest osobiste stawiennictwo osoby zainteresowanej uzyskaniem dostępu do własnej dokumentacji stanu cywilnego bądź wydaniem apostili. Taki przejaw zbytecznej biurokracji może zmuszać ludzi zamieszkujących poza własnym państwem do ponoszenia wysokich kosztów. Respektując zasadę pomocniczości, Komitet sugeruje rozważenie wydania wskazówek dla państw członkowskich dotyczących najlepszych praktyk, tak by ułatwiać udostępnianie aktów stanu cywilnego w sytuacjach transgranicznych, przy zachowaniu właściwych środków ochrony przeciw oszustwom. |
| --- | --- |

17.

Kładzie nacisk na fakt, iż dużym problemem dla wielu obywateli jest przekazywanie dokumentacji dotyczącej stanu cywilnego za granicę. W niektórych państwach członkowskich wymagane jest osobiste stawiennictwo osoby zainteresowanej uzyskaniem dostępu do własnej dokumentacji stanu cywilnego bądź wydaniem apostili. Taki przejaw zbytecznej biurokracji może zmuszać ludzi zamieszkujących poza własnym państwem do ponoszenia wysokich kosztów. Respektując zasadę pomocniczości, Komitet sugeruje rozważenie wydania wskazówek dla państw członkowskich dotyczących najlepszych praktyk, tak by ułatwiać udostępnianie aktów stanu cywilnego w sytuacjach transgranicznych, przy zachowaniu właściwych środków ochrony przeciw oszustwom.

| 18. | Podkreśla, że każde państwo członkowskie dysponuje własnym dorobkiem w zakresie obywatelstwa i stanu cywilnego, opartym na historii, kulturze i systemie prawno-politycznym. Wprowadzenie zbyt daleko idących zmian doprowadziłoby do poważnych konsekwencji konstytucyjnych, prawnych i gospodarczych dla władz w państwach członkowskich oraz wiązało się z koniecznością wdrożenia szeroko zakrojonych zmian administracyjno-prawnych w obrębie struktur i procesów. Całe społeczeństwo musiałoby najprawdopodobniej zmierzyć się z daleko idącymi zmianami społecznymi i kulturowymi. |
| --- | --- |

18.

Podkreśla, że każde państwo członkowskie dysponuje własnym dorobkiem w zakresie obywatelstwa i stanu cywilnego, opartym na historii, kulturze i systemie prawno-politycznym. Wprowadzenie zbyt daleko idących zmian doprowadziłoby do poważnych konsekwencji konstytucyjnych, prawnych i gospodarczych dla władz w państwach członkowskich oraz wiązało się z koniecznością wdrożenia szeroko zakrojonych zmian administracyjno-prawnych w obrębie struktur i procesów. Całe społeczeństwo musiałoby najprawdopodobniej zmierzyć się z daleko idącymi zmianami społecznymi i kulturowymi.

| 19. | Zdaje sobie jednakże sprawę z tego, że obywatele UE, szczególnie ci mieszkający i pracujący w innym państwie członkowskim, chcieliby uniknąć niepotrzebnych utrudnień natury biurokratycznej przy załatwianiu spraw związanych ze stanem cywilnym w kontekście transgranicznym. |
| --- | --- |

19.

Zdaje sobie jednakże sprawę z tego, że obywatele UE, szczególnie ci mieszkający i pracujący w innym państwie członkowskim, chcieliby uniknąć niepotrzebnych utrudnień natury biurokratycznej przy załatwianiu spraw związanych ze stanem cywilnym w kontekście transgranicznym.

| 20. | Jest świadomy tego, że obsługa logistyczna i koszty przeprowadzenia szkoleń dla około 125 tysięcy pracowników urzędów stanu cywilnego z całej UE, dotyczących systemów i procesów funkcjonujących w innych państwach członkowskich, w praktyce uniemożliwiają ich zorganizowanie, wobec czego podkreśla konieczność przygotowania bardziej realistycznych rozwiązań problemów, z którymi borykają się obywatele. |
| --- | --- |

20.

Jest świadomy tego, że obsługa logistyczna i koszty przeprowadzenia szkoleń dla około 125 tysięcy pracowników urzędów stanu cywilnego z całej UE, dotyczących systemów i procesów funkcjonujących w innych państwach członkowskich, w praktyce uniemożliwiają ich zorganizowanie, wobec czego podkreśla konieczność przygotowania bardziej realistycznych rozwiązań problemów, z którymi borykają się obywatele.

| 21. | Przyjmuje do wiadomości to, że obecne kontakty pomiędzy urzędami stanu cywilnego w różnych państwach członkowskich są niekompletne i doraźne, co wynika z trudności o charakterze prawnym, proceduralnym, logistycznym i nade wszystko językowym. Proponuje zatem, by Komisja Europejska powołała do życia grupę ekspercką złożoną z fachowców z każdego państwa członkowskiego, wyspecjalizowanych w sprawach dot. stanu cywilnego, po to, żeby propozycje rozwiązania problemów transgranicznych pochodziły od jak najszerszego grona oraz aby ułatwić państwom UE wspólne działania na forach międzynarodowych. |
| --- | --- |

21.

Przyjmuje do wiadomości to, że obecne kontakty pomiędzy urzędami stanu cywilnego w różnych państwach członkowskich są niekompletne i doraźne, co wynika z trudności o charakterze prawnym, proceduralnym, logistycznym i nade wszystko językowym. Proponuje zatem, by Komisja Europejska powołała do życia grupę ekspercką złożoną z fachowców z każdego państwa członkowskiego, wyspecjalizowanych w sprawach dot. stanu cywilnego, po to, żeby propozycje rozwiązania problemów transgranicznych pochodziły od jak najszerszego grona oraz aby ułatwić państwom UE wspólne działania na forach międzynarodowych.

| 22. | Jest zdania, iż powinno się ograniczyć potrzebę dokonywania drogich i czasochłonnych tłumaczeń oraz uwierzytelnionych przekładów dokumentów urzędowych dzięki szerszemu stosowaniu standardowych formularzy oraz elektronicznych systemów kodowania i odczytu dokumentów. Uważa, że rozwiązania tego typu można opracować w ramach szerokich forów międzynarodowych. |
| --- | --- |

22.

Jest zdania, iż powinno się ograniczyć potrzebę dokonywania drogich i czasochłonnych tłumaczeń oraz uwierzytelnionych przekładów dokumentów urzędowych dzięki szerszemu stosowaniu standardowych formularzy oraz elektronicznych systemów kodowania i odczytu dokumentów. Uważa, że rozwiązania tego typu można opracować w ramach szerokich forów międzynarodowych.

| 23. | Zdaje sobie sprawę z ogólnej potrzeby uproszczenia procedur biurokratycznych, a nie tylko przeniesienia procesów opartych na dokumentach papierowych do sieci. W połączeniu z możliwościami elektronicznej transmisji i magazynowania danych przynosi to szansę modernizacji i centralizacji systemów informacyjnych oraz stanowi zachętę do takich działań. |
| --- | --- |

23.

Zdaje sobie sprawę z ogólnej potrzeby uproszczenia procedur biurokratycznych, a nie tylko przeniesienia procesów opartych na dokumentach papierowych do sieci. W połączeniu z możliwościami elektronicznej transmisji i magazynowania danych przynosi to szansę modernizacji i centralizacji systemów informacyjnych oraz stanowi zachętę do takich działań.

| 24. | Uważa, że rejestracja wszystkich zdarzeń dotyczących stanu cywilnego danej osoby w lokalizacji centralnej jest celem, do realizacji którego powinny dążyć państwa członkowskie nie prowadzące jeszcze rejestracji tego typu. Jest zdania, iż takie rozwiązanie ułatwiałoby archiwizację „ponadnarodowych” zdarzeń dotyczących stanu cywilnego, ale jednocześnie mogłoby się wiązać z dodatkowymi kosztami i komplikowałoby kwestię pomocniczości dla odpowiedzialnych władz, a ponadto mogłoby nie być wykonalne politycznie we wszystkich przypadkach. |
| --- | --- |

24.

Uważa, że rejestracja wszystkich zdarzeń dotyczących stanu cywilnego danej osoby w lokalizacji centralnej jest celem, do realizacji którego powinny dążyć państwa członkowskie nie prowadzące jeszcze rejestracji tego typu. Jest zdania, iż takie rozwiązanie ułatwiałoby archiwizację „ponadnarodowych” zdarzeń dotyczących stanu cywilnego, ale jednocześnie mogłoby się wiązać z dodatkowymi kosztami i komplikowałoby kwestię pomocniczości dla odpowiedzialnych władz, a ponadto mogłoby nie być wykonalne politycznie we wszystkich przypadkach.

| 25. | Zdaje sobie jednak sprawę z faktu, iż zcentralizowane systemy rejestracji funkcjonują już w wielu państwach członkowskich, a pojedynczy punkt kontaktowy pomaga minimalizować praktyczne problemy, z którymi borykają się zarówno urzędnicy, jak i obywatele. Jest jednak zdania, że przy uwzględnieniu kwestii takich jak elektroniczna dostępność danych, wielkość kraju, podział odpowiedzialności prawnej, język itd. w poszczególnych państwach członkowskich, centralne punkty informacyjne mogłyby zostać utworzone na szczeblu regionalnym. |
| --- | --- |

25.

Zdaje sobie jednak sprawę z faktu, iż zcentralizowane systemy rejestracji funkcjonują już w wielu państwach członkowskich, a pojedynczy punkt kontaktowy pomaga minimalizować praktyczne problemy, z którymi borykają się zarówno urzędnicy, jak i obywatele. Jest jednak zdania, że przy uwzględnieniu kwestii takich jak elektroniczna dostępność danych, wielkość kraju, podział odpowiedzialności prawnej, język itd. w poszczególnych państwach członkowskich, centralne punkty informacyjne mogłyby zostać utworzone na szczeblu regionalnym.

| 26. | Widzi potrzebę udowodnienia, że programy pilotażowe – realizowane z myślą o elektronicznej wymianie dokumentacji stanu cywilnego – mogą być efektywne i wydajne oraz że można je wykorzystywać w szerszym zakresie. Z zadowoleniem przyjąłby przegląd istniejących narzędzi elektronicznych, ułatwiających współpracę między władzami publicznymi w UE. Za kwestię priorytetową uważa wprowadzenie środków bezpieczeństwa przeciwdziałających oszustwom i chroniących prywatność oraz dane osobowe obywateli. |
| --- | --- |

26.

Widzi potrzebę udowodnienia, że programy pilotażowe – realizowane z myślą o elektronicznej wymianie dokumentacji stanu cywilnego – mogą być efektywne i wydajne oraz że można je wykorzystywać w szerszym zakresie. Z zadowoleniem przyjąłby przegląd istniejących narzędzi elektronicznych, ułatwiających współpracę między władzami publicznymi w UE. Za kwestię priorytetową uważa wprowadzenie środków bezpieczeństwa przeciwdziałających oszustwom i chroniących prywatność oraz dane osobowe obywateli.

| 27. | Uważa, że można byłoby wzmocnić powiązania między źródłami informacji UE a właściwymi dostawcami danych w państwach członkowskich, ze szczególnym uwzględnieniem przekazywania obywatelom ogólnych informacji o ich prawach wynikających z przepisów UE. Uważa, że władze regionalne i lokalne posiadają właściwe kompetencje do prowadzenia działań w tym zakresie. |
| --- | --- |

27.

Uważa, że można byłoby wzmocnić powiązania między źródłami informacji UE a właściwymi dostawcami danych w państwach członkowskich, ze szczególnym uwzględnieniem przekazywania obywatelom ogólnych informacji o ich prawach wynikających z przepisów UE. Uważa, że władze regionalne i lokalne posiadają właściwe kompetencje do prowadzenia działań w tym zakresie.

| 28. | Zdaje sobie sprawę z tego, że jednolite europejskie zaświadczenie z ksiąg stanu cywilnego to idea niezwykle ambitna, ponieważ poszczególne państwa członkowskie stosują odmienne kryteria dotyczące charakteru, formy i treści zaświadczeń o stanie cywilnym. Na przykład akty urodzenia w UE – oprócz tego, że różnią się wartością dowodową i sposobami nanoszenia poprawek – mogą zawierać informacje o prawowitości i religii dziecka, a także o małżeńskim i społeczno-ekonomicznym statusie rodziców. |
| --- | --- |

28.

Zdaje sobie sprawę z tego, że jednolite europejskie zaświadczenie z ksiąg stanu cywilnego to idea niezwykle ambitna, ponieważ poszczególne państwa członkowskie stosują odmienne kryteria dotyczące charakteru, formy i treści zaświadczeń o stanie cywilnym. Na przykład akty urodzenia w UE – oprócz tego, że różnią się wartością dowodową i sposobami nanoszenia poprawek – mogą zawierać informacje o prawowitości i religii dziecka, a także o małżeńskim i społeczno-ekonomicznym statusie rodziców.

| 29. | Zgodnie z tym, co zasugerowano, wydawanie europejskich zaświadczeń z ksiąg stanu cywilnego wiązałoby się początkowo z jednoczesnym stosowaniem systemów krajowych i unijnych, co mogłoby prowadzić do powstania problemów z interpretacją prawną spójności i względności różnych systemów. Należy wziąć pod uwagę fakt, iż już teraz istnieje wiele kombinacji i permutacji przepisów cywilnych, religijnych i zagranicznych, które być może musiałyby podlegać rozpatrzeniu przez sądy poszczególnych państw członkowskich. |
| --- | --- |

29.

Zgodnie z tym, co zasugerowano, wydawanie europejskich zaświadczeń z ksiąg stanu cywilnego wiązałoby się początkowo z jednoczesnym stosowaniem systemów krajowych i unijnych, co mogłoby prowadzić do powstania problemów z interpretacją prawną spójności i względności różnych systemów. Należy wziąć pod uwagę fakt, iż już teraz istnieje wiele kombinacji i permutacji przepisów cywilnych, religijnych i zagranicznych, które być może musiałyby podlegać rozpatrzeniu przez sądy poszczególnych państw członkowskich.

| 30. | Ze względu na różnorodne struktury i procesy prawno-administracyjne związane z ewidencją ludności w całej UE propozycja automatycznego uznawania aktów stanu cywilnego, wydanych przez inne państwo członkowskie wydaje się nie mniej problematyczna i nie byłaby wykonalna bez wprowadzenia daleko idących zmian w prawodawstwie krajowym państw członkowskich w celu likwidacji rozbieżności w traktowaniu obywateli. |
| --- | --- |

30.

Ze względu na różnorodne struktury i procesy prawno-administracyjne związane z ewidencją ludności w całej UE propozycja automatycznego uznawania aktów stanu cywilnego, wydanych przez inne państwo członkowskie wydaje się nie mniej problematyczna i nie byłaby wykonalna bez wprowadzenia daleko idących zmian w prawodawstwie krajowym państw członkowskich w celu likwidacji rozbieżności w traktowaniu obywateli.

| 31. | Uwzględniając różnice między państwami członkowskimi dotyczące omawianych kwestii, uważa, iż Komisja Europejska powinna podjąć starania – oparte ewentualnie na wzmocnionej współpracy – o standaryzację kwestii związanych z kolizją przepisów prawnych i sądownictwem w sprawach z zakresu stanu cywilnego po to, by obywatele lepiej orientowali się w sytuacji. |
| --- | --- |

31.

Uwzględniając różnice między państwami członkowskimi dotyczące omawianych kwestii, uważa, iż Komisja Europejska powinna podjąć starania – oparte ewentualnie na wzmocnionej współpracy – o standaryzację kwestii związanych z kolizją przepisów prawnych i sądownictwem w sprawach z zakresu stanu cywilnego po to, by obywatele lepiej orientowali się w sytuacji.

| 32. | Jednocześnie wyraża przekonanie, iż pozwolenie obywatelom na wybór prawa obowiązującego w odniesieniu do zdarzeń z zakresu stanu cywilnego w jednym państwie członkowskim kosztem drugiego również nie wydaje się rozwiązaniem optymalnym. Para może na przykład nie zgadzać się co do wyboru jurysdykcji, a także mogłoby to prowadzić do pojawienia się zjawiska polegającego na tym, że obywatele porównują stosowane praktyki i decydują się na te, które umożliwiają korzystniejsze dla nich rozstrzygnięcie. |
| --- | --- |

32.

Jednocześnie wyraża przekonanie, iż pozwolenie obywatelom na wybór prawa obowiązującego w odniesieniu do zdarzeń z zakresu stanu cywilnego w jednym państwie członkowskim kosztem drugiego również nie wydaje się rozwiązaniem optymalnym. Para może na przykład nie zgadzać się co do wyboru jurysdykcji, a także mogłoby to prowadzić do pojawienia się zjawiska polegającego na tym, że obywatele porównują stosowane praktyki i decydują się na te, które umożliwiają korzystniejsze dla nich rozstrzygnięcie.

| 33. | Stoi na stanowisku, że nie należy ignorować możliwości utworzenia Europejskiego Urzędu Stanu Cywilnego – pod warunkiem wykazania, iż organ ten pracowałby efektywniej i wydajniej od całego szeregu nowych biur albo jego utworzenie przyniosłoby więcej korzyści niż utrzymanie podobnych urzędów w poszczególnych państwach członkowskich. Poza tym uważa, iż Europejski Urząd Stanu Cywilnego mógłby: a) pomóc w opracowaniu bardziej jednolitej strategii europejskiej odnośnie do konwencji międzynarodowych; b) pogłębić współpracę administracyjną poprzez zbieranie i wymianę najlepszych praktyk i doświadczeń – np. w zakresie kompatybilności w dziedzinach związanych z technologią informacyjną – oraz doradzać władzom krajowym w sprawach międzynarodowych; c) występować w roli centralnego punktu kontaktowego w kwestiach związanych ze stanem cywilnym w kontekście transgranicznym, co byłoby korzystne zarówno dla urzędników, jak i obywateli starających się rozwiązać utrzymujące się problemy, jakie napotykają, chcąc skorzystać z przysługujących im praw w UE; d) pełnić ewentualnie funkcję centralnego urzędu UE, który działa jako dodatkowe lub referencyjne archiwum dokumentacji dotyczącej stanu cywilnego. |
| --- | --- |

33.

Stoi na stanowisku, że nie należy ignorować możliwości utworzenia Europejskiego Urzędu Stanu Cywilnego – pod warunkiem wykazania, iż organ ten pracowałby efektywniej i wydajniej od całego szeregu nowych biur albo jego utworzenie przyniosłoby więcej korzyści niż utrzymanie podobnych urzędów w poszczególnych państwach członkowskich. Poza tym uważa, iż Europejski Urząd Stanu Cywilnego mógłby: a) pomóc w opracowaniu bardziej jednolitej strategii europejskiej odnośnie do konwencji międzynarodowych; b) pogłębić współpracę administracyjną poprzez zbieranie i wymianę najlepszych praktyk i doświadczeń – np. w zakresie kompatybilności w dziedzinach związanych z technologią informacyjną – oraz doradzać władzom krajowym w sprawach międzynarodowych; c) występować w roli centralnego punktu kontaktowego w kwestiach związanych ze stanem cywilnym w kontekście transgranicznym, co byłoby korzystne zarówno dla urzędników, jak i obywateli starających się rozwiązać utrzymujące się problemy, jakie napotykają, chcąc skorzystać z przysługujących im praw w UE; d) pełnić ewentualnie funkcję centralnego urzędu UE, który działa jako dodatkowe lub referencyjne archiwum dokumentacji dotyczącej stanu cywilnego.

| 34. | Nakłania do szybszej transpozycji i stosowania istniejącego prawodawstwa wpływającego na korzystanie z praw związanych z obywatelstwem UE. Popiera głębszą współpracę państw członkowskich w ramach uczestnictwa w działających obecnie organizacjach międzyrządowych w celu ułatwienia kooperacji międzynarodowej w zakresie spraw związanych z aktami stanu cywilnego oraz powszechniejszej ratyfikacji obowiązujących konwencji. |
| --- | --- |

34.

Nakłania do szybszej transpozycji i stosowania istniejącego prawodawstwa wpływającego na korzystanie z praw związanych z obywatelstwem UE. Popiera głębszą współpracę państw członkowskich w ramach uczestnictwa w działających obecnie organizacjach międzyrządowych w celu ułatwienia kooperacji międzynarodowej w zakresie spraw związanych z aktami stanu cywilnego oraz powszechniejszej ratyfikacji obowiązujących konwencji.

| 35. | Zachęca organy rejestrujące w państwach członkowskich do przesyłania wzorów aktów stanu cywilnego (wraz z ich tłumaczeniami) w formie elektronicznej po to, by „zagraniczni” urzędnicy mogli się z nimi choćby powierzchownie zapoznać. Komisja Europejska mogłaby ewentualnie pomóc w koordynowaniu lub ułatwianiu realizacji tej inicjatywy. |
| --- | --- |

35.

Zachęca organy rejestrujące w państwach członkowskich do przesyłania wzorów aktów stanu cywilnego (wraz z ich tłumaczeniami) w formie elektronicznej po to, by „zagraniczni” urzędnicy mogli się z nimi choćby powierzchownie zapoznać. Komisja Europejska mogłaby ewentualnie pomóc w koordynowaniu lub ułatwianiu realizacji tej inicjatywy.

| 36. | Poparłby utworzenie przez Komisję Europejską sieci urzędników/ekspertów konsularnych ze wszystkich państw członkowskich, której zadaniem byłoby przeanalizowanie, czy możliwe byłoby nawiązanie wystarczająco zaawansowanej współpracy administracyjnej ukierunkowanej na zniesienie legalizacji dokumentów, a także poparłby działania mające na celu opracowanie propozycji dotyczących harmonizacji kwestii z zakresu kolizji przepisów prawnych. Uważa jednocześnie, że wzajemne uznawanie oraz europejskie zaświadczenia z ksiąg stanu cywilnego to zagadnienia, które mogą wymagać przeprowadzenia dalszych, szczegółowych deliberacji. |
| --- | --- |

36.

Poparłby utworzenie przez Komisję Europejską sieci urzędników/ekspertów konsularnych ze wszystkich państw członkowskich, której zadaniem byłoby przeanalizowanie, czy możliwe byłoby nawiązanie wystarczająco zaawansowanej współpracy administracyjnej ukierunkowanej na zniesienie legalizacji dokumentów, a także poparłby działania mające na celu opracowanie propozycji dotyczących harmonizacji kwestii z zakresu kolizji przepisów prawnych. Uważa jednocześnie, że wzajemne uznawanie oraz europejskie zaświadczenia z ksiąg stanu cywilnego to zagadnienia, które mogą wymagać przeprowadzenia dalszych, szczegółowych deliberacji.

| 37. | Przyznaje, że zielona księga odnosi się do omawianych kwestii z długoterminowej perspektywy i w kontekście UE 27, ale Komitet podkreśla jednocześnie, iż problemy stojące przed obywatelami w życiu codziennym, szczególnie tymi, którzy mieszkają w rejonach przygranicznych i mogą mieszkać i pracować w obszarach podlegających różnym systemom, mogłyby być rozwiązywane także na szczeblu lokalnym. Zachęca w tym względzie do dalszego zawierania umów dwustronnych i wielostronnych między państwami członkowskimi oraz innymi krajami, a także do realizowania inicjatyw na poziomie niższym niż krajowy, takich jak projekty dotyczące europejskich ugrupowań współpracy terytorialnej (EUWT). |
| --- | --- |

37.

Przyznaje, że zielona księga odnosi się do omawianych kwestii z długoterminowej perspektywy i w kontekście UE 27, ale Komitet podkreśla jednocześnie, iż problemy stojące przed obywatelami w życiu codziennym, szczególnie tymi, którzy mieszkają w rejonach przygranicznych i mogą mieszkać i pracować w obszarach podlegających różnym systemom, mogłyby być rozwiązywane także na szczeblu lokalnym. Zachęca w tym względzie do dalszego zawierania umów dwustronnych i wielostronnych między państwami członkowskimi oraz innymi krajami, a także do realizowania inicjatyw na poziomie niższym niż krajowy, takich jak projekty dotyczące europejskich ugrupowań współpracy terytorialnej (EUWT).

| 38. | Zwraca uwagę na fakt, iż ocena skutków każdego proponowanego aktu prawnego winna być prowadzona przede wszystkim z uwzględnieniem jego społecznych, ekonomicznych i prawnych implikacji w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

38.

Zwraca uwagę na fakt, iż ocena skutków każdego proponowanego aktu prawnego winna być prowadzona przede wszystkim z uwzględnieniem jego społecznych, ekonomicznych i prawnych implikacji w poszczególnych państwach członkowskich.

| 39. | Biorąc pod uwagę zakres odpowiedzialności władz lokalnych i regionalnych, KR pragnie aktywnie uczestniczyć w prowadzonej debacie oraz zaoferować Komisji Europejskiej możliwość skorzystania w tym kontekście z pomocy jego sieci konsultacyjnych (2). |
| --- | --- |

39.

Biorąc pod uwagę zakres odpowiedzialności władz lokalnych i regionalnych, KR pragnie aktywnie uczestniczyć w prowadzonej debacie oraz zaoferować Komisji Europejskiej możliwość skorzystania w tym kontekście z pomocy jego sieci konsultacyjnych (2).

Bruksela, 14 grudnia 2011 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Elektroniczny program pilotażowy dot. apostili (e-APP, Apostille Pilot Program) powstał z inicjatywy Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego oraz amerykańskiej organizacji NNA (National Notary Association of the United States), które – we współpracy z każdym zainteresowanym krajem (lub dowolną jurysdykcją wewnętrzną) – opracowują i rozpowszechniają tanią, operacyjną i bezpieczną technologię komputerową umożliwiającą wydawanie i korzystanie z elektronicznych apostili oraz pomagają w jej wdrożeniu, a także tworzenie i obsługiwanie elektronicznych rejestrów (e-Registers).

1

(2)  Europejskie ugrupowanie współpracy terytorialnej (EUWT), Platforma Monitorowania Strategii „Europa 2020” i Sieć Monitorująca Stosowanie Zasady Pomocniczości (która przeprowadziła konsultacje dotyczące zielonej księgi w okresie 13 lipca – 2 września 2011 r.).

2

---

| 23.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/28 |
| --- | --- | --- | --- |

23.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/28

---

Opinia Komitetu Regionów „Ku strategii Unii Europejskiej w zakresie przestrzeni kosmicznej w służbie obywateli”

2012/C 54/06

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne wnoszą znaczący wkład w rozwój sektora technologii kosmicznych, tworząc klastry i strefy konkurencji, w których spotykają się producenci (także MŚP), wyższe uczelnie i placówki badawcze. Odgrywają tym samym decydującą rolę w procesach innowacji i transferu technologii. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne wnoszą znaczący wkład w rozwój sektora technologii kosmicznych, tworząc klastry i strefy konkurencji, w których spotykają się producenci (także MŚP), wyższe uczelnie i placówki badawcze. Odgrywają tym samym decydującą rolę w procesach innowacji i transferu technologii.

| — | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne odgrywają też decydującą rolę jako użytkownicy. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne odgrywają też decydującą rolę jako użytkownicy.

| — | Oczekuje, że w kontekście rozszerzonych kompetencji Unii władze lokalne i regionalne będą trwale i w szerokim zakresie angażowane w kształtowanie i realizację europejskiej polityki kosmicznej. |
| --- | --- |

—

Oczekuje, że w kontekście rozszerzonych kompetencji Unii władze lokalne i regionalne będą trwale i w szerokim zakresie angażowane w kształtowanie i realizację europejskiej polityki kosmicznej.

| — | Wzywa Komisję do zaproponowania sposobów zapewnienia w przyszłości trwałego finansowania – w ramach budżetu UE – operacyjnego działania infrastruktury GMES. Jednocześnie opowiada się przeciwko przewidzianemu przez Komisję finansowaniu poza budżetem UE, jako że GMES, podobnie jak Galileo, to projekt europejski i jako taki powinien być objęty unijnym budżetem, aby zapewnić zarówno stabilność finansową, jak i przejrzystość i demokratyczną kontrolę finansowania. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję do zaproponowania sposobów zapewnienia w przyszłości trwałego finansowania – w ramach budżetu UE – operacyjnego działania infrastruktury GMES. Jednocześnie opowiada się przeciwko przewidzianemu przez Komisję finansowaniu poza budżetem UE, jako że GMES, podobnie jak Galileo, to projekt europejski i jako taki powinien być objęty unijnym budżetem, aby zapewnić zarówno stabilność finansową, jak i przejrzystość i demokratyczną kontrolę finansowania.

| — | Pilnie zaleca, by wspierać tworzenie regionalnych ośrodków rozwoju i zastosowania GMES, a także działalność i rozwój sieci europejskich, takich jak np. NEREUS. |
| --- | --- |

—

Pilnie zaleca, by wspierać tworzenie regionalnych ośrodków rozwoju i zastosowania GMES, a także działalność i rozwój sieci europejskich, takich jak np. NEREUS.

| Sprawozdawca | Hermann KUHN (DE/PSE), członek parlamentu krajowego Wolnego Miasta Hanzeatyckiego Bremy |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Ku strategii Unii Europejskiej w zakresie przestrzeni kosmicznej w służbie obywateli”
  COM(2011) 152 wersja ostateczna |

Sprawozdawca

Hermann KUHN (DE/PSE), członek parlamentu krajowego Wolnego Miasta Hanzeatyckiego Bremy

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Ku strategii Unii Europejskiej w zakresie przestrzeni kosmicznej w służbie obywateli”

COM(2011) 152 wersja ostateczna

I.   UWAGI OGÓLNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja, publikując komunikat „Ku strategii Unii Europejskiej w zakresie przestrzeni kosmicznej w służbie obywateli”, uczyniła pierwszy znaczący krok ku określeniu przyszłej europejskiej polityki kosmicznej w oparciu o nową podstawę, którą stanowi Traktat z Lizbony (art. 189 TFUE). |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja, publikując komunikat „Ku strategii Unii Europejskiej w zakresie przestrzeni kosmicznej w służbie obywateli”, uczyniła pierwszy znaczący krok ku określeniu przyszłej europejskiej polityki kosmicznej w oparciu o nową podstawę, którą stanowi Traktat z Lizbony (art. 189 TFUE).

| 2. | Jest przekonany, że wspólna europejska polityka w zakresie przestrzeni kosmicznej umocni niezależność gospodarczą i polityczną Europy oraz jej zdolność do działania, może w szerokim zakresie przyczynić się do zwiększenia innowacyjności i konkurencyjności gospodarki i społeczeństw krajów europejskich, a także wnieść dalekosiężny i różnorodny wkład w takich dziedzinach jak ochrona środowiska, przeciwdziałanie zmianie klimatu, bezpieczeństwo publiczne i ochrona ludności, pomoc humanitarna oraz komunikacja i rozpowszechnianie informacji wśród wszystkich obywateli. |
| --- | --- |

2.

Jest przekonany, że wspólna europejska polityka w zakresie przestrzeni kosmicznej umocni niezależność gospodarczą i polityczną Europy oraz jej zdolność do działania, może w szerokim zakresie przyczynić się do zwiększenia innowacyjności i konkurencyjności gospodarki i społeczeństw krajów europejskich, a także wnieść dalekosiężny i różnorodny wkład w takich dziedzinach jak ochrona środowiska, przeciwdziałanie zmianie klimatu, bezpieczeństwo publiczne i ochrona ludności, pomoc humanitarna oraz komunikacja i rozpowszechnianie informacji wśród wszystkich obywateli.

| 3. | Wskazuje na fakt, że na szczeblu regionalnym cele europejskiej polityki w zakresie przestrzeni kosmicznej stykają się z najróżniejszymi warunkami społecznymi, gospodarczymi, środowiskowymi i terytorialnymi i że to dzięki samorządom lokalnym i regionalnym możliwe jest konkretne wdrożenie i realizacja znacznej części tej polityki. |
| --- | --- |

3.

Wskazuje na fakt, że na szczeblu regionalnym cele europejskiej polityki w zakresie przestrzeni kosmicznej stykają się z najróżniejszymi warunkami społecznymi, gospodarczymi, środowiskowymi i terytorialnymi i że to dzięki samorządom lokalnym i regionalnym możliwe jest konkretne wdrożenie i realizacja znacznej części tej polityki.

| 4. | Przypomina, że w regionach istnieją już różne podmioty rozwijające technologie kosmiczne oraz końcowi użytkownicy tych technologii. Władze lokalne i regionalne wnoszą znaczący wkład, tworząc klastry i strefy konkurencji, w których spotykają się producenci (także MŚP), wyższe uczelnie i placówki badawcze. Odgrywają tym samym decydującą rolę w procesach innowacji i transferu technologii. Władze lokalne i regionalne dbają o instalację, rozwój i obsługę infrastruktury kosmicznej w odniesieniu do platform startowych, integracji satelitów, sprzętu i oprogramowania i ogólnie infrastruktury w „segmencie naziemnym”. |
| --- | --- |

4.

Przypomina, że w regionach istnieją już różne podmioty rozwijające technologie kosmiczne oraz końcowi użytkownicy tych technologii. Władze lokalne i regionalne wnoszą znaczący wkład, tworząc klastry i strefy konkurencji, w których spotykają się producenci (także MŚP), wyższe uczelnie i placówki badawcze. Odgrywają tym samym decydującą rolę w procesach innowacji i transferu technologii. Władze lokalne i regionalne dbają o instalację, rozwój i obsługę infrastruktury kosmicznej w odniesieniu do platform startowych, integracji satelitów, sprzętu i oprogramowania i ogólnie infrastruktury w „segmencie naziemnym”.

| 5. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne odgrywają też decydującą rolę jako użytkownicy. Są one np. odpowiedzialne za planowanie przestrzenne, za środowisko i ochronę ludności oraz wykonują inne zadania, na potrzeby których gromadzone są i przetwarzane dane satelitarne. Ponadto to regiony i ich mieszkańcy są praktycznie rynkiem dla produktów i usług kosmicznych oraz dla zastosowań kosmicznych technologii. Władze lokalne i regionalne potrzebują różnych technologii i usług kosmicznych do zarządzania swym terytorium, zagwarantowania usług publicznych i wspierania rozwoju regionalnego. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne odgrywają też decydującą rolę jako użytkownicy. Są one np. odpowiedzialne za planowanie przestrzenne, za środowisko i ochronę ludności oraz wykonują inne zadania, na potrzeby których gromadzone są i przetwarzane dane satelitarne. Ponadto to regiony i ich mieszkańcy są praktycznie rynkiem dla produktów i usług kosmicznych oraz dla zastosowań kosmicznych technologii. Władze lokalne i regionalne potrzebują różnych technologii i usług kosmicznych do zarządzania swym terytorium, zagwarantowania usług publicznych i wspierania rozwoju regionalnego.

| 6. | W związku z tym Komitet zawsze uważnie śledził zagadnienia związane z polityką kosmiczną i kilkakrotnie wskazywał w swoich opiniach na praktyczne znaczenie europejskich programów kosmicznych. |
| --- | --- |

6.

W związku z tym Komitet zawsze uważnie śledził zagadnienia związane z polityką kosmiczną i kilkakrotnie wskazywał w swoich opiniach na praktyczne znaczenie europejskich programów kosmicznych.

| 7. | Oczekuje, że w kontekście rozszerzonych kompetencji Unii władze lokalne i regionalne będą trwale i w szerokim zakresie angażowane w kształtowanie i realizację europejskiej polityki kosmicznej. |
| --- | --- |

7.

Oczekuje, że w kontekście rozszerzonych kompetencji Unii władze lokalne i regionalne będą trwale i w szerokim zakresie angażowane w kształtowanie i realizację europejskiej polityki kosmicznej.

| 8. | Tym bardziej ubolewa, że w komunikacie Komisji zupełnie pominięto znaczenie samorządów lokalnych i regionalnych dla rozwoju europejskiej polityki kosmicznej, mimo że rozwój ten w szczególnym stopniu zależy od ich udziału. |
| --- | --- |

8.

Tym bardziej ubolewa, że w komunikacie Komisji zupełnie pominięto znaczenie samorządów lokalnych i regionalnych dla rozwoju europejskiej polityki kosmicznej, mimo że rozwój ten w szczególnym stopniu zależy od ich udziału.

| 9. | Stwierdza, że w komunikacie Komisji zapewniono zgodność z zasadą pomocniczości, należy jednak w większym stopniu uwzględnić znaczenie i rolę władz lokalnych i regionalnych w dalszym opracowywaniu polityki w zakresie przestrzeni kosmicznej. |
| --- | --- |

9.

Stwierdza, że w komunikacie Komisji zapewniono zgodność z zasadą pomocniczości, należy jednak w większym stopniu uwzględnić znaczenie i rolę władz lokalnych i regionalnych w dalszym opracowywaniu polityki w zakresie przestrzeni kosmicznej.

II.   DZIAŁANIA PRIORYTETOWE SŁUŻĄCE UNIJNEJ POLITYCE KOSMICZNEJ

| 10. | Popiera opracowanie i wdrożenie kompleksowego i ambitnego europejskiego programu kosmicznego, opartego na dotychczasowych osiągnięciach i stanowiącego kontynuację i dalszy rozwój priorytetów, takich jak obserwacja środowiska, przeciwdziałanie zmianie klimatu, bezpieczeństwo, konkurencyjność i badanie przestrzeni kosmicznej. |
| --- | --- |

10.

Popiera opracowanie i wdrożenie kompleksowego i ambitnego europejskiego programu kosmicznego, opartego na dotychczasowych osiągnięciach i stanowiącego kontynuację i dalszy rozwój priorytetów, takich jak obserwacja środowiska, przeciwdziałanie zmianie klimatu, bezpieczeństwo, konkurencyjność i badanie przestrzeni kosmicznej.

| 11. | Jest przekonany, że program ten przyniesie regionom znaczące korzyści gospodarcze i społeczne. Oprócz podniesienia rangi Europy w kwestiach dotyczących ochrony środowiska, przeciwdziałania zmianie klimatu, bezpieczeństwa oraz badań podstawowych i stosowanych, można oczekiwać zwiększenia jej konkurencyjności w dziedzinie najnowszych technologii, wspierania innowacyjnych przedsiębiorstw i tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy. |
| --- | --- |

11.

Jest przekonany, że program ten przyniesie regionom znaczące korzyści gospodarcze i społeczne. Oprócz podniesienia rangi Europy w kwestiach dotyczących ochrony środowiska, przeciwdziałania zmianie klimatu, bezpieczeństwa oraz badań podstawowych i stosowanych, można oczekiwać zwiększenia jej konkurencyjności w dziedzinie najnowszych technologii, wspierania innowacyjnych przedsiębiorstw i tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy.

| 12. | Zaleca przyspieszenie prac nad rozpoczęciem operacyjnej działalności projektów przewodnich Galileo i GMES, aby jak najszybciej móc wykorzystać ich potencjał gospodarczy, społeczny i w dziedzinie środowiska. |
| --- | --- |

12.

Zaleca przyspieszenie prac nad rozpoczęciem operacyjnej działalności projektów przewodnich Galileo i GMES, aby jak najszybciej móc wykorzystać ich potencjał gospodarczy, społeczny i w dziedzinie środowiska.

| 13. | Proponuje objąć europejskim programem kosmicznym programy zapewnienia niezależnego europejskiego dostępu do przestrzeni kosmicznej i do badań tej przestrzeni oraz uczynić je jego kolejnymi priorytetami. |
| --- | --- |

13.

Proponuje objąć europejskim programem kosmicznym programy zapewnienia niezależnego europejskiego dostępu do przestrzeni kosmicznej i do badań tej przestrzeni oraz uczynić je jego kolejnymi priorytetami.

Europejskie programy radionawigacji satelitarnej Galileo i EGNOS

| 14. | Popiera wszelkie dążenia do tego, by w miarę możliwości zakończyć do 2014 r. przygotowanie pełnego wdrożenia programu Galileo, tak aby mógł on zacząć przynosić korzyści gospodarcze, społeczne i ekologiczne, zwłaszcza samorządom lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

14.

Popiera wszelkie dążenia do tego, by w miarę możliwości zakończyć do 2014 r. przygotowanie pełnego wdrożenia programu Galileo, tak aby mógł on zacząć przynosić korzyści gospodarcze, społeczne i ekologiczne, zwłaszcza samorządom lokalnym i regionalnym.

| 15. | Jest zaniepokojony, że jak dotąd nie przedstawiono żadnej propozycji dodatkowego finansowania programów EGNOS i Galileo poprzez odpowiednie dostosowanie bieżących wieloletnich ram finansowych. Jest to jednak konieczne, by uniknąć dalszych opóźnień i dodatkowych kosztów. |
| --- | --- |

15.

Jest zaniepokojony, że jak dotąd nie przedstawiono żadnej propozycji dodatkowego finansowania programów EGNOS i Galileo poprzez odpowiednie dostosowanie bieżących wieloletnich ram finansowych. Jest to jednak konieczne, by uniknąć dalszych opóźnień i dodatkowych kosztów.

| 16. | Dostrzega konieczność zapewnienia finansowania przez UE fazy operacyjnej programu Galileo (konserwacja i odnowienie floty satelitów, zapewnienie integralności systemu, działania naziemne i dostęp do danych itp.) także po 2014 r. Tylko w ten sposób można w sposób trwały i zrównoważony osiągnąć oczekiwane rezultaty ekonomiczne. |
| --- | --- |

16.

Dostrzega konieczność zapewnienia finansowania przez UE fazy operacyjnej programu Galileo (konserwacja i odnowienie floty satelitów, zapewnienie integralności systemu, działania naziemne i dostęp do danych itp.) także po 2014 r. Tylko w ten sposób można w sposób trwały i zrównoważony osiągnąć oczekiwane rezultaty ekonomiczne.

| 17. | Domaga się, by Komisja silniej wspierała i promowała rozwój i przygotowanie operacyjnych usług opartych na lokalizacji oraz związanych z nimi produktów, w tym przede wszystkim projektów pokazowych. |
| --- | --- |

17.

Domaga się, by Komisja silniej wspierała i promowała rozwój i przygotowanie operacyjnych usług opartych na lokalizacji oraz związanych z nimi produktów, w tym przede wszystkim projektów pokazowych.

| 18. | Podkreśla, że w dłuższej perspektywie struktura kierowania i zarządzania światowym systemem nawigacji satelitarnej powinna być demokratyczna, całkowicie przejrzysta, solidna finansowo i odpowiedzialna społecznie. Zapewnienie tego jest zadaniem Komisji Europejskiej, która powinna przy tym ściśle współpracować z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym także podmiotami działającymi na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

18.

Podkreśla, że w dłuższej perspektywie struktura kierowania i zarządzania światowym systemem nawigacji satelitarnej powinna być demokratyczna, całkowicie przejrzysta, solidna finansowo i odpowiedzialna społecznie. Zapewnienie tego jest zadaniem Komisji Europejskiej, która powinna przy tym ściśle współpracować z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym także podmiotami działającymi na szczeblu lokalnym i regionalnym.

Europejski program obserwacji Ziemi (GMES)

| 19. | Uważa, że program GMES to zasadnicze narzędzie UE umożliwiające udostępnianie niezbędnych danych, potrzebnych przede wszystkim do obserwacji środowiska i do obrony cywilnej. Ma on w związku z tym bardzo duże znaczenie dla samorządów lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

19.

Uważa, że program GMES to zasadnicze narzędzie UE umożliwiające udostępnianie niezbędnych danych, potrzebnych przede wszystkim do obserwacji środowiska i do obrony cywilnej. Ma on w związku z tym bardzo duże znaczenie dla samorządów lokalnych i regionalnych.

| 20. | Przyjmuje z zadowoleniem środki mające na celu wzmocnienie komponentu programu GMES dotyczącego zmiany klimatu i podkreśla jego znaczenie dla regionów europejskich, jeśli chodzi o przeciwdziałanie zmianie klimatu i łagodzenie jej skutków (np. w kwestii bezpieczeństwa żywnościowego na świecie). |
| --- | --- |

20.

Przyjmuje z zadowoleniem środki mające na celu wzmocnienie komponentu programu GMES dotyczącego zmiany klimatu i podkreśla jego znaczenie dla regionów europejskich, jeśli chodzi o przeciwdziałanie zmianie klimatu i łagodzenie jej skutków (np. w kwestii bezpieczeństwa żywnościowego na świecie).

| 21. | Nalega na sprawną budowę do 2014 r. niezbędnej infrastruktury, na przyspieszenie rozwoju i lepsze przygotowanie usług operacyjnych – także z uwzględnieniem systemu Galileo i nowych systemów telekomunikacyjnych, takich jak planowany europejski system satelitów przekazywania danych EDRS – oraz na zapewnienie zrównoważonego charakteru planowanych usług. Należy przy tym wykorzystać możliwości oferowane przez istniejące służby krajowe oraz europejską satelitarną służbę meteorologiczną EUMETSAT. |
| --- | --- |

21.

Nalega na sprawną budowę do 2014 r. niezbędnej infrastruktury, na przyspieszenie rozwoju i lepsze przygotowanie usług operacyjnych – także z uwzględnieniem systemu Galileo i nowych systemów telekomunikacyjnych, takich jak planowany europejski system satelitów przekazywania danych EDRS – oraz na zapewnienie zrównoważonego charakteru planowanych usług. Należy przy tym wykorzystać możliwości oferowane przez istniejące służby krajowe oraz europejską satelitarną służbę meteorologiczną EUMETSAT.

| 22. | Wzywa Komisję do zaproponowania sposobów zapewnienia w przyszłości trwałego finansowania – w ramach budżetu UE – operacyjnego działania infrastruktury GMES. Jednocześnie opowiada się przeciwko przewidzianemu przez Komisję finansowaniu poza budżetem UE, jako że GMES, podobnie jak Galileo, to projekt europejski i jako taki powinien być objęty unijnym budżetem, aby zapewnić zarówno stabilność finansową, jak i przejrzystość i demokratyczną kontrolę finansowania. |
| --- | --- |

22.

Wzywa Komisję do zaproponowania sposobów zapewnienia w przyszłości trwałego finansowania – w ramach budżetu UE – operacyjnego działania infrastruktury GMES. Jednocześnie opowiada się przeciwko przewidzianemu przez Komisję finansowaniu poza budżetem UE, jako że GMES, podobnie jak Galileo, to projekt europejski i jako taki powinien być objęty unijnym budżetem, aby zapewnić zarówno stabilność finansową, jak i przejrzystość i demokratyczną kontrolę finansowania.

| 23. | Ponownie podkreśla w tym kontekście decydującą rolę regionów europejskich w rozwijaniu usług związanych ze środowiskiem i bezpieczeństwem publicznym, w rozpowszechnianiu zastosowań technologii kosmicznej na szczeblu lokalnym oraz w wymianie doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań. |
| --- | --- |

23.

Ponownie podkreśla w tym kontekście decydującą rolę regionów europejskich w rozwijaniu usług związanych ze środowiskiem i bezpieczeństwem publicznym, w rozpowszechnianiu zastosowań technologii kosmicznej na szczeblu lokalnym oraz w wymianie doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań.

| 24. | Dlatego pilnie zaleca, by wspierać tworzenie regionalnych ośrodków rozwoju i zastosowania GMES, a także działalność i rozwój sieci europejskich, takich jak np. NEREUS. |
| --- | --- |

24.

Dlatego pilnie zaleca, by wspierać tworzenie regionalnych ośrodków rozwoju i zastosowania GMES, a także działalność i rozwój sieci europejskich, takich jak np. NEREUS.

| 25. | Krytycznie odnosi się do faktu, że dostępne już usługi programów GMES i Galileo nie zawsze można bezproblemowo dostosować do potrzeb władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

25.

Krytycznie odnosi się do faktu, że dostępne już usługi programów GMES i Galileo nie zawsze można bezproblemowo dostosować do potrzeb władz lokalnych i regionalnych.

| 26. | Przypomina, że w rozporządzeniu w sprawie europejskiego programu obserwacji Ziemi (GMES) i jego początkowych operacji (lata 2011–2013) ustalono swobodny i bezpłatny dostęp do danych satelitarnych, i wnosi, by taki dostęp został zapewniony także w fazie operacyjnej od 2014 r. Należy przy tym wyjaśnić kwestie ochrony danych i ochrony zastosowań. |
| --- | --- |

26.

Przypomina, że w rozporządzeniu w sprawie europejskiego programu obserwacji Ziemi (GMES) i jego początkowych operacji (lata 2011–2013) ustalono swobodny i bezpłatny dostęp do danych satelitarnych, i wnosi, by taki dostęp został zapewniony także w fazie operacyjnej od 2014 r. Należy przy tym wyjaśnić kwestie ochrony danych i ochrony zastosowań.

Bezpieczeństwo i obrona

| 27. | Podkreśla, że GMES jest projektem cywilnym, a związane z nim produkty i usługi przeznaczone są przede wszystkim do użytku cywilnego. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla, że GMES jest projektem cywilnym, a związane z nim produkty i usługi przeznaczone są przede wszystkim do użytku cywilnego.

| 28. | Wskazuje na fakt, że kwestie bezpieczeństwa i ewentualnych powiązań z obronnością mają wielkie znaczenie polityczne. W komunikacie Komisji potraktowano jednak te kluczowe aspekty w sposób zbyt ogólny. Komitet za absolutnie konieczne uznaje więc sprecyzowanie tych kwestii. |
| --- | --- |

28.

Wskazuje na fakt, że kwestie bezpieczeństwa i ewentualnych powiązań z obronnością mają wielkie znaczenie polityczne. W komunikacie Komisji potraktowano jednak te kluczowe aspekty w sposób zbyt ogólny. Komitet za absolutnie konieczne uznaje więc sprecyzowanie tych kwestii.

| 29. | Popiera uwzględnienie w programie GMES komponentu „S” (bezpieczeństwo), uważa jednak za konieczne jaśniejsze sformułowanie definicji aspektu cywilnego w tym obszarze oraz oddzielenie go od zastosowań wojskowych. |
| --- | --- |

29.

Popiera uwzględnienie w programie GMES komponentu „S” (bezpieczeństwo), uważa jednak za konieczne jaśniejsze sformułowanie definicji aspektu cywilnego w tym obszarze oraz oddzielenie go od zastosowań wojskowych.

| 30. | Uważa, że konieczne jest staranne wyjaśnienie kwestii, czy i w jaki sposób do wzmocnienia komponentu „S” programu GMES można wykorzystać krajowe – cywilne i wojskowe – możliwości obserwacji, by poprawić wyniki i uniknąć tworzenia niepotrzebnych struktur. |
| --- | --- |

30.

Uważa, że konieczne jest staranne wyjaśnienie kwestii, czy i w jaki sposób do wzmocnienia komponentu „S” programu GMES można wykorzystać krajowe – cywilne i wojskowe – możliwości obserwacji, by poprawić wyniki i uniknąć tworzenia niepotrzebnych struktur.

| 31. | Uważa także, że należy dokładnie wyjaśnić kwestię podstawy prawnej i ram politycznych, jakie należy przyjąć, by wykorzystać dane i usługi uzyskane dzięki infrastrukturze GMES do wspierania europejskiej polityki obronnej. |
| --- | --- |

31.

Uważa także, że należy dokładnie wyjaśnić kwestię podstawy prawnej i ram politycznych, jakie należy przyjąć, by wykorzystać dane i usługi uzyskane dzięki infrastrukturze GMES do wspierania europejskiej polityki obronnej.

Badanie przestrzeni kosmicznej

| 32. | Popiera rezolucję Rady ds. Przestrzeni Kosmicznej z 2008 r., w której mowa, że „Europa musi wypracować wspólną wizję i długoterminowy strategiczny plan badań przestrzeni kosmicznej, zapewniający jej kluczową pozycję, a więc bazujący na dziedzinach, w których osiąga ona wybitne wyniki”. Między innymi dzięki badaniom naukowym kosmosu Europa stała się rzetelnym partnerem na arenie światowej działalności kosmicznej. Programy eksploracji przestrzeni kosmicznej dostarczają nowych danych naukowych, stymulują rozwój innowacji i technologii, w dużym stopniu przyczyniają się do konkurencyjności europejskiego przemysłu kosmicznego oraz budzą pionierskiego ducha w młodzieży. |
| --- | --- |

32.

Popiera rezolucję Rady ds. Przestrzeni Kosmicznej z 2008 r., w której mowa, że „Europa musi wypracować wspólną wizję i długoterminowy strategiczny plan badań przestrzeni kosmicznej, zapewniający jej kluczową pozycję, a więc bazujący na dziedzinach, w których osiąga ona wybitne wyniki”. Między innymi dzięki badaniom naukowym kosmosu Europa stała się rzetelnym partnerem na arenie światowej działalności kosmicznej. Programy eksploracji przestrzeni kosmicznej dostarczają nowych danych naukowych, stymulują rozwój innowacji i technologii, w dużym stopniu przyczyniają się do konkurencyjności europejskiego przemysłu kosmicznego oraz budzą pionierskiego ducha w młodzieży.

| 33. | Nalega zatem na sprawne opracowanie takiej strategii i wdrożenie jej za pomocą odpowiednich środków. Należy przy tym podkreślić, że eksploracja przestrzeni kosmicznej jest globalnym i pokojowym wyzwaniem dla ludzkości oraz osadzić tę działalność w globalnym kontekście jako autonomiczny element europejskiej polityki kosmicznej. |
| --- | --- |

33.

Nalega zatem na sprawne opracowanie takiej strategii i wdrożenie jej za pomocą odpowiednich środków. Należy przy tym podkreślić, że eksploracja przestrzeni kosmicznej jest globalnym i pokojowym wyzwaniem dla ludzkości oraz osadzić tę działalność w globalnym kontekście jako autonomiczny element europejskiej polityki kosmicznej.

| 34. | Proponuje, by UE i ESA, z udziałem państw członkowskich i samorządów lokalnych i regionalnych, przyjęły wspólny plan – „mapę drogową” – dotyczący ogólnych kierunków przyszłych europejskich badań i eksploracji przestrzeni kosmicznej (np. Księżyca, Marsa). |
| --- | --- |

34.

Proponuje, by UE i ESA, z udziałem państw członkowskich i samorządów lokalnych i regionalnych, przyjęły wspólny plan – „mapę drogową” – dotyczący ogólnych kierunków przyszłych europejskich badań i eksploracji przestrzeni kosmicznej (np. Księżyca, Marsa).

| 35. | Postrzega utrzymanie i finansowanie działalności Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (MSK) do 2020 r. za stały element europejskiej strategii w zakresie przestrzeni kosmicznej. Jednym z priorytetów europejskiej strategii kosmicznej, oprócz systemów przygotowawczych, takich jak kliniki specjalistyczne, rakiety sondażowe, wieża swobodnego spadania i loty paraboliczne, powinno być wykorzystanie MSK do badań podstawowych i stosowanych (m.in. w dziedzinie nowych materiałów, biologii, medycyny). |
| --- | --- |

35.

Postrzega utrzymanie i finansowanie działalności Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (MSK) do 2020 r. za stały element europejskiej strategii w zakresie przestrzeni kosmicznej. Jednym z priorytetów europejskiej strategii kosmicznej, oprócz systemów przygotowawczych, takich jak kliniki specjalistyczne, rakiety sondażowe, wieża swobodnego spadania i loty paraboliczne, powinno być wykorzystanie MSK do badań podstawowych i stosowanych (m.in. w dziedzinie nowych materiałów, biologii, medycyny).

| 36. | Apeluje w tym celu o jasne sformułowanie roli UE w ustalaniu zapotrzebowania w zakresie takich badań, z uwzględnieniem działalności badawczej w państwach członkowskich, tak aby także władze lokalne i regionalne mogły określić swoje potrzeby, oczekiwania i opinie. |
| --- | --- |

36.

Apeluje w tym celu o jasne sformułowanie roli UE w ustalaniu zapotrzebowania w zakresie takich badań, z uwzględnieniem działalności badawczej w państwach członkowskich, tak aby także władze lokalne i regionalne mogły określić swoje potrzeby, oczekiwania i opinie.

Dostęp do przestrzeni kosmicznej

| 37. | Przypisuje duże znaczenie zapewnieniu niezależnego dostępu Europy do przestrzeni kosmicznej, gdyż nie tylko przyczynia się on do rozwoju znacznego potencjału handlowego Europy, lecz wręcz umożliwił ten rozwój. |
| --- | --- |

37.

Przypisuje duże znaczenie zapewnieniu niezależnego dostępu Europy do przestrzeni kosmicznej, gdyż nie tylko przyczynia się on do rozwoju znacznego potencjału handlowego Europy, lecz wręcz umożliwił ten rozwój.

| 38. | W tym kontekście apeluje o zapewnienie długoterminowego finansowania europejskiego portu kosmicznego w Kourou oraz o włączenie do europejskiego programu w zakresie przestrzeni kosmicznej długoterminowej strategii dotyczącej systemu wynoszenia na orbitę („rodzina Ariane”). |
| --- | --- |

38.

W tym kontekście apeluje o zapewnienie długoterminowego finansowania europejskiego portu kosmicznego w Kourou oraz o włączenie do europejskiego programu w zakresie przestrzeni kosmicznej długoterminowej strategii dotyczącej systemu wynoszenia na orbitę („rodzina Ariane”).

III.   KONKURENCYJNOŚĆ I STRATEGIA „EUROPA 2020”

| 39. | Podziela pogląd, że europejskie inicjatywy na rzecz wspierania technologii kosmicznych mogą i powinny być kluczowym elementem realizacji celów polityki UE w zakresie badań i innowacji. Program GMES oraz powstałe dzięki niemu produkty i usługi są przede wszystkim przydatne dla polityki ochrony środowiska i polityki bezpieczeństwa, oprócz tego jednak przyczyniają się znacząco do wzrostu, innowacyjności i konkurencyjności w Europie. Innowacje związane z technologiami kosmicznymi przynoszą korzyści także w innych dziedzinach, takich jak edukacja, kultura, komunikacja i energetyka. Technologie kosmiczne i ich zastosowania stały się częścią życia codziennego obywateli, a ich znaczenie wciąż rośnie. |
| --- | --- |

39.

Podziela pogląd, że europejskie inicjatywy na rzecz wspierania technologii kosmicznych mogą i powinny być kluczowym elementem realizacji celów polityki UE w zakresie badań i innowacji. Program GMES oraz powstałe dzięki niemu produkty i usługi są przede wszystkim przydatne dla polityki ochrony środowiska i polityki bezpieczeństwa, oprócz tego jednak przyczyniają się znacząco do wzrostu, innowacyjności i konkurencyjności w Europie. Innowacje związane z technologiami kosmicznymi przynoszą korzyści także w innych dziedzinach, takich jak edukacja, kultura, komunikacja i energetyka. Technologie kosmiczne i ich zastosowania stały się częścią życia codziennego obywateli, a ich znaczenie wciąż rośnie.

| 40. | Podkreśla zatem, że zrównoważony charakter europejskiej polityki kosmicznej jest ważnym elementem kompleksowej strategii „Europa 2020”, ponieważ wiążą się z nią najnowsze technologie, innowacyjne przedsiębiorstwa i miejsca pracy wymagające wysokich kwalifikacji. Szczególne znaczenie ma tu budowa podstawowej infrastruktury w regionach europejskich, gdyż jest ona źródłem trwałego wzrostu i zatrudnienia. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla zatem, że zrównoważony charakter europejskiej polityki kosmicznej jest ważnym elementem kompleksowej strategii „Europa 2020”, ponieważ wiążą się z nią najnowsze technologie, innowacyjne przedsiębiorstwa i miejsca pracy wymagające wysokich kwalifikacji. Szczególne znaczenie ma tu budowa podstawowej infrastruktury w regionach europejskich, gdyż jest ona źródłem trwałego wzrostu i zatrudnienia.

| 41. | Popiera rozważania Komisji dotyczące opracowania polityki przemysłu kosmicznego pod kątem specyficznych potrzeb każdego sektora. Polityka ta powinna uwzględniać m.in. kwestie niezależności Europy, wspierania MŚP oraz koordynacji programów europejskich, krajowych i regionalnych. |
| --- | --- |

41.

Popiera rozważania Komisji dotyczące opracowania polityki przemysłu kosmicznego pod kątem specyficznych potrzeb każdego sektora. Polityka ta powinna uwzględniać m.in. kwestie niezależności Europy, wspierania MŚP oraz koordynacji programów europejskich, krajowych i regionalnych.

Pobudzanie badań i innowacji

| 42. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w propozycji dotyczącej wspólnych ram strategicznych finansowania badań i innowacji Komisja zaliczyła technologię kosmiczną do kluczowych technologii. Chodzi tu zwłaszcza o rozwijanie nowatorskich materiałów, nanotechnologię i automatyzację (roboty, inteligentne systemy), które mają istotne znaczenie dla utrzymania europejskiej konkurencyjności. |
| --- | --- |

42.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w propozycji dotyczącej wspólnych ram strategicznych finansowania badań i innowacji Komisja zaliczyła technologię kosmiczną do kluczowych technologii. Chodzi tu zwłaszcza o rozwijanie nowatorskich materiałów, nanotechnologię i automatyzację (roboty, inteligentne systemy), które mają istotne znaczenie dla utrzymania europejskiej konkurencyjności.

| 43. | Oczekuje, że zostaną udostępnione skuteczne instrumenty finansowe wspierające m.in. wdrażanie innowacyjnych zastosowań i ich rozpowszechnianie na szczeblu regionalnym. |
| --- | --- |

43.

Oczekuje, że zostaną udostępnione skuteczne instrumenty finansowe wspierające m.in. wdrażanie innowacyjnych zastosowań i ich rozpowszechnianie na szczeblu regionalnym.

Telekomunikacja satelitarna

| 44. | Uważa, że telekomunikacja satelitarna jest branżą kluczową dla europejskiego przemysłu kosmicznego. |
| --- | --- |

44.

Uważa, że telekomunikacja satelitarna jest branżą kluczową dla europejskiego przemysłu kosmicznego.

| 45. | Podkreśla znaczenie efektów gospodarczych, jakie przynosi telekomunikacja satelitarna, zwłaszcza dla regionów europejskich. Przyczynia się ona w sposób niezastąpiony do spójności terytorialnej, służąc dostępowi obywateli, urzędników i przedsiębiorstw do cyfrowego świata. |
| --- | --- |

45.

Podkreśla znaczenie efektów gospodarczych, jakie przynosi telekomunikacja satelitarna, zwłaszcza dla regionów europejskich. Przyczynia się ona w sposób niezastąpiony do spójności terytorialnej, służąc dostępowi obywateli, urzędników i przedsiębiorstw do cyfrowego świata.

| 46. | Dlatego oczekuje, że dalszy rozwój telekomunikacji satelitarnej będzie jednym z działań w ramach europejskiej polityki kosmicznej. Należy przy tym zadbać – obok zapewnienia dostępności odpowiedniego widma radiowego – o trwałe zagwarantowanie wspierania nowych, innowacyjnych usług komunikacyjnych, także w powiązaniu z Galileo i GMES, oraz o ewentualne wdrażanie nowych systemów (takich jak system automatycznej identyfikacji AIS do globalnego monitorowania ruchu statków). |
| --- | --- |

46.

Dlatego oczekuje, że dalszy rozwój telekomunikacji satelitarnej będzie jednym z działań w ramach europejskiej polityki kosmicznej. Należy przy tym zadbać – obok zapewnienia dostępności odpowiedniego widma radiowego – o trwałe zagwarantowanie wspierania nowych, innowacyjnych usług komunikacyjnych, także w powiązaniu z Galileo i GMES, oraz o ewentualne wdrażanie nowych systemów (takich jak system automatycznej identyfikacji AIS do globalnego monitorowania ruchu statków).

IV.   MIĘDZYNARODOWY WYMIAR POLITYKI KOSMICZNEJ UNII

| 47. | Popiera stanowisko Komisji, zgodnie z którym współpraca międzynarodowa musi być istotnym i nieodzownym elementem polityki kosmicznej UE. |
| --- | --- |

47.

Popiera stanowisko Komisji, zgodnie z którym współpraca międzynarodowa musi być istotnym i nieodzownym elementem polityki kosmicznej UE.

| 48. | Komitet wychodzi z założenia, że europejski program kosmiczny umożliwia taką współpracę na zasadach partnerskich oraz zwiększa szanse europejskich produktów, systemów i usług w konkurencji światowej. |
| --- | --- |

48.

Komitet wychodzi z założenia, że europejski program kosmiczny umożliwia taką współpracę na zasadach partnerskich oraz zwiększa szanse europejskich produktów, systemów i usług w konkurencji światowej.

| 49. | Popiera zamiar udostępnienia wiedzy fachowej oraz infrastruktury szczególnie w Afryce, tak by przyczynić się do poprawy warunków życia na tym kontynencie (np. w dziedzinie użytkowania gruntów, zasobów żywnościowych, gospodarki wodnej itp.). |
| --- | --- |

49.

Popiera zamiar udostępnienia wiedzy fachowej oraz infrastruktury szczególnie w Afryce, tak by przyczynić się do poprawy warunków życia na tym kontynencie (np. w dziedzinie użytkowania gruntów, zasobów żywnościowych, gospodarki wodnej itp.).

V.   DZIAŁANIE NA RZECZ ZARZĄDZANIA DOSTOSOWANEGO DO POTRZEB

| 50. | Oczekuje, że skutkiem nadania UE w Traktacie z Lizbony nowych kompetencji w zakresie polityki kosmicznej będą także zmiany w zarządzaniu. Do zadań UE należy obecnie opracowanie z perspektywy strategicznej ogólnoeuropejskiej polityki w zakresie przestrzeni kosmicznej oraz działanie na rzecz ich szybkiego wdrożenia. Szczególne znaczenie ma przy tym zacieśnienie współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

50.

Oczekuje, że skutkiem nadania UE w Traktacie z Lizbony nowych kompetencji w zakresie polityki kosmicznej będą także zmiany w zarządzaniu. Do zadań UE należy obecnie opracowanie z perspektywy strategicznej ogólnoeuropejskiej polityki w zakresie przestrzeni kosmicznej oraz działanie na rzecz ich szybkiego wdrożenia. Szczególne znaczenie ma przy tym zacieśnienie współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi.

| 51. | Podkreśla, że dla pomyślnego wdrożenia polityki UE w zakresie przestrzeni kosmicznej decydujące znaczenie będzie miało wsparcie polityczne i ekonomiczne ze strony Unii, w ramach sprawiedliwych i efektywnych przepisów administracyjnych oraz skutecznej struktury decyzyjnej opartej na uznaniu kompetencji na wszystkich szczeblach. |
| --- | --- |

51.

Podkreśla, że dla pomyślnego wdrożenia polityki UE w zakresie przestrzeni kosmicznej decydujące znaczenie będzie miało wsparcie polityczne i ekonomiczne ze strony Unii, w ramach sprawiedliwych i efektywnych przepisów administracyjnych oraz skutecznej struktury decyzyjnej opartej na uznaniu kompetencji na wszystkich szczeblach.

| 52. | Podkreśla znaczenie Europejskiej Agencji Kosmicznej ESA, a także krajowych agencji kosmicznych, które jak dotąd skutecznie zajmowały się wdrażaniem krajowych i europejskich strategii w zakresie przestrzeni kosmicznej oraz tworzyły regulacje umożliwiające rozwój silnego i konkurencyjnego przemysłu i badań naukowych. Wiedzę fachową i struktury ESA należy uwzględnić, odpowiednio do ich znaczenia, zwłaszcza przy określaniu w przyszłości zasad i przepisów dotyczących zarządzania. |
| --- | --- |

52.

Podkreśla znaczenie Europejskiej Agencji Kosmicznej ESA, a także krajowych agencji kosmicznych, które jak dotąd skutecznie zajmowały się wdrażaniem krajowych i europejskich strategii w zakresie przestrzeni kosmicznej oraz tworzyły regulacje umożliwiające rozwój silnego i konkurencyjnego przemysłu i badań naukowych. Wiedzę fachową i struktury ESA należy uwzględnić, odpowiednio do ich znaczenia, zwłaszcza przy określaniu w przyszłości zasad i przepisów dotyczących zarządzania.

| 53. | Sugeruje, że w ramach przyszłego europejskiego zarządzania działalnością kosmiczną Unia mogłaby być odpowiedzialna za określanie europejskiej polityki kosmicznej i wizji strategicznych oraz koncepcji koniecznych środków. ESA można by powierzyć zadania „organu wykonawczego”, czyli ich wdrażanie na szczeblu europejskim. |
| --- | --- |

53.

Sugeruje, że w ramach przyszłego europejskiego zarządzania działalnością kosmiczną Unia mogłaby być odpowiedzialna za określanie europejskiej polityki kosmicznej i wizji strategicznych oraz koncepcji koniecznych środków. ESA można by powierzyć zadania „organu wykonawczego”, czyli ich wdrażanie na szczeblu europejskim.

| 54. | Ponownie wskazuje z naciskiem na fakt, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w opracowywaniu i realizowaniu europejskiej polityki kosmicznej oraz rozpowszechnianiu informacji o niej wśród opinii publicznej. Dlatego ważne jest, by uczestniczyły one w kształtowaniu przyszłej polityki UE w tym zakresie. |
| --- | --- |

54.

Ponownie wskazuje z naciskiem na fakt, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w opracowywaniu i realizowaniu europejskiej polityki kosmicznej oraz rozpowszechnianiu informacji o niej wśród opinii publicznej. Dlatego ważne jest, by uczestniczyły one w kształtowaniu przyszłej polityki UE w tym zakresie.

| 55. | Apeluje w związku z tym, by umożliwić władzom lokalnym i regionalnym stosowny udział w mających powstać strukturach zarządzania unijnymi programami w zakresie przestrzeni kosmicznej oraz przewidzieć obecność ich przedstawicieli w gremiach programowych – obok reprezentantów instytucji UE i państw członkowskich. Trzeba zadbać o to, by władze lokalne i regionalne były w stanie korzystać z rozwoju technologii kosmicznej, a jednocześnie do tego rozwoju się przyczyniać. |
| --- | --- |

55.

Apeluje w związku z tym, by umożliwić władzom lokalnym i regionalnym stosowny udział w mających powstać strukturach zarządzania unijnymi programami w zakresie przestrzeni kosmicznej oraz przewidzieć obecność ich przedstawicieli w gremiach programowych – obok reprezentantów instytucji UE i państw członkowskich. Trzeba zadbać o to, by władze lokalne i regionalne były w stanie korzystać z rozwoju technologii kosmicznej, a jednocześnie do tego rozwoju się przyczyniać.

Finansowanie

| 56. | Przypomina, że regiony, podejmując znaczne inwestycje, już przyczyniły się do rozwoju europejskiej kompetencji w zakresie działalności kosmicznej i będą to czynić także w przyszłości. Jednocześnie nieodzowne jest rzetelne finansowanie programów kosmicznych przez UE. Tylko tak można zapewnić, by działalność w tej dziedzinie objęła wszystkie kraje i była konkurencyjna. |
| --- | --- |

56.

Przypomina, że regiony, podejmując znaczne inwestycje, już przyczyniły się do rozwoju europejskiej kompetencji w zakresie działalności kosmicznej i będą to czynić także w przyszłości. Jednocześnie nieodzowne jest rzetelne finansowanie programów kosmicznych przez UE. Tylko tak można zapewnić, by działalność w tej dziedzinie objęła wszystkie kraje i była konkurencyjna.

| 57. | Dostrzega zwłaszcza konieczność bardziej konkretnego, ukierunkowanego i zrównoważonego finansowania badań kosmicznych, co wiąże się z potrzebą skuteczniejszej koordynacji, tak aby zapewnić synergię między badaniami kosmicznymi i innymi innowacyjnymi kierunkami badań i rozwoju. |
| --- | --- |

57.

Dostrzega zwłaszcza konieczność bardziej konkretnego, ukierunkowanego i zrównoważonego finansowania badań kosmicznych, co wiąże się z potrzebą skuteczniejszej koordynacji, tak aby zapewnić synergię między badaniami kosmicznymi i innymi innowacyjnymi kierunkami badań i rozwoju.

| 58. | Jest zdania, że politykę UE w zakresie przestrzeni kosmicznej trzeba także skoordynować z innymi obszarami polityki (takimi jak badania, innowacje, spójność, współpraca regionalna) oraz instrumentami ich finansowania, aby ułatwić regionom udział w rozwoju i korzystanie z efektów. |
| --- | --- |

58.

Jest zdania, że politykę UE w zakresie przestrzeni kosmicznej trzeba także skoordynować z innymi obszarami polityki (takimi jak badania, innowacje, spójność, współpraca regionalna) oraz instrumentami ich finansowania, aby ułatwić regionom udział w rozwoju i korzystanie z efektów.

| 59. | Wzywa Komisję, by w związku ze średnioterminowym planowaniem finansowym od 2014 r. przedstawiła propozycję kompleksowego uwzględnienia wkładów UE, ESA i państw członkowskich (krajowe programy i inwestycje regionalne), tak aby osiągnąć możliwie wysoką synergię i uniknąć powielania działań. |
| --- | --- |

59.

Wzywa Komisję, by w związku ze średnioterminowym planowaniem finansowym od 2014 r. przedstawiła propozycję kompleksowego uwzględnienia wkładów UE, ESA i państw członkowskich (krajowe programy i inwestycje regionalne), tak aby osiągnąć możliwie wysoką synergię i uniknąć powielania działań.

VI.   PODSUMOWANIE

| 60. | Wzywa Komisję, by w możliwie najkrótszym terminie przedstawiła, na podstawie strategii UE w zakresie przestrzeni kosmicznej, obszerny projekt europejskiego programu kosmicznego, który uwzględni potencjalne korzyści z działalności kosmicznej, zarówno jeśli chodzi o zastosowania przeznaczone dla użytkowników, jak i o potencjał w dziedzinie badań i innowacji. Program ten, a szczególnie programy GMES i Galileo, powinien być w całości objęty średnioterminowym planowaniem finansowym od 2014 r. |
| --- | --- |

60.

Wzywa Komisję, by w możliwie najkrótszym terminie przedstawiła, na podstawie strategii UE w zakresie przestrzeni kosmicznej, obszerny projekt europejskiego programu kosmicznego, który uwzględni potencjalne korzyści z działalności kosmicznej, zarówno jeśli chodzi o zastosowania przeznaczone dla użytkowników, jak i o potencjał w dziedzinie badań i innowacji. Program ten, a szczególnie programy GMES i Galileo, powinien być w całości objęty średnioterminowym planowaniem finansowym od 2014 r.

| 61. | Jeszcze raz z naciskiem podkreśla kluczową rolę władz lokalnych i regionalnych w opracowywaniu, wdrażaniu i stosowaniu technologii kosmicznych. |
| --- | --- |

61.

Jeszcze raz z naciskiem podkreśla kluczową rolę władz lokalnych i regionalnych w opracowywaniu, wdrażaniu i stosowaniu technologii kosmicznych.

| 62. | Z tego względu wzywa Komisję, by w celu opracowania strategii UE w zakresie przestrzeni kosmicznej i niezbędnego planu jej realizacji przeprowadziła w niedalekiej przyszłości konsultacje z udziałem zainteresowanych podmiotów instytucjonalnych oraz najważniejszych grup interesów. Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne powinny być angażowane w opracowanie i wdrażanie strategii UE w zakresie przestrzeni kosmicznej, stosownie do ich znaczenia i kompetencji. |
| --- | --- |

62.

Z tego względu wzywa Komisję, by w celu opracowania strategii UE w zakresie przestrzeni kosmicznej i niezbędnego planu jej realizacji przeprowadziła w niedalekiej przyszłości konsultacje z udziałem zainteresowanych podmiotów instytucjonalnych oraz najważniejszych grup interesów. Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne powinny być angażowane w opracowanie i wdrażanie strategii UE w zakresie przestrzeni kosmicznej, stosownie do ich znaczenia i kompetencji.

| 63. | Jest zdania, że Komisja powinna wspierać władze lokalne i regionalne w rozpowszechnianiu informacji o rezultatach i możliwościach europejskich programów kosmicznych wśród obywateli, przedsiębiorstw i organów administracji w poszczególnych regionach. |
| --- | --- |

63.

Jest zdania, że Komisja powinna wspierać władze lokalne i regionalne w rozpowszechnianiu informacji o rezultatach i możliwościach europejskich programów kosmicznych wśród obywateli, przedsiębiorstw i organów administracji w poszczególnych regionach.

Bruksela, 15 grudnia 2011 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

| 23.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/34 |
| --- | --- | --- | --- |

23.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/34

---

Opinia Komitetu Regionów „wkład władz lokalnych i regionalnych UE w konferencję ONZ w 2012 roku w sprawie zrównoważonego rozwoju (Rio+20)”

2012/C 54/07

KOMITET REGIONÓW

| — | Wzywa uczestników szczytu Rio+20 do jednoznacznego uznania, iż urbanizacja jest nowym, ogromnym wyzwaniem, któremu świat musi stawić czoło, oraz do wzmożenia wysiłków na rzecz wymiany doświadczeń i transferu wiedzy w zakresie zrównoważonego rozwoju miast między samorządami terytorialnymi i władzami lokalnymi w skali globalnej. |
| --- | --- |

—

Wzywa uczestników szczytu Rio+20 do jednoznacznego uznania, iż urbanizacja jest nowym, ogromnym wyzwaniem, któremu świat musi stawić czoło, oraz do wzmożenia wysiłków na rzecz wymiany doświadczeń i transferu wiedzy w zakresie zrównoważonego rozwoju miast między samorządami terytorialnymi i władzami lokalnymi w skali globalnej.

| — | Wzywa, by na szczycie Rio+20 przyjęto harmonogram działań na rzecz ekologizacji gospodarki, który powinien obejmować odrębną sekcję poświęconą ekologicznej gospodarce lokalnej, w której uznano by kluczową rolę odgrywaną przez samorządy terytorialne i władze lokalne. W sekcji tej należałoby zwłaszcza promować międzynarodowe Porozumienie Burmistrzów i Regionów i wspierać zdecentralizowaną współpracę na rzecz rozwoju. Ewentualny system budowania potencjału powinien nakładać na uczestniczące w nim kraje obowiązek ścisłego angażowania w ten proces terytorialnego szczebla sprawowania rządów. |
| --- | --- |

—

Wzywa, by na szczycie Rio+20 przyjęto harmonogram działań na rzecz ekologizacji gospodarki, który powinien obejmować odrębną sekcję poświęconą ekologicznej gospodarce lokalnej, w której uznano by kluczową rolę odgrywaną przez samorządy terytorialne i władze lokalne. W sekcji tej należałoby zwłaszcza promować międzynarodowe Porozumienie Burmistrzów i Regionów i wspierać zdecentralizowaną współpracę na rzecz rozwoju. Ewentualny system budowania potencjału powinien nakładać na uczestniczące w nim kraje obowiązek ścisłego angażowania w ten proces terytorialnego szczebla sprawowania rządów.

| — | Postuluje, by samorządy terytorialne i władze lokalne – jako właściwe, pełnoprawne podmioty sprawowania władzy – zajmowały należne im miejsce w instytucjonalnych ramach zrównoważonego rozwoju – obok rządów krajowych i jednostek ONZ. Przy okazji szczytu Rio+20 należałoby skorzystać ze sposobności, by dostosować obecne struktury tzw. „istotnych grup”, np. stworzyć nową kategorię „podmiotów rządowych” uwzględniającą wszystkie zainteresowane strony, i upoważnić przyszłą Światową Organizację ds. Ochrony Środowiska (lub UNEP) bądź przyszłą Radę ds. Zrównoważonego Rozwoju do utworzenia stałego komitetu ds. samorządów terytorialnych i władz lokalnych. |
| --- | --- |

—

Postuluje, by samorządy terytorialne i władze lokalne – jako właściwe, pełnoprawne podmioty sprawowania władzy – zajmowały należne im miejsce w instytucjonalnych ramach zrównoważonego rozwoju – obok rządów krajowych i jednostek ONZ. Przy okazji szczytu Rio+20 należałoby skorzystać ze sposobności, by dostosować obecne struktury tzw. „istotnych grup”, np. stworzyć nową kategorię „podmiotów rządowych” uwzględniającą wszystkie zainteresowane strony, i upoważnić przyszłą Światową Organizację ds. Ochrony Środowiska (lub UNEP) bądź przyszłą Radę ds. Zrównoważonego Rozwoju do utworzenia stałego komitetu ds. samorządów terytorialnych i władz lokalnych.

| — | Chciałby, by na szczycie Rio+20 określono przyszłe ramy zarządzania, które potrzebne są do dalszego rozwijania lokalnej Agendy 21, i poparto promowanie demokracji środowiskowej w skali globalnej. Wyrazem tego mogłoby być poparcie dla wprowadzenia innych konwencji regionalnych, takich jak konwencja z Aarhus lub podjęcie negocjacji na temat globalnej konwencji w sprawie Zasady nr 10 Deklaracji z Rio de Janeiro. |
| --- | --- |

—

Chciałby, by na szczycie Rio+20 określono przyszłe ramy zarządzania, które potrzebne są do dalszego rozwijania lokalnej Agendy 21, i poparto promowanie demokracji środowiskowej w skali globalnej. Wyrazem tego mogłoby być poparcie dla wprowadzenia innych konwencji regionalnych, takich jak konwencja z Aarhus lub podjęcie negocjacji na temat globalnej konwencji w sprawie Zasady nr 10 Deklaracji z Rio de Janeiro.

| Sprawozdawca | Ilmar REEPALU (SE/PSE), członek Rady Miasta Malmö |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Rio+20: w kierunku gospodarki ekologicznej i lepszego zarządzania”
  COM(2011) 363 wersja ostateczna |

Sprawozdawca

Ilmar REEPALU (SE/PSE), członek Rady Miasta Malmö

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Rio+20: w kierunku gospodarki ekologicznej i lepszego zarządzania”

COM(2011) 363 wersja ostateczna

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   Uwagi ogólne

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje decyzję Zgromadzenia Ogólnego ONZ o zwołaniu Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zrównoważonego Rozwoju na najwyższym możliwym szczeblu w czerwcu 2012 r. w Rio de Janeiro (UNSCD lub szczyt Rio+20). Jej cele to: zagwarantowanie ponownego zaangażowania politycznego w zrównoważony rozwój, ocena dotychczasowych postępów, analiza luk we wprowadzaniu w życie wniosków płynących z poprzednich ważnych szczytów dot. zrównoważonego rozwoju, a także omówienie ostatnio pojawiających się wyzwań. Dwa konkretne tematy do dyskusji to: „ekologiczna gospodarka w kontekście zrównoważonego rozwoju i eliminacji ubóstwa” oraz „ramy instytucjonalne zrównoważonego rozwoju”. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje decyzję Zgromadzenia Ogólnego ONZ o zwołaniu Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zrównoważonego Rozwoju na najwyższym możliwym szczeblu w czerwcu 2012 r. w Rio de Janeiro (UNSCD lub szczyt Rio+20). Jej cele to: zagwarantowanie ponownego zaangażowania politycznego w zrównoważony rozwój, ocena dotychczasowych postępów, analiza luk we wprowadzaniu w życie wniosków płynących z poprzednich ważnych szczytów dot. zrównoważonego rozwoju, a także omówienie ostatnio pojawiających się wyzwań. Dwa konkretne tematy do dyskusji to: „ekologiczna gospodarka w kontekście zrównoważonego rozwoju i eliminacji ubóstwa” oraz „ramy instytucjonalne zrównoważonego rozwoju”.

| 2. | Wzywa wszystkich uczestniczących w konferencji Rio+20 oraz w dalszych działaniach z niej wynikających do zadbania o sukces tej konferencji i osiągnięcia prawdziwych postępów w zabiegach na rzecz zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

2.

Wzywa wszystkich uczestniczących w konferencji Rio+20 oraz w dalszych działaniach z niej wynikających do zadbania o sukces tej konferencji i osiągnięcia prawdziwych postępów w zabiegach na rzecz zrównoważonego rozwoju.

| 3. | Podkreślał przy różnych okazjach znaczenie działań i zmian mających na celu wspieranie i rozwijanie prac na rzecz zrównoważonego rozwoju. KR jest zdania, że wszystkie podmioty – zarówno globalne, jak i unijne, oraz rządy krajowe, terytorialne i lokalne – ponoszą wspólną odpowiedzialność za budowanie społeczeństwa zorientowanego na zrównoważony rozwój i szanującego dostępne zasoby naturalne. Członkowie KR-u oraz miasta i samorządy terytorialne mają tu do odegrania istotną rolę i są w dużej mierze siłą napędową prac na rzecz zrównoważonego rozwoju, między innymi dzięki temu, że są blisko obywateli UE. |
| --- | --- |

3.

Podkreślał przy różnych okazjach znaczenie działań i zmian mających na celu wspieranie i rozwijanie prac na rzecz zrównoważonego rozwoju. KR jest zdania, że wszystkie podmioty – zarówno globalne, jak i unijne, oraz rządy krajowe, terytorialne i lokalne – ponoszą wspólną odpowiedzialność za budowanie społeczeństwa zorientowanego na zrównoważony rozwój i szanującego dostępne zasoby naturalne. Członkowie KR-u oraz miasta i samorządy terytorialne mają tu do odegrania istotną rolę i są w dużej mierze siłą napędową prac na rzecz zrównoważonego rozwoju, między innymi dzięki temu, że są blisko obywateli UE.

| 4. | Wzywa do tego, by we wszystkich debatach prowadzonych na szczycie Rio+20 wyraźnie odwoływać się do samorządów terytorialnych i władz lokalnych
   (1)
  oraz by upoważniać je do udziału w nich. Samorządy terytorialne i władze lokalne muszą brać aktywny udział w przygotowaniach do tej konferencji, dyskusjach na niej prowadzonych, w działaniach podejmowanych po zakończeniu szczytu i we wdrażaniu rozwiązań. Zachęca się państwa członkowskie do tworzenia forów z samorządami terytorialnymi i władzami lokalnymi w ramach przygotowań do szczytu Rio+20. |
| --- | --- |

4.

Wzywa do tego, by we wszystkich debatach prowadzonych na szczycie Rio+20 wyraźnie odwoływać się do samorządów terytorialnych i władz lokalnych
   (1)
  oraz by upoważniać je do udziału w nich. Samorządy terytorialne i władze lokalne muszą brać aktywny udział w przygotowaniach do tej konferencji, dyskusjach na niej prowadzonych, w działaniach podejmowanych po zakończeniu szczytu i we wdrażaniu rozwiązań. Zachęca się państwa członkowskie do tworzenia forów z samorządami terytorialnymi i władzami lokalnymi w ramach przygotowań do szczytu Rio+20.

| 5. | Wzywa Radę Europejską i Komisję Europejską do opracowania jasnego i jednolitego stanowiska UE na konferencję ONZ oraz do zadbania o to, by z politycznego porozumienia zawartego w Rio de Janeiro wynikły także konkretne działania. Podkreśla w tym kontekście, że zaangażowanie obywateli, kompetencje i sprawowanie rządów na szczeblu terytorialnym i lokalnym są podstawowym warunkiem wstępnym zaistnienia zrównoważonego społeczeństwa. Aby wspierać ten cel, należy rozwijać stosowanie zasad pomocniczości i proporcjonalności i przestrzegać ich na wszystkich poziomach sprawowania rządów, od globalnego procesu planistycznego i decyzyjnego poprzez poziom unijny, aż do krajowego i niższego szczebla decyzyjnego. Należy uznać samorządy terytorialne i władze lokalne za równoprawnych partnerów i za najbardziej odpowiedni szczebel sprawowania rządów w wysiłkach na rzecz zrównoważonego rozwoju, zarówno w procesie przygotowywania konferencji ONZ, jak i we wdrażaniu jej wyników. |
| --- | --- |

5.

Wzywa Radę Europejską i Komisję Europejską do opracowania jasnego i jednolitego stanowiska UE na konferencję ONZ oraz do zadbania o to, by z politycznego porozumienia zawartego w Rio de Janeiro wynikły także konkretne działania. Podkreśla w tym kontekście, że zaangażowanie obywateli, kompetencje i sprawowanie rządów na szczeblu terytorialnym i lokalnym są podstawowym warunkiem wstępnym zaistnienia zrównoważonego społeczeństwa. Aby wspierać ten cel, należy rozwijać stosowanie zasad pomocniczości i proporcjonalności i przestrzegać ich na wszystkich poziomach sprawowania rządów, od globalnego procesu planistycznego i decyzyjnego poprzez poziom unijny, aż do krajowego i niższego szczebla decyzyjnego. Należy uznać samorządy terytorialne i władze lokalne za równoprawnych partnerów i za najbardziej odpowiedni szczebel sprawowania rządów w wysiłkach na rzecz zrównoważonego rozwoju, zarówno w procesie przygotowywania konferencji ONZ, jak i we wdrażaniu jej wyników.

| 6. | Wzywa uczestników szczytu Rio+20, by jednoznacznie uznali, iż urbanizacja jest nowym, ogromnym wyzwaniem, któremu świat musi stawić czoło. Jest to zjawisko o szczególnie istotnym znaczeniu dla samorządów terytorialnych i władz lokalnych, gdyż to właśnie one muszą jako pierwsze zmierzyć się z nowymi zagrożeniami i szansami z nim związanymi. Od początku bieżącego stulecia większość światowej populacji (7 mld ludzi) żyje w miastach. Do 2050 r. ludność świata może wzrosnąć z obecnych 7 do 9 mld, a według niektórych prognoz do 2030 r. 60 % światowej populacji będzie mieszkać w miastach. Tendencja ta jest szczególnie widoczna w krajach rozwijających się lub przechodzących szybką transformację. Zrównoważony rozwój miast wymaga całościowego i zintegrowanego podejścia do zarządzania ekonomicznymi, środowiskowymi i społeczno-kulturowymi aspektami rozwoju w ramach przestrzennych i fizycznych. KR zaleca intensyfikację wysiłków na rzecz rozwijania i wspierania zrównoważonego rozwoju miast. |
| --- | --- |

6.

Wzywa uczestników szczytu Rio+20, by jednoznacznie uznali, iż urbanizacja jest nowym, ogromnym wyzwaniem, któremu świat musi stawić czoło. Jest to zjawisko o szczególnie istotnym znaczeniu dla samorządów terytorialnych i władz lokalnych, gdyż to właśnie one muszą jako pierwsze zmierzyć się z nowymi zagrożeniami i szansami z nim związanymi. Od początku bieżącego stulecia większość światowej populacji (7 mld ludzi) żyje w miastach. Do 2050 r. ludność świata może wzrosnąć z obecnych 7 do 9 mld, a według niektórych prognoz do 2030 r. 60 % światowej populacji będzie mieszkać w miastach. Tendencja ta jest szczególnie widoczna w krajach rozwijających się lub przechodzących szybką transformację. Zrównoważony rozwój miast wymaga całościowego i zintegrowanego podejścia do zarządzania ekonomicznymi, środowiskowymi i społeczno-kulturowymi aspektami rozwoju w ramach przestrzennych i fizycznych. KR zaleca intensyfikację wysiłków na rzecz rozwijania i wspierania zrównoważonego rozwoju miast.

| 7. | Podkreśla, że podstawą zrównoważonego rozwoju jest harmonijne połączenie czynników społecznych, ekologicznych i gospodarczych, w związku z czym wśród głównych tematów konferencji Rio+20 muszą znaleźć się, obok oszczędzania zasobów, przeciwdziałania zmianie klimatu i innych celów z zakresu polityki ochrony środowiska, także zwalczanie ubóstwa i wykluczenia społecznego. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla, że podstawą zrównoważonego rozwoju jest harmonijne połączenie czynników społecznych, ekologicznych i gospodarczych, w związku z czym wśród głównych tematów konferencji Rio+20 muszą znaleźć się, obok oszczędzania zasobów, przeciwdziałania zmianie klimatu i innych celów z zakresu polityki ochrony środowiska, także zwalczanie ubóstwa i wykluczenia społecznego.

| 8. | Pragnie wzmożenia wysiłków na rzecz dostarczania, oceny, prezentacji i upowszechniania dobrych przykładów zrównoważonego rozwoju miast. Istnieje duże zapotrzebowanie na wymianę doświadczeń i transfer wiedzy, zarówno w zakresie czynników instytucjonalnych, jak i całościowego, zintegrowanego, systemowego podejścia do procesów planowania i podejmowania decyzji. Dobre zarządzanie na szczeblu miast, planowanie przestrzenne, systemy gospodarowania gruntami, prawodawstwo i strategie polityczne, finansowanie, współpraca publiczna i prywatna, udział społeczeństwa, edukacja, szkolenia oraz informacja – to wszystko są dziedziny, w których istnieje znacząca potrzeba wymiany doświadczeń i transferu wiedzy między samorządami terytorialnymi i władzami lokalnymi w skali globalnej. |
| --- | --- |

8.

Pragnie wzmożenia wysiłków na rzecz dostarczania, oceny, prezentacji i upowszechniania dobrych przykładów zrównoważonego rozwoju miast. Istnieje duże zapotrzebowanie na wymianę doświadczeń i transfer wiedzy, zarówno w zakresie czynników instytucjonalnych, jak i całościowego, zintegrowanego, systemowego podejścia do procesów planowania i podejmowania decyzji. Dobre zarządzanie na szczeblu miast, planowanie przestrzenne, systemy gospodarowania gruntami, prawodawstwo i strategie polityczne, finansowanie, współpraca publiczna i prywatna, udział społeczeństwa, edukacja, szkolenia oraz informacja – to wszystko są dziedziny, w których istnieje znacząca potrzeba wymiany doświadczeń i transferu wiedzy między samorządami terytorialnymi i władzami lokalnymi w skali globalnej.

| 9. | Pragnie podkreślić, jak ważne jest skupienie się na różnych formach partnerstwa oraz interakcji między miastami a ich otoczeniem oraz rozwijanie takiego partnerstwa i tych interakcji. Wzrost populacji miejskiej istotnie zwiększa popyt na produkcję i dostawę towarów, na przykład artykułów spożywczych; zwiększa także zapotrzebowanie na związane z tym gospodarowanie produktami odpadowymi i odpadami. Konkretnym przykładem potrzeby większego współdziałania między miastami a ich otoczeniem jest zarządzanie odpadami biologicznymi, gdzie potrzebne są funkcjonujące systemy, by odprowadzać roślinne składniki odżywcze do gruntów rolnych, co jest konieczne do prawidłowego działania biologicznego cyklu ekologicznego w obiegu zamkniętym. |
| --- | --- |

9.

Pragnie podkreślić, jak ważne jest skupienie się na różnych formach partnerstwa oraz interakcji między miastami a ich otoczeniem oraz rozwijanie takiego partnerstwa i tych interakcji. Wzrost populacji miejskiej istotnie zwiększa popyt na produkcję i dostawę towarów, na przykład artykułów spożywczych; zwiększa także zapotrzebowanie na związane z tym gospodarowanie produktami odpadowymi i odpadami. Konkretnym przykładem potrzeby większego współdziałania między miastami a ich otoczeniem jest zarządzanie odpadami biologicznymi, gdzie potrzebne są funkcjonujące systemy, by odprowadzać roślinne składniki odżywcze do gruntów rolnych, co jest konieczne do prawidłowego działania biologicznego cyklu ekologicznego w obiegu zamkniętym.

| 10. | Jest zdania, że edukacja, szkolenia i rozpowszechnianie informacji mają kluczowe znaczenie dla zwiększania społecznej świadomości w tym zakresie. Opracowanie programów nauczania ma szczególne znaczenie z punktu widzenia niezbędnej transformacji; powinny one obejmować nie tylko wiedzę techniczną na temat konkretnych aspektów, ale także całościowe i zintegrowane podejście systemowe. |
| --- | --- |

10.

Jest zdania, że edukacja, szkolenia i rozpowszechnianie informacji mają kluczowe znaczenie dla zwiększania społecznej świadomości w tym zakresie. Opracowanie programów nauczania ma szczególne znaczenie z punktu widzenia niezbędnej transformacji; powinny one obejmować nie tylko wiedzę techniczną na temat konkretnych aspektów, ale także całościowe i zintegrowane podejście systemowe.

| 11. | Pragnie podkreślić, że nowe technologie i większe inwestycje finansowe same w sobie nie wystarczą do tego, by wspólnota międzynarodowa sprostała wielu stojącym przed nią wyzwaniom i była w stanie podjąć konkretne działania na rzecz zrównoważonego rozwoju. Potrzebne są także działania mające na celu poszerzanie wiedzy, aby umożliwić przystosowanie i zmiany zachowań ludzi, wzory konsumpcji itp. |
| --- | --- |

11.

Pragnie podkreślić, że nowe technologie i większe inwestycje finansowe same w sobie nie wystarczą do tego, by wspólnota międzynarodowa sprostała wielu stojącym przed nią wyzwaniom i była w stanie podjąć konkretne działania na rzecz zrównoważonego rozwoju. Potrzebne są także działania mające na celu poszerzanie wiedzy, aby umożliwić przystosowanie i zmiany zachowań ludzi, wzory konsumpcji itp.

| 12. | Zaznacza, że szczególnie ważne są tu media, zarówno tradycyjne, jak i społecznościowe. Należy podjąć działania, które wspierałyby rozwój tych mediów jako narzędzi wymiany informacji, mobilizacji społeczeństwa, wprowadzania powiązań między inicjatywami oraz kształtowania krytycznej opinii publicznej, a tym samym wspierania zrównoważonego społeczeństwa. |
| --- | --- |

12.

Zaznacza, że szczególnie ważne są tu media, zarówno tradycyjne, jak i społecznościowe. Należy podjąć działania, które wspierałyby rozwój tych mediów jako narzędzi wymiany informacji, mobilizacji społeczeństwa, wprowadzania powiązań między inicjatywami oraz kształtowania krytycznej opinii publicznej, a tym samym wspierania zrównoważonego społeczeństwa.

| 13. | Podkreśla, że bliźniacza współpraca miast jest jednym z narzędzi wykorzystywanych do urzeczywistniania zrównoważonego społeczeństwa. Wiele projektów bliźniaczej współpracy jest już realizowanych lub opracowywanych na bazie dwustronnej lub wielostronnej podstawy tematycznej na szczeblach terytorialnym i lokalnym. Szereg podmiotów zaangażowanych jest w ten proces, zarówno w skali krajowej, terytorialnej i lokalnej, jak i unijnej oraz międzynarodowej. Współpraca bliźniacza jest szczególnie skutecznym środkiem wtedy, gdy jest poświęcona konkretnym tematom, ukierunkowana na rozwój zrównoważony oraz gdy angażują się w nią nie tylko rządy krajowe i władze lokalne, lecz również, co ważniejsze dla osiągnięcia pomyślnych rezultatów, organizacje społeczeństwa obywatelskiego. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla, że bliźniacza współpraca miast jest jednym z narzędzi wykorzystywanych do urzeczywistniania zrównoważonego społeczeństwa. Wiele projektów bliźniaczej współpracy jest już realizowanych lub opracowywanych na bazie dwustronnej lub wielostronnej podstawy tematycznej na szczeblach terytorialnym i lokalnym. Szereg podmiotów zaangażowanych jest w ten proces, zarówno w skali krajowej, terytorialnej i lokalnej, jak i unijnej oraz międzynarodowej. Współpraca bliźniacza jest szczególnie skutecznym środkiem wtedy, gdy jest poświęcona konkretnym tematom, ukierunkowana na rozwój zrównoważony oraz gdy angażują się w nią nie tylko rządy krajowe i władze lokalne, lecz również, co ważniejsze dla osiągnięcia pomyślnych rezultatów, organizacje społeczeństwa obywatelskiego.

| 14. | Podkreśla, że istotną rolę w zakresie ułatwiania wymiany oraz umożliwiania samorządom terytorialnym i władzom lokalnym zabierania głosu na forum globalnym mają również do odegrania międzynarodowe, regionalne lub krajowe stowarzyszenia terytorialnych szczebli sprawowania rządów. Także sam KR jest w kontekście UE istotnym podmiotem instytucjonalnym w tej kwestii, dlatego uważa, że potrzebne są dalsze wysiłki na rzecz koordynowania bieżących struktur i sieci oraz lepszej oceny innowacyjnych projektów oraz rozpowszechniania najlepszych sprawdzonych rozwiązań. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla, że istotną rolę w zakresie ułatwiania wymiany oraz umożliwiania samorządom terytorialnym i władzom lokalnym zabierania głosu na forum globalnym mają również do odegrania międzynarodowe, regionalne lub krajowe stowarzyszenia terytorialnych szczebli sprawowania rządów. Także sam KR jest w kontekście UE istotnym podmiotem instytucjonalnym w tej kwestii, dlatego uważa, że potrzebne są dalsze wysiłki na rzecz koordynowania bieżących struktur i sieci oraz lepszej oceny innowacyjnych projektów oraz rozpowszechniania najlepszych sprawdzonych rozwiązań.

B.   Umożliwić przejście do ekologicznej gospodarki

| 15. | Pragnie zaznaczyć, że zrównoważony rozwój obejmujący trzy wymiary, a mianowicie gospodarkę, ekologię i sprawy społeczne stanowi podstawę wzrostu, tworzenia nowych miejsc pracy, ekologicznej gospodarki, większego dobrobytu oraz czystszego i zdrowszego środowiska. |
| --- | --- |

15.

Pragnie zaznaczyć, że zrównoważony rozwój obejmujący trzy wymiary, a mianowicie gospodarkę, ekologię i sprawy społeczne stanowi podstawę wzrostu, tworzenia nowych miejsc pracy, ekologicznej gospodarki, większego dobrobytu oraz czystszego i zdrowszego środowiska.

| 16. | Stwierdza, że obecny system gospodarczy wykracza poza zdolność naszej planety do zrównoważonej gospodarki zasobami i że Unia Europejska importuje coraz więcej paliw kopalnych i surowców. Niektóre z nich, o charakterze strategicznym dla UE obecnie i w przyszłości, mogą się wyczerpać w najbliższych dziesięcioleciach. Oznacza to konieczność przekształcenia gospodarki w kierunku bardziej zrównoważonego rozwoju zapewniającego większe poszanowanie tych zasobów. |
| --- | --- |

16.

Stwierdza, że obecny system gospodarczy wykracza poza zdolność naszej planety do zrównoważonej gospodarki zasobami i że Unia Europejska importuje coraz więcej paliw kopalnych i surowców. Niektóre z nich, o charakterze strategicznym dla UE obecnie i w przyszłości, mogą się wyczerpać w najbliższych dziesięcioleciach. Oznacza to konieczność przekształcenia gospodarki w kierunku bardziej zrównoważonego rozwoju zapewniającego większe poszanowanie tych zasobów.

| 17. | Podkreśla z naciskiem, że przejście do bardziej zrównoważonej struktury rozwoju jest nie tylko problemem, ale – wręcz przeciwnie – niesie także ze sobą szereg możliwości, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę synergię między lepszą ochroną środowiska i stworzoną wartością dodaną w wymiarze społeczno-gospodarczym. Możliwości te trzeba wykorzystać dzięki odpowiednim działaniom w dziedzinie polityki gospodarczej, edukacji i przemian społecznych. |
| --- | --- |

17.

Podkreśla z naciskiem, że przejście do bardziej zrównoważonej struktury rozwoju jest nie tylko problemem, ale – wręcz przeciwnie – niesie także ze sobą szereg możliwości, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę synergię między lepszą ochroną środowiska i stworzoną wartością dodaną w wymiarze społeczno-gospodarczym. Możliwości te trzeba wykorzystać dzięki odpowiednim działaniom w dziedzinie polityki gospodarczej, edukacji i przemian społecznych.

| 18. | Stwierdza, że także przy obecnych warunkach finansowych w Unii Europejskiej i na świecie trzeba dążyć do prowadzenia zrównoważonej gospodarki oraz tworzenia trwałych miejsc pracy. |
| --- | --- |

18.

Stwierdza, że także przy obecnych warunkach finansowych w Unii Europejskiej i na świecie trzeba dążyć do prowadzenia zrównoważonej gospodarki oraz tworzenia trwałych miejsc pracy.

| 19. | Przypomina o znaczeniu ekologicznych miejsc pracy oraz ich promowaniu, rozumiejąc pod tym pojęciem godną pracę w tych sektorach gospodarki, które dbają o zrównoważony rozwój (zarówno wyłaniających się, jak i już istniejących), także ze względu na związane z tym postępy w zakresie spójności społecznej. Stąd też należy postrzegać edukację i zwiększanie umiejętności w dziedzinie zrównoważonego rozwoju na wszystkich poziomach za kluczowe elementy ułatwiające pełen rozwój tych ważnych sektorów. |
| --- | --- |

19.

Przypomina o znaczeniu ekologicznych miejsc pracy oraz ich promowaniu, rozumiejąc pod tym pojęciem godną pracę w tych sektorach gospodarki, które dbają o zrównoważony rozwój (zarówno wyłaniających się, jak i już istniejących), także ze względu na związane z tym postępy w zakresie spójności społecznej. Stąd też należy postrzegać edukację i zwiększanie umiejętności w dziedzinie zrównoważonego rozwoju na wszystkich poziomach za kluczowe elementy ułatwiające pełen rozwój tych ważnych sektorów.

| 20. | Zaleca, by szczyt Rio+20 przyjął nowy, alternatywny model mierzenia wzrostu i dobrobytu, który uwzględniałby inne czynniki oprócz PKB. Jest to konieczne do tego, by nadać debatom na temat strategii politycznych nowy kierunek i zasadniczo zmienić nasze rozumienie „postępu”. Potrzebne są wskaźniki, które uwzględniałyby zmianę klimatu, różnorodność biologiczną, efektywną gospodarkę zasobami i włączenie społeczne. |
| --- | --- |

20.

Zaleca, by szczyt Rio+20 przyjął nowy, alternatywny model mierzenia wzrostu i dobrobytu, który uwzględniałby inne czynniki oprócz PKB. Jest to konieczne do tego, by nadać debatom na temat strategii politycznych nowy kierunek i zasadniczo zmienić nasze rozumienie „postępu”. Potrzebne są wskaźniki, które uwzględniałyby zmianę klimatu, różnorodność biologiczną, efektywną gospodarkę zasobami i włączenie społeczne.

| 21. | Jest przekonany, że UE będzie mogła odegrać ważną rolę na konferencji ONZ zwłaszcza wtedy, gdy sama będzie świeciła przykładem: UE miałaby mocniejszą pozycję negocjacyjną, gdyby sama wyznaczyła sobie ambitne cele dotyczące przemian w kierunku gospodarki ekologicznej, na przykład w dziedzinach objętych inicjatywą przewodnią „Europa efektywnie korzystająca z zasobów” w ramach strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

21.

Jest przekonany, że UE będzie mogła odegrać ważną rolę na konferencji ONZ zwłaszcza wtedy, gdy sama będzie świeciła przykładem: UE miałaby mocniejszą pozycję negocjacyjną, gdyby sama wyznaczyła sobie ambitne cele dotyczące przemian w kierunku gospodarki ekologicznej, na przykład w dziedzinach objętych inicjatywą przewodnią „Europa efektywnie korzystająca z zasobów” w ramach strategii „Europa 2020”.

| 22. | Popiera propozycję Komisji Europejskiej, by na szczycie Rio+20 przyjęto harmonogram działań na rzecz ekologizacji gospodarki, w którym wyznaczono by cele i odpowiednie wskaźniki, określono bezpośrednie działania międzynarodowe i przejrzyste ramy dla globalnych, regionalnych (w tym unijnych), krajowych i terytorialnych inicjatyw oraz harmonogram ich wdrożenia. |
| --- | --- |

22.

Popiera propozycję Komisji Europejskiej, by na szczycie Rio+20 przyjęto harmonogram działań na rzecz ekologizacji gospodarki, w którym wyznaczono by cele i odpowiednie wskaźniki, określono bezpośrednie działania międzynarodowe i przejrzyste ramy dla globalnych, regionalnych (w tym unijnych), krajowych i terytorialnych inicjatyw oraz harmonogram ich wdrożenia.

| 23. | W tym kontekście popiera również wniosek UE, by na szczycie Rio+20 ustanowiono system budowania potencjału, tak aby zapewnić ukierunkowane, dostosowane do indywidualnych warunków doradztwo dla zainteresowanych krajów dotyczące przekształceń w kierunku ekologicznej gospodarki oraz możliwości skorzystania z dostępnego finansowania. KR podkreśla, że tego rodzaju system powinien nakładać na uczestniczące w nim kraje obowiązek ścisłego angażowania w ten proces terytorialnego szczebla sprawowania rządów. |
| --- | --- |

23.

W tym kontekście popiera również wniosek UE, by na szczycie Rio+20 ustanowiono system budowania potencjału, tak aby zapewnić ukierunkowane, dostosowane do indywidualnych warunków doradztwo dla zainteresowanych krajów dotyczące przekształceń w kierunku ekologicznej gospodarki oraz możliwości skorzystania z dostępnego finansowania. KR podkreśla, że tego rodzaju system powinien nakładać na uczestniczące w nim kraje obowiązek ścisłego angażowania w ten proces terytorialnego szczebla sprawowania rządów.

| 24. | Jest zdania, że wspomniany harmonogram powinien obejmować odrębną sekcję poświęconą ekologicznej gospodarce lokalnej, w której uznano by kluczową rolę odgrywaną przez samorządy terytorialne i władze lokalne w przechodzeniu na ekologiczną gospodarkę. W sekcji tej należałoby odnieść się zwłaszcza do głównych wyzwań związanych z urbanizacją i ekologiczną gospodarką miejską, jak również promować międzynarodowe Porozumienie Burmistrzów i Regionów i wspierać zdecentralizowaną współpracę na rzecz rozwoju prowadzoną przez samorządy terytorialne i władze lokalne. |
| --- | --- |

24.

Jest zdania, że wspomniany harmonogram powinien obejmować odrębną sekcję poświęconą ekologicznej gospodarce lokalnej, w której uznano by kluczową rolę odgrywaną przez samorządy terytorialne i władze lokalne w przechodzeniu na ekologiczną gospodarkę. W sekcji tej należałoby odnieść się zwłaszcza do głównych wyzwań związanych z urbanizacją i ekologiczną gospodarką miejską, jak również promować międzynarodowe Porozumienie Burmistrzów i Regionów i wspierać zdecentralizowaną współpracę na rzecz rozwoju prowadzoną przez samorządy terytorialne i władze lokalne.

| 25. | Wnosi o to, by zaproponowany przez Komisję Europejską w ramach Rio+20 „zestaw narzędzi” służący ekologizacji gospodarki zawierał wiele udanych przykładów wspierania ekologicznej gospodarki przez samorządy terytorialne i władze lokalne. |
| --- | --- |

25.

Wnosi o to, by zaproponowany przez Komisję Europejską w ramach Rio+20 „zestaw narzędzi” służący ekologizacji gospodarki zawierał wiele udanych przykładów wspierania ekologicznej gospodarki przez samorządy terytorialne i władze lokalne.

| 26. | Przypomina ważną rolę i liczne działania szczebla terytorialnego i lokalnego w dziedzinie pomocy rozwojowej oraz współpracy zdecentralizowanej prowadzone w ścisłej współpracy między KR-em, jego członkami i Komisją Europejską, takie jak np. „Atlas” KR-u, portal internetowy i konferencja nt. współpracy zdecentralizowanej. |
| --- | --- |

26.

Przypomina ważną rolę i liczne działania szczebla terytorialnego i lokalnego w dziedzinie pomocy rozwojowej oraz współpracy zdecentralizowanej prowadzone w ścisłej współpracy między KR-em, jego członkami i Komisją Europejską, takie jak np. „Atlas” KR-u, portal internetowy i konferencja nt. współpracy zdecentralizowanej.

| 27. | Pragnie, by podjęto na szczeblu globalnym działania wspierające rozwój sektora przedsiębiorstw zorientowanego na środowisko. Cel ten można osiągnąć dzięki:






  — | wspieraniu rozwoju zielonej technologii i ekologicznych rozwiązań, między innymi poprzez zwiększenie inwestycji w badania i rozwój, w tym inwestycji, które, będąc ukierunkowane na usługi ekosystemowe, przyczyniają się do ochrony różnorodności biologicznej oraz (od)budowy ekosystemów, przynosząc nowe możliwości gospodarcze, |
| --- | --- | --- |

27.

Pragnie, by podjęto na szczeblu globalnym działania wspierające rozwój sektora przedsiębiorstw zorientowanego na środowisko. Cel ten można osiągnąć dzięki:

—

wspieraniu rozwoju zielonej technologii i ekologicznych rozwiązań, między innymi poprzez zwiększenie inwestycji w badania i rozwój, w tym inwestycji, które, będąc ukierunkowane na usługi ekosystemowe, przyczyniają się do ochrony różnorodności biologicznej oraz (od)budowy ekosystemów, przynosząc nowe możliwości gospodarcze,

| — | podejmowaniu działań, które ułatwiałyby eksport oraz import ekologicznych produktów i usług na szczeblu globalnym, a także propagowaniu inteligentnej organizacji pracy, |
| --- | --- |

—

podejmowaniu działań, które ułatwiałyby eksport oraz import ekologicznych produktów i usług na szczeblu globalnym, a także propagowaniu inteligentnej organizacji pracy,

| — | wprowadzaniu do zamówień publicznych i do innego rodzaju zamówień wymagań związanych z ochroną środowiska, przeciwdziałaniem zmianie klimatu, jak również wymogów etycznych, |
| --- | --- |

—

wprowadzaniu do zamówień publicznych i do innego rodzaju zamówień wymagań związanych z ochroną środowiska, przeciwdziałaniem zmianie klimatu, jak również wymogów etycznych,

| — | sprzyjaniu rozwojowi ekologii przemysłowej i gospodarki okrężnej (od kołyski do kołyski) w celu zamknięcia cyklu produkcji i konsumpcji, włączając do obiegu zamkniętego materiały niezbędne w tych procesach, tak aby maksymalnie ograniczyć eksploatację nieodnawialnych zasobów naturalnych, |
| --- | --- |

—

sprzyjaniu rozwojowi ekologii przemysłowej i gospodarki okrężnej (od kołyski do kołyski) w celu zamknięcia cyklu produkcji i konsumpcji, włączając do obiegu zamkniętego materiały niezbędne w tych procesach, tak aby maksymalnie ograniczyć eksploatację nieodnawialnych zasobów naturalnych,

| — | opracowywaniu i wdrażaniu metod dotyczących funkcjonalnych zamówień publicznych, |
| --- | --- |

—

opracowywaniu i wdrażaniu metod dotyczących funkcjonalnych zamówień publicznych,

| — | koordynowaniu i opracowywaniu modeli dotyczących certyfikacji ekologicznej towarów i usług dostarczanych przez przedsiębiorstwa, zwłaszcza poprzez analizy porównawcze cyklu życia dóbr i usług, |
| --- | --- |

—

koordynowaniu i opracowywaniu modeli dotyczących certyfikacji ekologicznej towarów i usług dostarczanych przez przedsiębiorstwa, zwłaszcza poprzez analizy porównawcze cyklu życia dóbr i usług,

| — | koordynowaniu i opracowywaniu modeli dotyczących systemów zarządzania środowiskiem dla przedsiębiorstw i organizacji, zwłaszcza poprzez środowiskowe rachunki ekonomiczne, |
| --- | --- |

—

koordynowaniu i opracowywaniu modeli dotyczących systemów zarządzania środowiskiem dla przedsiębiorstw i organizacji, zwłaszcza poprzez środowiskowe rachunki ekonomiczne,

| — | opracowywaniu nowych modeli dotyczących finansowania zielonych rozwiązań i ekologicznych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

opracowywaniu nowych modeli dotyczących finansowania zielonych rozwiązań i ekologicznych przedsiębiorstw.

| 28. | Odnotowuje potrzebę poczynienia postępów w zakresie tworzenia nowych mechanizmów i instrumentów współpracy między sektorem publicznym a prywatnym (podmioty społeczne i gospodarcze) w celu opracowania i wdrożenia strategii w zakresie ekologicznej gospodarki, ze szczególnym uwzględnieniem promowania i konsolidacji partnerstw z udziałem wielu podmiotów. |
| --- | --- |

28.

Odnotowuje potrzebę poczynienia postępów w zakresie tworzenia nowych mechanizmów i instrumentów współpracy między sektorem publicznym a prywatnym (podmioty społeczne i gospodarcze) w celu opracowania i wdrożenia strategii w zakresie ekologicznej gospodarki, ze szczególnym uwzględnieniem promowania i konsolidacji partnerstw z udziałem wielu podmiotów.

| 29. | Powtarza, że dzisiaj jednym z kluczowych wyzwań jest radykalne ograniczenie wpływu człowieka na klimat, zarówno na szczeblu globalnym, jak i lokalnym, przy jednoczesnym zabezpieczeniu dostaw energii i zapewnieniu dobrobytu. Gminy i samorządy terytorialne mają do odegrania znaczącą rolę w tym procesie. Przejmują one w Unii Europejskiej odpowiedzialność za szeroki wachlarz inicjatyw na rzecz ograniczenia naszego wpływu na klimat, zabezpieczenia dostaw energii i przystosowania się do zmiany klimatu. W porozumieniach z Cancun, przyjętych w grudniu 2010 r., uznaje się władze lokalne za podmioty rządowe i przyznaje się miastom możliwość dostępu do międzynarodowych mechanizmów finansowania. Samorządy terytorialne i władze lokalne muszą się czynnie włączyć w krajowe plany na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu; oczekują one także dostępu do wsparcia finansowego. |
| --- | --- |

29.

Powtarza, że dzisiaj jednym z kluczowych wyzwań jest radykalne ograniczenie wpływu człowieka na klimat, zarówno na szczeblu globalnym, jak i lokalnym, przy jednoczesnym zabezpieczeniu dostaw energii i zapewnieniu dobrobytu. Gminy i samorządy terytorialne mają do odegrania znaczącą rolę w tym procesie. Przejmują one w Unii Europejskiej odpowiedzialność za szeroki wachlarz inicjatyw na rzecz ograniczenia naszego wpływu na klimat, zabezpieczenia dostaw energii i przystosowania się do zmiany klimatu. W porozumieniach z Cancun, przyjętych w grudniu 2010 r., uznaje się władze lokalne za podmioty rządowe i przyznaje się miastom możliwość dostępu do międzynarodowych mechanizmów finansowania. Samorządy terytorialne i władze lokalne muszą się czynnie włączyć w krajowe plany na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu; oczekują one także dostępu do wsparcia finansowego.

| 30. | Podkreśla, że należy podjąć działania w celu ochrony, zabezpieczenia i odnowy kluczowych surowców, materiałów i zasobów naturalnych. KR pragnie w szczególności, by szczyt Rio+20 skupił się zwłaszcza na zasobach wodnych. Dostęp do wody staje się coraz większym problemem i stanowi zasadnicze wyzwanie, zwłaszcza dla dużych miast. W związku z tym KR popiera ustanowienie międzynarodowego partnerstwa w sprawie wody, by zająć się rozwiązaniem tego problemu, i zwraca w tym kontekście uwagę na swe zalecenia dotyczące roli samorządów terytorialnych i władz lokalnych w propagowaniu zrównoważonej gospodarki wodnej (CdR 5/2011 fin). |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że należy podjąć działania w celu ochrony, zabezpieczenia i odnowy kluczowych surowców, materiałów i zasobów naturalnych. KR pragnie w szczególności, by szczyt Rio+20 skupił się zwłaszcza na zasobach wodnych. Dostęp do wody staje się coraz większym problemem i stanowi zasadnicze wyzwanie, zwłaszcza dla dużych miast. W związku z tym KR popiera ustanowienie międzynarodowego partnerstwa w sprawie wody, by zająć się rozwiązaniem tego problemu, i zwraca w tym kontekście uwagę na swe zalecenia dotyczące roli samorządów terytorialnych i władz lokalnych w propagowaniu zrównoważonej gospodarki wodnej (CdR 5/2011 fin).

| 31. | Podkreśla potrzebę sprawniejszego zarządzania środowiskiem morskim i oceanami, a także konieczność lepszej ich ochrony. Kwestie te, obok klimatu i różnorodności biologicznej, powinny stać się podwalinami ram prawnych z Rio. |
| --- | --- |

31.

Podkreśla potrzebę sprawniejszego zarządzania środowiskiem morskim i oceanami, a także konieczność lepszej ich ochrony. Kwestie te, obok klimatu i różnorodności biologicznej, powinny stać się podwalinami ram prawnych z Rio.

| 32. | Podkreśla sformułowanie Komisji, że „zrównoważone gospodarowanie gruntami i zrównoważone rolnictwo będą stanowiły fundament gospodarki ekologicznej”. Dlatego Komitet jest zdania, że zrównoważony rozwój miast i zrównoważone planowanie przestrzenne muszą wiązać się z przeznaczaniem pod zabudowę jak najmniejszej powierzchni produktywnych gruntów rolnych, tak aby w przyszłości możliwa była ich uprawa. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla sformułowanie Komisji, że „zrównoważone gospodarowanie gruntami i zrównoważone rolnictwo będą stanowiły fundament gospodarki ekologicznej”. Dlatego Komitet jest zdania, że zrównoważony rozwój miast i zrównoważone planowanie przestrzenne muszą wiązać się z przeznaczaniem pod zabudowę jak najmniejszej powierzchni produktywnych gruntów rolnych, tak aby w przyszłości możliwa była ich uprawa.

| 33. | Jest zdania, że aby umożliwić przejście do globalnej gospodarki ekologicznej, należy zmobilizować środki finansowe na dużą skalę. Opodatkowanie i ceny powinny lepiej odzwierciedlać koszty środowiskowe i korzyści dla środowiska. KR ponownie wzywa do włączania zasady „zanieczyszczający płaci” do głównego nurtu polityki i do rozszerzenia odpowiedzialności producenta; popiera także opcje zwrotu kosztów w zarządzaniu zasobami naturalnymi. W ramach harmonogramu działań na rzecz ekologizacji gospodarki należy zainicjować nowe publiczne i prywatne inicjatywy finansowe i partnerstwa. |
| --- | --- |

33.

Jest zdania, że aby umożliwić przejście do globalnej gospodarki ekologicznej, należy zmobilizować środki finansowe na dużą skalę. Opodatkowanie i ceny powinny lepiej odzwierciedlać koszty środowiskowe i korzyści dla środowiska. KR ponownie wzywa do włączania zasady „zanieczyszczający płaci” do głównego nurtu polityki i do rozszerzenia odpowiedzialności producenta; popiera także opcje zwrotu kosztów w zarządzaniu zasobami naturalnymi. W ramach harmonogramu działań na rzecz ekologizacji gospodarki należy zainicjować nowe publiczne i prywatne inicjatywy finansowe i partnerstwa.

| 34. | Proponuje, by przewidzieć w tym harmonogramie także szereg konkretnych i ograniczonych czasowo kroków prowadzących do zniesienia do 2020 r. wszystkich subwencji o skutkach szkodliwych dla środowiska. Dzięki temu można by udostępnić dodatkowe środki finansowe na inne działania. Ponadto na szczeblu międzynarodowym powinno się realizować cele dotyczące oszczędności i stosować normy dotyczące efektywności, takie jakie zostały opracowane w UE dla szeregu produktów i procesów. |
| --- | --- |

34.

Proponuje, by przewidzieć w tym harmonogramie także szereg konkretnych i ograniczonych czasowo kroków prowadzących do zniesienia do 2020 r. wszystkich subwencji o skutkach szkodliwych dla środowiska. Dzięki temu można by udostępnić dodatkowe środki finansowe na inne działania. Ponadto na szczeblu międzynarodowym powinno się realizować cele dotyczące oszczędności i stosować normy dotyczące efektywności, takie jakie zostały opracowane w UE dla szeregu produktów i procesów.

C.   Ramy instytucjonalne – w kierunku lepszego zarządzania

| 35. | Zaleca przekształcenie Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) w Światową Organizację ds. Ochrony Środowiska. Przekształcenie UNEP w wyspecjalizowaną agendę ONZ stworzyłoby globalną wielostronną organizację ds. ochrony środowiska i byłoby najbardziej obiecującym krokiem w kierunku poprawy międzynarodowego zarządzania w dziedzinie ochrony środowiska. Agencja ta powinna dysponować zmienionymi i zwiększonymi uprawnieniami i funkcjonować na równej stopie z innymi wyspecjalizowanymi agendami ONZ-u. Co więcej, w jej skład powinna wejść wyspecjalizowana sekcja wdrożeniowa – zdecentralizowana na poziomie regionalnym lub krajowym – zajmująca się udzielaniem państwom, samorządom terytorialnym i władzom lokalnym bezpośredniego wsparcia w zakresie efektywnego realizowania wielostronnych porozumień dotyczących środowiska, takich jak umowy w sprawie zmian klimatu czy bioróżnorodności. |
| --- | --- |

35.

Zaleca przekształcenie Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) w Światową Organizację ds. Ochrony Środowiska. Przekształcenie UNEP w wyspecjalizowaną agendę ONZ stworzyłoby globalną wielostronną organizację ds. ochrony środowiska i byłoby najbardziej obiecującym krokiem w kierunku poprawy międzynarodowego zarządzania w dziedzinie ochrony środowiska. Agencja ta powinna dysponować zmienionymi i zwiększonymi uprawnieniami i funkcjonować na równej stopie z innymi wyspecjalizowanymi agendami ONZ-u. Co więcej, w jej skład powinna wejść wyspecjalizowana sekcja wdrożeniowa – zdecentralizowana na poziomie regionalnym lub krajowym – zajmująca się udzielaniem państwom, samorządom terytorialnym i władzom lokalnym bezpośredniego wsparcia w zakresie efektywnego realizowania wielostronnych porozumień dotyczących środowiska, takich jak umowy w sprawie zmian klimatu czy bioróżnorodności.

| 36. | Zaleca także utworzenie Rady ds. Zrównoważonego Rozwoju w miejsce istniejącej Komisji ds. Zrównoważonego Rozwoju. Celem tej propozycji jest osiągnięcie lepszego zarządzania, wypracowanie wspólnego stanowiska i koordynacja prowadzonych na wszystkich poziomach prac na rzecz zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

36.

Zaleca także utworzenie Rady ds. Zrównoważonego Rozwoju w miejsce istniejącej Komisji ds. Zrównoważonego Rozwoju. Celem tej propozycji jest osiągnięcie lepszego zarządzania, wypracowanie wspólnego stanowiska i koordynacja prowadzonych na wszystkich poziomach prac na rzecz zrównoważonego rozwoju.

| 37. | Popiera opracowanie celów dotyczących zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza długoterminowych, na wzór milenijnych celów rozwoju. Następnie należałoby przełożyć ogólne zaangażowanie polityczne oparte na wspólnych celach na pakiet odrębnych i konkretnych celów i określić sposoby ich osiągnięcia. |
| --- | --- |

37.

Popiera opracowanie celów dotyczących zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza długoterminowych, na wzór milenijnych celów rozwoju. Następnie należałoby przełożyć ogólne zaangażowanie polityczne oparte na wspólnych celach na pakiet odrębnych i konkretnych celów i określić sposoby ich osiągnięcia.

| 38. | Nalega, by na szczycie Rio+20 uznano, że zarządzanie wymaga udziału wszystkich poziomów sprawowania rządów, od szczebla lokalnego i niższego niż krajowy, poprzez poziom krajów i regionów, aż po skalę globalną. W konsekwencji na szczycie Rio+20 należy poprzeć podejście oparte na wielopoziomowym sprawowaniu rządów, które cechowałoby się interakcją, synergią i komplementarnością między wszystkimi poziomami sprawowania rządów. |
| --- | --- |

38.

Nalega, by na szczycie Rio+20 uznano, że zarządzanie wymaga udziału wszystkich poziomów sprawowania rządów, od szczebla lokalnego i niższego niż krajowy, poprzez poziom krajów i regionów, aż po skalę globalną. W konsekwencji na szczycie Rio+20 należy poprzeć podejście oparte na wielopoziomowym sprawowaniu rządów, które cechowałoby się interakcją, synergią i komplementarnością między wszystkimi poziomami sprawowania rządów.

| 39. | Zwraca uwagę na fakt, że na mocy konwencji z Rio jeszcze wyraźniej podkreślony został specjalny status samorządów terytorialnych i władz lokalnych jako instytucji rządowych. Między innymi w porozumieniu z Cancun i decyzji X/22 przyjętej na konferencji stron COP 10 Konwencji o różnorodności biologicznej („Plan działań dla samorządów terytorialnych, miast i innych władz lokalnych”) samorządy terytorialne i władze lokalne uznano za „podmioty rządowe”. KR aktywnie wspierał te posunięcia. |
| --- | --- |

39.

Zwraca uwagę na fakt, że na mocy konwencji z Rio jeszcze wyraźniej podkreślony został specjalny status samorządów terytorialnych i władz lokalnych jako instytucji rządowych. Między innymi w porozumieniu z Cancun i decyzji X/22 przyjętej na konferencji stron COP 10 Konwencji o różnorodności biologicznej („Plan działań dla samorządów terytorialnych, miast i innych władz lokalnych”) samorządy terytorialne i władze lokalne uznano za „podmioty rządowe”. KR aktywnie wspierał te posunięcia.

| 40. | Postuluje, by samorządy terytorialne i władze lokalne – jako właściwe, pełnoprawne podmioty sprawowania władzy – zajmowały należne im miejsce w instytucjonalnych ramach zrównoważonego rozwoju – obok rządów krajowych i jednostek ONZ. Przy okazji szczytu Rio+20 należałoby skorzystać ze sposobności, by dostosować obecne struktury tzw. „istotnych grup”, tak by odzwierciedlały rozwój sytuacji, jaki nastąpił od 1992 r., zwłaszcza w zakresie roli samorządów lokalnych i terytorialnych. Można by tego dokonać np. poprzez stworzenie nowej kategorii „podmiotów rządowych”, uwzględniającej wszystkie zainteresowane strony. KR ubolewa nad tym, że w obecnej międzynarodowej strukturze sprawowania rządów samorządy terytorialne i władze lokalne – mimo odgrywania szczególnej, stale rosnącej roli w procesie sprawowania władzy – są w gremiach ONZ stawiane na tym samym poziomie co społeczeństwo obywatelskie, przedstawiciele biznesu czy inne grupy definiowane raczej za pomocą kryteriów społeczno-gospodarczych, niż ich roli w systemie sprawowania rządów. |
| --- | --- |

40.

Postuluje, by samorządy terytorialne i władze lokalne – jako właściwe, pełnoprawne podmioty sprawowania władzy – zajmowały należne im miejsce w instytucjonalnych ramach zrównoważonego rozwoju – obok rządów krajowych i jednostek ONZ. Przy okazji szczytu Rio+20 należałoby skorzystać ze sposobności, by dostosować obecne struktury tzw. „istotnych grup”, tak by odzwierciedlały rozwój sytuacji, jaki nastąpił od 1992 r., zwłaszcza w zakresie roli samorządów lokalnych i terytorialnych. Można by tego dokonać np. poprzez stworzenie nowej kategorii „podmiotów rządowych”, uwzględniającej wszystkie zainteresowane strony. KR ubolewa nad tym, że w obecnej międzynarodowej strukturze sprawowania rządów samorządy terytorialne i władze lokalne – mimo odgrywania szczególnej, stale rosnącej roli w procesie sprawowania władzy – są w gremiach ONZ stawiane na tym samym poziomie co społeczeństwo obywatelskie, przedstawiciele biznesu czy inne grupy definiowane raczej za pomocą kryteriów społeczno-gospodarczych, niż ich roli w systemie sprawowania rządów.

| 41. | Proponuje zatem, by na szczycie Rio+20 upoważniono UNEP (lub przyszłą Światową Organizację ds. Ochrony Środowiska) bądź Radę ds. Zrównoważonego Rozwoju do utworzenia stałego komitetu ds. samorządów terytorialnych i władz lokalnych. Ta nowa struktura odpowiednio odzwierciedlałaby wielopoziomowe sprawowanie rządów i pełniłaby funkcję stałego mechanizmu konsultacji z samorządami terytorialnymi i władzami lokalnymi na całym świecie, jak również zapewniałaby współpracę między nimi. Za wzór mógłby tu posłużyć Komitet Regionów. |
| --- | --- |

41.

Proponuje zatem, by na szczycie Rio+20 upoważniono UNEP (lub przyszłą Światową Organizację ds. Ochrony Środowiska) bądź Radę ds. Zrównoważonego Rozwoju do utworzenia stałego komitetu ds. samorządów terytorialnych i władz lokalnych. Ta nowa struktura odpowiednio odzwierciedlałaby wielopoziomowe sprawowanie rządów i pełniłaby funkcję stałego mechanizmu konsultacji z samorządami terytorialnymi i władzami lokalnymi na całym świecie, jak również zapewniałaby współpracę między nimi. Za wzór mógłby tu posłużyć Komitet Regionów.

| 42. | Zdaje sobie sprawę z tego, że odpowiedzialność i role samorządów terytorialnych i władz lokalnych znacząco różnią się między sobą, zarówno w Unii Europejskiej, jak i w skali globalnej; jest także świadom nieustannego rozwoju samorządności terytorialnej i lokalnej. Należy zatem mieć owe różnice na uwadze przy podejmowaniu starań na rzecz jak najściślejszego zaangażowania samorządów terytorialnych i lokalnych w procesy rozwoju zrównoważonych społeczeństw. |
| --- | --- |

42.

Zdaje sobie sprawę z tego, że odpowiedzialność i role samorządów terytorialnych i władz lokalnych znacząco różnią się między sobą, zarówno w Unii Europejskiej, jak i w skali globalnej; jest także świadom nieustannego rozwoju samorządności terytorialnej i lokalnej. Należy zatem mieć owe różnice na uwadze przy podejmowaniu starań na rzecz jak najściślejszego zaangażowania samorządów terytorialnych i lokalnych w procesy rozwoju zrównoważonych społeczeństw.

| 43. | Pragnie podkreślić znaczenie wypracowania wspólnych poglądów i koordynacji prac na rzecz zrównoważonego rozwoju na poziomie globalnym. Miasta i samorządy terytorialne są głównymi podmiotami tego procesu. Porozumienie Burmistrzów, Agenda 21 oraz strategie zrównoważonego rozwoju są tutaj ważną platformą koordynacji i wymiany doświadczeń. |
| --- | --- |

43.

Pragnie podkreślić znaczenie wypracowania wspólnych poglądów i koordynacji prac na rzecz zrównoważonego rozwoju na poziomie globalnym. Miasta i samorządy terytorialne są głównymi podmiotami tego procesu. Porozumienie Burmistrzów, Agenda 21 oraz strategie zrównoważonego rozwoju są tutaj ważną platformą koordynacji i wymiany doświadczeń.

| 44. | Zaznacza, że nacisk Komisji Europejskiej na sektor prywatny nie powinien odwrócić uwagi od potrzeby wsparcia przez szczyt Rio+20, UE i państwa członkowskie zarządzania zrównoważonym rozwojem na poziomie władz lokalnych i terytorialnych, ani od potrzeby upodmiotowienia obywateli. |
| --- | --- |

44.

Zaznacza, że nacisk Komisji Europejskiej na sektor prywatny nie powinien odwrócić uwagi od potrzeby wsparcia przez szczyt Rio+20, UE i państwa członkowskie zarządzania zrównoważonym rozwojem na poziomie władz lokalnych i terytorialnych, ani od potrzeby upodmiotowienia obywateli.

| 45. | Zwraca uwagę, jak ważne jest, by obywatele znaleźli się w centrum działań na rzecz zrównoważonego społeczeństwa. Z tego względu należy przystosować cele tego procesu i sposoby ich osiągnięcia do różnych sytuacji lokalnych. Istniejące uwarunkowania terytorialne i lokalne muszą stać się punktem wyjścia do dialogu o materialnych i finansowych środkach oraz zmianach w konsumpcji i zachowaniu. Należy podjąć następujące działania, by wesprzeć bezpośredni udział obywateli w budowaniu zrównoważonego społeczeństwa:






  — | rozwijać procesy konsultacyjne i tworzyć miejsca spotkań do prowadzenia dialogu i wymiany doświadczeń, |
| --- | --- | --- |

45.

Zwraca uwagę, jak ważne jest, by obywatele znaleźli się w centrum działań na rzecz zrównoważonego społeczeństwa. Z tego względu należy przystosować cele tego procesu i sposoby ich osiągnięcia do różnych sytuacji lokalnych. Istniejące uwarunkowania terytorialne i lokalne muszą stać się punktem wyjścia do dialogu o materialnych i finansowych środkach oraz zmianach w konsumpcji i zachowaniu. Należy podjąć następujące działania, by wesprzeć bezpośredni udział obywateli w budowaniu zrównoważonego społeczeństwa:

—

rozwijać procesy konsultacyjne i tworzyć miejsca spotkań do prowadzenia dialogu i wymiany doświadczeń,

| — | wspierać – zarówno w skali krajowej, jak i międzynarodowej – terytorialne i lokalne projekty na rzecz rozwoju, oraz |
| --- | --- |

—

wspierać – zarówno w skali krajowej, jak i międzynarodowej – terytorialne i lokalne projekty na rzecz rozwoju, oraz

| — | zwiększać wiedzę o potrzebie wspólnych wysiłków na rzecz tworzenia zrównoważonego społeczeństwa i lepiej uświadamiać w tym zakresie. |
| --- | --- |

—

zwiększać wiedzę o potrzebie wspólnych wysiłków na rzecz tworzenia zrównoważonego społeczeństwa i lepiej uświadamiać w tym zakresie.

| 46. | Chciałby, by na szczycie Rio+20 poparto promowanie demokracji środowiskowej w skali globalnej. Wyrazem tego mogłoby być potwierdzenie na szczycie Rio+20 przez strony konwencji z Aarhus gotowości do otwarcia konwencji na cały świat. Można by było także wyrazić wsparcie poprzez opowiedzenie się za wprowadzeniem konwencji regionalnych wzorowanych na konwencji z Aarhus, lub podjęcie negocjacji na temat globalnej konwencji w sprawie Zasady nr 10 Deklaracji z Rio de Janeiro (2). |
| --- | --- |

46.

Chciałby, by na szczycie Rio+20 poparto promowanie demokracji środowiskowej w skali globalnej. Wyrazem tego mogłoby być potwierdzenie na szczycie Rio+20 przez strony konwencji z Aarhus gotowości do otwarcia konwencji na cały świat. Można by było także wyrazić wsparcie poprzez opowiedzenie się za wprowadzeniem konwencji regionalnych wzorowanych na konwencji z Aarhus, lub podjęcie negocjacji na temat globalnej konwencji w sprawie Zasady nr 10 Deklaracji z Rio de Janeiro (2).

| 47. | Komitet pragnie intensyfikacji i odnowienia prac nad dokumentem programowym Agenda 21. Na szczycie Rio+20 należy określić przyszłe ramy zarządzania, które potrzebne są do dalszego rozwijania lokalnej Agendy 21. Zainicjowana po szczycie w Rio de Janeiro w 1992 r., ta lokalna agenda jest dobrym przykładem oddolnego procesu, który przyniósł dobre i trwałe rezultaty, zarówno w postaci konkretnych działań podejmowanych przez podmioty społeczne na rzecz zrównoważonego rozwoju, jak i w postaci większej świadomości i zaangażowania w tym zakresie. Uświadomienie obywateli oraz ich udział stanowi podstawę lokalnej Agendy 21. W wielu wypadkach agenda ta doprowadziła do utworzenia nowych, ekologicznych miejsc pracy. |
| --- | --- |

47.

Komitet pragnie intensyfikacji i odnowienia prac nad dokumentem programowym Agenda 21. Na szczycie Rio+20 należy określić przyszłe ramy zarządzania, które potrzebne są do dalszego rozwijania lokalnej Agendy 21. Zainicjowana po szczycie w Rio de Janeiro w 1992 r., ta lokalna agenda jest dobrym przykładem oddolnego procesu, który przyniósł dobre i trwałe rezultaty, zarówno w postaci konkretnych działań podejmowanych przez podmioty społeczne na rzecz zrównoważonego rozwoju, jak i w postaci większej świadomości i zaangażowania w tym zakresie. Uświadomienie obywateli oraz ich udział stanowi podstawę lokalnej Agendy 21. W wielu wypadkach agenda ta doprowadziła do utworzenia nowych, ekologicznych miejsc pracy.

| 48. | Komitet chciałby zwłaszcza, by w większym stopniu wspierano wiedzę na szczeblu terytorialnym i lokalnym. Aby działania na rzecz osiągnięcia zrównoważonego społeczeństwa były skuteczne, wszystkie podmioty muszą mieć dostęp do bazy planistycznej i decyzyjnej. Jest to także ważne w związku z podejmowaniem dalszych działań, a także oceną wyników i doświadczeń uzyskanych w trakcie prac nad budowaniem zrównoważonego społeczeństwa oraz informacją zwrotną w tym zakresie. |
| --- | --- |

48.

Komitet chciałby zwłaszcza, by w większym stopniu wspierano wiedzę na szczeblu terytorialnym i lokalnym. Aby działania na rzecz osiągnięcia zrównoważonego społeczeństwa były skuteczne, wszystkie podmioty muszą mieć dostęp do bazy planistycznej i decyzyjnej. Jest to także ważne w związku z podejmowaniem dalszych działań, a także oceną wyników i doświadczeń uzyskanych w trakcie prac nad budowaniem zrównoważonego społeczeństwa oraz informacją zwrotną w tym zakresie.

| 49. | Oczekuje, że Komisja rozwinie i pogłębi dialog z KR-em i jego członkami w trakcie kontynuacji prac nad przygotowaniami do szczytu Rio+20. Komitet wyraża nadzieję, że w skład delegacji UE na szczyt Rio+20 wejdzie odpowiednia liczba delegatów z KR-u. |
| --- | --- |

49.

Oczekuje, że Komisja rozwinie i pogłębi dialog z KR-em i jego członkami w trakcie kontynuacji prac nad przygotowaniami do szczytu Rio+20. Komitet wyraża nadzieję, że w skład delegacji UE na szczyt Rio+20 wejdzie odpowiednia liczba delegatów z KR-u.

Bruksela, 15 grudnia 2011 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  W niniejszej opinii termin „samorządy terytorialne i władze lokalne” stosuje się zgodnie z jego użyciem w kontekście ONZ-etu (w którym to kontekście termin „regiony” odnosi się raczej do regionów świata). W kontekście UE termin „samorządy terytorialne i władze lokalne” oznacza „władze lokalne i regionalne”.

1

(2)  Zasada nr 10 Deklaracji z Rio de Janeiro w Sprawie Środowiska i Rozwoju, Konferencja Narodów Zjednoczonych z 1992 r. pt. „Środowisko i Rozwój” – zob. http://www.un.org/documents/ga/conf151/aconf15126-1annex1.htm.

2

---

III Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

93. sesja plenarna w dniach 14 i 15 grudnia 2011 r.

| 23.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/40 |
| --- | --- | --- | --- |

23.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/40

---

Opinia Komitetu Regionów „Nowe wieloletnie ramy finansowe po roku 2013”

2012/C 54/08

KOMITET REGIONÓW

| — | Jest przekonany, iż proponowany poziom finansowania należy postrzegać w kategoriach absolutnego minimum, bez którego nie da się zrealizować ambicji państw członkowskich, wyrażonych w traktacie oraz strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

—

Jest przekonany, iż proponowany poziom finansowania należy postrzegać w kategoriach absolutnego minimum, bez którego nie da się zrealizować ambicji państw członkowskich, wyrażonych w traktacie oraz strategii „Europa 2020”.

| — | Po raz kolejny zaznacza, iż nie zgadza się na żadnego rodzaju warunkowość makroekonomiczną. |
| --- | --- |

—

Po raz kolejny zaznacza, iż nie zgadza się na żadnego rodzaju warunkowość makroekonomiczną.

| — | Popiera wprowadzenie tylko takich uwarunkowań ex ante, które służą jako instrument poprawy skuteczności programów i wzywa do tego, by zawarcie oficjalnej umowy partnerskiej między każdym państwem członkowskim a jego władzami lokalnymi i regionalnymi stało się konkretnym uwarunkowaniem ex ante. |
| --- | --- |

—

Popiera wprowadzenie tylko takich uwarunkowań ex ante, które służą jako instrument poprawy skuteczności programów i wzywa do tego, by zawarcie oficjalnej umowy partnerskiej między każdym państwem członkowskim a jego władzami lokalnymi i regionalnymi stało się konkretnym uwarunkowaniem ex ante.

| — | Po raz kolejny podkreśla, że nie zgadza się na proponowaną rezerwę na wykonanie i podkreśla, że uwarunkowania ex post i możliwość zamrożenia środków powinny mieć zastosowanie, na jasno określonych zasadach, wyłącznie w wypadku poważnych braków w stosunku do oczekiwanych rezultatów. |
| --- | --- |

—

Po raz kolejny podkreśla, że nie zgadza się na proponowaną rezerwę na wykonanie i podkreśla, że uwarunkowania ex post i możliwość zamrożenia środków powinny mieć zastosowanie, na jasno określonych zasadach, wyłącznie w wypadku poważnych braków w stosunku do oczekiwanych rezultatów.

| — | Popiera zawartą w wieloletnich ramach finansowych propozycję utworzenia nowej kategorii przejściowej regionów. |
| --- | --- |

—

Popiera zawartą w wieloletnich ramach finansowych propozycję utworzenia nowej kategorii przejściowej regionów.

| — | Podkreśla, że proponowana stopa ograniczenia absorpcji nie powinna doprowadzić do tego, że w jakimkolwiek państwie członkowskim poziom przyznanych środków w latach 2007–2013 spadnie poniżej poziomu faktycznych wydatków. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że proponowana stopa ograniczenia absorpcji nie powinna doprowadzić do tego, że w jakimkolwiek państwie członkowskim poziom przyznanych środków w latach 2007–2013 spadnie poniżej poziomu faktycznych wydatków.

| — | Wzywa do znacznego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w nadzorowanie projektów infrastrukturalnych finansowanych w ramach instrumentu „Łącząc Europę” i zarządzanie nimi. |
| --- | --- |

—

Wzywa do znacznego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w nadzorowanie projektów infrastrukturalnych finansowanych w ramach instrumentu „Łącząc Europę” i zarządzanie nimi.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję znaczącego zwiększenia budżetu na badania i innowacje zawartą w wieloletnich ramach finansowych. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję znaczącego zwiększenia budżetu na badania i innowacje zawartą w wieloletnich ramach finansowych.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie do ekologizacji WPR jak i propozycje odnoszące się do konwergencji płatności i ustalenia pułapu dopłat bezpośrednich. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie do ekologizacji WPR jak i propozycje odnoszące się do konwergencji płatności i ustalenia pułapu dopłat bezpośrednich.

| — | Z ubolewaniem przyjmuje fakt, iż budżet na rozwój obszarów wiejskich będzie wciąż nieproporcjonalnie niski w porównaniu z funduszami przeznaczonymi na płatności bezpośrednie. |
| --- | --- |

—

Z ubolewaniem przyjmuje fakt, iż budżet na rozwój obszarów wiejskich będzie wciąż nieproporcjonalnie niski w porównaniu z funduszami przeznaczonymi na płatności bezpośrednie.

| — | Uważa, że główne obszary wydatków UE, takie jak fundusz dostosowania do globalizacji (GAF) lub europejski program monitorowania Ziemi (GMES), nie powinny być finansowane z puli nieobjętej wieloletnimi ramami finansowymi. |
| --- | --- |

—

Uważa, że główne obszary wydatków UE, takie jak fundusz dostosowania do globalizacji (GAF) lub europejski program monitorowania Ziemi (GMES), nie powinny być finansowane z puli nieobjętej wieloletnimi ramami finansowymi.

| — | Jest przekonany, iż zasoby własne UE powinny zastąpić składki poszczególnych państw członkowskich i popiera propozycje Komisji, mówiące o ustanowieniu nowego zasobu VAT i podatku od transakcji finansowych. |
| --- | --- |

—

Jest przekonany, iż zasoby własne UE powinny zastąpić składki poszczególnych państw członkowskich i popiera propozycje Komisji, mówiące o ustanowieniu nowego zasobu VAT i podatku od transakcji finansowych.

| Sprawozdawca | Flo CLUCAS (UK/ALDE), radna miasta Liverpool |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowe | | Komisja Europejska (2011), komunikat Komisji „Budżet z perspektywy „Europy 2020”
  COM(2011) 500 wersja ostateczna |

Sprawozdawca

Flo CLUCAS (UK/ALDE), radna miasta Liverpool

Dokumenty źródłowe

Komisja Europejska (2011), komunikat Komisji „Budżet z perspektywy „Europy 2020”

COM(2011) 500 wersja ostateczna

| | Komisja Europejska (2011), wniosek dotyczący rozporządzenia Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020
  COM(2011) 398 wersja ostateczna – 2011/0177 (APP) |
| --- | --- |

Komisja Europejska (2011), wniosek dotyczący rozporządzenia Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020

COM(2011) 398 wersja ostateczna – 2011/0177 (APP)

| | Komisja Europejska (2011), wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej
  COM(2011) 510 wersja ostateczna – 2011/0183 (CNS) |
| --- | --- |

Komisja Europejska (2011), wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej

COM(2011) 510 wersja ostateczna – 2011/0183 (CNS)

| | Komisja Europejska (2011), wniosek dotyczący rozporządzenia Rady określającego środki wykonawcze dotyczące systemu zasobów własnych Unii Europejskiej
  COM(2011) 511 wersja ostateczna – 2011/0184 (APP) |
| --- | --- |

Komisja Europejska (2011), wniosek dotyczący rozporządzenia Rady określającego środki wykonawcze dotyczące systemu zasobów własnych Unii Europejskiej

COM(2011) 511 wersja ostateczna – 2011/0184 (APP)

| | Komisja Europejska (2011), wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie metod i procedur udostępniania tradycyjnych zasobów własnych i zasobów własnych opartych na DNB oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych
  COM(2011) 512 wersja ostateczna – 2011/0185 (CNS) |
| --- | --- |

Komisja Europejska (2011), wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie metod i procedur udostępniania tradycyjnych zasobów własnych i zasobów własnych opartych na DNB oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych

COM(2011) 512 wersja ostateczna – 2011/0185 (CNS)

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Ogólna ocena budżetu

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie wniosków Komisji z 29 czerwca 2011 r. dotyczących wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, rozporządzenia Rady określającego środki wykonawcze wieloletnich ram finansowych, porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie kwestii budżetowych oraz pakietu dotyczącego zasobów własnych UE. Zdaniem KR-u wspomniane wyżej wnioski stanowią wiarygodne ramy finansowania przyszłych priorytetów UE i solidny fundament do prowadzenia dalszych rozmów. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie wniosków Komisji z 29 czerwca 2011 r. dotyczących wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, rozporządzenia Rady określającego środki wykonawcze wieloletnich ram finansowych, porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie kwestii budżetowych oraz pakietu dotyczącego zasobów własnych UE. Zdaniem KR-u wspomniane wyżej wnioski stanowią wiarygodne ramy finansowania przyszłych priorytetów UE i solidny fundament do prowadzenia dalszych rozmów.

| 2. | Uważa, że budżet UE – choć ograniczony – ma kluczowe znaczenie w kontekście wyzwań, z którymi Unia musi się zmierzyć. W porównaniu z budżetami krajowymi specyfika budżetu UE polega na jego europejskiej wartości dodanej oraz efekcie dźwigni, który zapewnia, a ponadto wynika z faktu, że aż 94,5 % wydatków z budżetu UE ma charakter inwestycyjny, a jedynie 5,5 % to wydatki administracyjne. KR jest zdania, iż potrzebna jest zmiana percepcji, szczególnie w ministerstwach finansów państw członkowskich, tak aby najważniejsze zadania UE były traktowane w kategoriach inwestycji, a nie wydatków. Wieloletnie ramy finansowe winny stać się wzorem nie tylko wydajności i efektywności finansowej, ale także demokratycznego sprawowania rządów i przejrzystości. |
| --- | --- |

2.

Uważa, że budżet UE – choć ograniczony – ma kluczowe znaczenie w kontekście wyzwań, z którymi Unia musi się zmierzyć. W porównaniu z budżetami krajowymi specyfika budżetu UE polega na jego europejskiej wartości dodanej oraz efekcie dźwigni, który zapewnia, a ponadto wynika z faktu, że aż 94,5 % wydatków z budżetu UE ma charakter inwestycyjny, a jedynie 5,5 % to wydatki administracyjne. KR jest zdania, iż potrzebna jest zmiana percepcji, szczególnie w ministerstwach finansów państw członkowskich, tak aby najważniejsze zadania UE były traktowane w kategoriach inwestycji, a nie wydatków. Wieloletnie ramy finansowe winny stać się wzorem nie tylko wydajności i efektywności finansowej, ale także demokratycznego sprawowania rządów i przejrzystości.

| 3. | Odnotowuje w szczególności poważny charakter trudności gospodarczych i społecznych, z którymi borykają się obecnie państwa członkowskie, i podkreśla, że budżet UE, strategia „Europa 2020” i zarządzanie gospodarcze na szczeblu europejskim powinny stać się instrumentami, które w skoordynowany sposób propagować będą stabilność, zrównoważony wzrost gospodarczy, ochronę środowiska naturalnego, dobrostan społeczny i spójność terytorialną oraz odbudowywać zaufanie do integracji europejskiej. |
| --- | --- |

3.

Odnotowuje w szczególności poważny charakter trudności gospodarczych i społecznych, z którymi borykają się obecnie państwa członkowskie, i podkreśla, że budżet UE, strategia „Europa 2020” i zarządzanie gospodarcze na szczeblu europejskim powinny stać się instrumentami, które w skoordynowany sposób propagować będą stabilność, zrównoważony wzrost gospodarczy, ochronę środowiska naturalnego, dobrostan społeczny i spójność terytorialną oraz odbudowywać zaufanie do integracji europejskiej.

| 4. | Popiera główne zasady, na podstawie których opracowano wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020, w tym: koncentrację na wynikach, wykorzystywanie inwestycji z innych źródeł i – co najważniejsze – uproszczenie systemów przyznawania funduszy, w tym połączenie szeregu różnych programów finansowania. Szczególną uwagę należy poświęcić grupom, którym uzyskanie dostępu do funduszy UE przychodzi z trudnością. KR wzywa zatem do intensyfikacji działań informacyjno-promocyjnych oraz dostępnych na szczeblu UE usług doradczych w zakresie funduszy unijnych. |
| --- | --- |

4.

Popiera główne zasady, na podstawie których opracowano wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020, w tym: koncentrację na wynikach, wykorzystywanie inwestycji z innych źródeł i – co najważniejsze – uproszczenie systemów przyznawania funduszy, w tym połączenie szeregu różnych programów finansowania. Szczególną uwagę należy poświęcić grupom, którym uzyskanie dostępu do funduszy UE przychodzi z trudnością. KR wzywa zatem do intensyfikacji działań informacyjno-promocyjnych oraz dostępnych na szczeblu UE usług doradczych w zakresie funduszy unijnych.

| 5. | Zwraca uwagę na fakt, iż w opracowaniu i wdrażaniu wieloletnich ram finansowych mogą pomóc władze lokalne i regionalne. Odpowiedzialność za inwestycje publiczne spoczywa w jednakowym stopniu na władzach lokalnych i regionalnych, jak i na rządach centralnych. Samorządy odgrywają szczególnie istotną rolę w zarządzaniu projektami finansowanymi przez UE, rozpowszechnianiu dostępu do środków unijnych i koordynacji wydatków z poszczególnych funduszy. |
| --- | --- |

5.

Zwraca uwagę na fakt, iż w opracowaniu i wdrażaniu wieloletnich ram finansowych mogą pomóc władze lokalne i regionalne. Odpowiedzialność za inwestycje publiczne spoczywa w jednakowym stopniu na władzach lokalnych i regionalnych, jak i na rządach centralnych. Samorządy odgrywają szczególnie istotną rolę w zarządzaniu projektami finansowanymi przez UE, rozpowszechnianiu dostępu do środków unijnych i koordynacji wydatków z poszczególnych funduszy.

| 6. | Uważa zatem, że istnieją znaczne możliwości propagowania wielopoziomowego sprawowania rządów w zakresie projektowania i wdrażania wieloletnich ram finansowych. Wzywa więc Komisję, by wzięła pod uwagę nowe metody pracy i nowe formy partnerstwa z władzami lokalnymi i regionalnymi, jako że owe formy i metody stanowią fundament nowoczesnego podejścia do sprawowania władzy i alokacji środków w związku z wieloletnimi ramami finansowymi. |
| --- | --- |

6.

Uważa zatem, że istnieją znaczne możliwości propagowania wielopoziomowego sprawowania rządów w zakresie projektowania i wdrażania wieloletnich ram finansowych. Wzywa więc Komisję, by wzięła pod uwagę nowe metody pracy i nowe formy partnerstwa z władzami lokalnymi i regionalnymi, jako że owe formy i metody stanowią fundament nowoczesnego podejścia do sprawowania władzy i alokacji środków w związku z wieloletnimi ramami finansowymi.

| 7. | Ubolewa, że we wniosku Komisji nie nadano szczególnego znaczenia kwestii równości i równouprawnienia płci. Wzywa państwa członkowskie i Parlament Europejski, by działały na rzecz uwzględnienia tych kwestii w budżecie UE. |
| --- | --- |

7.

Ubolewa, że we wniosku Komisji nie nadano szczególnego znaczenia kwestii równości i równouprawnienia płci. Wzywa państwa członkowskie i Parlament Europejski, by działały na rzecz uwzględnienia tych kwestii w budżecie UE.

—   Poziom, struktura i okres obowiązywania budżetu

| 8. | Kolejny raz powtarza, że jeśli UE chce osiągnąć kluczowe cele nakreślone w strategii „Europa 2020” i zgodne z potrzebami poszczególnych gmin i regionów, musi dysponować wiarygodnym budżetem wynoszącym przynajmniej 1 % unijnego DNB (1). KR jest zdania, iż proponowane obecnie 1 025 mld EUR (tj. 1,05 % unijnego DNB) to kwota ledwie dająca nadzieję na realizację tych celów. |
| --- | --- |

8.

Kolejny raz powtarza, że jeśli UE chce osiągnąć kluczowe cele nakreślone w strategii „Europa 2020” i zgodne z potrzebami poszczególnych gmin i regionów, musi dysponować wiarygodnym budżetem wynoszącym przynajmniej 1 % unijnego DNB (1). KR jest zdania, iż proponowane obecnie 1 025 mld EUR (tj. 1,05 % unijnego DNB) to kwota ledwie dająca nadzieję na realizację tych celów.

| 9. | Jest przekonany, iż proponowany poziom finansowania należy postrzegać w kategoriach absolutnego minimum, bez którego nie da się zrealizować ambicji państw członkowskich, wyrażonych w traktacie oraz strategii „Europa 2020”. Po zaproponowaniu umiarkowanych wieloletnich ram finansowych, które w ujęciu realnym pozostają niezmienione w stosunku do aktualnie obowiązujących, Komisja Europejska i Parlament, przy wydatnym wsparciu Komitetu Regionów, muszą zrobić wszystko, co w ich mocy, by utrzymać proponowany poziom i nie dopuścić do jego obniżenia w czasie negocjacji. |
| --- | --- |

9.

Jest przekonany, iż proponowany poziom finansowania należy postrzegać w kategoriach absolutnego minimum, bez którego nie da się zrealizować ambicji państw członkowskich, wyrażonych w traktacie oraz strategii „Europa 2020”. Po zaproponowaniu umiarkowanych wieloletnich ram finansowych, które w ujęciu realnym pozostają niezmienione w stosunku do aktualnie obowiązujących, Komisja Europejska i Parlament, przy wydatnym wsparciu Komitetu Regionów, muszą zrobić wszystko, co w ich mocy, by utrzymać proponowany poziom i nie dopuścić do jego obniżenia w czasie negocjacji.

| 10. | Z zadowoleniem odnosi się do zmienionych nazw działów budżetowych, które w obecnej formie lepiej odzwierciedlają priorytety nakreślone w strategii „Europa 2020”. Niemniej jednak wyraża ubolewanie, iż nie wykorzystano okazji do umieszczenia wszystkich funduszy UE promujących rozwój terytorialny w jednym dziale. |
| --- | --- |

10.

Z zadowoleniem odnosi się do zmienionych nazw działów budżetowych, które w obecnej formie lepiej odzwierciedlają priorytety nakreślone w strategii „Europa 2020”. Niemniej jednak wyraża ubolewanie, iż nie wykorzystano okazji do umieszczenia wszystkich funduszy UE promujących rozwój terytorialny w jednym dziale.

| 11. | Zauważa ponadto, że Komisja nie wykorzystała szansy, by pójść w kierunku 10-letniego okresu budżetowego, ale z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości możliwość wprowadzenia takiego cyklu po roku 2020 – zapewniłby on bardziej stabilne finansowanie w dłuższym okresie i doprowadził do poprawy demokratycznego nadzoru. |
| --- | --- |

11.

Zauważa ponadto, że Komisja nie wykorzystała szansy, by pójść w kierunku 10-letniego okresu budżetowego, ale z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości możliwość wprowadzenia takiego cyklu po roku 2020 – zapewniłby on bardziej stabilne finansowanie w dłuższym okresie i doprowadził do poprawy demokratycznego nadzoru.

—   Elastyczność budżetu, przegląd śródokresowy, uwarunkowania

| 12. | Wyraża ubolewanie z powodu braku elastyczności obecnego budżetu i podkreśla, iż w przyszłości powinno być łatwiej przesuwać środki w obrębie działów budżetowych. |
| --- | --- |

12.

Wyraża ubolewanie z powodu braku elastyczności obecnego budżetu i podkreśla, iż w przyszłości powinno być łatwiej przesuwać środki w obrębie działów budżetowych.

| 13. | Wyraża ubolewanie, że nie przewidziano możliwości przeniesienia niewykorzystanych środków budżetowych do rezerwy elastyczności UE zamiast zwracania ich państwom członkowskim. |
| --- | --- |

13.

Wyraża ubolewanie, że nie przewidziano możliwości przeniesienia niewykorzystanych środków budżetowych do rezerwy elastyczności UE zamiast zwracania ich państwom członkowskim.

| 14. | Przyjmuje propozycję przedstawienia w roku 2016 oceny sposobu wdrażania wieloletnich ram finansowych, ale zaznacza, iż lepiej byłoby przeprowadzić pełny przegląd śródokresowy (obejmujący proponowaną ocenę) w roku 2017, umożliwiający korektę wydatków w oparciu o pojawiające się priorytety, zgodnie z określonymi limitami. |
| --- | --- |

14.

Przyjmuje propozycję przedstawienia w roku 2016 oceny sposobu wdrażania wieloletnich ram finansowych, ale zaznacza, iż lepiej byłoby przeprowadzić pełny przegląd śródokresowy (obejmujący proponowaną ocenę) w roku 2017, umożliwiający korektę wydatków w oparciu o pojawiające się priorytety, zgodnie z określonymi limitami.

| 15. | Po raz kolejny zaznacza, iż nie zgadza się na żadnego rodzaju warunkowość makroekonomiczną, w wyniku której przestano by przekazywać fundusze władzom lokalnym i regionalnym ze względu na decyzje gospodarcze podejmowane przez rządy krajowe. |
| --- | --- |

15.

Po raz kolejny zaznacza, iż nie zgadza się na żadnego rodzaju warunkowość makroekonomiczną, w wyniku której przestano by przekazywać fundusze władzom lokalnym i regionalnym ze względu na decyzje gospodarcze podejmowane przez rządy krajowe.

| 16. | Popiera jednakże wprowadzenie do systemu zarządzania programami UE tylko takich uwarunkowań ex ante, które służą jako instrument poprawy skuteczności programów i oceny rzeczywistych zdolności technicznych i administracyjnych, a nie jedynie wdrażania przepisów UE. Wymóg opracowania strategii, planów lub środków jako uwarunkowanie ex ante nie powinien oznaczać, że przyznanie funduszy będzie uzależnione od późniejszej realizacji tych strategii, planów lub środków, w tym tych, które nie są współfinansowane przez UE, gdyż stanowiłoby to naruszenie zasad proporcjonalności i pomocniczości. |
| --- | --- |

16.

Popiera jednakże wprowadzenie do systemu zarządzania programami UE tylko takich uwarunkowań ex ante, które służą jako instrument poprawy skuteczności programów i oceny rzeczywistych zdolności technicznych i administracyjnych, a nie jedynie wdrażania przepisów UE. Wymóg opracowania strategii, planów lub środków jako uwarunkowanie ex ante nie powinien oznaczać, że przyznanie funduszy będzie uzależnione od późniejszej realizacji tych strategii, planów lub środków, w tym tych, które nie są współfinansowane przez UE, gdyż stanowiłoby to naruszenie zasad proporcjonalności i pomocniczości.

| 17. | Wzywa do tego, by zawarcie oficjalnej umowy partnerskiej między każdym państwem członkowskim a jego władzami lokalnymi i regionalnymi stało się konkretnym uwarunkowaniem ex ante weryfikowanym przez Komisję. |
| --- | --- |

17.

Wzywa do tego, by zawarcie oficjalnej umowy partnerskiej między każdym państwem członkowskim a jego władzami lokalnymi i regionalnymi stało się konkretnym uwarunkowaniem ex ante weryfikowanym przez Komisję.

| 18. | Podkreśla, że uwarunkowania ex post i możliwość zamrożenia środków powinny mieć zastosowanie, na jasno określonych zasadach, wyłącznie w wypadku poważnych braków w stosunku do oczekiwanych rezultatów. Apeluje o uwzględnianie wewnątrzpaństwowych warunków dotyczących zwrotu już przyznanych środków. Jednocześnie konieczna jest ścisła współpraca między władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi mająca na celu ustanowienie rzeczonych uwarunkowań ex post, co zapobiegnie ryzyku przerwania finansowania w wyniku decyzji podjętej ze względu na kryteria, które nie są ściśle obiektywne czy wymierne. |
| --- | --- |

18.

Podkreśla, że uwarunkowania ex post i możliwość zamrożenia środków powinny mieć zastosowanie, na jasno określonych zasadach, wyłącznie w wypadku poważnych braków w stosunku do oczekiwanych rezultatów. Apeluje o uwzględnianie wewnątrzpaństwowych warunków dotyczących zwrotu już przyznanych środków. Jednocześnie konieczna jest ścisła współpraca między władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi mająca na celu ustanowienie rzeczonych uwarunkowań ex post, co zapobiegnie ryzyku przerwania finansowania w wyniku decyzji podjętej ze względu na kryteria, które nie są ściśle obiektywne czy wymierne.

| 19. | Podkreśla, że wyniki i cele należy ustalać wspólnie z władzami regionalnymi i lokalnymi, zaś wszelkie nowe obciążenia administracyjne ograniczać do minimum. Przejście na system mierzący wyniki powinno doprowadzić do likwidacji obecnej struktury polegającej na szczegółowym pomiarze nakładów i produkcji. Podejście oparte na warunkowości wymaga jaśniejszego i lepszego wyjaśnienia zainteresowanym stronom praktycznych aspektów funkcjonowania systemu. |
| --- | --- |

19.

Podkreśla, że wyniki i cele należy ustalać wspólnie z władzami regionalnymi i lokalnymi, zaś wszelkie nowe obciążenia administracyjne ograniczać do minimum. Przejście na system mierzący wyniki powinno doprowadzić do likwidacji obecnej struktury polegającej na szczegółowym pomiarze nakładów i produkcji. Podejście oparte na warunkowości wymaga jaśniejszego i lepszego wyjaśnienia zainteresowanym stronom praktycznych aspektów funkcjonowania systemu.

| 20. | Podkreśla, że nowe wieloletnie ramy finansowe UE powinny w pełni odpowiadać wymogom zrównoważonego wykorzystania zasobów, oraz wzywa do dokładniejszego analizowania śladu węglowego inwestycji, którym towarzyszy wsparcie z budżetu UE. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla, że nowe wieloletnie ramy finansowe UE powinny w pełni odpowiadać wymogom zrównoważonego wykorzystania zasobów, oraz wzywa do dokładniejszego analizowania śladu węglowego inwestycji, którym towarzyszy wsparcie z budżetu UE.

Dział 1 budżetu –   Inteligentny wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu

—   Propozycje dotyczące polityki spójności

| 21. | Wyraża aprobatę dla ogólnounijnego charakteru proponowanej polityki spójności, w której uwzględnia się wszystkie regiony i przeznacza najwięcej funduszy dla obszarów biedniejszych, a która umożliwiałaby jednocześnie regionom bogatszym dalsze rozwiązywanie swoich problemów. KR z zadowoleniem przyjmuje wyraźne odniesienie do spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w formie pułapu cząstkowego pierwszego działu budżetu, ale wyraża ubolewanie z powodu tego, iż nie przewidziano żadnego marginesu. Umożliwiłby on zwiększenie środków w tym pułapie w momencie pojawienia się pieniędzy, których nie wydano gdzie indziej. |
| --- | --- |

21.

Wyraża aprobatę dla ogólnounijnego charakteru proponowanej polityki spójności, w której uwzględnia się wszystkie regiony i przeznacza najwięcej funduszy dla obszarów biedniejszych, a która umożliwiałaby jednocześnie regionom bogatszym dalsze rozwiązywanie swoich problemów. KR z zadowoleniem przyjmuje wyraźne odniesienie do spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w formie pułapu cząstkowego pierwszego działu budżetu, ale wyraża ubolewanie z powodu tego, iż nie przewidziano żadnego marginesu. Umożliwiłby on zwiększenie środków w tym pułapie w momencie pojawienia się pieniędzy, których nie wydano gdzie indziej.

| 22. | Zwraca uwagę, że kwoty przeznaczone na fundusze strukturalne (336 mld EUR na EFRR i EFS, jednak z pominięciem instrumentu „Łącząc Europę”) mają być o 3 % niższe niż w okresie bieżącym (gdzie przeznaczono na nie 347 mld EUR). Na programy realizowane w ramach funduszy strukturalnych powinno się przeznaczyć środki, które w ujęciu realnym byłyby przynajmniej takie same, jak w okresie bieżącym. |
| --- | --- |

22.

Zwraca uwagę, że kwoty przeznaczone na fundusze strukturalne (336 mld EUR na EFRR i EFS, jednak z pominięciem instrumentu „Łącząc Europę”) mają być o 3 % niższe niż w okresie bieżącym (gdzie przeznaczono na nie 347 mld EUR). Na programy realizowane w ramach funduszy strukturalnych powinno się przeznaczyć środki, które w ujęciu realnym byłyby przynajmniej takie same, jak w okresie bieżącym.

| 23. | Odrzuca propozycję, według której bogatsze regiony „przeznaczałyby wszystkie przyznane im środki budżetowe” (oprócz pieniędzy z Europejskiego Funduszu Społecznego) przede wszystkim na kwestie związane z energią, rozwój małych i średnich przedsiębiorstw oraz innowacje. Oczywiście niezbędny jest pewien stopień koncentracji w każdym programie operacyjnym, ale tego typu ograniczenia na poziomie UE nie będą generować wartości dodanej – głównie z powodu niejednolitego charakteru regionów Europy i różnych wyzwań, przed którymi stoją. Należy doprowadzić do sytuacji, która umożliwiałaby swobodniejszy wybór z szerszej listy celów tematycznych strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

23.

Odrzuca propozycję, według której bogatsze regiony „przeznaczałyby wszystkie przyznane im środki budżetowe” (oprócz pieniędzy z Europejskiego Funduszu Społecznego) przede wszystkim na kwestie związane z energią, rozwój małych i średnich przedsiębiorstw oraz innowacje. Oczywiście niezbędny jest pewien stopień koncentracji w każdym programie operacyjnym, ale tego typu ograniczenia na poziomie UE nie będą generować wartości dodanej – głównie z powodu niejednolitego charakteru regionów Europy i różnych wyzwań, przed którymi stoją. Należy doprowadzić do sytuacji, która umożliwiałaby swobodniejszy wybór z szerszej listy celów tematycznych strategii „Europa 2020”.

| 24. | Po raz kolejny podkreśla, że nie zgadza się na proponowaną rezerwę na wykonanie w wysokości 5 % budżetu na politykę spójności. Tego rodzaju rozwiązanie grozi powstaniem sytuacji, w której traciłyby wszystkie strony, gdyż rezerwa byłaby przyznawana na zasadzie z góry ustalonych puli krajowych. W wypadku niespełnienia kryteriów efektywności (być może z obiektywnych przyczyn o charakterze zewnętrznym) środki przeznaczone na rezerwę na wykonanie zwyczajnie przepadałyby. Wystarczającą nagrodą będzie skuteczna realizacja programów, zaś środki dodatkowe lepiej byłoby przeznaczyć na działania prewencyjne, takie jak techniczne wsparcie rozwoju zdolności instytucjonalnych. |
| --- | --- |

24.

Po raz kolejny podkreśla, że nie zgadza się na proponowaną rezerwę na wykonanie w wysokości 5 % budżetu na politykę spójności. Tego rodzaju rozwiązanie grozi powstaniem sytuacji, w której traciłyby wszystkie strony, gdyż rezerwa byłaby przyznawana na zasadzie z góry ustalonych puli krajowych. W wypadku niespełnienia kryteriów efektywności (być może z obiektywnych przyczyn o charakterze zewnętrznym) środki przeznaczone na rezerwę na wykonanie zwyczajnie przepadałyby. Wystarczającą nagrodą będzie skuteczna realizacja programów, zaś środki dodatkowe lepiej byłoby przeznaczyć na działania prewencyjne, takie jak techniczne wsparcie rozwoju zdolności instytucjonalnych.

| 25. | Popiera zawartą w wieloletnich ramach finansowych propozycję utworzenia nowej kategorii przejściowej dla regionów osiągających od 75 % do 90 % unijnego PKB i z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście propozycję „siatki bezpieczeństwa” dla regionów tracących prawo do wsparcia jako regiony konwergencji. Podkreśla jednak, że na wiarygodność polityki spójności negatywny wpływ wywiera wykorzystywanie danych dotyczących PKB, które są o kilka lat spóźnione względem faktycznych warunków gospodarczych. |
| --- | --- |

25.

Popiera zawartą w wieloletnich ramach finansowych propozycję utworzenia nowej kategorii przejściowej dla regionów osiągających od 75 % do 90 % unijnego PKB i z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście propozycję „siatki bezpieczeństwa” dla regionów tracących prawo do wsparcia jako regiony konwergencji. Podkreśla jednak, że na wiarygodność polityki spójności negatywny wpływ wywiera wykorzystywanie danych dotyczących PKB, które są o kilka lat spóźnione względem faktycznych warunków gospodarczych.

| 26. | Komisja musi uwzględnić liczne regiony, w których PKB jest niższy od okresu odniesienia 2006–2008, wykorzystując elastyczność proponowanych ram finansowych, proponowany proces dostosowawczy zgodnie z art. 5 projektu rozporządzenia Rady w sprawie wieloletnich ram finansowych oraz przegląd śródokresowy tych ram w 2017 r. W dokumentach dotyczących programowania należy wziąć pod uwagę różnorodne skutki regionalne spowolnienia gospodarczego. |
| --- | --- |

26.

Komisja musi uwzględnić liczne regiony, w których PKB jest niższy od okresu odniesienia 2006–2008, wykorzystując elastyczność proponowanych ram finansowych, proponowany proces dostosowawczy zgodnie z art. 5 projektu rozporządzenia Rady w sprawie wieloletnich ram finansowych oraz przegląd śródokresowy tych ram w 2017 r. W dokumentach dotyczących programowania należy wziąć pod uwagę różnorodne skutki regionalne spowolnienia gospodarczego.

| 27. | Podkreśla raz jeszcze, że Europejski Fundusz Społeczny (EFS) musi nadal być integralną częścią polityki spójności UE. Nie ulega wątpliwości, że EFS najlepiej jest wdrażać na szczeblu terytorialnym za pośrednictwem zintegrowanych programów miejscowych, a nie w ramach odrębnych programów tematycznych czy sektorowych realizowanych na poziomie krajowym. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla raz jeszcze, że Europejski Fundusz Społeczny (EFS) musi nadal być integralną częścią polityki spójności UE. Nie ulega wątpliwości, że EFS najlepiej jest wdrażać na szczeblu terytorialnym za pośrednictwem zintegrowanych programów miejscowych, a nie w ramach odrębnych programów tematycznych czy sektorowych realizowanych na poziomie krajowym.

| 28. | Podkreśla znaczenie propagowania równości oraz równouprawnienia płci w UE i krajach trzecich za pomocą wystarczających środków przeznaczonych na EFS, Europejski Fundusz Rozwoju i inne programy społeczne. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla znaczenie propagowania równości oraz równouprawnienia płci w UE i krajach trzecich za pomocą wystarczających środków przeznaczonych na EFS, Europejski Fundusz Rozwoju i inne programy społeczne.

| 29. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję utrzymania dotacji z funduszu spójności na poziomie jednej trzeciej całkowitego finansowania spójności na szczeblu krajowym w kwalifikujących się państwach członkowskich (tj. w których DNB nie przekracza 90 % średniej unijnej). |
| --- | --- |

29.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję utrzymania dotacji z funduszu spójności na poziomie jednej trzeciej całkowitego finansowania spójności na szczeblu krajowym w kwalifikujących się państwach członkowskich (tj. w których DNB nie przekracza 90 % średniej unijnej).

| 30. | Popiera zamysł zwiększenia środków w budżecie UE na „Europejską współpracę terytorialną” z 9 do 13 mld EUR i z zadowoleniem odnotowuje znaczącą europejską wartość dodaną generowaną przez INTERREG i inne programy zachęcające regiony Europy do współpracy w obliczu wspólnych wyzwań. |
| --- | --- |

30.

Popiera zamysł zwiększenia środków w budżecie UE na „Europejską współpracę terytorialną” z 9 do 13 mld EUR i z zadowoleniem odnotowuje znaczącą europejską wartość dodaną generowaną przez INTERREG i inne programy zachęcające regiony Europy do współpracy w obliczu wspólnych wyzwań.

| 31. | Zdecydowanie popiera propozycję utworzenia wspólnych ram strategicznych, na bazie których ma powstać jednolity zbiór strategicznych wytycznych dla najważniejszych funduszy EU o wymiarze terytorialnym. Wspólne ramy strategiczne nie powinny jednak ograniczać się tylko do ujednolicenia funduszy na poziomie strategicznym, ale również zapewniać wspólne metody i procedury wdrażania poszczególnych funduszy. |
| --- | --- |

31.

Zdecydowanie popiera propozycję utworzenia wspólnych ram strategicznych, na bazie których ma powstać jednolity zbiór strategicznych wytycznych dla najważniejszych funduszy EU o wymiarze terytorialnym. Wspólne ramy strategiczne nie powinny jednak ograniczać się tylko do ujednolicenia funduszy na poziomie strategicznym, ale również zapewniać wspólne metody i procedury wdrażania poszczególnych funduszy.

| 32. | Zgadza się z podejściem polegającym na ustaleniu obecnej stopy ograniczenia w zakresie przydziału środków w ramach polityki spójności na takim poziomie, który odzwierciedla obecną stopę wykonania i rzeczywiste zdolności absorpcyjne w każdym państwie członkowskim, ale podkreśla, że nowa stopa ograniczenia musi być ustalona na takim poziomie, który umożliwia realizację skutecznej polityki spójności we wszystkich państwach członkowskich. W szczególności proponowana stopa ograniczenia absorpcji nie powinna doprowadzić do tego, że w jakimkolwiek państwie członkowskim poziom przyznanych środków w latach 2007–2013 spadnie poniżej poziomu faktycznych wydatków (skorygowanych o stopę inflacji). |
| --- | --- |

32.

Zgadza się z podejściem polegającym na ustaleniu obecnej stopy ograniczenia w zakresie przydziału środków w ramach polityki spójności na takim poziomie, który odzwierciedla obecną stopę wykonania i rzeczywiste zdolności absorpcyjne w każdym państwie członkowskim, ale podkreśla, że nowa stopa ograniczenia musi być ustalona na takim poziomie, który umożliwia realizację skutecznej polityki spójności we wszystkich państwach członkowskich. W szczególności proponowana stopa ograniczenia absorpcji nie powinna doprowadzić do tego, że w jakimkolwiek państwie członkowskim poziom przyznanych środków w latach 2007–2013 spadnie poniżej poziomu faktycznych wydatków (skorygowanych o stopę inflacji).

| 33. | Podkreśla konieczność urzeczywistnienia, propagowania i bezwarunkowego wdrażania zasady partnerstwa. Przyjmuje z zadowoleniem propozycję dotyczącą umów o partnerstwie, które będą narzędziem umożliwiającym planowanie strategiczne, podkreśla jednak z naciskiem, że wdrażając te umowy, należy przestrzegać zasady pomocniczości i respektować podział kompetencji w poszczególnych państwach członkowskich. Dlatego zakres ich obowiązywania musi ograniczać się do środków związanych z polityką spójności i innych funduszy objętych wspólnymi ramami strategicznymi. Właściwe władze lokalne i regionalne należy traktować jako równorzędnych partnerów dla władz krajowych w zakresie przygotowywania, realizacji, monitorowania i oceny programów w ramach funduszy strukturalnych oraz związanych z nimi umów o partnerstwie. Dodatkową możliwością formalizacji relacji partnerskich w powiązaniu z rządami krajowymi powinny być pakty terytorialne między władzami lokalnymi, regionalnymi i krajowymi. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla konieczność urzeczywistnienia, propagowania i bezwarunkowego wdrażania zasady partnerstwa. Przyjmuje z zadowoleniem propozycję dotyczącą umów o partnerstwie, które będą narzędziem umożliwiającym planowanie strategiczne, podkreśla jednak z naciskiem, że wdrażając te umowy, należy przestrzegać zasady pomocniczości i respektować podział kompetencji w poszczególnych państwach członkowskich. Dlatego zakres ich obowiązywania musi ograniczać się do środków związanych z polityką spójności i innych funduszy objętych wspólnymi ramami strategicznymi. Właściwe władze lokalne i regionalne należy traktować jako równorzędnych partnerów dla władz krajowych w zakresie przygotowywania, realizacji, monitorowania i oceny programów w ramach funduszy strukturalnych oraz związanych z nimi umów o partnerstwie. Dodatkową możliwością formalizacji relacji partnerskich w powiązaniu z rządami krajowymi powinny być pakty terytorialne między władzami lokalnymi, regionalnymi i krajowymi.

| 34. | Ponownie wzywa do wprowadzenia i promowania „obligacji obywatelskich” w celu przyśpieszenia rozwoju lokalnego. Ze względu na pojawienie się dodatkowych źródeł finansowania ze strony indywidualnych obywateli lub funduszy publicznych chętnych do inwestowania w zamian za gwarantowany i uczciwy zysk, na takich obligacjach mogłyby skorzystać projekty unijne. |
| --- | --- |

34.

Ponownie wzywa do wprowadzenia i promowania „obligacji obywatelskich” w celu przyśpieszenia rozwoju lokalnego. Ze względu na pojawienie się dodatkowych źródeł finansowania ze strony indywidualnych obywateli lub funduszy publicznych chętnych do inwestowania w zamian za gwarantowany i uczciwy zysk, na takich obligacjach mogłyby skorzystać projekty unijne.

| 35. | Ponadto zwraca uwagę na potrzebę opracowania lokalnych rozwiązań energetycznych za pomocą inicjatywy „Inteligentne miasta”, propagującej czyste i wydajne sposoby dostarczania energii. Apeluje również o zapewnienie większego wsparcia władzom lokalnym i regionalnym, pozwalającego im zwłaszcza pozyskać fachową wiedzę techniczną niezbędną do opracowania lokalnych lub regionalnych planów przeciwdziałania zmianie klimatu oraz zachęcającego do wzajemnego inspirowania się. W tym kontekście wskazuje na kluczową rolę Porozumienia Burmistrzów, którego budżet należy zwiększyć w celu poszerzenia zakresu działania tak, by umożliwić władzom lokalnym i regionalnym korzystanie z wiedzy technicznej potrzebnej do opracowania planów przeciwdziałania zmianie klimatu oraz rozwiązywanie bardziej konkretnych wyzwań związanych z energią i zasobami, np. w zakresie gospodarki wodnej. |
| --- | --- |

35.

Ponadto zwraca uwagę na potrzebę opracowania lokalnych rozwiązań energetycznych za pomocą inicjatywy „Inteligentne miasta”, propagującej czyste i wydajne sposoby dostarczania energii. Apeluje również o zapewnienie większego wsparcia władzom lokalnym i regionalnym, pozwalającego im zwłaszcza pozyskać fachową wiedzę techniczną niezbędną do opracowania lokalnych lub regionalnych planów przeciwdziałania zmianie klimatu oraz zachęcającego do wzajemnego inspirowania się. W tym kontekście wskazuje na kluczową rolę Porozumienia Burmistrzów, którego budżet należy zwiększyć w celu poszerzenia zakresu działania tak, by umożliwić władzom lokalnym i regionalnym korzystanie z wiedzy technicznej potrzebnej do opracowania planów przeciwdziałania zmianie klimatu oraz rozwiązywanie bardziej konkretnych wyzwań związanych z energią i zasobami, np. w zakresie gospodarki wodnej.

—   Instrument „Łącząc Europę”

| 36. | Z zadowoleniem odnotowuje propozycję utworzenia wartego 40 mld EUR instrumentu „Łącząc Europę”, który ma wspierać inwestycje w transport, energię i infrastrukturę ICT – istotne z punktu widzenia całego kontynentu. Uważa, że likwidacja ograniczeń w obszarze tych sieci przyniesie wymierne korzyści społeczne. Konieczne jest jednak znaczne zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w nadzorowanie takich projektów infrastrukturalnych i zarządzanie nimi, czego nie przewiduje obecnie proponowany scentralizowany system zarządzania. |
| --- | --- |

36.

Z zadowoleniem odnotowuje propozycję utworzenia wartego 40 mld EUR instrumentu „Łącząc Europę”, który ma wspierać inwestycje w transport, energię i infrastrukturę ICT – istotne z punktu widzenia całego kontynentu. Uważa, że likwidacja ograniczeń w obszarze tych sieci przyniesie wymierne korzyści społeczne. Konieczne jest jednak znaczne zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w nadzorowanie takich projektów infrastrukturalnych i zarządzanie nimi, czego nie przewiduje obecnie proponowany scentralizowany system zarządzania.

| 37. | Przypomina o wsparciu KR-u dla wprowadzenia unijnych obligacji przeznaczonych na projekty, które to obligacje mają pomagać w finansowaniu infrastruktury. Przypomina też, że obligacje tego typu mogą wywierać niezwykle korzystny efekt dźwigni na budżet UE. Instrumenty takie należy jednakże traktować w kategoriach cennego dodatku do dotacji z funduszy strukturalnych, a nie jako element je zastępujący. |
| --- | --- |

37.

Przypomina o wsparciu KR-u dla wprowadzenia unijnych obligacji przeznaczonych na projekty, które to obligacje mają pomagać w finansowaniu infrastruktury. Przypomina też, że obligacje tego typu mogą wywierać niezwykle korzystny efekt dźwigni na budżet UE. Instrumenty takie należy jednakże traktować w kategoriach cennego dodatku do dotacji z funduszy strukturalnych, a nie jako element je zastępujący.

—   Fundusze na badania i innowacje: „Horyzont 2020”

| 38. | Jest zdania, iż bieżący budżet Wspólnoty na badania i innowacje jest nieadekwatny do potrzeb i dlatego z zadowoleniem przyjmuje propozycję znaczącego zwiększenia go (z 53 do 80 mld EUR), zawartą w wieloletnich ramach finansowych. Przybliża to Unię to realizacji jednego z założeń strategii „Europa 2020”, mówiącego o inwestowaniu 3 % unijnego PKB w badania i innowacje – z myślą o powołaniu do życia „Unii innowacji”. Ze szczególną mocą KR wzywa do opracowania zaktualizowanej wersji programu „Regiony wiedzy”. Uważa za konieczne przyśpieszenie wykorzystywania wyników badań w zastosowaniach rynkowych. KR popiera ideę zwiększenia wsparcia dla inicjatyw klastrowych i innych partnerstw lokalnych, które przyczyniają się do wzmocnienia potencjału innowacyjnego. |
| --- | --- |

38.

Jest zdania, iż bieżący budżet Wspólnoty na badania i innowacje jest nieadekwatny do potrzeb i dlatego z zadowoleniem przyjmuje propozycję znaczącego zwiększenia go (z 53 do 80 mld EUR), zawartą w wieloletnich ramach finansowych. Przybliża to Unię to realizacji jednego z założeń strategii „Europa 2020”, mówiącego o inwestowaniu 3 % unijnego PKB w badania i innowacje – z myślą o powołaniu do życia „Unii innowacji”. Ze szczególną mocą KR wzywa do opracowania zaktualizowanej wersji programu „Regiony wiedzy”. Uważa za konieczne przyśpieszenie wykorzystywania wyników badań w zastosowaniach rynkowych. KR popiera ideę zwiększenia wsparcia dla inicjatyw klastrowych i innych partnerstw lokalnych, które przyczyniają się do wzmocnienia potencjału innowacyjnego.

| 39. | Popiera utworzenie wspólnych ram strategicznych „Horyzont 2020” skupionych na badaniach i innowacjach, ponieważ dzięki nim można doprowadzić do uproszczenia i konsolidacji różnorodnych programów finansowania, takich jak program ramowy w dziedzinie badań naukowych (7PR) czy program na rzecz konkurencyjności i innowacji. KR przypomina jednak, że wspólne ramy strategiczne w dziedzinie badań i innowacji należy właściwie koordynować i realizować zgodnie z ramami strategicznymi proponowanymi w zakresie funduszy terytorialnych. |
| --- | --- |

39.

Popiera utworzenie wspólnych ram strategicznych „Horyzont 2020” skupionych na badaniach i innowacjach, ponieważ dzięki nim można doprowadzić do uproszczenia i konsolidacji różnorodnych programów finansowania, takich jak program ramowy w dziedzinie badań naukowych (7PR) czy program na rzecz konkurencyjności i innowacji. KR przypomina jednak, że wspólne ramy strategiczne w dziedzinie badań i innowacji należy właściwie koordynować i realizować zgodnie z ramami strategicznymi proponowanymi w zakresie funduszy terytorialnych.

—   Edukacja, szkolenia, młodzież

| 40. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję zwiększenia puli środków (do 15 mld EUR) na unijne programy edukacyjne, szkoleniowe i młodzieżowe (w tym inicjatywy sportowe). Programy tego typu powinny być dofinansowywane z Europejskiego Funduszu Społecznego. W szczególności KR popiera racjonalizację obecnego wachlarza programów młodzieżowych, edukacyjnych i szkoleniowych, które ujęte zostały w jedną, zintegrowaną inicjatywę, oraz uproszczenie towarzyszących im procesów. Jednakże program „Europa edukacji” powinien nie tylko dotyczyć studentów wyższych uczelni, lecz także uwzględniać złożone zjawisko przedwczesnego kończenia nauki szkolnej, a władze lokalne i regionalne mają tu do odegrania ważną rolę. Ponadto KR podkreśla rosnące znaczenie gospodarcze i społeczne sektora kulturalno-kreatywnego oraz konieczność udzielenia mu wystarczającego wsparcia finansowego w ramach EFRR i EFS. |
| --- | --- |

40.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję zwiększenia puli środków (do 15 mld EUR) na unijne programy edukacyjne, szkoleniowe i młodzieżowe (w tym inicjatywy sportowe). Programy tego typu powinny być dofinansowywane z Europejskiego Funduszu Społecznego. W szczególności KR popiera racjonalizację obecnego wachlarza programów młodzieżowych, edukacyjnych i szkoleniowych, które ujęte zostały w jedną, zintegrowaną inicjatywę, oraz uproszczenie towarzyszących im procesów. Jednakże program „Europa edukacji” powinien nie tylko dotyczyć studentów wyższych uczelni, lecz także uwzględniać złożone zjawisko przedwczesnego kończenia nauki szkolnej, a władze lokalne i regionalne mają tu do odegrania ważną rolę. Ponadto KR podkreśla rosnące znaczenie gospodarcze i społeczne sektora kulturalno-kreatywnego oraz konieczność udzielenia mu wystarczającego wsparcia finansowego w ramach EFRR i EFS.

| 41. | Uważa za absolutnie konieczne, by reorganizując programy wsparcia, w dalszym ciągu uwzględniać w nich wsparcie na rzecz młodzieży, dostosowane do konkretnych potrzeb młodych ludzi. Nowy, zintegrowany program powinien opierać się na pozytywnych doświadczeniach obecnego programu „Młodzież w działaniu”. Winien promować – zgodnie z założeniami strategii UE na rzecz młodzieży – nie tylko wymianę młodych ludzi i wykwalifikowanych pracowników, ale także coraz większe uczestnictwo młodych w demokratycznym życiu Europy. |
| --- | --- |

41.

Uważa za absolutnie konieczne, by reorganizując programy wsparcia, w dalszym ciągu uwzględniać w nich wsparcie na rzecz młodzieży, dostosowane do konkretnych potrzeb młodych ludzi. Nowy, zintegrowany program powinien opierać się na pozytywnych doświadczeniach obecnego programu „Młodzież w działaniu”. Winien promować – zgodnie z założeniami strategii UE na rzecz młodzieży – nie tylko wymianę młodych ludzi i wykwalifikowanych pracowników, ale także coraz większe uczestnictwo młodych w demokratycznym życiu Europy.

Dział 2 budżetu –   Zrównoważony wzrost: zasoby naturalne

| 42. | Podobnie jak w przypadku funduszy strukturalnych, zwraca uwagę na proponowaną redukcję środków na wspólną politykę rolną (WPR) – z 396 do 372 mld EUR. Zauważa przy tym, że WPR – ze swymi dwoma filarami – wciąż stanowi większą pozycję wydatków budżetowych niż 336 mld EUR przeznaczonych na fundusze strukturalne. |
| --- | --- |

42.

Podobnie jak w przypadku funduszy strukturalnych, zwraca uwagę na proponowaną redukcję środków na wspólną politykę rolną (WPR) – z 396 do 372 mld EUR. Zauważa przy tym, że WPR – ze swymi dwoma filarami – wciąż stanowi większą pozycję wydatków budżetowych niż 336 mld EUR przeznaczonych na fundusze strukturalne.

| 43. | Uważa, iż ze względu na coraz bardziej naglącą konieczność tego, by WPR odnosiła się nie tylko do potrzeb żywieniowych, ale pomagała także w osiąganiu głównych celów Europy, polityka ta powinna zostać lepiej dopasowana do założeń strategii „Europa 2020”, by rolnicy mieli możliwość otrzymywania na sprawiedliwych zasadach dopłat za dostarczanie dóbr publicznych, takich jak rozszerzone bezpieczeństwo żywnościowe, zrównoważona gospodarka zasobami naturalnymi, ochrona różnorodności biologicznej, przeciwdziałanie zmianie klimatu czy ogólna rewitalizacja obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

43.

Uważa, iż ze względu na coraz bardziej naglącą konieczność tego, by WPR odnosiła się nie tylko do potrzeb żywieniowych, ale pomagała także w osiąganiu głównych celów Europy, polityka ta powinna zostać lepiej dopasowana do założeń strategii „Europa 2020”, by rolnicy mieli możliwość otrzymywania na sprawiedliwych zasadach dopłat za dostarczanie dóbr publicznych, takich jak rozszerzone bezpieczeństwo żywnościowe, zrównoważona gospodarka zasobami naturalnymi, ochrona różnorodności biologicznej, przeciwdziałanie zmianie klimatu czy ogólna rewitalizacja obszarów wiejskich.

| 44. | Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Komisja nie zdecydowała się na dalszą fragmentację środków i wydzielenie specjalnego funduszu sektorowego na przeciwdziałanie zmianie klimatu, ale wybrała bardziej zintegrowane podejście przekrojowe, polegające na ekologizacji 30 % wydatków w ramach filaru I. Podkreśla jednak, że ekologizacja nie może prowadzić do osłabienia programów rolno-środowiskowych państw członkowskich. |
| --- | --- |

44.

Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Komisja nie zdecydowała się na dalszą fragmentację środków i wydzielenie specjalnego funduszu sektorowego na przeciwdziałanie zmianie klimatu, ale wybrała bardziej zintegrowane podejście przekrojowe, polegające na ekologizacji 30 % wydatków w ramach filaru I. Podkreśla jednak, że ekologizacja nie może prowadzić do osłabienia programów rolno-środowiskowych państw członkowskich.

| 45. | Z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie do ekologizacji WPR. Wzywa, by w ramach ekologizacji WPR przewidzieć jasne, obowiązkowe i jednoznaczne kryteria, które musieliby spełniać beneficjenci i które dotyczyłyby ochrony gleby i efektywnego wykorzystania wód gruntowych, a także działania zmierzające do eliminacji wszelkich dotacji prowadzących do szkodliwych dla środowiska skutków. |
| --- | --- |

45.

Z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie do ekologizacji WPR. Wzywa, by w ramach ekologizacji WPR przewidzieć jasne, obowiązkowe i jednoznaczne kryteria, które musieliby spełniać beneficjenci i które dotyczyłyby ochrony gleby i efektywnego wykorzystania wód gruntowych, a także działania zmierzające do eliminacji wszelkich dotacji prowadzących do szkodliwych dla środowiska skutków.

| 46. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycje odnoszące się do konwergencji płatności i ustalenia pułapu dopłat bezpośrednich. W rezultacie powinien powstać sprawiedliwszy system podziału środków na poszczególne państwa członkowskie. KR popiera również w pełni propozycję wprowadzenia większej elastyczności między dwoma filarami wspólnej polityki rolnej: płatnościami bezpośrednimi i rozwojem obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

46.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycje odnoszące się do konwergencji płatności i ustalenia pułapu dopłat bezpośrednich. W rezultacie powinien powstać sprawiedliwszy system podziału środków na poszczególne państwa członkowskie. KR popiera również w pełni propozycję wprowadzenia większej elastyczności między dwoma filarami wspólnej polityki rolnej: płatnościami bezpośrednimi i rozwojem obszarów wiejskich.

| 47. | Jest zaniepokojony, iż proponowana nowa, wynosząca 3,5 mld EUR „rezerwa na wypadek kryzysów w sektorze rolnym” oraz zwiększony zakres stosowania funduszu dostosowania do globalizacji są wyrazem preferencji Komisji dla środków reaktywnych zamiast środków prewencyjnych. Uważa tym samym, że kryzysy lepiej rozwiązywać, stosując większą elastyczność budżetową, a nie tworząc coraz większą liczbę różnorakich rezerw, funduszy i instrumentów awaryjnych, wykraczających poza wieloletnie ramy finansowe. Uważa w związku z tym, że możliwość realizacji wspólnej polityki rolnej jest ściśle związana z utrzymaniem mechanizmów regulacji rynku w celu zwalczania wahań cenowych i zagwarantowania stabilnych cen zarówno producentom, jak i konsumentom. |
| --- | --- |

47.

Jest zaniepokojony, iż proponowana nowa, wynosząca 3,5 mld EUR „rezerwa na wypadek kryzysów w sektorze rolnym” oraz zwiększony zakres stosowania funduszu dostosowania do globalizacji są wyrazem preferencji Komisji dla środków reaktywnych zamiast środków prewencyjnych. Uważa tym samym, że kryzysy lepiej rozwiązywać, stosując większą elastyczność budżetową, a nie tworząc coraz większą liczbę różnorakich rezerw, funduszy i instrumentów awaryjnych, wykraczających poza wieloletnie ramy finansowe. Uważa w związku z tym, że możliwość realizacji wspólnej polityki rolnej jest ściśle związana z utrzymaniem mechanizmów regulacji rynku w celu zwalczania wahań cenowych i zagwarantowania stabilnych cen zarówno producentom, jak i konsumentom.

| 48. | Z ubolewaniem przyjmuje fakt, iż budżet na rozwój obszarów wiejskich (90 mld EUR) będzie wciąż nieproporcjonalnie niski w porównaniu z funduszami przeznaczonymi na płatności bezpośrednie. Wyraża jednak zadowolenie z powodu tego, że Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich będzie silniej powiązany z innymi funduszami terytorialnymi objętymi wspólnymi ramami strategicznymi. WPR i polityki spójności nie powinno się realizować odrębnie. Obie polityki należy poddać ściślejszej koordynacji. Jeżeli chodzi o zniesienie podejścia opartego na „osiach”, KR podkreśla, że inne projekty, niezwiązane z rolnictwem, takie jak zwiększanie włączenia społecznego, ograniczanie ubóstwa i sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu na obszarach wiejskich (nowy priorytet 6), nie mogą zostać w przyszłości zaniedbane. |
| --- | --- |

48.

Z ubolewaniem przyjmuje fakt, iż budżet na rozwój obszarów wiejskich (90 mld EUR) będzie wciąż nieproporcjonalnie niski w porównaniu z funduszami przeznaczonymi na płatności bezpośrednie. Wyraża jednak zadowolenie z powodu tego, że Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich będzie silniej powiązany z innymi funduszami terytorialnymi objętymi wspólnymi ramami strategicznymi. WPR i polityki spójności nie powinno się realizować odrębnie. Obie polityki należy poddać ściślejszej koordynacji. Jeżeli chodzi o zniesienie podejścia opartego na „osiach”, KR podkreśla, że inne projekty, niezwiązane z rolnictwem, takie jak zwiększanie włączenia społecznego, ograniczanie ubóstwa i sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu na obszarach wiejskich (nowy priorytet 6), nie mogą zostać w przyszłości zaniedbane.

| 49. | Wzywa do kontynuowania europejskiego programu pomocy żywnościowej osobom najbardziej potrzebującym na poziomie nie niższym niż ten, jaki obowiązuje w bieżącym okresie. Jeśli program ten zostanie przeniesiony ze wspólnej polityki rolnej do Europejskiego Funduszu Społecznego, to należy też analogicznie przenieść odpowiednie środki w strukturze budżetu. |
| --- | --- |

49.

Wzywa do kontynuowania europejskiego programu pomocy żywnościowej osobom najbardziej potrzebującym na poziomie nie niższym niż ten, jaki obowiązuje w bieżącym okresie. Jeśli program ten zostanie przeniesiony ze wspólnej polityki rolnej do Europejskiego Funduszu Społecznego, to należy też analogicznie przenieść odpowiednie środki w strukturze budżetu.

| 50. | Jest zaniepokojony tym, że włączenie polityki rybołówstwa do zintegrowanej polityki morskiej objętej Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim (EFMR) może pociągnąć za sobą redukcję środków przyznawanych na rybołówstwo. Redukcja taka byłaby niewłaściwa ze względu na wyzwania stojące przed społecznościami rybackimi. |
| --- | --- |

50.

Jest zaniepokojony tym, że włączenie polityki rybołówstwa do zintegrowanej polityki morskiej objętej Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim (EFMR) może pociągnąć za sobą redukcję środków przyznawanych na rybołówstwo. Redukcja taka byłaby niewłaściwa ze względu na wyzwania stojące przed społecznościami rybackimi.

| 51. | Podkreśla wartość programu LIFE+ i z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie puli środków na jego finansowanie do poziomu 3,2 mld EUR. |
| --- | --- |

51.

Podkreśla wartość programu LIFE+ i z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie puli środków na jego finansowanie do poziomu 3,2 mld EUR.

Dział 3 budżetu –   Bezpieczeństwo i obywatelstwo

| 52. | Popiera propozycje budżetowe uwzględnione w tym dziale, podkreślając wagę zasobnego budżetu przeznaczonego na imigrację, azyl i bezpieczeństwo. Ze szczególną mocą podkreśla potrzebę stosowania skoordynowanego podejścia do zarządzania granicami zewnętrznymi Unii. Z zadowoleniem odnosi się do działań podejmowanych z myślą o utworzeniu wspólnego europejskiego systemu azylowego – jest to jeden z tych obszarów, gdzie współpraca na szczeblu UE stanowi jedyne rozwiązanie. Należy jednak znaleźć właściwą równowagę między nakładami na bezpieczeństwo (również bezpieczeństwo wewnętrzne) i kwestie granic a wydatkami w takich obszarach jak integracja migrantów czy warunki przyjmowania osób ubiegających się o azyl, w których to dziedzinach działania władz lokalnych i regionalnych mogą przynieść wyraźną wartość dodaną. |
| --- | --- |

52.

Popiera propozycje budżetowe uwzględnione w tym dziale, podkreślając wagę zasobnego budżetu przeznaczonego na imigrację, azyl i bezpieczeństwo. Ze szczególną mocą podkreśla potrzebę stosowania skoordynowanego podejścia do zarządzania granicami zewnętrznymi Unii. Z zadowoleniem odnosi się do działań podejmowanych z myślą o utworzeniu wspólnego europejskiego systemu azylowego – jest to jeden z tych obszarów, gdzie współpraca na szczeblu UE stanowi jedyne rozwiązanie. Należy jednak znaleźć właściwą równowagę między nakładami na bezpieczeństwo (również bezpieczeństwo wewnętrzne) i kwestie granic a wydatkami w takich obszarach jak integracja migrantów czy warunki przyjmowania osób ubiegających się o azyl, w których to dziedzinach działania władz lokalnych i regionalnych mogą przynieść wyraźną wartość dodaną.

| 53. | Podkreśla znaczenie, jakie ma zapewnienie odpowiednich środków na propagowanie praw podstawowych, demokracji i uczestnictwa obywateli w wysiłkach na rzecz obywatelstwa europejskiego. Dlatego też uważa, że kwestią fundamentalną jest nacisk, jaki w programie „Europa dla obywateli” kładzie się na partnerstwa na rzecz wspierania społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu unijnym. |
| --- | --- |

53.

Podkreśla znaczenie, jakie ma zapewnienie odpowiednich środków na propagowanie praw podstawowych, demokracji i uczestnictwa obywateli w wysiłkach na rzecz obywatelstwa europejskiego. Dlatego też uważa, że kwestią fundamentalną jest nacisk, jaki w programie „Europa dla obywateli” kładzie się na partnerstwa na rzecz wspierania społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu unijnym.

| 54. | Stoi na stanowisku, że bezpieczeństwo UE ściśle wiąże się z upowszechnianiem demokracji, dobrej administracji i praworządności zarówno w UE, jak i w krajach trzecich, zaś obowiązkiem Unii jest rozpowszechnianie tych wartości na całym świecie. |
| --- | --- |

54.

Stoi na stanowisku, że bezpieczeństwo UE ściśle wiąże się z upowszechnianiem demokracji, dobrej administracji i praworządności zarówno w UE, jak i w krajach trzecich, zaś obowiązkiem Unii jest rozpowszechnianie tych wartości na całym świecie.

| 55. | Podkreśla znaczenie 396 mln EUR proponowanych na finansowanie programu zdrowia publicznego w UE. Zwraca uwagę, iż stosowne środki finansowe należy przeznaczyć na innowacje społeczne, biologiczne i technologiczne w dziedzinie opieki zdrowotnej. KR podkreśla, iż ponieważ opieka zdrowotna i społeczna będzie w przyszłości ważnym czynnikiem napędzającym zatrudnienie, niwelowanie różnic w dostępie do niej musi stać się jednym z priorytetów nowego budżetu. |
| --- | --- |

55.

Podkreśla znaczenie 396 mln EUR proponowanych na finansowanie programu zdrowia publicznego w UE. Zwraca uwagę, iż stosowne środki finansowe należy przeznaczyć na innowacje społeczne, biologiczne i technologiczne w dziedzinie opieki zdrowotnej. KR podkreśla, iż ponieważ opieka zdrowotna i społeczna będzie w przyszłości ważnym czynnikiem napędzającym zatrudnienie, niwelowanie różnic w dostępie do niej musi stać się jednym z priorytetów nowego budżetu.

| 56. | Podkreśla wagę zaproponowanej kwoty 1,6 mld EUR na program „Kreatywna Europa” i wskazuje, że należy zapewnić wystarczające finansowanie dla wszystkich podmiotów sektora kulturalno-kreatywnego, które wnoszą znaczący wkład w realizację celów strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

56.

Podkreśla wagę zaproponowanej kwoty 1,6 mld EUR na program „Kreatywna Europa” i wskazuje, że należy zapewnić wystarczające finansowanie dla wszystkich podmiotów sektora kulturalno-kreatywnego, które wnoszą znaczący wkład w realizację celów strategii „Europa 2020”.

Dział 4 budżetu –   Globalna Europa

| 57. | Zdaje sobie sprawę z tego, że UE odgrywa istotną rolę na arenie międzynarodowej – większą niż suma znaczenia poszczególnych państw członkowskich – i że stojące przed nią wyzwania wymagają globalnej reakcji. KR z zadowoleniem przyjmuje propozycję alokacji większych środków budżetowych na europejską politykę sąsiedztwa i współpracę na rzecz rozwoju (36 mld EUR). |
| --- | --- |

57.

Zdaje sobie sprawę z tego, że UE odgrywa istotną rolę na arenie międzynarodowej – większą niż suma znaczenia poszczególnych państw członkowskich – i że stojące przed nią wyzwania wymagają globalnej reakcji. KR z zadowoleniem przyjmuje propozycję alokacji większych środków budżetowych na europejską politykę sąsiedztwa i współpracę na rzecz rozwoju (36 mld EUR).

| 58. | Popiera propozycję Komisji dotyczącą racjonalizacji instrumentów w kontekście rozszerzenia poprzez utworzenie jednego, zintegrowanego instrumentu przedakcesyjnego. |
| --- | --- |

58.

Popiera propozycję Komisji dotyczącą racjonalizacji instrumentów w kontekście rozszerzenia poprzez utworzenie jednego, zintegrowanego instrumentu przedakcesyjnego.

| 59. | Ponawia wezwanie, by umożliwić władzom lokalnym i regionalnym z krajów objętych europejską polityką sąsiedztwa korzystanie z finansowego wsparcia w związku z udziałem w działaniach właściwych organów. |
| --- | --- |

59.

Ponawia wezwanie, by umożliwić władzom lokalnym i regionalnym z krajów objętych europejską polityką sąsiedztwa korzystanie z finansowego wsparcia w związku z udziałem w działaniach właściwych organów.

| 60. | Jest gorącym orędownikiem ograniczania ubóstwa, oddanym realizacji milenijnych celów rozwoju, które powinny zostać osiągnięte do roku 2015. Popiera ideę przekazywania 0,7 % PNB państw członkowskich na rzecz rozwoju obszarów zagranicznych. W szczególności zwraca uwagę na istotną rolę odgrywaną przez UE w zakresie udzielania skoordynowanej pomocy humanitarnej. Wzywa wszystkie państwa członkowskie do podjęcia działań gwarantujących wywiązanie się ze zobowiązań w dziedzinie rozwoju. |
| --- | --- |

60.

Jest gorącym orędownikiem ograniczania ubóstwa, oddanym realizacji milenijnych celów rozwoju, które powinny zostać osiągnięte do roku 2015. Popiera ideę przekazywania 0,7 % PNB państw członkowskich na rzecz rozwoju obszarów zagranicznych. W szczególności zwraca uwagę na istotną rolę odgrywaną przez UE w zakresie udzielania skoordynowanej pomocy humanitarnej. Wzywa wszystkie państwa członkowskie do podjęcia działań gwarantujących wywiązanie się ze zobowiązań w dziedzinie rozwoju.

Dział 5 budżetu –   Administracja

| 61. | Zwraca uwagę na konieczność nieustannego opracowywania i wdrażania projektów racjonalizatorskich we wszystkich instytucjach i organach doradczych UE – bez uszczuplania kluczowej roli, jaką odgrywają one w procesie realizacji celów europejskich. |
| --- | --- |

61.

Zwraca uwagę na konieczność nieustannego opracowywania i wdrażania projektów racjonalizatorskich we wszystkich instytucjach i organach doradczych UE – bez uszczuplania kluczowej roli, jaką odgrywają one w procesie realizacji celów europejskich.

| 62. | Podkreśla możliwość zaoszczędzenia znacznych środków poprzez restrukturyzację i współpracę międzyinstytucjonalną oraz poprzez lepszą organizację działań instytucjonalnych dzięki zintegrowanemu zastosowaniu e-rozwiązań. |
| --- | --- |

62.

Podkreśla możliwość zaoszczędzenia znacznych środków poprzez restrukturyzację i współpracę międzyinstytucjonalną oraz poprzez lepszą organizację działań instytucjonalnych dzięki zintegrowanemu zastosowaniu e-rozwiązań.

Środki poza wieloletnimi ramami finansowymi i mechanizmy korygujące

| 63. | Uważa w zasadzie, że główne obszary wydatków UE, takie jak Europejski Fundusz Rozwoju (EFR), fundusz dostosowania do globalizacji (GAF), europejski program monitorowania Ziemi (GMES) – w połączeniu z innymi instrumentami składającymi się na 58 mld EUR wydatków Unii – nie powinny być finansowane z puli nieobjętej wieloletnimi ramami finansowymi. Ogranicza to zaangażowanie demokracji parlamentarnej i szkodzi przejrzystości. W zasadzie wszystkie pozycje wydatków UE – nawet te planowane w perspektywie długoterminowej i te, których wykorzystanie nie jest pewne – powinny zostać omówione w debacie na warunkach podobnych do założeń obowiązujących w przypadku wieloletnich ram finansowych. |
| --- | --- |

63.

Uważa w zasadzie, że główne obszary wydatków UE, takie jak Europejski Fundusz Rozwoju (EFR), fundusz dostosowania do globalizacji (GAF), europejski program monitorowania Ziemi (GMES) – w połączeniu z innymi instrumentami składającymi się na 58 mld EUR wydatków Unii – nie powinny być finansowane z puli nieobjętej wieloletnimi ramami finansowymi. Ogranicza to zaangażowanie demokracji parlamentarnej i szkodzi przejrzystości. W zasadzie wszystkie pozycje wydatków UE – nawet te planowane w perspektywie długoterminowej i te, których wykorzystanie nie jest pewne – powinny zostać omówione w debacie na warunkach podobnych do założeń obowiązujących w przypadku wieloletnich ram finansowych.

| 64. | Popiera proponowane uproszczenie skomplikowanego systemu rabatów i korekt oraz z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nowe zryczałtowane korekty są ograniczone w czasie. Z zadowoleniem przyjmuje również propozycję Komisji, by zastąpić istniejące systemy rabatów ogólnym mechanizmem korygującym. Mechanizm taki musi w każdym wypadku gwarantować, że poszczególne pozycje zasadniczo nie zwiększą się, a efektem będzie sprawiedliwa równowaga między państwami członkowskimi. Niektóre mechanizmy korygujące automatycznie przestaną działać w 2013 r., ale dla korekt zagwarantowanych Wielkiej Brytanii i powiązanych z nimi rabatów przyznanych Niemcom, Holandii, Austrii i Szwecji nie zostały jeszcze wyznaczone daty końcowe. Zdaniem KR-u można podjąć się rewizji mechanizmów korygujących pod warunkiem jednoczesnego odniesienia się do uzasadnionych przyczyn ich utworzenia. |
| --- | --- |

64.

Popiera proponowane uproszczenie skomplikowanego systemu rabatów i korekt oraz z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nowe zryczałtowane korekty są ograniczone w czasie. Z zadowoleniem przyjmuje również propozycję Komisji, by zastąpić istniejące systemy rabatów ogólnym mechanizmem korygującym. Mechanizm taki musi w każdym wypadku gwarantować, że poszczególne pozycje zasadniczo nie zwiększą się, a efektem będzie sprawiedliwa równowaga między państwami członkowskimi. Niektóre mechanizmy korygujące automatycznie przestaną działać w 2013 r., ale dla korekt zagwarantowanych Wielkiej Brytanii i powiązanych z nimi rabatów przyznanych Niemcom, Holandii, Austrii i Szwecji nie zostały jeszcze wyznaczone daty końcowe. Zdaniem KR-u można podjąć się rewizji mechanizmów korygujących pod warunkiem jednoczesnego odniesienia się do uzasadnionych przyczyn ich utworzenia.

Zasoby własne UE

| 65. | Jest przekonany, iż zasoby własne UE powinny zastąpić składki poszczególnych państw członkowskich. Przypomina, że wszystkie państwa członkowskie i parlamenty narodowe podpisały się pod artykułem 311 TFUE, mówiącym o tym, że budżet Unii winien być finansowany w całości z zasobów własnych. W świetle powyższego KR popiera inicjatywy ukierunkowane na ograniczenie bezpośredniego wkładu państw członkowskich do budżetu UE i zwiększanie zasobów własnych UE na potrzeby przyszłych wyzwań. |
| --- | --- |

65.

Jest przekonany, iż zasoby własne UE powinny zastąpić składki poszczególnych państw członkowskich. Przypomina, że wszystkie państwa członkowskie i parlamenty narodowe podpisały się pod artykułem 311 TFUE, mówiącym o tym, że budżet Unii winien być finansowany w całości z zasobów własnych. W świetle powyższego KR popiera inicjatywy ukierunkowane na ograniczenie bezpośredniego wkładu państw członkowskich do budżetu UE i zwiększanie zasobów własnych UE na potrzeby przyszłych wyzwań.

| 66. | Popiera propozycje Komisji, mówiące o ustanowieniu nowego zasobu VAT. Propozycje te są ambitne, ale bardzo potrzebne. |
| --- | --- |

66.

Popiera propozycje Komisji, mówiące o ustanowieniu nowego zasobu VAT. Propozycje te są ambitne, ale bardzo potrzebne.

| 67. | Przyjmuje z zadowoleniem propozycję wprowadzenia podatku od transakcji finansowych koordynowanego na szczeblu ogólnoeuropejskim. Opodatkowanie sektora finansowego w istotnym stopniu przyczyniłoby się do zapewnienia większej sprawiedliwości i prowadziłoby do ograniczenia liczby transakcji finansowych, a zwłaszcza transakcji o charakterze spekulacyjnym. |
| --- | --- |

67.

Przyjmuje z zadowoleniem propozycję wprowadzenia podatku od transakcji finansowych koordynowanego na szczeblu ogólnoeuropejskim. Opodatkowanie sektora finansowego w istotnym stopniu przyczyniłoby się do zapewnienia większej sprawiedliwości i prowadziłoby do ograniczenia liczby transakcji finansowych, a zwłaszcza transakcji o charakterze spekulacyjnym.

| 68. | Jest przekonany, że każdy nowy system finansowania budżetu Unii musi opierać się na zasadach uczciwości, stabilności gospodarczej, solidarności, przejrzystości i prostoty oraz musi być stosowany w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich. Zatem przed uzgodnieniem jakichkolwiek nowych zasobów własnych należy przeprowadzić gruntowną ocenę skutków i wykonalności. Poza tym dobrze byłoby rozpocząć debatę z udziałem wszystkich państw członkowskich oraz uwzględnieniem stanowiska władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

68.

Jest przekonany, że każdy nowy system finansowania budżetu Unii musi opierać się na zasadach uczciwości, stabilności gospodarczej, solidarności, przejrzystości i prostoty oraz musi być stosowany w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich. Zatem przed uzgodnieniem jakichkolwiek nowych zasobów własnych należy przeprowadzić gruntowną ocenę skutków i wykonalności. Poza tym dobrze byłoby rozpocząć debatę z udziałem wszystkich państw członkowskich oraz uwzględnieniem stanowiska władz lokalnych i regionalnych.

Procedura i harmonogram czasowy

| 69. | Z zadowoleniem odnosi się do tego, że wieloletnie ramy finansowe zawierają zapisy dotyczące sposobu postępowania w przypadku nieprzyjęcia ich do końca roku 2012. Odnotowuje jednakże, że te same zapisy mogą zniechęcać państwa członkowskie do osiągnięcia szybkiego porozumienia. KR wzywa zatem instytucje unijne do podjęcia stosownych decyzji w zakresie przedstawionych propozycji zgodnie z ustalonym harmonogramem. |
| --- | --- |

69.

Z zadowoleniem odnosi się do tego, że wieloletnie ramy finansowe zawierają zapisy dotyczące sposobu postępowania w przypadku nieprzyjęcia ich do końca roku 2012. Odnotowuje jednakże, że te same zapisy mogą zniechęcać państwa członkowskie do osiągnięcia szybkiego porozumienia. KR wzywa zatem instytucje unijne do podjęcia stosownych decyzji w zakresie przedstawionych propozycji zgodnie z ustalonym harmonogramem.

| 70. | Z żalem przyjmuje do wiadomości, że Parlament Europejski po raz kolejny będzie miał jedynie prawo wydania zgody na wdrożenie wieloletnich ram finansowych, a nie pełne prawo współdecydowania o nich czy formalnej zmiany zapisów. W tej sytuacji KR wzywa Radę i Komisję, by w jak największym stopniu angażowały w swe działania Komitet Regionów i Parlament Europejski poprzez zastosowanie wzmocnionych mechanizmów współpracy. |
| --- | --- |

70.

Z żalem przyjmuje do wiadomości, że Parlament Europejski po raz kolejny będzie miał jedynie prawo wydania zgody na wdrożenie wieloletnich ram finansowych, a nie pełne prawo współdecydowania o nich czy formalnej zmiany zapisów. W tej sytuacji KR wzywa Radę i Komisję, by w jak największym stopniu angażowały w swe działania Komitet Regionów i Parlament Europejski poprzez zastosowanie wzmocnionych mechanizmów współpracy.

| 71. | Zastrzega sobie prawo do zmiany niniejszej opinii w roku 2012 ze względu na postępy w negocjacjach dotyczących wieloletnich ram finansowych. |
| --- | --- |

71.

Zastrzega sobie prawo do zmiany niniejszej opinii w roku 2012 ze względu na postępy w negocjacjach dotyczących wieloletnich ram finansowych.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu przewidywalności w celu przygotowania i realizacji średnioterminowych inwestycji, należy wyznaczyć okres obowiązywania ram finansowych na siedem lat począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r. i przeprowadzić ocenę wykonania ram finansowych w połowie okresu. Wyniki tej oceny należy uwzględnić w trakcie trzech ostatnich lat obowiązywania ram finansowych. | Biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu przewidywalności w celu przygotowania i realizacji średnioterminowych inwestycji, należy wyznaczyć okres obowiązywania ram finansowych na siedem lat począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r. i wykonania ram finansowych w połowie okresu. Wyniki należy uwzględnić w trakcie trzech ostatnich lat obowiązywania ram finansowych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu przewidywalności w celu przygotowania i realizacji średnioterminowych inwestycji, należy wyznaczyć okres obowiązywania ram finansowych na siedem lat począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r. i przeprowadzić ocenę wykonania ram finansowych w połowie okresu. Wyniki tej oceny należy uwzględnić w trakcie trzech ostatnich lat obowiązywania ram finansowych.

Biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu przewidywalności w celu przygotowania i realizacji średnioterminowych inwestycji, należy wyznaczyć okres obowiązywania ram finansowych na siedem lat począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r. i wykonania ram finansowych w połowie okresu. Wyniki należy uwzględnić w trakcie trzech ostatnich lat obowiązywania ram finansowych.

Uzasadnienie

Zob. punkt 13 projektu opinii.

W dniu 24 października 2011 r. sekretariat Rady zwrócił się do Komitetu Regionów z wnioskiem o opracowanie opinii w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (COM(2011) 398 wersja ostateczna). Niniejszy projekt opinii jest odpowiedzią na ów wniosek.

Poprawka 2

Motyw 8

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wysokość środków krajowych na Spójność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia ustala się na podstawie prognoz dotyczących produktu krajowego brutto (zwanego dalej „PKB”) z wiosny 2011 r. Biorąc pod uwagę niepewność prognoz oraz skutki dla państw członkowskich, którym przydzielono ograniczone środki, należy dokonać oceny śródokresowej w celu porównania prognozowanego i rzeczywistego PKB oraz jego wpływu na pulę środków. W przypadku gdy PKB w latach 2014-2016 odbiega o więcej niż +/– 5 % od prognozy z 2011 r., należy dostosować środki na lata 2018–2020 przydzielone danym państwom członkowskim. Należy stworzyć przepisy dotyczące tego dostosowania. | Wysokość środków krajowych na Spójność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia ustala się na podstawie prognoz dotyczących produktu krajowego brutto (zwanego dalej „PKB”) z wiosny 2011 r. Biorąc pod uwagę niepewność prognoz oraz skutki dla państw członkowskich, którym przydzielono ograniczone środki, należy dokonać w celu porównania prognozowanego i rzeczywistego PKB oraz jego wpływu na pulę środków. W przypadku gdy PKB w latach 2014–2016 odbiega o więcej niż +/– 5 % od prognozy z 2011 r., należy dostosować środki na lata 2018-2020 przydzielone danym państwom członkowskim, . Należy stworzyć przepisy dotyczące tego dostosowania. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wysokość środków krajowych na Spójność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia ustala się na podstawie prognoz dotyczących produktu krajowego brutto (zwanego dalej „PKB”) z wiosny 2011 r. Biorąc pod uwagę niepewność prognoz oraz skutki dla państw członkowskich, którym przydzielono ograniczone środki, należy dokonać oceny śródokresowej w celu porównania prognozowanego i rzeczywistego PKB oraz jego wpływu na pulę środków. W przypadku gdy PKB w latach 2014-2016 odbiega o więcej niż +/– 5 % od prognozy z 2011 r., należy dostosować środki na lata 2018–2020 przydzielone danym państwom członkowskim. Należy stworzyć przepisy dotyczące tego dostosowania.

Wysokość środków krajowych na Spójność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia ustala się na podstawie prognoz dotyczących produktu krajowego brutto (zwanego dalej „PKB”) z wiosny 2011 r. Biorąc pod uwagę niepewność prognoz oraz skutki dla państw członkowskich, którym przydzielono ograniczone środki, należy dokonać w celu porównania prognozowanego i rzeczywistego PKB oraz jego wpływu na pulę środków. W przypadku gdy PKB w latach 2014–2016 odbiega o więcej niż +/– 5 % od prognozy z 2011 r., należy dostosować środki na lata 2018-2020 przydzielone danym państwom członkowskim, . Należy stworzyć przepisy dotyczące tego dostosowania.

Uzasadnienie

Zob. punkt 20 projektu opinii.

W dniu 24 października 2011 r. sekretariat Rady zwrócił się do Komitetu Regionów z wnioskiem o opracowanie opinii w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (COM(2011) 398 wersja ostateczna). Niniejszy projekt opinii jest odpowiedzią na ów wniosek.

Poprawka 3

Art. 5 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Jeżeli w ramach dostosowania technicznego dotyczącego roku 2018 zostanie stwierdzone, że skumulowany produkt krajowy brutto („PKB”) jakiegokolwiek państwa członkowskiego za lata 2014–2016 odbiegał o ponad +/– 5 % od skumulowanego PKB, który został oszacowany w 2011 r. przy ustalaniu puli środków finansowych na realizację polityki spójności dla państw członkowskich na lata 2014–2020, Komisja dostosuje kwoty przydzielone takiemu państwu członkowskiemu na ten okres z funduszy na wspieranie spójności. | Jeżeli w ramach dostosowania technicznego dotyczącego roku 2018 zostanie stwierdzone, że skumulowany produkt krajowy brutto („PKB”) jakiegokolwiek państwa członkowskiego za lata 2014–2016 odbiegał o ponad +/– 5 % od skumulowanego PKB, który został oszacowany w 2011 r. przy ustalaniu puli środków finansowych na realizację polityki spójności dla państw członkowskich na lata 2014–2020, Komisja dostosuje kwoty przydzielone na ten okres z funduszy na wspieranie spójności. . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Jeżeli w ramach dostosowania technicznego dotyczącego roku 2018 zostanie stwierdzone, że skumulowany produkt krajowy brutto („PKB”) jakiegokolwiek państwa członkowskiego za lata 2014–2016 odbiegał o ponad +/– 5 % od skumulowanego PKB, który został oszacowany w 2011 r. przy ustalaniu puli środków finansowych na realizację polityki spójności dla państw członkowskich na lata 2014–2020, Komisja dostosuje kwoty przydzielone takiemu państwu członkowskiemu na ten okres z funduszy na wspieranie spójności.

Jeżeli w ramach dostosowania technicznego dotyczącego roku 2018 zostanie stwierdzone, że skumulowany produkt krajowy brutto („PKB”) jakiegokolwiek państwa członkowskiego za lata 2014–2016 odbiegał o ponad +/– 5 % od skumulowanego PKB, który został oszacowany w 2011 r. przy ustalaniu puli środków finansowych na realizację polityki spójności dla państw członkowskich na lata 2014–2020, Komisja dostosuje kwoty przydzielone na ten okres z funduszy na wspieranie spójności. .

Uzasadnienie

Zob. punkt 20 projektu opinii.

W dniu 24 października 2011 r. sekretariat Rady zwrócił się do Komitetu Regionów z wnioskiem o opracowanie opinii w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (COM(2011) 398 wersja ostateczna). Niniejszy projekt opinii jest odpowiedzią na ów wniosek.

Poprawka 4

Art. 15

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W 2016 r. Komisja przedstawi ocenę wykonania ram finansowych, której w stosownych przypadkach będą towarzyszyć odpowiednie wnioski. | W r. Komisja przedstawi wykonania ram finansowych , w stosownych przypadkach będą towarzyszyć odpowiednie wnioski. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W 2016 r. Komisja przedstawi ocenę wykonania ram finansowych, której w stosownych przypadkach będą towarzyszyć odpowiednie wnioski.

W r. Komisja przedstawi wykonania ram finansowych , w stosownych przypadkach będą towarzyszyć odpowiednie wnioski.

Uzasadnienie

Wyjaśnienie, że proponowany przegląd śródokresowy obejmowałby element oceny i nie byłyby to dwa oddzielne działania.

Bruksela, 14 grudnia 2011 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Wszystkie dane budżetowe odnoszą się do zobowiązań, a nie płatności.

1

---

| 23.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/49 |
| --- | --- | --- | --- |

23.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/49

---

Opinia Komitetu Regionów „Efektywność energetyczna”

2012/C 54/09

KOMITET REGIONÓW

| — | Przypomina o istotnym znaczeniu poszanowania kompetencji poszczególnych poziomów sprawowania rządów oraz zasady pomocniczości podczas stosowania środków dotyczących efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

—

Przypomina o istotnym znaczeniu poszanowania kompetencji poszczególnych poziomów sprawowania rządów oraz zasady pomocniczości podczas stosowania środków dotyczących efektywności energetycznej.

| — | Przyjmuje z zadowoleniem przedmiotowy wniosek dotyczący dyrektywy i zawarte w nim środki w zakresie efektywności energetycznej, proponowane przez Komisję z myślą o osiągnięciu celu dotyczącego 20 % oszczędności energii pierwotnej do 2020 r. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem przedmiotowy wniosek dotyczący dyrektywy i zawarte w nim środki w zakresie efektywności energetycznej, proponowane przez Komisję z myślą o osiągnięciu celu dotyczącego 20 % oszczędności energii pierwotnej do 2020 r.

| — | Jest zdania, że we wniosku dotyczącym dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej występują pewne braki i niedostatki, a mianowicie: |
| --- | --- |

—

Jest zdania, że we wniosku dotyczącym dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej występują pewne braki i niedostatki, a mianowicie:

| — | zawężenie stosowania wprowadzonych środków do określonych sektorów; |
| --- | --- |

—

zawężenie stosowania wprowadzonych środków do określonych sektorów;

| — | niedocenienie roli podmiotów lokalnych i regionalnych; |
| --- | --- |

—

niedocenienie roli podmiotów lokalnych i regionalnych;

| — | brak środków dotyczących podnoszenia poziomu świadomości obywateli, poza środkami na rzecz informowania konsumentów na bieżąco o zużyciu energii. |
| --- | --- |

—

brak środków dotyczących podnoszenia poziomu świadomości obywateli, poza środkami na rzecz informowania konsumentów na bieżąco o zużyciu energii.

| — | Odrzuca zawartą we wniosku propozycję ustalenia dla sektora publicznego rocznego wskaźnika renowacji budynków na poziomie 3 % oraz zobowiązania tego sektora do zakupu produktów, usług i budynków o wysokim wskaźniku charakterystyki energetycznej. |
| --- | --- |

—

Odrzuca zawartą we wniosku propozycję ustalenia dla sektora publicznego rocznego wskaźnika renowacji budynków na poziomie 3 % oraz zobowiązania tego sektora do zakupu produktów, usług i budynków o wysokim wskaźniku charakterystyki energetycznej.

| Sprawozdawca | Jean-Louis JOSEPH (FR/PSE), mer Bastidonne |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie efektywności energetycznej oraz uchylającej dyrektywy 2004/8/WE i 2006/32/WE
  COM(2011) 370 wersja ostateczna |

Sprawozdawca

Jean-Louis JOSEPH (FR/PSE), mer Bastidonne

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie efektywności energetycznej oraz uchylającej dyrektywy 2004/8/WE i 2006/32/WE

COM(2011) 370 wersja ostateczna

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   
  Uwagi ogólne

| 1. | Podkreśla wartość dodaną podejmowanych na szczeblu europejskim działań w zakresie efektywności energetycznej, które są konieczne, by realizując cele oszczędnościowe, zapewnić spójność i efektywność poszczególnych środków oraz zapobiec zakłóceniom konkurencji między państwami członkowskimi. Jednocześnie Komitet zaznacza, że działania te powinny oczywiście być prowadzone na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym. W związku z tym Komitet przypomina o istotnym znaczeniu poszanowania kompetencji poszczególnych poziomów sprawowania rządów oraz zasady pomocniczości podczas stosowania środków dotyczących efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

1.

Podkreśla wartość dodaną podejmowanych na szczeblu europejskim działań w zakresie efektywności energetycznej, które są konieczne, by realizując cele oszczędnościowe, zapewnić spójność i efektywność poszczególnych środków oraz zapobiec zakłóceniom konkurencji między państwami członkowskimi. Jednocześnie Komitet zaznacza, że działania te powinny oczywiście być prowadzone na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym. W związku z tym Komitet przypomina o istotnym znaczeniu poszanowania kompetencji poszczególnych poziomów sprawowania rządów oraz zasady pomocniczości podczas stosowania środków dotyczących efektywności energetycznej.

| 2. | Ocenia, że wyzwania związane z efektywnością energetyczną, mają zasadnicze znaczenie dla przeciwdziałania zmianie klimatu i kontroli zużycia energii i wpisują się w ramy trwałego, odpowiedzialnego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego, mającego na celu zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych i zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii. |
| --- | --- |

2.

Ocenia, że wyzwania związane z efektywnością energetyczną, mają zasadnicze znaczenie dla przeciwdziałania zmianie klimatu i kontroli zużycia energii i wpisują się w ramy trwałego, odpowiedzialnego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego, mającego na celu zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych i zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii.

| 3. | Stwierdza, że Unia Europejska znajduje się w sytuacji rosnącej zależności od importu energii w okresie wzrostu cen; ocenia, że dostęp do bezpiecznych i zrównoważonych źródeł energii będzie miał coraz większe znaczenie i będzie czynnikiem decydującym o przyszłym wzroście gospodarczym i dalszym rozwoju sprawiedliwości energetycznej. |
| --- | --- |

3.

Stwierdza, że Unia Europejska znajduje się w sytuacji rosnącej zależności od importu energii w okresie wzrostu cen; ocenia, że dostęp do bezpiecznych i zrównoważonych źródeł energii będzie miał coraz większe znaczenie i będzie czynnikiem decydującym o przyszłym wzroście gospodarczym i dalszym rozwoju sprawiedliwości energetycznej.

| 4. | Przypomina, że Komitet Regionów wielokrotnie podkreślał, że przejście na gospodarkę opartą na efektywnym korzystaniu z zasobów, zwłaszcza energetycznych, umożliwi stworzenie ogromnych możliwości wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy niezagrożonych delokalizacją, jak również rozwoju technologicznego zapewniającego konkurencyjność Unii. |
| --- | --- |

4.

Przypomina, że Komitet Regionów wielokrotnie podkreślał, że przejście na gospodarkę opartą na efektywnym korzystaniu z zasobów, zwłaszcza energetycznych, umożliwi stworzenie ogromnych możliwości wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy niezagrożonych delokalizacją, jak również rozwoju technologicznego zapewniającego konkurencyjność Unii.

| 5. | Podkreśla znaczenie modelu trias energetica, w ramach którego ustalono cel „3 × 20”, odnoszący się odpowiednio do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, do efektywności energetycznej i do rozwoju energii ze źródeł odnawialnych do 2020 r. Efektywność energetyczna jest podstawą europejskiej polityki na rzecz ograniczenia wpływu na klimat w dziedzinie bezpieczeństwa dostaw, wytwarzania i zużycia energii. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla znaczenie modelu trias energetica, w ramach którego ustalono cel „3 × 20”, odnoszący się odpowiednio do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, do efektywności energetycznej i do rozwoju energii ze źródeł odnawialnych do 2020 r. Efektywność energetyczna jest podstawą europejskiej polityki na rzecz ograniczenia wpływu na klimat w dziedzinie bezpieczeństwa dostaw, wytwarzania i zużycia energii.

| 6. | Przyjmuje z zadowoleniem przedmiotowy wniosek dotyczący dyrektywy i zawarte w nim środki w zakresie efektywności energetycznej, proponowane przez Komisję z myślą o osiągnięciu celu dotyczącego 20 % oszczędności energii pierwotnej do 2020 r. |
| --- | --- |

6.

Przyjmuje z zadowoleniem przedmiotowy wniosek dotyczący dyrektywy i zawarte w nim środki w zakresie efektywności energetycznej, proponowane przez Komisję z myślą o osiągnięciu celu dotyczącego 20 % oszczędności energii pierwotnej do 2020 r.

| 7. | Niemniej jednak zaznacza, że – jak stwierdzono w Planie na rzecz efektywności energetycznej z 2011 r. (1) – z niedawnych badań przeprowadzonych przez Komisję wynika, że do 2020 r. w Unii Europejskiej uda się wypełnić najwyżej w połowie zobowiązanie dotyczące efektywności energetycznej. W związku z tym wniosek dotyczący dyrektywy ma szczególne znaczenie. |
| --- | --- |

7.

Niemniej jednak zaznacza, że – jak stwierdzono w Planie na rzecz efektywności energetycznej z 2011 r. (1) – z niedawnych badań przeprowadzonych przez Komisję wynika, że do 2020 r. w Unii Europejskiej uda się wypełnić najwyżej w połowie zobowiązanie dotyczące efektywności energetycznej. W związku z tym wniosek dotyczący dyrektywy ma szczególne znaczenie.

| 8. | Wyraża ubolewanie z powodu braku we wniosku dotyczącym dyrektywy prognoz odnoszących się do okresu po 2020 r., dotyczących zwłaszcza podstawowego celu na 2050 r. (ograniczenie emisji gazów cieplarnianych o 80 % do 95 % do 2050 r. w stosunku do 1990 r.) umożliwiającego ograniczenie skutków zmiany klimatu. |
| --- | --- |

8.

Wyraża ubolewanie z powodu braku we wniosku dotyczącym dyrektywy prognoz odnoszących się do okresu po 2020 r., dotyczących zwłaszcza podstawowego celu na 2050 r. (ograniczenie emisji gazów cieplarnianych o 80 % do 95 % do 2050 r. w stosunku do 1990 r.) umożliwiającego ograniczenie skutków zmiany klimatu.

| 9. | Jest zdania, że we wniosku dotyczącym dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej występują pewne braki i niedostatki, a mianowicie:






  — | brak wiążących celów krajowych ustalonych możliwie najwcześniej przed 2014 r.; |
| --- | --- | --- |

9.

Jest zdania, że we wniosku dotyczącym dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej występują pewne braki i niedostatki, a mianowicie:

—

brak wiążących celów krajowych ustalonych możliwie najwcześniej przed 2014 r.;

| — | zawężenie stosowania wprowadzonych środków do określonych sektorów; |
| --- | --- |

—

zawężenie stosowania wprowadzonych środków do określonych sektorów;

| — | niedocenienie roli podmiotów lokalnych i regionalnych; |
| --- | --- |

—

niedocenienie roli podmiotów lokalnych i regionalnych;

| — | możliwość uwolnienia się przez państwa członkowskie od zobowiązań dotyczących wprowadzenia wiążących środków, a konkretnie środków dotyczących systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej oraz planów na rzecz rozwoju wysokosprawnej kogeneracji; |
| --- | --- |

—

możliwość uwolnienia się przez państwa członkowskie od zobowiązań dotyczących wprowadzenia wiążących środków, a konkretnie środków dotyczących systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej oraz planów na rzecz rozwoju wysokosprawnej kogeneracji;

| — | brak środków dotyczących podnoszenia poziomu świadomości obywateli, poza środkami na rzecz informowania konsumentów na bieżąco o zużyciu energii; |
| --- | --- |

—

brak środków dotyczących podnoszenia poziomu świadomości obywateli, poza środkami na rzecz informowania konsumentów na bieżąco o zużyciu energii;

| — | brak środków służących rozwijaniu i wspieraniu szkolenia uczestników rynku, zwłaszcza ekspertów i specjalistów w różnych zawodach związanych z efektywnością energetyczną. |
| --- | --- |

—

brak środków służących rozwijaniu i wspieraniu szkolenia uczestników rynku, zwłaszcza ekspertów i specjalistów w różnych zawodach związanych z efektywnością energetyczną.

B.   
  Nadanie nowych ram wnioskowi dotyczącemu dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej

| 10. | Podkreśla, że w dyrektywie polecono państwom członkowskim, aby określiły orientacyjny krajowy cel w zakresie efektywności energetycznej, wyrażony jako bezwzględny poziom zużycia energii pierwotnej w 2020 r. Komisja musi ocenić do dnia 30 czerwca 2014 r., czy możliwe jest osiągnięcie w Unii Europejskiej celu dotyczącego 20 % oszczędności energii pierwotnej do 2020 r. z uwzględnieniem sumy celów krajowych. W tym kontekście Komitet:






  a) | Wyraża ubolewanie z powodu braku w dyrektywie wiążących celów krajowych, a także z powodu przypadkowego charakteru decyzji, przeniesionej na 2014 r. Proponuje włączenie do dyrektywy celów krajowych w zakresie efektywności energetycznej dla każdego państwa członkowskiego, z uwzględnieniem warunków w danym państwie. Cele te będą stanowić punkt odniesienia w opracowywaniu krajowych planów w zakresie efektywności energetycznej i staną się wiążące w 2014 r. |
| --- | --- | --- |

10.

Podkreśla, że w dyrektywie polecono państwom członkowskim, aby określiły orientacyjny krajowy cel w zakresie efektywności energetycznej, wyrażony jako bezwzględny poziom zużycia energii pierwotnej w 2020 r. Komisja musi ocenić do dnia 30 czerwca 2014 r., czy możliwe jest osiągnięcie w Unii Europejskiej celu dotyczącego 20 % oszczędności energii pierwotnej do 2020 r. z uwzględnieniem sumy celów krajowych. W tym kontekście Komitet:

a)

Wyraża ubolewanie z powodu braku w dyrektywie wiążących celów krajowych, a także z powodu przypadkowego charakteru decyzji, przeniesionej na 2014 r. Proponuje włączenie do dyrektywy celów krajowych w zakresie efektywności energetycznej dla każdego państwa członkowskiego, z uwzględnieniem warunków w danym państwie. Cele te będą stanowić punkt odniesienia w opracowywaniu krajowych planów w zakresie efektywności energetycznej i staną się wiążące w 2014 r.

| b) | Zdecydowanie wzywa Komisję do tego, by zaproponowała wspólną metodę definiowania wiążących celów krajowych. Metoda ta powinna uwzględniać specyficzną sytuację poszczególnych państw członkowskich, a mianowicie ich wyniki gospodarcze i środki w zakresie efektywności energetycznej przedsięwzięte na wczesnych etapach. |
| --- | --- |

b)

Zdecydowanie wzywa Komisję do tego, by zaproponowała wspólną metodę definiowania wiążących celów krajowych. Metoda ta powinna uwzględniać specyficzną sytuację poszczególnych państw członkowskich, a mianowicie ich wyniki gospodarcze i środki w zakresie efektywności energetycznej przedsięwzięte na wczesnych etapach.

| c) | Uważa za niewystarczającą treść motywu 13 (2), w którym wprowadza się tylko środki opcjonalne i cele o początkowo orientacyjnym charakterze. Wskutek tego procesu osiągnięcie celów ustalonych na 2020 r. staje się niepewne. Komitet wyraża obawę, że proces ten podważy skuteczność środków przewidzianych w ramach przedmiotowego wniosku dotyczącego dyrektywy. |
| --- | --- |

c)

Uważa za niewystarczającą treść motywu 13 (2), w którym wprowadza się tylko środki opcjonalne i cele o początkowo orientacyjnym charakterze. Wskutek tego procesu osiągnięcie celów ustalonych na 2020 r. staje się niepewne. Komitet wyraża obawę, że proces ten podważy skuteczność środków przewidzianych w ramach przedmiotowego wniosku dotyczącego dyrektywy.

| 11. | Odrzuca cele określone ilościowo dla sektora publicznego oraz sektora dystrybucji i sprzedaży energii, ubolewa jednak nad brakiem takich celów dla sektorów przewozu osób i towarów, sektorów handlowych i przemysłowych, które nie są objęte systemem handlu uprawnieniami do emisji (ETS). W szczególności Komitet:






  a) | Odrzuca zawartą we wniosku propozycję ustalenia dla sektora publicznego rocznego wskaźnika renowacji budynków na poziomie 3 % oraz zobowiązania tego sektora do zakupu produktów, usług i budynków o wysokim wskaźniku charakterystyki energetycznej. Komitet:






  — | kładzie nacisk na uwzględnianie zasady pomocniczości; |
| --- | --- | --- | --- |

11.

Odrzuca cele określone ilościowo dla sektora publicznego oraz sektora dystrybucji i sprzedaży energii, ubolewa jednak nad brakiem takich celów dla sektorów przewozu osób i towarów, sektorów handlowych i przemysłowych, które nie są objęte systemem handlu uprawnieniami do emisji (ETS). W szczególności Komitet:

a)

Odrzuca zawartą we wniosku propozycję ustalenia dla sektora publicznego rocznego wskaźnika renowacji budynków na poziomie 3 % oraz zobowiązania tego sektora do zakupu produktów, usług i budynków o wysokim wskaźniku charakterystyki energetycznej. Komitet:

—

kładzie nacisk na uwzględnianie zasady pomocniczości;

| — | dlatego też wzywa do stworzenia możliwości stosowania alternatywnych podejść do realizacji celów w zakresie oszczędzania energii pod warunkiem, że osiągnięty zostanie ten sam poziom zmniejszenia zużycia energii; |
| --- | --- |

—

dlatego też wzywa do stworzenia możliwości stosowania alternatywnych podejść do realizacji celów w zakresie oszczędzania energii pod warunkiem, że osiągnięty zostanie ten sam poziom zmniejszenia zużycia energii;

| — | opowiada się za podjęciem inicjatyw mających na celu uniknięcie podwyżek czynszu w mieszkalnictwie socjalnym ze względu na prace związane z poprawą ich efektywności energetycznej; |
| --- | --- |

—

opowiada się za podjęciem inicjatyw mających na celu uniknięcie podwyżek czynszu w mieszkalnictwie socjalnym ze względu na prace związane z poprawą ich efektywności energetycznej;

| — | podkreśla, że większą efektywność energetyczną będzie można osiągnąć jedynie z wykorzystaniem środków finansowych na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym oraz narzędzi, takich jak umowy o poprawę efektywności energetycznej i partnerstwa publiczno-prywatne; podkreśla znaczenie wprowadzenia środków mających na celu zachęcenie państw członkowskich i samorządów terytorialnych do wykorzystania środków dostępnych w ramach funduszy strukturalnych w celu wspierania inwestycji w zakresie efektywności energetycznej; zdecydowanie podkreśla swe poparcie dla orientacyjnych zaleceń w tym zakresie zawartych we wniosku Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych; |
| --- | --- |

—

podkreśla, że większą efektywność energetyczną będzie można osiągnąć jedynie z wykorzystaniem środków finansowych na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym oraz narzędzi, takich jak umowy o poprawę efektywności energetycznej i partnerstwa publiczno-prywatne; podkreśla znaczenie wprowadzenia środków mających na celu zachęcenie państw członkowskich i samorządów terytorialnych do wykorzystania środków dostępnych w ramach funduszy strukturalnych w celu wspierania inwestycji w zakresie efektywności energetycznej; zdecydowanie podkreśla swe poparcie dla orientacyjnych zaleceń w tym zakresie zawartych we wniosku Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych;

| — | przypomina, że na szczeblu państw członkowskich trzeba opracować wyważone przepisy umożliwiające przejrzysty podział kosztów i korzyści wynikających z działań na rzecz oszczędności energii między właścicieli domów i lokatorów; dopóki nie ma takich przepisów, trudno będzie zmobilizować ich do koniecznych inwestycji. |
| --- | --- |

—

przypomina, że na szczeblu państw członkowskich trzeba opracować wyważone przepisy umożliwiające przejrzysty podział kosztów i korzyści wynikających z działań na rzecz oszczędności energii między właścicieli domów i lokatorów; dopóki nie ma takich przepisów, trudno będzie zmobilizować ich do koniecznych inwestycji.

| b) | Zachęca władze publiczne do rozważenia możliwości wprowadzenia dodatkowych celów, obejmujących między innymi sektory oświetlenia publicznego i transportu publicznego, pod warunkiem że na ten cel przeznaczy się wystarczające środki. |
| --- | --- |

b)

Zachęca władze publiczne do rozważenia możliwości wprowadzenia dodatkowych celów, obejmujących między innymi sektory oświetlenia publicznego i transportu publicznego, pod warunkiem że na ten cel przeznaczy się wystarczające środki.

| c) | Zaleca ustanowienie wiążących celów dla sektora transportu oraz sektorów usługowych, handlowych i przemysłowych, oraz zwrócenie szczególnej uwagi na instalacje, które nie są objęte systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (ETS). |
| --- | --- |

c)

Zaleca ustanowienie wiążących celów dla sektora transportu oraz sektorów usługowych, handlowych i przemysłowych, oraz zwrócenie szczególnej uwagi na instalacje, które nie są objęte systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (ETS).

| 12. | Przyjmuje z zadowoleniem wprowadzenie systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej, a zwłaszcza środków mających na celu nałożenie na dystrybutorów energii obowiązku uzyskania oszczędności równych 1,5 % wielkości ich rocznej sprzedaży energii (3); przypomina też o tym, jak ważne jest uwzględnienie zasady pomocniczości przy wprowadzaniu systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej.
  Wyraża ubolewanie z powodu:






  a) | Pozostawienia państwom członkowskim możliwości zaproponowania innych, alternatywnych środków zastępczych, co może doprowadzić do przeniesienia zobowiązań z sektora prywatnego na sektor publiczny, powodując wzrost obciążenia podatkowego dla podatników. |
| --- | --- | --- |

12.

Przyjmuje z zadowoleniem wprowadzenie systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej, a zwłaszcza środków mających na celu nałożenie na dystrybutorów energii obowiązku uzyskania oszczędności równych 1,5 % wielkości ich rocznej sprzedaży energii (3); przypomina też o tym, jak ważne jest uwzględnienie zasady pomocniczości przy wprowadzaniu systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej.

Wyraża ubolewanie z powodu:

a)

Pozostawienia państwom członkowskim możliwości zaproponowania innych, alternatywnych środków zastępczych, co może doprowadzić do przeniesienia zobowiązań z sektora prywatnego na sektor publiczny, powodując wzrost obciążenia podatkowego dla podatników.

| b) | Braku odwołania do zasadniczego problemu, jak skłonić dystrybutorów energii i spółki sprzedaży detalicznej do ograniczenia sprzedaży energii o 1,5 % w ujęciu rok do roku, oraz z powodu faktu, iż zapis pozwalający państwom członkowskim „włączać do nakładanych przez siebie obowiązków oszczędności wymogi uwzględniające aspekt społeczny” (art. 6 ust. 5 lit. a) dyrektywy) nie wystarczy, by uchronić naszych najbiedniejszych obywateli od dalszych podwyżek cen energii. |
| --- | --- |

b)

Braku odwołania do zasadniczego problemu, jak skłonić dystrybutorów energii i spółki sprzedaży detalicznej do ograniczenia sprzedaży energii o 1,5 % w ujęciu rok do roku, oraz z powodu faktu, iż zapis pozwalający państwom członkowskim „włączać do nakładanych przez siebie obowiązków oszczędności wymogi uwzględniające aspekt społeczny” (art. 6 ust. 5 lit. a) dyrektywy) nie wystarczy, by uchronić naszych najbiedniejszych obywateli od dalszych podwyżek cen energii.

| c) | Zaproponowania środków alternatywnych wobec systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej najpóźniej do dnia 1 stycznia 2013 r., które mają umożliwić uzyskanie oszczędności energii wśród odbiorców końcowych. Wyraża zaniepokojenie tym, że tak zdefiniowane środki mogą pozwolić na obejście celu proponowanego w przypadku systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

c)

Zaproponowania środków alternatywnych wobec systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej najpóźniej do dnia 1 stycznia 2013 r., które mają umożliwić uzyskanie oszczędności energii wśród odbiorców końcowych. Wyraża zaniepokojenie tym, że tak zdefiniowane środki mogą pozwolić na obejście celu proponowanego w przypadku systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej.

| 13. | Podkreśla zasadniczą rolę podmiotów lokalnych i regionalnych w procesie przygotowywania i wdrażania programów w zakresie efektywności energetycznej. Samorządy terytorialne zajmujące się lokalną polityką mieszkaniową, rynku pracy, transportową i szkoleniową utrzymują kontakt z obywatelami i ogółem podmiotów lokalnych, aby opracowywać politykę uwzględniającą problemy obywateli i wyzwania terytorialne związane z efektywnością energetyczną. To właśnie one są najlepiej przygotowane do tego, by promować zmiany zachowań w sposobie wykorzystywania energii przez obywateli w nowej erze mikrogeneracji, technologii inteligentnych sieci i dynamicznych taryf. W tym kontekście Komitet proponuje zwiększenie zaangażowania podmiotów lokalnych i regionalnych dzięki środkom, które zachęcają:






  a) | państwa członkowskie do wprowadzenia procesu konsultacji z udziałem podmiotów lokalnych i regionalnych w ramach prac nad planami krajowymi (podejście oddolne), co umożliwiłoby sporządzenie tych planów w spójności z celami i środkami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi; |
| --- | --- | --- |

13.

Podkreśla zasadniczą rolę podmiotów lokalnych i regionalnych w procesie przygotowywania i wdrażania programów w zakresie efektywności energetycznej. Samorządy terytorialne zajmujące się lokalną polityką mieszkaniową, rynku pracy, transportową i szkoleniową utrzymują kontakt z obywatelami i ogółem podmiotów lokalnych, aby opracowywać politykę uwzględniającą problemy obywateli i wyzwania terytorialne związane z efektywnością energetyczną. To właśnie one są najlepiej przygotowane do tego, by promować zmiany zachowań w sposobie wykorzystywania energii przez obywateli w nowej erze mikrogeneracji, technologii inteligentnych sieci i dynamicznych taryf. W tym kontekście Komitet proponuje zwiększenie zaangażowania podmiotów lokalnych i regionalnych dzięki środkom, które zachęcają:

a)

państwa członkowskie do wprowadzenia procesu konsultacji z udziałem podmiotów lokalnych i regionalnych w ramach prac nad planami krajowymi (podejście oddolne), co umożliwiłoby sporządzenie tych planów w spójności z celami i środkami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi;

| b) | władze lokalne i regionalne do wprowadzenia lokalnych i regionalnych planów w zakresie efektywności energetycznej, w ramach których promowano by np. zdecentralizowane wytwarzanie energii, programy renowacji budynków publicznych bądź plany mobilności lokalnej i transportu zorganizowanego z poszanowaniem zasady zrównoważonego rozwoju; dodatkowo przypomina o znaczeniu europejskiej inicjatywy Porozumienie Burmistrzów oraz inicjatywy Pakt Wysp i proponuje włączenie do dyrektywy środków w zakresie wspierania i promowania tych inicjatyw przez państwa członkowskie; |
| --- | --- |

b)

władze lokalne i regionalne do wprowadzenia lokalnych i regionalnych planów w zakresie efektywności energetycznej, w ramach których promowano by np. zdecentralizowane wytwarzanie energii, programy renowacji budynków publicznych bądź plany mobilności lokalnej i transportu zorganizowanego z poszanowaniem zasady zrównoważonego rozwoju; dodatkowo przypomina o znaczeniu europejskiej inicjatywy Porozumienie Burmistrzów oraz inicjatywy Pakt Wysp i proponuje włączenie do dyrektywy środków w zakresie wspierania i promowania tych inicjatyw przez państwa członkowskie;

| c) | władze regionalne do wspierania podmiotów lokalnych w gromadzeniu wiedzy oraz analizowaniu możliwości i przeszkód związanych z wprowadzeniem środków w zakresie efektywności energetycznej, w ich działaniach na rzecz zwiększania świadomości obywateli, na rzecz wprowadzania programów i projektów lokalnych oraz na rzecz szkolenia podmiotów; |
| --- | --- |

c)

władze regionalne do wspierania podmiotów lokalnych w gromadzeniu wiedzy oraz analizowaniu możliwości i przeszkód związanych z wprowadzeniem środków w zakresie efektywności energetycznej, w ich działaniach na rzecz zwiększania świadomości obywateli, na rzecz wprowadzania programów i projektów lokalnych oraz na rzecz szkolenia podmiotów;

| d) | władze lokalne i regionalne do uruchomienia systemów monitorowania i rozliczania zużycia energii i emisji gazów cieplarnianych w celu podejmowania trafniejszych decyzji politycznych; |
| --- | --- |

d)

władze lokalne i regionalne do uruchomienia systemów monitorowania i rozliczania zużycia energii i emisji gazów cieplarnianych w celu podejmowania trafniejszych decyzji politycznych;

| e) | władze regionalne do wspierania lub wzmocnienia międzyregionalnych programów współpracy, zapewniających przepływ między regionami wiedzy fachowej z dziedziny efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

e)

władze regionalne do wspierania lub wzmocnienia międzyregionalnych programów współpracy, zapewniających przepływ między regionami wiedzy fachowej z dziedziny efektywności energetycznej.

| 14. | Przypomina o znaczeniu podnoszenia poziomu świadomości wśród obywateli i informowania ich. Działania indywidualne mają zasadnicze znaczenie dla poszanowania środowiska i należytego stosowania środków w zakresie efektywności energetycznej, które dotyczą obywateli. Podnoszenie poziomu świadomości i informowanie są niezbędne. W tym kontekście Komitet:






  a) | popiera środki przedsięwzięte w celu informowania konsumentów na bieżąco o zużyciu energii i rachunkach za energię (elektryczność, gaz, ogrzewanie); |
| --- | --- | --- |

14.

Przypomina o znaczeniu podnoszenia poziomu świadomości wśród obywateli i informowania ich. Działania indywidualne mają zasadnicze znaczenie dla poszanowania środowiska i należytego stosowania środków w zakresie efektywności energetycznej, które dotyczą obywateli. Podnoszenie poziomu świadomości i informowanie są niezbędne. W tym kontekście Komitet:

a)

popiera środki przedsięwzięte w celu informowania konsumentów na bieżąco o zużyciu energii i rachunkach za energię (elektryczność, gaz, ogrzewanie);

| b) | podkreśla pierwszorzędny charakter ochrony danych osobowych, zwłaszcza wobec dostawców, i zapewnienia odbiorcy końcowemu bezpłatnego i łatwego dostępu do tych danych; podkreśla, że dane te powinny być łatwe do zrozumienia i do wykorzystania przez odbiorców końcowych; |
| --- | --- |

b)

podkreśla pierwszorzędny charakter ochrony danych osobowych, zwłaszcza wobec dostawców, i zapewnienia odbiorcy końcowemu bezpłatnego i łatwego dostępu do tych danych; podkreśla, że dane te powinny być łatwe do zrozumienia i do wykorzystania przez odbiorców końcowych;

| c) | zaleca wprowadzenie systemów pomiarowych wyposażonych w funkcje umożliwiające odbiorcy końcowemu zarządzanie opłatami i zmniejszenie zużycia energii, w zależności od oferowanych przez dystrybutora opcji w zakresie opłat; |
| --- | --- |

c)

zaleca wprowadzenie systemów pomiarowych wyposażonych w funkcje umożliwiające odbiorcy końcowemu zarządzanie opłatami i zmniejszenie zużycia energii, w zależności od oferowanych przez dystrybutora opcji w zakresie opłat;

| d) | ubolewa w tym kontekście, że w dyrektywie nie zdefiniowano dodatkowych środków na rzecz zwiększania poziomu wiedzy obywateli w zakresie ograniczenia zużycia energii. |
| --- | --- |

d)

ubolewa w tym kontekście, że w dyrektywie nie zdefiniowano dodatkowych środków na rzecz zwiększania poziomu wiedzy obywateli w zakresie ograniczenia zużycia energii.

| 15. | Z zadowoleniem przyjmuje promowanie audytów energetycznych dla przedsiębiorstw oraz programów audytów po przystępnej cenie dla odbiorców końcowych oraz małych i średnich przedsiębiorstw. W celu optymalizacji jakości audytów zaleca jednak:






  a) | zaproponowanie szkolenia ekspertów prowadzącego do zatwierdzenia i oficjalnego uznania ich kwalifikacji; |
| --- | --- | --- |

15.

Z zadowoleniem przyjmuje promowanie audytów energetycznych dla przedsiębiorstw oraz programów audytów po przystępnej cenie dla odbiorców końcowych oraz małych i średnich przedsiębiorstw. W celu optymalizacji jakości audytów zaleca jednak:

a)

zaproponowanie szkolenia ekspertów prowadzącego do zatwierdzenia i oficjalnego uznania ich kwalifikacji;

| b) | wprowadzenie wyraźnego odwołania do europejskich norm technicznych (EN 16001) dotyczących systemów zarządzania energią i promowanie tym samym wdrożenia przewidzianej w nich certyfikacji w tym zakresie; |
| --- | --- |

b)

wprowadzenie wyraźnego odwołania do europejskich norm technicznych (EN 16001) dotyczących systemów zarządzania energią i promowanie tym samym wdrożenia przewidzianej w nich certyfikacji w tym zakresie;

| c) | objęcie przedmiotowym środkiem sektora publicznego; |
| --- | --- |

c)

objęcie przedmiotowym środkiem sektora publicznego;

| d) | wdrożenie środków zaproponowanych w następstwie audytów. |
| --- | --- |

d)

wdrożenie środków zaproponowanych w następstwie audytów.

| 16. | Przyjmuje z zadowoleniem środki zaproponowane w celu rozwijania usług energetycznych. Niemniej jednak Komitet:






  a) | zaleca, aby nie ograniczać tych środków jedynie do umów o poprawę efektywności energetycznej i aby promować ogół usług energetycznych, takich jak okresowy obowiązkowy przegląd systemów ogrzewania i chłodzenia czy też wprowadzenie systemu termoregulacji; |
| --- | --- | --- |

16.

Przyjmuje z zadowoleniem środki zaproponowane w celu rozwijania usług energetycznych. Niemniej jednak Komitet:

a)

zaleca, aby nie ograniczać tych środków jedynie do umów o poprawę efektywności energetycznej i aby promować ogół usług energetycznych, takich jak okresowy obowiązkowy przegląd systemów ogrzewania i chłodzenia czy też wprowadzenie systemu termoregulacji;

| b) | ubolewa nad brakiem konkretnych środków służących zmniejszeniu barier administracyjnych i prawnych przy sporządzaniu umów o poprawę efektywności energetycznej, na wzór środków w zakresie efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

b)

ubolewa nad brakiem konkretnych środków służących zmniejszeniu barier administracyjnych i prawnych przy sporządzaniu umów o poprawę efektywności energetycznej, na wzór środków w zakresie efektywności energetycznej.

| 17. | Przypomina o kluczowym znaczeniu zagadnień dotyczących szkolenia. W tym kontekście podkreśla, że ważne jest, aby państwa członkowskie i podmioty lokalne i regionalne wprowadziły szkolenia dla ekspertów i specjalistów z tego sektora, na miarę wyzwań przedstawionych w przedmiotowej dyrektywie. |
| --- | --- |

17.

Przypomina o kluczowym znaczeniu zagadnień dotyczących szkolenia. W tym kontekście podkreśla, że ważne jest, aby państwa członkowskie i podmioty lokalne i regionalne wprowadziły szkolenia dla ekspertów i specjalistów z tego sektora, na miarę wyzwań przedstawionych w przedmiotowej dyrektywie.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 1 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1   Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy służące do wspierania efektywności energetycznej w Unii, co ma zapewnić osiągnięcie do roku 2020 unijnego celu 20 % oszczędności energii pierwotnej, a także utorowanie drogi dla dalszego zwiększenia efektywności energetycznej w dłuższej perspektywie. | 1.   Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy służące do wspierania efektywności energetycznej w Unii, co ma zapewnić osiągnięcie do roku 2020 unijnego celu 20 % oszczędności energii pierwotnej, a także utorowanie drogi dla dalszego zwiększenia efektywności energetycznej . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1   Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy służące do wspierania efektywności energetycznej w Unii, co ma zapewnić osiągnięcie do roku 2020 unijnego celu 20 % oszczędności energii pierwotnej, a także utorowanie drogi dla dalszego zwiększenia efektywności energetycznej w dłuższej perspektywie.

1.   Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy służące do wspierania efektywności energetycznej w Unii, co ma zapewnić osiągnięcie do roku 2020 unijnego celu 20 % oszczędności energii pierwotnej, a także utorowanie drogi dla dalszego zwiększenia efektywności energetycznej .

Uzasadnienie

W dniu 8 marca 2011 r. Komisja przyjęła „Plan działania prowadzący do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r.” (4), w którym stwierdzono konieczność położenia większego nacisku na kwestię efektywności energetycznej. Środki w zakresie efektywności energetycznej przewidziane we wniosku dotyczącym dyrektywy nie torują drogi do zwiększania efektywności po 2020 r. ani w perspektywie 2050 r., przyjętej przez samą Komisję.

Poprawka 2

Artykuł 2 ust. 7

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 7. | „dystrybutor energii” oznacza osobę fizyczną lub prawną, w tym operatora systemu dystrybucyjnego, odpowiedzialną za przesył energii w celu jej dostarczenia do odbiorców końcowych lub do stacji dystrybucyjnych, które sprzedają energię odbiorcom końcowym; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

7.

„dystrybutor energii” oznacza osobę fizyczną lub prawną, w tym operatora systemu dystrybucyjnego, odpowiedzialną za przesył energii w celu jej dostarczenia do odbiorców końcowych lub do stacji dystrybucyjnych, które sprzedają energię odbiorcom końcowym;

| 7. | „dystrybutor energii” oznacza osobę fizyczną lub prawną, w tym operatora systemu dystrybucyjnego, przesył energii w celu jej dostarczenia do odbiorców końcowych lub do stacji dystrybucyjnych, które sprzedają energię odbiorcom końcowym; |
| --- | --- |

7.

„dystrybutor energii” oznacza osobę fizyczną lub prawną, w tym operatora systemu dystrybucyjnego, przesył energii w celu jej dostarczenia do odbiorców końcowych lub do stacji dystrybucyjnych, które sprzedają energię odbiorcom końcowym;

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka oraz związana z nią poprawka do art. 2 ust. 9 mają pomóc w lepszym zdefiniowaniu pojęć „dystrybutor energii” i „przedsiębiorstwo prowadzące detaliczną sprzedaż energii”, tak aby uniknąć ewentualnych niezamierzonych konsekwencji.

Praktykowane są na przykład różne sposoby rozliczania najemców za energię. W wielu przypadkach najemca otrzymuje rachunek bezpośrednio od dostawcy energii, w innych jednak to wynajmujący wystawia rachunek najemcy bądź to wyłącznie za energię, bądź też w ramach całkowitych opłat obejmujących wiele elementów, które mogą być wyszczególnione i rozliczane oddzielnie.

Poprawka ma zagwarantować większą pewność prawa, by osoby wystawiające najemcom rachunki za dostarczaną w budynku energię nie wpadły w pułapkę zobowiązań przewidzianych w dyrektywie wobec zupełnie innych podmiotów. Zwolnienie (art. 6 ust. 8) przewidziane w odniesieniu do małych dystrybutorów energii i małych przedsiębiorstw prowadzących detaliczną sprzedaż energii nie stanowi wystarczającego zabezpieczenia w tym zakresie.

Poprawka 3

Artykuł 2 ust. 9

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 9. | „przedsiębiorstwo prowadzące detaliczną sprzedaż energii” oznacza osobę fizyczną lub prawną sprzedającą energię odbiorcom końcowym; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

9.

„przedsiębiorstwo prowadzące detaliczną sprzedaż energii” oznacza osobę fizyczną lub prawną sprzedającą energię odbiorcom końcowym;

| 9. | „przedsiębiorstwo prowadzące detaliczną sprzedaż energii” oznacza osobę fizyczną lub prawną odbiorcom końcowym; |
| --- | --- |

9.

„przedsiębiorstwo prowadzące detaliczną sprzedaż energii” oznacza osobę fizyczną lub prawną odbiorcom końcowym;

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka oraz związana z nią poprawka do art. 2 ust. 7 mają pomóc w lepszym zdefiniowaniu pojęć „dystrybutor energii” i „przedsiębiorstwo prowadzące detaliczną sprzedaż energii”, tak aby uniknąć ewentualnych niezamierzonych konsekwencji.

Praktykowane są na przykład różne sposoby rozliczania najemców za energię. W wielu przypadkach najemca otrzymuje rachunek bezpośrednio od dostawcy energii, w innych jednak to wynajmujący wystawia rachunek najemcy bądź to wyłącznie za energię, bądź też w ramach całkowitych opłat obejmujących wiele elementów, które mogą być wyszczególnione i rozliczane oddzielnie.

Poprawka ma zagwarantować większą pewność prawa, by osoby wystawiające najemcom rachunki za dostarczaną w budynku energię nie wpadły w pułapkę zobowiązań przewidzianych w dyrektywie wobec zupełnie innych podmiotów. Zwolnienie (art. 6 ust. 8) przewidziane w odniesieniu do małych dystrybutorów energii i małych przedsiębiorstw prowadzących detaliczną sprzedaż energii nie stanowi wystarczającego zabezpieczenia w tym zakresie.

Poprawka 4

Artykuł 3 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Państwa członkowskie przyjmują krajowy cel w zakresie efektywności energetycznej wyrażony jako bezwzględny poziom zużycia energii pierwotnej w roku 2020.
  Podczas ustanawiania wspomnianego celu państwa członkowskie uwzględniają unijny cel w zakresie oszczędności energii w wysokości 20 %, środki przewidziane w niniejszej dyrektywie, środki przyjęte dla osiągnięcia krajowych celów w zakresie oszczędności energii przyjęte na podstawie art. 1 dyrektywy 2006/32/WE, a także inne środki poprawy efektywności energetycznej w państwach członkowskich i na poziomie Unii. | . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Państwa członkowskie przyjmują krajowy cel w zakresie efektywności energetycznej wyrażony jako bezwzględny poziom zużycia energii pierwotnej w roku 2020.

Podczas ustanawiania wspomnianego celu państwa członkowskie uwzględniają unijny cel w zakresie oszczędności energii w wysokości 20 %, środki przewidziane w niniejszej dyrektywie, środki przyjęte dla osiągnięcia krajowych celów w zakresie oszczędności energii przyjęte na podstawie art. 1 dyrektywy 2006/32/WE, a także inne środki poprawy efektywności energetycznej w państwach członkowskich i na poziomie Unii.

.

Uzasadnienie

W obecnym kontekście w Unii Europejskiej do 2020 r. uda się wypełnić jedynie w połowie zobowiązanie dotyczące efektywności energetycznej. Komitet proponuje, aby w dyrektywie były zawarte cele krajowe, które staną się wiążące od 2014 r. Wzywa ponadto do tego, aby sektor przewozu osób i towarów oraz sektory handlowe i przemysłowe, które nie są objęte systemem handlu uprawnieniami do emisji (ETS), zostały włączone do planów wdrażanych przez państwa członkowskie i do realizacji celów krajowych tak samo jak inne sektory.

Należy faktycznie poprzeć cel Komisji Europejskiej dotyczący uzyskania 20 % oszczędności energii do roku 2020. Okres pozostały do roku 2020 jest względnie krótki i trzeba jak najszybciej wdrożyć środki krótko- i średnioterminowe. Proponujemy wreszcie metodologię oceny postępów poszczególnych państw członkowskich w dziedzinie efektywności energetycznej. W dyrektywie 2009/28 w sprawie energii ze źródeł odnawialnych Komisja Europejska określiła ogólny cel 20 %, który państwa członkowskie wdrażają odpowiednio do ich zdolności jego osiągnięcia. Sugerujemy więc takie samo podejście w zakresie efektywności energetycznej, uwzględniające poziom zaawansowania każdego państwa.

Należy również podkreślić, że zużycie energii w sektorze pierwotnym (rolnictwo, hodowla, rybołówstwo) opiera się na energii ze źródeł kopalnych, w znacznej mierze importowanej. Skutki gospodarcze i ekologiczne takiego stanu rzeczy stanowią wystarczający powód, by sektor pierwotny został wyraźnie uwzględniony w rozpatrywanym artykule.

Poprawka 5

Artykuł 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Bez uszczerbku dla art. 7 dyrektywy 2010/31/UE, państwa członkowskie dopilnowują, aby od dnia 1 stycznia 2014 r. 3 % całkowitej powierzchni pomieszczeń będących własnością instytucji publicznych było poddawane co roku renowacji w celu spełnienia co najmniej wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych przez zainteresowane państwo członkowskie w zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE. Współczynnik 3 % oblicza się w oparciu o całkowitą powierzchnię pomieszczeń w budynkach o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 250 m2 stanowiących własność instytucji publicznych zainteresowanego państwa członkowskiego, które na dzień 1 stycznia każdego roku, nie spełniają krajowych wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych w zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE.
  2.   Państwa członkowskie mogą zezwolić swoim instytucjom publicznym na zaliczenie w poczet ich rocznego wskaźnika renowacji nadwyżki powierzchni pomieszczeń w budynkach poddanej renowacji w danym roku, tak jakby poddano ją renowacji w dowolnym z dwóch poprzednich lub następnych lat.
  3.   Do celów ust. 1, do dnia 1 stycznia 2014 r. państwa członkowskie sporządzają i udostępniają publicznie wykaz budynków stanowiących własność ich instytucji publicznych, wskazujący:






  a) | powierzchnię pomieszczeń w m2, oraz |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Bez uszczerbku dla art. 7 dyrektywy 2010/31/UE, państwa członkowskie dopilnowują, aby od dnia 1 stycznia 2014 r. 3 % całkowitej powierzchni pomieszczeń będących własnością instytucji publicznych było poddawane co roku renowacji w celu spełnienia co najmniej wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych przez zainteresowane państwo członkowskie w zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE. Współczynnik 3 % oblicza się w oparciu o całkowitą powierzchnię pomieszczeń w budynkach o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 250 m2 stanowiących własność instytucji publicznych zainteresowanego państwa członkowskiego, które na dzień 1 stycznia każdego roku, nie spełniają krajowych wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych w zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE.

2.   Państwa członkowskie mogą zezwolić swoim instytucjom publicznym na zaliczenie w poczet ich rocznego wskaźnika renowacji nadwyżki powierzchni pomieszczeń w budynkach poddanej renowacji w danym roku, tak jakby poddano ją renowacji w dowolnym z dwóch poprzednich lub następnych lat.

3.   Do celów ust. 1, do dnia 1 stycznia 2014 r. państwa członkowskie sporządzają i udostępniają publicznie wykaz budynków stanowiących własność ich instytucji publicznych, wskazujący:

a)

powierzchnię pomieszczeń w m2, oraz

| b) | charakterystykę energetyczną każdego budynku. |
| --- | --- |

b)

charakterystykę energetyczną każdego budynku.

4.   Państwa członkowskie zachęcają instytucje publiczne do:

| a) | przyjęcia planu na rzecz efektywności energetycznej, samodzielnego lub w ramach szerzej zakrojonego planu dotyczącego klimatu bądź środowiska, zawierającego konkretne cele w zakresie oszczędności energii, co ma na celu systematyczną poprawę efektywności energetycznej instytucji; |
| --- | --- |

a)

przyjęcia planu na rzecz efektywności energetycznej, samodzielnego lub w ramach szerzej zakrojonego planu dotyczącego klimatu bądź środowiska, zawierającego konkretne cele w zakresie oszczędności energii, co ma na celu systematyczną poprawę efektywności energetycznej instytucji;

| b) | wprowadzenia systemu zarządzania energią w ramach wdrażania ich planu. |
| --- | --- |

b)

wprowadzenia systemu zarządzania energią w ramach wdrażania ich planu.

1.   Bez uszczerbku dla art. 7 dyrektywy 2010/31/UE, państwa członkowskie dopilnowują, aby od dnia 1 stycznia 2014 r. własnością instytucji publicznych poddawane renowacji w celu spełnienia co najmniej wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych przez zainteresowane państwo członkowskie w zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE. pomieszczeń w budynkach o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 250 m2 stanowiących własność instytucji publicznych zainteresowanego państwa członkowskiego nie spełniają krajowych wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych w zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE.

3.   Do celów ust. 1, do dnia 1 stycznia 2014 r. państwa członkowskie sporządzają i udostępniają publicznie wykaz budynków stanowiących własność ich instytucji publicznych, wskazujący:

| a) | powierzchnię pomieszczeń w m2, oraz |
| --- | --- |

a)

powierzchnię pomieszczeń w m2, oraz

| b) | charakterystykę energetyczną każdego budynku. |
| --- | --- |

b)

charakterystykę energetyczną każdego budynku.

4.   Państwa członkowskie instytucje publiczne do:

| a) | przyjęcia planu na rzecz efektywności energetycznej, samodzielnego lub w ramach szerzej zakrojonego planu dotyczącego klimatu bądź środowiska, zawierającego konkretne cele w zakresie oszczędności energii, co ma na celu systematyczną poprawę efektywności energetycznej instytucji; |
| --- | --- |

a)

przyjęcia planu na rzecz efektywności energetycznej, samodzielnego lub w ramach szerzej zakrojonego planu dotyczącego klimatu bądź środowiska, zawierającego konkretne cele w zakresie oszczędności energii, co ma na celu systematyczną poprawę efektywności energetycznej instytucji;

| b) | wprowadzenia systemu zarządzania energią w ramach wdrażania ich planu |
| --- | --- |

b)

wprowadzenia systemu zarządzania energią w ramach wdrażania ich planu

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

W obecnej sytuacji Unia Europejska zdoła osiągnąć jedynie połowę swoich celów w zakresie efektywności energetycznej. Należy wzmocnić jej działania, w szczególności poprzez ustalenie wiążących celów. W braku wiążących celów krajowych konieczne jest wspieranie celów sektorowych, zwłaszcza w budownictwie, które stanowi największe źródło potencjalnych oszczędności energii.

Następujące elementy sprawiają, że popieramy dyrektywę:

| 1) | Unia Europejska wdrożyła mechanizmy finansowe (ELENA, JESSICA ...) i fundusze na rzecz efektywności energetycznej (EFEE ...), ramy finansowe 2014–2020, które jak dotąd przewidują przeznaczanie znacznego odsetka funduszy strukturalnych na efektywność energetyczną. Istnieją też inne narzędzia finansowe, takie jak umowy o poprawę efektywności energetycznej, partnerstwa publiczno-prywatne oraz krajowe lub regionalne fundusze na rzecz efektywności energetycznej, które wspierają prace w zakresie efektywności energetycznej w czasach, gdy środki publiczne są ograniczone. |
| --- | --- |

1)

Unia Europejska wdrożyła mechanizmy finansowe (ELENA, JESSICA ...) i fundusze na rzecz efektywności energetycznej (EFEE ...), ramy finansowe 2014–2020, które jak dotąd przewidują przeznaczanie znacznego odsetka funduszy strukturalnych na efektywność energetyczną. Istnieją też inne narzędzia finansowe, takie jak umowy o poprawę efektywności energetycznej, partnerstwa publiczno-prywatne oraz krajowe lub regionalne fundusze na rzecz efektywności energetycznej, które wspierają prace w zakresie efektywności energetycznej w czasach, gdy środki publiczne są ograniczone.

| 2) | Istnieją mniej kosztowne rozwiązania, zapewniające szybsze zyski z inwestycji, takie jak przeglądy systemów ogrzewania i chłodzenia, systemy regulacji termicznej budynków, które umożliwiają stopniową inwestycję. |
| --- | --- |

2)

Istnieją mniej kosztowne rozwiązania, zapewniające szybsze zyski z inwestycji, takie jak przeglądy systemów ogrzewania i chłodzenia, systemy regulacji termicznej budynków, które umożliwiają stopniową inwestycję.

| 3) | Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków uwzględnia różnorodność budynków; z jej przepisów wyłączone są niektóre typy budynków (budynki historyczne, tymczasowe czy hangary itp.). Dyrektywa uwzględnia również różnice klimatyczne między państwami Północy i państwami Południa. |
| --- | --- |

3)

Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków uwzględnia różnorodność budynków; z jej przepisów wyłączone są niektóre typy budynków (budynki historyczne, tymczasowe czy hangary itp.). Dyrektywa uwzględnia również różnice klimatyczne między państwami Północy i państwami Południa.

| 4) | Efektywność energetyczna w sektorze budownictwa wspiera także zatrudnienie lokalne, które nie podlega delokalizacji: remont czterech mieszkań pod kątem oszczędności energetycznych tworzy równowartość zatrudnienia jednej osoby. |
| --- | --- |

4)

Efektywność energetyczna w sektorze budownictwa wspiera także zatrudnienie lokalne, które nie podlega delokalizacji: remont czterech mieszkań pod kątem oszczędności energetycznych tworzy równowartość zatrudnienia jednej osoby.

| 5) | Państwa członkowskie przyjęły właśnie plan działania w zakresie kształcenia rzemieślników związany z wdrożeniem dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. |
| --- | --- |

5)

Państwa członkowskie przyjęły właśnie plan działania w zakresie kształcenia rzemieślników związany z wdrożeniem dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Niemniej jednak wniosek dotyczący dyrektywy można ulepszyć, biorąc pod uwagę, co następuje:

| 1) | Wydaje się, że należy przypomnieć, iż dyrektywa 2010/31 w sprawie charakterystyki energetycznej budynków pozostawia państwom członkowskim swobodę decyzji co do tego, czy poddać renowacji budynki chronione jako część wyznaczonego środowiska. |
| --- | --- |

1)

Wydaje się, że należy przypomnieć, iż dyrektywa 2010/31 w sprawie charakterystyki energetycznej budynków pozostawia państwom członkowskim swobodę decyzji co do tego, czy poddać renowacji budynki chronione jako część wyznaczonego środowiska.

| 2) | Należy oprzeć się na europejskich standardach zarządzania energią i rozliczania zużycia energii. |
| --- | --- |

2)

Należy oprzeć się na europejskich standardach zarządzania energią i rozliczania zużycia energii.

| 3) | Trzeba ułatwiać i zwiększać dostęp do umów o poprawie efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

3)

Trzeba ułatwiać i zwiększać dostęp do umów o poprawie efektywności energetycznej.

| 4) | Państwa członkowskie powinny wspierać regiony i samorządy lokalne, proponując im pomoc finansową lub pomoc innego rodzaju. |
| --- | --- |

4)

Państwa członkowskie powinny wspierać regiony i samorządy lokalne, proponując im pomoc finansową lub pomoc innego rodzaju.

| 5) | Ponadto wydaje się, że rozsądne byłoby zachęcanie władz publicznych do wdrażania narzędzi szkolenia i podnoszenia świadomości w zakresie właściwego zarządzania budynkami i ich utrzymania oraz oszczędnego zużycia energii przez użytkowników budynków. |
| --- | --- |

5)

Ponadto wydaje się, że rozsądne byłoby zachęcanie władz publicznych do wdrażania narzędzi szkolenia i podnoszenia świadomości w zakresie właściwego zarządzania budynkami i ich utrzymania oraz oszczędnego zużycia energii przez użytkowników budynków.

Postulaty te mają istotne znaczenie dla osiągnięcia celu dotyczącego efektywności energetycznej.

Poprawka 6

Artykuł 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Dokonywanie zakupów przez instytucje publiczne
  Państwa członkowskie dopilnowują, aby instytucje publiczne nabywały jedynie produkty, usługi i budynki o wysokiej charakterystyce energetycznej zgodnie z treścią załącznika III. | Dokonywanie zakupów przez instytucje publiczne
  aństwa członkowskie instytucje publiczne nabywały jedynie produkty, usługi i budynki o charakterystyce energetycznej zgodnie z treścią załącznika III. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Dokonywanie zakupów przez instytucje publiczne

Państwa członkowskie dopilnowują, aby instytucje publiczne nabywały jedynie produkty, usługi i budynki o wysokiej charakterystyce energetycznej zgodnie z treścią załącznika III.

Dokonywanie zakupów przez instytucje publiczne

aństwa członkowskie instytucje publiczne nabywały jedynie produkty, usługi i budynki o charakterystyce energetycznej zgodnie z treścią załącznika III.

Uzasadnienie

Wymóg stawiany przed władzami publicznymi, by nabywały tylko produkty, usługi i budynki o wysokiej efektywności energetycznej nasuwa pewne wątpliwości co do zasadności wysiłków UE na rzecz wykorzystywania zamówień publicznych do realizacji strategicznych celów. Decyzja dotycząca uwzględniania kryteriów wydajności energetycznej w zamówieniach publicznych powinna pozostać w gestii organów samorządowych, zaś wszelkie związane z nią wymagania UE powinny być brane pod uwagę na zasadzie dobrowolności.

Ze względu na pewność prawa oraz integralność rynku wewnętrznego dyrektywa ta musi być zgodna z istniejącym ustawodawstwem w zakresie zamówień publicznych. W tym kontekście należy podkreślić fakt, iż państwa członkowskie ponoszą bezpośrednią odpowiedzialność za ukierunkowanie zamówień publicznych zgodnie z celami efektywności energetycznej, których nie można osiągnąć w inny sposób. Wskazane wydaje się także zaapelowanie, tak jak to uczyniono w projekcie sprawozdania Parlamentu Europejskiego, nie tylko o wysokie, lecz najwyższe normy efektywności energetycznej.

W kwestii usług o wysokiej charakterystyce energetycznej w kontekście wydatków publicznych sformułowanie zastosowane we wniosku dotyczącym dyrektywy sprawia, iż proponowane rozwiązanie odnosi się wyłącznie do usług świadczonych z wykorzystaniem produktów o wysokiej charakterystyce energetycznej. Tymczasem powinno się ono raczej odnosić do usług w szerszym znaczeniu, w tym usług w zakresie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2.

Poprawka 7

Artykuł 6 ust. 9

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 9.   W ramach alternatywy w stosunku do ust. 1 państwa członkowskie mogą zdecydować się na podjęcie innych środków w celu uzyskania oszczędności energii wśród odbiorców końcowych. Roczna ilość energii oszczędzonej dzięki temu podejściu jest równa ilości oszczędzonej energii wskazanej w ust. 1. Państwa członkowskie, które wybrały niniejszy wariant, powiadamiają Komisję, najpóźniej do dnia 1 stycznia 2013 r., o alternatywnych środkach, które planują przyjąć, opisując między innymi zasady dotyczące nakładania kar, o których mowa w art. 9, oraz wykazując w jaki sposób zamierzają uzyskać wymagane oszczędności energii. Komisja może odrzucić te środki lub zasugerować zmiany w terminie 3 miesięcy od powiadomienia. W takich przypadkach alternatywne podejście nie jest stosowane przez zainteresowane państwo członkowskie do czasu, gdy Komisja wyraźnie uzna ponownie przedłożony lub zmieniony projekt przedmiotowych środków. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

9.   W ramach alternatywy w stosunku do ust. 1 państwa członkowskie mogą zdecydować się na podjęcie innych środków w celu uzyskania oszczędności energii wśród odbiorców końcowych. Roczna ilość energii oszczędzonej dzięki temu podejściu jest równa ilości oszczędzonej energii wskazanej w ust. 1. Państwa członkowskie, które wybrały niniejszy wariant, powiadamiają Komisję, najpóźniej do dnia 1 stycznia 2013 r., o alternatywnych środkach, które planują przyjąć, opisując między innymi zasady dotyczące nakładania kar, o których mowa w art. 9, oraz wykazując w jaki sposób zamierzają uzyskać wymagane oszczędności energii. Komisja może odrzucić te środki lub zasugerować zmiany w terminie 3 miesięcy od powiadomienia. W takich przypadkach alternatywne podejście nie jest stosowane przez zainteresowane państwo członkowskie do czasu, gdy Komisja wyraźnie uzna ponownie przedłożony lub zmieniony projekt przedmiotowych środków.

Uzasadnienie

Proponuje się państwom członkowskim przyjęcie innych środków, by uzyskać oszczędność energii. Można się obawiać, że jeśli państwom członkowskim nie uda się włączyć do tych działań sektora prywatnego, środki te zostaną wdrożone jedynie przy użyciu funduszy publicznych, a co za tym idzie, to właśnie obywatele poniosą skutki tych działań. W celu uniknięcia wszelkich niejasności Komitet stanowczo zaleca skreślenie tego ustępu.

Można rozważyć środek alternatywny, który umożliwi zasilanie narzędzi finansowych przeznaczonych na działania w zakresie efektywności energetycznej. Chodzi o środek zaproponowany przez Parlament Europejski w projekcie sprawozdania na temat dyrektywy dotyczącej efektywności energetycznej.

Poprawka 8

Artykuł 6 ust. 10

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 10.   W stosownych przypadkach Komisja ustanawia w drodze aktu delegowanego zgodnie z art. 18 system wzajemnego uznawania oszczędności energii osiągniętych w ramach krajowych systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej. System tego rodzaju umożliwi stronom zobowiązanym zaliczenie oszczędności energii osiągniętych i certyfikowanych w danym państwie członkowskim w poczet ich zobowiązań w innym państwie członkowskim. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

10.   W stosownych przypadkach Komisja ustanawia w drodze aktu delegowanego zgodnie z art. 18 system wzajemnego uznawania oszczędności energii osiągniętych w ramach krajowych systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej. System tego rodzaju umożliwi stronom zobowiązanym zaliczenie oszczędności energii osiągniętych i certyfikowanych w danym państwie członkowskim w poczet ich zobowiązań w innym państwie członkowskim.

Uzasadnienie

System wzajemnego uznawania oszczędności energii, umożliwiający stronom zobowiązanym zaliczenie oszczędności energii osiągniętych w danym państwie członkowskim w poczet ich zobowiązań w innym państwie członkowskim, może mieć potencjalnie bardzo szkodliwy wpływ na lokalne zatrudnienie w tychże państwach członkowskich. W celu uniknięcia wszelkich tego rodzaju konsekwencji Komitet stanowczo zaleca skreślenie tego ustępu.

Poprawka 9

Artykuł 8 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby końcowym odbiorcom energii elektrycznej, gazu ziemnego, centralnego ogrzewania lub chłodzenia oraz ciepłej wody użytkowej zapewniono możliwość korzystania z indywidualnych liczników, które dokonują dokładnych pomiarów i umożliwiają odczytanie swojego rzeczywistego zużycia energii, a także informują o rzeczywistym czasie korzystania z energii, zgodnie z załącznikiem VI.
  W przypadku gdy państwa członkowskie wdrażają rozpowszechnianie inteligentnych liczników przewidziane w dyrektywach 2009/72/WE I 2009/73/WE dotyczących rynków energii elektrycznej i gazu ziemnego, dopilnowują one, aby cele w zakresie efektywności energetycznej oraz korzyści osiągane przez odbiorców końcowych były w pełni uwzględniane przy ustalaniu minimalnych funkcji liczników oraz zobowiązań nakładanych na uczestników rynku.
  W przypadku energii elektrycznej i na wniosek odbiorcy końcowego operatorzy liczników dopilnowują, aby licznik był w stanie dokonać rozliczeń z uwzględnieniem energii elektrycznej wytwarzanej w pomieszczeniach odbiorcy końcowego i wysyłanej do sieci. Państwa członkowskie gwarantują, że jeżeli odbiorcy końcowi zwrócą się z takim wnioskiem, dane pomiarowe dotyczące ich produkcji lub zużycia energii w czasie rzeczywistym będą udostępniane stronie trzeciej działającej w imieniu odbiorcy końcowego.
  W przypadku ogrzewania i chłodzenia, gdy są one dostarczane do budynku z sieci lokalnego ogrzewania, na wejściu do budynku instaluje się ciepłomierz. W budynkach wielorodzinnych instaluje się także indywidualne liczniki zużycia ciepła w celu dokonania pomiaru zużycia ciepła lub chłodzenia w każdym mieszkaniu. W przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników zużycia ciepła nie jest technicznie wykonalne, w celu dokonania pomiarów zużycia ciepła na każdym kaloryferze stosuje się indywidualne podzielniki kosztów ciepła zgodnie ze specyfikacjami w załączniku VI (pkt 1.2).
  Państwa członkowskie wprowadzają zasady dotyczące podziału kosztów związanych ze zużyciem ciepła w budynkach wielorodzinnych, do których dostarczane jest centralne ogrzewanie lub chłodzenie. Zasady takie powinny obejmować wytyczne w sprawie współczynników korekcyjnych, tak by odzwierciedlić parametry budynku, np. przenoszenie ciepła pomiędzy mieszkaniami. | 1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby końcowym odbiorcom energii elektrycznej , , centralnego ogrzewania lub chłodzenia oraz ciepłej wody użytkowej zapewniono możliwość korzystania z indywidualnych liczników, które dokonują dokładnych pomiarów i umożliwiają odczytanie swojego rzeczywistego zużycia energii, a także informują o rzeczywistym czasie korzystania z energii, zgodnie z załącznikiem VI.
  W przypadku gdy państwa członkowskie wdrażają rozpowszechnianie inteligentnych liczników przewidziane w dyrektywach 2009/72/WE I 2009/73/WE dotyczących rynków energii elektrycznej i gazu ziemnego, dopilnowują one, aby cele w zakresie efektywności energetycznej oraz korzyści osiągane przez odbiorców końcowych były w pełni uwzględniane przy ustalaniu minimalnych funkcji liczników oraz zobowiązań nakładanych na uczestników rynku.

  W przypadku energii elektrycznej i na wniosek odbiorcy końcowego operatorzy liczników dopilnowują, aby licznik był w stanie dokonać rozliczeń z uwzględnieniem energii elektrycznej wytwarzanej w pomieszczeniach odbiorcy końcowego i wysyłanej do sieci. Państwa członkowskie gwarantują, że jeżeli odbiorcy końcowi zwrócą się z takim wnioskiem, dane pomiarowe dotyczące ich produkcji lub zużycia energii w czasie rzeczywistym będą udostępniane stronie trzeciej działającej w imieniu odbiorcy końcowego.
  W przypadku ogrzewania i chłodzenia, gdy są one dostarczane do budynku z sieci lokalnego ogrzewania, na wejściu do budynku instaluje się ciepłomierz. W budynkach wielorodzinnych instaluje się także indywidualne liczniki zużycia ciepła w celu dokonania pomiaru zużycia ciepła lub chłodzenia w każdym mieszkaniu. W przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników zużycia ciepła nie jest technicznie wykonalne, w celu dokonania pomiarów zużycia ciepła na każdym kaloryferze stosuje się indywidualne podzielniki kosztów ciepła zgodnie ze specyfikacjami w załączniku VI (pkt 1.2).
  Państwa członkowskie wprowadzają zasady dotyczące podziału kosztów związanych ze zużyciem ciepła w budynkach wielorodzinnych, do których dostarczane jest centralne ogrzewanie lub chłodzenie. Zasady takie powinny obejmować wytyczne w sprawie współczynników korekcyjnych, tak by odzwierciedlić parametry budynku, np. przenoszenie ciepła pomiędzy mieszkaniami. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby końcowym odbiorcom energii elektrycznej, gazu ziemnego, centralnego ogrzewania lub chłodzenia oraz ciepłej wody użytkowej zapewniono możliwość korzystania z indywidualnych liczników, które dokonują dokładnych pomiarów i umożliwiają odczytanie swojego rzeczywistego zużycia energii, a także informują o rzeczywistym czasie korzystania z energii, zgodnie z załącznikiem VI.

W przypadku gdy państwa członkowskie wdrażają rozpowszechnianie inteligentnych liczników przewidziane w dyrektywach 2009/72/WE I 2009/73/WE dotyczących rynków energii elektrycznej i gazu ziemnego, dopilnowują one, aby cele w zakresie efektywności energetycznej oraz korzyści osiągane przez odbiorców końcowych były w pełni uwzględniane przy ustalaniu minimalnych funkcji liczników oraz zobowiązań nakładanych na uczestników rynku.

W przypadku energii elektrycznej i na wniosek odbiorcy końcowego operatorzy liczników dopilnowują, aby licznik był w stanie dokonać rozliczeń z uwzględnieniem energii elektrycznej wytwarzanej w pomieszczeniach odbiorcy końcowego i wysyłanej do sieci. Państwa członkowskie gwarantują, że jeżeli odbiorcy końcowi zwrócą się z takim wnioskiem, dane pomiarowe dotyczące ich produkcji lub zużycia energii w czasie rzeczywistym będą udostępniane stronie trzeciej działającej w imieniu odbiorcy końcowego.

W przypadku ogrzewania i chłodzenia, gdy są one dostarczane do budynku z sieci lokalnego ogrzewania, na wejściu do budynku instaluje się ciepłomierz. W budynkach wielorodzinnych instaluje się także indywidualne liczniki zużycia ciepła w celu dokonania pomiaru zużycia ciepła lub chłodzenia w każdym mieszkaniu. W przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników zużycia ciepła nie jest technicznie wykonalne, w celu dokonania pomiarów zużycia ciepła na każdym kaloryferze stosuje się indywidualne podzielniki kosztów ciepła zgodnie ze specyfikacjami w załączniku VI (pkt 1.2).

Państwa członkowskie wprowadzają zasady dotyczące podziału kosztów związanych ze zużyciem ciepła w budynkach wielorodzinnych, do których dostarczane jest centralne ogrzewanie lub chłodzenie. Zasady takie powinny obejmować wytyczne w sprawie współczynników korekcyjnych, tak by odzwierciedlić parametry budynku, np. przenoszenie ciepła pomiędzy mieszkaniami.

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby końcowym odbiorcom energii elektrycznej , , centralnego ogrzewania lub chłodzenia oraz ciepłej wody użytkowej zapewniono możliwość korzystania z indywidualnych liczników, które dokonują dokładnych pomiarów i umożliwiają odczytanie swojego rzeczywistego zużycia energii, a także informują o rzeczywistym czasie korzystania z energii, zgodnie z załącznikiem VI.

W przypadku gdy państwa członkowskie wdrażają rozpowszechnianie inteligentnych liczników przewidziane w dyrektywach 2009/72/WE I 2009/73/WE dotyczących rynków energii elektrycznej i gazu ziemnego, dopilnowują one, aby cele w zakresie efektywności energetycznej oraz korzyści osiągane przez odbiorców końcowych były w pełni uwzględniane przy ustalaniu minimalnych funkcji liczników oraz zobowiązań nakładanych na uczestników rynku.

W przypadku energii elektrycznej i na wniosek odbiorcy końcowego operatorzy liczników dopilnowują, aby licznik był w stanie dokonać rozliczeń z uwzględnieniem energii elektrycznej wytwarzanej w pomieszczeniach odbiorcy końcowego i wysyłanej do sieci. Państwa członkowskie gwarantują, że jeżeli odbiorcy końcowi zwrócą się z takim wnioskiem, dane pomiarowe dotyczące ich produkcji lub zużycia energii w czasie rzeczywistym będą udostępniane stronie trzeciej działającej w imieniu odbiorcy końcowego.

W przypadku ogrzewania i chłodzenia, gdy są one dostarczane do budynku z sieci lokalnego ogrzewania, na wejściu do budynku instaluje się ciepłomierz. W budynkach wielorodzinnych instaluje się także indywidualne liczniki zużycia ciepła w celu dokonania pomiaru zużycia ciepła lub chłodzenia w każdym mieszkaniu. W przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników zużycia ciepła nie jest technicznie wykonalne, w celu dokonania pomiarów zużycia ciepła na każdym kaloryferze stosuje się indywidualne podzielniki kosztów ciepła zgodnie ze specyfikacjami w załączniku VI (pkt 1.2).

Państwa członkowskie wprowadzają zasady dotyczące podziału kosztów związanych ze zużyciem ciepła w budynkach wielorodzinnych, do których dostarczane jest centralne ogrzewanie lub chłodzenie. Zasady takie powinny obejmować wytyczne w sprawie współczynników korekcyjnych, tak by odzwierciedlić parametry budynku, np. przenoszenie ciepła pomiędzy mieszkaniami.

Uzasadnienie

Ze względu na zasadę pomocniczości (którą podkreśla w opinii sprawozdawca), państwa członkowskie muszą zachować pewien margines swobody w zakresie wdrażania dyrektywy, jako że właściwości konstrukcyjne budynków mogą wpływać na zużycie ciepła przez użytkowników końcowych.

Podobnie, aby zapewnić skuteczność środków przewidzianych we wniosku, należy wziąć pod uwagę całkowite koszty ekonomiczne i środowiskowe ich wdrożenia. Obejmują one także koszty konserwacji, zarządzania i wymiany.

Z jednej strony proponuje się, by inteligentne liczniki obejmowały całą gamę paliw. Z drugiej jednak, zgodnie z uwagami ogólnymi, rozsądne wydaje się nadmienić tutaj, że użytkownicy końcowi powinni móc zarządzać swoimi opłatami i zmniejszać w ten sposób swoje zużycie energii. Należy zaznaczyć, że za instalację takich systemów nie powinien płacić użytkownik końcowy.

Poprawka 10

Artykuł 8 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 3.   Informacje pochodzące z opomiarowania i rozliczeń indywidualnego zużycia energii, jak również inne informacje wymienione w ust. 1, 2 i 3 oraz w załączniku VI, są przekazywane odbiorcom końcowym nieodpłatnie. | 3.   Informacje pochodzące z opomiarowania i rozliczeń indywidualnego zużycia energii, jak również inne informacje wymienione w ust. 1, 2 i 3 oraz w załączniku VI, są przekazywane odbiorcom końcowym . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

3.   Informacje pochodzące z opomiarowania i rozliczeń indywidualnego zużycia energii, jak również inne informacje wymienione w ust. 1, 2 i 3 oraz w załączniku VI, są przekazywane odbiorcom końcowym nieodpłatnie.

3.   Informacje pochodzące z opomiarowania i rozliczeń indywidualnego zużycia energii, jak również inne informacje wymienione w ust. 1, 2 i 3 oraz w załączniku VI, są przekazywane odbiorcom końcowym .

Uzasadnienie

Aby uniknąć nieporozumień, wskazane jest jasne sformułowanie, że do danych osobowych mogą mieć dostęp tylko strony działające w imieniu odbiorców końcowych. Zmiany w sposobach opomiarowania i rozliczeń zmierzające do wprowadzenia systemu inteligentnego pomiaru pociągają za sobą pojawienie się cyfrowych danych osobowych. Należy chronić te informacje w celu zachowania poufności i ochrony danych odbiorcy końcowego dotyczących zużycia.

Poprawka 11

Artykuł 8 ust. 4 – nowy ustęp

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

W dyrektywie nie zostały podkreślone korzyści, jakie mogą przynieść indywidualne działania poszczególnych obywateli. W ramach stosowania środków w zakresie efektywności energetycznej nie należy zapominać o jednostkach. Podniesienie poziomu świadomości obywateli stanowi szansę na osiągnięcie celu na 2020 r., której nie należy zaprzepaścić.

Poprawka 12

Artykuł 10 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Do dnia 1 stycznia 2014 r. państwa członkowskie ustanawiają krajowy plan w zakresie ogrzewania i chłodzenia w celu rozwijania potencjału zastosowania wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia, zawierający informacje określone w załączniku VII, i zawiadamiają o nim Komisję. Plany są aktualizowane oraz zgłaszane Komisji co pięć lat.
  Państwa członkowskie dopilnowują, za pomocą swoich ram regulacyjnych, aby krajowe plany w zakresie ogrzewania i chłodzenia były uwzględniane w lokalnych i regionalnych planach rozwoju, w tym w planach zagospodarowania przestrzennego miast i wsi, a także spełniały kryteria projektowania przedstawione w załączniku VII. | 1.   Do dnia 1 stycznia 2014 r. państwa członkowskie ustanawiają krajowy plan w zakresie ogrzewania i chłodzenia w celu rozwijania potencjału zastosowania wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia, zawierający informacje określone w załączniku VII, i zawiadamiają o nim Komisję. Plany są aktualizowane oraz zgłaszane Komisji co pięć lat.
  Państwa członkowskie dopilnowują, za pomocą swoich ram regulacyjnych, aby krajowe plany w zakresie ogrzewania i chłodzenia były uwzględniane w lokalnych i regionalnych planach rozwoju, w tym w planach zagospodarowania przestrzennego miast i wsi, a także spełniały kryteria projektowania przedstawione w załączniku VII. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Do dnia 1 stycznia 2014 r. państwa członkowskie ustanawiają krajowy plan w zakresie ogrzewania i chłodzenia w celu rozwijania potencjału zastosowania wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia, zawierający informacje określone w załączniku VII, i zawiadamiają o nim Komisję. Plany są aktualizowane oraz zgłaszane Komisji co pięć lat.

Państwa członkowskie dopilnowują, za pomocą swoich ram regulacyjnych, aby krajowe plany w zakresie ogrzewania i chłodzenia były uwzględniane w lokalnych i regionalnych planach rozwoju, w tym w planach zagospodarowania przestrzennego miast i wsi, a także spełniały kryteria projektowania przedstawione w załączniku VII.

1.   Do dnia 1 stycznia 2014 r. państwa członkowskie ustanawiają krajowy plan w zakresie ogrzewania i chłodzenia w celu rozwijania potencjału zastosowania wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia, zawierający informacje określone w załączniku VII, i zawiadamiają o nim Komisję. Plany są aktualizowane oraz zgłaszane Komisji co pięć lat.

Państwa członkowskie dopilnowują, za pomocą swoich ram regulacyjnych, aby krajowe plany w zakresie ogrzewania i chłodzenia były uwzględniane w lokalnych i regionalnych planach rozwoju, w tym w planach zagospodarowania przestrzennego miast i wsi, a także spełniały kryteria projektowania przedstawione w załączniku VII.

Uzasadnienie

Ważne jest przeprowadzanie konsultacji z władzami lokalnymi i regionalnymi w sprawie sporządzania i realizacji planów w zakresie ogrzewania i chłodzenia dla danego obszaru.

Poprawka 13

Artykuł 10 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 4.   Państwa członkowskie mogą określić warunki wyłączenia z przepisów ust. 3, gdy:






  a) | warunki progowe związane z dostępnością obciążenia cieplnego, określone w pkt 1 załącznika VIII, nie zostały spełnione; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4.   Państwa członkowskie mogą określić warunki wyłączenia z przepisów ust. 3, gdy:

a)

warunki progowe związane z dostępnością obciążenia cieplnego, określone w pkt 1 załącznika VIII, nie zostały spełnione;

| b) | wymóg określony w ust. 3 lit. b), związany z lokalizacją instalacji, nie może być spełniony w związku z potrzebą zlokalizowania instalacji w pobliżu składowiska geologicznego dopuszczonego na podstawie dyrektywy 2009/31/WE; lub |
| --- | --- |

b)

wymóg określony w ust. 3 lit. b), związany z lokalizacją instalacji, nie może być spełniony w związku z potrzebą zlokalizowania instalacji w pobliżu składowiska geologicznego dopuszczonego na podstawie dyrektywy 2009/31/WE; lub

| c) | analiza kosztów i korzyści wykazuje, że koszty przewyższają korzyści w porównaniu z pełnymi kosztami cyklu użytkowania, w tym inwestycji w infrastrukturę, związanymi z dostarczaniem takiej samej ilości energii elektrycznej i ciepła przy uwzględnieniu oddzielnego ogrzewania lub chłodzenia. |
| --- | --- |

c)

analiza kosztów i korzyści wykazuje, że koszty przewyższają korzyści w porównaniu z pełnymi kosztami cyklu użytkowania, w tym inwestycji w infrastrukturę, związanymi z dostarczaniem takiej samej ilości energii elektrycznej i ciepła przy uwzględnieniu oddzielnego ogrzewania lub chłodzenia.

Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wspomniane warunki do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja może odrzucić te warunki lub zasugerować zmiany w terminie 6 miesięcy od powiadomienia. W takich przypadkach warunki zwolnienia nie są stosowane przez zainteresowane państwo członkowskie do czasu, gdy Komisja wyraźnie uzna ponownie przedłożone lub zmienione warunki.

4.   Państwa członkowskie mogą określić warunki wyłączenia z przepisów ust. 3, gdy:

| a) | warunki progowe związane z dostępnością obciążenia cieplnego, określone w pkt 1 załącznika VIII, nie zostały spełnione; |
| --- | --- |

a)

warunki progowe związane z dostępnością obciążenia cieplnego, określone w pkt 1 załącznika VIII, nie zostały spełnione;

| b) | wymóg określony w ust. 3 lit. b), związany z lokalizacją instalacji, nie może być spełniony w związku z potrzebą zlokalizowania instalacji w pobliżu składowiska geologicznego dopuszczonego na podstawie dyrektywy 2009/31/WE; |
| --- | --- |

b)

wymóg określony w ust. 3 lit. b), związany z lokalizacją instalacji, nie może być spełniony w związku z potrzebą zlokalizowania instalacji w pobliżu składowiska geologicznego dopuszczonego na podstawie dyrektywy 2009/31/WE;

| c) | analiza kosztów i korzyści wykazuje, że koszty przewyższają korzyści w porównaniu z pełnymi kosztami cyklu użytkowania, w tym inwestycji w infrastrukturę, związanymi z dostarczaniem takiej samej ilości energii elektrycznej i ciepła przy uwzględnieniu oddzielnego ogrzewania lub chłodzenia; |
| --- | --- |

c)

analiza kosztów i korzyści wykazuje, że koszty przewyższają korzyści w porównaniu z pełnymi kosztami cyklu użytkowania, w tym inwestycji w infrastrukturę, związanymi z dostarczaniem takiej samej ilości energii elektrycznej i ciepła przy uwzględnieniu oddzielnego ogrzewania lub chłodzenia;

| d) | |
| --- | --- |

d)

Uzasadnienie

Oprócz stosowania wysokosprawnej kogeneracji państwa członkowskie muszą mieć możliwość dopuszczenia na równych prawach wysokosprawnych nowych elektrowni gazowych i węglowych, ze względów ogólnogospodarczych i dla zapewnienia stabilności sieci. Nie wystarczy w tym celu przewidziane w dyrektywie wyłączenie z przepisów, uzależnione od zastrzeżeń Komisji do kontroli. Ocena korzyści, jakie przyniesie gospodarce dana instalacja, oraz stopnia, w jakim przyczyni się ona do zapewnienia stabilności sieci, musi nadal pozostać w gestii państw członkowskich.

Poprawka 14

Artykuł 19 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja dokonuje oceny rocznych sprawozdań i sprawozdań uzupełniających, a także szacuje zakres, w jakim państwa członkowskie poczyniły postępy w kierunku osiągnięcia krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej wymaganych na podstawie art. 3 ust. 1, a także w kierunku wdrożenia niniejszej dyrektywy. Komisja przesyła swoją ocenę do Parlamentu Europejskiego i Rady. W oparciu o swoją ocenę sprawozdań Komisja może wystosować zalecenia skierowane do państw członkowskich. | Komisja dokonuje oceny rocznych sprawozdań i sprawozdań uzupełniających, a także szacuje zakres, w jakim państwa członkowskie poczyniły postępy w kierunku osiągnięcia krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej wymaganych na podstawie art. 3 ust. 1, a także w kierunku wdrożenia niniejszej dyrektywy. Komisja przesyła swoją ocenę do Parlamentu Europejskiego i Rady. W oparciu o swoją ocenę sprawozdań Komisja może wystosować zalecenia skierowane do państw członkowskich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja dokonuje oceny rocznych sprawozdań i sprawozdań uzupełniających, a także szacuje zakres, w jakim państwa członkowskie poczyniły postępy w kierunku osiągnięcia krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej wymaganych na podstawie art. 3 ust. 1, a także w kierunku wdrożenia niniejszej dyrektywy. Komisja przesyła swoją ocenę do Parlamentu Europejskiego i Rady. W oparciu o swoją ocenę sprawozdań Komisja może wystosować zalecenia skierowane do państw członkowskich.

Komisja dokonuje oceny rocznych sprawozdań i sprawozdań uzupełniających, a także szacuje zakres, w jakim państwa członkowskie poczyniły postępy w kierunku osiągnięcia krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej wymaganych na podstawie art. 3 ust. 1, a także w kierunku wdrożenia niniejszej dyrektywy. Komisja przesyła swoją ocenę do Parlamentu Europejskiego i Rady. W oparciu o swoją ocenę sprawozdań Komisja może wystosować zalecenia skierowane do państw członkowskich.

Uzasadnienie

W punkcie 13 części I „Zalecenia polityczne” Komitet Regionów podkreśla zasadniczą rolę podmiotów lokalnych i regionalnych w procesie wdrażania programów w zakresie efektywności energetycznej. W związku z tym proponuje się zwiększenie stopnia owego zaangażowania poprzez szereg środków; między innymi podkreśla się w punkcie 13 podpunkcie d) niniejszej opinii, że władze lokalne i regionalne powinny uruchomić systemy monitorowania i rozliczania zużycia energii i emisji gazów cieplarnianych w celu podejmowania trafniejszych decyzji politycznych. Aby wprowadzić owe systemy monitorowania i rozliczania, które będą następnie stanowić podstawę opracowania, we współpracy z państwami członkowskimi, rocznych sprawozdań i sprawozdań uzupełniających, i które na koniec będą poddane ocenie Komisji, za niezbędne uznaje się zapewnienie środków, które umożliwiłyby uzyskanie pełniejszej informacji niż ta będąca w posiadaniu podmiotów działających na rynku energii.

Poprawka 15

Artykuł 19 ust. 8–9

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 8.   Do dnia 30 czerwca 2018 r. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie wdrożenia art. 6. W następstwie wspomnianego sprawozdania należy zaproponować, w stosownych przypadkach, wniosek ustawodawczy w odniesieniu do co najmniej jednego z poniższych celów:






  a) | zmiany współczynnika oszczędności określonego w art. 6 ust. 1; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

8.   Do dnia 30 czerwca 2018 r. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie wdrożenia art. 6. W następstwie wspomnianego sprawozdania należy zaproponować, w stosownych przypadkach, wniosek ustawodawczy w odniesieniu do co najmniej jednego z poniższych celów:

a)

zmiany współczynnika oszczędności określonego w art. 6 ust. 1;

| b) | ustanowienia dodatkowych wspólnych wymogów, w szczególności w zakresie kwestii, o których mowa w art. 6 ust. 5; |
| --- | --- |

b)

ustanowienia dodatkowych wspólnych wymogów, w szczególności w zakresie kwestii, o których mowa w art. 6 ust. 5;

9.   Do dnia 30 czerwca 2018 r. Komisja dokonuje oceny postępów dokonanych przez państwa członkowskie w usuwaniu barier regulacyjnych i pozaregulacyjnych, o których mowa w art. 15 ust. 1.; w stosownych przypadkach po dokonaniu tej oceny Komisja przedstawi wniosek ustawodawczy.

8.   Do dnia 30 czerwca r. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie wdrożenia art. 6. W następstwie wspomnianego sprawozdania należy zaproponować, w stosownych przypadkach, wniosek ustawodawczy w odniesieniu do co najmniej jednego z poniższych celów:

| a) | zmiany współczynnika oszczędności określonego w art. 6 ust. 1; |
| --- | --- |

a)

zmiany współczynnika oszczędności określonego w art. 6 ust. 1;

| b) | ustanowienia dodatkowych wspólnych wymogów, w szczególności w zakresie kwestii, o których mowa w art. 6 ust. 5; |
| --- | --- |

b)

ustanowienia dodatkowych wspólnych wymogów, w szczególności w zakresie kwestii, o których mowa w art. 6 ust. 5;

9.   Do dnia 30 czerwca r. Komisja dokonuje oceny postępów dokonanych przez państwa członkowskie w usuwaniu barier regulacyjnych i pozaregulacyjnych, o których mowa w art. 15 ust. 1.; w stosownych przypadkach po dokonaniu tej oceny Komisja przedstawi wniosek ustawodawczy.

Uzasadnienie

Wymienione terminy śródokresowe wydają się nieodpowiednie. Terminy wypadające w 2018 r. wydają się zbyt bliskie terminu wypadającego w 2020 r., aby było możliwe przeprowadzenie znaczących działań. Dlatego też Komitet zaleca przybliżenie tych terminów: do 2016 r. w przypadku przekazania sprawozdania w sprawie wdrożenia systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej i do 2014 r. w przypadku oceny postępów dokonanych przez państwa członkowskie w usuwaniu barier regulacyjnych i pozaregulacyjnych.

Poprawka 16

Nowy artykuł – artykuł 15

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Szkolenie ekspertów i specjalistów z sektorów związanych z kwestią efektywności energetycznej jest niezbędne do tego, aby osiągnąć cele dotyczące wprowadzenia środków w zakresie efektywności energetycznej oraz aby zapewnić jakość i skuteczność podejmowanych działań. Władze lokalne i regionalne są niezbędne do tego, aby zapewnić rozwijanie i wdrażanie przedmiotowych szkoleń.

Poprawka 17

Załącznik III

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wymagania w zakresie efektywności energetycznej w odniesieniu do zakupu produktów, usług i budynków przez instytucje publiczne

  Instytucje publiczne dokonujące zakupu produktów, usług lub budynków postępują zgodnie z następującymi zasadami:






  a) | w przypadku, gdy produkt jest objęty aktem delegowanym przyjętym na podstawie dyrektywy 2010/30/UE lub dyrektywy Komisji wykonującej dyrektywę 92/75/EWG, nabywają jedynie takie produkty, które spełniają kryterium zaliczenia do najwyższej klasy efektywności energetycznej, uwzględniając jednocześnie opłacalność, ekonomiczne kryteria wykonalności i technicznej przydatności oraz odpowiedni poziom konkurencji; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wymagania w zakresie efektywności energetycznej w odniesieniu do zakupu produktów, usług i budynków przez instytucje publiczne

Instytucje publiczne dokonujące zakupu produktów, usług lub budynków postępują zgodnie z następującymi zasadami:

a)

w przypadku, gdy produkt jest objęty aktem delegowanym przyjętym na podstawie dyrektywy 2010/30/UE lub dyrektywy Komisji wykonującej dyrektywę 92/75/EWG, nabywają jedynie takie produkty, które spełniają kryterium zaliczenia do najwyższej klasy efektywności energetycznej, uwzględniając jednocześnie opłacalność, ekonomiczne kryteria wykonalności i technicznej przydatności oraz odpowiedni poziom konkurencji;

| b) | w przypadku gdy produkt nieobjęty lit. a) wchodzi w zakres środka wykonawczego przyjętego na podstawie dyrektywy 2009/125/WE po wejściu w życie niniejszej dyrektywy, nabywają jedynie takie produkty, które spełniają wymogi poziomów referencyjnych określonych w ramach przedmiotowego środka wykonawczego; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy produkt nieobjęty lit. a) wchodzi w zakres środka wykonawczego przyjętego na podstawie dyrektywy 2009/125/WE po wejściu w życie niniejszej dyrektywy, nabywają jedynie takie produkty, które spełniają wymogi poziomów referencyjnych określonych w ramach przedmiotowego środka wykonawczego;

| c) | nabywają produkty wyposażenia biurowego objęte decyzją Rady [2006/1005/WE], które spełniają wymogi efektywności energetycznej co najmniej odpowiadające wymienionym w załączniku C umowy dołączonej do tej decyzji; |
| --- | --- |

c)

nabywają produkty wyposażenia biurowego objęte decyzją Rady [2006/1005/WE], które spełniają wymogi efektywności energetycznej co najmniej odpowiadające wymienionym w załączniku C umowy dołączonej do tej decyzji;

| d) | nabywają jedynie opony spełniające kryterium posiadania najwyższej klasy efektywności paliwowej zgodnie z definicją podaną w rozporządzeniu (WE) nr 1222/2009. Wymóg ten nie zabrania instytucjom publicznym nabywania opon o najwyższej klasie przyczepności na mokrej nawierzchni lub zewnętrznego hałasu toczenia w przypadku, gdy jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa lub zdrowia publicznego; |
| --- | --- |

d)

nabywają jedynie opony spełniające kryterium posiadania najwyższej klasy efektywności paliwowej zgodnie z definicją podaną w rozporządzeniu (WE) nr 1222/2009. Wymóg ten nie zabrania instytucjom publicznym nabywania opon o najwyższej klasie przyczepności na mokrej nawierzchni lub zewnętrznego hałasu toczenia w przypadku, gdy jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa lub zdrowia publicznego;

| e) | w przetargach na umowy o świadczenie usług zamieszczają obowiązek stosowania przez dostawców usług do celów świadczenia przedmiotowych usług jedynie produktów spełniających wymogi określone w lit. a) do d), w trakcie świadczenia tych usług; |
| --- | --- |

e)

w przetargach na umowy o świadczenie usług zamieszczają obowiązek stosowania przez dostawców usług do celów świadczenia przedmiotowych usług jedynie produktów spełniających wymogi określone w lit. a) do d), w trakcie świadczenia tych usług;

| f) | nabywają lub wynajmują jedynie budynki spełniające co najmniej minimalne wymogi dotyczące charakterystyki energetycznej określone w art. 4 ust. 1. Zgodność z tymi wymogami weryfikuje się przy użyciu świadectw charakterystyki energetycznej budynku, o których mowa w art. 11 dyrektywy 2010/31/UE. |
| --- | --- |

f)

nabywają lub wynajmują jedynie budynki spełniające co najmniej minimalne wymogi dotyczące charakterystyki energetycznej określone w art. 4 ust. 1. Zgodność z tymi wymogami weryfikuje się przy użyciu świadectw charakterystyki energetycznej budynku, o których mowa w art. 11 dyrektywy 2010/31/UE.

Wymagania w zakresie efektywności energetycznej w odniesieniu do zakupu produktów, usług i budynków przez instytucje publiczne

Instytucje publiczne dokonujące zakupu produktów, usług lub budynków postępują zgodnie z następującymi zasadami:

| a) | w przypadku, gdy produkt jest objęty aktem delegowanym przyjętym na podstawie dyrektywy 2010/30/UE lub dyrektywy Komisji wykonującej dyrektywę 92/75/EWG, nabywają jedynie takie produkty, które spełniają kryterium zaliczenia do najwyższej klasy efektywności energetycznej, uwzględniając jednocześnie opłacalność, ekonomiczne kryteria wykonalności i technicznej przydatności oraz odpowiedni poziom konkurencji; |
| --- | --- |

a)

w przypadku, gdy produkt jest objęty aktem delegowanym przyjętym na podstawie dyrektywy 2010/30/UE lub dyrektywy Komisji wykonującej dyrektywę 92/75/EWG, nabywają jedynie takie produkty, które spełniają kryterium zaliczenia do najwyższej klasy efektywności energetycznej, uwzględniając jednocześnie opłacalność, ekonomiczne kryteria wykonalności i technicznej przydatności oraz odpowiedni poziom konkurencji;

| b) | w przypadku gdy produkt nieobjęty lit. a) wchodzi w zakres środka wykonawczego przyjętego na podstawie dyrektywy 2009/125/WE po wejściu w życie niniejszej dyrektywy, nabywają jedynie takie produkty, które spełniają wymogi poziomów referencyjnych określonych w ramach przedmiotowego środka wykonawczego; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy produkt nieobjęty lit. a) wchodzi w zakres środka wykonawczego przyjętego na podstawie dyrektywy 2009/125/WE po wejściu w życie niniejszej dyrektywy, nabywają jedynie takie produkty, które spełniają wymogi poziomów referencyjnych określonych w ramach przedmiotowego środka wykonawczego;

| c) | nabywają produkty wyposażenia biurowego objęte decyzją Rady [2006/1005/WE], które spełniają wymogi efektywności energetycznej co najmniej odpowiadające wymienionym w załączniku C umowy dołączonej do tej decyzji; |
| --- | --- |

c)

nabywają produkty wyposażenia biurowego objęte decyzją Rady [2006/1005/WE], które spełniają wymogi efektywności energetycznej co najmniej odpowiadające wymienionym w załączniku C umowy dołączonej do tej decyzji;

| d) | nabywają jedynie opony spełniające kryterium posiadania najwyższej klasy efektywności paliwowej zgodnie z definicją podaną w rozporządzeniu (WE) nr 1222/2009. Wymóg ten nie zabrania instytucjom publicznym nabywania opon o najwyższej klasie przyczepności na mokrej nawierzchni lub zewnętrznego hałasu toczenia w przypadku, gdy jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa lub zdrowia publicznego; |
| --- | --- |

d)

nabywają jedynie opony spełniające kryterium posiadania najwyższej klasy efektywności paliwowej zgodnie z definicją podaną w rozporządzeniu (WE) nr 1222/2009. Wymóg ten nie zabrania instytucjom publicznym nabywania opon o najwyższej klasie przyczepności na mokrej nawierzchni lub zewnętrznego hałasu toczenia w przypadku, gdy jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa lub zdrowia publicznego;

| | |
| --- | --- |

f)

| f) | nabywają lub wynajmują jedynie budynki spełniające co najmniej minimalne wymogi dotyczące charakterystyki energetycznej określone w art. 4 ust. 1. Zgodność z tymi wymogami weryfikuje się przy użyciu świadectw charakterystyki energetycznej budynku, o których mowa w art. 11 dyrektywy 2010/31/UE. |
| --- | --- |

nabywają lub wynajmują jedynie budynki spełniające co najmniej minimalne wymogi dotyczące charakterystyki energetycznej określone w art. 4 ust. 1. Zgodność z tymi wymogami weryfikuje się przy użyciu świadectw charakterystyki energetycznej budynku, o których mowa w art. 11 dyrektywy 2010/31/UE.

Uzasadnienie

Celem tego akapitu jest skłonienie instytucji publicznych do rozszerzenia zakresu dyrektywy na dostawców usług, a tym samym uzyskanie efektu mnożnikowego, jednakże skrupulatna analiza spełnienia przez usługodawców wymogów określonych przez ten przepis powoduje znaczne obciążenia administracyjne i budżetowe wykraczające poza zakres kontroli ostrożnościowej, która pozwala sprawdzić zgodność z warunkami przetargu.

Bruksela, 14 grudnia 2011 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  COM/2011/0109 wersja ostateczna – Plan na rzecz efektywności energetycznej z 2011 r.

1

(2)  W motywie 13 opisano wprowadzenie środków krajowych na rzecz osiągnięcia celu 20 % efektywności energetycznej. Jeżeli do osiągnięcia tego celu okazałoby się konieczne wzmocnienie ram politycznych, dwuetapowy proces wprowadzający system celów wiążących zostałby uruchomiony poprzez: 1. określenie przez państwa członkowskie celów orientacyjnych lub wiążących, systemów i programów krajowych w zakresie efektywności energetycznej oraz 2. dokonanie przez Komisję oceny możliwości osiągnięcia przedmiotowego celu zgodnie z uprzednio określonymi celami. Gdyby ocena okazała się negatywna, Komisja powinna określić cele krajowe na 2020 r. przy uwzględnieniu różnej sytuacji wyjściowej państw członkowskich, ich sytuacji gospodarczej oraz działań podjętych wcześniej w tej dziedzinie.

2

(3)  Systemy zobowiązujące do efektywności energetycznej, o których mowa w art. 6 ust. 1 wniosku dotyczącego dyrektywy, stanowią ogół wprowadzonych środków, zapewniających osiągnięcie przez wszystkie przedsiębiorstwa zajmujące się detaliczną sprzedażą energii lub wszystkich dystrybutorów energii, prowadzących działalność na terytorium danego państwa członkowskiego, rocznych oszczędności energii równych 1,5 % ich wielkości sprzedaży energii w poprzednim roku w tym państwie członkowskim z pominięciem energii wykorzystanej w transporcie.

3

(4)  COM(2011) 112 wersja ostateczna.

4

---

| 23.2.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/65 |
| --- | --- | --- | --- |

23.2.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/65

---

Opinia Komitetu Regionów „Wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych (CCCTB)”

2012/C 54/10

KOMITET REGIONÓW

| — | Z zadowoleniem stwierdza, że od chwili utworzenia Unii Europejskiej zagadnieniu opodatkowania przedsiębiorstw poświęca się szczególną uwagę jako istotnemu elementowi tworzenia rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem stwierdza, że od chwili utworzenia Unii Europejskiej zagadnieniu opodatkowania przedsiębiorstw poświęca się szczególną uwagę jako istotnemu elementowi tworzenia rynku wewnętrznego.

| — | Uważa, że prowadzenie rozmów przy obliczaniu podstawy opodatkowania tylko z jedną administracją podatkową – na dodatek kompetentną w sprawach wszelkich kwestii czy sporów związanych z tą podstawą – byłoby uproszczeniem i źródłem oszczędności, jeśli chodzi o koszty administracyjne dla osób prawnych, które w sprawie podstawy opodatkowania miałyby tylko jednego partnera do rozmów, a nie 27. |
| --- | --- |

—

Uważa, że prowadzenie rozmów przy obliczaniu podstawy opodatkowania tylko z jedną administracją podatkową – na dodatek kompetentną w sprawach wszelkich kwestii czy sporów związanych z tą podstawą – byłoby uproszczeniem i źródłem oszczędności, jeśli chodzi o koszty administracyjne dla osób prawnych, które w sprawie podstawy opodatkowania miałyby tylko jednego partnera do rozmów, a nie 27.

| — | Postuluje, aby Komisja zbadała, jakie skutki mogą wyniknąć z możliwości przenoszenia strat podatkowych na kolejne okresy bez ograniczeń czasowych oraz jakie ewentualne środki można podjąć, by zapobiec nadużyciom. |
| --- | --- |

—

Postuluje, aby Komisja zbadała, jakie skutki mogą wyniknąć z możliwości przenoszenia strat podatkowych na kolejne okresy bez ograniczeń czasowych oraz jakie ewentualne środki można podjąć, by zapobiec nadużyciom.

| — | Nie kwestionując bezpośrednio naczelnej zasady dyrektywy, uważa, że wniosek należy poddać przeglądowi, uwzględniając potrzebę: (a) wystarczających wskaźników ilościowych i jakościowych pozwalających w pełni ocenić skutki tego rodzaju propozycji o zasięgu transgranicznym z punktu widzenia zasady pomocniczości; (b) szerszych danych dotyczących pełnych skutków wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych; (c) analizy wpływu wniosku na władze lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

—

Nie kwestionując bezpośrednio naczelnej zasady dyrektywy, uważa, że wniosek należy poddać przeglądowi, uwzględniając potrzebę: (a) wystarczających wskaźników ilościowych i jakościowych pozwalających w pełni ocenić skutki tego rodzaju propozycji o zasięgu transgranicznym z punktu widzenia zasady pomocniczości; (b) szerszych danych dotyczących pełnych skutków wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych; (c) analizy wpływu wniosku na władze lokalne i regionalne.

| Sprawozdawca | Gusty GRAAS (LU/ALDE), członek rady gminy Bettembourg |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych
  COM(2011) 121 wersja ostateczna |

Sprawozdawca

Gusty GRAAS (LU/ALDE), członek rady gminy Bettembourg

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych

COM(2011) 121 wersja ostateczna

I.   WSTĘP

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Z zadowoleniem stwierdza, że od chwili utworzenia Unii Europejskiej zagadnieniu opodatkowania przedsiębiorstw poświęca się szczególną uwagę jako istotnemu elementowi tworzenia rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem stwierdza, że od chwili utworzenia Unii Europejskiej zagadnieniu opodatkowania przedsiębiorstw poświęca się szczególną uwagę jako istotnemu elementowi tworzenia rynku wewnętrznego.

| 2. | Sądzi, iż barierą dla rozwoju działalności transgranicznej jest często znaczna liczba różniących się między sobą przepisów, zwłaszcza podatkowych, co stanowi poważne utrudnienie przede wszystkim dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz przeszkodę dla rozwoju rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

2.

Sądzi, iż barierą dla rozwoju działalności transgranicznej jest często znaczna liczba różniących się między sobą przepisów, zwłaszcza podatkowych, co stanowi poważne utrudnienie przede wszystkim dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz przeszkodę dla rozwoju rynku wewnętrznego.

| 3. | Odnosi się również do komunikatu Komisji dotyczącego opodatkowania przedsiębiorstw z 1990 r. (SEC(90) 601), który stał się podstawą do podjęcia wielu istotnych inicjatyw w dziedzinie opodatkowania bezpośredniego, takich jak dyrektywa dotycząca łączenia spółek 90/434/EWG, dyrektywa dotycząca systemu opodatkowania spółek dominujących i spółek zależnych 90/435/EWG i konwencja arbitrażowa 90/436/EWG. W następnym dziesięcioleciu listę europejskich środków podatkowych uzupełniła dyrektywa 2003/49/CE dotycząca odsetek oraz należności licencyjnych. |
| --- | --- |

3.

Odnosi się również do komunikatu Komisji dotyczącego opodatkowania przedsiębiorstw z 1990 r. (SEC(90) 601), który stał się podstawą do podjęcia wielu istotnych inicjatyw w dziedzinie opodatkowania bezpośredniego, takich jak dyrektywa dotycząca łączenia spółek 90/434/EWG, dyrektywa dotycząca systemu opodatkowania spółek dominujących i spółek zależnych 90/435/EWG i konwencja arbitrażowa 90/436/EWG. W następnym dziesięcioleciu listę europejskich środków podatkowych uzupełniła dyrektywa 2003/49/CE dotycząca odsetek oraz należności licencyjnych.

| 4. | Z zadowoleniem stwierdza, że po 2000 r. Komisja wróciła do ambitniejszej polityki w dziedzinie podatkowej, dążąc do objęcia wszystkich form działalności przedsiębiorstw na poziomie UE jednolitą i skonsolidowaną podstawą opodatkowania osób prawnych. Te „nowe” ambitne plany Komisji zostały potwierdzone w komunikatach opublikowanych w 2003 r. (COM(2003) 726) i w 2005 r. (COM(2005) 702). |
| --- | --- |

4.

Z zadowoleniem stwierdza, że po 2000 r. Komisja wróciła do ambitniejszej polityki w dziedzinie podatkowej, dążąc do objęcia wszystkich form działalności przedsiębiorstw na poziomie UE jednolitą i skonsolidowaną podstawą opodatkowania osób prawnych. Te „nowe” ambitne plany Komisji zostały potwierdzone w komunikatach opublikowanych w 2003 r. (COM(2003) 726) i w 2005 r. (COM(2005) 702).

| 5. | Zauważa, że deklaracje Komisji przybrały konkretny kształt w listopadzie 2004 r., kiedy utworzona została grupa robocza z zadaniem przeanalizowania kwestii ustanowienia wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych. |
| --- | --- |

5.

Zauważa, że deklaracje Komisji przybrały konkretny kształt w listopadzie 2004 r., kiedy utworzona została grupa robocza z zadaniem przeanalizowania kwestii ustanowienia wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych.

| 6. | Zapoznał się z pracami tej grupy roboczej, a zwłaszcza z dokumentem roboczym dotyczącym zarysu ram technicznych (CCCTB/WP/57), który w znacznej mierze określa podstawy techniczne wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB) z 16 marca 2011 r. (COM(2011) 121 wersja ostateczna) będącego przedmiotem niniejszej opinii. |
| --- | --- |

6.

Zapoznał się z pracami tej grupy roboczej, a zwłaszcza z dokumentem roboczym dotyczącym zarysu ram technicznych (CCCTB/WP/57), który w znacznej mierze określa podstawy techniczne wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB) z 16 marca 2011 r. (COM(2011) 121 wersja ostateczna) będącego przedmiotem niniejszej opinii.

II.   OCENA WNIOSKU

| 7. | Uważa, że prowadzenie rozmów przy obliczaniu podstawy opodatkowania tylko z jedną administracją podatkową – na dodatek kompetentną w sprawach wszelkich kwestii czy sporów związanych z tą podstawą – byłoby uproszczeniem i źródłem oszczędności, jeśli chodzi o koszty administracyjne dla osób prawnych, które w sprawie podstawy opodatkowania miałyby tylko jednego partnera do rozmów, a nie 27. |
| --- | --- |

7.

Uważa, że prowadzenie rozmów przy obliczaniu podstawy opodatkowania tylko z jedną administracją podatkową – na dodatek kompetentną w sprawach wszelkich kwestii czy sporów związanych z tą podstawą – byłoby uproszczeniem i źródłem oszczędności, jeśli chodzi o koszty administracyjne dla osób prawnych, które w sprawie podstawy opodatkowania miałyby tylko jednego partnera do rozmów, a nie 27.

| 8. | Zauważa, że koncepcja punktu kompleksowej obsługi (głównego organu podatkowego) nie może prowadzić do swobodnego wyboru rezydencji podatkowej przez grupę przedsiębiorstw, tak jak ma to w rzeczywistości miejsce przynajmniej w przypadku grup przedsiębiorstw, których przedsiębiorstwa dominujące znajdują się w krajach trzecich. |
| --- | --- |

8.

Zauważa, że koncepcja punktu kompleksowej obsługi (głównego organu podatkowego) nie może prowadzić do swobodnego wyboru rezydencji podatkowej przez grupę przedsiębiorstw, tak jak ma to w rzeczywistości miejsce przynajmniej w przypadku grup przedsiębiorstw, których przedsiębiorstwa dominujące znajdują się w krajach trzecich.

| 9. | Przyjmuje do wiadomości, że według Komisji konsolidacja wyników podlegających opodatkowaniu rozwiązałaby problem cen transferowych i oznaczałaby także znaczne oszczędności, jeśli chodzi o koszty administracyjne dla przedsiębiorstw, ponieważ transakcje w skali europejskiej nie byłyby już przedmiotem dokumentacji dotyczącej cen transferowych. Konsolidacja byłaby też odpowiedzią na problem transgranicznej kompensacji strat. |
| --- | --- |

9.

Przyjmuje do wiadomości, że według Komisji konsolidacja wyników podlegających opodatkowaniu rozwiązałaby problem cen transferowych i oznaczałaby także znaczne oszczędności, jeśli chodzi o koszty administracyjne dla przedsiębiorstw, ponieważ transakcje w skali europejskiej nie byłyby już przedmiotem dokumentacji dotyczącej cen transferowych. Konsolidacja byłaby też odpowiedzią na problem transgranicznej kompensacji strat.

| 10. | Zauważa, że zgodnie z treścią wniosku, jego celem „nie jest oddziaływanie na dochody podatkowe, przy czym przeanalizowano również jego wpływ na podział podstaw opodatkowania między państwa członkowskie UE”, niemniej naturalną i logiczną konsekwencją CCCTB jest wyrównanie stawek podatku od osób prawnych. |
| --- | --- |

10.

Zauważa, że zgodnie z treścią wniosku, jego celem „nie jest oddziaływanie na dochody podatkowe, przy czym przeanalizowano również jego wpływ na podział podstaw opodatkowania między państwa członkowskie UE”, niemniej naturalną i logiczną konsekwencją CCCTB jest wyrównanie stawek podatku od osób prawnych.

| 11. | Przypomina, że celem wniosku jest wprowadzenie wspólnych zasad określania podstawy opodatkowania osób prawnych działających w ramach tego systemu. Jeśli te osoby prawne wchodzą w skład grupy, wspólna podstawa opodatkowania byłaby także określana według podstawy skonsolidowanej. |
| --- | --- |

11.

Przypomina, że celem wniosku jest wprowadzenie wspólnych zasad określania podstawy opodatkowania osób prawnych działających w ramach tego systemu. Jeśli te osoby prawne wchodzą w skład grupy, wspólna podstawa opodatkowania byłaby także określana według podstawy skonsolidowanej.

| 12. | Podkreśla, że aktualny wniosek nie dotyczy harmonizacji stawek podatkowych i że państwa członkowskie będą stosowały własne stawki podatkowe w odniesieniu do przypadającej im części podstawy opodatkowania podatników. Należałoby się zastanowić nad wprowadzeniem minimalnej stawki podatkowej, która byłaby wszakże na tyle umiarkowana, że pozostawiałaby dostatecznie wiele miejsca na zdrową konkurencję podatkową pomiędzy państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

12.

Podkreśla, że aktualny wniosek nie dotyczy harmonizacji stawek podatkowych i że państwa członkowskie będą stosowały własne stawki podatkowe w odniesieniu do przypadającej im części podstawy opodatkowania podatników. Należałoby się zastanowić nad wprowadzeniem minimalnej stawki podatkowej, która byłaby wszakże na tyle umiarkowana, że pozostawiałaby dostatecznie wiele miejsca na zdrową konkurencję podatkową pomiędzy państwami członkowskimi.

| 13. | Zauważa, że dyrektywa ma dotyczyć przedsiębiorstw utworzonych na podstawie prawa państwa członkowskiego, które przyjmują jedną z form prawnych wyszczególnionych w załączniku I i podlegają opodatkowaniu jednym z podatków od osób prawnych wyszczególnionych w załączniku II lub podobnym podatkiem wprowadzonym w późniejszym czasie (osoby prawne będące rezydentami). Dyrektywa ma ponadto dotyczyć przedsiębiorstw utworzonych na podstawie prawa państwa trzeciego, które posiadają formę prawną podobną do jednej z form wyszczególnionych w załączniku I (1) i podlegają opodatkowaniu jednym z podatków od osób prawnych wyszczególnionych w załączniku II (osoby prawne niebędące rezydentami). |
| --- | --- |

13.

Zauważa, że dyrektywa ma dotyczyć przedsiębiorstw utworzonych na podstawie prawa państwa członkowskiego, które przyjmują jedną z form prawnych wyszczególnionych w załączniku I i podlegają opodatkowaniu jednym z podatków od osób prawnych wyszczególnionych w załączniku II lub podobnym podatkiem wprowadzonym w późniejszym czasie (osoby prawne będące rezydentami). Dyrektywa ma ponadto dotyczyć przedsiębiorstw utworzonych na podstawie prawa państwa trzeciego, które posiadają formę prawną podobną do jednej z form wyszczególnionych w załączniku I (1) i podlegają opodatkowaniu jednym z podatków od osób prawnych wyszczególnionych w załączniku II (osoby prawne niebędące rezydentami).

| 14. | Zastanawia się, czy spółki osobowe nie powinny również podlegać systemowi wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania. |
| --- | --- |

14.

Zastanawia się, czy spółki osobowe nie powinny również podlegać systemowi wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania.

| 15. | Stwierdza, że osoby prawne będące rezydentami i niebędące rezydentami podlegać będą zasadom przewidzianym we wniosku tylko, jeżeli zdecydują się na ich zastosowanie. |
| --- | --- |

15.

Stwierdza, że osoby prawne będące rezydentami i niebędące rezydentami podlegać będą zasadom przewidzianym we wniosku tylko, jeżeli zdecydują się na ich zastosowanie.

| 16. | Podkreśla fakt, iż jeżeli przedsiębiorstwo działa w ramach systemu przewidzianego w niniejszej dyrektywie, to, o ile nie wskazano inaczej, przestaje ono podlegać pod krajowy system podatku od osób prawnych w zakresie wszystkich spraw uregulowanych omawianą dyrektywą. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla fakt, iż jeżeli przedsiębiorstwo działa w ramach systemu przewidzianego w niniejszej dyrektywie, to, o ile nie wskazano inaczej, przestaje ono podlegać pod krajowy system podatku od osób prawnych w zakresie wszystkich spraw uregulowanych omawianą dyrektywą.

| 17. | Stwierdza z zadowoleniem, że możliwością odliczenia objęto koszty działalności badawczo-rozwojowej oraz koszty poniesione w celu pozyskania kapitału własnego lub obcego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej; sprzeciwia się natychmiastowemu odliczaniu kosztów związanych z dobrami ekonomicznymi trwałego użytku. |
| --- | --- |

17.

Stwierdza z zadowoleniem, że możliwością odliczenia objęto koszty działalności badawczo-rozwojowej oraz koszty poniesione w celu pozyskania kapitału własnego lub obcego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej; sprzeciwia się natychmiastowemu odliczaniu kosztów związanych z dobrami ekonomicznymi trwałego użytku.

| 18. | Proponuje, by ponoszone regularnie koszty związane z ochroną środowiska i ograniczeniem emisji gazów cieplarnianych również objąć możliwością odliczenia. |
| --- | --- |

18.

Proponuje, by ponoszone regularnie koszty związane z ochroną środowiska i ograniczeniem emisji gazów cieplarnianych również objąć możliwością odliczenia.

| 19. | Postuluje, aby Komisja zbadała, jakie skutki mogą wyniknąć z możliwości przenoszenia strat podatkowych na kolejne okresy bez ograniczeń czasowych oraz jakie ewentualne środki można podjąć, by zapobiec nadużyciom. |
| --- | --- |

19.

Postuluje, aby Komisja zbadała, jakie skutki mogą wyniknąć z możliwości przenoszenia strat podatkowych na kolejne okresy bez ograniczeń czasowych oraz jakie ewentualne środki można podjąć, by zapobiec nadużyciom.

| 20. | Podkreśla fakt, iż system wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania wprowadza wyłącznie odrębne zasady obliczania podstawy opodatkowania osób prawnych, a nie zasady rachunkowości. Wniosek nie ma wpływu na krajowe zasady rachunkowości finansowej. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla fakt, iż system wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania wprowadza wyłącznie odrębne zasady obliczania podstawy opodatkowania osób prawnych, a nie zasady rachunkowości. Wniosek nie ma wpływu na krajowe zasady rachunkowości finansowej.

| 21. | Uważa, że aby w pełni osiągnąć cel uproszczenia administracyjnego, stworzeniu wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania powinno towarzyszyć wdrożenie wspólnych zasad rachunkowości. |
| --- | --- |

21.

Uważa, że aby w pełni osiągnąć cel uproszczenia administracyjnego, stworzeniu wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania powinno towarzyszyć wdrożenie wspólnych zasad rachunkowości.

| 22. | Stwierdza, że obecny klucz podziału może doprowadzić do obniżenia wpływów z podatków w 11 państwach członkowskich, jeśli za podstawę przyjąć dobrowolne stosowanie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania. Ponadto dobrowolne stosowanie CCCTB może oznaczać spadek produktu krajowego brutto i zatrudnienia w 21 państwach członkowskich. |
| --- | --- |

22.

Stwierdza, że obecny klucz podziału może doprowadzić do obniżenia wpływów z podatków w 11 państwach członkowskich, jeśli za podstawę przyjąć dobrowolne stosowanie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania. Ponadto dobrowolne stosowanie CCCTB może oznaczać spadek produktu krajowego brutto i zatrudnienia w 21 państwach członkowskich.

III.   ROZBIEŻNOŚĆ STANOWISK

| 23. | Przypomina, że prawodawstwo dotyczące podatków bezpośrednich ma za podstawę art. 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), według którego Rada stanowi jednomyślnie zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego. |
| --- | --- |

23.

Przypomina, że prawodawstwo dotyczące podatków bezpośrednich ma za podstawę art. 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), według którego Rada stanowi jednomyślnie zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego.

| 24. | Zauważa, że niektóre izby parlamentów narodowych skierowały do przewodniczących Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji uzasadnione opinie wyrażające zastrzeżenia co do zgodności z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

24.

Zauważa, że niektóre izby parlamentów narodowych skierowały do przewodniczących Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji uzasadnione opinie wyrażające zastrzeżenia co do zgodności z zasadą pomocniczości.

IV.   SKUTKI DLA SAMORZĄDÓW LOKALNYCH I REGIONALNYCH

| 25. | Stwierdza, że omawiany wniosek nie dotyczy podatków lokalnych i regionalnych, gdyż mówi on tylko o podatkach „od osób prawnych wyszczególnionych w załączniku II”; w załączniku tym ujęto główne krajowe podatki bezpośrednie państw członkowskich. |
| --- | --- |

25.

Stwierdza, że omawiany wniosek nie dotyczy podatków lokalnych i regionalnych, gdyż mówi on tylko o podatkach „od osób prawnych wyszczególnionych w załączniku II”; w załączniku tym ujęto główne krajowe podatki bezpośrednie państw członkowskich.

| 26. | Uważa jednak, że wniosek ten ma bardzo istotne znaczenie dla władz lokalnych i regionalnych, których dochody w znacznej mierze pochodzą albo z podatków lokalnych lub regionalnych pobieranych według krajowej podstawy opodatkowania albo, jeszcze częściej, z części krajowego podatku od osób prawnych (2). |
| --- | --- |

26.

Uważa jednak, że wniosek ten ma bardzo istotne znaczenie dla władz lokalnych i regionalnych, których dochody w znacznej mierze pochodzą albo z podatków lokalnych lub regionalnych pobieranych według krajowej podstawy opodatkowania albo, jeszcze częściej, z części krajowego podatku od osób prawnych (2).

| 27. | Sądzi, że nawet jeśli podatki lokalne i regionalne nie są bezpośrednio przedmiotem wniosku, to w większości państw członkowskich bezpośrednio odbiją się na nich skutki wprowadzenia systemu wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania. W istocie, nawet jeśli wniosek tego nie narzuca, wydaje się oczywiste, że państwa członkowskie, które stworzą swym podatnikom możliwość korzystania ze wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania, zastosują ją także do określenia podatków lokalnych i regionalnych. Inna decyzja oznaczałaby dalsze określanie podstawy opodatkowania na poziomie lokalnym i regionalnym według dawnych reguł krajowych, co rzecz jasna znacznie ograniczyłoby zalety systemu wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania. |
| --- | --- |

27.

Sądzi, że nawet jeśli podatki lokalne i regionalne nie są bezpośrednio przedmiotem wniosku, to w większości państw członkowskich bezpośrednio odbiją się na nich skutki wprowadzenia systemu wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania. W istocie, nawet jeśli wniosek tego nie narzuca, wydaje się oczywiste, że państwa członkowskie, które stworzą swym podatnikom możliwość korzystania ze wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania, zastosują ją także do określenia podatków lokalnych i regionalnych. Inna decyzja oznaczałaby dalsze określanie podstawy opodatkowania na poziomie lokalnym i regionalnym według dawnych reguł krajowych, co rzecz jasna znacznie ograniczyłoby zalety systemu wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania.

| 28. | Uważa, że należy przeanalizować przede wszystkim ten właśnie aspekt wniosku dotyczącego dyrektywy, tym bardziej, że załączniki II i III mogą prowadzić do różnych interpretacji. Załącznik III zawiera wszak wykaz podatków niepodlegających odliczeniu, które mają czasem charakter czysto lokalny lub regionalny. Jeśli podstawa opodatkowania jest ustalana na poziomie krajowym, sensowne byłoby włączenie podatków lokalnych lub regionalnych w zakres stosowania dyrektywy, aby podstawa ich naliczania pozostawała podobna do podstawy ustalanej na szczeblu europejskim, która będzie miała zastosowanie na szczeblu krajowym. Z drugiej strony, jeśli dane przedsiębiorstwo zdecyduje się na składanie jednolitej deklaracji podatkowej na poziomie europejskim, a przychody z podatków podlegają następnie redystrybucji, władze lokalne lub regionalne powinny mieć możliwość odzyskania tego, co należne. |
| --- | --- |

28.

Uważa, że należy przeanalizować przede wszystkim ten właśnie aspekt wniosku dotyczącego dyrektywy, tym bardziej, że załączniki II i III mogą prowadzić do różnych interpretacji. Załącznik III zawiera wszak wykaz podatków niepodlegających odliczeniu, które mają czasem charakter czysto lokalny lub regionalny. Jeśli podstawa opodatkowania jest ustalana na poziomie krajowym, sensowne byłoby włączenie podatków lokalnych lub regionalnych w zakres stosowania dyrektywy, aby podstawa ich naliczania pozostawała podobna do podstawy ustalanej na szczeblu europejskim, która będzie miała zastosowanie na szczeblu krajowym. Z drugiej strony, jeśli dane przedsiębiorstwo zdecyduje się na składanie jednolitej deklaracji podatkowej na poziomie europejskim, a przychody z podatków podlegają następnie redystrybucji, władze lokalne lub regionalne powinny mieć możliwość odzyskania tego, co należne.

| 29. | Uważa zatem, że trzeba jasno zdefiniować te sytuacje, w których CCCTB wpływa na opodatkowanie osób prawnych przez władze lokalne lub regionalne. |
| --- | --- |

29.

Uważa zatem, że trzeba jasno zdefiniować te sytuacje, w których CCCTB wpływa na opodatkowanie osób prawnych przez władze lokalne lub regionalne.

| 30. | Ze względu na to, że wszelkie zmiany w podatku od osób prawnych mogą mieć wpływ na regiony i inne jednostki samorządu, wyraża ubolewanie, że brakuje dokładnych informacji dotyczących skutków omawianej dyrektywy dla władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

30.

Ze względu na to, że wszelkie zmiany w podatku od osób prawnych mogą mieć wpływ na regiony i inne jednostki samorządu, wyraża ubolewanie, że brakuje dokładnych informacji dotyczących skutków omawianej dyrektywy dla władz lokalnych i regionalnych.

V.   WNIOSKI

| 31. | W trosce o interesy samorządów lokalnych i regionalnych uważa, że przed wdrożeniem dyrektywy w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania niezbędna jest pogłębiona ocena jej skutków dla budżetu gmin i regionów. |
| --- | --- |

31.

W trosce o interesy samorządów lokalnych i regionalnych uważa, że przed wdrożeniem dyrektywy w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania niezbędna jest pogłębiona ocena jej skutków dla budżetu gmin i regionów.

| 32. | W związku z tym opowiada się za utworzeniem – w celu przeprowadzenia takiej analizy – grupy roboczej ad hoc złożonej z członków KR-u i Komisji oraz przedstawicieli lokalnych i regionalnych organów podatkowych. |
| --- | --- |

32.

W związku z tym opowiada się za utworzeniem – w celu przeprowadzenia takiej analizy – grupy roboczej ad hoc złożonej z członków KR-u i Komisji oraz przedstawicieli lokalnych i regionalnych organów podatkowych.

| 33. | Uważa, że wszystkie państwa członkowskie powinny lepiej przeanalizować skutki wniosku dotyczącego dyrektywy i jak najszybciej przekazać Komisji swe spostrzeżenia i uwagi sformułowane w oparciu o profesjonalne, niezależne opracowania. |
| --- | --- |

33.

Uważa, że wszystkie państwa członkowskie powinny lepiej przeanalizować skutki wniosku dotyczącego dyrektywy i jak najszybciej przekazać Komisji swe spostrzeżenia i uwagi sformułowane w oparciu o profesjonalne, niezależne opracowania.

| 34. | Sądzi, że większa harmonizacja podatkowa będzie skuteczna wyłącznie, jeżeli system wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania wejdzie w życie we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

34.

Sądzi, że większa harmonizacja podatkowa będzie skuteczna wyłącznie, jeżeli system wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania wejdzie w życie we wszystkich państwach członkowskich.

| 35. | Zastanawia się, czy przewidziana w dyrektywie opcjonalność nie doprowadzi do dodatkowej pracy administracyjnej zarówno w wypadku przedsiębiorstw, jak i administracji podatkowej i czy w związku z tym nie należy przewidzieć okresu przejściowego dla tej opcjonalności. Ponadto zastanawia się, czy po przeglądzie dokumentu i po upływie okresu przejściowego CCCTB nie powinna stać się obowiązkowa, przynajmniej dla przedsiębiorstw pewnej wielkości. |
| --- | --- |

35.

Zastanawia się, czy przewidziana w dyrektywie opcjonalność nie doprowadzi do dodatkowej pracy administracyjnej zarówno w wypadku przedsiębiorstw, jak i administracji podatkowej i czy w związku z tym nie należy przewidzieć okresu przejściowego dla tej opcjonalności. Ponadto zastanawia się, czy po przeglądzie dokumentu i po upływie okresu przejściowego CCCTB nie powinna stać się obowiązkowa, przynajmniej dla przedsiębiorstw pewnej wielkości.

| 36. | Proponuje, by wprowadzenie systemu CCCTB odbyło się w jednym etapie, gdyż jedynie wówczas można uzyskać pełne korzyści z efektów uproszczenia związanych z harmonizacją. |
| --- | --- |

36.

Proponuje, by wprowadzenie systemu CCCTB odbyło się w jednym etapie, gdyż jedynie wówczas można uzyskać pełne korzyści z efektów uproszczenia związanych z harmonizacją.

| 37. | Opowiada się za tym, by ponownie przeanalizować klucz podziału, tak by lepiej uwzględnić sytuację gospodarczą poszczególnych państw członkowskich. |
| --- | --- |

37.

Opowiada się za tym, by ponownie przeanalizować klucz podziału, tak by lepiej uwzględnić sytuację gospodarczą poszczególnych państw członkowskich.

| 38. | Zastanawia się, czy jest to odpowiedni moment, by inicjować tak istotny etap harmonizacji podatkowej, biorąc pod uwagę problemy finansowe wstrząsające obecnie Europą oraz niekorzystny wpływ na dochody z podatków i na zatrudnienie (co podkreślono w przeprowadzonej przez Komisję ocenie skutków i innych opracowaniach). |
| --- | --- |

38.

Zastanawia się, czy jest to odpowiedni moment, by inicjować tak istotny etap harmonizacji podatkowej, biorąc pod uwagę problemy finansowe wstrząsające obecnie Europą oraz niekorzystny wpływ na dochody z podatków i na zatrudnienie (co podkreślono w przeprowadzonej przez Komisję ocenie skutków i innych opracowaniach).

| 39. | Uważa, że wniosek dotyczący dyrektywy powinien jeszcze bardziej zdecydowanie odsyłać do jurysdykcji krajowych w dziedzinie procedur prawnych. |
| --- | --- |

39.

Uważa, że wniosek dotyczący dyrektywy powinien jeszcze bardziej zdecydowanie odsyłać do jurysdykcji krajowych w dziedzinie procedur prawnych.

| 40. | Odnotowuje dążenie przedsiębiorstw europejskich do uproszczenia procedur podatkowych, wyrównania strat wewnątrz grupy, wyeliminowania podwójnego lub nadmiernego opodatkowania, z którymi mają do czynienia w obecnym systemie. |
| --- | --- |

40.

Odnotowuje dążenie przedsiębiorstw europejskich do uproszczenia procedur podatkowych, wyrównania strat wewnątrz grupy, wyeliminowania podwójnego lub nadmiernego opodatkowania, z którymi mają do czynienia w obecnym systemie.

| 41. | Jest natomiast zaniepokojony bardzo zróżnicowanymi skutkami w państwach członkowskich, w większości negatywnymi z punktu widzenia zarówno przychodów z podatków, jak i wzrostu i zatrudnienia. |
| --- | --- |

41.

Jest natomiast zaniepokojony bardzo zróżnicowanymi skutkami w państwach członkowskich, w większości negatywnymi z punktu widzenia zarówno przychodów z podatków, jak i wzrostu i zatrudnienia.

| 42. | Zastanawia się, czy system wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania jako całość będzie uproszczeniem dla przedsiębiorstw, czy też – odwrotnie – będzie wymagał planowania podatkowego, a zatem powodował dodatkowe komplikacje. Ze względu na opcjonalny charakter systemu, przedsiębiorstwa będą bowiem zmuszone do jego szczegółowego przeanalizowania, a także 27 istniejących systemów, i do regularnej oceny, czy stosować go czy nie (3). |
| --- | --- |

42.

Zastanawia się, czy system wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania jako całość będzie uproszczeniem dla przedsiębiorstw, czy też – odwrotnie – będzie wymagał planowania podatkowego, a zatem powodował dodatkowe komplikacje. Ze względu na opcjonalny charakter systemu, przedsiębiorstwa będą bowiem zmuszone do jego szczegółowego przeanalizowania, a także 27 istniejących systemów, i do regularnej oceny, czy stosować go czy nie (3).

| 43. | Zastanawia się, czy nie ma mniej skomplikowanych rozwiązań alternatywnych dla systemu wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania, zwłaszcza dla MŚP, jeśli chodzi o transgraniczną kompensację strat. Odsyła w tej sprawie do komunikatu Komisji COM(2006) 824. |
| --- | --- |

43.

Zastanawia się, czy nie ma mniej skomplikowanych rozwiązań alternatywnych dla systemu wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania, zwłaszcza dla MŚP, jeśli chodzi o transgraniczną kompensację strat. Odsyła w tej sprawie do komunikatu Komisji COM(2006) 824.

| 44. | Zastanawia się także nad aspektem proporcjonalności tego środka wobec liczby grup europejskich, które skorzystałyby z niego. |
| --- | --- |

44.

Zastanawia się także nad aspektem proporcjonalności tego środka wobec liczby grup europejskich, które skorzystałyby z niego.

| 45. | Uważa w każdym razie, że wniosek dotyczący dyrektywy jest niepełny, gdyż nie obejmuje podatków lokalnych i regionalnych. Oznacza to, że istnieje ryzyko przesunięcia problemów ze szczebla krajowego na szczebel lokalny lub regionalny, gdyż – jeśli wziąć pod uwagę obecną treść wniosku – nadal istniałyby rozbieżności między systemami oraz konieczność osobnego określania podstawy opodatkowania w wypadku podatków lokalnych i regionalnych. Opowiada się w związku z tym za dodaniem klauzuli otwartej na korzyść podatków lokalnych i regionalnych, by umożliwić państwom członkowskim podjęcie odpowiednich działań. |
| --- | --- |

45.

Uważa w każdym razie, że wniosek dotyczący dyrektywy jest niepełny, gdyż nie obejmuje podatków lokalnych i regionalnych. Oznacza to, że istnieje ryzyko przesunięcia problemów ze szczebla krajowego na szczebel lokalny lub regionalny, gdyż – jeśli wziąć pod uwagę obecną treść wniosku – nadal istniałyby rozbieżności między systemami oraz konieczność osobnego określania podstawy opodatkowania w wypadku podatków lokalnych i regionalnych. Opowiada się w związku z tym za dodaniem klauzuli otwartej na korzyść podatków lokalnych i regionalnych, by umożliwić państwom członkowskim podjęcie odpowiednich działań.

| 46. | Nie kwestionując bezpośrednio naczelnej zasady dyrektywy, uważa, że wniosek należy poddać przeglądowi, uwzględniając potrzebę: (a) wystarczających wskaźników ilościowych i jakościowych pozwalających w pełni ocenić skutki tego rodzaju propozycji o zasięgu transgranicznym z punktu widzenia zasady pomocniczości; (b) szerszych danych dotyczących pełnych skutków wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych; (c) analizy wpływu wniosku na władze lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

46.

Nie kwestionując bezpośrednio naczelnej zasady dyrektywy, uważa, że wniosek należy poddać przeglądowi, uwzględniając potrzebę: (a) wystarczających wskaźników ilościowych i jakościowych pozwalających w pełni ocenić skutki tego rodzaju propozycji o zasięgu transgranicznym z punktu widzenia zasady pomocniczości; (b) szerszych danych dotyczących pełnych skutków wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych; (c) analizy wpływu wniosku na władze lokalne i regionalne.

VI.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

COM(2011) 121 wersja ostateczna

Artykuł 12

Koszty podlegające odliczeniu

Dodać

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Koszty podlegające odliczeniu obejmują wszystkie koszty własne sprzedaży oraz wydatki, pomniejszone o podlegający odliczeniu podatek od wartości dodanej, poniesione przez podatnika w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia dochodu, w tym koszty badań i rozwoju oraz koszty poniesione przy pozyskiwaniu kapitału własnego lub obcego na potrzeby prowadzonej działalności. | Koszty podlegające odliczeniu obejmują wszystkie koszty własne sprzedaży oraz wydatki, pomniejszone o podlegający odliczeniu podatek od wartości dodanej, poniesione przez podatnika w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia dochodu, w tym koszty badań i rozwoju oraz koszty poniesione przy pozyskiwaniu kapitału własnego lub obcego na potrzeby prowadzonej działalności. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Koszty podlegające odliczeniu obejmują wszystkie koszty własne sprzedaży oraz wydatki, pomniejszone o podlegający odliczeniu podatek od wartości dodanej, poniesione przez podatnika w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia dochodu, w tym koszty badań i rozwoju oraz koszty poniesione przy pozyskiwaniu kapitału własnego lub obcego na potrzeby prowadzonej działalności.

Koszty podlegające odliczeniu obejmują wszystkie koszty własne sprzedaży oraz wydatki, pomniejszone o podlegający odliczeniu podatek od wartości dodanej, poniesione przez podatnika w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia dochodu, w tym koszty badań i rozwoju oraz koszty poniesione przy pozyskiwaniu kapitału własnego lub obcego na potrzeby prowadzonej działalności.

Uzasadnienie

Aby skutecznie przeciwdziałać niszczeniu środowiska naturalnego i zmianie klimatu, zaleca się przy opodatkowaniu przedsiębiorstw uwzględnienie elementów zachęcających podatników do większych inwestycji w ochronę środowiska.

Poprawka 2

COM(2011) 121 wersja ostateczna

Artykuł 133

Przegląd

Dodać

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja dokonuje, po upływie pięciu lat od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie, przeglądu jej stosowania i składa Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania niniejszej dyrektywy. Sprawozdanie to obejmuje w szczególności analizę wpływu mechanizmu ustanowionego na podstawie przepisów rozdziału XVI niniejszej dyrektywy na podział podstaw opodatkowania między państwa członkowskie. | Komisja dokonuje, po upływie pięciu lat od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie, przeglądu jej stosowania i składa Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania niniejszej dyrektywy. Sprawozdanie to obejmuje w szczególności analizę wpływu mechanizmu ustanowionego na podstawie przepisów rozdziału XVI niniejszej dyrektywy na podział podstaw opodatkowania między państwa członkowskie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja dokonuje, po upływie pięciu lat od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie, przeglądu jej stosowania i składa Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania niniejszej dyrektywy. Sprawozdanie to obejmuje w szczególności analizę wpływu mechanizmu ustanowionego na podstawie przepisów rozdziału XVI niniejszej dyrektywy na podział podstaw opodatkowania między państwa członkowskie.

Komisja dokonuje, po upływie pięciu lat od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie, przeglądu jej stosowania i składa Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania niniejszej dyrektywy. Sprawozdanie to obejmuje w szczególności analizę wpływu mechanizmu ustanowionego na podstawie przepisów rozdziału XVI niniejszej dyrektywy na podział podstaw opodatkowania między państwa członkowskie.

Uzasadnienie

Ponieważ nie można wykluczyć, że dyrektywa będzie miała istotne skutki dla regionów i samorządów lokalnych, niezbędne jest, by po upływie pięciu lat od jej wejścia w życie Komisja dokonała również oceny wpływu dyrektywy na budżety regionalne i lokalne.

Bruksela, 14 grudnia 2011 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Komisja przyjmuje rokrocznie wykaz form przedsiębiorstw z państw trzecich, które uznaje się za formy podobne (art. 3 wniosku).

1

(2)  Zob. opracowanie Center for Strategy & Evaluation Services, „Local and Regional Corporate Taxes across the EU”, Briefing Paper, lipiec 2011 r.

2

(3)  Zob. Leon Bettendorf Michael, P. Devereux, S. Loretz, Albert van der Horst, Corporate tax reform in the EU: Weighing the pros and cons, Vox, 20 marca 2011 r.

3

---